Chapitre
[14]	τῶν συμφορῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον	ὑβρίζειν	καὶ ἀπειθεῖν καὶ ἀντιτείνειν, οὐ
[14]	τέτρωρον ὑπὸ ἀμαθίας καὶ θράσους	ὑβρίζον,	πιεζόμενον τῇ συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ, καὶ
[14]	τοὺς ἵππους πονουμένους ἢ καὶ	ὑβρίσαντας	αἴσθοιτο· ἐν δὲ δὴ τοῖς
[9]	τὰ τοιαῦτα ξυγχωρεῖν κατὰ ἀνδρῶν	ὑβριστῶν	καὶ ἀλαζόνων· οὐδὲ γὰρ εἰ
[1]	δὲ οὗτοι μὲν ὅτι μηδὲν	ὑγιὲς	λέγουσι σαφῶς εἰδώς, ὅμως ἀφίημι,
[8]	Κρῆναι δ´ ἑξείης πίσυρες ῥέον	ὕδατι	λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν
[15]	τυχὸν οὐκ ἄχαρι καὶ εἰς	ὑμᾶς	ἀπομνημονεῦσαι, ᾧ μοι δοκῶ καὶ
[16]	οὐδὲ ἐδεόμην ἐγὼ λαβεῖν οὐδὲ	ὑμᾶς	δὴ ὑπὲρ τούτων ἡδέως ἂν
[12]	ἂν ἔχοιμι περὶ αὐτοῦ πρὸς	ὑμᾶς	εἰπεῖν εἰς ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς
[11]	τῶν ἔργων γενέσθαι καὶ ἐς	ὑμᾶς	ταῦτα ἀπαγγέλλειν, τυχὸν οὐκ ἀγνωμονέστερος
[15]	τοῦ βασιλέως τὸν γάμον ἥρμοσεν.	Ὑμεῖς	δὲ ἴσως ποθεῖτε καὶ τὸν
[11]	οὐδὲν ψεῦδος οὐδὲ πλάσμα ἐρῶ·	ὑμεῖς	δὲ καὶ ἀνωμότῳ πιστεύσετε πάντως
[17]	εἰπεῖν ἐθέλω μάλα δή τινος	ὑμῖν	ἀκοῆς ἄξιον, εἰ μὴ τυγχάνετε
[17]	ἀναδεξάμενος ὡς δή τι σεμνὸν	ὑμῖν	ἀπαγγέλλω· τοῦτο δὲ οὐ φιλονεικοῦντες
[18]	αὑτοῦ τέχνης ἔργον ὑπέλαβεν, ἆρα	ὑμῖν	δοκεῖ τῶν ἴσων ἐπαίνων ἐν
[17]	ἡδέως ἂν ὀχλήσαιμι. ~Λόγον δὲ	ὑμῖν	εἰπεῖν ἐθέλω μάλα δή τινος
[11]	τὸν λόγον ὁρῶ δεόμενον, αὐτὸς	ὑμῖν	ἐμαυτὸν τούτων ἐκείνων μάρτυρα καὶ
[19]	ἄλλους, ἀτὰρ δὴ καὶ ἐμαυτὸν	ὑμῖν	καὶ τὰ ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα
[18]	ὑπολάβῃ καὶ φαύλους; ~Ἐγὼ δὲ	ὑμῖν	καὶ τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα
[18]	του, πρὸς φιλίου Διός, δοκοῦμεν	ὑμῖν	μάρτυρος δεῖσθαι, ὅτι μέγιστον ἀρετῆς
[16]	εἶτα ἀθρόως πάντων δεηθείη, ἆρα	ὑμῖν	μικρᾶς δεῖσθαι βοηθείας δοκεῖ, ἢ
[9]	δρᾷ καὶ ἔδρασεν, ἡδέως ἂν	ὑμῖν	τὰ πλεῖστα ἐξαριθμησαίμην καθ´ ἕκαστα
[11]	ἐκείνης εἰς ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι	ὑμῖν	τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν ἐμαυτοῦ σημεῖον,
[8]	συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα τοῦτο	ὑμῖν	τῆς Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ,
[11]	ἐπακοῦσαι τῶν λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι	ὑμῖν	ὡς οὐδὲν ψεῦδος οὐδὲ πλάσμα
[17]	ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς γυναικῶν, ταύτην	ὕμνησε	διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν αὐτῷ τὴν
[17]	γενέσθαι δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων αἰτίας	ὑμνοῦσι	πράξεων. Ὅστις δὲ τοιοῦτον οὐδὲν
[13]	ἀργύρου πλῆθος, ὁπόσος νῦν ἐστιν	ὑπ´	αὐγὰς ἡλίου, καὶ εἴ ποτε
[3]	Μακεδόνες δὲ ἁπάντων ἦρχον, ὧν	ὑπ´	ἐκείνῳ κτησάμενοι πόλεων καὶ ἐθνῶν
[19]	αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ, προθύμως	ὑπαντῶντες	καὶ δεξιούμενοι καθάπερ νόμος βασιλίδα,
[12]	ἦν, ὡς εἰκός, ποθεινόν, καὶ	ὑπάρξαι	μοι τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ
[10]	ὅτῳ πρὸς τοὺς ἐκείνης πατέρας	ὑπάρξασαν	ἔγνω, οὐκ ἀνόνητον ἀφῆκε τοῖς
[2]	καὶ πάντα ὡς ἔπος εἰπεῖν	ὑπάρχειν	ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι τὰ τοιαῦτα,
[15]	δοκοῦν ἀγαθὸν ἐκ τοῦ γήρως	ὑπάρχειν	τοῖς ἀνθρώποις μόνον, τὴν ἐμπειρίαν,
[2]	ἐπιτηδευμάτων, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν	ὑπαρχόντων	ἐκείνῃ, σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ἢ
[4]	γέγονεν, ὃς οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν	ὕπατος	ἐπονομασθῆναι. Εἰ δέ, ὅτι πρῶτος
[5]	ἧς ὁ λόγος, παῖς μὲν	ὑπάτου	γέγονε, γαμετὴ δέ ἐστι βασιλέως
[1]	ἀλλ´ οὐδὲ ὑποσχεῖν τὼ χεῖρε	ὑπεδέξατο	ἄν τις ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων,
[19]	καὶ τῆς γερουσίας, ὅπως αὐτὴν	ὑπεδέχετο	σὺν χαρμονῇ, προθύμως ὑπαντῶντες καὶ
[11]	ἀλλ´ ὅπως μου μή ποτε	ὑπειδόμενοι	τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν
[8]	τὰς στρατείας χαρίεντα διηγήματα φέρειν	ὑπέλαβε;	ταῦτά τοι καὶ τὴν μητέρα
[18]	ἄξιον τῆς αὑτοῦ τέχνης ἔργον	ὑπέλαβεν,	ἆρα ὑμῖν δοκεῖ τῶν ἴσων
[18]	καθάπερ ἰατρὸς γενναῖος οὐδαμῶς ἀποχρῆν	ὑπέλαβεν	αὑτῷ τὸ μηδενὶ νοσήματος αἰτίῳ
[3]	ὥστε οὐκ ἄξιον αὑτῷ ζῆν	ὑπελάμβανεν	εἰ μὴ ξυμπάντων μὲν ἀνθρώπων,
[6]	ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους ἐλθεῖν	ὑπέμεινέ	ποτε· τὴν θυγατέρα δὲ βασιλεὺς
[8]	δὲ ἀδύνατον ἐφάνη παντελῶς, ἄξιον	ὑπὲρ	ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι, πειρᾶσθαι δὲ εἰς
[9]	ταῖς ψήφοις λαχεῖν, πείθει, τὴν	ὑπὲρ	αὐτοῦ δέησιν προσθεῖσα καὶ ἱκετηρίαν,
[8]	πειρᾶσθαι δὲ εἰς δύναμιν φράζειν	ὑπὲρ	αὐτῶν, καὶ τῆς μὲν φρονήσεως
[17]	μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν χωμάτων αὖθις·	ὑπὲρ	γὰρ δὴ ταύτης πολὺς μὲν
[5]	μόνον περὶ τῆς εὐγενείας αὐτῆς,	ὑπὲρ	δὲ ἁπάντων ἁπλῶς ὅσα χρῆν
[12]	Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα παρὰ βασιλέως	ὑπὲρ	ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν
[6]	καθάπερ οὐκ ἔχοντας ἴδιον ἐγκώμιον	ὑπὲρ	ἧς ὁ λόγος διελθεῖν; Τοσοῦτον
[6]	ἀπὸ τῆς μητρὸς τὴν εὐταξίαν·	ὑπὲρ	ἧς τὰ μὲν ἄλλα τί
[1]	περὶ τῶν ὀφειλόντων μεγάλα καὶ	ὑπὲρ	μεγάλων οὔτι φημὶ χρυσίον οὐδὲ
[6]	μητρόπολις τῆς Μακεδονίας, σωφροσύνη δὲ	ὑπέρ	τε Εὐάδνην τὴν Καπανέως καὶ
[8]	σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς	ὑπὲρ	τούτων βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω
[6]	ἢ ἰσχυρὸς ἢ πλούσιος {ὃς}	ὑπὲρ	τούτων εἰς λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ
[2]	ἀρξαμένην. Ἔχει δὲ αὐτῷ τὰ	ὑπὲρ	τούτων ἔπη τὸν τρόπον τόνδε·
[16]	ἐγὼ λαβεῖν οὐδὲ ὑμᾶς δὴ	ὑπὲρ	τούτων ἡδέως ἂν ὀχλήσαιμι. ~Λόγον
[1]	οὐκ οἶδα ὅπως, αἰτιῶνται τὰς	ὑπὲρ	τῶν καλῶν ἔργων εὐφημίας, ἐξὸν
[17]	ὑπὸ γῆς πάγκαλα καὶ μεθῆκεν	ὑπὲρ	τῶν χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ γὰρ
[11]	οἶμαι καὶ αὐτῆς ταύτης ξυμπροθυμουμένης,	ὑπὲρ	ὧν ἄν τις κολακεύων ἅπαντα
[1]	χρῆμα ἡ εὐφημία οὔτε τοῖς	ὑπὲρ	ὧν γέγονεν οὔτε αὖ τοῖς
[16]	ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν; ἐρομένου γάρ τινος,	ὑπὲρ	ὧν ἔμαθεν ὁπόσον τινὰ χρὴ
[12]	ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια χάριτος,	ὑπὲρ	ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον εὔνουν
[8]	τις ἄλλη τὴν ἐκείνης ἀρετὴν	ὑπερβαλλομένη	γαμετή τε οὖσα βασιλέως ἀνδρείου
[3]	θαρραλεότητι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς	ὑπερβαλλόμενος,	ὥστε οὐκ ἄξιον αὑτῷ ζῆν
[14]	δὲ γενναιότητα φύσεως καὶ ῥώμην	ὑπερβάλλουσαν	ἔχοντος οἶμαι τὰς ἡνίας πάντων
[12]	παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν	ὑπερεβάλετο	φιλοτιμίαν, κινδύνων τε ἐξήρπασε τηλικούτων,
[6]	ἢ μοιρῶν νήμασι, τοῦ ζῆν	ὑπερεῖδον	διὰ τὸν ἔρωτα, ἡ δέ,
[4]	οἶμαι ταύτης οὐδὲ τὴν ἀρχὴν	ὑπερεῖδον,	χαίρουσι δὲ καὶ πρὸς ἐνιαυτὸν
[7]	τέχνης εἰργάσατο, αὐτῆς δὲ ἐκείνης	ὑπερεώρων	καὶ οὐδεμίαν ὤραν ἐποιοῦντο τῆς
[4]	καὶ ἀμυδρὰν εἰκόνα, ἢ παντάπασιν	ὑπεριδόντες	διὰ τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν, ἢ
[8]	ἔπειθε στέργειν καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν	ὑπερορῶντα	μέν, ὡς φασί, δαιμονίων γάμων,
[13]	τοῦ βασιλέως ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος	ὑπήκουον,	ἆρα ἐνταῦθα κατέλιπεν, ὡς οὐκέτι
[13]	τὴν ἀναγκαίαν αἴτησιν. Ἐγὼ δὲ	ὑπήκουον,	οὔτι τοῦτό γε ἡδέως σφόδρα
[4]	πίστεως ἤ τινος εὐνοίας καὶ	ὑπηρεσίας	περὶ τοὺς τῶν ὅλων ἄρχοντας
[13]	ἐμοὶ παρὰ βασιλέως παιδὶ μὲν	ὑπῆρχε	κατὰ θεόν, ὀλίγου δὲ οἴχεσθαι
[14]	φαύλων τῶν πρόσθεν, ἐμοὶ μὲν	ὑπὸ	ἀηθείας ἡ ψυχὴ διεταράττετο, οὔτι
[14]	τοῖς ἅρμασι τοῖσδε κεκτημένου τέτρωρον	ὑπὸ	ἀμαθίας καὶ θράσους ὑβρίζον, πιεζόμενον
[14]	τῶν παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ	ὑπὸ	ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα ταῦτα ἐνόμιζον)
[13]	ἀνθρωπίνων νομίσας ἑάλων, οὐ τὸν	ὑπὸ	γῆς καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸν
[17]	ποταμὸν ῥέοντα, βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν	ὑπὸ	γῆς πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ
[13]	οὐδενὶ ξὺν λόγῳ, καὶ ἡμᾶς	ὑπὸ	τῆς μνήμης τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας
[12]	χώρας καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν	ὑπὸ	τοῦ πυρὸς φθοράν, ὁπόταν ἥλιος
[3]	ὁ τούτου δὲ αὖ παῖς	ὑπὸ	τῷ Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος τοσοῦτον
[13]	διελθεῖν, καθάπερ δὲ τοὺς Κορυβαντιῶντας	ὑπὸ	τῶν αὐλῶν ἐπεγειρομένους χορεύειν καὶ
[14]	χαίρει καὶ γέγηθε καὶ μετέωρος	ὑπὸ	τῶν ἱματίων καθάπερ πτερῶν ἐπαίρεται,
[14]	ἀγριαῖνον δὲ ἀεὶ καὶ παροξυνόμενον	ὑπὸ	τῶν συμφορῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον
[8]	καὶ εἰ δή τι ἄλλο	ὑπὸ	τῶν χρησμῶν ἀναπειθόμενος ἐκτελεῖν διενοεῖτο·
[4]	τε καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς	ὑπόθεσιν,	λαμπροτέραν μὲν ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν,
[8]	οὐδὲ ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς ταύταις	ὑποθήσομεν	ταῖς αἰτίαις, ἱματίων πολυτελῶν καὶ
[17]	ποιουμένοις, μή τις ἄρα μικροὺς	ὑπολάβῃ	καὶ φαύλους; ~Ἐγὼ δὲ ὑμῖν
[4]	τις ἔχειν αὐτὸν τῶν ἄλλων	ὑπολαμβάνει,	λίαν ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ
[2]	αὐταῖς ἤπερ τοῖς ἀνδράσι προσήκειν	ὑπολαμβάνοντες.	Καὶ γὰρ εἶναι σώφρονα καὶ
[8]	ὑπὲρ τούτων βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν	ὑπολαμβάνω	τῷ πλήθει τῶν ἔργων, ὅσα
[8]	χρή σε ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν	ὑπομείνας	πόνους, ἐξὸν εἶναι ὄλβιον καὶ
[13]	οὔτι τοῦτό γε ἡδέως σφόδρα	ὑπομένων,	ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν χαλεπὸν ὂν
[15]	τῆς τῶν παλαιῶν ἔργων ἐμπειρίας	ὑπομνήματα	ξὺν τέχνῃ γραφέντα τοῖς ἁμαρτοῦσι
[13]	Ἀλλ´ οὐ φήσει τις τυχόν,	ὑπομνησθεὶς	τῶν ἔμπροσθεν, ταῦτα ἐθέλειν ἡμᾶς
[19]	ὁρίων, ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ἄλλως	ὑποπτεύσει.	Ἐξῆν δὴ οὖν, ὡς εἰκός,
[19]	τὴν περὶ τῶν ἄλλων σιωπὴν	ὑποπτεύσειεν	ὡς ματαίαν οὖσαν προσποίησιν καὶ
[13]	ὄντος ἐν μέσῳ δυσχεροῦς οὐδὲ	ὑπόπτου,	δεόμενον; καὶ πῶς ἂν ὅσια
[1]	πρὸς ἀνδρὸς ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ	ὑποσχεῖν	τὼ χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν τις
[12]	ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν ὁδὸν ταύτην	ὑποτεμομένης,	ἐποψόμενον πέμπει τὴν Ἑλλάδα, ταύτην
[11]	ἀνθ´ ὅτου τὸν ἅπαντα χρόνον	ὑπόχρεων	ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος ὁμολογῶ τῇδε,
[11]	ἴσως ἐχρῆν ὀρρωδεῖν τὴν ἄδικον	ὑποψίαν·	νῦν δὲ ἐν ταύτῃ γεγονὼς
[2]	τὴν ἐκ τοῦ κολακεύειν δοκεῖν	ὑποψίαν;	οὐχὶ δὲ ἤδη μιμούμενοι τὸν
[13]	ἀπειργούσης τὰς ψευδεῖς καὶ ἀλλοκότους	ὑποψίας,	ἃς ἐπειδὴ παντελῶς ἐκείνη διέλυσεν,
[12]	οὐδενὸς ὄνομα, ματαίας δὲ ἄλλως	ὑποψίας,	ἠξίου διελέγχειν καὶ μὴ πρότερον
[11]	οὗ σφόδρα ἐπεθύμει, τὴν Σαμίων	ὕστερον	ἀντιδοῦναι τυραννίδα, ὁπηνίκα οἶμαι τῆς
[18]	τὸν τρόπον οὔτε τὴν δύναμιν,	ὑφ´	ἧς ἔξεστι μὲν αὐτῇ δρᾶν
[15]	εἰκόνα φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων,	ὑφ´	ἧς ἤδη καὶ νέοι πολλοὶ
[16]	οὔτε ἄλλου του μεταδιδόντα τούτοις	ὑφ´	ὧν αὐτῷ διεσώθη ἀπολλύμενα ἂν
[8]	πόνους καὶ κινδύνους καὶ ἔτι	ὑφορώμενον	δεινότατα πείσεσθαι, τὰ μὲν ἐν
[2]	ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι Οἶκον ἐς	ὑψόροφον·	ὁ δ´ ἐπείσθη τῇ ξυμβουλῇ.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/01/2007