>

Livre, Chap.
[5, 8]	ἅμα τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο καὶ	ὁ	ἄγγελος διὰ τοῦ καπνοῦ ὥσπερ
[5, 8]	πάλιν κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ	ὁ	ἄγγελος ὄντων ἐν τῷ προαστείῳ
[5, 7]	τοῦ πλήθους παντὸς ἐκεῖ συνειλεγμένου	ὁ	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωθάμης, ὃν καὶ
[5, 4]	τυγχάνειν. καὶ μετὰ τοῦτον Σαάγαρος	ὁ	Ἀνάθου παῖς αἱρεθεὶς ἄρχειν ἐν
[5, 2]	μηνὶ τετάρτῳ. χαλεπῶς δὲ φέρων	ὁ	ἀνὴρ ἐπὶ τῷ ἔρωτι ἧκε
[5, 11]	πᾶσα ἡ πόλις. καὶ Ἠλὶς	ὁ	ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ καθ' ἑτέρας
[5, 10]	ταῖς εὐχαῖς πολὺν χρόνον Ἠλὶς	ὁ	ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ τῆς
[5, 1]	ἐπέσχε δ' αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ	ὁ	ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ἡ γερουσία
[5, 9]	τελευτὴν προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς	ὁ	ἀρχιερεύς. ἐπὶ τούτου λιμῷ τῆς
[5, 1]	πρὸς αὐτοὺς φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαρος	ὁ	ἀρχιερεὺς μετὰ τῆς γερουσίας ὄμνυσιν
[5, 1]	αὐτὸν τὸν καιρὸν καὶ Ἐλεάζαρος	ὁ	ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ τῷ παιδὶ τὴν
[5, 9]	γίνεται παῖς Ἰεσσαῖος, τούτου Δαβίδης	ὁ	βασιλεύσας καὶ παισὶ τοῖς αὐτοῦ
[5, 10]	ὑπαγόμενοι: τυραννίδος δ' οὐθὲν ἀπέλειπεν	ὁ	βίος αὐτῶν. ὅ τε οὖν
[5, 9]	νόμων κατὰ ἀγχιστείαν, οὐκοῦν, φησὶν	ὁ	Βόαζος, οὐκ ἐξ ἡμισείας δεῖ
[5, 9]	καὶ παῖδας ἤδη. μαρτυράμενος οὖν	ὁ	Βόαζος τὴν γερουσίαν ἐκέλευε τῇ
[5, 1]	τὴν ἡμίσειαν ἐν ᾧ καὶ	ὁ	βωμός ἐστι καὶ τὸ Λευιτικὸν
[5, 7]	δὲ Ἰσραηλιτῶν τὴν ἡγεμονίαν Ἰάρης	ὁ	Γαλαδηνὸς ἐκ τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς
[5, 6]	αὐτοῦ στρατηγοῦντος. (Τοῦτ' οὖν διηγούμενος	ὁ	Γεδεὼν τισὶ τῶν νέων ἐπιστεύετο,
[5, 7]	οὖν Ἀβιμέλεχος ἐκάθισεν ἐνεδρεύων καὶ	ὁ	Γυάλης ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν ἐπὶ τοῦ
[5, 1]	τῆς τοῦ λανθάνειν προνοίας ὑπάρχειν.	ὁ	δ' εὐθὺς πέμψας πρὸς αὐτοὺς
[5, 4]	ὕπνον τετράφθαι νομίζοντες τὸν βασιλέα.	(Ὁ	δ' Ἰούδης τοῖς Ἱεριχουντίοις ἀποσημαίνων
[5, 7]	τὸν χρόνον τὴν ἰδίαν ἡγεμονίαν.	ὁ	δ' οὐ προσίεται τὴν παράκλησιν
[5, 1]	ἐξετάσεως γινομένης λαμβάνουσι τὸν Ἄχαρον:	ὁ	δ' οὐκ ἔχων ἔξαρνος εἶναι
[5, 2]	ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα τὴν ψυχὴν ἀφίησιν.	ὁ	δὲ ἀνὴρ αὐτῆς οἰόμενος ὕπνῳ
[5, 7]	μονογενὴς δ' ἦν, ἔτι παρθένος.	ὁ	δὲ ἀνοιμώξας ἐπὶ τῷ μεγέθει
[5, 7]	τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενος τῆς ἁλώσεως.	ὁ	δὲ ἀντιπέμψας ᾐτιᾶτο τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 9]	σε δεῖ κατὰ τοὺς νόμους.	ὁ	δὲ Βοάζῳ καὶ τοῦ κλήρου
[5, 8]	ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ τὸν πότον.	ὁ	δὲ δεινότερον τῶν κακῶν ὑπολαμβάνων
[5, 8]	ἄνδρα συγχωρήσαντος μέτεισι τὸν Μάνωχον.	ὁ	δὲ θεασάμενος οὐδ' οὕτως ἐπαύετο
[5, 6]	εἶναι καὶ τηλικούτων πραγμάτων ἀσθενέστερον.	ὁ	δὲ θεὸς αὐτὸς ἀναπληρώσειν τὸ
[5, 2]	καὶ κράτος κατὰ τῶν πολεμίων.	ὁ	δὲ θεὸς ἐπαγγέλλεται ταῦτα διὰ
[5, 5]	περιιδεῖν ἀπολλυμένους αὐτοὺς ὑπὸ Χαναναίων.	ὁ	δὲ θεὸς ἐπένευσε σωτηρίαν αὐτοῖς
[5, 7]	αὐτῶν ὑπαχθέντα παύσασθαι τῆς ὀργῆς:	ὁ	δὲ θεὸς μεταβαλόμενος εἰς τὸ
[5, 7]	τῆς πόλεως καὶ τῆς φυλῆς:	ὁ	δὲ κακοῦν τὴν πόλιν ἐφρόντιζε.
[5, 8]	αὐτοῖς ἠξίουν ἑκοντὶ τοῦθ' ὑπομένειν.	ὁ	δὲ λαβὼν ὅρκους παρ' αὐτῶν
[5, 2]	πρὸς τὸ δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι.	ὁ	δὲ Λευίτης μὲν ἔφησεν εἶναι,
[5, 9]	τὸν ἀγροκόμον περὶ τῆς παιδός.	ὁ	δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν παρ' αὐτῆς
[5, 10]	κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν ὁ θεός:	ὁ	δὲ νομίσας ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως
[5, 5]	αἰτήσαντι δίδωσι γάλα διεφθορὸς ἤδη.	ὁ	δὲ πιὼν τοῦ μέτρου δαψιλέστερον
[5, 2]	τυγχάνειν ἐν τῇ Ἐφράμου κληρουχίᾳ.	ὁ	δὲ πρεσβύτης καὶ διὰ συγγένειαν
[5, 8]	ἐδήλου παρεῖναί τινας ἐπ' αὐτόν.	ὁ	δὲ ῥήξας τὰ κλήματα βοηθεῖν
[5, 8]	τρόπῳ τοσοῦτον προύχει κατ' ἀρετήν.	ὁ	δὲ Σαμψών, ἔτι γὰρ φρονεῖν
[5, 6]	καὶ τὰς τῶν στρατιωτῶν πάντων.	ὁ	δὲ σημαίνειν ὄλεθρον τοῦ στρατοῦ
[5, 9]	ἅπαντα προπεπυσμένος ἐδήλου τῷ δεσπότῃ.	ὁ	δὲ τῆς περὶ τὴν πενθερὰν
[5, 7]	ὁ μὲν τὸ προσταχθὲν ἐποίει.	ὁ	δὲ τοιαύτην ὑπὲρ τῆς εἰς
[5, 1]	παρ' αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ λαῷ.	ὁ	δὲ χαίρων, ὅτι μηδεμία στρατολογεῖν
[5, 7]	κτείνειν αὐτόν, μὴ τῆς γυναικὸς	ὁ	θάνατος αὐτοῦ δόξειεν ἔργον. καὶ
[5, 1]	τὸν βωμὸν αἰτίᾳ κατασκευάσαι γένοιτο	ὁ	θεὸς ἀξιόχρεως, ὅθεν ἀμείνονα περὶ
[5, 5]	παραχωρεῖς ἀξίωμα ὃ σοὶ δέδωκεν	ὁ	θεός, ἐγὼ δὲ οὐ παραιτοῦμαι”
[5, 10]	φαμένου δὲ καλέσαι τοῦ ἀρχιερέως	ὁ	θεὸς εἰς τρὶς τοῦτο ποιεῖ.
[5, 1]	τε μὴ τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖς	ὁ	θεὸς ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν ποταμὸν
[5, 10]	οἷς ἂν θελήσῃ διακονίας. καὶ	ὁ	θεός ἐπεί, φησί, παρατυγχάνεις, μάνθανε
[5, 3]	ἀναπίμπλασθαι κακῶν. ὀργίζεται τοίνυν αὐτοῖς	ὁ	θεὸς καὶ ἣν σὺν πόνοις
[5, 8]	βουλόμενος τῇ Δαλάλῃ, ἐμοῦ, φησίν,	ὁ	θεὸς κήδεται καὶ κατὰ τὴν
[5, 10]	καί ποτε κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν	ὁ	θεός: ὁ δὲ νομίσας ὑπὸ
[5, 1]	πεντακισμύριοι ὁπλῖται, ἔλεξε τάδε: ἐπεὶ	ὁ	θεός, πατὴρ καὶ δεσπότης τοῦ
[5, 8]	καὶ πρὸς τὰς ἱκετείας ἐπικλασθεὶς	ὁ	θεὸς πηγὴν κατά τινος πέτρας
[5, 1]	ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν, οἷον αὐτὸν	ὁ	θεὸς προεῖπε ποιήσειν τοιοῦτον κατανοοῦντες.
[5, 6]	καὶ γὰρ νυκτὸς ἐπιχειρεῖν αὐτῷ	ὁ	θεὸς προειρήκει, τοῦ δέους αὐτὸν
[5, 10]	κἀπειδὴ φράζει τὴν ἐσομένην συμφορὰν	ὁ	θεὸς τοῖς παισὶν αὐτοῦ τῷ
[5, 6]	δείματα: νὺξ γὰρ ἦν καὶ	ὁ	θεὸς τοῦτο ἤθελεν. ἐκτείνοντο δὲ
[5, 6]	τὸ ὕδωρ τεταραγμένως, ἔφησέ τε	ὁ	θεὸς τούτους ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν τοῖς
[5, 6]	ἐπιστὰς δὲ κατὰ τοὺς ὕπνους	ὁ	θεὸς τῷ Γεδεῶνι τὴν ἀνθρωπίνην
[5, 4]	ὀκτωκαίδεκα ἔτη. λαβὼν δ' οἶκτον	ὁ	θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν> ἐφ' οἷς
[5, 2]	δ' ἐληλύθεσαν ἤδη τριάκοντα, συνεβούλευεν	ὁ	θεράπων καταχθῆναί που, μὴ καί
[5, 6]	σώζειν αὐτοὺς παρακαλοῦντες. (Καὶ Γεδεὼν	ὁ	Ἰάσου παῖς Μανασσίδος φυλῆς ἐν
[5, 7]	πατρῴας οὔσης ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ	ὁ	Ἰαφθᾶς, ὡς οὔτε τῆς Ἀμορραίας
[5, 1]	εἶχον ἀχθόμενοι. (Βλέπων δὲ οὕτως	ὁ	Ἰησοῦς τήν τε στρατιὰν καταπεπληγυῖαν
[5, 10]	πρὶν ἦγον, θεὸς δ' ἐστὶν	ὁ	καλῶν, σήμαινέ τε πρὸς αὐτόν,
[5, 8]	καὶ φθείρεται μὲν οὕτως αὐτοῖς	ὁ	καρπός, Παλαιστῖνοι δὲ γνόντες Σαμψῶνος
[5, 11]	πολεμίων ἀγνοοῦντες, ὅτι μείζων ἐστὶν	ὁ	καταψηφισάμενος αὐτῶν τὴν συμφορὰν τῆς
[5, 1]	ὁριζομένην καὶ Βηθήλοις: στενώτατος δὲ	ὁ	κλῆρος οὗτος ἦν διὰ τὴν
[5, 1]	μὲν ὑπέμεινε, προύπεμπε δ' αὐτοὺς	ὁ	λαὸς οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ μόλις
[5, 11]	τὴν ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν	ὁ	λόγος, καὶ τὸ γένος τὸ
[5, 6]	τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. καὶ	ὁ	μὲν γηραιὸς τελευτήσας ἐν Ἐφρὰν
[5, 7]	καταφρονήσαντες τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας. καὶ	ὁ	μὲν διέτριβεν ἐν τῇ Γαλαδίτιδι
[5, 2]	ἀλλὰ ἐνέκειντο ταύτην παραλαβεῖν ἀξιοῦντες,	ὁ	μὲν ἱκέτευε μηδὲν τολμᾶν παράνομον,
[5, 8]	μέλιτος γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ. καὶ	ὁ	μὲν οὐδὲν ὑφορώμενος δολερὸν σημαίνει
[5, 2]	τὴν πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ	ὁ	μὲν οὕτως προδοὺς σώζεται μετὰ
[5, 1]	χωρεῖν κατὰ τὴν συνήθειαν. καὶ	ὁ	μὲν ποταμὸς εὐθὺς ἐκβάντων αὐτὸν
[5, 4]	αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ θεοῦ. καὶ	ὁ	μὲν πρὸς τὴν χαρὰν τὴν
[5, 8]	ὕδωρ δὲ μόνον οἰκειότης” καὶ	ὁ	μὲν ταῦτ' εἰπὼν ᾤχετο κατὰ
[5, 7]	ὃν πυρὸς οὐδὲν διοίσειν. καὶ	ὁ	μὲν ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ
[5, 7]	θάνατος αὐτοῦ δόξειεν ἔργον. καὶ	ὁ	μὲν τὸ προσταχθὲν ἐποίει. ὁ
[5, 1]	μνήμης ποιήσασθαι τὴν παρακέλευσιν. (Καὶ	ὁ	μὲν τοσαῦτα πρὸς τοὺς παρόντας
[5, 7]	(Ἀψανοῦς δ' οὕτως ἀποθανόντος οὐδ'	ὁ	μετ' αὐτὸν παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν
[5, 4]	οὖν τὰ δῶρα τῷ Ἐγλῶνι	ὁ	νεανίσκος, διέτριβε δ' ἔν τινι
[5, 8]	ἀποσημαίνει τὸ ὄνομα. ηὔξετο δ'	ὁ	παῖς ῥᾳδίως καὶ δῆλος ἦν
[5, 1]	δὲ τοῖς Λευίταις κατὰ φυλὰς	ὁ	πᾶς ὅμιλος μέσους ἔχων παῖδας
[5, 2]	τὴν ἐπίδοσιν. οὗτος μὲν οὖν	ὁ	πόλεμος οὕτως παύεται. ~(Ὅμοια δὲ
[5, 1]	ἱερεῦσι πρώτοις ἐμβᾶσι πορευτὸς ἔδοξεν	ὁ	ποταμός, τοῦ μὲν βάθους ἐπεσχημένου,
[5, 1]	τὴν διάβασιν, μέγας γὰρ ἦν	ὁ	ποταμὸς τῷ ῥεύματι καὶ οὔτε
[5, 8]	ἐμπρήσειν αὐτὴν τοῦτο μὴ παρασχοῦσαν,	ὁ	Σαμψὼν δεομένης τῆς κόρης εἰπεῖν
[5, 8]	γενομένου ἀληθὲς ηὑρίσκετο, δεομένης τελευταῖον	ὁ	Σαμψών, ἔδει γὰρ αὐτὸν συμφορᾷ
[5, 8]	φιλεῖ παρὰ τοὺς τοιούτους καιρούς,	ὁ	Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ
[5, 8]	οὔτε ἥδιον μέλιτος χρωμένοις” καὶ	ὁ	Σαμψὼν εἶπεν οὐδὲ γυναικὸς εἶναί
[5, 8]	αὐτοῦ τὸν ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων	ὁ	Σαμψὼν εἰς τὸ συμπόσιον, ὅπως
[5, 5]	Ἰταβυρίῳ ὄρει. ἀπήντα δ' αὐτοῖς	ὁ	Σισάρης τοῦ βασιλέως κελεύσαντος καὶ
[5, 1]	φοινικίδας, ὅπως εἰδὼς τὴν οἰκίαν	ὁ	στρατηγὸς φυλάττηται κακῶς ποιεῖν: μηνύσομεν
[5, 1]	καὶ τὸν θεόν. (Ἐκλήθη δὲ	ὁ	τόπος ἐν ᾧ στρατόπεδον ἐβάλετο
[5, 1]	τρόπου παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα εἰπόντας ἐπαινέσας	ὁ	Φινεέσης παρῆν πρὸς Ἰησοῦν καὶ
[5, 5]	ἧττόν τε ἔβλαπτε κατόπιν γινόμενος	ὁ	χειμὼν καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν
[5, 9]	Μαλαῶνι. διελθόντων δὲ δέκα ἐτῶν	ὅ	τε Ἀβιμέλεχος καὶ μετ' αὐτὸν
[5, 7]	αὐτῷ μνηστεύσεσθαι πρὸς τὸν δῆμον.	ὅ	τε οὖν Ἀβιμέλεχος ἐκάθισεν ἐνεδρεύων
[5, 7]	αὐτοῖς τὸ οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν.	ὅ	τε οὖν καρπὸς μετὰ ἀσφαλείας
[5, 10]	οὐθὲν ἀπέλειπεν ὁ βίος αὐτῶν.	ὅ	τε οὖν πατὴρ αὐτὸς ἐπὶ
[5, 7]	τὰ πράγματα μεθίστησι κύριον αὑτὸν	ὅ	τι βούλεται ποιεῖν ἀντὶ τῶν
[5, 1]	παρ' ἡμῖν εὔνοια καὶ πρὸς	ὅ	τι βουληθείητε κατ' ἀμοιβὴν πρόθυμον.
[5, 9]	οὐκ ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ πᾶν	ὅ	τι καὶ δύναιτο καὶ λαμβάνειν
[5, 9]	αὐτὴν κελεύει τῶν κριθῶν λαβοῦσαν	ὅ	τι καὶ δύναιτο πορεύεσθαι πρὸς
[5, 7]	τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν	ὅ	τι καὶ πρῶτον αὐτῷ συντύχοι
[5, 1]	τὰς πόλεις αἱρῶν καὶ πᾶν	ὅ	τι λάβοι φονεύων. (Ἔτος δὲ
[5, 6]	τε καὶ σπήλαια ποιησάμενοι πᾶν	ὅ	τι τοὺς πολεμίους διέφυγεν ἐν
[5, 1]	καταγώγιον τοῦ τείχους πλησίον, εἰς	ὃ	καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ
[5, 1]	διακοσίων καὶ δεινὸν ἡγησάμενος, εἰ	ὃ	κινδυνεύσας ηὕρατο κέρδος, τοῦτο τῆς
[5, 8]	Παλαιστίνοις. καὶ γενομένων κατὰ χωρίον,	ὃ	Σιαγὼν καλεῖται νῦν διὰ τὴν
[5, 5]	μέν, εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖς ἀξίωμα	ὃ	σοὶ δέδωκεν ὁ θεός, ἐγὼ
[5, 2]	ἐνέδραις οὖσι τὸ σημεῖον αἴρουσιν	ὃ	συνέκειτο. οἱ δ' ἐξαναστάντες μετὰ
[5, 4]	ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν	ὀγδοήκοντα	κατασχών, ἀνὴρ καὶ δίχα τῆς
[5, 2]	καί τι τῆς νυκτὸς αὐτοὺς	ὁδεύοντας	καταλάβῃ δύσκολον καὶ ταῦτα οὐδὲ
[5, 1]	οὔσας ὑπὸ τοῦ χρόνου τῆς	ὁδοιπορίας	αὐτοῖς τετρῖφθαι: τρυχίνας γὰρ εἰς
[5, 1]	καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια τῆς	ὁδοιπορίας	παρεκάλουν ἐπὶ συνθήκας καὶ φιλίαν
[5, 1]	ἀνῃροῦντο δ' οὖν ἐν ταῖς	ὁδοῖς	ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν ταῖς οἰκίαις
[5, 8]	ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς κατὰ τὴν	ὁδὸν	αὐτῷ συντυχόντας, Παλαιστῖνοι δ' εἰσὶ
[5, 1]	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντες	ὁδὸν	ἔφασκον καὶ τεκμήριον τοῦ λόγου
[5, 3]	τὸ μέγα πεδίον Σιδῶνος πόλεως	ὁδὸν	ἡμέρας μιᾶς προελθόντες καὶ κατασκεψάμενοι
[5, 8]	χωρίον τὸ ὑλῶδες ἐνδοτέρω τῆς	ὁδοῦ	ῥίπτει τὸ θηρίον. (Πάλιν τε
[5, 9]	ναάμις μὲν εὐτυχίαν, μαρὰ δὲ	ὀδύνην.	ἀμήτου δὲ γενομένου ἐξῄει καλαμησομένη
[5, 2]	καὶ αὐτοῖς τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων	ὀδυρόμενοι	πρᾴως ἔπειθον φέρειν καὶ συνελθεῖν
[5, 1]	ἃς ἐνόμιζον αὐτοὺς μάλιστα τῶν	ὁδῶν	ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ τὰς εἰς
[5, 11]	αὐτὴν κατέλιπε, παρ' οὗ διεδέξατο	Ὄζις	υἱὸς ὤν, μεθ' ὃν Ἠλὶς
[5, 1]	κατασκευάσαι γένοιτο ὁ θεὸς ἀξιόχρεως,	ὅθεν	ἀμείνονα περὶ ἡμῶν ἔχοντες ὑπόληψιν
[5, 8]	πέτρας ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ πολλήν,	ὅθεν	καὶ Σαμψὼν ἐκάλει τὸ χωρίον
[5, 2]	ὀχυρότητι καὶ φύσει τοῦ χωρίου.	(Ὅθεν	μετεστρατοπέδευσαν εἰς Νεβρῶνα καὶ ταύτην
[5, 6]	στρατοῦ τὴν ὄψιν ἔκρινε λέγων,	ὅθεν	τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν
[5, 8]	ἡμέρας ἑπτὰ ποιούμενοι τὴν ζήτησιν,	ὀθόνας	τε καὶ στολὰς γέρας τῆς
[5, 8]	διέτριβε. μαθόντες δὲ τῶν Γαζαίων	οἱ	ἄρχοντες τὴν αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ
[5, 1]	ἐχθρῶν πλὴν ὀλίγων διέφθειρε, καὶ	οἱ	βασιλεῖς πάντες ἔπεσον, ὥστε τῶν
[5, 2]	Γαβᾷ γενομένης τρέπουσι τοὺς Ἰσραηλίτας	οἱ	Βενιαμῖται ἄνδρες τε πίπτουσιν ἐξ
[5, 2]	τῇ δ' ἐπιούσῃ πάλιν συμβαλόντων	οἱ	Βενιαμῖται κρατοῦσι καὶ θνήσκουσι τῶν
[5, 2]	ὑπεχώρουν τε ἐγκειμένων, καὶ ἐδίωκον	οἱ	Βενιαμῖται τῶν Ἑβραίων ὑποφευγόντων ἠρέμα
[5, 6]	διέφυγεν ἐν τούτοις εἶχον φυλάττοντες.	οἱ	γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ ὥραν θέρους
[5, 1]	σὺν αὐτῷ, τέσσαρες δὲ ἦσαν,	οἱ	Γεβεωνῖται καὶ στρατοπεδευσαμένους ἐπί τινι
[5, 9]	βρωμάτων τινῶν, οἷς αὐτὴν ἐπολυώρουν	οἱ	γειτονεύοντες: διηγεῖται δὲ αὐτῇ καὶ
[5, 2]	δείλην ἔξεισι: βράδιον γὰρ ἀπέλυον	οἱ	γονεῖς τὴν θυγατέρα καὶ τῆς
[5, 2]	πλησίον ὄρη, καὶ κατασχόντες ἱδρύθησαν.	οἱ	δ' ἄλλοι πάντες περὶ δισμυρίους
[5, 7]	ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον τοὺς πολίτας,	οἱ	δ' ἄλλοι σκιδναμένους μεταθέουσι, πανταχοῦ
[5, 2]	μὲν ἱκέτευε μηδὲν τολμᾶν παράνομον,	οἱ	δ' ἁρπασάμενοι καὶ προσθέμενοι μᾶλλον
[5, 4]	κρυπτῶς παρεκάλει τῆς ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι.	οἱ	δ' ἀσμένως ἀκούσαντες αὐτοί τε
[5, 6]	ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ πάντες ἦσαν.	οἱ	δ' Ἑβραῖοι, προειρημένον αὐτοῖς ὁπόταν
[5, 4]	καὶ οἱ μὲν παραχρῆμα ἀναιροῦνται,	οἱ	δ' εἰς φυγὴν τρέπονται ὡς
[5, 1]	αὐτῷ προσενεχθείσης ὑπὸ τῶν Ἑβραίων.	(Οἱ	δ' εἰσελθόντες εἰς Ἱεριχοῦντα πάντας
[5, 1]	κἀκείνους ἐπὶ τὴν μάχην ἐξανίστησιν.	οἱ	δ' εἰσεπήδων εἰς τὴν πόλιν
[5, 8]	ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν ἔφοδον αὐτῶν.	οἱ	δ' ἐκκόψαντες αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς
[5, 2]	τὸ σημεῖον αἴρουσιν ὃ συνέκειτο.	οἱ	δ' ἐξαναστάντες μετὰ βοῆς ἐπῄεσαν
[5, 1]	σκοποῖς ὁμοθέντα πρὸς τὴν Ῥαάβην:	οἱ	δ' ἐπεκύρουν τὸν ὅρκον. (Δεδιότος
[5, 6]	καὶ τὴν τῶν πολεμίων ὄψιν,	οἱ	δ' ἕτοιμοι πρὸς τὰ παραγγελλόμενα
[5, 2]	προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ τὴν πόλιν,	οἱ	δ' ἡμίσεις συνέβαλον τοῖς Βενιαμίταις
[5, 2]	πάτριον φυλὴν πειθόμενοι τοῖς προκαλουμένοις.	οἱ	δ' Ἰσραηλῖται γυναῖκας αὐτοῖς τὰς
[5, 2]	χαίροντες ἀνεχώρουν εἰς τὴν πόλιν,	οἱ	δ' Ἰσραηλῖται καταπεπληγότες ὑπὸ τῆς
[5, 2]	δισμυρίους ὄντες καὶ πεντακισχιλίους ἀπέθανον.	οἱ	δ' Ἰσραηλῖται τήν τε Γάβαν
[5, 3]	καὶ πάμφορον σημαίνουσι τοῖς αὑτῶν:	οἱ	δ' ὁρμηθέντες στρατῷ κτίζουσιν αὐτόθι
[5, 3]	κατοψομένους γῆν, εἰς ἣν μετοικήσαιντο.	οἱ	δ' οὐ πόρρω τοῦ Λιβάνου
[5, 3]	αὐτοῖς ἐπιβατὸν τοῦ πεδίου καταλιπόντες.	οἱ	δ' οὔτε πολεμεῖν ὄντες ἱκανοὶ
[5, 2]	καὶ τὴν παροινίαν τῆς φυλῆς.	(Οἱ	δ' ὑπό τε τῆς ὄψεως
[5, 5]	οἱ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν,	οἱ	δ' ὑπὸ τῆς οἰκείας ἵππου
[5, 2]	μετὰ βοῆς ἐπῄεσαν τοῖς πολεμίοις.	οἱ	δὲ ἅμα τε ἠπατημένους αὑτοὺς
[5, 1]	πλέθρου κἂν χιλίων ἀνταξίου γενομένου.	οἱ	δὲ ἄνδρες οἱ πεμφθέντες, δέκα
[5, 8]	ἔφασαν αὐτοῖς ὑποχείριον Σαμψῶνα δοῦναι.	οἱ	δὲ ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι τυγχάνειν παρῆσαν
[5, 2]	προδοὺς σώζεται μετὰ τῶν οἰκείων,	οἱ	δὲ ἀποκτείναντες ἅπαντας τοὺς ἐνοικοῦντας
[5, 2]	δικαίους ἀντ' αὐτῶν ἐκείνων ἀποθανεῖν.	οἱ	δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺς νεανίσκους
[5, 2]	κατ' αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι.	οἱ	δὲ καὶ πρὸς τὰ παρὰ
[5, 1]	τοῖς ἐκ τοῦ θεοῦ διδαχθεῖσαν.	οἱ	δὲ καὶ τῶν παρόντων αὐτῇ
[5, 2]	τῶν πόνων ηὕρισκε τῆς πολιορκίας,	οἱ	δὲ καίπερ ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ
[5, 2]	πάντες οἱ μὲν τοῦ κτείνειν	οἱ	δὲ κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν
[5, 6]	βασιλέων Ὤρηβόν τε καὶ Ζῆβον.	οἱ	δὲ λοιποὶ τῶν ἡγεμόνων τοὺς
[5, 1]	πρᾶξαι τὰ συμφέροντα τῷ πλήθει.	οἱ	δὲ ὁμολογεῖν αὑτοὺς Χαναναίους ἐπισφαλὲς
[5, 1]	καὶ τὸ ἴδιον ἀπελάμβανε μέγεθος.	(Οἱ	δὲ πεντήκοντα προελθόντες στάδια βάλλονται
[5, 4]	γὰρ συγκαλεῖν τὸ πλῆθος πάτριον.	οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἐγλῶνα πολὺν
[5, 6]	ὀλίγοι μὲν ὑπὸ τῶν πολεμίων,	οἱ	δὲ πλείους ὑπὸ τῶν συμμάχων
[5, 2]	Ῥοᾶς καλουμένης κατὰ τὴν ἔρημον.	οἱ	δὲ πρέσβεις ὡς οὐκ ἐκείνοις
[5, 2]	ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων ἀφυλάκτως ὥδευον:	οἱ	δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντες. καὶ
[5, 8]	ἄλλα πάντα τῆς ἀρετῆς περιουσίαν.	οἱ	δὲ συγγενεῖς ἀράμενοι τὸ σῶμα
[5, 1]	ἧκον, ἀπόνως εἶναι λαβεῖν διωχθέντας.	οἱ	δὲ τῆς γυναικὸς οὕτως αὐτοὺς
[5, 2]	λείαν ὅσην ἂν ἄγειν δυνηθῆτε”	οἱ	δὲ τῶν καθ' ἑαυτοὺς θεοῦ
[5, 2]	πόλεως ἀπέσχον, ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντες	οἱ	Ἑβραῖοι, ἐπιστραφέντες δ' ἵστανται πρὸς
[5, 1]	πλῆθος, ἀγέλας τε βοσκημάτων ἔλαβον	οἱ	Ἑβραῖοι καὶ χρήματα πολλά, καὶ
[5, 11]	Σολομῶνος βασιλείαν καιρῶν. τότε δὲ	οἱ	Ἐλεαζάρου πάλιν αὐτὴν ἀπέλαβον.
[5, 1]	ὄρος βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι καὶ	οἱ	ἐν τοῖς πεδίοις τῶν Χαναναίων
[5, 1]	ἀσθένειαν συνέφερον. ἠμέλουν δὲ θεωμένων	οἱ	ἐντυγχάνοντες κατὰ ἱστορίαν ξένοις προσήκουσαν
[5, 7]	ἐστρατευκότων ἐπὶ τὴν Γαλαδηνὴν ὑπήντων	οἱ	ἐπιχώριοι πρὸς τὸ ὄρος δεόμενοι
[5, 1]	τελευτᾷ πεδίον, τῆς τε Μανασσήτιδος	οἱ	ἡμίσεις ἀπὸ μὲν Ἰορδάνου μέχρι
[5, 1]	τύχοι. πάντων δὲ διαβάντων ἐξῄεσαν	οἱ	ἱερεῖς ἐλεύθερον ἀφέντες ἤδη τὸ
[5, 1]	κατανοοῦντες. ἔστησαν δὲ ἐν μέσῳ	οἱ	ἱερεῖς ἕως οὗ διαβαίη τὸ
[5, 1]	ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ: προῄεσαν μὲν	οἱ	ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν ἔχοντες, ἔπειτα
[5, 1]	τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ τὴν κιβωτὸν	οἱ	ἱερεῖς φέροντες, περὶ δ' αὐτὴν
[5, 2]	μὲν τοὺς πολεμίους μαλακῶς εἶχον	οἱ	Ἰσραηλῖται, τῆς δὲ γῆς καὶ
[5, 1]	εἰς τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν	οἱ	κατάσκοποι, καὶ πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς
[5, 1]	σταδίους ἑξήκοντα. (Καὶ στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς	οἱ	κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντες τῶν
[5, 1]	ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν ἔχοντες, ἔπειτα	οἱ	Λευῖται τήν τε σκηνὴν καὶ
[5, 2]	ἐπέσχε καὶ διέλυσε μαχομένους. καὶ	οἱ	μὲν Βενιαμῖται χαίροντες ἀνεχώρουν εἰς
[5, 2]	Βενιαμίταις. ἐνστάσης δὲ τῆς ἑορτῆς	οἱ	μὲν διακόσιοι κατὰ δύο καὶ
[5, 4]	οὐδεὶς τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ	οἱ	μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ τῷ τρόπῳ
[5, 1]	ᾧ τρόπῳ τιμώμενος χαίρει. καὶ	οἱ	μὲν ἐστράτευσαν ὑπ' ὀργῆς, ἐπέσχε
[5, 2]	συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ τοῦ πολέμου,	οἱ	μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων
[5, 4]	Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς ἐπέρχεται πλῆθος. καὶ	οἱ	μὲν παραχρῆμα ἀναιροῦνται, οἱ δ'
[5, 1]	πολίτας ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι. καὶ	οἱ	μὲν ταῦτα λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες
[5, 1]	παραβαίνουσι τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι. καὶ	οἱ	μὲν ταῦτα συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ
[5, 1]	ἔξω τὴν γνώμην περισπωμένων. καὶ	οἱ	μὲν τὴν πόλιν ᾕρουν καὶ
[5, 1]	ὅρκον ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτους. καὶ	οἱ	μὲν τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς συμφορᾶς
[5, 2]	τελεῖν. καὶ οὕτως παυσάμενοι πάντες	οἱ	μὲν τοῦ κτείνειν οἱ δὲ
[5, 2]	αὐτῇ καὶ θᾶττον ἀμέτρως” καὶ	οἱ	μὲν τούτοις πεισθέντες ψηφίζονται τὸν
[5, 5]	πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν. καὶ	οἱ	μὲν ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ
[5, 1]	ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος τοῦ πλήθους. καὶ	οἱ	μὲν ὧν ἤθελον τυχόντες ἐξ
[5, 9]	τε Ἀβιμέλεχος καὶ μετ' αὐτὸν	οἱ	παῖδες δι' ὀλίγου τελευτῶσι, καὶ
[5, 11]	εἰς τὴν ἐχομένην καὶ νικῶσιν	οἱ	Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι μὲν τῶν
[5, 1]	ἀνταξίου γενομένου. οἱ δὲ ἄνδρες	οἱ	πεμφθέντες, δέκα δὲ ἦσαν, περιοδεύσαντες
[5, 2]	φονεύουσι τὸ μάχιμον τῆς πόλεως	οἱ	πεμφθέντες σὺν τέκνοις καὶ γυναιξὶ
[5, 1]	πέραν κατῳκημένους οἰκειότητος. ἀκούσαντες δὲ	οἱ	πέραν βωμὸν ἱδρῦσθαι τοὺς ἀπολυθέντας
[5, 1]	πλῆθος καὶ στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς	οἱ	περὶ Λίβανον ὄρος βασιλεῖς ὄντες
[5, 11]	περιεσομένοις τῶν πολεμίων, κατεπλήττοντο δὲ	οἱ	πολέμιοι δεδιότες τὴν παρουσίαν τῆς
[5, 1]	περιμένειν” (Τοσαῦτα τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντος	οἱ	προεστῶτες τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸ
[5, 7]	καὶ συγγενέσι τοῖς αὐτοῦ φυλακὴν	οἱ	Σικιμῖται δέονται παρασχεῖν αὐτοῖς, ἕως
[5, 7]	ἔλεγεν, ὡς οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς	οἱ	συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί τε πρὸς
[5, 11]	τρισμυρίους, ἐν οἷς ἔπεσον καὶ	οἱ	τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς, ἥ τε
[5, 11]	τε οὖν ἡ κιβωτὸς καὶ	οἱ	τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς τοῦ πατρὸς
[5, 8]	συνῆν αὐτῇ. καὶ τῶν Παλαιστίνων	οἱ	τοῦ κοινοῦ προεστῶτες ἐλθόντες πρὸς
[5, 1]	γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ τῷ ἑαυτῶν	οἱ	Χαναναῖοι μαθόντες τοὺς Ἰσραηλίτας ποιησαμένους
[5, 1]	ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν οὐκ ἐπεξῄεσαν	οἱ	Χαναναῖοι τειχήρεις δ' ἡσύχαζον, πολιορκεῖν
[5, 1]	Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ ἅπαντές ἐσμεν	οἵ	τ' ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντες, θεός
[5, 7]	ἀπετόλμων ἤδη βλασφημεῖν τὸν Ἀβιμέλεχον,	οἵ	τε ἄρχοντες ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι τὰ
[5, 4]	ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι προσκλίνας τὴν θύραν.	οἵ	τε θεράποντες ἠρέμουν εἰς ὕπνον
[5, 5]	αὐτοῖς εἶναι καὶ τὰς σφενδόνας:	οἵ	τε ὁπλῖται διὰ τὸ κρύος
[5, 7]	καὶ λαβὼν ἀργύριον παρ' αὐτῶν,	οἳ	διὰ πλῆθος ἀδικημάτων ἦσαν ἐπίσημοι,
[5, 2]	δὲ τῶν γιγάντων ἔτι γένος,	οἳ	διὰ σωμάτων μεγέθη καὶ μορφὰς
[5, 3]	κατὰ κράτος ᾑρέθησαν, εἰσὶ δ'	οἳ	διὰ φόβον ἑκουσίως αὐτῷ προσεχώρησαν,
[5, 1]	τι τῶν ὁπλιτῶν φυλάττον ἦν,	οἳ	καὶ προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν
[5, 8]	ἀνατραπέντων τῶν κιόνων τρισχιλίοις ἀνδράσιν,	οἳ	πάντες ἀπέθανον, ἐν αὐτοῖς δὲ
[5, 1]	ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος κειμένην αἱρήσοντας,	οἳ	συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν τραπέντες
[5, 1]	φυλὴν ἀρετῇ προύχειν μαρτυρηθέντα πέμπειν,	οἳ	τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶς καὶ
[5, 1]	οὕτως τῶν περὶ τοὺς βασιλέας,	οἳ	τοὺς Γεβεωνίτας πολεμήσοντες ἐστράτευσαν, ἐπανῄει
[5, 8]	πότου προβάντος καὶ παιδιᾶς οὔσης,	οἷα	φιλεῖ παρὰ τοὺς τοιούτους καιρούς,
[5, 1]	ἐφ' ᾧ μὴ χάριν ὑμῖν	οἴδαμεν.	χαίροντας οὖν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς
[5, 8]	σιγησομένης ὅσα μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν	οἶδεν	αὐτῷ. τοῦ δὲ πάλιν ἀπατῶντος
[5, 1]	ταύτης δίκην ἀδύνατον. εἰ δ'	οἴεσθε	τὴν ἐνθάδε παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον
[5, 1]	σωτηρίας, χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ τὰ	οἰκεῖα	ὀμόσαντας ἦ μὴν σώσειν αὐτὴν
[5, 7]	αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὰ	οἰκεῖα.	(Τῶν δὲ Ἰσραηλιτῶν τὴν ἡγεμονίαν
[5, 7]	ὑποσχόμενος, ἂν σῶος εἰς τὰ	οἰκεῖα	ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν ὅ τι
[5, 1]	συγγενεῖς ἀπολύειν ἤδη πρὸς τὰ	οἰκεῖα	χάριν αὐτοῖς ὧν συνέκαμον ὁμολογοῦντας,
[5, 7]	πατρῴαν ἀρετὴν δυνατὸς καὶ δι'	οἰκείαν	αὐτοῦ στρατιὰν ἣν ἔτρεφεν αὐτὸς
[5, 8]	ἤδη τὰ πάτρια καὶ τὴν	οἰκείαν	δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν μιμήσει ἐθισμῶν
[5, 2]	ἀλλὰ προελθόντας εἴκοσι στάδια εἰς	οἰκείαν	ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν, καὶ κρατήσας
[5, 5]	Ἰσραηλιτῶν, οἱ δ' ὑπὸ τῆς	οἰκείας	ἵππου ταραχθέντες ἔπεσον, ὡς ὑπὸ
[5, 7]	τιμῆς τῆς ἐπὶ τοῖς καρποῖς	οἰκείας	οὔσης ἀπολαύειν οὐχ ὑπ' ἄλλων
[5, 1]	τούτων τρεῖς ἀπονέμει τοῖς φυγάσιν	οἰκεῖν	ἐν αὐταῖς, πολλὴ γὰρ ἦν
[5, 3]	λαβόντες ἐπ' ἀδείας τὸ λοιπὸν	οἰκεῖν	τὰς πόλεις ἠξίουν. ἅρματά τε
[5, 1]	καὶ τὴν Ῥαάβην σὺν τοῖς	οἰκείοις	εἰς τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν
[5, 7]	καὶ Γυάλης σὺν αὐτοῖς τὸ	οἰκεῖον	ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ τε οὖν
[5, 1]	ἐποίησεν ἀθυμίαν οὐ κατὰ τὸ	οἰκεῖον	τῶν ἀπολωλότων, καίτοι γε πάντων
[5, 8]	προστάσσοντος, πρὸς ὕδωρ δὲ μόνον	οἰκειότης”	καὶ ὁ μὲν ταῦτ' εἰπὼν
[5, 1]	τῆς πρὸς τοὺς πέραν κατῳκημένους	οἰκειότητος.	ἀκούσαντες δὲ οἱ πέραν βωμὸν
[5, 1]	τὸν αἰῶνα τῆς πρὸς ὑμᾶς	οἰκειότητος	καὶ ἀνάγκη τοῦ σωφρονεῖν καὶ
[5, 1]	τε τὴν αὐτῆς καὶ τοὺς	οἰκείους	ἅπαντας εἰς τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην
[5, 6]	ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι τοὺς	οἰκείους	διηγησάμενος αὐτοῖς καὶ τὴν τῶν
[5, 7]	καὶ λείαν ἤλασε καὶ τοὺς	οἰκείους	δουλείας ἀπήλλαξεν ἐν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα
[5, 1]	ἑαυτούς, καὶ διασωθέντες πρὸς τοὺς	οἰκείους	ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντες ἐπὶ τῆς
[5, 11]	νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς	οἰκείους	καὶ μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν, ὡς
[5, 2]	οὕτως προδοὺς σώζεται μετὰ τῶν	οἰκείων,	οἱ δὲ ἀποκτείναντες ἅπαντας τοὺς
[5, 4]	αὐτόν. καί ποτε σὺν δυσὶν	οἰκέταις	δῶρα τῷ βασιλεῖ φέρων ξιφίδιον
[5, 9]	ὄρθριος δὲ πρὶν ἢ τοὺς	οἰκέτας	ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸς τὸ ἔργον
[5, 2]	πρὸς αὐτὸν ἀπιέναι, τὴν δ'	οἴκησιν	ἐδήλου τυγχάνειν ἐν τῇ Ἐφράμου
[5, 1]	πῦρ κατέσκαπτε καὶ κατὰ τῶν	οἰκησόντων,	εἴ τις πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν,
[5, 2]	τούτων γὰρ ἦν Ἱεροσόλυμα, τοῖς	οἰκήτορσιν	αὐτῶν συνεχώρησαν φόρους τελεῖν. καὶ
[5, 1]	καὶ τὴν ἐπὶ ταύτῃ τῶν	οἰκητόρων	πεποίθησιν, ἠξίου τοὺς ἐκ τῆς
[5, 11]	υἱῶν οἰκίας: ἡ γὰρ Ἐλεαζάρου	οἰκία	τὸ πρῶτον ἱερᾶτο παῖς παρὰ
[5, 1]	ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν ταῖς	οἰκίαις	ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ' οὐδὲν αὐτούς,
[5, 10]	ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰς τὴν Ἐλεαζάρου	οἰκίαν:	Ἠλὶς γὰρ τῆς ἐμῆς θεραπείας
[5, 1]	ἀνατείνασαν φοινικίδας, ὅπως εἰδὼς τὴν	οἰκίαν	ὁ στρατηγὸς φυλάττηται κακῶς ποιεῖν:
[5, 11]	τῆς ἑτέρου τῶν Ἀαρῶνος υἱῶν	οἰκίας:	ἡ γὰρ Ἐλεαζάρου οἰκία τὸ
[5, 1]	τὸ χωρίον διὰ κάλλος, ἕως	οἰκοδομεῖν	ναὸν αὐτοῖς τὰ πράγματα παράσχοι.
[5, 8]	ἧκεν, ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει τὸν	οἶκον	ἀνατραπέντων τῶν κιόνων τρισχιλίοις ἀνδράσιν,
[5, 7]	σὺν αὐτοῖς εἰς τὸν πατρῷον	οἶκον	καὶ κτείνει πάντας τοὺς ἀδελφοὺς
[5, 8]	καὶ γνωριμωτάτων ἐν ταὐτῷ εὐωχουμένων,	οἶκος	δ' ἦν δύο κιόνων στεγόντων
[5, 5]	ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ θεοῦ λαβεῖν	οἶκτον	αὐτῶν καὶ μὴ περιιδεῖν ἀπολλυμένους
[5, 4]	ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη. λαβὼν δ'	οἶκτον	ὁ θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν> ἐφ'
[5, 11]	πυλῶν ἐφ' ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας	οἰμωγῆς	καὶ νομίσας νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι
[5, 2]	ἀφίησιν. ὁ δὲ ἀνὴρ αὐτῆς	οἰόμενος	ὕπνῳ βαθεῖ κατεισχῆσθαι τὴν γυναῖκα
[5, 1]	μακρὰν αὐτοὺς τῆς πόλεως διώκειν	οἰομένους	καὶ ὡς ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας.
[5, 9]	λαμπρὸν καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς	οἷον	ἀνήγαγε καὶ Δαβίδην ἐκ τοιούτων
[5, 1]	ἤδη θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν,	οἷον	αὐτὸν ὁ θεὸς προεῖπε ποιήσειν
[5, 7]	διαβασανίσας τῷ λογισμῷ τὸ γενησόμενον	οἷόν	τε πραχθὲν δόξει τοῖς ἀκούσασι.
[5, 3]	αὐτῷ τινάς, ὀλίγοι δ' ἦσαν,	οἷς	αἰδὼς ἐπὶ τοῖς τότε παροῦσιν
[5, 10]	οὐ γὰρ ὑστερήσειν αὐτὸν ἐφ'	οἷς	ἂν θελήσῃ διακονίας. καὶ ὁ
[5, 9]	ἡ Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν,	οἷς	αὐτὴν ἐπολυώρουν οἱ γειτονεύοντες: διηγεῖται
[5, 8]	καὶ βοῆς ὡς ἐπὶ κατωρθωμένοις	οἷς	ἐβούλοντο, διαρρήξας τὰ δεσμὰ Σαμψὼν
[5, 8]	κηρία σὺν τοῖς λοιποῖς δώροις	οἷς	ἐκόμιζε δίδωσι τῇ παιδί. τῶν
[5, 1]	τοὺς Ἑβραίους: Ἰησοῦς δὲ πιστεύσας	οἷς	ἔλεγον, ὡς οὐκ εἰσὶ τοῦ
[5, 1]	ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε τούτων, ἐφ'	οἷς	ἐξώλεις εἶναι δίκαιοι πάντες ὅσοι
[5, 4]	ὁ θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν> ἐφ'	οἷς	ἔπασχον καὶ ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν
[5, 11]	καὶ ἀπέβαλον εἰς τρισμυρίους, ἐν	οἷς	ἔπεσον καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέως
[5, 1]	ὑπό τε τῶν χωρίων ἐν	οἷς	ἦσαν ὀχυρότητος καὶ τῆς τῶν
[5, 1]	καὶ τῆς ἀρετῆς τῶν νόμων	οἷς	κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς τε τριάκοντα
[5, 2]	τε ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις ἐν	οἷς	λήσειν ἔμελλον, αἱ δὲ μετὰ
[5, 4]	τὴν χώραν τοὺς ἀποσημαίνοντας κέρασιν	οἰῶν:	τούτοις γὰρ συγκαλεῖν τὸ πλῆθος
[5, 2]	κρατοῦσι καὶ θνήσκουσι τῶν Ἰσραηλιτῶν	ὀκτακισχίλιοι	καὶ μύριοι, καὶ δείσαντες τὸν
[5, 6]	ἐνάγοντες, ἦσαν δὲ μύριοι καὶ	ὀκτακισχίλιοι,	στρατοπεδεύονται πολὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν.
[5, 11]	ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ τοῦ θρόνου τελευτᾷ,	ὀκτὼ	καὶ ἐνενήκοντα βιώσας ἔτη τὰ
[5, 1]	καὶ τοῖς Λευίταις δὲ τὰς	ὀκτὼ	καὶ τριάκοντα πόλεις ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν
[5, 3]	ὕβρεις παντοίας ὑπέμενον ἕως ἐτῶν	ὀκτώ,	μεθ' ἃ τῶν κακῶν οὕτως
[5, 4]	τε πενίαν αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ	ὀκτωκαίδεκα	ἔτη. λαβὼν δ' οἶκτον ὁ
[5, 7]	οἰκείους δουλείας ἀπήλλαξεν ἐν ἔτεσιν	ὀκτωκαίδεκα	ταύτην ὑπομείναντας. ἀναστρέφων δὲ συμφορᾷ
[5, 7]	ὑπὸ τὴν σκιάν, εἰ δ'	ὄλεθρον	ἐπ' αὐτῇ φρονοῖεν, ὑπὸ τοῦ
[5, 2]	μὴ παντελῆ τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς	ὄλεθρον	τό γε ἐπ' αὐτοῖς καταψηφίσασθαι.
[5, 6]	στρατιωτῶν πάντων. ὁ δὲ σημαίνειν	ὄλεθρον	τοῦ στρατοῦ τὴν ὄψιν ἔκρινε
[5, 1]	προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ τῶν ἐπ'	ὀλέθρῳ	τοῦ Χαναναίων γένους στρατευσάντων σωθήσεσθαι
[5, 1]	τινος τῶν μετρίων ὑπελάμβανον ἐπ'	ὀλέθρῳ	τοῦ Χαναναίων ἔθνους παντὸς πολεμοῦντος
[5, 1]	τοῦ λαβεῖν, καὶ γὰρ ἐπ'	ὀλέθρῳ	τῷ ἑαυτῶν οἱ Χαναναῖοι μαθόντες
[5, 2]	μηδὲν ἐναντίον ποιήσειν εἰ φυλὴν	ὅλην	κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι σῶσαι δυνηθεῖεν, τάς
[5, 1]	σάκκους ἐπενδύντες ταῖς στολαῖς δι'	ὅλης	ἡμέρας ἐν δακρύοις ἦσαν καὶ
[5, 2]	αὑτοὺς τὴν γυναῖκα καὶ δι'	ὅλης	νυκτὸς ἐμπλησθέντες τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν
[5, 1]	ἐρήμῳ ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον. (Μετὰ δ'	ὀλίγας	ἡμέρας τῆς Ἱεριχοῦντος συμφορᾶς πέμπει
[5, 1]	τὸ μηδὲν ἀναφανησόμενα: καίτοι παντελῶς	ὀλίγην	αὐτῶν εἶναι τὴν γῆν συμβέβηκε
[5, 3]	συλλαμβάνεσθαι τῶν κινδύνων αὐτῷ τινάς,	ὀλίγοι	δ' ἦσαν, οἷς αἰδὼς ἐπὶ
[5, 6]	θεὸς τοῦτο ἤθελεν. ἐκτείνοντο δὲ	ὀλίγοι	μὲν ὑπὸ τῶν πολεμίων, οἱ
[5, 8]	τρόπῳ: (Μανώχης τις Δανιτῶν ἐν	ὀλίγοις	ἄριστος καὶ τῆς πατρίδος ὁμολογούμενος
[5, 6]	Ἰάσου παῖς Μανασσίδος φυλῆς ἐν	ὀλίγοις	δράγματα σταχύων φερόμενος κρυπτῶς εἰς
[5, 5]	ὑπὸ Μωαβίταις ἀναπνεῦσαι δουλείας πρὸς	ὀλίγον	Ἀβίτω τοῦ Χαναναίων βασιλέως δουλοῦνται.
[5, 3]	τὸ ὄρος ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ	ὀλίγον	αὐτοῖς ἐπιβατὸν τοῦ πεδίου καταλιπόντες.
[5, 1]	καὶ περιελθόντων ἑπτάκις καὶ πρὸς	ὀλίγον	ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ τεῖχος μήτε
[5, 9]	χωρίον. παραγενόμενος δὲ Βόαζος μετ'	ὀλίγον	καὶ θεασάμενος τὴν κόρην ἀνέκρινε
[5, 2]	καταφρονήσαντες τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς	ὀλιγότητος	ἧκον ἐπὶ τὰς θύρας. τοῦ
[5, 9]	μετ' αὐτὸν οἱ παῖδες δι'	ὀλίγου	τελευτῶσι, καὶ ἡ Ναάμις πικρῶς
[5, 11]	πόλιν Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ' ἐξ	ὀλίγου	τῶν Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰς τὴν
[5, 1]	ὡς ξένοι τινὲς εἶεν ἀγνῶτες	ὀλίγῳ	πρότερον ἢ δῦναι τὸν ἥλιον
[5, 1]	τὸ στράτευμα τῶν ἐχθρῶν πλὴν	ὀλίγων	διέφθειρε, καὶ οἱ βασιλεῖς πάντες
[5, 2]	πρὸ τοῦ πολέμου, οἱ μὲν	ὀλιγωρεῖν	συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ'
[5, 3]	ἀπὸ τῆς περὶ τὸ θεῖον	ὀλιγωρίας:	μετακινηθέντες γὰρ ἅπαξ τοῦ κόσμου
[5, 11]	στρατόπεδον. (Δείσαντες δὲ περὶ τῶν	ὅλων	Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡς τὴν γερουσίαν
[5, 7]	πεπειραμένοι περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον ἐπὶ τῶν	ὅλων	ὄντα πραγμάτων σὺν αὐτῷ τοὺς
[5, 1]	στρατιὰν καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ τῶν	ὅλων	πονηρὰν ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν
[5, 5]	θεόν. (Συνῄεσαν οὖν καὶ προσμιγέντων	ὄμβρος	ἐπιγίνεται μέγας καὶ ὕδωρ πολὺ
[5, 4]	κελεύσαντος διὰ τὸ πρὸς Ἰούδην	ὁμιλεῖν.	καθῆστο δ' ἐπὶ θρόνου καὶ
[5, 9]	καὶ γὰρ ἔσεσθαι χρηστὸν αὐταῖς	ὁμιλήσαντα	τῇ παιδί: καὶ πέμπει τὴν
[5, 4]	δεξιῶς πρὸς θέρος ἔχοντι, πρὸς	ὁμιλίαν	ἐτράποντο. μόνοι δ' ἦσαν τοῦ
[5, 1]	Λευίταις κατὰ φυλὰς ὁ πᾶς	ὅμιλος	μέσους ἔχων παῖδας καὶ γυναῖκας,
[5, 8]	ἐπειρᾶτο. καὶ ἡ γυνὴ συνεχῶς	ὁμιλοῦντος	αὐτῇ τοῦ Σαμψῶνος δεινῶς ἔχειν
[5, 1]	ὁ ἀρχιερεὺς μετὰ τῆς γερουσίας	ὄμνυσιν	ἕξειν τε φίλους καὶ συμμάχους
[5, 1]	γερουσίᾳ φράζει τὰ τοῖς σκοποῖς	ὁμοθέντα	πρὸς τὴν Ῥαάβην: οἱ δ'
[5, 7]	δὲ συμφορᾷ περιπίπτει κατ' οὐδὲν	ὁμοίᾳ	τοῖς κατωρθωμένοις αὐτῷ: ὑπήντησε γὰρ
[5, 3]	οὖν ὁ πόλεμος οὕτως παύεται.	~(Ὅμοια	δὲ τούτοις παθεῖν καὶ τὴν
[5, 10]	διακονίᾳ τοῦ θεοῦ δίαιταν οὐχ	ὁμοίαν	τοῖς ἰδιώταις ποιησόμενον. διατριβούσης δ'
[5, 11]	μέντοι γε ἑκατέρων προσδοκίαις οὐχ	ὅμοιον	ἀπήντησε τὸ ἔργον, ἀλλὰ συμβολῆς
[5, 6]	ἔστιν ἰδεῖν ἀτιμότερον νῦν γεγενημένον	ὅμοιον	δὲ τῷ κατὰ κριθὴν γένει.
[5, 2]	ἠτύχει τῶν παρ' ἐκείνης οὐχ	ὁμοίων	πειρώμενος. ἀλλοτρίως δ' αὐτῆς ἐχούσης
[5, 1]	ὑμᾶς Χαναναίων διαφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἀλλ'	ὁμοίως	ἐκείνοις διαφθείροντες. μὴ γὰρ νομίσητε
[5, 1]	συμφέροντα τῷ πλήθει. οἱ δὲ	ὁμολογεῖν	αὑτοὺς Χαναναίους ἐπισφαλὲς ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι
[5, 6]	σπέρμα τὸ καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον	ὁμολογεῖσθαι	τυγχάνειν, τοῦ δ' Ἀσιανοῦ παντὸς
[5, 9]	τῶν υἱῶν αὐτοῦ κλήρων κρατεῖς;	ὁμολογήσαντος	δὲ συγχωρούντων τῶν νόμων κατὰ
[5, 8]	ὀλίγοις ἄριστος καὶ τῆς πατρίδος	ὁμολογούμενος	πρῶτος εἶχε γύναιον ἐπ' εὐμορφίᾳ
[5, 1]	οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς ὧν συνέκαμον	ὁμολογοῦντας,	ἕνα τε κατὰ φυλὴν ἀρετῇ
[5, 7]	ἀδικουμένῳ περιφανῶς: οὐ γὰρ ὄντα	ὁμομήτριον	αὐτοῖς ἀλλὰ ξένον περὶ τὴν
[5, 1]	χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα	ὀμόσαντας	ἦ μὴν σώσειν αὐτὴν καὶ
[5, 2]	τῶν ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ' ὀργῆς	ὀμόσαντες	οὐ γνώμῃ καὶ κρίσει, τῷ
[5, 7]	δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων δ' αὐτῶν καὶ	ὀμοσάντων	εἰς ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ τὴν
[5, 1]	ταύτην ἐχομένην ἑώρων καὶ καταπιμπραμένην	ὁμοῦ	γυναιξὶ καὶ τέκνοις κατέλαβον, διὰ
[5, 8]	φέρεσθε παρ' ἐμοῦ” φιλοτιμουμένων δὲ	ὁμοῦ	τε συνετοὺς δόξαι καὶ κέρδος
[5, 8]	δὲ ἀρνουμένων διὰ τὸ μὴ	ὁμόφυλον	εἶναι, τοῦ θεοῦ κατὰ τὸ
[5, 2]	δεῖν ὀξέως οὕτως πρὸς τοὺς	ὁμοφύλους	ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν ἢ λόγοις
[5, 1]	αἰτίαν καὶ τὸν θεὸν ὃν	ὀμωμόκαμεν	παραιτούμεθα μη δὲν ὡς ἐπὶ
[5, 2]	οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν	ὀμωμοσμένων	ὡς ὑπ' ὀργῆς ὀμόσαντες οὐ
[5, 3]	στρατῷ κτίζουσιν αὐτόθι πόλιν Δάνα	ὁμώνυμον	τῷ Ἰακώβου παιδὶ φυλῆς δ'
[5, 8]	μετασχεῖν οὐκ ἐπένευσε, πεισθεὶς δ'	ὅμως	λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι ὡς ἂν ξένιον
[5, 11]	τῷ παιδὶ αὐτοῦ παραδίδωσι, μεθ'	ὃν	Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν αὐτοῦ τὴν
[5, 11]	διεδέξατο Ὄζις υἱὸς ὤν, μεθ'	ὃν	Ἠλὶς ἔσχε τὴν ἱερωσύνην, περὶ
[5, 7]	συνειλεγμένου ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωθάμης,	ὃν	καὶ διαφυγεῖν ἔφαμεν, ἀνελθὼν ἐπὶ
[5, 11]	πάθος, τίκτει δ' ἑπταμηνιαῖον παῖδα,	ὃν	καὶ ζήσαντα Ἰαχώβην προσηγόρευσαν, σημαίνει
[5, 11]	τὴν συμφορὰν τῆς κιβωτοῦ, δι'	ὃν	καὶ ταύτην συνέβαινεν εἶναι. παρῆν
[5, 1]	μέντοι γε νῦν ἀνασταθέντα, δι'	ὃν	καὶ ὕποπτοι γεγόνασιν, οὐ κατὰ
[5, 1]	παρόντας εἰς τὸν ἴδιον κλῆρον,	ὃν	κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ καὶ
[5, 1]	ἐπενέγκοις αἰτίαν καὶ τὸν θεὸν	ὃν	ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη δὲν ὡς
[5, 7]	ὄντος ἐν αὐτῇ μεγάλου, εἰς	ὃν	πᾶν τὸ πλῆθος συνέφυγε, πολιορκεῖν
[5, 7]	σὺν αὐτῷ τοὺς ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες,	ὃν	πυρὸς οὐδὲν διοίσειν. καὶ ὁ
[5, 10]	ἤρξατο καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς,	ὃν	Σαμουῆλον προσαγορεύουσι: θεαίτητον ἄν τις
[5, 1]	ἄνδρας καὶ τὸν κίνδυνον εἰποῦσα,	ὃν	ὑπὲρ τῆς αὐτῶν ὑπέλθοι σωτηρίας,
[5, 6]	αὐτῇ ἐγρηγορότας καὶ τὸν ἕτερον	ὄναρ	διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι, ὥστε ἀκούειν
[5, 4]	καιρίαν πληγήν. ἀνίστησιν οὖν αὐτὸν	ὄναρ	εἰπὼν ἔχειν ἐκ προστάγματος αὐτῷ
[5, 6]	ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα τὸ	ὄναρ	ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ θάρσος ἔλαβε
[5, 4]	πρὸς τὴν χαρὰν τὴν τοῦ	ὀνείρατος	ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου, πλήξας
[5, 11]	προσηγόρευσαν, σημαίνει δὲ ἀδοξίαν τὸ	ὄνομα,	διὰ τὴν προσπεσοῦσαν δύσκλειαν τότε
[5, 1]	Γάλγαλα: σημαίνει δὲ τοῦτο ἐλευθέριον	ὄνομα:	διαβάντες γὰρ τὸν ποταμὸν ἐλευθέρους
[5, 3]	(Τῆς Ἰούδα φυλῆς τις Κενίαζος	ὄνομα	δραστήριος ἀνὴρ καὶ τὸ φρόνημα
[5, 5]	τινα τῶν Κενελίδων γυναῖκα Ἰάλην	ὄνομα,	ἣ κρύψαι τε ἀξιώσαντα δέχεται
[5, 8]	καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ' ἀποσημαίνει τὸ	ὄνομα.	ηὔξετο δ' ὁ παῖς ῥᾳδίως
[5, 2]	γερουσίας πρὸς τὸ τῆς ἐπιορκίας	ὄνομα	σχετλιασάσης ἔφη τις τούτοις τε
[5, 2]	τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντες: τὸ δὲ	ὄνομα	τοῦτο σημαίνει Ζεβεκηνῶν κύριος: ἀδωνὶ
[5, 9]	καὶ ἡ Ναάμις, προσαγορευόντων αὐτὴν	ὀνομαστί,	δικαιότερον εἶπε Μαρὰν καλεῖτέ με:
[5, 10]	δωδέκατον προεφήτευε. καί ποτε κοιμώμενον	ὀνομαστὶ	ἐκάλεσεν ὁ θεός: ὁ δὲ
[5, 2]	δ' αὐτοῖς εἷς εἵπετο καὶ	ὄνος	ἦν αὐτοῖς, ἐφ' ἧς ὠχεῖτο
[5, 8]	διαρρήξας τὰ δεσμὰ Σαμψὼν ἁρπασάμενος	ὄνου	σιαγόνα παρὰ ποσὶν οὖσαν εἰς
[5, 8]	αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖς πολεμίοις οὐκέτ'	ὄντα	ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν ἔφοδον αὐτῶν.
[5, 7]	ἀδελφῶν ἀδικουμένῳ περιφανῶς: οὐ γὰρ	ὄντα	ὁμομήτριον αὐτοῖς ἀλλὰ ξένον περὶ
[5, 7]	περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον ἐπὶ τῶν ὅλων	ὄντα	πραγμάτων σὺν αὐτῷ τοὺς ἀδελφοὺς
[5, 5]	στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον τῆς Νεφθαλίδος	ὄντα	φυλῆς: βάρακος δέ ἐστιν ἀστραπὴ
[5, 1]	Κεφηρίτας δὲ καὶ Καριαθιαριμίτας γείτονας	ὄντας	αὐτοῖς ἐπὶ συμμαχίαν παρεκάλουν, οὐδ'
[5, 1]	αὐτοῖς καὶ τῶν κινδύνων συναραμένους	ὄντας	συγγενεῖς ἀπολύειν ἤδη πρὸς τὰ
[5, 2]	καὶ ταῦτα οὐδὲ πόρρω πολεμίων	ὄντας,	τοῦ καιροῦ πολλάκις ἐπισφαλῆ καὶ
[5, 1]	Γεβεωνίτας κατῳκημένους καὶ τοῦ γένους	ὄντας	τῶν Χαναναίων, μεταπεμψάμενος αὐτῶν τοὺς
[5, 5]	αὐτοὶ φρονεῖν ὑπὸ τῆς δυστυχίας	ὄντες	ἀγαθοὶ καὶ τοῦ θεοῦ πλέον
[5, 1]	μόνον ἀλλ' ἀεὶ πάντως ἕξομεν,	ὄντες	ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι τῶν φίλων καὶ
[5, 1]	τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι καὶ	ὄντες	ἐν τῷ τῆς Ῥαάβης καταγωγίῳ
[5, 2]	αὐτούς, μᾶλλον αὐτοῖς δι' ὀργῆς	ὄντες	ἢ τοῖς Χαναναίοις τοὺς προγόνους
[5, 3]	καταλιπόντες. οἱ δ' οὔτε πολεμεῖν	ὄντες	ἱκανοὶ γῆν τε οὐκ ἔχοντες
[5, 2]	δ' ἄλλοι πάντες περὶ δισμυρίους	ὄντες	καὶ πεντακισχιλίους ἀπέθανον. οἱ δ'
[5, 6]	νομίζουσιν ἰδίαν ὡς πολὺς στρατὸς	ὄντες	καὶ πρὸς τοὺς πολεμίους ἀξιόμαχος.
[5, 1]	πάντες ὅσοι τοῦ Ἁβράμου γένους	ὄντες	νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ τοῦ
[5, 1]	οἱ περὶ Λίβανον ὄρος βασιλεῖς	ὄντες	Χαναναῖοι καὶ οἱ ἐν τοῖς
[5, 9]	τῆς γυναικὸς παρεχώρει συγγενεῖ μὲν	ὄντι	καὶ αὐτῷ τῶν τετελευτηκότων, εἶναι
[5, 1]	μηνύονται τῷ βασιλεῖ περὶ δεῖπνον	ὄντι	κατασκεψόμενοί τινες τὴν πόλιν ἀπὸ
[5, 10]	Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ παιδὶ τότε	ὄντι,	τότε φανερὸν ἐπὶ τοῖς υἱοῖς
[5, 1]	τειχῶν κατενεχθησομένων. κτείνειν μέντοι πάνθ'	ὁντινοῦν	εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ μήτε
[5, 6]	ἡμέραν ἐν ἀκμῇ τοῦ καύματος	ὄντος	ἄγειν τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὸν
[5, 7]	ἐξ ἐπιδρομῆς αἱρεῖ, πύργου δ'	ὄντος	ἐν αὐτῇ μεγάλου, εἰς ὃν
[5, 8]	αὐτῇ Παλαιστίνους μετέρχεσθαι. θέρους δ'	ὄντος	καὶ πρὸς ἄμητον ἤδη τῶν
[5, 8]	ἐξ αὐτοῦ καὶ πάνυ ἀηδοῦς	ὄντος.	τῶν δ' ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας
[5, 8]	χάριν τοῦ θεοῦ ὁ ἄγγελος	ὄντων	ἐν τῷ προαστείῳ καὶ τῇ
[5, 1]	τῶν ἔνδον περὶ τοῖς τείχεσιν	ὄντων,	ἐνίων δὲ καὶ πρὸς θέαν
[5, 2]	Γάζα καὶ Ἀκκάρων: πεδίων γὰρ	ὄντων	καὶ πολλῆς ἁρμάτων εὐπορίας κακῶς
[5, 3]	ἄσκησιν καὶ πρὸς τοῖς ἔργοις	ὄντων	τῆς γῆς Χαναναῖοι καταφρονήσαντες αὐτῶν
[5, 7]	τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε. (Καὶ ποιησάμενος	ὀξεῖαν	τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν
[5, 2]	ἡ γερουσία πείσασα μὴ δεῖν	ὀξέως	οὕτως πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἐκφέρειν
[5, 1]	τῷ μὴ πολὺν εἶναι μηδ'	ὀξὺν	τὸν ῥοῦν ὥσθ' ὑποφέρειν αὐτὸν
[5, 9]	Μαάλου γὰρ δεῦρ' ἥκει γύναιον,	ὅπερ	εἰ θέλεις τῶν ἀγρῶν κρατεῖν
[5, 2]	ἑαυτῶν πόλεις καὶ κατατίθενται τὰ	ὅπλα.	(Βενιαμῖται δέ, τούτων γὰρ ἦν
[5, 4]	ἀκούσαντες αὐτοί τε εἰς τὰ	ὅπλα	ᾔεσαν καὶ διέπεμπον εἰς τὴν
[5, 1]	αὐτοὺς ἀνάγκη μέλλει μηδ' εἰς	ὅπλα	καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν κατὰ ἀνδρῶν
[5, 1]	τῆς παρανομίας ἀπιδόντας εὐθὺς ἐφ'	ὅπλα	καὶ τὴν ἐκ χειρῶν τιμωρίαν
[5, 2]	πρὸ τῆς σκηνῆς ἀθροισθέντες εἰς	ὅπλα	χωρεῖν εὐθὺς ὥρμηντο καὶ χρήσασθαι
[5, 5]	καὶ τὰς σφενδόνας: οἵ τε	ὁπλῖται	διὰ τὸ κρύος χρῆσθαι τοῖς
[5, 1]	ἱδρυμένοις, συνεστράτευον δ' αὐτοῖς πεντακισμύριοι	ὁπλῖται,	ἔλεξε τάδε: ἐπεὶ ὁ θεός,
[5, 8]	παρῆσαν ἐπὶ τὴν πέτραν τρισχίλιοι	ὁπλῖται	καὶ καταμεμψάμενοι τῶν εἰς Παλαιστίνους
[5, 7]	τῶν ἀρχόντων τινὸς Γυάλου σὺν	ὁπλίταις	καὶ συγγενέσι τοῖς αὐτοῦ φυλακὴν
[5, 1]	παραγγελλόμενα προθύμους. τῶν δ' ἑπομένων	ὁπλίταις	πεντακισμυρίοις ἀπὸ τῆς Ἀβέλης ἐπὶ
[5, 7]	Ζάβουλος σὺν αὐτῷ. ἰδὼν δὲ	ὁπλίτας	ἐπιφερομένους Γυάλης πρὸς Ζάβουλον ἔλεγεν
[5, 1]	τῆς Ἱεριχοῦντος συμφορᾶς πέμπει τρισχιλίους	ὁπλίτας	Ἰησοῦς εἰς Ναιὰν πόλιν ὑπὲρ
[5, 2]	τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν: καὶ Βενιαμιτῶν τὸ	ὁπλιτικὸν	ἦν ὑπὸ δισμυρίων καὶ πεντακισχιλίων
[5, 1]	ἓξ ποιησάντων τῇ ἑβδόμῃ τὸ	ὁπλιτικὸν	Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ τὸν λαὸν
[5, 7]	σὺν αὐτοῖς τὸ οἰκεῖον ἄγων	ὁπλιτικόν.	ὅ τε οὖν καρπὸς μετὰ
[5, 3]	τε οὖν παρεσκευάζοντο καὶ τὸ	ὁπλιτικὸν	συνεκρότουν αἵ τε πόλεις αὐτῶν
[5, 2]	αὐτοὺς τὸ στρατόπεδον μυριάδας τεσσαράκοντα	ὁπλιτῶν:	καὶ Βενιαμιτῶν τὸ ὁπλιτικὸν ἦν
[5, 1]	χωρίον. τοῦ δὲ στρατοῦ παντὸς	ὁπλιτῶν	μὲν ἦσαν μυριάδες τριάκοντα μύριοι
[5, 2]	τὸ κατὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν	ὁπλιτῶν.	(Μετάνοια δ' αὐτοὺς λαμβάνει τῆς
[5, 5]	τῆς Σεμαχωνίτιδος λίμνης, στρατοῦ μὲν	ὁπλιτῶν	τριάκοντα ἔτρεφε μυριάδας μυρίους δὲ
[5, 1]	ἐν κύκλῳ μέρος τι τῶν	ὁπλιτῶν	φυλάττον ἦν, οἳ καὶ προῄεσαν
[5, 2]	κολάσει, καταφρονησάντων δὲ τότε τοῖς	ὅπλοις	αὐτοὺς ἀμύνασθαι. πέμπουσιν οὖν πρὸς
[5, 6]	ἔλαβε καὶ προσέταξεν ἐν τοῖς	ὅπλοις	εἶναι τοὺς οἰκείους διηγησάμενος αὐτοῖς
[5, 6]	Γεδεῶνος νίκης ἀφικομένης ἐν τοῖς	ὅπλοις	ἦσαν, καὶ διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς
[5, 1]	τὴν διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες ἐν	ὅπλοις	ἦσαν, ὡς ἐπ' ἀμύνῃ τῶν
[5, 1]	ἀεὶ τῶν πολεμίων ποιήσειν τοῖς	ὅπλοις	κρείττονα. τινὰ μὲν οὖν κατὰ
[5, 1]	βωμὸν κατασκευάσαι μήτε προπετεῖς δοκῶμεν	ὅπλοις	μετιόντες ὑμᾶς κατὰ λογισμὸν ὅσιον
[5, 2]	ἀξιοῦντες εἶναι χείρους ἐν τοῖς	ὅπλοις	μήτε διὰ πλῆθος μήτε δι'
[5, 1]	προήχθημεν ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖς	ὅπλοις	τὴν γῆν, ἀλλὰ Μωυσέος τοῦ
[5, 1]	τὴν διάνοιαν αὐτῶν τότε τοῖς.	ὅπλοις	χωρεῖν ἐπ' αὐτούς. πέμπουσιν οὖν
[5, 7]	Γαλαδίτιδι καλουμένῃ χώρᾳ πάντας τοὺς	ὁποθενοῦν	παραγινομένους πρὸς αὐτὸν ἐπὶ μισθῷ
[5, 6]	οἱ δ' Ἑβραῖοι, προειρημένον αὐτοῖς	ὁπόταν	γένωνται πλησίον τῶν πολεμίων ἐκ
[5, 9]	τε παρέχειν αὐτῇ καὶ ποτόν,	ὁπότε	σιτίζοι τοὺς θερίζοντας. Ῥούθη δὲ
[5, 1]	τῷ λαῷ βωμόν τε ἵστησιν	ὅπου	προεῖπε Μωυσῆς καὶ νείμας τὴν
[5, 8]	ἔριφον τοῦ Μανώχου καὶ τοῦτον	ὀπτᾶν	τῇ γυναικὶ κελεύσαντος, ἐπεὶ πάντ'
[5, 8]	ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν τε λέγοντες	ὅπως	αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς
[5, 1]	πρὸ τῶν θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδας,	ὅπως	εἰδὼς τὴν οἰκίαν ὁ στρατηγὸς
[5, 1]	κατὰ θρησκείαν ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ	ὅπως	εἴη καὶ τεκμήριον εἰς τὸν
[5, 8]	ὁ Σαμψὼν εἰς τὸ συμπόσιον,	ὅπως	ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ τὸν πότον.
[5, 8]	πρὸ τῶν πυλῶν ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν,	ὅπως	ἐξιὼν μὴ λάθῃ. Σαμψὼν δέ,
[5, 6]	χειμῶνα γεωργεῖν τοῖς Ἰσραηλίταις ἐπέτρεπον,	ὅπως	ἔχωσι πεπονηκότων αὐτῶν εἰς ἃ
[5, 1]	πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰς ἔθετο,	ὅπως	θεμελίους μὲν τειχῶν βαλόμενος στερηθῇ
[5, 2]	περὶ δὲ τῶν διακοσίων ἐσκόπουν,	ὅπως	κἀκεῖνοι γυναικῶν εὐπορήσαντες παιδοποιῶνται. γεγενημένων
[5, 6]	καὶ λαμπάδας ἡμμένας ἐν αὐταῖς,	ὅπως	μὴ κατάφωρος τοῖς πολεμίοις ἡ
[5, 6]	πρὸς τοὺς ἀρετῇ διαφέροντας ἀπεχθανομένην,	ὅπως	τε τὴν νίκην παρέντες τοῦ
[5, 9]	συγχώρησιν τῆς πενθερᾶς ἡ Ῥούθη,	ὅπως	τροφῆς εὐποροῖεν, καὶ εἰς τὸ
[5, 8]	ἂν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς	ὁραθείη.	καὶ παραγίνεται πάλιν κατὰ χάριν
[5, 8]	τῷ αὐτῶν τὸν θεὸν αὐτοῖς	ὁραθῆναι.	(Καὶ κύει τε ἐκείνη καὶ
[5, 8]	καθικέτευε μηδὲν τῶν εἰρημένων πρὸς	ὀργὴν	λαβόντα τοῖς πολεμίοις αὐτὸν ἐγχειρίσαι,
[5, 6]	καὶ τούτοις παρηγορήσας αὐτῶν τὴν	ὀργὴν	τοῖς λόγοις μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους
[5, 2]	οὐδενὸς τοιούτου πεῖραν εἰληφότες, ὑπ'	ὀργῆς	ἀκράτου καὶ δικαίας εἰς τὴν
[5, 8]	καὶ ἡ παῖς ἐκφαυλίσασα τῆς	ὀργῆς	αὐτὸν συνῆν αὐτοῦ φίλῳ νυμφοστόλῳ
[5, 1]	καὶ οἱ μὲν ἐστράτευσαν ὑπ'	ὀργῆς,	ἐπέσχε δ' αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ
[5, 2]	θυγατέρων, ὅτι δὲ δεῖ τῆς	ὀργῆς	ἐπὶ Βενιαμίτας ὑφεῖναι χρησαμένους αὐτῇ
[5, 7]	δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα παύσασθαι τῆς	ὀργῆς:	ὁ δὲ θεὸς μεταβαλόμενος εἰς
[5, 2]	συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ'	ὀργῆς	ὀμόσαντες οὐ γνώμῃ καὶ κρίσει,
[5, 2]	ἐπ' αὐτούς, μᾶλλον αὐτοῖς δι'	ὀργῆς	ὄντες ἢ τοῖς Χαναναίοις τοὺς
[5, 2]	τετρακοσίων παρθένων. ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ'	ὀργῆς	προήχθησαν τῷ κατὰ τὴν γυναῖκα
[5, 8]	μεγαλόφρονος τὸν ἄνδρα καὶ τῆς	ὀργῆς	τῆς μέχρι τοῦ τελευτᾶν πρὸς
[5, 2]	Φινεέσου τοῦ ἀρχιερέως παύσασθαι τῆς	ὀργῆς	τῆς πρὸς αὐτοὺς καὶ ταῖς
[5, 3]	παρὰ τοῖς Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι κακῶν.	ὀργίζεται	τοίνυν αὐτοῖς ὁ θεὸς καὶ
[5, 5]	συναριθμήσαντες μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸς Ἰταβυρίῳ	ὄρει.	ἀπήντα δ' αὐτοῖς ὁ Σισάρης
[5, 1]	στρατιὰν ἐπὶ μὲν τῷ Γαριζεῖ	ὄρει	τὴν ἡμίσειαν ἵστησιν, ἐπὶ δὲ
[5, 1]	πάλιν τῆς Χαναναίας ἐπὶ τὴν	ὀρεινὴν	Ἰησοῦς καὶ πολὺν τῶν ἐν
[5, 1]	τὴν γῆν συμβέβηκε ταύτης δὲ	ὀρεινὴν	τὴν πολλήν, ἀλλ' ὑπερβολὴν εἰς
[5, 2]	Σεμεωνὶς τὰς μὲν κατὰ τὴν	ὀρεινὴν	τῆς Χαναναίας πόλεις εἷλον, τῶν
[5, 1]	τῶν Γαλγάλων ἀναστρατοπεδεύσας εἰς τὴν	ὄρειον	ἱστᾷ τὴν ἱερὰν σκηνὴν κατὰ
[5, 7]	καὶ διῃτᾶτο λανθάνων ἐν τοῖς	ὄρεσι	δεδιὼς ἐπ' ἔτη τρία τὸν
[5, 2]	πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ τὰ πλησίον	ὄρη,	καὶ κατασχόντες ἱδρύθησαν. οἱ δ'
[5, 6]	ἐπ' ἔτη ἑπτὰ εἰς τὰ	ὄρη	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ πλῆθος
[5, 9]	συγχωρεῖν, τότε μὲν ἡσυχίαν ἄγει,	ὄρθριος	δὲ πρὶν ἢ τοὺς οἰκέτας
[5, 1]	δι' ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀνύσας	ὄρθριος	προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις καὶ τραπεῖσιν
[5, 1]	πόλιν ἐνέδραις προλοχίσας ὑπὸ τὸν	ὄρθρον	συμβάλλει τοῖς πολεμίοις. τῶν δὲ
[5, 1]	μῆκος, τὸ δὲ πλάτος Ἱεροσολύμοις	ὁριζομένην	καὶ Βηθήλοις: στενώτατος δὲ ὁ
[5, 1]	ἥλιον λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ καὶ Δώροις	ὁριζόμενοι	Ἰάμνειάν τε πᾶσαν καὶ Γίτταν
[5, 10]	συμφέρον αὐτοῖς ἠγάπησε. ταῦτα βιασάμενος	ὅρκοις	εἰπεῖν αὐτῷ τὸν προφήτην Ἠλίς,
[5, 1]	μοχλεύσεσθαι κατ' αὐτῶν ἄδικον τοῖς	ὅρκοις	ἐπισυναινέσαντος τοῦ πλήθους. καὶ οἱ
[5, 1]	ἐπὶ τῷ μὴ παραβῆναι τὸν	ὅρκον	ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτους. καὶ οἱ
[5, 1]	Ῥαάβην: οἱ δ' ἐπεκύρουν τὸν	ὅρκον.	(Δεδιότος δὲ τοῦ στρατοῦ τὴν
[5, 1]	δὲν ὡς ἐπὶ παραβαίνουσι τοὺς	ὅρκους	δυσχερᾶναι. καὶ οἱ μὲν ταῦτα
[5, 8]	τοῦθ' ὑπομένειν. ὁ δὲ λαβὼν	ὅρκους	παρ' αὐτῶν μηδὲν τούτων ποιήσειν
[5, 2]	τὰ παρὰ τῶν Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη,	ὅρκους	ποιοῦνται μηδένα σφῶν ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ
[5, 1]	γενομένους πρὸς αὐτὴν τοῖς κατασκόποις	ὅρκους.	(Ταῦτ' εἰπὼν καὶ διατάξας τὸν
[5, 2]	ἔχειν εἰπεῖν καὶ τήρησιν τῶν	ὅρκων.	ἐρομένων δὲ τὴν ἐπίνοιαν, ἡμῖν,
[5, 2]	εὐπορήσαντες παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ αὐτοῖς	ὅρκων	ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα
[5, 3]	σημαίνουσι τοῖς αὑτῶν: οἱ δ'	ὁρμηθέντες	στρατῷ κτίζουσιν αὐτόθι πόλιν Δάνα
[5, 1]	τοῦ Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ τὴν	ὁρμὴν	ἐκ τοῦ ὄρους ἔχουσιν, ἐκ
[5, 6]	ἠχήσαντας καὶ τοὺς ἀμφορέας κατεάξαντας	ὁρμῆσαι	μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ
[5, 1]	καὶ τὴν ἐκ χειρῶν τιμωρίαν	ὁρμῆσαι,	πρὸς δὲ τὸ συγγενὲς καὶ
[5, 1]	ἐρευνήσαντες τὸ καταγώγιον. ἐπεὶ δ'	ὁρμήσαντες	καθ' ἃς ἐνόμιζον αὐτοὺς μάλιστα
[5, 5]	οὗτος γὰρ ἐξ Ἀσώρου πόλεως	ὁρμώμενος,	αὕτη δ' ὑπέρκειται τῆς Σεμαχωνίτιδος
[5, 7]	τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν πλησίον	ὁρμῶντα	τῶν πυλῶν γυνὴ θραύσματι μύλης
[5, 1]	ἔχουσιν, ἐκ τοῦ καθήκοντος τοῖς	ὅροις	κατὰ τὰ βόρεια πόλεως Ἄρκης
[5, 1]	μηδένα τῆς πρὸς ἡμᾶς συγγενείας	ὅρον	ὑπολαμβάνειν, μηδ' ὅτι μεταξὺ ποταμὸς
[5, 1]	ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ Λίβανον	ὄρος	βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι καὶ οἱ
[5, 7]	ὑπήντων οἱ ἐπιχώριοι πρὸς τὸ	ὄρος	δεόμενοι τοῦ στρατηγήσοντος. ἦν δέ
[5, 3]	πεδίῳ καὶ Δανίτας εἰς τὸ	ὄρος	ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖς
[5, 1]	τούτους Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν τε τὸ	ὄρος	καὶ τὸν ποταμὸν τοῦ μήκους
[5, 7]	διαφυγεῖν ἔφαμεν, ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ	ὄρος	τὸ Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ τῆς
[5, 1]	ποιησαμένη τέρμονα, τὸ δὲ Ἰταβύριον	ὄρος	τοῦ πλάτους. Ζαβουλωνῖται δὲ τὴν
[5, 8]	κατωμαδὸν εἰς τὸ ὑπὲρ Ἑβρῶνος	ὄρος	φέρων κατατίθησιν. (Παρέβαινε δ' ἤδη
[5, 1]	Γίτταν ἀπ' Ἀκκαρῶνος ἕως τοῦ	ὄρους,	ἐξ οὗ ἡ Ἰούδα ἦρκτο
[5, 1]	αἳ τὴν ὁρμὴν ἐκ τοῦ	ὄρους	ἔχουσιν, ἐκ τοῦ καθήκοντος τοῖς
[5, 3]	δ' οὐ πόρρω τοῦ Λιβάνου	ὄρους	καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν πηγῶν
[5, 1]	Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως τοῦ Λιβάνου	ὄρους	καὶ τῶν τοῦ Ἰορδάνου πηγῶν,
[5, 8]	δύο κιόνων στεγόντων αὐτοῦ τὸν	ὄροφον,	ἄγεται μεταπεμψαμένων ὁ Σαμψὼν εἰς
[5, 1]	τῷ θεῷ καὶ μὴ δεομένῳ,	ὄρυγμα	βαθὺ ποιήσας ἐν τῇ αὐτοῦ
[5, 9]	γῆν καταλιπούσας. ἡ μὲν οὖν	Ὀρφᾶ	μένει, τὴν δὲ Ῥούθην μὴ
[5, 9]	υἱοῖς γυναῖκας Μωαβίτιδας Χελλιῶνι μὲν	Ὀρφᾶν	Ῥούθην δὲ Μαλαῶνι. διελθόντων δὲ
[5, 1]	καὶ τὰς τῶν Χαναναίων πόλεις	ὁρῶν	οὐκ εὐαλώτους ὑπό τε τῶν
[5, 1]	πάθη καὶ τὰ τοῖς Ναιτίνοις	ὁρῶντες	καὶ πρὸς σφᾶς μεταβήσεσθαι τὸ
[5, 2]	καὶ διώκοντες αἱροῦσι τὸν Ἀδωνιζέβεκον,	ὃς	ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ' αὐτῶν φησιν, ἀλλ'
[5, 1]	τὴν κιβωτὸν καταλιπόντας καὶ βωμὸν	ὃς	ἡμῖν πάτριος ξενικοὺς θεοὺς ἐπιφέρειν
[5, 7]	ἐκ παλλακῆς Δρούμας Ἀβιμέλεχος τοὔνομα,	ὃς	μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν
[5, 1]	κἀκεῖ κατοικοῦντες, θεός τε εἷς,	ὃς	τούς τε ἡμετέρους προγόνους καὶ
[5, 1]	νέμει δὲ καὶ τῆς λείας	ὅσα	ἦν ἔτι λοιπά, πλείστη δ'
[5, 1]	τοῦ γήρως ἐμποδίζοντος ἤδη πράττειν	ὅσα	καὶ νοήσειε τῶν τε μετ'
[5, 8]	ἠξίωσέ τι καὶ αὐτῷ δηλοῦν	ὅσα	καὶ τῇ γυναικὶ μηνύσειεν. ἀρκέσειν
[5, 1]	πόλιν κατενόησαν, τῶν τε τειχῶν	ὅσα	καρτερὰ καὶ ὅσα μὴ τοῦτον
[5, 8]	ἅπερ δεῖται, ὡς οὐ σιγησομένης	ὅσα	μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν οἶδεν αὐτῷ.
[5, 1]	τε τειχῶν ὅσα καρτερὰ καὶ	ὅσα	μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον
[5, 1]	καὶ παρὰ τῇ διανοίᾳ κρατεῖν	ὅσα	παρ' αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι
[5, 7]	Σικιμιτῶν ἄρχων ξένος ὢν Ἀβιμελέχου	ὅσα	παροξύνειεν Γυάλης τὸν δῆμον πέμπων
[5, 1]	διασωθέντες πρὸς τοὺς οἰκείους ἐδήλωσαν	ὅσα	πράξαντες ἐπὶ τῆς πόλεως ἧκον:
[5, 1]	παροικούσης. Δανῖται δὲ τῆς κοίλης	ὅσα	πρὸς δυόμενον τέτραπται τὸν ἥλιον
[5, 7]	πέτρας τοῖς ξύλοις πῦρ ἐμβάλλουσιν	ὅσα	τε μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν ἔχει
[5, 1]	ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι δηλῶν καὶ στρατιὰν	ὅση	ποτὲ κατελπίσασα τῆς αὐτῶν δυνάμεως
[5, 8]	αὐταῖς τε φλιαῖς καὶ μοχλοῖς	ὅση	τε ἄλλη περὶ αὐταῖς ἦν
[5, 2]	τῆς φυλῆς γῆν καὶ λείαν	ὅσην	ἂν ἄγειν δυνηθῆτε” οἱ δὲ
[5, 9]	τῶν ὑπὸ τῆς ἑκυρᾶς κελευομένων	ὅσιον	ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ παραυτίκα μὲν
[5, 1]	ὅπλοις μετιόντες ὑμᾶς κατὰ λογισμὸν	ὅσιον	ποιησαμένους τὸν βωμόν, κατι δικαίως
[5, 6]	καὶ οὕτως πίνοντας εὐψύχους ὑπολαμβάνειν,	ὅσοι	δ' ἂν ἐσπευσμένως καὶ μετὰ
[5, 7]	καὶ Σικιμῖται πάντες οὕτως ἀπώλοντο:	ὅσοι	δὲ κατὰ τὴν χώραν σκεδασθέντες
[5, 1]	οἷς ἐξώλεις εἶναι δίκαιοι πάντες	ὅσοι	τοῦ Ἁβράμου γένους ὄντες νεωτέροις
[5, 1]	Ῥουβηλὶς φυλὴ καὶ Γαδὶς καὶ	ὅσοι	τῶν Μανασσητῶν αὐτοῖς συνείποντο βωμὸν
[5, 1]	ποταμοῦ μηκυνομένην ἔλαχεν, εὐρεῖαν δὲ	ὅσον	ἀπὸ Βεθήλων εἰς τὸ μέγα
[5, 1]	τὴν γερουσίαν καὶ τοῦ πλήθους	ὅσον	ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ
[5, 1]	ἐπισκευῆς ἕνεκα, τετραπόδων τε πλήθους	ὅσον	οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν ἦν προσγενομένου.
[5, 10]	αὐτὸς ἐπὶ τούτοις χαλεπῶς εἶχεν	ὅσον	οὐδέπω προσδοκῶν ἥξειν ἐκ θεοῦ
[5, 1]	αὐτοὺς εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας,	ὅσος	δ' ἂν ἄργυρος ᾖ καὶ
[5, 2]	δὲ καὶ νῦν ἔτι τούτων	ὀστᾶ	μηδὲν τοῖς ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοις
[5, 1]	κακῶς, παρακαλέσασα διὰ μνήμης ἔχειν,	ὅταν	ἐγκρατεῖς τῆς Χαναναίων γῆς καταστάντες
[5, 2]	χαλεπὰς εἶναι καὶ ἐπισφαλεῖς, ἀλλ'	ὅταν	ἐν κακουργίᾳ τολμηθῶσι. τῆς δὲ
[5, 1]	σώσειν αὐτὴν καὶ τὰ αὐτῆς,	ὅταν	τὴν πόλιν ἑλόντες φθείρωσι πάντας
[5, 2]	δυνηθεῖεν, τάς τε ἐπιορκίας οὐχ	ὅταν	ὑπὸ ἀνάγκης γένωνται χαλεπὰς εἶναι
[5, 1]	τῇ τε ἐκείνου προνοίᾳ μηδ'	ὅτε	ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺς καμούσῃ τῷ
[5, 1]	ὑπεδείκνυον: τὰς γὰρ ἐσθῆτας καινὰς	ὅτε	ἐξῄεσαν οὔσας ὑπὸ τοῦ χρόνου
[5, 9]	καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν κτῆσιν,	ὅτε	τὰ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἐστί,
[5, 2]	αἰτίους φυλακῆς ἀμελήσαντας τῶν θυγατέρων,	ὅτι	δὲ δεῖ τῆς ὀργῆς ἐπὶ
[5, 7]	οὐ γέλωτος ἕνεκα, φησί, λέγω,	ὅτι	δὲ πολλῶν ἀγαθῶν ἐκ Γεδεῶνος
[5, 1]	κατὰ Μακχίδα καὶ κολάζει πάντας.	ὅτι	δὲ τὸ μῆκος τῆς ἡμέρας
[5, 7]	ἐπ' αὐτῇ λύπης γενομένη πλὴν	ὅτι	κατὰ δίκην ἐπ' ἀνδρὸς εὐεργέτου
[5, 11]	παρατασσόμενοι κρατῶσι τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντες,	ὅτι	μείζων ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενος αὐτῶν
[5, 1]	ἡμᾶς συγγενείας ὅρον ὑπολαμβάνειν, μηδ'	ὅτι	μεταξὺ ποταμὸς οὗτός ἐστιν ἑτέρους
[5, 7]	προσίεται τὴν παράκλησιν αὐτῶν ἐγκαλῶν,	ὅτι	μὴ βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ τῶν
[5, 7]	Ἐφράνου φυλῆς ἐπ' αὐτὸν στρατευσάσης,	ὅτι	μὴ κοινώσαιτο τὴν ἐπ' Ἀμμανίτας
[5, 2]	καὶ Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος οὖσαν,	ὅτι	μὴ συμμαχήσειεν αὐτοῖς κατὰ τῶν
[5, 1]	τῷ λαῷ. ὁ δὲ χαίρων,	ὅτι	μηδεμία στρατολογεῖν αὐτοὺς ἀνάγκη μέλλει
[5, 10]	καλῶν, σήμαινέ τε πρὸς αὐτόν,	ὅτι	παρατυγχάνω. καὶ τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου
[5, 1]	ὅσα παρ' αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν,	ὅτι	τε τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ὑπαρχόντων
[5, 8]	εὕρασθαι καὶ λέγειν ἀξιούντων φησίν,	ὅτι	τὸ πάμβορον γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν
[5, 9]	βουλόμενος τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν,	ὅτι	τούτῳ παράγειν ἐφικτόν ἐστιν εἰς
[5, 1]	τινας ἀποβαλόντες ἐπὶ τούτοις ὡς	οὐ	βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ καὶ
[5, 7]	κατασκάψας εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν,	οὐ	γὰρ ἀντέσχε πρὸς τὴν πολιορκίαν,
[5, 10]	εἰπεῖν αὐτῷ τὸν προφήτην Ἠλίς,	οὐ	γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν λέγων,
[5, 1]	τῆς παρατροπῆς τῶν πατρίων ἐθῶν.	οὐ	γὰρ ἐδόκει τὴν συγγένειαν αὐτοὺς
[5, 1]	ῥεύματι καὶ οὔτε γεφύραις πορευτός,	οὐ	γὰρ ἔζευκτο τὸ πρότερον, βουλομένους
[5, 1]	ἀμυνώμεθα τῆς διαβολῆς ἐλεγχθείσης ἀληθοῦς.	οὐ	γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶς πείρᾳ τῆς
[5, 8]	ἐξιὼν μὴ λάθῃ. Σαμψὼν δέ,	οὐ	γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι,
[5, 7]	ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἀδικουμένῳ περιφανῶς:	οὐ	γὰρ ὄντα ὁμομήτριον αὐτοῖς ἀλλὰ
[5, 10]	ἠξίου λαλεῖν ἐπὶ τοῖς χρωμένοις:	οὐ	γὰρ ὑστερήσειν αὐτὸν ἐφ' οἷς
[5, 7]	ἐνόντος πυρὸς διαφθαρεῖεν. ταῦτα δ'	οὐ	γέλωτος ἕνεκα, φησί, λέγω, ὅτι
[5, 8]	κατ' αὐτὸ διαφέρον. παίδων δ'	οὐ	γινομένων αὐτῷ δυσφορῶν ἐπὶ τῇ
[5, 2]	ὀμωμοσμένων ὡς ὑπ' ὀργῆς ὀμόσαντες	οὐ	γνώμῃ καὶ κρίσει, τῷ δὲ
[5, 1]	δεινὸν ὑπονοοῦντες, Ἰησοῦν μὲν παρακαλεῖν	οὐ	διέγνωσαν: οὐδὲ γὰρ τεύξεσθαί τινος
[5, 8]	ἐπὶ τὴν φυλήν. τῶν δ'	οὐ	δικαίως λεγόντων τιμωρίαν αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι
[5, 6]	ἐν κοίλῳ τινὶ χαράδραις περιειλημμένῳ	οὐ	δυναμέναις διαπερᾶναι χωρίῳ καὶ περιστάντες
[5, 1]	καὶ ἀμύνειν αὐτοῖς ὑπὸ μονώσεως	οὐ	δυνάμενοι τοιαύτης δὲ τῆς συμφορᾶς
[5, 8]	τῶν δ' ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας	οὐ	δυναμένων ἐξευρεῖν τὸ νοούμενον παρακαλούντων
[5, 8]	ἢ χρὴ ἐπὶ τούτῳ φρονῶν	οὐ	κατὰ θεοῦ συνεργίαν ἔλεγε τοῦτο
[5, 1]	δι' ὃν καὶ ὕποπτοι γεγόνασιν,	οὐ	κατὰ θρησκείαν ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ
[5, 1]	μεγάλην καὶ δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν	οὐ	κατὰ τὸ οἰκεῖον τῶν ἀπολωλότων,
[5, 1]	πέραν βωμὸν ἱδρῦσθαι τοὺς ἀπολυθέντας	οὐ	μεθ' ἧς ἐκεῖνοι γνώμης ἀνέστησαν
[5, 2]	τιμωρίαν αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας μὲν	οὐ	νόμιμα, γενομένους δὲ δικαίους ἀντ'
[5, 5]	δέδωκεν ὁ θεός, ἐγὼ δὲ	οὐ	παραιτοῦμαι” καὶ συναριθμήσαντες μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο
[5, 7]	πολεμούμενοι καλούμενοί τε πρὸς συμμαχίαν	οὐ	παρεγένοντο δέον καὶ πρὸ δεήσεως
[5, 1]	ἂν δ' ἐπιμένητε τοῖς ἡμαρτημένοις,	οὐ	περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ τῶν νόμων
[5, 9]	Βοάζου θεραπαινίσιν. (Ἐλθών τε μετ'	οὐ	πολλὰς ἡμέρας καὶ Βόαζος ἤδη
[5, 7]	ἔτη τρία τὸν Ἀβιμέλεχον. (Μετ'	οὐ	πολὺ δὲ τῆς ἑορτῆς Σικιμῖται,
[5, 1]	πόλει Γαλιλαίας τῆς ἄνω Κεδέσης	οὐ	πόρρω: Γαλιλαίων δ' ἐστὶ καὶ
[5, 3]	εἰς ἣν μετοικήσαιντο. οἱ δ'	οὐ	πόρρω τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ
[5, 1]	εἰς τὴν ὑπώρειον καὶ μαθὼν	οὐ	πόρρω τῶν Ἱεροσολύμων τοὺς Γεβεωνίτας
[5, 1]	νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ μέλλοντα πλὴν	οὐ	πρὸς τὸ μέγεθος τῆς παρανομίας
[5, 7]	τὴν ἰδίαν ἡγεμονίαν. ὁ δ'	οὐ	προσίεται τὴν παράκλησιν αὐτῶν ἐγκαλῶν,
[5, 8]	λέγει ταῦθ' ἅπερ δεῖται, ὡς	οὐ	σιγησομένης ὅσα μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν
[5, 7]	ἤδη γινομένων τὸ ἀκριβὲς κατανοῶν	οὐ	σκιὰς ἔλεγε ταῦτ' εἶναι, λόχον
[5, 5]	νίκην ἀποσημήναντος. Βαράκου δὲ φαμένου	οὐ	στρατηγήσειν μὴ κἀκείνης αὐτῷ συστρατηγούσης
[5, 7]	λόχον δ' ἀνδρῶν. καὶ Ζάβουλος,	οὐ	σὺ μέντοι, φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν
[5, 7]	ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις	οὐ	τολμήσαντες εἰς χεῖρας ἐλθεῖν, ἐπὶ
[5, 10]	ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι παραγίνεται πρὸς αὐτόν.	οὐ	φαμένου δὲ καλέσαι τοῦ ἀρχιερέως
[5, 1]	ἐν μέσῳ οἱ ἱερεῖς ἕως	οὗ	διαβαίη τὸ πλῆθος καὶ τἀσφαλοῦς
[5, 11]	Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν κατέλιπε, παρ'	οὗ	διεδέξατο Ὄζις υἱὸς ὤν, μεθ'
[5, 9]	ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον εὐτυχέστερον αὐταῖς	οὗ	διημαρτήκεσαν παισὶ τοῖς αὐτῆς γαμηθεῖσαι
[5, 1]	Ἀκκαρῶνος ἕως τοῦ ὄρους, ἐξ	οὗ	ἡ Ἰούδα ἦρκτο φυλή. (Καὶ
[5, 11]	Ἠλὶς ἔσχε τὴν ἱερωσύνην, περὶ	οὗ	νῦν ὁ λόγος, καὶ τὸ
[5, 1]	αὐτῶν παρήγαγεν εἰς τὸν βίον:	οὗ	τῆς θρησκείας ἐπιμελεῖσθε καὶ πολιτείας,
[5, 2]	καὶ τὰς γερουσίας οὐκ ἀπεδείκνυσαν	οὐδ'	ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν τῶν πρότερον
[5, 1]	ὄντας αὐτοῖς ἐπὶ συμμαχίαν παρεκάλουν,	οὐδ'	αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον λέγοντες,
[5, 1]	ὑπελθούσης οὐδένα ὑπονοήσαντες δόλον ἀπῆλθον	οὐδ'	ἐρευνήσαντες τὸ καταγώγιον. ἐπεὶ δ'
[5, 7]	τυγχάνει. (Ἀψανοῦς δ' οὕτως ἀποθανόντος	οὐδ'	ὁ μετ' αὐτὸν παραλαβὼν τὴν
[5, 8]	τὸν Μάνωχον. ὁ δὲ θεασάμενος	οὐδ'	οὕτως ἐπαύετο τῆς ὑπονοίας ἠξίωσέ
[5, 1]	ἕνεκα, τετραπόδων τε πλήθους ὅσον	οὐδὲ	ἀριθμῷ μαθεῖν ἦν προσγενομένου. (Μετὰ
[5, 8]	μηδέ τινων αὐτῷ δεῖσθαι φήσαντος,	οὐδὲ	γὰρ κατὰ χρείαν ταῦτα εὐαγγελίσασθαι
[5, 1]	Ἰησοῦν μὲν παρακαλεῖν οὐ διέγνωσαν:	οὐδὲ	γὰρ τεύξεσθαί τινος τῶν μετρίων
[5, 8]	χρωμένοις” καὶ ὁ Σαμψὼν εἶπεν	οὐδὲ	γυναικὸς εἶναί τι δολερώτερον, ἥτις
[5, 3]	εἰς τὸ ὄρος ἠνάγκασαν συμφυγεῖν	οὐδὲ	ὀλίγον αὐτοῖς ἐπιβατὸν τοῦ πεδίου
[5, 9]	δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆς αἱ νύμφαι,	οὐδὲ	παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν ἐδύνατο,
[5, 2]	ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον καὶ ταῦτα	οὐδὲ	πόρρω πολεμίων ὄντας, τοῦ καιροῦ
[5, 8]	κόμας αὐτοῦ ἐμήνυσεν. ὡς δ'	οὐδὲ	τούτου γενομένου ἀληθὲς ηὑρίσκετο, δεομένης
[5, 4]	πολλοὺς αὐτῶν ἀναιροῦσι, διέφυγέ τε	οὐδεὶς	τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ οἱ
[5, 1]	ἤδη παρεληλύθει καὶ Χαναναίων οὐκέτ'	οὐδεὶς	ὑπολέλειπτο πλὴν εἰ μή τινες
[5, 1]	δακρύοις ἦσαν καὶ πένθει τροφῆς	οὐδεμίαν	ἐπιζήτησιν ποιούμενοι, μειζόνως δὲ τὸ
[5, 2]	οὐκ ἀπεδείκνυσαν οὐδ' ἀρχὴν ἄλλην	οὐδεμίαν	τῶν πρότερον νενομισμένων, ἦσαν δὲ
[5, 1]	τοῖς Χαναναίων κακοῖς προσκεχωρηκότας. ἀλλ'	οὐδὲν	ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντες καὶ μὴ
[5, 2]	δ' Ἐφρὰν πολιορκοῦσα Βήθηλα τέλος	οὐδὲν	ἄξιον τοῦ χρόνου καὶ τῶν
[5, 1]	ταῖς οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ'	οὐδὲν	αὐτούς, ἀλλὰ πάντες ἀπώλλυντο ἄχρι
[5, 9]	τοῖς ποσίν. ἡ δέ, πρὸς	οὐδὲν	γὰρ ἀντιλέγειν τῶν ὑπὸ τῆς
[5, 5]	τὸν βίον. ~(Ἰσραηλῖται δὲ πάλιν,	οὐδὲν	γὰρ ἐπὶ διδαχῇ τοῦ κρείττονος
[5, 7]	τοὺς ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες, ὃν πυρὸς	οὐδὲν	διοίσειν. καὶ ὁ μὲν ταῦτα
[5, 7]	δὲ γυναῖκας ἠγμένος. πράξας δ'	οὐδὲν	ἐν τῷ ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ
[5, 1]	μόνον τῶν ἱερέων, τούτου γὰρ	οὐδὲν	ἐποίησαν περισσότερον, ἀνέζευξαν εἰς τὸ
[5, 8]	αὐτὸν ἰσχυροῦ κατασχόντος κατανοῶν ὡς	οὐδέν	ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ θεῷ
[5, 1]	ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν	οὐδὲν	ἐφ' ᾧ μὴ χάριν ὑμῖν
[5, 8]	ἀπολέσειν, ἐπεὶ καὶ τοῦτο ποιήσασα	οὐδὲν	ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι τὰς κόμας
[5, 1]	ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι τοῦ σωφρονεῖν,	οὐδὲν	κωλύει πάλιν τὴν γῆν ὑμᾶς
[5, 3]	Χαναναῖοι καταφρονήσαντες αὐτῶν συνεποιήσαντο δύναμιν,	οὐδὲν	μὲν αὐτοὶ πείσεσθαι προσδοκῶντες, ὡς
[5, 7]	ἀναστρέφων δὲ συμφορᾷ περιπίπτει κατ'	οὐδὲν	ὁμοίᾳ τοῖς κατωρθωμένοις αὐτῷ: ὑπήντησε
[5, 1]	πόλις ἦν ἀνάπλεως καὶ διέφυγεν	οὐδέν.	τὴν δὲ πόλιν ἐνέπρησαν ἅπασαν
[5, 4]	ἐν Ἱεριχοῦντι βασίλειον ταύτην ἀποδείξας	οὐδὲν	τῆς εἰς τὸ πλῆθος κακώσεως
[5, 2]	τῷ τρόπῳ νομίζων. ὡς δ'	οὐδὲν	τῆς σπουδῆς τῆς ἐπὶ τὴν
[5, 2]	διὰ σωμάτων μεγέθη καὶ μορφὰς	οὐδὲν	τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις παραπλησίας παράδοξον
[5, 2]	ἔμελλον, αἱ δὲ μετὰ παιδιᾶς	οὐδὲν	ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων ἀφυλάκτως ὥδευον:
[5, 8]	κομίσειεν αὐτῇ. καὶ ὁ μὲν	οὐδὲν	ὑφορώμενος δολερὸν σημαίνει τὸ πᾶν,
[5, 1]	τῆς γυναικὸς οὕτως αὐτοὺς ὑπελθούσης	οὐδένα	ὑπονοήσαντες δόλον ἀπῆλθον οὐδ' ἐρευνήσαντες
[5, 1]	τὰς εἰς τὸν ποταμὸν φερούσας	οὐδενὶ	γνωρίσματι περιετύγχανον, παύονται τοῦ πονεῖν.
[5, 10]	καὶ πρὸς τὸ θεῖον ἀσεβεῖς	οὐδενὸς	ἀπείχοντο παρανομήματος, καὶ τὰ μὲν
[5, 2]	τῶν βεβιασμένων κακῶς διατεθέντες πρότερον	οὐδενὸς	τοιούτου πεῖραν εἰληφότες, ὑπ' ὀργῆς
[5, 10]	ἐπὶ τούτοις χαλεπῶς εἶχεν ὅσον	οὐδέπω	προσδοκῶν ἥξειν ἐκ θεοῦ τιμωρίαν
[5, 7]	διαφεύγει μὲν ἀπὸ τῆς πέτρας	οὐθείς,	ἀλλ' ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις
[5, 10]	δὲ δώροις ὑπαγόμενοι: τυραννίδος δ'	οὐθὲν	ἀπέλειπεν ὁ βίος αὐτῶν. ὅ
[5, 1]	προύπεμπε δ' αὐτοὺς ὁ λαὸς	οὐκ	ἀδακρυτὶ καὶ μόλις ἀλλήλων ἀπελύθησαν.
[5, 7]	θεῷ. τῇ δὲ τὸ συμβησόμενον	οὐκ	ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ τοῦ
[5, 1]	ἀπάτης αὐτοῖς ἐνεκάλει. τῶν δ'	οὐκ	ἄλλην ἀφορμὴν σωτηρίας ἔχειν ἢ
[5, 1]	σωτηρίας, ἁλοῦσαν γὰρ ἀποκρύπτουσαν αὐτοὺς	οὐκ	ἂν διαφυγεῖν τὴν ἐκ τοῦ
[5, 1]	πέσοι τῶν σῶν, σύ τε	οὐκ	ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοις αἰτίαν καὶ
[5, 2]	ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι, καὶ τὰς γερουσίας	οὐκ	ἀπεδείκνυσαν οὐδ' ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν
[5, 7]	τῆς ἐπὶ τῷ ἄρχεσθαι φροντίδος	οὐκ	ἀπελείπετο, ἐδόκει δ' αὐτοῖς ἀμπέλῳ
[5, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν. Γεδεὼν δὲ	οὐκ	ἀπηγορεύκει πονῶν, ἀλλὰ διώξας μετὰ
[5, 1]	καρπῶν ἐκτροφήν τε καὶ κάλλος	οὐκ	ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ. καὶ διὰ τοῦτο
[5, 8]	γενομένην, πάλαι δ' ἦν ἀνώνυμον,	οὐκ	ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων τῶν Παλαιστίνων, ἀλλ'
[5, 1]	ἐπί τινι πηγῇ τῆς πόλεως	οὐκ	ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸς πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο
[5, 5]	κελεύσαντος καὶ στρατοπεδεύονται τῶν πολεμίων	οὐκ	ἄπωθεν. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας καὶ
[5, 6]	ὢν καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος	οὐκ	αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ
[5, 2]	ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ' αὐτῶν φησιν, ἀλλ'	οὐκ	εἰς τὸ πᾶν ἄρα λήσεσθαι
[5, 1]	δὲ πιστεύσας οἷς ἔλεγον, ὡς	οὐκ	εἰσὶ τοῦ Χαναναίων ἔθνους, ποιεῖται
[5, 5]	τὸ κρύος χρῆσθαι τοῖς ξίφεσιν	οὐκ	εἶχον. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας ἧττόν
[5, 9]	τὰ κατ' αὐτὴν ἐπυνθάνετο χωρεῖν.	οὐκ	ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆς αἱ
[5, 2]	ἔρημον. οἱ δὲ πρέσβεις ὡς	οὐκ	ἐκείνοις τῆς συμφορᾶς μόνοις γεγενημένης
[5, 1]	τινας γεωμετρίας ἐπιστήμονας, οὓς τἀληθὲς	οὐκ	ἔμελλε λήσεσθαι διὰ τὴν τέχνην,
[5, 2]	καὶ ἑβδομήκοντα βασιλέων πρᾶξαι πρότερον	οὐκ	ἐνετράπην. καὶ ζῶντα μὲν κομίζουσιν
[5, 2]	ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώς, ὡς	οὐκ	ἐξ ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν παράσχοι
[5, 9]	ἀγχιστείαν, οὐκοῦν, φησὶν ὁ Βόαζος,	οὐκ	ἐξ ἡμισείας δεῖ μεμνῆσθαι τῶν
[5, 7]	ἂν μὴ σωφρονῶσιν. ὡς δ'	οὐκ	ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν αὐτοῖς ἐλθοῦσι
[5, 8]	μεῖναι παρακαλοῦντος καὶ ξενίων μετασχεῖν	οὐκ	ἐπένευσε, πεισθεὶς δ' ὅμως λιπαροῦντος
[5, 1]	δὲ ταῦτα ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν	οὐκ	ἐπεξῄεσαν οἱ Χαναναῖοι τειχήρεις δ'
[5, 7]	Ἀβιμελέχῳ κακίαν ἐπεκάλεις; τί οὖν	οὐκ	ἐπιδεικνύεις τὸ τῆς ἀρετῆς μέγεθος
[5, 1]	τὰς τῶν Χαναναίων πόλεις ὁρῶν	οὐκ	εὐαλώτους ὑπό τε τῶν χωρίων
[5, 3]	πολεμεῖν ὄντες ἱκανοὶ γῆν τε	οὐκ	ἔχοντες ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν
[5, 1]	λαμβάνουσι τὸν Ἄχαρον: ὁ δ'	οὐκ	ἔχων ἔξαρνος εἶναι τοῦ θεοῦ
[5, 1]	νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν,	οὐκ	ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ θείαν
[5, 1]	τῆς δὲ ἀρᾶς τὸ θεῖον	οὐκ	ἠμέλησεν, ἀλλ' ἐν τοῖς ὑστέροις
[5, 9]	πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν	οὐκ	ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ πᾶν ὅ
[5, 2]	καὶ τὰ φίλα. τῷ δ'	οὐκ	ἤρεσεν ἡ γνώμη παρ' ἀλλοφύλοις
[5, 2]	καὶ τῆς πολιτείας τῶν νόμων	οὐκέτ'	ἦσαν ἀκριβεῖς ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ'
[5, 8]	κόμης αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖς πολεμίοις	οὐκέτ'	ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν ἔφοδον
[5, 1]	πέμπτον ἤδη παρεληλύθει καὶ Χαναναίων	οὐκέτ'	οὐδεὶς ὑπολέλειπτο πλὴν εἰ μή
[5, 9]	συγχωρούντων τῶν νόμων κατὰ ἀγχιστείαν,	οὐκοῦν,	φησὶν ὁ Βόαζος, οὐκ ἐξ
[5, 7]	πρὸς τὸν δῆμον. ὅ τε	οὖν	Ἀβιμέλεχος ἐκάθισεν ἐνεδρεύων καὶ ὁ
[5, 4]	μὴ δῷ καιρίαν πληγήν. ἀνίστησιν	οὖν	αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν ἔχειν ἐκ
[5, 10]	θεῷ προφήτην γενησόμενον: κόμη τε	οὖν	αὐτῷ ἀνεῖτο καὶ ποτὸν ἦν
[5, 6]	τοὺς πολεμίους ἀξιόμαχος. ἵνα μάθωσιν	οὖν	βοηθείας τῆς αὐτοῦ τὸ ἔργον,
[5, 6]	παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ στρατηγοῦντος. (Τοῦτ'	οὖν	διηγούμενος ὁ Γεδεὼν τισὶ τῶν
[5, 1]	πρὸς αὐτῶν ἐπίτηδες ἔλαβον. στάντες	οὖν	εἰς μέσους ἔλεγον, ὡς πεμφθεῖεν
[5, 1]	ἄμυναν ἀχρείου γεγονότος: ἀνῃροῦντο δ'	οὖν	ἐν ταῖς ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι καὶ
[5, 7]	εἰ μὴ πάντας ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν	οὖν	ἐπὶ Θήβας καὶ τὴν μὲν
[5, 11]	παρακεχωρηκότος διὰ τὸ γῆρας. θάρσος	οὖν	ἐπιγίνεται πολὺ τοῖς Ἑβραίοις ὡς
[5, 5]	ἐπιτάξαι τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι μὲν	οὖν	ἔτη ταῦτα πάσχοντες ἤνυσαν μήτε
[5, 2]	δόξαντας ἀδικεῖν στρατιὰν ἀγαγεῖν: καλῶς	οὖν	ἔχει τῷ νόμῳ πειθομένους πρὸς
[5, 11]	ταύτην συνέβαινεν εἶναι. παρῆν τε	οὖν	ἡ κιβωτὸς καὶ οἱ τοῦ
[5, 2]	προτέραν εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν μὲν	οὖν	ἡ φυλὴ κινδυνεύσασα τελέως ἐκφθαρῆναι
[5, 1]	Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν, τῆς μὲν	οὖν	Ἰούδα φυλῆς Ἰέβρωνα, Σίκιμα δὲ
[5, 5]	καὶ συλλήψεσθαι τὸν θεόν. (Συνῄεσαν	οὖν	καὶ προσμιγέντων ὄμβρος ἐπιγίνεται μέγας
[5, 7]	οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ τε	οὖν	καρπὸς μετὰ ἀσφαλείας συνάγεται καὶ
[5, 9]	εἴκοσι γενεὰς ἀνδρῶν. τὰ μὲν	οὖν	κατὰ Ῥούθην ἀναγκαίως διηγησάμην ἐπιδεῖξαι
[5, 1]	τοῖς ὅπλοις κρείττονα. τινὰ μὲν	οὖν	κατὰ τὰς ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε
[5, 9]	αὐτῷ καὶ παῖδας ἤδη. μαρτυράμενος	οὖν	ὁ Βόαζος τὴν γερουσίαν ἐκέλευε
[5, 2]	ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν. οὗτος μὲν	οὖν	ὁ πόλεμος οὕτως παύεται. ~(Ὅμοια
[5, 9]	πάτριον γῆν καταλιπούσας. ἡ μὲν	οὖν	Ὀρφᾶ μένει, τὴν δὲ Ῥούθην
[5, 7]	φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν ἐπεκάλεις; τί	οὖν	οὐκ ἐπιδεικνύεις τὸ τῆς ἀρετῆς
[5, 3]	τὰς πόλεις ἠξίουν. ἅρματά τε	οὖν	παρεσκευάζοντο καὶ τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν
[5, 10]	ὁ βίος αὐτῶν. ὅ τε	οὖν	πατὴρ αὐτὸς ἐπὶ τούτοις χαλεπῶς
[5, 7]	ἔτρεφεν αὐτὸς μισθοφόρων. πρὸς τοῦτον	οὖν	πέμψαντες ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι
[5, 1]	ὅπλοις χωρεῖν ἐπ' αὐτούς. πέμπουσιν	οὖν	πρεσβευτὰς πρὸς αὐτοὺς Φινεέσην τὸν
[5, 2]	τοῖς ὅπλοις αὐτοὺς ἀμύνασθαι. πέμπουσιν	οὖν	πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν
[5, 5]	τρισχιλίων δὲ ἁρμάτων ηὐπόρει. ταύτης	οὖν	στρατηγὸς τῆς δυνάμεως Σισάρης τιμῆς
[5, 4]	καὶ πρὸς ἄριστον τετραμμένων. δοὺς	οὖν	τὰ δῶρα τῷ Ἐγλῶνι ὁ
[5, 8]	τὸν λόγον τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ	οὖν	τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, καθ' ἣν
[5, 6]	τὸ σὺν αὐτῷ στρατιωτικόν. ἐπεὶ	οὖν	τὴν μᾶζαν φῂς ἰδεῖν τὰς
[5, 2]	ταῦτα διὰ Φινεέσου προφητεύσαντος. (Ποιήσαντες	οὖν	τὴν στρατιὰν δύο μέρη τὴν
[5, 1]	παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡς	οὖν	τῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας καὶ
[5, 1]	μὴ χάριν ὑμῖν οἴδαμεν. χαίροντας	οὖν	ὑμᾶς ἐπὶ τὰς κληρουχίας ἀπολύομεν
[5, 1]	καμοῦσαν αὖθις βραδυτέραν. χάριν τε	οὖν	ὑμῖν ὧν συνήρασθε κινδύνων καὶ
[5, 10]	θεαίτητον ἄν τις εἴποι. παρῆσαν	οὖν	ὑπὲρ τῆς τοῦ παιδὸς θύσοντες
[5, 8]	καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματος ἀνιὼν εἰς	οὐρανὸν	αὐτοῖς φανερὸς ἦν. Μανώχην δὲ
[5, 8]	συλλαβὼν τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ τῶν	οὐρῶν	ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν εἰς
[5, 1]	ἥλιον παρ' αὐτῇ δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν,	οὓς	εἰ φοβεροὶ τῇ πόλει δοκοῦσιν,
[5, 7]	ἄρρενες αἱ λοιπαὶ δὲ θυγατέρες,	οὓς	καὶ πάντας ζῶντας κατέλιπε τὰς
[5, 1]	πρέσβεις πρὸς Ἰησοῦν φιλίαν σπεισομένους	οὓς	μάλιστα τῶν πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς
[5, 1]	παραδοὺς αὐτοῖς τινας γεωμετρίας ἐπιστήμονας,	οὓς	τἀληθὲς οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι διὰ
[5, 2]	ὕβρεως αὐτός τε μηδὲν ἀδικήσειν	οὓς	ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ νομίζων.
[5, 10]	γίνονται, τὴν δ' ἑτέραν ἄτεκνον	οὖσαν	ἀγαπῶν διετέλει. ἀφικομένου δὲ μετὰ
[5, 1]	τε καὶ τῇ Ἀραβίᾳ πρόσορον	οὖσαν.	Βενιαμῖται δὲ τὴν ἀπὸ Ἰορδάνου
[5, 6]	τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν αὐτῷ φίλαυτον	οὖσαν	ἐδήλου καὶ πρὸς τοὺς ἀρετῇ
[5, 8]	ἁρπασάμενος ὄνου σιαγόνα παρὰ ποσὶν	οὖσαν	εἰς τοὺς πολεμίους ὤσατο καὶ
[5, 1]	ἐπετέτραπτο τῆς Χαναναίων γῆς ἕβδομον	οὖσαν	μέρος, ὑπεμίμνησκεν ἃ ὑπέσχοντο Μωυσεῖ,
[5, 2]	ὡς καὶ Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος	οὖσαν,	ὅτι μὴ συμμαχήσειεν αὐτοῖς κατὰ
[5, 3]	πρῶτον μὲν τὴν παρ' αὐτοῖς	οὖσαν	φρουρὰν τοῦ Χουσαρσάθου διαφθείρει, προσγενομένων
[5, 1]	γὰρ ἐσθῆτας καινὰς ὅτε ἐξῄεσαν	οὔσας	ὑπὸ τοῦ χρόνου τῆς ὁδοιπορίας
[5, 8]	τῶν ἀνθρώπων προσάπτειν ἥττονι ἁμαρτημάτων	οὔσῃ,	μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ τὴν εἰς
[5, 7]	τῆς ἐπὶ τοῖς καρποῖς οἰκείας	οὔσης	ἀπολαύειν οὐχ ὑπ' ἄλλων ἔξωθεν
[5, 7]	αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν ὡς πατρῴας	οὔσης	ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ ὁ Ἰαφθᾶς,
[5, 7]	ἐκπικραινόμενος. (Καί ποτε δημοτελοῦς Σικίμοις	οὔσης	ἑορτῆς καὶ τοῦ πλήθους παντὸς
[5, 2]	φυλῆς τῆς Βενιαμίτιδος ἤδη ὀψίας	οὔσης.	καὶ μηδενὸς ἐπὶ ξενίαν τῶν
[5, 8]	τοῦ πότου προβάντος καὶ παιδιᾶς	οὔσης,	οἷα φιλεῖ παρὰ τοὺς τοιούτους
[5, 8]	κόμη τῷ Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆς	οὔσης	τοῖς Παλαιστίνοις δημοτελοῦς καὶ τῶν
[5, 2]	καὶ τοῖς ἐν ταῖς ἐνέδραις	οὖσι	τὸ σημεῖον αἴρουσιν ὃ συνέκειτο.
[5, 7]	τριάκοντα, ἤλαυνέ τε σὺν αὐτοῖς	οὖσιν	ἑβδομήκοντα πᾶσιν ἱππάζειν ἀρίστοις γεγενημένοις,
[5, 1]	ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντος	οὔτ'	ἔστιν οὐδὲν ἐφ' ᾧ μὴ
[5, 1]	τι βουληθείητε κατ' ἀμοιβὴν πρόθυμον.	οὔτε	γὰρ ὧν Μωυσῆς προεῖπεν ἀπελείφθητε
[5, 1]	ὁ ποταμὸς τῷ ῥεύματι καὶ	οὔτε	γεφύραις πορευτός, οὐ γὰρ ἔζευκτο
[5, 8]	λέοντος ἀηδέστερόν τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν	οὔτε	ἥδιον μέλιτος χρωμένοις” καὶ ὁ
[5, 7]	τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον	οὔτε	θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ
[5, 2]	ἂν δυνηθεῖεν ἡμῶν οὔτε προτρεπομένων	οὔτε	κωλυόντων. πρὸς δὲ τοὺς πατέρας
[5, 7]	δόξαν, πρῶτον μὲν ἔλεγεν, ὡς	οὔτε	λάθοιεν αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι
[5, 8]	δῦναι τὸν ἥλιον συνελθόντες φασίν,	οὔτε	λέοντος ἀηδέστερόν τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν
[5, 7]	διελθόντα θύσας τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν	οὔτε	νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν
[5, 3]	τοῦ πεδίου καταλιπόντες. οἱ δ'	οὔτε	πολεμεῖν ὄντες ἱκανοὶ γῆν τε
[5, 2]	Βενιαμίτας ἃς ἂν δυνηθεῖεν ἡμῶν	οὔτε	προτρεπομένων οὔτε κωλυόντων. πρὸς δὲ
[5, 7]	ἀποκρινάμενος δὲ ὁ Ἰαφθᾶς, ὡς	οὔτε	τῆς Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις αὐτῶν
[5, 2]	ἐκείνων ἀποθανεῖν. οἱ δὲ Γαβαηνοὶ	οὔτε	τοὺς νεανίσκους ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν
[5, 2]	ὥστε πάντας διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων.	οὗτοι	δὲ συστραφέντες καὶ πυκνώσαντες ἑαυτοὺς
[5, 10]	ἦσαν Ὁφνίης τε καὶ Φινεέσης.	οὗτοι	καὶ πρὸς ἀνθρώπους ὑβρισταὶ γενόμενοι
[5, 2]	δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντες. καὶ	οὗτοι	μὲν οὕτως γαμήσαντες ἐπ' ἔργα
[5, 7]	χώραν σκεδασθέντες διέφυγον τὸν κίνδυνον,	οὗτοι	πέτραν ὀχυρὰν εὑρόντες ἐπ' αὐτῆς
[5, 11]	γίνεται, ἣν δ' ἐφοβοῦντο ἧτταν	οὗτοι	ταύτην Ἑβραῖοι παθόντες ἔγνωσαν αὐτοὺς
[5, 8]	συντυχόντας, Παλαιστῖνοι δ' εἰσὶ καὶ	οὗτοι,	τὸν δὲ γάμον ἐκεῖνον παραιτεῖται
[5, 5]	Ἀβίτω τοῦ Χαναναίων βασιλέως δουλοῦνται.	οὗτος	γὰρ ἐξ Ἀσώρου πόλεως ὁρμώμενος,
[5, 2]	δωρεὰν ἔδοσαν κατὰ Μωυσέος ἐντολάς:	οὗτος	δ' ἦν τῶν κατασκόπων εἷς
[5, 7]	ἀδελφοὺς πλὴν Ἰωθάμου: σώζεται γὰρ	οὗτος	διαφυγεῖν εὐτυχήσας. Ἀβιμέλεχος δὲ εἰς
[5, 7]	τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων ἀρχὰς ἐγκεχειρισμένους.	οὗτος	δύο καὶ εἴκοσι ἔτη τὴν
[5, 1]	ὑπολαμβάνειν, μηδ' ὅτι μεταξὺ ποταμὸς	οὗτός	ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε καὶ
[5, 1]	Βηθήλοις: στενώτατος δὲ ὁ κλῆρος	οὗτος	ἦν διὰ τὴν τῆς γῆς
[5, 1]	φώρια παρῆγεν εἰς μέσον. καὶ	οὗτος	μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ
[5, 2]	ἄλλα πάντα ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν.	οὗτος	μὲν οὖν ὁ πόλεμος οὕτως
[5, 1]	ἐν τῇδε τῇ ἐκκλησίᾳ κειμένης	οὕτω	βουλεύεσθε, λόγοις ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες
[5, 1]	καὶ λόγοις ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας	οὕτω	ποιήσασθαι τὴν πρεσβείαν, ἵνα τὴν
[5, 9]	γεγονόσι. περὶ μέντοι τοῦ παντὸς	οὕτω,	φησίν, ἔσται, ἐρωτᾶν> τὸν ἔγγιστά
[5, 7]	τῇ πατρίδι τυγχάνει. (Ἀψανοῦς δ'	οὕτως	ἀποθανόντος οὐδ' ὁ μετ' αὐτὸν
[5, 7]	σπείρας προῆγε. καὶ Σικιμῖται πάντες	οὕτως	ἀπώλοντο: ὅσοι δὲ κατὰ τὴν
[5, 8]	τῶν Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται μὲν	οὕτως	αὐτοῖς ὁ καρπός, Παλαιστῖνοι δὲ
[5, 1]	διωχθέντας. οἱ δὲ τῆς γυναικὸς	οὕτως	αὐτοὺς ὑπελθούσης οὐδένα ὑπονοήσαντες δόλον
[5, 1]	τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν	οὕτως	ἀφ' ἑνὸς τῶν Χαναναίου παίδων
[5, 2]	εἴχοντο ἐξαναστάντες. καὶ οὗτοι μὲν	οὕτως	γαμήσαντες ἐπ' ἔργα τῆς γῆς
[5, 1]	νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ'	οὕτως	ἐκρίνατε αὐτῶν μεταλαμβάνειν. γέγονε δὲ
[5, 8]	Μάνωχον. ὁ δὲ θεασάμενος οὐδ'	οὕτως	ἐπαύετο τῆς ὑπονοίας ἠξίωσέ τι
[5, 9]	κτῆσιν, ὅτε τὰ πρὸς αὐτὴν	οὕτως	ἐστί, μένειν αὐτόθι παρεκάλει καὶ
[5, 1]	τε τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν	οὕτως	ἔχουσαν πρὸς αὐτοὺς παρεκάλει καὶ
[5, 3]	ὀκτώ, μεθ' ἃ τῶν κακῶν	οὕτως	ἠλευθερώθησαν. (Τῆς Ἰούδα φυλῆς τις
[5, 1]	Χαναναίου φέροντα τὴν ἐπωνυμίαν διεῖλεν	οὕτως	Ἰησοῦς καὶ τὴν γῆν ταῖς
[5, 1]	λήσειν νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας	οὕτως	καὶ τὸν θεόν. (Ἐκλήθη δὲ
[5, 5]	ἐπεδείκνυε τῇ γῇ προσηλωμένον. καὶ	οὕτως	μὲν ἡ νίκη αὕτη περιέστη
[5, 1]	συμβεβηκὸς εἶχον ἀχθόμενοι. (Βλέπων δὲ	οὕτως	ὁ Ἰησοῦς τήν τε στρατιὰν
[5, 2]	οὗτος μὲν οὖν ὁ πόλεμος	οὕτως	παύεται. ~(Ὅμοια δὲ τούτοις παθεῖν
[5, 2]	αὐτῶν συνεχώρησαν φόρους τελεῖν. καὶ	οὕτως	παυσάμενοι πάντες οἱ μὲν τοῦ
[5, 6]	καὶ τοὺς μὲν κατακλιθέντας καὶ	οὕτως	πίνοντας εὐψύχους ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ'
[5, 2]	αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ μὲν	οὕτως	προδοὺς σώζεται μετὰ τῶν οἰκείων,
[5, 2]	γερουσία πείσασα μὴ δεῖν ὀξέως	οὕτως	πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον
[5, 10]	τοῦ προφήτου πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ'	οὕτως	τὰ περὶ τοὺς Ἠλὶ παῖδας
[5, 2]	τῶν Βενιαμιτῶν πόλεις ταὐτὰ δρῶσιν,	οὕτως	τε ἦσαν παρωξυμμένοι, ὡς καὶ
[5, 1]	περὶ τῶν αὖθις δύσελπι διακείμενον	οὕτως	τῆς διανοίας ἔξελε. (Ταῦτα μὲν
[5, 1]	ἐν ταῖς μάχαις τὸν στρατὸν	οὕτως	τοῦ θεοῦ προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας παραδόξως
[5, 1]	τῷ ἱερῷ γραμμάτων. (Κατεστραμμένων δ'	οὕτως	τῶν περὶ τοὺς βασιλέας, οἳ
[5, 1]	τὸ πρότερον, βουλομένους τε γεφυροῦν	οὐχ	ἕξειν σχολὴν παρὰ τῶν πολεμίων
[5, 6]	θεοῦ κελεύσαντος: τὴν δὲ νίκην	οὐχ	ἧττον αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν ἢ
[5, 1]	ταύτης ἔλεγεν ἐν ταῖς ἀμοιβαῖς	οὐχ	ἥττονα φανήσεσθαι, δωρεῖται δ' αὐτὴν
[5, 10]	ἐπὶ διακονίᾳ τοῦ θεοῦ δίαιταν	οὐχ	ὁμοίαν τοῖς ἰδιώταις ποιησόμενον. διατριβούσης
[5, 11]	ταῖς μέντοι γε ἑκατέρων προσδοκίαις	οὐχ	ὅμοιον ἀπήντησε τὸ ἔργον, ἀλλὰ
[5, 2]	ἡττημένος ἠτύχει τῶν παρ' ἐκείνης	οὐχ	ὁμοίων πειρώμενος. ἀλλοτρίως δ' αὐτῆς
[5, 2]	σῶσαι δυνηθεῖεν, τάς τε ἐπιορκίας	οὐχ	ὅταν ὑπὸ ἀνάγκης γένωνται χαλεπὰς
[5, 7]	τοῖς καρποῖς οἰκείας οὔσης ἀπολαύειν	οὐχ	ὑπ' ἄλλων ἔξωθεν προσγινομένης, τὰ
[5, 1]	τὸν θεόν: ἡμεῖς γὰρ εἶπεν	οὐχ	ὑπ' αὐθαδείας προήχθημεν ὥστε ταύτην
[5, 9]	ὑπ' ὄψιν τῶν φιλτάτων ἐρημίαν	οὐχ	ὑπομένουσα, δι' ἣν καὶ τῆς
[5, 1]	ἐν τῇ πόλει νομίζοντες, ἀλλ'	οὐχὶ	διανοίᾳ πολεμίων. ὡς δὲ γενομένης
[5, 1]	ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε καὶ	οὐχὶ	Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ ἅπαντές ἐσμεν
[5, 1]	ὑμῖν ὧν συνήρασθε κινδύνων καὶ	οὐχὶ	νῦν μόνον ἀλλ' ἀεὶ πάντως
[5, 1]	καὶ τοῖς πατρίοις ἐμμένειν, ἀλλ'	οὐχὶ	παραβάσεως ἀρχήν, ὡς ὑπονοεῖτε. μάρτυς
[5, 7]	μᾶλλον τῆς Ἀμμανίτιδος αὐτοῖς ἔχειν	ὀφείλουσι	παρεθείσης, δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ καὶ
[5, 8]	οἱ δ' ἐκκόψαντες αὐτοῦ τοὺς	ὀφθαλμοὺς	δεδεμένον ἄγειν παρέδοσαν. (Προιόντος δὲ
[5, 9]	πορεύεσθαι πρὸς τὴν ἑκυρὰν πρὶν	ὀφθῆναί	τισιν αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον
[5, 10]	τῷ ἀρχιερεῖ δύο παῖδες ἦσαν	Ὁφνίης	τε καὶ Φινεέσης. οὗτοι καὶ
[5, 8]	ἄγγελος διὰ τοῦ καπνοῦ ὥσπερ	ὀχήματος	ἀνιὼν εἰς οὐρανὸν αὐτοῖς φανερὸς
[5, 1]	αὐτοῖς συνείποντο βωμὸν ὑπὲρ τῆς	ὄχθης	ἱδρύονται τοῦ Ἰορδάνου, μνημεῖον τοῖς
[5, 1]	φρονήσαντες τὸν βωμὸν ἐπὶ τῆς	ὄχθης	τοῦ ποταμοῦ διαβάντες ἔστησαν. ὡς
[5, 1]	τοὺς Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων τε	ὄχλος	ἑάλω καὶ γυναικῶν καὶ θεραπείας
[5, 8]	Αἰτὰν κατῴκει, πέτρα δ' ἐστὶν	ὀχυρὰ	τῆς Ἰούδα φυλῆς. Παλαιστῖνοι δ'
[5, 7]	διέφυγον τὸν κίνδυνον, οὗτοι πέτραν	ὀχυρὰν	εὑρόντες ἐπ' αὐτῆς ἱδρύονται τειχίσαι
[5, 1]	πολιορκίας διὰ τὴν τῶν τειχῶν	ὀχυρότητα	καὶ τὴν ἐπὶ ταύτῃ τῶν
[5, 2]	ἡ καθύπερθεν αὐτοῖς αἱρεθῆναι τειχῶν	ὀχυρότητι	καὶ φύσει τοῦ χωρίου. (Ὅθεν
[5, 1]	ὑπολέλειπτο πλὴν εἰ μή τινες	ὀχυρότητι	τειχῶν διέφυγον. Ἰησοῦς δ' ἐκ
[5, 1]	τῶν χωρίων ἐν οἷς ἦσαν	ὀχυρότητος	καὶ τῆς τῶν τειχῶν ἰσχύος,
[5, 9]	ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ καὶ παρῆν	ὀψὲ	κομίζουσα μετὰ τῶν σταχύων: ἐτετηρήκει
[5, 5]	ἤλαυνε τῶν Χαναναίων ἄνεμος ταῖς	ὄψεσιν	αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς τοξείας
[5, 2]	(Οἱ δ' ὑπό τε τῆς	ὄψεως	καὶ τῆς ἀκοῆς τῶν βεβιασμένων
[5, 8]	τι σφαλερὸν αὐτοῖς ἐκ τῆς	ὄψεως	τοῦ θεοῦ γένοιτο, θαρσεῖν ἡ
[5, 2]	Γαβὰν φυλῆς τῆς Βενιαμίτιδος ἤδη	ὀψίας	οὔσης. καὶ μηδενὸς ἐπὶ ξενίαν
[5, 1]	διανοίᾳ πολεμίων. ὡς δὲ γενομένης	ὀψίας	ὑποχωροῦσιν εἴς τι καταγώγιον τοῦ
[5, 11]	τῆς κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς	ὄψιν	αὐτῷ μὴ παραγίνεσθαι. Φινεέσης δὲ
[5, 6]	σημαίνειν ὄλεθρον τοῦ στρατοῦ τὴν	ὄψιν	ἔκρινε λέγων, ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ
[5, 2]	μὴ τολμᾶν ὑπ' αἰσχύνης εἰς	ὄψιν	ἐλθεῖν τἀνδρί, τοῦτον γὰρ μάλιστα
[5, 6]	αὐτοῖς καὶ τὴν τῶν πολεμίων	ὄψιν,	οἱ δ' ἕτοιμοι πρὸς τὰ
[5, 9]	συμβεβηκόσι φέρουσα καὶ τὴν ὑπ'	ὄψιν	τῶν φιλτάτων ἐρημίαν οὐχ ὑπομένουσα,