Livre, Chap.
[6, 496]	οἷον ἐν χειμῶνι κονιορτοῦ καὶ	ζάλης	ὑπὸ πνεύματος φερομένου ὑπὸ τειχίον
[6, 503]	μετὰ ἡσυχίας καὶ βεβαιότητος ἐθέλειν	ζῆν,	ἀλλ’ οἱ τοιοῦτοι ὑπὸ ὀξύτητος
[6, 510]	μιμηθεῖσιν ὡς εἰκόσιν χρωμένη ψυχὴ	ζητεῖν	ἀναγκάζεται ἐξ ὑποθέσεων, οὐκ ἐπ’
[6, 504]	ἔχειν καὶ οὐδὲν δεῖν περαιτέρω	ζητεῖν.	Καὶ μάλ’ ἔφη, συχνοὶ πάσχουσιν
[6, 499]	ἐλευθέρων ἱκανῶς ἐπήκοοι γεγόνασιν, οἵων	ζητεῖν	μὲν τὸ ἀληθὲς συντεταμένως ἐκ
[6, 511]	ἀναγκαζομένην ψυχὴν χρῆσθαι περὶ τὴν	ζήτησιν	αὐτοῦ, οὐκ ἐπ’ ἀρχὴν ἰοῦσαν,
[6, 511]	μὲν ὡς εἰκόσιν αὖ χρώμενοι,	~ζητοῦντες	(δὲ αὐτὰ ἐκεῖνα ἰδεῖν ἃ
[6, 505]	δοκοῦντα κτᾶσθαι, ἀλλὰ τὰ ὄντα	ζητοῦσιν,	τὴν δὲ δόξαν ἐνταῦθα ἤδη
[6, 486]	ποτε ἐγκρίνωμεν, ἀλλὰ μνημονικὴν αὐτὴν	ζητῶμεν	δεῖν εἶναι. Παντάπασι μὲν οὖν.
[6, 486]	Εμμετρίᾳ. Εμμετρον ἄρα καὶ εὔχαριν	ζητῶμεν	πρὸς τοῖς ἄλλοις διάνοιαν φύσει,
[6, 508]	(δύναμις τῶν ἄλλων συζεύξεων τιμιωτέρῳ	ζυγῷ	ἐζύγησαν, εἴπερ μὴ ἄτιμον τὸ
[6, 500]	οἱ τῷ θείῳ παραδείγματι χρώμενοι	ζωγράφοι;	Οὐ χαλεπανοῦσιν, ἦ δ’ ὅς,
[6, 501]	ἰέναι, ὡς τοιοῦτός ἐστι πολιτειῶν	ζωγράφος	ὃν τότ’ ἐπῃνοῦμεν πρὸς αὐτούς,
[6, 490]	ἀλήθειαν, γνοίη τε καὶ ἀληθῶς	ζῴη	καὶ τρέφοιτο καὶ οὕτω λήγοι
[6, 503]	ἄρχοντα καὶ γέρα δοτέον καὶ	ζῶντι	καὶ τελευτήσαντι καὶ ἆθλα. τοιαῦτ’
[6, 493]	ταῦτα ἐπὶ ταῖς τοῦ μεγάλου	ζῴου	δόξαις, οἷς μὲν χαίροι ἐκεῖνο
[6, 510]	ἔοικεν, τά τε περὶ ἡμᾶς	ζῷς	καὶ πᾶν τὸ φυτευτὸν καὶ
[6, 495]	βίον οὐ προσήκοντα οὐδ’ ἀληθῆ	ζῶσιν,	τὴν δέ, ὥσπερ ὀρφανὴν συγγενῶν,
[6, 491]	φυτοῦ, εἴτε ἐγγείων εἴτε τῶν	ζῴων,	ἴσμεν ὅτι τὸ μὴ τυχὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/03/2006