Chapitre
[12]	Νεῖλον παρ´ αὐτοῖς εἶναι τά	τ´	ἄλλα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην τῆς
[2]	Ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ	τ´	αὐτοῦ Ἀλκινόοιο, ἔτι δὲ οἶμαι
[10]	ἀποφήνασα μακαρίους καὶ ζηλωτούς, βασιλεῖ	τ´	ἐποίησε φίλους καὶ τῆς εὐτυχίας
[2]	ὡς κρίνειν εὖ ἠπίστατο οἷσίν	τ´	εὖ φρονέῃσι, καὶ διαλύειν τὰ
[2]	ἔφη, Ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους	τ´	ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι Οἶκον ἐς
[11]	διδόντος καὶ τοῦ βασιλέως, ἅπαντα	τὰ	ἀγαθά, αὐτῷ τε οἶμαι καὶ
[8]	καὶ τῶν μειρακίων τῶν ἐπὶ	τὰ	βασίλεια κωμαζόντων ἐκράτει ξὺν δίκῃ,
[8]	καὶ Ναυσικάα· καὶ ἦν αὐταῖς	τὰ	βασίλεια πάγκαλα, κήπων τινῶν καὶ
[2]	Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι τῆς περὶ	τὰ	βασίλεια φερούσης ὁδοῦ, σύμβουλον δὲ
[16]	αὐτῷ στέγης καὶ πόας ἐδεῖτο	τὰ	βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων τῶν
[15]	καθ´ ἕκαστον λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν; ἢ	τά	γε ἐντεῦθεν ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ
[8]	πείσεσθαι, τὰ μὲν ἐν θαλάττῃ	τὰ	δὲ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτῆς,
[14]	ἔφη, παρ´ ἡμῶν ἤδη ἔχεις,	τὰ	δὲ καὶ ἕξεις σὺν θεῷ,
[1]	καὶ ὀλιγώρως ἐχόντων πρὸς τὸ	τὰ	δυνατὰ ποιεῖν καὶ διαλύεσθαι τὸ
[19]	δὴ καὶ ἐμαυτὸν ὑμῖν καὶ	τὰ	ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα·
[16]	τῶν σοφῶν τὸ κεφάλαιον, οὗ	τὰ	ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν; ἐρομένου γάρ τινος,
[1]	λοιδορῆσαί που καὶ δακεῖν, ὥσπερ	τὰ	θηρία ὀργίλον καὶ ὀξὺ βλέπουσιν·
[16]	αὐτῷ διεσώθη ἀπολλύμενα ἂν ἄλλως	τὰ	θρέμματα. Ὅστις οὖν λόγους ὁποιουσοῦν
[1]	ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει περὶ	τὰ	καλὰ καὶ διαφέροντα τῶν ἔργων·
[7]	πλῆθος ἡδονῇ καὶ λύπῃ κρίνειν	τὰ	κρούματα, μουσικὸν δὲ ἄνδρα, τοὺς
[3]	αὐτὸν ἐπὶ τὴν Εὐρώπην, ὅπως	τὰ	λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς τε ἁπάσης
[11]	ἔτι ζῆν ἐξῆν ἐν ἡσυχίᾳ,	τὰ	μέγιστα δὲ δι´ αὐτὴν παρὰ
[17]	καὶ ὁπότε λέγειν ἐχρῆν εἰς	τὰ	μειράκια, Ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ
[6]	καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος, προσῄει	τὰ	μειράκια μνηστευσόμενα ἔκ τε Ἰθάκης
[7]	ἐξεπιστάμενον τῆς τέχνης, οὔτε μιγνύμενα	τὰ	μέλη τῆς ἡδονῆς χάριν φαύλως
[6]	μητρὸς τὴν εὐταξίαν· ὑπὲρ ἧς	τὰ	μὲν ἄλλα τί δεῖ λέγοντας
[3]	πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων,	τὰ	μὲν διὰ παλαιότητα παρήσειν μοι
[8]	καὶ ἔτι ὑφορώμενον δεινότατα πείσεσθαι,	τὰ	μὲν ἐν θαλάττῃ τὰ δὲ
[14]	ἕως ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε καί·	Τὰ	μέν» ἔφη, παρ´ ἡμῶν ἤδη
[6]	πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν γάμον,	τὰ	μὲν οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα χρῆν
[15]	ἐμαῖς ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε οὖν	τὰ	μετὰ ταῦτα πάλιν ἔργα καὶ
[12]	μὲν καὶ καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια	τὰ	νάματα, πολλὰ δὲ ἔξωθεν ἐπιρρεῖ
[14]	καὶ ἐπέπηκτό μοι κατὰ γῆς	τὰ	ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον, ἕως
[1]	σφόδρα ὀλίγα καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ	τὰ	παραδείγματα· πολλοὶ δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ
[17]	πεντακοσίων σταδίων μικρὸν ἀποδέον, καὶ	τὰ	περὶ τὴν πόλιν ὀρύγματα καὶ
[17]	ἄπιστα ἐφάνη, ὁποῖα δή τινα	τὰ	περὶ τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός,
[9]	καὶ ἔδρασεν, ἡδέως ἂν ὑμῖν	τὰ	πλεῖστα ἐξαριθμησαίμην καθ´ ἕκαστα ἀπαγγέλλων,
[3]	αὐξῆσαι δύναμιν, καὶ τῆς Εὐρώπης	τὰ	πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο πρὸς
[2]	τ´ εὖ φρονέῃσι, καὶ διαλύειν	τὰ	πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα τοῖς πολίταις
[2]	καὶ συνετὴν καὶ νέμειν ἑκάστῳ	τὰ	πρὸς τὴν ἀξίαν καὶ θαρραλέαν
[12]	δέ, ὅσπερ οὖν ἐῴκει μοι	τὰ	πρόσθεν μηχανήσασθαι, ἤ τινος ξυντυχίας
[12]	τὸν ἀέρα πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ	τὰ	σύμπαντα· οὐ γὰρ ἰσχύει, φασίν,
[12]	τὸν Νεῖλον παρ´ αὐτοῖς εἶναι	τά	τ´ ἄλλα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην
[12]	καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν οἶμαι νῦν	τὰ	τῆς Ἑλλάδος παραπλήσιόν τι τοῖς
[4]	δυνάμεως ἐπιλειπούσης, ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν	τὰ	τῆς πολιτείας μεθέστηκε, τιμὴ καθ´
[7]	ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ μετὰ πλείονος	τὰ	τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει τε ἡδίστῃ
[9]	ἑκὼν ἑκόντι τῷ θυμῷ χαρίζεται	τὰ	τοιαῦτα, καὶ οὐ, καθάπερ Ὅμηρός
[9]	οὐκ ἄτοπον χαλεπῶς καὶ μόλις	τὰ	τοιαῦτα ξυγχωρεῖν κατὰ ἀνδρῶν ὑβριστῶν
[2]	εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι	τὰ	τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ τοῖς ἔργοις
[6]	ἔδρασε τὸν γάμον λαμπρῶς μετὰ	τὰ	τρόπαια, ἔθνη καὶ πόλεις καὶ
[2]	γένους ἀρξαμένην. Ἔχει δὲ αὐτῷ	τὰ	ὑπὲρ τούτων ἔπη τὸν τρόπον
[8]	Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ δὲ ἑλόμενος	τὰ	χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων, τοσούτους
[2]	ἄνδρα φιλίας, ἢ τῆς περὶ	τὰ	χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς περὶ
[18]	κτεῖναι τῶν πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι	τὰ	χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν;
[18]	ἂν ἐθέλῃ, θέλει δὲ ἅπασι	τἀγαθά;	τοῦτο ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ παντὸς
[8]	ἀρετῆς καθάπερ ῥεῦμα θεῖον ἐπιφερομένην	ταῖς	ἀγαθαῖς καὶ γενναίαις ψυχαῖς; Δύο
[8]	ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς ταύταις ὑποθήσομεν	ταῖς	αἰτίαις, ἱματίων πολυτελῶν καὶ δώρων
[3]	στρατηγίᾳ καὶ τῇ θαρραλεότητι καὶ	ταῖς	ἄλλαις ἀρεταῖς ὑπερβαλλόμενος, ὥστε οὐκ
[7]	τῆς μουσικῆς διαφθείροι καὶ εἰ	ταῖς	ἁρμονίαις μὴ δεόντως χρῷτο μηδὲ
[16]	καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς τῶν ἐν	ταῖς	βίβλοις δεξάμενον, οὐκ ἄδικον διὰ
[14]	ἦν αὐτῇ φθέγμα καὶ μείλιχον,	ταῖς	ἐμαῖς ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε οὖν
[8]	καὶ ἀθάνατον, εἴ τι χρὴ	ταῖς	ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ δὲ
[2]	διὰ τοῦ ἄστεος, τέλος ἐπέθηκε	ταῖς	εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικί,
[2]	ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ	ταῖς	ᾐόσι· μή ποτε οὖν οὐδὲ
[2]	παίζουσαν ἐπὶ τοῦ λειμῶνος ξὺν	ταῖς	ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ
[1]	βίον τάξιν εἰληχότες τῆς ἐν	ταῖς	πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς μὲν
[9]	ὀλίγον ἔλθῃ τὴν ἴσην ἐν	ταῖς	ψήφοις λαχεῖν, πείθει, τὴν ὑπὲρ
[17]	χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς μὴ	τἀκείνων	ζηλοῦντας καὶ δι´ αἰτίας ἄγουσιν
[14]	θράσους ὑβρίζον, πιεζόμενον τῇ συνεχεῖ	ταλαιπωρίᾳ,	καὶ τοῦ θράσους οὐδέν τι
[15]	ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο	τάλαντα	καὶ λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ
[17]	φράζοντος δὲ ὅπως ἂν ἐπίῃ	τἀληθές·	ὁ δὲ δὴ λόγος σχεδόν
[2]	ὅπως ἐγήματο καὶ ᾧτινι, καὶ	τἆλλα	πάντα τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον.
[2]	ῥηθεῖσιν, οὕτω ποιεῖσθαι τὴν ξυνευφημίαν,	τάξιν	ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν ἐκείνῃ, πατρίδος
[1]	ἴσην ἐκείνοις κατὰ τὸν βίον	τάξιν	εἰληχότες τῆς ἐν ταῖς πράξεσιν
[17]	γενομένας οὐ σφόδρα εὐτυχῶς, ἐπειδὴ	ταραχῆς	αἴτιαι καὶ πολέμων μακρῶν ἔθνεσι
[12]	παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία, οὐδὲ ἐπέλιπε	τὰς	Ἀθήνας οὐδὲ τὴν Σπάρτην οὐδὲ
[13]	μὴ σφόδρα ὀκνεῖν μηδὲ εὐλαβεῖσθαι	τὰς	αἰτίας. Οὐ γὰρ ἀλλοτρίων ἡψάμεθα
[8]	ἐπιείκειάν τε καὶ ἐλευθεριότητα καὶ	τὰς	ἄλλας ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον, ἢ
[5]	καὶ κάλλος τοσοῦτον, ὥστε ἀποκρύπτεσθαι	τὰς	ἄλλας παρθένους, καθάπερ οἶμαι περὶ
[16]	παρὰ τῶν γειτόνων, εἶτα ἐκτρέφων	τὰς	ἀμπέλους δίκελλαν καὶ αὖθις σμινύην,
[4]	προσιέμενοί γε διὰ βίου καρποῦνται	τὰς	ἐπωνυμίας· μόνης δὲ οἶμαι ταύτης
[14]	καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος οἶμαι	τὰς	ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς, εἰ καὶ
[7]	διηγημάτων, γελοιότερον νομίζει τῶν ἀποτορεύειν	τὰς	κέγχρους ἐπιχειρούντων, καθάπερ οἶμαί φασι
[7]	δὴ σὺν τέχνῃ μηδὲν ἀδικῶν	τὰς	Μούσας τῷ θεάτρῳ ξυγγέγονε. Τὸν
[8]	πλούτου καὶ προσέτι τῆς περὶ	τὰς	νήσους ἐκείνας εἰρήνης καὶ ἡσυχίας
[12]	ἀφανίσαι οὐδὲ ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου	τὰς	πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων
[8]	ἐθέλων, τοὺς ἄθλους αὐτῇ καὶ	τὰς	στρατείας χαρίεντα διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε;
[9]	ὀκνῶ, μή τισιν ἐξονειδίζειν δόξω	τὰς	συμφοράς, καὶ οὐκ ἔπαινον τῶν
[14]	ἐσθῆτα καὶ θεραπείαν καὶ διατριβὰς	τὰς	συνήθεις καὶ τὴν οἴκησιν δὲ
[18]	φυγῇ περιβαλεῖν; Ὅστις δὲ πρὸς	τὰς	τοιαύτας συμφορὰς αὑτὸν ἀντιτάξας, καθάπερ
[1]	ἔπαινον, οὐκ οἶδα ὅπως, αἰτιῶνται	τὰς	ὑπὲρ τῶν καλῶν ἔργων εὐφημίας,
[15]	μᾶλλον ἐκτήσαντο τὸν νοῦν καὶ	τὰς	φρένας, καὶ τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν
[1]	ἀποκρύπτει, λήθῃ παραδιδοὺς καὶ ἀφανίζων	τὰς	χάριτας. Καὶ τῆς μὲν θηριώδους
[13]	τῆς βασιλίδος ἀμυνούσης καὶ ἀπειργούσης	τὰς	ψευδεῖς καὶ ἀλλοκότους ὑποψίας, ἃς
[10]	γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων	τάττουσα	πράξεων καὶ ἀποφήνασα μακαρίους καὶ
[11]	ἔργων γενέσθαι καὶ ἐς ὑμᾶς	ταῦτα	ἀπαγγέλλειν, τυχὸν οὐκ ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι
[12]	ἄδικον διαβολήν, καὶ οὐκ ἀνῆκε	ταῦτα	δεομένη πρὶν ἐμὲ ἤγαγεν ἐς
[14]	καὶ ἀδόξου συμφορᾶς αἴτιος γένηται.	Ταῦτα	ἐγὼ ἐλογιζόμην ἐν νυκτὶ βουλεύων
[13]	τις τυχόν, ὑπομνησθεὶς τῶν ἔμπροσθεν,	ταῦτα	ἐθέλειν ἡμᾶς ἐξ ἀρχῆς διελθεῖν,
[15]	καθάπερ σιτία φέρειν ἀναγκαῖα καὶ	ταῦτα	ἐθέλω· μέτρον δέ ἐστι τοῦ
[8]	Τί δὴ οὖν οἴεσθε πρὸς	ταῦτα	ἐκεῖνον εἰπεῖν ἔχειν; ἆρ´ οὐχ
[14]	γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα	ταῦτα	ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς χρωμένοις
[14]	γὰρ αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ	ταῦτα	ἐπισταμένη τῶν γενναίων ῥητόρων οὐδὲ
[6]	χάριτος οὐ λίαν ἐφάνη ζηλωτά.	~Ταῦτα	ἐπιστάμενον σαφῶς τὸν βασιλέα τὸν
[13]	ἐκ μὲν γὰρ δὴ ´κείνης	ταῦτά	μοι γέγονε πολλὰ καὶ ὅσα
[9]	ἔτυχον καὶ ἀρχῆς μυρίοι. Καὶ	ταῦτα	οὐκ ἔστιν ὅστις ἐμὲ ψεύδεσθαι
[15]	ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε οὖν τὰ μετὰ	ταῦτα	πάλιν ἔργα καὶ ὅσα ἔδρασεν
[16]	αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος ὁ πρὸς	ταῦτα	συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν οὐ χρὴ
[15]	προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν ἤδη πρὸς	ταῦτα	τὴν αὑτοῦ διάνοιαν καὶ ἀφομοιοῦν
[8]	στρατείας χαρίεντα διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε;	ταῦτά	τοι καὶ τὴν μητέρα πεποίηκεν
[19]	δὴ οὖν, ὡς εἰκός, διηγουμένῳ	ταῦτα	τοῦ δήμου μεμνῆσθαι καὶ τῆς
[8]	~Οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς	ταύταις	ὑποθήσομεν ταῖς αἰτίαις, ἱματίων πολυτελῶν
[10]	οὖν ἀληθές, δι´ αὑτοὺς τίμιοι,	ταύτῃ	γε οἶμαι προσθήσει τὸν ἔπαινον·
[11]	ἄδικον ὑποψίαν· νῦν δὲ ἐν	ταύτῃ	γεγονὼς τῇ τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων
[9]	γ´ ἐμοί τε εἰπεῖν ἀνεπίφθονον	ταύτῃ	τε ἀκούειν καλὰ λέγοιμ´ ἂν
[12]	ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει τὴν Ἑλλάδα,	ταύτην	αἰτήσασα παρὰ βασιλέως ὑπὲρ ἐμοῦ
[5]	τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐξουσίας,	ταύτην	ἀξίαν ἔκρινε τῆς κοινωνίας, γεγονὼς
[2]	τοῖς πολίταις ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ.	Ταύτην	δὴ οὖν ἱκετεύσας, εἰ τύχοις
[17]	οἶμαι σοφὸς καὶ θεῖος ποιητὴς	ταύτην	ἔκρινεν ἀμείνω καὶ δικαιοτέραν τὴν
[17]	οὐδὲ ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς γυναικῶν,	ταύτην	ὕμνησε διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν αὐτῷ
[12]	τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν ὁδὸν	ταύτην	ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει τὴν Ἑλλάδα,
[9]	συμφοράς, καὶ οὐκ ἔπαινον τῶν	ταύτης	ἀγαθῶν, κατάλογον δὲ τῶν ἀλλοτρίων
[18]	πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι	ταύτης	αἴτιον αὑτῷ τῆς συμφορᾶς ἔφη.
[3]	καὶ μεγάλη τὸ πρόσθεν γένοιτο;	ταύτης	δὲ αὐτῆς τὸ κράτιστον ἡ
[14]	οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους.	Ταύτης	ἐγὼ τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς σφόδρα
[8]	εἴσω παρῆλθε καὶ τῆς ἐπωνυμίας	ταύτης	ἠξιώθη, τί πρῶτον ἔργον ἐκείνης
[14]	ἡνιοχικῆς ἔχοντι καὶ οὐδὲ ἐθελήσαντι	ταύτης	μεταλαβεῖν τῆς τέχνης, κᾆτα ἀναγκαζομένῳ
[17]	ἔργα γενέσθαι λέγουσι. Νίτωκρις δὲ	ταύτης	νεωτέρα καὶ Ῥοδογούνη καὶ Τώμυρις
[11]	αὐτῷ τε οἶμαι καὶ αὐτῆς	ταύτης	ξυμπροθυμουμένης, ὑπὲρ ὧν ἄν τις
[4]	τὰς ἐπωνυμίας· μόνης δὲ οἶμαι	ταύτης	οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπερεῖδον, χαίρουσι
[17]	ἢ τὴν Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ	ταύτης	οὐδὲν Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε πλέον
[17]	χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ	ταύτης	πολὺς μὲν λόγος, ὡς ἐναυμάχει
[13]	γὰρ ἐπ´ ἐμοὶ τοῦ βασιλέως	ταυτησὶ	τῆς γνώμης, διαφερόντως ηὐφραίνετο καὶ
[5]	σώφρονα πλάττοντος τὴν νύμφην, εἰς	ταὐτὸ	συνεληλυθότα πόρρωθεν καὶ οὐκ ἀπὸ
[4]	ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος γενόμενος, ἐς	ταὐτὸν	ἀρετῇ τῆς τύχης πνεούσης, οὗτος
[15]	τοῦ πάλιν οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν	ταχίστην	ψυχαγωγούμενος, ἔδωκεν ἀθρόως τοσαύτας, ὥστε
[9]	ἐμοί τε εἰπεῖν ἀνεπίφθονον ταύτῃ	τε	ἀκούειν καλὰ λέγοιμ´ ἂν ἤδη.
[16]	ἐπικεῖσθαι τὴν ἄμπελον, ἵνα αὐτή	τε	ἀνέχηται καὶ οἱ βότρυες ἐξηρτημένοι
[8]	καὶ κατασκίοις τοῖς δένδρεσι, λειμῶνές	τε	ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ τῇ
[10]	ἀρχομένη τῶν ἔργων ἔθετο, γένος	τε	ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς εὐθὺς ἐνέπλησε
[3]	ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς	τε	ἁπάσης καὶ θαλάττης κύριος γένοιτο,
[13]	τῷ βίῳ τὠμῷ χρωμένη, καλοῦντός	τε	αὖθις τοῦ βασιλέως ἀπὸ τῆς
[8]	ἥδε κατ´ ἴσον ἀρυσαμένη, βουλευμάτων	τε	αὐτῷ γέγονε κοινωνὸς καὶ πρᾷον
[13]	σεμνὰ σιωπῶν καὶ ἀποκρύπτων; κυρουμένης	τε	γὰρ ἐπ´ ἐμοὶ τοῦ βασιλέως
[5]	ἀφελόμενος τοῦ βίᾳ λαβόντος, γάμου	τε	ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν, οἳ
[8]	πάντα ἀθρόως αὐτῇ διηγεῖτο, ὅσα	τε	ἔδρασε καὶ ὅσα ἀνέτλη, καὶ
[8]	αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων ὧν	τε	εἶδε θεαμάτων καὶ ὧν ἤκουσεν
[9]	ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´ ἐμοί	τε	εἰπεῖν ἀνεπίφθονον ταύτῃ τε ἀκούειν
[17]	μυριάδας ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα, τό	τε	ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει πεντακοσίων
[19]	τῆς παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα	τε	ἔνειμε τῶν φυλῶν τοῖς ἐπιστάταις
[12]	ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων	τε	ἐξήρπασε τηλικούτων, οὓς οὐδὲ ἡβῶν
[17]	πρὸς τοῖς νεωρίοις πόλεμον, ἀνδρός	τε	ἐπ´ αὐτῇ καὶ ποταμοῦ μάχην
[1]	ἀπελείφθησαν. Τοῖς μὲν γὰρ ἄκουσμά	τέ	ἐστιν ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει
[6]	τῆς Μακεδονίας, σωφροσύνη δὲ ὑπέρ	τε	Εὐάδνην τὴν Καπανέως καὶ τὴν
[19]	εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς ἔχει	τε	ἤδη καὶ ἕξει τοὺς ἐπαινέτας.
[7]	πλείονος τὰ τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει	τε	ἡδίστῃ κοσμῶν καὶ ἐπιλεαίνων τὸ
[14]	τὴν βασιλίδα προσειπεῖν κελεύει, θάρσος	τε	ἡμῖν ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα
[17]	ἐκείνης ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην πολλά	τε	ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις καὶ εἰς
[6]	προσῄει τὰ μειράκια μνηστευσόμενα ἔκ	τε	Ἰθάκης καὶ Σάμου καὶ Δουλιχίου,
[8]	καὶ σωφροσύνην καὶ φιλανθρωπίαν ἐπιείκειάν	τε	καὶ ἐλευθεριότητα καὶ τὰς ἄλλας
[2]	τοῦ γένους καὶ ὅσα ἔδρασάν	τε	καὶ ἔπαθον εἰπών, καὶ ὅπως
[4]	τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ὀνομάτων	τε	καὶ ἔργων ὁπόσα τῆς παλαῖας
[2]	ἀπολομένου νέου καὶ νυμφίου, ἔγημέ	τε	καὶ ἐτίμησεν ὡς οὔτις ἐπὶ
[7]	καὶ γυναικῶν καὶ παίδων φύσει	τε	καὶ ἡλικίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις
[8]	γὰρ δὴ τώδε τινὲ πειθώ	τε	καὶ ἰδέα φιλίας ἔστον, ὧν
[1]	τινὲς ἀπεστερήθησαν ὃ μόνον δοῦναί	τε	καὶ λαβεῖν ἐστι δημοσίᾳ καλόν.
[4]	ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ ἑαυτοῦ προγόνοις	τε	καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν,
[8]	πολυτελῶν καὶ δώρων παντοίων ὅρμων	τε	καὶ στεφάνων κατάλογον τῶν ἐκ
[11]	βασιλέως, ἅπαντα τὰ ἀγαθά, αὐτῷ	τε	οἶμαι καὶ αὐτῆς ταύτης ξυμπροθυμουμένης,
[2]	καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ, σμικροῦ	τε	ὁμοίως καὶ μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον
[15]	καὶ αὐτὸς πολλάκις ξυννοῶν παιδιάν	τε	οὐκ ἄμουσον ἐν αὐτοῖς ποιοῦμαι
[8]	τὴν ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη γαμετή	τε	οὖσα βασιλέως ἀνδρείου καὶ μεγαλοψύχου
[14]	νοῦ, σφόδρα εὐλαβεῖται Μήπως αὑτόν	τε	τρώσῃ σύν θ´ ἅρματα ἄξῃ,
[2]	ἄλλη, καὶ ὅσων τυγχάνει Ἔκ	τε	φίλων παίδων ἔκ τ´ αὐτοῦ
[17]	τῆς Βαβυλῶνος ποταμὸν ῥέοντα, βασίλειά	τε	ᾠκοδόμησεν ὑπὸ γῆς πάγκαλα καὶ
[2]	ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν ἐκείνῃ, πατρίδος	τε,	ὡς εἰκός, καὶ πατέρων μνημονεύοντα,
[8]	ἤκουσεν ἀκουσμάτων, ἵνα καὶ μετόπισθε	τεῇ	εἴπῃσθα γυναικί, φησίν. Ὁ δὲ
[17]	ἄγουσα, τό τε ἐν Βαβυλῶνι	τεῖχος	ᾠκοδόμει πεντακοσίων σταδίων μικρὸν ἀποδέον,
[17]	ψυχαγωγεῖν δυναμένων. Οὐ γὰρ δὴ	τείχους	μὲν αἵρεσιν, καὶ πολιορκίαν καὶ
[6]	δι´ ἀκοῆς περὶ αὐτῆς μαθεῖν,	τεκμαιρόμενον	δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς τὴν
[4]	ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ ἐναργὲς μᾶλλον	τεκμήριον;	θυγάτηρ γάρ ἐστιν ἀνδρὸς ἀξίου
[9]	μηδὲ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγειν	τεκμήριον,	καινόν πως εἶναι δοκεῖ καὶ
[13]	ἐπειδὴ παντελῶς ἐκείνη διέλυσεν, ἐναργεῖ	τεκμηρίῳ	τῷ βίῳ τὠμῷ χρωμένη, καλοῦντός
[3]	οὖν ἔτι χρὴ διὰ μειζόνων	τεκμηρίων	δηλοῦν ὡς ἔνδοξος μὲν ἡ
[11]	θαυμαστά. ~Ἐγὼ δέ, ἐπειδή μοι	τεκμηρίων	καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ τὸν λόγον
[2]	δὲ τοκήων Τῶν αὐτῶν, οἵπερ	τέκον	Ἀλκίνοον βασιλῆα. Ἀναλαβὼν δὲ ἄνωθεν
[2]	τινὰ ῥήτορα ξὺν {τῇ} τέχνῃ	τέλειον	ᾆσαι βασιλίδος ἐγκώμιον, ἄνωθεν ἀπὸ
[14]	καὶ λόγοις τιμῶν καὶ χαριζόμενος·	τέλος	δὲ τὴν βασιλίδα προσειπεῖν κελεύει,
[2]	ὁρῶσι πορευομένην διὰ τοῦ ἄστεος,	τέλος	ἐπέθηκε ταῖς εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ
[3]	Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι καὶ στασιάζοντες	τέλος	ἐποιήσαντο τὴν ἀποικίαν τῆς πρὸς
[16]	δίκελλαν καὶ αὖθις σμινύην, καὶ	τέλος	ἤδη κάλαμον, ᾧ χρῆν προσδεδέσθαι
[14]	αὐτὸν ὁρῴη τὸν ἡνίοχον διὰ	τέλους	χαλεπαῖνον ἤ, τό γε ἔλαττον,
[7]	τέχνην· ἔστω δέ, εἰ βούλει,	Τέρπανδρος	οὗτος ἢ ὁ Μηθυμναῖος ἐκεῖνος,
[17]	ποίησιν ἅπασαν ἐμπλῆσαι τοιούτων διηγημάτων	τέρπειν	εὖ μάλα καὶ ψυχαγωγεῖν δυναμένων.
[14]	μὲν ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ οἶμαι	τέτρωρα	τρέφοντος καὶ ἅπασι μὲν ἐπιβεβηκότος,
[14]	δὴ τοῖς ἅρμασι τοῖσδε κεκτημένου	τέτρωρον	ὑπὸ ἀμαθίας καὶ θράσους ὑβρίζον,
[17]	λόγων, πλάττειν μὲν οὐδὲν οὐδὲ	τεχνάζειν	εἰδότος, φράζοντος δὲ ὅπως ἂν
[15]	παλαιῶν ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν	τέχνῃ	γραφέντα τοῖς ἁμαρτοῦσι διὰ τὴν
[7]	καὶ ἐκπληττόμενος, ὅτι δὴ σὺν	τέχνῃ	μηδὲν ἀδικῶν τὰς Μούσας τῷ
[7]	τὸν Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον τῇ Φειδίου	τέχνῃ.	~Οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς
[7]	περὶ τὸ σῶμα κόσμον τῇ	τέχνῃ	πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον παραγάγοι
[2]	καθάπερ τινὰ ῥήτορα ξὺν {τῇ}	τέχνῃ	τέλειον ᾆσαι βασιλίδος ἐγκώμιον, ἄνωθεν
[8]	πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν	τέχνῃ,	τῆς τῶν αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε
[13]	μεθίεσθαι, ἅτε αὐτὸς οἶμαι ξὺν	τέχνῃ	τοῦτο δρῶν· ἡμῖν δὲ τὸν
[7]	οἶμαι κιθαρῳδοῦ τινος δεξιοῦ τὴν	τέχνην·	ἔστω δέ, εἰ βούλει, Τέρπανδρος
[13]	πως λέγοντα· ὦ δαιμόνιε καὶ	τέχνης	ἀληθῶς γενναίας ἡγεμών, σοφὸν μὲν
[7]	ναύτας ὅσα ἐκεῖνος ἀπὸ τῆς	τέχνης	εἰργάσατο, αὐτῆς δὲ ἐκείνης ὑπερεώρων
[7]	καὶ ὀρειχάλκῳ μετὰ τῆς ἀρίστης	τέχνης	εἰργασμένων, ἴστω παιδικῶν σφόδρα ἀκουσμάτων
[18]	θεραπεύοι, οὐδὲν ἄξιον τῆς αὑτοῦ	τέχνης	ἔργον ὑπέλαβεν, ἆρα ὑμῖν δοκεῖ
[14]	οὐδὲ ἐθελήσαντι ταύτης μεταλαβεῖν τῆς	τέχνης,	κᾆτα ἀναγκαζομένῳ καλοῦ καὶ γενναίου
[7]	ἄνδρα, τοὺς λόγους ἐξεπιστάμενον τῆς	τέχνης,	οὔτε μιγνύμενα τὰ μέλη τῆς
[6]	Ἰθάκης καὶ Σάμου καὶ Δουλιχίου,	τῇ	δὲ ἀνὴρ μὲν οὐδεὶς καλὸς
[4]	διὰ τοὺς οὐκ ὀρθῶς χρωμένους	τῇ	δυνάμει τὸ ὄνομα· νῦν δὲ
[3]	αὑτοῦ πατέρα τῇ στρατηγίᾳ καὶ	τῇ	θαρραλεότητι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς
[6]	σωφροσύνῃ κλέος αὑτῇ εἰργάσατο, ὥστε	τῇ	μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ
[2]	ἐς ὑψόροφον· ὁ δ´ ἐπείσθη	τῇ	ξυμβουλῇ. Ἆρ´ οὖν ἔτι δεησόμεθα
[8]	ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη	τῇ	παρὰ τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ
[8]	εἰπεῖν ἔχειν; ἆρ´ οὐχ ὅτι	τῇ	Πηνελόπῃ συνεῖναι ἐθέλων, τοὺς ἄθλους
[8]	τε ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ	τῇ	πόᾳ βρύοντες, Κρῆναι δ´ ἑξείης
[17]	ποταμοῦ μάχην ἐπεισάγειν οἴκοθεν διενοεῖτο	τῇ	ποιήσει καινόν τι λέγειν ἐπιθυμῶν,
[5]	ἄλλας παρθένους, καθάπερ οἶμαι περὶ	τῇ	σελήνῃ πληθούσῃ οἱ διαφανεῖς ἀστέρες
[3]	καὶ προσέτι τὸν αὑτοῦ πατέρα	τῇ	στρατηγίᾳ καὶ τῇ θαρραλεότητι καὶ
[14]	ἀμαθίας καὶ θράσους ὑβρίζον, πιεζόμενον	τῇ	συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ, καὶ τοῦ θράσους
[8]	σαυτῷ προστέθεικας πόνους, οὐδὲ ἐν	τῇ	Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ
[7]	τὸν περὶ τὸ σῶμα κόσμον	τῇ	τέχνῃ πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον
[2]	λέγειν, καθάπερ τινὰ ῥήτορα ξὺν	{τῇ}	τέχνῃ τέλειον ᾆσαι βασιλίδος ἐγκώμιον,
[10]	ἔπαινον· δῆλον γὰρ ὅτι μὴ	τῇ	τοῦ γένους κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ
[11]	νῦν δὲ ἐν ταύτῃ γεγονὼς	τῇ	τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων τῶν ἐκείνης
[7]	οἶμαί φασι τὸν Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον	τῇ	Φειδίου τέχνῃ. ~Οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς
[16]	τυχὸν οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος	τῇ	χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ
[11]	ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος ὁμολογῶ	τῇδε,	σφόδρα ὥρμησθε ἀκούειν, ἐγὼ δὲ
[10]	γὰρ τὴν τοῦ γήμαντος εὔνοιαν	τηλαυγέστατον	πρόσωπον, κατὰ τὸν σοφὸν Πίνδαρον,
[17]	Καὶ οὐκ ἀπορῶν Ὅμηρος οἶμαι	τηλικούτων	ἔργων οὐδὲ ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς
[12]	ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων τε ἐξήρπασε	τηλικούτων,	οὓς οὐδὲ ἡβῶν ἀνὴρ εὖ
[3]	τὴν χώραν τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους,	Τημένου	παῖδας, οἳ τὴν Ἀργείαν λῆξιν
[11]	τούτων ἔλεγον, ἴσως ἐχρῆν ὀρρωδεῖν	τὴν	ἄδικον ὑποψίαν· νῦν δὲ ἐν
[11]	μονάρχου, τῷ Σαμίῳ ξένῳ περὶ	τὴν	Αἴγυπτον ξυμβαλεῖν φεύγοντι τὴν αὑτοῦ,
[1]	ἐξὸν ἐκεῖνο ἐξετάζειν μόνον, εἰ	τὴν	ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ πλείονος
[12]	τὸν θεὸν ηὐχόμην, ὅτι μοι	τὴν	ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα
[2]	ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ	τὴν	Ἀλκίνου γαμετήν, οὐδὲ εἴ τις
[7]	τῷ θεάτρῳ ξυγγέγονε. Τὸν δὲ	τὴν	ἁλουργίδα καὶ τὴν κιθάραν ἐπαινοῦντα
[16]	ᾧ χρῆν προσδεδέσθαι καὶ ἐπικεῖσθαι	τὴν	ἄμπελον, ἵνα αὐτή τε ἀνέχηται
[13]	ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα ἐργασαμένου ἀγαθὰ	τὴν	ἀναγκαίαν αἴτησιν. Ἐγὼ δὲ ὑπήκουον,
[14]	ὁ δὲ οἶμαι παραμυθούμενος αὐτοῦ	τὴν	ἄνοιαν ἄνδρα ἐπέστησε, δοὺς φέρειν
[16]	ἔφη, τὸ παρ´ ἡμῶν μαθεῖν	τὴν	ἀξίαν ἡμῖν ἐκτίσεις. Οὐκοῦν καὶ
[2]	καὶ νέμειν ἑκάστῳ τὰ πρὸς	τὴν	ἀξίαν καὶ θαρραλέαν ἐν τοῖς
[3]	νεμόμενοι καὶ στασιάζοντες τέλος ἐποιήσαντο	τὴν	ἀποικίαν τῆς πρὸς ἀλλήλους ἔριδος
[3]	Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου παῖδας, οἳ	τὴν	Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι καὶ στασιάζοντες
[2]	καὶ θεῖον ποιητήν, ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν	τὴν	ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες μὲν ἔπαινον αὐτῆς
[5]	ὃς ἐπειδὴ πατρῴαν οὖσαν αὐτῷ	τὴν	ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος τοῦ βίᾳ
[10]	τῆς εὐτυχίας τῆς παρούσης ἔδωκε	τὴν	ἀρχήν. Καὶ γὰρ εἴ τῳ
[2]	ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ Ποσειδῶνος οἶμαι	τὴν	ἀρχὴν τοῦ γένους καὶ ὅσα
[4]	μόνης δὲ οἶμαι ταύτης οὐδὲ	τὴν	ἀρχὴν ὑπερεῖδον, χαίρουσι δὲ καὶ
[2]	ποιεῖσθαι τὴν ξυνευφημίαν, τάξιν ἀποδιδόντα	τὴν	αὐτὴν ἐκείνῃ, πατρίδος τε, ὡς
[15]	δημιουργός, πλάττειν ἤδη πρὸς ταῦτα	τὴν	αὑτοῦ διάνοιαν καὶ ἀφομοιοῦν πρὸς
[11]	περὶ τὴν Αἴγυπτον ξυμβαλεῖν φεύγοντι	τὴν	αὑτοῦ, καὶ λαβόντα φοινικίδα τινὰ
[5]	ἁπάντων ἁπλῶς ὅσα χρῆν οἶμαι	τὴν	βασιλεῖ τοσούτῳ συνιοῦσαν, καθάπερ φερνὴν
[3]	ἐκ τῶν Μήδων ἐς Πέρσας	τὴν	βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ μὲν γὰρ
[12]	πρὶν ἐμὲ ἤγαγεν ἐς ὄψιν	τὴν	βασιλέως καὶ τυχεῖν ἐποίησε λόγου·
[14]	τιμῶν καὶ χαριζόμενος· τέλος δὲ	τὴν	βασιλίδα προσειπεῖν κελεύει, θάρσος τε
[15]	δὲ Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι βιβλίων ἕκητι	τὴν	Γαλατίαν καὶ τὴν Κελτίδα. Τούτοις
[5]	οὐδὲ ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει πείθειν	τὴν	γαμήλιον ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω δὲ
[16]	γλεύκους μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς	τὴν	γεωργίαν ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ
[11]	φανοῦμαι τοῦ Πέρσου, εἴπερ εἰς	τὴν	γνώμην ὁρῶντα χρὴ κρίνειν, ἀλλ´
[2]	γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα,	τὴν	δὲ ἐπ´ αὐτῷ χάριν ἀποτίνειν
[9]	τὴν τῆς Ἀθηνᾶς ἐπιτιθεμένην τῷ	τὴν	δίκην ὀφλήσειν μέλλοντι ἀπολύειν ἄμφω
[8]	μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην	τὴν	δίκην τρέπει· ὥστε οὐκ ἄν
[1]	θωπείας τινὸς καὶ ἀγεννοῦς κολακείας	τὴν	δόξαν ἐκκλίνειν. Ἐγὼ δὲ οὗτοι
[18]	προτιμήσομεν οὔτε τὸν τρόπον οὔτε	τὴν	δύναμιν, ὑφ´ ἧς ἔξεστι μὲν
[19]	τὴν ἔναγχος ἐπιδημίαν γενομένην αὐτῇ,	τὴν	εἰς τὴν Ῥώμην, ὁπότε ἐστρατεύετο
[8]	παρὰ τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ	τὴν	ἐκ τῆς ἀρετῆς καθάπερ ῥεῦμα
[2]	καὶ ἀποδείξεων ἐναργεστέρων, ὥστε ἀποφυγεῖν	τὴν	ἐκ τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ὑποψίαν;
[17]	σμικρὸν μνημονεύειν; ὅτι διὰ μὲν	τὴν	ἐκείνης ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην πολλά
[8]	ἢ εἰ δή τις ἄλλη	τὴν	ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη γαμετή τε
[12]	ὁδὸν ταύτην ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει	τὴν	Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα παρὰ βασιλέως
[19]	εἰ δὴ οὖν καὶ ἄλλοι	τὴν	ἐμὴν εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς
[15]	γήρως ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις μόνον,	τὴν	ἐμπειρίαν, δι´ ἣν ὁ πρεσβύτης
[19]	καὶ αὐθάδη, οὔτι που καὶ	τὴν	ἔναγχος ἐπιδημίαν γενομένην αὐτῇ, τὴν
[15]	τοσαύτας, ὥστε ἐμοῦ μὲν ἀποπλῆσαι	τὴν	ἐπιθυμίαν σφόδρα ἀκορέστως ἔχοντος τῆς
[4]	γάρ ἐστιν ἀνδρὸς ἀξίου νομισθέντος	τὴν	ἐπώνυμον τοῦ ἔτους ἀρχὴν ἄρχειν,
[7]	καὶ γυναικῶν ὁπόσοι τοιοῦτοι, εἰς	τὴν	ἐσθῆτα καὶ τὴν κιθάραν ἀποβλέποντας
[18]	Σάμον ἐξεῖλεν, ἄλλος δὲ ὅτι	τὴν	Εὔβοιαν, τινὲς δὲ ἤδη τὸ
[3]	προσεκύνει, ὡρμημένον δὲ αὐτὸν ἐπὶ	τὴν	Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος
[6]	τεκμαιρόμενον δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς	τὴν	εὐταξίαν· ὑπὲρ ἧς τὰ μὲν
[17]	ταύτην ἔκρινεν ἀμείνω καὶ δικαιοτέραν	τὴν	εὐφημίαν. Ἆρ´ οὖν ἔτι προσῆκεν
[15]	τέχνῃ γραφέντα τοῖς ἁμαρτοῦσι διὰ	τὴν	ἡλικίαν τῆς θέας ἐναργῆ καὶ
[3]	ἕω μὲν καὶ πρὸς μεσημβρίαν	τὴν	θάλατταν, ἀπ´ ἄρκτων δὲ οἶμαι
[6]	τε Εὐάδνην τὴν Καπανέως καὶ	τὴν	Θετταλὴν ἐκείνην Λαοδάμειαν. Αἱ μὲν
[12]	γὰρ τῆς Ἑλλάδος οἱ περὶ	τὴν	Θρᾴκην καὶ τὴν Ἰωνίαν οἰκοῦντες
[6]	εἰς λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ ποτε·	τὴν	θυγατέρα δὲ βασιλεὺς ἑαυτῷ συνοικεῖν
[1]	οὔτε αὖ τοῖς ἄλλοις, ὁπόσοι	τὴν	ἴσην ἐκείνοις κατὰ τὸν βίον
[9]	ὁ φεύγων παρ´ ὀλίγον ἔλθῃ	τὴν	ἴσην ἐν ταῖς ψήφοις λαχεῖν,
[11]	λαβών, ὁμολογοίην τοῦ μὲν ἀντιδοῦναι	τὴν	ἴσην λείπεσθαι (ἔχει γὰρ οἶμαι
[4]	εἰκόνα, ἢ παντάπασιν ὑπεριδόντες διὰ	τὴν	ἰσχὺν κατέγνωσαν, ἢ προσιέμενοί γε
[12]	οἱ περὶ τὴν Θρᾴκην καὶ	τὴν	Ἰωνίαν οἰκοῦντες ἔγγονοι, καὶ ὅστις
[6]	σωφροσύνη δὲ ὑπέρ τε Εὐάδνην	τὴν	Καπανέως καὶ τὴν Θετταλὴν ἐκείνην
[9]	τῆς αἰτίας, τὸν μὲν ἐπάγοντα	τὴν	κατηγορίαν τοῦ δοκεῖν εἶναι συκοφάντην,
[15]	βιβλίων ἕκητι τὴν Γαλατίαν καὶ	τὴν	Κελτίδα. Τούτοις ἐγὼ προσκαθήμενος συνεχῶς
[7]	τοιοῦτοι, εἰς τὴν ἐσθῆτα καὶ	τὴν	κιθάραν ἀποβλέποντας ἐκπεπλῆχθαι δεινῶς πρὸς
[7]	Τὸν δὲ τὴν ἁλουργίδα καὶ	τὴν	κιθάραν ἐπαινοῦντα ληρεῖν οἴεται καὶ
[12]	Ἀθήνας οὐδὲ τὴν Σπάρτην οὐδὲ	τὴν	Κόρινθον· ἥκιστα δέ ἐστι τούτων
[7]	ἢ τῶν ξυμπλεόντων, καὶ ἐπὶ	τὴν	Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε γὰρ
[3]	ἔριδος καὶ φιλοτιμίας· εἶτα ἑλόντες	τὴν	Μακεδονίαν καὶ γένος ὄλβιον ἀπολιπόντες,
[3]	Ὁ μὲν γὰρ πρῶτος ἐπειράθη	τὴν	Μακεδόνων αὐξῆσαι δύναμιν, καὶ τῆς
[11]	ὅπως μου μή ποτε ὑπειδόμενοι	τὴν	μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν λόγων
[13]	τήνδε τὴν φύσιν, οὐδὲ ἀρχὴν	τὴν	μεγίστην οὐδὲ ἄλλο τῶν πάντων
[3]	πάντων δὲ ἐθνῶν κρατήσειεν. Οὐκοῦν	τὴν	μὲν Ἀσίαν ἐπῆλθε σύμπασαν καταστρεφόμενος,
[8]	φέρειν ὑπέλαβε; ταῦτά τοι καὶ	τὴν	μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι
[11]	χαρισαμένου λαβοῦσα) τῷ βούλεσθαι δὲ	τὴν	μνήμην ἀθάνατον αὐτῇ τῶν ἔργων
[5]	οἱ διαφανεῖς ἀστέρες καταυγαζόμενοι κρύπτουσι	τὴν	μορφήν. Ἓν μὲν γὰρ τούτων
[5]	βασιλεῖ καλὴν καὶ σώφρονα πλάττοντος	τὴν	νύμφην, εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότα πόρρωθεν
[2]	τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν, οὕτω ποιεῖσθαι	τὴν	ξυνευφημίαν, τάξιν ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν
[8]	καὶ χαίροντες, οὔτε ὅσα κατὰ	τὴν	ὁδὸν ἐκείνην λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ
[12]	μηχανήσασθαι, ἤ τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου	τὴν	ὁδὸν ταύτην ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει
[14]	καὶ διατριβὰς τὰς συνήθεις καὶ	τὴν	οἴκησιν δὲ αὐτὴν καὶ δίαιταν
[8]	ὕδατι λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει περὶ	τὴν	οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς οἶμαι
[12]	καὶ ἀμηχάνου σωτηρίας τυχών, εἶτα	τὴν	οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´ ἐρημίας
[7]	κιθάραν ἀποβλέποντας ἐκπεπλῆχθαι δεινῶς πρὸς	τὴν	ὄψιν, τῶν ἀνδρῶν δὲ τοὺς
[12]	περὶ τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα·	τὴν	Πειρήνην δὲ αὐτὴν ὁ Σικυὼν
[18]	τινὲς δὲ ἤδη τὸ περιπλεῦσαι	τὴν	Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ οἳ τῶν
[19]	διηγημάτων. ~Εἰ γὰρ δή τις	τὴν	περὶ τῶν ἄλλων σιωπὴν ὑποπτεύσειεν
[2]	δεδοικότες; Ὅμηρος δὲ οὐκ ᾐσχύνετο	τὴν	Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου
[17]	τοιαύτην εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον ἢ	τὴν	Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ ταύτης οὐδὲν
[17]	Ἀμαζόνος φιλοτίμως πάνυ στρατείαν διηγησαμένῳ	τὴν	ποίησιν ἅπασαν ἐμπλῆσαι τοιούτων διηγημάτων
[17]	μικρὸν ἀποδέον, καὶ τὰ περὶ	τὴν	πόλιν ὀρύγματα καὶ ἄλλα πολυτελῆ
[19]	καὶ μεγαλοπρεπές, καὶ τῆς παρασκευῆς	τὴν	πολυτέλειαν, ὁπόσα τε ἔνειμε τῶν
[19]	ἐπιδημίαν γενομένην αὐτῇ, τὴν εἰς	τὴν	Ῥώμην, ὁπότε ἐστρατεύετο βασιλεὺς ζεύγμασι
[11]	τινὰ δῶρον, οὗ σφόδρα ἐπεθύμει,	τὴν	Σαμίων ὕστερον ἀντιδοῦναι τυραννίδα, ὁπηνίκα
[18]	τοὺς ἐπαίνους, ὁ μὲν ὅτι	τὴν	Σάμον ἐξεῖλεν, ἄλλος δὲ ὅτι
[12]	οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας οὐδὲ	τὴν	Σπάρτην οὐδὲ τὴν Κόρινθον· ἥκιστα
[15]	πόθῳ τοῦ πάλιν οἴκαδε ἐπανελθεῖν	τὴν	ταχίστην ψυχαγωγούμενος, ἔδωκεν ἀθρόως τοσαύτας,
[7]	γὰρ οἶμαι κιθαρῳδοῦ τινος δεξιοῦ	τὴν	τέχνην· ἔστω δέ, εἰ βούλει,
[9]	τοῖς φεύγουσι πρὸς τοὺς διώκοντας,	τὴν	τῆς Ἀθηνᾶς ἐπιτιθεμένην τῷ τὴν
[17]	ὕμνησε διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν αὐτῷ	τὴν	τῆς Ἀμαζόνος φιλοτίμως πάνυ στρατείαν
[3]	ἐκ βασιλέων διετέλουν καθάπερ κλῆρον	τὴν	τιμὴν διαδεχόμενοι. Πάντας μὲν οὖν
[2]	σοφὸν ἀγεννῆ καὶ δειλόν, ὅτι	τὴν	τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν
[13]	βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος καὶ σώτειρα,	τὴν	τοῦ γενναίου βασιλέως εὔνοιαν ἀκέραιον
[10]	λέγοιμ´ ἂν ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ	τὴν	τοῦ γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον,
[17]	δι´ αἰτίας ἄγουσιν ὡς καθαιροῦντας	τὴν	τῶν λόγων ἰσχύν. Μόνα γὰρ
[8]	γάμων, ἀτιμάζοντα δὲ οὐ μεῖον	τὴν	τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν. Καίτοι γε
[9]	ἐν ταῖς ψήφοις λαχεῖν, πείθει,	τὴν	ὑπὲρ αὐτοῦ δέησιν προσθεῖσα καὶ
[12]	τῆς χώρας καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς	τὴν	ὑπὸ τοῦ πυρὸς φθοράν, ὁπόταν
[13]	καὶ δένδρεσι μεταβαλλόντων εἰς τήνδε	τὴν	φύσιν, οὐδὲ ἀρχὴν τὴν μεγίστην
[16]	φήσεις εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν μὲν	τὴν	φυταλίαν ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ
[12]	ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη	τὴν	χάριν, ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο
[14]	σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ	τὴν	χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ
[12]	ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ	τὴν	χώραν αὐτὴν ἀσπάσασθαι. Ὃ δὴ
[3]	λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ	τὴν	χώραν τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου
[14]	σωφροσύνης ὁρᾶν· αἰδὼς δὲ ἐπεῖχε	τὴν	ψυχήν, καὶ ἐπέπηκτό μοι κατὰ
[13]	πέτραις καὶ δένδρεσι μεταβαλλόντων εἰς	τήνδε	τὴν φύσιν, οὐδὲ ἀρχὴν τὴν
[17]	τυγχάνετε ἀπειρηκότες πρὸς τὸ μῆκος	τῆς	ἀδολεσχίας· τυχὸν γὰρ οὐδὲ τῶν
[9]	φεύγουσι πρὸς τοὺς διώκοντας, τὴν	τῆς	Ἀθηνᾶς ἐπιτιθεμένην τῷ τὴν δίκην
[2]	ᾐόσι· μή ποτε οὖν οὐδὲ	τῆς	Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται
[9]	προσθεῖσα καὶ ἱκετηρίαν, ἀφεῖναι πάντως	τῆς	αἰτίας. Ὁ δὲ ἑκὼν ἑκόντι
[9]	δίκην ὀφλήσειν μέλλοντι ἀπολύειν ἄμφω	τῆς	αἰτίας, τὸν μὲν ἐπάγοντα τὴν
[7]	χρῷτο μηδὲ ἑπομένως τοῖς νόμοις	τῆς	ἀληθινῆς καὶ θείας μουσικῆς; ὁρῶν
[8]	μὲν φρονήσεως ποιεῖσθαι σημεῖον καὶ	τῆς	ἄλλης ἀρετῆς πάσης ὅτι τὸν
[17]	διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν αὐτῷ τὴν	τῆς	Ἀμαζόνος φιλοτίμως πάνυ στρατείαν διηγησαμένῳ
[8]	ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν ἐκ	τῆς	ἀρετῆς καθάπερ ῥεῦμα θεῖον ἐπιφερομένην
[19]	οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν ἐθέλω πρὸ	τῆς	ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· καίτοι με
[7]	καὶ ἀργύρῳ καὶ ὀρειχάλκῳ μετὰ	τῆς	ἀρίστης τέχνης εἰργασμένων, ἴστω παιδικῶν
[11]	ὕστερον ἀντιδοῦναι τυραννίδα, ὁπηνίκα οἶμαι	τῆς	Ἀσίας ἁπάσης κύριος κατέστη. Εἰ
[17]	ὁποῖα δή τινα τὰ περὶ	τῆς	Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός, ἣ μεταβαλοῦσα
[18]	ἰῷτο καὶ θεραπεύοι, οὐδὲν ἄξιον	τῆς	αὑτοῦ τέχνης ἔργον ὑπέλαβεν, ἆρα
[17]	καθάπερ ῥεῖθρον εὐτελὲς τὸν διὰ	τῆς	Βαβυλῶνος ποταμὸν ῥέοντα, βασίλειά τε
[13]	δὲ οἴχεσθαι δεῆσαν ἀπεσώθη πάλιν	τῆς	βασιλίδος ἀμυνούσης καὶ ἀπειργούσης τὰς
[0]	~Εὐσεβίας	τῆς	βασιλίδος ἐγκώμιον. ~Τί ποτε ἄρα
[16]	οἱ βότρυες ἐξηρτημένοι μηδαμοῦ ψαύωσι	τῆς	βώλου, τυχόντα δὲ ὧν ἐδεῖτο,
[9]	καθάπερ Ὅμηρός φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ	τῆς	γαμετῆς ὁμολογεῖ ὅ τι ξυγχωροίη
[8]	οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς οἶμαι	τῆς	γενναίας βριθομένη τοῖς βότρυσι· καὶ
[2]	αὐτοῦ Ἀλκινόοιο, ἔτι δὲ οἶμαι	τῆς	γερουσίας καὶ τοῦ δήμου, οἳ
[19]	ταῦτα τοῦ δήμου μεμνῆσθαι καὶ	τῆς	γερουσίας, ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν
[13]	ἐπ´ ἐμοὶ τοῦ βασιλέως ταυτησὶ	τῆς	γνώμης, διαφερόντως ηὐφραίνετο καὶ συνεπήχει
[4]	τὸ ὄνομα· νῦν δὲ ἤδη	τῆς	δυνάμεως ἐπιλειπούσης, ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν
[5]	τὸν νυμφίον. Κάλλος μὲν γὰρ	τῆς	ἐκ τοῦ γένους βοηθείας καὶ
[16]	τροφῆς δὲ πολλῆς καὶ καθαρᾶς	τῆς	ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα
[5]	μὲν ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ	τῆς	ἐκ τῶν τρόπων ἁρμονίας καὶ
[12]	πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ	τῆς	Ἑλλάδος οἱ περὶ τὴν Θρᾴκην
[12]	φιλοσοφίας πέπονθεν οἶμαι νῦν τὰ	τῆς	Ἑλλάδος παραπλήσιόν τι τοῖς Αἰγυπτίοις
[13]	τε αὖθις τοῦ βασιλέως ἀπὸ	τῆς	Ἑλλάδος ὑπήκουον, ἆρα ἐνταῦθα κατέλιπεν,
[1]	κατὰ τὸν βίον τάξιν εἰληχότες	τῆς	ἐν ταῖς πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν.
[13]	ὃν σὺ φὴς αἴτιον εἶναι	τῆς	ἐν τοῖς λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ
[14]	φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης ἐγὼ	τῆς	ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς σφόδρα ἐθαύμασα καὶ
[5]	οἳ κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς καὶ	τῆς	ἐξουσίας, ταύτην ἀξίαν ἔκρινε τῆς
[17]	τοὺς ἐμοὺς λόγους οὐδὲ ἐμὲ	τῆς	ἐπ´ αὐτοῖς ἀφαιρεῖσθαι δόξης ἐθέλοντες
[2]	ἀρετῆς μετεποιήθη, οὔκουν οὐδὲ ἐκείνη	τῆς	ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ διήμαρτεν εὐφημίας.
[16]	μὴ τυγχάνοι τῆς χάριτος καὶ	τῆς	ἐπὶ τοῖς δοθεῖσιν ὁμολογίας, ἣν
[8]	τῶν βασιλείων εἴσω παρῆλθε καὶ	τῆς	ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη, τί πρῶτον
[17]	σωφροσύνης καὶ τῆς φιλανδρίας καὶ	τῆς	ἐς τὸν ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ
[5]	ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ μόνον περὶ	τῆς	εὐγενείας αὐτῆς, ὑπὲρ δὲ ἁπάντων
[4]	οὗτος οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ	τῆς	εὐγενείας εἰκότως μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ,
[11]	εἰς ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν	τῆς	εὐγνωμοσύνης μὲν ἐμαυτοῦ σημεῖον, μαρτύριον
[4]	καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ γένει	τῆς	εὐδοξίας, ἔλαττόν τις ἔχειν αὐτὸν
[3]	τὴν Μακεδόνων αὐξῆσαι δύναμιν, καὶ	τῆς	Εὐρώπης τὰ πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον
[10]	βασιλεῖ τ´ ἐποίησε φίλους καὶ	τῆς	εὐτυχίας τῆς παρούσης ἔδωκε τὴν
[2]	προθύμως ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν	τῆς	εὐφημίας οὐκ ἀξιώσομεν, ἀρετῆς οὐδὲν
[7]	τέχνης, οὔτε μιγνύμενα τὰ μέλη	τῆς	ἡδονῆς χάριν φαύλως ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν
[15]	τοῖς ἁμαρτοῦσι διὰ τὴν ἡλικίαν	τῆς	θέας ἐναργῆ καὶ λαμπρὰν εἰκόνα
[3]	ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων οἶμαι Θετταλῶν,	τῆς	κατ´ ἐκείνων ἐπώνυμον νίκης. ~Καὶ
[5]	τῆς ἐξουσίας, ταύτην ἀξίαν ἔκρινε	τῆς	κοινωνίας, γεγονὼς ἤδη σχεδόν τι
[6]	πάνυ, καὶ πόλις ἡ μητρόπολις	τῆς	Μακεδονίας, σωφροσύνη δὲ ὑπέρ τε
[1]	καὶ ἀφανίζων τὰς χάριτας. Καὶ	τῆς	μὲν θηριώδους ἐκείνης καὶ ἀπανθρώπου
[8]	δύναμιν φράζειν ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ	τῆς	μὲν φρονήσεως ποιεῖσθαι σημεῖον καὶ
[7]	μὲν ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο μετὰ	τῆς	μητρὸς ἡ νύμφη, τίς δὲ
[6]	αὐτῆς μαθεῖν, τεκμαιρόμενον δὲ ἀπὸ	τῆς	μητρὸς τὴν εὐταξίαν· ὑπὲρ ἧς
[14]	πάντων ἐγκρατῶς, εἰ καὶ ἐπὶ	τῆς	μιᾶς ἄντυγος μένοι, οὐ μὴν
[13]	ξὺν λόγῳ, καὶ ἡμᾶς ὑπὸ	τῆς	μνήμης τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι
[7]	δὲ καὶ εἰ τοὺς τρόπους	τῆς	μουσικῆς διαφθείροι καὶ εἰ ταῖς
[7]	ὑπερεώρων καὶ οὐδεμίαν ὤραν ἐποιοῦντο	τῆς	μουσικῆς· εἰ δὴ οὖν τις
[8]	ἐν θαλάττῃ τὰ δὲ ἐπὶ	τῆς	οἰκίας αὐτῆς, πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους
[8]	ἀπηλλάχθαι· σὺ δὲ ἡμῖν ἐπὶ	τῆς	οἰκίας ἔγνως στρατεύεσθαι καὶ ἄθλους
[5]	κοινωνίας, γεγονὼς ἤδη σχεδόν τι	τῆς	οἰκουμένης ἁπάσης κύριος. Καίτοι πῶς
[15]	τυγχάνοι δὲ καὶ ἐπ´ ὀλίγον	τῆς	ὁμοιότητος, οὐ σμικρὰ ἂν ὄναιτο,
[4]	ὀνομάτων τε καὶ ἔργων ὁπόσα	τῆς	παλαῖας ἐκείνης πολιτείας διασώζει τινὰ
[19]	ὡς ἐλευθέριον καὶ μεγαλοπρεπές, καὶ	τῆς	παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα τε
[10]	ἐποίησε φίλους καὶ τῆς εὐτυχίας	τῆς	παρούσης ἔδωκε τὴν ἀρχήν. Καὶ
[3]	ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ μὲν οὖν	τῆς	πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων,
[2]	καὶ γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι	τῆς	περὶ τὰ βασίλεια φερούσης ὁδοῦ,
[2]	περὶ τὸν ἄνδρα φιλίας, ἢ	τῆς	περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ
[8]	καὶ τοῦ πλούτου καὶ προσέτι	τῆς	περὶ τὰς νήσους ἐκείνας εἰρήνης
[2]	ἢ πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας, ἢ	τῆς	περὶ τὸν ἄνδρα φιλίας, ἢ
[2]	περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ	τῆς	περὶ τοὺς οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς
[8]	καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα τοῦτο ὑμῖν	τῆς	Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ, ἢ
[8]	καλὴν καὶ γενναίαν· ὥστε ἔγωγε	τῆς	Πηνελόπης πολλὰ καὶ ἄλλα νομίσας
[3]	λεγόμενον, ὡς εἶεν δήπουθεν ἐκ	τῆς	Πιερίας, οὐχὶ δὲ ἐξ Ἑλικῶνος
[8]	ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον	τῆς	πλάνης καὶ τῶν κινδύνων ἀπηλλάχθαι·
[4]	ἐπιλειπούσης, ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν τὰ	τῆς	πολιτείας μεθέστηκε, τιμὴ καθ´ αὑτὴν
[7]	νύμφη, τίς δὲ ἦν ὁ	τῆς	πομπῆς τρόπος ἁρμάτων καὶ ἵππων
[1]	λαθεῖν, συνίει δὲ ἐκεῖνος ἐκ	τῆς	πράξεως τὸν δράσαντα. Ἐπαίνων δὲ
[16]	χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ	τῆς	προθυμίας καὶ τῶν ἔργων; Ἀλλὰ
[3]	στασιάζοντες τέλος ἐποιήσαντο τὴν ἀποικίαν	τῆς	πρὸς ἀλλήλους ἔριδος καὶ φιλοτιμίας·
[15]	τὴν ἐπιθυμίαν σφόδρα ἀκορέστως ἔχοντος	τῆς	πρὸς ἐκεῖνα συνουσίας, μουσεῖον δὲ
[18]	τῶν ψηφισμάτων μεμνημένοι, τινὲς δὲ	τῆς	πρὸς τὸν Κίμωνα φιλοτιμίας, σφόδρα
[8]	καὶ ἀποδημίαν ἑτέραν ἐκτελεῖν οὔτι	τῆς	πρόσθεν, ὥς γε τὸ εἰκός,
[15]	τι πάντως ἕπεται οἷον ἐφόδιον	τῆς	στρατείας πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον.
[18]	Περικλέα γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ	τῆς	συμφορᾶς ἔφη. Ἄλλου του, πρὸς
[17]	οὐδὲν Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε πλέον	τῆς	σωφροσύνης καὶ τῆς φιλανδρίας καὶ
[7]	δυστυχεῖς ναύτας ὅσα ἐκεῖνος ἀπὸ	τῆς	τέχνης εἰργάσατο, αὐτῆς δὲ ἐκείνης
[14]	καὶ οὐδὲ ἐθελήσαντι ταύτης μεταλαβεῖν	τῆς	τέχνης, κᾆτα ἀναγκαζομένῳ καλοῦ καὶ
[7]	δὲ ἄνδρα, τοὺς λόγους ἐξεπιστάμενον	τῆς	τέχνης, οὔτε μιγνύμενα τὰ μέλη
[5]	πρὸς παίδων γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι	τῆς	τιμῆς καὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην
[2]	ποτε οὖν οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς	τῆς	τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται παιδός, ἣν
[17]	ἀγαθὰ συμβαίνει, ἐκ δὲ δὴ	τῆς	τούτων φιλοτιμίας ὄφελος μὲν οὐδὲ
[8]	ἧττον εἶναι ἐδόκει ´κείνων ἐράσμια.	Τῆς	τρυφῆς δὲ αὖ καὶ τοῦ
[4]	ἐνδοξότερος γενόμενος, ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ	τῆς	τύχης πνεούσης, οὗτος οὐδενὶ δίδωσιν
[9]	ἔστιν αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς τῳ	τῆς	τυχούσης, ἀγαθὰ δὲ ὅσα καὶ
[8]	ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν τέχνῃ,	τῆς	τῶν αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε χάριτος
[15]	πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ δὴ	τῆς	τῶν παλαιῶν ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα
[17]	ἔσχε πλέον τῆς σωφροσύνης καὶ	τῆς	φιλανδρίας καὶ τῆς ἐς τὸν
[13]	διαπεραίνειν οἰόμεθα λόγον, εἰ μὴ	τῆς	φίλης Ἑλλάδος ἔπαινον, ἧς οὐκ
[10]	πατρὸς ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν ἔνειμε	τῆς	φιλίας ἔπαθλα θαυμαστά. ~Ἐγὼ δέ,
[15]	ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν ὅπως ἐπιλανθάνωμαι	τῆς	χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ μοι
[16]	ἀδικοῖτ´ ἄν, εἰ μὴ τυγχάνοι	τῆς	χάριτος καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς
[16]	ἐδεῖτο, μόνον ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου	τῆς	χάριτος, οὐδὲ τῶν βοτρύων οὐδὲ
[12]	τ´ ἄλλα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην	τῆς	χώρας καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν
[13]	μνήμης τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι	τῆς	χώρας καὶ τῶν ἀνδρῶν ἐγκώμιον.
[5]	ἄν τις μείζονα μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε	τῆσδε,	οὐ μόνον περὶ τῆς εὐγενείας
[8]	ὅσα ἀνέτλη, καὶ εἰ δή	τι	ἄλλο ὑπὸ τῶν χρησμῶν ἀναπειθόμενος
[18]	ἔξεστι μὲν αὐτῇ δρᾶν ὅ	τι	ἂν ἐθέλῃ, θέλει δὲ ἅπασι
[13]	γὰρ ἂν ἐξῇ πράττειν ὅ	τι	ἂν ἐθέλωσι σὺν βίᾳ, ἦ
[4]	μακρότερα λέγειν· εὐγενείας γε μὴν	τί	ἂν ἔχοιμεν ἔτι πράγματα ἐπιζητοῦντες
[1]	οὐδὲ ἀργύριον, ἀλλὰ ἁπλῶς ὅ	τι	ἂν τύχῃ τις παρὰ τοῦ
[1]	εὖ παθεῖν, οὐκ οἶδα ὅ	τι	βουλόμενοι. Φασὶ δὲ ὅμως θωπείας
[6]	ὑπὲρ ἧς τὰ μὲν ἄλλα	τί	δεῖ λέγοντας διατρίβειν, καθάπερ οὐκ
[8]	τὸ εἰκός, ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν.	Τί	δὴ οὖν οἴεσθε πρὸς ταῦτα
[3]	μύθων οὐ πόρρω, ὁποῖον δή	τι	καὶ τὸ περὶ τῶν Μουσῶν
[17]	οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ ποιήσει καινόν	τι	λέγειν ἐπιθυμῶν, τοῦτο δέ, εἴπερ
[15]	δι´ ἣν ὁ πρεσβύτης Ἔχει	τι	λέξαι τῶν νέων σοφώτερον, τοῖς
[14]	ταλαιπωρίᾳ, καὶ τοῦ θράσους οὐδέν	τι	μᾶλλον ἐπιλαθόμενον, ἀγριαῖνον δὲ ἀεὶ
[2]	καὶ γυναικί, Οὐ μὲν γάρ	τι	νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται
[9]	παρὰ τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ ὅ	τι	ξυγχωροίη καὶ δίδωσιν ἑκὼν ἀέκοντί
[15]	καὶ στρατευομένῳ μοι ἕν γέ	τι	πάντως ἕπεται οἷον ἐφόδιον τῆς
[14]	καὶ θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ ἀφῄρει	τι	πάντως τῶν ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ
[17]	ὁ δὲ δὴ λόγος σχεδόν	τι	περὶ τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι
[1]	διδόναι καὶ περιβλέπειν, ὅπως ὅ	τι	πλεῖστοι τὸ δοθὲν εἴσονται, πρὸς
[13]	ὁ πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ	τί	ποτε ἄρα πεπόνθαμεν; καὶ τίνα
[1]	~Εὐσεβίας τῆς βασιλίδος ἐγκώμιον.	~Τί	ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ
[17]	φασι, σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε.	Τί	ποτε οὖν ἄν τις αἴτιον
[11]	τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα.	Τί	ποτε οὖν ἐγὼ τοιοῦτον εὖ
[8]	τὸν Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως·	Τί	ποτε, ὦ σοφώτατε ῥῆτορ ἢ
[8]	γίγνεσθαι τῶν βουλευμάτων καὶ ὅ	τι	πρακτέον εἴη συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν.
[8]	καὶ τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη,	τί	πρῶτον ἔργον ἐκείνης γέγονε, καὶ
[17]	φαῦλα πράγματα ἀναδεξάμενος ὡς δή	τι	σεμνὸν ὑμῖν ἀπαγγέλλω· τοῦτο δὲ
[5]	τῆς κοινωνίας, γεγονὼς ἤδη σχεδόν	τι	τῆς οἰκουμένης ἁπάσης κύριος. Καίτοι
[3]	μὲν δὴ καὶ εἰ δή	τι	τοιοῦτον ἕτερον, μύθῳ μᾶλλον ἢ
[12]	νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος παραπλήσιόν	τι	τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις·
[13]	ἧς μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε ἐγώ	τι	τῶν ἀνθρωπίνων νομίσας ἑάλων, οὐ
[8]	ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ ἢ ὅ	τι	χρή σε ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν
[8]	τυχὸν δὲ καὶ ἀθάνατον, εἴ	τι	χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν,
[2]	ἐτίμησεν ὡς οὔτις ἐπὶ χθονὶ	τίεται	ἄλλη, καὶ ὅσων τυγχάνει Ἔκ
[10]	οὐκ ἀνόνητον ἀφῆκε τοῖς κτησαμένοις,	τιμᾷ	δὲ οἶμαι καὶ τούτους καθάπερ
[10]	ὁπωσοῦν ἐδέοντο, τούτοις ἐλάττονας διένειμε	τιμάς·	ἀπέλιπε δὲ οὐδὲν εὐεργετοῦσα ξύμπαντας.
[4]	μοναρχίαν τὰ τῆς πολιτείας μεθέστηκε,	τιμὴ	καθ´ αὑτὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων
[3]	βασιλέων διετέλουν καθάπερ κλῆρον τὴν	τιμὴν	διαδεχόμενοι. Πάντας μὲν οὖν αὐτοὺς
[9]	διέφυγε, παρ´ ὀλίγον ἐλθὼν κινδύνου,	τιμῆς	δὲ ἔτυχον καὶ ἀρχῆς μυρίοι.
[5]	παίδων γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι τῆς	τιμῆς	καὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην ἀξίαν
[2]	περὶ τοὺς οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς	τιμῆς.	Προσήκει δὲ οἶμαι καθάπερ ἴχνεσιν
[10]	ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς εὐθὺς ἐνέπλησε	τιμῆς,	τοὺς μὲν ἤδη γνωρίμους καὶ
[4]	προγόνοις τε καὶ πατρίδι μείζονα	τιμῆς	ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν ἐκείνην καὶ
[12]	δὲ ἔξωθεν ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται	τίμια	τῶν ἔνδον οὐ μεῖον· οἱ
[10]	ὥσπερ οὖν ἀληθές, δι´ αὑτοὺς	τίμιοι,	ταύτῃ γε οἶμαι προσθήσει τὸν
[14]	τῶν ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ λόγοις	τιμῶν	καὶ χαριζόμενος· τέλος δὲ τὴν
[9]	ποτέ τινι οὔτε κόλασιν οὔτε	τιμωρίαν	ἐπαγαγεῖν οὐχ ὅπως βασιλείᾳ τινὸς
[8]	ἢ καὶ παρὰ δίκην αἰτία	τιμωρίας	καὶ κολάσεως μικρᾶς ἢ μείζονος.
[9]	νέμεται κλῆρον, κεῖνος δὲ ἀπηλλάγη	τιμωρίας,	ὀφλήσας τοῖς νόμοις, ἄλλος συκοφαντίαν
[13]	ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν αἰτία γέγονε	τιμῶσα	τὸ φιλοσοφίας ὄνομα. Τοῦτο δέ,
[1]	ἐξετάζειν μόνον, εἰ τὴν ἀλήθειαν	τιμῶσι	καὶ περὶ πλείονος ποιοῦνται τοῦ
[11]	τὴν αὑτοῦ, καὶ λαβόντα φοινικίδα	τινὰ	δῶρον, οὗ σφόδρα ἐπεθύμει, τὴν
[17]	αἵρεσιν, καὶ πολιορκίαν καὶ τρόπον	τινὰ	ναυμαχίαν εἶναι δοκοῦσαν, τὸν πρὸς
[13]	τί ποτε ἄρα πεπόνθαμεν; καὶ	τίνα	νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα λόγον, εἰ
[8]	νήσους ἐκείνας εἰρήνης καὶ ἡσυχίας	τίνα	οὐκ ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖ, τοσούτους
[2]	παρελθόντα δρᾶν καὶ λέγειν, καθάπερ	τινὰ	ῥήτορα ξὺν {τῇ} τέχνῃ τέλειον
[17]	τισὶν ἄπιστα ἐφάνη, ὁποῖα δή	τινα	τὰ περὶ τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης
[8]	κατάλογον τῶν ἐκ βασιλέως μακρόν	τινα	τοῦτον ᾄδοντες, οὔτε ὡς ἀπήντων
[4]	τῆς παλαῖας ἐκείνης πολιτείας διασώζει	τινὰ	φαύλην καὶ ἀμυδρὰν εἰκόνα, ἢ
[16]	τινος, ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον	τινὰ	χρὴ καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη,
[17]	ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ λίαν εὐπρεπῶς.	Τινὰς	δὲ ἤδη διὰ τὸ κάλλος
[8]	ἔγνως στρατεύεσθαι καὶ ἄθλους δή	τινας	καὶ ἀποδημίαν ἑτέραν ἐκτελεῖν οὔτι
[4]	παρὰ τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς	τινας	πρὸς εὐδοξίαν· ὅστις δὲ ἀποδίδωσι
[14]	μεγάλα ταῦτα ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις	τινὰς	χρωμένοις μὲν ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους,
[8]	ψυχαῖς; Δύο γὰρ δὴ τώδε	τινὲ	πειθώ τε καὶ ἰδέα φιλίας
[1]	ὁρῶντας, ὅτι μηδὲ τῶν προλαβόντων	τινὲς	ἀπεστερήθησαν ὃ μόνον δοῦναί τε
[18]	ἄλλος δὲ ὅτι τὴν Εὔβοιαν,	τινὲς	δὲ ἤδη τὸ περιπλεῦσαι τὴν
[18]	δὲ οἳ τῶν ψηφισμάτων μεμνημένοι,	τινὲς	δὲ τῆς πρὸς τὸν Κίμωνα
[9]	οὐδὲ γὰρ εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί	τινές	εἰσι πάσχειν κακῶς καὶ κολάζεσθαι,
[13]	αὐτὴν ἐντεῦθεν πρίαιτο, θείᾳ δέ	τινι	καὶ κρείττονι μοίρᾳ ἀνθρώπων ἀγαθῶν
[9]	οὐδὲν οὔτε ᾔτησεν ἄλλῳ ποτέ	τινι	οὔτε κόλασιν οὔτε τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν
[2]	παθεῖν μὲν εὖ καὶ τυχεῖν	τινος	ἀγαθοῦ, σμικροῦ τε ὁμοίως καὶ
[5]	πάντα δὲ ἅμα, ὥσπερ θεοῦ	τινος	ἀγαθῷ βασιλεῖ καλὴν καὶ σώφρονα
[12]	πιστὸν παρέχων, οὐκ οἶδα ἐκ	τίνος	αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος ᾐσθόμην ἔναγχος·
[19]	τῶν χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη μετέχουσά	τινος	ἀρετῆς. Ἀλλὰ οἶμαι κρεῖττον ἐπιείκειαν
[7]	ἐπιθυμῶν· καθάπερ γὰρ οἶμαι κιθαρῳδοῦ	τινος	δεξιοῦ τὴν τέχνην· ἔστω δέ,
[4]	γέρας ἀρετῆς ἢ πίστεως ἤ	τινος	εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας περὶ τοὺς
[9]	τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν οὐχ ὅπως βασιλείᾳ	τινὸς	ἢ πόλει, ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ
[1]	βουλόμενοι. Φασὶ δὲ ὅμως θωπείας	τινὸς	καὶ ἀγεννοῦς κολακείας τὴν δόξαν
[12]	εὖ μάλα διαφύγοι μὴ θείας	τινὸς	καὶ ἀμηχάνου σωτηρίας τυχών, εἶτα
[12]	μοι τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι, ἤ	τινος	ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν ὁδὸν ταύτην
[17]	ὑμῖν εἰπεῖν ἐθέλω μάλα δή	τινος	ὑμῖν ἀκοῆς ἄξιον, εἰ μὴ
[16]	τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν; ἐρομένου γάρ	τινος,	ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον τινὰ
[8]	αὐταῖς τὰ βασίλεια πάγκαλα, κήπων	τινῶν	καὶ παραδείσων ἐν αὐτοῖς πεφυτευμένων
[12]	φθοράν, ὁπόταν ἥλιος διὰ μακρῶν	τινων	περιόδων ἄστροις γενναίοις συνελθὼν καὶ
[17]	παρέλιπε. Τί ποτε οὖν ἄν	τις	αἴτιον λέγοι τοῦ ´κείνην μὲν
[2]	τὴν Ἀλκίνου γαμετήν, οὐδὲ εἴ	τις	ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ γέγονεν ἢ
[8]	ἐγκώμιον δοκεῖ, ἢ εἰ δή	τις	ἄλλη τὴν ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη
[7]	καὶ μούσας ἑστιῶν. ~Εἰ δέ	τις	ἄρα ἐκείνων ἐπακούειν ποθεῖ, ὅπως
[17]	εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένοις, μή	τις	ἄρα μικροὺς ὑπολάβῃ καὶ φαύλους;
[13]	πρὸς χρυσίον ἀμείψασθαι, οὐδὲ ἄν	τις	αὐτὴν ἐντεῦθεν πρίαιτο, θείᾳ δέ
[17]	Βούλεσθε οὖν ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς εἴ	τις	αὐτῶν γαμετὴν ἢ θυγατέρα οἱ
[7]	μετὰ τῆς μητρὸς ἡ νύμφη,	τίς	δὲ ἦν ὁ τῆς πομπῆς
[10]	οὗ μεῖζον οὐκ οἶδα ὅπως	τις	ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ μὲν τούσδε
[8]	δίκην τρέπει· ὥστε οὐκ ἄν	τις	εἰπεῖν ἔχοι ὅτῳ γέγονεν ἡ
[15]	νέων ἔδωκεν. Ἔστι δὲ οἶμαί	τις	ἐν αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς
[1]	ὑποσχεῖν τὼ χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν	τις	ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων, μὴ παντάπασιν
[17]	καὶ Τώμυρις καὶ μυρίος δή	τις	ἐπιρρεῖ γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ
[15]	παιδαγωγία πρὸς ἦθος γενναῖον, εἴ	τις	ἐπίσταιτο τοὺς ἀρίστους ἄνδρας καὶ
[4]	τῷ γένει τῆς εὐδοξίας, ἔλαττόν	τις	ἔχειν αὐτὸν τῶν ἄλλων ὑπολαμβάνει,
[11]	ταύτης ξυμπροθυμουμένης, ὑπὲρ ὧν ἄν	τις	κολακεύων ἅπαντα ἀφείη ῥήματα, ὥστε,
[5]	ἁπάσης κύριος. Καίτοι πῶς ἄν	τις	μείζονα μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ
[16]	καὶ ἀγαθὸν καὶ εὐγνώμονα φήσει	τις,	ὃς τοῦ μὲν χειμῶνος, ὅτε
[8]	Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη; Εἴ	τις	οὖν ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα παίζων
[1]	ἁπλῶς ὅ τι ἂν τύχῃ	τις	παρὰ τοῦ πέλας εὖ παθών,
[18]	οὐδὲ ἱμάτιον μέλαν τῶν πολιτῶν	τις	περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι ταύτης αἴτιον
[19]	λαμπρῶν διηγημάτων. ~Εἰ γὰρ δή	τις	τὴν περὶ τῶν ἄλλων σιωπὴν
[7]	τῆς μουσικῆς· εἰ δὴ οὖν	τις	τοῖν ἀνδροῖν ἐκείνοιν τὸν κράτιστον
[13]	πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ φήσει	τις	τυχόν, ὑπομνησθεὶς τῶν ἔμπροσθεν, ταῦτα
[17]	ἐπαίνων, ὁπόσα διὰ μέγεθος ἤδη	τισὶν	ἄπιστα ἐφάνη, ὁποῖα δή τινα
[9]	ἄνδρας καταλέγοιμι. Ἀλλ´ ὀκνῶ, μή	τισιν	ἐξονειδίζειν δόξω τὰς συμφοράς, καὶ
[12]	ἐστι τούτων τῶν πηγῶν ἕκητι	τὸ	Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν γὰρ
[14]	ἡνίοχον διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ,	τό	γε ἔλαττον, στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν
[2]	Ἀλλὰ μή ποτε καὶ αὐτὸ	τὸ	δεῖσθαι καταγέλαστον εἶναι φῶσι καὶ
[1]	περιβλέπειν, ὅπως ὅ τι πλεῖστοι	τὸ	δοθὲν εἴσονται, πρὸς ἀνδρὸς ἀπειροκάλου·
[1]	τὰ παραδείγματα· πολλοὶ δὲ ἀποκρύπτουσι	τὸ	δοκεῖν εὖ παθεῖν, οὐκ οἶδα
[15]	νοῦν καὶ τὰς φρένας, καὶ	τὸ	δοκοῦν ἀγαθὸν ἐκ τοῦ γήρως
[16]	γένοιτ´ ἂν ἐνθένδε, ὁπόσου δὲ	τὸ	δῶρον ἄξιον καταμαθόντας χάριν ἀποτίνειν
[16]	τοῦτο μὲν χαρίεν καὶ σεμνὸν	τὸ	δῶρον, χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον
[8]	οὔτι τῆς πρόσθεν, ὥς γε	τὸ	εἰκός, ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν. Τί
[9]	ἔργων μηδὲν παρασχέσθαι μηδὲ εἰς	τὸ	ἐμφανὲς ἄγειν τεκμήριον, καινόν πως
[1]	καλόν. Χρήματα μὲν γὰρ εἰς	τὸ	ἐμφανὲς διδόναι καὶ περιβλέπειν, ὅπως
[8]	τρίτον, καὶ πολλὰ δὴ μάλα	τὸ	ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ, εἰ σφόδρα
[13]	ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι μὲν εὖ μάλα	τὸ	ἔργον καὶ ἐρασθέντι δεινῶς τοῦ
[11]	παρέσχεν ἡ τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι	τὸ	εὐεργέτημα. Τί ποτε οὖν ἐγὼ
[1]	τῶν ἔργων· τοὺς δὲ ἐπὶ	τὸ	ζηλοῦν ἐκεῖνα πειθοῖ καὶ βίᾳ
[17]	εὐπρεπῶς. Τινὰς δὲ ἤδη διὰ	τὸ	κάλλος περιβλέπτους καὶ ὀνομαστὰς γενομένας
[16]	τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον, τῶν σοφῶν	τὸ	κεφάλαιον, οὗ τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν;
[17]	ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις καὶ εἰς	τὸ	κοινὸν ἀγαθὰ συμβαίνει, ἐκ δὲ
[3]	πρόσθεν γένοιτο; ταύτης δὲ αὐτῆς	τὸ	κράτιστον ἡ πόλις ἐκείνη, ἣν
[13]	μέγεθος δείσαντα τῶν δεδομένων ἀρνεῖσθαι	τὸ	λαβεῖν, μήτε ἀγροίκῳ καὶ λίαν
[16]	μὲν αὐτὸς οὐ γέγονε, πρὸς	τὸ	μαθεῖν δὲ καὶ ὁτιοῦν συνηνέγκατο,
[14]	παροξυνόμενον ὑπὸ τῶν συμφορῶν ἐπὶ	τὸ	μᾶλλον ὑβρίζειν καὶ ἀπειθεῖν καὶ
[13]	μουσικόν, θαρρεῖν κελεύουσα καὶ μήτε	τὸ	μέγεθος δείσαντα τῶν δεδομένων ἀρνεῖσθαι
[14]	ἀηθείας ἡ ψυχὴ διεταράττετο, οὔτι	τὸ	μέγεθος ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν
[19]	νόμος βασιλίδα, καὶ τῶν ἀναλωμάτων	τὸ	μέγεθος, ὡς ἐλευθέριον καὶ μεγαλοπρεπές,
[18]	καὶ πάντων μάλιστα ἐπαίνων ἄξιον	τὸ	μηδένα κτεῖναι τῶν πολιτῶν μηδὲ
[18]	γενναῖος οὐδαμῶς ἀποχρῆν ὑπέλαβεν αὑτῷ	τὸ	μηδενὶ νοσήματος αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ
[17]	εἰ μὴ τυγχάνετε ἀπειρηκότες πρὸς	τὸ	μῆκος τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν γὰρ
[4]	οὐκ ὀρθῶς χρωμένους τῇ δυνάμει	τὸ	ὄνομα· νῦν δὲ ἤδη τῆς
[1]	τὰ δυνατὰ ποιεῖν καὶ διαλύεσθαι	τὸ	ὄφλημα; ἢ δῆλον ὅτι φαύλους
[16]	χρὴ καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη,	τὸ	παρ´ ἡμῶν μαθεῖν τὴν ἀξίαν
[3]	πόρρω, ὁποῖον δή τι καὶ	τὸ	περὶ τῶν Μουσῶν λεγόμενον, ὡς
[18]	τὴν Εὔβοιαν, τινὲς δὲ ἤδη	τὸ	περιπλεῦσαι τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ
[7]	γυναικῶν πλὴν σφόδρα ὀλίγων ἅπαν	τὸ	πλῆθος ἡδονῇ καὶ λύπῃ κρίνειν
[3]	μὲν ἡ Μακεδονία καὶ μεγάλη	τὸ	πρόσθεν γένοιτο; ταύτης δὲ αὐτῆς
[12]	ᾐσθόμην ἔναγχος· ἡ δὲ ἐπειδὴ	τὸ	πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν οὐδενὸς
[7]	ἐπιλεξάμενος καὶ ἀποδοὺς τὸν περὶ	τὸ	σῶμα κόσμον τῇ τέχνῃ πρέποντα,
[1]	δὲ καὶ ὀλιγώρως ἐχόντων πρὸς	τὸ	τὰ δυνατὰ ποιεῖν καὶ διαλύεσθαι
[17]	παρετάττετο μυριάδας ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα,	τό	τε ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει
[7]	τε ἡδίστῃ κοσμῶν καὶ ἐπιλεαίνων	τὸ	φαῦλον καὶ ἀγεννὲς τῶν διηγημάτων,
[13]	ἡμῖν ἀγαθῶν αἰτία γέγονε τιμῶσα	τὸ	φιλοσοφίας ὄνομα. Τοῦτο δέ, οὐκ
[3]	ἁπάσης καὶ θαλάττης κύριος γένοιτο,	τὸ	χρεὼν ἐν Βαβυλῶνι κατέλαβε. Μακεδόνες
[6]	τὸν ἔρωτα, ἡ δέ, ἐπειδὴ	τὸ	χρεὼν τὸν κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα
[12]	λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ	τὸ	χωρίον ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα. Ἐγὼ
[3]	τὸν Ἴστρον καὶ πρὸς ἑσπέραν	τὸ	Ὠρικὸν ἔθνος· ὁ τούτου δὲ
[2]	εὔνου, πρὸς αὐτὸν ἔφη, Ἐλπωρή	τοι	ἔπειτα φίλους τ´ ἰδέειν καὶ
[8]	χαρίεντα διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε; ταῦτά	τοι	καὶ τὴν μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ
[10]	ἐρεῖ. Περὶ μὲν τούσδε γέγονε	τοιάδε·	ὅσοι δὲ ἀγνῶτες ἔτι διὰ
[7]	καὶ εἰ μετὰ πλείονος τὰ	τοιαῦτα	διηγεῖται, λέξει τε ἡδίστῃ κοσμῶν
[9]	ἑκόντι τῷ θυμῷ χαρίζεται τὰ	τοιαῦτα,	καὶ οὐ, καθάπερ Ὅμηρός φησιν,
[1]	τοῦ πέλας εὖ παθών, εἶτα	τοιαῦτα	μὲν ἀποτίνειν οὔτε ἐπιχειρούντων οὔτε
[9]	ἄτοπον χαλεπῶς καὶ μόλις τὰ	τοιαῦτα	ξυγχωρεῖν κατὰ ἀνδρῶν ὑβριστῶν καὶ
[8]	καὶ παρὰ τοῖς Φαίαξιν ἕτερα	τοιαῦτα,	πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι
[2]	ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι τὰ	τοιαῦτα,	τῶν ἐπὶ τοῖς ἔργοις ἐγκωμίων
[13]	δεομένῳ γε οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι	τοιαύταις	τρέφοντι. Εὔνοιαν δὲ ἀληθινὴν οὐκ
[18]	περιβαλεῖν; Ὅστις δὲ πρὸς τὰς	τοιαύτας	συμφορὰς αὑτὸν ἀντιτάξας, καθάπερ ἰατρὸς
[14]	ἄνοιαν ἄνδρα ἐπέστησε, δοὺς φέρειν	τοιαύτην	ἐσθῆτα καὶ σχῆμα περιβαλὼν ἡνιόχου
[17]	αὐτῶν γαμετὴν ἢ θυγατέρα οἱ	τοιαύτην	εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον ἢ τὴν
[7]	μουσικῆς· εἰ δὴ οὖν τις	τοῖν	ἀνδροῖν ἐκείνοιν τὸν κράτιστον ἐπιλεξάμενος
[7]	τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁπόσοι	τοιοῦτοι,	εἰς τὴν ἐσθῆτα καὶ τὴν
[3]	δὴ καὶ εἰ δή τι	τοιοῦτον	ἕτερον, μύθῳ μᾶλλον ἢ λόγῳ
[11]	εὐεργέτημα. Τί ποτε οὖν ἐγὼ	τοιοῦτον	εὖ παθεῖν φημι καὶ ἀνθ´
[17]	αἰτίας ὑμνοῦσι πράξεων. Ὅστις δὲ	τοιοῦτον	οὐδὲν εἰπεῖν ἔχει, καταγέλαστος εἶναι
[15]	οὔ μοι σχολὴ περὶ τῶν	τοιούτων	ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς δὲ ἴσως τῶν
[17]	διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν ἅπασαν ἐμπλῆσαι	τοιούτων	διηγημάτων τέρπειν εὖ μάλα καὶ
[19]	πλήθους ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε τῶν	τοιούτων	οὔτε ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν οὐδέν,
[12]	τὰ τῆς Ἑλλάδος παραπλήσιόν τι	τοῖς	Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις· λέγουσι
[7]	φύσει τε καὶ ἡλικίᾳ καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι διαφερόντων, οὐκ ἂν
[1]	ὑπὲρ ὧν γέγονεν οὔτε αὖ	τοῖς	ἄλλοις, ὁπόσοι τὴν ἴσην ἐκείνοις
[15]	ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ γραφέντα	τοῖς	ἁμαρτοῦσι διὰ τὴν ἡλικίαν τῆς
[2]	ἀρετῆς οὐδὲν μεῖον αὐταῖς ἤπερ	τοῖς	ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ γὰρ
[17]	καὶ σωφροσύνην πολλά τε ἰδίᾳ	τοῖς	ἀνθρώποις καὶ εἰς τὸ κοινὸν
[15]	ἀγαθὸν ἐκ τοῦ γήρως ὑπάρχειν	τοῖς	ἀνθρώποις μόνον, τὴν ἐμπειρίαν, δι´
[1]	ἔλαττον μισοῦμεν ἀχαριστίαν καὶ ὀνειδίζομεν	τοῖς	ἀνθρώποις, ὅταν εὖ παθόντες περὶ
[14]	ὑβρίσαντας αἴσθοιτο· ἐν δὲ δὴ	τοῖς	ἅρμασι τοῖσδε κεκτημένου τέτρωρον ὑπὸ
[4]	ὅλων ἄρχοντας ἢ πράξεως λαμπρᾶς,	τοῖς	βασιλεῦσι δὲ πρὸς οἷς ἔχουσιν
[8]	σταφυλῆς οἶμαι τῆς γενναίας βριθομένη	τοῖς	βότρυσι· καὶ παρὰ τοῖς Φαίαξιν
[2]	τὴν ἀξίαν καὶ θαρραλέαν ἐν	τοῖς	δεινοῖς καὶ μεγαλόφρονα καὶ ἐλευθέριον,
[8]	πεφυτευμένων μάλα ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις	τοῖς	δένδρεσι, λειμῶνές τε ἄνθεσι ποικίλοις
[16]	τῆς χάριτος καὶ τῆς ἐπὶ	τοῖς	δοθεῖσιν ὁμολογίας, ἣν δὴ καὶ
[15]	Κελτίδα. Τούτοις ἐγὼ προσκαθήμενος συνεχῶς	τοῖς	δώροις, εἴ ποτε σχολὴν ἄγοιμι,
[4]	ἐστι καὶ σεμνότερον ἀρχὴν παρασχεῖν	τοῖς	ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν
[17]	ὅτι μήτε ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι	τοῖς	ἐκείνων λόγοις τοὺς ἐμαυτοῦ παρατιθείς,
[1]	πλείονος ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν	τοῖς	ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο
[19]	ὁπόσα τε ἔνειμε τῶν φυλῶν	τοῖς	ἐπιστάταις καὶ ἑκατοντάρχαις τοῦ πλήθους
[2]	χρῆναι τὰ τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ	τοῖς	ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα, τὸν ἐκ
[1]	ἀνθρώποις δυσμενεῖς, οἵ γε οὐδὲ	τοῖς	εὐεργέταις πρᾷοι καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες
[2]	δὲ οἶμαι καθάπερ ἴχνεσιν ἑπόμενον	τοῖς	ἤδη ῥηθεῖσιν, οὕτω ποιεῖσθαι τὴν
[7]	ἡδονήν, καθαρὰν δὲ καὶ ἀκήρατον	τοῖς	θεαταῖς ἐνεργασάμενον, ἄπεισι τοῦτον ἐπαινῶν
[10]	ὑπάρξασαν ἔγνω, οὐκ ἀνόνητον ἀφῆκε	τοῖς	κτησαμένοις, τιμᾷ δὲ οἶμαι καὶ
[13]	φὴς αἴτιον εἶναι τῆς ἐν	τοῖς	λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι
[17]	οὐκ ἐκπλήττειν οὐδὲ θαυματοποιεῖν ἐν	τοῖς	λόγοις σφόδρα ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε οὖν
[8]	νομίσας ἐπαίνων ἄξια, τοῦτο ἐν	τοῖς	μάλιστα θαυμάζω, ὅτι δὴ τὸν
[1]	ἐν ταῖς πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν.	Τοῖς	μὲν γὰρ ἄκουσμά τέ ἐστιν
[4]	πᾶσαν ἰσχὺν ἀντίρροπος εἶναι δοκεῖ,	τοῖς	μὲν ἰδιώταις οἷον ἆθλον ἀποκειμένη
[17]	ναυμαχίαν εἶναι δοκοῦσαν, τὸν πρὸς	τοῖς	νεωρίοις πόλεμον, ἀνδρός τε ἐπ´
[7]	θείας μουσικῆς; ὁρῶν δὲ ἐμμένοντα	τοῖς	νομισθεῖσι καὶ οὐ κίβδηλον ἡδονήν,
[9]	κεῖνος δὲ ἀπηλλάγη τιμωρίας, ὀφλήσας	τοῖς	νόμοις, ἄλλος συκοφαντίαν διέφυγε, παρ´
[7]	μὴ δεόντως χρῷτο μηδὲ ἑπομένως	τοῖς	νόμοις τῆς ἀληθινῆς καὶ θείας
[9]	πατρίοις ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ ἔζων	τοῖς	οἰκείοις πειθόμενοι νόμοις μεγάλην καὶ
[15]	τι λέξαι τῶν νέων σοφώτερον,	τοῖς	οὐ ῥᾳθύμοις τῶν νέων ἔδωκεν.
[6]	τὸν κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε,	τοῖς	παισὶ προσκαθημένη τοσοῦτον ἐπὶ σωφροσύνῃ
[9]	~Ἀθήνησι μὲν οὖν φασιν, ὅτε	τοῖς	πατρίοις ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ ἔζων
[2]	διαλύειν τὰ πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα	τοῖς	πολίταις ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ. Ταύτην
[1]	ἀνωφελὲς χρῆμα ἡ εὐφημία οὔτε	τοῖς	ὑπὲρ ὧν γέγονεν οὔτε αὖ
[8]	βριθομένη τοῖς βότρυσι· καὶ παρὰ	τοῖς	Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ
[9]	αἱ ψῆφοι κατ´ ἴσον γένοιντο	τοῖς	φεύγουσι πρὸς τοὺς διώκοντας, τὴν
[14]	ἐν δὲ δὴ τοῖς ἅρμασι	τοῖσδε	κεκτημένου τέτρωρον ὑπὸ ἀμαθίας καὶ
[2]	ὄνομ´ ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ	τοκήων	Τῶν αὐτῶν, οἵπερ τέκον Ἀλκίνοον
[12]	γενναίοις συνελθὼν καὶ συγγενόμενος ἐμπλήσῃ	τὸν	ἀέρα πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ
[18]	πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν, ὅτι τοσοῦτον ἐπιτροπεύσας	τὸν	Ἀθηναίων δῆμον οὐδενὶ θανάτου γέγονεν
[1]	ὥσπερ δὲ ἀνάλωμα πολυτελὲς φεύγοντες	τὸν	ἀληθινὸν ἔπαινον, οὐκ οἶδα ὅπως,
[8]	τοῖς μάλιστα θαυμάζω, ὅτι δὴ	τὸν	ἄνδρα λίαν ἔπειθε στέργειν καὶ
[18]	κολάκων γὰρ δή, φασί, ποτὲ	τὸν	ἄνδρα περιεστὼς δῆμος διελάγχανον τοὺς
[2]	καὶ ἐπιεικείας, ἢ τῆς περὶ	τὸν	ἄνδρα φιλίας, ἢ τῆς περὶ
[12]	πολλῆς ἄξια χάριτος, ὑπὲρ ὧν	τὸν	ἅπαντα χρόνον εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ
[11]	παθεῖν φημι καὶ ἀνθ´ ὅτου	τὸν	ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι
[1]	καὶ Κῦρον τὸν Πέρσην, οὔτι	τὸν	ἀρχαῖον ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ καὶ
[2]	καὶ ᾧτινι, καὶ τἆλλα πάντα	τὸν	αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ μὲν
[3]	ἄλλων ἁπάντων διήνεγκε καὶ προσέτι	τὸν	αὑτοῦ πατέρα τῇ στρατηγίᾳ καὶ
[1]	Ἀριστοτέλης· Ξενοφῶν δὲ καὶ Ἀγησίλαον	τὸν	βασιλέα καὶ Κῦρον τὸν Πέρσην,
[8]	κοινωνὸς καὶ πρᾷον ὄντα φύσει	τὸν	βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα
[12]	πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι πρῶτον	{τὸν}	βασιλέα ξυμπείσασα. Δαίμονος δέ, ὅσπερ
[6]	ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα ἐπιστάμενον σαφῶς	τὸν	βασιλέα τὸν σώφρονα φαίην ἂν
[1]	ὁπόσοι τὴν ἴσην ἐκείνοις κατὰ	τὸν	βίον τάξιν εἰληχότες τῆς ἐν
[15]	δὲ ἐμοὶ μετὰ τοῦ βασιλέως	τὸν	γάμον ἥρμοσεν. Ὑμεῖς δὲ ἴσως
[6]	συνοικεῖν ἀξίαν ἔκρινε, καὶ ἔδρασε	τὸν	γάμον λαμπρῶς μετὰ τὰ τρόπαια,
[6]	ἂν εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι	τὸν	γάμον, τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον
[18]	φαύλους; ~Ἐγὼ δὲ ὑμῖν καὶ	τὸν	γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν
[8]	τῆς ἄλλης ἀρετῆς πάσης ὅτι	τὸν	γήμαντα διέθηκεν οὕτως περὶ αὑτήν,
[7]	τὰς Μούσας τῷ θεάτρῳ ξυγγέγονε.	Τὸν	δὲ τὴν ἁλουργίδα καὶ τὴν
[9]	κατηγορίαν τοῦ δοκεῖν εἶναι συκοφάντην,	τὸν	δέ, ὡς εἰκός, τοῦ δοκεῖν
[17]	ἣ μεταβαλοῦσα καθάπερ ῥεῖθρον εὐτελὲς	τὸν	διὰ τῆς Βαβυλῶνος ποταμὸν ῥέοντα,
[1]	δὲ ἐκεῖνος ἐκ τῆς πράξεως	τὸν	δράσαντα. Ἐπαίνων δὲ ζηλωτὸν μὲν
[2]	ἐπὶ τοῖς ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα,	τὸν	ἐκ τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ψόγον
[17]	τῆς φιλανδρίας καὶ τῆς ἐς	τὸν	ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ τὸν παῖδα·
[16]	ποτε οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν	τὸν	ἔπαινον γράφειν οὐδὲ ὅσα ἡμῖν
[10]	τίμιοι, ταύτῃ γε οἶμαι προσθήσει	τὸν	ἔπαινον· δῆλον γὰρ ὅτι μὴ
[9]	δοκεῖ καὶ ἐς ἀπιστίαν ἄγειν	τὸν	ἔπαινον· οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα
[6]	νήμασι, τοῦ ζῆν ὑπερεῖδον διὰ	τὸν	ἔρωτα, ἡ δέ, ἐπειδὴ τὸ
[13]	τέχνῃ τοῦτο δρῶν· ἡμῖν δὲ	τὸν	ἔρωτα τοῦτον, ὃν σὺ φὴς
[12]	χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν	τὸν	ζυγὸν καὶ οὐκ ἐπιτρέπειν τῷ
[3]	καταστρεφόμενος, καὶ ἀνίσχοντα πρῶτος ἀνθρώπων	τὸν	ἥλιον προσεκύνει, ὡρμημένον δὲ αὐτὸν
[14]	εἰ μὴ καὶ αὐτὸν ὁρῴη	τὸν	ἡνίοχον διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ,
[16]	τῶν ἔργων; Ἀλλὰ μή ποτε	τὸν	Θαλῆν ἐκεῖνον, τῶν σοφῶν τὸ
[12]	βασιλεῖ πολλὰ καὶ ἀγαθὰ διδόναι	τὸν	θεὸν ηὐχόμην, ὅτι μοι τὴν
[3]	θάλατταν, ἀπ´ ἄρκτων δὲ οἶμαι	τὸν	Ἴστρον καὶ πρὸς ἑσπέραν τὸ
[15]	Ὑμεῖς δὲ ἴσως ποθεῖτε καὶ	τὸν	κατάλογον ἀκούειν τῶν δώρων, Ἕπτ´
[18]	μεμνημένοι, τινὲς δὲ τῆς πρὸς	τὸν	Κίμωνα φιλοτιμίας, σφόδρα ἀγαθὸν πολίτην
[6]	ἡ δέ, ἐπειδὴ τὸ χρεὼν	τὸν	κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε, τοῖς
[7]	οὖν τις τοῖν ἀνδροῖν ἐκείνοιν	τὸν	κράτιστον ἐπιλεξάμενος καὶ ἀποδοὺς τὸν
[1]	τρόπου· Ἀρκεσίλαος δὲ καὶ διδοὺς	τὸν	λαβόντα ἐπειρᾶτο λαθεῖν, συνίει δὲ
[11]	μοι τεκμηρίων καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ	τὸν	λόγον ὁρῶ δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν
[9]	μέλλοντι ἀπολύειν ἄμφω τῆς αἰτίας,	τὸν	μὲν ἐπάγοντα τὴν κατηγορίαν τοῦ
[7]	κέγχρους ἐπιχειρούντων, καθάπερ οἶμαί φασι	τὸν	Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον τῇ Φειδίου τέχνῃ.
[12]	λέγουσι γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι	τὸν	Νεῖλον παρ´ αὐτοῖς εἶναι τά
[9]	δὴ φιλάνθρωπον ὄντα καὶ χαρίεντα	τὸν	νόμον ἐπὶ τῶν δικῶν, ἃς
[15]	γερόντων μυρίων πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο	τὸν	νοῦν καὶ τὰς φρένας, καὶ
[5]	ὀμμάτων ἐφελκυσάμενα μάλα ὄλβιον ἦγε	τὸν	νυμφίον. Κάλλος μὲν γὰρ τῆς
[8]	συνηνέχθη; Εἴ τις οὖν ἔροιτο	τὸν	Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως· Τί
[2]	καὶ γενναίου, εἶναι δὲ καὶ	τὸν	Ὀδυσσέα τὸν σοφὸν ἀγεννῆ καὶ
[18]	ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ,	τὸν	Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη παρέξομαι·
[3]	οὐχὶ δὲ ἐξ Ἑλικῶνος εἰς	τὸν	Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ τὸν πατέρα
[17]	ἐς τὸν ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ	τὸν	παῖδα· ἔμελε δὲ ἄρα οὐδὲ
[12]	καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος περὶ	τὸν	παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν Πειρήνην
[18]	τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα	τὸν	πάνυ, τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν
[3]	εἰς τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ	τὸν	πατέρα κληθεῖσαι. Τοῦτο μὲν δὴ
[9]	ἕκαστα ἀπαγγέλλων, ὡς ὅδε μὲν	τὸν	πατρῷον δι´ ἐκείνην νέμεται κλῆρον,
[7]	τὸν κράτιστον ἐπιλεξάμενος καὶ ἀποδοὺς	τὸν	περὶ τὸ σῶμα κόσμον τῇ
[1]	Ἀγησίλαον τὸν βασιλέα καὶ Κῦρον	τὸν	Πέρσην, οὔτι τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον
[19]	ἐπαινεῖν ἐθέλω πρὸ τῆς ἀρετῆς	τὸν	πλοῦτον· καίτοι με οὐ λέληθεν
[17]	τρόπον τινὰ ναυμαχίαν εἶναι δοκοῦσαν,	τὸν	πρὸς τοῖς νεωρίοις πόλεμον, ἀνδρός
[19]	ἐστρατεύετο βασιλεὺς ζεύγμασι καὶ ναυσὶ	τὸν	Ῥῆνον διαβὰς ἀγχοῦ τῶν Γαλατίας
[2]	εἶναι δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα	τὸν	σοφὸν ἀγεννῆ καὶ δειλόν, ὅτι
[2]	ὑποψίαν; οὐχὶ δὲ ἤδη μιμούμενοι	τὸν	σοφὸν ἐκεῖνον καὶ θεῖον ποιητήν,
[10]	γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ	τὸν	σοφὸν Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν ἔργων
[6]	~Ταῦτα ἐπιστάμενον σαφῶς τὸν βασιλέα	τὸν	σώφρονα φαίην ἂν εἰκότως πολλάκις
[18]	τυγχάνειν; καὶ οὐδὲν προτιμήσομεν οὔτε	τὸν	τρόπον οὔτε τὴν δύναμιν, ὑφ´
[2]	αὐτῷ τὰ ὑπὲρ τούτων ἔπη	τὸν	τρόπον τόνδε· Δέσποιναν μὲν πρῶτα
[13]	τῶν ἀνθρωπίνων νομίσας ἑάλων, οὐ	τὸν	ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ γῆς
[1]	ὧν ἐχρῆν εἰς ἅπαντα μεμνῆσθαι	τὸν	χρόνον· μεμνημένοι δὲ καὶ ἀποκνοῦντες
[2]	ὑπὲρ τούτων ἔπη τὸν τρόπον	τόνδε·	Δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν
[10]	Καὶ οὐ τοὺς ξυγγενεῖς μόνον	τοσαῦτα	ἔδρασεν ἀγαθά, ξενίαν δὲ ὅτῳ
[13]	χρησάμενον παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι τοῦ	τοσαῦτα	ἐργασαμένου ἀγαθὰ τὴν ἀναγκαίαν αἴτησιν.
[14]	καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς γένοιο.	Τοσαῦτα	ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ γὰρ αὐτὴ
[15]	τὴν ταχίστην ψυχαγωγούμενος, ἔδωκεν ἀθρόως	τοσαύτας,	ὥστε ἐμοῦ μὲν ἀποπλῆσαι τὴν
[8]	ἀνδρείου καὶ μεγαλοψύχου καὶ σώφρονος	τοσαύτην	εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ γήμαντι,
[4]	ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας	τοσαύτης,	ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν προγόνων·
[17]	ἀνδράσιν, ὅσους ἦν εἰκὸς ἐκ	τοσαύτης	χώρας ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι δοκοῦσιν, ὡς
[6]	ὑπὲρ ἧς ὁ λόγος διελθεῖν;	Τοσοῦτον	δὲ ἴσως οὔτε εἰπεῖν οὔτε
[6]	ἄνδρα κατέλαβε, τοῖς παισὶ προσκαθημένη	τοσοῦτον	ἐπὶ σωφροσύνῃ κλέος αὑτῇ εἰργάσατο,
[18]	τῶν αὑτῷ πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν, ὅτι	τοσοῦτον	ἐπιτροπεύσας τὸν Ἀθηναίων δῆμον οὐδενὶ
[17]	Ἆρ´ οὖν ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι	τοσοῦτον	ἡγεμόνα ποιουμένοις, μή τις ἄρα
[3]	ὑπὸ τῷ Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος	τοσοῦτον	μεγαλοψυχίᾳ τῶν ἄλλων ἁπάντων διήνεγκε
[5]	καὶ ὥραν σώματος καὶ κάλλος	τοσοῦτον,	ὥστε ἀποκρύπτεσθαι τὰς ἄλλας παρθένους,
[8]	τίνα οὐκ ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖ,	τοσούτους	ἀνατλάντα πόνους καὶ κινδύνους καὶ
[8]	ὅ τι χρή σε ὀνομάζειν,	τοσούτους	ἑκὼν ὑπομείνας πόνους, ἐξὸν εἶναι
[8]	τὰ χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων,	τοσούτους	σαυτῷ προστέθεικας πόνους, οὐδὲ ἐν
[5]	ὅσα χρῆν οἶμαι τὴν βασιλεῖ	τοσούτῳ	συνιοῦσαν, καθάπερ φερνὴν οἴκοθεν ἐπιφερομένην,
[9]	δὲ τῶν ἀλλοτρίων συγγράφειν ἀτυχημάτων.	Τοσούτων	δὲ ἔργων μηδὲν παρασχέσθαι μηδὲ
[12]	ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα. Ἐγὼ δὲ	τότε	μὲν αὐτῇ καὶ πρώτῳ γε,
[17]	οὖν ἄν τις αἴτιον λέγοι	τοῦ	´κείνην μὲν ἐπαινεῖν προθύμως, τούτων
[12]	ἄστει, πολλαὶ δὲ καὶ πρὸ	τοῦ	ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον
[2]	καθάπερ θεὸν ὁρῶσι πορευομένην διὰ	τοῦ	ἄστεος, τέλος ἐπέθηκε ταῖς εὐφημίαις
[11]	ἤδη, τοῦ θεοῦ διδόντος καὶ	τοῦ	βασιλέως, ἅπαντα τὰ ἀγαθά, αὐτῷ
[13]	τὠμῷ χρωμένη, καλοῦντός τε αὖθις	τοῦ	βασιλέως ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑπήκουον,
[2]	ἀγεννῆ καὶ δειλόν, ὅτι τὴν	τοῦ	βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ
[13]	κυρουμένης τε γὰρ ἐπ´ ἐμοὶ	τοῦ	βασιλέως ταυτησὶ τῆς γνώμης, διαφερόντως
[15]	γνωρίμων, ὅπως δὲ ἐμοὶ μετὰ	τοῦ	βασιλέως τὸν γάμον ἥρμοσεν. Ὑμεῖς
[5]	αὐτῷ τὴν ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος	τοῦ	βίᾳ λαβόντος, γάμου τε ἐδεῖτο
[16]	ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι, οὔτε	τοῦ	γάλακτος οὔτε τῶν τυρῶν οὔτε
[13]	καὶ ἀλεξίκακος καὶ σώτειρα, τὴν	τοῦ	γενναίου βασιλέως εὔνοιαν ἀκέραιον ἡμῖν
[11]	μέγιστα δὲ δι´ αὐτὴν παρὰ	τοῦ	γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών,
[2]	ᾆσαι βασιλίδος ἐγκώμιον, ἄνωθεν ἀπὸ	τοῦ	γένους ἀρξαμένην. Ἔχει δὲ αὐτῷ
[5]	Κάλλος μὲν γὰρ τῆς ἐκ	τοῦ	γένους βοηθείας καὶ τῶν ἄλλων
[2]	τοῦ Ποσειδῶνος οἶμαι τὴν ἀρχὴν	τοῦ	γένους καὶ ὅσα ἔδρασάν τε
[10]	δῆλον γὰρ ὅτι μὴ τῇ	τοῦ	γένους κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ δὲ
[10]	ἂν ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν	τοῦ	γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ
[6]	Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου	τοῦ	γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια μνηστευσόμενα
[15]	καὶ τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν ἐκ	τοῦ	γήρως ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις μόνον,
[16]	χάριτος, οὐδὲ τῶν βοτρύων οὐδὲ	τοῦ	γλεύκους μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς
[10]	δὲ ἀγνῶτες ἔτι διὰ νεότητα	τοῦ	γνωρισθῆναι καὶ ὁπωσοῦν ἐδέοντο, τούτοις
[7]	ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου	τοῦ	δελφῖνος τυχεῖν ἢ τῶν ξυμπλεόντων,
[19]	οὖν, ὡς εἰκός, διηγουμένῳ ταῦτα	τοῦ	δήμου μεμνῆσθαι καὶ τῆς γερουσίας,
[2]	δὲ οἶμαι τῆς γερουσίας καὶ	τοῦ	δήμου, οἳ καθάπερ θεὸν ὁρῶσι
[16]	δὲ ὧν ἐδεῖτο, μόνον ἐμπίπλασθαι	τοῦ	Διονύσου τῆς χάριτος, οὐδὲ τῶν
[2]	οὖν οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς	τοῦ	Διὸς ἀπόσχωνται παιδός, ἣν Ὅμηρός
[16]	χάριν ἀποτίνειν τυχὸν οὐκ ἀλλοτρίαν	τοῦ	δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ
[9]	τὸν μὲν ἐπάγοντα τὴν κατηγορίαν	τοῦ	δοκεῖν εἶναι συκοφάντην, τὸν δέ,
[1]	τιμῶσι καὶ περὶ πλείονος ποιοῦνται	τοῦ	δοκεῖν ἐν τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι.
[9]	συκοφάντην, τὸν δέ, ὡς εἰκός,	τοῦ	δοκεῖν ἔνοχον εἶναι τῷ πονηρεύματι.
[4]	ἀνδρὸς ἀξίου νομισθέντος τὴν ἐπώνυμον	τοῦ	ἔτους ἀρχὴν ἄρχειν, πάλαι μὲν
[6]	βίᾳ βασκάνων ἢ μοιρῶν νήμασι,	τοῦ	ζῆν ὑπερεῖδον διὰ τὸν ἔρωτα,
[11]	ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω γὰρ ἤδη,	τοῦ	θεοῦ διδόντος καὶ τοῦ βασιλέως,
[14]	πιεζόμενον τῇ συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ, καὶ	τοῦ	θράσους οὐδέν τι μᾶλλον ἐπιλαθόμενον,
[11]	γὰρ οἶμαι ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ	τοῦ	καὶ ἡμῖν χαρισαμένου λαβοῦσα) τῷ
[3]	Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων, πλὴν μόνου	τοῦ	Καμβύσου παιδός, ὃς ἐκ τῶν
[2]	ἐναργεστέρων, ὥστε ἀποφυγεῖν τὴν ἐκ	τοῦ	κολακεύειν δοκεῖν ὑποψίαν; οὐχὶ δὲ
[2]	ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα, τὸν ἐκ	τοῦ	κολακεύειν δοκεῖν ψόγον δεδοικότες; Ὅμηρος
[2]	βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ	τοῦ	λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις
[17]	ἀλλὰ οὐκ οἶδα ὅντινα τρόπον	τοῦ	μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι
[11]	καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών, ὁμολογοίην	τοῦ	μὲν ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην λείπεσθαι
[16]	καὶ εὐγνώμονα φήσει τις, ὃς	τοῦ	μὲν χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ στέγης
[16]	οὔτε τῶν τυρῶν οὔτε ἄλλου	του	μεταδιδόντα τούτοις ὑφ´ ὧν αὐτῷ
[12]	ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι οὐδὲ ἐξαναλῶσαι	τοῦ	Νείλου τὰς πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ
[15]	οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι καὶ πόθῳ	τοῦ	πάλιν οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν ταχίστην
[18]	ἅπασι τἀγαθά; τοῦτο ἐγὼ κεφάλαιον	τοῦ	παντὸς ἐπαίνου ποιοῦμαι, οὐκ ἀπορῶν
[3]	τυχὸν οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἄπο	τοῦ	παρόντος λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι
[2]	καὶ ὅπως αὐτὴν ὁ θεῖος,	τοῦ	πατρὸς ἀπολομένου νέου καὶ νυμφίου,
[10]	τούτους καθάπερ ξυγγενεῖς, καὶ ὅσους	τοῦ	πατρὸς ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν ἔνειμε
[1]	τι ἂν τύχῃ τις παρὰ	τοῦ	πέλας εὖ παθών, εἶτα τοιαῦτα
[11]	ἀπαγγέλλειν, τυχὸν οὐκ ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι	τοῦ	Πέρσου, εἴπερ εἰς τὴν γνώμην
[11]	Δαρεῖον, ἕως ἔτι δορυφόρος ἦν	τοῦ	Περσῶν μονάρχου, τῷ Σαμίῳ ξένῳ
[19]	φυλῶν τοῖς ἐπιστάταις καὶ ἑκατοντάρχαις	τοῦ	πλήθους ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε τῶν
[15]	ταῦτα ἐθέλω· μέτρον δέ ἐστι	τοῦ	πλήθους τῶν φερομένων ὁ καιρός.
[8]	Τῆς τρυφῆς δὲ αὖ καὶ	τοῦ	πλούτου καὶ προσέτι τῆς περὶ
[2]	βασιλῆα. Ἀναλαβὼν δὲ ἄνωθεν ἀπὸ	τοῦ	Ποσειδῶνος οἶμαι τὴν ἀρχὴν τοῦ
[2]	ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ	τοῦ	ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή ποτε
[13]	τὸ ἔργον καὶ ἐρασθέντι δεινῶς	τοῦ	πράγματος, ἀπολειφθέντι δέ, οὐκ οἶδα
[18]	αὑτῷ τῆς συμφορᾶς ἔφη. Ἄλλου	του,	πρὸς φιλίου Διός, δοκοῦμεν ὑμῖν
[13]	οὔτε αὐτὸς εὑρίσκω οὔτε ἄλλου	του	πυθέσθαι δύναμαι, δι´ ἣν οὕτω
[12]	καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν ὑπὸ	τοῦ	πυρὸς φθοράν, ὁπόταν ἥλιος διὰ
[14]	θάρσος τε ἡμῖν ἐνδιδοὺς καὶ	τοῦ	σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα
[13]	αὐθάδει χρησάμενον παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι	τοῦ	τοσαῦτα ἐργασαμένου ἀγαθὰ τὴν ἀναγκαίαν
[1]	παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ ἐπιείκειαν	τοῦ	τρόπου· Ἀρκεσίλαος δὲ καὶ διδοὺς
[12]	καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´ ἐρημίας παρά	του	τῶν δυναστῶν ἀφείλετο ξὺν δίκῃ
[13]	στερόμενος. Ἡ δὲ ἐτίμα καὶ	τοὔνομα·	αἰτίαν γὰρ δὴ ἄλλην οὔτε
[8]	ὅτι τῇ Πηνελόπῃ συνεῖναι ἐθέλων,	τοὺς	ἄθλους αὐτῇ καὶ τὰς στρατείας
[7]	τὴν ὄψιν, τῶν ἀνδρῶν δὲ	τοὺς	ἀμαθεστέρους καὶ γυναικῶν πλὴν σφόδρα
[6]	καὶ νέους καὶ ἔτι νυμφίους	τοὺς	ἄνδρας ἀφαιρεθεῖσαι δαιμόνων βίᾳ βασκάνων
[9]	ἁπάντων φήσει, εἰ καὶ ὀνομαστὶ	τοὺς	ἄνδρας καταλέγοιμι. Ἀλλ´ ὀκνῶ, μή
[2]	δὲ θαυμαστὸν εἶναι δοκεῖ, εἰ	τοὺς	ἄνδρας μὲν τοὺς καλοὺς προθύμως
[15]	ἦθος γενναῖον, εἴ τις ἐπίσταιτο	τοὺς	ἀρίστους ἄνδρας καὶ λόγους καὶ
[1]	καλὰ καὶ διαφέροντα τῶν ἔργων·	τοὺς	δὲ ἐπὶ τὸ ζηλοῦν ἐκεῖνα
[9]	ἴσον γένοιντο τοῖς φεύγουσι πρὸς	τοὺς	διώκοντας, τὴν τῆς Ἀθηνᾶς ἐπιτιθεμένην
[7]	ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε γὰρ οἶμαι	τοὺς	δυστυχεῖς ναύτας ὅσα ἐκεῖνος ἀπὸ
[10]	ἀγαθά, ξενίαν δὲ ὅτῳ πρὸς	τοὺς	ἐκείνης πατέρας ὑπάρξασαν ἔγνω, οὐκ
[17]	εἶναι βούλομαι τοῖς ἐκείνων λόγοις	τοὺς	ἐμαυτοῦ παρατιθείς, μήτε ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι
[17]	τοῦτο δὲ οὐ φιλονεικοῦντες πρὸς	τοὺς	ἐμοὺς λόγους οὐδὲ ἐμὲ τῆς
[19]	ἔχει τε ἤδη καὶ ἕξει	τοὺς	ἐπαινέτας.
[1]	ᾧ συνεστράτευτο ἐπὶ βασιλέα, καὶ	τοὺς	ἐπαίνους ξυγγράφων οὐκ ἀπεκρύπτετο. ~Ἐμοὶ
[18]	τὸν ἄνδρα περιεστὼς δῆμος διελάγχανον	τοὺς	ἐπαίνους, ὁ μὲν ὅτι τὴν
[1]	ἀνθρώποις, ὅταν εὖ παθόντες περὶ	τοὺς	εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι· ἔστι δὲ
[3]	γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν χώραν	τοὺς	Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου παῖδας, οἳ
[14]	δίφρον ἐκ δίφρου, εἴ ποτε	τοὺς	ἵππους πονουμένους ἢ καὶ ὑβρίσαντας
[2]	δοκεῖ, εἰ τοὺς ἄνδρας μὲν	τοὺς	καλοὺς προθύμως ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα δὲ
[13]	ἐξ ἀρχῆς διελθεῖν, καθάπερ δὲ	τοὺς	Κορυβαντιῶντας ὑπὸ τῶν αὐλῶν ἐπεγειρομένους
[7]	τὰ κρούματα, μουσικὸν δὲ ἄνδρα,	τοὺς	λόγους ἐξεπιστάμενον τῆς τέχνης, οὔτε
[15]	αὑτοῦ διάνοιαν καὶ ἀφομοιοῦν πρὸς	τοὺς	λόγους· ὧν εἰ μὴ πάμπληθες
[10]	καὶ ξυγγενεῖς εὐθὺς ἐνέπλησε τιμῆς,	τοὺς	μὲν ἤδη γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους
[7]	ἐπιτηδεύμασι διαφερόντων, οὐκ ἂν οἴεσθε	τοὺς	μὲν παῖδας καὶ τῶν ἀνδρῶν
[17]	παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς	τοὺς	μὴ τἀκείνων ζηλοῦντας καὶ δι´
[10]	οὐδὲν εὐεργετοῦσα ξύμπαντας. Καὶ οὐ	τοὺς	ξυγγενεῖς μόνον τοσαῦτα ἔδρασεν ἀγαθά,
[2]	χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς περὶ	τοὺς	οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς. Προσήκει
[4]	ἀτεχνῶς νομιζομένην, μεταβαλοῦσαν δὲ διὰ	τοὺς	οὐκ ὀρθῶς χρωμένους τῇ δυνάμει
[8]	λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ ἐκδιδάσκειν	τοὺς	πάλαι διὰ τῶν ἔργων ἐγνωκότας.
[4]	λαμπροτέραν μὲν ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν,	τοὺς	πατέρας δὲ ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων, οὗτος
[12]	μὴ λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν	τοὺς	πατέρας καὶ τὴν χώραν αὐτὴν
[7]	ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν δὲ καὶ εἰ	τοὺς	τρόπους τῆς μουσικῆς διαφθείροι καὶ
[4]	τινος εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας περὶ	τοὺς	τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ πράξεως
[10]	τις ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ μὲν	τούσδε	γέγονε τοιάδε· ὅσοι δὲ ἀγνῶτες
[13]	αἴτησιν. Ἐγὼ δὲ ὑπήκουον, οὔτι	τοῦτό	γε ἡδέως σφόδρα ὑπομένων, ἄλλως
[17]	ποιήσει καινόν τι λέγειν ἐπιθυμῶν,	τοῦτο	δέ, εἴπερ ἦν, ὥσπερ οὖν
[17]	δή τι σεμνὸν ὑμῖν ἀπαγγέλλω·	τοῦτο	δὲ οὐ φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς
[13]	γέγονε τιμῶσα τὸ φιλοσοφίας ὄνομα.	Τοῦτο	δέ, οὐκ οἶδα ὅντινά μοι
[13]	ἅτε αὐτὸς οἶμαι ξὺν τέχνῃ	τοῦτο	δρῶν· ἡμῖν δὲ τὸν ἔρωτα
[12]	εἰκός, ποθεινόν, καὶ ὑπάρξαι μοι	τοῦτο	ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ πολὺ χρυσίον
[18]	ἐθέλῃ, θέλει δὲ ἅπασι τἀγαθά;	τοῦτο	ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ παντὸς ἐπαίνου
[8]	καὶ ἄλλα νομίσας ἐπαίνων ἄξια,	τοῦτο	ἐν τοῖς μάλιστα θαυμάζω, ὅτι
[1]	τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ	τοῦτο	ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα
[3]	ἀφίκοιντο παρὰ τὸν πατέρα κληθεῖσαι.	Τοῦτο	μὲν δὴ καὶ εἰ δή
[16]	σοφὸς ἀπαιτῶν φαίνεται. Εἶεν· ἀλλὰ	τοῦτο	μὲν χαρίεν καὶ σεμνὸν τὸ
[8]	εἴη συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα	τοῦτο	ὑμῖν τῆς Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον
[15]	τὴν Γαλατίαν καὶ τὴν Κελτίδα.	Τούτοις	ἐγὼ προσκαθήμενος συνεχῶς τοῖς δώροις,
[10]	τοῦ γνωρισθῆναι καὶ ὁπωσοῦν ἐδέοντο,	τούτοις	ἐλάττονας διένειμε τιμάς· ἀπέλιπε δὲ
[18]	εἶναι δόξαντα γενναῖον. Ὁ δὲ	τούτοις	μὲν οὐδὲ ἀχθόμενος οὔτε γαννύμενος
[2]	διήμαρτεν εὐφημίας. Πρὸς δὲ αὖ	τούτοις	παθεῖν μὲν εὖ καὶ τυχεῖν
[16]	τυρῶν οὔτε ἄλλου του μεταδιδόντα	τούτοις	ὑφ´ ὧν αὐτῷ διεσώθη ἀπολλύμενα
[16]	βοτρύων οὐδὲ τοῦ γλεύκους μεταδιδόντα	τούτοις	ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε
[8]	τῶν ἐκ βασιλέως μακρόν τινα	τοῦτον	ᾄδοντες, οὔτε ὡς ἀπήντων οἱ
[13]	τῶν ἀνδρῶν ἐγκώμιον. Πρὸς δὴ	τοῦτον	ἀπολογεῖσθαι χρεὼν ὧδέ πως λέγοντα·
[9]	δοκεῖν ἔνοχον εἶναι τῷ πονηρεύματι.	Τοῦτον	δὴ φιλάνθρωπον ὄντα καὶ χαρίεντα
[7]	ἀκήρατον τοῖς θεαταῖς ἐνεργασάμενον, ἄπεισι	τοῦτον	ἐπαινῶν καὶ ἐκπληττόμενος, ὅτι δὴ
[13]	δρῶν· ἡμῖν δὲ τὸν ἔρωτα	τοῦτον,	ὃν σὺ φὴς αἴτιον εἶναι
[3]	ἑσπέραν τὸ Ὠρικὸν ἔθνος· ὁ	τούτου	δὲ αὖ παῖς ὑπὸ τῷ
[3]	μνημεῖα πάγκαλα, Φίλιππος καὶ ὁ	τούτου	παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι
[9]	εἰσι πάσχειν κακῶς καὶ κολάζεσθαι,	τούτους	ἐκ παντὸς ἀπολέσθαι χρεών· ὃ
[10]	κτησαμένοις, τιμᾷ δὲ οἶμαι καὶ	τούτους	καθάπερ ξυγγενεῖς, καὶ ὅσους τοῦ
[2]	οὐδὲ ἐκείνη τῆς ἐπ´ αὐτῷ	τούτῳ	διήμαρτεν εὐφημίας. Πρὸς δὲ αὖ
[8]	λέγειν ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς ὑπὲρ	τούτων	βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω τῷ
[17]	τοῦ ´κείνην μὲν ἐπαινεῖν προθύμως,	τούτων	δὲ οὐδ´ ἐπὶ σμικρὸν μνημονεύειν;
[6]	ἰσχυρὸς ἢ πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ	τούτων	εἰς λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ ποτε·
[11]	ὁρῶ δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν ἐμαυτὸν	τούτων	ἐκείνων μάρτυρα καὶ ἐπαινέτην παρέξομαι·
[11]	ῥήματα, ὥστε, εἰ μὲν πρὸ	τούτων	ἔλεγον, ἴσως ἐχρῆν ὀρρωδεῖν τὴν
[2]	Ἔχει δὲ αὐτῷ τὰ ὑπὲρ	τούτων	ἔπη τὸν τρόπον τόνδε· Δέσποιναν
[16]	λαβεῖν οὐδὲ ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ	τούτων	ἡδέως ἂν ὀχλήσαιμι. ~Λόγον δὲ
[5]	τὴν μορφήν. Ἓν μὲν γὰρ	τούτων	οὐδὲ ἓν ἐξαρκεῖν δοκεῖ πρὸς
[4]	ἐπώνυμον νίκης. ~Καὶ περὶ μὲν	τούτων	οὐδὲν ἔτι δέομαι μακρότερα λέγειν·
[12]	τὴν Κόρινθον· ἥκιστα δέ ἐστι	τούτων	τῶν πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος
[17]	συμβαίνει, ἐκ δὲ δὴ τῆς	τούτων	φιλοτιμίας ὄφελος μὲν οὐδὲ ἕν,
[12]	οὐκ οἶδα ἐκ τίνος αἰτίας	τραχυτέρως	ἔχοντος ᾐσθόμην ἔναγχος· ἡ δὲ
[8]	καὶ πρὸς συγγνώμην τὴν δίκην	τρέπει·	ὥστε οὐκ ἄν τις εἰπεῖν
[3]	παῖς ὑπὸ τῷ Σταγειρίτῃ σοφῷ	τρεφόμενος	τοσοῦτον μεγαλοψυχίᾳ τῶν ἄλλων ἁπάντων
[13]	γε οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι τοιαύταις	τρέφοντι.	Εὔνοιαν δὲ ἀληθινὴν οὐκ ἔστι
[14]	ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ οἶμαι τέτρωρα	τρέφοντος	καὶ ἅπασι μὲν ἐπιβεβηκότος, διὰ
[16]	θρέμματα. Ὅστις οὖν λόγους ὁποιουσοῦν	τρέφων,	νέος μὲν αὐτὸς καὶ ἡγεμόνων
[17]	καὶ πεζῇ παρετάττετο μυριάδας ὁπλιτῶν	τριακοσίας	ἄγουσα, τό τε ἐν Βαβυλῶνι
[15]	ἀκούειν τῶν δώρων, Ἕπτ´ ἀπύρους	τρίποδας,	δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα καὶ
[17]	μὲν λόγος, ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ	τρισχιλίαις,	καὶ πεζῇ παρετάττετο μυριάδας ὁπλιτῶν
[8]	αὖθις δεύτερον, καὶ ἐπ´ αὐτῷ	τρίτον,	καὶ πολλὰ δὴ μάλα τὸ
[8]	ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα, ὅπερ οὐδὲ ἐν	Τροίᾳ	´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη; Εἴ τις
[6]	τὸν γάμον λαμπρῶς μετὰ τὰ	τρόπαια,	ἔθνη καὶ πόλεις καὶ μούσας
[13]	δέ, οὐκ οἶδα ὅντινά μοι	τρόπον	ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι μὲν εὖ μάλα
[13]	ἀπολειφθέντι δέ, οὐκ οἶδα ὅντινα	τρόπον	ὄνομα ἐτύγχανε μόνον καὶ λόγος
[18]	καὶ οὐδὲν προτιμήσομεν οὔτε τὸν	τρόπον	οὔτε τὴν δύναμιν, ὑφ´ ἧς
[2]	τἆλλα πάντα τὸν αὐτὸν ἐκείνοις	τρόπον.	~Περὶ μὲν οὖν τῆς πατρίδος
[17]	μὲν αἵρεσιν, καὶ πολιορκίαν καὶ	τρόπον	τινὰ ναυμαχίαν εἶναι δοκοῦσαν, τὸν
[2]	τὰ ὑπὲρ τούτων ἔπη τὸν	τρόπον	τόνδε· Δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι
[17]	ἐθέλω· ἀλλὰ οὐκ οἶδα ὅντινα	τρόπον	τοῦ μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς
[7]	δὲ ἦν ὁ τῆς πομπῆς	τρόπος	ἁρμάτων καὶ ἵππων καὶ ὀχημάτων
[1]	ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ ἐπιείκειαν τοῦ	τρόπου·	Ἀρκεσίλαος δὲ καὶ διδοὺς τὸν
[3]	ἀνδρῶν γενομένων καὶ καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ	τρόπου	μνημεῖα πάγκαλα, Φίλιππος καὶ ὁ
[7]	δυσχεραίνειν δὲ καὶ εἰ τοὺς	τρόπους	τῆς μουσικῆς διαφθείροι καὶ εἰ
[5]	ἀπολειπόμενα δὲ τῆς ἐκ τῶν	τρόπων	ἁρμονίας καὶ χάριτος οὐ λίαν
[16]	μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ μεταδιδόντων	τροφῆς	ἀφθόνου καὶ καταγωγίων, ἦρος δὲ
[16]	αὐτὸς καὶ ἡγεμόνων πολλῶν δεόμενος,	τροφῆς	δὲ πολλῆς καὶ καθαρᾶς τῆς
[8]	εἶναι ἐδόκει ´κείνων ἐράσμια. Τῆς	τρυφῆς	δὲ αὖ καὶ τοῦ πλούτου
[14]	σφόδρα εὐλαβεῖται Μήπως αὑτόν τε	τρώσῃ	σύν θ´ ἅρματα ἄξῃ, καὶ
[2]	χθονὶ τίεται ἄλλη, καὶ ὅσων	τυγχάνει	Ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ
[18]	τῶν ἴσων ἐπαίνων ἐν δίκῃ	τυγχάνειν;	καὶ οὐδὲν προτιμήσομεν οὔτε τὸν
[17]	ὑμῖν ἀκοῆς ἄξιον, εἰ μὴ	τυγχάνετε	ἀπειρηκότες πρὸς τὸ μῆκος τῆς
[15]	ὧν εἰ μὴ πάμπληθες ἀπολειφθείη,	τυγχάνοι	δὲ καὶ ἐπ´ ὀλίγον τῆς
[16]	συνηνέγκατο, ἀδικοῖτ´ ἄν, εἰ μὴ	τυγχάνοι	τῆς χάριτος καὶ τῆς ἐπὶ
[2]	ἀγαπῶντες δέ, εἰ καὶ μετρίως	τυγχάνοιμεν	οὕτω καλῶν καὶ πολλῶν ἐπιτηδευμάτων,
[4]	χαίρουσι δὲ καὶ πρὸς ἐνιαυτὸν	τυγχάνοντες·	καὶ οὔτε ἰδιώτης οὐδεὶς οὔτε
[11]	ἐπεθύμει, τὴν Σαμίων ὕστερον ἀντιδοῦναι	τυραννίδα,	ὁπηνίκα οἶμαι τῆς Ἀσίας ἁπάσης
[16]	οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν	τυρῶν	οὔτε ἄλλου του μεταδιδόντα τούτοις
[12]	ἐς ὄψιν τὴν βασιλέως καὶ	τυχεῖν	ἐποίησε λόγου· καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν
[7]	πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος	τυχεῖν	ἢ τῶν ξυμπλεόντων, καὶ ἐπὶ
[2]	τούτοις παθεῖν μὲν εὖ καὶ	τυχεῖν	τινος ἀγαθοῦ, σμικροῦ τε ὁμοίως
[11]	δὲ ἐν ταύτῃ γεγονὼς τῇ	τύχῃ	καὶ ἀπομνημονεύων τῶν ἐκείνης εἰς
[11]	ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ παρέσχεν ἡ	τύχη	πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα. Τί
[1]	ἀλλὰ ἁπλῶς ὅ τι ἂν	τύχῃ	τις παρὰ τοῦ πέλας εὖ
[4]	γενόμενος, ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς	τύχης	πνεούσης, οὗτος οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν
[2]	Ταύτην δὴ οὖν ἱκετεύσας, εἰ	τύχοις	εὔνου, πρὸς αὐτὸν ἔφη, Ἐλπωρή
[17]	πρὸς τὸ μῆκος τῆς ἀδολεσχίας·	τυχὸν	γὰρ οὐδὲ τῶν ῥηθέντων ἀκροᾶσθε
[8]	ἐξὸν εἶναι ὄλβιον καὶ εὐδαίμονα,	τυχὸν	δὲ καὶ ἀθάνατον, εἴ τι
[8]	ἡ βασιλὶς ἥδε ἐν δίκῃ	τυχὸν	ἢ καὶ παρὰ δίκην αἰτία
[16]	ὁ πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος; καὶ	τυχὸν	οὐ χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν
[11]	καὶ ἐς ὑμᾶς ταῦτα ἀπαγγέλλειν,	τυχὸν	οὐκ ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι τοῦ Πέρσου,
[16]	δῶρον ἄξιον καταμαθόντας χάριν ἀποτίνειν	τυχὸν	οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος τῇ
[3]	δὲ εἰπεῖν τῶν πᾶσι γνωρίμων	τυχὸν	οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἄπο τοῦ
[9]	ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ. Καὶ	τυχὸν	οὐκ ἄτοπον χαλεπῶς καὶ μόλις
[15]	δὲ ἴσως τῶν ἐκείνης δώρων	τυχὸν	οὐκ ἄχαρι καὶ εἰς ὑμᾶς
[13]	θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ φήσει τις	τυχόν,	ὑπομνησθεὶς τῶν ἔμπροσθεν, ταῦτα ἐθέλειν
[16]	ἐξηρτημένοι μηδαμοῦ ψαύωσι τῆς βώλου,	τυχόντα	δὲ ὧν ἐδεῖτο, μόνον ἐμπίπλασθαι
[9]	αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς τῳ τῆς	τυχούσης,	ἀγαθὰ δὲ ὅσα καὶ οὕστινας
[12]	θείας τινὸς καὶ ἀμηχάνου σωτηρίας	τυχών,	εἶτα τὴν οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ
[12]	πολλαὶ μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ	τῷ	ἄστει, πολλαὶ δὲ καὶ πρὸ
[13]	παντελῶς ἐκείνη διέλυσεν, ἐναργεῖ τεκμηρίῳ	τῷ	βίῳ τὠμῷ χρωμένη, καλοῦντός τε
[11]	τοῦ καὶ ἡμῖν χαρισαμένου λαβοῦσα)	τῷ	βούλεσθαι δὲ τὴν μνήμην ἀθάνατον
[4]	ἔτυχεν ἐκεῖνος καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς	τῷ	γένει τῆς εὐδοξίας, ἔλαττόν τις
[8]	σώφρονος τοσαύτην εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς	τῷ	γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν
[10]	τὴν ἀρχήν. Καὶ γὰρ εἴ	τῳ	δοκοῦσιν, ὥσπερ οὖν ἀληθές, δι´
[7]	τέχνῃ μηδὲν ἀδικῶν τὰς Μούσας	τῷ	θεάτρῳ ξυγγέγονε. Τὸν δὲ τὴν
[9]	αἰτίας. Ὁ δὲ ἑκὼν ἑκόντι	τῷ	θυμῷ χαρίζεται τὰ τοιαῦτα, καὶ
[14]	σύν θ´ ἅρματα ἄξῃ, καὶ	τῷ	μὲν ἡνιόχῳ ζημίας, αὑτῷ δὲ
[4]	ὑπολαμβάνει, λίαν ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει·	τῷ	παντὶ γὰρ οἶμαι κρεῖττόν ἐστι
[4]	λαβεῖν ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ δοῦναι	τῷ	παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι
[8]	τούτων βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω	τῷ	πλήθει τῶν ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ
[9]	εἰκός, τοῦ δοκεῖν ἔνοχον εἶναι	τῷ	πονηρεύματι. Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον ὄντα
[11]	δορυφόρος ἦν τοῦ Περσῶν μονάρχου,	τῷ	Σαμίῳ ξένῳ περὶ τὴν Αἴγυπτον
[3]	τούτου δὲ αὖ παῖς ὑπὸ	τῷ	Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος τοσοῦτον μεγαλοψυχίᾳ
[12]	τὸν ζυγὸν καὶ οὐκ ἐπιτρέπειν	τῷ	σώφρονι κριτῇ οὐδὲ ἐπ´ ὀλίγον
[9]	διώκοντας, τὴν τῆς Ἀθηνᾶς ἐπιτιθεμένην	τῷ	τὴν δίκην ὀφλήσειν μέλλοντι ἀπολύειν
[9]	μιᾶς ἔστιν αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς	τῳ	τῆς τυχούσης, ἀγαθὰ δὲ ὅσα
[1]	ἀνδρὸς ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ ὑποσχεῖν	τὼ	χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν τις ἐν
[8]	γενναίαις ψυχαῖς; Δύο γὰρ δὴ	τώδε	τινὲ πειθώ τε καὶ ἰδέα
[17]	ταύτης νεωτέρα καὶ Ῥοδογούνη καὶ	Τώμυρις	καὶ μυρίος δή τις ἐπιρρεῖ
[13]	διέλυσεν, ἐναργεῖ τεκμηρίῳ τῷ βίῳ	τὠμῷ	χρωμένη, καλοῦντός τε αὖθις τοῦ
[2]	καλῶν καὶ πολλῶν ἐπιτηδευμάτων, καὶ	τῶν	ἀγαθῶν τῶν ὑπαρχόντων ἐκείνῃ, σωφροσύνης
[17]	παῖδα· ἔμελε δὲ ἄρα οὐδὲ	τῶν	ἀγρῶν ἐκείνῃ οὔτε τῶν ποιμνίων·
[12]	ἔχει καὶ οὐχ ἡ Κόρινθος·	τῶν	Ἀθηνῶν δὲ πολλὰ μὲν καὶ
[14]	ἀληθῶς αὐτοκράτωρ ἀφῄρει τι πάντως	τῶν	ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ λόγοις τιμῶν
[9]	τῶν ταύτης ἀγαθῶν, κατάλογον δὲ	τῶν	ἀλλοτρίων συγγράφειν ἀτυχημάτων. Τοσούτων δὲ
[5]	ἐκ τοῦ γένους βοηθείας καὶ	τῶν	ἄλλων ἀγαθῶν οἶμαι στερόμενον οὐδὲ
[1]	μοχθηροὺς νομιστέον; Οὐδενὸς γὰρ οἶμαι	τῶν	ἄλλων ἀδικημάτων ἔλαττον μισοῦμεν ἀχαριστίαν
[3]	Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος τοσοῦτον μεγαλοψυχίᾳ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων διήνεγκε καὶ προσέτι
[4]	πολιτείας μεθέστηκε, τιμὴ καθ´ αὑτὴν	τῶν	ἄλλων ἁπάντων στερομένη πρὸς πᾶσαν
[19]	γὰρ δή τις τὴν περὶ	τῶν	ἄλλων σιωπὴν ὑποπτεύσειεν ὡς ματαίαν
[4]	εὐδοξίας, ἔλαττόν τις ἔχειν αὐτὸν	τῶν	ἄλλων ὑπολαμβάνει, λίαν ἐξαπατώμενος οὐ
[19]	δεξιούμενοι καθάπερ νόμος βασιλίδα, καὶ	τῶν	ἀναλωμάτων τὸ μέγεθος, ὡς ἐλευθέριον
[7]	ἐκπεπλῆχθαι δεινῶς πρὸς τὴν ὄψιν,	τῶν	ἀνδρῶν δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους καὶ
[13]	ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς χώρας καὶ	τῶν	ἀνδρῶν ἐγκώμιον. Πρὸς δὴ τοῦτον
[7]	οἴεσθε τοὺς μὲν παῖδας καὶ	τῶν	ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁπόσοι τοιοῦτοι,
[13]	μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε ἐγώ τι	τῶν	ἀνθρωπίνων νομίσας ἑάλων, οὐ τὸν
[9]	οὐκ ἔστιν ὅστις ἐμὲ ψεύδεσθαι	τῶν	ἁπάντων φήσει, εἰ καὶ ὀνομαστὶ
[7]	ἀγεννὲς τῶν διηγημάτων, γελοιότερον νομίζει	τῶν	ἀποτορεύειν τὰς κέγχρους ἐπιχειρούντων, καθάπερ
[13]	καθάπερ δὲ τοὺς Κορυβαντιῶντας ὑπὸ	τῶν	αὐλῶν ἐπεγειρομένους χορεύειν καὶ πηδᾶν
[8]	οἶμαι ποιητὰ ξὺν τέχνῃ, τῆς	τῶν	αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε χάριτος καὶ
[18]	δῆλος ἦν, ἐκεῖνο δὲ ἠξίου	τῶν	αὑτῷ πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν, ὅτι τοσοῦτον
[2]	ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων	Τῶν	αὐτῶν, οἵπερ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα.
[8]	γέγονε καὶ ἐνομίσθη. Ἀλλ´ ἐπειδὴ	τῶν	βασιλείων εἴσω παρῆλθε καὶ τῆς
[8]	δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω πρὸ	τῶν	βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας πόνους,
[16]	τοῦ Διονύσου τῆς χάριτος, οὐδὲ	τῶν	βοτρύων οὐδὲ τοῦ γλεύκους μεταδιδόντα
[8]	ἕν, ἀλλὰ ἠξίου κοινωνὸν γίγνεσθαι	τῶν	βουλευμάτων καὶ ὅ τι πρακτέον
[19]	ναυσὶ τὸν Ῥῆνον διαβὰς ἀγχοῦ	τῶν	Γαλατίας ὁρίων, ψευδῆ καὶ πεπλασμένην
[16]	φυταλίαν ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ	τῶν	γειτόνων, εἶτα ἐκτρέφων τὰς ἀμπέλους
[14]	πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα ἐπισταμένη	τῶν	γενναίων ῥητόρων οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους
[13]	καὶ μήτε τὸ μέγεθος δείσαντα	τῶν	δεδομένων ἀρνεῖσθαι τὸ λαβεῖν, μήτε
[7]	ἐπιλεαίνων τὸ φαῦλον καὶ ἀγεννὲς	τῶν	διηγημάτων, γελοιότερον νομίζει τῶν ἀποτορεύειν
[9]	πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν, εἴ ποτε	τῶν	δικαζόντων αἱ ψῆφοι κατ´ ἴσον
[9]	καὶ χαρίεντα τὸν νόμον ἐπὶ	τῶν	δικῶν, ἃς βασιλεὺς κρίνει, σωζόμενον
[12]	καθάπερ ἐπ´ ἐρημίας παρά του	τῶν	δυναστῶν ἀφείλετο ξὺν δίκῃ καὶ
[15]	ποθεῖτε καὶ τὸν κατάλογον ἀκούειν	τῶν	δώρων, Ἕπτ´ ἀπύρους τρίποδας, δέκα
[8]	ὅρμων τε καὶ στεφάνων κατάλογον	τῶν	ἐκ βασιλέως μακρόν τινα τοῦτον
[15]	τοιούτων ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς δὲ ἴσως	τῶν	ἐκείνης δώρων τυχὸν οὐκ ἄχαρι
[11]	γεγονὼς τῇ τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων	τῶν	ἐκείνης εἰς ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι
[11]	ἐμαυτοῦ σημεῖον, μαρτύριον δὲ ἀληθὲς	τῶν	ἐκείνης ἔργων. Πυνθάνομαι γὰρ δὴ
[15]	διηγησώμεθα; ὁπόσους μὲν εὖ ἐποίησε	τῶν	ἐμοὶ γνωρίμων, ὅπως δὲ ἐμοὶ
[13]	οὐ φήσει τις τυχόν, ὑπομνησθεὶς	τῶν	ἔμπροσθεν, ταῦτα ἐθέλειν ἡμᾶς ἐξ
[16]	γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς	τῶν	ἐν ταῖς βίβλοις δεξάμενον, οὐκ
[12]	ἔξωθεν ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται τίμια	τῶν	ἔνδον οὐ μεῖον· οἱ δὲ
[13]	ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων	τῶν	ἐπαινουμένων οὐδὲ ἐπὶ σμικρὸν μεθίεσθαι,
[8]	πρῶτον ἀφίκετο καὶ τῶν μειρακίων	τῶν	ἐπὶ τὰ βασίλεια κωμαζόντων ἐκράτει
[2]	ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι τὰ τοιαῦτα,	τῶν	ἐπὶ τοῖς ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα,
[16]	ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας καὶ	τῶν	ἔργων; Ἀλλὰ μή ποτε τὸν
[11]	δὲ τὴν μνήμην ἀθάνατον αὐτῇ	τῶν	ἔργων γενέσθαι καὶ ἐς ὑμᾶς
[8]	καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς πάλαι διὰ	τῶν	ἔργων ἐγνωκότας. Οὐ μὴν ἐπειδὴ
[10]	κατὰ τὸν σοφὸν Πίνδαρον, ἀρχομένη	τῶν	ἔργων ἔθετο, γένος τε ἅπαν
[17]	λόγων ἰσχύν. Μόνα γὰρ εἶναι	τῶν	ἔργων ζηλωτά φασι καὶ σπουδῆς
[8]	ξυντιθέναι, ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω τῷ πλήθει	τῶν	ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ
[1]	περὶ τὰ καλὰ καὶ διαφέροντα	τῶν	ἔργων· τοὺς δὲ ἐπὶ τὸ
[8]	τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ παρὰ	τῶν	ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν ἐκ
[14]	καὶ γέγηθε καὶ μετέωρος ὑπὸ	τῶν	ἱματίων καθάπερ πτερῶν ἐπαίρεται, συνέσεως
[18]	ἔργον ὑπέλαβεν, ἆρα ὑμῖν δοκεῖ	τῶν	ἴσων ἐπαίνων ἐν δίκῃ τυγχάνειν;
[1]	οἶδα ὅπως, αἰτιῶνται τὰς ὑπὲρ	τῶν	καλῶν ἔργων εὐφημίας, ἐξὸν ἐκεῖνο
[8]	που παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ	τῶν	κινδύνων ἀπηλλάχθαι· σὺ δὲ ἡμῖν
[11]	ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι	τῶν	λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι ὑμῖν ὡς
[17]	αἰτίας ἄγουσιν ὡς καθαιροῦντας τὴν	τῶν	λόγων ἰσχύν. Μόνα γὰρ εἶναι
[17]	Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ	τῶν	μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι, ὅτι ἄρα
[13]	καὶ εἴ ποτε ἄλλος προσγένοιτο,	τῶν	μεγίστων ὀρῶν αὐταῖς οἶμαι πέτραις
[8]	ἐπιλαθόμενος, ἐπειδὴ πρῶτον ἀφίκετο καὶ	τῶν	μειρακίων τῶν ἐπὶ τὰ βασίλεια
[4]	οἷον ἄγαλμα καὶ κόσμος ἐπιτιθεμένη·	τῶν	μὲν γὰρ ἄλλων ὀνομάτων τε
[3]	τοῦ Καμβύσου παιδός, ὃς ἐκ	τῶν	Μήδων ἐς Πέρσας τὴν βασιλείαν
[3]	δή τι καὶ τὸ περὶ	τῶν	Μουσῶν λεγόμενον, ὡς εἶεν δήπουθεν
[3]	μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ εἶναι	τῶν	μύθων οὐ πόρρω, ὁποῖον δή
[15]	νέων σοφώτερον, τοῖς οὐ ῥᾳθύμοις	τῶν	νέων ἔδωκεν. Ἔστι δὲ οἶμαί
[15]	ὁ πρεσβύτης Ἔχει τι λέξαι	τῶν	νέων σοφώτερον, τοῖς οὐ ῥᾳθύμοις
[7]	φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος τυχεῖν ἢ	τῶν	ξυμπλεόντων, καὶ ἐπὶ τὴν Λακωνικὴν
[4]	εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας περὶ τοὺς	τῶν	ὅλων ἄρχοντας ἢ πράξεως λαμπρᾶς,
[5]	συνεληλυθότα πόρρωθεν καὶ οὐκ ἀπὸ	τῶν	ὀμμάτων ἐφελκυσάμενα μάλα ὄλβιον ἦγε
[1]	ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ	τῶν	ὀφειλόντων μεγάλα καὶ ὑπὲρ μεγάλων
[13]	καὶ ἡμᾶς ὑπὸ τῆς μνήμης	τῶν	παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς χώρας
[15]	ἐναργῆ καὶ λαμπρὰν εἰκόνα φέρει	τῶν	πάλαι πραχθέντων, ὑφ´ ἧς ἤδη
[16]	πολλῆς καὶ καθαρᾶς τῆς ἐκ	τῶν	παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως πάντων
[15]	ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς	τῶν	παλαιῶν ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν
[13]	ἀρχὴν τὴν μεγίστην οὐδὲ ἄλλο	τῶν	πάντων οὐδέν· ἐκ μὲν γὰρ
[6]	μὲν αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων	τῶν	πάνυ, καὶ πόλις ἡ μητρόπολις
[14]	διεταράττετο, οὔτι τὸ μέγεθος ἐκπληττομένῳ	τῶν	παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ ὑπὸ
[17]	δὴ λόγος σχεδόν τι περὶ	τῶν	παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι
[3]	προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ εἰπεῖν	τῶν	πᾶσι γνωρίμων τυχὸν οὐκ ἄτοπον
[4]	καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ	τῶν	πατέρων οἱ παῖδες καὶ οἱ
[12]	Κόρινθον· ἥκιστα δέ ἐστι τούτων	τῶν	πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον·
[17]	οὐδὲ τῶν ἀγρῶν ἐκείνῃ οὔτε	τῶν	ποιμνίων· στρατηγίαν δὲ ἢ δημηγορίαν
[4]	παῖδες καὶ οἱ πολῖται παρὰ	τῶν	πόλεων οἷον ἀφορμάς τινας πρὸς
[18]	ἐπαίνων ἄξιον τὸ μηδένα κτεῖναι	τῶν	πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι τὰ χρήματα
[9]	πόλει, ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ	τῶν	πολιτῶν· προσθείην δ´ ἂν ἔγωγε,
[18]	γέγονεν αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον μέλαν	τῶν	πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι
[4]	περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ	τῶν	προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης
[1]	βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι μηδὲ	τῶν	προλαβόντων τινὲς ἀπεστερήθησαν ὃ μόνον
[14]	μικρῶν, ὡς εἰκός, καὶ φαύλων	τῶν	πρόσθεν, ἐμοὶ μὲν ὑπὸ ἀηθείας
[17]	τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν γὰρ οὐδὲ	τῶν	ῥηθέντων ἀκροᾶσθε ξὺν ἡδονῇ ἅτε
[16]	μή ποτε τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον,	τῶν	σοφῶν τὸ κεφάλαιον, οὗ τὰ
[14]	δὲ ἀεὶ καὶ παροξυνόμενον ὑπὸ	τῶν	συμφορῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον ὑβρίζειν
[9]	τὰς συμφοράς, καὶ οὐκ ἔπαινον	τῶν	ταύτης ἀγαθῶν, κατάλογον δὲ τῶν
[15]	Ἀλλ´ οὔ μοι σχολὴ περὶ	τῶν	τοιούτων ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς δὲ ἴσως
[19]	τοῦ πλήθους ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε	τῶν	τοιούτων οὔτε ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν
[5]	πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ τῆς ἐκ	τῶν	τρόπων ἁρμονίας καὶ χάριτος οὐ
[16]	πάθοι, οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε	τῶν	τυρῶν οὔτε ἄλλου του μεταδιδόντα
[2]	πολλῶν ἐπιτηδευμάτων, καὶ τῶν ἀγαθῶν	τῶν	ὑπαρχόντων ἐκείνῃ, σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης,
[8]	ἀτιμάζοντα δὲ οὐ μεῖον τὴν	τῶν	Φαιάκων ξυγγένειαν. Καίτοι γε εἶχον
[15]	μέτρον δέ ἐστι τοῦ πλήθους	τῶν	φερομένων ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ μή
[16]	τὰ βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων	τῶν	φίλων, πολλὰ μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων
[19]	τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα τε ἔνειμε	τῶν	φυλῶν τοῖς ἐπιστάταις καὶ ἑκατοντάρχαις
[19]	καίτοι με οὐ λέληθεν ἡ	τῶν	χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη μετέχουσά τινος
[8]	εἰ δή τι ἄλλο ὑπὸ	τῶν	χρησμῶν ἀναπειθόμενος ἐκτελεῖν διενοεῖτο· ἀπόρρητον
[17]	γῆς πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ	τῶν	χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ
[18]	τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ οἳ	τῶν	ψηφισμάτων μεμνημένοι, τινὲς δὲ τῆς