>

Livre, Chap.
[5, 1]	αὐτοῖς γῆν κτήσασθαι δεδόσθαι τούτοις	τ'	ἔλεγον ἥδεσθαι καὶ πολίτας ἀξιοῦν
[5, 1]	Ἁβράμου γὰρ ἅπαντές ἐσμεν οἵ	τ'	ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντες, θεός τε
[5, 10]	τοῦ παιδὸς θύσοντες γενέσεως δεκάτας	τ'	ἔφερον. ἀναμνησθεῖσα δ' ἡ γυνὴ
[5, 2]	ταχεῖαν εἴς τε πλῆθος καὶ	τὰ	ἄλλα πάντα ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν.
[5, 8]	μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ τὴν εἰς	τὰ	ἄλλα πάντα τῆς ἀρετῆς περιουσίαν.
[5, 1]	ἵππους Ἰησοῦς αὐτῶν ἀνῄρει καὶ	τὰ	ἅρματα ἐνεπίμπρα, τήν τε χώραν
[5, 1]	τε ἵππους ἀχρήστους ποιῆσαι καὶ	τὰ	ἅρματα πυρῶσαι, θαρσαλέος πρὸς τὰς
[5, 1]	ἦ μὴν σώσειν αὐτὴν καὶ	τὰ	αὐτῆς, ὅταν τὴν πόλιν ἑλόντες
[5, 1]	τοῦ καθήκοντος τοῖς ὅροις κατὰ	τὰ	βόρεια πόλεως Ἄρκης παροικούσης. Δανῖται
[5, 8]	ῥάβδῳ ᾗ εἶχε τῶν κρεῶν,	τὰ	δὲ λάμψαντος πυρὸς ἅμα τοῖς
[5, 1]	τοῦτο δὲ καὶ πρότερον δεδηλώκαμεν.	τὰ	δὲ περὶ Σιδῶνα καὶ Ἀρουκαίους
[5, 1]	τῇ μερίδι ἡ καὶ Ἐκδείπους.	τὰ	δὲ πρὸς τὰς ἀνατολὰς τετραμμένα
[5, 1]	καὶ προσέτι χαλκοῦ μηδενὸς παραβάντος	τὰ	δεδογμένα μηδ' εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν
[5, 7]	αὐτῆς ὥστε παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν	τὰ	δένδρα, πυρεῖα δὲ ἀγαθὴ παρασχεῖν
[5, 7]	οὐχ ὑπ' ἄλλων ἔξωθεν προσγινομένης,	τὰ	δένδρα τῆς ἐπὶ τῷ ἄρχεσθαι
[5, 7]	γενομένης δὲ σιγῆς εἶπεν, ὡς	τὰ	δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον προιέμενα συνόδου
[5, 8]	ἐπὶ κατωρθωμένοις οἷς ἐβούλοντο, διαρρήξας	τὰ	δεσμὰ Σαμψὼν ἁρπασάμενος ὄνου σιαγόνα
[5, 6]	ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα βραβεύων αὐτοῖς	τὰ	δίκαια καὶ περὶ τῶν διαφορῶν
[5, 4]	πρὸς ἄριστον τετραμμένων. δοὺς οὖν	τὰ	δῶρα τῷ Ἐγλῶνι ὁ νεανίσκος,
[5, 6]	εἶναι συνέβαινε κάμηλον, καὶ κατὰ	τὰ	ἔθνη νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ
[5, 1]	ἐν ἀμφοτέροις ἄκρος πρός τε	τὰ	ἔργα καὶ τοὺς κινδύνους εὔψυχος
[5, 4]	ἀνδρειότατος καὶ τῷ σώματι πρὸς	τὰ	ἔργα χρῆσθαι δυνατὸς τῶν χειρῶν
[5, 1]	Δαμασκοῦ πόλεως καὶ τῆς Γαλιλαίας	τὰ	καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως τοῦ
[5, 3]	ὑπό τε ἀπειρίας τοῦ πονεῖν	τὰ	κακὰ καὶ ἀπὸ τῆς περὶ
[5, 9]	ἀπηλλάττετο: καὶ γὰρ ἤδη καλῶς	τὰ	κατ' αὐτὴν ἐπυνθάνετο χωρεῖν. οὐκ
[5, 11]	καὶ προαπηγγελκώς: συνέχει γὰρ ἀκριβῶς	τὰ	κατὰ προσδοκίαν συντυχόντα τῶν δεινῶν.
[5, 1]	εὔψυχος καὶ μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί τε	τὰ	κατὰ τὴν εἰρήνην δεξιώτατος καὶ
[5, 7]	ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα τότε ποιεῖν	τὰ	κατὰ τὴν εὐχήν. συγχωρήσας δὲ
[5, 11]	μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν, ὡς ἔγνω	τὰ	κατὰ τὴν μάχην, ῥᾴων ἦν
[5, 7]	κατὰ τὴν εὐχήν. συγχωρήσας δὲ	τὰ	κατὰ τὸν προειρημένον χρόνον μετὰ
[5, 1]	ἡμῖν αὐτῆς ἄοκνον ἔχωμεν εἰς	τὰ	κατεπείξοντα καὶ μὴ τοῖς νῦν
[5, 8]	ἐπ' αὐτόν. ὁ δὲ ῥήξας	τὰ	κλήματα βοηθεῖν ὡς ἐπερχομένων αὐτῷ
[5, 8]	ἀποθέσθαι τούς τε ἄρτους καὶ	τὰ	κρέα χωρὶς τῶν ἀγγείων. καὶ
[5, 1]	ἤδη τῶν Χαναναίων ἐθέριζον καὶ	τὰ	λοιπὰ λείαν ἦγον: τότε γὰρ
[5, 1]	ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς	τὰ	μέλλοντα πλὴν οὐ πρὸς τὸ
[5, 10]	ἀσεβεῖς οὐδενὸς ἀπείχοντο παρανομήματος, καὶ	τὰ	μὲν ἐφέροντο τῶν γερῶν κατὰ
[5, 1]	περιορᾶν φεύγοντας τοὺς ἐχθρούς: ἀλλὰ	τὰ	μὲν ζῷα πάντα διαφθείρειν μηδὲν
[5, 9]	μίαν καὶ εἴκοσι γενεὰς ἀνδρῶν.	τὰ	μὲν οὖν κατὰ Ῥούθην ἀναγκαίως
[5, 1]	συνέσεως ὢν ἐνδεὴς μήτε τοῦ	τὰ	νοηθέντα πρὸς τοὺς πολλοὺς σαφῶς
[5, 1]	ἄρτι σωτηρίας, χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ	τὰ	οἰκεῖα ὀμόσαντας ἦ μὴν σώσειν
[5, 7]	πεσόντος αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ	τὰ	οἰκεῖα. (Τῶν δὲ Ἰσραηλιτῶν τὴν
[5, 7]	θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν σῶος εἰς	τὰ	οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν ὅ
[5, 1]	ὄντας συγγενεῖς ἀπολύειν ἤδη πρὸς	τὰ	οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς ὧν συνέκαμον
[5, 2]	τὰς ἑαυτῶν πόλεις καὶ κατατίθενται	τὰ	ὅπλα. (Βενιαμῖται δέ, τούτων γὰρ
[5, 4]	ἀσμένως ἀκούσαντες αὐτοί τε εἰς	τὰ	ὅπλα ᾔεσαν καὶ διέπεμπον εἰς
[5, 6]	ποιούντων ἐπ' ἔτη ἑπτὰ εἰς	τὰ	ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ
[5, 11]	ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα βιώσας ἔτη	τὰ	πάντα καὶ τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν
[5, 1]	Φινεέσης παρῆν πρὸς Ἰησοῦν καὶ	τὰ	παρ' αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ λαῷ.
[5, 8]	θεοῦ. (Ἡ δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ	τὰ	παρὰ τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα
[5, 9]	γειτονεύοντες: διηγεῖται δὲ αὐτῇ καὶ	τὰ	παρὰ τοῦ Βοάζου πρὸς αὐτὴν
[5, 2]	λαβόμενοι. οἱ δὲ καὶ πρὸς	τὰ	παρὰ τοῦ θεοῦ δυσθύμως εἶχον
[5, 2]	(Ὡς δὲ τοιαῦτα τοῖς Ἰσραηλίταις	τὰ	παρὰ τῶν Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὅρκους
[5, 1]	κοινῇ συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺς εἰς	τὰ	παραγγελλόμενα προθύμους. τῶν δ' ἑπομένων
[5, 6]	ὄψιν, οἱ δ' ἕτοιμοι πρὸς	τὰ	παραγγελλόμενα φρονηματισθέντες ὑπὸ τῶν δεδηλωμένων
[5, 8]	φέρων κατατίθησιν. (Παρέβαινε δ' ἤδη	τὰ	πάτρια καὶ τὴν οἰκείαν δίαιταν
[5, 8]	τὸ μὴ λέγειν αὐτῇ, μηνύει	τὰ	περὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ
[5, 2]	τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν νεανίσκων	τὰ	περὶ τὴν γυναῖκα καὶ πρὸς
[5, 1]	τὴν Ναιὰν αὐτὸς καὶ νυκτὸς	τὰ	περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραις προλοχίσας
[5, 7]	τρύγητον τοὺς Σικιμίους ἐνέδραις προλοχίζεται	τὰ	περὶ τὴν πόλιν, καὶ προελθόντων
[5, 7]	οἵ τε ἄρχοντες ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι	τὰ	περὶ τὴν πόλιν πολλοὺς τῶν
[5, 10]	υἱοῖς πένθος ἦγε. (Βούλομαι δὲ	τὰ	περὶ τοῦ προφήτου πρότερον διεξελθὼν
[5, 10]	προφήτου πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ' οὕτως	τὰ	περὶ τοὺς Ἠλὶ παῖδας εἰπεῖν
[5, 2]	ὠσάμενοι τῶν πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ	τὰ	πλησίον ὄρη, καὶ κατασχόντες ἱδρύθησαν.
[5, 7]	εὐτυχήσας. Ἀβιμέλεχος δὲ εἰς τυραννίδα	τὰ	πράγματα μεθίστησι κύριον αὑτὸν ὅ
[5, 1]	κάλλος, ἕως οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖς	τὰ	πράγματα παράσχοι. καὶ χωρήσας ἐντεῦθεν
[5, 1]	ἐν τούτοις γὰρ ἦν αὐτοῖς	τὰ	πράγματα, ὡς ὑπὸ μὲν τούτων
[5, 8]	ἄρχοντες τὴν αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ	τὰ	πρὸ τῶν πυλῶν ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν,
[5, 9]	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε	τὰ	πρὸς αὐτὴν οὕτως ἐστί, μένειν
[5, 2]	ἃς αἰτίας στελλόμενος σκότους ἤδη	τὰ	πρὸς τὸ δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι.
[5, 1]	Λευῖται τήν τε σκηνὴν καὶ	τὰ	πρὸς ὑπηρεσίαν ταῖς θυσίαις σκεύη
[5, 3]	ἐκ τοῦ μὴ διαμαρτεῖν περὶ	τὰ	πρῶτα τῆς ἐπιχειρήσεως, μάχην τοῖς
[5, 1]	τῶν πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς πρᾶξαι	τὰ	συμφέροντα τῷ πλήθει. οἱ δὲ
[5, 7]	τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς παραλαμβάνει ἀνὴρ	τά	τε ἄλλα εὐδαίμων καὶ παῖδας
[5, 1]	ἐκκλησίαν παρήγγειλε. καὶ σπουδῇ συνδραμόντων	τά	τε ἤδη κατωρθωμένα καὶ τὰς
[5, 1]	δὲ κατοικοῦντες ἔγγιστα τοῖς Ἱεροσολύμοις	τά	τε τοῖς Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα πάθη
[5, 1]	μὲν ταῦτα λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες	τὰ	τεκμήρια τῆς ὁδοιπορίας παρεκάλουν ἐπὶ
[5, 1]	τοῖς Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα πάθη καὶ	τὰ	τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ πρὸς
[5, 1]	Ἐλεαζάρῳ καὶ τῇ γερουσίᾳ φράζει	τὰ	τοῖς σκοποῖς ὁμοθέντα πρὸς τὴν
[5, 8]	αὐτῇ τοῦ λέοντος καὶ ὡς	τὰ	τρία βαστάσας ἐξ αὐτοῦ κηρία
[5, 7]	τῆς Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται. (Πάντα δὲ	τὰ	τῶν Ἑβραίων εἰς ἀκοσμίαν καὶ
[5, 4]	βίον. ~(Τελευτήσαντος δὲ τούτου πάλιν	τὰ	τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ ἀναρχίας ἐνόσει
[5, 7]	ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντος ἠξίου μαθεῖν	τὰ	ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. γενομένης δὲ
[5, 6]	αὐτὸν βαδιζόντων κύρια πάντα ἦν	τὰ	ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. καὶ ὁ
[5, 5]	ἡ νίκη αὕτη περιέστη κατὰ	τὰ	ὑπὸ Δαβώρας εἰρημένα εἰς γυναῖκα.
[5, 2]	ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα ποιοῦντος καὶ	τὰ	φίλα. τῷ δ' οὐκ ἤρεσεν
[5, 1]	ὡμολόγει τε τὴν κλοπὴν καὶ	τὰ	φώρια παρῆγεν εἰς μέσον. καὶ
[5, 0]		~Τάδε	ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν
[5, 1]	δ' αὐτοῖς πεντακισμύριοι ὁπλῖται, ἔλεξε	τάδε:	ἐπεὶ ὁ θεός, πατὴρ καὶ
[5, 2]	πᾶν ἄρα λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον	τάδε	πεπονθώς, ἃ κατὰ δυοῖν καὶ
[5, 1]	τῆς εὐεργεσίας ταύτης ἔλεγεν ἐν	ταῖς	ἀμοιβαῖς οὐχ ἥττονα φανήσεσθαι, δωρεῖται
[5, 9]	ἡμέραις ἐπὶ καλάμης συλλογὴν σὺν	ταῖς	Βοάζου θεραπαινίσιν. (Ἐλθών τε μετ'
[5, 2]	Ἰησοῦν. συμμίξαντες δὲ αὐτοῖς Ἰσραηλῖται	ταῖς	δυσὶ φυλαῖς αἷς προεῖπον ἐμαχέσαντο
[5, 1]	καλουμένην Μωυσῆς ἤδη προειληφὼς νενεμήκει	ταῖς	δυσὶ φυλαῖς καὶ τῷ ἡμίσει:
[5, 2]	ὀργῆς τῆς πρὸς αὐτοὺς καὶ	ταῖς	δυσὶν αὐτῶν ἥτταις ἀρκεσθέντα δοῦναι
[5, 2]	πρὸς μάχην καὶ τοῖς ἐν	ταῖς	ἐνέδραις οὖσι τὸ σημεῖον αἴρουσιν
[5, 1]	δοὺς ἃ πρὸς τοὺς ἐν	ταῖς	ἐνέδραις συνετέτακτο κἀκείνους ἐπὶ τὴν
[5, 1]	οὕτως Ἰησοῦς καὶ τὴν γῆν	ταῖς	ἐννέα καὶ τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς
[5, 1]	σὺν τοῖς φυλάρχοις παραλαβὼν νέμει	ταῖς	ἐννέα φυλαῖς καὶ τῶν Μανασσητῶν
[5, 2]	ἠπείλουν δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐμποδίζοντα	ταῖς	ἐπιθυμίαις αὐτῶν. εἰς δ' ἀνάγκην
[5, 10]	ἰδιώταις ποιησόμενον. διατριβούσης δ' ἐπὶ	ταῖς	εὐχαῖς πολὺν χρόνον Ἠλὶς ὁ
[5, 9]	εὐσέβειαν προνοήσειεν αὐτῶν, ἐξῄει πάλιν	ταῖς	ἐχομέναις ἡμέραις ἐπὶ καλάμης συλλογὴν
[5, 1]	σκηνὴν καὶ τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν	ταῖς	θυσίαις σκεύη κομίζοντες, εἵποντο δὲ
[5, 4]	Ἰσραηλιτῶν> ἐφ' οἷς ἔπασχον καὶ	ταῖς	ἱκετείαις αὐτῶν ἐπικλασθεὶς ἀπήλλαξε τῆς
[5, 2]	ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν εἰς πεντακοσίους	ταῖς	λαιαῖς τῶν χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι,
[5, 6]	ἕνα τῶν στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν	ταῖς	Μαδιηνιτῶν σκηναῖς: παρ' αὐτῶν γὰρ
[5, 1]	εἶναι καὶ σῶον ἕξειν ἐν	ταῖς	μάχαις τὸν στρατὸν οὕτως τοῦ
[5, 10]	ἐπὶ θρησκείᾳ παραγινομένας ὕβριζον φθοραῖς	ταῖς	μὲν βίαν προσφέροντες τὰς δὲ
[5, 11]	παρουσίαν τῆς κιβωτοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις.	ταῖς	μέντοι γε ἑκατέρων προσδοκίαις οὐχ
[5, 1]	γεγονότος: ἀνῃροῦντο δ' οὖν ἐν	ταῖς	ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν ταῖς
[5, 1]	ταῖς ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν	ταῖς	οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ' οὐδὲν
[5, 5]	πρόσωπον ἤλαυνε τῶν Χαναναίων ἄνεμος	ταῖς	ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς
[5, 8]	ἤδη τὴν νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει	ταῖς	πύλαις, αὐταῖς τε φλιαῖς καὶ
[5, 1]	τοὺς πολεμίους: καὶ σάκκους ἐπενδύντες	ταῖς	στολαῖς δι' ὅλης ἡμέρας ἐν
[5, 10]	τὴν εὐωχίαν νέμοντος μοίρας κρεῶν	ταῖς	τε γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις,
[5, 8]	γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος αὐτὸν ἄγχει	ταῖς	χερσὶ καὶ εἰς τὸ χωρίον
[5, 6]	τοῦ θεοῦ τριακόσιοι ἄνδρες εὑρέθησαν	ταῖς	χερσὶ μετὰ φόβου προσενεγκάμενοι τὸ
[5, 1]	καὶ τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ	ταλαιπωρίας	ἐγίνωσκον. (Μετὰ δ' ὀλίγας ἡμέρας
[5, 1]	αὐτοῖς τινας γεωμετρίας ἐπιστήμονας, οὓς	τἀληθὲς	οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι διὰ τὴν
[5, 8]	ἐλθὼν τοῦ θεοῦ. (Ἡ δὲ	τἀνδρὶ	παραγενομένῳ τὰ παρὰ τοῦ ἀγγέλου
[5, 2]	ὑπ' αἰσχύνης εἰς ὄψιν ἐλθεῖν	τἀνδρί,	τοῦτον γὰρ μάλιστα τοῖς γεγενημένοις
[5, 11]	μὴ καρτερήσασα ζῆν ἐπὶ τῇ	τἀνδρὸς	δυστυχίᾳ. κυούσῃ μὲν αὐτῇ προσηγγέλη
[5, 8]	ἡ δὲ βουλομένη τὴν ἄλογον	τἀνδρὸς	λύπην σταλῆναι τὸν θεὸν ἱκέτευε
[5, 10]	καὶ τῆς μονώσεως. καὶ τῆς	τἀνδρὸς	παραμυθίας τῇ λύπῃ κρατήσασα εἰς
[5, 2]	μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ τῶν	τάξεων	ἐκέλευσαν ἀνελεῖν. καὶ φονεύουσι τὸ
[5, 1]	πολλαὶ δὲ ἦσαν τοῖς ἐκ	ταπεινοῦ	σχήματος εἰς τοῦτο δόξης καὶ
[5, 4]	τὸ παντελὲς αὐτῶν τὴν δύναμιν	ταπεινῶσαι	καὶ φόρους αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν.
[5, 6]	θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος, τοῦτ' ἐποίησαν.	ταραχὴ	δὲ λαμβάνει τοὺς ἀνθρώπους ἔτι
[5, 6]	διαφωνεῖν. ἅπαξ δὲ καταστάντες εἰς	ταραχὴν	πᾶν τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντες
[5, 8]	χιλίους, τοὺς δὲ ἄλλους τρέπεται	ταραχθέντας.	(Σαμψὼν δὲ μεῖζον ἢ χρὴ
[5, 5]	δ' ὑπὸ τῆς οἰκείας ἵππου	ταραχθέντες	ἔπεσον, ὡς ὑπὸ τῶν ἁρμάτων
[5, 1]	καὶ Ἐκδείπους. τὰ δὲ πρὸς	τὰς	ἀνατολὰς τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ πόλεως
[5, 8]	ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν εἰς	τὰς	ἀρούρας τῶν Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται
[5, 1]	ἀξιώματος μάλιστα τῶν πόλεων καὶ	τὰς	ἀρχὰς καὶ τὴν γερουσίαν καὶ
[5, 1]	λόγου τούτου τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον:	τὰς	γὰρ ἐσθῆτας καινὰς ὅτε ἐξῄεσαν
[5, 1]	τά τε ἤδη κατωρθωμένα καὶ	τὰς	γεγενημένας πράξεις, ὡς εἰσὶν ἄρισται
[5, 2]	ἤδη τὴν ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι, καὶ	τὰς	γερουσίας οὐκ ἀπεδείκνυσαν οὐδ' ἀρχὴν
[5, 2]	τήν τε Γάβαν ἐμπιπρᾶσι καὶ	τὰς	γυναῖκας καὶ τῶν ἀρρένων τοὺς
[5, 10]	φθοραῖς ταῖς μὲν βίαν προσφέροντες	τὰς	δὲ δώροις ὑπαγόμενοι: τυραννίδος δ'
[5, 1]	γὰρ ἤδη κατὰ τὴν Ἀμορραίαν	τὰς	δέκα. τούτων τρεῖς ἀπονέμει τοῖς
[5, 7]	μέρει τινὶ προαπεσταλμένῳ τοῦ Ἰορδάνου	τὰς	διαβάσεις κτείνει περὶ δισχιλίους καὶ
[5, 2]	τοῦ πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰς	τὰς	ἑαυτῶν πόλεις καὶ κατατίθενται τὰ
[5, 1]	τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ	τὰς	εἰς τὸν ποταμὸν φερούσας οὐδενὶ
[5, 10]	αὐτοῖς ἁρπαγῆς τρόπῳ, γυναῖκάς τε	τὰς	ἐπὶ θρησκείᾳ παραγινομένας ὕβριζον φθοραῖς
[5, 2]	καὶ τῆς ὀλιγότητος ἧκον ἐπὶ	τὰς	θύρας. τοῦ δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντος
[5, 1]	τῆς σκηνῆς βωμὸν χάλκεον, ᾧ	τὰς	θυσίας ποιήσειν: τὸν μέντοι γε
[5, 2]	αὐτοῖς τὰς τετρακοσίας ἔδοσαν παρθένους	τὰς	Ἰαβίτιδας, περὶ δὲ τῶν διακοσίων
[5, 1]	μετὰ ταῦτα τὸ πλῆθος εἰς	τὰς	ἰδίας κληρουχίας Ἰησοῦς αὐτὸς ἐν
[5, 8]	ῥύσασθαι τοῦ κακοῦ. καὶ πρὸς	τὰς	ἱκετείας ἐπικλασθεὶς ὁ θεὸς πηγὴν
[5, 1]	οἴδαμεν. χαίροντας οὖν ὑμᾶς ἐπὶ	τὰς	κληρουχίας ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα
[5, 8]	ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι	τὰς	κόμας αὐτοῦ ἐμήνυσεν. ὡς δ'
[5, 8]	πονήσειν Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε	τὰς	κόμας αὐτῷ μὴ ἀποκείρειν: ἔσται
[5, 2]	πρὸς τοὺς πενθεροὺς καὶ διαλυσάμενος	τὰς	μέμψεις καταλλάττεται πρὸς αὐτήν. καὶ
[5, 7]	οὓς καὶ πάντας ζῶντας κατέλιπε	τὰς	μὲν ἀνδράσιν ἐκδοὺς τοῖς δὲ
[5, 2]	δὲ Ἰούδα φυλὴ καὶ Σεμεωνὶς	τὰς	μὲν κατὰ τὴν ὀρεινὴν τῆς
[5, 1]	πεπεῖσθαι. καὶ τοῖς Λευίταις δὲ	τὰς	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα πόλεις ἀποδιδόναι:
[5, 2]	πρὸ τῆς πόλεως ἐνήδρευον παρεσομένας	τὰς	παρθένους ἔν τε ἀμπελῶσι καὶ
[5, 1]	εἰς μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ	τὰς	πόλεις αἱρῶν καὶ πᾶν ὅ
[5, 3]	ἐπ' ἀδείας τὸ λοιπὸν οἰκεῖν	τὰς	πόλεις ἠξίουν. ἅρματά τε οὖν
[5, 1]	τὴν ἀπ' Αἰγύπτου πρὸς τῷ	τὰς	πόλεις καρτερὰς ποιεῖν ἐκεῖνον ἅπαντ'
[5, 2]	γῇ θάπτουσι. καὶ διεξῄεσαν αἱροῦντες	τὰς	πόλεις, πλείστας τε λαβόντες ἐπολιόρκουν
[5, 8]	πότον καὶ τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα	τὰς	πράξεις αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι
[5, 7]	τρίτη μοῖρα τῆς στρατιᾶς καταλαμβάνει	τὰς	πύλας ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον τοὺς
[5, 1]	κατὰ τὰς ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε	τὰς	σάς, νῦν δὲ παρὰ δόξαν
[5, 6]	οὖν τὴν μᾶζαν φῂς ἰδεῖν	τὰς	σκηνὰς ἡμῶν ἀνατρέπουσαν, δέδια μὴ
[5, 5]	μεταθέμενοι τοῦ λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντες	τὰς	συμφορὰς αὐτοῖς ἐκ τῆς περιφρονήσεως
[5, 5]	τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι καὶ	τὰς	σφενδόνας: οἵ τε ὁπλῖται διὰ
[5, 2]	τοὺς μὴ ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο,	τάς	τε ἄλλας τῶν Βενιαμιτῶν πόλεις
[5, 2]	ὅλην κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι σῶσαι δυνηθεῖεν,	τάς	τε ἐπιορκίας οὐχ ὅταν ὑπὸ
[5, 1]	ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν,	τάς	τε εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ ἁπάσας
[5, 2]	οἱ δ' Ἰσραηλῖται γυναῖκας αὐτοῖς	τὰς	τετρακοσίας ἔδοσαν παρθένους τὰς Ἰαβίτιδας,
[5, 5]	ταῖς ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς	τὰς	τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι καὶ
[5, 6]	τοῦ βασιλέως σκηνὴν καταβαλεῖν καὶ	τὰς	τῶν στρατιωτῶν πάντων. ὁ δὲ
[5, 1]	δ' ἤδη γηραιὸς ὢν καὶ	τὰς	τῶν Χαναναίων πόλεις ὁρῶν οὐκ
[5, 6]	ποιήσαντος δὲ τοῦ Γεδεῶνος κατὰ	τὰς	ὑποθήκας τοῦ θεοῦ τριακόσιοι ἄνδρες
[5, 1]	κρείττονα. τινὰ μὲν οὖν κατὰ	τὰς	ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε τὰς σάς,
[5, 1]	τὰ ἅρματα πυρῶσαι, θαρσαλέος πρὸς	τὰς	ὑποσχέσεις τοῦ θεοῦ γενόμενος ἐξώρμησεν
[5, 4]	αὐτῶν ἀναιροῦσι, διέφυγέ τε οὐδεὶς	τὰς	χεῖρας αὐτῶν. καὶ οἱ μὲν
[5, 1]	οὗ διαβαίη τὸ πλῆθος καὶ	τἀσφαλοῦς	ἁψάμενον τύχοι. πάντων δὲ διαβάντων
[5, 8]	τῆς πρὸς αὐτὸν μὴ λέγει	ταῦθ'	ἅπερ δεῖται, ὡς οὐ σιγησομένης
[5, 7]	ἀκριβὲς κατανοῶν οὐ σκιὰς ἔλεγε	ταῦτ'	εἶναι, λόχον δ' ἀνδρῶν. καὶ
[5, 7]	ἔφησεν. (Καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις	ταῦτ'	εἰπὼν ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ' εὐξάμενος
[5, 1]	πρὸς αὐτὴν τοῖς κατασκόποις ὅρκους.	(Ταῦτ'	εἰπὼν καὶ διατάξας τὸν στρατὸν
[5, 8]	μόνον οἰκειότης” καὶ ὁ μὲν	ταῦτ'	εἰπὼν ᾤχετο κατὰ βούλησιν ἐλθὼν
[5, 10]	παρὰ τὸ συμφέρον αὐτοῖς ἠγάπησε.	ταῦτα	βιασάμενος ὅρκοις εἰπεῖν αὐτῷ τὸν
[5, 1]	ψήφισμα τὸ παρ' αὐτοῖς γενόμενον:	ταῦτα	γὰρ εἰδέναι σημείοις τοῖς ἐκ
[5, 7]	ὑπὸ τοῦ ἐνόντος πυρὸς διαφθαρεῖεν.	ταῦτα	δ' οὐ γέλωτος ἕνεκα, φησί,
[5, 2]	πολεμίων. ὁ δὲ θεὸς ἐπαγγέλλεται	ταῦτα	διὰ Φινεέσου προφητεύσαντος. (Ποιήσαντες οὖν
[5, 1]	καὶ τοῦ συνήθους τρόπου παρηλλαγμένοις”	(Ταῦτα	εἰπόντας ἐπαινέσας ὁ Φινεέσης παρῆν
[5, 1]	ἀπο στραφησομένου τὸ γένος ὑμῶν.	ταῦτα	εἰπὼν καὶ καθ' ἕνα τοὺς
[5, 7]	οὐδὲν διοίσειν. καὶ ὁ μὲν	ταῦτα	εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο λανθάνων
[5, 1]	ἂν ἄργυρος ᾖ καὶ χρυσός,	ταῦτα	ἐκέλευσε συγκομίζοντας ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν
[5, 8]	φήσαντος, οὐδὲ γὰρ κατὰ χρείαν	ταῦτα	εὐαγγελίσασθαι περὶ τῆς τοῦ παιδὸς
[5, 1]	αὐτῶν γενέσθαι. καὶ οἱ μὲν	ταῦτα	λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια
[5, 6]	κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν μετὰ	ταῦτα	Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας τε καὶ
[5, 8]	τὴν ταύτης αὔξησιν καὶ παραμονήν”	ταῦτα	μαθοῦσα καὶ στερήσασα τῆς κόμης
[5, 1]	διακείμενον οὕτως τῆς διανοίας ἔξελε.	(Ταῦτα	μὲν Ἰησοῦς ἐπὶ στόμα πεσὼν
[5, 1]	ἤδη τῷ θεῷ καθιερωμένων. καὶ	ταῦτα	μὲν Ἰησοῦς τοῖς ἱερεῦσιν εἰς
[5, 8]	δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν	ταῦτα	μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν ἤδη τὴν
[5, 2]	αὐτοὺς ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον καὶ	ταῦτα	οὐδὲ πόρρω πολεμίων ὄντας, τοῦ
[5, 1]	πλούσιον ἦν τὸ χωρίον, καὶ	ταῦτα	πάντα τοῖς στρατιώταις Ἰησοῦς διένειμεν
[5, 5]	φόρους. (Εἴκοσι μὲν οὖν ἔτη	ταῦτα	πάσχοντες ἤνυσαν μήτε αὐτοὶ φρονεῖν
[5, 1]	τετρῖφθαι: τρυχίνας γὰρ εἰς τὸ	ταῦτα	πιστοῦσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπίτηδες ἔλαβον.
[5, 7]	τῷ χωρίῳ δι' αὐτοῦ φέρων	ταῦτα	ποιεῖν τὴν στρατιὰν παρεκελεύσατο. καὶ
[5, 1]	ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα. (Ὡς δὲ	ταῦτα	ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν οὐκ ἐπεξῄεσαν
[5, 2]	εἶχον τὴν πόλιν. (Καὶ μετὰ	ταῦτα	πρὸς μὲν τοὺς πολεμίους μαλακῶς
[5, 1]	ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν πολεμίων, φράζει	ταῦτα	πρὸς τὸν λαὸν Ἰησοῦς, καὶ
[5, 1]	μαθεῖν ἦν προσγενομένου. (Μετὰ δὲ	ταῦτα	συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν στρατὸν
[5, 1]	ὅρκους δυσχερᾶναι. καὶ οἱ μὲν	ταῦτα	συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ τοῦ τείχους
[5, 9]	δὲ νόμῳ σε συνοικήσουσαν ἄξομαι.	(Ταῦτα	τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσης εὐθυμία κατεῖχεν
[5, 1]	αὐτῷ χρημάτων τετολμημένης, διὰ γὰρ	ταῦτα	τὴν νῦν αὐτοῖς ἧτταν συμπεσεῖν,
[5, 1]	θυσίας ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσας μετὰ	ταῦτα	τὸ πλῆθος εἰς τὰς ἰδίας
[5, 2]	τε ἄλλας τῶν Βενιαμιτῶν πόλεις	ταὐτὰ	δρῶσιν, οὕτως τε ἦσαν παρωξυμμένοι,
[5, 1]	ἔψυχε, τοὺς μὲν κατασκόπους εἰς	ταύτας	ἀποκρύπτει, τοῖς δὲ πεμφθεῖσιν ὑπὸ
[5, 1]	δὲ καὶ ἀρὰς ποιησάμενοι καὶ	ταύτας	ἐπὶ τῷ βωμῷ γεγραμμένας καταλιπόντες
[5, 1]	τειχῶν ὀχυρότητα καὶ τὴν ἐπὶ	ταύτῃ	τῶν οἰκητόρων πεποίθησιν, ἠξίου τοὺς
[5, 1]	τὴν γῆν ὑμᾶς ἀναδάσασθαι καὶ	ταύτην	ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ' εὖ ποιήσετε
[5, 3]	σὺν πόνοις μυρίοις εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο,	ταύτην	ἀπέβαλον διὰ τρυφήν. στρατεύσαντος γὰρ
[5, 4]	δ' αὐτῷ ἐν Ἱεριχοῦντι βασίλειον	ταύτην	ἀποδείξας οὐδὲν τῆς εἰς τὸ
[5, 11]	ἣν δ' ἐφοβοῦντο ἧτταν οὗτοι	ταύτην	Ἑβραῖοι παθόντες ἔγνωσαν αὐτοὺς μάτην
[5, 1]	Ἑβραίων γένους, γῆν τε κτήσασθαι	ταύτην	ἔδωκε καὶ κτηθεῖσαν εἰς ἅπαν
[5, 2]	(Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν εἰς Νεβρῶνα καὶ	ταύτην	ἑλόντες κτείνουσι πάντας: ὑπελείπετο δὲ
[5, 1]	ἀκέραιον τὴν πόλιν ἐπεὶ καὶ	ταύτην	ἐχομένην ἑώρων καὶ καταπιμπραμένην ὁμοῦ
[5, 7]	παρεθείσης, δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ καὶ	ταύτην	λαβεῖν Παραχωρεῖν τε ἰδίας εἰπὼν
[5, 8]	γυναικὶ μηνύσειεν. ἀρκέσειν δὲ φράσαντος	ταύτην	μόνην εἰδέναι, τίς εἴη λέγειν
[5, 2]	τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ ἐνέκειντο	ταύτην	παραλαβεῖν ἀξιοῦντες, ὁ μὲν ἱκέτευε
[5, 1]	τὴν ἡμέραν αὐτοῖς τοῦ θεοῦ	ταύτην	παρέξοντος αὐτομάτως καὶ δίχα τοῦ>
[5, 7]	ἐπ' αὐτῆς ἱδρύονται τειχίσαι τε	ταύτην	παρεσκευάζοντο. ἔφθη τε τὴν διάνοιαν
[5, 1]	ἄλλην ἀφορμὴν σωτηρίας ἔχειν ἢ	ταύτην	προφασιζομένων καὶ διὰ τοῦτ' ἐπ'
[5, 8]	γεγονότι. (Πρὸς δὲ τὴν ὕβριν	ταύτην	Σαμψὼν παροξυνθεὶς ἅπαντας ἔγνω σὺν
[5, 11]	τῆς κιβωτοῦ, δι' ὃν καὶ	ταύτην	συνέβαινεν εἶναι. παρῆν τε οὖν
[5, 8]	δεῦρο τοῦτο λέγεται. (Μετὰ δὲ	ταύτην	τὴν μάχην Σαμψὼν καταφρονῶν τῶν
[5, 8]	τὴν ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶς κόμην	ταύτην	τρέφω παρεγγυήσαντος μὴ ἀποκείρειν τοῦ
[5, 1]	οὐχ ὑπ' αὐθαδείας προήχθημεν ὥστε	ταύτην	ὑπάγεσθαι τοῖς ὅπλοις τὴν γῆν,
[5, 7]	δουλείας ἀπήλλαξεν ἐν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα	ταύτην	ὑπομείναντας. ἀναστρέφων δὲ συμφορᾷ περιπίπτει
[5, 8]	ἰσχὺν εἶναί μοι κατὰ τὴν	ταύτης	αὔξησιν καὶ παραμονήν” ταῦτα μαθοῦσα
[5, 8]	αὐτῶν ἐλάμβανον ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα.	ταύτης	δ' ἐλευθεροῦνται τῆς ἀνάγκης τούτῳ
[5, 1]	αὐτῶν εἶναι τὴν γῆν συμβέβηκε	ταύτης	δὲ ὀρεινὴν τὴν πολλήν, ἀλλ'
[5, 1]	ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπὸ	ταύτης	δίκην ἀδύνατον. εἰ δ' οἴεσθε
[5, 1]	κατασκόπων καὶ μὴν τῆς εὐεργεσίας	ταύτης	ἔλεγεν ἐν ταῖς ἀμοιβαῖς οὐχ
[5, 2]	τῆς δὲ γῆς καὶ τῶν	ταύτης	ἔργων ἐπεμελοῦντο. τῶν δὲ κατὰ
[5, 6]	μέλλοντας ἐρρύσατο. τῆς μέντοι ὕβρεως	ταύτης	ἡ φυλὴ δίκην ἐξέτισεν, ἣν
[5, 10]	τε καὶ Φενάνναν. ἐκ δὴ	ταύτης	καὶ παῖδες αὐτῷ γίνονται, τὴν
[5, 5]	ἱππέας, τρισχιλίων δὲ ἁρμάτων ηὐπόρει.	ταύτης	οὖν στρατηγὸς τῆς δυνάμεως Σισάρης
[5, 1]	φυλῆς δηλοῦντος κατὰ φατρίας πάλιν	ταύτης	προτίθησι τὸν κλῆρον. τὸ δ'
[5, 4]	Ἰούδης δ' ἐκ τῆς αἰτίας	ταύτης	τιμηθεὶς τῇ τοῦ πλήθους παντὸς
[5, 2]	ἔπειθον φέρειν καὶ συνελθεῖν εἰς	ταὐτὸ	καὶ μὴ παντελῆ τῆς Βενιαμίτιδος
[5, 8]	τῶν ἀρχόντων καὶ γνωριμωτάτων ἐν	ταὐτῷ	εὐωχουμένων, οἶκος δ' ἦν δύο
[5, 1]	μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ	ταφῆς	ἀτίμου καὶ καταδίκῳ πρεπούσης τυγχάνει.
[5, 7]	ἀρχὴν κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸς καὶ	ταφῆς	ἐν Καμμὼν πόλει τῆς Γαλαδηνῆς
[5, 7]	ἄξιον γηραιὸς ὢν ἀπέθανε καὶ	ταφῆς	ἐν τῇ πατρίδι τυγχάνει. (Ἀψανοῦς
[5, 7]	γῆς ἀπολιπὼν θνήσκει γηραιὸς καὶ	ταφῆς	ἐν Φαραθῷ λαμπρᾶς τυγχάνει. ~(Μετὰ
[5, 1]	καταλιπών, καὶ μνημεῖον αὐτῷ καὶ	τάφος	ἐν Γαβαθᾶ πόλει τυγχάνει. ~(Μετὰ
[5, 9]	ἐκείνης ὡς συγγενής ἐστι καὶ	τάχα	ἂν δι' εὐσέβειαν προνοήσειεν αὐτῶν,
[5, 1]	δὲ τὸ συγγενὲς καὶ τὸ	τάχα	καὶ λόγοις ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας
[5, 2]	σώζεται ἤνθησέ τε παραχρῆμα καὶ	ταχεῖαν	εἴς τε πλῆθος καὶ τὰ
[5, 7]	ποιεῖν τὴν στρατιὰν παρεκελεύσατο. καὶ	ταχέως	περιληφθείσης ἐν κύκλῳ τῆς πέτρας
[5, 9]	διελθόντων δὲ δέκα ἐτῶν ὅ	τε	Ἀβιμέλεχος καὶ μετ' αὐτὸν οἱ
[5, 7]	Μανασσίτιδος φυλῆς παραλαμβάνει ἀνὴρ τά	τε	ἄλλα εὐδαίμων καὶ παῖδας ἀγαθοὺς
[5, 2]	μὴ ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάς	τε	ἄλλας τῶν Βενιαμιτῶν πόλεις ταὐτὰ
[5, 8]	τε φλιαῖς καὶ μοχλοῖς ὅση	τε	ἄλλη περὶ αὐταῖς ἦν ξύλωσις
[5, 2]	ἐνήδρευον παρεσομένας τὰς παρθένους ἔν	τε	ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις ἐν οἷς
[5, 4]	τοὔνομα Γήρα τε πατρὸς τολμῆσαί	τε	ἀνδρειότατος καὶ τῷ σώματι πρὸς
[5, 5]	γυναῖκα Ἰάλην ὄνομα, ἣ κρύψαι	τε	ἀξιώσαντα δέχεται καὶ ποτὸν αἰτήσαντι
[5, 3]	(Τοῖς δ' Ἰσραηλίταις προύβαινεν ὑπό	τε	ἀπειρίας τοῦ πονεῖν τὰ κακὰ
[5, 8]	ὁδοῦ ῥίπτει τὸ θηρίον. (Πάλιν	τε	ἀπιὼν πρὸς τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει
[5, 8]	ἐπὶ τῆς πέτρας ἀποθέσθαι τούς	τε	ἄρτους καὶ τὰ κρέα χωρὶς
[5, 7]	ἤδη βλασφημεῖν τὸν Ἀβιμέλεχον, οἵ	τε	ἄρχοντες ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ
[5, 1]	ἀποσκευῆς ἄπειρόν τι πλῆθος, ἀγέλας	τε	βοσκημάτων ἔλαβον οἱ Ἑβραῖοι καὶ
[5, 1]	τῆς Ἱεριχοῦντος, Ἰησοῦς τε τόν	τε	βωμὸν ἐκ τῶν λίθων ὧν
[5, 2]	ἀπέθανον. οἱ δ' Ἰσραηλῖται τήν	τε	Γάβαν ἐμπιπρᾶσι καὶ τὰς γυναῖκας
[5, 11]	ἐπὶ τῇ κιβωτῷ τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν	τε	γὰρ εὐθὺς εἰς χεῖρας ἐλθόντες
[5, 1]	σπανίζειν τότε ῥᾳδίως εὐποροῦντες: τόν	τε	γὰρ σῖτον ἀκμάζοντα ἤδη τῶν
[5, 6]	ἀνασώζειν ἀδυνάτως ἔχειν ἔλεγε: τήν	τε	γὰρ φυλὴν ἐξ ἧς ὑπῆρχε
[5, 9]	κατελθὼν εἰς τὴν πόλιν τήν	τε	γερουσίαν συνῆγε καὶ μεταπεμψάμενος Ῥούθην
[5, 1]	γὰρ ἔζευκτο τὸ πρότερον, βουλομένους	τε	γεφυροῦν οὐχ ἕξειν σχολὴν παρὰ
[5, 10]	δ' ἐκ τῆς Ἄννας υἱεῖς	τε	γίνονται καὶ τρεῖς θυγατέρες. (Σαμουῆλος
[5, 9]	τῷ δεινῷ μὴ δυνάμενος τήν	τε	γυναῖκα Νααμεὶν καὶ τοὺς παῖδας
[5, 2]	ὄνομα σχετλιασάσης ἔφη τις τούτοις	τε	γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν εἰπεῖν καὶ
[5, 10]	εὐωχίαν νέμοντος μοίρας κρεῶν ταῖς	τε	γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις, ἡ
[5, 1]	κατὰ πρόσωπον αὐτοῖς ποιεῖ, σημεῖά	τε	δοὺς ἃ πρὸς τοὺς ἐν
[5, 1]	τε κατασκόπους εἰς Ἱεριχοῦντα τήν	τε	δύναμιν αὐτῶν καὶ τίνα διάνοιαν
[5, 5]	εἶχον. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας ἧττόν	τε	ἔβλαπτε κατόπιν γινόμενος ὁ χειμὼν
[5, 2]	ἡμίσεις συνέβαλον τοῖς Βενιαμίταις ὑπεχώρουν	τε	ἐγκειμένων, καὶ ἐδίωκον οἱ Βενιαμῖται
[5, 1]	κατ' αὐτῶν πολέμῳ, ὡς τούτους	τε	εἶδον παρόντας σὺν αὐτῷ, τέσσαρες
[5, 4]	οἱ δ' ἀσμένως ἀκούσαντες αὐτοί	τε	εἰς τὰ ὅπλα ᾔεσαν καὶ
[5, 1]	τ' ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντες, θεός	τε	εἷς, ὃς τούς τε ἡμετέρους
[5, 8]	θεὸν αὐτοῖς ὁραθῆναι. (Καὶ κύει	τε	ἐκείνη καὶ φυλακὴν εἶχε τῶν
[5, 1]	Μωυσεῖ, καὶ παρεκάλει χαριζομένους τῇ	τε	ἐκείνου προνοίᾳ μηδ' ὅτε ἀπέθνησκε
[5, 1]	τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ θεόν	τε	ἕνα γινώσκειν τὸν Ἑβραίοις ἅπασι
[5, 2]	προγόνους ἡμῶν παρειλήφαμεν γενομένους. παραχρῆμά	τε	ἐξῆγον ἐπ' αὐτοὺς τὸ στρατόπεδον
[5, 2]	δώσειν πρὸς γάμον θυγατέρα στρατεύσειν	τε	ἐπ' αὐτούς, μᾶλλον αὐτοῖς δι'
[5, 2]	κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι σῶσαι δυνηθεῖεν, τάς	τε	ἐπιορκίας οὐχ ὅταν ὑπὸ ἀνάγκης
[5, 1]	τέχνην, ἐντολὰς δοὺς ἀποτιμήσασθαι τῆς	τε	εὐδαίμονος ἰδίᾳ τὸ μέτρον γῆς
[5, 1]	αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν, τάς	τε	εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν
[5, 1]	παρήγγειλε. καὶ σπουδῇ συνδραμόντων τά	τε	ἤδη κατωρθωμένα καὶ τὰς γεγενημένας
[5, 10]	θεὸς τοῖς παισὶν αὐτοῦ τῷ	τε	Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ
[5, 1]	θεός τε εἷς, ὃς τούς	τε	ἡμετέρους προγόνους καὶ τοὺς ὑμῶν
[5, 2]	τοῖς πολεμίοις. οἱ δὲ ἅμα	τε	ἠπατημένους αὑτοὺς ᾔσθοντο καὶ ἐν
[5, 2]	Βενιαμιτῶν πόλεις ταὐτὰ δρῶσιν, οὕτως	τε	ἦσαν παρωξυμμένοι, ὡς καὶ Ἰάβησον
[5, 7]	διαβὰς εἰς τὴν Ἀμμανῖτιν πόλεις	τε	ἠφάνισε πολλὰς καὶ λείαν ἤλασε
[5, 6]	τῶν πολεμίων ἐκ συνθήματος σάλπιγξί	τε	ἠχήσαντας καὶ τοὺς ἀμφορέας κατεάξαντας
[5, 4]	ἔξεισι προσκλίνας τὴν θύραν. οἵ	τε	θεράποντες ἠρέμουν εἰς ὕπνον τετράφθαι
[5, 7]	Μωυσεῖ καὶ ταύτην λαβεῖν Παραχωρεῖν	τε	ἰδίας εἰπὼν γῆς, ἣν θεοῦ
[5, 1]	τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων αὐτόν	τε	Ἰησοῦν καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ
[5, 1]	τοὺς ἐχθροὺς καὶ κελεύσαντος τούς	τε	ἵππους ἀχρήστους ποιῆσαι καὶ τὰ
[5, 1]	σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ βωμόν	τε	ἵστησιν ὅπου προεῖπε Μωυσῆς καὶ
[5, 2]	πεδίῳ καὶ πρὸς θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά	τε	καὶ Ἄζωτον. διαφεύγει δ' αὐτοὺς
[5, 6]	μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας	τε	καὶ Ἄραβας στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺς
[5, 1]	καὶ κατ' ἰδίαν ἕκαστος χρυσοῦ	τε	καὶ ἀργύρου καὶ ἐσθήτων καὶ
[5, 6]	καὶ δύο τῶν βασιλέων Ὤρηβόν	τε	καὶ Ζῆβον. οἱ δὲ λοιποὶ
[5, 1]	ἀλλ' ὑπερβολὴν εἰς καρπῶν ἐκτροφήν	τε	καὶ κάλλος οὐκ ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ.
[5, 1]	συνεργίαν ἔμαθεν ἐπισημήναντος αὐτοῦ βρονταῖς	τε	καὶ κεραυνῶν ἀφέσει καὶ χαλάζης
[5, 8]	γονὴν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν καλοῦ	τε	καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ' ᾧ
[5, 6]	καὶ τῶν πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμους	τε	καὶ σπήλαια ποιησάμενοι πᾶν ὅ
[5, 8]	ἑπτὰ ποιούμενοι τὴν ζήτησιν, ὀθόνας	τε	καὶ στολὰς γέρας τῆς συνέσεως
[5, 1]	ἔλαχε τῆς Ἰδουμαίας τὴν Αἰγύπτῳ	τε	καὶ τῇ Ἀραβίᾳ πρόσορον οὖσαν.
[5, 1]	σκηνὴν ἑστάκεσαν. (Καὶ Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν	τε	καὶ τὴν γερουσίαν σὺν τοῖς
[5, 2]	παραδιδόντι τὴν πόλιν σώσειν αὐτόν	τε	καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος
[5, 6]	ἐν αὐτῇ τῇ μάχῃ Μαδιηνιτῶν	τε	καὶ τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖς Ἀράβων
[5, 10]	κατοικῶν ἐγάμει δύο γυναῖκας Ἄνναν	τε	καὶ Φενάνναν. ἐκ δὴ ταύτης
[5, 10]	ἀρχιερεῖ δύο παῖδες ἦσαν Ὁφνίης	τε	καὶ Φινεέσης. οὗτοι καὶ πρὸς
[5, 1]	ἐκ τῆς ἁλώσεως συναθροίζεται ἀργύρου	τε	καὶ χρυσοῦ καὶ προσέτι χαλκοῦ
[5, 1]	ἀλλὰ πορρωτάτω τούτων κατοικεῖν, ἥκειν	τε	κατὰ πύστιν τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ
[5, 1]	αὐτοῖς ὧν συνέκαμον ὁμολογοῦντας, ἕνα	τε	κατὰ φυλὴν ἀρετῇ προύχειν μαρτυρηθέντα
[5, 1]	ἕτοιμον εἶναι τὸ πλῆθος, πέμπει	τε	κατασκόπους εἰς Ἱεριχοῦντα τήν τε
[5, 11]	οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς, ἥ	τε	κιβωτὸς ἤγετο πρὸς τῶν πολεμίων.
[5, 1]	ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺς καμούσῃ τῷ	τε	κοινῇ συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺς εἰς
[5, 2]	Ἑβραίων διαλέκτῳ κύριος γίνεται: ἤλπιζόν	τε	κρατήσειν τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ τὸ
[5, 1]	δεσπότης τοῦ Ἑβραίων γένους, γῆν	τε	κτήσασθαι ταύτην ἔδωκε καὶ κτηθεῖσαν
[5, 2]	διεξῄεσαν αἱροῦντες τὰς πόλεις, πλείστας	τε	λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν
[5, 8]	Ἑβραίων συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν	τε	λέγοντες ὅπως αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον
[5, 7]	τοῖς ξύλοις πῦρ ἐμβάλλουσιν ὅσα	τε	μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν ἔχει καὶ
[5, 7]	προγόνοις αὐτῶν εὐλόγως ἐγκαλοῦσι χάριν	τε	μᾶλλον τῆς Ἀμμανίτιδος αὐτοῖς ἔχειν
[5, 1]	τὸ μέγα τελευτᾷ πεδίον, τῆς	τε	Μανασσήτιδος οἱ ἡμίσεις ἀπὸ μὲν
[5, 1]	τοῦτ' ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην	τε	μεγάλην καὶ δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν
[5, 1]	πράττειν ὅσα καὶ νοήσειε τῶν	τε	μετ' αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων
[5, 9]	σὺν ταῖς Βοάζου θεραπαινίσιν. (Ἐλθών	τε	μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας καὶ
[5, 1]	παρὰ τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων	τε	μὴ τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖς ὁ
[5, 2]	εἰς τοὺς ξένους ὕβρεως αὐτός	τε	μηδὲν ἀδικήσειν οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ
[5, 7]	πρῶτον αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών	τε	νικᾷ παρὰ πολὺ καὶ φονεύων
[5, 1]	παρ' αὐτοῦ βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου	τε	νικήσειν τοὺς ἐχθροὺς καὶ κελεύσαντος
[5, 6]	ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ	τε	νικῶσι τοὺς συμβαλόντας καὶ τὸν
[5, 6]	προσενεγκάμενοι τὸ ὕδωρ τεταραγμένως, ἔφησέ	τε	ὁ θεὸς τούτους ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν
[5, 5]	εἶναι καὶ τὰς σφενδόνας: οἵ	τε	ὁπλῖται διὰ τὸ κρύος χρῆσθαι
[5, 4]	διάβασιν πολλοὺς αὐτῶν ἀναιροῦσι, διέφυγέ	τε	οὐδεὶς τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ
[5, 1]	μάχῃ πέσοι τῶν σῶν, σύ	τε	οὐκ ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοις αἰτίαν
[5, 3]	οὔτε πολεμεῖν ὄντες ἱκανοὶ γῆν	τε	οὐκ ἔχοντες ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ
[5, 7]	μνηστεύσεσθαι πρὸς τὸν δῆμον. ὅ	τε	οὖν Ἀβιμέλεχος ἐκάθισεν ἐνεδρεύων καὶ
[5, 10]	τῷ θεῷ προφήτην γενησόμενον: κόμη	τε	οὖν αὐτῷ ἀνεῖτο καὶ ποτὸν
[5, 11]	καὶ ταύτην συνέβαινεν εἶναι. παρῆν	τε	οὖν ἡ κιβωτὸς καὶ οἱ
[5, 7]	τὸ οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ	τε	οὖν καρπὸς μετὰ ἀσφαλείας συνάγεται
[5, 3]	οἰκεῖν τὰς πόλεις ἠξίουν. ἅρματά	τε	οὖν παρεσκευάζοντο καὶ τὸ ὁπλιτικὸν
[5, 10]	ἀπέλειπεν ὁ βίος αὐτῶν. ὅ	τε	οὖν πατὴρ αὐτὸς ἐπὶ τούτοις
[5, 1]	νῦν καμοῦσαν αὖθις βραδυτέραν. χάριν	τε	οὖν ὑμῖν ὧν συνήρασθε κινδύνων
[5, 1]	συμφορᾶς τοὺς Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων	τε	ὄχλος ἑάλω καὶ γυναικῶν καὶ
[5, 2]	πρὸς τὸ πολεμεῖν ἀηδῶς πολλά	τε	παρὰ τῶν Χαναναίων λαβόντες καὶ
[5, 2]	τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται ἤνθησέ	τε	παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν εἴς τε
[5, 9]	μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν	τε	παρέχειν αὐτῇ καὶ ποτόν, ὁπότε
[5, 1]	σοι τούτων ἴασιν εὑρεῖν, τό	τε	παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος
[5, 1]	Ἀζώτῳ καὶ Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν	τε	πᾶσαν καὶ Γίτταν ἀπ' Ἀκκαρῶνος
[5, 4]	νεανίας Ἰούδης μὲν τοὔνομα Γήρα	τε	πατρὸς τολμῆσαί τε ἀνδρειότατος καὶ
[5, 4]	τὸ πλῆθος κακώσεως παρέλιπεν εἴς	τε	πενίαν αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα
[5, 2]	τοὺς Ἰσραηλίτας οἱ Βενιαμῖται ἄνδρες	τε	πίπτουσιν ἐξ αὐτῶν εἰς δισμυρίους
[5, 10]	αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς πραττομένοις, τό	τε	πλῆθος ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει τὴν
[5, 2]	τε παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν εἴς	τε	πλῆθος καὶ τὰ ἄλλα πάντα
[5, 1]	τῆς ἄλλης ἐπισκευῆς ἕνεκα, τετραπόδων	τε	πλήθους ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν
[5, 3]	καὶ τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ	τε	πόλεις αὐτῶν συνεφρόνουν καὶ τῆς
[5, 3]	Ἀσκάλωνα καὶ Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλας	τε	πολλὰς τῶν ἐν τῷ πεδίῳ
[5, 6]	Ἀράβων περὶ μυριάδας δώδεκα, λεία	τε	πολλὴ χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ
[5, 1]	ἡμῖν πόνων πλοῦτος ἄφθονος λείαν	τε	πολλὴν ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν καὶ
[5, 7]	ἐκ τῆς Γαλαδηνῆς ἐληλύθει, φόνον	τε	πολὺν αὐτῶν εἰργάσατο καὶ διώκων
[5, 6]	ἀνῄρουν νομίζοντες εἶναι πολέμιον, φόνος	τε	πολὺς ἦν. καὶ φήμῃ πρὸς
[5, 7]	τῷ λογισμῷ τὸ γενησόμενον οἷόν	τε	πραχθὲν δόξει τοῖς ἀκούσασι. (Τῆς
[5, 10]	δ' ἐστὶν ὁ καλῶν, σήμαινέ	τε	πρὸς αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω. καὶ
[5, 7]	αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί	τε	πρὸς συμμαχίαν οὐ παρεγένοντο δέον
[5, 10]	τῇ μητρὶ περικαθημένους, εἰς δάκρυά	τε	προύπεσε καὶ τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν
[5, 1]	(Διαβᾶσα δὲ τὸν ποταμὸν ἥ	τε	Ῥουβηλὶς φυλὴ καὶ Γαδὶς καὶ
[5, 1]	ἔχοντες, ἔπειτα οἱ Λευῖται τήν	τε	σκηνὴν καὶ τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν
[5, 1]	δὲ οὕτως ὁ Ἰησοῦς τήν	τε	στρατιὰν καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ τῶν
[5, 7]	τὴν γενεὰν καταλιπόντες τριάκοντα, ἤλαυνέ	τε	σὺν αὐτοῖς οὖσιν ἑβδομήκοντα πᾶσιν
[5, 7]	δὲ τοὺς συγγενεῖς ὡρμηκότες: ἠπείλει	τε	σὺν τῷ θεῷ λήψεσθαι δίκην
[5, 8]	παρ' ἐμοῦ” φιλοτιμουμένων δὲ ὁμοῦ	τε	συνετοὺς δόξαι καὶ κέρδος εὕρασθαι
[5, 1]	ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις ἄκρος πρός	τε	τὰ ἔργα καὶ τοὺς κινδύνους
[5, 1]	κινδύνους εὔψυχος καὶ μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί	τε	τὰ κατὰ τὴν εἰρήνην δεξιώτατος
[5, 10]	ἐλάμβανον αὐτοῖς ἁρπαγῆς τρόπῳ, γυναῖκάς	τε	τὰς ἐπὶ θρησκείᾳ παραγινομένας ὕβριζον
[5, 8]	ᾧ πονήσειν Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ. παρῄνει	τε	τὰς κόμας αὐτῷ μὴ ἀποκείρειν:
[5, 7]	εὑρόντες ἐπ' αὐτῆς ἱδρύονται τειχίσαι	τε	ταύτην παρεσκευάζοντο. ἔφθη τε τὴν
[5, 1]	αὐτῶν τὴν πόλιν κατενόησαν, τῶν	τε	τειχῶν ὅσα καρτερὰ καὶ ὅσα
[5, 1]	παρ' αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι	τε	τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῖν
[5, 1]	ἁλίσκεσθαι τῆς πόλεως, συνεβούλευον κτῆσίν	τε	τὴν αὐτῆς καὶ τοὺς οἰκείους
[5, 7]	τειχίσαι τε ταύτην παρεσκευάζοντο. ἔφθη	τε	τὴν διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχος μαθὼν
[5, 2]	ἑαυτοῦ θυγατρὸς αὐτοῖς παρεχώρει, πληρώσειν	τε	τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον
[5, 1]	θεοῦ δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει	τε	τὴν κλοπὴν καὶ τὰ φώρια
[5, 6]	τοὺς ἀρετῇ διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως	τε	τὴν νίκην παρέντες τοῦ θεοῦ
[5, 1]	δόξης καὶ περιουσίας προελθοῦσι, φυλάττειν	τε	τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν οὕτως
[5, 2]	τῆς φυλῆς. (Οἱ δ' ὑπό	τε	τῆς ὄψεως καὶ τῆς ἀκοῆς
[5, 1]	καὶ μετὰ τούτους Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν	τε	τὸ ὄρος καὶ τὸν ποταμὸν
[5, 1]	τὸν στρατὸν εἰς ἀλκὴν, περιώδευόν	τε	τὸ τεῖχος ἑπομένης τῆς γερουσίας,
[5, 1]	κατοικοῦντες ἔγγιστα τοῖς Ἱεροσολύμοις τά	τε	τοῖς Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα πάθη καὶ
[5, 1]	δέκα σταδίων τῆς Ἱεριχοῦντος, Ἰησοῦς	τε	τόν τε βωμὸν ἐκ τῶν
[5, 3]	φόβον ἑκουσίως αὐτῷ προσεχώρησαν, φόρους	τε	τοῦ δυνατοῦ μείζονας ἐπιταγέντες ἐτέλουν
[5, 4]	μεσούσης ἀνεῖντο αἱ φυλακαὶ ὑπό	τε	τοῦ καύματος καὶ πρὸς ἄριστον
[5, 5]	ἐλάμβανον τῶν πρότερον ἠτυχημένων ὑπό	τε	τοῦ μήτε σέβειν τὸν θεὸν
[5, 8]	ἐρᾷ παρθένου τῶν ἐπιχωρίων παρακαλεῖ	τε	τοὺς γονεῖς ἄγεσθαι πρὸς γάμον
[5, 1]	νόμων οἷς κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς	τε	τριάκοντα καὶ ἕνα τολμήσαντας αὐτοῖς
[5, 1]	ποταμὸν ἐλευθέρους ἑαυτοὺς ἤδη ἀπό	τε	τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῆς ἐν
[5, 1]	μιάσματος ἐν αὐτῷ γεγονότος κλοπῆς	τε	τῶν καθιερωμένων αὐτῷ χρημάτων τετολμημένης,
[5, 3]	τοῦ τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως πολλούς	τε	τῶν παραταξαμένων ἀπώλεσαν καὶ πολιορκούμενοι
[5, 1]	πόλεις ὁρῶν οὐκ εὐαλώτους ὑπό	τε	τῶν χωρίων ἐν οἷς ἦσαν
[5, 5]	ὕδωρ πολὺ καὶ χάλαζα, τόν	τε	ὑετὸν κατὰ πρόσωπον ἤλαυνε τῶν
[5, 5]	δὲ στρατεύσας ἐπ' Ἄσωρον Ἰοαβινόν	τε	ὑπαντιάσαντα κτείνει καὶ τοῦ στρατηγοῦ
[5, 6]	δὲ λαμβάνει τοὺς ἀνθρώπους ἔτι	τε>	ὑπνοῦντας καὶ δείματα: νὺξ γὰρ
[5, 1]	μετὰ τῆς γερουσίας ὄμνυσιν ἕξειν	τε	φίλους καὶ συμμάχους καὶ μηδὲν
[5, 11]	πατρὸς ἐπιδεχόμενοι τὴν τιμήν, ἐκεῖνός	τε	Φινεέσῃ τῷ παιδὶ αὐτοῦ παραδίδωσι,
[5, 8]	ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς πύλαις, αὐταῖς	τε	φλιαῖς καὶ μοχλοῖς ὅση τε
[5, 7]	δ' ἄλλοι σκιδναμένους μεταθέουσι, πανταχοῦ	τε	φόνος ἦν. καὶ κατασκάψας εἰς
[5, 1]	προστάντων τοῦ κοινῇ συμφέροντος, παρήγγειλέ	τε	φυλῇ ἑκάστῃ τοῦ γένους τῶν
[5, 1]	καὶ τὰ ἅρματα ἐνεπίμπρα, τήν	τε	χώραν ἐπ' ἀδείας διεπορεύετο μηδενὸς
[5, 2]	Γάβῃ διαιτώμενος συντυγχάνων αὐτῷ, τίς	τε	ὢν ἤρετο καὶ δι' ἃς
[5, 1]	στρατὸν οὕτως τοῦ θεοῦ προυπεσχημένου,	τεθαρρηκότας	παραδόξως ἑώρων τοὺς πολεμίους: καὶ
[5, 11]	αὐτοὺς μάτην ἐπὶ τῇ κιβωτῷ	τεθαρσηκότας:	ἐτράπησάν τε γὰρ εὐθὺς εἰς
[5, 2]	κρατήσειν τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ τὸ	τεθνάναι	Ἰησοῦν. συμμίξαντες δὲ αὐτοῖς Ἰσραηλῖται
[5, 7]	πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν πολιτῶν	τεθνηξομένῃ,	παρεκάλεσε δὲ δύο μῆνας αὐτῇ
[5, 10]	Ἠλὶ δὲ παῖδας ἡμέρᾳ μιᾷ	τεθνηξομένους	καὶ τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰς
[5, 1]	πόλιν τῶν ἔνδον περὶ τοῖς	τείχεσιν	ὄντων, ἐνίων δὲ καὶ πρὸς
[5, 1]	Ἰσραηλιτῶν οὐκ ἐπεξῄεσαν οἱ Χαναναῖοι	τειχήρεις	δ' ἡσύχαζον, πολιορκεῖν αὐτοὺς Ἰησοῦς
[5, 7]	ὀχυρὰν εὑρόντες ἐπ' αὐτῆς ἱδρύονται	τειχίσαι	τε ταύτην παρεσκευάζοντο. ἔφθη τε
[5, 1]	εἰς ἀλκὴν, περιώδευόν τε τὸ	τεῖχος	ἑπομένης τῆς γερουσίας, καὶ σαλπισάντων
[5, 1]	πρὸς ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ	τεῖχος	μήτε μηχανῆς μήτε ἄλλης βίας
[5, 1]	αὐτῇ πρὸς τὴν παράδοξον τοῦ	τείχους	ἀνατροπὴν καταπεπληγότων καὶ τοῦ φρονήματος
[5, 1]	λίνου γὰρ ἀγκαλίδας ἐπὶ τοῦ	τείχους	ἔψυχε, τοὺς μὲν κατασκόπους εἰς
[5, 1]	ταῦτα συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ τοῦ	τείχους	καθιμήσαντες ἑαυτούς, καὶ διασωθέντες πρὸς
[5, 1]	ὑποχωροῦσιν εἴς τι καταγώγιον τοῦ	τείχους	πλησίον, εἰς ὃ καὶ προήχθησαν
[5, 1]	ἀρὰς ἔθετο, ὅπως θεμελίους μὲν	τειχῶν	βαλόμενος στερηθῇ τοῦ πρώτου παιδός,
[5, 1]	πλὴν εἰ μή τινες ὀχυρότητι	τειχῶν	διέφυγον. Ἰησοῦς δ' ἐκ τῶν
[5, 1]	ἦσαν ὀχυρότητος καὶ τῆς τῶν	τειχῶν	ἰσχύος, ἃ τῇ φυσικῇ τῶν
[5, 1]	τοῦ> πόνου τοῦ σφετέρου τῶν	τειχῶν	κατενεχθησομένων. κτείνειν μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν
[5, 1]	τὴν πόλιν κατενόησαν, τῶν τε	τειχῶν	ὅσα καρτερὰ καὶ ὅσα μὴ
[5, 1]	μεγάλης πολιορκίας διὰ τὴν τῶν	τειχῶν	ὀχυρότητα καὶ τὴν ἐπὶ ταύτῃ
[5, 2]	ἦν ἡ καθύπερθεν αὐτοῖς αἱρεθῆναι	τειχῶν	ὀχυρότητι καὶ φύσει τοῦ χωρίου.
[5, 1]	ταῦτα λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ	τεκμήρια	τῆς ὁδοιπορίας παρεκάλουν ἐπὶ συνθήκας
[5, 1]	βυθοῦ τοῦ προφήτου κελεύσαντος ἱδρυσάμενος	τεκμήριον	γενησόμενον τῆς ἀνακοπῆς τοῦ ῥεύματος
[5, 1]	σύμβολον δὲ ὅπως εἴη καὶ	τεκμήριον	εἰς τὸν αἰῶνα τῆς πρὸς
[5, 6]	θεῷ, ὑποτυχών τοῦτο γοῦν, ἔφη,	τεκμήριον	τῆς εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον τῇ
[5, 8]	καὶ εἰς δάκρυα προπιπτούσης καὶ	τεκμήριον	τιθεμένης τῆς πρὸς αὐτὴν δυσνοίας
[5, 1]	πολλὴν ἀνύσαντες ὁδὸν ἔφασκον καὶ	τεκμήριον	τοῦ λόγου τούτου τὸ σχῆμα
[5, 1]	ἡμᾶς ἐξεγείραντος, ᾧ διὰ πολλῶν	τεκμηρίων	ἐπηγγέλλου κτήσασθαι παρέξειν ἡμῖν τήνδε
[5, 7]	οὐθείς, ἀλλ' ἅμα γυναιξὶ καὶ	τέκνοις	ἀπώλοντο, ἄνδρες μὲν περὶ πεντακοσίους
[5, 10]	ταῖς τε γυναιξὶ καὶ τοῖς	τέκνοις,	ἡ Ἄννα θεασαμένη τοὺς τῆς
[5, 2]	τῆς πόλεως οἱ πεμφθέντες σὺν	τέκνοις	καὶ γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων παρθένων.
[5, 1]	καὶ καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ καὶ	τέκνοις	κατέλαβον, διὰ τῶν ἀγρῶν σκεδασθέντες
[5, 10]	εἶχε τὴν προσδοκίαν τῆς τῶν	τέκνων	ἀπωλείας. Σαμουήλου δὲ ηὔξετο ἐπὶ
[5, 1]	καὶ καθ' ἕνα τοὺς ἐν	τέλει	καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος αὐτῶν
[5, 1]	τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺς ἐν	τέλει	κατὰ φυλὴν ἐκλήρου. τούτου δὲ
[5, 1]	Χαναναίων, μεταπεμψάμενος αὐτῶν τοὺς ἐν	τέλει	τῆς ἀπάτης αὐτοῖς ἐνεκάλει. τῶν
[5, 4]	ταπεινῶσαι καὶ φόρους αὐτοῖς ἐπιτάξαι	τελεῖν.	καθιδρύσας δ' αὐτῷ ἐν Ἱεριχοῦντι
[5, 2]	τοῖς οἰκήτορσιν αὐτῶν συνεχώρησαν φόρους	τελεῖν.	καὶ οὕτως παυσάμενοι πάντες οἱ
[5, 5]	ἐκάκωσε δεινῶς, ὥστε αὐτοῖς ἐπιτάξαι	τελεῖν	φόρους. (Εἴκοσι μὲν οὖν ἔτη
[5, 1]	βαλόμενος στερηθῇ τοῦ πρώτου παιδός,	τελειώσας	δὲ τὸν νεώτατον τῶν παίδων
[5, 1]	τοσαῦτα πρὸς τοὺς παρόντας διαλεχθεὶς	τελευτᾷ	βιοὺς ἑκατὸν ἔτη καὶ δέκα,
[5, 7]	εἴκοσι ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν	τελευτᾷ	γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν Καμμὼν
[5, 7]	(Αὐτὸς δὲ ἄρξας ἓξ ἔτη	τελευτᾷ	καὶ θάπτεται ἐν τῇ αὐτοῦ
[5, 11]	περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ τοῦ θρόνου	τελευτᾷ,	ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα βιώσας ἔτη
[5, 1]	ἀπὸ Βεθήλων εἰς τὸ μέγα	τελευτᾷ	πεδίον, τῆς τε Μανασσήτιδος οἱ
[5, 4]	τῇ τοῦ πλήθους παντὸς ἡγεμονίᾳ	τελευτᾷ	τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα κατασχών,
[5, 8]	τούτου γενομένου ἀληθὲς ηὑρίσκετο, δεομένης	τελευταῖον	ὁ Σαμψών, ἔδει γὰρ αὐτὸν
[5, 8]	τῆς ὀργῆς τῆς μέχρι τοῦ	τελευτᾶν	πρὸς τοὺς πολεμίους. καὶ τὸ
[5, 7]	ὃς μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς	τελευτὴν	ἀναχωρήσας εἰς Σίκιμα πρὸς τοὺς
[5, 1]	στρατηγὸς δὲ μετὰ τὴν ἐκείνου	τελευτὴν	γίνεται πέντε καὶ εἴκοσιν, ἀνὴρ
[5, 8]	ἰσχύος καὶ τοῦ περὶ τὴν	τελευτὴν	μεγαλόφρονος τὸν ἄνδρα καὶ τῆς
[5, 9]	συγγενῶν. ~(Μετὰ δὲ τὴν Σαμψῶνος	τελευτὴν	προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς ὁ
[5, 2]	τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τὴν τούτων	τελευτὴν	Φινεέσης προφητεύει κατὰ τὴν τοῦ
[5, 2]	κομίζουσι λέγειν τοὺς αἰτίους τῆς	τελευτῆς	τῇ γυναικὶ καὶ τὴν παροινίαν
[5, 2]	ζῶντα μὲν κομίζουσιν ἕως Ἱεροσολύμων,	τελευτήσαντα	δὲ γῇ θάπτουσι. καὶ διεξῄεσαν
[5, 8]	τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι	τελευτήσαντα	κρατοῦσι τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρους
[5, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα.	~(Τελευτήσαντος	δὲ Βαράκου καὶ Δαβώρας κατὰ
[5, 7]	τῆς Γαλαδηνῆς δ' ἐστὶν αὕτη.	(Τελευτήσαντος	δὲ Ἰαφθᾶ τὴν ἀρχὴν Ἀψάνης
[5, 4]	ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει τὸν βίον.	~(Τελευτήσαντος	δὲ τούτου πάλιν τὰ τῶν
[5, 6]	λεγόμενα. καὶ ὁ μὲν γηραιὸς	τελευτήσας	ἐν Ἐφρὰν τῇ πατρίδι θάπτεται.
[5, 2]	ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν. ὡς δὲ	τελευτήσασαν	ἔμαθε, σωφρόνως πρὸς τὸ μέγεθος
[5, 9]	αὐτὸν οἱ παῖδες δι' ὀλίγου	τελευτῶσι,	καὶ ἡ Ναάμις πικρῶς ἐπὶ
[5, 2]	μὲν οὖν ἡ φυλὴ κινδυνεύσασα	τελέως	ἐκφθαρῆναι τῷ προειρημένῳ τρόπῳ κατὰ
[5, 8]	καὶ τὸν μὲν τοιοῦτον κατέσχε	τέλος	ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν ἔτη.
[5, 1]	ἤδη τῶν ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων	τέλος	ἐχόντων καὶ τοῦ πένθους λελωφηκότος
[5, 2]	μέμψεις συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγίνοντο καὶ	τέλος	ἡ γυνὴ πρὸς αὐτὰς βαρυνομένη
[5, 2]	(Ἡ δ' Ἐφρὰν πολιορκοῦσα Βήθηλα	τέλος	οὐδὲν ἄξιον τοῦ χρόνου καὶ
[5, 2]	Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν καὶ τοῖς	τελουμένοις	ἀρκούμενοι φόροις ἐπέτρεπον τοῖς Χαναναίοις
[5, 8]	τῶν Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων φόρους αὐτοὺς	τελοῦντας,	εἰ βούλονται μὴ ἔχειν αἰτίαν
[5, 1]	τὸν ποταμὸν τοῦ μήκους ποιησαμένη	τέρμονα,	τὸ δὲ Ἰταβύριον ὄρος τοῦ
[5, 6]	βιασθεὶς ἔσχεν αὐτὴν ἐπ' ἔτη	τεσσαράκοντα	βραβεύων αὐτοῖς τὰ δίκαια καὶ
[5, 7]	εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ ἦσαν αὐτῷ	τεσσαράκοντα	καὶ τούτων τὴν γενεὰν καταλιπόντες
[5, 3]	λαόν. καὶ ἄρξας ἐπ' ἔτη	τεσσαράκοντα	καταστρέφει τὸν βίον. ~(Τελευτήσαντος δὲ
[5, 11]	ἔτη τὰ πάντα καὶ τούτων	τεσσαράκοντα	κατασχὼν τὴν ἀρχήν. (Θνήσκει δὲ
[5, 2]	ἐπ' αὐτοὺς τὸ στρατόπεδον μυριάδας	τεσσαράκοντα	ὁπλιτῶν: καὶ Βενιαμιτῶν τὸ ὁπλιτικὸν
[5, 1]	ἐπὶ διδασκαλίᾳ τῶν χρησίμων συνδιέτριψεν	τεσσαράκοντα,	στρατηγὸς δὲ μετὰ τὴν ἐκείνου
[5, 8]	παρ' αὐτῶν ἐλάμβανον ἐπ' ἔτη	τεσσαράκοντα.	ταύτης δ' ἐλευθεροῦνται τῆς ἀνάγκης
[5, 5]	στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ' ἔτη	τεσσαράκοντα.	~(Τελευτήσαντος δὲ Βαράκου καὶ Δαβώρας
[5, 1]	ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ ἔτη	τεσσαράκοντα.	(Ὡς δὲ ταῦτα ποιούντων τῶν
[5, 1]	τε εἶδον παρόντας σὺν αὐτῷ,	τέσσαρες	δὲ ἦσαν, οἱ Γεβεωνῖται καὶ
[5, 2]	περὶ ἀρχομένην ἡμέραν. ἡ δὲ	τεταλαιπωρημένη	τοῖς συμβεβηκόσι παρῆν ἐπὶ τὴν
[5, 6]	μετὰ φόβου προσενεγκάμενοι τὸ ὕδωρ	τεταραγμένως,	ἔφησέ τε ὁ θεὸς τούτους
[5, 6]	τῶν δεδηλωμένων ἦσαν. καὶ κατὰ	τετάρτην	μάλιστα φυλακὴν προσῆγε τὴν ἑαυτοῦ
[5, 2]	πρὸς τοὺς γονεῖς παραγίνεται μηνὶ	τετάρτῳ.	χαλεπῶς δὲ φέρων ὁ ἀνὴρ
[5, 9]	μὲν ὄντι καὶ αὐτῷ τῶν	τετελευτηκότων,	εἶναι δὲ καὶ γυναῖκα λέγων
[5, 1]	τε τῶν καθιερωμένων αὐτῷ χρημάτων	τετολμημένης,	διὰ γὰρ ταῦτα τὴν νῦν
[5, 1]	φυλὴν ἐκλήρου. τούτου δὲ τὸ	τετολμημένον	ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς δηλοῦντος
[5, 8]	καταμεμψάμενοι τῶν εἰς Παλαιστίνους αὐτῷ	τετολμημένων	ἄνδρας ἅπαντι τῷ γένει τῶν
[5, 7]	καὶ τῶν εἰς Σικιμίους αὐτῷ	τετολμημένων:	τούτοις δὲ κατὰ τὴν Ἰωθάμου
[5, 7]	διαβάσεις κτείνει περὶ δισχιλίους καὶ	τετρακισμυρίους	γεγονότας. (Αὐτὸς δὲ ἄρξας ἓξ
[5, 11]	κτείνουσι μὲν τῶν Ἑβραίων εἰς	τετρακισχιλίους,	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος συνδιώκουσιν
[5, 2]	δ' Ἰσραηλῖται γυναῖκας αὐτοῖς τὰς	τετρακοσίας	ἔδοσαν παρθένους τὰς Ἰαβίτιδας, περὶ
[5, 2]	σὺν τέκνοις καὶ γυναιξὶ πλὴν	τετρακοσίων	παρθένων. ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ' ὀργῆς
[5, 1]	τὰ δὲ πρὸς τὰς ἀνατολὰς	τετραμμένα	μέχρι Δαμασκοῦ πόλεως καὶ τῆς
[5, 1]	φέρονται πᾶσαν τὴν ἐπὶ Σιδῶνος	τετραμμένην:	Ἄρκη δὲ πόλις ὑπῆρχεν αὐτοῖς
[5, 4]	τοῦ καύματος καὶ πρὸς ἄριστον	τετραμμένων.	δοὺς οὖν τὰ δῶρα τῷ
[5, 1]	καὶ τῆς ἄλλης ἐπισκευῆς ἕνεκα,	τετραπόδων	τε πλήθους ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ
[5, 1]	τῆς κοίλης ὅσα πρὸς δυόμενον	τέτραπται	τὸν ἥλιον λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ καὶ
[5, 4]	τε θεράποντες ἠρέμουν εἰς ὕπνον	τετράφθαι	νομίζοντες τὸν βασιλέα. (Ὁ δ'
[5, 1]	τοῦ χρόνου τῆς ὁδοιπορίας αὐτοῖς	τετρῖφθαι:	τρυχίνας γὰρ εἰς τὸ ταῦτα
[5, 2]	μέμψεις καταλλάττεται πρὸς αὐτήν. καὶ	τέτταρας	μὲν ἡμέρας προσαυτόθι διαιτᾶται φιλοφρονουμένων
[5, 1]	παρακαλεῖν οὐ διέγνωσαν: οὐδὲ γὰρ	τεύξεσθαί	τινος τῶν μετρίων ὑπελάμβανον ἐπ'
[5, 9]	ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη ἡ Ναάμις	τεχνᾶται	παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην αὐτῷ: καὶ
[5, 1]	οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι διὰ τὴν	τέχνην,	ἐντολὰς δοὺς ἀποτιμήσασθαι τῆς τε
[5, 8]	οὐ γινομένων αὐτῷ δυσφορῶν ἐπὶ	τῇ	ἀπαιδίᾳ θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ τὸ
[5, 1]	Ἰδουμαίας τὴν Αἰγύπτῳ τε καὶ	τῇ	Ἀραβίᾳ πρόσορον οὖσαν. Βενιαμῖται δὲ
[5, 9]	γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ	τῇ	αὐτῆς τραφησόμενον: ὠβήδης γὰρ κατὰ
[5, 7]	ἔτη τελευτᾷ καὶ θάπτεται ἐν	τῇ	αὐτοῦ πατρίδι Σεβέῃ: τῆς Γαλαδηνῆς
[5, 1]	δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ ποιήσας ἐν	τῇ	αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν εἰς τοῦτο,
[5, 1]	τὸν ῥοῦν ὥσθ' ὑποφέρειν αὐτὸν	τῇ	βίᾳ ἀντ' ἐδάφους κειμένου, πάντες
[5, 2]	ἄριστοι, ὥστε καὶ μάχης πρὸς	τῇ	Γαβᾷ γενομένης τρέπουσι τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 2]	Ἐφράμιος φυλῆς ὢν ἐν δὲ	τῇ	Γάβῃ διαιτώμενος συντυγχάνων αὐτῷ, τίς
[5, 7]	καὶ ὁ μὲν διέτριβεν ἐν	τῇ	Γαλαδίτιδι καλουμένῃ χώρᾳ πάντας τοὺς
[5, 6]	βασιλέας. (Ἡ δ' Ἐφράμιδος φυλὴ	τῇ	Γεδεῶνος εὐπραγίᾳ δυσχεραίνουσα στρατεύειν ἐπ'
[5, 1]	δὲ τῷ ἀρχιερεῖ Ἐλεαζάρῳ καὶ	τῇ	γερουσίᾳ φράζει τὰ τοῖς σκοποῖς
[5, 5]	Βάρακον μικρὸν ὕστερον ἐλθοῦσιν ἐπεδείκνυε	τῇ	γῇ προσηλωμένον. καὶ οὕτως μὲν
[5, 6]	ὑπὸ τῶν συμμάχων διὰ τὸ	τῇ	γλώσσῃ διαφωνεῖν. ἅπαξ δὲ καταστάντες
[5, 2]	ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν, καὶ κρατήσας	τῇ	γνώμῃ παρῆν εἰς Γαβὰν φυλῆς
[5, 8]	καὶ μανιώδης ὑπ' ἔρωτος ἐπὶ	τῇ	γυναικὶ καὶ διὰ τοῦτο ζηλότυπος
[5, 2]	λέγειν τοὺς αἰτίους τῆς τελευτῆς	τῇ	γυναικὶ καὶ τὴν παροινίαν τῆς
[5, 8]	τοῦ Μανώχου καὶ τοῦτον ὀπτᾶν	τῇ	γυναικὶ κελεύσαντος, ἐπεὶ πάντ' ἦν
[5, 8]	καὶ αὐτῷ δηλοῦν ὅσα καὶ	τῇ	γυναικὶ μηνύσειεν. ἀρκέσειν δὲ φράσαντος
[5, 9]	ὁ Βόαζος τὴν γερουσίαν ἐκέλευε	τῇ	γυναικὶ ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν κατὰ
[5, 8]	ὄντων ἐν τῷ προαστείῳ καὶ	τῇ	γυναικὶ φαίνεται τοῦ ἀνδρὸς μεμονωμένῃ.
[5, 8]	τοῦτο ζηλότυπος ἀκρατῶς. μονωθείσῃ δὲ	τῇ	γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται τοῦ θεοῦ
[5, 2]	τῆς ἥττης εἰς τὸ στρατόπεδον.	τῇ	δ' ἐπιούσῃ πάλιν συμβαλόντων οἱ
[5, 8]	αὐτὸν συμφορᾷ περιπεσεῖν, χαρίζεσθαι βουλόμενος	τῇ	Δαλάλῃ, ἐμοῦ, φησίν, ὁ θεὸς
[5, 2]	διαιτᾶται φιλοφρονουμένων αὐτὸν τῶν γονέων,	τῇ	δὲ πέμπτῃ δόξαν ἀπιέναι πρὸς
[5, 7]	καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν τῷ θεῷ.	τῇ	δὲ τὸ συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶς
[5, 6]	ἔφοδος αὐτῶν γένηται, καὶ ἐν	τῇ	δεξιᾷ κριοῦ κέρας: ἐχρῶντο δὲ
[5, 1]	μεμνῆσθαι τῶν φίλων καὶ παρὰ	τῇ	διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα παρ' αὐτῶν
[5, 1]	τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας ἓξ ποιησάντων	τῇ	ἑβδόμῃ τὸ ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν
[5, 2]	σημαίνει Ζεβεκηνῶν κύριος: ἀδωνὶ γὰρ	τῇ	Ἑβραίων διαλέκτῳ κύριος γίνεται: ἤλπιζόν
[5, 1]	τῶν φιλτάτων ὑμῖν ἐν τῇδε	τῇ	ἐκκλησίᾳ κειμένης οὕτω βουλεύεσθε, λόγοις
[5, 9]	νόμῳ σε συνοικήσουσαν ἄξομαι. (Ταῦτα	τῇ	ἑκυρᾷ δηλωσάσης εὐθυμία κατεῖχεν αὐτὰς
[5, 9]	ἄλφιτα λαβοῦσα παρ' αὐτοῦ ἐφύλαξε	τῇ	ἑκυρᾷ καὶ παρῆν ὀψὲ κομίζουσα
[5, 1]	τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῆς ἐν	τῇ	ἐρήμῳ ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον. (Μετὰ δ'
[5, 1]	ἔχουσαν πρὸς αὐτοὺς παρεκάλει καὶ	τῇ	εὐσεβείᾳ, ᾗ γε μόνῃ φίλον
[5, 2]	δ' οἴκησιν ἐδήλου τυγχάνειν ἐν	τῇ	Ἐφράμου κληρουχίᾳ. ὁ δὲ πρεσβύτης
[5, 1]	τὴν γῆν ταῖς ἐννέα καὶ	τῇ	ἡμισείᾳ φυλαῖς ἔδωκε νέμεσθαι: τὴν
[5, 2]	ἐπ' ἐξωλείᾳ τοῦ Χαναναίων γένους	τῇ	Ἰούδα φυλῇ παρασχεῖν τὴν ἡγεμονίαν:
[5, 2]	πολιορκίας, οἱ δὲ καίπερ ἀχθόμενοι	τῇ	καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν. ἔπειτα συλλαβόντες τινὰ
[5, 1]	τῶν Χαναναίων μηδὲν ὑπολιπεῖν ἐν	τῇ	κατακεκληρωμένῃ γῇ: τὴν γὰρ ἀσφάλειαν
[5, 11]	παθόντες ἔγνωσαν αὐτοὺς μάτην ἐπὶ	τῇ	κιβωτῷ τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν τε γὰρ
[5, 2]	ὑποτελῶν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ	τῇ	κληρουχίᾳ τοῦτο ποιῶσιν (Χαναναῖοι δ'
[5, 6]	τεκμήριον τῆς εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον	τῇ	ληνῷ με νῦν ἀντὶ ἅλωος
[5, 10]	μονώσεως. καὶ τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας	τῇ	λύπῃ κρατήσασα εἰς τὴν σκηνὴν
[5, 6]	ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ' ἐν αὐτῇ	τῇ	μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε καὶ τῶν
[5, 1]	πρόθυμον. εἰ δέ τις ἐν	τῇ	μάχῃ πέσοι τῶν σῶν, σύ
[5, 1]	δὲ πόλις ὑπῆρχεν αὐτοῖς ἐν	τῇ	μερίδι ἡ καὶ Ἐκδείπους. τὰ
[5, 10]	θεασαμένη τοὺς τῆς ἑτέρας παῖδας	τῇ	μητρὶ περικαθημένους, εἰς δάκρυά τε
[5, 9]	γὰρ ἔσεσθαι χρηστὸν αὐταῖς ὁμιλήσαντα	τῇ	παιδί: καὶ πέμπει τὴν κόρην
[5, 8]	λοιποῖς δώροις οἷς ἐκόμιζε δίδωσι	τῇ	παιδί. τῶν δὲ Θαμνιτῶν παρὰ
[5, 6]	μὲν γηραιὸς τελευτήσας ἐν Ἐφρὰν	τῇ	πατρίδι θάπτεται. ~(Παῖδες δὲ ἦσαν
[5, 8]	σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ	τῇ	πατρίδι μετὰ τῶν συγγενῶν. ~(Μετὰ
[5, 7]	ὢν ἀπέθανε καὶ ταφῆς ἐν	τῇ	πατρίδι τυγχάνει. (Ἀψανοῦς δ' οὕτως
[5, 0]	~Τάδε ἔνεστιν ἐν	τῇ	πέμπτῃ τῶν Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς
[5, 1]	δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν, οὓς εἰ φοβεροὶ	τῇ	πόλει δοκοῦσιν, ἢ κίνδυνον τῷ
[5, 1]	ἀκριβῶς ἕκαστα πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν	τῇ	πόλει νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ
[5, 2]	εἵποντο, ὡς καὶ τοὺς ἐν	τῇ	πόλει πρεσβύτας καὶ νέους ὑπολειφθέντας
[5, 2]	ἔπειτα συλλαβόντες τινὰ τῶν ἐν	τῇ	πόλει προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ τῶν
[5, 1]	τῶν μελλόντων ἐλπὶς ἡμᾶς ἀνιᾷ	τῇ	πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ συντυχόντας. ἀλλὰ
[5, 1]	πολιορκεῖν αὐτοὺς Ἰησοῦς ἔγνω. καὶ	τῇ	πρώτῃ τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ τὴν
[5, 8]	τῶν ἀγγείων. καὶ ποιησάντων ἅπτεται	τῇ	ῥάβδῳ ᾗ εἶχε τῶν κρεῶν,
[5, 8]	πολεμίους ὤσατο καὶ παίων αὐτοὺς	τῇ	σιαγόνι κτείνει εἰς χιλίους, τοὺς
[5, 11]	γυνὴ μὴ καρτερήσασα ζῆν ἐπὶ	τῇ	τἀνδρὸς δυστυχίᾳ. κυούσῃ μὲν αὐτῇ
[5, 1]	ὑπέσχοντο Μωυσεῖ, καὶ παρεκάλει χαριζομένους	τῇ	τε ἐκείνου προνοίᾳ μηδ' ὅτε
[5, 4]	ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης τιμηθεὶς	τῇ	τοῦ πλήθους παντὸς ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ
[5, 2]	ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι	τῇ	τούτων κολάσει, καταφρονησάντων δὲ τότε
[5, 8]	ἐκ τῆς πέτρας αὑτὸν ἐν	τῇ	τῶν φυλετῶν τίθησιν ἐξουσίᾳ, κἀκεῖνοι
[5, 1]	ἐξ ἡμισείας γὰρ καὶ τῇδε	τῇ	φυλῇ τὴν Ἀμορίαν κατοικεῖν ἐπετέτραπτο
[5, 8]	μὲν ὑπὸ γυναικὸς ἁλῶναι δεῖ	τῇ	φύσει τῶν ἀνθρώπων προσάπτειν ἥττονι
[5, 1]	τῆς τῶν τειχῶν ἰσχύος, ἃ	τῇ	φυσικῇ τῶν πόλεων πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι
[5, 1]	καὶ τῶν φιλτάτων ὑμῖν ἐν	τῇδε	τῇ ἐκκλησίᾳ κειμένης οὕτω βουλεύεσθε,
[5, 1]	προεστῶτας, ἐξ ἡμισείας γὰρ καὶ	τῇδε	τῇ φυλῇ τὴν Ἀμορίαν κατοικεῖν
[5, 7]	ἐπ' ἀνδρὸς εὐεργέτου συνθεῖσι κακὸν	τηλικοῦτον.	(Ἀβιμέλεχος δὲ τοῖς Σικιμιτῶν κακοῖς
[5, 6]	καὶ νέον αὐτὸν εἶναι καὶ	τηλικούτων	πραγμάτων ἀσθενέστερον. ὁ δὲ θεὸς
[5, 2]	μηδενὸς ἐπὶ ξενίαν τῶν κατὰ	τὴν	ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντος πρεσβύτης ἐξ
[5, 7]	ἔργον> διὰ τὴν εἰρήνην καὶ	τὴν	ἄδειαν τῶν πραγμάτων λαμπρὸν μηδ'
[5, 1]	γὰρ ἦν, ἔλαχε τῆς Ἰδουμαίας	τὴν	Αἰγύπτῳ τε καὶ τῇ Ἀραβίᾳ
[5, 8]	Σαμψῶνος εἶναι τὸ ἔργον καὶ	τὴν	αἰτίαν δι' ἣν ἔπραξε, πέμψαντες
[5, 1]	λογίζεσθαι καὶ τὸ ἀξίωμα τῶν	τὴν	αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ τὸ τοῦ
[5, 1]	οὕτω ποιήσασθαι τὴν πρεσβείαν, ἵνα	τὴν	αἰτίαν μαθόντες ὑφ' ἧς προήχθητε
[5, 8]	ἐπαγγελίαις μαθεῖν παρὰ τοῦ Σαμψῶνος	τὴν	αἰτίαν τῆς ἰσχύος, ὑφ' ἧς
[5, 8]	πάθους κινουμένην. ἡ δὲ βουλομένη	τὴν	ἄλογον τἀνδρὸς λύπην σταλῆναι τὸν
[5, 1]	συναγαγὼν καὶ τὸν λαὸν ἅπαντα	τὴν	ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο,
[5, 7]	πόλεως Μανιάθης, καὶ διαβὰς εἰς	τὴν	Ἀμμανῖτιν πόλεις τε ἠφάνισε πολλὰς
[5, 1]	περὶ τῶν αὖθις ὤμνυον ἔργῳ	τὴν	ἀμοιβὴν ἀποδώσειν: ἡνίκα δ' ἂν
[5, 1]	γὰρ καὶ τῇδε τῇ φυλῇ	τὴν	Ἀμορίαν κατοικεῖν ἐπετέτραπτο τῆς Χαναναίων
[5, 1]	τοῖς ὑπὲρ τὸν Ἰόρδανον κατὰ	τὴν	Ἀμορραίαν ἱδρυμένοις, συνεστράτευον δ' αὐτοῖς
[5, 1]	ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν γὰρ ἤδη κατὰ	τὴν	Ἀμορραίαν τὰς δέκα. τούτων τρεῖς
[5, 8]	λέγειν αὐτῇ, μηνύει τὰ περὶ	τὴν	ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντος καὶ
[5, 2]	πάθει προσλαβόντες καὶ τὸ κατὰ	τὴν	ἀναίρεσιν τῶν ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ'
[5, 6]	ὕπνους ὁ θεὸς τῷ Γεδεῶνι	τὴν	ἀνθρωπίνην φύσιν αὐτῷ φίλαυτον οὖσαν
[5, 7]	ἂν τρυγήσωσι. προσδεξαμένου δ' ἐκείνου	τὴν	ἀξίωσιν προῄεσαν καὶ Γυάλης σὺν
[5, 7]	ᾐτιᾶτο τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον	τὴν	ἀπ' Αἰγύπτου καὶ τῆς Ἀμορραίας
[5, 1]	τοὺς Ἰσραηλίτας ποιησαμένους τὴν ἔξοδον	τὴν	ἀπ' Αἰγύπτου πρὸς τῷ τὰς
[5, 4]	τὴν ἀριστερὰν ἀμείνων κἀπ' ἐκείνης	τὴν	ἅπασαν ἰσχὺν ἔχων κατῴκει μὲν
[5, 2]	καταψηφίσασθαι. συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν, ἔλεγον,	τὴν	ἁπάσης τῆς φυλῆς γῆν καὶ
[5, 1]	Ἀραβίᾳ πρόσορον οὖσαν. Βενιαμῖται δὲ	τὴν	ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ ἔλαχον ἄχρι
[5, 1]	ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ	τὴν	ἀπὸ ταύτης δίκην ἀδύνατον. εἰ
[5, 1]	αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι τε	τὴν	ἀπόλαυσιν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῖν ἀγαθῶν
[5, 1]	δεξιώτατος καὶ πρὸς ἅπαντα καιρὸν	τὴν	ἀρετὴν ἡρμοσμένος. θάπτεται δὲ ἐν
[5, 4]	ἔργα χρῆσθαι δυνατὸς τῶν χειρῶν	τὴν	ἀριστερὰν ἀμείνων κἀπ' ἐκείνης τὴν
[5, 2]	τρυφὴν ἐκλελυμένοι. καὶ συνέβαινεν ἤδη	τὴν	ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι, καὶ τὰς γερουσίας
[5, 7]	παρασχεῖν τῶν ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται	τὴν	ἀρχὴν ἀναλήψεσθαι καὶ ἀόκνως ἔχειν.
[5, 6]	κατὰ καιρὸν ἴδιον. (Γεδεὼν δὲ	τὴν	ἀρχὴν ἀποθέσθαι βουλόμενος βιασθεὶς ἔσχεν
[5, 7]	ἐστὶν αὕτη. (Τελευτήσαντος δὲ Ἰαφθᾶ	τὴν	ἀρχὴν Ἀψάνης παραλαμβάνει φυλῆς ὢν
[5, 4]	τοῦ πλήθους παντὸς ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ	τὴν	ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα κατασχών, ἀνὴρ
[5, 11]	πάντα καὶ τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν	τὴν	ἀρχήν. (Θνήσκει δὲ κατ' ἐκείνην
[5, 7]	οὗτος δύο καὶ εἴκοσι ἔτη	τὴν	ἀρχὴν κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸς καὶ
[5, 7]	τῆς συκῆς χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο	τὴν	ἀρχήν. τὸ δ' αὐτὸ καὶ
[5, 3]	συνεφρόνουν καὶ τῆς Ἰούδα φυλῆς	τὴν	Ἀσκάλωνα καὶ Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλας
[5, 2]	διὰ συγγένειαν καὶ διὰ τὸ	τὴν	αὐτὴν φυλὴν νέμειν καὶ διὰ
[5, 1]	τῆς πόλεως, συνεβούλευον κτῆσίν τε	τὴν	αὐτῆς καὶ τοὺς οἰκείους ἅπαντας
[5, 8]	δὲ τῶν Γαζαίων οἱ ἄρχοντες	τὴν	αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ τὰ πρὸ
[5, 2]	πρῶτον μὲν ὡς φείσαιντο παρὰ	τὴν	αὐτοῦ γνώμην τῶν Χαναναίων, ἔπειθ'
[5, 2]	ψήφῳ γεγονότων καὶ κατ' ἀδικίαν	τὴν	αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν εἰς τὴν
[5, 11]	πολὺ τοῖς Ἑβραίοις ὡς διὰ	τὴν	ἄφιξιν τῆς κιβωτοῦ περιεσομένοις τῶν
[5, 1]	δ' ἀληθὲς τοῦ κακουργήματος περὶ	τὴν	Ἀχάρου συγγένειαν ηὑρίσκετο. κατ' ἄνδρα
[5, 1]	ἔλαβον. ἡ δ' Ἐφρὰν φυλὴ	τὴν	ἄχρι Γαζάρων ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ
[5, 7]	ἐδεήθη γὰρ αὐτῆς ὥστε παραλαβεῖν	τὴν	βασιλείαν τὰ δένδρα, πυρεῖα δὲ
[5, 2]	αὐτὸ καὶ αἱ λοιπαὶ φυλαὶ	τὴν	Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν καὶ τοῖς
[5, 9]	Ῥούθην μετὰ τῆς πενθερᾶς εἰς	τὴν	Βηθλεέμων Βοώζης Ἀβιμελέχου συγγενὴς ὢν
[5, 7]	δῆλος ἦν καὶ μηδαμοῦ περιγράψων	τὴν	βίαν, εἰ μὴ πάντας ἀπολέσειεν.
[5, 1]	καὶ Ἰησοῦς πανστρατιᾷ σπεύσας ἐπὶ	τὴν	βοήθειαν καὶ δι' ἡμέρας καὶ
[5, 7]	δὲ ἀρίστους καὶ τῶν κατὰ	τὴν	Γαλαδηνὴν πόλεων ἀρχὰς ἐγκεχειρισμένους. οὗτος
[5, 7]	βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν δ' ἐστρατευκότων ἐπὶ	τὴν	Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ ἐπιχώριοι πρὸς
[5, 1]	τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς ἔδωκε νέμεσθαι:	τὴν	γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν οὕτως
[5, 1]	ὑπολιπεῖν ἐν τῇ κατακεκληρωμένῃ γῇ:	τὴν	γὰρ ἀσφάλειαν αὐτοῖς καὶ τὴν
[5, 8]	παρεγγυήσαντος μὴ ἀποκείρειν τοῦ θεοῦ:	τὴν	γὰρ ἰσχὺν εἶναί μοι κατὰ
[5, 2]	ἦν γαμβρός, γῆν ἵνα νέμοιντο:	τὴν	γὰρ πατρίδα καταλιπόντες ἠκολούθησαν ἐκείνοις
[5, 1]	σώζειν δὲ μόνην Ῥαάβην καὶ	τὴν	γενεὰν αὐτῆς διὰ τοὺς γενομένους
[5, 7]	ἦσαν αὐτῷ τεσσαράκοντα καὶ τούτων	τὴν	γενεὰν καταλιπόντες τριάκοντα, ἤλαυνέ τε
[5, 8]	πέμψαντες τοὺς ἄρχοντας εἰς Θαμνὰ	τὴν	γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα καὶ τοὺς
[5, 1]	Χαναναίων γένους στρατευσάντων σωθήσεσθαι διὰ	τὴν	γενομένην φιλίαν ὑπολαμβάνειν. καὶ Ἰησοῦς
[5, 9]	ἤδη. μαρτυράμενος οὖν ὁ Βόαζος	τὴν	γερουσίαν ἐκέλευε τῇ γυναικὶ ὑπολῦσαι
[5, 1]	συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον καὶ	τὴν	γερουσίαν, καὶ δημοσίους αὐτοὺς δικαιούντων
[5, 11]	τῶν ὅλων Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡς	τὴν	γερουσίαν καὶ τὸν ἀρχιερέα τὴν
[5, 1]	πόλεων καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ	τὴν	γερουσίαν καὶ τοῦ πλήθους ὅσον
[5, 1]	(Καὶ Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν τε καὶ	τὴν	γερουσίαν σὺν τοῖς φυλάρχοις παραλαβὼν
[5, 1]	ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖς ὅπλοις	τὴν	γῆν, ἀλλὰ Μωυσέος τοῦ σοῦ
[5, 1]	ἀρετῇ προύχειν μαρτυρηθέντα πέμπειν, οἳ	τὴν	γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶς καὶ μηδὲν
[5, 1]	δὲ ἦσαν, περιοδεύσαντες καὶ τιμησάμενοι	τὴν	γῆν ἐν ἑβδόμῳ μηνὶ παρῆσαν
[5, 2]	κτείνειν οἱ δὲ κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι	τὴν	γῆν εὐσχόλουν. τὸ δ' αὐτὸ
[5, 1]	ἐπηγγέλλου κτήσασθαι παρέξειν ἡμῖν τήνδε	τὴν	γῆν καὶ τὸν στρατὸν ἡμῶν
[5, 1]	καίτοι παντελῶς ὀλίγην αὐτῶν εἶναι	τὴν	γῆν συμβέβηκε ταύτης δὲ ὀρεινὴν
[5, 1]	ἐπωνυμίαν διεῖλεν οὕτως Ἰησοῦς καὶ	τὴν	γῆν ταῖς ἐννέα καὶ τῇ
[5, 1]	τοῦ σωφρονεῖν, οὐδὲν κωλύει πάλιν	τὴν	γῆν ὑμᾶς ἀναδάσασθαι καὶ ταύτην
[5, 1]	καὶ πρὸς θέαν τῶν ἔξω	τὴν	γνώμην περισπωμένων. καὶ οἱ μὲν
[5, 2]	τῆς ἡδονῆς ἀπήγαγον πρὸς αὑτοὺς	τὴν	γυναῖκα καὶ δι' ὅλης νυκτὸς
[5, 2]	αὐτῆς οἰόμενος ὕπνῳ βαθεῖ κατεισχῆσθαι	τὴν	γυναῖκα καὶ μηδὲν σκυθρωπὸν ὑφορώμενος
[5, 2]	κατηγοροῦντες τῶν νεανίσκων τὰ περὶ	τὴν	γυναῖκα καὶ πρὸς τιμωρίαν αἰτοῦντες
[5, 2]	κακῶν ἐπιθέμενος τῷ κτήνει νεκρὰν	τὴν	γυναῖκα κομίζει πρὸς αὑτόν, καὶ
[5, 2]	ὑπ' ὀργῆς προήχθησαν τῷ κατὰ	τὴν	γυναῖκα πάθει προσλαβόντες καὶ τὸ
[5, 10]	ταύτης καὶ παῖδες αὐτῷ γίνονται,	τὴν	δ' ἑτέραν ἄτεκνον οὖσαν ἀγαπῶν
[5, 8]	θεοῦ συνεργίαν ἔλεγε τοῦτο συμβῆναι,	τὴν	δ' ἰδίαν ἀρετὴν ἐπέγραψε τῷ
[5, 2]	γονέων ἄγων πρὸς αὐτὸν ἀπιέναι,	τὴν	δ' οἴκησιν ἐδήλου τυγχάνειν ἐν
[5, 8]	γὰρ φρονεῖν ἰσχυρὸς ἦν, ἀντηπάτα	τὴν	Δαλάλην φάμενος, εἰ κλήμασιν ἑπτὰ
[5, 3]	~(Ὅμοια δὲ τούτοις παθεῖν καὶ	τὴν	Δάνην συνέβη φυλὴν ἐξ αἰτίας
[5, 1]	περὶ Κάρμηλον καὶ θάλασσαν ἔλαχον.	τὴν	δὲ ἀπὸ τοῦ Καρμήλου κοιλάδα
[5, 2]	μετὰ καὶ τῶν δισχιλίων πηχῶν,	τὴν	δὲ γῆν Χαλέβῳ δωρεὰν ἔδοσαν
[5, 6]	αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ θεοῦ κελεύσαντος:	τὴν	δὲ νίκην οὐχ ἧττον αὐτῶν
[5, 1]	ἦν ἀνάπλεως καὶ διέφυγεν οὐδέν.	τὴν	δὲ πόλιν ἐνέπρησαν ἅπασαν καὶ
[5, 9]	ἡ μὲν οὖν Ὀρφᾶ μένει,	τὴν	δὲ Ῥούθην μὴ πεισθεῖσαν ἀπήγαγε
[5, 7]	παρακαλοῦντες αὐτὸν μετριάσαντα καὶ πρὸς	τὴν	δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα παύσασθαι τῆς
[5, 4]	καὶ Ἰσραηλῖται προκατειληφότες τοῦ Ἰορδάνου	τὴν	διάβασιν διώκοντες ἔκτεινον καὶ κατὰ
[5, 1]	ὅρκον. (Δεδιότος δὲ τοῦ στρατοῦ	τὴν	διάβασιν, μέγας γὰρ ἦν ὁ
[5, 4]	διάβασιν διώκοντες ἔκτεινον καὶ κατὰ	τὴν	διάβασιν πολλοὺς αὐτῶν ἀναιροῦσι, διέφυγέ
[5, 1]	ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ θείαν θρησκείαν	τὴν	διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες ἐν ὅπλοις
[5, 8]	ἦν προφητεύσων ὑπὸ τῆς περὶ	τὴν	δίαιταν σωφροσύνης καὶ τῆς τῶν
[5, 7]	τε ταύτην παρεσκευάζοντο. ἔφθη τε	τὴν	διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχος μαθὼν ἐλθεῖν
[5, 1]	πρῶτον, ἔπειτ' ἂν κακοήθη μάθωσι	τὴν	διάνοιαν αὐτῶν τότε τοῖς. ὅπλοις
[5, 1]	συνασπίσαντας δὲ αὐτοῖς διέγνωσαν διαδρᾶναι	τὴν	δύναμιν αὐτῶν. προσδεξαμένων δὲ τοὺς
[5, 1]	ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας	τὴν	δύναμιν κατὰ πρόσωπον αὐτοῖς ποιεῖ,
[5, 1]	τῶν ἱερέων τοῖς κέρασιν ἐξοτρυνόντων	τὴν	δύναμιν πρὸς τὸ ἔργον. καὶ
[5, 4]	ὑποτάξαντα πρὸς τὸ παντελὲς αὐτῶν	τὴν	δύναμιν ταπεινῶσαι καὶ φόρους αὐτοῖς
[5, 10]	τοὺς Ἠλὶ παῖδας εἰπεῖν καὶ	τὴν	δυστυχίαν τὴν τῷ παντὶ λαῷ
[5, 6]	Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος εἰς Ἐφρὰν	τὴν	ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει τοὺς τῶν
[5, 6]	κατὰ τετάρτην μάλιστα φυλακὴν προσῆγε	τὴν	ἑαυτοῦ στρατιὰν Γεδεὼν εἰς τρία
[5, 8]	λόγον τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ οὖν	τὴν	ἑβδόμην ἡμέραν, καθ' ἣν ἔδει
[5, 9]	τραφησόμενον: ὠβήδης γὰρ κατὰ διάλεκτον	τὴν	Ἑβραίων ἀποσημαίνει δουλεύων. Ὠβήδου δὲ
[5, 5]	μέλισσαν δὲ σημαίνει τοὔνομα κατὰ	τὴν	Ἑβραίων γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ
[5, 5]	βάρακος δέ ἐστιν ἀστραπὴ κατὰ	τὴν	Ἑβραίων γλῶσσαν. (Μεταπεμψαμένη δ' ἡ
[5, 1]	μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί τε τὰ κατὰ	τὴν	εἰρήνην δεξιώτατος καὶ πρὸς ἅπαντα
[5, 7]	εὐπαιδίας μνημονευθείη, μηδὲν ἔργον> διὰ	τὴν	εἰρήνην καὶ τὴν ἄδειαν τῶν
[5, 8]	ἁμαρτημάτων οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ	τὴν	εἰς τὰ ἄλλα πάντα τῆς
[5, 7]	στρατιᾶς καταλαμβάνει τὰς πύλας ἀφαιρησομένη	τὴν	εἴσοδον τοὺς πολίτας, οἱ δ'
[5, 8]	κατὰ ζηλοτυπίαν περιστῆναι καὶ ὑπόνοιαν	τὴν	ἐκ τοιούτου πάθους κινουμένην. ἡ
[5, 1]	ἀποκρύπτουσαν αὐτοὺς οὐκ ἂν διαφυγεῖν	τὴν	ἐκ τοῦ βασιλέως τιμωρίαν, ἀλλὰ
[5, 1]	ἀπιδόντας εὐθὺς ἐφ' ὅπλα καὶ	τὴν	ἐκ χειρῶν τιμωρίαν ὁρμῆσαι, πρὸς
[5, 1]	τῆς παρ' ὑμῶν κατ' ἐντολὴν	τὴν	ἐκείνου δεομένοις ἑαυτοὺς εἰς ἅπαν
[5, 8]	ὁ θεὸς κήδεται καὶ κατὰ	τὴν	ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶς κόμην ταύτην
[5, 1]	συνδιέτριψεν τεσσαράκοντα, στρατηγὸς δὲ μετὰ	τὴν	ἐκείνου τελευτὴν γίνεται πέντε καὶ
[5, 9]	τι καὶ δύναιτο πορεύεσθαι πρὸς	τὴν	ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί τισιν αὐτόθι
[5, 10]	καὶ τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰς	τὴν	Ἐλεαζάρου οἰκίαν: Ἠλὶς γὰρ τῆς
[5, 1]	περὶ τῶν ὅλων πονηρὰν ἤδη	τὴν	ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸς
[5, 1]	καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ πρὸς	τὴν	ἐλπίδα τοῦ κρείττονος εὐλαβεστέρως εἶχον
[5, 3]	προαχθεῖσαν. τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη	τὴν	ἐν τοῖς πολέμοις ἄσκησιν καὶ
[5, 1]	δίκην ἀδύνατον. εἰ δ' οἴεσθε	τὴν	ἐνθάδε παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι
[5, 5]	γινόμενος ὁ χειμὼν καὶ πρὸς	τὴν	ἔννοιαν τῆς βοηθείας τοῦ θεοῦ
[5, 7]	δὲ ἀντιπέμψας ᾐτιᾶτο τῶν Ἰσραηλιτῶν	τὴν	ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου καὶ
[5, 1]	Χαναναῖοι μαθόντες τοὺς Ἰσραηλίτας ποιησαμένους	τὴν	ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου πρὸς
[5, 1]	τοῖς τούτου ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι	τὴν	ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπὸ
[5, 7]	αὐτὸν στρατευσάσης, ὅτι μὴ κοινώσαιτο	τὴν	ἐπ' Ἀμμανίτας ἔλασιν αὐτοῖς, ἀλλὰ
[5, 1]	τοιαύτην εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν	τὴν	ἐπὶ Σιδῶνος τετραμμένην: Ἄρκη δὲ
[5, 1]	τὴν τῶν τειχῶν ὀχυρότητα καὶ	τὴν	ἐπὶ ταύτῃ τῶν οἰκητόρων πεποίθησιν,
[5, 9]	τισιν αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον	τὴν	ἐπὶ τοιούτοις διαβολὴν καὶ μάλιστ'
[5, 7]	καὶ τὴν λείαν ἔχοι καὶ	τὴν	ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον
[5, 2]	καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐποιήσατο	τὴν	ἐπίδοσιν. οὗτος μὲν οὖν ὁ
[5, 2]	θυγατρὸς αὐτοῖς παρεχώρει, πληρώσειν τε	τὴν	ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον δίχα
[5, 2]	τήρησιν τῶν ὅρκων. ἐρομένων δὲ	τὴν	ἐπίνοιαν, ἡμῖν, εἶπεν, τρὶς τοῦ
[5, 6]	ὑπὲρ τοῦ Ἰορδάνου μέλλοντες εἰς	τὴν	ἐπιοῦσαν περαιοῦσθαι. (Γεδεῶνος δ' ἐν
[5, 6]	αὐτὸν διεγνώκει, τὸ μὴ προαγγεῖλαι	τὴν	ἐπιχείρησιν αὐτοῖς τὴν κατὰ τῶν
[5, 1]	τῶν υἱέων τοῦ Χαναναίου φέροντα	τὴν	ἐπωνυμίαν διεῖλεν οὕτως Ἰησοῦς καὶ
[5, 2]	πέτρας τινὸς Ῥοᾶς καλουμένης κατὰ	τὴν	ἔρημον. οἱ δὲ πρέσβεις ὡς
[5, 10]	τε πλῆθος ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει	τὴν	ἐσομένην συμφορὰν ὁ θεὸς τοῖς
[5, 2]	ἀγορᾶς τὸ γύναιον θεασάμενοι καὶ	τὴν	εὐπρέπειαν θαυμάσαντες, ἐπεὶ παρὰ τῷ
[5, 7]	νεότητα τότε ποιεῖν τὰ κατὰ	τὴν	εὐχήν. συγχωρήσας δὲ τὰ κατὰ
[5, 10]	καθὼς προειρήκαμεν, καὶ πάλιν κατὰ	τὴν	εὐωχίαν νέμοντος μοίρας κρεῶν ταῖς
[5, 8]	παιδί. τῶν δὲ Θαμνιτῶν παρὰ	τὴν	εὐωχίαν τὴν τῶν γάμων, εἱστία
[5, 1]	βουλόμενοι παρεῖεν. ὡς δ' ἔγνω	τὴν	ἔφοδον αὐτῶν ἡ Ῥαάβη, λίνου
[5, 8]	πολεμίοις οὐκέτ' ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι	τὴν	ἔφοδον αὐτῶν. οἱ δ' ἐκκόψαντες
[5, 11]	ὀλίγου τῶν Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰς	τὴν	ἐχομένην καὶ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι
[5, 8]	τοῦτον ἐφ' ἡμέρας ἑπτὰ ποιούμενοι	τὴν	ζήτησιν, ὀθόνας τε καὶ στολὰς
[5, 9]	καὶ παισὶ τοῖς αὐτοῦ καταλιπὼν	τὴν	ἡγεμονίαν ἐπὶ μίαν καὶ εἴκοσι
[5, 2]	τῷ βασιλεῖ τῶν Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ	τὴν	ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντες: τὸ δὲ ὄνομα
[5, 7]	ὀμοσάντων εἰς ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ	τὴν	ἡγεμονίαν ἐστράτευε. (Καὶ ποιησάμενος ὀξεῖαν
[5, 7]	οὐδ' ὁ μετ' αὐτὸν παραλαβὼν	τὴν	ἡγεμονίαν Ἤλων ἐπ' ἔτη δέκα
[5, 7]	τὰ οἰκεῖα. (Τῶν δὲ Ἰσραηλιτῶν	τὴν	ἡγεμονίαν Ἰάρης ὁ Γαλαδηνὸς ἐκ
[5, 2]	γένους τῇ Ἰούδα φυλῇ παρασχεῖν	τὴν	ἡγεμονίαν: καὶ γὰρ τῷ λαῷ
[5, 1]	νοήσειε τῶν τε μετ' αὐτὸν	τὴν	ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶς προστάντων τοῦ
[5, 1]	συνήθους: ἔτι γε μὴν καὶ	τὴν	ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον, ὡς ἂν
[5, 1]	πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς κατ' ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν αὐτοῖς τοῦ θεοῦ ταύτην
[5, 6]	τὸ ἔργον, συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν	τὴν	ἡμέραν ἐν ἀκμῇ τοῦ καύματος
[5, 11]	ἀρχήν. (Θνήσκει δὲ κατ' ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν καὶ ἡ Φινεέσου τοῦ
[5, 5]	συμβολὴν ποιεῖσθαι κατ' ἐκείνην κελεύουσα	τὴν	ἡμέραν: νικήσειν γὰρ αὐτοὺς καὶ
[5, 1]	ἵστησιν, ἐπὶ δὲ τῷ Ἡβήλῳ	τὴν	ἡμίσειαν ἐν ᾧ καὶ ὁ
[5, 1]	ἐπὶ μὲν τῷ Γαριζεῖ ὄρει	τὴν	ἡμίσειαν ἵστησιν, ἐπὶ δὲ τῷ
[5, 7]	τῆς περὶ τὴν ὑπάντησιν σπουδῆς	τὴν	θυγατέρα: καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν τῷ
[5, 2]	βράδιον γὰρ ἀπέλυον οἱ γονεῖς	τὴν	θυγατέρα καὶ τῆς ἡμέρας τριβὴν
[5, 4]	τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι προσκλίνας	τὴν	θύραν. οἵ τε θεράποντες ἠρέμουν
[5, 7]	εἰς ἅπαντ' αὐτῷ τὸν χρόνον	τὴν	ἰδίαν ἡγεμονίαν. ὁ δ' οὐ
[5, 1]	ἀναστρατοπεδεύσας εἰς τὴν ὄρειον ἱστᾷ	τὴν	ἱερὰν σκηνὴν κατὰ Σιλοῦν πόλιν,
[5, 1]	γῆς ἀρετήν: Ἱεριχοῦντα γὰρ καὶ	τὴν	Ἱεροσολυμιτῶν πόλιν ἔλαβον. ἡ δ'
[5, 1]	ὁ ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ τῷ παιδὶ	τὴν	ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ μνημεῖον αὐτῷ
[5, 10]	παῖδας ἡμέρᾳ μιᾷ τεθνηξομένους καὶ	τὴν	ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰς τὴν Ἐλεαζάρου
[5, 11]	ὤν, μεθ' ὃν Ἠλὶς ἔσχε	τὴν	ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν ὁ
[5, 2]	ἐκφθαρῆναι τῷ προειρημένῳ τρόπῳ κατὰ	τὴν	Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται ἤνθησέ τε
[5, 8]	καὶ φήσαντος ἑπτὰ κάλοις δεθέντα	τὴν	ἰσχὺν ἀπολέσειν, ἐπεὶ καὶ τοῦτο
[5, 7]	αὐτῷ τετολμημένων: τούτοις δὲ κατὰ	τὴν	Ἰωθάμου μαντείαν ἡ συμφορὰ συνέπεσε.
[5, 6]	ἀνατρέπουσαν, δέδια μὴ θεὸς Γεδεῶνι	τὴν	καθ' ἡμῶν νίκην ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα
[5, 1]	μὲν Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν αἱρεῖται	τὴν	καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν μὲν ἄχρι
[5, 4]	πλήξας δ' αὐτὸν Ἰούδης εἰς	τὴν	καρδίαν καὶ τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν
[5, 6]	μὴ προαγγεῖλαι τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖς	τὴν	κατὰ τῶν πολεμίων ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν
[5, 1]	τρόπῳ: προῄεσαν μὲν οἱ ἱερεῖς	τὴν	κιβωτὸν ἔχοντες, ἔπειτα οἱ Λευῖται
[5, 11]	τῶν δεινῶν. ὡς δὲ καὶ	τὴν	κιβωτὸν ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς τῶν
[5, 1]	αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν καὶ	τὴν	κιβωτὸν καταλιπόντας καὶ βωμὸν ὃς
[5, 1]	τῇ πρώτῃ τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ	τὴν	κιβωτὸν οἱ ἱερεῖς φέροντες, περὶ
[5, 11]	τὴν γερουσίαν καὶ τὸν ἀρχιερέα	τὴν	κιβωτὸν τοῦ θεοῦ κελεύοντες κομίζειν,
[5, 1]	δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει τε	τὴν	κλοπὴν καὶ τὰ φώρια παρῆγεν
[5, 9]	Βόαζος μετ' ὀλίγον καὶ θεασάμενος	τὴν	κόρην ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον περὶ
[5, 8]	θηρίον. (Πάλιν τε ἀπιὼν πρὸς	τὴν	κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν ἐν
[5, 8]	ἐξευρεῖν τὸ νοούμενον παρακαλούντων δὲ	τὴν	κόρην μαθοῦσαν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς
[5, 8]	γονεῖς ἄγεσθαι πρὸς γάμον αὐτῷ	τὴν	κόρην. τῶν δὲ ἀρνουμένων διὰ
[5, 9]	ὁμιλήσαντα τῇ παιδί: καὶ πέμπει	τὴν	κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ τοῖς
[5, 6]	συμβαλόντας καὶ τὸν καρπὸν δῃώσαντες	τὴν	λείαν ἐπήγοντο. τοῦτο δὲ ποιούντων
[5, 7]	ἔλασιν αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος καὶ	τὴν	λείαν ἔχοι καὶ τὴν ἐπὶ
[5, 6]	δράγματα σταχύων φερόμενος κρυπτῶς εἰς	τὴν	ληνὸν ἔκοπτε: τοὺς γὰρ πολεμίους
[5, 6]	σὺν αὐτῷ στρατιωτικόν. ἐπεὶ οὖν	τὴν	μᾶζαν φῂς ἰδεῖν τὰς σκηνὰς
[5, 1]	ταῖς ἐνέδραις συνετέτακτο κἀκείνους ἐπὶ	τὴν	μάχην ἐξανίστησιν. οἱ δ' εἰσεπήδων
[5, 11]	νεανίαν, ὡς ἔγνω τὰ κατὰ	τὴν	μάχην, ῥᾴων ἦν ἐπὶ τὸ
[5, 8]	τοῦτο λέγεται. (Μετὰ δὲ ταύτην	τὴν	μάχην Σαμψὼν καταφρονῶν τῶν Παλαιστίνων
[5, 2]	οὖν τὴν στρατιὰν δύο μέρη	τὴν	μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ
[5, 2]	τε λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ	τὴν	μὲν κάτω λαβόντες σὺν χρόνῳ
[5, 7]	ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ Θήβας καὶ	τὴν	μὲν πόλιν ἐξ ἐπιδρομῆς αἱρεῖ,
[5, 3]	ἐξ αὐτῶν πέντε ἄνδρας εἰς	τὴν	μεσόγειον κατοψομένους γῆν, εἰς ἣν
[5, 1]	κατὰ μέγεθος ἑκάστης τῶν φυλῶν	τὴν	μέτρησιν ποιησάμενος. κληρώσαντος δὲ αὐτοῦ,
[5, 1]	ὄρος τοῦ πλάτους. Ζαβουλωνῖται δὲ	τὴν	μέχρι Γενησαρίδος καθήκουσαν δὲ περὶ
[5, 7]	ὁμομήτριον αὐτοῖς ἀλλὰ ξένον περὶ	τὴν	μητέρα δι' ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν
[5, 9]	Χελλιῶνα καὶ Μαλαῶνα ἐπαγόμενος εἰς	τὴν	Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων αὐτῷ
[5, 4]	εἰς φυγὴν τρέπονται ὡς ἐπὶ	τὴν	Μωαβῖτιν σωθησόμενοι, ἦσαν δὲ ὑπὲρ
[5, 1]	ἁγνίσας τὸν στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ	τὴν	Ναιὰν αὐτὸς καὶ νυκτὸς τὰ
[5, 7]	τὸ μετὰ τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι	τὴν	νεότητα τότε ποιεῖν τὰ κατὰ
[5, 6]	ἀρετῇ διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως τε	τὴν	νίκην παρέντες τοῦ θεοῦ δοκεῖν
[5, 8]	ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν ἤδη	τὴν	νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς πύλαις,
[5, 1]	χρημάτων τετολμημένης, διὰ γὰρ ταῦτα	τὴν	νῦν αὐτοῖς ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος
[5, 2]	οὐδὲν τῆς σπουδῆς τῆς ἐπὶ	τὴν	ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ ἐνέκειντο ταύτην
[5, 2]	μηδὲ ὕβριν ἠξίουν αὐτὸν παρασχόντα	τὴν	ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ
[5, 2]	τοῖς καθυβρίσασιν, ἀλλ' ἁρπασαμένων ἐπὶ	τὴν	ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν. ὡς δὲ
[5, 2]	τεταλαιπωρημένη τοῖς συμβεβηκόσι παρῆν ἐπὶ	τὴν	ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπης ὧν
[5, 8]	λείαν ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς κατὰ	τὴν	ὁδὸν αὐτῷ συντυχόντας, Παλαιστῖνοι δ'
[5, 8]	δ' ἤδη τὰ πάτρια καὶ	τὴν	οἰκείαν δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν μιμήσει
[5, 1]	θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδας, ὅπως εἰδὼς	τὴν	οἰκίαν ὁ στρατηγὸς φυλάττηται κακῶς
[5, 6]	εἶναι. καὶ τούτοις παρηγορήσας αὐτῶν	τὴν	ὀργὴν τοῖς λόγοις μᾶλλον τοὺς
[5, 1]	ἐπανῄει πάλιν τῆς Χαναναίας ἐπὶ	τὴν	ὀρεινὴν Ἰησοῦς καὶ πολὺν τῶν
[5, 2]	καὶ Σεμεωνὶς τὰς μὲν κατὰ	τὴν	ὀρεινὴν τῆς Χαναναίας πόλεις εἷλον,
[5, 1]	ἐκ τῶν Γαλγάλων ἀναστρατοπεδεύσας εἰς	τὴν	ὄρειον ἱστᾷ τὴν ἱερὰν σκηνὴν
[5, 1]	τῶν τοῦ Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ	τὴν	ὁρμὴν ἐκ τοῦ ὄρους ἔχουσιν,
[5, 6]	δὲ σημαίνειν ὄλεθρον τοῦ στρατοῦ	τὴν	ὄψιν ἔκρινε λέγων, ὅθεν τοῦτ'
[5, 7]	χρόνον μετὰ τοῦτον διελθόντα θύσας	τὴν	παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε
[5, 3]	καὶ προθυμία μεταβολῆς, πρῶτον μὲν	τὴν	παρ' αὐτοῖς οὖσαν φρουρὰν τοῦ
[5, 1]	ἔκτεινον, τῶν ἐν αὐτῇ πρὸς	τὴν	παράδοξον τοῦ τείχους ἀνατροπὴν καταπεπληγότων
[5, 1]	κἀκείνους ἠξίου διὰ μνήμης ποιήσασθαι	τὴν	παρακέλευσιν. (Καὶ ὁ μὲν τοσαῦτα
[5, 7]	ἡγεμονίαν. ὁ δ' οὐ προσίεται	τὴν	παράκλησιν αὐτῶν ἐγκαλῶν, ὅτι μὴ
[5, 8]	ἐπινοοῦντος τὸν γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι	τὴν	παρθένον. συνεχῶς δ' ἀπερχόμενος πρὸς
[5, 2]	τῆς τελευτῆς τῇ γυναικὶ καὶ	τὴν	παροινίαν τῆς φυλῆς. (Οἱ δ'
[5, 11]	κατεπλήττοντο δὲ οἱ πολέμιοι δεδιότες	τὴν	παρουσίαν τῆς κιβωτοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις.
[5, 1]	διὰ Μωυσέος διέταξε, φυλακὴν ἔχετε	τὴν	πᾶσαν, ὡς ἐμμενόντων μὲν τούτοις
[5, 10]	χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ ἀναστρεψάντων εἰς	τὴν	πατρίδα κύειν ἤρξατο καὶ γίνεται
[5, 9]	συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων ἀδήλων	τὴν	πάτριον γῆν καταλιπούσας. ἡ μὲν
[5, 2]	τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν εἰς	τὴν	πάτριον φυλὴν πειθόμενοι τοῖς προκαλουμένοις.
[5, 7]	δέ τις Ἰαφθᾶς ἀνὴρ διὰ	τὴν	πατρῴαν ἀρετὴν δυνατὸς καὶ δι'
[5, 9]	δεσπότῃ. ὁ δὲ τῆς περὶ	τὴν	πενθερὰν εὐνοίας ἅμα καὶ μνήμης
[5, 7]	μεγάλῳ διήρπαζον τὴν χώραν καὶ	τὴν	Περαίαν ἅπασαν κατασχόντες καὶ ἐπὶ
[5, 5]	θέλοντος αὐτῶν τὴν ὕβριν διὰ	τὴν	περὶ αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι
[5, 8]	ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι τυγχάνειν παρῆσαν ἐπὶ	τὴν	πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι
[5, 1]	Ἰησοῦς διεβίβαζε τὸν στρατὸν καὶ	τὴν	πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ: προῄεσαν
[5, 1]	περὶ δεῖπνον ὄντι κατασκεψόμενοί τινες	τὴν	πόλιν ἀπὸ τοῦ τῶν Ἑβραίων
[5, 2]	αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις ὤμνυε	τὴν	πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ
[5, 1]	αὐτὴν καὶ τὰ αὐτῆς, ὅταν	τὴν	πόλιν ἑλόντες φθείρωσι πάντας τοὺς
[5, 1]	αὐτὸς καὶ νυκτὸς τὰ περὶ	τὴν	πόλιν ἐνέδραις προλοχίσας ὑπὸ τὸν
[5, 1]	συνελαυνόμενοι δὲ ὡς εἰς ἀκέραιον	τὴν	πόλιν ἐπεὶ καὶ ταύτην ἐχομένην
[5, 7]	τῆς φυλῆς: ὁ δὲ κακοῦν	τὴν	πόλιν ἐφρόντιζε. τῆς δ' ὥρας
[5, 1]	τὴν πόλιν: περιῄεσαν δὲ πάλιν	τὴν	πόλιν ἡγουμένης τῆς κιβωτοῦ καὶ
[5, 1]	γνώμην περισπωμένων. καὶ οἱ μὲν	τὴν	πόλιν ᾕρουν καὶ πάντας τοὺς
[5, 2]	ἀποκτείναντες ἅπαντας τοὺς ἐνοικοῦντας εἶχον	τὴν	πόλιν. (Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς
[5, 7]	Σικιμίους ἐνέδραις προλοχίζεται τὰ περὶ	τὴν	πόλιν, καὶ προελθόντων ἡ μὲν
[5, 1]	πρῶτον ἅπασαν ἐπ' ἀδείας αὐτῶν	τὴν	πόλιν κατενόησαν, τῶν τε τειχῶν
[5, 2]	μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ	τὴν	πόλιν, οἱ δ' ἡμίσεις συνέβαλον
[5, 2]	μὲν Βενιαμῖται χαίροντες ἀνεχώρουν εἰς	τὴν	πόλιν, οἱ δ' Ἰσραηλῖται καταπεπληγότες
[5, 7]	ἦν. καὶ κατασκάψας εἰς ἔδαφος	τὴν	πόλιν, οὐ γὰρ ἀντέσχε πρὸς
[5, 1]	διατάξας τὸν στρατὸν προσήγαγεν ἐπὶ	τὴν	πόλιν: περιῄεσαν δὲ πάλιν τὴν
[5, 7]	ἄρχοντες ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ	τὴν	πόλιν πολλοὺς τῶν Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντες
[5, 5]	στρατηγοῦ πεσόντος καθελὼν εἰς ἔδαφος	τὴν	πόλιν στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ'
[5, 2]	τινὰς πίστεις ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι	τὴν	πόλιν σώσειν αὐτόν τε καὶ
[5, 9]	μεσούσης τῆς ἡμέρας κατελθὼν εἰς	τὴν	πόλιν τήν τε γερουσίαν συνῆγε
[5, 7]	αὐτῷ, φεύγει δ' αὐτὸς εἰς	τὴν	πόλιν τοὺς ἄλλους ἀγόμενος. καὶ
[5, 1]	ἐξανίστησιν. οἱ δ' εἰσεπήδων εἰς	τὴν	πόλιν τῶν ἔνδον περὶ τοῖς
[5, 7]	πόλιν, οὐ γὰρ ἀντέσχε πρὸς	τὴν	πολιορκίαν, ἅλας κατὰ τῶν ἐρειπίων
[5, 4]	αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας τῆς κατὰ	τὴν	πολιτείαν Ἐγλῶνα τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα
[5, 2]	τοῦ κερδαίνειν προσδεδεμένοι. καὶ διὰ	τὴν	πολλὴν ἄδειαν στάσις αὐτοὺς πάλιν
[5, 1]	γῆν συμβέβηκε ταύτης δὲ ὀρεινὴν	τὴν	πολλήν, ἀλλ' ὑπερβολὴν εἰς καρπῶν
[5, 1]	ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω ποιήσασθαι	τὴν	πρεσβείαν, ἵνα τὴν αἰτίαν μαθόντες
[5, 10]	λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε	τὴν	προσδοκίαν τῆς τῶν τέκνων ἀπωλείας.
[5, 11]	δὲ ἀδοξίαν τὸ ὄνομα, διὰ	τὴν	προσπεσοῦσαν δύσκλειαν τότε τῷ στρατῷ.
[5, 2]	καὶ πρόνοιαν ἐποιήσαντο πάλιν εἰς	τὴν	προτέραν εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν μὲν
[5, 1]	δὲ μετὰ θράσους αὐτοῖς διὰ	τὴν	προτέραν νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος
[5, 1]	τὰ τοῖς σκοποῖς ὁμοθέντα πρὸς	τὴν	Ῥαάβην: οἱ δ' ἐπεκύρουν τὸν
[5, 1]	ἅπασαν καὶ τὴν χώραν. καὶ	τὴν	Ῥαάβην σὺν τοῖς οἰκείοις εἰς
[5, 9]	πυθομένη ἡ Ναάμις τεχνᾶται παρακατακλῖναι	τὴν	Ῥούθην αὐτῷ: καὶ γὰρ ἔσεσθαι
[5, 9]	γενομένου δὲ τούτου Βόαζος γαμεῖ	τὴν	Ῥούθην καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς
[5, 8]	ὃ Σιαγὼν καλεῖται νῦν διὰ	τὴν	Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν ἐπ' αὐτῷ γενομένην,
[5, 9]	μετὰ τῶν συγγενῶν. ~(Μετὰ δὲ	τὴν	Σαμψῶνος τελευτὴν προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 2]	τῷ θεῷ δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα	τὴν	Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν
[5, 1]	τῷ βωμῷ γεγραμμένας καταλιπόντες εἰς	τὴν	Σιλοῦν ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς δ' ἤδη
[5, 1]	χρόνον, συναγαγὼν τὸν λαὸν εἰς	τὴν	Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε. καὶ σπουδῇ
[5, 2]	ὀργῆς ἀκράτου καὶ δικαίας εἰς	τὴν	Σιλοῦν συλλεγέντες καὶ πρὸ τῆς
[5, 11]	(Ἀπαγγελθείσης δὲ τῆς ἥττης εἰς	τὴν	Σιλὼ καὶ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς
[5, 1]	αὐτὸν εἰς Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα	τὴν	σκηνὴν ἑστάκεσαν. (Καὶ Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν
[5, 1]	ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ	τὴν	σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν καταλιπόντας
[5, 10]	παραμυθίας τῇ λύπῃ κρατήσασα εἰς	τὴν	σκηνὴν ᾤχετο τὸν θεὸν ἱκετεύουσα
[5, 7]	δεῖ μέντοι συνιζάνειν αὐτὰ ὑπὸ	τὴν	σκιάν, εἰ δ' ὄλεθρον ἐπ'
[5, 2]	διὰ Φινεέσου προφητεύσαντος. (Ποιήσαντες οὖν	τὴν	στρατιὰν δύο μέρη τὴν μὲν
[5, 1]	ὅπου προεῖπε Μωυσῆς καὶ νείμας	τὴν	στρατιὰν ἐπὶ μὲν τῷ Γαριζεῖ
[5, 6]	ἀκμῇ τοῦ καύματος ὄντος ἄγειν	τὴν	στρατιὰν ἐπὶ τὸν ποταμὸν καὶ
[5, 7]	δι' αὐτοῦ φέρων ταῦτα ποιεῖν	τὴν	στρατιὰν παρεκελεύσατο. καὶ ταχέως περιληφθείσης
[5, 1]	πατρίων ἐθῶν. οὐ γὰρ ἐδόκει	τὴν	συγγένειαν αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ τὸ
[5, 5]	ἀναχωρεῖν διεγνωκότας ἡ Δεβώρα κατεῖχε	τὴν	συμβολὴν ποιεῖσθαι κατ' ἐκείνην κελεύουσα
[5, 11]	μείζων ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενος αὐτῶν	τὴν	συμφορὰν τῆς κιβωτοῦ, δι' ὃν
[5, 1]	ἤδη τὸ ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ	τὴν	συνήθειαν. καὶ ὁ μὲν ποταμὸς
[5, 2]	αὐτὴν φυλὴν νέμειν καὶ διὰ	τὴν	συντυχίαν παρ' αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε.
[5, 8]	γὰρ ἰσχὺν εἶναί μοι κατὰ	τὴν	ταύτης αὔξησιν καὶ παραμονήν” ταῦτα
[5, 2]	πεντακισχιλίους ἀπέθανον. οἱ δ' Ἰσραηλῖται	τήν	τε Γάβαν ἐμπιπρᾶσι καὶ τὰς
[5, 6]	ἐλευθερίας ἀνασώζειν ἀδυνάτως ἔχειν ἔλεγε:	τήν	τε γὰρ φυλὴν ἐξ ἧς
[5, 9]	ἡμέρας κατελθὼν εἰς τὴν πόλιν	τήν	τε γερουσίαν συνῆγε καὶ μεταπεμψάμενος
[5, 9]	ἀντέχειν τῷ δεινῷ μὴ δυνάμενος	τήν	τε γυναῖκα Νααμεὶν καὶ τοὺς
[5, 1]	πέμπει τε κατασκόπους εἰς Ἱεριχοῦντα	τήν	τε δύναμιν αὐτῶν καὶ τίνα
[5, 1]	κιβωτὸν ἔχοντες, ἔπειτα οἱ Λευῖται	τήν	τε σκηνὴν καὶ τὰ πρὸς
[5, 1]	(Βλέπων δὲ οὕτως ὁ Ἰησοῦς	τήν	τε στρατιὰν καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ
[5, 1]	ἀνῄρει καὶ τὰ ἅρματα ἐνεπίμπρα,	τήν	τε χώραν ἐπ' ἀδείας διεπορεύετο
[5, 8]	τῆς ἰσχύος καὶ τοῦ περὶ	τὴν	τελευτὴν μεγαλόφρονος τὸν ἄνδρα καὶ
[5, 1]	τἀληθὲς οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι διὰ	τὴν	τέχνην, ἐντολὰς δοὺς ἀποτιμήσασθαι τῆς
[5, 1]	ὁ κλῆρος οὗτος ἦν διὰ	τὴν	τῆς γῆς ἀρετήν: Ἱεριχοῦντα γὰρ
[5, 11]	ἱερᾶτο παῖς παρὰ πατρὸς ἐπιδεχόμενοι	τὴν	τιμήν, ἐκεῖνός τε Φινεέσῃ τῷ
[5, 11]	ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν αὐτοῦ	τὴν	τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι
[5, 7]	ἀπελείπετο, ἐδόκει δ' αὐτοῖς ἀμπέλῳ	τὴν	τιμὴν παρασχεῖν. καὶ ἡ ἄμπελος
[5, 6]	ἄβρωτον διὰ τοῦ στρατοπέδου κυλιομένην	τὴν	τοῦ βασιλέως σκηνὴν καταβαλεῖν καὶ
[5, 2]	τούτων τελευτὴν Φινεέσης προφητεύει κατὰ	τὴν	τοῦ θεοῦ βούλησιν ἐπ' ἐξωλείᾳ
[5, 9]	Ῥούθην ἀναγκαίως διηγησάμην ἐπιδεῖξαι βουλόμενος	τὴν	τοῦ θεοῦ δύναμιν, ὅτι τούτῳ
[5, 1]	καὶ περιουσίας προελθοῦσι, φυλάττειν τε	τὴν	τοῦ θεοῦ προαίρεσιν οὕτως ἔχουσαν
[5, 1]	ἐπικλινῶν, Βηθωρὰ καλεῖται. ἔνθα καὶ	τὴν	τοῦ θεοῦ συνεργίαν ἔμαθεν ἐπισημήναντος
[5, 4]	ὁ μὲν πρὸς τὴν χαρὰν	τὴν	τοῦ ὀνείρατος ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ
[5, 7]	Δρούμας Ἀβιμέλεχος τοὔνομα, ὃς μετὰ	τὴν	τοῦ πατρὸς τελευτὴν ἀναχωρήσας εἰς
[5, 3]	πείσεσθαι προσδοκῶντες, ὡς δὲ βεβαίαν	τὴν	τοῦ ποιήσειν κακῶς τοὺς Ἑβραίους
[5, 11]	ἀπ' ἐκείνου μέχρι τῶν κατὰ	τὴν	τοῦ Σολομῶνος βασιλείαν καιρῶν. τότε
[5, 2]	Γαβαθᾶ πόλει τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ	τὴν	τούτων τελευτὴν Φινεέσης προφητεύει κατὰ
[5, 5]	καταπηδήσας τοῦ ἅρματος ὡς εἶδε	τὴν	τροπὴν γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται παρά
[5, 2]	πρὸς τοὺς πόνους ἤδη διὰ	τὴν	τρυφὴν ἐκλελυμένοι. καὶ συνέβαινεν ἤδη
[5, 10]	παῖδας εἰπεῖν καὶ τὴν δυστυχίαν	τὴν	τῷ παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην.
[5, 8]	δὲ Θαμνιτῶν παρὰ τὴν εὐωχίαν	τὴν	τῶν γάμων, εἱστία γὰρ αὐτοὺς
[5, 7]	Περαίαν ἅπασαν κατασχόντες καὶ ἐπὶ	τὴν	τῶν λοιπῶν ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν
[5, 6]	τοὺς οἰκείους διηγησάμενος αὐτοῖς καὶ	τὴν	τῶν πολεμίων ὄψιν, οἱ δ'
[5, 7]	ἡγεμονίαν ἐστράτευε. (Καὶ ποιησάμενος ὀξεῖαν	τὴν	τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν πόλει
[5, 1]	χρόνου καὶ μεγάλης πολιορκίας διὰ	τὴν	τῶν τειχῶν ὀχυρότητα καὶ τὴν
[5, 5]	πλέον δαμάσαι ἔτι θέλοντος αὐτῶν	τὴν	ὕβριν διὰ τὴν περὶ αὐτὸν
[5, 8]	φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι. (Πρὸς δὲ	τὴν	ὕβριν ταύτην Σαμψὼν παροξυνθεὶς ἅπαντας
[5, 9]	ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι φέρουσα καὶ	τὴν	ὑπ' ὄψιν τῶν φιλτάτων ἐρημίαν
[5, 7]	τοῦ πάθους κατεμέμφετο τῆς περὶ	τὴν	ὑπάντησιν σπουδῆς τὴν θυγατέρα: καθιερῶσαι
[5, 1]	δὲ τῆς Χαναναίας στρατεύσας εἰς	τὴν	ὑπώρειον καὶ μαθὼν οὐ πόρρω
[5, 2]	ἔγγιστα κειμένην καὶ νηστεύσαντες κατὰ	τὴν	ὑστεραίαν τὸν θεὸν ἱκέτευον διὰ
[5, 1]	ἐπ' αὐτοῦ τῷ θεῷ, καὶ	τὴν	φάσκα ἑώρταζον ἐν ἐκείνῳ τῷ
[5, 4]	ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ πρὶν	τὴν	φρουρὰν συστραφῆναι τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 1]	τὴν γὰρ ἀσφάλειαν αὐτοῖς καὶ	τὴν	φυλακὴν τῶν πατρίων ἐθῶν ἐν
[5, 8]	φυλῆς. Παλαιστῖνοι δ' ἐστράτευον ἐπὶ	τὴν	φυλήν. τῶν δ' οὐ δικαίως
[5, 2]	εἷς ὧν ἔπεμψε Μωυσῆς εἰς	τὴν	Χαναναίαν. διδόασι δὲ καὶ τοῖς
[5, 1]	ἐκ θεοῦ χάριτος καὶ δωρεᾶς	τὴν	Χαναναίων αὐτοῖς γῆν κτήσασθαι δεδόσθαι
[5, 4]	θεοῦ. καὶ ὁ μὲν πρὸς	τὴν	χαρὰν τὴν τοῦ ὀνείρατος ἀνεπήδησεν
[5, 1]	πλῆθος καὶ ἄνδρας τοὺς ἐκμετρησομένους	τὴν	χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε παραδοὺς αὐτοῖς
[5, 7]	καὶ Παλαιστῖνοι στρατῷ μεγάλῳ διήρπαζον	τὴν	χώραν καὶ τὴν Περαίαν ἅπασαν
[5, 1]	δὲ πόλιν ἐνέπρησαν ἅπασαν καὶ	τὴν	χώραν. καὶ τὴν Ῥαάβην σὺν
[5, 7]	οὕτως ἀπώλοντο: ὅσοι δὲ κατὰ	τὴν	χώραν σκεδασθέντες διέφυγον τὸν κίνδυνον,
[5, 4]	ὅπλα ᾔεσαν καὶ διέπεμπον εἰς	τὴν	χώραν τοὺς ἀποσημαίνοντας κέρασιν οἰῶν:
[5, 2]	γεγενημένοις ἔχειν ἀνιάτως ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα	τὴν	ψυχὴν ἀφίησιν. ὁ δὲ ἀνὴρ
[5, 1]	τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι παρέξειν ἡμῖν	τήνδε	τὴν γῆν καὶ τὸν στρατὸν
[5, 1]	ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων τῷ θεῷ	τηρεῖν	ἐκ τῆς πρῶτον ἁλισκομένης πόλεως
[5, 2]	γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν εἰπεῖν καὶ	τήρησιν	τῶν ὅρκων. ἐρομένων δὲ τὴν
[5, 1]	δ' ἑπομένων ὁπλίταις πεντακισμυρίοις ἀπὸ	τῆς	Ἀβέλης ἐπὶ τὸν Ἰόρδανον ἐξῄει
[5, 2]	δέ τινες τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ	τῆς	ἀγορᾶς τὸ γύναιον θεασάμενοι καὶ
[5, 4]	δουλείας ἀπηλλάγησαν, Ἰούδης δ' ἐκ	τῆς	αἰτίας ταύτης τιμηθεὶς τῇ τοῦ
[5, 11]	ἥττης εἰς τὴν Σιλὼ καὶ	τῆς	αἰχμαλωσίας τῆς κιβωτοῦ, Βενιαμίτης γάρ
[5, 2]	ὑπό τε τῆς ὄψεως καὶ	τῆς	ἀκοῆς τῶν βεβιασμένων κακῶς διατεθέντες
[5, 4]	μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν	τῆς	ἀκοσμίας τῆς κατὰ τὴν πολιτείαν
[5, 1]	καὶ γυναικῶν καὶ θεραπείας καὶ	τῆς	ἄλλης ἀποσκευῆς ἄπειρόν τι πλῆθος,
[5, 1]	καὶ ἀργύρου καὶ ἐσθήτων καὶ	τῆς	ἄλλης ἐπισκευῆς ἕνεκα, τετραπόδων τε
[5, 9]	ἤδη τῆς κριθῆς λελικμημένης ἐπὶ	τῆς	ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη ἡ
[5, 6]	ἐδεδίει φανερῶς τοῦτο ποιεῖν ἐπὶ	τῆς	ἅλωος. φαντάσματος δὲ αὐτῷ παραστάντος
[5, 7]	πέμπει παρὰ τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενος	τῆς	ἁλώσεως. ὁ δὲ ἀντιπέμψας ᾐτιᾶτο
[5, 1]	(Ἄπειρον δέ τι πλῆθος ἐκ	τῆς	ἁλώσεως συναθροίζεται ἀργύρου τε καὶ
[5, 7]	εὐλόγως ἐγκαλοῦσι χάριν τε μᾶλλον	τῆς	Ἀμμανίτιδος αὐτοῖς ἔχειν ὀφείλουσι παρεθείσης,
[5, 7]	ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου καὶ	τῆς	Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν ὡς
[5, 7]	δὲ ὁ Ἰαφθᾶς, ὡς οὔτε	τῆς	Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις αὐτῶν εὐλόγως
[5, 8]	ἔτη τεσσαράκοντα. ταύτης δ' ἐλευθεροῦνται	τῆς	ἀνάγκης τούτῳ τῷ τρόπῳ: (Μανώχης
[5, 1]	προφήτου κελεύσαντος ἱδρυσάμενος τεκμήριον γενησόμενον	τῆς	ἀνακοπῆς τοῦ ῥεύματος ἔθυεν ἐπ'
[5, 3]	ὡς ἔργῳ πεῖραν αὐτοῦ δεδωκὼς	τῆς	ἀνδραγαθίας γέρας ὑπὲρ αὐτῆς λαμβάνει
[5, 9]	περὶ μέσην νύκτα καὶ αἰσθόμενος	τῆς	ἀνθρώπου παρακατακειμένης ἀνέκρινε τίς εἴη.
[5, 10]	διῆγε τρεφόμενος, Ἀλκάνῃ δ' ἐκ	τῆς	Ἄννας υἱεῖς τε γίνονται καὶ
[5, 1]	στρατοπεδεύουσι πρὸς Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίας	τῆς	ἄνω Κεδέσης οὐ πόρρω: Γαλιλαίων
[5, 10]	εἰς δάκρυά τε προύπεσε καὶ	τῆς	ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ τῆς
[5, 1]	μεταπεμψάμενος αὐτῶν τοὺς ἐν τέλει	τῆς	ἀπάτης αὐτοῖς ἐνεκάλει. τῶν δ'
[5, 1]	κατοικεῖν, ἥκειν τε κατὰ πύστιν	τῆς	ἀρετῆς αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντες ὁδὸν
[5, 8]	εἴκοσιν ἔτη. θαυμάζειν δὲ ἄξιον	τῆς	ἀρετῆς καὶ τῆς ἰσχύος καὶ
[5, 7]	τί οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεις τὸ	τῆς	ἀρετῆς μέγεθος εἰς μάχην αὐτῷ
[5, 8]	τὴν εἰς τὰ ἄλλα πάντα	τῆς	ἀρετῆς περιουσίαν. οἱ δὲ συγγενεῖς
[5, 1]	τοῦ παρασχόντος αὐτὰς ἄξιαι καὶ	τῆς	ἀρετῆς τῶν νόμων οἷς κατακολουθοῦσιν
[5, 2]	τούτοις πεισθέντες ψηφίζονται τὸν διὰ	τῆς	ἁρπαγῆς γάμον τοῖς Βενιαμίταις. ἐνστάσης
[5, 1]	γῆς καταστάντες ἀμοιβὴν ἐκτῖσαι δύνωνται	τῆς	ἄρτι σωτηρίας, χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ
[5, 4]	αἱρεθεὶς ἄρχειν ἐν τῷ πρώτῳ	τῆς	ἀρχῆς ἔτει κατέστρεψε τὸν βίον.
[5, 2]	τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντες	τῆς	ἀσθενείας καὶ τῆς ὀλιγότητος ἧκον
[5, 7]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐξέβαλον καταφρονήσαντες	τῆς	αὐτοῦ ἀσθενείας. καὶ ὁ μὲν
[5, 6]	ἀξιόμαχος. ἵνα μάθωσιν οὖν βοηθείας	τῆς	αὐτοῦ τὸ ἔργον, συνεβούλευε περὶ
[5, 1]	καὶ στρατιὰν ὅση ποτὲ κατελπίσασα	τῆς	αὐτῶν δυνάμεως εἰς μάχην συνῆψεν
[5, 3]	Ἰακώβου παιδὶ φυλῆς δ' ἐπώνυμον	τῆς	αὐτῶν. (Τοῖς δ' Ἰσραηλίταις προύβαινεν
[5, 1]	τὸν κίνδυνον εἰποῦσα, ὃν ὑπὲρ	τῆς	αὐτῶν ὑπέλθοι σωτηρίας, ἁλοῦσαν γὰρ
[5, 2]	γνώμῃ παρῆν εἰς Γαβὰν φυλῆς	τῆς	Βενιαμίτιδος ἤδη ὀψίας οὔσης. καὶ
[5, 4]	ἠλευθερώθησαν δὲ τούτῳ τῷ τρόπῳ.	(Τῆς	Βενιαμίτιδος φυλῆς νεανίας Ἰούδης μὲν
[5, 2]	εἰς ταὐτὸ καὶ μὴ παντελῆ	τῆς	Βενιαμίτιδος φυλῆς ὄλεθρον τό γε
[5, 5]	χειμὼν καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν	τῆς	βοηθείας τοῦ θεοῦ θάρσος ἐλάμβανον,
[5, 1]	Ῥουβηλίδος φυλῆς ἄρχοντας καὶ τοὺς	τῆς	Γάδιδος καὶ Μανασσήτιδος προεστῶτας, ἐξ
[5, 7]	καὶ ταφῆς ἐν Καμμὼν πόλει	τῆς	Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται. (Πάντα δὲ τὰ
[5, 7]	ἐν τῇ αὐτοῦ πατρίδι Σεβέῃ:	τῆς	Γαλαδηνῆς δ' ἐστὶν αὕτη. (Τελευτήσαντος
[5, 7]	μετὰ στρατιᾶς, ἣ μετάπεμπτος ἐκ	τῆς	Γαλαδηνῆς ἐληλύθει, φόνον τε πολὺν
[5, 2]	ἦσαν παρωξυμμένοι, ὡς καὶ Ἰάβησον	τῆς	Γαλαδίτιδος οὖσαν, ὅτι μὴ συμμαχήσειεν
[5, 1]	τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ πόλεως καὶ	τῆς	Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον
[5, 6]	καὶ φήμῃ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας	τῆς	Γεδεῶνος νίκης ἀφικομένης ἐν τοῖς
[5, 1]	περιώδευόν τε τὸ τεῖχος ἑπομένης	τῆς	γερουσίας, καὶ σαλπισάντων μόνον τῶν
[5, 1]	καὶ Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς μετὰ	τῆς	γερουσίας ὄμνυσιν ἕξειν τε φίλους
[5, 1]	κλῆρος οὗτος ἦν διὰ τὴν	τῆς	γῆς ἀρετήν: Ἱεριχοῦντα γὰρ καὶ
[5, 1]	κατὰ ἀπόγνωσιν: πιστεύοντες γὰρ ἤδη	τῆς	γῆς ἐγκρατεῖς εἶναι καὶ σῶον
[5, 2]	μὲν οὕτως γαμήσαντες ἐπ' ἔργα	τῆς	γῆς ἐχώρησαν καὶ πρόνοιαν ἐποιήσαντο
[5, 1]	περιοίκων πόλεων πλεῖστον ἀπεχουσῶν τῆσδε	τῆς	γῆς ποιησόμενοι πρὸς αὐτοὺς φιλίαν
[5, 3]	καὶ πρὸς τοῖς ἔργοις ὄντων	τῆς	γῆς Χαναναῖοι καταφρονήσαντες αὐτῶν συνεποιήσαντο
[5, 1]	γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες ἀπόπειραν αὐτῶν	τῆς	γνώμης λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ' ἂν
[5, 8]	τὸ προάστειον συνεχῶς φοιτῶν μετὰ	τῆς	γυναικὸς δοῦναι διαδοχὴν αὐτοῖς γνησίαν:
[5, 2]	τὸ χωρίον. ἐρῶν δὲ σφόδρα	τῆς	γυναικὸς καὶ τοῦ κάλλους αὐτῆς
[5, 7]	ὑπασπιστὴν παρεκάλει κτείνειν αὐτόν, μὴ	τῆς	γυναικὸς ὁ θάνατος αὐτοῦ δόξειεν
[5, 1]	εἶναι λαβεῖν διωχθέντας. οἱ δὲ	τῆς	γυναικὸς οὕτως αὐτοὺς ὑπελθούσης οὐδένα
[5, 9]	Βοάζῳ καὶ τοῦ κλήρου καὶ	τῆς	γυναικὸς παρεχώρει συγγενεῖ μὲν ὄντι
[5, 9]	ἀνθρώπου παρακατακειμένης ἀνέκρινε τίς εἴη.	τῆς	δ' εἰπούσης τοὔνομα καὶ φαμένης
[5, 7]	τε πραχθὲν δόξει τοῖς ἀκούσασι.	(Τῆς	δ' Ἐφράνου φυλῆς ἐπ' αὐτὸν
[5, 7]	δὲ κακοῦν τὴν πόλιν ἐφρόντιζε.	τῆς	δ' ὥρας τῆς τοῦ τρυγᾶν
[5, 1]	τὸν νεώτατον τῶν παίδων ἀποβάλῃ.	τῆς	δὲ ἀρᾶς τὸ θεῖον οὐκ
[5, 2]	ἀλλ' ὅταν ἐν κακουργίᾳ τολμηθῶσι.	τῆς	δὲ γερουσίας πρὸς τὸ τῆς
[5, 2]	πολεμίους μαλακῶς εἶχον οἱ Ἰσραηλῖται,	τῆς	δὲ γῆς καὶ τῶν ταύτης
[5, 2]	κατοικῶν ἄγεται γύναιον ἀπὸ Βηθλέμων,	τῆς	δὲ Ἰούδα φυλῆς τοῦτ' ἔστι
[5, 10]	σκηνῆς, ὡς παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι.	τῆς	δὲ πιεῖν ὕδωρ φαμένης, λυπουμένης
[5, 1]	διὰ τιμῆς εἶχε τῆς πάσης.	(Τῆς	δὲ πόλεως εἰ καί τι
[5, 1]	τὸν βωμόν, κατι δικαίως ἀμυνώμεθα	τῆς	διαβολῆς ἐλεγχθείσης ἀληθοῦς. οὐ γὰρ
[5, 1]	τῶν αὖθις δύσελπι διακείμενον οὕτως	τῆς	διανοίας ἔξελε. (Ταῦτα μὲν Ἰησοῦς
[5, 7]	μαθὼν ἐλθεῖν ἐπ' αὐτοὺς μετὰ	τῆς	δυνάμεως καὶ φακέλλους ὕλης ξηρᾶς
[5, 5]	ἁρμάτων ηὐπόρει. ταύτης οὖν στρατηγὸς	τῆς	δυνάμεως Σισάρης τιμῆς πρώτης παρὰ
[5, 1]	δὲ παρὰ δόξαν ἐπταικότες καὶ	τῆς	δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες ἐπὶ τούτοις
[5, 5]	ἤνυσαν μήτε αὐτοὶ φρονεῖν ὑπὸ	τῆς	δυστυχίας ὄντες ἀγαθοὶ καὶ τοῦ
[5, 2]	βουλόμενος τοὺς ξένους περιιδεῖν ὑβρισθέντας	τῆς	ἑαυτοῦ θυγατρὸς αὐτοῖς παρεχώρει, πληρώσειν
[5, 4]	Ἱεριχοῦντι βασίλειον ταύτην ἀποδείξας οὐδὲν	τῆς	εἰς τὸ πλῆθος κακώσεως παρέλιπεν
[5, 7]	ἐποίει. ὁ δὲ τοιαύτην ὑπὲρ	τῆς	εἰς τοὺς ἀδελφοὺς παρανομίας ποινὴν
[5, 2]	ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον δίχα	τῆς	εἰς τοὺς ξένους ὕβρεως αὐτός
[5, 1]	κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ καὶ	τῆς	ἐκείνου περὶ ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε,
[5, 1]	τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντος οἱ προεστῶτες	τῆς	ἐκκλησίας καὶ τὸ πλῆθος αὐτὸ
[5, 9]	οὐδὲν γὰρ ἀντιλέγειν τῶν ὑπὸ	τῆς	ἑκυρᾶς κελευομένων ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται
[5, 6]	θαρσεῖν δὲ παρακελευσαμένου καὶ πειρᾶσθαι	τῆς	ἐλευθερίας ἀνασώζειν ἀδυνάτως ἔχειν ἔλεγε:
[5, 4]	τοῖς Ἱεριχουντίοις ἀποσημαίνων κρυπτῶς παρεκάλει	τῆς	ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ δ' ἀσμένως
[5, 10]	τὴν Ἐλεαζάρου οἰκίαν: Ἠλὶς γὰρ	τῆς	ἐμῆς θεραπείας μᾶλλον τοὺς υἱοὺς
[5, 1]	ἀπό τε τῶν Αἰγυπτίων καὶ	τῆς	ἐν τῇ ἐρήμῳ ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον.
[5, 1]	συγγένειαν ηὑρίσκετο. κατ' ἄνδρα δὲ	τῆς	ἐξετάσεως γινομένης λαμβάνουσι τὸν Ἄχαρον:
[5, 1]	Ἰησοῦς ἔγνω. καὶ τῇ πρώτῃ	τῆς	ἑορτῆς ἡμέρᾳ τὴν κιβωτὸν οἱ
[5, 2]	γάμον τοῖς Βενιαμίταις. ἐνστάσης δὲ	τῆς	ἑορτῆς οἱ μὲν διακόσιοι κατὰ
[5, 7]	Ἀβιμέλεχον. (Μετ' οὐ πολὺ δὲ	τῆς	ἑορτῆς Σικιμῖται, μετενόησαν γὰρ ἐπὶ
[5, 7]	τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε μείζων καὶ	τῆς	ἐπ' αὐτῇ λύπης γενομένη πλὴν
[5, 2]	ὡς δ' οὐδὲν τῆς σπουδῆς	τῆς	ἐπὶ τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ
[5, 7]	δ' ἐκείνης διὰ τὸ τιμῆς	τῆς	ἐπὶ τοῖς καρποῖς οἰκείας οὔσης
[5, 7]	ἄλλων ἔξωθεν προσγινομένης, τὰ δένδρα	τῆς	ἐπὶ τῷ ἄρχεσθαι φροντίδος οὐκ
[5, 10]	δ' ἡ γυνὴ τῆς εὐχῆς	τῆς	ἐπὶ τῷ παιδὶ γεγενημένης παρεδίδου
[5, 6]	λόγοις μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε	τῆς	ἐπὶ τῶν πολεμίων εὐπραξίας φήσας
[5, 2]	τῆς δὲ γερουσίας πρὸς τὸ	τῆς	ἐπιορκίας ὄνομα σχετλιασάσης ἔφη τις
[5, 3]	μὴ διαμαρτεῖν περὶ τὰ πρῶτα	τῆς	ἐπιχειρήσεως, μάχην τοῖς Ἀσσυρίοις συνάπτουσι
[5, 2]	ἐκείνοις καὶ συνῆσαν αὐτοῖς ἐπὶ	τῆς	ἐρήμου. (Ἡ δὲ Ἰούδα φυλὴ
[5, 10]	τέκνοις, ἡ Ἄννα θεασαμένη τοὺς	τῆς	ἑτέρας παῖδας τῇ μητρὶ περικαθημένους,
[5, 11]	(Ἦρξε δὲ πρῶτος Ἠλὶς Ἰθαμάρου	τῆς	ἑτέρου τῶν Ἀαρῶνος υἱῶν οἰκίας:
[5, 1]	σωτηρίας τῶν κατασκόπων καὶ μὴν	τῆς	εὐεργεσίας ταύτης ἔλεγεν ἐν ταῖς
[5, 6]	ὑποτυχών τοῦτο γοῦν, ἔφη, τεκμήριον	τῆς	εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ
[5, 7]	ἀποδειχθεὶς μετ' Ἤλωνα μόνης ἂν	τῆς	εὐπαιδίας μνημονευθείη, μηδὲν ἔργον> διὰ
[5, 10]	ἔφερον. ἀναμνησθεῖσα δ' ἡ γυνὴ	τῆς	εὐχῆς τῆς ἐπὶ τῷ παιδὶ
[5, 1]	Ἰούδα φυλῆς Ἰέβρωνα, Σίκιμα δὲ	τῆς	Ἐφραίμ, τῆς Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην:
[5, 1]	θάπτεται δὲ ἐν πόλει Θαμνᾶ	τῆς	Ἐφραίμου φυλῆς. θνήσκει δὲ ὑπ'
[5, 7]	δὲ Ἤλωνος παῖς φυλῆς μὲν	τῆς	Ἐφραμίτιδος πόλεως δὲ τῆς Φαραθωνιτῶν
[5, 10]	ἀνὴρ τῶν ἐν μέσῳ πολιτῶν	τῆς	Ἐφράμου κληρουχίας Ῥαμαθὰν πόλιν κατοικῶν
[5, 2]	αἰτίας. (Λευίτης ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων	τῆς	Ἐφράνου κληρουχίας ὢν καὶ ἐν
[5, 7]	δέκα κατασχὼν αὐτὴν φυλῆς ὢν	τῆς	Ζαβούλης ἔπραξέ τι σπουδῆς ἄξιον.
[5, 2]	καὶ προσθέμενοι μᾶλλον τῷ βιαίῳ	τῆς	ἡδονῆς ἀπήγαγον πρὸς αὑτοὺς τὴν
[5, 1]	πάντας. ὅτι δὲ τὸ μῆκος	τῆς	ἡμέρας ἐπέδωκε τότε καὶ τοῦ
[5, 4]	ὥρα δ' ἦν θέρους καὶ	τῆς	ἡμέρας ἤδη μεσούσης ἀνεῖντο αἱ
[5, 9]	Βόαζον γενομένας. κἀκεῖνος ἤδη μεσούσης	τῆς	ἡμέρας κατελθὼν εἰς τὴν πόλιν
[5, 2]	οἱ γονεῖς τὴν θυγατέρα καὶ	τῆς	ἡμέρας τριβὴν ἐποιοῦντο. θεράπων δ'
[5, 1]	ἰδίᾳ τὸ μέτρον γῆς καὶ	τῆς	ἧσσον ἀγαθῆς. ἡ γὰρ φύσις
[5, 11]	πρὸς τῶν πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης δὲ	τῆς	ἥττης εἰς τὴν Σιλὼ καὶ
[5, 2]	οἱ δ' Ἰσραηλῖται καταπεπληγότες ὑπὸ	τῆς	ἥττης εἰς τὸ στρατόπεδον. τῇ
[5, 1]	παρήγαγεν εἰς τὸν βίον: οὗ	τῆς	θρησκείας ἐπιμελεῖσθε καὶ πολιτείας, ἣν
[5, 1]	ὃ κινδυνεύσας ηὕρατο κέρδος, τοῦτο	τῆς	ἰδίας χρείας ἀφελόμενος δοῦναι φέρων
[5, 1]	δέ, δευτέρα γὰρ ἦν, ἔλαχε	τῆς	Ἰδουμαίας τὴν Αἰγύπτῳ τε καὶ
[5, 1]	βάλλονται στρατόπεδον ἀπὸ δέκα σταδίων	τῆς	Ἱεριχοῦντος, Ἰησοῦς τε τόν τε
[5, 1]	Ἰησοῦς εἰς Ναιὰν πόλιν ὑπὲρ	τῆς	Ἱεριχοῦντος κειμένην αἱρήσοντας, οἳ συμβαλόντων
[5, 1]	ἐγίνωσκον. (Μετὰ δ' ὀλίγας ἡμέρας	τῆς	Ἱεριχοῦντος συμφορᾶς πέμπει τρισχιλίους ὁπλίτας
[5, 9]	ἔστι δὲ ἡ πόλις αὕτη	τῆς	Ἰούδα φυλῆς, ἀντέχειν τῷ δεινῷ
[5, 1]	τούτου δὲ τὸ τετολμημένον ἐκ	τῆς	Ἰούδα φυλῆς δηλοῦντος κατὰ φατρίας
[5, 1]	τις Ζεβεδαίου παῖς ὢν ἐκ	τῆς	Ἰούδα φυλῆς εὑρὼν χλαμύδα βασίλειον
[5, 8]	κατῴκει, πέτρα δ' ἐστὶν ὀχυρὰ	τῆς	Ἰούδα φυλῆς. Παλαιστῖνοι δ' ἐστράτευον
[5, 3]	τε πόλεις αὐτῶν συνεφρόνουν καὶ	τῆς	Ἰούδα φυλῆς τὴν Ἀσκάλωνα καὶ
[5, 3]	ἃ τῶν κακῶν οὕτως ἠλευθερώθησαν.	(Τῆς	Ἰούδα φυλῆς τις Κενίαζος ὄνομα
[5, 0]	τῇ πέμπτῃ τῶν Ἰωσήπου ἱστοριῶν	τῆς	Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας. ~(Μωυσέος δὲ τὸν
[5, 8]	δὲ ἄξιον τῆς ἀρετῆς καὶ	τῆς	ἰσχύος καὶ τοῦ περὶ τὴν
[5, 8]	γὰρ αὐτοὺς ἅπαντας, διὰ δέος	τῆς	ἰσχύος τοῦ νεανίσκου τριάκοντα δόντων
[5, 8]	παρὰ τοῦ Σαμψῶνος τὴν αἰτίαν	τῆς	ἰσχύος, ὑφ' ἧς ἄληπτός ἐστι
[5, 1]	τῆς Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην: ἔστι	τῆς	καθύπερθεν Γαλιλαίας τοῦτο τὸ χωρίον.
[5, 4]	ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας	τῆς	κατὰ τὴν πολιτείαν Ἐγλῶνα τὸν
[5, 1]	εἶναι τοιούτους. καὶ οἱ μὲν	τῆς	καταλαβούσης αὐτοὺς συμφορᾶς τοιαύτην φυλακὴν
[5, 7]	γυνὴ θραύσματι μύλης βαλοῦσα κατὰ	τῆς	κεφαλῆς τυγχάνει, πεσὼν δὲ Ἀβιμέλεχος
[5, 11]	τὴν Σιλὼ καὶ τῆς αἰχμαλωσίας	τῆς	κιβωτοῦ, Βενιαμίτης γάρ τις αὐτοῖς
[5, 11]	ὁ καταψηφισάμενος αὐτῶν τὴν συμφορὰν	τῆς	κιβωτοῦ, δι' ὃν καὶ ταύτην
[5, 11]	πατρὸς αὐτοῖς ἐπιστείλαντος, εἰ ληφθείσης	τῆς	κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς ὄψιν
[5, 1]	δὲ πάλιν τὴν πόλιν ἡγουμένης	τῆς	κιβωτοῦ καὶ τῶν ἱερέων τοῖς
[5, 11]	Ἑβραίοις ὡς διὰ τὴν ἄφιξιν	τῆς	κιβωτοῦ περιεσομένοις τῶν πολεμίων, κατεπλήττοντο
[5, 11]	οἱ πολέμιοι δεδιότες τὴν παρουσίαν	τῆς	κιβωτοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις. ταῖς μέντοι
[5, 1]	πόλεως Ἄρκης παροικούσης. Δανῖται δὲ	τῆς	κοίλης ὅσα πρὸς δυόμενον τέτραπται
[5, 8]	παραμονήν” ταῦτα μαθοῦσα καὶ στερήσασα	τῆς	κόμης αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖς πολεμίοις
[5, 8]	μὴ παρασχοῦσαν, ὁ Σαμψὼν δεομένης	τῆς	κόρης εἰπεῖν αὐτῇ τὸ μὲν
[5, 9]	πολλὰς ἡμέρας καὶ Βόαζος ἤδη	τῆς	κριθῆς λελικμημένης ἐπὶ τῆς ἅλωος
[5, 1]	τὸ χωρίον. νέμει δὲ καὶ	τῆς	λείας ὅσα ἦν ἔτι λοιπά,
[5, 7]	ἡγεμονίαν Ἰάρης ὁ Γαλαδηνὸς ἐκ	τῆς	Μανασσίτιδος φυλῆς παραλαμβάνει ἀνὴρ τά
[5, 1]	τότε γὰρ αὐτοὺς καὶ ἡ	τῆς	μάννας ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ
[5, 2]	παρακαλοῦντος πρεσβύτης ἐξ ἀγροῦ κατιὼν	τῆς	μὲν Ἐφράμιος φυλῆς ὢν ἐν
[5, 1]	μηδὲν ὧν Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν,	τῆς	μὲν οὖν Ἰούδα φυλῆς Ἰέβρωνα,
[5, 6]	αὐτοὺς στάσεως ἄρχειν μέλλοντας ἐρρύσατο.	τῆς	μέντοι ὕβρεως ταύτης ἡ φυλὴ
[5, 8]	τὸν ἄνδρα καὶ τῆς ὀργῆς	τῆς	μέχρι τοῦ τελευτᾶν πρὸς τοὺς
[5, 10]	τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ	τῆς	μονώσεως. καὶ τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας
[5, 5]	αὐτοῖς καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον	τῆς	Νεφθαλίδος ὄντα φυλῆς: βάρακος δέ
[5, 1]	Ἰέβρωνα, Σίκιμα δὲ τῆς Ἐφραίμ,	τῆς	Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην: ἔστι τῆς
[5, 2]	καταχθῆναί που, μὴ καί τι	τῆς	νυκτὸς αὐτοὺς ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον
[5, 1]	ἐξῄεσαν οὔσας ὑπὸ τοῦ χρόνου	τῆς	ὁδοιπορίας αὐτοῖς τετρῖφθαι: τρυχίνας γὰρ
[5, 1]	λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια	τῆς	ὁδοιπορίας παρεκάλουν ἐπὶ συνθήκας καὶ
[5, 8]	τὸ χωρίον τὸ ὑλῶδες ἐνδοτέρω	τῆς	ὁδοῦ ῥίπτει τὸ θηρίον. (Πάλιν
[5, 5]	τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ δ' ὑπὸ	τῆς	οἰκείας ἵππου ταραχθέντες ἔπεσον, ὡς
[5, 2]	ἔμαθον καταφρονήσαντες τῆς ἀσθενείας καὶ	τῆς	ὀλιγότητος ἧκον ἐπὶ τὰς θύρας.
[5, 8]	παραιτεῖται καὶ ἡ παῖς ἐκφαυλίσασα	τῆς	ὀργῆς αὐτὸν συνῆν αὐτοῦ φίλῳ
[5, 2]	τῶν θυγατέρων, ὅτι δὲ δεῖ	τῆς	ὀργῆς ἐπὶ Βενιαμίτας ὑφεῖναι χρησαμένους
[5, 7]	τὴν δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα παύσασθαι	τῆς	ὀργῆς: ὁ δὲ θεὸς μεταβαλόμενος
[5, 8]	τελευτὴν μεγαλόφρονος τὸν ἄνδρα καὶ	τῆς	ὀργῆς τῆς μέχρι τοῦ τελευτᾶν
[5, 2]	διὰ Φινεέσου τοῦ ἀρχιερέως παύσασθαι	τῆς	ὀργῆς τῆς πρὸς αὐτοὺς καὶ
[5, 1]	Μανασσητῶν αὐτοῖς συνείποντο βωμὸν ὑπὲρ	τῆς	ὄχθης ἱδρύονται τοῦ Ἰορδάνου, μνημεῖον
[5, 1]	καὶ φρονήσαντες τὸν βωμὸν ἐπὶ	τῆς	ὄχθης τοῦ ποταμοῦ διαβάντες ἔστησαν.
[5, 2]	φυλῆς. (Οἱ δ' ὑπό τε	τῆς	ὄψεως καὶ τῆς ἀκοῆς τῶν
[5, 8]	μή τι σφαλερὸν αὐτοῖς ἐκ	τῆς	ὄψεως τοῦ θεοῦ γένοιτο, θαρσεῖν
[5, 9]	κόρην ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον περὶ	τῆς	παιδός. ὁ δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν
[5, 1]	τὸν φόβον καὶ τί πλέον	τῆς	παρ' αὐτοῦ βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου
[5, 1]	ἡμετέραν φυλάξειν ὑπείσχηται, συνεργίας δὲ	τῆς	παρ' ὑμῶν κατ' ἐντολὴν τὴν
[5, 1]	πλὴν οὐ πρὸς τὸ μέγεθος	τῆς	παρανομίας ἀπιδόντας εὐθὺς ἐφ' ὅπλα
[5, 1]	τὸν ποταμὸν καὶ κολάσοντες αὐτοὺς	τῆς	παρατροπῆς τῶν πατρίων ἐθῶν. οὐ
[5, 1]	ἀγροῖς καὶ διὰ τιμῆς εἶχε	τῆς	πάσης. (Τῆς δὲ πόλεως εἰ
[5, 9]	οὐχ ὑπομένουσα, δι' ἣν καὶ	τῆς	πατρίδος ἐξεληλύθει, πάλιν εἰς αὐτὴν
[5, 8]	Δανιτῶν ἐν ὀλίγοις ἄριστος καὶ	τῆς	πατρίδος ὁμολογούμενος πρῶτος εἶχε γύναιον
[5, 9]	γενησομένην. (Ἐλθοῦσαν δὲ Ῥούθην μετὰ	τῆς	πενθερᾶς εἰς τὴν Βηθλεέμων Βοώζης
[5, 9]	γενομένου ἐξῄει καλαμησομένη κατὰ συγχώρησιν	τῆς	πενθερᾶς ἡ Ῥούθη, ὅπως τροφῆς
[5, 1]	οἰκητόρων πεποίθησιν, ἠξίου τοὺς ἐκ	τῆς	περαίας τοῦ Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας αὐτοῖς
[5, 8]	καὶ δῆλος ἦν προφητεύσων ὑπὸ	τῆς	περὶ τὴν δίαιταν σωφροσύνης καὶ
[5, 9]	ἐδήλου τῷ δεσπότῃ. ὁ δὲ	τῆς	περὶ τὴν πενθερὰν εὐνοίας ἅμα
[5, 7]	τῷ μεγέθει τοῦ πάθους κατεμέμφετο	τῆς	περὶ τὴν ὑπάντησιν σπουδῆς τὴν
[5, 3]	πονεῖν τὰ κακὰ καὶ ἀπὸ	τῆς	περὶ τὸ θεῖον ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες
[5, 5]	διδαχθέντες τὰς συμφορὰς αὐτοῖς ἐκ	τῆς	περιφρονήσεως τῶν νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν
[5, 8]	πάντ' ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ	τῆς	πέτρας ἀποθέσθαι τούς τε ἄρτους
[5, 8]	ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰς ἐκ	τῆς	πέτρας αὑτὸν ἐν τῇ τῶν
[5, 7]	φλόγα. καὶ διαφεύγει μὲν ἀπὸ	τῆς	πέτρας οὐθείς, ἀλλ' ἅμα γυναιξὶ
[5, 7]	καὶ ταχέως περιληφθείσης ἐν κύκλῳ	τῆς	πέτρας τοῖς ξύλοις πῦρ ἐμβάλλουσιν
[5, 2]	τοὺς πολεμίους. ὡς δὲ πολὺ	τῆς	πόλεως ἀπέσχον, ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντες
[5, 1]	τῷ τρόπῳ τούτῳ μακρὰν αὐτοὺς	τῆς	πόλεως διώκειν οἰομένους καὶ ὡς
[5, 2]	κατὰ δύο καὶ τρεῖς πρὸ	τῆς	πόλεως ἐνήδρευον παρεσομένας τὰς παρθένους
[5, 1]	λαὸν ἅπαντα τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς	τῆς	πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς κατ' ἐκείνην
[5, 1]	οἰκείους ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντες ἐπὶ	τῆς	πόλεως ἧκον: Ἰησοῦς δὲ τῷ
[5, 7]	υἱοῖς πεφονευμένοις, ἐξελαύνουσι τὸν Ἀβιμέλεχον	τῆς	πόλεως καὶ τῆς φυλῆς: ὁ
[5, 7]	καὶ Ζάβουλος πολιτεύεται Γυάλην ἐκβληθῆναι	τῆς	πόλεως κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς πρὸς
[5, 2]	ἀνελεῖν. καὶ φονεύουσι τὸ μάχιμον	τῆς	πόλεως οἱ πεμφθέντες σὺν τέκνοις
[5, 1]	καὶ στρατοπεδευσαμένους ἐπί τινι πηγῇ	τῆς	πόλεως οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸς
[5, 7]	αὐτῷ καὶ παρῄνει λοχᾶν πρὸ	τῆς	πόλεως: πείσειν γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν
[5, 1]	δ' ἂν αἴσθηται μελλούσης ἁλίσκεσθαι	τῆς	πόλεως, συνεβούλευον κτῆσίν τε τὴν
[5, 2]	χρόνου καὶ τῶν πόνων ηὕρισκε	τῆς	πολιορκίας, οἱ δὲ καίπερ ἀχθόμενοι
[5, 3]	μετακινηθέντες γὰρ ἅπαξ τοῦ κόσμου	τῆς	πολιτείας ἐφέροντο πρὸς τὸ καθ'
[5, 2]	ἡδονῆς τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν καὶ	τῆς	πολιτείας τῶν νόμων οὐκέτ' ἦσαν
[5, 4]	ὀγδοήκοντα κατασχών, ἀνὴρ καὶ δίχα	τῆς	προειρημένης πράξεως ἐπαίνου δίκαιος τυγχάνειν.
[5, 1]	περιμένοντος ἀναπαύσεως ἤδη τυχεῖν φειδοῖ	τῆς	προθυμίας ὑμῶν, ἵν' εἰ καὶ
[5, 8]	δάκρυα προπιπτούσης καὶ τεκμήριον τιθεμένης	τῆς	πρὸς αὐτὴν δυσνοίας τὸ μὴ
[5, 8]	ἔλεγεν, εἰ κατ' ἀπιστίαν εὐνοίας	τῆς	πρὸς αὐτὸν μὴ λέγει ταῦθ'
[5, 1]	αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε συγγενείας	τῆς	πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ
[5, 2]	τοῦ ἀρχιερέως παύσασθαι τῆς ὀργῆς	τῆς	πρὸς αὐτοὺς καὶ ταῖς δυσὶν
[5, 1]	κληρουχίας ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα	τῆς	πρὸς ἡμᾶς συγγενείας ὅρον ὑπολαμβάνειν,
[5, 1]	μνημεῖον τοῖς ἔπειτα γενησόμενον σύμβολον>	τῆς	πρὸς τοὺς πέραν κατῳκημένους οἰκειότητος.
[5, 1]	καὶ τεκμήριον εἰς τὸν αἰῶνα	τῆς	πρὸς ὑμᾶς οἰκειότητος καὶ ἀνάγκη
[5, 1]	κατωρθωμένων τῷ θεῷ τηρεῖν ἐκ	τῆς	πρῶτον ἁλισκομένης πόλεως εἰληφότας: σώζειν
[5, 1]	παρεῖναι καὶ ὄντες ἐν τῷ	τῆς	Ῥαάβης καταγωγίῳ μετὰ πολλῆς τῆς
[5, 1]	τὸν Ἰόρδανον. ἀνακαλεσάμενος δὲ τοὺς	τῆς	Ῥουβηλίδος φυλῆς ἄρχοντας καὶ τοὺς
[5, 5]	πόλεως ὁρμώμενος, αὕτη δ' ὑπέρκειται	τῆς	Σεμαχωνίτιδος λίμνης, στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν
[5, 7]	ὄρος τὸ Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ	τῆς	Σικιμίων πόλεως, ἐκβοήσας εἰς ἐπήκοον
[5, 2]	τὴν Σιλοῦν συλλεγέντες καὶ πρὸ	τῆς	σκηνῆς ἀθροισθέντες εἰς ὅπλα χωρεῖν
[5, 1]	ἅπασι κοινὸν καὶ τὸν πρὸ	τῆς	σκηνῆς βωμὸν χάλκεον, ᾧ τὰς
[5, 10]	ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ	τῆς	σκηνῆς, ὡς παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι.
[5, 1]	Ἱεροσολύμων τὸ δ' εὖρος ἕως	τῆς	Σοδομίτιδος λίμνης καθήκουσαν: ἐν δὲ
[5, 2]	τρόπῳ νομίζων. ὡς δ' οὐδὲν	τῆς	σπουδῆς τῆς ἐπὶ τὴν ξένην
[5, 7]	προελθόντων ἡ μὲν τρίτη μοῖρα	τῆς	στρατιᾶς καταλαμβάνει τὰς πύλας ἀφαιρησομένη
[5, 7]	καὶ ἡ ἄμπελος χειροτονουμένη τοῖς	τῆς	συκῆς χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο τὴν
[5, 2]	δὲ πρέσβεις ὡς οὐκ ἐκείνοις	τῆς	συμφορᾶς μόνοις γεγενημένης ἀλλὰ καὶ
[5, 1]	μονώσεως οὐ δυνάμενοι τοιαύτης δὲ	τῆς	συμφορᾶς τοὺς Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων
[5, 8]	ὀθόνας τε καὶ στολὰς γέρας	τῆς	συνέσεως κατ' ἄνδρα ἕκαστον φέρεσθε
[5, 1]	ἀφέσει καὶ χαλάζης καταφορᾷ μείζονος	τῆς	συνήθους: ἔτι γε μὴν καὶ
[5, 1]	Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν ὡμολόγει	τῆς	σωτηρίας τῶν κατασκόπων καὶ μὴν
[5, 10]	ὠλοφύρετο καὶ τῆς μονώσεως. καὶ	τῆς	τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ λύπῃ κρατήσασα
[5, 1]	τὴν τέχνην, ἐντολὰς δοὺς ἀποτιμήσασθαι	τῆς	τε εὐδαίμονος ἰδίᾳ τὸ μέτρον
[5, 1]	εἰς τὸ μέγα τελευτᾷ πεδίον,	τῆς	τε Μανασσήτιδος οἱ ἡμίσεις ἀπὸ
[5, 2]	τοῖς κομίζουσι λέγειν τοὺς αἰτίους	τῆς	τελευτῆς τῇ γυναικὶ καὶ τὴν
[5, 1]	οὐ γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶς πείρᾳ	τῆς	τοῦ θεοῦ γνώμης ἐντὸς γεγενημένους
[5, 1]	τῷ διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν καὶ	τῆς	τοῦ θεοῦ δυνάμεως ἔξω γεγονέναι
[5, 1]	τῆς Ῥαάβης καταγωγίῳ μετὰ πολλῆς	τῆς	τοῦ λανθάνειν προνοίας ὑπάρχειν. ὁ
[5, 8]	κατὰ χρείαν ταῦτα εὐαγγελίσασθαι περὶ	τῆς	τοῦ παιδὸς γονῆς, τοῦ δὲ
[5, 10]	τις εἴποι. παρῆσαν οὖν ὑπὲρ	τῆς	τοῦ παιδὸς θύσοντες γενέσεως δεκάτας
[5, 7]	πόλιν ἐφρόντιζε. τῆς δ' ὥρας	τῆς	τοῦ τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν συλλέγειν
[5, 2]	ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ' αὐτοὺς λαμβάνει	τῆς	τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ νηστείαν
[5, 1]	Γαλγάλοις στρατόπεδον. τοῦ δὲ περὶ	τῆς	τῶν Ἑβραίων ἀρετῆς λόγου πολλοῦ
[5, 1]	ἐν οἷς ἦσαν ὀχυρότητος καὶ	τῆς	τῶν τειχῶν ἰσχύος, ἃ τῇ
[5, 10]	μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε τὴν προσδοκίαν	τῆς	τῶν τέκνων ἀπωλείας. Σαμουήλου δὲ
[5, 8]	περὶ τὴν δίαιταν σωφροσύνης καὶ	τῆς	τῶν τριχῶν ἀνέσεως. (Ἀφικόμενος δὲ
[5, 2]	καὶ δι' ὅλης νυκτὸς ἐμπλησθέντες	τῆς	ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ ἀρχομένην ἡμέραν.
[5, 1]	ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡς οὖν	τῆς	ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας καὶ τῶν
[5, 5]	τοῖς νόμοις, πρὶν ἢ καὶ	τῆς	ὑπὸ Μωαβίταις ἀναπνεῦσαι δουλείας πρὸς
[5, 4]	μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ τῷ τρόπῳ	τῆς	ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις δουλείας ἀπηλλάγησαν,
[5, 4]	ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν ἐπικλασθεὶς ἀπήλλαξε	τῆς	ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις ὕβρεως. ἠλευθερώθησαν
[5, 8]	δὲ θεασάμενος οὐδ' οὕτως ἐπαύετο	τῆς	ὑπονοίας ἠξίωσέ τι καὶ αὐτῷ
[5, 7]	μὲν τῆς Ἐφραμίτιδος πόλεως δὲ	τῆς	Φαραθωνιτῶν γεγονώς, αὐτοκράτωρ ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς
[5, 2]	δὲ ὑμῖν, ἔλεγον, τὴν ἁπάσης	τῆς	φυλῆς γῆν καὶ λείαν ὅσην
[5, 7]	τὸν Ἀβιμέλεχον τῆς πόλεως καὶ	τῆς	φυλῆς: ὁ δὲ κακοῦν τὴν
[5, 2]	τῇ γυναικὶ καὶ τὴν παροινίαν	τῆς	φυλῆς. (Οἱ δ' ὑπό τε
[5, 1]	Γεβεωνίτας πολεμήσοντες ἐστράτευσαν, ἐπανῄει πάλιν	τῆς	Χαναναίας ἐπὶ τὴν ὀρεινὴν Ἰησοῦς
[5, 2]	τὰς μὲν κατὰ τὴν ὀρεινὴν	τῆς	Χαναναίας πόλεις εἷλον, τῶν δ'
[5, 1]	ἀπῄεσαν πρὸς αὑτούς. Ἰησοῦς δὲ	τῆς	Χαναναίας στρατεύσας εἰς τὴν ὑπώρειον
[5, 1]	φυλῇ τὴν Ἀμορίαν κατοικεῖν ἐπετέτραπτο	τῆς	Χαναναίων γῆς ἕβδομον οὖσαν μέρος,
[5, 1]	διὰ μνήμης ἔχειν, ὅταν ἐγκρατεῖς	τῆς	Χαναναίων γῆς καταστάντες ἀμοιβὴν ἐκτῖσαι
[5, 1]	ἧσσον ἀγαθῆς. ἡ γὰρ φύσις	τῆς	Χαναναίων γῆς τοιαύτη τίς ἐστιν,
[5, 9]	ὁ ἀρχιερεύς. ἐπὶ τούτου λιμῷ	τῆς	χώρας κακοπαθούσης αὐτῶν Ἀβιμέλεχος ἐκ
[5, 1]	τῶν περιοίκων πόλεων πλεῖστον ἀπεχουσῶν	τῆσδε	τῆς γῆς ποιησόμενοι πρὸς αὐτοὺς
[5, 7]	πράγματα μεθίστησι κύριον αὑτὸν ὅ	τι	βούλεται ποιεῖν ἀντὶ τῶν νομίμων
[5, 1]	ἡμῖν εὔνοια καὶ πρὸς ὅ	τι	βουληθείητε κατ' ἀμοιβὴν πρόθυμον. οὔτε
[5, 8]	Σαμψὼν εἶπεν οὐδὲ γυναικὸς εἶναί	τι	δολερώτερον, ἥτις ὑμῖν ἐκφέρει τὸν
[5, 7]	συλλέγειν τὸν καρπὸν προιόντες μή	τι	δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχος εἰς αὐτούς.
[5, 8]	οὕτως ἐπαύετο τῆς ὑπονοίας ἠξίωσέ	τι	καὶ αὐτῷ δηλοῦν ὅσα καὶ
[5, 1]	ἀγαγεῖν συλλαβόντας, ἵνα βασανίσας μάθῃ,	τί	καὶ βουλόμενοι παρεῖεν. ὡς δ'
[5, 9]	ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ πᾶν ὅ	τι	καὶ δύναιτο καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει
[5, 9]	κελεύει τῶν κριθῶν λαβοῦσαν ὅ	τι	καὶ δύναιτο πορεύεσθαι πρὸς τὴν
[5, 7]	οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν ὅ	τι	καὶ πρῶτον αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν,
[5, 2]	λαῷ διὰ σπουδῆς ἦν μαθεῖν	τί	καὶ τῷ θεῷ δοκεῖ. καὶ
[5, 1]	τιμῇ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις μαθησομένους,	τί	καὶ φρονήσαντες τὸν βωμὸν ἐπὶ
[5, 1]	δὲ γενομένης ὀψίας ὑποχωροῦσιν εἴς	τι	καταγώγιον τοῦ τείχους πλησίον, εἰς
[5, 2]	ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ εἴς	τι	κοῖλον συνελαθέντας καὶ φαραγγῶδες χωρίον
[5, 8]	ἐπιμεῖναι ὡς ἂν ξένιον αὐτῷ	τι	κομίσῃ, καὶ θύσαντος ἔριφον τοῦ
[5, 1]	πόλεις αἱρῶν καὶ πᾶν ὅ	τι	λάβοι φονεύων. (Ἔτος δὲ πέμπτον
[5, 4]	πρὸς ἑσπέραν ἦν, δείσαντες μή	τι	νεώτερον εἴη περὶ αὐτὸν γεγονός,
[5, 7]	μέντοι, φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν ἐπεκάλεις;	τί	οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεις τὸ τῆς
[5, 8]	ἐσομένους ἔργῳ δὲ φύλακας, μή	τι	παρακινεῖν ἐθελήσειεν, τοῦ πότου προβάντος
[5, 1]	(Τῆς δὲ πόλεως εἰ καί	τι	παρέλθοι τὸ πῦρ κατέσκαπτε καὶ
[5, 11]	ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ νομίσας νεώτερόν	τι	πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς οἰκείους καὶ
[5, 1]	ἐξονειδίσαντος αὐτοῖς τὸν φόβον καὶ	τί	πλέον τῆς παρ' αὐτοῦ βοηθείας
[5, 1]	καὶ τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς ἄπειρόν	τι	πλῆθος, ἀγέλας τε βοσκημάτων ἔλαβον
[5, 1]	αὐτὴν πάθος γενόμενον. (Ἄπειρον δέ	τι	πλῆθος ἐκ τῆς ἁλώσεως συναθροίζεται
[5, 7]	φυλῆς ὢν τῆς Ζαβούλης ἔπραξέ	τι	σπουδῆς ἄξιον. (Ἀβδὼν δὲ Ἤλωνος
[5, 8]	ἦν. Μανώχην δὲ φοβούμενον, μή	τι	σφαλερὸν αὐτοῖς ἐκ τῆς ὄψεως
[5, 2]	θεράπων καταχθῆναί που, μὴ καί	τι	τῆς νυκτὸς αὐτοὺς ὁδεύοντας καταλάβῃ
[5, 8]	συνελθόντες φασίν, οὔτε λέοντος ἀηδέστερόν	τι	τοῖς ἐντυγχάνουσιν οὔτε ἥδιον μέλιτος
[5, 6]	καὶ σπήλαια ποιησάμενοι πᾶν ὅ	τι	τοὺς πολεμίους διέφυγεν ἐν τούτοις
[5, 1]	δ' αὐτὴν ἐν κύκλῳ μέρος	τι	τῶν ὁπλιτῶν φυλάττον ἦν, οἳ
[5, 8]	εἰς δάκρυα προπιπτούσης καὶ τεκμήριον	τιθεμένης	τῆς πρὸς αὐτὴν δυσνοίας τὸ
[5, 8]	αὑτὸν ἐν τῇ τῶν φυλετῶν	τίθησιν	ἐξουσίᾳ, κἀκεῖνοι δήσαντες αὐτὸν δυσὶ
[5, 11]	τὸ περὶ τὸν ἄνδρα πάθος,	τίκτει	δ' ἑπταμηνιαῖον παῖδα, ὃν καὶ
[5, 1]	δέκα σὺν αὐτῷ τῶν ἐν	τιμῇ	παρὰ τοῖς Ἑβραίοις μαθησομένους, τί
[5, 4]	δ' ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης	τιμηθεὶς	τῇ τοῦ πλήθους παντὸς ἡγεμονίᾳ
[5, 10]	μὲν ἐφέροντο τῶν γερῶν κατὰ	τιμήν,	ἃ δ' ἐλάμβανον αὐτοῖς ἁρπαγῆς
[5, 11]	παῖς παρὰ πατρὸς ἐπιδεχόμενοι τὴν	τιμήν,	ἐκεῖνός τε Φινεέσῃ τῷ παιδὶ
[5, 11]	Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν αὐτοῦ τὴν	τιμὴν	παραλαβὼν παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα
[5, 7]	ἐδόκει δ' αὐτοῖς ἀμπέλῳ τὴν	τιμὴν	παρασχεῖν. καὶ ἡ ἄμπελος χειροτονουμένη
[5, 4]	πράγματα, καὶ τῷ μὴ διὰ	τιμῆς	ἄγειν τὸν θεὸν μηδὲ τοῖς
[5, 1]	αὐτὴν εὐθὺς ἀγροῖς καὶ διὰ	τιμῆς	εἶχε τῆς πάσης. (Τῆς δὲ
[5, 5]	οὖν στρατηγὸς τῆς δυνάμεως Σισάρης	τιμῆς	πρώτης παρὰ τῷ βασιλεῖ τυγχάνων
[5, 7]	ἀρνησαμένης δ' ἐκείνης διὰ τὸ	τιμῆς	τῆς ἐπὶ τοῖς καρποῖς οἰκείας
[5, 1]	δέκα δὲ ἦσαν, περιοδεύσαντες καὶ	τιμησάμενοι	τὴν γῆν ἐν ἑβδόμῳ μηνὶ
[5, 1]	ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ. καὶ διὰ τοῦτο	τιμητοὺς	μᾶλλον ἢ μετρητοὺς τοὺς κλήρους
[5, 1]	θεοῦ βουλητὸν καὶ ᾧ τρόπῳ	τιμώμενος	χαίρει. καὶ οἱ μὲν ἐστράτευσαν
[5, 2]	περὶ τὴν γυναῖκα καὶ πρὸς	τιμωρίαν	αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας μὲν οὐ
[5, 1]	διαφυγεῖν τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως	τιμωρίαν,	ἀλλὰ πανοικὶ αὐτὴν ἀπολέσθαι κακῶς,
[5, 10]	οὐδέπω προσδοκῶν ἥξειν ἐκ θεοῦ	τιμωρίαν	αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς πραττομένοις, τό
[5, 8]	τῶν δ' οὐ δικαίως λεγόντων	τιμωρίαν	αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν Σαμψῶνος
[5, 2]	τοὺς πατέρας αὐτῶν δυσχεραίνοντας καὶ	τιμωρίαν	λαμβάνειν ἀξιοῦντας φήσομεν αὐτοὺς αἰτίους
[5, 1]	ὅπλα καὶ τὴν ἐκ χειρῶν	τιμωρίαν	ὁρμῆσαι, πρὸς δὲ τὸ συγγενὲς
[5, 1]	τήν τε δύναμιν αὐτῶν καὶ	τίνα	διάνοιαν ἔχουσιν αὐτοὶ γνωσομένους, αὐτὸς
[5, 1]	πολεμίων ποιήσειν τοῖς ὅπλοις κρείττονα.	τινὰ	μὲν οὖν κατὰ τὰς ὑποσχέσεις
[5, 5]	τῶν νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ>	τινα	προφῆτιν, μέλισσαν δὲ σημαίνει τοὔνομα
[5, 2]	τῇ καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν. ἔπειτα συλλαβόντες	τινὰ	τῶν ἐν τῇ πόλει προελθόντα
[5, 5]	τροπὴν γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται παρά	τινα	τῶν Κενελίδων γυναῖκα Ἰάλην ὄνομα,
[5, 1]	δόξαν ἐπταικότες καὶ τῆς δυνάμεώς	τινας	ἀποβαλόντες ἐπὶ τούτοις ὡς οὐ
[5, 1]	χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε παραδοὺς αὐτοῖς	τινας	γεωμετρίας ἐπιστήμονας, οὓς τἀληθὲς οὐκ
[5, 8]	ἰσχυρότατον, ἔπειτ' ἀνεγείρασα ἐδήλου παρεῖναί	τινας	ἐπ' αὐτόν. ὁ δὲ ῥήξας
[5, 8]	Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν ἔνδον	τινὰς	καὶ μεθύοντα κατέδει τοῖς κλήμασι
[5, 3]	παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι τῶν κινδύνων αὐτῷ	τινάς,	ὀλίγοι δ' ἦσαν, οἷς αἰδὼς
[5, 2]	προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων	τινὰς	πίστεις ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι τὴν
[5, 1]	τοῦ βασιλέως ἔλεγεν, ὡς ξένοι	τινὲς	εἶεν ἀγνῶτες ὀλίγῳ πρότερον ἢ
[5, 1]	οὐδεὶς ὑπολέλειπτο πλὴν εἰ μή	τινες	ὀχυρότητι τειχῶν διέφυγον. Ἰησοῦς δ'
[5, 1]	βασιλεῖ περὶ δεῖπνον ὄντι κατασκεψόμενοί	τινες	τὴν πόλιν ἀπὸ τοῦ τῶν
[5, 2]	αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι δέ	τινες	τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς
[5, 7]	τοῖς Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι μέν	τινες	τῶν σὺν αὐτῷ, φεύγει δ'
[5, 4]	ὁ νεανίσκος, διέτριβε δ' ἔν	τινι	δωματίῳ δεξιῶς πρὸς θέρος ἔχοντι,
[5, 6]	θεράποντα παραλαβών, καὶ πλησιάσας σκηνῇ	τινι	καταλαμβάνει τοὺς ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότας
[5, 1]	λαμβάνει τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς ἔν	τινι	κρυπτομένους σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα καὶ
[5, 1]	οἱ Γεβεωνῖται καὶ στρατοπεδευσαμένους ἐπί	τινι	πηγῇ τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν
[5, 7]	καὶ διώκων τραπέντας προλαβὼν μέρει	τινὶ	προαπεσταλμένῳ τοῦ Ἰορδάνου τὰς διαβάσεις
[5, 8]	τὰς πράξεις αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν,	τίνι	τρόπῳ τοσοῦτον προύχει κατ' ἀρετήν.
[5, 8]	εἰς Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ ἔν	τινι	τῶν καταγωγίων διέτριβε. μαθόντες δὲ
[5, 6]	λαμβάνουσι τοὺς πολεμίους ἐν κοίλῳ	τινὶ	χαράδραις περιειλημμένῳ οὐ δυναμέναις διαπερᾶναι
[5, 7]	δὲ πρὸς αὐτοὺς τῶν ἀρχόντων	τινὸς	Γυάλου σὺν ὁπλίταις καὶ συγγενέσι
[5, 8]	ἐπικλασθεὶς ὁ θεὸς πηγὴν κατά	τινος	πέτρας ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ πολλήν,
[5, 2]	ἐκάλουν: καθίδρυντο γὰρ ὑπὲρ πέτρας	τινὸς	Ῥοᾶς καλουμένης κατὰ τὴν ἔρημον.
[5, 1]	οὐ διέγνωσαν: οὐδὲ γὰρ τεύξεσθαί	τινος	τῶν μετρίων ὑπελάμβανον ἐπ' ὀλέθρῳ
[5, 8]	δωρεὰν παράσχωσι. τοῦ δὲ μηδέ	τινων	αὐτῷ δεῖσθαι φήσαντος, οὐδὲ γὰρ
[5, 8]	κλήματα βοηθεῖν ὡς ἐπερχομένων αὐτῷ	τινων	ἐπειρᾶτο. καὶ ἡ γυνὴ συνεχῶς
[5, 9]	καὶ ἡ Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων	τινῶν,	οἷς αὐτὴν ἐπολυώρουν οἱ γειτονεύοντες:
[5, 1]	τοιαύτη τίς ἐστιν, ὡς ἴδοι	τις	ἂν πεδία μεγάλα καὶ καρποὺς
[5, 11]	αἰχμαλωσίας τῆς κιβωτοῦ, Βενιαμίτης γάρ	τις	αὐτοῖς ἄγγελος ἀφικνεῖται νεανίας παρατετευχὼς
[5, 8]	ἀνάγκης τούτῳ τῷ τρόπῳ: (Μανώχης	τις	Δανιτῶν ἐν ὀλίγοις ἄριστος καὶ
[5, 8]	δὲ φράσαντος ταύτην μόνην εἰδέναι,	τίς	εἴη λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα τοῦ
[5, 9]	αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης ἀνέκρινε	τίς	εἴη. τῆς δ' εἰπούσης τοὔνομα
[5, 10]	ὃν Σαμουῆλον προσαγορεύουσι: θεαίτητον ἄν	τις	εἴποι. παρῆσαν οὖν ὑπὲρ τῆς
[5, 1]	σὸν σώζεσθαι πρόθυμον. εἰ δέ	τις	ἐν τῇ μάχῃ πέσοι τῶν
[5, 1]	φύσις τῆς Χαναναίων γῆς τοιαύτη	τίς	ἐστιν, ὡς ἴδοι τις ἂν
[5, 1]	ἀπώλετο τὸν τρόπον. ~(Ἄχαρος δέ	τις	Ζεβεδαίου παῖς ὢν ἐκ τῆς
[5, 7]	δεόμενοι τοῦ στρατηγήσοντος. ἦν δέ	τις	Ἰαφθᾶς ἀνὴρ διὰ τὴν πατρῴαν
[5, 3]	οὕτως ἠλευθερώθησαν. (Τῆς Ἰούδα φυλῆς	τις	Κενίαζος ὄνομα δραστήριος ἀνὴρ καὶ
[5, 1]	καὶ κατὰ τῶν οἰκησόντων, εἴ	τις	πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰς ἔθετο,
[5, 2]	τῇ Γάβῃ διαιτώμενος συντυγχάνων αὐτῷ,	τίς	τε ὢν ἤρετο καὶ δι'
[5, 2]	τῆς ἐπιορκίας ὄνομα σχετλιασάσης ἔφη	τις	τούτοις τε γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν
[5, 7]	Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντες ἀνῄρουν. (Ζάβουλος δέ	τις	τῶν Σικιμιτῶν ἄρχων ξένος ὢν
[5, 6]	(Τοῦτ' οὖν διηγούμενος ὁ Γεδεὼν	τισὶ	τῶν νέων ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα
[5, 9]	πρὸς τὴν ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί	τισιν	αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον τὴν
[5, 9]	ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο ἡ Ναάμις	τιτθευομένη	κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν Ὠβήδην
[5, 7]	τῶν πετρῶν, πλησίον ἤδη γινομένων	τὸ	ἀκριβὲς κατανοῶν οὐ σκιὰς ἔλεγε
[5, 1]	τὴν συγγένειαν αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ	τὸ	ἀξίωμα τῶν τὴν αἰτίαν εἰληφότων,
[5, 11]	ὁ λόγος, καὶ τὸ γένος	τὸ	ἀπ' ἐκείνου μέχρι τῶν κατὰ
[5, 9]	ὅπως τροφῆς εὐποροῖεν, καὶ εἰς	τὸ	Βοώζου τυχαίως ἀφικνεῖται χωρίον. παραγενόμενος
[5, 7]	ἔφαμεν, ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ ὄρος	τὸ	Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ τῆς Σικιμίων
[5, 2]	παντελῆ τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς ὄλεθρον	τό	γε ἐπ' αὐτοῖς καταψηφίσασθαι. συγχωροῦμεν
[5, 7]	ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας τῷ λογισμῷ	τὸ	γενησόμενον οἷόν τε πραχθὲν δόξει
[5, 11]	οὗ νῦν ὁ λόγος, καὶ	τὸ	γένος τὸ ἀπ' ἐκείνου μέχρι
[5, 1]	ἑτέρων ἐθνῶν μίμησιν ἀπο στραφησομένου	τὸ	γένος ὑμῶν. ταῦτα εἰπὼν καὶ
[5, 11]	τοῦ πατρὸς αὐτῷ παρακεχωρηκότος διὰ	τὸ	γῆρας. θάρσος οὖν ἐπιγίνεται πολὺ
[5, 2]	ἦν αὐτοῖς, ἐφ' ἧς ὠχεῖτο	τὸ	γύναιον. γενομένων δ' αὐτῶν κατὰ
[5, 2]	τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς	τὸ	γύναιον θεασάμενοι καὶ τὴν εὐπρέπειαν
[5, 1]	πάλιν ταύτης προτίθησι τὸν κλῆρον.	τὸ	δ' ἀληθὲς τοῦ κακουργήματος περὶ
[5, 2]	κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν εὐσχόλουν.	τὸ	δ' αὐτὸ καὶ αἱ λοιπαὶ
[5, 7]	χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο τὴν ἀρχήν.	τὸ	δ' αὐτὸ καὶ τῶν ἐλαιῶν
[5, 1]	παρατείνουσαν μὲν ἄχρι τῶν Ἱεροσολύμων	τὸ	δ' εὖρος ἕως τῆς Σοδομίτιδος
[5, 7]	μὲν περὶ πεντακοσίους καὶ χιλίους,	τὸ	δὲ ἄλλο πλῆθος ἱκανόν. καὶ
[5, 1]	ποταμὸν τοῦ μήκους ποιησαμένη τέρμονα,	τὸ	δὲ Ἰταβύριον ὄρος τοῦ πλάτους.
[5, 11]	μὲν τῶν Ἑβραίων εἰς τετρακισχιλίους,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος συνδιώκουσιν εἰς
[5, 2]	Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντες:	τὸ	δὲ ὄνομα τοῦτο σημαίνει Ζεβεκηνῶν
[5, 1]	ἄχρι θαλάσσης μὲν τὸ μῆκος,	τὸ	δὲ πλάτος Ἱεροσολύμοις ὁριζομένην καὶ
[5, 6]	συσκηνοῦντι, ὥστε ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα.	τὸ	δὲ τοιοῦτον ἦν: μᾶζαν ἐδόκει
[5, 8]	ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν δὲ βοήθειαν πρὸς	τὸ	δεινὸν καὶ ῥύσασθαι τοῦ κακοῦ.
[5, 1]	ὁρῶντες καὶ πρὸς σφᾶς μεταβήσεσθαι	τὸ	δεινὸν ὑπονοοῦντες, Ἰησοῦν μὲν παρακαλεῖν
[5, 2]	στελλόμενος σκότους ἤδη τὰ πρὸς	τὸ	δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι. ὁ δὲ
[5, 4]	περὶ αὐτὸν γεγονός, εἰσῆλθον εἰς	τὸ	δωμάτιον καὶ νεκρὸν εὑρόντες ἐν
[5, 8]	ὁμόφυλον εἶναι, τοῦ θεοῦ κατὰ	τὸ	Ἑβραίων σύμφορον ἐπινοοῦντος τὸν γάμον
[5, 5]	στόματος καὶ τοῦ χελυνίου διέπειρε	τὸ	ἔδαφος καὶ τοῖς περὶ τὸν
[5, 1]	καὶ λείαν λαβὼν παρῆν εἰς	τὸ	ἐν Γαλγάλοις στρατόπεδον. τοῦ δὲ
[5, 11]	ἑκατέρων προσδοκίαις οὐχ ὅμοιον ἀπήντησε	τὸ	ἔργον, ἀλλὰ συμβολῆς γενομένης ἣν
[5, 1]	κέρασιν ἐξοτρυνόντων τὴν δύναμιν πρὸς	τὸ	ἔργον. καὶ περιελθόντων ἑπτάκις καὶ
[5, 8]	Παλαιστῖνοι δὲ γνόντες Σαμψῶνος εἶναι	τὸ	ἔργον καὶ τὴν αἰτίαν δι'
[5, 9]	τοὺς οἰκέτας ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸς	τὸ	ἔργον περιεγείρας αὐτὴν κελεύει τῶν
[5, 6]	μάθωσιν οὖν βοηθείας τῆς αὐτοῦ	τὸ	ἔργον, συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν τὴν
[5, 7]	ὁ δὲ θεὸς μεταβαλόμενος εἰς	τὸ	ἡμερώτερον ἔμελλεν αὐτοῖς βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν
[5, 2]	ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ' ἐπὶ τούτοις	τὸ	θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν ὡς
[5, 10]	ἀνθρώπους ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ πρὸς	τὸ	θεῖον ἀσεβεῖς οὐδενὸς ἀπείχοντο παρανομήματος,
[5, 1]	γε μόνῃ φίλον αὐτοῖς διαμένειν	τὸ	θεῖον: αὐτῷ γὰρ καλῶς ἔχειν
[5, 3]	κακὰ καὶ ἀπὸ τῆς περὶ	τὸ	θεῖον ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες γὰρ ἅπαξ
[5, 1]	παίδων ἀποβάλῃ. τῆς δὲ ἀρᾶς	τὸ	θεῖον οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ' ἐν
[5, 8]	ὑλῶδες ἐνδοτέρω τῆς ὁδοῦ ῥίπτει	τὸ	θηρίον. (Πάλιν τε ἀπιὼν πρὸς
[5, 1]	αὐτὸν τῶν Ἑβραίων ηὔξετο καὶ	τὸ	ἴδιον ἀπελάμβανε μέγεθος. (Οἱ δὲ
[5, 6]	τυγχάνειν, τοῦ δ' Ἀσιανοῦ παντὸς	τὸ	Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν ἀτιμότερον νῦν
[5, 8]	μεθύοντα κατέδει τοῖς κλήμασι κατὰ	τὸ	ἰσχυρότατον, ἔπειτ' ἀνεγείρασα ἐδήλου παρεῖναί
[5, 3]	κόσμου τῆς πολιτείας ἐφέροντο πρὸς	τὸ	καθ' ἡδονὴν καὶ βούλησιν ἰδίαν
[5, 1]	τοῦ Καρμήλου κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ	τὸ	καὶ τοιαύτην εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται
[5, 8]	ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου	τὸ	κάλλος καὶ τὸ μέγεθος, ὡς
[5, 6]	συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν τὸ σπέρμα	τὸ	καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν,
[5, 2]	τὴν γυναῖκα πάθει προσλαβόντες καὶ	τὸ	κατὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ὁπλιτῶν.
[5, 1]	καὶ τοὺς οἰκείους ἅπαντας εἰς	τὸ	καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ τῶν
[5, 1]	ὑπονοήσαντες δόλον ἀπῆλθον οὐδ' ἐρευνήσαντες	τὸ	καταγώγιον. ἐπεὶ δ' ὁρμήσαντες καθ'
[5, 1]	Ῥαάβην σὺν τοῖς οἰκείοις εἰς	τὸ	καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι,
[5, 5]	σφενδόνας: οἵ τε ὁπλῖται διὰ	τὸ	κρύος χρῆσθαι τοῖς ξίφεσιν οὐκ
[5, 1]	ὥστε τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς	τὸ	κτείνεσθαι τοὺς ἵππους Ἰησοῦς αὐτῶν
[5, 6]	ὁ δὲ θεὸς αὐτὸς ἀναπληρώσειν	τὸ	λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην παρέξειν
[5, 1]	καὶ ὁ βωμός ἐστι καὶ	τὸ	Λευιτικὸν καὶ τοὺς ἱερέας. θύσαντες
[5, 7]	Γυάλην ἐξελθεῖν ἐπ' αὐτόν, καὶ	τὸ	λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε
[5, 1]	δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς	τὸ	λοιπὸν ἡ φροντὶς ἦν, μηνύονται
[5, 2]	αὐτῶν ὑπὲρ μυρίους, τρεψάμενοι δὲ	τὸ	λοιπὸν καὶ διώκοντες αἱροῦσι τὸν
[5, 3]	Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες ἐπ' ἀδείας	τὸ	λοιπὸν οἰκεῖν τὰς πόλεις ἠξίουν.
[5, 2]	τάξεων ἐκέλευσαν ἀνελεῖν. καὶ φονεύουσι	τὸ	μάχιμον τῆς πόλεως οἱ πεμφθέντες
[5, 3]	ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν πηγῶν κατὰ	τὸ	μέγα πεδίον Σιδῶνος πόλεως ὁδὸν
[5, 1]	δὲ ὅσον ἀπὸ Βεθήλων εἰς	τὸ	μέγα τελευτᾷ πεδίον, τῆς τε
[5, 1]	κακουργήσοντες δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλως αὐτῆς	τὸ	μέγεθος” (Καὶ Ἰησοῦς μὲν τούτους
[5, 1]	τὰ μέλλοντα πλὴν οὐ πρὸς	τὸ	μέγεθος τῆς παρανομίας ἀπιδόντας εὐθὺς
[5, 2]	δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνως πρὸς	τὸ	μέγεθος τῶν κακῶν ἐπιθέμενος τῷ
[5, 8]	τοῦ νεανίσκου τὸ κάλλος καὶ	τὸ	μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον ἐκ τῶν
[5, 8]	δεομένης τῆς κόρης εἰπεῖν αὐτῇ	τὸ	μὲν πρῶτον ἀντέχειν ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης
[5, 8]	τελευτᾶν πρὸς τοὺς πολεμίους. καὶ	τὸ	μὲν ὑπὸ γυναικὸς ἁλῶναι δεῖ
[5, 7]	Ἰωθάμου μαντείαν ἡ συμφορὰ συνέπεσε.	τὸ	μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντος
[5, 7]	δύο μῆνας αὐτῇ παρασχόντα πρὸς	τὸ	μετὰ τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν
[5, 2]	δίχα πρεσβείας καὶ τοιαύτης πρὸς	τὸ	μετανοῆσαι πείρας τοὺς δόξαντας ἀδικεῖν
[5, 1]	ἀποτιμήσασθαι τῆς τε εὐδαίμονος ἰδίᾳ	τὸ	μέτρον γῆς καὶ τῆς ἧσσον
[5, 8]	δὲ δεινότερον τῶν κακῶν ὑπολαμβάνων	τὸ	μὴ δύνασθαι ὑβριζόμενος ἀμύνασθαι, τὸν
[5, 8]	τιθεμένης τῆς πρὸς αὐτὴν δυσνοίας	τὸ	μὴ λέγειν αὐτῇ, μηνύει τὰ
[5, 8]	κόρην. τῶν δὲ ἀρνουμένων διὰ	τὸ	μὴ ὁμόφυλον εἶναι, τοῦ θεοῦ
[5, 6]	δυσχεραίνουσα στρατεύειν ἐπ' αὐτὸν διεγνώκει,	τὸ	μὴ προαγγεῖλαι τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖς
[5, 1]	χωρίοις παραβαλλόμενα καὶ τοῖς Ἱεροσολυμιτῶν	τὸ	μηδὲν ἀναφανησόμενα: καίτοι παντελῶς ὀλίγην
[5, 1]	καὶ κολάζει πάντας. ὅτι δὲ	τὸ	μῆκος τῆς ἡμέρας ἐπέδωκε τότε
[5, 1]	ποταμοῦ ἔλαχον ἄχρι θαλάσσης μὲν	τὸ	μῆκος, τὸ δὲ πλάτος Ἱεροσολύμοις
[5, 8]	τρεῖς ἡμέρας οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν	τὸ	νοούμενον παρακαλούντων δὲ τὴν κόρην
[5, 4]	Ἰούδης εἰς τὴν καρδίαν καὶ	τὸ	ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι προσκλίνας τὴν
[5, 7]	προῄεσαν καὶ Γυάλης σὺν αὐτοῖς	τὸ	οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ τε
[5, 1]	δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν οὐ κατὰ	τὸ	οἰκεῖον τῶν ἀπολωλότων, καίτοι γε
[5, 6]	νίκην ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα	τὸ	ὄναρ ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ θάρσος
[5, 11]	Ἰαχώβην προσηγόρευσαν, σημαίνει δὲ ἀδοξίαν	τὸ	ὄνομα, διὰ τὴν προσπεσοῦσαν δύσκλειαν
[5, 8]	Σαμψῶνα καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ' ἀποσημαίνει	τὸ	ὄνομα. ηὔξετο δ' ὁ παῖς
[5, 2]	μυριάδας τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν: καὶ Βενιαμιτῶν	τὸ	ὁπλιτικὸν ἦν ὑπὸ δισμυρίων καὶ
[5, 1]	ἡμέρας ἓξ ποιησάντων τῇ ἑβδόμῃ	τὸ	ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ τὸν
[5, 3]	ἅρματά τε οὖν παρεσκευάζοντο καὶ	τὸ	ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ τε πόλεις
[5, 7]	Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ ἐπιχώριοι πρὸς	τὸ	ὄρος δεόμενοι τοῦ στρατηγήσοντος. ἦν
[5, 3]	τῷ πεδίῳ καὶ Δανίτας εἰς	τὸ	ὄρος ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον
[5, 1]	μετὰ τούτους Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν τε	τὸ	ὄρος καὶ τὸν ποταμὸν τοῦ
[5, 7]	καὶ διαφυγεῖν ἔφαμεν, ἀνελθὼν ἐπὶ	τὸ	ὄρος τὸ Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ
[5, 8]	εἶχε τῶν ἐντολῶν, καὶ γενόμενον	τὸ	παιδίον Σαμψῶνα καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ'
[5, 8]	καὶ λέγειν ἀξιούντων φησίν, ὅτι	τὸ	πάμβορον γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν ἐξ
[5, 2]	αὐτῶν φησιν, ἀλλ' οὐκ εἰς	τὸ	πᾶν ἄρα λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον
[5, 8]	μὲν οὐδὲν ὑφορώμενος δολερὸν σημαίνει	τὸ	πᾶν, ἡ δ' ἐκφέρει τὸν
[5, 3]	τοῖς Ἀσσυρίοις συνάπτουσι καὶ πρὸς	τὸ	παντελὲς αὐτοὺς ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν
[5, 4]	τῶν ἄλλων διαφέροντας ὑποτάξαντα πρὸς	τὸ	παντελὲς αὐτῶν τὴν δύναμιν ταπεινῶσαι
[5, 1]	τοὺς ἐν αὐτῇ κατὰ ψήφισμα	τὸ	παρ' αὐτοῖς γενόμενον: ταῦτα γὰρ
[5, 6]	τῷ κατὰ κριθὴν γένει. καὶ	τὸ	παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν
[5, 1]	ἀλλ' ἐν τοῖς ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν	τὸ	περὶ αὐτὴν πάθος γενόμενον. (Ἄπειρον
[5, 11]	δυστυχίᾳ. κυούσῃ μὲν αὐτῇ προσηγγέλη	τὸ	περὶ τὸν ἄνδρα πάθος, τίκτει
[5, 1]	ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος καὶ	τὸ	περὶ τῶν αὖθις δύσελπι διακείμενον
[5, 1]	οἱ προεστῶτες τῆς ἐκκλησίας καὶ	τὸ	πλῆθος αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο περὶ
[5, 1]	τοὺς ἐν τέλει καὶ κοινῇ	τὸ	πλῆθος αὐτῶν ἀσπασάμενος αὐτὸς μὲν
[5, 1]	ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσας μετὰ ταῦτα	τὸ	πλῆθος εἰς τὰς ἰδίας κληρουχίας
[5, 1]	ποιησάμενος τοὺς λόγους συγκάταινον ἔσχε	τὸ	πλῆθος καὶ ἄνδρας τοὺς ἐκμετρησομένους
[5, 1]	ποιήσειν τὸν ποταμὸν μειώσας αὐτοῦ	τὸ	πλῆθος. καὶ δύο ἐπισχὼν ἡμέρας
[5, 1]	οἱ ἱερεῖς ἕως οὗ διαβαίη	τὸ	πλῆθος καὶ τἀσφαλοῦς ἁψάμενον τύχοι.
[5, 6]	τὰ ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη	τὸ	πλῆθος καὶ τῶν πεδίων ἐξεχώρουν
[5, 4]	ταύτην ἀποδείξας οὐδὲν τῆς εἰς	τὸ	πλῆθος κακώσεως παρέλιπεν εἴς τε
[5, 4]	κέρασιν οἰῶν: τούτοις γὰρ συγκαλεῖν	τὸ	πλῆθος πάτριον. οἱ δὲ περὶ
[5, 1]	παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον εἶναι	τὸ	πλῆθος, πέμπει τε κατασκόπους εἰς
[5, 7]	αὐτῇ μεγάλου, εἰς ὃν πᾶν	τὸ	πλῆθος συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο.
[5, 1]	καὶ ἅρματα δισμύρια. καταπλήττει δὲ	τὸ	πλῆθος τῶν πολεμίων αὐτόν τε
[5, 5]	Ἰσραηλίτας καὶ τὸν Βάρακον καταπλαγέντας	τὸ	πλῆθος τῶν πολεμίων καὶ ἀναχωρεῖν
[5, 2]	θεοῦ δυσθύμως εἶχον καὶ πρὸς	τὸ	πολεμεῖν ἀηδῶς πολλά τε παρὰ
[5, 2]	καταλαμβάνει δεινὴ καὶ προήχθησαν εἰς	τὸ	πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης αἰτίας.
[5, 10]	μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς καὶ	τὸ	πρὶν ἦγον, θεὸς δ' ἐστὶν
[5, 8]	τῇ ἀπαιδίᾳ θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ	τὸ	προάστειον συνεχῶς φοιτῶν μετὰ τῆς
[5, 4]	τῶν θεραπόντων ἀπιέναι κελεύσαντος διὰ	τὸ	πρὸς Ἰούδην ὁμιλεῖν. καθῆστο δ'
[5, 7]	δόξειεν ἔργον. καὶ ὁ μὲν	τὸ	προσταχθὲν ἐποίει. ὁ δὲ τοιαύτην
[5, 6]	δὲ καταστάντες εἰς ταραχὴν πᾶν	τὸ	προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντες εἶναι πολέμιον,
[5, 9]	τὸν νόμον καὶ πτύειν εἰς	τὸ	πρόσωπον. γενομένου δὲ τούτου Βόαζος
[5, 1]	γεφύραις πορευτός, οὐ γὰρ ἔζευκτο	τὸ	πρότερον, βουλομένους τε γεφυροῦν οὐχ
[5, 1]	παρὰ τοῖς Χαναναίοις: ἐλθόντες γὰρ	τὸ	πρῶτον ἅπασαν ἐπ' ἀδείας αὐτῶν
[5, 10]	αὐτῇ καὶ ποιῆσαι μητέρα, ἐπαγγελλομένη	τὸ	πρῶτον αὐτῇ γενησόμενον καθιερώσειν ἐπὶ
[5, 11]	οἰκίας: ἡ γὰρ Ἐλεαζάρου οἰκία	τὸ	πρῶτον ἱερᾶτο παῖς παρὰ πατρὸς
[5, 1]	πόλεως εἰ καί τι παρέλθοι	τὸ	πῦρ κατέσκαπτε καὶ κατὰ τῶν
[5, 1]	οἱ ἱερεῖς ἐλεύθερον ἀφέντες ἤδη	τὸ	ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ τὴν συνήθειαν.
[5, 2]	τοῖς ἐν ταῖς ἐνέδραις οὖσι	τὸ	σημεῖον αἴρουσιν ὃ συνέκειτο. οἱ
[5, 1]	μηνύσομεν γὰρ αὐτῷ, ἔφασαν, διὰ	τὸ	σὸν σώζεσθαι πρόθυμον. εἰ δέ
[5, 6]	τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν	τὸ	σπέρμα τὸ καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον
[5, 1]	ἐπὶ πλεῖστον ἐξῆλθε καὶ πᾶν	τὸ	στράτευμα τῶν ἐχθρῶν πλὴν ὀλίγων
[5, 11]	δὲ λοιπὸν πλῆθος συνδιώκουσιν εἰς	τὸ	στρατόπεδον. (Δείσαντες δὲ περὶ τῶν
[5, 1]	οὐδὲν ἐποίησαν περισσότερον, ἀνέζευξαν εἰς	τὸ	στρατόπεδον. καὶ τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας
[5, 2]	παραχρῆμά τε ἐξῆγον ἐπ' αὐτοὺς	τὸ	στρατόπεδον μυριάδας τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν: καὶ
[5, 6]	πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἕτοιμον ἦν	τὸ	στρατόπεδον μυρίων ἀνδρῶν. ἐπιστὰς δὲ
[5, 2]	καὶ δείσαντες τὸν φόνον ἐξέλιπον	τὸ	στρατόπεδον. παραγενόμενοι δὲ εἰς Βέθηλα
[5, 2]	καταπεπληγότες ὑπὸ τῆς ἥττης εἰς	τὸ	στρατόπεδον. τῇ δ' ἐπιούσῃ πάλιν
[5, 11]	παισὶ τοῖς αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ	τὸ	στρατόπεδον ὡς ἂν προεγνωκὼς παρὰ
[5, 1]	χειρῶν τιμωρίαν ὁρμῆσαι, πρὸς δὲ	τὸ	συγγενὲς καὶ τὸ τάχα καὶ
[5, 4]	Ἐγλῶνα πολὺν μὲν χρόνον ἠγνόουν	τὸ	συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος, ἐπεὶ δὲ
[5, 1]	οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν ποιούμενοι, μειζόνως δὲ	τὸ	συμβεβηκὸς εἶχον ἀχθόμενοι. (Βλέπων δὲ
[5, 11]	ἂν προεγνωκὼς παρὰ τοῦ θεοῦ	τὸ	συμβησόμενον καὶ προαπηγγελκώς: συνέχει γὰρ
[5, 7]	αὐτὴν τῷ θεῷ. τῇ δὲ	τὸ	συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ
[5, 8]	ἄγεται μεταπεμψαμένων ὁ Σαμψὼν εἰς	τὸ	συμπόσιον, ὅπως ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ
[5, 10]	μᾶλλον τοὺς υἱοὺς καὶ παρὰ	τὸ	συμφέρον αὐτοῖς ἠγάπησε. ταῦτα βιασάμενος
[5, 6]	τοῦτ' ἂν εἴη Γεδεὼν καὶ	τὸ	σὺν αὐτῷ στρατιωτικόν. ἐπεὶ οὖν
[5, 1]	καὶ τεκμήριον τοῦ λόγου τούτου	τὸ	σχῆμα ὑπεδείκνυον: τὰς γὰρ ἐσθῆτας
[5, 8]	περιουσίαν. οἱ δὲ συγγενεῖς ἀράμενοι	τὸ	σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ
[5, 1]	αὐτοῖς τετρῖφθαι: τρυχίνας γὰρ εἰς	τὸ	ταῦτα πιστοῦσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπίτηδες
[5, 1]	πρὸς δὲ τὸ συγγενὲς καὶ	τὸ	τάχα καὶ λόγοις ἂν σωφρονῆσαι
[5, 1]	γάρ σοι τούτων ἴασιν εὑρεῖν,	τό	τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην
[5, 10]	τιμωρίαν αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς πραττομένοις,	τό	τε πλῆθος ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει
[5, 2]	τε κρατήσειν τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ	τὸ	τεθνάναι Ἰησοῦν. συμμίξαντες δὲ αὐτοῖς
[5, 1]	στρατὸν εἰς ἀλκὴν, περιώδευόν τε	τὸ	τεῖχος ἑπομένης τῆς γερουσίας, καὶ
[5, 1]	καὶ πρὸς ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε	τὸ	τεῖχος μήτε μηχανῆς μήτε ἄλλης
[5, 1]	κατὰ φυλὴν ἐκλήρου. τούτου δὲ	τὸ	τετολμημένον ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς
[5, 6]	πλείους ὑπὸ τῶν συμμάχων διὰ	τὸ	τῇ γλώσσῃ διαφωνεῖν. ἅπαξ δὲ
[5, 2]	καὶ διὰ συγγένειαν καὶ διὰ	τὸ	τὴν αὐτὴν φυλὴν νέμειν καὶ
[5, 7]	ἐπεκάλεις; τί οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεις	τὸ	τῆς ἀρετῆς μέγεθος εἰς μάχην
[5, 2]	τολμηθῶσι. τῆς δὲ γερουσίας πρὸς	τὸ	τῆς ἐπιορκίας ὄνομα σχετλιασάσης ἔφη
[5, 7]	αὐτῶν. ἀρνησαμένης δ' ἐκείνης διὰ	τὸ	τιμῆς τῆς ἐπὶ τοῖς καρποῖς
[5, 11]	τὴν μάχην, ῥᾴων ἦν ἐπὶ	τὸ	τοῖς παισὶ τοῖς αὐτοῦ συνενηνεγμένοις
[5, 1]	τῶν τὴν αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ	τὸ	τοῦ θεοῦ βουλητὸν καὶ ᾧ
[5, 1]	καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ	τὸ	τούτων ἔτι πλεῖον, παρ' ἡμῖν
[5, 1]	περιοίκους κατάπληξις εἶχε τοὺς ἀκούοντας	τὸ	τῶν ἀπολωλότων πλῆθος καὶ στρατεύουσιν
[5, 1]	ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ	τὸ	τῶν Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε
[5, 4]	καὶ πρὶν τὴν φρουρὰν συστραφῆναι	τὸ	τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς ἐπέρχεται πλῆθος.
[5, 6]	σάλπιγγος. χωρίον δὲ πολὺ κατεῖχε	τὸ	τῶν πολεμίων στράτευμα, πλείστην γὰρ
[5, 6]	ταῖς χερσὶ μετὰ φόβου προσενεγκάμενοι	τὸ	ὕδωρ τεταραγμένως, ἔφησέ τε ὁ
[5, 8]	χερσὶ καὶ εἰς τὸ χωρίον	τὸ	ὑλῶδες ἐνδοτέρω τῆς ὁδοῦ ῥίπτει
[5, 8]	ἦν ξύλωσις ἀράμενος κατωμαδὸν εἰς	τὸ	ὑπὲρ Ἑβρῶνος ὄρος φέρων κατατίθησιν.
[5, 3]	Κενίαζος ὄνομα δραστήριος ἀνὴρ καὶ	τὸ	φρόνημα γενναῖος, χρησθὲν αὐτῷ μὴ
[5, 1]	Σιλοῦν πόλιν, ἐπιτήδειον γὰρ ἐδόκει	τὸ	χωρίον διὰ κάλλος, ἕως οἰκοδομεῖν
[5, 2]	δὲ Ἰούδα φυλῆς τοῦτ' ἔστι	τὸ	χωρίον. ἐρῶν δὲ σφόδρα τῆς
[5, 1]	πολλά, καὶ γὰρ πλούσιον ἦν	τὸ	χωρίον, καὶ ταῦτα πάντα τοῖς
[5, 1]	ἔστι τῆς καθύπερθεν Γαλιλαίας τοῦτο	τὸ	χωρίον. νέμει δὲ καὶ τῆς
[5, 8]	πολλήν, ὅθεν καὶ Σαμψὼν ἐκάλει	τὸ	χωρίον Σιαγόνα καὶ μέχρι τοῦ
[5, 8]	ἄγχει ταῖς χερσὶ καὶ εἰς	τὸ	χωρίον τὸ ὑλῶδες ἐνδοτέρω τῆς
[5, 1]	Γαλιλαίων δ' ἐστὶ καὶ τοῦτο	τὸ	χωρίον. τοῦ δὲ στρατοῦ παντὸς
[5, 2]	ὡς ἀμυνούμενοι βιαζομένους. (Ὡς δὲ	τοιαῦτα	τοῖς Ἰσραηλίταις τὰ παρὰ τῶν
[5, 7]	πλῆθος ἱκανόν. καὶ Σικιμίταις μὲν	τοιαύτη	συμφορὰ συνέπεσε μείζων καὶ τῆς
[5, 1]	ἡμᾶς ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ πείρᾳ	τοιαύτῃ	συντυχόντας. ἀλλὰ σύ, δέσποτα, δύναμις
[5, 1]	γὰρ φύσις τῆς Χαναναίων γῆς	τοιαύτη	τίς ἐστιν, ὡς ἴδοι τις
[5, 1]	μάρτυς δ' ἡμῖν τοῦ ἐπὶ	τοιαύτῃ	τὸν βωμὸν αἰτίᾳ κατασκευάσαι γένοιτο
[5, 3]	χρησθὲν αὐτῷ μὴ περιορᾶν ἐν	τοιαύτῃ	τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ κειμένους ἀλλ'
[5, 10]	πάλιν πόλεμον ἐκφέρουσι Παλαιστίνοις διὰ	τοιαύτην	αἰτίαν: Ἠλὶ τῷ ἀρχιερεῖ δύο
[5, 1]	κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ τὸ καὶ	τοιαύτην	εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν τὴν
[5, 1]	μέλλοντι τοῦ ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖς	τοιαύτην	καταλιπεῖν κἀκείνους ἠξίου διὰ μνήμης
[5, 8]	ἡ δὲ παρὰ πότον καὶ	τοιαύτην	συνουσίαν θαυμάζουσα τὰς πράξεις αὐτοῦ
[5, 7]	τὸ προσταχθὲν ἐποίει. ὁ δὲ	τοιαύτην	ὑπὲρ τῆς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς
[5, 1]	μὲν τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς συμφορᾶς	τοιαύτην	φυλακὴν καὶ ἀσφάλειαν εὕραντο. (Τοῦ
[5, 2]	εἰς τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ	τοιαύτης	αἰτίας. (Λευίτης ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων
[5, 1]	αὐτοῖς ὑπὸ μονώσεως οὐ δυνάμενοι	τοιαύτης	δὲ τῆς συμφορᾶς τοὺς Ναιτιανοὺς
[5, 3]	Δάνην συνέβη φυλὴν ἐξ αἰτίας	τοιαύτης	εἰς τοῦτο προαχθεῖσαν. τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 2]	ἀλλοτρίους ἐφιέντος δίχα πρεσβείας καὶ	τοιαύτης	πρὸς τὸ μετανοῆσαι πείρας τοὺς
[5, 3]	τοῖς Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι κακῶν. ὀργίζεται	τοίνυν	αὐτοῖς ὁ θεὸς καὶ ἣν
[5, 9]	κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον τὴν ἐπὶ	τοιούτοις	διαβολὴν καὶ μάλιστ' ἐπὶ μὴ
[5, 6]	ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα. τὸ δὲ	τοιοῦτον	ἦν: μᾶζαν ἐδόκει κριθίνην ὑπ'
[5, 1]	αὐτὸν ὁ θεὸς προεῖπε ποιήσειν	τοιοῦτον	κατανοοῦντες. ἔστησαν δὲ ἐν μέσῳ
[5, 8]	καὶ Σαμψών. καὶ τὸν μὲν	τοιοῦτον	κατέσχε τέλος ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 8]	περιστῆναι καὶ ὑπόνοιαν τὴν ἐκ	τοιούτου	πάθους κινουμένην. ἡ δὲ βουλομένη
[5, 2]	βεβιασμένων κακῶς διατεθέντες πρότερον οὐδενὸς	τοιούτου	πεῖραν εἰληφότες, ὑπ' ὀργῆς ἀκράτου
[5, 1]	παραβῆναι τὸν ὅρκον ἀποδείκνυσιν εἶναι	τοιούτους.	καὶ οἱ μὲν τῆς καταλαβούσης
[5, 8]	οὔσης, οἷα φιλεῖ παρὰ τοὺς	τοιούτους	καιρούς, ὁ Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ
[5, 1]	στρατὸν καὶ τὴν πληθὺν ἅπασαν	τοιούτῳ	τρόπῳ: προῄεσαν μὲν οἱ ἱερεῖς
[5, 9]	οἷον ἀνήγαγε καὶ Δαβίδην ἐκ	τοιούτων	γενόμενον. ~(Ἑβραῖοι δὲ τῶν πραγμάτων
[5, 7]	συμβαλών” Γυάλης δὲ θορυβούμενος συνάπτει	τοῖς	Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι μέν τινες
[5, 2]	πρότερον νενομισμένων, ἦσαν δὲ ἐν	τοῖς	ἀγροῖς ἡδονῇ τοῦ κερδαίνειν προσδεδεμένοι.
[5, 7]	γενησόμενον οἷόν τε πραχθὲν δόξει	τοῖς	ἀκούσασι. (Τῆς δ' Ἐφράνου φυλῆς
[5, 1]	καὶ φόνος κρείττων πίστεως παρὰ	τοῖς	ἀκροωμένοις. διώκων δ' ἐπὶ πλεῖστον
[5, 2]	σωμάτων μεγέθη καὶ μορφὰς οὐδὲν	τοῖς	ἄλλοις ἀνθρώποις παραπλησίας παράδοξον ἦσαν
[5, 1]	σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι	τοῖς	ἁμαρτήμασι. καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς πρὸς
[5, 8]	τὰ δὲ λάμψαντος πυρὸς ἅμα	τοῖς	ἄρτοις ἐκαίετο καὶ ὁ ἄγγελος
[5, 8]	τότε μὲν ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα δὲ	τοῖς	ἄρχουσι τῶν Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν
[5, 3]	τὰ πρῶτα τῆς ἐπιχειρήσεως, μάχην	τοῖς	Ἀσσυρίοις συνάπτουσι καὶ πρὸς τὸ
[5, 9]	εὐτυχέστερον αὐταῖς οὗ διημαρτήκεσαν παισὶ	τοῖς	αὐτῆς γαμηθεῖσαι καὶ τῶν ἄλλων
[5, 9]	Δαβίδης ὁ βασιλεύσας καὶ παισὶ	τοῖς	αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ
[5, 11]	ἦν ἐπὶ τὸ τοῖς παισὶ	τοῖς	αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ τὸ στρατόπεδον
[5, 7]	Γυάλου σὺν ὁπλίταις καὶ συγγενέσι	τοῖς	αὐτοῦ φυλακὴν οἱ Σικιμῖται δέονται
[5, 3]	γῆν ἀγαθὴν καὶ πάμφορον σημαίνουσι	τοῖς	αὑτῶν: οἱ δ' ὁρμηθέντες στρατῷ
[5, 2]	τὸν διὰ τῆς ἁρπαγῆς γάμον	τοῖς	Βενιαμίταις. ἐνστάσης δὲ τῆς ἑορτῆς
[5, 2]	πόλιν, οἱ δ' ἡμίσεις συνέβαλον	τοῖς	Βενιαμίταις ὑπεχώρουν τε ἐγκειμένων, καὶ
[5, 2]	χωρεῖν εὐθὺς ὥρμηντο καὶ χρήσασθαι	τοῖς	Γαβαηνοῖς ὡς πολεμίοις. ἐπέσχε δ'
[5, 2]	ἐλθεῖν τἀνδρί, τοῦτον γὰρ μάλιστα	τοῖς	γεγενημένοις ἔχειν ἀνιάτως ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα
[5, 7]	ἑορτῆς Σικιμῖται, μετενόησαν γὰρ ἐπὶ	τοῖς	Γεδεῶνος υἱοῖς πεφονευμένοις, ἐξελαύνουσι τὸν
[5, 1]	μὲν ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα νομισθησόμενα,	τοῖς	δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις παραβαλλόμενα καὶ
[5, 3]	φυλῆς δ' ἐπώνυμον τῆς αὐτῶν.	(Τοῖς	δ' Ἰσραηλίταις προύβαινεν ὑπό τε
[5, 7]	κατέλιπε τὰς μὲν ἀνδράσιν ἐκδοὺς	τοῖς	δὲ γυναῖκας ἠγμένος. πράξας δ'
[5, 1]	μὲν κατασκόπους εἰς ταύτας ἀποκρύπτει,	τοῖς	δὲ πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[5, 8]	ἡ δ' ἐκφέρει τὸν λόγον	τοῖς	δεηθεῖσι. κατὰ οὖν τὴν ἑβδόμην
[5, 6]	καὶ κάμηλος καὶ ὑποζύγια λαμβάνεται	τοῖς	Ἑβραίοις. Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος εἰς
[5, 1]	αὐτῷ τῶν ἐν τιμῇ παρὰ	τοῖς	Ἑβραίοις μαθησομένους, τί καὶ φρονήσαντες
[5, 11]	γῆρας. θάρσος οὖν ἐπιγίνεται πολὺ	τοῖς	Ἑβραίοις ὡς διὰ τὴν ἄφιξιν
[5, 1]	ἀνεμίμνησκεν αὐτούς, πολλαὶ δὲ ἦσαν	τοῖς	ἐκ ταπεινοῦ σχήματος εἰς τοῦτο
[5, 1]	γενόμενον: ταῦτα γὰρ εἰδέναι σημείοις	τοῖς	ἐκ τοῦ θεοῦ διδαχθεῖσαν. οἱ
[5, 2]	δ' ἵστανται πρὸς μάχην καὶ	τοῖς	ἐν ταῖς ἐνέδραις οὖσι τὸ
[5, 8]	φασίν, οὔτε λέοντος ἀηδέστερόν τι	τοῖς	ἐντυγχάνουσιν οὔτε ἥδιον μέλιτος χρωμένοις”
[5, 1]	ὄχθης ἱδρύονται τοῦ Ἰορδάνου, μνημεῖον	τοῖς	ἔπειτα γενησόμενον σύμβολον> τῆς πρὸς
[5, 3]	τοῖς πολέμοις ἄσκησιν καὶ πρὸς	τοῖς	ἔργοις ὄντων τῆς γῆς Χαναναῖοι
[5, 8]	μηδὲν τούτων ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ	τοῖς	ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰς ἐκ
[5, 6]	αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ	τοῖς	ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν, ἀλλὰ
[5, 8]	ἰσχύος, ὑφ' ἧς ἄληπτός ἐστι	τοῖς	ἐχθροῖς. ἡ δὲ παρὰ πότον
[5, 1]	μνήμην λαβόντες. ἂν δ' ἐπιμένητε	τοῖς	ἡμαρτημένοις, οὐ περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ
[5, 1]	ἐννέα φυλαῖς καὶ τῶν Μανασσητῶν	τοῖς	ἡμίσεσι, κατὰ μέγεθος ἑκάστης τῶν
[5, 10]	τοῦ θεοῦ δίαιταν οὐχ ὁμοίαν	τοῖς	ἰδιώταις ποιησόμενον. διατριβούσης δ' ἐπὶ
[5, 2]	τὴν Χαναναίαν. διδόασι δὲ καὶ	τοῖς	Ἰέθρου τοῦ Μαδιανίτου ἀπογόνοις, Μωυσέος
[5, 1]	ὑπὸ τοῦ ῥεύματος. ὡς δὲ	τοῖς	ἱερεῦσι πρώτοις ἐμβᾶσι πορευτὸς ἔδοξεν
[5, 1]	καθιερωμένων. καὶ ταῦτα μὲν Ἰησοῦς	τοῖς	ἱερεῦσιν εἰς τοὺς θησαυροὺς παραδίδωσι
[5, 4]	τὸν βασιλέα. (Ὁ δ' Ἰούδης	τοῖς	Ἱεριχουντίοις ἀποσημαίνων κρυπτῶς παρεκάλει τῆς
[5, 1]	ἔγγιστα τοῖς Ἱεροσολύμοις τά τε	τοῖς	Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα πάθη καὶ τὰ
[5, 1]	δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις παραβαλλόμενα καὶ	τοῖς	Ἱεροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν ἀναφανησόμενα: καίτοι
[5, 1]	γενόμενος. (Γεβεωνῖται δὲ κατοικοῦντες ἔγγιστα	τοῖς	Ἱεροσολύμοις τά τε τοῖς Ἱεριχουντίοις
[5, 6]	θέρους στρατεύοντες τὸν χειμῶνα γεωργεῖν	τοῖς	Ἰσραηλίταις ἐπέτρεπον, ὅπως ἔχωσι πεπονηκότων
[5, 1]	ἓξ καὶ τριάκοντα. τοῦτ' ἀγγελθὲν	τοῖς	Ἰσραηλίταις λύπην τε μεγάλην καὶ
[5, 6]	κριθὴν γένει. καὶ τὸ παρὰ	τοῖς	Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν τοῦτ' ἂν
[5, 2]	ἀμυνούμενοι βιαζομένους. (Ὡς δὲ τοιαῦτα	τοῖς	Ἰσραηλίταις τὰ παρὰ τῶν Γαβαηνῶν
[5, 11]	δεδιότες τὴν παρουσίαν τῆς κιβωτοῦ	τοῖς	Ἰσραηλίταις. ταῖς μέντοι γε ἑκατέρων
[5, 2]	ἐξ ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν παράσχοι	τοῖς	καθυβρίσασιν, ἀλλ' ἁρπασαμένων ἐπὶ τὴν
[5, 7]	διὰ τὸ τιμῆς τῆς ἐπὶ	τοῖς	καρποῖς οἰκείας οὔσης ἀπολαύειν οὐχ
[5, 1]	διὰ τοὺς γενομένους πρὸς αὐτὴν	τοῖς	κατασκόποις ὅρκους. (Ταῦτ' εἰπὼν καὶ
[5, 7]	συμφορᾷ περιπίπτει κατ' οὐδὲν ὁμοίᾳ	τοῖς	κατωρθωμένοις αὐτῷ: ὑπήντησε γὰρ ἡ
[5, 1]	τῆς κιβωτοῦ καὶ τῶν ἱερέων	τοῖς	κέρασιν ἐξοτρυνόντων τὴν δύναμιν πρὸς
[5, 8]	προσαναπαύσασθαι χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ κόπου,	τοῖς	κίοσιν αὐτὸν ἐγγὺς ἀγαγεῖν. ὡς
[5, 8]	ἔνδον τινὰς καὶ μεθύοντα κατέδει	τοῖς	κλήμασι κατὰ τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ'
[5, 2]	διέπεμψεν εἰς ἑκάστην φυλὴν ἐντειλάμενος	τοῖς	κομίζουσι λέγειν τοὺς αἰτίους τῆς
[5, 1]	καὶ τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι. καὶ	τοῖς	Λευίταις δὲ τὰς ὀκτὼ καὶ
[5, 2]	ἐρχομένοις ἐοικότα. καὶ τοῦτο μὲν	τοῖς	Λευίταις ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν μετὰ
[5, 1]	θυσίαις σκεύη κομίζοντες, εἵποντο δὲ	τοῖς	Λευίταις κατὰ φυλὰς ὁ πᾶς
[5, 6]	τούτοις παρηγορήσας αὐτῶν τὴν ὀργὴν	τοῖς	λόγοις μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε
[5, 8]	ἀνελόμενος τρία μέλιτος κηρία σὺν	τοῖς	λοιποῖς δώροις οἷς ἐκόμιζε δίδωσι
[5, 4]	τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆς ὑπὸ	τοῖς	Μωαβίταις δουλείας ἀπηλλάγησαν, Ἰούδης δ'
[5, 4]	αὐτῶν ἐπικλασθεὶς ἀπήλλαξε τῆς ὑπὸ	τοῖς	Μωαβίταις ὕβρεως. ἠλευθερώθησαν δὲ τούτῳ
[5, 1]	Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα πάθη καὶ τὰ	τοῖς	Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ πρὸς σφᾶς
[5, 5]	σέβειν τὸν θεὸν μήθ' ὑπακούειν	τοῖς	νόμοις, πρὶν ἢ καὶ τῆς
[5, 4]	τιμῆς ἄγειν τὸν θεὸν μηδὲ	τοῖς	νόμοις ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο,
[5, 1]	εἰς τὰ κατεπείξοντα καὶ μὴ	τοῖς	νῦν καμοῦσαν αὖθις βραδυτέραν. χάριν
[5, 5]	ὁπλῖται διὰ τὸ κρύος χρῆσθαι	τοῖς	ξίφεσιν οὐκ εἶχον. τοὺς δ'
[5, 7]	περιληφθείσης ἐν κύκλῳ τῆς πέτρας	τοῖς	ξύλοις πῦρ ἐμβάλλουσιν ὅσα τε
[5, 1]	χώραν. καὶ τὴν Ῥαάβην σὺν	τοῖς	οἰκείοις εἰς τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν
[5, 2]	δέ, τούτων γὰρ ἦν Ἱεροσόλυμα,	τοῖς	οἰκήτορσιν αὐτῶν συνεχώρησαν φόρους τελεῖν.
[5, 2]	τούτων κολάσει, καταφρονησάντων δὲ τότε	τοῖς	ὅπλοις αὐτοὺς ἀμύνασθαι. πέμπουσιν οὖν
[5, 6]	θάρσος ἔλαβε καὶ προσέταξεν ἐν	τοῖς	ὅπλοις εἶναι τοὺς οἰκείους διηγησάμενος
[5, 6]	τῆς Γεδεῶνος νίκης ἀφικομένης ἐν	τοῖς	ὅπλοις ἦσαν, καὶ διώξαντες λαμβάνουσι
[5, 1]	ἡμῶν ἀεὶ τῶν πολεμίων ποιήσειν	τοῖς	ὅπλοις κρείττονα. τινὰ μὲν οὖν
[5, 2]	μηδενὸς ἀξιοῦντες εἶναι χείρους ἐν	τοῖς	ὅπλοις μήτε διὰ πλῆθος μήτε
[5, 1]	αὐθαδείας προήχθημεν ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι	τοῖς	ὅπλοις τὴν γῆν, ἀλλὰ Μωυσέος
[5, 1]	μάθωσι τὴν διάνοιαν αὐτῶν τότε	τοῖς.	ὅπλοις χωρεῖν ἐπ' αὐτούς. πέμπουσιν
[5, 7]	ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο λανθάνων ἐν	τοῖς	ὄρεσι δεδιὼς ἐπ' ἔτη τρία
[5, 1]	μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ' αὐτῶν ἄδικον	τοῖς	ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος τοῦ πλήθους. καὶ
[5, 1]	ὄρους ἔχουσιν, ἐκ τοῦ καθήκοντος	τοῖς	ὅροις κατὰ τὰ βόρεια πόλεως
[5, 11]	μάχην, ῥᾴων ἦν ἐπὶ τὸ	τοῖς	παισὶ τοῖς αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ
[5, 10]	τὴν ἐσομένην συμφορὰν ὁ θεὸς	τοῖς	παισὶν αὐτοῦ τῷ τε Ἠλὶ
[5, 8]	τῷ Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆς οὔσης	τοῖς	Παλαιστίνοις δημοτελοῦς καὶ τῶν ἀρχόντων
[5, 8]	γίνεται: γυναικὸς γὰρ ἑταιριζομένης παρὰ	τοῖς	Παλαιστίνοις ἐρασθεὶς Δαλάλης τοὔνομα συνῆν
[5, 8]	αὐτὸν δυσὶ καλωδίοις ἦγον παραδοῦναι	τοῖς	Παλαιστίνοις. καὶ γενομένων κατὰ χωρίον,
[5, 10]	ἐσομένην λόγου μείζονα καὶ πίστεως	τοῖς	παρατυγχάνουσι, καὶ τοὺς Ἠλὶ δὲ
[5, 1]	καὶ ἀνάγκη τοῦ σωφρονεῖν καὶ	τοῖς	πατρίοις ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ παραβάσεως
[5, 1]	ὄντες Χαναναῖοι καὶ οἱ ἐν	τοῖς	πεδίοις τῶν Χαναναίων Παλαιστίνους προσλαβόντες
[5, 7]	λείαν ἔχοι καὶ τὴν ἐπὶ	τοῖς	πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον μὲν ἔλεγεν,
[5, 5]	χελυνίου διέπειρε τὸ ἔδαφος καὶ	τοῖς	περὶ τὸν Βάρακον μικρὸν ὕστερον
[5, 4]	ὑπερχόμενος, ὡς διὰ τοῦτο καὶ	τοῖς	περὶ τὸν βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν
[5, 8]	τῶν εἰρημένων πρὸς ὀργὴν λαβόντα	τοῖς	πολεμίοις αὐτὸν ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν δὲ
[5, 6]	ὁ θεὸς τούτους ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν	τοῖς	πολεμίοις. ἐστρατοπεδεύοντο δὲ ὑπὲρ τοῦ
[5, 6]	ἐν αὐταῖς, ὅπως μὴ κατάφωρος	τοῖς	πολεμίοις ἡ ἔφοδος αὐτῶν γένηται,
[5, 1]	καὶ νυκτὸς ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι	τοῖς	πολεμίοις καὶ τραπεῖσιν εἵπετο διώκων
[5, 2]	δ' ἐξαναστάντες μετὰ βοῆς ἐπῄεσαν	τοῖς	πολεμίοις. οἱ δὲ ἅμα τε
[5, 7]	ἔπειθ' ὡς ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι	τοῖς	πολεμίοις οὐ τολμήσαντες εἰς χεῖρας
[5, 8]	στερήσασα τῆς κόμης αὐτὸν παραδιδοῖ	τοῖς	πολεμίοις οὐκέτ' ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι
[5, 1]	προλοχίσας ὑπὸ τὸν ὄρθρον συμβάλλει	τοῖς	πολεμίοις. τῶν δὲ μετὰ θράσους
[5, 3]	Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη τὴν ἐν	τοῖς	πολέμοις ἄσκησιν καὶ πρὸς τοῖς
[5, 9]	τὴν κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ	τοῖς	ποσίν. ἡ δέ, πρὸς οὐδὲν
[5, 10]	ἐκ θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖς ἐπὶ	τοῖς	πραττομένοις, τό τε πλῆθος ἐδυσφόρει,
[5, 7]	Ἰαφθᾶς, ὡς οὔτε τῆς Ἀμορραίας	τοῖς	προγόνοις αὐτῶν εὐλόγως ἐγκαλοῦσι χάριν
[5, 2]	εἰς τὴν πάτριον φυλὴν πειθόμενοι	τοῖς	προκαλουμένοις. οἱ δ' Ἰσραηλῖται γυναῖκας
[5, 7]	συνθεῖσι κακὸν τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος δὲ	τοῖς	Σικιμιτῶν κακοῖς καταπλήξας τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 1]	καὶ τῇ γερουσίᾳ φράζει τὰ	τοῖς	σκοποῖς ὁμοθέντα πρὸς τὴν Ῥαάβην:
[5, 1]	τὸ χωρίον, καὶ ταῦτα πάντα	τοῖς	στρατιώταις Ἰησοῦς διένειμεν ἐν Γαλγάλοις
[5, 2]	ἀρχομένην ἡμέραν. ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη	τοῖς	συμβεβηκόσι παρῆν ἐπὶ τὴν ξενίαν
[5, 9]	καὶ ἡ Ναάμις πικρῶς ἐπὶ	τοῖς	συμβεβηκόσι φέρουσα καὶ τὴν ὑπ'
[5, 1]	τὴν πόλιν τῶν ἔνδον περὶ	τοῖς	τείχεσιν ὄντων, ἐνίων δὲ καὶ
[5, 10]	κρεῶν ταῖς τε γυναιξὶ καὶ	τοῖς	τέκνοις, ἡ Ἄννα θεασαμένη τοὺς
[5, 2]	τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν καὶ	τοῖς	τελουμένοις ἀρκούμενοι φόροις ἐπέτρεπον τοῖς
[5, 7]	παρασχεῖν. καὶ ἡ ἄμπελος χειροτονουμένη	τοῖς	τῆς συκῆς χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο
[5, 3]	δ' ἦσαν, οἷς αἰδὼς ἐπὶ	τοῖς	τότε παροῦσιν ἐτύγχανε καὶ προθυμία
[5, 1]	ἔξω γεγονέναι πανταχοῦ δ' ἐν	τοῖς	τούτου ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι τὴν
[5, 9]	κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων ἄγεται	τοῖς	υἱοῖς γυναῖκας Μωαβίτιδας Χελλιῶνι μὲν
[5, 10]	τότε ὄντι, τότε φανερὸν ἐπὶ	τοῖς	υἱοῖς πένθος ἦγε. (Βούλομαι δὲ
[5, 1]	αὐτῶν μεταλαμβάνειν. γέγονε δὲ πρὸς	τοῖς	ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς ἐκ τῶν σὺν
[5, 1]	συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν στρατὸν	τοῖς	ὑπὲρ τὸν Ἰόρδανον κατὰ τὴν
[5, 2]	νῦν ἔτι τούτων ὀστᾶ μηδὲν	τοῖς	ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοις ἐοικότα. καὶ
[5, 1]	θεῖον οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ' ἐν	τοῖς	ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν τὸ περὶ αὐτὴν
[5, 1]	τὰς δέκα. τούτων τρεῖς ἀπονέμει	τοῖς	φυγάσιν οἰκεῖν ἐν αὐταῖς, πολλὴ
[5, 1]	τε καὶ τὴν γερουσίαν σὺν	τοῖς	φυλάρχοις παραλαβὼν νέμει ταῖς ἐννέα
[5, 3]	ὡς καὶ τῶν ἐπιχωριαζόντων παρὰ	τοῖς	Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι κακῶν. ὀργίζεται τοίνυν
[5, 2]	τοῖς τελουμένοις ἀρκούμενοι φόροις ἐπέτρεπον	τοῖς	Χαναναίοις ἀπολέμοις εἶναι. (Ἡ δ'
[5, 1]	παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντες τῶν παρὰ	τοῖς	Χαναναίοις: ἐλθόντες γὰρ τὸ πρῶτον
[5, 2]	αὐτοῖς δι' ὀργῆς ὄντες ἢ	τοῖς	Χαναναίοις τοὺς προγόνους ἡμῶν παρειλήφαμεν
[5, 1]	ἡμῖν πάτριος ξενικοὺς θεοὺς ἐπιφέρειν	τοῖς	Χαναναίων κακοῖς προσκεχωρηκότας. ἀλλ' οὐδὲν
[5, 10]	πάλιν ἀκούσας ἠξίου λαλεῖν ἐπὶ	τοῖς	χρωμένοις: οὐ γὰρ ὑστερήσειν αὐτὸν
[5, 3]	ἀλλ' εἰς ἐλευθερίαν αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι	τολμᾶν,	παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι τῶν κινδύνων αὐτῷ
[5, 2]	ἀξιοῦντες, ὁ μὲν ἱκέτευε μηδὲν	τολμᾶν	παράνομον, οἱ δ' ἁρπασάμενοι καὶ
[5, 2]	ὧν ἐπεπόνθει καὶ τοῦ μὴ	τολμᾶν	ὑπ' αἰσχύνης εἰς ὄψιν ἐλθεῖν
[5, 2]	ἐπισφαλεῖς, ἀλλ' ὅταν ἐν κακουργίᾳ	τολμηθῶσι.	τῆς δὲ γερουσίας πρὸς τὸ
[5, 4]	μὲν τοὔνομα Γήρα τε πατρὸς	τολμῆσαί	τε ἀνδρειότατος καὶ τῷ σώματι
[5, 1]	βασιλεῖς τε τριάκοντα καὶ ἕνα	τολμήσαντας	αὐτοῖς εἰς χεῖρας ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι
[5, 7]	πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις οὐ	τολμήσαντες	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ
[5, 1]	χώραν ἐπ' ἀδείας διεπορεύετο μηδενὸς	τολμῶντος	εἰς μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ
[5, 7]	ὄρεσι δεδιὼς ἐπ' ἔτη τρία	τὸν	Ἀβιμέλεχον. (Μετ' οὐ πολὺ δὲ
[5, 7]	συμμορίαν φανερῶς ἀπετόλμων ἤδη βλασφημεῖν	τὸν	Ἀβιμέλεχον, οἵ τε ἄρχοντες ἐνέδραις
[5, 7]	τοῖς Γεδεῶνος υἱοῖς πεφονευμένοις, ἐξελαύνουσι	τὸν	Ἀβιμέλεχον τῆς πόλεως καὶ τῆς
[5, 8]	τὸν θεὸν ἱκέτευε πάλιν πέμψαι	τὸν	ἄγγελον, ὡς ἂν καὶ τῷ
[5, 9]	καὶ θεασάμενος τὴν κόρην ἀνέκρινε	τὸν	ἀγροκόμον περὶ τῆς παιδός. ὁ
[5, 2]	τὸ λοιπὸν καὶ διώκοντες αἱροῦσι	τὸν	Ἀδωνιζέβεκον, ὃς ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ' αὐτῶν
[5, 1]	ὅπως εἴη καὶ τεκμήριον εἰς	τὸν	αἰῶνα τῆς πρὸς ὑμᾶς οἰκειότητος
[5, 7]	τὸν στρατὸν πρεσβείαν πέμπει παρὰ	τὸν	Ἀμμανίτην αἰτιώμενος τῆς ἁλώσεως. ὁ
[5, 8]	τοῦ περὶ τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονος	τὸν	ἄνδρα καὶ τῆς ὀργῆς τῆς
[5, 11]	μὲν αὐτῇ προσηγγέλη τὸ περὶ	τὸν	ἄνδρα πάθος, τίκτει δ' ἑπταμηνιαῖον
[5, 2]	γυνὴ πρὸς αὐτὰς βαρυνομένη καταλιποῦσα	τὸν	ἄνδρα πρὸς τοὺς γονεῖς παραγίνεται
[5, 8]	ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡς ἂν ἀγάγοι	τὸν	ἄνδρα συγχωρήσαντος μέτεισι τὸν Μάνωχον.
[5, 10]	καταγγέλλων. (Παραγενομένη δ' εὔελπις πρὸς	τὸν	ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ
[5, 7]	παῖδας ἀγαθοὺς πεποιημένος τριάκοντα μὲν	τὸν	ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ ἀρίστους καὶ
[5, 1]	αὐτὴν ἐξ ἀνάγκης καταφυγεῖν συγκαλεῖ	τὸν	ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον καὶ τὴν γερουσίαν,
[5, 1]	λαὸν Ἰησοῦς, καὶ καλέσας Ἐλεάζαρον	τὸν	ἀρχιερέα καὶ τοὺς ἐν τέλει
[5, 11]	πέμπουσιν ὡς τὴν γερουσίαν καὶ	τὸν	ἀρχιερέα τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ
[5, 6]	δὲ Βαράκου καὶ Δαβώρας κατὰ	τὸν	αὐτὸν καιρὸν μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται
[5, 1]	δὲ τῆς ἐξετάσεως γινομένης λαμβάνουσι	τὸν	Ἄχαρον: ὁ δ' οὐκ ἔχων
[5, 5]	γλῶσσαν. (Μεταπεμψαμένη δ' ἡ Δαβώρα	τὸν	Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν νέων μυρίους
[5, 5]	ἄπωθεν. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας καὶ	τὸν	Βάρακον καταπλαγέντας τὸ πλῆθος τῶν
[5, 5]	τὸ ἔδαφος καὶ τοῖς περὶ	τὸν	Βάρακον μικρὸν ὕστερον ἐλθοῦσιν ἐπεδείκνυε
[5, 4]	ἠρέμουν εἰς ὕπνον τετράφθαι νομίζοντες	τὸν	βασιλέα. (Ὁ δ' Ἰούδης τοῖς
[5, 4]	διὰ τοῦτο καὶ τοῖς περὶ	τὸν	βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν αὐτόν. καί
[5, 4]	πρώτῳ τῆς ἀρχῆς ἔτει κατέστρεψε	τὸν	βίον. ~(Ἰσραηλῖται δὲ πάλιν, οὐδὲν
[5, 1]	τοὺς ὑμῶν αὐτῶν παρήγαγεν εἰς	τὸν	βίον: οὗ τῆς θρησκείας ἐπιμελεῖσθε
[5, 3]	ἄρξας ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει	τὸν	βίον. ~(Τελευτήσαντος δὲ τούτου πάλιν
[5, 9]	παραγίνεται καὶ παραυτίκα μὲν λανθάνει	τὸν	Βόαζον βαθέως καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς δὲ
[5, 1]	δ' ἡμῖν τοῦ ἐπὶ τοιαύτῃ	τὸν	βωμὸν αἰτίᾳ κατασκευάσαι γένοιτο ὁ
[5, 1]	Ἑβραίοις μαθησομένους, τί καὶ φρονήσαντες	τὸν	βωμὸν ἐπὶ τῆς ὄχθης τοῦ
[5, 1]	ἦσαν, ὡς ἐπ' ἀμύνῃ τῶν	τὸν	βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι τὸν ποταμὸν
[5, 1]	αἰτίαν μαθόντες ὑφ' ἧς προήχθητε	τὸν	βωμὸν κατασκευάσαι μήτε προπετεῖς δοκῶμεν
[5, 1]	ὑμᾶς κατὰ λογισμὸν ὅσιον ποιησαμένους	τὸν	βωμόν, κατι δικαίως ἀμυνώμεθα τῆς
[5, 1]	ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι	τὸν	βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ θεόν τε
[5, 8]	κατὰ τὸ Ἑβραίων σύμφορον ἐπινοοῦντος	τὸν	γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι τὴν παρθένον.
[5, 6]	διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι, ὥστε ἀκούειν	τὸν	Γεδεῶνα. τὸ δὲ τοιοῦτον ἦν:
[5, 8]	Παλαιστῖνοι δ' εἰσὶ καὶ οὗτοι,	τὸν	δὲ γάμον ἐκεῖνον παραιτεῖται καὶ
[5, 7]	τούτου διαλλαγὰς αὐτῷ μνηστεύσεσθαι πρὸς	τὸν	δῆμον. ὅ τε οὖν Ἀβιμέλεχος
[5, 7]	ὢν Ἀβιμελέχου ὅσα παροξύνειεν Γυάλης	τὸν	δῆμον πέμπων ἀγγέλους ἐμήνυεν αὐτῷ
[5, 2]	οἱ μὲν τούτοις πεισθέντες ψηφίζονται	τὸν	διὰ τῆς ἁρπαγῆς γάμον τοῖς
[5, 1]	αὑτοὺς Χαναναίους ἐπισφαλὲς ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι	τὸν	διὰ τοῦτο κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες, εἰ
[5, 6]	θάρσος. πεισθεὶς δὲ ᾔει Φρουρὰν	τὸν	ἑαυτοῦ θεράποντα παραλαβών, καὶ πλησιάσας
[5, 1]	ἀλλὰ θεόν τε ἕνα γινώσκειν	τὸν	Ἑβραίοις ἅπασι κοινὸν καὶ τὸν
[5, 9]	παντὸς οὕτω, φησίν, ἔσται, ἐρωτᾶν>	τὸν	ἔγγιστά μου τῷ γένει τυγχάνοντα,
[5, 4]	πλῆθος πάτριον. οἱ δὲ περὶ	τὸν	Ἐγλῶνα πολὺν μὲν χρόνον ἠγνόουν
[5, 6]	τοὺς ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότας καὶ	τὸν	ἕτερον ὄναρ διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι,
[5, 3]	τὸ παντελὲς αὐτοὺς ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι	τὸν	Εὐφράτην ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ ὡς
[5, 1]	κοίλης ὅσα πρὸς δυόμενον τέτραπται	τὸν	ἥλιον λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ καὶ Δώροις
[5, 1]	ἀγνῶτες ὀλίγῳ πρότερον ἢ δῦναι	τὸν	ἥλιον παρ' αὐτῇ δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν,
[5, 8]	αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν ἢ δῦναι	τὸν	ἥλιον συνελθόντες φασίν, οὔτε λέοντος
[5, 8]	τι δολερώτερον, ἥτις ὑμῖν ἐκφέρει	τὸν	ἡμέτερον λόγον” κἀκείνοις μὲν δίδωσιν
[5, 8]	ἐπὶ γὰρ συμφέροντι τῷ αὐτῶν	τὸν	θεὸν αὐτοῖς ὁραθῆναι. (Καὶ κύει
[5, 1]	ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως καὶ	τὸν	θεόν. (Ἐκλήθη δὲ ὁ τόπος
[5, 1]	ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸς	τὸν	θεόν: ἡμεῖς γὰρ εἶπεν οὐχ
[5, 8]	τὴν ἄλογον τἀνδρὸς λύπην σταλῆναι	τὸν	θεὸν ἱκέτευε πάλιν πέμψαι τὸν
[5, 10]	λυπουμένης δ' ἐπὶ παίδων ἀπορίᾳ	τὸν	θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο παρέξειν
[5, 2]	καὶ νηστεύσαντες κατὰ τὴν ὑστεραίαν	τὸν	θεὸν ἱκέτευον διὰ Φινεέσου τοῦ
[5, 10]	κρατήσασα εἰς τὴν σκηνὴν ᾤχετο	τὸν	θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν αὐτῇ
[5, 10]	θαρσεῖν παρεκελεύετο παρέξειν αὐτῇ παῖδας	τὸν	θεὸν καταγγέλλων. (Παραγενομένη δ' εὔελπις
[5, 4]	τῷ μὴ διὰ τιμῆς ἄγειν	τὸν	θεὸν μηδὲ τοῖς νόμοις ὑπακούειν
[5, 5]	ὑπό τε τοῦ μήτε σέβειν	τὸν	θεὸν μήθ' ὑπακούειν τοῖς νόμοις,
[5, 1]	ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοις αἰτίαν καὶ	τὸν	θεὸν ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη
[5, 5]	νικήσειν γὰρ αὐτοὺς καὶ συλλήψεσθαι	τὸν	θεόν. (Συνῄεσαν οὖν καὶ προσμιγέντων
[5, 1]	Ἰησοῦς ἐπὶ στόμα πεσὼν ἠρώτα	τὸν	θεόν: χρηματίσαντος δὲ ἀνίστασθαι τοῦ
[5, 1]	διαζευχθέντας ἡμῶν καὶ παρόντας εἰς	τὸν	ἴδιον κλῆρον, ὃν κατὰ χάριν
[5, 1]	φέροντος ἐπὶ τῷ μετατάξασθαι πρὸς	τὸν	Ἰησοῦν τοὺς Γεβεωνίτας καὶ τοὺς
[5, 1]	στρατὸν ὡς κατὰ καιρὸν διαβησόμενος	τὸν	Ἰόρδανον. ἀνακαλεσάμενος δὲ τοὺς τῆς
[5, 1]	πεντακισμυρίοις ἀπὸ τῆς Ἀβέλης ἐπὶ	τὸν	Ἰόρδανον ἐξῄει σταδίους ἑξήκοντα. (Καὶ
[5, 1]	ἐκκλησίαν τὸν στρατὸν τοῖς ὑπὲρ	τὸν	Ἰόρδανον κατὰ τὴν Ἀμορραίαν ἱδρυμένοις,
[5, 1]	τῶν νόμων πόνον, ἀλλὰ περαιωσάμενοι	τὸν	Ἰόρδανον τούτοις βοηθήσομεν καὶ πρὸ
[5, 4]	ἐπὶ θρόνου καὶ δέος εἰσῄει	τὸν	Ἰούδην, μὴ διαμάρτῃ καὶ μὴ
[5, 1]	φυλῆς. θνήσκει δὲ ὑπ' αὐτὸν	τὸν	καιρὸν καὶ Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς
[5, 11]	ἀληθινῶν βλεπομένων. ~(Κατὰ τοῦτον δὴ	τὸν	καιρὸν καὶ Παλαιστῖνοι στρατεύσαντες ἐπὶ
[5, 2]	δ' ἀκμαζόντων αὐτοῖς κατ' ἐκεῖνον	τὸν	καιρὸν τῶν πραγμάτων στρατῷ μεγάλῳ
[5, 6]	τε νικῶσι τοὺς συμβαλόντας καὶ	τὸν	καρπὸν δῃώσαντες τὴν λείαν ἐπήγοντο.
[5, 7]	τοῦ τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν συλλέγειν	τὸν	καρπὸν προιόντες μή τι δράσῃ
[5, 1]	Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺς ἄνδρας καὶ	τὸν	κίνδυνον εἰποῦσα, ὃν ὑπὲρ τῆς
[5, 1]	συμμαχίαν παρεκάλουν, οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι	τὸν	κίνδυνον λέγοντες, εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ
[5, 7]	κατὰ τὴν χώραν σκεδασθέντες διέφυγον	τὸν	κίνδυνον, οὗτοι πέτραν ὀχυρὰν εὑρόντες
[5, 1]	κατὰ φατρίας πάλιν ταύτης προτίθησι	τὸν	κλῆρον. τὸ δ' ἀληθὲς τοῦ
[5, 1]	τὸ ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ	τὸν	λαὸν ἅπαντα τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς
[5, 1]	ἅπαντ' ἦσαν τὸν χρόνον, συναγαγὼν	τὸν	λαὸν εἰς τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν
[5, 1]	τῶν πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸς	τὸν	λαὸν Ἰησοῦς, καὶ καλέσας Ἐλεάζαρον
[5, 3]	τοῦ πλήθους ἀρχήν, ὥστε κρίνειν	τὸν	λαόν. καὶ ἄρξας ἐπ' ἔτη
[5, 8]	τὸ πᾶν, ἡ δ' ἐκφέρει	τὸν	λόγον τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ οὖν
[5, 8]	ἀγάγοι τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος μέτεισι	τὸν	Μάνωχον. ὁ δὲ θεασάμενος οὐδ'
[5, 8]	αὐτοῖς δὲ καὶ Σαμψών. καὶ	τὸν	μὲν τοιοῦτον κατέσχε τέλος ἄρξαντα
[5, 1]	χάλκεον, ᾧ τὰς θυσίας ποιήσειν:	τὸν	μέντοι γε νῦν ἀνασταθέντα, δι'
[5, 4]	τῆς κατὰ τὴν πολιτείαν Ἐγλῶνα	τὸν	Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον πρὸς αὐτοὺς
[5, 11]	περὶ τοὺς οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος	τὸν	νεανίαν, ὡς ἔγνω τὰ κατὰ
[5, 1]	τοῦ πρώτου παιδός, τελειώσας δὲ	τὸν	νεώτατον τῶν παίδων ἀποβάλῃ. τῆς
[5, 9]	γυναικὶ ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν κατὰ	τὸν	νόμον καὶ πτύειν εἰς τὸ
[5, 8]	δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει	τὸν	οἶκον ἀνατραπέντων τῶν κιόνων τρισχιλίοις
[5, 1]	τὴν πόλιν ἐνέδραις προλοχίσας ὑπὸ	τὸν	ὄρθρον συμβάλλει τοῖς πολεμίοις. τῶν
[5, 1]	ποιεῖν ἐπὶ τῷ μὴ παραβῆναι	τὸν	ὅρκον ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτους. καὶ
[5, 1]	τὴν Ῥαάβην: οἱ δ' ἐπεκύρουν	τὸν	ὅρκον. (Δεδιότος δὲ τοῦ στρατοῦ
[5, 8]	ἦν δύο κιόνων στεγόντων αὐτοῦ	τὸν	ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων ὁ Σαμψὼν
[5, 7]	ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖς εἰς	τὸν	πατρῷον οἶκον καὶ κτείνει πάντας
[5, 2]	ἔργων ἐπεμελοῦντο. τῶν δὲ κατὰ	τὸν	πλοῦτον αὐτοῖς ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆς
[5, 1]	τοῦτο ἐλευθέριον ὄνομα: διαβάντες γὰρ	τὸν	ποταμὸν ἐλευθέρους ἑαυτοὺς ἤδη ἀπό
[5, 1]	μόλις ἀλλήλων ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα δὲ	τὸν	ποταμὸν ἥ τε Ῥουβηλὶς φυλὴ
[5, 1]	τῶν τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι	τὸν	ποταμὸν καὶ κολάσοντες αὐτοὺς τῆς
[5, 1]	μὴ γὰρ νομίσητε τῷ διαβεβηκέναι	τὸν	ποταμὸν καὶ τῆς τοῦ θεοῦ
[5, 6]	ὄντος ἄγειν τὴν στρατιὰν ἐπὶ	τὸν	ποταμὸν καὶ τοὺς μὲν κατακλιθέντας
[5, 1]	αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐπαγγέλλεται ποιήσειν	τὸν	ποταμὸν μειώσας αὐτοῦ τὸ πλῆθος.
[5, 1]	κειμένου, πάντες ἤδη θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο	τὸν	ποταμόν, οἷον αὐτὸν ὁ θεὸς
[5, 1]	Κάρμηλόν τε τὸ ὄρος καὶ	τὸν	ποταμὸν τοῦ μήκους ποιησαμένη τέρμονα,
[5, 1]	ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ τὰς εἰς	τὸν	ποταμὸν φερούσας οὐδενὶ γνωρίσματι περιετύγχανον,
[5, 8]	συμπόσιον, ὅπως ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ	τὸν	πότον. ὁ δὲ δεινότερον τῶν
[5, 1]	τὸν Ἑβραίοις ἅπασι κοινὸν καὶ	τὸν	πρὸ τῆς σκηνῆς βωμὸν χάλκεον,
[5, 8]	ἑβδόμην ἡμέραν, καθ' ἣν ἔδει	τὸν	προβληθέντα λόγον αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν
[5, 1]	τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας. ~(Μωυσέος δὲ	τὸν	προειρημένον τρόπον ἐξ ἀνθρώπων ἀπογεγονότος
[5, 7]	εὐχήν. συγχωρήσας δὲ τὰ κατὰ	τὸν	προειρημένον χρόνον μετὰ τοῦτον διελθόντα
[5, 10]	ταῦτα βιασάμενος ὅρκοις εἰπεῖν αὐτῷ	τὸν	προφήτην Ἠλίς, οὐ γὰρ ἐβούλετο
[5, 1]	μὴ πολὺν εἶναι μηδ' ὀξὺν	τὸν	ῥοῦν ὥσθ' ὑποφέρειν αὐτὸν τῇ
[5, 1]	ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντες παρεκάλουν	τὸν	στρατὸν εἰς ἀλκὴν, περιώδευόν τε
[5, 1]	πρεπούσης τυγχάνει. (Ἰησοῦς δὲ ἁγνίσας	τὸν	στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν Ναιὰν
[5, 1]	ἡμῖν τήνδε τὴν γῆν καὶ	τὸν	στρατὸν ἡμῶν ἀεὶ τῶν πολεμίων
[5, 1]	δύο ἐπισχὼν ἡμέρας Ἰησοῦς διεβίβαζε	τὸν	στρατὸν καὶ τὴν πληθὺν ἅπασαν
[5, 1]	ἀνίστασθαι τοῦ θεοῦ καὶ καθαίρειν	τὸν	στρατὸν μιάσματος ἐν αὐτῷ γεγονότος
[5, 1]	σῶον ἕξειν ἐν ταῖς μάχαις	τὸν	στρατὸν οὕτως τοῦ θεοῦ προυπεσχημένου,
[5, 7]	ἐπιμέλειαν ἐν πόλει Μασφαθῇ καθίσας	τὸν	στρατὸν πρεσβείαν πέμπει παρὰ τὸν
[5, 1]	ὅρκους. (Ταῦτ' εἰπὼν καὶ διατάξας	τὸν	στρατὸν προσήγαγεν ἐπὶ τὴν πόλιν:
[5, 1]	δὲ ταῦτα συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν	τὸν	στρατὸν τοῖς ὑπὲρ τὸν Ἰόρδανον
[5, 1]	αὐτοὶ γνωσομένους, αὐτὸς δὲ ἐξήταζε	τὸν	στρατὸν ὡς κατὰ καιρὸν διαβησόμενος
[5, 9]	καὶ μεταπεμψάμενος Ῥούθην ἐκάλει καὶ	τὸν	συγγενῆ, καὶ παραγενομένου φησίν: Ἀβιμελέχου
[5, 1]	σταδίων τῆς Ἱεριχοῦντος, Ἰησοῦς τε	τόν	τε βωμὸν ἐκ τῶν λίθων
[5, 1]	συνέβαινε σπανίζειν τότε ῥᾳδίως εὐποροῦντες:	τόν	τε γὰρ σῖτον ἀκμάζοντα ἤδη
[5, 5]	καὶ ὕδωρ πολὺ καὶ χάλαζα,	τόν	τε ὑετὸν κατὰ πρόσωπον ἤλαυνε
[5, 1]	καὶ ὅσα μὴ τοῦτον ἔχει	τὸν	τρόπον αὐτοῖς ἀσφαλῶς καὶ τῶν
[5, 1]	καὶ Ἱεριχοῦς μὲν τοῦτον ἀπώλετο	τὸν	τρόπον. ~(Ἄχαρος δέ τις Ζεβεδαίου
[5, 1]	οὖν πρεσβευτὰς πρὸς αὐτοὺς Φινεέσην	τὸν	υἱὸν Ἐλεαζάρου καὶ δέκα σὺν
[5, 7]	κεφαλῆς τυγχάνει, πεσὼν δὲ Ἀβιμέλεχος	τὸν	ὑπασπιστὴν παρεκάλει κτείνειν αὐτόν, μὴ
[5, 1]	ἐπιμένητε τοῖς ἡμαρτημένοις, οὐ περιστησόμεθα	τὸν	ὑπὲρ τῶν νόμων πόνον, ἀλλὰ
[5, 1]	τοῦ θεοῦ δ' ἐξονειδίσαντος αὐτοῖς	τὸν	φόβον καὶ τί πλέον τῆς
[5, 2]	ὀκτακισχίλιοι καὶ μύριοι, καὶ δείσαντες	τὸν	φόνον ἐξέλιπον τὸ στρατόπεδον. παραγενόμενοι
[5, 6]	Μαδιηνῖται κατὰ ὥραν θέρους στρατεύοντες	τὸν	χειμῶνα γεωργεῖν τοῖς Ἰσραηλίταις ἐπέτρεπον,
[5, 8]	τὸ μὴ δύνασθαι ὑβριζόμενος ἀμύνασθαι,	τὸν	χειραγωγοῦντα παῖδα πείθει, προσαναπαύσασθαι χρῄζειν
[5, 1]	καρτερὰς ποιεῖν ἐκεῖνον ἅπαντ' ἦσαν	τὸν	χρόνον, συναγαγὼν τὸν λαὸν εἰς
[5, 7]	ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰς ἅπαντ' αὐτῷ	τὸν	χρόνον τὴν ἰδίαν ἡγεμονίαν. ὁ
[5, 5]	ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς	τοξείας	ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι καὶ τὰς
[5, 1]	τὸν θεόν. (Ἐκλήθη δὲ ὁ	τόπος	ἐν ᾧ στρατόπεδον ἐβάλετο Ἰησοῦς
[5, 1]	τὴν παρακέλευσιν. (Καὶ ὁ μὲν	τοσαῦτα	πρὸς τοὺς παρόντας διαλεχθεὶς τελευτᾷ
[5, 1]	πεῖραν ἔργων καὶ πολέμου περιμένειν”	(Τοσαῦτα	τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντος οἱ προεστῶτες
[5, 8]	αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι τρόπῳ	τοσοῦτον	προύχει κατ' ἀρετήν. ὁ δὲ
[5, 2]	γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων παρθένων. ἐπὶ	τοσοῦτον	ὑπ' ὀργῆς προήχθησαν τῷ κατὰ
[5, 5]	ἐπὶ τοὺς πολεμίους: ἀποχρῆναι γὰρ	τοσούτους	τοῦ θεοῦ προειρηκότος καὶ νίκην
[5, 1]	καὶ τὰ λοιπὰ λείαν ἦγον:	τότε	γὰρ αὐτοὺς καὶ ἡ τῆς
[5, 11]	τὴν τοῦ Σολομῶνος βασιλείαν καιρῶν.	τότε	δὲ οἱ Ἐλεαζάρου πάλιν αὐτὴν
[5, 1]	τὸ μῆκος τῆς ἡμέρας ἐπέδωκε	τότε	καὶ τοῦ συνήθους ἐπλεόνασε, δηλοῦται
[5, 8]	ἂν πάντων ἔσοιτο. ἡ δὲ	τότε	μὲν ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα δὲ τοῖς
[5, 9]	φαμένης ὡς αὐτῆς δεσπότην συγχωρεῖν,	τότε	μὲν ἡσυχίαν ἄγει, ὄρθριος δὲ
[5, 10]	καὶ Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ παιδὶ	τότε	ὄντι, τότε φανερὸν ἐπὶ τοῖς
[5, 3]	ἦσαν, οἷς αἰδὼς ἐπὶ τοῖς	τότε	παροῦσιν ἐτύγχανε καὶ προθυμία μεταβολῆς,
[5, 7]	τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα	τότε	ποιεῖν τὰ κατὰ τὴν εὐχήν.
[5, 1]	ὧν αὐτοῖς πρότερον συνέβαινε σπανίζειν	τότε	ῥᾳδίως εὐποροῦντες: τόν τε γὰρ
[5, 2]	τῇ τούτων κολάσει, καταφρονησάντων δὲ	τότε	τοῖς ὅπλοις αὐτοὺς ἀμύνασθαι. πέμπουσιν
[5, 1]	κακοήθη μάθωσι τὴν διάνοιαν αὐτῶν	τότε	τοῖς. ὅπλοις χωρεῖν ἐπ' αὐτούς.
[5, 11]	ὄνομα, διὰ τὴν προσπεσοῦσαν δύσκλειαν	τότε	τῷ στρατῷ. (Ἦρξε δὲ πρῶτος
[5, 10]	τῷ προφήτῃ παιδὶ τότε ὄντι,	τότε	φανερὸν ἐπὶ τοῖς υἱοῖς πένθος
[5, 1]	ἐξώλεις εἶναι δίκαιοι πάντες ὅσοι	τοῦ	Ἁβράμου γένους ὄντες νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν
[5, 8]	δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ τὰ παρὰ	τοῦ	ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου
[5, 10]	ἀφικομένου δὲ μετὰ τῶν γυναικῶν	τοῦ	Ἀλκάνου εἰς Σιλὼ πόλιν θῦσαι,
[5, 8]	δὲ τὴν κόρην μαθοῦσαν παρὰ	τοῦ	ἀνδρὸς αὐτοῖς μηνῦσαι, καὶ γὰρ
[5, 8]	προαστείῳ καὶ τῇ γυναικὶ φαίνεται	τοῦ	ἀνδρὸς μεμονωμένῃ. ἡ δ' ἐπιμεῖναι
[5, 5]	αὐτῶν ἀποθανεῖν. Σισάρης δὲ καταπηδήσας	τοῦ	ἅρματος ὡς εἶδε τὴν τροπὴν
[5, 10]	αὐτόν. οὐ φαμένου δὲ καλέσαι	τοῦ	ἀρχιερέως ὁ θεὸς εἰς τρὶς
[5, 2]	τὸν θεὸν ἱκέτευον διὰ Φινεέσου	τοῦ	ἀρχιερέως παύσασθαι τῆς ὀργῆς τῆς
[5, 10]	θεός: ὁ δὲ νομίσας ὑπὸ	τοῦ	ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι παραγίνεται πρὸς αὐτόν.
[5, 11]	ἐν οἷς ἔπεσον καὶ οἱ	τοῦ	ἀρχιερέως υἱεῖς, ἥ τε κιβωτὸς
[5, 11]	οὖν ἡ κιβωτὸς καὶ οἱ	τοῦ	ἀρχιερέως υἱεῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῖς
[5, 1]	ἀποκρύπτει, τοῖς δὲ πεμφθεῖσιν ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ἔλεγεν, ὡς ξένοι τινὲς
[5, 4]	ὁμιλίαν ἐτράποντο. μόνοι δ' ἦσαν	τοῦ	βασιλέως καὶ τοὺς ἐπεισιόντας τῶν
[5, 5]	ἀπήντα δ' αὐτοῖς ὁ Σισάρης	τοῦ	βασιλέως κελεύσαντος καὶ στρατοπεδεύονται τῶν
[5, 6]	διὰ τοῦ στρατοπέδου κυλιομένην τὴν	τοῦ	βασιλέως σκηνὴν καταβαλεῖν καὶ τὰς
[5, 1]	οὐκ ἂν διαφυγεῖν τὴν ἐκ	τοῦ	βασιλέως τιμωρίαν, ἀλλὰ πανοικὶ αὐτὴν
[5, 9]	δὲ αὐτῇ καὶ τὰ παρὰ	τοῦ	Βοάζου πρὸς αὐτὴν εἰρημένα. δηλωσάσης
[5, 1]	ἕκαστος ἀνείλετο τῶν φυλάρχων ἐκ	τοῦ	βυθοῦ τοῦ προφήτου κελεύσαντος ἱδρυσάμενος
[5, 6]	καταπεπληγότας τοὺς πολεμίους. ποιήσαντος δὲ	τοῦ	Γεδεῶνος κατὰ τὰς ὑποθήκας τοῦ
[5, 1]	Ἱεροσολύμων τοὺς Γεβεωνίτας κατῳκημένους καὶ	τοῦ	γένους ὄντας τῶν Χαναναίων, μεταπεμψάμενος
[5, 1]	συμφέροντος, παρήγγειλέ τε φυλῇ ἑκάστῃ	τοῦ	γένους τῶν Χαναναίων μηδὲν ὑπολιπεῖν
[5, 1]	Ἀριδαίους ἀδιακόσμητα ἦν. (Ἰησοῦς δὲ	τοῦ	γήρως ἐμποδίζοντος ἤδη πράττειν ὅσα
[5, 6]	καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν,	τοῦ	δ' Ἀσιανοῦ παντὸς τὸ Ἰσραηλιτῶν
[5, 1]	γνωρίσματι περιετύγχανον, παύονται τοῦ πονεῖν.	τοῦ	δὲ θορύβου σταλέντος ἡ Ῥαάβη
[5, 1]	ποταμός, τοῦ μὲν βάθους ἐπεσχημένου,	τοῦ	δὲ κάχληκος τῷ μὴ πολὺν
[5, 8]	περὶ τῆς τοῦ παιδὸς γονῆς,	τοῦ	δὲ μεῖναι παρακαλοῦντος καὶ ξενίων
[5, 8]	χάριν αὐτῷ καὶ δωρεὰν παράσχωσι.	τοῦ	δὲ μηδέ τινων αὐτῷ δεῖσθαι
[5, 8]	μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν οἶδεν αὐτῷ.	τοῦ	δὲ πάλιν ἀπατῶντος αὐτὴν καὶ
[5, 1]	εἰς τὸ ἐν Γαλγάλοις στρατόπεδον.	τοῦ	δὲ περὶ τῆς τῶν Ἑβραίων
[5, 2]	ὀλιγότητος ἧκον ἐπὶ τὰς θύρας.	τοῦ	δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντος ἀπαλλάττεσθαι καὶ
[5, 7]	ἔλεγεν ἄνδρας αὐτοῖς ἐπιέναι καθωπλισμένους.	τοῦ	δὲ σκιὰς εἶναι φαμένου τῶν
[5, 1]	ἐστὶ καὶ τοῦτο τὸ χωρίον.	τοῦ	δὲ στρατοῦ παντὸς ὁπλιτῶν μὲν
[5, 1]	τοιαύτην φυλακὴν καὶ ἀσφάλειαν εὕραντο.	(Τοῦ	δὲ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν βασιλέως χαλεπῶς
[5, 6]	ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ θεὸς προειρήκει,	τοῦ	δέους αὐτὸν ἀπαγαγεῖν βουλόμενος κελεύει
[5, 1]	κρείττονος εὐλαβεστέρως εἶχον δι' ὑπερβολὴν	τοῦ	δέους. τοῦ θεοῦ δ' ἐξονειδίσαντος
[5, 8]	τὸ χωρίον Σιαγόνα καὶ μέχρι	τοῦ	δεῦρο τοῦτο λέγεται. (Μετὰ δὲ
[5, 2]	εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν	τοῦ	δικαίου καὶ κατεγέλων, ἠπείλουν δὲ
[5, 7]	ἀποδείξας καὶ δεινῶς πρὸς τοὺς	τοῦ	δικαίου προισταμένους ἐκπικραινόμενος. (Καί ποτε
[5, 1]	αὐτοῖς ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος δὲ	τοῦ	δράσαντος καὶ κολασθέντος νίκην αὐτοῖς
[5, 3]	ἑκουσίως αὐτῷ προσεχώρησαν, φόρους τε	τοῦ	δυνατοῦ μείζονας ἐπιταγέντες ἐτέλουν καὶ
[5, 1]	ὁ θεός, πατὴρ καὶ δεσπότης	τοῦ	Ἑβραίων γένους, γῆν τε κτήσασθαι
[5, 7]	ὄλεθρον ἐπ' αὐτῇ φρονοῖεν, ὑπὸ	τοῦ	ἐνόντος πυρὸς διαφθαρεῖεν. ταῦτα δ'
[5, 1]	ὡς ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ' ἡμῖν	τοῦ	ἐπὶ τοιαύτῃ τὸν βωμὸν αἰτίᾳ
[5, 2]	τὴν ἐπίνοιαν, ἡμῖν, εἶπεν, τρὶς	τοῦ	ἔτους εἰς Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται
[5, 1]	γὰρ καλῶς ἔχειν ἀπιέναι μέλλοντι	τοῦ	ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖς τοιαύτην καταλιπεῖν
[5, 1]	πράξεις, ὡς εἰσὶν ἄρισται καὶ	τοῦ	θείου τοῦ παρασχόντος αὐτὰς ἄξιαι
[5, 1]	ἐπεὶ παρῆσαν, τάς τε εὐεργεσίας	τοῦ	θεοῦ ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν αὐτούς, πολλαὶ
[5, 2]	τελευτὴν Φινεέσης προφητεύει κατὰ τὴν	τοῦ	θεοῦ βούλησιν ἐπ' ἐξωλείᾳ τοῦ
[5, 1]	τὴν αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ τὸ	τοῦ	θεοῦ βουλητὸν καὶ ᾧ τρόπῳ
[5, 8]	σφαλερὸν αὐτοῖς ἐκ τῆς ὄψεως	τοῦ	θεοῦ γένοιτο, θαρσεῖν ἡ γυνὴ
[5, 1]	πυρῶσαι, θαρσαλέος πρὸς τὰς ὑποσχέσεις	τοῦ	θεοῦ γενόμενος ἐξώρμησεν ἐπὶ τοὺς
[5, 1]	γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶς πείρᾳ τῆς	τοῦ	θεοῦ γνώμης ἐντὸς γεγενημένους καὶ
[5, 1]	εἶχον δι' ὑπερβολὴν τοῦ δέους.	τοῦ	θεοῦ δ' ἐξονειδίσαντος αὐτοῖς τὸν
[5, 1]	δ' οὐκ ἔχων ἔξαρνος εἶναι	τοῦ	θεοῦ δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει
[5, 10]	αὐτῇ γενησόμενον καθιερώσειν ἐπὶ διακονίᾳ	τοῦ	θεοῦ δίαιταν οὐχ ὁμοίαν τοῖς
[5, 1]	γὰρ εἰδέναι σημείοις τοῖς ἐκ	τοῦ	θεοῦ διδαχθεῖσαν. οἱ δὲ καὶ
[5, 6]	ὅπως τε τὴν νίκην παρέντες	τοῦ	θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡς
[5, 1]	διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν καὶ τῆς	τοῦ	θεοῦ δυνάμεως ἔξω γεγονέναι πανταχοῦ
[5, 9]	ἀναγκαίως διηγησάμην ἐπιδεῖξαι βουλόμενος τὴν	τοῦ	θεοῦ δύναμιν, ὅτι τούτῳ παράγειν
[5, 2]	δὲ καὶ πρὸς τὰ παρὰ	τοῦ	θεοῦ δυσθύμως εἶχον καὶ πρὸς
[5, 10]	θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ ἡ σκηνὴ	τοῦ	θεοῦ ἐπεπήγει καθὼς προειρήκαμεν, καὶ
[5, 8]	εἰπὼν ᾤχετο κατὰ βούλησιν ἐλθὼν	τοῦ	θεοῦ. (Ἡ δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ
[5, 5]	πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς βοηθείας	τοῦ	θεοῦ θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε εἰς
[5, 7]	τῶν κακῶν εἰς ἱκετείαν ἐτράποντο	τοῦ	θεοῦ καὶ θυσίας ἐπέφερον παρακαλοῦντες
[5, 1]	τὸν θεόν: χρηματίσαντος δὲ ἀνίστασθαι	τοῦ	θεοῦ καὶ καθαίρειν τὸν στρατὸν
[5, 4]	ἔχειν ἐκ προστάγματος αὐτῷ δηλῶσαι	τοῦ	θεοῦ. καὶ ὁ μὲν πρὸς
[5, 1]	ἴδιον κλῆρον, ὃν κατὰ χάριν	τοῦ	θεοῦ καὶ τῆς ἐκείνου περὶ
[5, 7]	Ἑβραίων εἰς ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν	τοῦ	θεοῦ καὶ τῶν νόμων ὑπεφέρετο,
[5, 8]	διὰ τὸ μὴ ὁμόφυλον εἶναι,	τοῦ	θεοῦ κατὰ τὸ Ἑβραίων σύμφορον
[5, 11]	καὶ τὸν ἀρχιερέα τὴν κιβωτὸν	τοῦ	θεοῦ κελεύοντες κομίζειν, ἵνα παρούσης
[5, 6]	ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν, ἀλλὰ	τοῦ	θεοῦ κελεύσαντος: τὴν δὲ νίκην
[5, 5]	τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι	τοῦ	θεοῦ λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν καὶ
[5, 8]	δὲ τῇ γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται	τοῦ	θεοῦ νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ
[5, 8]	καὶ παραγίνεται πάλιν κατὰ χάριν	τοῦ	θεοῦ ὁ ἄγγελος ὄντων ἐν
[5, 1]	ὡς ἐμμενόντων μὲν τούτοις καὶ	τοῦ	θεοῦ παρέξοντος εὔνουν εἶναι καὶ
[5, 5]	τῆς δυστυχίας ὄντες ἀγαθοὶ καὶ	τοῦ	θεοῦ πλέον δαμάσαι ἔτι θέλοντος
[5, 1]	περιουσίας προελθοῦσι, φυλάττειν τε τὴν	τοῦ	θεοῦ προαίρεσιν οὕτως ἔχουσαν πρὸς
[5, 5]	τοὺς πολεμίους: ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτους	τοῦ	θεοῦ προειρηκότος καὶ νίκην ἀποσημήναντος.
[5, 1]	ταῖς μάχαις τὸν στρατὸν οὕτως	τοῦ	θεοῦ προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας παραδόξως ἑώρων
[5, 1]	Βηθωρὰ καλεῖται. ἔνθα καὶ τὴν	τοῦ	θεοῦ συνεργίαν ἔμαθεν ἐπισημήναντος αὐτοῦ
[5, 6]	τροφῆς καὶ τρέπονται πρὸς ἱκετείαν	τοῦ	θεοῦ σώζειν αὐτοὺς παρακαλοῦντες. (Καὶ
[5, 1]	κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν αὐτοῖς	τοῦ	θεοῦ ταύτην παρέξοντος αὐτομάτως καὶ
[5, 8]	ταύτην τρέφω παρεγγυήσαντος μὴ ἀποκείρειν	τοῦ	θεοῦ: τὴν γὰρ ἰσχὺν εἶναί
[5, 11]	στρατόπεδον ὡς ἂν προεγνωκὼς παρὰ	τοῦ	θεοῦ τὸ συμβησόμενον καὶ προαπηγγελκώς:
[5, 8]	πρὸς ἄλλο μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ	τοῦ	θεοῦ τοῦτο προστάσσοντος, πρὸς ὕδωρ
[5, 6]	τοῦ Γεδεῶνος κατὰ τὰς ὑποθήκας	τοῦ	θεοῦ τριακόσιοι ἄνδρες εὑρέθησαν ταῖς
[5, 10]	πρὸς αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω. καὶ	τοῦ	θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας ἠξίου
[5, 4]	τὴν τοῦ ὀνείρατος ἀνεπήδησεν ἀπὸ	τοῦ	θρόνου, πλήξας δ' αὐτὸν Ἰούδης
[5, 11]	τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ	τοῦ	θρόνου τελευτᾷ, ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα
[5, 6]	τοῖς πολεμίοις. ἐστρατοπεδεύοντο δὲ ὑπὲρ	τοῦ	Ἰορδάνου μέλλοντες εἰς τὴν ἐπιοῦσαν
[5, 1]	βωμὸν ὑπὲρ τῆς ὄχθης ἱδρύονται	τοῦ	Ἰορδάνου, μνημεῖον τοῖς ἔπειτα γενησόμενον
[5, 1]	τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ τῶν	τοῦ	Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ τὴν ὁρμὴν
[5, 1]	ἠξίου τοὺς ἐκ τῆς περαίας	τοῦ	Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας αὐτοῖς καὶ τῶν
[5, 7]	τραπέντας προλαβὼν μέρει τινὶ προαπεσταλμένῳ	τοῦ	Ἰορδάνου τὰς διαβάσεις κτείνει περὶ
[5, 4]	ὑπὲρ μυρίους. καὶ Ἰσραηλῖται προκατειληφότες	τοῦ	Ἰορδάνου τὴν διάβασιν διώκοντες ἔκτεινον
[5, 1]	ἐκ τοῦ ὄρους ἔχουσιν, ἐκ	τοῦ	καθήκοντος τοῖς ὅροις κατὰ τὰ
[5, 2]	ταῦτα οὐδὲ πόρρω πολεμίων ὄντας,	τοῦ	καιροῦ πολλάκις ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα
[5, 8]	πρὸς τὸ δεινὸν καὶ ῥύσασθαι	τοῦ	κακοῦ. καὶ πρὸς τὰς ἱκετείας
[5, 1]	τὸν κλῆρον. τὸ δ' ἀληθὲς	τοῦ	κακουργήματος περὶ τὴν Ἀχάρου συγγένειαν
[5, 2]	δὲ σφόδρα τῆς γυναικὸς καὶ	τοῦ	κάλλους αὐτῆς ἡττημένος ἠτύχει τῶν
[5, 8]	ἐκαίετο καὶ ὁ ἄγγελος διὰ	τοῦ	καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματος ἀνιὼν εἰς
[5, 1]	θάλασσαν ἔλαχον. τὴν δὲ ἀπὸ	τοῦ	Καρμήλου κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ τὸ
[5, 4]	ἀνεῖντο αἱ φυλακαὶ ὑπό τε	τοῦ	καύματος καὶ πρὸς ἄριστον τετραμμένων.
[5, 6]	μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν ἐν ἀκμῇ	τοῦ	καύματος ὄντος ἄγειν τὴν στρατιὰν
[5, 2]	δὲ ἐν τοῖς ἀγροῖς ἡδονῇ	τοῦ	κερδαίνειν προσδεδεμένοι. καὶ διὰ τὴν
[5, 9]	νόμους. ὁ δὲ Βοάζῳ καὶ	τοῦ	κλήρου καὶ τῆς γυναικὸς παρεχώρει
[5, 1]	τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶς προστάντων	τοῦ	κοινῇ συμφέροντος, παρήγγειλέ τε φυλῇ
[5, 8]	αὐτῇ. καὶ τῶν Παλαιστίνων οἱ	τοῦ	κοινοῦ προεστῶτες ἐλθόντες πρὸς αὐτὴν
[5, 3]	θεῖον ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες γὰρ ἅπαξ	τοῦ	κόσμου τῆς πολιτείας ἐφέροντο πρὸς
[5, 2]	ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆς καὶ ἡδονῆς	τοῦ	κόσμου ὠλιγώρουν καὶ τῆς πολιτείας
[5, 5]	πάλιν, οὐδὲν γὰρ ἐπὶ διδαχῇ	τοῦ	κρείττονος ἐλάμβανον τῶν πρότερον ἠτυχημένων
[5, 1]	Ἰσραηλίτας καὶ πρὸς τὴν ἐλπίδα	τοῦ	κρείττονος εὐλαβεστέρως εἶχον δι' ὑπερβολὴν
[5, 2]	οὕτως παυσάμενοι πάντες οἱ μὲν	τοῦ	κτείνειν οἱ δὲ κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι
[5, 1]	πολεμίους ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν	τοῦ	λαβεῖν, καὶ γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ
[5, 1]	Ῥαάβης καταγωγίῳ μετὰ πολλῆς τῆς	τοῦ	λανθάνειν προνοίας ὑπάρχειν. ὁ δ'
[5, 8]	σμήνει μελιττῶν ἐν τῷ στήθει	τοῦ	λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος
[5, 8]	τὰ περὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ	τοῦ	λέοντος καὶ ὡς τὰ τρία
[5, 3]	μετοικήσαιντο. οἱ δ' οὐ πόρρω	τοῦ	Λιβάνου ὄρους καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου
[5, 1]	τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως	τοῦ	Λιβάνου ὄρους καὶ τῶν τοῦ
[5, 1]	ἀνύσαντες ὁδὸν ἔφασκον καὶ τεκμήριον	τοῦ	λόγου τούτου τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον:
[5, 5]	περὶ αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι	τοῦ	λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς συμφορὰς
[5, 2]	διδόασι δὲ καὶ τοῖς Ἰέθρου	τοῦ	Μαδιανίτου ἀπογόνοις, Μωυσέος γὰρ ἦν
[5, 8]	τι κομίσῃ, καὶ θύσαντος ἔριφον	τοῦ	Μανώχου καὶ τοῦτον ὀπτᾶν τῇ
[5, 1]	ἐμβᾶσι πορευτὸς ἔδοξεν ὁ ποταμός,	τοῦ	μὲν βάθους ἐπεσχημένου, τοῦ δὲ
[5, 5]	διεφθορὸς ἤδη. ὁ δὲ πιὼν	τοῦ	μέτρου δαψιλέστερον εἰς ὕπνον τρέπεται.
[5, 3]	δὲ πλειόνων τῶν συναγωνιζομένων ἐκ	τοῦ	μὴ διαμαρτεῖν περὶ τὰ πρῶτα
[5, 2]	ὑπὸ λύπης ὧν ἐπεπόνθει καὶ	τοῦ	μὴ τολμᾶν ὑπ' αἰσχύνης εἰς
[5, 1]	αὐταῖς, πολλὴ γὰρ ἦν πρόνοια	τοῦ	μηδὲν ὧν Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν,
[5, 1]	τὸ ὄρος καὶ τὸν ποταμὸν	τοῦ	μήκους ποιησαμένη τέρμονα, τὸ δὲ
[5, 5]	τῶν πρότερον ἠτυχημένων ὑπό τε	τοῦ	μήτε σέβειν τὸν θεὸν μήθ'
[5, 8]	παρὰ τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα	τοῦ	νεανίσκου τὸ κάλλος καὶ τὸ
[5, 8]	ἅπαντας, διὰ δέος τῆς ἰσχύος	τοῦ	νεανίσκου τριάκοντα δόντων αὐτῷ τοὺς
[5, 2]	λόγοις διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων,	τοῦ	νόμου μηδ' ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους
[5, 4]	μὲν πρὸς τὴν χαρὰν τὴν	τοῦ	ὀνείρατος ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου,
[5, 1]	καὶ Γίτταν ἀπ' Ἀκκαρῶνος ἕως	τοῦ	ὄρους, ἐξ οὗ ἡ Ἰούδα
[5, 1]	πηγῶν, αἳ τὴν ὁρμὴν ἐκ	τοῦ	ὄρους ἔχουσιν, ἐκ τοῦ καθήκοντος
[5, 7]	δὲ ἀνοιμώξας ἐπὶ τῷ μεγέθει	τοῦ	πάθους κατεμέμφετο τῆς περὶ τὴν
[5, 9]	πενθερὰν εὐνοίας ἅμα καὶ μνήμης	τοῦ	παιδὸς αὐτῆς ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενος
[5, 8]	τίς εἴη λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα	τοῦ	παιδὸς γενομένου χάριν αὐτῷ καὶ
[5, 8]	χρείαν ταῦτα εὐαγγελίσασθαι περὶ τῆς	τοῦ	παιδὸς γονῆς, τοῦ δὲ μεῖναι
[5, 11]	τὴν ἡμέραν καὶ ἡ Φινεέσου	τοῦ	παιδὸς γυνὴ μὴ καρτερήσασα ζῆν
[5, 10]	εἴποι. παρῆσαν οὖν ὑπὲρ τῆς	τοῦ	παιδὸς θύσοντες γενέσεως δεκάτας τ'
[5, 9]	ἐπὶ μὴ γεγονόσι. περὶ μέντοι	τοῦ	παντὸς οὕτω, φησίν, ἔσται, ἐρωτᾶν>
[5, 8]	δ' εἰς φυγὴν τραπῆναι διὰ	τοῦ	παρ' αὐτοῦ δέους αὐχῶν. δίψους
[5, 11]	ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς τῶν πολεμίων, ὑπὸ	τοῦ	παρ' ἐλπίδας αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν
[5, 1]	εἰσὶν ἄρισται καὶ τοῦ θείου	τοῦ	παρασχόντος αὐτὰς ἄξιαι καὶ τῆς
[5, 11]	καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς	τοῦ	πατρὸς αὐτοῖς ἐπιστείλαντος, εἰ ληφθείσης
[5, 11]	Φινεέσης δὲ ἤδη καὶ ἱερᾶτο	τοῦ	πατρὸς αὐτῷ παρακεχωρηκότος διὰ τὸ
[5, 7]	ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς ἐξέβαλον καταφρονήσαντες τῆς αὐτοῦ
[5, 7]	οὐκ ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ	τοῦ	πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν πολιτῶν
[5, 7]	Ἀβιμέλεχος τοὔνομα, ὃς μετὰ τὴν	τοῦ	πατρὸς τελευτὴν ἀναχωρήσας εἰς Σίκιμα
[5, 3]	συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖς ἐπιβατὸν	τοῦ	πεδίου καταλιπόντες. οἱ δ' οὔτε
[5, 1]	αὐτῷ νενομισμένων τέλος ἐχόντων καὶ	τοῦ	πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν
[5, 8]	ἀρετῆς καὶ τῆς ἰσχύος καὶ	τοῦ	περὶ τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονος τὸν
[5, 1]	τέρμονα, τὸ δὲ Ἰταβύριον ὄρος	τοῦ	πλάτους. Ζαβουλωνῖται δὲ τὴν μέχρι
[5, 3]	γέρας ὑπὲρ αὐτῆς λαμβάνει παρὰ	τοῦ	πλήθους ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν
[5, 7]	Σικιμίων πόλεως, ἐκβοήσας εἰς ἐπήκοον	τοῦ	πλήθους ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντος ἠξίου
[5, 1]	αὐτῶν ἄδικον τοῖς ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος	τοῦ	πλήθους. καὶ οἱ μὲν ὧν
[5, 1]	ἀρχὰς καὶ τὴν γερουσίαν καὶ	τοῦ	πλήθους ὅσον ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ
[5, 7]	δημοτελοῦς Σικίμοις οὔσης ἑορτῆς καὶ	τοῦ	πλήθους παντὸς ἐκεῖ συνειλεγμένου ὁ
[5, 4]	τῆς αἰτίας ταύτης τιμηθεὶς τῇ	τοῦ	πλήθους παντὸς ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν
[5, 3]	προσδοκῶντες, ὡς δὲ βεβαίαν τὴν	τοῦ	ποιήσειν κακῶς τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα
[5, 2]	μὲν αἱ φυλαὶ μεγάλως ἐκ	τοῦ	πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰς τὰς
[5, 2]	μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ	τοῦ	πολέμου, οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον
[5, 3]	Ἰσραηλίταις προύβαινεν ὑπό τε ἀπειρίας	τοῦ	πονεῖν τὰ κακὰ καὶ ἀπὸ
[5, 1]	φερούσας οὐδενὶ γνωρίσματι περιετύγχανον, παύονται	τοῦ	πονεῖν. τοῦ δὲ θορύβου σταλέντος
[5, 1]	ταύτην παρέξοντος αὐτομάτως καὶ δίχα	τοῦ>	πόνου τοῦ σφετέρου τῶν τειχῶν
[5, 1]	τὸν βωμὸν ἐπὶ τῆς ὄχθης	τοῦ	ποταμοῦ διαβάντες ἔστησαν. ὡς δὲ
[5, 8]	φύλακας, μή τι παρακινεῖν ἐθελήσειεν,	τοῦ	πότου προβάντος καὶ παιδιᾶς οὔσης,
[5, 2]	συγγενῆ δὲ λέγοντος καὶ Λευῖτιν	τοῦ	πρεσβύτου καὶ δράσειν αὐτοὺς δεινὰ
[5, 7]	ὁ Γυάλης ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν ἐπὶ	τοῦ	προαστείου καὶ Ζάβουλος σὺν αὐτῷ.
[5, 9]	εὐθυμία κατεῖχεν αὐτὰς ἐν ἐλπίδι	τοῦ	πρόνοιαν ἕξειν αὐτῶν Βόαζον γενομένας.
[5, 9]	μὴ πεισθεῖσαν ἀπήγαγε κοινωνὸν παντὸς	τοῦ	προστυχόντος γενησομένην. (Ἐλθοῦσαν δὲ Ῥούθην
[5, 1]	τῶν φυλάρχων ἐκ τοῦ βυθοῦ	τοῦ	προφήτου κελεύσαντος ἱδρυσάμενος τεκμήριον γενησόμενον
[5, 10]	ἦγε. (Βούλομαι δὲ τὰ περὶ	τοῦ	προφήτου πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ' οὕτως
[5, 1]	θεμελίους μὲν τειχῶν βαλόμενος στερηθῇ	τοῦ	πρώτου παιδός, τελειώσας δὲ τὸν
[5, 1]	ἱδρυσάμενος τεκμήριον γενησόμενον τῆς ἀνακοπῆς	τοῦ	ῥεύματος ἔθυεν ἐπ' αὐτοῦ τῷ
[5, 1]	περὶ αὐτῶν μὴ βιασθεῖεν ὑπὸ	τοῦ	ῥεύματος. ὡς δὲ τοῖς ἱερεῦσι
[5, 8]	ἡ γυνὴ συνεχῶς ὁμιλοῦντος αὐτῇ	τοῦ	Σαμψῶνος δεινῶς ἔχειν ἔλεγεν, εἰ
[5, 8]	αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαις μαθεῖν παρὰ	τοῦ	Σαμψῶνος τὴν αἰτίαν τῆς ἰσχύος,
[5, 11]	ἐκείνου μέχρι τῶν κατὰ τὴν	τοῦ	Σολομῶνος βασιλείαν καιρῶν. τότε δὲ
[5, 1]	ὅπλοις τὴν γῆν, ἀλλὰ Μωυσέος	τοῦ	σοῦ δούλου πρὸς τοῦθ' ἡμᾶς
[5, 5]	σιδήρεον ἧλον ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ	τοῦ	στόματος καὶ τοῦ χελυνίου διέπειρε
[5, 7]	ἐπιχώριοι πρὸς τὸ ὄρος δεόμενοι	τοῦ	στρατηγήσοντος. ἦν δέ τις Ἰαφθᾶς
[5, 5]	Ἰοαβινόν τε ὑπαντιάσαντα κτείνει καὶ	τοῦ	στρατηγοῦ πεσόντος καθελὼν εἰς ἔδαφος
[5, 6]	ὑπ' εὐτελείας ἀνθρώποις ἄβρωτον διὰ	τοῦ	στρατοπέδου κυλιομένην τὴν τοῦ βασιλέως
[5, 6]	πονῶν, ἀλλὰ διώξας μετὰ παντὸς	τοῦ	στρατοῦ καὶ συμβαλὼν ἅπαντας διέφθειρε
[5, 1]	ἐπεκύρουν τὸν ὅρκον. (Δεδιότος δὲ	τοῦ	στρατοῦ τὴν διάβασιν, μέγας γὰρ
[5, 6]	πάντων. ὁ δὲ σημαίνειν ὄλεθρον	τοῦ	στρατοῦ τὴν ὄψιν ἔκρινε λέγων,
[5, 1]	τῆς ἡμέρας ἐπέδωκε τότε καὶ	τοῦ	συνήθους ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ τῶν
[5, 1]	ὄντες νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ	τοῦ	συνήθους τρόπου παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα εἰπόντας
[5, 1]	αὐτομάτως καὶ δίχα τοῦ> πόνου	τοῦ	σφετέρου τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων. κτείνειν
[5, 1]	πρὸς ὑμᾶς οἰκειότητος καὶ ἀνάγκη	τοῦ	σωφρονεῖν καὶ τοῖς πατρίοις ἐμμένειν,
[5, 1]	ἐνθάδε παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι	τοῦ	σωφρονεῖν, οὐδὲν κωλύει πάλιν τὴν
[5, 1]	μήτε συνέσεως ὢν ἐνδεὴς μήτε	τοῦ	τὰ νοηθέντα πρὸς τοὺς πολλοὺς
[5, 1]	ἐν αὐτῇ πρὸς τὴν παράδοξον	τοῦ	τείχους ἀνατροπὴν καταπεπληγότων καὶ τοῦ
[5, 1]	Ῥαάβη, λίνου γὰρ ἀγκαλίδας ἐπὶ	τοῦ	τείχους ἔψυχε, τοὺς μὲν κατασκόπους
[5, 1]	μὲν ταῦτα συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ	τοῦ	τείχους καθιμήσαντες ἑαυτούς, καὶ διασωθέντες
[5, 1]	ὀψίας ὑποχωροῦσιν εἴς τι καταγώγιον	τοῦ	τείχους πλησίον, εἰς ὃ καὶ
[5, 8]	καὶ τῆς ὀργῆς τῆς μέχρι	τοῦ	τελευτᾶν πρὸς τοὺς πολεμίους. καὶ
[5, 7]	ἐφρόντιζε. τῆς δ' ὥρας τῆς	τοῦ	τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν συλλέγειν τὸν
[5, 3]	στρατεύσαντος γὰρ ἐπ' αὐτοὺς Χουσαρσάθου	τοῦ	τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως πολλούς τε
[5, 1]	κατασκεψόμενοί τινες τὴν πόλιν ἀπὸ	τοῦ	τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι καὶ
[5, 1]	ἔργων καὶ πολέμου περιμένειν” (Τοσαῦτα	τοῦ	Φινεέσου διαλεχθέντος οἱ προεστῶτες τῆς
[5, 1]	παρεκελεύετο καὶ μήτε κάμνοντας ἀποστῆναι	τοῦ	φόνου τῶν πολεμίων, μήτ' ἐλέῳ
[5, 1]	τοῦ τείχους ἀνατροπὴν καταπεπληγότων καὶ	τοῦ	φρονήματος αὐτοῖς πρὸς ἄμυναν ἀχρείου
[5, 1]	ἓξ μὲν ἔθνη τῶν υἱέων	τοῦ	Χαναναίου φέροντα τὴν ἐπωνυμίαν διεῖλεν
[5, 5]	ἀναπνεῦσαι δουλείας πρὸς ὀλίγον Ἀβίτω	τοῦ	Χαναναίων βασιλέως δουλοῦνται. οὗτος γὰρ
[5, 1]	ὑπὸ δὲ τῶν ἐπ' ὀλέθρῳ	τοῦ	Χαναναίων γένους στρατευσάντων σωθήσεσθαι διὰ
[5, 2]	τοῦ θεοῦ βούλησιν ἐπ' ἐξωλείᾳ	τοῦ	Χαναναίων γένους τῇ Ἰούδα φυλῇ
[5, 1]	τῶν μετρίων ὑπελάμβανον ἐπ' ὀλέθρῳ	τοῦ	Χαναναίων ἔθνους παντὸς πολεμοῦντος αὐτούς:
[5, 1]	οἷς ἔλεγον, ὡς οὐκ εἰσὶ	τοῦ	Χαναναίων ἔθνους, ποιεῖται πρὸς αὐτοὺς
[5, 5]	σφύρῃ κατὰ τοῦ στόματος καὶ	τοῦ	χελυνίου διέπειρε τὸ ἔδαφος καὶ
[5, 3]	τὴν παρ' αὐτοῖς οὖσαν φρουρὰν	τοῦ	Χουσαρσάθου διαφθείρει, προσγενομένων δὲ πλειόνων
[5, 8]	δεδεμένον ἄγειν παρέδοσαν. (Προιόντος δὲ	τοῦ	χρόνου ηὔξετο ἡ κόμη τῷ
[5, 2]	πολιορκοῦσα Βήθηλα τέλος οὐδὲν ἄξιον	τοῦ	χρόνου καὶ τῶν πόνων ηὕρισκε
[5, 1]	καινὰς ὅτε ἐξῄεσαν οὔσας ὑπὸ	τοῦ	χρόνου τῆς ὁδοιπορίας αὐτοῖς τετρῖφθαι:
[5, 2]	αἱρεθῆναι τειχῶν ὀχυρότητι καὶ φύσει	τοῦ	χωρίου. (Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν εἰς Νεβρῶνα
[5, 1]	Μωυσέος τοῦ σοῦ δούλου πρὸς	τοῦθ'	ἡμᾶς ἐξεγείραντος, ᾧ διὰ πολλῶν
[5, 8]	ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς ἠξίουν ἑκοντὶ	τοῦθ'	ὑπομένειν. ὁ δὲ λαβὼν ὅρκους
[5, 11]	τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι	τοὔνομα	αὐτὴν κατέλιπε, παρ' οὗ διεδέξατο
[5, 4]	Βενιαμίτιδος φυλῆς νεανίας Ἰούδης μὲν	τοὔνομα	Γήρα τε πατρὸς τολμῆσαί τε
[5, 9]	τίς εἴη. τῆς δ' εἰπούσης	τοὔνομα	καὶ φαμένης ὡς αὐτῆς δεσπότην
[5, 5]	τινα προφῆτιν, μέλισσαν δὲ σημαίνει	τοὔνομα	κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν, ἱκέτευον
[5, 7]	εἷς ἐκ παλλακῆς Δρούμας Ἀβιμέλεχος	τοὔνομα,	ὃς μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς
[5, 8]	παρὰ τοῖς Παλαιστίνοις ἐρασθεὶς Δαλάλης	τοὔνομα	συνῆν αὐτῇ. καὶ τῶν Παλαιστίνων
[5, 7]	πόλεως κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς πρὸς	τοὺς	Ἀβιμελέχου στρατιώτας ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος δὲ
[5, 6]	νέων ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα πρὸς	τοὺς	ἀγῶνας ἕτοιμον ἦν τὸ στρατόπεδον
[5, 7]	ὅλων ὄντα πραγμάτων σὺν αὐτῷ	τοὺς	ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες, ὃν πυρὸς οὐδὲν
[5, 7]	δὲ τοιαύτην ὑπὲρ τῆς εἰς	τοὺς	ἀδελφοὺς παρανομίας ποινὴν ἐξέτισε καὶ
[5, 7]	πατρῷον οἶκον καὶ κτείνει πάντας	τοὺς	ἀδελφοὺς πλὴν Ἰωθάμου: σώζεται γὰρ
[5, 2]	πειθομένους πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας	τοὺς	αἰτίους ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων μὲν
[5, 2]	φυλὴν ἐντειλάμενος τοῖς κομίζουσι λέγειν	τοὺς	αἰτίους τῆς τελευτῆς τῇ γυναικὶ
[5, 8]	τοῦ νεανίσκου τριάκοντα δόντων αὐτῷ	τοὺς	ἀκμαιοτάτους λόγῳ μὲν ἑταίρους ἐσομένους
[5, 1]	εἰς τοὺς περιοίκους κατάπληξις εἶχε	τοὺς	ἀκούοντας τὸ τῶν ἀπολωλότων πλῆθος
[5, 2]	ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου μηδ' ἐπὶ	τοὺς	ἀλλοτρίους ἐφιέντος δίχα πρεσβείας καὶ
[5, 7]	δ' αὐτὸς εἰς τὴν πόλιν	τοὺς	ἄλλους ἀγόμενος. καὶ Ζάβουλος πολιτεύεται
[5, 6]	συνθήματος σάλπιγξί τε ἠχήσαντας καὶ	τοὺς	ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ τῶν
[5, 1]	θορύβου σταλέντος ἡ Ῥαάβη καταγαγοῦσα	τοὺς	ἄνδρας καὶ τὸν κίνδυνον εἰποῦσα,
[5, 6]	τοῦτ' ἐποίησαν. ταραχὴ δὲ λαμβάνει	τοὺς	ἀνθρώπους ἔτι τε> ὑπνοῦντας καὶ
[5, 7]	τελευτὴν ἀναχωρήσας εἰς Σίκιμα πρὸς	τοὺς	ἀπὸ μητρὸς συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ
[5, 1]	δὲ οἱ πέραν βωμὸν ἱδρῦσθαι	τοὺς	ἀπολυθέντας οὐ μεθ' ἧς ἐκεῖνοι
[5, 4]	καὶ διέπεμπον εἰς τὴν χώραν	τοὺς	ἀποσημαίνοντας κέρασιν οἰῶν: τούτοις γὰρ
[5, 6]	φίλαυτον οὖσαν ἐδήλου καὶ πρὸς	τοὺς	ἀρετῇ διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως τε
[5, 8]	αἰτίαν δι' ἣν ἔπραξε, πέμψαντες	τοὺς	ἄρχοντας εἰς Θαμνὰ τὴν γενομένην
[5, 1]	πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ λαμβάνει	τοὺς	βασιλέας Ἰησοῦς ἔν τινι κρυπτομένους
[5, 1]	(Κατεστραμμένων δ' οὕτως τῶν περὶ	τοὺς	βασιλέας, οἳ τοὺς Γεβεωνίτας πολεμήσοντες
[5, 2]	ἔχει τῷ νόμῳ πειθομένους πρὸς	τοὺς	Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας τοὺς αἰτίους ἐκπέμψαι
[5, 2]	αὐτοὺς ἀμύνασθαι. πέμπουσιν οὖν πρὸς	τοὺς	Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν νεανίσκων τὰ
[5, 6]	κρυπτῶς εἰς τὴν ληνὸν ἔκοπτε:	τοὺς	γὰρ πολεμίους ἐδεδίει φανερῶς τοῦτο
[5, 1]	τῷ μετατάξασθαι πρὸς τὸν Ἰησοῦν	τοὺς	Γεβεωνίτας καὶ τοὺς τῶν πλησίον
[5, 1]	μαθὼν οὐ πόρρω τῶν Ἱεροσολύμων	τοὺς	Γεβεωνίτας κατῳκημένους καὶ τοῦ γένους
[5, 1]	τῶν περὶ τοὺς βασιλέας, οἳ	τοὺς	Γεβεωνίτας πολεμήσοντες ἐστράτευσαν, ἐπανῄει πάλιν
[5, 1]	καὶ τὴν γενεὰν αὐτῆς διὰ	τοὺς	γενομένους πρὸς αὐτὴν τοῖς κατασκόποις
[5, 8]	παρθένου τῶν ἐπιχωρίων παρακαλεῖ τε	τοὺς	γονεῖς ἄγεσθαι πρὸς γάμον αὐτῷ
[5, 8]	παρθένον. συνεχῶς δ' ἀπερχόμενος πρὸς	τοὺς	γονεῖς αὐτῆς συντυγχάνει λέοντι καὶ
[5, 2]	βαρυνομένη καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα πρὸς	τοὺς	γονεῖς παραγίνεται μηνὶ τετάρτῳ. χαλεπῶς
[5, 8]	τῶν πολεμίων τοὺς μὲν πεσεῖν	τοὺς	δ' εἰς φυγὴν τραπῆναι διὰ
[5, 5]	χρῆσθαι τοῖς ξίφεσιν οὐκ εἶχον.	τοὺς	δ' Ἰσραηλίτας ἧττόν τε ἔβλαπτε
[5, 5]	στρατοπεδεύονται τῶν πολεμίων οὐκ ἄπωθεν.	τοὺς	δ' Ἰσραηλίτας καὶ τὸν Βάρακον
[5, 8]	τῇ σιαγόνι κτείνει εἰς χιλίους,	τοὺς	δὲ ἄλλους τρέπεται ταραχθέντας. (Σαμψὼν
[5, 2]	εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας, καὶ	τοὺς	διαφυγόντας αὐτῶν ἑξακοσίους διὰ πρεσβευτῶν
[5, 2]	τοιαύτης πρὸς τὸ μετανοῆσαι πείρας	τοὺς	δόξαντας ἀδικεῖν στρατιὰν ἀγαγεῖν: καλῶς
[5, 2]	γυναῖκα καὶ πρὸς τιμωρίαν αἰτοῦντες	τοὺς	δράσαντας μὲν οὐ νόμιμα, γενομένους
[5, 3]	βεβαίαν τὴν τοῦ ποιήσειν κακῶς	τοὺς	Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες ἐπ' ἀδείας
[5, 1]	παρεκάλουν ἐπὶ συνθήκας καὶ φιλίαν	τοὺς	Ἑβραίους: Ἰησοῦς δὲ πιστεύσας οἷς
[5, 6]	τὴν ὀργὴν τοῖς λόγοις μᾶλλον	τοὺς	Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς ἐπὶ τῶν
[5, 1]	ταύτῃ τῶν οἰκητόρων πεποίθησιν, ἠξίου	τοὺς	ἐκ τῆς περαίας τοῦ Ἰορδάνου
[5, 1]	ἔσχε τὸ πλῆθος καὶ ἄνδρας	τοὺς	ἐκμετρησομένους τὴν χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε
[5, 6]	καὶ πλησιάσας σκηνῇ τινι καταλαμβάνει	τοὺς	ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότας καὶ τὸν
[5, 1]	τὴν πόλιν ἑλόντες φθείρωσι πάντας	τοὺς	ἐν αὐτῇ κατὰ ψήφισμα τὸ
[5, 2]	ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ	τοὺς	ἐν αὐτῇ τῇ κληρουχίᾳ τοῦτο
[5, 1]	σημεῖά τε δοὺς ἃ πρὸς	τοὺς	ἐν ταῖς ἐνέδραις συνετέτακτο κἀκείνους
[5, 1]	ταῦτα εἰπὼν καὶ καθ' ἕνα	τοὺς	ἐν τέλει καὶ κοινῇ τὸ
[5, 1]	καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ	τοὺς	ἐν τέλει κατὰ φυλὴν ἐκλήρου.
[5, 1]	ὄντας τῶν Χαναναίων, μεταπεμψάμενος αὐτῶν	τοὺς	ἐν τέλει τῆς ἀπάτης αὐτοῖς
[5, 2]	ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς καὶ	τοὺς	ἐν τῇ πόλει πρεσβύτας καὶ
[5, 2]	οἰκείων, οἱ δὲ ἀποκτείναντες ἅπαντας	τοὺς	ἐνοικοῦντας εἶχον τὴν πόλιν. (Καὶ
[5, 2]	λαβόντες σὺν χρόνῳ πάντας ἔκτεινον	τοὺς	ἐνοικοῦντας, χαλεπὴ δ' ἦν ἡ
[5, 1]	τὴν πόλιν ᾕρουν καὶ πάντας	τοὺς	ἐντυγχάνοντας ἔκτεινον, Ἰησοῦς δὲ τοὺς
[5, 9]	γυναῖκα Νααμεὶν καὶ τοὺς παῖδας	τοὺς	ἐξ αὐτῆς αὐτῷ γεγενημένους Χελλιῶνα
[5, 1]	ὕστερον εἰκοστῷ ὑπέργηρως ὢν μεταπεμψάμενος	τοὺς	ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα τῶν πόλεων
[5, 4]	δ' ἦσαν τοῦ βασιλέως καὶ	τοὺς	ἐπεισιόντας τῶν θεραπόντων ἀπιέναι κελεύσαντος
[5, 2]	πολλῆς ἁρμάτων εὐπορίας κακῶς ἐποίουν	τοὺς	ἐπελθόντας. καὶ αἵδε μὲν αἱ
[5, 9]	ἐστιν εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ	τοὺς	ἐπιτυχόντας, εἰς οἷον ἀνήγαγε καὶ
[5, 1]	περὶ ἁρπαγὴν γινομένους περιορᾶν φεύγοντας	τοὺς	ἐχθρούς: ἀλλὰ τὰ μὲν ζῷα
[5, 1]	βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε νικήσειν	τοὺς	ἐχθροὺς καὶ κελεύσαντος τούς τε
[5, 10]	καὶ πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι, καὶ	τοὺς	Ἠλὶ δὲ παῖδας ἡμέρᾳ μιᾷ
[5, 10]	διεξελθὼν ἔπειθ' οὕτως τὰ περὶ	τοὺς	Ἠλὶ παῖδας εἰπεῖν καὶ τὴν
[5, 9]	αὐτῇ καὶ ποτόν, ὁπότε σιτίζοι	τοὺς	θερίζοντας. Ῥούθη δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα
[5, 1]	μὲν Ἰησοῦς τοῖς ἱερεῦσιν εἰς	τοὺς	θησαυροὺς παραδίδωσι καταθέσθαι. καὶ Ἱεριχοῦς
[5, 1]	ἐστι καὶ τὸ Λευιτικὸν καὶ	τοὺς	ἱερέας. θύσαντες δὲ καὶ ἀρὰς
[5, 1]	ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς τὸ κτείνεσθαι	τοὺς	ἵππους Ἰησοῦς αὐτῶν ἀνῄρει καὶ
[5, 3]	αὐτῷ μὴ περιορᾶν ἐν τοιαύτῃ	τοὺς	Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ κειμένους ἀλλ' εἰς
[5, 5]	βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντας πρὸς αὐτὸν	τοὺς	Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς, ὥστε αὐτοῖς
[5, 6]	τε καὶ Ἄραβας στρατεύουσιν ἐπὶ	τοὺς	Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ τε νικῶσι
[5, 1]	πολεμίων αὐτόν τε Ἰησοῦν καὶ	τοὺς	Ἰσραηλίτας καὶ πρὸς τὴν ἐλπίδα
[5, 7]	δὲ τοῖς Σικιμιτῶν κακοῖς καταπλήξας	τοὺς	Ἰσραηλίτας μειζόνων ἐφιέμενος δῆλος ἦν
[5, 2]	πρὸς τῇ Γαβᾷ γενομένης τρέπουσι	τοὺς	Ἰσραηλίτας οἱ Βενιαμῖται ἄνδρες τε
[5, 1]	τῷ ἑαυτῶν οἱ Χαναναῖοι μαθόντες	τοὺς	Ἰσραηλίτας ποιησαμένους τὴν ἔξοδον τὴν
[5, 11]	καιρὸν καὶ Παλαιστῖνοι στρατεύσαντες ἐπὶ	τοὺς	Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται κατὰ πόλιν Ἀμφεκᾶν,
[5, 6]	πολὺς ἦν. καὶ φήμῃ πρὸς	τοὺς	Ἰσραηλίτας τῆς Γεδεῶνος νίκης ἀφικομένης
[5, 8]	ἃ ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν	τοὺς	κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ συντυχόντας,
[5, 1]	πρός τε τὰ ἔργα καὶ	τοὺς	κινδύνους εὔψυχος καὶ μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί
[5, 1]	τοῦτο τιμητοὺς μᾶλλον ἢ μετρητοὺς	τοὺς	κλήρους εἶναι δεῖν ὑπέλαβε πολλάκις
[5, 1]	τὴν δύναμιν αὐτῶν. προσδεξαμένων δὲ	τοὺς	λόγους αὐτῶν πέμπουσι πρέσβεις πρὸς
[5, 1]	(Καὶ Ἰησοῦς μὲν τούτους ποιησάμενος	τοὺς	λόγους συγκάταινον ἔσχε τὸ πλῆθος
[5, 6]	ἅπαντας διέφθειρε τοὺς πολεμίους καὶ	τοὺς	λοιποὺς ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην
[5, 6]	στρατιὰν ἐπὶ τὸν ποταμὸν καὶ	τοὺς	μὲν κατακλιθέντας καὶ οὕτως πίνοντας
[5, 1]	ἀγκαλίδας ἐπὶ τοῦ τείχους ἔψυχε,	τοὺς	μὲν κατασκόπους εἰς ταύτας ἀποκρύπτει,
[5, 8]	ἐπέγραψε τῷ γεγονότι, τῶν πολεμίων	τοὺς	μὲν πεσεῖν τοὺς δ' εἰς
[5, 7]	μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ	τοὺς	μὲν πρέσβεις ταῦτ' εἰπὼν ἀπέλυσεν:
[5, 2]	τὰς γυναῖκας καὶ τῶν ἀρρένων	τοὺς	μὴ ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάς
[5, 1]	δυνάμενοι τοιαύτης δὲ τῆς συμφορᾶς	τοὺς	Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων τε ὄχλος
[5, 2]	ἀποθανεῖν. οἱ δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε	τοὺς	νεανίσκους ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοις
[5, 2]	δίκαια παθεῖν αὐτοὺς ἀξιοῦντες εἰς	τοὺς	νόμους ἐξαμαρτάνοντας, καὶ τοὺς διαφυγόντας
[5, 2]	αὐτοὺς δεινὰ ὑφ' ἡδονῆς εἰς	τοὺς	νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου
[5, 9]	κρατεῖν γαμεῖν σε δεῖ κατὰ	τοὺς	νόμους. ὁ δὲ Βοάζῳ καὶ
[5, 2]	ἀνάγκην περιηγμένος καὶ μὴ βουλόμενος	τοὺς	ξένους περιιδεῖν ὑβρισθέντας τῆς ἑαυτοῦ
[5, 2]	λέγων νομιμώτερον δίχα τῆς εἰς	τοὺς	ξένους ὕβρεως αὐτός τε μηδὲν
[5, 1]	κτῆσίν τε τὴν αὐτῆς καὶ	τοὺς	οἰκείους ἅπαντας εἰς τὸ καταγώγιον
[5, 6]	προσέταξεν ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι	τοὺς	οἰκείους διηγησάμενος αὐτοῖς καὶ τὴν
[5, 7]	πολλὰς καὶ λείαν ἤλασε καὶ	τοὺς	οἰκείους δουλείας ἀπήλλαξεν ἐν ἔτεσιν
[5, 1]	καθιμήσαντες ἑαυτούς, καὶ διασωθέντες πρὸς	τοὺς	οἰκείους ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντες ἐπὶ
[5, 11]	νομίσας νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ	τοὺς	οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν,
[5, 9]	ἄγει, ὄρθριος δὲ πρὶν ἢ	τοὺς	οἰκέτας ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸς τὸ
[5, 2]	μὴ δεῖν ὀξέως οὕτως πρὸς	τοὺς	ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν ἢ
[5, 7]	τῇ Γαλαδίτιδι καλουμένῃ χώρᾳ πάντας	τοὺς	ὁποθενοῦν παραγινομένους πρὸς αὐτὸν ἐπὶ
[5, 1]	μη δὲν ὡς ἐπὶ παραβαίνουσι	τοὺς	ὅρκους δυσχερᾶναι. καὶ οἱ μὲν
[5, 8]	αὐτῶν. οἱ δ' ἐκκόψαντες αὐτοῦ	τοὺς	ὀφθαλμοὺς δεδεμένον ἄγειν παρέδοσαν. (Προιόντος
[5, 9]	τήν τε γυναῖκα Νααμεὶν καὶ	τοὺς	παῖδας τοὺς ἐξ αὐτῆς αὐτῷ
[5, 1]	(Καὶ ὁ μὲν τοσαῦτα πρὸς	τοὺς	παρόντας διαλεχθεὶς τελευτᾷ βιοὺς ἑκατὸν
[5, 2]	προτρεπομένων οὔτε κωλυόντων. πρὸς δὲ	τοὺς	πατέρας αὐτῶν δυσχεραίνοντας καὶ τιμωρίαν
[5, 2]	ἐπὶ τῷ ἔρωτι ἧκε πρὸς	τοὺς	πενθεροὺς καὶ διαλυσάμενος τὰς μέμψεις
[5, 1]	ἔπειτα γενησόμενον σύμβολον> τῆς πρὸς	τοὺς	πέραν κατῳκημένους οἰκειότητος. ἀκούσαντες δὲ
[5, 6]	οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἡγεμόνων	τοὺς	περιλειφθέντας τῶν στρατιωτῶν ἐνάγοντες, ἦσαν
[5, 1]	ἀρετῆς λόγου πολλοῦ φοιτῶντος εἰς	τοὺς	περιοίκους κατάπληξις εἶχε τοὺς ἀκούοντας
[5, 6]	πολὺς στρατὸς ὄντες καὶ πρὸς	τοὺς	πολεμίους ἀξιόμαχος. ἵνα μάθωσιν οὖν
[5, 5]	νέων μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ	τοὺς	πολεμίους: ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτους τοῦ
[5, 1]	τῶν πόλεων πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων	τοὺς	πολεμίους ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν
[5, 6]	σπήλαια ποιησάμενοι πᾶν ὅ τι	τοὺς	πολεμίους διέφυγεν ἐν τούτοις εἶχον
[5, 6]	ὅπλοις ἦσαν, καὶ διώξαντες λαμβάνουσι	τοὺς	πολεμίους ἐν κοίλῳ τινὶ χαράδραις
[5, 1]	τοῦ θεοῦ γενόμενος ἐξώρμησεν ἐπὶ	τοὺς	πολεμίους, καὶ διὰ πέμπτης ἡμέρας
[5, 1]	θεοῦ προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας παραδόξως ἑώρων	τοὺς	πολεμίους: καὶ σάκκους ἐπενδύντες ταῖς
[5, 8]	τῆς μέχρι τοῦ τελευτᾶν πρὸς	τοὺς	πολεμίους. καὶ τὸ μὲν ὑπὸ
[5, 6]	στρατοῦ καὶ συμβαλὼν ἅπαντας διέφθειρε	τοὺς	πολεμίους καὶ τοὺς λοιποὺς ἡγεμόνας
[5, 2]	(Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς μὲν	τοὺς	πολεμίους μαλακῶς εἶχον οἱ Ἰσραηλῖται,
[5, 6]	τούτους δειλοὺς νομίζειν καὶ καταπεπληγότας	τοὺς	πολεμίους. ποιήσαντος δὲ τοῦ Γεδεῶνος
[5, 5]	ἐλάμβανον, ὥστε εἰς μέσους ὠσάμενοι	τοὺς	πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν. καὶ
[5, 2]	ἀσθένειαν αὐτοῖς πασσυδὶ βουλομένους χειρώσασθαι	τοὺς	πολεμίους. ὡς δὲ πολὺ τῆς
[5, 8]	σιαγόνα παρὰ ποσὶν οὖσαν εἰς	τοὺς	πολεμίους ὤσατο καὶ παίων αὐτοὺς
[5, 7]	τὰς πύλας ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον	τοὺς	πολίτας, οἱ δ' ἄλλοι σκιδναμένους
[5, 1]	μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα πρὸς	τοὺς	πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν ἄπειρος, ἀλλ'
[5, 2]	τῶν Χαναναίων λαβόντες καὶ πρὸς	τοὺς	πόνους ἤδη διὰ τὴν τρυφὴν
[5, 2]	ὀργῆς ὄντες ἢ τοῖς Χαναναίοις	τοὺς	προγόνους ἡμῶν παρειλήφαμεν γενομένους. παραχρῆμά
[5, 1]	τοὺς ἐντυγχάνοντας ἔκτεινον, Ἰησοῦς δὲ	τοὺς	προσελθόντας εἰς χεῖρας βιασάμενος φυγεῖν
[5, 7]	πυθόμενος ἐξελευσομένους αὖθις κατὰ τρύγητον	τοὺς	Σικιμίους ἐνέδραις προλοχίζεται τὰ περὶ
[5, 2]	πόλιν σώσειν αὐτόν τε καὶ	τοὺς	συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις
[5, 8]	τὴν γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα καὶ	τοὺς	συγγενεῖς ζῶντας κατέπρησαν ὡς αἰτίους
[5, 7]	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ	τοὺς	συγγενεῖς ὡρμηκότες: ἠπείλει τε σὺν
[5, 6]	Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ τε νικῶσι	τοὺς	συμβαλόντας καὶ τὸν καρπὸν δῃώσαντες
[5, 1]	εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς	τοὺς	συστρατιώτας οὕτως καὶ τὸν θεόν.
[5, 8]	προσέταξεν ἐπὶ τῆς πέτρας ἀποθέσθαι	τούς	τε ἄρτους καὶ τὰ κρέα
[5, 1]	κατοικοῦντες, θεός τε εἷς, ὃς	τούς	τε ἡμετέρους προγόνους καὶ τοὺς
[5, 1]	νικήσειν τοὺς ἐχθροὺς καὶ κελεύσαντος	τούς	τε ἵππους ἀχρήστους ποιῆσαι καὶ
[5, 1]	τῆς Ῥουβηλίδος φυλῆς ἄρχοντας καὶ	τοὺς	τῆς Γάδιδος καὶ Μανασσήτιδος προεστῶτας,
[5, 10]	τοῖς τέκνοις, ἡ Ἄννα θεασαμένη	τοὺς	τῆς ἑτέρας παῖδας τῇ μητρὶ
[5, 1]	διαβησόμενος τὸν Ἰόρδανον. ἀνακαλεσάμενος δὲ	τοὺς	τῆς Ῥουβηλίδος φυλῆς ἄρχοντας καὶ
[5, 8]	παιδιᾶς οὔσης, οἷα φιλεῖ παρὰ	τοὺς	τοιούτους καιρούς, ὁ Σαμψὼν εἶπεν,
[5, 7]	νομίμων ἀποδείξας καὶ δεινῶς πρὸς	τοὺς	τοῦ δικαίου προισταμένους ἐκπικραινόμενος. (Καί
[5, 6]	Ἐφρὰν τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει	τοὺς	τῶν Μαδιηνιτῶν βασιλέας. (Ἡ δ'
[5, 1]	τὸν Ἰησοῦν τοὺς Γεβεωνίτας καὶ	τοὺς	τῶν πλησίον ἐθνῶν παρακαλέσαντος βασιλέας
[5, 10]	γὰρ τῆς ἐμῆς θεραπείας μᾶλλον	τοὺς	υἱοὺς καὶ παρὰ τὸ συμφέρον
[5, 1]	τούς τε ἡμετέρους προγόνους καὶ	τοὺς	ὑμῶν αὐτῶν παρήγαγεν εἰς τὸν
[5, 6]	μυρίων ἀνδρῶν. ἐπιστὰς δὲ κατὰ	τοὺς	ὕπνους ὁ θεὸς τῷ Γεδεῶνι
[5, 4]	πολλαῖς μάχαις αὐτῶν κρατήσαντα καὶ	τοὺς	φρονήματι τῶν ἄλλων διαφέροντας ὑποτάξαντα
[5, 1]	ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ καὶ τριάκοντα.	τοῦτ'	ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην τε
[5, 6]	παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν	τοῦτ'	ἂν εἴη Γεδεὼν καὶ τὸ
[5, 1]	Μωυσῆν αὐτοῖς εἶναι προειπεῖν καὶ	τοῦτ'	αὐτοὺς πεπεῖσθαι. καὶ τοῖς Λευίταις
[5, 8]	παρεχάρασσεν ξενικῶν μιμήσει ἐθισμῶν καὶ	τοῦτ'	αὐτῷ ἀρχὴ κακοῦ γίνεται: γυναικὸς
[5, 6]	τὴν ὄψιν ἔκρινε λέγων, ὅθεν	τοῦτ'	αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν τὸ
[5, 1]	ἢ ταύτην προφασιζομένων καὶ διὰ	τοῦτ'	ἐπ' αὐτὴν ἐξ ἀνάγκης καταφυγεῖν
[5, 6]	καὶ νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος,	τοῦτ'	ἐποίησαν. ταραχὴ δὲ λαμβάνει τοὺς
[5, 2]	Βηθλέμων, τῆς δὲ Ἰούδα φυλῆς	τοῦτ'	ἔστι τὸ χωρίον. ἐρῶν δὲ
[5, 6]	νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ στρατηγοῦντος.	(Τοῦτ'	οὖν διηγούμενος ὁ Γεδεὼν τισὶ
[5, 6]	καὶ φίλον τῷ θεῷ, ὑποτυχών	τοῦτο	γοῦν, ἔφη, τεκμήριον τῆς εὐμενείας
[5, 1]	δυσὶ φυλαῖς καὶ τῷ ἡμίσει:	τοῦτο	δὲ καὶ πρότερον δεδηλώκαμεν. τὰ
[5, 6]	καρπὸν δῃώσαντες τὴν λείαν ἐπήγοντο.	τοῦτο	δὲ ποιούντων ἐπ' ἔτη ἑπτὰ
[5, 1]	τοῖς ἐκ ταπεινοῦ σχήματος εἰς	τοῦτο	δόξης καὶ περιουσίας προελθοῦσι, φυλάττειν
[5, 1]	ἐβάλετο Ἰησοῦς Γάλγαλα: σημαίνει δὲ	τοῦτο	ἐλευθέριον ὄνομα: διαβάντες γὰρ τὸν
[5, 1]	ἀνέζευξαν εἰς τὸ στρατόπεδον. καὶ	τοῦτο	ἐπὶ ἡμέρας ἓξ ποιησάντων τῇ
[5, 8]	ἐπὶ τῇ γυναικὶ καὶ διὰ	τοῦτο	ζηλότυπος ἀκρατῶς. μονωθείσῃ δὲ τῇ
[5, 9]	παιδίον αὐτοῖς μετ' ἐνιαυτὸν ἄρρεν.	τοῦτο	ἡ Ναάμις τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν
[5, 6]	γὰρ ἦν καὶ ὁ θεὸς	τοῦτο	ἤθελεν. ἐκτείνοντο δὲ ὀλίγοι μὲν
[5, 4]	θεραπεύων καὶ ὑπερχόμενος, ὡς διὰ	τοῦτο	καὶ τοῖς περὶ τὸν βασιλέα
[5, 1]	ἐπισφαλὲς ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι τὸν διὰ	τοῦτο	κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες, εἰ λέγοιεν αὑτοὺς
[5, 8]	Σιαγόνα καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο	τοῦτο	λέγεται. (Μετὰ δὲ ταύτην τὴν
[5, 1]	τῇ αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν εἰς	τοῦτο,	λήσειν νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας
[5, 2]	δ' αὐτῆς ἐχούσης καὶ διὰ	τοῦτο	μᾶλλον ἐκκαιομένου τῷ πάθει μέμψεις
[5, 2]	ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοις ἐοικότα. καὶ	τοῦτο	μὲν τοῖς Λευίταις ἐξαίρετον γέρας
[5, 8]	καὶ γὰρ ἠπείλουν ἐμπρήσειν αὐτὴν	τοῦτο	μὴ παρασχοῦσαν, ὁ Σαμψὼν δεομένης
[5, 8]	αὐτοῖς γνησίαν: μέγα δέ ἐστι	τοῦτο	πεδίον. ἦν δὲ καὶ μανιώδης
[5, 10]	ἀρχιερέως ὁ θεὸς εἰς τρὶς	τοῦτο	ποιεῖ. καὶ Ἠλὶς διαυγασθείς φησι
[5, 6]	τοὺς γὰρ πολεμίους ἐδεδίει φανερῶς	τοῦτο	ποιεῖν ἐπὶ τῆς ἅλωος. φαντάσματος
[5, 8]	τὴν ἰσχὺν ἀπολέσειν, ἐπεὶ καὶ	τοῦτο	ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι
[5, 2]	τοὺς ἐν αὐτῇ τῇ κληρουχίᾳ	τοῦτο	ποιῶσιν (Χαναναῖοι δ' ἀκμαζόντων αὐτοῖς
[5, 3]	φυλὴν ἐξ αἰτίας τοιαύτης εἰς	τοῦτο	προαχθεῖσαν. τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη
[5, 11]	ὑπὸ τοῦ παρ' ἐλπίδας αὐτῷ	τοῦτο	προσπεσεῖν περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ τοῦ
[5, 8]	μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ	τοῦτο	προστάσσοντος, πρὸς ὕδωρ δὲ μόνον
[5, 9]	λελικμημένης ἐπὶ τῆς ἅλωος ἐκάθευδε.	τοῦτο	πυθομένη ἡ Ναάμις τεχνᾶται παρακατακλῖναι
[5, 2]	ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντες: τὸ δὲ ὄνομα	τοῦτο	σημαίνει Ζεβεκηνῶν κύριος: ἀδωνὶ γὰρ
[5, 8]	οὐ κατὰ θεοῦ συνεργίαν ἔλεγε	τοῦτο	συμβῆναι, τὴν δ' ἰδίαν ἀρετὴν
[5, 1]	εἰ ὃ κινδυνεύσας ηὕρατο κέρδος,	τοῦτο	τῆς ἰδίας χρείας ἀφελόμενος δοῦναι
[5, 1]	οὐκ ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ. καὶ διὰ	τοῦτο	τιμητοὺς μᾶλλον ἢ μετρητοὺς τοὺς
[5, 1]	Κεδέσην: ἔστι τῆς καθύπερθεν Γαλιλαίας	τοῦτο	τὸ χωρίον. νέμει δὲ καὶ
[5, 1]	πόρρω: Γαλιλαίων δ' ἐστὶ καὶ	τοῦτο	τὸ χωρίον. τοῦ δὲ στρατοῦ
[5, 6]	δεξιᾷ κριοῦ κέρας: ἐχρῶντο δὲ	τούτοις	ἀντὶ σάλπιγγος. χωρίον δὲ πολὺ
[5, 1]	πόνον, ἀλλὰ περαιωσάμενοι τὸν Ἰόρδανον	τούτοις	βοηθήσομεν καὶ πρὸ αὐτῶν τῷ
[5, 1]	πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον Ἰησοῦν: ἐν	τούτοις	γὰρ ἦν αὐτοῖς τὰ πράγματα,
[5, 4]	χώραν τοὺς ἀποσημαίνοντας κέρασιν οἰῶν:	τούτοις	γὰρ συγκαλεῖν τὸ πλῆθος πάτριον.
[5, 7]	τῶν εἰς Σικιμίους αὐτῷ τετολμημένων:	τούτοις	δὲ κατὰ τὴν Ἰωθάμου μαντείαν
[5, 6]	τι τοὺς πολεμίους διέφυγεν ἐν	τούτοις	εἶχον φυλάττοντες. οἱ γὰρ Μαδιηνῖται
[5, 1]	τὴν πᾶσαν, ὡς ἐμμενόντων μὲν	τούτοις	καὶ τοῦ θεοῦ παρέξοντος εὔνουν
[5, 3]	πόλεμος οὕτως παύεται. ~(Ὅμοια δὲ	τούτοις	παθεῖν καὶ τὴν Δάνην συνέβη
[5, 6]	ἢ τῶν ἐστρατευκότων εἶναι. καὶ	τούτοις	παρηγορήσας αὐτῶν τὴν ὀργὴν τοῖς
[5, 2]	θᾶττον ἀμέτρως” καὶ οἱ μὲν	τούτοις	πεισθέντες ψηφίζονται τὸν διὰ τῆς
[5, 1]	Χαναναίων αὐτοῖς γῆν κτήσασθαι δεδόσθαι	τούτοις	τ' ἔλεγον ἥδεσθαι καὶ πολίτας
[5, 2]	ἐπιορκίας ὄνομα σχετλιασάσης ἔφη τις	τούτοις	τε γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν εἰπεῖν
[5, 2]	ἀκριβεῖς ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ' ἐπὶ	τούτοις	τὸ θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν
[5, 10]	τε οὖν πατὴρ αὐτὸς ἐπὶ	τούτοις	χαλεπῶς εἶχεν ὅσον οὐδέπω προσδοκῶν
[5, 2]	τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ	τούτοις	ὤμνυε τὴν πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν.
[5, 1]	τῆς δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες ἐπὶ	τούτοις	ὡς οὐ βεβαίων τῶν παρὰ
[5, 1]	παραδίδωσι καταθέσθαι. καὶ Ἱεριχοῦς μὲν	τοῦτον	ἀπώλετο τὸν τρόπον. ~(Ἄχαρος δέ
[5, 2]	αἰσχύνης εἰς ὄψιν ἐλθεῖν τἀνδρί,	τοῦτον	γὰρ μάλιστα τοῖς γεγενημένοις ἔχειν
[5, 11]	ὧν προεφήτευσεν ἀληθινῶν βλεπομένων. ~(Κατὰ	τοῦτον	δὴ τὸν καιρὸν καὶ Παλαιστῖνοι
[5, 7]	κατὰ τὸν προειρημένον χρόνον μετὰ	τοῦτον	διελθόντα θύσας τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν
[5, 8]	προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε	τοῦτον	ἐφ' ἡμέρας ἑπτὰ ποιούμενοι τὴν
[5, 1]	ὅσα καρτερὰ καὶ ὅσα μὴ	τοῦτον	ἔχει τὸν τρόπον αὐτοῖς ἀσφαλῶς
[5, 8]	θύσαντος ἔριφον τοῦ Μανώχου καὶ	τοῦτον	ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ κελεύσαντος, ἐπεὶ
[5, 7]	ἣν ἔτρεφεν αὐτὸς μισθοφόρων. πρὸς	τοῦτον	οὖν πέμψαντες ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν
[5, 8]	Φαραθῷ λαμπρᾶς τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ	τοῦτον	Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα κρατοῦσι τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 7]	πᾶν τὸ πλῆθος συνέφυγε, πολιορκεῖν	τοῦτον	παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν πλησίον ὁρμῶντα
[5, 4]	ἐπαίνου δίκαιος τυγχάνειν. καὶ μετὰ	τοῦτον	Σαάγαρος ὁ Ἀνάθου παῖς αἱρεθεὶς
[5, 9]	εἰς τὸ πρόσωπον. γενομένου δὲ	τούτου	Βόαζος γαμεῖ τὴν Ῥούθην καὶ
[5, 1]	καὶ σαλπισάντων μόνον τῶν ἱερέων,	τούτου	γὰρ οὐδὲν ἐποίησαν περισσότερον, ἀνέζευξαν
[5, 8]	αὐτοῦ ἐμήνυσεν. ὡς δ' οὐδὲ	τούτου	γενομένου ἀληθὲς ηὑρίσκετο, δεομένης τελευταῖον
[5, 9]	Ὠβήδου δὲ γίνεται παῖς Ἰεσσαῖος,	τούτου	Δαβίδης ὁ βασιλεύσας καὶ παισὶ
[5, 1]	ἐν τέλει κατὰ φυλὴν ἐκλήρου.	τούτου	δὲ τὸ τετολμημένον ἐκ τῆς
[5, 7]	τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι: γενομένου γὰρ	τούτου	διαλλαγὰς αὐτῷ μνηστεύσεσθαι πρὸς τὸν
[5, 1]	γεγονέναι πανταχοῦ δ' ἐν τοῖς	τούτου	ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν
[5, 9]	Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς. ἐπὶ	τούτου	λιμῷ τῆς χώρας κακοπαθούσης αὐτῶν
[5, 4]	καταστρέφει τὸν βίον. ~(Τελευτήσαντος δὲ	τούτου	πάλιν τὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ
[5, 1]	ἔφασκον καὶ τεκμήριον τοῦ λόγου	τούτου	τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον: τὰς γὰρ
[5, 6]	καὶ μετὰ θορύβου πίνοντες τύχοιεν	τούτους	δειλοὺς νομίζειν καὶ καταπεπληγότας τοὺς
[5, 6]	τεταραγμένως, ἔφησέ τε ὁ θεὸς	τούτους	ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις. ἐστρατοπεδεύοντο
[5, 1]	νῦν Σκυθόπολις καλεῖται, καὶ μετὰ	τούτους	Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν τε τὸ ὄρος
[5, 1]	τὸ μέγεθος” (Καὶ Ἰησοῦς μὲν	τούτους	ποιησάμενος τοὺς λόγους συγκάταινον ἔσχε
[5, 1]	τῷ κατ' αὐτῶν πολέμῳ, ὡς	τούτους	τε εἶδον παρόντας σὺν αὐτῷ,
[5, 7]	ὢν Ἰουδαικῆς Βηθλέμων δὲ πόλεως.	τούτῳ	δὲ παῖδες ἦσαν ἑξήκοντα, τριάκοντα
[5, 1]	τῶν πατρίων ἐθῶν ἐν μόνῳ	τούτῳ	καὶ Μωυσῆν αὐτοῖς εἶναι προειπεῖν
[5, 1]	ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει τῷ τρόπῳ	τούτῳ	μακρὰν αὐτοὺς τῆς πόλεως διώκειν
[5, 9]	τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν, ὅτι	τούτῳ	παράγειν ἐφικτόν ἐστιν εἰς ἀξίωμα
[5, 1]	καθήκουσαν: ἐν δὲ τῷ κλήρῳ	τούτῳ	πόλεις ἦσαν Ἀσκάλων καὶ Γάζα.
[5, 8]	ταύτης δ' ἐλευθεροῦνται τῆς ἀνάγκης	τούτῳ	τῷ τρόπῳ: (Μανώχης τις Δανιτῶν
[5, 2]	τε μηδὲν ἀδικήσειν οὓς ὑπεδέξατο	τούτῳ	τῷ τρόπῳ νομίζων. ὡς δ'
[5, 4]	τοῖς Μωαβίταις ὕβρεως. ἠλευθερώθησαν δὲ	τούτῳ	τῷ τρόπῳ. (Τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς
[5, 4]	αὐτῶν. καὶ οἱ μὲν Ἑβραῖοι	τούτῳ	τῷ τρόπῳ τῆς ὑπὸ τοῖς
[5, 8]	δὲ μεῖζον ἢ χρὴ ἐπὶ	τούτῳ	φρονῶν οὐ κατὰ θεοῦ συνεργίαν
[5, 1]	τὰ πράγματα, ὡς ὑπὸ μὲν	τούτων	ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ τῶν
[5, 2]	κατατίθενται τὰ ὅπλα. (Βενιαμῖται δέ,	τούτων	γὰρ ἦν Ἱεροσόλυμα, τοῖς οἰκήτορσιν
[5, 1]	χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ τὸ	τούτων	ἔτι πλεῖον, παρ' ἡμῖν εὔνοια
[5, 1]	ἡμῶν ἔχοντες ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε	τούτων,	ἐφ' οἷς ἐξώλεις εἶναι δίκαιοι
[5, 1]	σύ, δέσποτα, δύναμις γάρ σοι	τούτων	ἴασιν εὑρεῖν, τό τε παρὸν
[5, 2]	αἱ γυναῖκες καὶ αἱ θυγατέρες.	τούτων	κατὰ ἁρπαγὴν ἐφείσθω γαμεῖν Βενιαμίτας
[5, 1]	κατὰ μηδὲν Χαναναίοις ἀλλὰ πορρωτάτω	τούτων	κατοικεῖν, ἥκειν τε κατὰ πύστιν
[5, 2]	καὶ παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ	τούτων	κολάσει, καταφρονησάντων δὲ τότε τοῖς
[5, 2]	δείκνυται δὲ καὶ νῦν ἔτι	τούτων	ὀστᾶ μηδὲν τοῖς ὑπὸ πύστιν
[5, 8]	λαβὼν ὅρκους παρ' αὐτῶν μηδὲν	τούτων	ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ τοῖς ἐχθροῖς
[5, 2]	πόλει τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τὴν	τούτων	τελευτὴν Φινεέσης προφητεύει κατὰ τὴν
[5, 11]	βιώσας ἔτη τὰ πάντα καὶ	τούτων	τεσσαράκοντα κατασχὼν τὴν ἀρχήν. (Θνήσκει
[5, 7]	δὲ ἦσαν αὐτῷ τεσσαράκοντα καὶ	τούτων	τὴν γενεὰν καταλιπόντες τριάκοντα, ἤλαυνέ
[5, 1]	κατὰ τὴν Ἀμορραίαν τὰς δέκα.	τούτων	τρεῖς ἀπονέμει τοῖς φυγάσιν οἰκεῖν
[5, 1]	κατὰ ἀνδρῶν συγγενῶν, χαριστηρίους ὑπὲρ	τούτων	τῷ θεῷ θυσίας ἐπιτελεῖ. καὶ
[5, 1]	ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις καὶ	τραπεῖσιν	εἵπετο διώκων διὰ χωρίων ἐπικλινῶν,
[5, 7]	πολὺν αὐτῶν εἰργάσατο καὶ διώκων	τραπέντας	προλαβὼν μέρει τινὶ προαπεσταλμένῳ τοῦ
[5, 1]	οἳ συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν	τραπέντες	ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ καὶ τριάκοντα.
[5, 8]	πεσεῖν τοὺς δ' εἰς φυγὴν	τραπῆναι	διὰ τοῦ παρ' αὐτοῦ δέους
[5, 9]	ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς	τραφησόμενον:	ὠβήδης γὰρ κατὰ διάλεκτον τὴν
[5, 1]	τὴν Ἀμορραίαν τὰς δέκα. τούτων	τρεῖς	ἀπονέμει τοῖς φυγάσιν οἰκεῖν ἐν
[5, 8]	ἀηδοῦς ὄντος. τῶν δ' ἐπὶ	τρεῖς	ἡμέρας οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν τὸ
[5, 10]	Ἄννας υἱεῖς τε γίνονται καὶ	τρεῖς	θυγατέρες. (Σαμουῆλος δὲ πεπληρωκὼς ἔτος
[5, 2]	μὲν διακόσιοι κατὰ δύο καὶ	τρεῖς	πρὸ τῆς πόλεως ἐνήδρευον παρεσομένας
[5, 5]	τοῦ μέτρου δαψιλέστερον εἰς ὕπνον	τρέπεται.	ἡ δὲ Ἰάλη κοιμωμένου σιδήρεον
[5, 1]	προσελθόντας εἰς χεῖρας βιασάμενος φυγεῖν	τρέπεται,	συνελαυνόμενοι δὲ ὡς εἰς ἀκέραιον
[5, 8]	εἰς χιλίους, τοὺς δὲ ἄλλους	τρέπεται	ταραχθέντας. (Σαμψὼν δὲ μεῖζον ἢ
[5, 6]	ἦν καὶ σπάνις τροφῆς καὶ	τρέπονται	πρὸς ἱκετείαν τοῦ θεοῦ σώζειν
[5, 4]	ἀναιροῦνται, οἱ δ' εἰς φυγὴν	τρέπονται	ὡς ἐπὶ τὴν Μωαβῖτιν σωθησόμενοι,
[5, 2]	μάχης πρὸς τῇ Γαβᾷ γενομένης	τρέπουσι	τοὺς Ἰσραηλίτας οἱ Βενιαμῖται ἄνδρες
[5, 10]	μὲν ἐν τῷ ἱερῷ διῆγε	τρεφόμενος,	Ἀλκάνῃ δ' ἐκ τῆς Ἄννας
[5, 8]	ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶς κόμην ταύτην	τρέφω	παρεγγυήσαντος μὴ ἀποκείρειν τοῦ θεοῦ:
[5, 2]	κτείνουσι μὲν αὐτῶν ὑπὲρ μυρίους,	τρεψάμενοι	δὲ τὸ λοιπὸν καὶ διώκοντες
[5, 8]	τοῦ λέοντος καὶ ὡς τὰ	τρία	βαστάσας ἐξ αὐτοῦ κηρία μέλιτος
[5, 8]	λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος	τρία	μέλιτος κηρία σὺν τοῖς λοιποῖς
[5, 6]	τὴν ἑαυτοῦ στρατιὰν Γεδεὼν εἰς	τρία	μέρη διελὼν αὐτήν, ἑκατὸν δὲ
[5, 7]	τοῖς ὄρεσι δεδιὼς ἐπ' ἔτη	τρία	τὸν Ἀβιμέλεχον. (Μετ' οὐ πολὺ
[5, 8]	δέος τῆς ἰσχύος τοῦ νεανίσκου	τριάκοντα	δόντων αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους λόγῳ
[5, 5]	Σεμαχωνίτιδος λίμνης, στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν	τριάκοντα	ἔτρεφε μυριάδας μυρίους δὲ ἱππέας,
[5, 7]	καὶ τούτων τὴν γενεὰν καταλιπόντες	τριάκοντα,	ἤλαυνέ τε σὺν αὐτοῖς οὖσιν
[5, 1]	οἷς κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς τε	τριάκοντα	καὶ ἕνα τολμήσαντας αὐτοῖς εἰς
[5, 7]	τούτῳ δὲ παῖδες ἦσαν ἑξήκοντα,	τριάκοντα	μὲν ἄρρενες αἱ λοιπαὶ δὲ
[5, 7]	εὐδαίμων καὶ παῖδας ἀγαθοὺς πεποιημένος	τριάκοντα	μὲν τὸν ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ
[5, 1]	παντὸς ὁπλιτῶν μὲν ἦσαν μυριάδες	τριάκοντα	μύριοι δ' ἱππεῖς καὶ ἅρματα
[5, 1]	Λευίταις δὲ τὰς ὀκτὼ καὶ	τριάκοντα	πόλεις ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν γὰρ ἤδη
[5, 2]	Ἱεροσόλυμα, σταδίους δ' ἐληλύθεσαν ἤδη	τριάκοντα,	συνεβούλευεν ὁ θεράπων καταχθῆναί που,
[5, 1]	τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ καὶ	τριάκοντα.	τοῦτ' ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην
[5, 7]	γῆς, ἣν θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ	τριακόσια	ἔτη νέμονται, μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς
[5, 8]	ἤδη τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν	τριακοσίας	ἀλώπεκας καὶ τῶν οὐρῶν ἐξάψας
[5, 6]	κατὰ τὰς ὑποθήκας τοῦ θεοῦ	τριακόσιοι	ἄνδρες εὑρέθησαν ταῖς χερσὶ μετὰ
[5, 2]	τὴν θυγατέρα καὶ τῆς ἡμέρας	τριβὴν	ἐποιοῦντο. θεράπων δ' αὐτοῖς εἷς
[5, 2]	δὲ τὴν ἐπίνοιαν, ἡμῖν, εἶπεν,	τρὶς	τοῦ ἔτους εἰς Σιλὼ συνιοῦσιν
[5, 10]	τοῦ ἀρχιερέως ὁ θεὸς εἰς	τρὶς	τοῦτο ποιεῖ. καὶ Ἠλὶς διαυγασθείς
[5, 11]	τῶν πολεμίων καὶ ἀπέβαλον εἰς	τρισμυρίους,	ἐν οἷς ἔπεσον καὶ οἱ
[5, 8]	τυγχάνειν παρῆσαν ἐπὶ τὴν πέτραν	τρισχίλιοι	ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι τῶν εἰς
[5, 8]	τὸν οἶκον ἀνατραπέντων τῶν κιόνων	τρισχιλίοις	ἀνδράσιν, οἳ πάντες ἀπέθανον, ἐν
[5, 1]	ἡμέρας τῆς Ἱεριχοῦντος συμφορᾶς πέμπει	τρισχιλίους	ὁπλίτας Ἰησοῦς εἰς Ναιὰν πόλιν
[5, 5]	ἔτρεφε μυριάδας μυρίους δὲ ἱππέας,	τρισχιλίων	δὲ ἁρμάτων ηὐπόρει. ταύτης οὖν
[5, 7]	πόλιν, καὶ προελθόντων ἡ μὲν	τρίτη	μοῖρα τῆς στρατιᾶς καταλαμβάνει τὰς
[5, 8]	καὶ τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν,	τρίτον	συνυφῆναι τὰς κόμας αὐτοῦ ἐμήνυσεν.
[5, 8]	δίαιταν σωφροσύνης καὶ τῆς τῶν	τριχῶν	ἀνέσεως. (Ἀφικόμενος δὲ μετὰ τῶν
[5, 5]	τοῦ ἅρματος ὡς εἶδε τὴν	τροπὴν	γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται παρά τινα
[5, 1]	ὅσα μὴ τοῦτον ἔχει τὸν	τρόπον	αὐτοῖς ἀσφαλῶς καὶ τῶν πυλίδων
[5, 1]	Ἱεριχοῦς μὲν τοῦτον ἀπώλετο τὸν	τρόπον.	~(Ἄχαρος δέ τις Ζεβεδαίου παῖς
[5, 1]	ἀρχαιολογίας. ~(Μωυσέος δὲ τὸν προειρημένον	τρόπον	ἐξ ἀνθρώπων ἀπογεγονότος Ἰησοῦς ἁπάντων
[5, 1]	ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ τοῦ συνήθους	τρόπου	παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα εἰπόντας ἐπαινέσας ὁ
[5, 10]	ἃ δ' ἐλάμβανον αὐτοῖς ἁρπαγῆς	τρόπῳ,	γυναῖκάς τε τὰς ἐπὶ θρησκείᾳ
[5, 2]	κινδυνεύσασα τελέως ἐκφθαρῆναι τῷ προειρημένῳ	τρόπῳ	κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται
[5, 8]	ἐλευθεροῦνται τῆς ἀνάγκης τούτῳ τῷ	τρόπῳ:	(Μανώχης τις Δανιτῶν ἐν ὀλίγοις
[5, 2]	ἀδικήσειν οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ	τρόπῳ	νομίζων. ὡς δ' οὐδὲν τῆς
[5, 1]	καὶ τὴν πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ	τρόπῳ:	προῄεσαν μὲν οἱ ἱερεῖς τὴν
[5, 4]	ὕβρεως. ἠλευθερώθησαν δὲ τούτῳ τῷ	τρόπῳ.	(Τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς νεανίας Ἰούδης
[5, 4]	οἱ μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ τῷ	τρόπῳ	τῆς ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις δουλείας
[5, 1]	τοῦ θεοῦ βουλητὸν καὶ ᾧ	τρόπῳ	τιμώμενος χαίρει. καὶ οἱ μὲν
[5, 8]	πράξεις αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι	τρόπῳ	τοσοῦτον προύχει κατ' ἀρετήν. ὁ
[5, 1]	ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει τῷ	τρόπῳ	τούτῳ μακρὰν αὐτοὺς τῆς πόλεως
[5, 1]	καὶ ἡ τῆς μάννας ἐπελελοίπει	τροφὴ	χρησαμένους ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα. (Ὡς
[5, 10]	δ' εὔελπις πρὸς τὸν ἄνδρα	τροφὴν	χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ ἀναστρεψάντων εἰς
[5, 9]	τῆς πενθερᾶς ἡ Ῥούθη, ὅπως	τροφῆς	εὐποροῖεν, καὶ εἰς τὸ Βοώζου
[5, 6]	λιμὸς δ' ἦν καὶ σπάνις	τροφῆς	καὶ τρέπονται πρὸς ἱκετείαν τοῦ
[5, 1]	ἐν δακρύοις ἦσαν καὶ πένθει	τροφῆς	οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν ποιούμενοι, μειζόνως δὲ
[5, 7]	τῆς δ' ὥρας τῆς τοῦ	τρυγᾶν	γενομένης ἐδεδίεσαν συλλέγειν τὸν καρπὸν
[5, 7]	δέονται παρασχεῖν αὐτοῖς, ἕως ἂν	τρυγήσωσι.	προσδεξαμένου δ' ἐκείνου τὴν ἀξίωσιν
[5, 7]	δὲ πυθόμενος ἐξελευσομένους αὖθις κατὰ	τρύγητον	τοὺς Σικιμίους ἐνέδραις προλοχίζεται τὰ
[5, 2]	τοὺς πόνους ἤδη διὰ τὴν	τρυφὴν	ἐκλελυμένοι. καὶ συνέβαινεν ἤδη τὴν
[5, 3]	εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο, ταύτην ἀπέβαλον διὰ	τρυφήν.	στρατεύσαντος γὰρ ἐπ' αὐτοὺς Χουσαρσάθου
[5, 2]	τὸν πλοῦτον αὐτοῖς ἐπιδιδόντων ὑπὸ	τρυφῆς	καὶ ἡδονῆς τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν
[5, 1]	χρόνου τῆς ὁδοιπορίας αὐτοῖς τετρῖφθαι:	τρυχίνας	γὰρ εἰς τὸ ταῦτα πιστοῦσθαι
[5, 7]	καὶ ταφῆς ἐν τῇ πατρίδι	τυγχάνει.	(Ἀψανοῦς δ' οὕτως ἀποθανόντος οὐδ'
[5, 1]	ταφῆς ἀτίμου καὶ καταδίκῳ πρεπούσης	τυγχάνει.	(Ἰησοῦς δὲ ἁγνίσας τὸν στρατὸν
[5, 1]	καὶ τάφος ἐν Γαβαθᾶ πόλει	τυγχάνει.	~(Μετὰ δὲ τὴν τούτων τελευτὴν
[5, 7]	καὶ ταφῆς ἐν Φαραθῷ λαμπρᾶς	τυγχάνει.	~(Μετὰ δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα
[5, 7]	μύλης βαλοῦσα κατὰ τῆς κεφαλῆς	τυγχάνει,	πεσὼν δὲ Ἀβιμέλεχος τὸν ὑπασπιστὴν
[5, 4]	τοῖς περὶ τὸν βασιλέα προσφιλῆ	τυγχάνειν	αὐτόν. καί ποτε σὺν δυσὶν
[5, 2]	ἀπιέναι, τὴν δ' οἴκησιν ἐδήλου	τυγχάνειν	ἐν τῇ Ἐφράμου κληρουχίᾳ. ὁ
[5, 4]	τῆς προειρημένης πράξεως ἐπαίνου δίκαιος	τυγχάνειν.	καὶ μετὰ τοῦτον Σαάγαρος ὁ
[5, 8]	δοῦναι. οἱ δὲ ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι	τυγχάνειν	παρῆσαν ἐπὶ τὴν πέτραν τρισχίλιοι
[5, 6]	τὸ καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι	τυγχάνειν,	τοῦ δ' Ἀσιανοῦ παντὸς τὸ
[5, 7]	καὶ τὸ λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ	τυγχάνειν	ὥστε ἀμύνασθαι: γενομένου γὰρ τούτου
[5, 9]	τὸν ἔγγιστά μου τῷ γένει	τυγχάνοντα,	εἰ σοῦ χρεία γαμετῆς ἐστιν
[5, 1]	πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων τε μὴ	τυγχανόντων,	διαβατὸν αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐπαγγέλλεται
[5, 5]	τιμῆς πρώτης παρὰ τῷ βασιλεῖ	τυγχάνων	συνελθόντας πρὸς αὐτὸν τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 7]	διαφυγεῖν εὐτυχήσας. Ἀβιμέλεχος δὲ εἰς	τυραννίδα	τὰ πράγματα μεθίστησι κύριον αὑτὸν
[5, 10]	προσφέροντες τὰς δὲ δώροις ὑπαγόμενοι:	τυραννίδος	δ' οὐθὲν ἀπέλειπεν ὁ βίος
[5, 9]	εὐποροῖεν, καὶ εἰς τὸ Βοώζου	τυχαίως	ἀφικνεῖται χωρίον. παραγενόμενος δὲ Βόαζος
[5, 1]	ἔτι δυσκόλου περιμένοντος ἀναπαύσεως ἤδη	τυχεῖν	φειδοῖ τῆς προθυμίας ὑμῶν, ἵν'
[5, 1]	τὸ πλῆθος καὶ τἀσφαλοῦς ἁψάμενον	τύχοι.	πάντων δὲ διαβάντων ἐξῄεσαν οἱ
[5, 6]	ἐσπευσμένως καὶ μετὰ θορύβου πίνοντες	τύχοιεν	τούτους δειλοὺς νομίζειν καὶ καταπεπληγότας
[5, 1]	καὶ οἱ μὲν ὧν ἤθελον	τυχόντες	ἐξ ἀπάτης ἀπῄεσαν πρὸς αὑτούς.
[5, 9]	δύναιτο καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξας	τῷ	ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν,
[5, 8]	τὸν ἄγγελον, ὡς ἂν καὶ	τῷ	ἀνδρὶ αὐτῆς ὁραθείη. καὶ παραγίνεται
[5, 7]	προσγινομένης, τὰ δένδρα τῆς ἐπὶ	τῷ	ἄρχεσθαι φροντίδος οὐκ ἀπελείπετο, ἐδόκει
[5, 10]	Παλαιστίνοις διὰ τοιαύτην αἰτίαν: Ἠλὶ	τῷ	ἀρχιερεῖ δύο παῖδες ἦσαν Ὁφνίης
[5, 1]	τῆς πόλεως ἧκον: Ἰησοῦς δὲ	τῷ	ἀρχιερεῖ Ἐλεαζάρῳ καὶ τῇ γερουσίᾳ
[5, 8]	γυνὴ παρεκελεύετο: ἐπὶ γὰρ συμφέροντι	τῷ	αὐτῶν τὸν θεὸν αὐτοῖς ὁραθῆναι.
[5, 1]	λοιπὸν ἡ φροντὶς ἦν, μηνύονται	τῷ	βασιλεῖ περὶ δεῖπνον ὄντι κατασκεψόμενοί
[5, 5]	δυνάμεως Σισάρης τιμῆς πρώτης παρὰ	τῷ	βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντας πρὸς αὐτὸν
[5, 2]	μεγάλῳ κατὰ Ζεβέκην αὐτοὺς ὑπέμενον	τῷ	βασιλεῖ τῶν Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ τὴν
[5, 1]	τῇ πόλει δοκοῦσιν, ἢ κίνδυνον	τῷ	βασιλεῖ φέροντες ἧκον, ἀπόνως εἶναι
[5, 4]	ποτε σὺν δυσὶν οἰκέταις δῶρα	τῷ	βασιλεῖ φέρων ξιφίδιον κρύφα τῷ
[5, 2]	δ' ἁρπασάμενοι καὶ προσθέμενοι μᾶλλον	τῷ	βιαίῳ τῆς ἡδονῆς ἀπήγαγον πρὸς
[5, 1]	ἀρὰς ποιησάμενοι καὶ ταύτας ἐπὶ	τῷ	βωμῷ γεγραμμένας καταλιπόντες εἰς τὴν
[5, 1]	νείμας τὴν στρατιὰν ἐπὶ μὲν	τῷ	Γαριζεῖ ὄρει τὴν ἡμίσειαν ἵστησιν,
[5, 11]	αὐτοῖς ἄγγελος ἀφικνεῖται νεανίας παρατετευχὼς	τῷ	γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη πᾶσα ἡ
[5, 8]	τὴν δ' ἰδίαν ἀρετὴν ἐπέγραψε	τῷ	γεγονότι, τῶν πολεμίων τοὺς μὲν
[5, 6]	κατὰ τοὺς ὕπνους ὁ θεὸς	τῷ	Γεδεῶνι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν αὐτῷ
[5, 9]	ἔσται, ἐρωτᾶν> τὸν ἔγγιστά μου	τῷ	γένει τυγχάνοντα, εἰ σοῦ χρεία
[5, 8]	Παλαιστίνους αὐτῷ τετολμημένων ἄνδρας ἅπαντι	τῷ	γένει τῶν Ἑβραίων συμφορὰν ἐπενεγκεῖν
[5, 2]	ὕποπτα ποιοῦντος καὶ τὰ φίλα.	τῷ	δ' οὐκ ἤρεσεν ἡ γνώμη
[5, 2]	ὀμόσαντες οὐ γνώμῃ καὶ κρίσει,	τῷ	δὲ θεῷ μηδὲν ἐναντίον ποιήσειν
[5, 9]	αὕτη τῆς Ἰούδα φυλῆς, ἀντέχειν	τῷ	δεινῷ μὴ δυνάμενος τήν τε
[5, 4]	τῷ βασιλεῖ φέρων ξιφίδιον κρύφα	τῷ	δεξιῷ σκέλει περιδησάμενος εἰσῄει πρὸς
[5, 9]	παρ' αὐτῆς ἅπαντα προπεπυσμένος ἐδήλου	τῷ	δεσπότῃ. ὁ δὲ τῆς περὶ
[5, 1]	ἐκείνοις διαφθείροντες. μὴ γὰρ νομίσητε	τῷ	διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν καὶ τῆς
[5, 1]	λαβεῖν, καὶ γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ	τῷ	ἑαυτῶν οἱ Χαναναῖοι μαθόντες τοὺς
[5, 4]	καὶ αὐτός, συνήθης δὲ γίνεται	τῷ	Ἐγλῶνι δωρεαῖς αὐτὸν θεραπεύων καὶ
[5, 4]	τετραμμένων. δοὺς οὖν τὰ δῶρα	τῷ	Ἐγλῶνι ὁ νεανίσκος, διέτριβε δ'
[5, 7]	ἠγμένος. πράξας δ' οὐδὲν ἐν	τῷ	ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ λόγου καὶ
[5, 2]	δὲ φέρων ὁ ἀνὴρ ἐπὶ	τῷ	ἔρωτι ἧκε πρὸς τοὺς πενθεροὺς
[5, 1]	τὴν ἡμίσειαν ἵστησιν, ἐπὶ δὲ	τῷ	Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν ἐν ᾧ
[5, 10]	ἐπὶ τῷ παιδὶ γεγενημένης παρεδίδου	τῷ	Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα τῷ θεῷ προφήτην
[5, 1]	νενεμήκει ταῖς δυσὶ φυλαῖς καὶ	τῷ	ἡμίσει: τοῦτο δὲ καὶ πρότερον
[5, 2]	σπουδῆς ἦν μαθεῖν τί καὶ	τῷ	θεῷ δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα τὴν
[5, 1]	ἀνδρῶν συγγενῶν, χαριστηρίους ὑπὲρ τούτων	τῷ	θεῷ θυσίας ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσας
[5, 1]	διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς ἤδη	τῷ	θεῷ καθιερωμένων. καὶ ταῦτα μὲν
[5, 1]	ἰδίας χρείας ἀφελόμενος δοῦναι φέρων	τῷ	θεῷ καὶ μὴ δεομένῳ, ὄρυγμα
[5, 1]	τοῦ ῥεύματος ἔθυεν ἐπ' αὐτοῦ	τῷ	θεῷ, καὶ τὴν φάσκα ἑώρταζον
[5, 7]	συγγενεῖς ὡρμηκότες: ἠπείλει τε σὺν	τῷ	θεῷ λήψεσθαι δίκην παρ' αὐτῶν,
[5, 1]	τούτοις βοηθήσομεν καὶ πρὸ αὐτῶν	τῷ	θεῷ, μηδὲν ὑμᾶς Χαναναίων διαφέρειν
[5, 8]	ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ	τῷ	θεῷ πάντα προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε
[5, 10]	γεγενημένης παρεδίδου τῷ Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα	τῷ	θεῷ προφήτην γενησόμενον: κόμη τε
[5, 7]	τὴν θυγατέρα: καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν	τῷ	θεῷ. τῇ δὲ τὸ συμβησόμενον
[5, 1]	συγκομίζοντας ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων	τῷ	θεῷ τηρεῖν ἐκ τῆς πρῶτον
[5, 6]	καὶ φήσαντος εὐδαίμονα καὶ φίλον	τῷ	θεῷ, ὑποτυχών τοῦτο γοῦν, ἔφη,
[5, 3]	κτίζουσιν αὐτόθι πόλιν Δάνα ὁμώνυμον	τῷ	Ἰακώβου παιδὶ φυλῆς δ' ἐπώνυμον
[5, 1]	δηλοῦται διὰ τῶν ἀνακειμένων ἐν	τῷ	ἱερῷ γραμμάτων. (Κατεστραμμένων δ' οὕτως
[5, 10]	ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλος μὲν ἐν	τῷ	ἱερῷ διῆγε τρεφόμενος, Ἀλκάνῃ δ'
[5, 1]	πλησίον ἐθνῶν παρακαλέσαντος βασιλέας συνάρασθαι	τῷ	κατ' αὐτῶν πολέμῳ, ὡς τούτους
[5, 6]	ἀτιμότερον νῦν γεγενημένον ὅμοιον δὲ	τῷ	κατὰ κριθὴν γένει. καὶ τὸ
[5, 2]	ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ' ὀργῆς προήχθησαν	τῷ	κατὰ τὴν γυναῖκα πάθει προσλαβόντες
[5, 1]	Σοδομίτιδος λίμνης καθήκουσαν: ἐν δὲ	τῷ	κλήρῳ τούτῳ πόλεις ἦσαν Ἀσκάλων
[5, 2]	τὸ μέγεθος τῶν κακῶν ἐπιθέμενος	τῷ	κτήνει νεκρὰν τὴν γυναῖκα κομίζει
[5, 1]	ἐντεῦθεν ἐπὶ Σικίμων σὺν ἅπαντι	τῷ	λαῷ βωμόν τε ἵστησιν ὅπου
[5, 2]	παρασχεῖν τὴν ἡγεμονίαν: καὶ γὰρ	τῷ	λαῷ διὰ σπουδῆς ἦν μαθεῖν
[5, 1]	καὶ τὰ παρ' αὐτῶν ἀνήγγειλε	τῷ	λαῷ. ὁ δὲ χαίρων, ὅτι
[5, 7]	κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας	τῷ	λογισμῷ τὸ γενησόμενον οἷόν τε
[5, 7]	παρθένος. ὁ δὲ ἀνοιμώξας ἐπὶ	τῷ	μεγέθει τοῦ πάθους κατεμέμφετο τῆς
[5, 1]	Ἱεροσολυμιτῶν βασιλέως χαλεπῶς φέροντος ἐπὶ	τῷ	μετατάξασθαι πρὸς τὸν Ἰησοῦν τοὺς
[5, 4]	ὑπὸ ἀναρχίας ἐνόσει πράγματα, καὶ	τῷ	μὴ διὰ τιμῆς ἄγειν τὸν
[5, 1]	δημοσίους αὐτοὺς δικαιούντων ποιεῖν ἐπὶ	τῷ	μὴ παραβῆναι τὸν ὅρκον ἀποδείκνυσιν
[5, 1]	βάθους ἐπεσχημένου, τοῦ δὲ κάχληκος	τῷ	μὴ πολὺν εἶναι μηδ' ὀξὺν
[5, 2]	στρατιὰν ἀγαγεῖν: καλῶς οὖν ἔχει	τῷ	νόμῳ πειθομένους πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς
[5, 2]	καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐκκαιομένου	τῷ	πάθει μέμψεις συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγίνοντο
[5, 11]	τὴν τιμήν, ἐκεῖνός τε Φινεέσῃ	τῷ	παιδὶ αὐτοῦ παραδίδωσι, μεθ' ὃν
[5, 10]	γυνὴ τῆς εὐχῆς τῆς ἐπὶ	τῷ	παιδὶ γεγενημένης παρεδίδου τῷ Ἠλὶ
[5, 1]	καὶ Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ	τῷ	παιδὶ τὴν ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ
[5, 10]	εἰπεῖν καὶ τὴν δυστυχίαν τὴν	τῷ	παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης
[5, 3]	ἄλλας τε πολλὰς τῶν ἐν	τῷ	πεδίῳ καὶ Δανίτας εἰς τὸ
[5, 2]	πόλεις εἷλον, τῶν δ' ἐν	τῷ	πεδίῳ καὶ πρὸς θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά
[5, 8]	γεγονότας. (Σαμψὼν δὲ πολλοὺς ἐν	τῷ	πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνας Αἰτὰν
[5, 1]	ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς πρᾶξαι τὰ συμφέροντα	τῷ	πλήθει. οἱ δὲ ὁμολογεῖν αὑτοὺς
[5, 2]	τὴν εὐπρέπειαν θαυμάσαντες, ἐπεὶ παρὰ	τῷ	πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντες τῆς
[5, 8]	θεοῦ ὁ ἄγγελος ὄντων ἐν	τῷ	προαστείῳ καὶ τῇ γυναικὶ φαίνεται
[5, 2]	ἡ φυλὴ κινδυνεύσασα τελέως ἐκφθαρῆναι	τῷ	προειρημένῳ τρόπῳ κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν
[5, 10]	τῷ τε Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ	τῷ	προφήτῃ παιδὶ τότε ὄντι, τότε
[5, 4]	Ἀνάθου παῖς αἱρεθεὶς ἄρχειν ἐν	τῷ	πρώτῳ τῆς ἀρχῆς ἔτει κατέστρεψε
[5, 1]	μέγας γὰρ ἦν ὁ ποταμὸς	τῷ	ῥεύματι καὶ οὔτε γεφύραις πορευτός,
[5, 8]	τοῦ χρόνου ηὔξετο ἡ κόμη	τῷ	Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆς οὔσης τοῖς
[5, 8]	κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν ἐν	τῷ	στήθει τοῦ λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων,
[5, 1]	τῶν πυλίδων αἳ πρὸς εἴσοδον	τῷ	στρατοπέδῳ δι' ἀσθένειαν συνέφερον. ἠμέλουν
[5, 11]	διὰ τὴν προσπεσοῦσαν δύσκλειαν τότε	τῷ	στρατῷ. (Ἦρξε δὲ πρῶτος Ἠλὶς
[5, 6]	καὶ τὸν ἕτερον ὄναρ διηγούμενον	τῷ	συσκηνοῦντι, ὥστε ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα.
[5, 4]	πατρὸς τολμῆσαί τε ἀνδρειότατος καὶ	τῷ	σώματι πρὸς τὰ ἔργα χρῆσθαι
[5, 1]	ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου πρὸς	τῷ	τὰς πόλεις καρτερὰς ποιεῖν ἐκεῖνον
[5, 10]	ὁ θεὸς τοῖς παισὶν αὐτοῦ	τῷ	τε Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ τῷ
[5, 1]	ὅτε ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺς καμούσῃ	τῷ	τε κοινῇ συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺς
[5, 1]	στρατοπέδου παρεῖναι καὶ ὄντες ἐν	τῷ	τῆς Ῥαάβης καταγωγίῳ μετὰ πολλῆς
[5, 8]	δ' ἐλευθεροῦνται τῆς ἀνάγκης τούτῳ	τῷ	τρόπῳ: (Μανώχης τις Δανιτῶν ἐν
[5, 2]	μηδὲν ἀδικήσειν οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ	τῷ	τρόπῳ νομίζων. ὡς δ' οὐδὲν
[5, 4]	Μωαβίταις ὕβρεως. ἠλευθερώθησαν δὲ τούτῳ	τῷ	τρόπῳ. (Τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς νεανίας
[5, 4]	καὶ οἱ μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ	τῷ	τρόπῳ τῆς ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις
[5, 1]	νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει	τῷ	τρόπῳ τούτῳ μακρὰν αὐτοὺς τῆς
[5, 7]	καὶ φακέλλους ὕλης ξηρᾶς περιβαλὼν	τῷ	χωρίῳ δι' αὐτοῦ φέρων ταῦτα
[5, 1]	τὴν φάσκα ἑώρταζον ἐν ἐκείνῳ	τῷ	χωρίῳ, πάντων ὧν αὐτοῖς πρότερον
[5, 11]	πρῶτος Ἠλὶς Ἰθαμάρου τῆς ἑτέρου	τῶν	Ἀαρῶνος υἱῶν οἰκίας: ἡ γὰρ
[5, 7]	τὰ περὶ τὴν πόλιν πολλοὺς	τῶν	Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντες ἀνῄρουν. (Ζάβουλος δέ
[5, 8]	ἄρτους καὶ τὰ κρέα χωρὶς	τῶν	ἀγγείων. καὶ ποιησάντων ἅπτεται τῇ
[5, 9]	ἥκει γύναιον, ὅπερ εἰ θέλεις	τῶν	ἀγρῶν κρατεῖν γαμεῖν σε δεῖ
[5, 1]	γυναιξὶ καὶ τέκνοις κατέλαβον, διὰ	τῶν	ἀγρῶν σκεδασθέντες καὶ ἀμύνειν αὐτοῖς
[5, 7]	ὅτι μὴ βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ	τῶν	ἀδελφῶν ἀδικουμένῳ περιφανῶς: οὐ γὰρ
[5, 1]	ἐλευθέρους ἑαυτοὺς ἤδη ἀπό τε	τῶν	Αἰγυπτίων καὶ τῆς ἐν τῇ
[5, 9]	παισὶ τοῖς αὐτῆς γαμηθεῖσαι καὶ	τῶν	ἄλλων ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε τὰ
[5, 4]	αὐτῶν κρατήσαντα καὶ τοὺς φρονήματι	τῶν	ἄλλων διαφέροντας ὑποτάξαντα πρὸς τὸ
[5, 2]	δὲ ἐν παρασκευῇ μεγάλῃ καὶ	τῶν	ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ αὐτοῖς
[5, 2]	τῇ πόλει προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ	τῶν	ἀναγκαίων τινὰς πίστεις ἔδοσαν αὐτῷ
[5, 1]	τοῦ συνήθους ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ	τῶν	ἀνακειμένων ἐν τῷ ἱερῷ γραμμάτων.
[5, 1]	οἱ βασιλεῖς πάντες ἔπεσον, ὥστε	τῶν	ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς τὸ κτείνεσθαι
[5, 8]	γυναικὸς ἁλῶναι δεῖ τῇ φύσει	τῶν	ἀνθρώπων προσάπτειν ἥττονι ἁμαρτημάτων οὔσῃ,
[5, 1]	ἀθυμίαν οὐ κατὰ τὸ οἰκεῖον	τῶν	ἀπολωλότων, καίτοι γε πάντων ἀνδρῶν
[5, 1]	κατάπληξις εἶχε τοὺς ἀκούοντας τὸ	τῶν	ἀπολωλότων πλῆθος καὶ στρατεύουσιν ἐπ'
[5, 5]	ἵππου ταραχθέντες ἔπεσον, ὡς ὑπὸ	τῶν	ἁρμάτων πολλοὺς αὐτῶν ἀποθανεῖν. Σισάρης
[5, 2]	ἐμπιπρᾶσι καὶ τὰς γυναῖκας καὶ	τῶν	ἀρρένων τοὺς μὴ ἐν ἀκμῇ
[5, 8]	οὔσης τοῖς Παλαιστίνοις δημοτελοῦς καὶ	τῶν	ἀρχόντων καὶ γνωριμωτάτων ἐν ταὐτῷ
[5, 7]	αὐτούς. ἐπιδημήσαντος δὲ πρὸς αὐτοὺς	τῶν	ἀρχόντων τινὸς Γυάλου σὺν ὁπλίταις
[5, 3]	γὰρ ἐπ' αὐτοὺς Χουσαρσάθου τοῦ	τῶν	Ἀσσυρίων βασιλέως πολλούς τε τῶν
[5, 1]	νίκην παρασχόμενος καὶ τὸ περὶ	τῶν	αὖθις δύσελπι διακείμενον οὕτως τῆς
[5, 1]	χάριν ἔχειν ὡμολόγουν καὶ περὶ	τῶν	αὖθις ὤμνυον ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν
[5, 6]	περιστάντες κτείνουσιν ἅπαντας καὶ δύο	τῶν	βασιλέων Ὤρηβόν τε καὶ Ζῆβον.
[5, 2]	τῆς ὄψεως καὶ τῆς ἀκοῆς	τῶν	βεβιασμένων κακῶς διατεθέντες πρότερον οὐδενὸς
[5, 2]	ὅτι μὴ συμμαχήσειεν αὐτοῖς κατὰ	τῶν	Βενιαμιτῶν, πέμψαντες μυρίους καὶ δισχιλίους
[5, 2]	ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάς τε ἄλλας	τῶν	Βενιαμιτῶν πόλεις ταὐτὰ δρῶσιν, οὕτως
[5, 2]	(Μετάνοια δ' αὐτοὺς λαμβάνει τῆς	τῶν	Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ νηστείαν ἐπ'
[5, 2]	τοιαῦτα τοῖς Ἰσραηλίταις τὰ παρὰ	τῶν	Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὅρκους ποιοῦνται μηδένα
[5, 2]	ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι δέ τινες	τῶν	Γαβαηνῶν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς τὸ
[5, 8]	τῶν καταγωγίων διέτριβε. μαθόντες δὲ	τῶν	Γαζαίων οἱ ἄρχοντες τὴν αὐτόθι
[5, 1]	τειχῶν διέφυγον. Ἰησοῦς δ' ἐκ	τῶν	Γαλγάλων ἀναστρατοπεδεύσας εἰς τὴν ὄρειον
[5, 8]	Θαμνιτῶν παρὰ τὴν εὐωχίαν τὴν	τῶν	γάμων, εἱστία γὰρ αὐτοὺς ἅπαντας,
[5, 1]	μέσους ἔλεγον, ὡς πεμφθεῖεν ὑπὸ	τῶν	Γεβεωνιτῶν καὶ τῶν περιοίκων πόλεων
[5, 10]	παρανομήματος, καὶ τὰ μὲν ἐφέροντο	τῶν	γερῶν κατὰ τιμήν, ἃ δ'
[5, 2]	ἑλόντες κτείνουσι πάντας: ὑπελείπετο δὲ	τῶν	γιγάντων ἔτι γένος, οἳ διὰ
[5, 2]	ἔφησεν εἶναι, γύναιον δὲ παρὰ	τῶν	γονέων ἄγων πρὸς αὐτὸν ἀπιέναι,
[5, 8]	τριχῶν ἀνέσεως. (Ἀφικόμενος δὲ μετὰ	τῶν	γονέων εἰς Θάμνα πόλιν τῶν
[5, 2]	ἡμέρας προσαυτόθι διαιτᾶται φιλοφρονουμένων αὐτὸν	τῶν	γονέων, τῇ δὲ πέμπτῃ δόξαν
[5, 10]	ἀγαπῶν διετέλει. ἀφικομένου δὲ μετὰ	τῶν	γυναικῶν τοῦ Ἀλκάνου εἰς Σιλὼ
[5, 9]	ἡ Ναάμις τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν	τῶν	γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ
[5, 2]	ὀρεινὴν τῆς Χαναναίας πόλεις εἷλον,	τῶν	δ' ἐν τῷ πεδίῳ καὶ
[5, 8]	αὐτοῦ καὶ πάνυ ἀηδοῦς ὄντος.	τῶν	δ' ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας οὐ
[5, 1]	αὑτοὺς εἰς τὰ παραγγελλόμενα προθύμους.	τῶν	δ' ἑπομένων ὁπλίταις πεντακισμυρίοις ἀπὸ
[5, 8]	δ' ἐστράτευον ἐπὶ τὴν φυλήν.	τῶν	δ' οὐ δικαίως λεγόντων τιμωρίαν
[5, 1]	τέλει τῆς ἀπάτης αὐτοῖς ἐνεκάλει.	τῶν	δ' οὐκ ἄλλην ἀφορμὴν σωτηρίας
[5, 8]	πρὸς γάμον αὐτῷ τὴν κόρην.	τῶν	δὲ ἀρνουμένων διὰ τὸ μὴ
[5, 8]	οἷς ἐκόμιζε δίδωσι τῇ παιδί.	τῶν	δὲ Θαμνιτῶν παρὰ τὴν εὐωχίαν
[5, 7]	σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα.	(Τῶν	δὲ Ἰσραηλιτῶν τὴν ἡγεμονίαν Ἰάρης
[5, 2]	καὶ τῶν ταύτης ἔργων ἐπεμελοῦντο.	τῶν	δὲ κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῖς
[5, 1]	τὸν ὄρθρον συμβάλλει τοῖς πολεμίοις.	τῶν	δὲ μετὰ θράσους αὐτοῖς διὰ
[5, 1]	ὡς μηδὲ γενεὰν αὐτοῖς ὑπολελεῖφθαι.	τῶν	δὲ πόλεων ἐπειδήπερ αἱ μὲν
[5, 6]	πρὸς τὰ παραγγελλόμενα φρονηματισθέντες ὑπὸ	τῶν	δεδηλωμένων ἦσαν. καὶ κατὰ τετάρτην
[5, 11]	ἀκριβῶς τὰ κατὰ προσδοκίαν συντυχόντα	τῶν	δεινῶν. ὡς δὲ καὶ τὴν
[5, 2]	ἐκ τοιαύτης αἰτίας. (Λευίτης ἀνὴρ	τῶν	δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου κληρουχίας ὢν
[5, 2]	παρθένους τὰς Ἰαβίτιδας, περὶ δὲ	τῶν	διακοσίων ἐσκόπουν, ὅπως κἀκεῖνοι γυναικῶν
[5, 6]	αὐτοῖς τὰ δίκαια καὶ περὶ	τῶν	διαφορῶν ἐπ' αὐτὸν βαδιζόντων κύρια
[5, 2]	ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν μετὰ καὶ	τῶν	δισχιλίων πηχῶν, τὴν δὲ γῆν
[5, 1]	στρατόπεδον. τοῦ δὲ περὶ τῆς	τῶν	Ἑβραίων ἀρετῆς λόγου πολλοῦ φοιτῶντος
[5, 7]	Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται. (Πάντα δὲ τὰ	τῶν	Ἑβραίων εἰς ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν
[5, 11]	οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι μὲν	τῶν	Ἑβραίων εἰς τετρακισχιλίους, τὸ δὲ
[5, 1]	μὲν ποταμὸς εὐθὺς ἐκβάντων αὐτὸν	τῶν	Ἑβραίων ηὔξετο καὶ τὸ ἴδιον
[5, 1]	ἄλλης βίας αὐτῷ προσενεχθείσης ὑπὸ	τῶν	Ἑβραίων. (Οἱ δ' εἰσελθόντες εἰς
[5, 1]	μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ τὸ	τῶν	Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ
[5, 1]	τινες τὴν πόλιν ἀπὸ τοῦ	τῶν	Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι καὶ ὄντες
[5, 8]	τετολμημένων ἄνδρας ἅπαντι τῷ γένει	τῶν	Ἑβραίων συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν
[5, 2]	ἐγκειμένων, καὶ ἐδίωκον οἱ Βενιαμῖται	τῶν	Ἑβραίων ὑποφευγόντων ἠρέμα καὶ ἐπὶ
[5, 1]	πλῆθος αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο περὶ	τῶν	ἐγκεκλημένων αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε
[5, 2]	πρὶν ἢ λόγοις διαλεχθῆναι περὶ	τῶν	ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου μηδ' ἐπὶ
[5, 8]	πάντα προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε μηδὲν	τῶν	εἰρημένων πρὸς ὀργὴν λαβόντα τοῖς
[5, 8]	πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι	τῶν	εἰς Παλαιστίνους αὐτῷ τετολμημένων ἄνδρας
[5, 7]	ἀδελφοὺς παρανομίας ποινὴν ἐξέτισε καὶ	τῶν	εἰς Σικιμίους αὐτῷ τετολμημένων: τούτοις
[5, 2]	τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε ἐξαιρεθέντων	τῶν	ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ τοὺς ἐν
[5, 7]	ἀρχήν. τὸ δ' αὐτὸ καὶ	τῶν	ἐλαιῶν ποιησαμένων ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ
[5, 1]	εἰσελθόντες εἰς Ἱεριχοῦντα πάντας ἔκτεινον,	τῶν	ἐν αὐτῇ πρὸς τὴν παράδοξον
[5, 1]	τὴν ὀρεινὴν Ἰησοῦς καὶ πολὺν	τῶν	ἐν αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος καὶ
[5, 10]	Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ	τῶν	ἐν μέσῳ πολιτῶν τῆς Ἐφράμου
[5, 1]	ξένοις προσήκουσαν ἀκριβῶς ἕκαστα πολυπραγμονεῖν	τῶν	ἐν τῇ πόλει νομίζοντες, ἀλλ'
[5, 2]	καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν. ἔπειτα συλλαβόντες τινὰ	τῶν	ἐν τῇ πόλει προελθόντα ἐπὶ
[5, 1]	Ἐλεαζάρου καὶ δέκα σὺν αὐτῷ	τῶν	ἐν τιμῇ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις
[5, 3]	Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλας τε πολλὰς	τῶν	ἐν τῷ πεδίῳ καὶ Δανίτας
[5, 1]	δ' εἰσεπήδων εἰς τὴν πόλιν	τῶν	ἔνδον περὶ τοῖς τείχεσιν ὄντων,
[5, 8]	τε ἐκείνη καὶ φυλακὴν εἶχε	τῶν	ἐντολῶν, καὶ γενόμενον τὸ παιδίον
[5, 1]	ἐνίων δὲ καὶ πρὸς θέαν	τῶν	ἔξω τὴν γνώμην περισπωμένων. καὶ
[5, 1]	ἀνθρώπων ἀπογεγονότος Ἰησοῦς ἁπάντων ἤδη	τῶν	ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων τέλος ἐχόντων
[5, 1]	τούτων ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ	τῶν	ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων γένους
[5, 8]	τὸ μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον ἐκ	τῶν	ἐπαίνων εἰς ἔκπληξιν κατὰ ζηλοτυπίαν
[5, 3]	βούλησιν ἰδίαν βιοῦν, ὡς καὶ	τῶν	ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖς Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι
[5, 8]	Παλαιστίνων πανηγύρεως ἀγομένης ἐρᾷ παρθένου	τῶν	ἐπιχωρίων παρακαλεῖ τε τοὺς γονεῖς
[5, 7]	πρὸς τὴν πολιορκίαν, ἅλας κατὰ	τῶν	ἐρειπίων σπείρας προῆγε. καὶ Σικιμῖται
[5, 6]	ἧττον αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν ἢ	τῶν	ἐστρατευκότων εἶναι. καὶ τούτοις παρηγορήσας
[5, 1]	ἐξῆλθε καὶ πᾶν τὸ στράτευμα	τῶν	ἐχθρῶν πλὴν ὀλίγων διέφθειρε, καὶ
[5, 2]	Ζεβέκην αὐτοὺς ὑπέμενον τῷ βασιλεῖ	τῶν	Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντες:
[5, 6]	καὶ Ζῆβον. οἱ δὲ λοιποὶ	τῶν	ἡγεμόνων τοὺς περιλειφθέντας τῶν στρατιωτῶν
[5, 4]	τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς ἐπεισιόντας	τῶν	θεραπόντων ἀπιέναι κελεύσαντος διὰ τὸ
[5, 2]	φήσομεν αὐτοὺς αἰτίους φυλακῆς ἀμελήσαντας	τῶν	θυγατέρων, ὅτι δὲ δεῖ τῆς
[5, 1]	τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ	τῶν	θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδας, ὅπως εἰδὼς
[5, 1]	πόλιν ἡγουμένης τῆς κιβωτοῦ καὶ	τῶν	ἱερέων τοῖς κέρασιν ἐξοτρυνόντων τὴν
[5, 1]	τῆς γερουσίας, καὶ σαλπισάντων μόνον	τῶν	ἱερέων, τούτου γὰρ οὐδὲν ἐποίησαν
[5, 1]	καὶ ἀσφάλειαν εὕραντο. (Τοῦ δὲ	τῶν	Ἱεροσολυμιτῶν βασιλέως χαλεπῶς φέροντος ἐπὶ
[5, 1]	καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν μὲν ἄχρι	τῶν	Ἱεροσολύμων τὸ δ' εὖρος ἕως
[5, 1]	ὑπώρειον καὶ μαθὼν οὐ πόρρω	τῶν	Ἱεροσολύμων τοὺς Γεβεωνίτας κατῳκημένους καὶ
[5, 6]	ἔτη ἑπτὰ εἰς τὰ ὄρη	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ πλῆθος καὶ
[5, 6]	μύριοι καὶ ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται πολὺ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν. Γεδεὼν δὲ οὐκ
[5, 4]	πρὶν τὴν φρουρὰν συστραφῆναι τὸ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς ἐπέρχεται πλῆθος. καὶ
[5, 2]	κύριος γίνεται: ἤλπιζόν τε κρατήσειν	τῶν	Ἰσραηλιτῶν διὰ τὸ τεθνάναι Ἰησοῦν.
[5, 8]	μὲν τοιοῦτον κατέσχε τέλος ἄρξαντα	τῶν	Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν ἔτη. θαυμάζειν δὲ
[5, 3]	αἰτίας τοιαύτης εἰς τοῦτο προαχθεῖσαν.	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη τὴν ἐν
[5, 5]	εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν στρατηγεῖ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα. ~(Τελευτήσαντος
[5, 4]	λαβὼν δ' οἶκτον ὁ θεὸς	τῶν	Ἰσραηλιτῶν> ἐφ' οἷς ἔπασχον καὶ
[5, 9]	δὲ τὴν Σαμψῶνος τελευτὴν προέστη	τῶν	Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς. ἐπὶ
[5, 8]	δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα κρατοῦσι	τῶν	Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρους παρ' αὐτῶν
[5, 5]	ἀπέκτειναν. καὶ οἱ μὲν ὑπὸ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν, οἱ δ' ὑπὸ τῆς
[5, 2]	οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι καὶ θνήσκουσι	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι καὶ μύριοι, καὶ
[5, 1]	τεσσαράκοντα. (Ὡς δὲ ταῦτα ποιούντων	τῶν	Ἰσραηλιτῶν οὐκ ἐπεξῄεσαν οἱ Χαναναῖοι
[5, 1]	εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντες ὑπὸ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν, συνασπίσαντας δὲ αὐτοῖς διέγνωσαν
[5, 11]	Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ' ἐξ ὀλίγου	τῶν	Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰς τὴν ἐχομένην
[5, 7]	ἁλώσεως. ὁ δὲ ἀντιπέμψας ᾐτιᾶτο	τῶν	Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ'
[5, 4]	~(Τελευτήσαντος δὲ τούτου πάλιν τὰ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ ἀναρχίας ἐνόσει πράγματα,
[5, 0]	~Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ	τῶν	Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.
[5, 2]	ἂν ἄγειν δυνηθῆτε” οἱ δὲ	τῶν	καθ' ἑαυτοὺς θεοῦ ψήφῳ γεγονότων
[5, 1]	ἐν αὐτῷ γεγονότος κλοπῆς τε	τῶν	καθιερωμένων αὐτῷ χρημάτων τετολμημένης, διὰ
[5, 8]	συγγενεῖς ζῶντας κατέπρησαν ὡς αἰτίους	τῶν	κακῶν γεγονότας. (Σαμψὼν δὲ πολλοὺς
[5, 7]	ἐτόλμων. Ἑβραῖοι δὲ σωφρονισθέντες ὑπὸ	τῶν	κακῶν εἰς ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ
[5, 2]	ἔμαθε, σωφρόνως πρὸς τὸ μέγεθος	τῶν	κακῶν ἐπιθέμενος τῷ κτήνει νεκρὰν
[5, 3]	ἕως ἐτῶν ὀκτώ, μεθ' ἃ	τῶν	κακῶν οὕτως ἠλευθερώθησαν. (Τῆς Ἰούδα
[5, 8]	τὸν πότον. ὁ δὲ δεινότερον	τῶν	κακῶν ὑπολαμβάνων τὸ μὴ δύνασθαι
[5, 8]	ὄντος καὶ πρὸς ἄμητον ἤδη	τῶν	καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίας ἀλώπεκας
[5, 8]	γύναιον ἐπ' εὐμορφίᾳ περίβλεπτον καὶ	τῶν	κατ' αὐτὸ διαφέρον. παίδων δ'
[5, 2]	οὔσης. καὶ μηδενὸς ἐπὶ ξενίαν	τῶν	κατὰ τὴν ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντος
[5, 7]	ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ ἀρίστους καὶ	τῶν	κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων ἀρχὰς
[5, 11]	γένος τὸ ἀπ' ἐκείνου μέχρι	τῶν	κατὰ τὴν τοῦ Σολομῶνος βασιλείαν
[5, 8]	Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ ἔν τινι	τῶν	καταγωγίων διέτριβε. μαθόντες δὲ τῶν
[5, 2]	Μωυσέος ἐντολάς: οὗτος δ' ἦν	τῶν	κατασκόπων εἷς ὧν ἔπεμψε Μωυσῆς
[5, 1]	χάριν ἔχειν ὡμολόγει τῆς σωτηρίας	τῶν	κατασκόπων καὶ μὴν τῆς εὐεργεσίας
[5, 1]	ταῦτα ἐκέλευσε συγκομίζοντας ἀπαρχὴν ἐξαίρετον	τῶν	κατωρθωμένων τῷ θεῷ τηρεῖν ἐκ
[5, 5]	γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται παρά τινα	τῶν	Κενελίδων γυναῖκα Ἰάλην ὄνομα, ἣ
[5, 3]	αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν, παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι	τῶν	κινδύνων αὐτῷ τινάς, ὀλίγοι δ'
[5, 1]	τοῦ Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας αὐτοῖς καὶ	τῶν	κινδύνων συναραμένους ὄντας συγγενεῖς ἀπολύειν
[5, 8]	αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον ἀνατραπέντων	τῶν	κιόνων τρισχιλίοις ἀνδράσιν, οἳ πάντες
[5, 8]	ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ ᾗ εἶχε	τῶν	κρεῶν, τὰ δὲ λάμψαντος πυρὸς
[5, 9]	τὸ ἔργον περιεγείρας αὐτὴν κελεύει	τῶν	κριθῶν λαβοῦσαν ὅ τι καὶ
[5, 6]	τοὺς ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ	τῶν	λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ νικᾶν θεοῦ
[5, 1]	τε τόν τε βωμὸν ἐκ	τῶν	λίθων ὧν ἕκαστος ἀνείλετο τῶν
[5, 7]	ἅπασαν κατασχόντες καὶ ἐπὶ τὴν	τῶν	λοιπῶν ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων.
[5, 6]	τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει τοὺς	τῶν	Μαδιηνιτῶν βασιλέας. (Ἡ δ' Ἐφράμιδος
[5, 1]	φυλὴ καὶ Γαδὶς καὶ ὅσοι	τῶν	Μανασσητῶν αὐτοῖς συνείποντο βωμὸν ὑπὲρ
[5, 1]	νέμει ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ	τῶν	Μανασσητῶν τοῖς ἡμίσεσι, κατὰ μέγεθος
[5, 2]	δὲ μετὰ παιδιᾶς οὐδὲν ὑφορώμεναι	τῶν	μελλόντων ἀφυλάκτως ὥδευον: οἱ δὲ
[5, 1]	Μωυσῆς ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον ἡ	τῶν	μελλόντων ἐλπὶς ἡμᾶς ἀνιᾷ τῇ
[5, 1]	διέγνωσαν: οὐδὲ γὰρ τεύξεσθαί τινος	τῶν	μετρίων ὑπελάμβανον ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ
[5, 1]	κειμένην αἱρήσοντας, οἳ συμβαλόντων αὐτοῖς	τῶν	Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ
[5, 2]	οὖν πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες	τῶν	νεανίσκων τὰ περὶ τὴν γυναῖκα
[5, 6]	οὖν διηγούμενος ὁ Γεδεὼν τισὶ	τῶν	νέων ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα πρὸς
[5, 5]	ἡ Δαβώρα τὸν Βάρακον ἐπιλέξαντα	τῶν	νέων μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ
[5, 7]	ὅ τι βούλεται ποιεῖν ἀντὶ	τῶν	νομίμων ἀποδείξας καὶ δεινῶς πρὸς
[5, 9]	οὐκ ἐξ ἡμισείας δεῖ μεμνῆσθαι	τῶν	νόμων. ἀλλὰ πάντα ποιεῖν κατ'
[5, 9]	κλήρων κρατεῖς; ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων	τῶν	νόμων κατὰ ἀγχιστείαν, οὐκοῦν, φησὶν
[5, 1]	αὐτὰς ἄξιαι καὶ τῆς ἀρετῆς	τῶν	νόμων οἷς κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς
[5, 2]	κόσμου ὠλιγώρουν καὶ τῆς πολιτείας	τῶν	νόμων οὐκέτ' ἦσαν ἀκριβεῖς ἀκροαταί.
[5, 1]	ἡμαρτημένοις, οὐ περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ	τῶν	νόμων πόνον, ἀλλὰ περαιωσάμενοι τὸν
[5, 5]	συμφορὰς αὐτοῖς ἐκ τῆς περιφρονήσεως	τῶν	νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ> τινα
[5, 7]	καὶ ὕβριν τοῦ θεοῦ καὶ	τῶν	νόμων ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες αὐτῶν
[5, 7]	δένδρα, πυρεῖα δὲ ἀγαθὴ παρασχεῖν	τῶν	ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται τὴν ἀρχὴν
[5, 1]	καθ' ἃς ἐνόμιζον αὐτοὺς μάλιστα	τῶν	ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ τὰς
[5, 2]	μὲν οὕτως προδοὺς σώζεται μετὰ	τῶν	οἰκείων, οἱ δὲ ἀποκτείναντες ἅπαντας
[5, 1]	τὸ πῦρ κατέσκαπτε καὶ κατὰ	τῶν	οἰκησόντων, εἴ τις πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν
[5, 1]	ὀχυρότητα καὶ τὴν ἐπὶ ταύτῃ	τῶν	οἰκητόρων πεποίθησιν, ἠξίου τοὺς ἐκ
[5, 11]	τὸ στρατόπεδον. (Δείσαντες δὲ περὶ	τῶν	ὅλων Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡς τὴν
[5, 7]	Γεδεῶνος πεπειραμένοι περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον ἐπὶ	τῶν	ὅλων ὄντα πραγμάτων σὺν αὐτῷ
[5, 1]	τε στρατιὰν καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ	τῶν	ὅλων πονηρὰν ἤδη τὴν ἐλπίδα
[5, 2]	πολέμου, οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον	τῶν	ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ' ὀργῆς ὀμόσαντες
[5, 2]	καὶ τὸ κατὰ τὴν ἀναίρεσιν	τῶν	ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ' αὐτοὺς λαμβάνει
[5, 1]	αὐτὴν ἐν κύκλῳ μέρος τι	τῶν	ὁπλιτῶν φυλάττον ἦν, οἳ καὶ
[5, 2]	εὐπορίαν ἔχειν εἰπεῖν καὶ τήρησιν	τῶν	ὅρκων. ἐρομένων δὲ τὴν ἐπίνοιαν,
[5, 8]	ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ	τῶν	οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν
[5, 1]	παιδός, τελειώσας δὲ τὸν νεώτατον	τῶν	παίδων ἀποβάλῃ. τῆς δὲ ἀρᾶς
[5, 8]	ἦν ἀνώνυμον, οὐκ ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων	τῶν	Παλαιστίνων, ἀλλ' ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶς
[5, 8]	δὲ πολλοὺς ἐν τῷ πεδίῳ	τῶν	Παλαιστίνων ἀποκτείνας Αἰτὰν κατῴκει, πέτρα
[5, 11]	ἣν μὲν ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι	τῶν	Παλαιστίνων αὕτη γίνεται, ἣν δ'
[5, 8]	ταύτην τὴν μάχην Σαμψὼν καταφρονῶν	τῶν	Παλαιστίνων εἰς Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ
[5, 8]	ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα δὲ τοῖς ἄρχουσι	τῶν	Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν ἔνδον
[5, 8]	ἡμμένας ἀφίησιν εἰς τὰς ἀρούρας	τῶν	Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται μὲν οὕτως
[5, 8]	Δαλάλης τοὔνομα συνῆν αὐτῇ. καὶ	τῶν	Παλαιστίνων οἱ τοῦ κοινοῦ προεστῶτες
[5, 8]	τῶν γονέων εἰς Θάμνα πόλιν	τῶν	Παλαιστίνων πανηγύρεως ἀγομένης ἐρᾷ παρθένου
[5, 2]	τοῦ κάλλους αὐτῆς ἡττημένος ἠτύχει	τῶν	παρ' ἐκείνης οὐχ ὁμοίων πειρώμενος.
[5, 1]	ἐπὶ τούτοις ὡς οὐ βεβαίων	τῶν	παρὰ σοῦ καὶ ὧν προεῖπε
[5, 1]	οἱ κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντες	τῶν	παρὰ τοῖς Χαναναίοις: ἐλθόντες γὰρ
[5, 3]	τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως πολλούς τε	τῶν	παραταξαμένων ἀπώλεσαν καὶ πολιορκούμενοι κατὰ
[5, 1]	θεοῦ διδαχθεῖσαν. οἱ δὲ καὶ	τῶν	παρόντων αὐτῇ χάριν ἔχειν ὡμολόγουν
[5, 1]	ἀσφάλειαν αὐτοῖς καὶ τὴν φυλακὴν	τῶν	πατρίων ἐθῶν ἐν μόνῳ τούτῳ
[5, 1]	καὶ κολάσοντες αὐτοὺς τῆς παρατροπῆς	τῶν	πατρίων ἐθῶν. οὐ γὰρ ἐδόκει
[5, 6]	Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ πλῆθος καὶ	τῶν	πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμους τε καὶ
[5, 1]	ἱερῷ γραμμάτων. (Κατεστραμμένων δ' οὕτως	τῶν	περὶ τοὺς βασιλέας, οἳ τοὺς
[5, 1]	πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ	τῶν	περιοίκων πόλεων πλεῖστον ἀπεχουσῶν τῆσδε
[5, 7]	τοῦ δὲ σκιὰς εἶναι φαμένου	τῶν	πετρῶν, πλησίον ἤδη γινομένων τὸ
[5, 3]	Λιβάνου ὄρους καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου	τῶν	πηγῶν κατὰ τὸ μέγα πεδίον
[5, 1]	Ἰησοῦν τοὺς Γεβεωνίτας καὶ τοὺς	τῶν	πλησίον ἐθνῶν παρακαλέσαντος βασιλέας συνάρασθαι
[5, 11]	ἵνα παρούσης αὐτῆς παρατασσόμενοι κρατῶσι	τῶν	πολεμίων ἀγνοοῦντες, ὅτι μείζων ἐστὶν
[5, 11]	ἥ τε κιβωτὸς ἤγετο πρὸς	τῶν	πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης δὲ τῆς ἥττης
[5, 1]	δισμύρια. καταπλήττει δὲ τὸ πλῆθος	τῶν	πολεμίων αὐτόν τε Ἰησοῦν καὶ
[5, 6]	τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖς τὴν κατὰ	τῶν	πολεμίων ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ μέτριος
[5, 6]	προειρημένον αὐτοῖς ὁπόταν γένωνται πλησίον	τῶν	πολεμίων ἐκ συνθήματος σάλπιγξί τε
[5, 6]	τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς ἐπὶ	τῶν	πολεμίων εὐπραξίας φήσας αἰτίους> ἐμφυλίου
[5, 2]	ἑαυτοὺς καὶ διὰ μέσων ὠσάμενοι	τῶν	πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ τὰ πλησίον
[5, 5]	τὸν Βάρακον καταπλαγέντας τὸ πλῆθος	τῶν	πολεμίων καὶ ἀναχωρεῖν διεγνωκότας ἡ
[5, 11]	γὰρ εὐθὺς εἰς χεῖρας ἐλθόντες	τῶν	πολεμίων καὶ ἀπέβαλον εἰς τρισμυρίους,
[5, 11]	τὴν ἄφιξιν τῆς κιβωτοῦ περιεσομένοις	τῶν	πολεμίων, κατεπλήττοντο δὲ οἱ πολέμιοι
[5, 1]	μήτε κάμνοντας ἀποστῆναι τοῦ φόνου	τῶν	πολεμίων, μήτ' ἐλέῳ παραχωρήσαντας μήτε
[5, 2]	δοῦναι νίκην καὶ κράτος κατὰ	τῶν	πολεμίων. ὁ δὲ θεὸς ἐπαγγέλλεται
[5, 6]	ἐκτείνοντο δὲ ὀλίγοι μὲν ὑπὸ	τῶν	πολεμίων, οἱ δὲ πλείους ὑπὸ
[5, 5]	τοῦ βασιλέως κελεύσαντος καὶ στρατοπεδεύονται	τῶν	πολεμίων οὐκ ἄπωθεν. τοὺς δ'
[5, 6]	οἰκείους διηγησάμενος αὐτοῖς καὶ τὴν	τῶν	πολεμίων ὄψιν, οἱ δ' ἕτοιμοι
[5, 1]	καὶ τὸν στρατὸν ἡμῶν ἀεὶ	τῶν	πολεμίων ποιήσειν τοῖς ὅπλοις κρείττονα.
[5, 6]	χωρίον δὲ πολὺ κατεῖχε τὸ	τῶν	πολεμίων στράτευμα, πλείστην γὰρ αὐτοῖς
[5, 8]	ἰδίαν ἀρετὴν ἐπέγραψε τῷ γεγονότι,	τῶν	πολεμίων τοὺς μὲν πεσεῖν τοὺς
[5, 1]	γεφυροῦν οὐχ ἕξειν σχολὴν παρὰ	τῶν	πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων τε μὴ
[5, 11]	τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς	τῶν	πολεμίων, ὑπὸ τοῦ παρ' ἐλπίδας
[5, 1]	κολασθέντος νίκην αὐτοῖς ἀεὶ πορίζεσθαι	τῶν	πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸς τὸν
[5, 1]	μεταπεμψάμενος τοὺς ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα	τῶν	πόλεων καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ
[5, 1]	τειχῶν ἰσχύος, ἃ τῇ φυσικῇ	τῶν	πόλεων πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων τοὺς
[5, 7]	αὐτῇ παρασχόντα πρὸς τὸ μετὰ	τῶν	πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα τότε
[5, 1]	Ἰησοῦν φιλίαν σπεισομένους οὓς μάλιστα	τῶν	πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς πρᾶξαι τὰ
[5, 7]	νίκῃ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ	τῶν	πολιτῶν τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε δὲ δύο
[5, 2]	οὐδὲν ἄξιον τοῦ χρόνου καὶ	τῶν	πόνων ηὕρισκε τῆς πολιορκίας, οἱ
[5, 9]	καὶ προχωρούντων αὐτῷ κατὰ νοῦν	τῶν	πραγμάτων ἄγεται τοῖς υἱοῖς γυναῖκας
[5, 10]	ἐκ τοιούτων γενόμενον. ~(Ἑβραῖοι δὲ	τῶν	πραγμάτων αὐτοῖς ὑπενεχθέντων πάλιν πόλεμον
[5, 7]	ἐστράτευε. (Καὶ ποιησάμενος ὀξεῖαν τὴν	τῶν	πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν πόλει Μασφαθῇ
[5, 7]	τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἄδειαν	τῶν	πραγμάτων λαμπρὸν μηδ' αὐτὸς εἰργασμένος.
[5, 2]	αὐτοῖς κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν	τῶν	πραγμάτων στρατῷ μεγάλῳ κατὰ Ζεβέκην
[5, 5]	ἐπὶ διδαχῇ τοῦ κρείττονος ἐλάμβανον	τῶν	πρότερον ἠτυχημένων ὑπό τε τοῦ
[5, 2]	ἀπεδείκνυσαν οὐδ' ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν	τῶν	πρότερον νενομισμένων, ἦσαν δὲ ἐν
[5, 1]	τὸν τρόπον αὐτοῖς ἀσφαλῶς καὶ	τῶν	πυλίδων αἳ πρὸς εἴσοδον τῷ
[5, 7]	παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν πλησίον ὁρμῶντα	τῶν	πυλῶν γυνὴ θραύσματι μύλης βαλοῦσα
[5, 8]	αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ τὰ πρὸ	τῶν	πυλῶν ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν
[5, 11]	ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ καθ' ἑτέρας	τῶν	πυλῶν ἐφ' ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας
[5, 8]	λεγόντων τιμωρίαν αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι περὶ	τῶν	Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων φόρους αὐτοὺς τελοῦντας,
[5, 7]	συλλαμβάνοντες ἀνῄρουν. (Ζάβουλος δέ τις	τῶν	Σικιμιτῶν ἄρχων ξένος ὢν Ἀβιμελέχου
[5, 9]	καὶ παρῆν ὀψὲ κομίζουσα μετὰ	τῶν	σταχύων: ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ καὶ
[5, 6]	λοιποὶ τῶν ἡγεμόνων τοὺς περιλειφθέντας	τῶν	στρατιωτῶν ἐνάγοντες, ἦσαν δὲ μύριοι
[5, 8]	τοῖς ἄρχουσι τῶν Παλαιστίνων ἐνίδρυσε	τῶν	στρατιωτῶν ἔνδον τινὰς καὶ μεθύοντα
[5, 6]	βασιλέως σκηνὴν καταβαλεῖν καὶ τὰς	τῶν	στρατιωτῶν πάντων. ὁ δὲ σημαίνειν
[5, 6]	ἀπαγαγεῖν βουλόμενος κελεύει προσλαβόντα ἕνα	τῶν	στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν ταῖς Μαδιηνιτῶν
[5, 2]	μόνοις γεγενημένης ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς	τῶν	συγγενῶν ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι πρᾴως ἔπειθον
[5, 8]	ἐν Σαρασᾶ τῇ πατρίδι μετὰ	τῶν	συγγενῶν. ~(Μετὰ δὲ τὴν Σαμψῶνος
[5, 6]	πολεμίων, οἱ δὲ πλείους ὑπὸ	τῶν	συμμάχων διὰ τὸ τῇ γλώσσῃ
[5, 7]	Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι μέν τινες	τῶν	σὺν αὐτῷ, φεύγει δ' αὐτὸς
[5, 1]	πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς ἐκ	τῶν	σὺν ἡμῖν πόνων πλοῦτος ἄφθονος
[5, 3]	Χουσαρσάθου διαφθείρει, προσγενομένων δὲ πλειόνων	τῶν	συναγωνιζομένων ἐκ τοῦ μὴ διαμαρτεῖν
[5, 6]	τῇ μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε καὶ	τῶν	συστρατευσάντων αὐτοῖς Ἀράβων περὶ μυριάδας
[5, 1]	τις ἐν τῇ μάχῃ πέσοι	τῶν	σῶν, σύ τε οὐκ ἂν
[5, 2]	πέμψαντες μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ	τῶν	τάξεων ἐκέλευσαν ἀνελεῖν. καὶ φονεύουσι
[5, 2]	Ἰσραηλῖται, τῆς δὲ γῆς καὶ	τῶν	ταύτης ἔργων ἐπεμελοῦντο. τῶν δὲ
[5, 1]	ἤδη πράττειν ὅσα καὶ νοήσειε	τῶν	τε μετ' αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν
[5, 1]	ἀδείας αὐτῶν τὴν πόλιν κατενόησαν,	τῶν	τε τειχῶν ὅσα καρτερὰ καὶ
[5, 1]	οἷς ἦσαν ὀχυρότητος καὶ τῆς	τῶν	τειχῶν ἰσχύος, ἃ τῇ φυσικῇ
[5, 1]	δίχα τοῦ> πόνου τοῦ σφετέρου	τῶν	τειχῶν κατενεχθησομένων. κτείνειν μέντοι πάνθ'
[5, 1]	καὶ μεγάλης πολιορκίας διὰ τὴν	τῶν	τειχῶν ὀχυρότητα καὶ τὴν ἐπὶ
[5, 10]	βεβαιοτέραν εἶχε τὴν προσδοκίαν τῆς	τῶν	τέκνων ἀπωλείας. Σαμουήλου δὲ ηὔξετο
[5, 9]	συγγενεῖ μὲν ὄντι καὶ αὐτῷ	τῶν	τετελευτηκότων, εἶναι δὲ καὶ γυναῖκα
[5, 1]	αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ τὸ ἀξίωμα	τῶν	τὴν αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ τὸ
[5, 1]	ὅπλοις ἦσαν, ὡς ἐπ' ἀμύνῃ	τῶν	τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι τὸν
[5, 1]	ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ	τῶν	τοῦ Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ τὴν
[5, 8]	τὴν δίαιταν σωφροσύνης καὶ τῆς	τῶν	τριχῶν ἀνέσεως. (Ἀφικόμενος δὲ μετὰ
[5, 1]	φυλή. (Καὶ ἓξ μὲν ἔθνη	τῶν	υἱέων τοῦ Χαναναίου φέροντα τὴν
[5, 9]	καὶ παραγενομένου φησίν: Ἀβιμελέχου καὶ	τῶν	υἱῶν αὐτοῦ κλήρων κρατεῖς; ὁμολογήσαντος
[5, 1]	ὑπῆρξεν, ὅτι τε τὴν ἀπόλαυσιν	τῶν	ὑπαρχόντων ὑμῖν ἀγαθῶν δι' ἡμᾶς
[5, 9]	δέ, πρὸς οὐδὲν γὰρ ἀντιλέγειν	τῶν	ὑπὸ τῆς ἑκυρᾶς κελευομένων ὅσιον
[5, 9]	φέρουσα καὶ τὴν ὑπ' ὄψιν	τῶν	φιλτάτων ἐρημίαν οὐχ ὑπομένουσα, δι'
[5, 1]	τῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας καὶ	τῶν	φιλτάτων ὑμῖν ἐν τῇδε τῇ
[5, 1]	πάντως ἕξομεν, ὄντες ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι	τῶν	φίλων καὶ παρὰ τῇ διανοίᾳ
[5, 1]	τῶν λίθων ὧν ἕκαστος ἀνείλετο	τῶν	φυλάρχων ἐκ τοῦ βυθοῦ τοῦ
[5, 8]	τῆς πέτρας αὑτὸν ἐν τῇ	τῶν	φυλετῶν τίθησιν ἐξουσίᾳ, κἀκεῖνοι δήσαντες
[5, 1]	τοῖς ἡμίσεσι, κατὰ μέγεθος ἑκάστης	τῶν	φυλῶν τὴν μέτρησιν ποιησάμενος. κληρώσαντος
[5, 1]	καὶ αὐτὴν οὕτως ἀφ' ἑνὸς	τῶν	Χαναναίου παίδων καλουμένην Μωυσῆς ἤδη
[5, 5]	τε ὑετὸν κατὰ πρόσωπον ἤλαυνε	τῶν	Χαναναίων ἄνεμος ταῖς ὄψεσιν αὐτῶν
[5, 1]	τε γὰρ σῖτον ἀκμάζοντα ἤδη	τῶν	Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ λοιπὰ
[5, 2]	φείσαιντο παρὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην	τῶν	Χαναναίων, ἔπειθ' ὡς ἐκεῖνοι χρήσοιντο
[5, 2]	πολεμεῖν ἀηδῶς πολλά τε παρὰ	τῶν	Χαναναίων λαβόντες καὶ πρὸς τοὺς
[5, 1]	κατῳκημένους καὶ τοῦ γένους ὄντας	τῶν	Χαναναίων, μεταπεμψάμενος αὐτῶν τοὺς ἐν
[5, 1]	τε φυλῇ ἑκάστῃ τοῦ γένους	τῶν	Χαναναίων μηδὲν ὑπολιπεῖν ἐν τῇ
[5, 1]	καὶ οἱ ἐν τοῖς πεδίοις	τῶν	Χαναναίων Παλαιστίνους προσλαβόντες στρατοπεδεύουσι πρὸς
[5, 1]	ἤδη γηραιὸς ὢν καὶ τὰς	τῶν	Χαναναίων πόλεις ὁρῶν οὐκ εὐαλώτους
[5, 2]	ἦσαν εἰς πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς	τῶν	χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε καὶ
[5, 4]	πρὸς τὰ ἔργα χρῆσθαι δυνατὸς	τῶν	χειρῶν τὴν ἀριστερὰν ἀμείνων κἀπ'
[5, 1]	ὧν Μωυσεῖ μὲν ἐπὶ διδασκαλίᾳ	τῶν	χρησίμων συνδιέτριψεν τεσσαράκοντα, στρατηγὸς δὲ
[5, 1]	ὁρῶν οὐκ εὐαλώτους ὑπό τε	τῶν	χωρίων ἐν οἷς ἦσαν ὀχυρότητος