| Ennéade, livre, chap. |
| [2, 9, 9] |
ἤδη
τὸν
μέγαν
τὸν
ἐκεῖ
|
βασιλέα |
καὶ
ἐν
τῷ
πλήθει
μάλιστα |
| [2, 9, 5] |
ἐπίτηδες
ἑλομένης,
παραχωρῆσαι
δὲ
τοῦ
|
βελτίονος |
τῇ
θνητῇ
ψυχῇ
ἐφιεμένης.
Ἄλογος |
| [2, 9, 17] |
εἰ
δὲ
τἄνδον
φαῦλα,
τοῖς
|
βελτίοσιν |
ἠλαττῶσθαι.
Μήποτε
δὲ
οὐδὲ
ἔστιν |
| [2, 9, 8] |
τοῦ
παντὸς
ψυχῆς
ἦλθον,
πῶς
|
βελτίους |
αἱ
βιασθεῖσαι;
Ἐν
γὰρ
ψυχαῖς |
| [2, 9, 9] |
ἐξαίφνης
ἀκούοντες
ὡς
σὺ
ἔσῃ
|
βελτίων |
ἁπάντων
οὐ
μόνον
ἀνθρώπων,
ἀλλὰ |
| [2, 9, 8] |
νοητοὺς
θεούς,
ἀλλ´
ἡμῖν
σοφία
|
βελτίων |
ἔσται
τῶν
ἐκεῖ;
Ταῦτα
τίς |
| [2, 9, 4] |
ἐκείνου;
Τί
γὰρ
ἄλλο
πῦρ
|
βελτίων |
τοῦ
ἐκεῖ
πυρὸς
παρὰ
τὸ |
| [2, 9, 8] |
ψυχῆς
ἦλθον,
πῶς
βελτίους
αἱ
|
βιασθεῖσαι; |
Ἐν
γὰρ
ψυχαῖς
τὸ
κρατῆσαν |
| [2, 9, 8] |
καὶ
αἱ
ψυχαὶ
εἰ
μὲν
|
βιασθεῖσαι |
ὑπὸ
τῆς
τοῦ
παντὸς
ψυχῆς |
| [2, 9, 9] |
καταμεμάθηκεν
ὡς
διττὸς
ὁ
ἐνθάδε
|
βίος, |
ὁ
μὲν
τοῖς
σπουδαίοις,
ὁ |
| [2, 9, 8] |
σοφίαν
ἔχειν
καὶ
ἐνταῦθα
ὄντας
|
βιοῦν |
κατ´
ἐκεῖνα,
πῶς
οὐ
μαρτυρεῖ |
| [2, 9, 9] |
τὴν
προσήκουσαν
διδόντες
κατὰ
ἀμοιβὰς
|
βίων |
τοῖς
προϋπηργμένοις
ἀκόλουθον·
ἣν
ὁ |
| [2, 9, 15] |
Οὐ
γὰρ
δὴ
τὸ
εἰπεῖν
|
βλέπε |
πρὸς
θεόν»
προὔργου
τι
ἐργάζεται, |
| [2, 9, 9] |
τὸν
κόσμον
ἐφορᾷ,
οὐδὲ
αὐτοὺς
|
βλέπει. |
Ἀλλ´
οὐδὲν
δέονται
αὐτοῦ·
ἀλλ´ |
| [2, 9, 9] |
καὶ
πρὸς
τὸν
κόσμον
δὲ
|
βλέπει |
ἐν
ᾧ
εἰσιν;
Εἰ
δὲ |
| [2, 9, 9] |
ὅδε
δι´
ἐκεῖνόν
ἐστι
κἀκεῖ
|
βλέπει, |
καὶ
πᾶς
καὶ
θεῶν
ἕκαστος |
| [2, 9, 9] |
βλέπων
διὰ
τί
οὐκ
ἔξω
|
βλέπει |
καὶ
πρὸς
τὸν
κόσμον
δὲ |
| [2, 9, 16] |
ἰδεῖν
ὄντος,
ὃς
τοῦτον
οὐ
|
βλέπει. |
Τίς
γὰρ
ἂν
μουσικὸς
ἀνὴρ |
| [2, 9, 13] |
εἰς
δὲ
τὰς
ψυχὰς
αὐτῶν
|
βλέπειν, |
αἷς
καὶ
αὐτοὶ
δήπουθεν
ἀξιοῦσι |
| [2, 9, 15] |
γὰρ
κωλύει,
εἴποι
τις
ἄν,
|
βλέπειν |
καὶ
μηδεμιᾶς
ἀπέχεσθαι
ἡδονῆς,
ἢ |
| [2, 9, 9] |
οὐ
σχολὴ
αὐτῷ
πρὸς
αὐτὸν
|
βλέπειν, |
οὐδὲ
θέμις
αὐτῷ
πρὸς
τὸ |
| [2, 9, 18] |
αὐτοὶ
οὐκ
οἴονται
τὰ
ἔξω
|
βλέπειν |
τὴν
τῶν
ἄστρων
φύσιν,
ὅτι |
| [2, 9, 9] |
ἀλλὰ
πρὸς
τὸ
πᾶν
δεῖ
|
βλέπειν· |
τιμῶν
δὲ
ἑκάστους
κατ´
ἀξίαν, |
| [2, 9, 6] |
ἐναντιοῦνται
δικαίως,
πρὸς
τὸ
ἀληθὲς
|
βλέποντας, |
οὐ
τὴν
εὐδοκίμησιν
θηρωμένους
ἐκ |
| [2, 9, 9] |
τε
ἐν
τῷδε
ὄντας
κἀκεῖ
|
βλέποντας, |
πάντων
δὲ
μάλιστα
τὸν
ἡγεμόνα |
| [2, 9, 16] |
δι´
ὀμμάτων
τὰ
τῆς
τέχνης
|
βλέποντες, |
ἀλλ´
ἐπιγινώσκοντες
μίμημα
ἐν
τῷ |
| [2, 9, 16] |
Εἴπερ
οὐχ
ὁμοίως
τὰ
αὐτὰ
|
βλέπουσιν |
οὐδ´
ἐν
ταῖς
γραφαῖς
οἱ |
| [2, 9, 9] |
τὸ
κάτω·
καὶ
πρὸς
αὐτοὺς
|
βλέπων |
διὰ
τί
οὐκ
ἔξω
βλέπει |
| [2, 9, 15] |
ἐργάζεται,
ἐὰν
μὴ
πῶς
καὶ
|
βλέψῃ |
διδάξῃ.
Τί
γὰρ
κωλύει,
εἴποι |
| [2, 9, 16] |
ἔρχεται
ἐκεῖθεν,
εἴτε
ὅ
τι
|
βούλεσθε, |
ἀλλ´
ὅ
γε
κόσμος
ἐκεῖθεν |
| [2, 9, 5] |
προστιθῶσι
καὶ
ἀντίληψιν
αὐτῇ
καὶ
|
βούλευσιν |
καὶ
ἄλλα
μυρία,
τί
ἄν |
| [2, 9, 14] |
μαγεύειν
γέγραπται.
Εἰ
δὲ
μὴ
|
βούλονται |
τοῦτο
λέγειν,
ἀλλὰ
πῶς
φωναῖς |
| [2, 9, 6] |
ἐκ
τοῦ
σπηλαίου
καὶ
κατὰ
|
βραχὺ |
εἰς
θέαν
ἀληθεστέραν
μᾶλλον
καὶ |