Livre, Chap.
[6, 489]	πένης κάμνῃ, ἀναγκαῖον (εἶναι ἐπὶ	ἰατρῶν	θύρας ἰέναι καὶ πάντα τὸν
[6, 508]	ἔφη, λέγεις. ~Οὐ σμικρᾷ ἄρα	ἰδέᾳ	ἡ τοῦ ὁρᾶν αἴσθησις καὶ
[6, 505]	ὅτι γε ἡ τοῦ ἀγαθοῦ	ἰδέα	μέγιστον μάθημα, πολλάκις ἀκήκοας, ᾗ
[6, 486]	ἣν ἐπὶ τὴν τοῦ ὄντος	ἰδέαν	ἑκάστου τὸ αὐτοφυὲς εὐάγωγον παρέξει.
[6, 507]	πολλὰ ἐτίθεμεν, πάλιν αὖ κατ’	ἰδέαν	μίαν ἑκάστου ὡς μιᾶς οὔσης
[6, 508]	δύναμιν ἀποδιδὸν τὴν τοῦ ἀγαθοῦ	ἰδέαν	φάθι εἶναι· αἰτίαν δ’ ἐπιστήμης
[6, 507]	δ’ οὔ, τὰς δ’ αὖ	ἰδέας	νοεῖσθαι μέν, ὁρᾶσθαι δ’ οὔ.
[6, 511]	χρώμενοι, ~ζητοῦντες (δὲ αὐτὰ ἐκεῖνα	ἰδεῖν	ἃ οὐκ ἂν ἄλλως ἴδοι
[6, 495]	ἦν δ’ ἐγώ, διαφέρειν αὐτοὺς	ἰδεῖν	ἀργύριον κτησαμένου χαλκέως φαλακροῦ καὶ
[6, 489]	δεῖσθαί σε ἐξεταζομένην τὴν εἰκόνα	ἰδεῖν,	ὅτι ταῖς πόλεσι πρὸς τοὺς
[6, 488]	τῆς εἰκόνος, ἵν’ ἔτι μᾶλλον	ἴδῃς	ὡς γλίσχρως εἰκάζω. οὕτω γὰρ
[6, 507]	ἐὰν μὴ (παραγένηται γένος τρίτον	ἰδίᾳ	ἐπ’ αὐτὸ τοῦτο πεφυκός, οἶσθα
[6, 494]	μὴ οἷός τ’ ᾖ, καὶ	ἰδίᾳ	ἐπιβουλεύοντας καὶ δημοσίᾳ εἰς ἀγῶνας
[6, 500]	μελετῆσαι εἰς ἀνθρώπων ἤθη καὶ	ἰδίᾳ	καὶ δημοσίᾳ τιθέναι καὶ μὴ
[6, 499]	καὶ ἐν δίκαις καὶ ἐν	ἰδίαις	συνουσίαις πόρρωθεν ἀσπαζομένων. Οὐδὲ τούτων,
[6, 497]	μᾶλλον αὐξήσεται καὶ μετὰ τῶν	ἰδίων	τὰ κοινὰ σώσει. Τὸ μὲν
[6, 495]	τὰς πόλεις γίγνονται καὶ τοὺς	ἰδιώτας,	καὶ οἱ τἀγαθά, οἳ ἂν
[6, 495]	οὐδὲν μέγα οὐδέποτε οὐδένα οὔτε	ἰδιώτην	οὔτε πόλιν δρᾷ. Αληθέστατα, ἦ
[6, 492]	ἢ ποίαν (ἂν) αὐτῷ παιδείαν	ἰδιωτικὴν	ἀνθέξειν, ἣν οὐ κατακλυσθεῖσαν ὑπὸ
[6, 492]	ἄλλον σοφιστὴν οἴει ἢ ποίους	ἰδιωτικοὺς	λόγους ἐναντία τούτοις τείνοντας κρατήσειν;
[6, 492]	νέους, διαφθείροντας δέ τινας σοφιστὰς	ἰδιωτικούς,	ὅτι καὶ ἄξιον λόγου, ἀλλ’
[6, 501]	τῶν ἄλλων διενέγκοιεν, τῷ μήτε	ἰδιώτου	μήτε πόλεως ἐθελῆσαι ἂν ἅψασθαι
[6, 494]	Καὶ ὑπὸ τούτων δὴ τῶν	ἰδιωτῶν,	ὅσοι προσομιλοῦντες ὄχλῳ ἀρέσκειν αὐτῷ
[6, 493]	Τὸ ποῖον; Εκαστος τῶν μισθαρνούντων	ἰδιωτῶν,	οὓς δὴ οὗτοι σοφιστὰς καλοῦσι
[6, 511]	ἰδεῖν ἃ οὐκ ἂν ἄλλως	ἴδοι	τις ἢ τῇ διανοίᾳ. Αληθῆ,
[6, 496]	καὶ τῶν πολλῶν αὖ ἱκανῶς	ἰδόντες	τὴν μανίαν, καὶ ὅτι οὐδεὶς
[6, 489]	ἐπὶ τὰς τῶν πλουσίων θύρας	ἰέναι,	ἀλλ’ ὁ τοῦτο κομψευσάμενος ἐψεύσατο,
[6, 489]	ἀναγκαῖον (εἶναι ἐπὶ ἰατρῶν θύρας	ἰέναι	καὶ πάντα τὸν ἄρχεσθαι δεόμενον
[6, 497]	εἰς τὸ ἐπιχώριον φιλεῖ κρατούμενον	ἰέναι,	οὕτω καὶ τοῦτο τὸ γένος
[6, 501]	οὓς διατεταμένους ἐφ’ ἡμᾶς ἔφησθα	ἰέναι,	ὡς τοιοῦτός ἐστι πολιτειῶν ζωγράφος
[6, 495]	ἐκ τῶν εἱργμῶν εἰς τὰ	ἱερὰ	ἀποδιδράσκοντες, ἅσμενοι καὶ οὗτοι ἐκ
[6, 494]	Ελλήνων καὶ τὰ τῶν βαρβάρων	ἱκανὸν	ἔσεσθαι (πράττειν, καὶ ἐπὶ τούτοις
[6, 502]	πάντ’ ἐπιτελέσαι τὰ νῦν ἀπιστούμενα.	Ικανὸς	γάρ, ἔφη. Αρχοντος γάρ που,
[6, 502]	μήν, ἦν δ’ ἐγώ, εἷς	ἱκανὸς	γενόμενος, πόλιν ἔχων πειθομένην, πάντ’
[6, 496]	ἐμπεσών, οὔτε συναδικεῖν ἐθέλων οὔτε	ἱκανὸς	ὢν εἷς πᾶσιν ἀγρίοις ἀντέχειν,
[6, 502]	τοῖς ἔμπροσθεν, ὡς ἐγᾦμαι, διήλθομεν.	Ικανῶς	γάρ. Νῦν δή, ὡς ἔοικεν,
[6, 486]	ἢ προσδοκᾷς ποτέ τινά τι	ἱκανῶς	ἂν στέρξαι, ὃ πράττων ἂν
[6, 497]	Ερρήθη γάρ, ἔφη. Αλλ’ οὐχ	ἱκανῶς,	εἶπον, ἐδηλώθη, φόβῳ ὧν ὑμεῖς
[6, 510]	Ταῦτ’ ἔφη, ἃ λέγεις, οὐχ	ἱκανῶς	ἔμαθον. (Αλλ’ αὖθις, ἦν δ’
[6, 502]	ὅτι γε βέλτιστα, εἴπερ δυνατά,	ἱκανῶς	ἐν τοῖς ἔμπροσθεν, ὡς ἐγᾦμαι,
[6, 499]	μακάριε, καλῶν τε καὶ ἐλευθέρων	ἱκανῶς	ἐπήκοοι γεγόνασιν, οἵων ζητεῖν μὲν
[6, 487]	ἄν τις οἷός τε γένοιτο	ἱκανῶς	ἐπιτηδεῦσαι, εἰ μὴ φύσει εἴη
[6, 504]	μέτρον. δοκεῖ δ’ ἐνίοτέ τισιν	ἱκανῶς	ἤδη ἔχειν καὶ οὐδὲν δεῖν
[6, 496]	κτῆμα, καὶ τῶν πολλῶν αὖ	ἱκανῶς	ἰδόντες τὴν μανίαν, καὶ ὅτι
[6, 505]	πρὸς τούτῳ ὅτι αὐτὴν οὐχ	ἱκανῶς	ἴσμεν· εἰ δὲ μὴ ἴσμεν,
[6, 506]	δὲ μηδένα αὐτὰ πρότερον γνώσεσθαι	ἱκανῶς.	Καλῶς γάρ, ἔφη, μαντεύῃ. Οὐκοῦν
[6, 511]	τελευτᾷ εἰς εἴδη. Μανθάνω, ἔφη,	ἱκανῶς	μὲν οὔ— δοκεῖς γάρ μοι
[6, 485]	καταμαθεῖν· καὶ οἶμαι, ἐὰν ἐκείνην	ἱκανῶς	ὁμολογήσωμεν, ὁμολογήσειν καὶ ὅτι οἷοί
[6, 486]	ἀλλήλοις τῇ μελλούσῃ τοῦ ὄντος	ἱκανῶς	τε καὶ τελέως ψυχῇ μεταλήψεσθαι;
[6, 505]	δὲ καὶ οὐκ ἔχουσα λαβεῖν	ἱκανῶς	τί ποτ’ ἐστὶν οὐδὲ πίστει
[6, 486]	(Επιλήσμονα ἄρα ψυχὴν ἐν ταῖς	ἱκανῶς	φιλοσόφοις μή ποτε ἐγκρίνωμεν, ἀλλὰ
[6, 511]	καὶ νοῦ τὴν διάνοιαν οὖσαν.	Ικανώτατα,	ἦν δ’ ἐγώ, ἀπεδέξω. καί
[6, 496]	ἀπαλλαγὴν αὐτοῦ μετὰ καλῆς ἐλπίδος	ἵλεώς	τε καὶ εὐμενὴς ἀπαλλάξεται. ~(Αλλά
[6, 495]	ἐν βαλανείῳ δὲ λελουμένου, νεουογὸν	ἱμάτιον	ἔχοντος, ὡς νυμφίου παρεσκευασμένου, διὰ
[6, 488]	ἄκουε δ’ οὖν τῆς εἰκόνος,	ἵν’	ἔτι μᾶλλον ἴδῃς ὡς γλίσχρως
[6, 502]	(παντάπασι πρᾴους γεγονέναι καὶ πεπεῖσθαι,	ἵνα,	εἰ μή τι, ἀλλὰ αἰσχυνθέντες
[6, 511]	οἷον ἐπιβάσεις τε καὶ ὁρμάς,	ἵνα	μέχρι τοῦ ἀνυποθέτου ἐπὶ τὴν
[6, 507]	δ’ ἐγώ, οὐδ’ ἄλλαις πολλαῖς,	ἵνα	μὴ εἴπω ὅτι οὐδεμιᾷ, τοιούτου
[6, 500]	φύσιν αὐτῶν καὶ τὴν ἐπιτήδευσιν,	ἵνα	μὴ ἡγῶνταί σε λέγειν οὓς
[6, 509]	τόπου, τὸ δ’ αὖ ὁρατοῦ,	ἵνα	μὴ οὐρανοῦ εἰπὼν δόξω σοι
[6, 487]	πλείστους καὶ πάνυ ἀλλοκότους γιγνομένους,	ἵνα	μὴ παμπονήρους εἴπωμεν, τοὺς δ’
[6, 490]	δοξαζομένοις εἶναι πολλοῖς ἑκάστοις, ἀλλ’	ἴοι	καὶ οὐκ ἀμβλύνοιτο οὐδ’ ἀπολήγοι
[6, 489]	ὡς παμπόνηροι οἱ πλεῖστοι τῶν	ἰόντων	ἐπ’ αὐτήν, οἱ δὲ ἐπιεικέστατοι
[6, 510]	ἐπ’ ἀρχὴν ἀνυπόθετον— ἐξ ὑποθέσεως	ἰοῦσα	καὶ ἄνευ τῶν περὶ ἐκεῖνο
[6, 511]	ζήτησιν αὐτοῦ, οὐκ ἐπ’ ἀρχὴν	ἰοῦσαν,	ὡς οὐ δυναμένην τῶν ὑποθέσεων
[6, 505]	ἱκανῶς ἴσμεν· εἰ δὲ μὴ	ἴσμεν,	ἄνευ δὲ ταύτης εἰ ὅτι
[6, 505]	τούτῳ ὅτι αὐτὴν οὐχ ἱκανῶς	ἴσμεν·	εἰ δὲ μὴ ἴσμεν, ἄνευ
[6, 491]	εἴτε ἐγγείων εἴτε τῶν ζῴων,	ἴσμεν	ὅτι τὸ μὴ τυχὸν τροφῆς
[6, 485]	τι αἱ ἐπιθυμίαι σφόδρα ῥέπουσιν,	ἴσμεν	που ὅτι εἰς τἆλλα τούτῳ
[6, 505]	εἰ ὀνειδίζοντές γε ὅτι οὐκ	ἴσμεν	τὸ ἀγαθὸν λέγουσι πάλιν ὡς
[6, 492]	τὸ λεγόμενον, τίνα οἴει καρδίαν	ἴσχειν;	ἢ ποίαν (ἂν) αὐτῷ παιδείαν
[6, 511]	ἀλλ’ ἐξ ὑποθέσεων, νοῦν οὐκ	ἴσχειν	περὶ αὐτὰ δοκοῦσί σοι, καίτοι
[6, 497]	τὸ γένος νῦν μὲν οὐκ	ἴσχειν	τὴν αὑτοῦ δύναμιν, ἀλλ’ εἰς
[6, 484]	ἀλλ’ ἐν πολλοῖς καὶ παντοίως	ἴσχουσιν	πλανώμενοι οὐ φιλόσοφοι, ποτέρους δὴ
[6, 489]	ἐπιτηδευόντων· (πολὺ δὲ μεγίστη καὶ	ἰσχυροτάτη	διαβολὴ γίγνεται φιλοσοφίᾳ διὰ τοὺς
[6, 493]	ἂν εἰ θρέμματος μεγάλου καὶ	ἰσχυροῦ	τρεφομένου τὰς ὀργάς τις καὶ
[6, 491]	ἀποσπᾷ, κάλλος καὶ πλοῦτος καὶ	ἰσχὺς	σώματος καὶ συγγένεια ἐρρωμένη ἐν
[6, 484]	πως ἀνεφάνησαν οἵ εἰσιν ἑκάτεροι.	Ισως	γάρ, ἔφη, διὰ βραχέος οὐ
[6, 501]	μυθολογοῦμεν λόγῳ ἔργῳ τέλος λήψεται;	Ισως,	ἔφη, ἧττον. ~Βούλει οὖν, ἦν
[6, 499]	ὅτι οὐκ αὖ δοκεῖ, ἐρεῖς;	Ισως,	ἔφη. Ω μακάριε, ἦν δ’
[6, 511]	ἐπὶ τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν	ἰών,	ἁψάμενος αὐτῆς, πάλιν αὖ ἐχόμενος
[6, 496]	ἔστι (σύμμαχος μεθ’ ὅτου τις	ἰὼν	ἐπὶ τὴν τῷ δικαίῳ βοήθειαν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/03/2006