HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, II, livre IX

Liste des contextes (ordre alphabétique)


υ  =  30 formes différentes pour 54 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Ennéade, livre, chap.
[2, 9, 6]   τῷ τοὺς Ἕλληνας διασύρειν καὶ  ὑβρίζειν   τὰ αὐτῶν ἐν συστάσει παρὰ
[2, 9, 5]   μικτὸν ποιεῖ, ξηρὸν  ὑγρὸν   μῖγμα ἐκ τούτων. Πῶς
[2, 9, 10]   εἶτ´ ἐκεῖθεν εἴδωλον ἐν τῇ  ὕλῃ   γεγονέναι. Εἶτα τοῦ εἰδώλου εἴδωλον
[2, 9, 12]   Εἰ δὲ δή, καὶ  ὕλη,   ὅθεν φανείη. γὰρ ψυχὴ
[2, 9, 12]   τί οὖν οὐ κἀκεῖ  ὕλη   περιεγράφετο τύπῳ κόσμου, ἐν
[2, 9, 11]   τοὺς ποιήσαντας. Ἔπειτα πῶς  ὕλη   φωτισθεῖσα εἴδωλα ψυχικὰ ποιεῖ, ἀλλ´
[2, 9, 3]   διὰ τί οὐ καὶ τὴν  ὕλην;   Εἰ δὲ καὶ τὴν ὕλην
[2, 9, 3]   φθαρήσεται. Εἰ δέ τις εἰς  ὕλην   λέγοι, διὰ τί οὐ καὶ
[2, 9, 3]   ὕλην; Εἰ δὲ καὶ τὴν  ὕλην   φήσει, τίς ἦν ἀνάγκη, φήσομεν,
[2, 9, 11]   οὐδὲν ἂν δέοιτο σκότους  ὕλης,   ἀλλὰ γενόμενον, εἰ γίνεται, παρακολουθοῖ
[2, 9, 10]   εἴδωλον πλάσαντες ἐνταῦθά που δι´  ὕλης   ὑλότητος τι
[2, 9, 11]   δ´ ἔτι ἔδει ἐμποιεῖν ἐξ  ὕλης   καὶ εἰδώλου τὸν ποιήσαντα; Εἰ
[2, 9, 5]   τοῦ κόσμου λαβὼν ἀποσυλήσας τῆς  ὕλης   τὸ εἶδος, ἤρκει πεῖρα
[2, 9, 12]   καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, εἴδωλον  ὑλικόν,   καὶ μὴ μόνον ἐνθυμηθῆναι ἐκεῖνα
[2, 9, 10]   ἐνταῦθά που δι´ ὕλης  ὑλότητος   τι ὀνομάζειν θέλουσι,
[2, 9, 14]   δαιμονίων ἐμνήσθημεν. Τὰ δ´ ἄλλα  ὑμῖν   καταλείπω ἀναγινώσκουσιν ἐπισκοπεῖσθαι καὶ θεωρεῖν
[2, 9, 16]   τῶν μετ´ αὐτόν. Ἀλλ´ εἴτε  ὑμῖν   πρόνοιά τις ἔρχεται ἐκεῖθεν, εἴτε
[2, 9, 9]   δὲ ἤδη καὶ τοὺς νοητοὺς  ὑμνεῖν   θεούς, ἐφ´ ἅπασι δὲ ἤδη
[2, 9, 16]   δ´ ἄπεστι τοῦ κόσμου, καὶ  ὑμῶν   ἀπέσται, καὶ οὐδ´ ἂν ἔχοιτέ
[2, 9, 9]   ἀριθμὸς μέγας. Εἶτ´ ἐπὶ τούτοις  ὑμῶν   προνοεῖ θεός, τοῦ δὲ
[2, 9, 7]   οὐκ ἂν δέοιτο ὑπὸ τῶν  ὑπ´   αὐτῆς δεδεμένων· ἄρχει γὰρ ἐκείνη.
[2, 9, 12]   λόξωσιν τῶν ζῳδίων καὶ τῶν  ὑπ´   αὐτὸν τὴν φορὰν καὶ τὴν
[2, 9, 14]   καὶ πείσεις λέγουσι καὶ λόγῳ  ὑπακούειν   καὶ ἄγεσθαι, εἴ τις ἡμῶν
[2, 9, 18]   τοῦτο τὸ μὴ κρούειν, μηδὲ  ὑπακούειν   τοῖς ἔξωθεν προσπίπτουσιν ἡδέσιν
[2, 9, 18]   ἐπιμελείαις· τοῖς δὲ ἐξ ἀρχῆς  ὑπάρχει.   Οὐ δή, εἰ μόνοι λέγοιεν
[2, 9, 15]   μηδὲν καλὸν ἐνταῦθα δὴ ὀφθείη  ὑπάρχον,   ἀνεῖλε τὸ σωφρονεῖν καὶ τὴν
[2, 9, 7]   κελεύσασα μένειν, ἐνταῦθα δὲ ὡς  ὑπεκφεύγοντα   εἰς τὴν τάξιν τὴν ἑαυτῶν
[2, 9, 1]   μηδὲ σύνθεσις μηδεμία, ἀνάγκη μηδὲν  ὑπὲρ   αὐτὸ εἶναι. Οὐ τοίνυν δεῖ
[2, 9, 9]   ὅσον νοῦς ἄγει· τὸ δ´  ὑπὲρ   νοῦν ἤδη ἐστὶν ἔξω νοῦ
[2, 9, 7]   αὐτῆς πρὸς τὸ θεῖον τὸ  ὑπεράνω   ἀκέραιον μένει καὶ οὐκ ἐμποδίζεται,
[2, 9, 10]   λόγον, δὴ καὶ πάντα  ὑπερβέβληκεν   ἀτοπίᾳ, εἰ δεῖ ἀτοπίαν τοῦτο
[2, 9, 9]   κατὰ φύσιν ἔχει. Εἰ δ´  ὑπερορᾶν   θέλεις καὶ σεμνύνεις σαυτὸν ὡς
[2, 9, 16]   οὕτω τεταγμένος ἔμφρων τῶν  ὑπερφρονούντων   ἀφρόνως, ὡς τὸ πᾶν;
[2, 9, 9]   τις ἡττᾶται τῶν ἡδονῶν  ὑπὸ   ἀδυναμίας, τί θαυμαστὸν καὶ ἁμαρτίας
[2, 9, 17]   τὴν σφαῖραν ἐβούλοντο νοεῖν περιαγομένην  ὑπὸ   θεοῦ δυνάμεως ἀρχὴν καὶ μέσα
[2, 9, 18]   ἐλάττους, τὰς δὲ οὐδὲ πληττούσας  ὑπὸ   ἰσχύος γενομένας. Ἐγγὺς δὲ γενόμενοι
[2, 9, 18]   τὰς πληγὰς ἀπωθοίμεθ´ ἂν ἤδη  ὑπὸ   μεγέθους γνώμης τὰς μὲν ἐλάττους,
[2, 9, 14]   αὐτὸ πέπονθεν; ὅτι ἐτρέφετο  ὑπὸ   τῆς νόσου. Ἦν ἄρα
[2, 9, 8]   αἱ ψυχαὶ εἰ μὲν βιασθεῖσαι  ὑπὸ   τῆς τοῦ παντὸς ψυχῆς ἦλθον,
[2, 9, 18]   οὐ πλήττεται· οὐ γὰρ ἔχει  ὑπὸ   τοῦ· ἡμεῖς δὲ ἐνθάδε ὄντες
[2, 9, 7]   ἐνθυμεῖσθαι ἔδει ὅτι ἡμεῖς μὲν  ὑπὸ   τοῦ σώματος δεδέμεθα ἤδη δεσμοῦ
[2, 9, 7]   ἐκείνης τάξειεν ἑαυτήν, οὐδὲν ἂν  ὑπὸ   τούτων οὐδ´ αὐτὴ πάθοι. ~Τὸ
[2, 9, 11]   αὐτοῖς ξένη λεγομένη γενομένη  ὑπὸ   τῶν μειζόνων, ὡς λέγουσιν αὐτοί,
[2, 9, 7]   παντὸς ψυχὴ οὐκ ἂν δέοιτο  ὑπὸ   τῶν ὑπ´ αὐτῆς δεδεμένων· ἄρχει
[2, 9, 12]   καὶ τὰ κατὰ μέρος γινόμενα  ὑπὸ   τῶν φύσεων οὐ πρῶτον πῦρ,
[2, 9, 18]   ἐν οἴκοις σῶμα ἔχοντας κατασκευασθεῖσιν  ὑπὸ   ψυχῆς ἀδελφῆς ἀγαθῆς πολλὴν δύναμιν
[2, 9, 8]   δὲ τά τε ἐν ταῖς  ὑποκάτω   σφαίραις τά τε ἐν τῷ
[2, 9, 1]   ἐπὶ τοῦ ἀληθινοῦ νοῦ τοῦτο  ὑπολαμβάνειν,   ἀλλὰ πάντως γε αὐτὸς
[2, 9, 6]   τοῦ λόγου; ~Τὰς δὲ ἄλλας  ὑποστάσεις   τί χρὴ λέγειν ἃς εἰσάγουσι,
[2, 9, 1]   φήσουσι, πρῶτον μὲν τῶν πλειόνων  ὑποστάσεων   ἀποστήσονται· ἔπειτα δεῖ σκοπεῖν, εἰ
[2, 9, 14]   οἱ φιλόσοφοι λέγουσι· νῦν δὲ  ὑποστησάμενοι   τὰς νόσους δαιμόνια εἶναι καὶ
[2, 9, 5]   Πῶς δὲ συνοχὴ τῶν τεσσάρων  ὑστέρα   γενομένη ἐξ αὐτῶν; Ὅταν δὲ
[2, 9, 12]   οὐχ ὡς αἱ τέχναι ἐποίει·  ὕστεραι   γὰρ τῆς φύσεως καὶ τοῦ
[2, 9, 6]   ἀνθρώπους ἀπάτην ῥᾳδίως γνωσθήσεται τάδ´  ὕστερον   τούτοις παρ´ ἐκείνων ληφθέντα, προσθήκας




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 30/04/2010