| Ennéade, livre, chap. |
| [2, 9, 3] |
μή
τι
μετὰ
τοῦ
πρώτως
|
ζῆν |
ζῴη
καὶ
δευτέρως
ἕως
ἔστι |
| [2, 9, 3] |
τῷ
φωτὶ
καὶ
ἀπολαύει
τοῦ
|
ζῆν |
καθ´
ὅσον
δύναται·
ὥσπερ
εἰ |
| [2, 9, 8] |
Εἰ
γὰρ
οὕτως
εἰς
τὸ
|
ζῆν |
παρελήλυθεν,
ὡς
μὴ
ζωὴν
ἀδιάρθρωτον |
| [2, 9, 9] |
ἐν
τούτοις
τὸ
ἴσον
οὐ
|
ζητεῖ, |
οὐδέ
τι
νομίζει
τοὺς
πολλὰ |
| [2, 9, 16] |
τοῦ
ἀσεβεῖν
γένοιτο·
οὐδὲ
τὸ
|
ζητεῖν |
περὶ
τούτων
ἔμφρονος,
ἀλλὰ
τυφλοῦ |
| [2, 9, 13] |
ἄνθρωποι
τίμιόν
τι
παρ´
ἄλλα
|
ζῷα, |
πολλῷ
μᾶλλον
ταῦτα
οὐ
τυραννίδος |
| [2, 9, 12] |
εἶναι,
καὶ
τὴν
λόξωσιν
τῶν
|
ζῳδίων |
καὶ
τῶν
ὑπ´
αὐτὸν
τὴν |
| [2, 9, 3] |
τι
μετὰ
τοῦ
πρώτως
ζῆν
|
ζῴη |
καὶ
δευτέρως
ἕως
ἔστι
τὸ |
| [2, 9, 8] |
ἐναργὴς
καὶ
πολλὴ
καὶ
πανταχοῦ
|
ζωὴ |
σοφίαν
ἀμήχανον
ἐνδεικνυμένη,
πῶς
οὐκ |
| [2, 9, 8] |
ἐν
αὐτῷ,
ἃ
τῇ
πολλῇ
|
ζωῇ |
τῇ
ἐν
αὐτῷ
ἀεὶ
νύκτωρ |
| [2, 9, 8] |
τὸ
ζῆν
παρελήλυθεν,
ὡς
μὴ
|
ζωὴν |
ἀδιάρθρωτον
ἔχειν
ὁποῖα
τὰ
σμικρότερα |
| [2, 9, 7] |
ξηρανθὲν
εἴασεν
ἐκεῖνο
τὴν
αὐτοῦ
|
ζωὴν |
ἔχειν.
Ἐπεὶ
οὐδ´
ἀποσβεννυμένου
τοῦ |
| [2, 9, 7] |
οὐκέτι
τὸ
αὐτοῦ
δίδωσιν
οἰκείαν
|
ζωὴν |
ἔχοντι·
οἷον
εἰ
ἐγκεντρισθέν
τι |
| [2, 9, 5] |
στοιχείων
συνιστᾶσι·
πῶς
γὰρ
ἂν
|
ζωὴν |
ἡντινοῦν
ἔχοι
ἡ
ἐκ
τῶν |
| [2, 9, 7] |
δὲ
αὐτῆς
δίδωσι
τῷ
σώματι
|
ζωὴν |
οὐδὲν
παρ´
αὐτοῦ
προσλαμβάνει.
Ὅλως |
| [2, 9, 6] |
ἰδέας
ἐν
τῷ
ὃ
ἔστι
|
ζῷον |
καθορᾷ,
τοσαύτας
καὶ
ὁ
τόδε |
| [2, 9, 12] |
ἐπὶ
τοῖς
καταμηνίοις
παντὸς
τοῦ
|
ζῴου. |
Διὰ
τί
οὖν
οὐ
κἀκεῖ |
| [2, 9, 7] |
σύστασις
ὁμοίως
τῷ
παντὶ
καὶ
|
ζῴῳ |
ἑκάστῳ·
ἀλλ´
ἐκεῖ
οἷον
ἐπιθεῖ |
| [2, 9, 8] |
ἐκείνου.
Γῆ
μὲν
δὴ
πᾶσα
|
ζῴων |
ποικίλων
πλήρης
καὶ
ἀθανάτων
καὶ |