>

Livre, Chap.
[5, 4]	δίκαιος τυγχάνειν. καὶ μετὰ τοῦτον	Σαάγαρος	ὁ Ἀνάθου παῖς αἱρεθεὶς ἄρχειν
[5, 1]	παραδόξως ἑώρων τοὺς πολεμίους: καὶ	σάκκους	ἐπενδύντες ταῖς στολαῖς δι' ὅλης
[5, 6]	κέρας: ἐχρῶντο δὲ τούτοις ἀντὶ	σάλπιγγος.	χωρίον δὲ πολὺ κατεῖχε τὸ
[5, 6]	πλησίον τῶν πολεμίων ἐκ συνθήματος	σάλπιγξί	τε ἠχήσαντας καὶ τοὺς ἀμφορέας
[5, 1]	καὶ προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν	σαλπίζοντες	παρεκάλουν τὸν στρατὸν εἰς ἀλκὴν,
[5, 1]	τεῖχος ἑπομένης τῆς γερουσίας, καὶ	σαλπισάντων	μόνον τῶν ἱερέων, τούτου γὰρ
[5, 10]	πρὸς αὐτόν, ἀλλ' ἐγὼ μὲν>	Σαμουῆλε,	σιγὴν ὡς καὶ τὸ πρὶν
[5, 10]	καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς, ὃν	Σαμουῆλον	προσαγορεύουσι: θεαίτητον ἄν τις εἴποι.
[5, 10]	τε γίνονται καὶ τρεῖς θυγατέρες.	(Σαμουῆλος	δὲ πεπληρωκὼς ἔτος ἤδη δωδέκατον
[5, 10]	καὶ ποτὸν ἦν ὕδωρ. καὶ	Σαμουῆλος	μὲν ἐν τῷ ἱερῷ διῆγε
[5, 10]	προσδοκίαν τῆς τῶν τέκνων ἀπωλείας.	Σαμουήλου	δὲ ηὔξετο ἐπὶ πλέον ἡ
[5, 10]	αὐτοῦ τῷ τε Ἠλὶ καὶ	Σαμουήλῳ	τῷ προφήτῃ παιδὶ τότε ὄντι,
[5, 8]	οἷς ἐβούλοντο, διαρρήξας τὰ δεσμὰ	Σαμψὼν	ἁρπασάμενος ὄνου σιαγόνα παρὰ ποσὶν
[5, 8]	τοὺς δὲ ἄλλους τρέπεται ταραχθέντας.	(Σαμψὼν	δὲ μεῖζον ἢ χρὴ ἐπὶ
[5, 8]	καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν μὴ λάθῃ.	Σαμψὼν	δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν
[5, 8]	ὡς αἰτίους τῶν κακῶν γεγονότας.	(Σαμψὼν	δὲ πολλοὺς ἐν τῷ πεδίῳ
[5, 8]	αὐτὴν τοῦτο μὴ παρασχοῦσαν, ὁ	Σαμψὼν	δεομένης τῆς κόρης εἰπεῖν αὐτῇ
[5, 8]	ἀληθὲς ηὑρίσκετο, δεομένης τελευταῖον ὁ	Σαμψών,	ἔδει γὰρ αὐτὸν συμφορᾷ περιπεσεῖν,
[5, 8]	παρὰ τοὺς τοιούτους καιρούς, ὁ	Σαμψὼν	εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον
[5, 8]	ἥδιον μέλιτος χρωμένοις” καὶ ὁ	Σαμψὼν	εἶπεν οὐδὲ γυναικὸς εἶναί τι
[5, 8]	τὸν ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων ὁ	Σαμψὼν	εἰς τὸ συμπόσιον, ὅπως ἐνυβρίσωσιν
[5, 8]	ἡδεῖαν καὶ πολλήν, ὅθεν καὶ	Σαμψὼν	ἐκάλει τὸ χωρίον Σιαγόνα καὶ
[5, 8]	προύχει κατ' ἀρετήν. ὁ δὲ	Σαμψών,	ἔτι γὰρ φρονεῖν ἰσχυρὸς ἦν,
[5, 8]	ἀπέθανον, ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ	Σαμψών.	καὶ τὸν μὲν τοιοῦτον κατέσχε
[5, 8]	(Μετὰ δὲ ταύτην τὴν μάχην	Σαμψὼν	καταφρονῶν τῶν Παλαιστίνων εἰς Γάζαν
[5, 8]	(Πρὸς δὲ τὴν ὕβριν ταύτην	Σαμψὼν	παροξυνθεὶς ἅπαντας ἔγνω σὺν αὐτῇ
[5, 8]	ἔχειν αἰτίαν ἔφασαν αὐτοῖς ὑποχείριον	Σαμψῶνα	δοῦναι. οἱ δὲ ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι
[5, 8]	ἐντολῶν, καὶ γενόμενον τὸ παιδίον	Σαμψῶνα	καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ' ἀποσημαίνει τὸ
[5, 8]	χρόνου ηὔξετο ἡ κόμη τῷ	Σαμψῶνι,	καὶ ἑορτῆς οὔσης τοῖς Παλαιστίνοις
[5, 8]	τιμωρίαν αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν	Σαμψῶνος	ἁμαρτημάτων φόρους αὐτοὺς τελοῦντας, εἰ
[5, 8]	Σιαγὼν καλεῖται νῦν διὰ τὴν	Σαμψῶνος	ἀνδραγαθίαν ἐπ' αὐτῷ γενομένην, πάλαι
[5, 8]	γυνὴ συνεχῶς ὁμιλοῦντος αὐτῇ τοῦ	Σαμψῶνος	δεινῶς ἔχειν ἔλεγεν, εἰ κατ'
[5, 8]	ὁ καρπός, Παλαιστῖνοι δὲ γνόντες	Σαμψῶνος	εἶναι τὸ ἔργον καὶ τὴν
[5, 9]	τῶν συγγενῶν. ~(Μετὰ δὲ τὴν	Σαμψῶνος	τελευτὴν προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς
[5, 8]	πείθουσιν ἐπαγγελίαις μαθεῖν παρὰ τοῦ	Σαμψῶνος	τὴν αἰτίαν τῆς ἰσχύος, ὑφ'
[5, 8]	τὸ σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν	Σαρασᾶ	τῇ πατρίδι μετὰ τῶν συγγενῶν.
[5, 1]	τὰς ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε τὰς	σάς,	νῦν δὲ παρὰ δόξαν ἐπταικότες
[5, 1]	τὰ νοηθέντα πρὸς τοὺς πολλοὺς	σαφῶς	ἐξενεγκεῖν ἄπειρος, ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις
[5, 9]	θέλεις τῶν ἀγρῶν κρατεῖν γαμεῖν	σε	δεῖ κατὰ τοὺς νόμους. ὁ
[5, 9]	ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ νόμῳ	σε	συνοικήσουσαν ἄξομαι. (Ταῦτα τῇ ἑκυρᾷ
[5, 7]	θάπτεται ἐν τῇ αὐτοῦ πατρίδι	Σεβέῃ:	τῆς Γαλαδηνῆς δ' ἐστὶν αὕτη.
[5, 5]	ἠτυχημένων ὑπό τε τοῦ μήτε	σέβειν	τὸν θεὸν μήθ' ὑπακούειν τοῖς
[5, 5]	ὁρμώμενος, αὕτη δ' ὑπέρκειται τῆς	Σεμαχωνίτιδος	λίμνης, στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα
[5, 2]	θεῷ δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα τὴν	Σεμεωνίδα,	ἐφ' ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνης
[5, 1]	πόλεις ἦσαν Ἀσκάλων καὶ Γάζα.	Σεμεωνὶς	δέ, δευτέρα γὰρ ἦν, ἔλαχε
[5, 2]	(Ἡ δὲ Ἰούδα φυλὴ καὶ	Σεμεωνὶς	τὰς μὲν κατὰ τὴν ὀρεινὴν
[5, 10]	θεὸς δ' ἐστὶν ὁ καλῶν,	σήμαινέ	τε πρὸς αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω.
[5, 11]	ὃν καὶ ζήσαντα Ἰαχώβην προσηγόρευσαν,	σημαίνει	δὲ ἀδοξίαν τὸ ὄνομα, διὰ
[5, 9]	δικαιότερον εἶπε Μαρὰν καλεῖτέ με:	σημαίνει	δὲ καθ' Ἑβραίων γλῶτταν ναάμις
[5, 1]	ᾧ στρατόπεδον ἐβάλετο Ἰησοῦς Γάλγαλα:	σημαίνει	δὲ τοῦτο ἐλευθέριον ὄνομα: διαβάντες
[5, 2]	ἐπιτρέψαντες: τὸ δὲ ὄνομα τοῦτο	σημαίνει	Ζεβεκηνῶν κύριος: ἀδωνὶ γὰρ τῇ
[5, 8]	ὁ μὲν οὐδὲν ὑφορώμενος δολερὸν	σημαίνει	τὸ πᾶν, ἡ δ' ἐκφέρει
[5, 5]	δέ> τινα προφῆτιν, μέλισσαν δὲ	σημαίνει	τοὔνομα κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν,
[5, 6]	τῶν στρατιωτῶν πάντων. ὁ δὲ	σημαίνειν	ὄλεθρον τοῦ στρατοῦ τὴν ὄψιν
[5, 3]	κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν καὶ πάμφορον	σημαίνουσι	τοῖς αὑτῶν: οἱ δ' ὁρμηθέντες
[5, 1]	δύναμιν κατὰ πρόσωπον αὐτοῖς ποιεῖ,	σημεῖά	τε δοὺς ἃ πρὸς τοὺς
[5, 1]	αὐτοῖς γενόμενον: ταῦτα γὰρ εἰδέναι	σημείοις	τοῖς ἐκ τοῦ θεοῦ διδαχθεῖσαν.
[5, 2]	ἐν ταῖς ἐνέδραις οὖσι τὸ	σημεῖον	αἴρουσιν ὃ συνέκειτο. οἱ δ'
[5, 8]	καὶ Σαμψὼν ἐκάλει τὸ χωρίον	Σιαγόνα	καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τοῦτο
[5, 8]	τὰ δεσμὰ Σαμψὼν ἁρπασάμενος ὄνου	σιαγόνα	παρὰ ποσὶν οὖσαν εἰς τοὺς
[5, 8]	ὤσατο καὶ παίων αὐτοὺς τῇ	σιαγόνι	κτείνει εἰς χιλίους, τοὺς δὲ
[5, 8]	καὶ γενομένων κατὰ χωρίον, ὃ	Σιαγὼν	καλεῖται νῦν διὰ τὴν Σαμψῶνος
[5, 10]	αὐτόν, ἀλλ' ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε,	σιγὴν	ὡς καὶ τὸ πρὶν ἦγον,
[5, 7]	ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. γενομένης δὲ	σιγῆς	εἶπεν, ὡς τὰ δένδρα φωνὴν
[5, 8]	ταῦθ' ἅπερ δεῖται, ὡς οὐ	σιγησομένης	ὅσα μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν οἶδεν
[5, 5]	τρέπεται. ἡ δὲ Ἰάλη κοιμωμένου	σιδήρεον	ἧλον ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ τοῦ
[5, 1]	πρότερον δεδηλώκαμεν. τὰ δὲ περὶ	Σιδῶνα	καὶ Ἀρουκαίους καὶ Ἀμαθαίους καὶ
[5, 3]	πηγῶν κατὰ τὸ μέγα πεδίον	Σιδῶνος	πόλεως ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς προελθόντες
[5, 1]	Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν τὴν ἐπὶ	Σιδῶνος	τετραμμένην: Ἄρκη δὲ πόλις ὑπῆρχεν
[5, 1]	μὲν οὖν Ἰούδα φυλῆς Ἰέβρωνα,	Σίκιμα	δὲ τῆς Ἐφραίμ, τῆς Νεφθαλίτιδος
[5, 7]	τοῦ πατρὸς τελευτὴν ἀναχωρήσας εἰς	Σίκιμα	πρὸς τοὺς ἀπὸ μητρὸς συγγενεῖς,
[5, 7]	ποινὴν ἐξέτισε καὶ τῶν εἰς	Σικιμίους	αὐτῷ τετολμημένων: τούτοις δὲ κατὰ
[5, 7]	ἐξελευσομένους αὖθις κατὰ τρύγητον τοὺς	Σικιμίους	ἐνέδραις προλοχίζεται τὰ περὶ τὴν
[5, 7]	συγγενέσι τοῖς αὐτοῦ φυλακὴν οἱ	Σικιμῖται	δέονται παρασχεῖν αὐτοῖς, ἕως ἂν
[5, 7]	οὐ πολὺ δὲ τῆς ἑορτῆς	Σικιμῖται,	μετενόησαν γὰρ ἐπὶ τοῖς Γεδεῶνος
[5, 7]	τῶν ἐρειπίων σπείρας προῆγε. καὶ	Σικιμῖται	πάντες οὕτως ἀπώλοντο: ὅσοι δὲ
[5, 7]	δὲ ἄλλο πλῆθος ἱκανόν. καὶ	Σικιμίταις	μὲν τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε μείζων
[5, 7]	ἀνῄρουν. (Ζάβουλος δέ τις τῶν	Σικιμιτῶν	ἄρχων ξένος ὢν Ἀβιμελέχου ὅσα
[5, 7]	κακὸν τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος δὲ τοῖς	Σικιμιτῶν	κακοῖς καταπλήξας τοὺς Ἰσραηλίτας μειζόνων
[5, 7]	τὸ Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ τῆς	Σικιμίων	πόλεως, ἐκβοήσας εἰς ἐπήκοον τοῦ
[5, 1]	ἰδίας κληρουχίας Ἰησοῦς αὐτὸς ἐν	Σικίμοις	διῆγεν. ἔτει δ' ὕστερον εἰκοστῷ
[5, 7]	προισταμένους ἐκπικραινόμενος. (Καί ποτε δημοτελοῦς	Σικίμοις	οὔσης ἑορτῆς καὶ τοῦ πλήθους
[5, 1]	παράσχοι. καὶ χωρήσας ἐντεῦθεν ἐπὶ	Σικίμων	σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ βωμόν
[5, 1]	μᾶζαν δὲ χρυσοῦ σταθμὸν ἕλκουσαν	σίκλων	διακοσίων καὶ δεινὸν ἡγησάμενος, εἰ
[5, 1]	βωμῷ γεγραμμένας καταλιπόντες εἰς τὴν	Σιλοῦν	ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς δ' ἤδη γηραιὸς
[5, 1]	συναγαγὼν τὸν λαὸν εἰς τὴν	Σιλοῦν	ἐκκλησίαν παρήγγειλε. καὶ σπουδῇ συνδραμόντων
[5, 1]	ἱστᾷ τὴν ἱερὰν σκηνὴν κατὰ	Σιλοῦν	πόλιν, ἐπιτήδειον γὰρ ἐδόκει τὸ
[5, 2]	ἀκράτου καὶ δικαίας εἰς τὴν	Σιλοῦν	συλλεγέντες καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς
[5, 1]	μηνὶ παρῆσαν πρὸς αὐτὸν εἰς	Σιλοῦντα	πόλιν, ἔνθα τὴν σκηνὴν ἑστάκεσαν.
[5, 11]	δὲ τῆς ἥττης εἰς τὴν	Σιλὼ	καὶ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς κιβωτοῦ,
[5, 10]	τῶν γυναικῶν τοῦ Ἀλκάνου εἰς	Σιλὼ	πόλιν θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ ἡ
[5, 2]	εἶπεν, τρὶς τοῦ ἔτους εἰς	Σιλὼ	συνιοῦσιν ἕπονται κατὰ πανήγυριν αἱ
[5, 5]	τῶν ἁρμάτων πολλοὺς αὐτῶν ἀποθανεῖν.	Σισάρης	δὲ καταπηδήσας τοῦ ἅρματος ὡς
[5, 5]	ταύτης οὖν στρατηγὸς τῆς δυνάμεως	Σισάρης	τιμῆς πρώτης παρὰ τῷ βασιλεῖ
[5, 5]	ὄρει. ἀπήντα δ' αὐτοῖς ὁ	Σισάρης	τοῦ βασιλέως κελεύσαντος καὶ στρατοπεδεύονται
[5, 9]	παρέχειν αὐτῇ καὶ ποτόν, ὁπότε	σιτίζοι	τοὺς θερίζοντας. Ῥούθη δὲ ἄλφιτα
[5, 1]	ῥᾳδίως εὐποροῦντες: τόν τε γὰρ	σῖτον	ἀκμάζοντα ἤδη τῶν Χαναναίων ἐθέριζον
[5, 2]	μελλόντων ἀφυλάκτως ὥδευον: οἱ δὲ	σκεδασθεισῶν	εἴχοντο ἐξαναστάντες. καὶ οὗτοι μὲν
[5, 7]	σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντος αὐτοῦ	σκεδασθὲν	ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα. (Τῶν
[5, 7]	ὅσοι δὲ κατὰ τὴν χώραν	σκεδασθέντες	διέφυγον τὸν κίνδυνον, οὗτοι πέτραν
[5, 1]	τέκνοις κατέλαβον, διὰ τῶν ἀγρῶν	σκεδασθέντες	καὶ ἀμύνειν αὐτοῖς ὑπὸ μονώσεως
[5, 4]	φέρων ξιφίδιον κρύφα τῷ δεξιῷ	σκέλει	περιδησάμενος εἰσῄει πρὸς αὐτόν. ὥρα
[5, 1]	τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν ταῖς θυσίαις	σκεύη	κομίζοντες, εἵποντο δὲ τοῖς Λευίταις
[5, 6]	στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν ταῖς Μαδιηνιτῶν	σκηναῖς:	παρ' αὐτῶν γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι
[5, 6]	τὴν μᾶζαν φῂς ἰδεῖν τὰς	σκηνὰς	ἡμῶν ἀνατρέπουσαν, δέδια μὴ θεὸς
[5, 1]	βαθὺ ποιήσας ἐν τῇ αὐτοῦ	σκηνῇ	κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων
[5, 6]	ἑαυτοῦ θεράποντα παραλαβών, καὶ πλησιάσας	σκηνῇ	τινι καταλαμβάνει τοὺς ἐν αὐτῇ
[5, 10]	πόλιν θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ ἡ	σκηνὴ	τοῦ θεοῦ ἐπεπήγει καθὼς προειρήκαμεν,
[5, 1]	εἰς Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα τὴν	σκηνὴν	ἑστάκεσαν. (Καὶ Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν τε
[5, 1]	ἔπειτα οἱ Λευῖται τήν τε	σκηνὴν	καὶ τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν ταῖς
[5, 1]	λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν	σκηνὴν	καὶ τὴν κιβωτὸν καταλιπόντας καὶ
[5, 1]	τὴν ὄρειον ἱστᾷ τὴν ἱερὰν	σκηνὴν	κατὰ Σιλοῦν πόλιν, ἐπιτήδειον γὰρ
[5, 6]	στρατοπέδου κυλιομένην τὴν τοῦ βασιλέως	σκηνὴν	καταβαλεῖν καὶ τὰς τῶν στρατιωτῶν
[5, 10]	τῇ λύπῃ κρατήσασα εἰς τὴν	σκηνὴν	ᾤχετο τὸν θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι
[5, 2]	Σιλοῦν συλλεγέντες καὶ πρὸ τῆς	σκηνῆς	ἀθροισθέντες εἰς ὅπλα χωρεῖν εὐθὺς
[5, 1]	κοινὸν καὶ τὸν πρὸ τῆς	σκηνῆς	βωμὸν χάλκεον, ᾧ τὰς θυσίας
[5, 10]	ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ τῆς	σκηνῆς,	ὡς παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι. τῆς
[5, 7]	μέντοι συνιζάνειν αὐτὰ ὑπὸ τὴν	σκιάν,	εἰ δ' ὄλεθρον ἐπ' αὐτῇ
[5, 7]	αὐτοῖς ἐπιέναι καθωπλισμένους. τοῦ δὲ	σκιὰς	εἶναι φαμένου τῶν πετρῶν, πλησίον
[5, 7]	γινομένων τὸ ἀκριβὲς κατανοῶν οὐ	σκιὰς	ἔλεγε ταῦτ' εἶναι, λόχον δ'
[5, 7]	τοὺς πολίτας, οἱ δ' ἄλλοι	σκιδναμένους	μεταθέουσι, πανταχοῦ τε φόνος ἦν.
[5, 1]	τάχα καὶ λόγοις ἂν σωφρονῆσαι	σκοπήσαντας	οὕτω ποιήσασθαι τὴν πρεσβείαν, ἵνα
[5, 1]	τῇ γερουσίᾳ φράζει τὰ τοῖς	σκοποῖς	ὁμοθέντα πρὸς τὴν Ῥαάβην: οἱ
[5, 2]	καὶ δι' ἃς αἰτίας στελλόμενος	σκότους	ἤδη τὰ πρὸς τὸ δεῖπνον
[5, 1]	δὲ ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ νῦν	Σκυθόπολις	καλεῖται, καὶ μετὰ τούτους Ἰσαχαρὶς
[5, 2]	κατεισχῆσθαι τὴν γυναῖκα καὶ μηδὲν	σκυθρωπὸν	ὑφορώμενος ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώς,
[5, 8]	ἀπιὼν πρὸς τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει	σμήνει	μελιττῶν ἐν τῷ στήθει τοῦ
[5, 1]	τὸ δ' εὖρος ἕως τῆς	Σοδομίτιδος	λίμνης καθήκουσαν: ἐν δὲ τῷ
[5, 5]	εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖς ἀξίωμα ὃ	σοὶ	δέδωκεν ὁ θεός, ἐγὼ δὲ
[5, 1]	ἀλλὰ σύ, δέσποτα, δύναμις γάρ	σοι	τούτων ἴασιν εὑρεῖν, τό τε
[5, 11]	μέχρι τῶν κατὰ τὴν τοῦ	Σολομῶνος	βασιλείαν καιρῶν. τότε δὲ οἱ
[5, 1]	γὰρ αὐτῷ, ἔφασαν, διὰ τὸ	σὸν	σώζεσθαι πρόθυμον. εἰ δέ τις
[5, 1]	τὴν γῆν, ἀλλὰ Μωυσέος τοῦ	σοῦ	δούλου πρὸς τοῦθ' ἡμᾶς ἐξεγείραντος,
[5, 1]	ὡς οὐ βεβαίων τῶν παρὰ	σοῦ	καὶ ὧν προεῖπε Μωυσῆς ἀχθόμεθα
[5, 9]	μου τῷ γένει τυγχάνοντα, εἰ	σοῦ	χρεία γαμετῆς ἐστιν αὐτῷ, καὶ
[5, 2]	προειρημένῳ τρόπῳ κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν	σοφίαν	σώζεται ἤνθησέ τε παραχρῆμα καὶ
[5, 1]	πάντων ὧν αὐτοῖς πρότερον συνέβαινε	σπανίζειν	τότε ῥᾳδίως εὐποροῦντες: τόν τε
[5, 6]	βλάπτωσι. λιμὸς δ' ἦν καὶ	σπάνις	τροφῆς καὶ τρέπονται πρὸς ἱκετείαν
[5, 7]	πολιορκίαν, ἅλας κατὰ τῶν ἐρειπίων	σπείρας	προῆγε. καὶ Σικιμῖται πάντες οὕτως
[5, 1]	πέμπουσι πρέσβεις πρὸς Ἰησοῦν φιλίαν	σπεισομένους	οὓς μάλιστα τῶν πολιτῶν ἐδοκίμαζον
[5, 6]	αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν τὸ	σπέρμα	τὸ καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι
[5, 1]	φιλίαν ὑπολαμβάνειν. καὶ Ἰησοῦς πανστρατιᾷ	σπεύσας	ἐπὶ τὴν βοήθειαν καὶ δι'
[5, 6]	πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμους τε καὶ	σπήλαια	ποιησάμενοι πᾶν ὅ τι τοὺς
[5, 1]	βασιλέας Ἰησοῦς ἔν τινι κρυπτομένους	σπηλαίῳ	κατὰ Μακχίδα καὶ κολάζει πάντας.
[5, 1]	τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε. καὶ	σπουδῇ	συνδραμόντων τά τε ἤδη κατωρθωμένα
[5, 7]	ὢν τῆς Ζαβούλης ἔπραξέ τι	σπουδῆς	ἄξιον. (Ἀβδὼν δὲ Ἤλωνος παῖς
[5, 1]	γε πάντων ἀνδρῶν ἀγαθῶν καὶ	σπουδῆς	ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ κατὰ ἀπόγνωσιν:
[5, 2]	καὶ γὰρ τῷ λαῷ διὰ	σπουδῆς	ἦν μαθεῖν τί καὶ τῷ
[5, 7]	κατεμέμφετο τῆς περὶ τὴν ὑπάντησιν	σπουδῆς	τὴν θυγατέρα: καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν
[5, 2]	νομίζων. ὡς δ' οὐδὲν τῆς	σπουδῆς	τῆς ἐπὶ τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν,
[5, 1]	μέγεθος. (Οἱ δὲ πεντήκοντα προελθόντες	στάδια	βάλλονται στρατόπεδον ἀπὸ δέκα σταδίων
[5, 2]	ἡ πόλις, ἀλλὰ προελθόντας εἴκοσι	στάδια	εἰς οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν,
[5, 2]	γενομένων δ' αὐτῶν κατὰ Ἱεροσόλυμα,	σταδίους	δ' ἐληλύθεσαν ἤδη τριάκοντα, συνεβούλευεν
[5, 1]	Ἀβέλης ἐπὶ τὸν Ἰόρδανον ἐξῄει	σταδίους	ἑξήκοντα. (Καὶ στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς οἱ
[5, 1]	στάδια βάλλονται στρατόπεδον ἀπὸ δέκα	σταδίων	τῆς Ἱεριχοῦντος, Ἰησοῦς τε τόν
[5, 1]	πᾶσαν ὑφασμένην, μᾶζαν δὲ χρυσοῦ	σταθμὸν	ἕλκουσαν σίκλων διακοσίων καὶ δεινὸν
[5, 1]	τοῦ πονεῖν. τοῦ δὲ θορύβου	σταλέντος	ἡ Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺς ἄνδρας
[5, 8]	βουλομένη τὴν ἄλογον τἀνδρὸς λύπην	σταλῆναι	τὸν θεὸν ἱκέτευε πάλιν πέμψαι
[5, 1]	πιστοῦσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπίτηδες ἔλαβον.	στάντες	οὖν εἰς μέσους ἔλεγον, ὡς
[5, 1]	πρὸς αὐτοὺς ἀφικομένων ἐκκλησία συνελέγη,	στὰς	Φινεέσης μείζω μὲν αὐτοὺς ἁμαρτεῖν
[5, 6]	φήσας αἰτίους> ἐμφυλίου γὰρ αὐτοὺς	στάσεως	ἄρχειν μέλλοντας ἐρρύσατο. τῆς μέντοι
[5, 2]	καὶ διὰ τὴν πολλὴν ἄδειαν	στάσις	αὐτοὺς πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ καὶ
[5, 9]	παρῆν ὀψὲ κομίζουσα μετὰ τῶν	σταχύων:	ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ καὶ ἡ
[5, 6]	Μανασσίδος φυλῆς ἐν ὀλίγοις δράγματα	σταχύων	φερόμενος κρυπτῶς εἰς τὴν ληνὸν
[5, 8]	οἶκος δ' ἦν δύο κιόνων	στεγόντων	αὐτοῦ τὸν ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων
[5, 2]	ἤρετο καὶ δι' ἃς αἰτίας	στελλόμενος	σκότους ἤδη τὰ πρὸς τὸ
[5, 1]	πλάτος Ἱεροσολύμοις ὁριζομένην καὶ Βηθήλοις:	στενώτατος	δὲ ὁ κλῆρος οὗτος ἦν
[5, 1]	ὅπως θεμελίους μὲν τειχῶν βαλόμενος	στερηθῇ	τοῦ πρώτου παιδός, τελειώσας δὲ
[5, 8]	καὶ παραμονήν” ταῦτα μαθοῦσα καὶ	στερήσασα	τῆς κόμης αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖς
[5, 8]	ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν ἐν τῷ	στήθει	τοῦ λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ
[5, 1]	πολεμίους: καὶ σάκκους ἐπενδύντες ταῖς	στολαῖς	δι' ὅλης ἡμέρας ἐν δακρύοις
[5, 8]	τὴν ζήτησιν, ὀθόνας τε καὶ	στολὰς	γέρας τῆς συνέσεως κατ' ἄνδρα
[5, 1]	ἔξελε. (Ταῦτα μὲν Ἰησοῦς ἐπὶ	στόμα	πεσὼν ἠρώτα τὸν θεόν: χρηματίσαντος
[5, 5]	ἧλον ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ τοῦ	στόματος	καὶ τοῦ χελυνίου διέπειρε τὸ
[5, 1]	τοῦ πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ	στρατείαν	ἕτοιμον εἶναι τὸ πλῆθος, πέμπει
[5, 6]	φυλὴ τῇ Γεδεῶνος εὐπραγίᾳ δυσχεραίνουσα	στρατεύειν	ἐπ' αὐτὸν διεγνώκει, τὸ μὴ
[5, 7]	συνέπεσε. τὸ μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ	στράτευμα	πεσόντος αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ
[5, 6]	πολὺ κατεῖχε τὸ τῶν πολεμίων	στράτευμα,	πλείστην γὰρ αὐτοῖς εἶναι συνέβαινε
[5, 1]	πλεῖστον ἐξῆλθε καὶ πᾶν τὸ	στράτευμα	τῶν ἐχθρῶν πλὴν ὀλίγων διέφθειρε,
[5, 6]	γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ ὥραν θέρους	στρατεύοντες	τὸν χειμῶνα γεωργεῖν τοῖς Ἰσραηλίταις
[5, 1]	τὸ τῶν ἀπολωλότων πλῆθος καὶ	στρατεύουσιν	ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ Λίβανον
[5, 6]	παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας τε καὶ Ἄραβας	στρατεύουσιν	ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ
[5, 11]	δὴ τὸν καιρὸν καὶ Παλαιστῖνοι	στρατεύσαντες	ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται κατὰ
[5, 3]	ἐκτήσαντο, ταύτην ἀπέβαλον διὰ τρυφήν.	στρατεύσαντος	γὰρ ἐπ' αὐτοὺς Χουσαρσάθου τοῦ
[5, 1]	ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων γένους	στρατευσάντων	σωθήσεσθαι διὰ τὴν γενομένην φιλίαν
[5, 1]	αὑτούς. Ἰησοῦς δὲ τῆς Χαναναίας	στρατεύσας	εἰς τὴν ὑπώρειον καὶ μαθὼν
[5, 5]	εἰρημένα εἰς γυναῖκα. Βάρακος δὲ	στρατεύσας	ἐπ' Ἄσωρον Ἰοαβινόν τε ὑπαντιάσαντα
[5, 7]	δ' Ἐφράνου φυλῆς ἐπ' αὐτὸν	στρατευσάσης,	ὅτι μὴ κοινώσαιτο τὴν ἐπ'
[5, 2]	Βενιαμίτῃ δώσειν πρὸς γάμον θυγατέρα	στρατεύσειν	τε ἐπ' αὐτούς, μᾶλλον αὐτοῖς
[5, 5]	καθελὼν εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν	στρατηγεῖ	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα.
[5, 5]	ἀποσημήναντος. Βαράκου δὲ φαμένου οὐ	στρατηγήσειν	μὴ κἀκείνης αὐτῷ συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα,
[5, 7]	πρὸς τὸ ὄρος δεόμενοι τοῦ	στρατηγήσοντος.	ἦν δέ τις Ἰαφθᾶς ἀνὴρ
[5, 5]	θεὸς ἐπένευσε σωτηρίαν αὐτοῖς καὶ	στρατηγὸν	αἱρεῖται Βάρακον τῆς Νεφθαλίδος ὄντα
[5, 1]	διδασκαλίᾳ τῶν χρησίμων συνδιέτριψεν τεσσαράκοντα,	στρατηγὸς	δὲ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν
[5, 5]	δὲ ἁρμάτων ηὐπόρει. ταύτης οὖν	στρατηγὸς	τῆς δυνάμεως Σισάρης τιμῆς πρώτης
[5, 1]	ὅπως εἰδὼς τὴν οἰκίαν ὁ	στρατηγὸς	φυλάττηται κακῶς ποιεῖν: μηνύσομεν γὰρ
[5, 5]	τε ὑπαντιάσαντα κτείνει καὶ τοῦ	στρατηγοῦ	πεσόντος καθελὼν εἰς ἔδαφος τὴν
[5, 6]	καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ	στρατηγοῦντος.	(Τοῦτ' οὖν διηγούμενος ὁ Γεδεὼν
[5, 2]	μετανοῆσαι πείρας τοὺς δόξαντας ἀδικεῖν	στρατιὰν	ἀγαγεῖν: καλῶς οὖν ἔχει τῷ
[5, 6]	μάλιστα φυλακὴν προσῆγε τὴν ἑαυτοῦ	στρατιὰν	Γεδεὼν εἰς τρία μέρη διελὼν
[5, 2]	Φινεέσου προφητεύσαντος. (Ποιήσαντες οὖν τὴν	στρατιὰν	δύο μέρη τὴν μὲν ἡμίσειαν
[5, 1]	προεῖπε Μωυσῆς καὶ νείμας τὴν	στρατιὰν	ἐπὶ μὲν τῷ Γαριζεῖ ὄρει
[5, 6]	τοῦ καύματος ὄντος ἄγειν τὴν	στρατιὰν	ἐπὶ τὸν ποταμὸν καὶ τοὺς
[5, 7]	δυνατὸς καὶ δι' οἰκείαν αὐτοῦ	στρατιὰν	ἣν ἔτρεφεν αὐτὸς μισθοφόρων. πρὸς
[5, 1]	οὕτως ὁ Ἰησοῦς τήν τε	στρατιὰν	καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ τῶν ὅλων
[5, 1]	χεῖρας ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι δηλῶν καὶ	στρατιὰν	ὅση ποτὲ κατελπίσασα τῆς αὐτῶν
[5, 7]	αὐτοῦ φέρων ταῦτα ποιεῖν τὴν	στρατιὰν	παρεκελεύσατο. καὶ ταχέως περιληφθείσης ἐν
[5, 7]	ἀλλὰ συνέβαλεν αὐτοῖς ἐλθοῦσι μετὰ	στρατιᾶς,	ἣ μετάπεμπτος ἐκ τῆς Γαλαδηνῆς
[5, 7]	ἡ μὲν τρίτη μοῖρα τῆς	στρατιᾶς	καταλαμβάνει τὰς πύλας ἀφαιρησομένη τὴν
[5, 1]	χωρίον, καὶ ταῦτα πάντα τοῖς	στρατιώταις	Ἰησοῦς διένειμεν ἐν Γαλγάλοις γενόμενος.
[5, 7]	ὡς μαλακῶς πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου	στρατιώτας	ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος δὲ πυθόμενος ἐξελευσομένους
[5, 6]	Γεδεὼν καὶ τὸ σὺν αὐτῷ	στρατιωτικόν.	ἐπεὶ οὖν τὴν μᾶζαν φῂς
[5, 6]	τῶν ἡγεμόνων τοὺς περιλειφθέντας τῶν	στρατιωτῶν	ἐνάγοντες, ἦσαν δὲ μύριοι καὶ
[5, 8]	ἄρχουσι τῶν Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν	στρατιωτῶν	ἔνδον τινὰς καὶ μεθύοντα κατέδει
[5, 6]	σκηνὴν καταβαλεῖν καὶ τὰς τῶν	στρατιωτῶν	πάντων. ὁ δὲ σημαίνειν ὄλεθρον
[5, 6]	βουλόμενος κελεύει προσλαβόντα ἕνα τῶν	στρατιωτῶν	πλησίον χωρεῖν ταῖς Μαδιηνιτῶν σκηναῖς:
[5, 1]	ὁ δὲ χαίρων, ὅτι μηδεμία	στρατολογεῖν	αὐτοὺς ἀνάγκη μέλλει μηδ' εἰς
[5, 1]	κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντες παρεκάλουν τὸν	στρατὸν	εἰς ἀλκὴν, περιώδευόν τε τὸ
[5, 1]	τυγχάνει. (Ἰησοῦς δὲ ἁγνίσας τὸν	στρατὸν	ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν Ναιὰν αὐτὸς
[5, 1]	τήνδε τὴν γῆν καὶ τὸν	στρατὸν	ἡμῶν ἀεὶ τῶν πολεμίων ποιήσειν
[5, 1]	ἐπισχὼν ἡμέρας Ἰησοῦς διεβίβαζε τὸν	στρατὸν	καὶ τὴν πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ
[5, 1]	τοῦ θεοῦ καὶ καθαίρειν τὸν	στρατὸν	μιάσματος ἐν αὐτῷ γεγονότος κλοπῆς
[5, 1]	ἕξειν ἐν ταῖς μάχαις τὸν	στρατὸν	οὕτως τοῦ θεοῦ προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας
[5, 7]	ἐν πόλει Μασφαθῇ καθίσας τὸν	στρατὸν	πρεσβείαν πέμπει παρὰ τὸν Ἀμμανίτην
[5, 1]	(Ταῦτ' εἰπὼν καὶ διατάξας τὸν	στρατὸν	προσήγαγεν ἐπὶ τὴν πόλιν: περιῄεσαν
[5, 1]	ταῦτα συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν	στρατὸν	τοῖς ὑπὲρ τὸν Ἰόρδανον κατὰ
[5, 1]	γνωσομένους, αὐτὸς δὲ ἐξήταζε τὸν	στρατὸν	ὡς κατὰ καιρὸν διαβησόμενος τὸν
[5, 11]	Παλαιστῖνοι στρατεύσαντες ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας	στρατοπεδεύονται	κατὰ πόλιν Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ'
[5, 6]	ἦσαν δὲ μύριοι καὶ ὀκτακισχίλιοι,	στρατοπεδεύονται	πολὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν. Γεδεὼν
[5, 5]	Σισάρης τοῦ βασιλέως κελεύσαντος καὶ	στρατοπεδεύονται	τῶν πολεμίων οὐκ ἄπωθεν. τοὺς
[5, 1]	πεδίοις τῶν Χαναναίων Παλαιστίνους προσλαβόντες	στρατοπεδεύουσι	πρὸς Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίας τῆς
[5, 1]	δὲ ἦσαν, οἱ Γεβεωνῖται καὶ	στρατοπεδευσαμένους	ἐπί τινι πηγῇ τῆς πόλεως
[5, 1]	Ἰόρδανον ἐξῄει σταδίους ἑξήκοντα. (Καὶ	στρατοπεδεύσαντος	εὐθὺς οἱ κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν
[5, 1]	δὲ πεντήκοντα προελθόντες στάδια βάλλονται	στρατόπεδον	ἀπὸ δέκα σταδίων τῆς Ἱεριχοῦντος,
[5, 11]	λοιπὸν πλῆθος συνδιώκουσιν εἰς τὸ	στρατόπεδον.	(Δείσαντες δὲ περὶ τῶν ὅλων
[5, 1]	δὲ ὁ τόπος ἐν ᾧ	στρατόπεδον	ἐβάλετο Ἰησοῦς Γάλγαλα: σημαίνει δὲ
[5, 1]	ἐποίησαν περισσότερον, ἀνέζευξαν εἰς τὸ	στρατόπεδον.	καὶ τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας ἓξ
[5, 2]	τε ἐξῆγον ἐπ' αὐτοὺς τὸ	στρατόπεδον	μυριάδας τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν: καὶ Βενιαμιτῶν
[5, 6]	τοὺς ἀγῶνας ἕτοιμον ἦν τὸ	στρατόπεδον	μυρίων ἀνδρῶν. ἐπιστὰς δὲ κατὰ
[5, 2]	δείσαντες τὸν φόνον ἐξέλιπον τὸ	στρατόπεδον.	παραγενόμενοι δὲ εἰς Βέθηλα πόλιν
[5, 2]	ὑπὸ τῆς ἥττης εἰς τὸ	στρατόπεδον.	τῇ δ' ἐπιούσῃ πάλιν συμβαλόντων
[5, 1]	παρῆν εἰς τὸ ἐν Γαλγάλοις	στρατόπεδον.	τοῦ δὲ περὶ τῆς τῶν
[5, 11]	τοῖς αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ τὸ	στρατόπεδον	ὡς ἂν προεγνωκὼς παρὰ τοῦ
[5, 6]	εὐτελείας ἀνθρώποις ἄβρωτον διὰ τοῦ	στρατοπέδου	κυλιομένην τὴν τοῦ βασιλέως σκηνὴν
[5, 1]	πόλιν ἀπὸ τοῦ τῶν Ἑβραίων	στρατοπέδου	παρεῖναι καὶ ὄντες ἐν τῷ
[5, 1]	πυλίδων αἳ πρὸς εἴσοδον τῷ	στρατοπέδῳ	δι' ἀσθένειαν συνέφερον. ἠμέλουν δὲ
[5, 6]	δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡς πολὺς	στρατὸς	ὄντες καὶ πρὸς τοὺς πολεμίους
[5, 6]	ἀλλὰ διώξας μετὰ παντὸς τοῦ	στρατοῦ	καὶ συμβαλὼν ἅπαντας διέφθειρε τοὺς
[5, 5]	δ' ὑπέρκειται τῆς Σεμαχωνίτιδος λίμνης,	στρατοῦ	μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε μυριάδας
[5, 1]	τοῦτο τὸ χωρίον. τοῦ δὲ	στρατοῦ	παντὸς ὁπλιτῶν μὲν ἦσαν μυριάδες
[5, 1]	τὸν ὅρκον. (Δεδιότος δὲ τοῦ	στρατοῦ	τὴν διάβασιν, μέγας γὰρ ἦν
[5, 6]	ὁ δὲ σημαίνειν ὄλεθρον τοῦ	στρατοῦ	τὴν ὄψιν ἔκρινε λέγων, ὅθεν
[5, 11]	τὴν προσπεσοῦσαν δύσκλειαν τότε τῷ	στρατῷ.	(Ἦρξε δὲ πρῶτος Ἠλὶς Ἰθαμάρου
[5, 3]	τοῖς αὑτῶν: οἱ δ' ὁρμηθέντες	στρατῷ	κτίζουσιν αὐτόθι πόλιν Δάνα ὁμώνυμον
[5, 7]	καταφρονήσαντες αὐτῶν Ἀμμανῖται καὶ Παλαιστῖνοι	στρατῷ	μεγάλῳ διήρπαζον τὴν χώραν καὶ
[5, 2]	ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν πραγμάτων	στρατῷ	μεγάλῳ κατὰ Ζεβέκην αὐτοὺς ὑπέμενον
[5, 1]	εἰς ἑτέρων ἐθνῶν μίμησιν ἀπο	στραφησομένου	τὸ γένος ὑμῶν. ταῦτα εἰπὼν
[5, 1]	πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ συντυχόντας. ἀλλὰ	σύ,	δέσποτα, δύναμις γάρ σοι τούτων
[5, 5]	μὴ κἀκείνης αὐτῷ συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα,	σὺ	μέν, εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖς ἀξίωμα
[5, 7]	δ' ἀνδρῶν. καὶ Ζάβουλος, οὐ	σὺ	μέντοι, φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν ἐπεκάλεις;
[5, 1]	τῇ μάχῃ πέσοι τῶν σῶν,	σύ	τε οὐκ ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοις
[5, 9]	κλήρου καὶ τῆς γυναικὸς παρεχώρει	συγγενεῖ	μὲν ὄντι καὶ αὐτῷ τῶν
[5, 1]	ἐθῶν. οὐ γὰρ ἐδόκει τὴν	συγγένειαν	αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ τὸ ἀξίωμα
[5, 1]	τοῦ κακουργήματος περὶ τὴν Ἀχάρου	συγγένειαν	ηὑρίσκετο. κατ' ἄνδρα δὲ τῆς
[5, 2]	ὁ δὲ πρεσβύτης καὶ διὰ	συγγένειαν	καὶ διὰ τὸ τὴν αὐτὴν
[5, 1]	παρακαλοῦμεν μηδένα τῆς πρὸς ἡμᾶς	συγγενείας	ὅρον ὑπολαμβάνειν, μηδ' ὅτι μεταξὺ
[5, 1]	ἐγκεκλημένων αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε	συγγενείας	τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε
[5, 1]	καὶ τῶν κινδύνων συναραμένους ὄντας	συγγενεῖς	ἀπολύειν ἤδη πρὸς τὰ οἰκεῖα
[5, 8]	τῆς ἀρετῆς περιουσίαν. οἱ δὲ	συγγενεῖς	ἀράμενοι τὸ σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν
[5, 2]	σώσειν αὐτόν τε καὶ τοὺς	συγγενεῖς	αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις ὤμνυε
[5, 7]	Σίκιμα πρὸς τοὺς ἀπὸ μητρὸς	συγγενεῖς,	ἐντεῦθεν γὰρ ἦν, καὶ λαβὼν
[5, 8]	γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα καὶ τοὺς	συγγενεῖς	ζῶντας κατέπρησαν ὡς αἰτίους τῶν
[5, 7]	ὡς οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς οἱ	συγγενεῖς	πολεμούμενοι καλούμενοί τε πρὸς συμμαχίαν
[5, 7]	χεῖρας ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ τοὺς	συγγενεῖς	ὡρμηκότες: ἠπείλει τε σὺν τῷ
[5, 1]	τιμωρίαν ὁρμῆσαι, πρὸς δὲ τὸ	συγγενὲς	καὶ τὸ τάχα καὶ λόγοις
[5, 7]	τινὸς Γυάλου σὺν ὁπλίταις καὶ	συγγενέσι	τοῖς αὐτοῦ φυλακὴν οἱ Σικιμῖται
[5, 2]	παρασχόντα τὴν ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι.	συγγενῆ	δὲ λέγοντος καὶ Λευῖτιν τοῦ
[5, 9]	μεταπεμψάμενος Ῥούθην ἐκάλει καὶ τὸν	συγγενῆ,	καὶ παραγενομένου φησίν: Ἀβιμελέχου καὶ
[5, 9]	εἰρημένα. δηλωσάσης δ' ἐκείνης ὡς	συγγενής	ἐστι καὶ τάχα ἂν δι'
[5, 9]	εἰς τὴν Βηθλεέμων Βοώζης Ἀβιμελέχου	συγγενὴς	ὢν δέχεται ξενίᾳ. καὶ ἡ
[5, 2]	γεγενημένης ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς τῶν	συγγενῶν	ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι πρᾴως ἔπειθον φέρειν
[5, 8]	Σαρασᾶ τῇ πατρίδι μετὰ τῶν	συγγενῶν.	~(Μετὰ δὲ τὴν Σαμψῶνος τελευτὴν
[5, 1]	καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν κατὰ ἀνδρῶν	συγγενῶν,	χαριστηρίους ὑπὲρ τούτων τῷ θεῷ
[5, 1]	ἐπ' αὐτὴν ἐξ ἀνάγκης καταφυγεῖν	συγκαλεῖ	τὸν ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον καὶ τὴν
[5, 4]	ἀποσημαίνοντας κέρασιν οἰῶν: τούτοις γὰρ	συγκαλεῖν	τὸ πλῆθος πάτριον. οἱ δὲ
[5, 1]	μὲν τούτους ποιησάμενος τοὺς λόγους	συγκάταινον	ἔσχε τὸ πλῆθος καὶ ἄνδρας
[5, 1]	ᾖ καὶ χρυσός, ταῦτα ἐκέλευσε	συγκομίζοντας	ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων τῷ
[5, 1]	καὶ καρποὺς φέρειν ἱκανώτατα καὶ	συγκρινόμενα	μὲν ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα νομισθησόμενα,
[5, 9]	καὶ φαμένης ὡς αὐτῆς δεσπότην	συγχωρεῖν,	τότε μὲν ἡσυχίαν ἄγει, ὄρθριος
[5, 8]	ὡς ἂν ἀγάγοι τὸν ἄνδρα	συγχωρήσαντος	μέτεισι τὸν Μάνωχον. ὁ δὲ
[5, 7]	ποιεῖν τὰ κατὰ τὴν εὐχήν.	συγχωρήσας	δὲ τὰ κατὰ τὸν προειρημένον
[5, 9]	δὲ γενομένου ἐξῄει καλαμησομένη κατὰ	συγχώρησιν	τῆς πενθερᾶς ἡ Ῥούθη, ὅπως
[5, 2]	τό γε ἐπ' αὐτοῖς καταψηφίσασθαι.	συγχωροῦμεν	δὲ ὑμῖν, ἔλεγον, τὴν ἁπάσης
[5, 9]	αὐτοῦ κλήρων κρατεῖς; ὁμολογήσαντος δὲ	συγχωρούντων	τῶν νόμων κατὰ ἀγχιστείαν, οὐκοῦν,
[5, 7]	προιέμενα συνόδου γενομένης αὐτῶν δεηθείη	συκῆς	ἄρχειν αὐτῶν. ἀρνησαμένης δ' ἐκείνης
[5, 7]	ἡ ἄμπελος χειροτονουμένη τοῖς τῆς	συκῆς	χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο τὴν ἀρχήν.
[5, 1]	πέμψας πρὸς αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν	συλλαβόντας,	ἵνα βασανίσας μάθῃ, τί καὶ
[5, 2]	ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν. ἔπειτα	συλλαβόντες	τινὰ τῶν ἐν τῇ πόλει
[5, 8]	ἄμητον ἤδη τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων	συλλαβὼν	τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ τῶν οὐρῶν
[5, 3]	ἐλευθερίαν αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν, παρακελευσάμενος	συλλαμβάνεσθαι	τῶν κινδύνων αὐτῷ τινάς, ὀλίγοι
[5, 7]	τὴν πόλιν πολλοὺς τῶν Ἀβιμελέχου	συλλαμβάνοντες	ἀνῄρουν. (Ζάβουλος δέ τις τῶν
[5, 7]	τῆς τοῦ τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν	συλλέγειν	τὸν καρπὸν προιόντες μή τι
[5, 2]	καὶ δικαίας εἰς τὴν Σιλοῦν	συλλεγέντες	καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς ἀθροισθέντες
[5, 5]	ἡμέραν: νικήσειν γὰρ αὐτοὺς καὶ	συλλήψεσθαι	τὸν θεόν. (Συνῄεσαν οὖν καὶ
[5, 9]	ταῖς ἐχομέναις ἡμέραις ἐπὶ καλάμης	συλλογὴν	σὺν ταῖς Βοάζου θεραπαινίσιν. (Ἐλθών
[5, 1]	ἐνέδραις προλοχίσας ὑπὸ τὸν ὄρθρον	συμβάλλει	τοῖς πολεμίοις. τῶν δὲ μετὰ
[5, 6]	καὶ μάχῃ τε νικῶσι τοὺς	συμβαλόντας	καὶ τὸν καρπὸν δῃώσαντες τὴν
[5, 1]	τῆς Ἱεριχοῦντος κειμένην αἱρήσοντας, οἳ	συμβαλόντων	αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν
[5, 2]	στρατόπεδον. τῇ δ' ἐπιούσῃ πάλιν	συμβαλόντων	οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι καὶ θνήσκουσι
[5, 6]	μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ καὶ	συμβαλὼν	ἅπαντας διέφθειρε τοὺς πολεμίους καὶ
[5, 7]	ἀρετῆς μέγεθος εἰς μάχην αὐτῷ	συμβαλών”	Γυάλης δὲ θορυβούμενος συνάπτει τοῖς
[5, 7]	καὶ πρῶτον αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν,	συμβαλών	τε νικᾷ παρὰ πολὺ καὶ
[5, 1]	ὀλίγην αὐτῶν εἶναι τὴν γῆν	συμβέβηκε	ταύτης δὲ ὀρεινὴν τὴν πολλήν,
[5, 4]	πολὺν μὲν χρόνον ἠγνόουν τὸ	συμβεβηκὸς	αὐτῷ πάθος, ἐπεὶ δὲ πρὸς
[5, 1]	ἐπιζήτησιν ποιούμενοι, μειζόνως δὲ τὸ	συμβεβηκὸς	εἶχον ἀχθόμενοι. (Βλέπων δὲ οὕτως
[5, 2]	ἡμέραν. ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖς	συμβεβηκόσι	παρῆν ἐπὶ τὴν ξενίαν καὶ
[5, 9]	ἡ Ναάμις πικρῶς ἐπὶ τοῖς	συμβεβηκόσι	φέρουσα καὶ τὴν ὑπ' ὄψιν
[5, 1]	Ἱεροσολύμοις τά τε τοῖς Ἱεριχουντίοις	συμβεβηκότα	πάθη καὶ τὰ τοῖς Ναιτίνοις
[5, 8]	κατὰ θεοῦ συνεργίαν ἔλεγε τοῦτο	συμβῆναι,	τὴν δ' ἰδίαν ἀρετὴν ἐπέγραψε
[5, 11]	προεγνωκὼς παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ	συμβησόμενον	καὶ προαπηγγελκώς: συνέχει γὰρ ἀκριβῶς
[5, 7]	τῷ θεῷ. τῇ δὲ τὸ	συμβησόμενον	οὐκ ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ
[5, 5]	διεγνωκότας ἡ Δεβώρα κατεῖχε τὴν	συμβολὴν	ποιεῖσθαι κατ' ἐκείνην κελεύουσα τὴν
[5, 11]	ὅμοιον ἀπήντησε τὸ ἔργον, ἀλλὰ	συμβολῆς	γενομένης ἣν μὲν ἤλπιζον νίκην
[5, 1]	γεγόνασιν, οὐ κατὰ θρησκείαν ἱδρῦσθαι,	σύμβολον	δὲ ὅπως εἴη καὶ τεκμήριον
[5, 1]	Ἰορδάνου, μνημεῖον τοῖς ἔπειτα γενησόμενον	σύμβολον>	τῆς πρὸς τοὺς πέραν κατῳκημένους
[5, 1]	Ἐλεάζαρος καὶ ἡ γερουσία λόγοις	συμβουλεύοντες	ἀπόπειραν αὐτῶν τῆς γνώμης λαβεῖν
[5, 9]	τοῦτο ἡ Ναάμις τιτθευομένη κατὰ	συμβουλίαν	τῶν γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν ἐπὶ
[5, 7]	τοῦτον οὖν πέμψαντες ἠξίουν αὐτὸν	συμμαχεῖν	ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰς ἅπαντ' αὐτῷ
[5, 2]	τῆς Γαλαδίτιδος οὖσαν, ὅτι μὴ	συμμαχήσειεν	αὐτοῖς κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν, πέμψαντες
[5, 7]	συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί τε πρὸς	συμμαχίαν	οὐ παρεγένοντο δέον καὶ πρὸ
[5, 1]	Καριαθιαριμίτας γείτονας ὄντας αὐτοῖς ἐπὶ	συμμαχίαν	παρεκάλουν, οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν
[5, 1]	θεοῦ παρέξοντος εὔνουν εἶναι καὶ	σύμμαχον	ἑαυτόν, ἐκτραπέντων δὲ εἰς ἑτέρων
[5, 1]	ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸς πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο	σύμμαχον	Ἰησοῦν: ἐν τούτοις γὰρ ἦν
[5, 1]	ὄμνυσιν ἕξειν τε φίλους καὶ	συμμάχους	καὶ μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ' αὐτῶν
[5, 6]	οἱ δὲ πλείους ὑπὸ τῶν	συμμάχων	διὰ τὸ τῇ γλώσσῃ διαφωνεῖν.
[5, 9]	μένειν αὐτόθι παρεκάλει καὶ μὴ	συμμεταλαμβάνειν	αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων ἀδήλων τὴν
[5, 2]	Ἰσραηλιτῶν διὰ τὸ τεθνάναι Ἰησοῦν.	συμμίξαντες	δὲ αὐτοῖς Ἰσραηλῖται ταῖς δυσὶ
[5, 7]	ἀσφαλείας συνάγεται καὶ δειπνοῦντες κατὰ	συμμορίαν	φανερῶς ἀπετόλμων ἤδη βλασφημεῖν τὸν
[5, 1]	ταῦτα τὴν νῦν αὐτοῖς ἧτταν	συμπεσεῖν,	ἀναζητηθέντος δὲ τοῦ δράσαντος καὶ
[5, 8]	μεταπεμψαμένων ὁ Σαμψὼν εἰς τὸ	συμπόσιον,	ὅπως ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ τὸν
[5, 8]	οὐ σιγησομένης ὅσα μὴ γινώσκεσθαι	συμφέρειν	οἶδεν αὐτῷ. τοῦ δὲ πάλιν
[5, 1]	κειμένης οὕτω βουλεύεσθε, λόγοις ἡττηθῆναι	συμφέρειν	ὑπολαμβάνοντες ἢ πεῖραν ἔργων καὶ
[5, 10]	τοὺς υἱοὺς καὶ παρὰ τὸ	συμφέρον	αὐτοῖς ἠγάπησε. ταῦτα βιασάμενος ὅρκοις
[5, 1]	πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς πρᾶξαι τὰ	συμφέροντα	τῷ πλήθει. οἱ δὲ ὁμολογεῖν
[5, 1]	αὐτοὺς καμούσῃ τῷ τε κοινῇ	συμφέροντι	παρέχειν αὑτοὺς εἰς τὰ παραγγελλόμενα
[5, 8]	ἡ γυνὴ παρεκελεύετο: ἐπὶ γὰρ	συμφέροντι	τῷ αὐτῶν τὸν θεὸν αὐτοῖς
[5, 1]	παραλαβόντων ἀμελῶς προστάντων τοῦ κοινῇ	συμφέροντος,	παρήγγειλέ τε φυλῇ ἑκάστῃ τοῦ
[5, 8]	ὁ Σαμψών, ἔδει γὰρ αὐτὸν	συμφορᾷ	περιπεσεῖν, χαρίζεσθαι βουλόμενος τῇ Δαλάλῃ,
[5, 7]	ὀκτωκαίδεκα ταύτην ὑπομείναντας. ἀναστρέφων δὲ	συμφορᾷ	περιπίπτει κατ' οὐδὲν ὁμοίᾳ τοῖς
[5, 7]	ἱκανόν. καὶ Σικιμίταις μὲν τοιαύτη	συμφορὰ	συνέπεσε μείζων καὶ τῆς ἐπ'
[5, 7]	κατὰ τὴν Ἰωθάμου μαντείαν ἡ	συμφορὰ	συνέπεσε. τὸ μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ
[5, 8]	ἅπαντι τῷ γένει τῶν Ἑβραίων	συμφορὰν	ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν τε λέγοντες
[5, 10]	θεός ἐπεί, φησί, παρατυγχάνεις, μάνθανε	συμφορὰν	Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου μείζονα καὶ
[5, 10]	ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει τὴν ἐσομένην	συμφορὰν	ὁ θεὸς τοῖς παισὶν αὐτοῦ
[5, 11]	ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενος αὐτῶν τὴν	συμφορὰν	τῆς κιβωτοῦ, δι' ὃν καὶ
[5, 5]	τοῦ λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς	συμφορὰς	αὐτοῖς ἐκ τῆς περιφρονήσεως τῶν
[5, 2]	αὐτοὺς λαμβάνει τῆς τῶν Βενιαμιτῶν	συμφορᾶς	καὶ νηστείαν ἐπ' αὐτοῖς προέθεντο
[5, 2]	πρέσβεις ὡς οὐκ ἐκείνοις τῆς	συμφορᾶς	μόνοις γεγενημένης ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς
[5, 1]	δ' ὀλίγας ἡμέρας τῆς Ἱεριχοῦντος	συμφορᾶς	πέμπει τρισχιλίους ὁπλίτας Ἰησοῦς εἰς
[5, 1]	οἱ μὲν τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς	συμφορᾶς	τοιαύτην φυλακὴν καὶ ἀσφάλειαν εὕραντο.
[5, 1]	οὐ δυνάμενοι τοιαύτης δὲ τῆς	συμφορᾶς	τοὺς Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων τε
[5, 8]	τοῦ θεοῦ κατὰ τὸ Ἑβραίων	σύμφορον	ἐπινοοῦντος τὸν γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι
[5, 3]	Δανίτας εἰς τὸ ὄρος ἠνάγκασαν	συμφυγεῖν	οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖς ἐπιβατὸν τοῦ
[5, 1]	τοῖς οἰκείοις εἰς τὸ καταγώγιον	συμφυγοῦσαν	ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι, καὶ πρὸς
[5, 7]	ἡ συμφορὰ συνέπεσε. τὸ μέντοι	σὺν	Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντος αὐτοῦ σκεδασθὲν
[5, 1]	καὶ χωρήσας ἐντεῦθεν ἐπὶ Σικίμων	σὺν	ἅπαντι τῷ λαῷ βωμόν τε
[5, 8]	ταύτην Σαμψὼν παροξυνθεὶς ἅπαντας ἔγνω	σὺν	αὐτῇ Παλαιστίνους μετέρχεσθαι. θέρους δ'
[5, 7]	πλῆθος ἀδικημάτων ἦσαν ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται	σὺν	αὐτοῖς εἰς τὸν πατρῷον οἶκον
[5, 7]	γενεὰν καταλιπόντες τριάκοντα, ἤλαυνέ τε	σὺν	αὐτοῖς οὖσιν ἑβδομήκοντα πᾶσιν ἱππάζειν
[5, 7]	τὴν ἀξίωσιν προῄεσαν καὶ Γυάλης	σὺν	αὐτοῖς τὸ οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν.
[5, 7]	ἐπὶ τοῦ προαστείου καὶ Ζάβουλος	σὺν	αὐτῷ. ἰδὼν δὲ ὁπλίτας ἐπιφερομένους
[5, 6]	ἂν εἴη Γεδεὼν καὶ τὸ	σὺν	αὐτῷ στρατιωτικόν. ἐπεὶ οὖν τὴν
[5, 1]	ὡς τούτους τε εἶδον παρόντας	σὺν	αὐτῷ, τέσσαρες δὲ ἦσαν, οἱ
[5, 7]	ἐπὶ τῶν ὅλων ὄντα πραγμάτων	σὺν	αὐτῷ τοὺς ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες, ὃν
[5, 1]	τὸν υἱὸν Ἐλεαζάρου καὶ δέκα	σὺν	αὐτῷ τῶν ἐν τιμῇ παρὰ
[5, 7]	καὶ πίπτουσι μέν τινες τῶν	σὺν	αὐτῷ, φεύγει δ' αὐτὸς εἰς
[5, 4]	προσφιλῆ τυγχάνειν αὐτόν. καί ποτε	σὺν	δυσὶν οἰκέταις δῶρα τῷ βασιλεῖ
[5, 1]	τοῖς ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς ἐκ τῶν	σὺν	ἡμῖν πόνων πλοῦτος ἄφθονος λείαν
[5, 7]	αὐτοὺς τῶν ἀρχόντων τινὸς Γυάλου	σὺν	ὁπλίταις καὶ συγγενέσι τοῖς αὐτοῦ
[5, 3]	αὐτοῖς ὁ θεὸς καὶ ἣν	σὺν	πόνοις μυρίοις εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο, ταύτην
[5, 9]	ἐχομέναις ἡμέραις ἐπὶ καλάμης συλλογὴν	σὺν	ταῖς Βοάζου θεραπαινίσιν. (Ἐλθών τε
[5, 2]	μάχιμον τῆς πόλεως οἱ πεμφθέντες	σὺν	τέκνοις καὶ γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων
[5, 8]	καὶ ἀνελόμενος τρία μέλιτος κηρία	σὺν	τοῖς λοιποῖς δώροις οἷς ἐκόμιζε
[5, 1]	τὴν χώραν. καὶ τὴν Ῥαάβην	σὺν	τοῖς οἰκείοις εἰς τὸ καταγώγιον
[5, 1]	Ἐλεάζαρόν τε καὶ τὴν γερουσίαν	σὺν	τοῖς φυλάρχοις παραλαβὼν νέμει ταῖς
[5, 7]	τοὺς συγγενεῖς ὡρμηκότες: ἠπείλει τε	σὺν	τῷ θεῷ λήψεσθαι δίκην παρ'
[5, 2]	καὶ τὴν μὲν κάτω λαβόντες	σὺν	χρόνῳ πάντας ἔκτεινον τοὺς ἐνοικοῦντας,
[5, 1]	ἦν προσγενομένου. (Μετὰ δὲ ταῦτα	συναγαγὼν	εἰς ἐκκλησίαν τὸν στρατὸν τοῖς
[5, 1]	πλήθους ὅσον ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ	συναγαγών,	ἐπεὶ παρῆσαν, τάς τε εὐεργεσίας
[5, 1]	τῇ ἑβδόμῃ τὸ ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς	συναγαγὼν	καὶ τὸν λαὸν ἅπαντα τὴν
[5, 1]	ἐκεῖνον ἅπαντ' ἦσαν τὸν χρόνον,	συναγαγὼν	τὸν λαὸν εἰς τὴν Σιλοῦν
[5, 7]	τε οὖν καρπὸς μετὰ ἀσφαλείας	συνάγεται	καὶ δειπνοῦντες κατὰ συμμορίαν φανερῶς
[5, 3]	διαφθείρει, προσγενομένων δὲ πλειόνων τῶν	συναγωνιζομένων	ἐκ τοῦ μὴ διαμαρτεῖν περὶ
[5, 1]	τι πλῆθος ἐκ τῆς ἁλώσεως	συναθροίζεται	ἀργύρου τε καὶ χρυσοῦ καὶ
[5, 2]	μεγάλῃ καὶ τῶν ἄλλων φυλετῶν,	συναπενοήθησαν	γὰρ αὐτοῖς ὡς ἀμυνούμενοι βιαζομένους.
[5, 1]	πέμπτης ἡμέρας ἐπ' αὐτοὺς ἐλθὼν	συνάπτει	καὶ καρτερὰ μάχη γίνεται καὶ
[5, 7]	αὐτῷ συμβαλών” Γυάλης δὲ θορυβούμενος	συνάπτει	τοῖς Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι μέν
[5, 3]	τῆς ἐπιχειρήσεως, μάχην τοῖς Ἀσσυρίοις	συνάπτουσι	καὶ πρὸς τὸ παντελὲς αὐτοὺς
[5, 1]	συνεξορμήσαντας αὐτοῖς καὶ τῶν κινδύνων	συναραμένους	ὄντας συγγενεῖς ἀπολύειν ἤδη πρὸς
[5, 1]	τῶν πλησίον ἐθνῶν παρακαλέσαντος βασιλέας	συνάρασθαι	τῷ κατ' αὐτῶν πολέμῳ, ὡς
[5, 5]	ἐγὼ δὲ οὐ παραιτοῦμαι” καὶ	συναριθμήσαντες	μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸς Ἰταβυρίῳ ὄρει.
[5, 1]	αὐτοὶ ληφθέντες ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν,	συνασπίσαντας	δὲ αὐτοῖς διέγνωσαν διαδρᾶναι τὴν
[5, 1]	μὲν ἐπὶ διδασκαλίᾳ τῶν χρησίμων	συνδιέτριψεν	τεσσαράκοντα, στρατηγὸς δὲ μετὰ τὴν
[5, 11]	τετρακισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος	συνδιώκουσιν	εἰς τὸ στρατόπεδον. (Δείσαντες δὲ
[5, 1]	Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε. καὶ σπουδῇ	συνδραμόντων	τά τε ἤδη κατωρθωμένα καὶ
[5, 6]	στράτευμα, πλείστην γὰρ αὐτοῖς εἶναι	συνέβαινε	κάμηλον, καὶ κατὰ τὰ ἔθνη
[5, 1]	χωρίῳ, πάντων ὧν αὐτοῖς πρότερον	συνέβαινε	σπανίζειν τότε ῥᾳδίως εὐποροῦντες: τόν
[5, 11]	κιβωτοῦ, δι' ὃν καὶ ταύτην	συνέβαινεν	εἶναι. παρῆν τε οὖν ἡ
[5, 2]	διὰ τὴν τρυφὴν ἐκλελυμένοι. καὶ	συνέβαινεν	ἤδη τὴν ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι, καὶ
[5, 7]	ὡς δ' οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ	συνέβαλεν	αὐτοῖς ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶς, ἣ
[5, 2]	τὴν πόλιν, οἱ δ' ἡμίσεις	συνέβαλον	τοῖς Βενιαμίταις ὑπεχώρουν τε ἐγκειμένων,
[5, 3]	τούτοις παθεῖν καὶ τὴν Δάνην	συνέβη	φυλὴν ἐξ αἰτίας τοιαύτης εἰς
[5, 6]	βοηθείας τῆς αὐτοῦ τὸ ἔργον,	συνεβούλευε	περὶ μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν ἐν
[5, 2]	σταδίους δ' ἐληλύθεσαν ἤδη τριάκοντα,	συνεβούλευεν	ὁ θεράπων καταχθῆναί που, μὴ
[5, 1]	αἴσθηται μελλούσης ἁλίσκεσθαι τῆς πόλεως,	συνεβούλευον	κτῆσίν τε τὴν αὐτῆς καὶ
[5, 2]	τοῦ πολέμου, οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν	συνεβούλευον	τῶν ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ' ὀργῆς
[5, 7]	καὶ τοῦ πλήθους παντὸς ἐκεῖ	συνειλεγμένου	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωθάμης, ὃν
[5, 1]	καὶ ὅσοι τῶν Μανασσητῶν αὐτοῖς	συνείποντο	βωμὸν ὑπὲρ τῆς ὄχθης ἱδρύονται
[5, 1]	τὰ οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς ὧν	συνέκαμον	ὁμολογοῦντας, ἕνα τε κατὰ φυλὴν
[5, 2]	οὖσι τὸ σημεῖον αἴρουσιν ὃ	συνέκειτο.	οἱ δ' ἐξαναστάντες μετὰ βοῆς
[5, 3]	οὖν παρεσκευάζοντο καὶ τὸ ὁπλιτικὸν	συνεκρότουν	αἵ τε πόλεις αὐτῶν συνεφρόνουν
[5, 2]	συνεστήκεσαν, καὶ εἴς τι κοῖλον	συνελαθέντας	καὶ φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες κατηκόντισαν,
[5, 1]	εἰς χεῖρας βιασάμενος φυγεῖν τρέπεται,	συνελαυνόμενοι	δὲ ὡς εἰς ἀκέραιον τὴν
[5, 1]	καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀφικομένων ἐκκλησία	συνελέγη,	στὰς Φινεέσης μείζω μὲν αὐτοὺς
[5, 2]	ὀδυρόμενοι πρᾴως ἔπειθον φέρειν καὶ	συνελθεῖν	εἰς ταὐτὸ καὶ μὴ παντελῆ
[5, 5]	πρώτης παρὰ τῷ βασιλεῖ τυγχάνων	συνελθόντας	πρὸς αὐτὸν τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε
[5, 8]	πρὶν ἢ δῦναι τὸν ἥλιον	συνελθόντες	φασίν, οὔτε λέοντος ἀηδέστερόν τι
[5, 11]	τὸ τοῖς παισὶ τοῖς αὐτοῦ	συνενηνεγμένοις	περὶ τὸ στρατόπεδον ὡς ἂν
[5, 9]	αἱ νύμφαι, οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας	συνεξορμᾶν	πείθειν ἐδύνατο, ἀλλ' ἐγκειμένων εὐξαμένη
[5, 1]	ἐκ τῆς περαίας τοῦ Ἰορδάνου	συνεξορμήσαντας	αὐτοῖς καὶ τῶν κινδύνων συναραμένους
[5, 7]	καὶ Σικιμίταις μὲν τοιαύτη συμφορὰ	συνέπεσε	μείζων καὶ τῆς ἐπ' αὐτῇ
[5, 7]	τὴν Ἰωθάμου μαντείαν ἡ συμφορὰ	συνέπεσε.	τὸ μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα
[5, 1]	ἐπίσχῃ τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον,	συνέπεσεν,	ὥστε καὶ λαμβάνει τοὺς βασιλέας
[5, 3]	τῆς γῆς Χαναναῖοι καταφρονήσαντες αὐτῶν	συνεποιήσαντο	δύναμιν, οὐδὲν μὲν αὐτοὶ πείσεσθαι
[5, 8]	τούτῳ φρονῶν οὐ κατὰ θεοῦ	συνεργίαν	ἔλεγε τοῦτο συμβῆναι, τὴν δ'
[5, 1]	ἔνθα καὶ τὴν τοῦ θεοῦ	συνεργίαν	ἔμαθεν ἐπισημήναντος αὐτοῦ βρονταῖς τε
[5, 1]	εἰς ἅπαν ἡμετέραν φυλάξειν ὑπείσχηται,	συνεργίας	δὲ τῆς παρ' ὑμῶν κατ'
[5, 8]	τε καὶ στολὰς γέρας τῆς	συνέσεως	κατ' ἄνδρα ἕκαστον φέρεσθε παρ'
[5, 1]	καὶ εἴκοσιν, ἀνὴρ δὲ> μήτε	συνέσεως	ὢν ἐνδεὴς μήτε τοῦ τὰ
[5, 2]	αὑτοὺς ᾔσθοντο καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ	συνεστήκεσαν,	καὶ εἴς τι κοῖλον συνελαθέντας
[5, 1]	Ἰόρδανον κατὰ τὴν Ἀμορραίαν ἱδρυμένοις,	συνεστράτευον	δ' αὐτοῖς πεντακισμύριοι ὁπλῖται, ἔλεξε
[5, 1]	πρὸς τοὺς ἐν ταῖς ἐνέδραις	συνετέτακτο	κἀκείνους ἐπὶ τὴν μάχην ἐξανίστησιν.
[5, 8]	ἐμοῦ” φιλοτιμουμένων δὲ ὁμοῦ τε	συνετοὺς	δόξαι καὶ κέρδος εὕρασθαι καὶ
[5, 1]	εἴσοδον τῷ στρατοπέδῳ δι' ἀσθένειαν	συνέφερον.	ἠμέλουν δὲ θεωμένων οἱ ἐντυγχάνοντες
[5, 3]	συνεκρότουν αἵ τε πόλεις αὐτῶν	συνεφρόνουν	καὶ τῆς Ἰούδα φυλῆς τὴν
[5, 7]	εἰς ὃν πᾶν τὸ πλῆθος	συνέφυγε,	πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν
[5, 11]	θεοῦ τὸ συμβησόμενον καὶ προαπηγγελκώς:	συνέχει	γὰρ ἀκριβῶς τὰ κατὰ προσδοκίαν
[5, 2]	μᾶλλον ἐκκαιομένου τῷ πάθει μέμψεις	συνεχεῖς	αὐτοῖς ἐγίνοντο καὶ τέλος ἡ
[5, 2]	ἦν Ἱεροσόλυμα, τοῖς οἰκήτορσιν αὐτῶν	συνεχώρησαν	φόρους τελεῖν. καὶ οὕτως παυσάμενοι
[5, 8]	γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι τὴν παρθένον.	συνεχῶς	δ' ἀπερχόμενος πρὸς τοὺς γονεῖς
[5, 8]	τινων ἐπειρᾶτο. καὶ ἡ γυνὴ	συνεχῶς	ὁμιλοῦντος αὐτῇ τοῦ Σαμψῶνος δεινῶς
[5, 8]	θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ τὸ προάστειον	συνεχῶς	φοιτῶν μετὰ τῆς γυναικὸς δοῦναι
[5, 9]	τὴν πόλιν τήν τε γερουσίαν	συνῆγε	καὶ μεταπεμψάμενος Ῥούθην ἐκάλει καὶ
[5, 11]	δ' ἐξ ὀλίγου τῶν Ἰσραηλιτῶν	συνῄεσαν	εἰς τὴν ἐχομένην καὶ νικῶσιν
[5, 5]	αὐτοὺς καὶ συλλήψεσθαι τὸν θεόν.	(Συνῄεσαν	οὖν καὶ προσμιγέντων ὄμβρος ἐπιγίνεται
[5, 1]	τὸ ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ τὴν	συνήθειαν.	καὶ ὁ μὲν ποταμὸς εὐθὺς
[5, 4]	μὲν ἐν Ἱεριχοῦντι καὶ αὐτός,	συνήθης	δὲ γίνεται τῷ Ἐγλῶνι δωρεαῖς
[5, 1]	ἡμέρας ἐπέδωκε τότε καὶ τοῦ	συνήθους	ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ τῶν ἀνακειμένων
[5, 1]	καὶ χαλάζης καταφορᾷ μείζονος τῆς	συνήθους:	ἔτι γε μὴν καὶ τὴν
[5, 1]	νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ τοῦ	συνήθους	τρόπου παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα εἰπόντας ἐπαινέσας
[5, 8]	τοῖς Παλαιστίνοις ἐρασθεὶς Δαλάλης τοὔνομα	συνῆν	αὐτῇ. καὶ τῶν Παλαιστίνων οἱ
[5, 8]	παῖς ἐκφαυλίσασα τῆς ὀργῆς αὐτὸν	συνῆν	αὐτοῦ φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι. (Πρὸς
[5, 1]	χάριν τε οὖν ὑμῖν ὧν	συνήρασθε	κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν μόνον
[5, 2]	πατρίδα καταλιπόντες ἠκολούθησαν ἐκείνοις καὶ	συνῆσαν	αὐτοῖς ἐπὶ τῆς ἐρήμου. (Ἡ
[5, 1]	τῆς αὐτῶν δυνάμεως εἰς μάχην	συνῆψεν	ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡς μηδὲ γενεὰν
[5, 7]	κατὰ δίκην ἐπ' ἀνδρὸς εὐεργέτου	συνθεῖσι	κακὸν τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος δὲ τοῖς
[5, 1]	δυσχερᾶναι. καὶ οἱ μὲν ταῦτα	συνθέμενοι	ἐχώρουν διὰ τοῦ τείχους καθιμήσαντες
[5, 1]	ἐφ' αἷς πάτριον αὐτοῖς ἐστι	συνθήκαις:	μαθόντες γὰρ ἐκ θεοῦ χάριτος
[5, 1]	τεκμήρια τῆς ὁδοιπορίας παρεκάλουν ἐπὶ	συνθήκας	καὶ φιλίαν τοὺς Ἑβραίους: Ἰησοῦς
[5, 6]	γένωνται πλησίον τῶν πολεμίων ἐκ	συνθήματος	σάλπιγξί τε ἠχήσαντας καὶ τοὺς
[5, 6]	ἔκρινε λέγων, ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ	συνιδεῖν	ἐπῆλθε, πᾶν τὸ σπέρμα τὸ
[5, 7]	καὶ ἀόκνως ἔχειν. δεῖ μέντοι	συνιζάνειν	αὐτὰ ὑπὸ τὴν σκιάν, εἰ
[5, 2]	τρὶς τοῦ ἔτους εἰς Σιλὼ	συνιοῦσιν	ἕπονται κατὰ πανήγυριν αἱ γυναῖκες
[5, 7]	τὰ δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον προιέμενα	συνόδου	γενομένης αὐτῶν δεηθείη συκῆς ἄρχειν
[5, 9]	ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ νόμῳ σε	συνοικήσουσαν	ἄξομαι. (Ταῦτα τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσης
[5, 2]	αὐτοῖς ὅρκων ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ	συνοικίσαι	θυγατέρα πρὸ τοῦ πολέμου, οἱ
[5, 8]	δὲ παρὰ πότον καὶ τοιαύτην	συνουσίαν	θαυμάζουσα τὰς πράξεις αὐτοῦ ἐτεχνίτευε
[5, 8]	ἀπερχόμενος πρὸς τοὺς γονεῖς αὐτῆς	συντυγχάνει	λέοντι καὶ γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος
[5, 2]	ἐν δὲ τῇ Γάβῃ διαιτώμενος	συντυγχάνων	αὐτῷ, τίς τε ὢν ἤρετο
[5, 2]	φυλὴν νέμειν καὶ διὰ τὴν	συντυχίαν	παρ' αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι
[5, 7]	ὅ τι καὶ πρῶτον αὐτῷ	συντύχοι	ἱερουργήσειν, συμβαλών τε νικᾷ παρὰ
[5, 11]	γὰρ ἀκριβῶς τὰ κατὰ προσδοκίαν	συντυχόντα	τῶν δεινῶν. ὡς δὲ καὶ
[5, 1]	ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ	συντυχόντας.	ἀλλὰ σύ, δέσποτα, δύναμις γάρ
[5, 8]	τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ	συντυχόντας,	Παλαιστῖνοι δ' εἰσὶ καὶ οὗτοι,
[5, 8]	τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον	συνυφῆναι	τὰς κόμας αὐτοῦ ἐμήνυσεν. ὡς
[5, 9]	μνήμης τοῦ παιδὸς αὐτῆς ᾧ	συνῴκησεν	ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος αὐτῇ πεῖραν
[5, 6]	τὸν ἕτερον ὄναρ διηγούμενον τῷ	συσκηνοῦντι,	ὥστε ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα. τὸ
[5, 6]	μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε καὶ τῶν	συστρατευσάντων	αὐτοῖς Ἀράβων περὶ μυριάδας δώδεκα,
[5, 5]	οὐ στρατηγήσειν μὴ κἀκείνης αὐτῷ	συστρατηγούσης	ἀγανακτήσασα, σὺ μέν, εἶπε, γυναικὶ
[5, 1]	τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς τοὺς	συστρατιώτας	οὕτως καὶ τὸν θεόν. (Ἐκλήθη
[5, 2]	διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων. οὗτοι δὲ	συστραφέντες	καὶ πυκνώσαντες ἑαυτοὺς καὶ διὰ
[5, 4]	καθειστήκεσαν, καὶ πρὶν τὴν φρουρὰν	συστραφῆναι	τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς ἐπέρχεται
[5, 8]	Μανώχην δὲ φοβούμενον, μή τι	σφαλερὸν	αὐτοῖς ἐκ τῆς ὄψεως τοῦ
[5, 1]	τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ πρὸς	σφᾶς	μεταβήσεσθαι τὸ δεινὸν ὑπονοοῦντες, Ἰησοῦν
[5, 2]	πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς τῶν χειρῶν	σφενδονᾶν	ἄριστοι, ὥστε καὶ μάχης πρὸς
[5, 5]	ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι καὶ τὰς	σφενδόνας:	οἵ τε ὁπλῖται διὰ τὸ
[5, 1]	καὶ δίχα τοῦ> πόνου τοῦ	σφετέρου	τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων. κτείνειν μέντοι
[5, 2]	ἔστι τὸ χωρίον. ἐρῶν δὲ	σφόδρα	τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ κάλλους
[5, 5]	Ἰάλη κοιμωμένου σιδήρεον ἧλον ἐλάσασα	σφύρῃ	κατὰ τοῦ στόματος καὶ τοῦ
[5, 2]	Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὅρκους ποιοῦνται μηδένα	σφῶν	ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ δώσειν πρὸς γάμον
[5, 2]	πρὸς τὸ τῆς ἐπιορκίας ὄνομα	σχετλιασάσης	ἔφη τις τούτοις τε γυναικῶν
[5, 1]	τεκμήριον τοῦ λόγου τούτου τὸ	σχῆμα	ὑπεδείκνυον: τὰς γὰρ ἐσθῆτας καινὰς
[5, 1]	δὲ ἦσαν τοῖς ἐκ ταπεινοῦ	σχήματος	εἰς τοῦτο δόξης καὶ περιουσίας
[5, 1]	βουλομένους τε γεφυροῦν οὐχ ἕξειν	σχολὴν	παρὰ τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων
[5, 6]	τρέπονται πρὸς ἱκετείαν τοῦ θεοῦ	σώζειν	αὐτοὺς παρακαλοῦντες. (Καὶ Γεδεὼν ὁ
[5, 1]	τῆς πρῶτον ἁλισκομένης πόλεως εἰληφότας:	σώζειν	δὲ μόνην Ῥαάβην καὶ τὴν
[5, 1]	αὐτῷ, ἔφασαν, διὰ τὸ σὸν	σώζεσθαι	πρόθυμον. εἰ δέ τις ἐν
[5, 7]	πάντας τοὺς ἀδελφοὺς πλὴν Ἰωθάμου:	σώζεται	γὰρ οὗτος διαφυγεῖν εὐτυχήσας. Ἀβιμέλεχος
[5, 2]	τρόπῳ κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν	σώζεται	ἤνθησέ τε παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν
[5, 2]	καὶ ὁ μὲν οὕτως προδοὺς	σώζεται	μετὰ τῶν οἰκείων, οἱ δὲ
[5, 1]	ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων γένους στρατευσάντων	σωθήσεσθαι	διὰ τὴν γενομένην φιλίαν ὑπολαμβάνειν.
[5, 4]	τρέπονται ὡς ἐπὶ τὴν Μωαβῖτιν	σωθησόμενοι,	ἦσαν δὲ ὑπὲρ μυρίους. καὶ
[5, 8]	οἱ δὲ συγγενεῖς ἀράμενοι τὸ	σῶμα	αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ τῇ
[5, 4]	τολμῆσαί τε ἀνδρειότατος καὶ τῷ	σώματι	πρὸς τὰ ἔργα χρῆσθαι δυνατὸς
[5, 2]	γιγάντων ἔτι γένος, οἳ διὰ	σωμάτων	μεγέθη καὶ μορφὰς οὐδὲν τοῖς
[5, 1]	ἐν τῇ μάχῃ πέσοι τῶν	σῶν,	σύ τε οὐκ ἂν ἡμῖν
[5, 1]	τῆς γῆς ἐγκρατεῖς εἶναι καὶ	σῶον	ἕξειν ἐν ταῖς μάχαις τὸν
[5, 7]	νίκην καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν	σῶος	εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ
[5, 2]	εἰ φυλὴν ὅλην κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι	σῶσαι	δυνηθεῖεν, τάς τε ἐπιορκίας οὐχ
[5, 1]	τὰ οἰκεῖα ὀμόσαντας ἦ μὴν	σώσειν	αὐτὴν καὶ τὰ αὐτῆς, ὅταν
[5, 2]	ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι τὴν πόλιν	σώσειν	αὐτόν τε καὶ τοὺς συγγενεῖς
[5, 5]	Χαναναίων. ὁ δὲ θεὸς ἐπένευσε	σωτηρίαν	αὐτοῖς καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον
[5, 1]	ὃν ὑπὲρ τῆς αὐτῶν ὑπέλθοι	σωτηρίας,	ἁλοῦσαν γὰρ ἀποκρύπτουσαν αὐτοὺς οὐκ
[5, 1]	τῶν δ' οὐκ ἄλλην ἀφορμὴν	σωτηρίας	ἔχειν ἢ ταύτην προφασιζομένων καὶ
[5, 1]	ὡς οὖν τῆς ὑμετέρας αὐτῶν	σωτηρίας	καὶ τῶν φιλτάτων ὑμῖν ἐν
[5, 1]	ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν ὡμολόγει τῆς	σωτηρίας	τῶν κατασκόπων καὶ μὴν τῆς
[5, 1]	ἀμοιβὴν ἐκτῖσαι δύνωνται τῆς ἄρτι	σωτηρίας,	χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα
[5, 9]	ὀφθῆναί τισιν αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι	σῶφρον	τὴν ἐπὶ τοιούτοις διαβολὴν καὶ
[5, 1]	ὑμᾶς οἰκειότητος καὶ ἀνάγκη τοῦ	σωφρονεῖν	καὶ τοῖς πατρίοις ἐμμένειν, ἀλλ'
[5, 1]	παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι τοῦ	σωφρονεῖν,	οὐδὲν κωλύει πάλιν τὴν γῆν
[5, 1]	τὸ τάχα καὶ λόγοις ἂν	σωφρονῆσαι	σκοπήσαντας οὕτω ποιήσασθαι τὴν πρεσβείαν,
[5, 1]	ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ' εὖ ποιήσετε	σωφρονήσαντες	καὶ ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς
[5, 7]	κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων. Ἑβραῖοι δὲ	σωφρονισθέντες	ὑπὸ τῶν κακῶν εἰς ἱκετείαν
[5, 2]	αὐτῶν. ὡς δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε,	σωφρόνως	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν κακῶν
[5, 5]	ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι τοῦ λοιποῦ	σωφρονῶσιν	διδαχθέντες τὰς συμφορὰς αὐτοῖς ἐκ
[5, 7]	δίκην παρ' αὐτῶν, ἂν μὴ	σωφρονῶσιν.	ὡς δ' οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ
[5, 8]	ὑπὸ τῆς περὶ τὴν δίαιταν	σωφροσύνης	καὶ τῆς τῶν τριχῶν ἀνέσεως.