HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 34 formes différentes pour 160 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[5, 1]   δούλου πρὸς τοῦθ' ἡμᾶς ἐξεγείραντος, ᾧ διὰ πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι

[5, 1]   τῷ Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν ἐν ᾧ καὶ ὁ βωμός ἐστι καὶ

[5, 1]   ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν οὐδὲν ἐφ' ᾧ μὴ χάριν ὑμῖν οἴδαμεν. χαίροντας

[5, 8]   τε καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ' ᾧ πονήσειν Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε

[5, 1]   (Ἐκλήθη δὲ ὁ τόπος ἐν ᾧ στρατόπεδον ἐβάλετο Ἰησοῦς Γάλγαλα: σημαίνει

[5, 9]   καὶ μνήμης τοῦ παιδὸς αὐτῆς ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος αὐτῇ

[5, 1]   πρὸ τῆς σκηνῆς βωμὸν χάλκεον, ᾧ τὰς θυσίας ποιήσειν: τὸν μέντοι

[5, 1]   τὸ τοῦ θεοῦ βουλητὸν καὶ ᾧ τρόπῳ τιμώμενος χαίρει. καὶ οἱ

[5, 9]   τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς

[5, 9]   ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς τραφησόμενον: ὠβήδης γὰρ κατὰ διάλεκτον τὴν Ἑβραίων

[5, 9]   διάλεκτον τὴν Ἑβραίων ἀποσημαίνει δουλεύων. Ὠβήδου δὲ γίνεται παῖς Ἰεσσαῖος, τούτου

[5, 2]   οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων ἀφυλάκτως ὥδευον: οἱ δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντες.

[5, 2]   τρυφῆς καὶ ἡδονῆς τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν καὶ τῆς πολιτείας τῶν νόμων

[5, 2]   ἡδονῆς εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ κατεγέλων, ἠπείλουν

[5, 7]   τοῦτον διελθόντα θύσας τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην

[5, 10]   προύπεσε καὶ τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ τῆς μονώσεως. καὶ τῆς

[5, 2]   συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις ὤμνυε τὴν πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ

[5, 1]   ὡμολόγουν καὶ περὶ τῶν αὖθις ὤμνυον ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν: ἡνίκα

[5, 1]   τοῦ θεοῦ δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει τε τὴν κλοπὴν καὶ τὰ

[5, 1]   αὐτὸν Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν ὡμολόγει τῆς σωτηρίας τῶν κατασκόπων καὶ

[5, 1]   τῶν παρόντων αὐτῇ χάριν ἔχειν ὡμολόγουν καὶ περὶ τῶν αὖθις ὤμνυον

[5, 2]   ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ' αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι. οἱ δὲ καὶ

[5, 11]   παρ' οὗ διεδέξατο Ὄζις υἱὸς ὤν, μεθ' ὃν Ἠλὶς ἔσχε τὴν

[5, 7]   τις τῶν Σικιμιτῶν ἄρχων ξένος ὢν Ἀβιμελέχου ὅσα παροξύνειεν Γυάλης τὸν

[5, 7]   λόγου καὶ μνήμης ἄξιον γηραιὸς ὢν ἀπέθανε καὶ ταφῆς ἐν τῇ

[5, 11]   παραδίδωσι, μεθ' ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν αὐτοῦ τὴν τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ

[5, 9]   τὴν Βηθλεέμων Βοώζης Ἀβιμελέχου συγγενὴς ὢν δέχεται ξενίᾳ. καὶ ἡ Ναάμις,

[5, 1]   ~(Ἄχαρος δέ τις Ζεβεδαίου παῖς ὢν ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς εὑρὼν

[5, 8]   αὐτῆς συντυγχάνει λέοντι καὶ γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος αὐτὸν ἄγχει ταῖς χερσὶ

[5, 2]   κατιὼν τῆς μὲν Ἐφράμιος φυλῆς ὢν ἐν δὲ τῇ Γάβῃ διαιτώμενος

[5, 1]   εἴκοσιν, ἀνὴρ δὲ> μήτε συνέσεως ὢν ἐνδεὴς μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα

[5, 2]   διαιτώμενος συντυγχάνων αὐτῷ, τίς τε ὢν ἤρετο καὶ δι' ἃς αἰτίας

[5, 7]   τὴν ἀρχὴν Ἀψάνης παραλαμβάνει φυλῆς ὢν Ἰουδαικῆς Βηθλέμων δὲ πόλεως. τούτῳ

[5, 2]   τῶν δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου κληρουχίας ὢν καὶ ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν ἄγεται

[5, 6]   πολεμίων ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ μέτριος ὢν καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος οὐκ

[5, 1]   ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς δ' ἤδη γηραιὸς ὢν καὶ τὰς τῶν Χαναναίων πόλεις

[5, 1]   ἔτει δ' ὕστερον εἰκοστῷ ὑπέργηρως ὢν μεταπεμψάμενος τοὺς ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα

[5, 7]   ἔτη δέκα κατασχὼν αὐτὴν φυλῆς ὢν τῆς Ζαβούλης ἔπραξέ τι σπουδῆς

[5, 1]   ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ, πάντων ὧν αὐτοῖς πρότερον συνέβαινε σπανίζειν τότε

[5, 1]   γνώμης ἐντὸς γεγενημένους καὶ νόμων ὧν αὐτὸς ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰς ὑπάρχοντας,

[5, 1]   τε βωμὸν ἐκ τῶν λίθων ὧν ἕκαστος ἀνείλετο τῶν φυλάρχων ἐκ

[5, 2]   δ' ἦν τῶν κατασκόπων εἷς ὧν ἔπεμψε Μωυσῆς εἰς τὴν Χαναναίαν.

[5, 2]   τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπης ὧν ἐπεπόνθει καὶ τοῦ μὴ τολμᾶν

[5, 1]   τοῦ πλήθους. καὶ οἱ μὲν ὧν ἤθελον τυχόντες ἐξ ἀπάτης ἀπῄεσαν

[5, 2]   δισμυρίων καὶ πεντακισχιλίων καὶ ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν εἰς πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς

[5, 1]   βιοὺς ἑκατὸν ἔτη καὶ δέκα, ὧν Μωυσεῖ μὲν ἐπὶ διδασκαλίᾳ τῶν

[5, 1]   γὰρ ἦν πρόνοια τοῦ μηδὲν ὧν Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν, τῆς μὲν

[5, 1]   κατ' ἀμοιβὴν πρόθυμον. οὔτε γὰρ ὧν Μωυσῆς προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ

[5, 1]   βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ καὶ ὧν προεῖπε Μωυσῆς ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον

[5, 10]   ἐπὶ πλέον ἡ δόξα πάντων ὧν προεφήτευσεν ἀληθινῶν βλεπομένων. ~(Κατὰ τοῦτον

[5, 1]   πρὸς τὰ οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς ὧν συνέκαμον ὁμολογοῦντας, ἕνα τε κατὰ

[5, 1]   βραδυτέραν. χάριν τε οὖν ὑμῖν ὧν συνήρασθε κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν

[5, 4]   σκέλει περιδησάμενος εἰσῄει πρὸς αὐτόν. ὥρα δ' ἦν θέρους καὶ τῆς

[5, 6]   φυλάττοντες. οἱ γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ ὥραν θέρους στρατεύοντες τὸν χειμῶνα γεωργεῖν

[5, 7]   τὴν πόλιν ἐφρόντιζε. τῆς δ' ὥρας τῆς τοῦ τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν

[5, 6]   ἅπαντας καὶ δύο τῶν βασιλέων Ὤρηβόν τε καὶ Ζῆβον. οἱ δὲ

[5, 7]   ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ τοὺς συγγενεῖς ὡρμηκότες: ἠπείλει τε σὺν τῷ θεῷ

[5, 2]   ἀθροισθέντες εἰς ὅπλα χωρεῖν εὐθὺς ὥρμηντο καὶ χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς ὡς

[5, 7]   πρὸ δεήσεως ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι, ἔπειθ' ὡς ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις

[5, 8]   καὶ τοὺς συγγενεῖς ζῶντας κατέπρησαν ὡς αἰτίους τῶν κακῶν γεγονότας. (Σαμψὼν

[5, 2]   ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ αὐτοῖς ὡς ἀμυνούμενοι βιαζομένους. (Ὡς δὲ τοιαῦτα

[5, 8]   μεμονωμένῃ. ἡ δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡς ἂν ἀγάγοι τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος

[5, 8]   ἱκέτευε πάλιν πέμψαι τὸν ἄγγελον, ὡς ἂν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς

[5, 1]   καὶ τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον, ὡς ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ

[5, 8]   πεισθεὶς δ' ὅμως λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι ὡς ἂν ξένιον αὐτῷ τι κομίσῃ,

[5, 11]   αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ τὸ στρατόπεδον ὡς ἂν προεγνωκὼς παρὰ τοῦ θεοῦ

[5, 9]   δ' εἰπούσης τοὔνομα καὶ φαμένης ὡς αὐτῆς δεσπότην συγχωρεῖν, τότε μὲν

[5, 1]   μάθῃ, τί καὶ βουλόμενοι παρεῖεν. ὡς δ' ἔγνω τὴν ἔφοδον αὐτῶν

[5, 8]   συνυφῆναι τὰς κόμας αὐτοῦ ἐμήνυσεν. ὡς δ' οὐδὲ τούτου γενομένου ἀληθὲς

[5, 2]   ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ νομίζων. ὡς δ' οὐδὲν τῆς σπουδῆς τῆς

[5, 7]   παρ' αὐτῶν, ἂν μὴ σωφρονῶσιν. ὡς δ' οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν

[5, 3]   οὐδὲν μὲν αὐτοὶ πείσεσθαι προσδοκῶντες, ὡς δὲ βεβαίαν τὴν τοῦ ποιήσειν

[5, 1]   νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων. ὡς δὲ γενομένης ὀψίας ὑποχωροῦσιν εἴς

[5, 8]   τοῖς κίοσιν αὐτὸν ἐγγὺς ἀγαγεῖν. ὡς δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει

[5, 11]   κατὰ προσδοκίαν συντυχόντα τῶν δεινῶν. ὡς δὲ καὶ τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν

[5, 1]   ὄχθης τοῦ ποταμοῦ διαβάντες ἔστησαν. ὡς δὲ περαιωσαμένων καὶ πρὸς αὐτοὺς

[5, 2]   πασσυδὶ βουλομένους χειρώσασθαι τοὺς πολεμίους. ὡς δὲ πολὺ τῆς πόλεως ἀπέσχον,

[5, 1]   τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα. (Ὡς δὲ ταῦτα ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν

[5, 2]   ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν. ὡς δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνως πρὸς

[5, 2]   γὰρ αὐτοῖς ὡς ἀμυνούμενοι βιαζομένους. (Ὡς δὲ τοιαῦτα τοῖς Ἰσραηλίταις τὰ

[5, 1]   μὴ βιασθεῖεν ὑπὸ τοῦ ῥεύματος. ὡς δὲ τοῖς ἱερεῦσι πρώτοις ἐμβᾶσι

[5, 11]   οὖν ἐπιγίνεται πολὺ τοῖς Ἑβραίοις ὡς διὰ τὴν ἄφιξιν τῆς κιβωτοῦ

[5, 4]   δωρεαῖς αὐτὸν θεραπεύων καὶ ὑπερχόμενος, ὡς διὰ τοῦτο καὶ τοῖς περὶ

[5, 11]   οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν, ὡς ἔγνω τὰ κατὰ τὴν μάχην,

[5, 5]   Σισάρης δὲ καταπηδήσας τοῦ ἅρματος ὡς εἶδε τὴν τροπὴν γινομένην, φυγὼν

[5, 1]   βιασάμενος φυγεῖν τρέπεται, συνελαυνόμενοι δὲ ὡς εἰς ἀκέραιον τὴν πόλιν ἐπεὶ

[5, 1]   κατωρθωμένα καὶ τὰς γεγενημένας πράξεις, ὡς εἰσὶν ἄρισται καὶ τοῦ θείου

[5, 2]   αὐτοῦ γνώμην τῶν Χαναναίων, ἔπειθ' ὡς ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ' αὐτῶν

[5, 8]   τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον ἐκ τῶν ἐπαίνων εἰς

[5, 1]   διέταξε, φυλακὴν ἔχετε τὴν πᾶσαν, ὡς ἐμμενόντων μὲν τούτοις καὶ τοῦ

[5, 1]   πιθανὴν νομίζοντες ἐν ὅπλοις ἦσαν, ὡς ἐπ' ἀμύνῃ τῶν τὸν βωμὸν

[5, 8]   δὲ ῥήξας τὰ κλήματα βοηθεῖν ὡς ἐπερχομένων αὐτῷ τινων ἐπειρᾶτο. καὶ

[5, 8]   ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶς καὶ βοῆς ὡς ἐπὶ κατωρθωμένοις οἷς ἐβούλοντο, διαρρήξας

[5, 1]   τῆς πόλεως διώκειν οἰομένους καὶ ὡς ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας

[5, 1]   ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη δὲν ὡς ἐπὶ παραβαίνουσι τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι.

[5, 4]   οἱ δ' εἰς φυγὴν τρέπονται ὡς ἐπὶ τὴν Μωαβῖτιν σωθησόμενοι, ἦσαν

[5, 3]   τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ ὡς ἔργῳ πεῖραν αὐτοῦ δεδωκὼς τῆς

[5, 1]   ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς ἤδη τῷ θεῷ καθιερωμένων. καὶ

[5, 1]   Χαναναίων γῆς τοιαύτη τίς ἐστιν, ὡς ἴδοι τις ἂν πεδία μεγάλα

[5, 2]   δρῶσιν, οὕτως τε ἦσαν παρωξυμμένοι, ὡς καὶ Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος οὖσαν,

[5, 10]   ἀλλ' ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς καὶ τὸ πρὶν ἦγον, θεὸς

[5, 2]   ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς καὶ τοὺς ἐν τῇ πόλει

[5, 3]   ἡδονὴν καὶ βούλησιν ἰδίαν βιοῦν, ὡς καὶ τῶν ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖς

[5, 1]   ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν αὐτοῖς

[5, 1]   αὐτὸς δὲ ἐξήταζε τὸν στρατὸν ὡς κατὰ καιρὸν διαβησόμενος τὸν Ἰόρδανον.

[5, 4]   νόμοις ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας τῆς

[5, 7]   Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆς πόλεως κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου στρατιώτας

[5, 1]   εἰς μάχην συνῆψεν ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡς μηδὲ γενεὰν αὐτοῖς ὑπολελεῖφθαι. τῶν

[5, 1]   πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἔλεγεν, ὡς ξένοι τινὲς εἶεν ἀγνῶτες ὀλίγῳ

[5, 1]   δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες ἐπὶ τούτοις ὡς οὐ βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ

[5, 8]   μὴ λέγει ταῦθ' ἅπερ δεῖται, ὡς οὐ σιγησομένης ὅσα μὴ γινώσκεσθαι

[5, 8]   δ' αὐτὸν ἰσχυροῦ κατασχόντος κατανοῶν ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ

[5, 1]   Ἰησοῦς δὲ πιστεύσας οἷς ἔλεγον, ὡς οὐκ εἰσὶ τοῦ Χαναναίων ἔθνους,

[5, 2]   τὴν ἔρημον. οἱ δὲ πρέσβεις ὡς οὐκ ἐκείνοις τῆς συμφορᾶς μόνοις

[5, 2]   ὑφορώμενος ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώς, ὡς οὐκ ἐξ ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν

[5, 1]   μὴ παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡς οὖν τῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας

[5, 7]   πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον μὲν ἔλεγεν, ὡς οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς

[5, 7]   ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ ὁ Ἰαφθᾶς, ὡς οὔτε τῆς Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις

[5, 10]   ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ τῆς σκηνῆς, ὡς παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι. τῆς δὲ

[5, 7]   τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν ὡς πατρῴας οὔσης ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ

[5, 1]   στάντες οὖν εἰς μέσους ἔλεγον, ὡς πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ

[5, 2]   ὥρμηντο καὶ χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς ὡς πολεμίοις. ἐπέσχε δ' αὐτοὺς ἡ

[5, 6]   τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡς πολὺς στρατὸς ὄντες καὶ πρὸς

[5, 9]   αὐτὴν εἰρημένα. δηλωσάσης δ' ἐκείνης ὡς συγγενής ἐστι καὶ τάχα ἂν

[5, 7]   λεγόμενα. γενομένης δὲ σιγῆς εἶπεν, ὡς τὰ δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον προιέμενα

[5, 8]   ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντος καὶ ὡς τὰ τρία βαστάσας ἐξ αὐτοῦ

[5, 5]   ἄνεμος ταῖς ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι

[5, 11]   περὶ τῶν ὅλων Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡς τὴν γερουσίαν καὶ τὸν ἀρχιερέα

[5, 1]   κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως καὶ τὸν

[5, 1]   συνάρασθαι τῷ κατ' αὐτῶν πολέμῳ, ὡς τούτους τε εἶδον παρόντας σὺν

[5, 2]   μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ' ὀργῆς ὀμόσαντες οὐ γνώμῃ

[5, 1]   γὰρ ἦν αὐτοῖς τὰ πράγματα, ὡς ὑπὸ μὲν τούτων ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν,

[5, 5]   τῆς οἰκείας ἵππου ταραχθέντες ἔπεσον, ὡς ὑπὸ τῶν ἁρμάτων πολλοὺς αὐτῶν

[5, 1]   ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ παραβάσεως ἀρχήν, ὡς ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ' ἡμῖν τοῦ

[5, 2]   τὸ θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν ὡς φείσαιντο παρὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην

[5, 5]   θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε εἰς μέσους ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν.

[5, 2]   πυκνώσαντες ἑαυτοὺς καὶ διὰ μέσων ὠσάμενοι τῶν πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ τὰ

[5, 8]   ποσὶν οὖσαν εἰς τοὺς πολεμίους ὤσατο καὶ παίων αὐτοὺς τῇ σιαγόνι

[5, 1]   εἶναι μηδ' ὀξὺν τὸν ῥοῦν ὥσθ' ὑποφέρειν αὐτὸν τῇ βίᾳ ἀντ'

[5, 8]   ὁ ἄγγελος διὰ τοῦ καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματος ἀνιὼν εἰς οὐρανὸν αὐτοῖς

[5, 6]   ἕτερον ὄναρ διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι, ὥστε ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα. τὸ δὲ

[5, 7]   τὸ λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι: γενομένου γὰρ τούτου διαλλαγὰς

[5, 5]   αὐτὸν τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς, ὥστε αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι

[5, 5]   βοηθείας τοῦ θεοῦ θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε εἰς μέσους ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους

[5, 1]   τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ λαμβάνει τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς

[5, 2]   λαιαῖς τῶν χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε καὶ μάχης πρὸς τῇ Γαβᾷ

[5, 3]   λαμβάνει παρὰ τοῦ πλήθους ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν λαόν. καὶ ἄρξας

[5, 1]   μὲν αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ

[5, 2]   παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ αὐτοῖς ὅρκων ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ

[5, 2]   καὶ φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες κατηκόντισαν, ὥστε πάντας διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων. οὗτοι

[5, 7]   ποιησαμένων ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ αὐτῆς ὥστε παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν τὰ δένδρα,

[5, 1]   εἶπεν οὐχ ὑπ' αὐθαδείας προήχθημεν ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖς ὅπλοις τὴν

[5, 1]   καὶ οἱ βασιλεῖς πάντες ἔπεσον, ὥστε τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς τὸ

[5, 2]   καὶ προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ

[5, 1]   τὰ δεδογμένα μηδ' εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς

[5, 1]   διαφθείρειν μηδὲν αὐτοὺς εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας, ὅσος δ' ἂν ἄργυρος

[5, 6]   τοῖς λόγοις μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς ἐπὶ τῶν πολεμίων εὐπραξίας

[5, 2]   ὄνος ἦν αὐτοῖς, ἐφ' ἧς ὠχεῖτο τὸ γύναιον. γενομένων δ' αὐτῶν

[5, 8]   καὶ ὁ μὲν ταῦτ' εἰπὼν ᾤχετο κατὰ βούλησιν ἐλθὼν τοῦ θεοῦ.

[5, 10]   λύπῃ κρατήσασα εἰς τὴν σκηνὴν ᾤχετο τὸν θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν

Livre, Chap.
[5, 1]	δούλου πρὸς τοῦθ' ἡμᾶς ἐξεγείραντος,	ᾧ	διὰ πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι
[5, 1]	τῷ Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν ἐν	ᾧ	καὶ ὁ βωμός ἐστι καὶ
[5, 1]	ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν οὐδὲν ἐφ'	ᾧ	μὴ χάριν ὑμῖν οἴδαμεν. χαίροντας
[5, 8]	τε καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ'	ᾧ	πονήσειν Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε
[5, 1]	(Ἐκλήθη δὲ ὁ τόπος ἐν	ᾧ	στρατόπεδον ἐβάλετο Ἰησοῦς Γάλγαλα: σημαίνει
[5, 9]	καὶ μνήμης τοῦ παιδὸς αὐτῆς	ᾧ	συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος αὐτῇ
[5, 1]	πρὸ τῆς σκηνῆς βωμὸν χάλκεον,	ᾧ	τὰς θυσίας ποιήσειν: τὸν μέντοι
[5, 1]	τὸ τοῦ θεοῦ βουλητὸν καὶ	ᾧ	τρόπῳ τιμώμενος χαίρει. καὶ οἱ
[5, 9]	τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν	Ὠβήδην	ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς
[5, 9]	ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς τραφησόμενον:	ὠβήδης	γὰρ κατὰ διάλεκτον τὴν Ἑβραίων
[5, 9]	διάλεκτον τὴν Ἑβραίων ἀποσημαίνει δουλεύων.	Ὠβήδου	δὲ γίνεται παῖς Ἰεσσαῖος, τούτου
[5, 2]	οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων ἀφυλάκτως	ὥδευον:	οἱ δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντες.
[5, 2]	τρυφῆς καὶ ἡδονῆς τοῦ κόσμου	ὠλιγώρουν	καὶ τῆς πολιτείας τῶν νόμων
[5, 2]	ἡδονῆς εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας	ὠλιγώρουν	τοῦ δικαίου καὶ κατεγέλων, ἠπείλουν
[5, 7]	τοῦτον διελθόντα θύσας τὴν παῖδα	ὡλοκαύτωσεν	οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην
[5, 10]	προύπεσε καὶ τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν	ὠλοφύρετο	καὶ τῆς μονώσεως. καὶ τῆς
[5, 2]	συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις	ὤμνυε	τὴν πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ
[5, 1]	ὡμολόγουν καὶ περὶ τῶν αὖθις	ὤμνυον	ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν: ἡνίκα
[5, 1]	τοῦ θεοῦ δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος	ὡμολόγει	τε τὴν κλοπὴν καὶ τὰ
[5, 1]	αὐτὸν Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν	ὡμολόγει	τῆς σωτηρίας τῶν κατασκόπων καὶ
[5, 1]	τῶν παρόντων αὐτῇ χάριν ἔχειν	ὡμολόγουν	καὶ περὶ τῶν αὖθις ὤμνυον
[5, 2]	ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ' αὐτῶν	ὠμότητι	καιροῦ λαβόμενοι. οἱ δὲ καὶ
[5, 11]	παρ' οὗ διεδέξατο Ὄζις υἱὸς	ὤν,	μεθ' ὃν Ἠλὶς ἔσχε τὴν
[5, 7]	τις τῶν Σικιμιτῶν ἄρχων ξένος	ὢν	Ἀβιμελέχου ὅσα παροξύνειεν Γυάλης τὸν
[5, 7]	λόγου καὶ μνήμης ἄξιον γηραιὸς	ὢν	ἀπέθανε καὶ ταφῆς ἐν τῇ
[5, 11]	παραδίδωσι, μεθ' ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς	ὢν	αὐτοῦ τὴν τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ
[5, 9]	τὴν Βηθλεέμων Βοώζης Ἀβιμελέχου συγγενὴς	ὢν	δέχεται ξενίᾳ. καὶ ἡ Ναάμις,
[5, 1]	~(Ἄχαρος δέ τις Ζεβεδαίου παῖς	ὢν	ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς εὑρὼν
[5, 8]	αὐτῆς συντυγχάνει λέοντι καὶ γυμνὸς	ὢν	ἐκδεξάμενος αὐτὸν ἄγχει ταῖς χερσὶ
[5, 2]	κατιὼν τῆς μὲν Ἐφράμιος φυλῆς	ὢν	ἐν δὲ τῇ Γάβῃ διαιτώμενος
[5, 1]	εἴκοσιν, ἀνὴρ δὲ> μήτε συνέσεως	ὢν	ἐνδεὴς μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα
[5, 2]	διαιτώμενος συντυγχάνων αὐτῷ, τίς τε	ὢν	ἤρετο καὶ δι' ἃς αἰτίας
[5, 7]	τὴν ἀρχὴν Ἀψάνης παραλαμβάνει φυλῆς	ὢν	Ἰουδαικῆς Βηθλέμων δὲ πόλεως. τούτῳ
[5, 2]	τῶν δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου κληρουχίας	ὢν	καὶ ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν ἄγεται
[5, 6]	πολεμίων ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ μέτριος	ὢν	καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος οὐκ
[5, 1]	ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς δ' ἤδη γηραιὸς	ὢν	καὶ τὰς τῶν Χαναναίων πόλεις
[5, 1]	ἔτει δ' ὕστερον εἰκοστῷ ὑπέργηρως	ὢν	μεταπεμψάμενος τοὺς ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα
[5, 7]	ἔτη δέκα κατασχὼν αὐτὴν φυλῆς	ὢν	τῆς Ζαβούλης ἔπραξέ τι σπουδῆς
[5, 1]	ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ, πάντων	ὧν	αὐτοῖς πρότερον συνέβαινε σπανίζειν τότε
[5, 1]	γνώμης ἐντὸς γεγενημένους καὶ νόμων	ὧν	αὐτὸς ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰς ὑπάρχοντας,
[5, 1]	τε βωμὸν ἐκ τῶν λίθων	ὧν	ἕκαστος ἀνείλετο τῶν φυλάρχων ἐκ
[5, 2]	δ' ἦν τῶν κατασκόπων εἷς	ὧν	ἔπεμψε Μωυσῆς εἰς τὴν Χαναναίαν.
[5, 2]	τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπης	ὧν	ἐπεπόνθει καὶ τοῦ μὴ τολμᾶν
[5, 1]	τοῦ πλήθους. καὶ οἱ μὲν	ὧν	ἤθελον τυχόντες ἐξ ἀπάτης ἀπῄεσαν
[5, 2]	δισμυρίων καὶ πεντακισχιλίων καὶ ἑξακοσίων,	ὧν	ἦσαν εἰς πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς
[5, 1]	βιοὺς ἑκατὸν ἔτη καὶ δέκα,	ὧν	Μωυσεῖ μὲν ἐπὶ διδασκαλίᾳ τῶν
[5, 1]	γὰρ ἦν πρόνοια τοῦ μηδὲν	ὧν	Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν, τῆς μὲν
[5, 1]	κατ' ἀμοιβὴν πρόθυμον. οὔτε γὰρ	ὧν	Μωυσῆς προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ
[5, 1]	βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ καὶ	ὧν	προεῖπε Μωυσῆς ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον
[5, 10]	ἐπὶ πλέον ἡ δόξα πάντων	ὧν	προεφήτευσεν ἀληθινῶν βλεπομένων. ~(Κατὰ τοῦτον
[5, 1]	πρὸς τὰ οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς	ὧν	συνέκαμον ὁμολογοῦντας, ἕνα τε κατὰ
[5, 1]	βραδυτέραν. χάριν τε οὖν ὑμῖν	ὧν	συνήρασθε κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν
[5, 4]	σκέλει περιδησάμενος εἰσῄει πρὸς αὐτόν.	ὥρα	δ' ἦν θέρους καὶ τῆς
[5, 6]	φυλάττοντες. οἱ γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ	ὥραν	θέρους στρατεύοντες τὸν χειμῶνα γεωργεῖν
[5, 7]	τὴν πόλιν ἐφρόντιζε. τῆς δ'	ὥρας	τῆς τοῦ τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν
[5, 6]	ἅπαντας καὶ δύο τῶν βασιλέων	Ὤρηβόν	τε καὶ Ζῆβον. οἱ δὲ
[5, 7]	ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ τοὺς συγγενεῖς	ὡρμηκότες:	ἠπείλει τε σὺν τῷ θεῷ
[5, 2]	ἀθροισθέντες εἰς ὅπλα χωρεῖν εὐθὺς	ὥρμηντο	καὶ χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς ὡς
[5, 7]	πρὸ δεήσεως ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι, ἔπειθ'	ὡς	ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις
[5, 8]	καὶ τοὺς συγγενεῖς ζῶντας κατέπρησαν	ὡς	αἰτίους τῶν κακῶν γεγονότας. (Σαμψὼν
[5, 2]	ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ αὐτοῖς	ὡς	ἀμυνούμενοι βιαζομένους. (Ὡς δὲ τοιαῦτα
[5, 8]	μεμονωμένῃ. ἡ δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα	ὡς	ἂν ἀγάγοι τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος
[5, 8]	ἱκέτευε πάλιν πέμψαι τὸν ἄγγελον,	ὡς	ἂν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς
[5, 1]	καὶ τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον,	ὡς	ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ
[5, 8]	πεισθεὶς δ' ὅμως λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι	ὡς	ἂν ξένιον αὐτῷ τι κομίσῃ,
[5, 11]	αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ τὸ στρατόπεδον	ὡς	ἂν προεγνωκὼς παρὰ τοῦ θεοῦ
[5, 9]	δ' εἰπούσης τοὔνομα καὶ φαμένης	ὡς	αὐτῆς δεσπότην συγχωρεῖν, τότε μὲν
[5, 1]	μάθῃ, τί καὶ βουλόμενοι παρεῖεν.	ὡς	δ' ἔγνω τὴν ἔφοδον αὐτῶν
[5, 8]	συνυφῆναι τὰς κόμας αὐτοῦ ἐμήνυσεν.	ὡς	δ' οὐδὲ τούτου γενομένου ἀληθὲς
[5, 2]	ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ νομίζων.	ὡς	δ' οὐδὲν τῆς σπουδῆς τῆς
[5, 7]	παρ' αὐτῶν, ἂν μὴ σωφρονῶσιν.	ὡς	δ' οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν
[5, 3]	οὐδὲν μὲν αὐτοὶ πείσεσθαι προσδοκῶντες,	ὡς	δὲ βεβαίαν τὴν τοῦ ποιήσειν
[5, 1]	νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων.	ὡς	δὲ γενομένης ὀψίας ὑποχωροῦσιν εἴς
[5, 8]	τοῖς κίοσιν αὐτὸν ἐγγὺς ἀγαγεῖν.	ὡς	δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει
[5, 11]	κατὰ προσδοκίαν συντυχόντα τῶν δεινῶν.	ὡς	δὲ καὶ τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν
[5, 1]	ὄχθης τοῦ ποταμοῦ διαβάντες ἔστησαν.	ὡς	δὲ περαιωσαμένων καὶ πρὸς αὐτοὺς
[5, 2]	πασσυδὶ βουλομένους χειρώσασθαι τοὺς πολεμίους.	ὡς	δὲ πολὺ τῆς πόλεως ἀπέσχον,
[5, 1]	τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα.	(Ὡς	δὲ ταῦτα ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 2]	ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν.	ὡς	δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνως πρὸς
[5, 2]	γὰρ αὐτοῖς ὡς ἀμυνούμενοι βιαζομένους.	(Ὡς	δὲ τοιαῦτα τοῖς Ἰσραηλίταις τὰ
[5, 1]	μὴ βιασθεῖεν ὑπὸ τοῦ ῥεύματος.	ὡς	δὲ τοῖς ἱερεῦσι πρώτοις ἐμβᾶσι
[5, 11]	οὖν ἐπιγίνεται πολὺ τοῖς Ἑβραίοις	ὡς	διὰ τὴν ἄφιξιν τῆς κιβωτοῦ
[5, 4]	δωρεαῖς αὐτὸν θεραπεύων καὶ ὑπερχόμενος,	ὡς	διὰ τοῦτο καὶ τοῖς περὶ
[5, 11]	οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν,	ὡς	ἔγνω τὰ κατὰ τὴν μάχην,
[5, 5]	Σισάρης δὲ καταπηδήσας τοῦ ἅρματος	ὡς	εἶδε τὴν τροπὴν γινομένην, φυγὼν
[5, 1]	βιασάμενος φυγεῖν τρέπεται, συνελαυνόμενοι δὲ	ὡς	εἰς ἀκέραιον τὴν πόλιν ἐπεὶ
[5, 1]	κατωρθωμένα καὶ τὰς γεγενημένας πράξεις,	ὡς	εἰσὶν ἄρισται καὶ τοῦ θείου
[5, 2]	αὐτοῦ γνώμην τῶν Χαναναίων, ἔπειθ'	ὡς	ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ' αὐτῶν
[5, 8]	τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος,	ὡς	ἐκεῖνον ἐκ τῶν ἐπαίνων εἰς
[5, 1]	διέταξε, φυλακὴν ἔχετε τὴν πᾶσαν,	ὡς	ἐμμενόντων μὲν τούτοις καὶ τοῦ
[5, 1]	πιθανὴν νομίζοντες ἐν ὅπλοις ἦσαν,	ὡς	ἐπ' ἀμύνῃ τῶν τὸν βωμὸν
[5, 8]	δὲ ῥήξας τὰ κλήματα βοηθεῖν	ὡς	ἐπερχομένων αὐτῷ τινων ἐπειρᾶτο. καὶ
[5, 8]	ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶς καὶ βοῆς	ὡς	ἐπὶ κατωρθωμένοις οἷς ἐβούλοντο, διαρρήξας
[5, 1]	τῆς πόλεως διώκειν οἰομένους καὶ	ὡς	ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας
[5, 1]	ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη δὲν	ὡς	ἐπὶ παραβαίνουσι τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι.
[5, 4]	οἱ δ' εἰς φυγὴν τρέπονται	ὡς	ἐπὶ τὴν Μωαβῖτιν σωθησόμενοι, ἦσαν
[5, 3]	τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ	ὡς	ἔργῳ πεῖραν αὐτοῦ δεδωκὼς τῆς
[5, 1]	ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων	ὡς	ἤδη τῷ θεῷ καθιερωμένων. καὶ
[5, 1]	Χαναναίων γῆς τοιαύτη τίς ἐστιν,	ὡς	ἴδοι τις ἂν πεδία μεγάλα
[5, 2]	δρῶσιν, οὕτως τε ἦσαν παρωξυμμένοι,	ὡς	καὶ Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος οὖσαν,
[5, 10]	ἀλλ' ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν	ὡς	καὶ τὸ πρὶν ἦγον, θεὸς
[5, 2]	ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο,	ὡς	καὶ τοὺς ἐν τῇ πόλει
[5, 3]	ἡδονὴν καὶ βούλησιν ἰδίαν βιοῦν,	ὡς	καὶ τῶν ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖς
[5, 1]	ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο,	ὡς	κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν αὐτοῖς
[5, 1]	αὐτὸς δὲ ἐξήταζε τὸν στρατὸν	ὡς	κατὰ καιρὸν διαβησόμενος τὸν Ἰόρδανον.
[5, 4]	νόμοις ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο,	ὡς	καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας τῆς
[5, 7]	Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆς πόλεως κατηγορήσας,	ὡς	μαλακῶς πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου στρατιώτας
[5, 1]	εἰς μάχην συνῆψεν ἅπασαν διαφθαρεῖσαν,	ὡς	μηδὲ γενεὰν αὐτοῖς ὑπολελεῖφθαι. τῶν
[5, 1]	πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἔλεγεν,	ὡς	ξένοι τινὲς εἶεν ἀγνῶτες ὀλίγῳ
[5, 1]	δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες ἐπὶ τούτοις	ὡς	οὐ βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ
[5, 8]	μὴ λέγει ταῦθ' ἅπερ δεῖται,	ὡς	οὐ σιγησομένης ὅσα μὴ γινώσκεσθαι
[5, 8]	δ' αὐτὸν ἰσχυροῦ κατασχόντος κατανοῶν	ὡς	οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ
[5, 1]	Ἰησοῦς δὲ πιστεύσας οἷς ἔλεγον,	ὡς	οὐκ εἰσὶ τοῦ Χαναναίων ἔθνους,
[5, 2]	τὴν ἔρημον. οἱ δὲ πρέσβεις	ὡς	οὐκ ἐκείνοις τῆς συμφορᾶς μόνοις
[5, 2]	ὑφορώμενος ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώς,	ὡς	οὐκ ἐξ ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν
[5, 1]	μὴ παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι.	ὡς	οὖν τῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας
[5, 7]	πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον μὲν ἔλεγεν,	ὡς	οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς
[5, 7]	ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ ὁ Ἰαφθᾶς,	ὡς	οὔτε τῆς Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις
[5, 10]	ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ τῆς σκηνῆς,	ὡς	παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι. τῆς δὲ
[5, 7]	τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν	ὡς	πατρῴας οὔσης ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ
[5, 1]	στάντες οὖν εἰς μέσους ἔλεγον,	ὡς	πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ
[5, 2]	ὥρμηντο καὶ χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς	ὡς	πολεμίοις. ἐπέσχε δ' αὐτοὺς ἡ
[5, 6]	τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν	ὡς	πολὺς στρατὸς ὄντες καὶ πρὸς
[5, 9]	αὐτὴν εἰρημένα. δηλωσάσης δ' ἐκείνης	ὡς	συγγενής ἐστι καὶ τάχα ἂν
[5, 7]	λεγόμενα. γενομένης δὲ σιγῆς εἶπεν,	ὡς	τὰ δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον προιέμενα
[5, 8]	ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντος καὶ	ὡς	τὰ τρία βαστάσας ἐξ αὐτοῦ
[5, 5]	ἄνεμος ταῖς ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν,	ὡς	τὰς τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι
[5, 11]	περὶ τῶν ὅλων Ἑβραῖοι πέμπουσιν	ὡς	τὴν γερουσίαν καὶ τὸν ἀρχιερέα
[5, 1]	κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων	ὡς	τοὺς συστρατιώτας οὕτως καὶ τὸν
[5, 1]	συνάρασθαι τῷ κατ' αὐτῶν πολέμῳ,	ὡς	τούτους τε εἶδον παρόντας σὺν
[5, 2]	μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων	ὡς	ὑπ' ὀργῆς ὀμόσαντες οὐ γνώμῃ
[5, 1]	γὰρ ἦν αὐτοῖς τὰ πράγματα,	ὡς	ὑπὸ μὲν τούτων ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν,
[5, 5]	τῆς οἰκείας ἵππου ταραχθέντες ἔπεσον,	ὡς	ὑπὸ τῶν ἁρμάτων πολλοὺς αὐτῶν
[5, 1]	ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ παραβάσεως ἀρχήν,	ὡς	ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ' ἡμῖν τοῦ
[5, 2]	τὸ θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν	ὡς	φείσαιντο παρὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην
[5, 5]	θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε εἰς μέσους	ὠσάμενοι	τοὺς πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν.
[5, 2]	πυκνώσαντες ἑαυτοὺς καὶ διὰ μέσων	ὠσάμενοι	τῶν πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ τὰ
[5, 8]	ποσὶν οὖσαν εἰς τοὺς πολεμίους	ὤσατο	καὶ παίων αὐτοὺς τῇ σιαγόνι
[5, 1]	εἶναι μηδ' ὀξὺν τὸν ῥοῦν	ὥσθ'	ὑποφέρειν αὐτὸν τῇ βίᾳ ἀντ'
[5, 8]	ὁ ἄγγελος διὰ τοῦ καπνοῦ	ὥσπερ	ὀχήματος ἀνιὼν εἰς οὐρανὸν αὐτοῖς
[5, 6]	ἕτερον ὄναρ διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι,	ὥστε	ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα. τὸ δὲ
[5, 7]	τὸ λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν	ὥστε	ἀμύνασθαι: γενομένου γὰρ τούτου διαλλαγὰς
[5, 5]	αὐτὸν τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς,	ὥστε	αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι
[5, 5]	βοηθείας τοῦ θεοῦ θάρσος ἐλάμβανον,	ὥστε	εἰς μέσους ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους
[5, 1]	τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν,	ὥστε	καὶ λαμβάνει τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς
[5, 2]	λαιαῖς τῶν χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι,	ὥστε	καὶ μάχης πρὸς τῇ Γαβᾷ
[5, 3]	λαμβάνει παρὰ τοῦ πλήθους ἀρχήν,	ὥστε	κρίνειν τὸν λαόν. καὶ ἄρξας
[5, 1]	μὲν αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ	ὥστε	λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ
[5, 2]	παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ αὐτοῖς ὅρκων	ὥστε	μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ
[5, 2]	καὶ φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες κατηκόντισαν,	ὥστε	πάντας διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων. οὗτοι
[5, 7]	ποιησαμένων ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ αὐτῆς	ὥστε	παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν τὰ δένδρα,
[5, 1]	εἶπεν οὐχ ὑπ' αὐθαδείας προήχθημεν	ὥστε	ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖς ὅπλοις τὴν
[5, 1]	καὶ οἱ βασιλεῖς πάντες ἔπεσον,	ὥστε	τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς τὸ
[5, 2]	καὶ προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ'	ᾧτε	ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ
[5, 1]	τὰ δεδογμένα μηδ' εἰς ἰδίαν	ὠφέλειαν	αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς
[5, 1]	διαφθείρειν μηδὲν αὐτοὺς εἰς ἰδίαν	ὠφέλειαν	λαμβάνοντας, ὅσος δ' ἂν ἄργυρος
[5, 6]	τοῖς λόγοις μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους	ὠφέλησε	τῆς ἐπὶ τῶν πολεμίων εὐπραξίας
[5, 2]	ὄνος ἦν αὐτοῖς, ἐφ' ἧς	ὠχεῖτο	τὸ γύναιον. γενομένων δ' αὐτῶν
[5, 8]	καὶ ὁ μὲν ταῦτ' εἰπὼν	ᾤχετο	κατὰ βούλησιν ἐλθὼν τοῦ θεοῦ.
[5, 10]	λύπῃ κρατήσασα εἰς τὴν σκηνὴν	ᾤχετο	τὸν θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/04/2010