Livre, Chap.
[6, 490]	κακῶν ἀκολουθῆσαι. Πῶς γάρ; Αλλ’	ὑγιές	τε καὶ δίκαιον ἦθος, ᾧ
[6, 496]	μανίαν, καὶ ὅτι οὐδεὶς οὐδὲν	ὑγιὲς	ὡς ἔπος εἰπεῖν περὶ τὰ
[6, 510]	σκιάς, ἔπειτα τὰ ἐν τοῖς	ὕδασι	φαντάσματα καὶ ἐν τοῖς ὅσα
[6, 510]	ὧν καὶ σκιαὶ καὶ ἐν	ὕδασιν	εἰκόνες εἰσίν, τούτοις μὲν ὡς
[6, 499]	ἐν δυναστείαις ἢ βασιλείαις ὄντων	ὑέσιν	ἢ αὐτοῖς (ἔκ τινος θείας
[6, 507]	εὐλαβεῖσθε μέντοι μή πῃ ἐξαπατήσω	ὑμᾶς	ἄκων, κίβδηλον ἀποδιδοὺς τὸν λόγον
[6, 507]	τε δύνασθαι αὐτὴν ἀποδοῦναι καὶ	ὑμᾶς	κομίσασθαι, ἀλλὰ μὴ ὥσπερ νῦν
[6, 507]	γ’ ἔφην ἐγώ, καὶ ἀναμνήσας	ὑμᾶς	τά τ’ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν
[6, 504]	ἐλλιπῆ, εἰ δὲ ὑμῖν ἀρεσκόντως,	ὑμεῖς	ἂν τοῦτο εἴποιτε. Αλλ’ ἔμοιγε,
[6, 497]	ἱκανῶς, εἶπον, ἐδηλώθη, φόβῳ ὧν	ὑμεῖς	ἀντιλαμβανόμενοι δεδηλώκατε μακρὰν καὶ χαλεπὴν
[6, 504]	οἷόν τ’ εἴη προσάψαι. καὶ	ὑμεῖς	ἐξαρκεῖν ἔφατε, καὶ οὕτω δὴ
[6, 504]	ἐμοὶ ἐφαίνετο, ἐλλιπῆ, εἰ δὲ	ὑμῖν	ἀρεσκόντως, ὑμεῖς ἂν τοῦτο εἴποιτε.
[6, 506]	ἐκείνῳ, λέγειν ἐθέλω, εἰ καὶ	ὑμῖν	φίλον, εἰ δὲ μή, ἐᾶν.
[6, 500]	θεωμένους οὔτ’ ἀδικοῦντα οὔτ’ ἀδικούμενα	ὑπ’	ἀλλήλων, κόσμῳ δὲ πάντα καὶ
[6, 508]	αἴτιος δ’ ὢν αὐτῆς ὁρᾶται	ὑπ’	αὐτῆς ταύτης; Οὕτως, ἦ δ’
[6, 494]	τοὺς φιλοσοφοῦντας ἄρα ἀνάγκη ψέγεσθαι	ὑπ’	αὐτῶν. Ανάγκη. Καὶ ὑπὸ τούτων
[6, 509]	εἶναί τε καὶ τὴν οὐσίαν	ὑπ’	ἐκείνου αὐτοῖς προσεῖναι, οὐκ οὐσίας
[6, 486]	ἀνθρωπίνου. Αληθέστατα, ἔφη. Ηι οὖν	ὑπάρχει	διανοίᾳ μεγαλοπρέπεια καὶ θεωρία παντὸς
[6, 503]	ἣν γὰρ διήλθομεν φύσιν δεῖν	ὑπάρχειν	αὐτοῖς, εἰς ταὐτὸν συμφύεσθαι αὐτῆς
[6, 488]	αὐτὸ συναγαγεῖν εἰκάζοντα καὶ ἀπολογούμενον	ὑπὲρ	αὐτῶν, οἷον οἱ γραφῆς τραγελάφους
[6, 509]	καὶ ἀλήθειαν παρέχει, αὐτὸ δ’	ὑπὲρ	ταῦτα κάλλει ἐστίν· οὐ γὰρ
[6, 488]	ναύκληρον μεγέθει μὲν καὶ (ῥώμῃ	ὑπὲρ	τοὺς ἐν τῇ νηὶ πάντας,
[6, 492]	ἢ πραττομένων, τὰ δὲ ἐπαινῶσιν,	ὑπερβαλλόντως	ἑκάτερα, καὶ ἐκβοῶντες καὶ κροτοῦντες,
[6, 509]	μάλα γελοίως, Απολλον, ἔφη, δαιμονίας	ὑπερβολῆς.	Σὺ γάρ, ἦν δ’ ἐγώ,
[6, 509]	τῆς οὐσίας πρεσβείᾳ καὶ δυνάμει	ὑπερέχοντος.	(Καὶ ὁ Γλαύκων μάλα γελοίως,
[6, 496]	καὶ ἀτιμάσασα τὰ τῆς πόλεως	ὑπερίδῃ·	βραχὺ δέ πού τι καὶ
[6, 498]	καὶ ἀνδροῦται, εὖ μάλα ἐπιμελεῖσθαι,	ὑπηρεσίαν	φιλοσοφίᾳ κτωμένους· προϊούσης δὲ τῆς
[6, 503]	καὶ δυσμαθῶς ὥσπερ ἀπονεναρκωμένα, καὶ	ὕπνου	τε καὶ χάσμης ἐμπίμπλανται, ὅταν
[6, 485]	ἀεὶ οὔσης καὶ μὴ πλανωμένης	ὑπὸ	γενέσεως καὶ φθορᾶς. Ωμολογήσθω. Καὶ
[6, 495]	πολλοὶ ἀτελεῖς μὲν τὰς φύσεις,	ὑπὸ	δὲ τῶν τεχνῶν τε καὶ
[6, 503]	ἐθέλειν ζῆν, ἀλλ’ οἱ τοιοῦτοι	ὑπὸ	ὀξύτητος φέρονται ὅπῃ ἂν τύχωσιν,
[6, 487]	καὶ οὐκ ἔχειν ὅτι λέγωσιν	ὑπὸ	πεττείας αὖ ταύτης τινὸς ἑτέρας,
[6, 496]	ἐν χειμῶνι κονιορτοῦ καὶ ζάλης	ὑπὸ	πνεύματος φερομένου ὑπὸ τειχίον ἀποστάς,
[6, 492]	οἱ πολλοί, διαφθειρομένους τινὰς εἶναι	ὑπὸ	σοφιστῶν νέους, διαφθείροντας δέ τινας
[6, 511]	τετιμημένοις. (Μανθάνω, ἔφη, ὅτι τὸ	ὑπὸ	ταῖς γεωμετρίαις τε καὶ ταῖς
[6, 499]	τότε καὶ δεδιότες ὅμως ἐλέγομεν,	ὑπὸ	τἀληθοῦς ἠναγκασμένοι, ὅτι οὔτε πόλις
[6, 496]	καὶ ζάλης ὑπὸ πνεύματος φερομένου	ὑπὸ	τειχίον ἀποστάς, ὁρῶν τοὺς ἄλλους
[6, 511]	βούλει διορίζειν σαφέστερον εἶναι τὸ	ὑπὸ	τῆς τοῦ διαλέγεσθαι ἐπιστήμης τοῦ
[6, 509]	μὴ μόνον τὸ γιγνώσκεσθαι φάναι	ὑπὸ	τοῦ ἀγαθοῦ παρεῖναι, ἀλλὰ καὶ
[6, 487]	ἐπιεικεστάτους δοκοῦντας ὅμως τοῦτό γε	ὑπὸ	τοῦ ἐπιτηδεύματος οὗ σὺ ἐπαινεῖς
[6, 487]	ἀπειρίαν τοῦ ἐρωτᾶν καὶ ἀποκρίνεσθαι	ὑπὸ	τοῦ λόγου παρ’ ἕκαστον τὸ
[6, 492]	ἰδιωτικὴν ἀνθέξειν, ἣν οὐ κατακλυσθεῖσαν	ὑπὸ	τοῦ τοιούτου ψόγου ἢ ἐπαίνου
[6, 489]	ναύταις οὐχ ἁμαρτήσῃ, καὶ τοὺς	ὑπὸ	τούτων ἀχρήστους λεγομένους καὶ μετεωρολέσχας
[6, 494]	ψέγεσθαι ὑπ’ αὐτῶν. Ανάγκη. Καὶ	ὑπὸ	τούτων δὴ τῶν ἰδιωτῶν, ὅσοι
[6, 489]	ἀδολέσχην καὶ ἄχρηστόν σφισι καλεῖσθαι	ὑπὸ	τῶν ἐν ταῖς οὕτω κατεσκευασμέναις
[6, 511]	εἰκόσι δὲ χρωμένην αὐτοῖς τοῖς	ὑπὸ	τῶν κάτω ἀπεικασθεῖσιν καὶ ἐκείνοις
[6, 487]	τοῖς πρώτοις ἀναφαίνεσθαι, καὶ ὥσπερ	ὑπὸ	τῶν πεττεύειν δεινῶν οἱ μὴ
[6, 489]	ῥᾴδιον εὐδοκιμεῖν τὸ βέλτιστον ἐπιτήδευμα	ὑπὸ	τῶν τἀναντία ἐπιτηδευόντων· (πολὺ δὲ
[6, 511]	καὶ νοητοῦ θεωρούμενον ἢ τὸ	ὑπὸ	τῶν τεχνῶν καλουμένων, αἷς αἱ
[6, 496]	ἀξίαν ὁμιλούντων φιλοσοφίᾳ, ἤ που	ὑπὸ	φυγῆς καταληφθὲν γενναῖον καὶ εὖ
[6, 504]	ἐγώ, καὶ αὐτῶν τούτων οὐχ	ὑπογραφὴν	δεῖ ὥσπερ νῦν θεάσασθαι, ἀλλὰ
[6, 501]	ἔφη. Οὐκοῦν μετὰ ταῦτα οἴει	ὑπογράψασθαι	ἂν τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας;
[6, 510]	λογισμοὺς καὶ τὰ τοιαῦτα πραγματευόμενοι,	ὑποθέμενοι	τό τε περιττὸν καὶ τὸ
[6, 511]	τῶν τεχνῶν καλουμένων, αἷς αἱ	ὑποθέσεις	ἀρχαὶ καὶ διανοίᾳ μὲν ἀναγκάζονται
[6, 510]	ταῦτα μὲν ὡς εἰδότες, ποιησάμενοι	ὑποθέσεις	αὐτά, οὐδένα λόγον οὔτε αὑτοῖς
[6, 511]	οὐκ ἀρχὰς ἀλλὰ τῷ ὄντι	ὑποθέσεις,	οἷον ἐπιβάσεις τε καὶ ὁρμάς,
[6, 511]	τῇ τοῦ διαλέγεσθαι δυνάμει, τὰς	ὑποθέσεις	ποιούμενος οὐκ ἀρχὰς ἀλλὰ τῷ
[6, 511]	νοητὸν μὲν τὸ εἶδος ἔλεγον,	ὑποθέσεσι	δ’ ἀναγκαζομένην ψυχὴν χρῆσθαι περὶ
[6, 511]	ἰοῦσαν, ὡς οὐ δυναμένην τῶν	ὑποθέσεων	ἀνωτέρω ἐκβαίνειν, εἰκόσι δὲ χρωμένην
[6, 511]	ἀρχὴν (ἀνελθόντες σκοπεῖν ἀλλ’ ἐξ	ὑποθέσεων,	νοῦν οὐκ ἴσχειν περὶ αὐτὰ
[6, 510]	χρωμένη ψυχὴ ζητεῖν ἀναγκάζεται ἐξ	ὑποθέσεων,	οὐκ ἐπ’ ἀρχὴν πορευομένη ἀλλ’
[6, 510]	τὸ ἐπ’ ἀρχὴν ἀνυπόθετον— ἐξ	ὑποθέσεως	ἰοῦσα καὶ ἄνευ τῶν περὶ
[6, 494]	οἱ πολῖται. Πῶς δ’ οὔ;	(Υποκείσονται	ἄρα δεόμενοι καὶ τιμῶντες, προκαταλαμβάνοντες
[6, 488]	τοὺς ἐν τῇ νηὶ πάντας,	ὑπόκωφον	δὲ καὶ ὁρῶντα ὡσαύτως βραχύ
[6, 484]	ἐν ἄλλῳ μηδενὶ μέρει ἀρετῆς	ὑστεροῦντας;	Ατοπον μεντἄν, ἔφη, εἴη ἄλλους
[6, 489]	φύσιν κυβερνήτην ναυτῶν δεῖσθαι ἄρχεσθαι	ὑφ’	αὑτοῦ οὐδὲ τοὺς σοφοὺς ἐπὶ
[6, 494]	ἔσεσθαι (πράττειν, καὶ ἐπὶ τούτοις	ὑψηλὸν	ἐξαρεῖν αὑτόν, σχηματισμοῦ καὶ φρονήματος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/03/2006