Livre, Chap.
[6, 499]	αὖ δοκεῖ, ἐρεῖς; Ισως, ἔφη.	Ω	μακάριε, ἦν δ’ ἐγώ, μὴ
[6, 487]	πόλιν ἐπιτρέποις; (Καὶ ὁ Αδείμαντος,	Ω	Σώκρατες, ἔφη, πρὸς μὲν ταῦτά
[6, 491]	Εχει. (Οὐκοῦν, ἦν δ’ ἐγώ,	ὦ	Αδείμαντε, καὶ τὰς ψυχὰς οὕτω
[6, 496]	Πάνσμικρον δή τι, ἔφην ἐγώ,	ὦ	Αδείμαντε, λείπεται τῶν (κατ’ ἀξίαν
[6, 500]	γ’ ἔφη. Οὐδὲ γάρ που,	ὦ	Αδείμαντε, σχολὴ τῷ γε ὡς
[6, 484]	δὴ φιλόσοφοι, ἦν δ’ ἐγώ,	ὦ	Γλαύκων, καὶ οἱ μὴ διὰ
[6, 504]	δ’ ὅς. Τὴν μακροτέραν τοίνυν,	ὦ	ἑταῖρε, ἔφην, περιιτέον τῷ (τοιούτῳ,
[6, 492]	τὴν τούτων παιδείαν πεπαιδευμένον, ἀνθρώπειον,	ὦ	ἑταῖρε— θεῖον μέντοι κατὰ τὴν
[6, 506]	γὰρ ἐμοί, ἦν δ’ ἐγώ,	ὦ	ἑταῖρε, καὶ μάλα ἀρκέσει· ἀλλ’
[6, 495]	ἔφη, ἐλέχθη. Οὗτος δή, εἶπον,	ὦ	θαυμάσιε, ὄλεθρός τε καὶ διαφθορὰ
[6, 499]	γε. Οὐδέ γε αὖ λόγων,	ὦ	μακάριε, καλῶν τε καὶ ἐλευθέρων
[6, 506]	δὲ ἀσχημονῶν γέλωτα ὀφλήσω. ἀλλ’	ὦ	μακάριοι, αὐτὸ μὲν τί ποτ’
[6, 492]	τοιοῦτον; (Πολλή, ἦ δ’ ὅς,	ὦ	Σώκρατες, ἀνάγκη. Καὶ μήν, ἦν
[6, 506]	πρὸς Διός, ἦ δ’ ὅς,	ὦ	Σώκρατες, ὁ Γλαύκων, ὥσπερ ἐπὶ
[6, 498]	δοκεῖς, ἔφη, λέγειν γε προθύμως,	ὦ	Σώκρατες· οἶμαι μέντοι τοὺς πολλοὺς
[6, 506]	Ανάγκη, ἔφη. ἀλλὰ σὺ δή,	ὦ	Σώκρατες, πότερον ἐπιστήμην τὸ ἀγαθὸν
[6, 506]	Οὐδὲ γὰρ δίκαιόν μοι, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, φαίνεται τὰ τῶν ἄλλων
[6, 503]	μέμνημαι γάρ. Οκνος γάρ, ἔφην,	ὦ	φίλε, ἐγώ, εἰπεῖν τὰ νῦν
[6, 485]	γ’ ἔφη. Οὐ μόνον γε,	ὦ	φίλε, εἰκός, ἀλλὰ καὶ πᾶσα
[6, 504]	μὴν καὶ τοῖς ἄλλοις. (Αλλ’	ὦ	φίλε, ἦν δ’ ἐγώ, μέτρον
[6, 505]	δ’ οὔ; Καὶ ὅτι γε,	ὦ	φίλε, οἱ τοῦτο ἡγούμενοι οὐκ
[6, 492]	πέτραι καὶ ὁ τόπος ἐν	ᾧ	ἂν ὦσιν ἐπηχοῦντες διπλάσιον θόρυβον
[6, 498]	μεταχειρίζεσθαι, τῶν τε σωμάτων, ἐν	ᾧ	βλαστάνει τε καὶ ἀνδροῦται, εὖ
[6, 508]	ὄψις οὔτε αὐτὴ οὔτ’ ἐν	ᾧ	ἐγγίγνεται, ὃ (δὴ καλοῦμεν ὄμμα.
[6, 488]	διδάσκαλον ἑαυτοῦ μηδὲ χρόνον ἐν	ᾧ	ἐμάνθανεν, πρὸς δὲ τούτοις φάσκοντας
[6, 490]	ὑγιές τε καὶ δίκαιον ἦθος,	ᾧ	καὶ σωφροσύνην ἕπεσθαι. Ορθῶς, ἔφη.
[6, 490]	τοῦ τοιούτου— προσήκει δὲ συγγενεῖ—	ᾧ	πλησιάσας καὶ μιγεὶς τῷ ὄντι
[6, 490]	ἔστιν ἑκάστου τῆς φύσεως ἅψασθαι	ᾧ	προσήκει ψυχῆς ἐφάπτεσθαι τοῦ τοιούτου—
[6, 510]	κατανοῶ. Τὸ τοίνυν ἕτερον τίθει	ᾧ	τοῦτο ἔοικεν, τά τε περὶ
[6, 510]	οὕτω τὸ ὁμοιωθὲν πρὸς τὸ	ᾧ	ὡμοιώθη; (Εγωγ’ ἔφη, καὶ μάλα.
[6, 509]	Εὐφήμει, ἦν δ’ ἐγώ· ἀλλ’	ὧδε	μᾶλλον τὴν εἰκόνα αὐτοῦ ἔτι
[6, 508]	τοίνυν καὶ τὸ τῆς ψυχῆς	ὧδε	νόει· ὅταν μὲν οὗ καταλάμπει
[6, 508]	δῆλον ὅτι ἐρωτᾷς. Αρ’ οὖν	ὧδε	πέφυκεν ὄψις πρὸς τοῦτον τὸν
[6, 507]	ἐδημιούργησεν; Οὐ πάνυ, ἔφη. Αλλ’	ὧδε	σκόπει. ἔστιν ὅτι προσδεῖ ἀκοῇ
[6, 490]	καὶ τρέφοιτο καὶ οὕτω λήγοι	ὠδῖνος,	πρὶν δ’ οὔ; Ως οἷόν
[6, 485]	ῥεῦμα ἐκεῖσε ἀπωχετευμένον. Τί μήν;	Ωι	δὴ πρὸς τὰ μαθήματα καὶ
[6, 510]	τὸ ὁμοιωθὲν πρὸς τὸ ᾧ	ὡμοιώθη;	(Εγωγ’ ἔφη, καὶ μάλα. Σκόπει
[6, 498]	τοιαῦτ’ ἄττα ῥήματα ἐξεπίτηδες ἀλλήλοις	ὡμοιωμένα,	ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου
[6, 498]	ἄνδρα δὲ ἀρετῇ παρισωμένον καὶ	ὡμοιωμένον	μέχρι τοῦ δυνατοῦ τελέως ἔργῳ
[6, 485]	πλανωμένης ὑπὸ γενέσεως καὶ φθορᾶς.	Ωμολογήσθω.	Καὶ μήν, ἦν δ’ ἐγώ,
[6, 485]	δὴ τῶν φιλοσόφων φύσεων πέρι	ὡμολογήσθω	(ἡμῖν ὅτι μαθήματός γε ἀεὶ
[6, 494]	ἐννόει δ’ (ἐκ τῶν ἔμπροσθεν.	ὡμολόγηται	γὰρ δὴ ἡμῖν εὐμάθεια καὶ
[6, 506]	ὁ Γλαύκων, ὥσπερ ἐπὶ τέλει	ὢν	ἀποστῇς. ἀρκέσει γὰρ ἡμῖν, κἂν
[6, 508]	μὲν οὐκ ἔστιν, αἴτιος δ’	ὢν	αὐτῆς ὁρᾶται ὑπ’ αὐτῆς ταύτης;
[6, 496]	οὔτε συναδικεῖν ἐθέλων οὔτε ἱκανὸς	ὢν	εἷς πᾶσιν ἀγρίοις ἀντέχειν, πρίν
[6, 494]	καὶ ἐὰν τύχῃ μεγάλης πόλεως	ὢν	καὶ ἐν ταύτῃ πλούσιός τε
[6, 486]	ὧν μάθοι σῴζειν δύναιτο, λήθης	ὢν	πλέως; ἆρ’ ἂν οἷός τ’
[6, 493]	ἄλλῳ δυνατὸς δεῖξαι. τοιοῦτος δὴ	ὢν	πρὸς Διὸς οὐκ ἄτοπος ἄν
[6, 506]	ἐπιστήμης δόξας, ὡς πᾶσαι αἰσχραί;	ὧν	αἱ βέλτισται τυφλαί— ἢ δοκοῦσί
[6, 508]	ἐπ’ ἐκεῖνά τις αὐτοὺς τρέπῃ	ὧν	ἂν τὰς χρόας τὸ ἡμερινὸν
[6, 485]	γε τοιοῦτος καὶ οὐδαμῇ φιλοχρήματος·	ὧν	γὰρ ἕνεκα χρήματα μετὰ πολλῆς
[6, 504]	τι μεῖζον δικαιοσύνης τε καὶ	ὧν	διήλθομεν; Καὶ μεῖζον, ἦν δ’
[6, 497]	Τὸ μὲν οὖν τῆς φιλοσοφίας	ὧν	ἕνεκα διαβολὴν εἴληφεν καὶ ὅτι
[6, 491]	θαυμαστότατον ἀκοῦσαι, ὅτι ἓν ἕκαστον	ὧν	ἐπῃνέσαμεν τῆς φύσεως ἀπόλλυσι τὴν
[6, 510]	ἃ πλάττουσίν τε καὶ γράφουσιν,	ὧν	καὶ σκιαὶ καὶ ἐν ὕδασιν
[6, 491]	οἰκεῖα· ἔχεις γὰρ τὸν τύπον	ὧν	λέγω. Εχω, ἔφη· καὶ ἡδέως
[6, 486]	γένοιτο. Τί δ’ εἰ μηδὲν	ὧν	μάθοι σῴζειν δύναιτο, λήθης ὢν
[6, 508]	τὸ ἡμερινὸν φῶς ἐπέχῃ, ἀλλὰ	ὧν	νυκτερινὰ φέγγη, ἀμβλυώττουσί τε καὶ
[6, 508]	ἔφη. (Οταν δέ γ’ οἶμαι	ὧν	ὁ ἥλιος καταλάμπει, σαφῶς ὁρῶσι,
[6, 490]	λόγους, εἰς αὐτοὺς ἀποβλέψας περὶ	ὧν	ὁ λόγος, φαίη ὁρᾶν αὐτῶν
[6, 506]	δοκεῖ σοι δίκαιον εἶναι περὶ	ὧν	τις μὴ οἶδεν λέγειν ὡς
[6, 497]	οὐχ ἱκανῶς, εἶπον, ἐδηλώθη, φόβῳ	ὧν	ὑμεῖς ἀντιλαμβανόμενοι δεδηλώκατε μακρὰν καὶ
[6, 491]	τροφῆς ἧς προσήκει ἑκάστῳ μηδ’	ὥρας	μηδὲ τόπου, ὅσῳ ἂν ἐρρωμενέστερον
[6, 490]	φιλοσόφων φύσιν καὶ ἐξ ἀνάγκης	ὡρισάμεθα.	(Εστιν, ἔφη, ταῦτα. Ταύτης δή,
[6, 488]	τὴν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι ἐνιαυτοῦ καὶ	ὡρῶν	καὶ οὐρανοῦ καὶ ἄστρων καὶ
[6, 498]	τὴν ἐκεῖ μοῖραν ἐπιστήσειν πρέπουσαν.	Ως	ἀληθῶς μοι δοκεῖς, ἔφη, λέγειν
[6, 490]	λήγοι ὠδῖνος, πρὶν δ’ οὔ;	Ως	οἷόν τ’ ἔφη, μετριώτατα. Τί
[6, 489]	ἀχρήστους λεγομένους καὶ μετεωρολέσχας τοῖς	ὡς	ἀληθῶς κυβερνήταις. Ορθότατα, ἔφη. Εκ
[6, 488]	περὶ τὰς ναῦς γιγνομένων τὸν	ὡς	ἀληθῶς κυβερνητικὸν οὐχ ἡγῇ ἂν
[6, 500]	ὦ Αδείμαντε, σχολὴ τῷ γε	ὡς	ἀληθῶς πρὸς τοῖς οὖσι τὴν
[6, 496]	τε καὶ δόξας; ἆρ’ οὐχ	ὡς	ἀληθῶς προσήκοντα ἀκοῦσαι σοφίσματα, καὶ
[6, 499]	γὰρ ἂν ἡμεῖς δικαίως καταγελῴμεθα,	ὡς	ἄλλως εὐχαῖς ὅμοια λέγοντες. ἢ
[6, 499]	δὲ πότερα γενέσθαι ἢ ἀμφότερα	ὡς	ἄρα ἐστὶν ἀδύνατον, ἐγὼ μὲν
[6, 495]	ἐγώ, ὅτι οὐ κακῶς ἐλέγομεν	ὡς	ἄρα καὶ αὐτὰ τὰ τῆς
[6, 505]	γὰρ αὐτό φασιν εἶναι ἀγαθοῦ,	ὡς	αὖ συνιέντων ἡμῶν ὅτι λέγουσιν,
[6, 489]	Καὶ ὅτι τοίνυν τἀληθῆ λέγεις,	ὡς	ἄχρηστοι τοῖς πολλοῖς οἱ ἐπιεικέστατοι
[6, 488]	τὸν δὲ μὴ τοιοῦτον ψέγοντας	ὡς	ἄχρηστον, τοῦ δὲ ἀληθινοῦ κυβερνήτου
[6, 499]	τούτου ἕτοιμοι τῷ λόγῳ διαμάχεσθαι,	ὡς	γέγονεν ἡ εἰρημένη πολιτεία καὶ
[6, 508]	δ’ ἐπιστήμης οὖσαν καὶ ἀληθείας,	ὡς	γιγνωσκομένης μὲν διανοοῦ, οὕτω δὲ
[6, 488]	εἰκόνος, ἵν’ ἔτι μᾶλλον ἴδῃς	ὡς	γλίσχρως εἰκάζω. οὕτω γὰρ χαλεπὸν
[6, 502]	χαλεπὸν σωθῆναι, καὶ ἡμεῖς (συγχωροῦμεν·	ὡς	δὲ ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ
[6, 493]	ταῦτα ἃ ἂν οὗτοι ἐπαινῶσιν·	ὡς	δὲ καὶ ἀγαθὰ καὶ καλὰ
[6, 488]	εἶναι, ἀλλὰ καὶ τὸν λέγοντα	ὡς	διδακτὸν ἑτοίμους κατατέμνειν, αὐτοὺς δὲ
[6, 505]	Τί δέ; τόδε οὐ φανερόν,	ὡς	δίκαια μὲν καὶ καλὰ πολλοὶ
[6, 490]	φύσεως δεῖ θεάσασθαι τὰς φθοράς,	ὡς	διόλλυται ἐν πολλοῖς, σμικρὸν δέ
[6, 502]	δυνατά, ἱκανῶς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν,	ὡς	ἐγᾦμαι, διήλθομεν. Ικανῶς γάρ. Νῦν
[6, 486]	(Οὐ μὴν οὐδὲ τόδε παραλείψεις,	ὡς	ἐγᾦμαι. Τὸ ποῖον; Εὐμαθὴς ἢ
[6, 505]	ἴσμεν τὸ ἀγαθὸν λέγουσι πάλιν	ὡς	εἰδόσιν; φρόνησιν γὰρ αὐτό φασιν
[6, 506]	ὧν τις μὴ οἶδεν λέγειν	ὡς	εἰδότα; Οὐδαμῶς γ’ ἔφη, ὡς
[6, 506]	ὡς εἰδότα; Οὐδαμῶς γ’ ἔφη,	ὡς	εἰδότα, ὡς μέντοι οἰόμενον ταῦθ’
[6, 510]	καθ’ ἑκάστην μέθοδον, ταῦτα μὲν	ὡς	εἰδότες, ποιησάμενοι ὑποθέσεις αὐτά, οὐδένα
[6, 510]	ὕδασιν εἰκόνες εἰσίν, τούτοις μὲν	ὡς	εἰκόσιν αὖ χρώμενοι, ~ζητοῦντες (δὲ
[6, 510]	μὲν αὐτοῦ τοῖς τότε μιμηθεῖσιν	ὡς	εἰκόσιν χρωμένη ψυχὴ ζητεῖν ἀναγκάζεται
[6, 503]	Εἰρήσθω γάρ, ἔφη. Νόησον δὴ	ὡς	εἰκότως ὀλίγοι ἔσονταί σοι· ἣν
[6, 504]	τὰ τότε τῆς μὲν ἀκριβείας,	ὡς	ἐμοὶ ἐφαίνετο, ἐλλιπῆ, εἰ δὲ
[6, 511]	ἀπεικασθεῖσιν καὶ ἐκείνοις πρὸς ἐκεῖνα	ὡς	ἐναργέσι δεδοξασμένοις τε καὶ τετιμημένοις.
[6, 486]	καὶ ἀνελευθέρῳ φύσει φιλοσοφίας ἀληθινῆς,	ὡς	ἔοικεν, οὐκ ἂν μετείη. Οὔ
[6, 502]	διήλθομεν. Ικανῶς γάρ. Νῦν δή,	ὡς	ἔοικεν, συμβαίνει ἡμῖν περὶ τῆς
[6, 502]	τὴν τῶν ἀρχόντων κατάστασιν, εἰδότι	ὡς	ἐπίφθονός τε καὶ χαλεπὴ γίγνεσθαι
[6, 496]	καὶ ὅτι οὐδεὶς οὐδὲν ὑγιὲς	ὡς	ἔπος εἰπεῖν περὶ τὰ τῶν
[6, 496]	ὀλίγων οἱ γενόμενοι καὶ γευσάμενοι	ὡς	ἡδὺ καὶ μακάριον τὸ κτῆμα,
[6, 495]	ἐπιτήδευμα, ὀλίγης καὶ ἄλλως γιγνομένης,	ὡς	ἡμεῖς φαμεν. καὶ ἐκ τούτων
[6, 511]	ἔφη, καὶ συγχωρῶ καὶ τάττω	ὡς	λέγεις.
[6, 502]	ἀνάγκη διαφθαρῆναι, ἔχει τις λέγειν;	ὡς	μὲν γὰρ χαλεπὸν σωθῆναι, καὶ
[6, 504]	ποῖον δή; (Ελέγομέν που ὅτι	ὡς	μὲν δυνατὸν ἦν κάλλιστα αὐτὰ
[6, 506]	Οὐδαμῶς γ’ ἔφη, ὡς εἰδότα,	ὡς	μέντοι οἰόμενον ταῦθ’ ἃ οἴεται
[6, 511]	τοιούτων ἕξιν ἀλλ’ οὐ νοῦν,	ὡς	μεταξύ τι δόξης τε καὶ
[6, 507]	αὖ κατ’ ἰδέαν μίαν ἑκάστου	ὡς	μιᾶς οὔσης τιθέντες, ὃ ἔστιν”
[6, 495]	δὲ λελουμένου, νεουογὸν ἱμάτιον ἔχοντος,	ὡς	νυμφίου παρεσκευασμένου, διὰ πενίαν καὶ
[6, 495]	σὺ φῂς ὀνειδίζειν τοὺς ὀνειδίζοντας,	ὡς	οἱ συνόντες αὐτῇ οἱ μὲν
[6, 484]	ἀεὶ ἀναφέροντές τε (καὶ θεώμενοι	ὡς	οἷόν τε ἀκριβέστατα, οὕτω δὴ
[6, 511]	αὐτοῦ, οὐκ ἐπ’ ἀρχὴν ἰοῦσαν,	ὡς	οὐ δυναμένην τῶν ὑποθέσεων ἀνωτέρω
[6, 500]	φιλοσόφοις καὶ ἀπιστήσουσιν ἡμῖν λέγουσιν	ὡς	οὐκ ἄν ποτε ἄλλως εὐδαιμονήσειε
[6, 502]	τοῦδε δὲ πέρι τις ἀμφισβητήσει,	ὡς	οὐκ ἂν τύχοιεν γενόμενοι βασιλέων
[6, 489]	τὸν ἐγκαλοῦντα τῇ φιλοσοφίᾳ λέγειν	ὡς	παμπόνηροι οἱ πλεῖστοι τῶν ἰόντων
[6, 510]	ἔτι ἀξιοῦσι περὶ αὐτῶν διδόναι	(ὡς	παντὶ φανερῶν, ἐκ τούτων δ’
[6, 506]	ᾔσθησαι τὰς ἄνευ ἐπιστήμης δόξας,	ὡς	πᾶσαι αἰσχραί; ὧν αἱ βέλτισται
[6, 503]	εὐμετάβολα, οἷς (ἄν τις μᾶλλον	ὡς	πιστοῖς χρήσαιτο, καὶ ἐν τῷ
[6, 507]	οὕτω περὶ πάντων ἃ τότε	ὡς	πολλὰ ἐτίθεμεν, πάλιν αὖ κατ’
[6, 502]	εἷς, ἔφη. Τοιούτους δὲ γενομένους	ὡς	πολλὴ ἀνάγκη διαφθαρῆναι, ἔχει τις
[6, 491]	Τούτων δὴ τῶν ὀλίγων σκόπει	ὡς	πολλοὶ ὄλεθροι καὶ μεγάλοι. Τίνες
[6, 497]	εἴσῃ. σκόπει δὲ καὶ νῦν	ὡς	προθύμως καὶ παρακινδυνευτικῶς μέλλω λέγειν,
[6, 493]	τριβῇ σοφίαν τε καλέσειεν καὶ	ὡς	τέχνην συστησάμενος ἐπὶ διδασκαλίαν τρέποιτο,
[6, 510]	διῃρῆσθαι ἀληθείᾳ τε καὶ μή,	ὡς	τὸ δοξαστὸν πρὸς τὸ γνωστόν,
[6, 488]	πίνοντάς τε καὶ εὐωχουμένους πλεῖν	ὡς	τὸ εἰκὸς τοὺς τοιούτους, πρὸς
[6, 501]	διατεταμένους ἐφ’ ἡμᾶς ἔφησθα ἰέναι,	ὡς	τοιοῦτός ἐστι πολιτειῶν ζωγράφος ὃν
[6, 498]	Εἰς οὐδὲν μὲν οὖν, ἔφην,	ὥς	γε πρὸς τὸν ἅπαντα. τὸ
[6, 488]	πάντας, ὑπόκωφον δὲ καὶ ὁρῶντα	ὡσαύτως	βραχύ τι καὶ γιγνώσκοντα περὶ
[6, 484]	οἱ τοῦ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ	ὡσαύτως	ἔχοντος δυνάμενοι ἐφάπτεσθαι, οἱ δὲ
[6, 492]	ὁ τόπος ἐν ᾧ ἂν	ὦσιν	ἐπηχοῦντες διπλάσιον θόρυβον παρέχωσι τοῦ
[6, 509]	διττὰ εἴδη, ὁρατόν, νοητόν; Εχω.	Ωσπερ	τοίνυν γραμμὴν δίχα τετμημένην λαβὼν
[6, 503]	ταὐτόν· δυσκινήτως ἔχει καὶ δυσμαθῶς	ὥσπερ	ἀπονεναρκωμένα, καὶ ὕπνου τε καὶ
[6, 500]	λέγεις τοὺς φιλοσόφους, ~καὶ διορίζῃ	(ὥσπερ	ἄρτι τήν τε φύσιν αὐτῶν
[6, 484]	ψυχῇ ἔχοντες παράδειγμα, μηδὲ δυνάμενοι	ὥσπερ	γραφῆς εἰς τὸ ἀληθέστατον ἀποβλέποντες
[6, 506]	ἀποστῇς. ἀρκέσει γὰρ ἡμῖν, κἂν	ὥσπερ	δικαιοσύνης πέρι καὶ σωφροσύνης καὶ
[6, 496]	δικαίῳ βοήθειαν σῴζοιτ’ ἄν, ἀλλ’	ὥσπερ	εἰς θηρία ἄνθρωπος ἐμπεσών, οὔτε
[6, 509]	ἡγήσῃ· ~ἐπιστήμην (δὲ καὶ ἀλήθειαν,	ὥσπερ	ἐκεῖ φῶς τε καὶ ὄψιν
[6, 485]	οὔτε ἀτιμοτέρου μέρους ἑκόντες ἀφίενται,	ὥσπερ	ἐν τοῖς πρόσθεν περί τε
[6, 502]	πεπέρανται, τὸ δὲ τῶν ἀρχόντων	ὥσπερ	ἐξ ἀρχῆς μετελθεῖν δεῖ. ~ἐλέγομεν
[6, 506]	ὅς, ὦ Σώκρατες, ὁ Γλαύκων,	ὥσπερ	ἐπὶ τέλει ὢν ἀποστῇς. ἀρκέσει
[6, 508]	ἣν ἔχει ἐκ τούτου ταμιευομένην	ὥσπερ	ἐπίρρυτον κέκτηται; Πάνυ μὲν οὖν.
[6, 511]	καὶ τάξον αὐτὰ ἀνὰ λόγον,	ὥσπερ	ἐφ’ οἷς ἐστιν ἀληθείας μετέχει,
[6, 497]	δὲ λήψεται τὴν ἀρίστην πολιτείαν,	ὥσπερ	(καὶ αὐτὸ ἄριστόν ἐστιν, τότε
[6, 509]	(Νόησον τοίνυν, ἦν δ’ ἐγώ,	ὥσπερ	λέγομεν, δύο αὐτὼ εἶναι, καὶ
[6, 504]	αὐτῶν τούτων οὐχ ὑπογραφὴν δεῖ	ὥσπερ	νῦν θεάσασθαι, ἀλλὰ τὴν τελεωτάτην
[6, 498]	ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου	ὥσπερ	νῦν συμπεσόντα. ἄνδρα δὲ ἀρετῇ
[6, 507]	καὶ ὑμᾶς κομίσασθαι, ἀλλὰ μὴ	ὥσπερ	νῦν τοὺς τόκους μόνον. τοῦτον
[6, 497]	στρέφεσθαί τε καὶ ἀλλοιοῦσθαι αὐτήν,	ὥσπερ	ξενικὸν σπέρμα ἐν γῇ ἄλλῃ
[6, 495]	(δὲ ὀνομάτων καὶ προσχημάτων μεστήν,	ὥσπερ	οἱ ἐκ τῶν εἱργμῶν εἰς
[6, 504]	ἔσται ἐνεγκεῖν ~εἴτε καὶ (ἀποδειλιάσει,	ὥσπερ	οἱ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀποδειλιῶντες.
[6, 492]	τύχῃ. ἢ καὶ σὺ ἡγῇ,	ὥσπερ	οἱ πολλοί, διαφθειρομένους τινὰς εἶναι
[6, 495]	οὐδ’ ἀληθῆ ζῶσιν, τὴν δέ,	ὥσπερ	ὀρφανὴν συγγενῶν, ἄλλοι ἐπεισελθόντες ἀνάξιοι
[6, 505]	οἶσθ’ ὅτι οὐδὲν ἡμῖν ὄφελος,	ὥσπερ	οὐδ’ εἰ (κεκτῄμεθά τι ἄνευ
[6, 508]	τε καὶ ἐγγὺς φαίνονται τυφλῶν,	ὥσπερ	οὐκ ἐνούσης καθαρᾶς ὄψεως; Καὶ
[6, 501]	διαγραφῆς; Λαβόντες, ἦν δ’ ἐγώ,	ὥσπερ	πίνακα πόλιν τε καὶ ἤθη
[6, 485]	ὅτι εἰς τἆλλα τούτῳ ἀσθενέστεραι,	ὥσπερ	ῥεῦμα ἐκεῖσε ἀπωχετευμένον. Τί μήν;
[6, 495]	τῶν τεχνῶν τε καὶ δημιουργιῶν	ὥσπερ	τὰ σώματα λελώβηνται, οὕτω (καὶ
[6, 487]	ἐναντίον τοῖς πρώτοις ἀναφαίνεσθαι, καὶ	ὥσπερ	ὑπὸ τῶν πεττεύειν δεινῶν οἱ
[6, 503]	τὸν δὲ πανταχοῦ ἀκήρατον ἐκβαίνοντα	ὥσπερ	χρυσὸν ἐν πυρὶ βασανιζόμενον, στατέον
[6, 494]	τίνα ὁρᾷς σωτηρίαν φιλοσόφῳ φύσει,	ὥστ’	ἐν τῷ ἐπιτηδεύματι μείνασαν πρὸς
[6, 488]	ὃ πρὸς τὰς πόλεις πεπόνθασιν,	ὥστε	οὐδ’ ἔστιν ἓν οὐδὲν ἄλλο
[6, 505]	καὶ τἆλλα προσχρησάμενα χρήσιμα καὶ	ὠφέλιμα	γίγνεται. καὶ νῦν σχεδὸν οἶσθ’

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/03/2006