>

Livre, Chap.
[5, 2]	διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐκκαιομένου τῷ	πάθει	μέμψεις συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγίνοντο καὶ
[5, 2]	προήχθησαν τῷ κατὰ τὴν γυναῖκα	πάθει	προσλαβόντες καὶ τὸ κατὰ τὴν
[5, 2]	ἐπ' αὐτοῖς προέθεντο καίτοι δίκαια	παθεῖν	αὐτοὺς ἀξιοῦντες εἰς τοὺς νόμους
[5, 3]	οὕτως παύεται. ~(Ὅμοια δὲ τούτοις	παθεῖν	καὶ τὴν Δάνην συνέβη φυλὴν
[5, 1]	τά τε τοῖς Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα	πάθη	καὶ τὰ τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες
[5, 11]	ἐφοβοῦντο ἧτταν οὗτοι ταύτην Ἑβραῖοι	παθόντες	ἔγνωσαν αὐτοὺς μάτην ἐπὶ τῇ
[5, 1]	ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν τὸ περὶ αὐτὴν	πάθος	γενόμενον. (Ἄπειρον δέ τι πλῆθος
[5, 4]	χρόνον ἠγνόουν τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ	πάθος,	ἐπεὶ δὲ πρὸς ἑσπέραν ἦν,
[5, 11]	προσηγγέλη τὸ περὶ τὸν ἄνδρα	πάθος,	τίκτει δ' ἑπταμηνιαῖον παῖδα, ὃν
[5, 7]	ἀνοιμώξας ἐπὶ τῷ μεγέθει τοῦ	πάθους	κατεμέμφετο τῆς περὶ τὴν ὑπάντησιν
[5, 8]	καὶ ὑπόνοιαν τὴν ἐκ τοιούτου	πάθους	κινουμένην. ἡ δὲ βουλομένη τὴν
[5, 11]	ἄνδρα πάθος, τίκτει δ' ἑπταμηνιαῖον	παῖδα,	ὃν καὶ ζήσαντα Ἰαχώβην προσηγόρευσαν,
[5, 8]	δύνασθαι ὑβριζόμενος ἀμύνασθαι, τὸν χειραγωγοῦντα	παῖδα	πείθει, προσαναπαύσασθαι χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ
[5, 7]	μετὰ τοῦτον διελθόντα θύσας τὴν	παῖδα	ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ
[5, 7]	τά τε ἄλλα εὐδαίμων καὶ	παῖδας	ἀγαθοὺς πεποιημένος τριάκοντα μὲν τὸν
[5, 10]	οὕτως τὰ περὶ τοὺς Ἠλὶ	παῖδας	εἰπεῖν καὶ τὴν δυστυχίαν τὴν
[5, 9]	καὶ γυναῖκα λέγων αὐτῷ καὶ	παῖδας	ἤδη. μαρτυράμενος οὖν ὁ Βόαζος
[5, 10]	παρατυγχάνουσι, καὶ τοὺς Ἠλὶ δὲ	παῖδας	ἡμέρᾳ μιᾷ τεθνηξομένους καὶ τὴν
[5, 1]	ὁ πᾶς ὅμιλος μέσους ἔχων	παῖδας	καὶ γυναῖκας, δεδιὼς περὶ αὐτῶν
[5, 10]	Ἄννα θεασαμένη τοὺς τῆς ἑτέρας	παῖδας	τῇ μητρὶ περικαθημένους, εἰς δάκρυά
[5, 10]	ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο παρέξειν αὐτῇ	παῖδας	τὸν θεὸν καταγγέλλων. (Παραγενομένη δ'
[5, 9]	τε γυναῖκα Νααμεὶν καὶ τοὺς	παῖδας	τοὺς ἐξ αὐτῆς αὐτῷ γεγενημένους
[5, 10]	Φενάνναν. ἐκ δὴ ταύτης καὶ	παῖδες	αὐτῷ γίνονται, τὴν δ' ἑτέραν
[5, 7]	ἐν Ἐφρὰν τῇ πατρίδι θάπτεται.	~(Παῖδες	δὲ ἦσαν αὐτῷ γνήσιοι μὲν
[5, 9]	Ἀβιμέλεχος καὶ μετ' αὐτὸν οἱ	παῖδες	δι' ὀλίγου τελευτῶσι, καὶ ἡ
[5, 7]	Βηθλέμων δὲ πόλεως. τούτῳ δὲ	παῖδες	ἦσαν ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν ἄρρενες
[5, 10]	αἰτίαν: Ἠλὶ τῷ ἀρχιερεῖ δύο	παῖδες	ἦσαν Ὁφνίης τε καὶ Φινεέσης.
[5, 11]	ὢν αὐτοῦ τὴν τιμὴν παραλαβὼν	παιδὶ	αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν κατέλιπε,
[5, 11]	τιμήν, ἐκεῖνός τε Φινεέσῃ τῷ	παιδὶ	αὐτοῦ παραδίδωσι, μεθ' ὃν Ἀβιεζέρης
[5, 10]	τῆς εὐχῆς τῆς ἐπὶ τῷ	παιδὶ	γεγενημένης παρεδίδου τῷ Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα
[5, 9]	ἔσεσθαι χρηστὸν αὐταῖς ὁμιλήσαντα τῇ	παιδί:	καὶ πέμπει τὴν κόρην ὑπνωσομένην
[5, 1]	Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ τῷ	παιδὶ	τὴν ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ μνημεῖον
[5, 10]	Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ	παιδὶ	τότε ὄντι, τότε φανερὸν ἐπὶ
[5, 8]	δώροις οἷς ἐκόμιζε δίδωσι τῇ	παιδί.	τῶν δὲ Θαμνιτῶν παρὰ τὴν
[5, 3]	πόλιν Δάνα ὁμώνυμον τῷ Ἰακώβου	παιδὶ	φυλῆς δ' ἐπώνυμον τῆς αὐτῶν.
[5, 2]	λήσειν ἔμελλον, αἱ δὲ μετὰ	παιδιᾶς	οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων ἀφυλάκτως
[5, 8]	ἐθελήσειεν, τοῦ πότου προβάντος καὶ	παιδιᾶς	οὔσης, οἷα φιλεῖ παρὰ τοὺς
[5, 9]	γαμεῖ τὴν Ῥούθην καὶ γίνεται	παιδίον	αὐτοῖς μετ' ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο
[5, 10]	πατρίδα κύειν ἤρξατο καὶ γίνεται	παιδίον	αὐτοῖς, ὃν Σαμουῆλον προσαγορεύουσι: θεαίτητον
[5, 8]	τῶν ἐντολῶν, καὶ γενόμενον τὸ	παιδίον	Σαμψῶνα καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ' ἀποσημαίνει
[5, 1]	πάντες ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν καὶ	παιδίων,	καὶ νεκρῶν ἡ πόλις ἦν
[5, 2]	ἐσκόπουν, ὅπως κἀκεῖνοι γυναικῶν εὐπορήσαντες	παιδοποιῶνται.	γεγενημένων δὲ αὐτοῖς ὅρκων ὥστε
[5, 9]	εὐνοίας ἅμα καὶ μνήμης τοῦ	παιδὸς	αὐτῆς ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ
[5, 8]	εἴη λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα τοῦ	παιδὸς	γενομένου χάριν αὐτῷ καὶ δωρεὰν
[5, 8]	παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ	παιδὸς	γονὴν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν καλοῦ
[5, 8]	ταῦτα εὐαγγελίσασθαι περὶ τῆς τοῦ	παιδὸς	γονῆς, τοῦ δὲ μεῖναι παρακαλοῦντος
[5, 11]	ἡμέραν καὶ ἡ Φινεέσου τοῦ	παιδὸς	γυνὴ μὴ καρτερήσασα ζῆν ἐπὶ
[5, 10]	παρῆσαν οὖν ὑπὲρ τῆς τοῦ	παιδὸς	θύσοντες γενέσεως δεκάτας τ' ἔφερον.
[5, 9]	ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον περὶ τῆς	παιδός.	ὁ δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν παρ'
[5, 1]	τειχῶν βαλόμενος στερηθῇ τοῦ πρώτου	παιδός,	τελειώσας δὲ τὸν νεώτατον τῶν
[5, 1]	τελειώσας δὲ τὸν νεώτατον τῶν	παίδων	ἀποβάλῃ. τῆς δὲ ἀρᾶς τὸ
[5, 10]	ὕδωρ φαμένης, λυπουμένης δ' ἐπὶ	παίδων	ἀπορίᾳ τὸν θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν
[5, 8]	καὶ τῶν κατ' αὐτὸ διαφέρον.	παίδων	δ' οὐ γινομένων αὐτῷ δυσφορῶν
[5, 1]	ἁμαρτήμασι. καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς πρὸς	παίδων	καὶ γυναικῶν μὴ παρασχεῖν ἡμῖν
[5, 1]	οὕτως ἀφ' ἑνὸς τῶν Χαναναίου	παίδων	καλουμένην Μωυσῆς ἤδη προειληφὼς νενεμήκει
[5, 1]	τῆς συμφορᾶς τοὺς Ναιτιανοὺς καταλαβούσης,	παίδων	τε ὄχλος ἑάλω καὶ γυναικῶν
[5, 4]	μετὰ τοῦτον Σαάγαρος ὁ Ἀνάθου	παῖς	αἱρεθεὶς ἄρχειν ἐν τῷ πρώτῳ
[5, 8]	γάμον ἐκεῖνον παραιτεῖται καὶ ἡ	παῖς	ἐκφαυλίσασα τῆς ὀργῆς αὐτὸν συνῆν
[5, 9]	ἀποσημαίνει δουλεύων. Ὠβήδου δὲ γίνεται	παῖς	Ἰεσσαῖος, τούτου Δαβίδης ὁ βασιλεύσας
[5, 6]	παρακαλοῦντες. (Καὶ Γεδεὼν ὁ Ἰάσου	παῖς	Μανασσίδος φυλῆς ἐν ὀλίγοις δράγματα
[5, 11]	Ἐλεαζάρου οἰκία τὸ πρῶτον ἱερᾶτο	παῖς	παρὰ πατρὸς ἐπιδεχόμενοι τὴν τιμήν,
[5, 8]	τὸ ὄνομα. ηὔξετο δ' ὁ	παῖς	ῥᾳδίως καὶ δῆλος ἦν προφητεύσων
[5, 7]	σπουδῆς ἄξιον. (Ἀβδὼν δὲ Ἤλωνος	παῖς	φυλῆς μὲν τῆς Ἐφραμίτιδος πόλεως
[5, 1]	τρόπον. ~(Ἄχαρος δέ τις Ζεβεδαίου	παῖς	ὢν ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς
[5, 9]	γάμον εὐτυχέστερον αὐταῖς οὗ διημαρτήκεσαν	παισὶ	τοῖς αὐτῆς γαμηθεῖσαι καὶ τῶν
[5, 9]	τούτου Δαβίδης ὁ βασιλεύσας καὶ	παισὶ	τοῖς αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν
[5, 11]	ῥᾴων ἦν ἐπὶ τὸ τοῖς	παισὶ	τοῖς αὐτοῦ συνενηνεγμένοις περὶ τὸ
[5, 10]	ἐσομένην συμφορὰν ὁ θεὸς τοῖς	παισὶν	αὐτοῦ τῷ τε Ἠλὶ καὶ
[5, 8]	εἰς τοὺς πολεμίους ὤσατο καὶ	παίων	αὐτοὺς τῇ σιαγόνι κτείνει εἰς
[5, 8]	Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν ἐπ' αὐτῷ γενομένην,	πάλαι	δ' ἦν ἀνώνυμον, οὐκ ἄπωθεν
[5, 8]	κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ συντυχόντας,	Παλαιστῖνοι	δ' εἰσὶ καὶ οὗτοι, τὸν
[5, 8]	ἐστὶν ὀχυρὰ τῆς Ἰούδα φυλῆς.	Παλαιστῖνοι	δ' ἐστράτευον ἐπὶ τὴν φυλήν.
[5, 8]	μὲν οὕτως αὐτοῖς ὁ καρπός,	Παλαιστῖνοι	δὲ γνόντες Σαμψῶνος εἶναι τὸ
[5, 11]	τὴν ἐχομένην καὶ νικῶσιν οἱ	Παλαιστῖνοι	καὶ κτείνουσι μὲν τῶν Ἑβραίων
[5, 11]	τοῦτον δὴ τὸν καιρὸν καὶ	Παλαιστῖνοι	στρατεύσαντες ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται
[5, 7]	καὶ καταφρονήσαντες αὐτῶν Ἀμμανῖται καὶ	Παλαιστῖνοι	στρατῷ μεγάλῳ διήρπαζον τὴν χώραν
[5, 8]	λαμπρᾶς τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τοῦτον	Παλαιστῖνοι	τελευτήσαντα κρατοῦσι τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ
[5, 8]	Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆς οὔσης τοῖς	Παλαιστίνοις	δημοτελοῦς καὶ τῶν ἀρχόντων καὶ
[5, 10]	αὐτοῖς ὑπενεχθέντων πάλιν πόλεμον ἐκφέρουσι	Παλαιστίνοις	διὰ τοιαύτην αἰτίαν: Ἠλὶ τῷ
[5, 8]	γυναικὸς γὰρ ἑταιριζομένης παρὰ τοῖς	Παλαιστίνοις	ἐρασθεὶς Δαλάλης τοὔνομα συνῆν αὐτῇ.
[5, 8]	δυσὶ καλωδίοις ἦγον παραδοῦναι τοῖς	Παλαιστίνοις.	καὶ γενομένων κατὰ χωρίον, ὃ
[5, 8]	ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ' ᾧ πονήσειν	Παλαιστίνους	ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε τὰς κόμας
[5, 8]	ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι τῶν εἰς	Παλαιστίνους	αὐτῷ τετολμημένων ἄνδρας ἅπαντι τῷ
[5, 8]	παροξυνθεὶς ἅπαντας ἔγνω σὺν αὐτῇ	Παλαιστίνους	μετέρχεσθαι. θέρους δ' ὄντος καὶ
[5, 1]	ἐν τοῖς πεδίοις τῶν Χαναναίων	Παλαιστίνους	προσλαβόντες στρατοπεδεύουσι πρὸς Βηρώθῃ πόλει
[5, 8]	ἀνώνυμον, οὐκ ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων τῶν	Παλαιστίνων,	ἀλλ' ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶς καὶ
[5, 8]	πολλοὺς ἐν τῷ πεδίῳ τῶν	Παλαιστίνων	ἀποκτείνας Αἰτὰν κατῴκει, πέτρα δ'
[5, 11]	μὲν ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι τῶν	Παλαιστίνων	αὕτη γίνεται, ἣν δ' ἐφοβοῦντο
[5, 8]	τὴν μάχην Σαμψὼν καταφρονῶν τῶν	Παλαιστίνων	εἰς Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ ἔν
[5, 8]	ἀποσημήνασα δὲ τοῖς ἄρχουσι τῶν	Παλαιστίνων	ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν ἔνδον τινὰς
[5, 8]	ἀφίησιν εἰς τὰς ἀρούρας τῶν	Παλαιστίνων.	καὶ φθείρεται μὲν οὕτως αὐτοῖς
[5, 8]	τοὔνομα συνῆν αὐτῇ. καὶ τῶν	Παλαιστίνων	οἱ τοῦ κοινοῦ προεστῶτες ἐλθόντες
[5, 8]	γονέων εἰς Θάμνα πόλιν τῶν	Παλαιστίνων	πανηγύρεως ἀγομένης ἐρᾷ παρθένου τῶν
[5, 10]	παρατυγχάνω. καὶ τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου	πάλιν	ἀκούσας ἠξίου λαλεῖν ἐπὶ τοῖς
[5, 8]	συμφέρειν οἶδεν αὐτῷ. τοῦ δὲ	πάλιν	ἀπατῶντος αὐτὴν καὶ φήσαντος ἑπτὰ
[5, 11]	καιρῶν. τότε δὲ οἱ Ἐλεαζάρου	πάλιν	αὐτὴν ἀπέλαβον.
[5, 1]	προθυμίας ὑμῶν, ἵν' εἰ καὶ	πάλιν	δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆς ἄοκνον ἔχωμεν
[5, 9]	ἣν καὶ τῆς πατρίδος ἐξεληλύθει,	πάλιν	εἰς αὐτὴν ἀπηλλάττετο: καὶ γὰρ
[5, 2]	γῆς ἐχώρησαν καὶ πρόνοιαν ἐποιήσαντο	πάλιν	εἰς τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν.
[5, 10]	θεοῦ ἐπεπήγει καθὼς προειρήκαμεν, καὶ	πάλιν	κατὰ τὴν εὐωχίαν νέμοντος μοίρας
[5, 8]	ἀνδρὶ αὐτῆς ὁραθείη. καὶ παραγίνεται	πάλιν	κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ ὁ
[5, 2]	τὴν πολλὴν ἄδειαν στάσις αὐτοὺς	πάλιν	καταλαμβάνει δεινὴ καὶ προήχθησαν εἰς
[5, 5]	κατέστρεψε τὸν βίον. ~(Ἰσραηλῖται δὲ	πάλιν,	οὐδὲν γὰρ ἐπὶ διδαχῇ τοῦ
[5, 8]	λύπην σταλῆναι τὸν θεὸν ἱκέτευε	πάλιν	πέμψαι τὸν ἄγγελον, ὡς ἂν
[5, 10]	δὲ τῶν πραγμάτων αὐτοῖς ὑπενεχθέντων	πάλιν	πόλεμον ἐκφέρουσι Παλαιστίνοις διὰ τοιαύτην
[5, 2]	τὸ στρατόπεδον. τῇ δ' ἐπιούσῃ	πάλιν	συμβαλόντων οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι καὶ
[5, 4]	τὸν βίον. ~(Τελευτήσαντος δὲ τούτου	πάλιν	τὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ ἀναρχίας
[5, 9]	δι' εὐσέβειαν προνοήσειεν αὐτῶν, ἐξῄει	πάλιν	ταῖς ἐχομέναις ἡμέραις ἐπὶ καλάμης
[5, 1]	Ἰούδα φυλῆς δηλοῦντος κατὰ φατρίας	πάλιν	ταύτης προτίθησι τὸν κλῆρον. τὸ
[5, 8]	τῆς ὁδοῦ ῥίπτει τὸ θηρίον.	(Πάλιν	τε ἀπιὼν πρὸς τὴν κόρην
[5, 1]	εἶναι τοῦ σωφρονεῖν, οὐδὲν κωλύει	πάλιν	τὴν γῆν ὑμᾶς ἀναδάσασθαι καὶ
[5, 1]	ἐπὶ τὴν πόλιν: περιῄεσαν δὲ	πάλιν	τὴν πόλιν ἡγουμένης τῆς κιβωτοῦ
[5, 1]	τοὺς Γεβεωνίτας πολεμήσοντες ἐστράτευσαν, ἐπανῄει	πάλιν	τῆς Χαναναίας ἐπὶ τὴν ὀρεινὴν
[5, 7]	γυναῖκας, νόθος δ' εἷς ἐκ	παλλακῆς	Δρούμας Ἀβιμέλεχος τοὔνομα, ὃς μετὰ
[5, 8]	λέγειν ἀξιούντων φησίν, ὅτι τὸ	πάμβορον	γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν ἐξ αὐτοῦ
[5, 3]	καὶ κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν καὶ	πάμφορον	σημαίνουσι τοῖς αὑτῶν: οἱ δ'
[5, 2]	φησιν, ἀλλ' οὐκ εἰς τὸ	πᾶν	ἄρα λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον τάδε
[5, 8]	οὐδὲν ὑφορώμενος δολερὸν σημαίνει τὸ	πᾶν,	ἡ δ' ἐκφέρει τὸν λόγον
[5, 1]	ἐκκλησίας καὶ τὸ πλῆθος αὐτὸ	πᾶν	ἤρξαντο περὶ τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖς
[5, 9]	αὐτὴν οὐκ ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ	πᾶν	ὅ τι καὶ δύναιτο καὶ
[5, 7]	εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ	πᾶν	ὅ τι καὶ πρῶτον αὐτῷ
[5, 1]	πολιορκίᾳ τὰς πόλεις αἱρῶν καὶ	πᾶν	ὅ τι λάβοι φονεύων. (Ἔτος
[5, 6]	ὑπονόμους τε καὶ σπήλαια ποιησάμενοι	πᾶν	ὅ τι τοὺς πολεμίους διέφυγεν
[5, 7]	ἐν αὐτῇ μεγάλου, εἰς ὃν	πᾶν	τὸ πλῆθος συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον
[5, 6]	ἅπαξ δὲ καταστάντες εἰς ταραχὴν	πᾶν	τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντες εἶναι
[5, 6]	ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε,	πᾶν	τὸ σπέρμα τὸ καλούμενον κρίθινον
[5, 1]	δ' ἐπὶ πλεῖστον ἐξῆλθε καὶ	πᾶν	τὸ στράτευμα τῶν ἐχθρῶν πλὴν
[5, 1]	καὶ συγκρινόμενα μὲν ἑτέρᾳ γῇ	πανευδαίμονα	νομισθησόμενα, τοῖς δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις
[5, 8]	εἰς Θάμνα πόλιν τῶν Παλαιστίνων	πανηγύρεως	ἀγομένης ἐρᾷ παρθένου τῶν ἐπιχωρίων
[5, 2]	εἰς Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται κατὰ	πανήγυριν	αἱ γυναῖκες καὶ αἱ θυγατέρες.
[5, 1]	τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων. κτείνειν μέντοι	πάνθ'	ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ
[5, 1]	ἐκ τοῦ βασιλέως τιμωρίαν, ἀλλὰ	πανοικὶ	αὐτὴν ἀπολέσθαι κακῶς, παρακαλέσασα διὰ
[5, 1]	γενομένην φιλίαν ὑπολαμβάνειν. καὶ Ἰησοῦς	πανστρατιᾷ	σπεύσας ἐπὶ τὴν βοήθειαν καὶ
[5, 8]	ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ κελεύσαντος, ἐπεὶ	πάντ'	ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ τῆς
[5, 7]	Καμμὼν πόλει τῆς Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται.	(Πάντα	δὲ τὰ τῶν Ἑβραίων εἰς
[5, 1]	ἐχθρούς: ἀλλὰ τὰ μὲν ζῷα	πάντα	διαφθείρειν μηδὲν αὐτοὺς εἰς ἰδίαν
[5, 2]	τε πλῆθος καὶ τὰ ἄλλα	πάντα	ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν. οὗτος μὲν
[5, 6]	διαφορῶν ἐπ' αὐτὸν βαδιζόντων κύρια	πάντα	ἦν τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα.
[5, 11]	καὶ ἐνενήκοντα βιώσας ἔτη τὰ	πάντα	καὶ τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν τὴν
[5, 9]	δεῖ μεμνῆσθαι τῶν νόμων. ἀλλὰ	πάντα	ποιεῖν κατ' αὐτούς. Μαάλου γὰρ
[5, 8]	ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ θεῷ	πάντα	προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε μηδὲν τῶν
[5, 8]	ἐκείνῳ τὴν εἰς τὰ ἄλλα	πάντα	τῆς ἀρετῆς περιουσίαν. οἱ δὲ
[5, 1]	ἦν τὸ χωρίον, καὶ ταῦτα	πάντα	τοῖς στρατιώταις Ἰησοῦς διένειμεν ἐν
[5, 7]	περιγράψων τὴν βίαν, εἰ μὴ	πάντας	ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ Θήβας
[5, 2]	φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες κατηκόντισαν, ὥστε	πάντας	διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων. οὗτοι δὲ
[5, 2]	μὲν κάτω λαβόντες σὺν χρόνῳ	πάντας	ἔκτεινον τοὺς ἐνοικοῦντας, χαλεπὴ δ'
[5, 1]	(Οἱ δ' εἰσελθόντες εἰς Ἱεριχοῦντα	πάντας	ἔκτεινον, τῶν ἐν αὐτῇ πρὸς
[5, 7]	λοιπαὶ δὲ θυγατέρες, οὓς καὶ	πάντας	ζῶντας κατέλιπε τὰς μὲν ἀνδράσιν
[5, 1]	σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα καὶ κολάζει	πάντας.	ὅτι δὲ τὸ μῆκος τῆς
[5, 7]	τὸν πατρῷον οἶκον καὶ κτείνει	πάντας	τοὺς ἀδελφοὺς πλὴν Ἰωθάμου: σώζεται
[5, 1]	ὅταν τὴν πόλιν ἑλόντες φθείρωσι	πάντας	τοὺς ἐν αὐτῇ κατὰ ψήφισμα
[5, 1]	μὲν τὴν πόλιν ᾕρουν καὶ	πάντας	τοὺς ἐντυγχάνοντας ἔκτεινον, Ἰησοῦς δὲ
[5, 7]	ἐν τῇ Γαλαδίτιδι καλουμένῃ χώρᾳ	πάντας	τοὺς ὁποθενοῦν παραγινομένους πρὸς αὐτὸν
[5, 2]	Νεβρῶνα καὶ ταύτην ἑλόντες κτείνουσι	πάντας:	ὑπελείπετο δὲ τῶν γιγάντων ἔτι
[5, 7]	πᾶσιν ἱππάζειν ἀρίστοις γεγενημένοις, καὶ	πάντας	ὑπὲρ γῆς ἀπολιπὼν θνήσκει γηραιὸς
[5, 1]	τοῦ θεοῦ δυνάμεως ἔξω γεγονέναι	πανταχοῦ	δ' ἐν τοῖς τούτου ἐστὲ
[5, 7]	οἱ δ' ἄλλοι σκιδναμένους μεταθέουσι,	πανταχοῦ	τε φόνος ἦν. καὶ κατασκάψας
[5, 3]	Ἀσσυρίοις συνάπτουσι καὶ πρὸς τὸ	παντελὲς	αὐτοὺς ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν Εὐφράτην
[5, 4]	ἄλλων διαφέροντας ὑποτάξαντα πρὸς τὸ	παντελὲς	αὐτῶν τὴν δύναμιν ταπεινῶσαι καὶ
[5, 2]	συνελθεῖν εἰς ταὐτὸ καὶ μὴ	παντελῆ	τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς ὄλεθρον τό
[5, 1]	Ἱεροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν ἀναφανησόμενα: καίτοι	παντελῶς	ὀλίγην αὐτῶν εἶναι τὴν γῆν
[5, 6]	ἦσαν ἐν ἑκάστῳ. ἐκόμιζον δὲ	πάντες	ἀμφορέας κενοὺς καὶ λαμπάδας ἡμμένας
[5, 8]	τῶν κιόνων τρισχιλίοις ἀνδράσιν, οἳ	πάντες	ἀπέθανον, ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ
[5, 1]	παρῃτεῖτο δ' οὐδὲν αὐτούς, ἀλλὰ	πάντες	ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν καὶ παιδίων,
[5, 1]	ὀλίγων διέφθειρε, καὶ οἱ βασιλεῖς	πάντες	ἔπεσον, ὥστε τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων
[5, 1]	τῇ βίᾳ ἀντ' ἐδάφους κειμένου,	πάντες	ἤδη θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν,
[5, 6]	ἔθνη νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ	πάντες	ἦσαν. οἱ δ' Ἑβραῖοι, προειρημένον
[5, 1]	μεγάλους πλούτους περιεβέβληντο καὶ κοινῇ	πάντες	καὶ κατ' ἰδίαν ἕκαστος χρυσοῦ
[5, 2]	φόρους τελεῖν. καὶ οὕτως παυσάμενοι	πάντες	οἱ μὲν τοῦ κτείνειν οἱ
[5, 1]	ἐφ' οἷς ἐξώλεις εἶναι δίκαιοι	πάντες	ὅσοι τοῦ Ἁβράμου γένους ὄντες
[5, 7]	ἐρειπίων σπείρας προῆγε. καὶ Σικιμῖται	πάντες	οὕτως ἀπώλοντο: ὅσοι δὲ κατὰ
[5, 2]	κατασχόντες ἱδρύθησαν. οἱ δ' ἄλλοι	πάντες	περὶ δισμυρίους ὄντες καὶ πεντακισχιλίους
[5, 10]	καὶ τὴν δυστυχίαν τὴν τῷ	παντὶ	λαῷ Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης
[5, 3]	μείζονας ἐπιταγέντες ἐτέλουν καὶ ὕβρεις	παντοίας	ὑπέμενον ἕως ἐτῶν ὀκτώ, μεθ'
[5, 7]	οὔσης ἑορτῆς καὶ τοῦ πλήθους	παντὸς	ἐκεῖ συνειλεγμένου ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ
[5, 4]	ταύτης τιμηθεὶς τῇ τοῦ πλήθους	παντὸς	ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν
[5, 1]	τὸ χωρίον. τοῦ δὲ στρατοῦ	παντὸς	ὁπλιτῶν μὲν ἦσαν μυριάδες τριάκοντα
[5, 9]	μὴ γεγονόσι. περὶ μέντοι τοῦ	παντὸς	οὕτω, φησίν, ἔσται, ἐρωτᾶν> τὸν
[5, 1]	ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων ἔθνους	παντὸς	πολεμοῦντος αὐτούς: Κεφηρίτας δὲ καὶ
[5, 6]	ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν, τοῦ δ' Ἀσιανοῦ	παντὸς	τὸ Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν ἀτιμότερον
[5, 9]	Ῥούθην μὴ πεισθεῖσαν ἀπήγαγε κοινωνὸν	παντὸς	τοῦ προστυχόντος γενησομένην. (Ἐλθοῦσαν δὲ
[5, 6]	ἀπηγορεύκει πονῶν, ἀλλὰ διώξας μετὰ	παντὸς	τοῦ στρατοῦ καὶ συμβαλὼν ἅπαντας
[5, 1]	οἰκεῖον τῶν ἀπολωλότων, καίτοι γε	πάντων	ἀνδρῶν ἀγαθῶν καὶ σπουδῆς ἀξίων
[5, 1]	πλῆθος καὶ τἀσφαλοῦς ἁψάμενον τύχοι.	πάντων	δὲ διαβάντων ἐξῄεσαν οἱ ἱερεῖς
[5, 8]	καὶ περιειλεῖσθαι δυναμένοις, ἀσθενέστερος ἂν	πάντων	ἔσοιτο. ἡ δὲ τότε μὲν
[5, 6]	καταβαλεῖν καὶ τὰς τῶν στρατιωτῶν	πάντων.	ὁ δὲ σημαίνειν ὄλεθρον τοῦ
[5, 1]	ἑώρταζον ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ,	πάντων	ὧν αὐτοῖς πρότερον συνέβαινε σπανίζειν
[5, 10]	ηὔξετο ἐπὶ πλέον ἡ δόξα	πάντων	ὧν προεφήτευσεν ἀληθινῶν βλεπομένων. ~(Κατὰ
[5, 1]	οὐχὶ νῦν μόνον ἀλλ' ἀεὶ	πάντως	ἕξομεν, ὄντες ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι τῶν
[5, 8]	βορὰν ἡδεῖαν ἐξ αὐτοῦ καὶ	πάνυ	ἀηδοῦς ὄντος. τῶν δ' ἐπὶ
[5, 2]	δ' οὐκ ἤρεσεν ἡ γνώμη	παρ'	ἀλλοφύλοις ἀνδράσι ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ
[5, 1]	πρότερον ἢ δῦναι τὸν ἥλιον	παρ'	αὐτῇ δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν, οὓς εἰ
[5, 9]	παιδός. ὁ δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν	παρ'	αὐτῆς ἅπαντα προπεπυσμένος ἐδήλου τῷ
[5, 1]	ἐν αὐτῇ κατὰ ψήφισμα τὸ	παρ'	αὐτοῖς γενόμενον: ταῦτα γὰρ εἰδέναι
[5, 3]	προθυμία μεταβολῆς, πρῶτον μὲν τὴν	παρ'	αὐτοῖς οὖσαν φρουρὰν τοῦ Χουσαρσάθου
[5, 2]	νέμειν καὶ διὰ τὴν συντυχίαν	παρ'	αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι δέ
[5, 1]	φόβον καὶ τί πλέον τῆς	παρ'	αὐτοῦ βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε
[5, 8]	εἰς φυγὴν τραπῆναι διὰ τοῦ	παρ'	αὐτοῦ δέους αὐχῶν. δίψους δ'
[5, 9]	θερίζοντας. Ῥούθη δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα	παρ'	αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ καὶ
[5, 7]	σὺν τῷ θεῷ λήψεσθαι δίκην	παρ'	αὐτῶν, ἂν μὴ σωφρονῶσιν. ὡς
[5, 1]	παρῆν πρὸς Ἰησοῦν καὶ τὰ	παρ'	αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ λαῷ. ὁ
[5, 6]	πλησίον χωρεῖν ταῖς Μαδιηνιτῶν σκηναῖς:	παρ'	αὐτῶν γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα
[5, 8]	κρατοῦσι τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρους	παρ'	αὐτῶν ἐλάμβανον ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα.
[5, 1]	παρὰ τῇ διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα	παρ'	αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι τε
[5, 8]	ὑπομένειν. ὁ δὲ λαβὼν ὅρκους	παρ'	αὐτῶν μηδὲν τούτων ποιήσειν περισσότερον
[5, 7]	γὰρ ἦν, καὶ λαβὼν ἀργύριον	παρ'	αὐτῶν, οἳ διὰ πλῆθος ἀδικημάτων
[5, 2]	κάλλους αὐτῆς ἡττημένος ἠτύχει τῶν	παρ'	ἐκείνης οὐχ ὁμοίων πειρώμενος. ἀλλοτρίως
[5, 11]	πρὸς τῶν πολεμίων, ὑπὸ τοῦ	παρ'	ἐλπίδας αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσας
[5, 8]	συνέσεως κατ' ἄνδρα ἕκαστον φέρεσθε	παρ'	ἐμοῦ” φιλοτιμουμένων δὲ ὁμοῦ τε
[5, 1]	καὶ τὸ τούτων ἔτι πλεῖον,	παρ'	ἡμῖν εὔνοια καὶ πρὸς ὅ
[5, 11]	αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν κατέλιπε,	παρ'	οὗ διεδέξατο Ὄζις υἱὸς ὤν,
[5, 1]	φυλάξειν ὑπείσχηται, συνεργίας δὲ τῆς	παρ'	ὑμῶν κατ' ἐντολὴν τὴν ἐκείνου
[5, 1]	ἀπήντησε τὰς σάς, νῦν δὲ	παρὰ	δόξαν ἐπταικότες καὶ τῆς δυνάμεώς
[5, 11]	οἰκία τὸ πρῶτον ἱερᾶτο παῖς	παρὰ	πατρὸς ἐπιδεχόμενοι τὴν τιμήν, ἐκεῖνός
[5, 7]	συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών τε νικᾷ	παρὰ	πολὺ καὶ φονεύων ἐδίωκε μέχρι
[5, 8]	δεσμὰ Σαμψὼν ἁρπασάμενος ὄνου σιαγόνα	παρὰ	ποσὶν οὖσαν εἰς τοὺς πολεμίους
[5, 8]	ἐστι τοῖς ἐχθροῖς. ἡ δὲ	παρὰ	πότον καὶ τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα
[5, 1]	τούτοις ὡς οὐ βεβαίων τῶν	παρὰ	σοῦ καὶ ὧν προεῖπε Μωυσῆς
[5, 1]	ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι τῶν φίλων καὶ	παρὰ	τῇ διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα παρ'
[5, 2]	ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν ὡς φείσαιντο	παρὰ	τὴν αὐτοῦ γνώμην τῶν Χαναναίων,
[5, 8]	τῇ παιδί. τῶν δὲ Θαμνιτῶν	παρὰ	τὴν εὐωχίαν τὴν τῶν γάμων,
[5, 5]	τὴν τροπὴν γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται	παρά	τινα τῶν Κενελίδων γυναῖκα Ἰάλην
[5, 10]	θεραπείας μᾶλλον τοὺς υἱοὺς καὶ	παρὰ	τὸ συμφέρον αὐτοῖς ἠγάπησε. ταῦτα
[5, 1]	γίνεται καὶ φόνος κρείττων πίστεως	παρὰ	τοῖς ἀκροωμένοις. διώκων δ' ἐπὶ
[5, 1]	σὺν αὐτῷ τῶν ἐν τιμῇ	παρὰ	τοῖς Ἑβραίοις μαθησομένους, τί καὶ
[5, 6]	κατὰ κριθὴν γένει. καὶ τὸ	παρὰ	τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν τοῦτ'
[5, 8]	κακοῦ γίνεται: γυναικὸς γὰρ ἑταιριζομένης	παρὰ	τοῖς Παλαιστίνοις ἐρασθεὶς Δαλάλης τοὔνομα
[5, 9]	πέμπει τὴν κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ	παρὰ	τοῖς ποσίν. ἡ δέ, πρὸς
[5, 3]	βιοῦν, ὡς καὶ τῶν ἐπιχωριαζόντων	παρὰ	τοῖς Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι κακῶν. ὀργίζεται
[5, 1]	κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντες τῶν	παρὰ	τοῖς Χαναναίοις: ἐλθόντες γὰρ τὸ
[5, 7]	καθίσας τὸν στρατὸν πρεσβείαν πέμπει	παρὰ	τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενος τῆς ἁλώσεως.
[5, 8]	τὸ συμπόσιον, ὅπως ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ	παρὰ	τὸν πότον. ὁ δὲ δεινότερον
[5, 8]	(Ἡ δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ τὰ	παρὰ	τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ
[5, 8]	παρακαλούντων δὲ τὴν κόρην μαθοῦσαν	παρὰ	τοῦ ἀνδρὸς αὐτοῖς μηνῦσαι, καὶ
[5, 9]	διηγεῖται δὲ αὐτῇ καὶ τὰ	παρὰ	τοῦ Βοάζου πρὸς αὐτὴν εἰρημένα.
[5, 2]	οἱ δὲ καὶ πρὸς τὰ	παρὰ	τοῦ θεοῦ δυσθύμως εἶχον καὶ
[5, 11]	τὸ στρατόπεδον ὡς ἂν προεγνωκὼς	παρὰ	τοῦ θεοῦ τὸ συμβησόμενον καὶ
[5, 3]	ἀνδραγαθίας γέρας ὑπὲρ αὐτῆς λαμβάνει	παρὰ	τοῦ πλήθους ἀρχήν, ὥστε κρίνειν
[5, 8]	πρὸς αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαις μαθεῖν	παρὰ	τοῦ Σαμψῶνος τὴν αἰτίαν τῆς
[5, 8]	καὶ παιδιᾶς οὔσης, οἷα φιλεῖ	παρὰ	τοὺς τοιούτους καιρούς, ὁ Σαμψὼν
[5, 5]	τῆς δυνάμεως Σισάρης τιμῆς πρώτης	παρὰ	τῷ βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντας πρὸς
[5, 2]	καὶ τὴν εὐπρέπειαν θαυμάσαντες, ἐπεὶ	παρὰ	τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντες
[5, 2]	δὲ τοιαῦτα τοῖς Ἰσραηλίταις τὰ	παρὰ	τῶν Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὅρκους ποιοῦνται
[5, 2]	μὲν ἔφησεν εἶναι, γύναιον δὲ	παρὰ	τῶν γονέων ἄγων πρὸς αὐτὸν
[5, 1]	τε γεφυροῦν οὐχ ἕξειν σχολὴν	παρὰ	τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων τε
[5, 2]	τὸ πολεμεῖν ἀηδῶς πολλά τε	παρὰ	τῶν Χαναναίων λαβόντες καὶ πρὸς
[5, 1]	παραιτούμεθα μη δὲν ὡς ἐπὶ	παραβαίνουσι	τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι. καὶ οἱ
[5, 1]	νομισθησόμενα, τοῖς δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις	παραβαλλόμενα	καὶ τοῖς Ἱεροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν
[5, 1]	χρυσοῦ καὶ προσέτι χαλκοῦ μηδενὸς	παραβάντος	τὰ δεδογμένα μηδ' εἰς ἰδίαν
[5, 1]	τοῖς πατρίοις ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ	παραβάσεως	ἀρχήν, ὡς ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ'
[5, 1]	δικαιούντων ποιεῖν ἐπὶ τῷ μὴ	παραβῆναι	τὸν ὅρκον ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτους.
[5, 1]	συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺς εἰς τὰ	παραγγελλόμενα	προθύμους. τῶν δ' ἑπομένων ὁπλίταις
[5, 6]	οἱ δ' ἕτοιμοι πρὸς τὰ	παραγγελλόμενα	φρονηματισθέντες ὑπὸ τῶν δεδηλωμένων ἦσαν.
[5, 9]	τοῦ θεοῦ δύναμιν, ὅτι τούτῳ	παράγειν	ἐφικτόν ἐστιν εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν
[5, 10]	αὐτῇ παῖδας τὸν θεὸν καταγγέλλων.	(Παραγενομένη	δ' εὔελπις πρὸς τὸν ἄνδρα
[5, 2]	τὸν φόνον ἐξέλιπον τὸ στρατόπεδον.	παραγενόμενοι	δὲ εἰς Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα
[5, 9]	τὸ Βοώζου τυχαίως ἀφικνεῖται χωρίον.	παραγενόμενος	δὲ Βόαζος μετ' ὀλίγον καὶ
[5, 6]	λαμβάνεται τοῖς Ἑβραίοις. Γεδεὼν δὲ	παραγενόμενος	εἰς Ἐφρὰν τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα
[5, 9]	ἐκάλει καὶ τὸν συγγενῆ, καὶ	παραγενομένου	φησίν: Ἀβιμελέχου καὶ τῶν υἱῶν
[5, 8]	τοῦ θεοῦ. (Ἡ δὲ τἀνδρὶ	παραγενομένῳ	τὰ παρὰ τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο
[5, 11]	ἐθέλουσιν, εἰς ὄψιν αὐτῷ μὴ	παραγίνεσθαι.	Φινεέσης δὲ ἤδη καὶ ἱερᾶτο
[5, 9]	τῆς ἑκυρᾶς κελευομένων ὅσιον ἡγεῖτο,	παραγίνεται	καὶ παραυτίκα μὲν λανθάνει τὸν
[5, 2]	τὸν ἄνδρα πρὸς τοὺς γονεῖς	παραγίνεται	μηνὶ τετάρτῳ. χαλεπῶς δὲ φέρων
[5, 8]	τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὁραθείη. καὶ	παραγίνεται	πάλιν κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ
[5, 10]	νομίσας ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι	παραγίνεται	πρὸς αὐτόν. οὐ φαμένου δὲ
[5, 10]	γυναῖκάς τε τὰς ἐπὶ θρησκείᾳ	παραγινομένας	ὕβριζον φθοραῖς ταῖς μὲν βίαν
[5, 7]	καλουμένῃ χώρᾳ πάντας τοὺς ὁποθενοῦν	παραγινομένους	πρὸς αὐτὸν ἐπὶ μισθῷ δεχόμενος.
[5, 8]	καὶ στερήσασα τῆς κόμης αὐτὸν	παραδιδοῖ	τοῖς πολεμίοις οὐκέτ' ὄντα ἰσχυρὸν
[5, 2]	ἀναγκαίων τινὰς πίστεις ἔδοσαν αὐτῷ	παραδιδόντι	τὴν πόλιν σώσειν αὐτόν τε
[5, 1]	τοῖς ἱερεῦσιν εἰς τοὺς θησαυροὺς	παραδίδωσι	καταθέσθαι. καὶ Ἱεριχοῦς μὲν τοῦτον
[5, 11]	τε Φινεέσῃ τῷ παιδὶ αὐτοῦ	παραδίδωσι,	μεθ' ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν
[5, 2]	οὐδὲν τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις παραπλησίας	παράδοξον	ἦσαν θέαμα καὶ δεινὸν ἄκουσμα.
[5, 1]	τῶν ἐν αὐτῇ πρὸς τὴν	παράδοξον	τοῦ τείχους ἀνατροπὴν καταπεπληγότων καὶ
[5, 1]	οὕτως τοῦ θεοῦ προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας	παραδόξως	ἑώρων τοὺς πολεμίους: καὶ σάκκους
[5, 8]	δήσαντες αὐτὸν δυσὶ καλωδίοις ἦγον	παραδοῦναι	τοῖς Παλαιστίνοις. καὶ γενομένων κατὰ
[5, 1]	ἐκμετρησομένους τὴν χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε	παραδοὺς	αὐτοῖς τινας γεωμετρίας ἐπιστήμονας, οὓς
[5, 1]	ἔχειν ἀπιέναι μέλλοντι τοῦ ζῆν	παραίνεσιν	αὐτοῖς τοιαύτην καταλιπεῖν κἀκείνους ἠξίου
[5, 8]	οὗτοι, τὸν δὲ γάμον ἐκεῖνον	παραιτεῖται	καὶ ἡ παῖς ἐκφαυλίσασα τῆς
[5, 5]	ὁ θεός, ἐγὼ δὲ οὐ	παραιτοῦμαι”	καὶ συναριθμήσαντες μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸς
[5, 1]	καὶ τὸν θεὸν ὃν ὀμωμόκαμεν	παραιτούμεθα	μη δὲν ὡς ἐπὶ παραβαίνουσι
[5, 9]	διαζευγνύμεναι αὐτῆς αἱ νύμφαι, οὐδὲ	παραιτουμένη	βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν ἐδύνατο, ἀλλ'
[5, 9]	καὶ λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ,	παραιτουμένου	δὲ νόμῳ σε συνοικήσουσαν ἄξομαι.
[5, 8]	ἀγομένης ἐρᾷ παρθένου τῶν ἐπιχωρίων	παρακαλεῖ	τε τοὺς γονεῖς ἄγεσθαι πρὸς
[5, 1]	τὸ δεινὸν ὑπονοοῦντες, Ἰησοῦν μὲν	παρακαλεῖν	οὐ διέγνωσαν: οὐδὲ γὰρ τεύξεσθαί
[5, 6]	αὐτὸν καιρὸν μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται	παρακαλέσαντες	Ἀμαληκίτας τε καὶ Ἄραβας στρατεύουσιν
[5, 1]	καὶ τοὺς τῶν πλησίον ἐθνῶν	παρακαλέσαντος	βασιλέας συνάρασθαι τῷ κατ' αὐτῶν
[5, 1]	ἀλλὰ πανοικὶ αὐτὴν ἀπολέσθαι κακῶς,	παρακαλέσασα	διὰ μνήμης ἔχειν, ὅταν ἐγκρατεῖς
[5, 1]	ἐπὶ τὰς κληρουχίας ἀπολύομεν καὶ	παρακαλοῦμεν	μηδένα τῆς πρὸς ἡμᾶς συγγενείας
[5, 1]	νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς ἁμαρτήμασι. καὶ	παρακαλοῦμεν	ὑμᾶς πρὸς παίδων καὶ γυναικῶν
[5, 7]	τοῦ θεοῦ καὶ θυσίας ἐπέφερον	παρακαλοῦντες	αὐτὸν μετριάσαντα καὶ πρὸς τὴν
[5, 6]	ἱκετείαν τοῦ θεοῦ σώζειν αὐτοὺς	παρακαλοῦντες.	(Καὶ Γεδεὼν ὁ Ἰάσου παῖς
[5, 2]	τὰς θύρας. τοῦ δὲ πρεσβύτου	παρακαλοῦντος	ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ προσφέρειν βίαν
[5, 8]	παιδὸς γονῆς, τοῦ δὲ μεῖναι	παρακαλοῦντος	καὶ ξενίων μετασχεῖν οὐκ ἐπένευσε,
[5, 2]	τῶν κατὰ τὴν ἀγορὰν αὐτὸν	παρακαλοῦντος	πρεσβύτης ἐξ ἀγροῦ κατιὼν τῆς
[5, 8]	οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν τὸ νοούμενον	παρακαλούντων	δὲ τὴν κόρην μαθοῦσαν παρὰ
[5, 9]	νύκτα καὶ αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου	παρακατακειμένης	ἀνέκρινε τίς εἴη. τῆς δ'
[5, 9]	τοῦτο πυθομένη ἡ Ναάμις τεχνᾶται	παρακατακλῖναι	τὴν Ῥούθην αὐτῷ: καὶ γὰρ
[5, 3]	εἰς ἐλευθερίαν αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν,	παρακελευσάμενος	συλλαμβάνεσθαι τῶν κινδύνων αὐτῷ τινάς,
[5, 6]	ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ	παρακελευσαμένου	καὶ πειρᾶσθαι τῆς ἐλευθερίας ἀνασώζειν
[5, 1]	ἠξίου διὰ μνήμης ποιήσασθαι τὴν	παρακέλευσιν.	(Καὶ ὁ μὲν τοσαῦτα πρὸς
[5, 11]	καὶ ἱερᾶτο τοῦ πατρὸς αὐτῷ	παρακεχωρηκότος	διὰ τὸ γῆρας. θάρσος οὖν
[5, 8]	ἔργῳ δὲ φύλακας, μή τι	παρακινεῖν	ἐθελήσειεν, τοῦ πότου προβάντος καὶ
[5, 7]	ὁ δ' οὐ προσίεται τὴν	παράκλησιν	αὐτῶν ἐγκαλῶν, ὅτι μὴ βοηθήσειαν
[5, 2]	ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ ἐνέκειντο ταύτην	παραλαβεῖν	ἀξιοῦντες, ὁ μὲν ἱκέτευε μηδὲν
[5, 7]	ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ αὐτῆς ὥστε	παραλαβεῖν	τὴν βασιλείαν τὰ δένδρα, πυρεῖα
[5, 1]	τε μετ' αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν	παραλαβόντων	ἀμελῶς προστάντων τοῦ κοινῇ συμφέροντος,
[5, 6]	ᾔει Φρουρὰν τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα	παραλαβών,	καὶ πλησιάσας σκηνῇ τινι καταλαμβάνει
[5, 1]	τὴν γερουσίαν σὺν τοῖς φυλάρχοις	παραλαβὼν	νέμει ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ
[5, 11]	υἱὸς ὢν αὐτοῦ τὴν τιμὴν	παραλαβὼν	παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν
[5, 7]	ἀποθανόντος οὐδ' ὁ μετ' αὐτὸν	παραλαβὼν	τὴν ἡγεμονίαν Ἤλων ἐπ' ἔτη
[5, 7]	Γαλαδηνὸς ἐκ τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς	παραλαμβάνει	ἀνὴρ τά τε ἄλλα εὐδαίμων
[5, 7]	δὲ Ἰαφθᾶ τὴν ἀρχὴν Ἀψάνης	παραλαμβάνει	φυλῆς ὢν Ἰουδαικῆς Βηθλέμων δὲ
[5, 1]	τοῦ μηδὲν ὧν Μωυσῆς διέταξε	παραλιπεῖν,	τῆς μὲν οὖν Ἰούδα φυλῆς
[5, 8]	κατὰ τὴν ταύτης αὔξησιν καὶ	παραμονήν”	ταῦτα μαθοῦσα καὶ στερήσασα τῆς
[5, 2]	μηδὲν σκυθρωπὸν ὑφορώμενος ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο	παραμυθήσασθαι	διεγνωκώς, ὡς οὐκ ἐξ ἑκουσίου
[5, 10]	τῆς μονώσεως. καὶ τῆς τἀνδρὸς	παραμυθίας	τῇ λύπῃ κρατήσασα εἰς τὴν
[5, 10]	τὸ θεῖον ἀσεβεῖς οὐδενὸς ἀπείχοντο	παρανομήματος,	καὶ τὰ μὲν ἐφέροντο τῶν
[5, 1]	οὐ πρὸς τὸ μέγεθος τῆς	παρανομίας	ἀπιδόντας εὐθὺς ἐφ' ὅπλα καὶ
[5, 7]	ὑπὲρ τῆς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς	παρανομίας	ποινὴν ἐξέτισε καὶ τῶν εἰς
[5, 2]	ὁ μὲν ἱκέτευε μηδὲν τολμᾶν	παράνομον,	οἱ δ' ἁρπασάμενοι καὶ προσθέμενοι
[5, 2]	μορφὰς οὐδὲν τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις	παραπλησίας	παράδοξον ἦσαν θέαμα καὶ δεινὸν
[5, 8]	ἐπιφαίνεται τοῦ θεοῦ νεανίᾳ καλῷ	παραπλήσιον	μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ παιδὸς
[5, 1]	πηγῇ τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν	παρασκευάζεσθαι	πρὸς πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον Ἰησοῦν:
[5, 2]	δι' εὐψυχίαν. ἦσαν δὲ ἐν	παρασκευῇ	μεγάλῃ καὶ τῶν ἄλλων φυλετῶν,
[5, 6]	τῆς ἅλωος. φαντάσματος δὲ αὐτῷ	παραστάντος	νεανίσκου μορφῇ καὶ φήσαντος εὐδαίμονα
[5, 7]	αὐτοῦ φυλακὴν οἱ Σικιμῖται δέονται	παρασχεῖν	αὐτοῖς, ἕως ἂν τρυγήσωσι. προσδεξαμένου
[5, 8]	λαβόντα τοῖς πολεμίοις αὐτὸν ἐγχειρίσαι,	παρασχεῖν	δὲ βοήθειαν πρὸς τὸ δεινὸν
[5, 7]	πέμψαντες ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι	παρασχεῖν	εἰς ἅπαντ' αὐτῷ τὸν χρόνον
[5, 1]	πρὸς παίδων καὶ γυναικῶν μὴ	παρασχεῖν	ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡς οὖν
[5, 7]	δ' αὐτοῖς ἀμπέλῳ τὴν τιμὴν	παρασχεῖν.	καὶ ἡ ἄμπελος χειροτονουμένη τοῖς
[5, 2]	Χαναναίων γένους τῇ Ἰούδα φυλῇ	παρασχεῖν	τὴν ἡγεμονίαν: καὶ γὰρ τῷ
[5, 7]	τὰ δένδρα, πυρεῖα δὲ ἀγαθὴ	παρασχεῖν	τῶν ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται τὴν
[5, 1]	οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖς τὰ πράγματα	παράσχοι.	καὶ χωρήσας ἐντεῦθεν ἐπὶ Σικίμων
[5, 2]	οὐκ ἐξ ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν	παράσχοι	τοῖς καθυβρίσασιν, ἀλλ' ἁρπασαμένων ἐπὶ
[5, 1]	τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην	παρασχόμενος	καὶ τὸ περὶ τῶν αὖθις
[5, 7]	παρεκάλεσε δὲ δύο μῆνας αὐτῇ	παρασχόντα	πρὸς τὸ μετὰ τῶν πολιτῶν
[5, 2]	βίαν μηδὲ ὕβριν ἠξίουν αὐτὸν	παρασχόντα	τὴν ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ
[5, 1]	ἄρισται καὶ τοῦ θείου τοῦ	παρασχόντος	αὐτὰς ἄξιαι καὶ τῆς ἀρετῆς
[5, 7]	ἐπήκοον τοῦ πλήθους ἡσυχίαν αὐτῷ	παρασχόντος	ἠξίου μαθεῖν τὰ ὑπ' αὐτοῦ
[5, 8]	ἠπείλουν ἐμπρήσειν αὐτὴν τοῦτο μὴ	παρασχοῦσαν,	ὁ Σαμψὼν δεομένης τῆς κόρης
[5, 8]	γενομένου χάριν αὐτῷ καὶ δωρεὰν	παράσχωσι.	τοῦ δὲ μηδέ τινων αὐτῷ
[5, 3]	Ἀσσυρίων βασιλέως πολλούς τε τῶν	παραταξαμένων	ἀπώλεσαν καὶ πολιορκούμενοι κατὰ κράτος
[5, 11]	κελεύοντες κομίζειν, ἵνα παρούσης αὐτῆς	παρατασσόμενοι	κρατῶσι τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντες, ὅτι
[5, 1]	πᾶσαν αἱρεῖται τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν	παρατείνουσαν	μὲν ἄχρι τῶν Ἱεροσολύμων τὸ
[5, 11]	τις αὐτοῖς ἄγγελος ἀφικνεῖται νεανίας	παρατετευχὼς	τῷ γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη πᾶσα
[5, 1]	ποταμὸν καὶ κολάσοντες αὐτοὺς τῆς	παρατροπῆς	τῶν πατρίων ἐθῶν. οὐ γὰρ
[5, 10]	καὶ ὁ θεός ἐπεί, φησί,	παρατυγχάνεις,	μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου
[5, 10]	λόγου μείζονα καὶ πίστεως τοῖς	παρατυγχάνουσι,	καὶ τοὺς Ἠλὶ δὲ παῖδας
[5, 10]	σήμαινέ τε πρὸς αὐτόν, ὅτι	παρατυγχάνω.	καὶ τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν
[5, 9]	κελευομένων ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ	παραυτίκα	μὲν λανθάνει τὸν Βόαζον βαθέως
[5, 4]	ἐπέρχεται πλῆθος. καὶ οἱ μὲν	παραχρῆμα	ἀναιροῦνται, οἱ δ' εἰς φυγὴν
[5, 2]	Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται ἤνθησέ τε	παραχρῆμα	καὶ ταχεῖαν εἴς τε πλῆθος
[5, 6]	τισὶ τῶν νέων ἐπιστεύετο, καὶ	παραχρῆμα	πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἕτοιμον ἦν
[5, 2]	τοὺς προγόνους ἡμῶν παρειλήφαμεν γενομένους.	παραχρῆμά	τε ἐξῆγον ἐπ' αὐτοὺς τὸ
[5, 7]	γὰρ Μωυσεῖ καὶ ταύτην λαβεῖν	Παραχωρεῖν	τε ἰδίας εἰπὼν γῆς, ἣν
[5, 7]	καὶ τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου	παραχωρεῖν	ὡς πατρῴας οὔσης ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος
[5, 5]	ἀγανακτήσασα, σὺ μέν, εἶπε, γυναικὶ	παραχωρεῖς	ἀξίωμα ὃ σοὶ δέδωκεν ὁ
[5, 1]	φόνου τῶν πολεμίων, μήτ' ἐλέῳ	παραχωρήσαντας	μήτε περὶ ἁρπαγὴν γινομένους περιορᾶν
[5, 8]	ὑπὲρ Ἑβρῶνος ὄρος φέρων κατατίθησιν.	(Παρέβαινε	δ' ἤδη τὰ πάτρια καὶ
[5, 8]	πρόνοιαν γεννηθεὶς κόμην ταύτην τρέφω	παρεγγυήσαντος	μὴ ἀποκείρειν τοῦ θεοῦ: τὴν
[5, 7]	καλούμενοί τε πρὸς συμμαχίαν οὐ	παρεγένοντο	δέον καὶ πρὸ δεήσεως ἐγνωκότας
[5, 10]	τῆς ἐπὶ τῷ παιδὶ γεγενημένης	παρεδίδου	τῷ Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα τῷ θεῷ
[5, 8]	αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς δεδεμένον ἄγειν	παρέδοσαν.	(Προιόντος δὲ τοῦ χρόνου ηὔξετο
[5, 7]	τῆς Ἀμμανίτιδος αὐτοῖς ἔχειν ὀφείλουσι	παρεθείσης,	δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ καὶ ταύτην
[5, 1]	βασανίσας μάθῃ, τί καὶ βουλόμενοι	παρεῖεν.	ὡς δ' ἔγνω τὴν ἔφοδον
[5, 2]	τοῖς Χαναναίοις τοὺς προγόνους ἡμῶν	παρειλήφαμεν	γενομένους. παραχρῆμά τε ἐξῆγον ἐπ'
[5, 1]	ἀπὸ τοῦ τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου	παρεῖναι	καὶ ὄντες ἐν τῷ τῆς
[5, 8]	τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ' ἀνεγείρασα ἐδήλου	παρεῖναί	τινας ἐπ' αὐτόν. ὁ δὲ
[5, 9]	αὐτὴν οὕτως ἐστί, μένειν αὐτόθι	παρεκάλει	καὶ μὴ συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι
[5, 1]	προαίρεσιν οὕτως ἔχουσαν πρὸς αὐτοὺς	παρεκάλει	καὶ τῇ εὐσεβείᾳ, ᾗ γε
[5, 7]	πεσὼν δὲ Ἀβιμέλεχος τὸν ὑπασπιστὴν	παρεκάλει	κτείνειν αὐτόν, μὴ τῆς γυναικὸς
[5, 4]	Ἰούδης τοῖς Ἱεριχουντίοις ἀποσημαίνων κρυπτῶς	παρεκάλει	τῆς ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ δ'
[5, 1]	ὑπεμίμνησκεν ἃ ὑπέσχοντο Μωυσεῖ, καὶ	παρεκάλει	χαριζομένους τῇ τε ἐκείνου προνοίᾳ
[5, 7]	καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν πολιτῶν τεθνηξομένῃ,	παρεκάλεσε	δὲ δύο μῆνας αὐτῇ παρασχόντα
[5, 1]	ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια τῆς ὁδοιπορίας	παρεκάλουν	ἐπὶ συνθήκας καὶ φιλίαν τοὺς
[5, 1]	γείτονας ὄντας αὐτοῖς ἐπὶ συμμαχίαν	παρεκάλουν,	οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον
[5, 1]	προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντες	παρεκάλουν	τὸν στρατὸν εἰς ἀλκὴν, περιώδευόν
[5, 8]	θεοῦ γένοιτο, θαρσεῖν ἡ γυνὴ	παρεκελεύετο:	ἐπὶ γὰρ συμφέροντι τῷ αὐτῶν
[5, 1]	μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν	παρεκελεύετο	καὶ μήτε κάμνοντας ἀποστῆναι τοῦ
[5, 10]	ἀπορίᾳ τὸν θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν	παρεκελεύετο	παρέξειν αὐτῇ παῖδας τὸν θεὸν
[5, 7]	φέρων ταῦτα ποιεῖν τὴν στρατιὰν	παρεκελεύσατο.	καὶ ταχέως περιληφθείσης ἐν κύκλῳ
[5, 1]	τῆς Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται	παρέλαβον	ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ
[5, 1]	φονεύων. (Ἔτος δὲ πέμπτον ἤδη	παρεληλύθει	καὶ Χαναναίων οὐκέτ' οὐδεὶς ὑπολέλειπτο
[5, 1]	δὲ πόλεως εἰ καί τι	παρέλθοι	τὸ πῦρ κατέσκαπτε καὶ κατὰ
[5, 4]	τῆς εἰς τὸ πλῆθος κακώσεως	παρέλιπεν	εἴς τε πενίαν αὐτοὺς κατέστησεν
[5, 6]	ἀπεχθανομένην, ὅπως τε τὴν νίκην	παρέντες	τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν
[5, 10]	τὸν θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο	παρέξειν	αὐτῇ παῖδας τὸν θεὸν καταγγέλλων.
[5, 7]	αὐτῶν καὶ ὀμοσάντων εἰς ἀεὶ	παρέξειν	αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε. (Καὶ
[5, 1]	διὰ πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι	παρέξειν	ἡμῖν τήνδε τὴν γῆν καὶ
[5, 6]	τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην	παρέξειν	Ἰσραηλίταις αὐτοῦ στρατηγοῦντος. (Τοῦτ' οὖν
[5, 1]	ἡμέραν αὐτοῖς τοῦ θεοῦ ταύτην	παρέξοντος	αὐτομάτως καὶ δίχα τοῦ> πόνου
[5, 1]	μὲν τούτοις καὶ τοῦ θεοῦ	παρέξοντος	εὔνουν εἶναι καὶ σύμμαχον ἑαυτόν,
[5, 7]	τὸ πλῆθος συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον	παρεσκευάζετο.	καὶ αὐτὸν πλησίον ὁρμῶντα τῶν
[5, 7]	αὐτῆς ἱδρύονται τειχίσαι τε ταύτην	παρεσκευάζοντο.	ἔφθη τε τὴν διάνοιαν αὐτῶν
[5, 3]	πόλεις ἠξίουν. ἅρματά τε οὖν	παρεσκευάζοντο	καὶ τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ
[5, 2]	τρεῖς πρὸ τῆς πόλεως ἐνήδρευον	παρεσομένας	τὰς παρθένους ἔν τε ἀμπελῶσι
[5, 3]	φυλῆς τὴν Ἀσκάλωνα καὶ Ἀκαρῶνα	παρεσπάσαντο	ἄλλας τε πολλὰς τῶν ἐν
[5, 8]	πάτρια καὶ τὴν οἰκείαν δίαιταν	παρεχάρασσεν	ξενικῶν μιμήσει ἐθισμῶν καὶ τοῦτ'
[5, 9]	αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν τε	παρέχειν	αὐτῇ καὶ ποτόν, ὁπότε σιτίζοι
[5, 1]	καμούσῃ τῷ τε κοινῇ συμφέροντι	παρέχειν	αὑτοὺς εἰς τὰ παραγγελλόμενα προθύμους.
[5, 2]	ἐξαιτοῦντας τοὺς αἰτίους ἐκπέμψαι καὶ	παρεχομένων	μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ τούτων κολάσει,
[5, 2]	ὑβρισθέντας τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς αὐτοῖς	παρεχώρει,	πληρώσειν τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς
[5, 9]	τοῦ κλήρου καὶ τῆς γυναικὸς	παρεχώρει	συγγενεῖ μὲν ὄντι καὶ αὐτῷ
[5, 1]	προγόνους καὶ τοὺς ὑμῶν αὐτῶν	παρήγαγεν	εἰς τὸν βίον: οὗ τῆς
[5, 1]	λαὸν εἰς τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν	παρήγγειλε.	καὶ σπουδῇ συνδραμόντων τά τε
[5, 1]	ἀμελῶς προστάντων τοῦ κοινῇ συμφέροντος,	παρήγγειλέ	τε φυλῇ ἑκάστῃ τοῦ γένους
[5, 1]	ἐχόντων καὶ τοῦ πένθους λελωφηκότος	παρήγγειλεν	ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον εἶναι τὸ
[5, 1]	τὴν κλοπὴν καὶ τὰ φώρια	παρῆγεν	εἰς μέσον. καὶ οὗτος μὲν
[5, 6]	τῶν ἐστρατευκότων εἶναι. καὶ τούτοις	παρηγορήσας	αὐτῶν τὴν ὀργὴν τοῖς λόγοις
[5, 1]	ἔθεσι καὶ τοῦ συνήθους τρόπου	παρηλλαγμένοις”	(Ταῦτα εἰπόντας ἐπαινέσας ὁ Φινεέσης
[5, 2]	πόλιν, καὶ κρατήσας τῇ γνώμῃ	παρῆν	εἰς Γαβὰν φυλῆς τῆς Βενιαμίτιδος
[5, 1]	φόνον ἐργασάμενος καὶ λείαν λαβὼν	παρῆν	εἰς τὸ ἐν Γαλγάλοις στρατόπεδον.
[5, 2]	ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖς συμβεβηκόσι	παρῆν	ἐπὶ τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ
[5, 9]	αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ καὶ	παρῆν	ὀψὲ κομίζουσα μετὰ τῶν σταχύων:
[5, 1]	(Ταῦτα εἰπόντας ἐπαινέσας ὁ Φινεέσης	παρῆν	πρὸς Ἰησοῦν καὶ τὰ παρ'
[5, 11]	ὃν καὶ ταύτην συνέβαινεν εἶναι.	παρῆν	τε οὖν ἡ κιβωτὸς καὶ
[5, 7]	πέμπων ἀγγέλους ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ	παρῄνει	λοχᾶν πρὸ τῆς πόλεως: πείσειν
[5, 8]	ὑφ' ᾧ πονήσειν Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ.	παρῄνει	τε τὰς κόμας αὐτῷ μὴ
[5, 8]	οἱ δὲ ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι τυγχάνειν	παρῆσαν	ἐπὶ τὴν πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται
[5, 1]	(Καὶ στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς οἱ κατάσκοποι	παρῆσαν	μηδὲν ἀγνοήσαντες τῶν παρὰ τοῖς
[5, 10]	προσαγορεύουσι: θεαίτητον ἄν τις εἴποι.	παρῆσαν	οὖν ὑπὲρ τῆς τοῦ παιδὸς
[5, 1]	τὴν γῆν ἐν ἑβδόμῳ μηνὶ	παρῆσαν	πρὸς αὐτὸν εἰς Σιλοῦντα πόλιν,
[5, 1]	ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ	παρῆσαν,	τάς τε εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ
[5, 1]	καὶ ἐν ταῖς οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι.	παρῃτεῖτο	δ' οὐδὲν αὐτούς, ἀλλὰ πάντες
[5, 7]	τοῖς τῆς συκῆς χρησαμένη λόγοις	παρῃτεῖτο	τὴν ἀρχήν. τὸ δ' αὐτὸ
[5, 8]	τὸν γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι τὴν	παρθένον.	συνεχῶς δ' ἀπερχόμενος πρὸς τοὺς
[5, 7]	αὐτῷ, μονογενὴς δ' ἦν, ἔτι	παρθένος.	ὁ δὲ ἀνοιμώξας ἐπὶ τῷ
[5, 8]	τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεως ἀγομένης ἐρᾷ	παρθένου	τῶν ἐπιχωρίων παρακαλεῖ τε τοὺς
[5, 2]	τῆς πόλεως ἐνήδρευον παρεσομένας τὰς	παρθένους	ἔν τε ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις
[5, 2]	γυναῖκας αὐτοῖς τὰς τετρακοσίας ἔδοσαν	παρθένους	τὰς Ἰαβίτιδας, περὶ δὲ τῶν
[5, 2]	τέκνοις καὶ γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων	παρθένων.	ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ' ὀργῆς προήχθησαν
[5, 1]	κατὰ τὰ βόρεια πόλεως Ἄρκης	παροικούσης.	Δανῖται δὲ τῆς κοίλης ὅσα
[5, 2]	τελευτῆς τῇ γυναικὶ καὶ τὴν	παροινίαν	τῆς φυλῆς. (Οἱ δ' ὑπό
[5, 10]	γὰρ πρὸ τῆς σκηνῆς, ὡς	παροινοῦσαν	ἐκέλευεν ἀπιέναι. τῆς δὲ πιεῖν
[5, 1]	τούτων ἴασιν εὑρεῖν, τό τε	παρὸν	ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος καὶ
[5, 1]	ὁ μὲν τοσαῦτα πρὸς τοὺς	παρόντας	διαλεχθεὶς τελευτᾷ βιοὺς ἑκατὸν ἔτη
[5, 1]	ἀκροατὰς ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας ἡμῶν καὶ	παρόντας	εἰς τὸν ἴδιον κλῆρον, ὃν
[5, 1]	πολέμῳ, ὡς τούτους τε εἶδον	παρόντας	σὺν αὐτῷ, τέσσαρες δὲ ἦσαν,
[5, 1]	διδαχθεῖσαν. οἱ δὲ καὶ τῶν	παρόντων	αὐτῇ χάριν ἔχειν ὡμολόγουν καὶ
[5, 7]	ἄρχων ξένος ὢν Ἀβιμελέχου ὅσα	παροξύνειεν	Γυάλης τὸν δῆμον πέμπων ἀγγέλους
[5, 8]	δὲ τὴν ὕβριν ταύτην Σαμψὼν	παροξυνθεὶς	ἅπαντας ἔγνω σὺν αὐτῇ Παλαιστίνους
[5, 2]	νόμων οὐκέτ' ἦσαν ἀκριβεῖς ἀκροαταί.	παροξυνθὲν	δ' ἐπὶ τούτοις τὸ θεῖον
[5, 11]	τοῦ θεοῦ κελεύοντες κομίζειν, ἵνα	παρούσης	αὐτῆς παρατασσόμενοι κρατῶσι τῶν πολεμίων
[5, 8]	Γαζαίων οἱ ἄρχοντες τὴν αὐτόθι	παρουσίαν	αὐτοῦ τὰ πρὸ τῶν πυλῶν
[5, 11]	δὲ οἱ πολέμιοι δεδιότες τὴν	παρουσίαν	τῆς κιβωτοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις. ταῖς
[5, 1]	εἰ δ' οἴεσθε τὴν ἐνθάδε	παρουσίαν	ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι τοῦ σωφρονεῖν,
[5, 3]	οἷς αἰδὼς ἐπὶ τοῖς τότε	παροῦσιν	ἐτύγχανε καὶ προθυμία μεταβολῆς, πρῶτον
[5, 1]	πονηρὰν ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν	παρρησίαν	λαμβάνει πρὸς τὸν θεόν: ἡμεῖς
[5, 2]	ταὐτὰ δρῶσιν, οὕτως τε ἦσαν	παρωξυμμένοι,	ὡς καὶ Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος
[5, 1]	τοῖς Λευίταις κατὰ φυλὰς ὁ	πᾶς	ὅμιλος μέσους ἔχων παῖδας καὶ
[5, 11]	παρατετευχὼς τῷ γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη	πᾶσα	ἡ πόλις. καὶ Ἠλὶς ὁ
[5, 1]	αὐτοῦ, ἡ μὲν Ἰούδα λαχοῦσα	πᾶσαν	αἱρεῖται τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν
[5, 6]	Γεδεὼν δὲ μέτριος ὢν καὶ	πᾶσαν	ἀρετὴν ἄκρος οὐκ αὐτὸς ἔλεγεν
[5, 1]	καὶ Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν τε	πᾶσαν	καὶ Γίτταν ἀπ' Ἀκκαρῶνος ἕως
[5, 1]	καὶ τοιαύτην εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται	πᾶσαν	τὴν ἐπὶ Σιδῶνος τετραμμένην: Ἄρκη
[5, 1]	χλαμύδα βασίλειον ἐκ χρυσοῦ μὲν	πᾶσαν	ὑφασμένην, μᾶζαν δὲ χρυσοῦ σταθμὸν
[5, 1]	Μωυσέος διέταξε, φυλακὴν ἔχετε τὴν	πᾶσαν,	ὡς ἐμμενόντων μὲν τούτοις καὶ
[5, 1]	καὶ διὰ τιμῆς εἶχε τῆς	πάσης.	(Τῆς δὲ πόλεως εἰ καί
[5, 7]	τε σὺν αὐτοῖς οὖσιν ἑβδομήκοντα	πᾶσιν	ἱππάζειν ἀρίστοις γεγενημένοις, καὶ πάντας
[5, 2]	ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι' ἀσθένειαν αὐτοῖς	πασσυδὶ	βουλομένους χειρώσασθαι τοὺς πολεμίους. ὡς
[5, 5]	(Εἴκοσι μὲν οὖν ἔτη ταῦτα	πάσχοντες	ἤνυσαν μήτε αὐτοὶ φρονεῖν ὑπὸ
[5, 2]	οὔτε κωλυόντων. πρὸς δὲ τοὺς	πατέρας	αὐτῶν δυσχεραίνοντας καὶ τιμωρίαν λαμβάνειν
[5, 10]	βίος αὐτῶν. ὅ τε οὖν	πατὴρ	αὐτὸς ἐπὶ τούτοις χαλεπῶς εἶχεν
[5, 1]	ἔλεξε τάδε: ἐπεὶ ὁ θεός,	πατὴρ	καὶ δεσπότης τοῦ Ἑβραίων γένους,
[5, 8]	κατατίθησιν. (Παρέβαινε δ' ἤδη τὰ	πάτρια	καὶ τὴν οἰκείαν δίαιταν παρεχάρασσεν
[5, 2]	γῆν ἵνα νέμοιντο: τὴν γὰρ	πατρίδα	καταλιπόντες ἠκολούθησαν ἐκείνοις καὶ συνῆσαν
[5, 6]	παραγενόμενος εἰς Ἐφρὰν τὴν ἑαυτοῦ	πατρίδα	κτείνει τοὺς τῶν Μαδιηνιτῶν βασιλέας.
[5, 10]	προσηνέγκατο, καὶ ἀναστρεψάντων εἰς τὴν	πατρίδα	κύειν ἤρξατο καὶ γίνεται παιδίον
[5, 6]	γηραιὸς τελευτήσας ἐν Ἐφρὰν τῇ	πατρίδι	θάπτεται. ~(Παῖδες δὲ ἦσαν αὐτῷ
[5, 8]	αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ τῇ	πατρίδι	μετὰ τῶν συγγενῶν. ~(Μετὰ δὲ
[5, 7]	καὶ θάπτεται ἐν τῇ αὐτοῦ	πατρίδι	Σεβέῃ: τῆς Γαλαδηνῆς δ' ἐστὶν
[5, 7]	ἀπέθανε καὶ ταφῆς ἐν τῇ	πατρίδι	τυγχάνει. (Ἀψανοῦς δ' οὕτως ἀποθανόντος
[5, 9]	ὑπομένουσα, δι' ἣν καὶ τῆς	πατρίδος	ἐξεληλύθει, πάλιν εἰς αὐτὴν ἀπηλλάττετο:
[5, 8]	ἐν ὀλίγοις ἄριστος καὶ τῆς	πατρίδος	ὁμολογούμενος πρῶτος εἶχε γύναιον ἐπ'
[5, 1]	ἀνάγκη τοῦ σωφρονεῖν καὶ τοῖς	πατρίοις	ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ παραβάσεως ἀρχήν,
[5, 1]	πρὸς αὐτοὺς φιλίαν ἐφ' αἷς	πάτριον	αὐτοῖς ἐστι συνθήκαις: μαθόντες γὰρ
[5, 9]	αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων ἀδήλων τὴν	πάτριον	γῆν καταλιπούσας. ἡ μὲν οὖν
[5, 4]	τούτοις γὰρ συγκαλεῖν τὸ πλῆθος	πάτριον.	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἐγλῶνα
[5, 2]	αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν εἰς τὴν	πάτριον	φυλὴν πειθόμενοι τοῖς προκαλουμένοις. οἱ
[5, 1]	καταλιπόντας καὶ βωμὸν ὃς ἡμῖν	πάτριος	ξενικοὺς θεοὺς ἐπιφέρειν τοῖς Χαναναίων
[5, 1]	μὴ περαιτέρω μανέντες νόμων δὲ	πατρίων	αἰδῶ καὶ μνήμην λαβόντες. ἂν
[5, 1]	αὐτοῖς καὶ τὴν φυλακὴν τῶν	πατρίων	ἐθῶν ἐν μόνῳ τούτῳ καὶ
[5, 1]	κολάσοντες αὐτοὺς τῆς παρατροπῆς τῶν	πατρίων	ἐθῶν. οὐ γὰρ ἐδόκει τὴν
[5, 11]	οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς τοῦ	πατρὸς	αὐτοῖς ἐπιστείλαντος, εἰ ληφθείσης τῆς
[5, 11]	δὲ ἤδη καὶ ἱερᾶτο τοῦ	πατρὸς	αὐτῷ παρακεχωρηκότος διὰ τὸ γῆρας.
[5, 7]	ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	ἐξέβαλον καταφρονήσαντες τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας.
[5, 11]	τὸ πρῶτον ἱερᾶτο παῖς παρὰ	πατρὸς	ἐπιδεχόμενοι τὴν τιμήν, ἐκεῖνός τε
[5, 7]	ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ τοῦ	πατρὸς	καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν πολιτῶν τεθνηξομένῃ,
[5, 7]	τοὔνομα, ὃς μετὰ τὴν τοῦ	πατρὸς	τελευτὴν ἀναχωρήσας εἰς Σίκιμα πρὸς
[5, 4]	Ἰούδης μὲν τοὔνομα Γήρα τε	πατρὸς	τολμῆσαί τε ἀνδρειότατος καὶ τῷ
[5, 7]	τις Ἰαφθᾶς ἀνὴρ διὰ τὴν	πατρῴαν	ἀρετὴν δυνατὸς καὶ δι' οἰκείαν
[5, 7]	Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν ὡς	πατρῴας	οὔσης ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενος δὲ ὁ
[5, 7]	ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖς εἰς τὸν	πατρῷον	οἶκον καὶ κτείνει πάντας τοὺς
[5, 2]	μὲν οὖν ὁ πόλεμος οὕτως	παύεται.	~(Ὅμοια δὲ τούτοις παθεῖν καὶ
[5, 1]	ποταμὸν φερούσας οὐδενὶ γνωρίσματι περιετύγχανον,	παύονται	τοῦ πονεῖν. τοῦ δὲ θορύβου
[5, 2]	συνεχώρησαν φόρους τελεῖν. καὶ οὕτως	παυσάμενοι	πάντες οἱ μὲν τοῦ κτείνειν
[5, 7]	πρὸς τὴν δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα	παύσασθαι	τῆς ὀργῆς: ὁ δὲ θεὸς
[5, 2]	ἱκέτευον διὰ Φινεέσου τοῦ ἀρχιερέως	παύσασθαι	τῆς ὀργῆς τῆς πρὸς αὐτοὺς
[5, 1]	ἐστιν, ὡς ἴδοι τις ἂν	πεδία	μεγάλα καὶ καρποὺς φέρειν ἱκανώτατα
[5, 1]	Χαναναῖοι καὶ οἱ ἐν τοῖς	πεδίοις	τῶν Χαναναίων Παλαιστίνους προσλαβόντες στρατοπεδεύουσι
[5, 8]	γνησίαν: μέγα δέ ἐστι τοῦτο	πεδίον.	ἦν δὲ καὶ μανιώδης ὑπ'
[5, 3]	τῶν πηγῶν κατὰ τὸ μέγα	πεδίον	Σιδῶνος πόλεως ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς
[5, 1]	Βεθήλων εἰς τὸ μέγα τελευτᾷ	πεδίον,	τῆς τε Μανασσήτιδος οἱ ἡμίσεις
[5, 3]	οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖς ἐπιβατὸν τοῦ	πεδίου	καταλιπόντες. οἱ δ' οὔτε πολεμεῖν
[5, 3]	τε πολλὰς τῶν ἐν τῷ	πεδίῳ	καὶ Δανίτας εἰς τὸ ὄρος
[5, 2]	εἷλον, τῶν δ' ἐν τῷ	πεδίῳ	καὶ πρὸς θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά τε
[5, 8]	(Σαμψὼν δὲ πολλοὺς ἐν τῷ	πεδίῳ	τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνας Αἰτὰν κατῴκει,
[5, 2]	δ' αὐτοὺς Γάζα καὶ Ἀκκάρων:	πεδίων	γὰρ ὄντων καὶ πολλῆς ἁρμάτων
[5, 6]	ἀνεστάλη τὸ πλῆθος καὶ τῶν	πεδίων	ἐξεχώρουν ὑπονόμους τε καὶ σπήλαια
[5, 8]	ὑβριζόμενος ἀμύνασθαι, τὸν χειραγωγοῦντα παῖδα	πείθει,	προσαναπαύσασθαι χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ κόπου,
[5, 9]	νύμφαι, οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν	πείθειν	ἐδύνατο, ἀλλ' ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον
[5, 2]	κατῄεσαν εἰς τὴν πάτριον φυλὴν	πειθόμενοι	τοῖς προκαλουμένοις. οἱ δ' Ἰσραηλῖται
[5, 2]	καλῶς οὖν ἔχει τῷ νόμῳ	πειθομένους	πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας τοὺς
[5, 8]	κοινοῦ προεστῶτες ἐλθόντες πρὸς αὐτὴν	πείθουσιν	ἐπαγγελίαις μαθεῖν παρὰ τοῦ Σαμψῶνος
[5, 1]	ἀληθοῦς. οὐ γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶς	πείρᾳ	τῆς τοῦ θεοῦ γνώμης ἐντὸς
[5, 1]	ἐλπὶς ἡμᾶς ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ	πείρᾳ	τοιαύτῃ συντυχόντας. ἀλλὰ σύ, δέσποτα,
[5, 9]	συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος αὐτῇ	πεῖραν	ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν οὐκ
[5, 3]	ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ ὡς ἔργῳ	πεῖραν	αὐτοῦ δεδωκὼς τῆς ἀνδραγαθίας γέρας
[5, 2]	κακῶς διατεθέντες πρότερον οὐδενὸς τοιούτου	πεῖραν	εἰληφότες, ὑπ' ὀργῆς ἀκράτου καὶ
[5, 1]	λόγοις ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἢ	πεῖραν	ἔργων καὶ πολέμου περιμένειν” (Τοσαῦτα
[5, 2]	καὶ τοιαύτης πρὸς τὸ μετανοῆσαι	πείρας	τοὺς δόξαντας ἀδικεῖν στρατιὰν ἀγαγεῖν:
[5, 6]	χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ παρακελευσαμένου καὶ	πειρᾶσθαι	τῆς ἐλευθερίας ἀνασώζειν ἀδυνάτως ἔχειν
[5, 2]	τῶν παρ' ἐκείνης οὐχ ὁμοίων	πειρώμενος.	ἀλλοτρίως δ' αὐτῆς ἐχούσης καὶ
[5, 2]	ἐπέσχε δ' αὐτοὺς ἡ γερουσία	πείσασα	μὴ δεῖν ὀξέως οὕτως πρὸς
[5, 7]	παρῄνει λοχᾶν πρὸ τῆς πόλεως:	πείσειν	γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν ἐπ' αὐτόν,
[5, 3]	συνεποιήσαντο δύναμιν, οὐδὲν μὲν αὐτοὶ	πείσεσθαι	προσδοκῶντες, ὡς δὲ βεβαίαν τὴν
[5, 8]	καὶ ξενίων μετασχεῖν οὐκ ἐπένευσε,	πεισθεὶς	δ' ὅμως λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι ὡς
[5, 6]	ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα καὶ θάρσος.	πεισθεὶς	δὲ ᾔει Φρουρὰν τὸν ἑαυτοῦ
[5, 9]	μένει, τὴν δὲ Ῥούθην μὴ	πεισθεῖσαν	ἀπήγαγε κοινωνὸν παντὸς τοῦ προστυχόντος
[5, 2]	ἀμέτρως” καὶ οἱ μὲν τούτοις	πεισθέντες	ψηφίζονται τὸν διὰ τῆς ἁρπαγῆς
[5, 7]	Μασφαθῇ καθίσας τὸν στρατὸν πρεσβείαν	πέμπει	παρὰ τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενος τῆς
[5, 1]	στρατείαν ἕτοιμον εἶναι τὸ πλῆθος,	πέμπει	τε κατασκόπους εἰς Ἱεριχοῦντα τήν
[5, 9]	αὐταῖς ὁμιλήσαντα τῇ παιδί: καὶ	πέμπει	τὴν κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ
[5, 1]	ὀλίγας ἡμέρας τῆς Ἱεριχοῦντος συμφορᾶς	πέμπει	τρισχιλίους ὁπλίτας Ἰησοῦς εἰς Ναιὰν
[5, 1]	κατὰ φυλὴν ἀρετῇ προύχειν μαρτυρηθέντα	πέμπειν,	οἳ τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶς
[5, 1]	προσδεξαμένων δὲ τοὺς λόγους αὐτῶν	πέμπουσι	πρέσβεις πρὸς Ἰησοῦν φιλίαν σπεισομένους
[5, 3]	γῆν τε οὐκ ἔχοντες ἀρκοῦσαν	πέμπουσιν	ἐξ αὐτῶν πέντε ἄνδρας εἰς
[5, 1]	τοῖς. ὅπλοις χωρεῖν ἐπ' αὐτούς.	πέμπουσιν	οὖν πρεσβευτὰς πρὸς αὐτοὺς Φινεέσην
[5, 2]	τότε τοῖς ὅπλοις αὐτοὺς ἀμύνασθαι.	πέμπουσιν	οὖν πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες
[5, 11]	δὲ περὶ τῶν ὅλων Ἑβραῖοι	πέμπουσιν	ὡς τὴν γερουσίαν καὶ τὸν
[5, 2]	αὐτὸν τῶν γονέων, τῇ δὲ	πέμπτῃ	δόξαν ἀπιέναι πρὸς αὑτὸν περὶ
[5, 0]	~Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ	πέμπτῃ	τῶν Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς
[5, 1]	ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ διὰ	πέμπτης	ἡμέρας ἐπ' αὐτοὺς ἐλθὼν συνάπτει
[5, 1]	τι λάβοι φονεύων. (Ἔτος δὲ	πέμπτον	ἤδη παρεληλύθει καὶ Χαναναίων οὐκέτ'
[5, 7]	ὅσα παροξύνειεν Γυάλης τὸν δῆμον	πέμπων	ἀγγέλους ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ παρῄνει
[5, 1]	οὖν εἰς μέσους ἔλεγον, ὡς	πεμφθεῖεν	ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ τῶν
[5, 1]	εἰς ταύτας ἀποκρύπτει, τοῖς δὲ	πεμφθεῖσιν	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἔλεγεν, ὡς
[5, 1]	γενομένου. οἱ δὲ ἄνδρες οἱ	πεμφθέντες,	δέκα δὲ ἦσαν, περιοδεύσαντες καὶ
[5, 2]	τὸ μάχιμον τῆς πόλεως οἱ	πεμφθέντες	σὺν τέκνοις καὶ γυναιξὶ πλὴν
[5, 8]	σταλῆναι τὸν θεὸν ἱκέτευε πάλιν	πέμψαι	τὸν ἄγγελον, ὡς ἂν καὶ
[5, 7]	αὐτὸς μισθοφόρων. πρὸς τοῦτον οὖν	πέμψαντες	ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν
[5, 2]	συμμαχήσειεν αὐτοῖς κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν,	πέμψαντες	μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ τῶν
[5, 8]	τὴν αἰτίαν δι' ἣν ἔπραξε,	πέμψαντες	τοὺς ἄρχοντας εἰς Θαμνὰ τὴν
[5, 1]	προνοίας ὑπάρχειν. ὁ δ' εὐθὺς	πέμψας	πρὸς αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν συλλαβόντας,
[5, 1]	ἡμέρας ἐν δακρύοις ἦσαν καὶ	πένθει	τροφῆς οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν ποιούμενοι, μειζόνως
[5, 9]	ὁ δὲ τῆς περὶ τὴν	πενθερὰν	εὐνοίας ἅμα καὶ μνήμης τοῦ
[5, 9]	(Ἐλθοῦσαν δὲ Ῥούθην μετὰ τῆς	πενθερᾶς	εἰς τὴν Βηθλεέμων Βοώζης Ἀβιμελέχου
[5, 9]	ἐξῄει καλαμησομένη κατὰ συγχώρησιν τῆς	πενθερᾶς	ἡ Ῥούθη, ὅπως τροφῆς εὐποροῖεν,
[5, 2]	τῷ ἔρωτι ἧκε πρὸς τοὺς	πενθεροὺς	καὶ διαλυσάμενος τὰς μέμψεις καταλλάττεται
[5, 10]	τότε φανερὸν ἐπὶ τοῖς υἱοῖς	πένθος	ἦγε. (Βούλομαι δὲ τὰ περὶ
[5, 11]	ἀφικνεῖται νεανίας παρατετευχὼς τῷ γεγονότι,	πένθους	ἀνεπλήσθη πᾶσα ἡ πόλις. καὶ
[5, 1]	νενομισμένων τέλος ἐχόντων καὶ τοῦ	πένθους	λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον
[5, 4]	πλῆθος κακώσεως παρέλιπεν εἴς τε	πενίαν	αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη.
[5, 1]	Ἀμορραίαν ἱδρυμένοις, συνεστράτευον δ' αὐτοῖς	πεντακισμύριοι	ὁπλῖται, ἔλεξε τάδε: ἐπεὶ ὁ
[5, 1]	προθύμους. τῶν δ' ἑπομένων ὁπλίταις	πεντακισμυρίοις	ἀπὸ τῆς Ἀβέλης ἐπὶ τὸν
[5, 2]	πάντες περὶ δισμυρίους ὄντες καὶ	πεντακισχιλίους	ἀπέθανον. οἱ δ' Ἰσραηλῖται τήν
[5, 2]	ὁπλιτικὸν ἦν ὑπὸ δισμυρίων καὶ	πεντακισχιλίων	καὶ ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν εἰς
[5, 7]	τέκνοις ἀπώλοντο, ἄνδρες μὲν περὶ	πεντακοσίους	καὶ χιλίους, τὸ δὲ ἄλλο
[5, 2]	καὶ ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν εἰς	πεντακοσίους	ταῖς λαιαῖς τῶν χειρῶν σφενδονᾶν
[5, 3]	ἔχοντες ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν	πέντε	ἄνδρας εἰς τὴν μεσόγειον κατοψομένους
[5, 1]	μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν γίνεται	πέντε	καὶ εἴκοσιν, ἀνὴρ δὲ> μήτε
[5, 1]	ἴδιον ἀπελάμβανε μέγεθος. (Οἱ δὲ	πεντήκοντα	προελθόντες στάδια βάλλονται στρατόπεδον ἀπὸ
[5, 7]	δὲ πολλῶν ἀγαθῶν ἐκ Γεδεῶνος	πεπειραμένοι	περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον ἐπὶ τῶν ὅλων
[5, 1]	εἶναι προειπεῖν καὶ τοῦτ' αὐτοὺς	πεπεῖσθαι.	καὶ τοῖς Λευίταις δὲ τὰς
[5, 10]	καὶ τρεῖς θυγατέρες. (Σαμουῆλος δὲ	πεπληρωκὼς	ἔτος ἤδη δωδέκατον προεφήτευε. καί
[5, 7]	ἄλλα εὐδαίμων καὶ παῖδας ἀγαθοὺς	πεποιημένος	τριάκοντα μὲν τὸν ἀριθμὸν ἱππεύειν
[5, 1]	τὴν ἐπὶ ταύτῃ τῶν οἰκητόρων	πεποίθησιν,	ἠξίου τοὺς ἐκ τῆς περαίας
[5, 6]	τοῖς Ἰσραηλίταις ἐπέτρεπον, ὅπως ἔχωσι	πεπονηκότων	αὐτῶν εἰς ἃ βλάπτωσι. λιμὸς
[5, 2]	ἄρα λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον τάδε	πεπονθώς,	ἃ κατὰ δυοῖν καὶ ἑβδομήκοντα
[5, 7]	ἔχοι καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς	πεπραγμένοις	δόξαν, πρῶτον μὲν ἔλεγεν, ὡς
[5, 11]	οἰμωγῆς καὶ νομίσας νεώτερόν τι	πεπρᾶχθαι	περὶ τοὺς οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος
[5, 7]	διήρπαζον τὴν χώραν καὶ τὴν	Περαίαν	ἅπασαν κατασχόντες καὶ ἐπὶ τὴν
[5, 1]	πεποίθησιν, ἠξίου τοὺς ἐκ τῆς	περαίας	τοῦ Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας αὐτοῖς καὶ
[5, 6]	Ἰορδάνου μέλλοντες εἰς τὴν ἐπιοῦσαν	περαιοῦσθαι.	(Γεδεῶνος δ' ἐν φόβῳ καθεστῶτος,
[5, 3]	πρὸς τὸ παντελὲς αὐτοὺς ἀπωσάμενοι	περαιοῦσθαι	τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ
[5, 1]	ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντες καὶ μὴ	περαιτέρω	μανέντες νόμων δὲ πατρίων αἰδῶ
[5, 1]	ὑπὲρ τῶν νόμων πόνον, ἀλλὰ	περαιωσάμενοι	τὸν Ἰόρδανον τούτοις βοηθήσομεν καὶ
[5, 1]	ποταμοῦ διαβάντες ἔστησαν. ὡς δὲ	περαιωσαμένων	καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀφικομένων ἐκκλησία
[5, 1]	ἀμύνῃ τῶν τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων	περαιωσόμενοι	τὸν ποταμὸν καὶ κολάσοντες αὐτοὺς
[5, 1]	κατῳκημένους οἰκειότητος. ἀκούσαντες δὲ οἱ	πέραν	βωμὸν ἱδρῦσθαι τοὺς ἀπολυθέντας οὐ
[5, 1]	γενησόμενον σύμβολον> τῆς πρὸς τοὺς	πέραν	κατῳκημένους οἰκειότητος. ἀκούσαντες δὲ οἱ
[5, 1]	ὃ καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ	περὶ	ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς τὸ λοιπὸν ἡ
[5, 1]	πολεμίων, μήτ' ἐλέῳ παραχωρήσαντας μήτε	περὶ	ἁρπαγὴν γινομένους περιορᾶν φεύγοντας τοὺς
[5, 2]	νυκτὸς ἐμπλησθέντες τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν	περὶ	ἀρχομένην ἡμέραν. ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη
[5, 8]	καὶ μοχλοῖς ὅση τε ἄλλη	περὶ	αὐταῖς ἦν ξύλωσις ἀράμενος κατωμαδὸν
[5, 1]	ἐν τοῖς ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν τὸ	περὶ	αὐτὴν πάθος γενόμενον. (Ἄπειρον δέ
[5, 5]	αὐτῶν τὴν ὕβριν διὰ τὴν	περὶ	αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι τοῦ
[5, 4]	δείσαντες μή τι νεώτερον εἴη	περὶ	αὐτὸν γεγονός, εἰσῆλθον εἰς τὸ
[5, 1]	ἐκείνου προνοίᾳ μηδ' ὅτε ἀπέθνησκε	περὶ	αὐτοὺς καμούσῃ τῷ τε κοινῇ
[5, 1]	ἔχων παῖδας καὶ γυναῖκας, δεδιὼς	περὶ	αὐτῶν μὴ βιασθεῖεν ὑπὸ τοῦ
[5, 1]	τὴν κιβωτὸν οἱ ἱερεῖς φέροντες,	περὶ	δ' αὐτὴν ἐν κύκλῳ μέρος
[5, 2]	τετρακοσίας ἔδοσαν παρθένους τὰς Ἰαβίτιδας,	περὶ	δὲ τῶν διακοσίων ἐσκόπουν, ὅπως
[5, 2]	πέμπτῃ δόξαν ἀπιέναι πρὸς αὑτὸν	περὶ	δείλην ἔξεισι: βράδιον γὰρ ἀπέλυον
[5, 1]	φροντὶς ἦν, μηνύονται τῷ βασιλεῖ	περὶ	δεῖπνον ὄντι κατασκεψόμενοί τινες τὴν
[5, 2]	ἱδρύθησαν. οἱ δ' ἄλλοι πάντες	περὶ	δισμυρίους ὄντες καὶ πεντακισχιλίους ἀπέθανον.
[5, 7]	τοῦ Ἰορδάνου τὰς διαβάσεις κτείνει	περὶ	δισχιλίους καὶ τετρακισμυρίους γεγονότας. (Αὐτὸς
[5, 1]	τοῦ θεοῦ καὶ τῆς ἐκείνου	περὶ	ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν
[5, 1]	ὁ θεὸς ἀξιόχρεως, ὅθεν ἀμείνονα	περὶ	ἡμῶν ἔχοντες ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε
[5, 1]	θεῶν, οὐκ ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ	περὶ	θείαν θρησκείαν τὴν διαβολὴν πιθανὴν
[5, 1]	τὴν μέχρι Γενησαρίδος καθήκουσαν δὲ	περὶ	Κάρμηλον καὶ θάλασσαν ἔλαχον. τὴν
[5, 1]	καὶ στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς οἱ	περὶ	Λίβανον ὄρος βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι
[5, 9]	καὶ μάλιστ' ἐπὶ μὴ γεγονόσι.	περὶ	μέντοι τοῦ παντὸς οὕτω, φησίν,
[5, 9]	Βόαζον βαθέως καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς δὲ	περὶ	μέσην νύκτα καὶ αἰσθόμενος τῆς
[5, 8]	γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι,	περὶ	μεσοῦσαν ἤδη τὴν νύκτα ἀναστὰς
[5, 6]	τῆς αὐτοῦ τὸ ἔργον, συνεβούλευε	περὶ	μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν ἐν ἀκμῇ
[5, 6]	καὶ τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖς Ἀράβων	περὶ	μυριάδας δώδεκα, λεία τε πολλὴ
[5, 11]	ὃν Ἠλὶς ἔσχε τὴν ἱερωσύνην,	περὶ	οὗ νῦν ὁ λόγος, καὶ
[5, 7]	καὶ τέκνοις ἀπώλοντο, ἄνδρες μὲν	περὶ	πεντακοσίους καὶ χιλίους, τὸ δὲ
[5, 1]	καὶ πρότερον δεδηλώκαμεν. τὰ δὲ	περὶ	Σιδῶνα καὶ Ἀρουκαίους καὶ Ἀμαθαίους
[5, 3]	συναγωνιζομένων ἐκ τοῦ μὴ διαμαρτεῖν	περὶ	τὰ πρῶτα τῆς ἐπιχειρήσεως, μάχην
[5, 8]	μὴ λέγειν αὐτῇ, μηνύει τὰ	περὶ	τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντος
[5, 1]	τὸ δ' ἀληθὲς τοῦ κακουργήματος	περὶ	τὴν Ἀχάρου συγγένειαν ηὑρίσκετο. κατ'
[5, 2]	Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν νεανίσκων τὰ	περὶ	τὴν γυναῖκα καὶ πρὸς τιμωρίαν
[5, 8]	δῆλος ἦν προφητεύσων ὑπὸ τῆς	περὶ	τὴν δίαιταν σωφροσύνης καὶ τῆς
[5, 7]	ὄντα ὁμομήτριον αὐτοῖς ἀλλὰ ξένον	περὶ	τὴν μητέρα δι' ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν
[5, 9]	τῷ δεσπότῃ. ὁ δὲ τῆς	περὶ	τὴν πενθερὰν εὐνοίας ἅμα καὶ
[5, 1]	Ναιὰν αὐτὸς καὶ νυκτὸς τὰ	περὶ	τὴν πόλιν ἐνέδραις προλοχίσας ὑπὸ
[5, 7]	τοὺς Σικιμίους ἐνέδραις προλοχίζεται τὰ	περὶ	τὴν πόλιν, καὶ προελθόντων ἡ
[5, 2]	τὴν μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς	περὶ	τὴν πόλιν, οἱ δ' ἡμίσεις
[5, 7]	τε ἄρχοντες ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι τὰ	περὶ	τὴν πόλιν πολλοὺς τῶν Ἀβιμελέχου
[5, 8]	καὶ τῆς ἰσχύος καὶ τοῦ	περὶ	τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονος τὸν ἄνδρα
[5, 7]	μεγέθει τοῦ πάθους κατεμέμφετο τῆς	περὶ	τὴν ὑπάντησιν σπουδῆς τὴν θυγατέρα:
[5, 9]	τὴν κόρην ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον	περὶ	τῆς παιδός. ὁ δὲ μικρὸν
[5, 8]	γὰρ κατὰ χρείαν ταῦτα εὐαγγελίσασθαι	περὶ	τῆς τοῦ παιδὸς γονῆς, τοῦ
[5, 1]	ἐν Γαλγάλοις στρατόπεδον. τοῦ δὲ	περὶ	τῆς τῶν Ἑβραίων ἀρετῆς λόγου
[5, 3]	τὰ κακὰ καὶ ἀπὸ τῆς	περὶ	τὸ θεῖον ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες γὰρ
[5, 11]	τοῖς παισὶ τοῖς αὐτοῦ συνενηνεγμένοις	περὶ	τὸ στρατόπεδον ὡς ἂν προεγνωκὼς
[5, 1]	εἰς τὴν πόλιν τῶν ἔνδον	περὶ	τοῖς τείχεσιν ὄντων, ἐνίων δὲ
[5, 11]	κυούσῃ μὲν αὐτῇ προσηγγέλη τὸ	περὶ	τὸν ἄνδρα πάθος, τίκτει δ'
[5, 5]	διέπειρε τὸ ἔδαφος καὶ τοῖς	περὶ	τὸν Βάρακον μικρὸν ὕστερον ἐλθοῦσιν
[5, 4]	ὡς διὰ τοῦτο καὶ τοῖς	περὶ	τὸν βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν αὐτόν.
[5, 4]	τὸ πλῆθος πάτριον. οἱ δὲ	περὶ	τὸν Ἐγλῶνα πολὺν μὲν χρόνον
[5, 10]	πένθος ἦγε. (Βούλομαι δὲ τὰ	περὶ	τοῦ προφήτου πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ'
[5, 1]	γραμμάτων. (Κατεστραμμένων δ' οὕτως τῶν	περὶ	τοὺς βασιλέας, οἳ τοὺς Γεβεωνίτας
[5, 10]	πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ' οὕτως τὰ	περὶ	τοὺς Ἠλὶ παῖδας εἰπεῖν καὶ
[5, 11]	καὶ νομίσας νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι	περὶ	τοὺς οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος τὸν
[5, 1]	λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος καὶ τὸ	περὶ	τῶν αὖθις δύσελπι διακείμενον οὕτως
[5, 1]	αὐτῇ χάριν ἔχειν ὡμολόγουν καὶ	περὶ	τῶν αὖθις ὤμνυον ἔργῳ τὴν
[5, 6]	βραβεύων αὐτοῖς τὰ δίκαια καὶ	περὶ	τῶν διαφορῶν ἐπ' αὐτὸν βαδιζόντων
[5, 1]	τὸ πλῆθος αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο	περὶ	τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι, καὶ
[5, 2]	πόλεμον πρὶν ἢ λόγοις διαλεχθῆναι	περὶ	τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου μηδ'
[5, 11]	εἰς τὸ στρατόπεδον. (Δείσαντες δὲ	περὶ	τῶν ὅλων Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡς
[5, 1]	τήν τε στρατιὰν καταπεπληγυῖαν καὶ	περὶ	τῶν ὅλων πονηρὰν ἤδη τὴν
[5, 8]	δικαίως λεγόντων τιμωρίαν αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι	περὶ	τῶν Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων φόρους αὐτοὺς
[5, 11]	παρ' ἐλπίδας αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν	περιαλγήσας	ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ τοῦ θρόνου τελευτᾷ,
[5, 7]	δυνάμεως καὶ φακέλλους ὕλης ξηρᾶς	περιβαλὼν	τῷ χωρίῳ δι' αὐτοῦ φέρων
[5, 8]	πρῶτος εἶχε γύναιον ἐπ' εὐμορφίᾳ	περίβλεπτον	καὶ τῶν κατ' αὐτὸ διαφέρον.
[5, 7]	ἐφιέμενος δῆλος ἦν καὶ μηδαμοῦ	περιγράψων	τὴν βίαν, εἰ μὴ πάντας
[5, 4]	ξιφίδιον κρύφα τῷ δεξιῷ σκέλει	περιδησάμενος	εἰσῄει πρὸς αὐτόν. ὥρα δ'
[5, 1]	δ' ἐγεγόνει, καὶ μεγάλους πλούτους	περιεβέβληντο	καὶ κοινῇ πάντες καὶ κατ'
[5, 9]	ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸς τὸ ἔργον	περιεγείρας	αὐτὴν κελεύει τῶν κριθῶν λαβοῦσαν
[5, 9]	λανθάνει τὸν Βόαζον βαθέως καθυπνωκότα,	περιεγερθεὶς	δὲ περὶ μέσην νύκτα καὶ
[5, 8]	ἑπτὰ δεθείη ἀμπέλου ἔτι καὶ	περιειλεῖσθαι	δυναμένοις, ἀσθενέστερος ἂν πάντων ἔσοιτο.
[5, 6]	πολεμίους ἐν κοίλῳ τινὶ χαράδραις	περιειλημμένῳ	οὐ δυναμέναις διαπερᾶναι χωρίῳ καὶ
[5, 1]	δύναμιν πρὸς τὸ ἔργον. καὶ	περιελθόντων	ἑπτάκις καὶ πρὸς ὀλίγον ἠρεμησάντων
[5, 11]	διὰ τὴν ἄφιξιν τῆς κιβωτοῦ	περιεσομένοις	τῶν πολεμίων, κατεπλήττοντο δὲ οἱ
[5, 5]	οὕτως μὲν ἡ νίκη αὕτη	περιέστη	κατὰ τὰ ὑπὸ Δαβώρας εἰρημένα
[5, 1]	τὸν ποταμὸν φερούσας οὐδενὶ γνωρίσματι	περιετύγχανον,	παύονται τοῦ πονεῖν. τοῦ δὲ
[5, 2]	ἐπιθυμίαις αὐτῶν. εἰς δ' ἀνάγκην	περιηγμένος	καὶ μὴ βουλόμενος τοὺς ξένους
[5, 1]	στρατὸν προσήγαγεν ἐπὶ τὴν πόλιν:	περιῄεσαν	δὲ πάλιν τὴν πόλιν ἡγουμένης
[5, 5]	λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν καὶ μὴ	περιιδεῖν	ἀπολλυμένους αὐτοὺς ὑπὸ Χαναναίων. ὁ
[5, 2]	καὶ μὴ βουλόμενος τοὺς ξένους	περιιδεῖν	ὑβρισθέντας τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς αὐτοῖς
[5, 10]	τῆς ἑτέρας παῖδας τῇ μητρὶ	περικαθημένους,	εἰς δάκρυά τε προύπεσε καὶ
[5, 6]	δὲ λοιποὶ τῶν ἡγεμόνων τοὺς	περιλειφθέντας	τῶν στρατιωτῶν ἐνάγοντες, ἦσαν δὲ
[5, 7]	τὴν στρατιὰν παρεκελεύσατο. καὶ ταχέως	περιληφθείσης	ἐν κύκλῳ τῆς πέτρας τοῖς
[5, 1]	ἢ πεῖραν ἔργων καὶ πολέμου	περιμένειν”	(Τοσαῦτα τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντος οἱ
[5, 1]	δίκαιον ὑμᾶς μηδενὸς ἔτι δυσκόλου	περιμένοντος	ἀναπαύσεως ἤδη τυχεῖν φειδοῖ τῆς
[5, 1]	οἱ πεμφθέντες, δέκα δὲ ἦσαν,	περιοδεύσαντες	καὶ τιμησάμενοι τὴν γῆν ἐν
[5, 1]	λόγου πολλοῦ φοιτῶντος εἰς τοὺς	περιοίκους	κατάπληξις εἶχε τοὺς ἀκούοντας τὸ
[5, 1]	ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ τῶν	περιοίκων	πόλεων πλεῖστον ἀπεχουσῶν τῆσδε τῆς
[5, 3]	φρόνημα γενναῖος, χρησθὲν αὐτῷ μὴ	περιορᾶν	ἐν τοιαύτῃ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ
[5, 1]	παραχωρήσαντας μήτε περὶ ἁρπαγὴν γινομένους	περιορᾶν	φεύγοντας τοὺς ἐχθρούς: ἀλλὰ τὰ
[5, 7]	πολλῶν ἀγαθῶν ἐκ Γεδεῶνος πεπειραμένοι	περιορῶσιν	Ἀβιμέλεχον ἐπὶ τῶν ὅλων ὄντα
[5, 8]	τὰ ἄλλα πάντα τῆς ἀρετῆς	περιουσίαν.	οἱ δὲ συγγενεῖς ἀράμενοι τὸ
[5, 1]	σχήματος εἰς τοῦτο δόξης καὶ	περιουσίας	προελθοῦσι, φυλάττειν τε τὴν τοῦ
[5, 8]	Σαμψών, ἔδει γὰρ αὐτὸν συμφορᾷ	περιπεσεῖν,	χαρίζεσθαι βουλόμενος τῇ Δαλάλῃ, ἐμοῦ,
[5, 7]	ταύτην ὑπομείναντας. ἀναστρέφων δὲ συμφορᾷ	περιπίπτει	κατ' οὐδὲν ὁμοίᾳ τοῖς κατωρθωμένοις
[5, 1]	θέαν τῶν ἔξω τὴν γνώμην	περισπωμένων.	καὶ οἱ μὲν τὴν πόλιν
[5, 8]	παρ' αὐτῶν μηδὲν τούτων ποιήσειν	περισσότερον	ἀλλὰ τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν μόνον,
[5, 1]	ἱερέων, τούτου γὰρ οὐδὲν ἐποίησαν	περισσότερον,	ἀνέζευξαν εἰς τὸ στρατόπεδον. καὶ
[5, 2]	κοῖλον συνελαθέντας καὶ φαραγγῶδες χωρίον	περιστάντες	κατηκόντισαν, ὥστε πάντας διαφθαρῆναι πλὴν
[5, 6]	οὐ δυναμέναις διαπερᾶναι χωρίῳ καὶ	περιστάντες	κτείνουσιν ἅπαντας καὶ δύο τῶν
[5, 8]	ἐπαίνων εἰς ἔκπληξιν κατὰ ζηλοτυπίαν	περιστῆναι	καὶ ὑπόνοιαν τὴν ἐκ τοιούτου
[5, 1]	δ' ἐπιμένητε τοῖς ἡμαρτημένοις, οὐ	περιστησόμεθα	τὸν ὑπὲρ τῶν νόμων πόνον,
[5, 7]	αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἀδικουμένῳ	περιφανῶς:	οὐ γὰρ ὄντα ὁμομήτριον αὐτοῖς
[5, 5]	τὰς συμφορὰς αὐτοῖς ἐκ τῆς	περιφρονήσεως	τῶν νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ>
[5, 1]	παρεκάλουν τὸν στρατὸν εἰς ἀλκὴν,	περιώδευόν	τε τὸ τεῖχος ἑπομένης τῆς
[5, 8]	γεγονότι, τῶν πολεμίων τοὺς μὲν	πεσεῖν	τοὺς δ' εἰς φυγὴν τραπῆναι
[5, 1]	δέ τις ἐν τῇ μάχῃ	πέσοι	τῶν σῶν, σύ τε οὐκ
[5, 7]	τὸ μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα	πεσόντος	αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὰ
[5, 5]	ὑπαντιάσαντα κτείνει καὶ τοῦ στρατηγοῦ	πεσόντος	καθελὼν εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν
[5, 7]	βαλοῦσα κατὰ τῆς κεφαλῆς τυγχάνει,	πεσὼν	δὲ Ἀβιμέλεχος τὸν ὑπασπιστὴν παρεκάλει
[5, 1]	(Ταῦτα μὲν Ἰησοῦς ἐπὶ στόμα	πεσὼν	ἠρώτα τὸν θεόν: χρηματίσαντος δὲ
[5, 8]	τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνας Αἰτὰν κατῴκει,	πέτρα	δ' ἐστὶν ὀχυρὰ τῆς Ἰούδα
[5, 7]	σκεδασθέντες διέφυγον τὸν κίνδυνον, οὗτοι	πέτραν	ὀχυρὰν εὑρόντες ἐπ' αὐτῆς ἱδρύονται
[5, 8]	βουλόμενοι τυγχάνειν παρῆσαν ἐπὶ τὴν	πέτραν	τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι τῶν
[5, 8]	ὁ θεὸς πηγὴν κατά τινος	πέτρας	ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ πολλήν, ὅθεν
[5, 8]	ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ τῆς	πέτρας	ἀποθέσθαι τούς τε ἄρτους καὶ
[5, 8]	ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰς ἐκ τῆς	πέτρας	αὑτὸν ἐν τῇ τῶν φυλετῶν
[5, 7]	καὶ διαφεύγει μὲν ἀπὸ τῆς	πέτρας	οὐθείς, ἀλλ' ἅμα γυναιξὶ καὶ
[5, 2]	πρεσβευτῶν ἐκάλουν: καθίδρυντο γὰρ ὑπὲρ	πέτρας	τινὸς Ῥοᾶς καλουμένης κατὰ τὴν
[5, 7]	ταχέως περιληφθείσης ἐν κύκλῳ τῆς	πέτρας	τοῖς ξύλοις πῦρ ἐμβάλλουσιν ὅσα
[5, 7]	δὲ σκιὰς εἶναι φαμένου τῶν	πετρῶν,	πλησίον ἤδη γινομένων τὸ ἀκριβὲς
[5, 7]	γὰρ ἐπὶ τοῖς Γεδεῶνος υἱοῖς	πεφονευμένοις,	ἐξελαύνουσι τὸν Ἀβιμέλεχον τῆς πόλεως
[5, 10]	δὲ νομίσας ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως	πεφωνῆσθαι	παραγίνεται πρὸς αὐτόν. οὐ φαμένου
[5, 1]	Γεβεωνῖται καὶ στρατοπεδευσαμένους ἐπί τινι	πηγῇ	τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι
[5, 8]	τὰς ἱκετείας ἐπικλασθεὶς ὁ θεὸς	πηγὴν	κατά τινος πέτρας ἀνίησιν ἡδεῖαν
[5, 1]	ὄρους καὶ τῶν τοῦ Ἰορδάνου	πηγῶν,	αἳ τὴν ὁρμὴν ἐκ τοῦ
[5, 3]	ὄρους καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν	πηγῶν	κατὰ τὸ μέγα πεδίον Σιδῶνος
[5, 2]	ἔδοσαν μετὰ καὶ τῶν δισχιλίων	πηχῶν,	τὴν δὲ γῆν Χαλέβῳ δωρεὰν
[5, 10]	παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι. τῆς δὲ	πιεῖν	ὕδωρ φαμένης, λυπουμένης δ' ἐπὶ
[5, 1]	περὶ θείαν θρησκείαν τὴν διαβολὴν	πιθανὴν	νομίζοντες ἐν ὅπλοις ἦσαν, ὡς
[5, 9]	ὀλίγου τελευτῶσι, καὶ ἡ Ναάμις	πικρῶς	ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι φέρουσα καὶ
[5, 6]	τοὺς μὲν κατακλιθέντας καὶ οὕτως	πίνοντας	εὐψύχους ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ' ἂν
[5, 6]	ἂν ἐσπευσμένως καὶ μετὰ θορύβου	πίνοντες	τύχοιεν τούτους δειλοὺς νομίζειν καὶ
[5, 7]	θορυβούμενος συνάπτει τοῖς Ἀβιμελέχου καὶ	πίπτουσι	μέν τινες τῶν σὺν αὐτῷ,
[5, 2]	Ἰσραηλίτας οἱ Βενιαμῖται ἄνδρες τε	πίπτουσιν	ἐξ αὐτῶν εἰς δισμυρίους καὶ
[5, 2]	ἐπὶ κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων τινὰς	πίστεις	ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι τὴν πόλιν
[5, 1]	ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ κατὰ ἀπόγνωσιν:	πιστεύοντες	γὰρ ἤδη τῆς γῆς ἐγκρατεῖς
[5, 1]	φιλίαν τοὺς Ἑβραίους: Ἰησοῦς δὲ	πιστεύσας	οἷς ἔλεγον, ὡς οὐκ εἰσὶ
[5, 1]	μάχη γίνεται καὶ φόνος κρείττων	πίστεως	παρὰ τοῖς ἀκροωμένοις. διώκων δ'
[5, 10]	Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου μείζονα καὶ	πίστεως	τοῖς παρατυγχάνουσι, καὶ τοὺς Ἠλὶ
[5, 1]	τρυχίνας γὰρ εἰς τὸ ταῦτα	πιστοῦσθαι	πρὸς αὐτῶν ἐπίτηδες ἔλαβον. στάντες
[5, 1]	πέμπειν, οἳ τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι	πιστῶς	καὶ μηδὲν κακουργήσοντες δηλώσουσιν ἡμῖν
[5, 5]	γάλα διεφθορὸς ἤδη. ὁ δὲ	πιὼν	τοῦ μέτρου δαψιλέστερον εἰς ὕπνον
[5, 1]	μὲν Ἰορδάνου μέχρι Δώρων πόλεως,	πλάτος	δὲ ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ νῦν
[5, 1]	μὲν τὸ μῆκος, τὸ δὲ	πλάτος	Ἱεροσολύμοις ὁριζομένην καὶ Βηθήλοις: στενώτατος
[5, 1]	τὸ δὲ Ἰταβύριον ὄρος τοῦ	πλάτους.	Ζαβουλωνῖται δὲ τὴν μέχρι Γενησαρίδος
[5, 1]	εἶναι δεῖν ὑπέλαβε πολλάκις ἑνὸς	πλέθρου	κἂν χιλίων ἀνταξίου γενομένου. οἱ
[5, 1]	ἄργυρον καὶ τὸ τούτων ἔτι	πλεῖον,	παρ' ἡμῖν εὔνοια καὶ πρὸς
[5, 2]	ἐφθάρησαν δὲ ἴσως ἂν καὶ	πλείονες,	εἰ μὴ νὺξ αὐτοὺς ἐπέσχε
[5, 3]	τοῦ Χουσαρσάθου διαφθείρει, προσγενομένων δὲ	πλειόνων	τῶν συναγωνιζομένων ἐκ τοῦ μὴ
[5, 6]	ὑπὸ τῶν πολεμίων, οἱ δὲ	πλείους	ὑπὸ τῶν συμμάχων διὰ τὸ
[5, 2]	καὶ διεξῄεσαν αἱροῦντες τὰς πόλεις,	πλείστας	τε λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ
[5, 1]	λείας ὅσα ἦν ἔτι λοιπά,	πλείστη	δ' ἐγεγόνει, καὶ μεγάλους πλούτους
[5, 6]	κατεῖχε τὸ τῶν πολεμίων στράτευμα,	πλείστην	γὰρ αὐτοῖς εἶναι συνέβαινε κάμηλον,
[5, 1]	Γεβεωνιτῶν καὶ τῶν περιοίκων πόλεων	πλεῖστον	ἀπεχουσῶν τῆσδε τῆς γῆς ποιησόμενοι
[5, 1]	τοῖς ἀκροωμένοις. διώκων δ' ἐπὶ	πλεῖστον	ἐξῆλθε καὶ πᾶν τὸ στράτευμα
[5, 5]	ὄντες ἀγαθοὶ καὶ τοῦ θεοῦ	πλέον	δαμάσαι ἔτι θέλοντος αὐτῶν τὴν
[5, 10]	ἀπωλείας. Σαμουήλου δὲ ηὔξετο ἐπὶ	πλέον	ἡ δόξα πάντων ὧν προεφήτευσεν
[5, 1]	αὐτοῖς τὸν φόβον καὶ τί	πλέον	τῆς παρ' αὐτοῦ βοηθείας ποθοῦσιν,
[5, 1]	μὴν καὶ τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι	πλέον,	ὡς ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ
[5, 1]	ἃ τῇ φυσικῇ τῶν πόλεων	πλεονεξίᾳ	προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων τοὺς πολεμίους ἀφέξεσθαι
[5, 4]	διαμάρτῃ καὶ μὴ δῷ καιρίαν	πληγήν.	ἀνίστησιν οὖν αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν
[5, 1]	ἱκανοὺς πρᾶξαι τὰ συμφέροντα τῷ	πλήθει.	οἱ δὲ ὁμολογεῖν αὑτοὺς Χαναναίους
[5, 1]	τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς ἄπειρόν τι	πλῆθος,	ἀγέλας τε βοσκημάτων ἔλαβον οἱ
[5, 7]	ἀργύριον παρ' αὐτῶν, οἳ διὰ	πλῆθος	ἀδικημάτων ἦσαν ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν
[5, 1]	προεστῶτες τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸ	πλῆθος	αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο περὶ τῶν
[5, 1]	ἐν τέλει καὶ κοινῇ τὸ	πλῆθος	αὐτῶν ἀσπασάμενος αὐτὸς μὲν ὑπέμεινε,
[5, 10]	ἐπὶ τοῖς πραττομένοις, τό τε	πλῆθος	ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει τὴν ἐσομένην
[5, 1]	καὶ διαλύσας μετὰ ταῦτα τὸ	πλῆθος	εἰς τὰς ἰδίας κληρουχίας Ἰησοῦς
[5, 1]	πάθος γενόμενον. (Ἄπειρον δέ τι	πλῆθος	ἐκ τῆς ἁλώσεως συναθροίζεται ἀργύρου
[5, 7]	καὶ χιλίους, τὸ δὲ ἄλλο	πλῆθος	ἱκανόν. καὶ Σικιμίταις μὲν τοιαύτη
[5, 1]	τοὺς λόγους συγκάταινον ἔσχε τὸ	πλῆθος	καὶ ἄνδρας τοὺς ἐκμετρησομένους τὴν
[5, 1]	τὸν ποταμὸν μειώσας αὐτοῦ τὸ	πλῆθος.	καὶ δύο ἐπισχὼν ἡμέρας Ἰησοῦς
[5, 4]	τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς ἐπέρχεται	πλῆθος.	καὶ οἱ μὲν παραχρῆμα ἀναιροῦνται,
[5, 1]	τοὺς ἀκούοντας τὸ τῶν ἀπολωλότων	πλῆθος	καὶ στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς οἱ
[5, 2]	παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν εἴς τε	πλῆθος	καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐποιήσατο
[5, 1]	ἱερεῖς ἕως οὗ διαβαίη τὸ	πλῆθος	καὶ τἀσφαλοῦς ἁψάμενον τύχοι. πάντων
[5, 6]	ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ	πλῆθος	καὶ τῶν πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμους
[5, 4]	ἀποδείξας οὐδὲν τῆς εἰς τὸ	πλῆθος	κακώσεως παρέλιπεν εἴς τε πενίαν
[5, 2]	ἐν τοῖς ὅπλοις μήτε διὰ	πλῆθος	μήτε δι' εὐψυχίαν. ἦσαν δὲ
[5, 4]	οἰῶν: τούτοις γὰρ συγκαλεῖν τὸ	πλῆθος	πάτριον. οἱ δὲ περὶ τὸν
[5, 1]	ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον εἶναι τὸ	πλῆθος,	πέμπει τε κατασκόπους εἰς Ἱεριχοῦντα
[5, 11]	εἰς τετρακισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	συνδιώκουσιν εἰς τὸ στρατόπεδον. (Δείσαντες
[5, 7]	μεγάλου, εἰς ὃν πᾶν τὸ	πλῆθος	συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ
[5, 1]	ἅρματα δισμύρια. καταπλήττει δὲ τὸ	πλῆθος	τῶν πολεμίων αὐτόν τε Ἰησοῦν
[5, 5]	καὶ τὸν Βάρακον καταπλαγέντας τὸ	πλῆθος	τῶν πολεμίων καὶ ἀναχωρεῖν διεγνωκότας
[5, 3]	ὑπὲρ αὐτῆς λαμβάνει παρὰ τοῦ	πλήθους	ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν λαόν.
[5, 7]	πόλεως, ἐκβοήσας εἰς ἐπήκοον τοῦ	πλήθους	ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντος ἠξίου μαθεῖν
[5, 1]	ἄδικον τοῖς ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος τοῦ	πλήθους.	καὶ οἱ μὲν ὧν ἤθελον
[5, 1]	καὶ τὴν γερουσίαν καὶ τοῦ	πλήθους	ὅσον ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών,
[5, 1]	ἄλλης ἐπισκευῆς ἕνεκα, τετραπόδων τε	πλήθους	ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν ἦν
[5, 7]	Σικίμοις οὔσης ἑορτῆς καὶ τοῦ	πλήθους	παντὸς ἐκεῖ συνειλεγμένου ὁ ἀδελφὸς
[5, 4]	αἰτίας ταύτης τιμηθεὶς τῇ τοῦ	πλήθους	παντὸς ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν
[5, 6]	γὰρ φυλὴν ἐξ ἧς ὑπῆρχε	πλήθους	ὑστερεῖν καὶ νέον αὐτὸν εἶναι
[5, 1]	διεβίβαζε τὸν στρατὸν καὶ τὴν	πληθὺν	ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ: προῄεσαν μὲν
[5, 1]	καὶ Χαναναίων οὐκέτ' οὐδεὶς ὑπολέλειπτο	πλὴν	εἰ μή τινες ὀχυρότητι τειχῶν
[5, 2]	περιστάντες κατηκόντισαν, ὥστε πάντας διαφθαρῆναι	πλὴν	ἑξακοσίων. οὗτοι δὲ συστραφέντες καὶ
[5, 7]	καὶ κτείνει πάντας τοὺς ἀδελφοὺς	πλὴν	Ἰωθάμου: σώζεται γὰρ οὗτος διαφυγεῖν
[5, 1]	πᾶν τὸ στράτευμα τῶν ἐχθρῶν	πλὴν	ὀλίγων διέφθειρε, καὶ οἱ βασιλεῖς
[5, 7]	τῆς ἐπ' αὐτῇ λύπης γενομένη	πλὴν	ὅτι κατὰ δίκην ἐπ' ἀνδρὸς
[5, 1]	ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ μέλλοντα	πλὴν	οὐ πρὸς τὸ μέγεθος τῆς
[5, 2]	πεμφθέντες σὺν τέκνοις καὶ γυναιξὶ	πλὴν	τετρακοσίων παρθένων. ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ'
[5, 4]	ὀνείρατος ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου,	πλήξας	δ' αὐτὸν Ἰούδης εἰς τὴν
[5, 2]	τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς αὐτοῖς παρεχώρει,	πληρώσειν	τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων
[5, 6]	τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα παραλαβών, καὶ	πλησιάσας	σκηνῇ τινι καταλαμβάνει τοὺς ἐν
[5, 1]	τοὺς Γεβεωνίτας καὶ τοὺς τῶν	πλησίον	ἐθνῶν παρακαλέσαντος βασιλέας συνάρασθαι τῷ
[5, 1]	εἴς τι καταγώγιον τοῦ τείχους	πλησίον,	εἰς ὃ καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι
[5, 7]	σκιὰς εἶναι φαμένου τῶν πετρῶν,	πλησίον	ἤδη γινομένων τὸ ἀκριβὲς κατανοῶν
[5, 2]	τῶν πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ τὰ	πλησίον	ὄρη, καὶ κατασχόντες ἱδρύθησαν. οἱ
[5, 7]	πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν	πλησίον	ὁρμῶντα τῶν πυλῶν γυνὴ θραύσματι
[5, 6]	Ἑβραῖοι, προειρημένον αὐτοῖς ὁπόταν γένωνται	πλησίον	τῶν πολεμίων ἐκ συνθήματος σάλπιγξί
[5, 6]	κελεύει προσλαβόντα ἕνα τῶν στρατιωτῶν	πλησίον	χωρεῖν ταῖς Μαδιηνιτῶν σκηναῖς: παρ'
[5, 1]	καὶ χρήματα πολλά, καὶ γὰρ	πλούσιον	ἦν τὸ χωρίον, καὶ ταῦτα
[5, 2]	ἐπεμελοῦντο. τῶν δὲ κατὰ τὸν	πλοῦτον	αὐτοῖς ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆς καὶ
[5, 1]	ἐκ τῶν σὺν ἡμῖν πόνων	πλοῦτος	ἄφθονος λείαν τε πολλὴν ἐπαξομένοις
[5, 1]	πλείστη δ' ἐγεγόνει, καὶ μεγάλους	πλούτους	περιεβέβληντο καὶ κοινῇ πάντες καὶ
[5, 1]	πλέον τῆς παρ' αὐτοῦ βοηθείας	ποθοῦσιν,	ὑποσχομένου τε νικήσειν τοὺς ἐχθροὺς
[5, 10]	ὁ θεὸς εἰς τρὶς τοῦτο	ποιεῖ.	καὶ Ἠλὶς διαυγασθείς φησι πρὸς
[5, 1]	τὴν δύναμιν κατὰ πρόσωπον αὐτοῖς	ποιεῖ,	σημεῖά τε δοὺς ἃ πρὸς
[5, 7]	κύριον αὑτὸν ὅ τι βούλεται	ποιεῖν	ἀντὶ τῶν νομίμων ἀποδείξας καὶ
[5, 1]	πρὸς τῷ τὰς πόλεις καρτερὰς	ποιεῖν	ἐκεῖνον ἅπαντ' ἦσαν τὸν χρόνον,
[5, 6]	γὰρ πολεμίους ἐδεδίει φανερῶς τοῦτο	ποιεῖν	ἐπὶ τῆς ἅλωος. φαντάσματος δὲ
[5, 1]	γερουσίαν, καὶ δημοσίους αὐτοὺς δικαιούντων	ποιεῖν	ἐπὶ τῷ μὴ παραβῆναι τὸν
[5, 9]	μεμνῆσθαι τῶν νόμων. ἀλλὰ πάντα	ποιεῖν	κατ' αὐτούς. Μαάλου γὰρ δεῦρ'
[5, 1]	οἰκίαν ὁ στρατηγὸς φυλάττηται κακῶς	ποιεῖν:	μηνύσομεν γὰρ αὐτῷ, ἔφασαν, διὰ
[5, 7]	πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα τότε	ποιεῖν	τὰ κατὰ τὴν εὐχήν. συγχωρήσας
[5, 7]	χωρίῳ δι' αὐτοῦ φέρων ταῦτα	ποιεῖν	τὴν στρατιὰν παρεκελεύσατο. καὶ ταχέως
[5, 5]	ἡ Δεβώρα κατεῖχε τὴν συμβολὴν	ποιεῖσθαι	κατ' ἐκείνην κελεύουσα τὴν ἡμέραν:
[5, 1]	οὐκ εἰσὶ τοῦ Χαναναίων ἔθνους,	ποιεῖται	πρὸς αὐτοὺς φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαρος
[5, 1]	κελεύσαντος τούς τε ἵππους ἀχρήστους	ποιῆσαι	καὶ τὰ ἅρματα πυρῶσαι, θαρσαλέος
[5, 10]	ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν αὐτῇ καὶ	ποιῆσαι	μητέρα, ἐπαγγελλομένη τὸ πρῶτον αὐτῇ
[5, 1]	καὶ τὸν ποταμὸν τοῦ μήκους	ποιησαμένη	τέρμονα, τὸ δὲ Ἰταβύριον ὄρος
[5, 1]	ἱερέας. θύσαντες δὲ καὶ ἀρὰς	ποιησάμενοι	καὶ ταύτας ἐπὶ τῷ βωμῷ
[5, 6]	ἐξεχώρουν ὑπονόμους τε καὶ σπήλαια	ποιησάμενοι	πᾶν ὅ τι τοὺς πολεμίους
[5, 8]	μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο λείαν	ποιησάμενος	Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν
[5, 1]	ἑκάστης τῶν φυλῶν τὴν μέτρησιν	ποιησάμενος.	κληρώσαντος δὲ αὐτοῦ, ἡ μὲν
[5, 7]	αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε. (Καὶ	ποιησάμενος	ὀξεῖαν τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν
[5, 1]	μέγεθος” (Καὶ Ἰησοῦς μὲν τούτους	ποιησάμενος	τοὺς λόγους συγκάταινον ἔσχε τὸ
[5, 1]	οἱ Χαναναῖοι μαθόντες τοὺς Ἰσραηλίτας	ποιησαμένους	τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου
[5, 1]	μετιόντες ὑμᾶς κατὰ λογισμὸν ὅσιον	ποιησαμένους	τὸν βωμόν, κατι δικαίως ἀμυνώμεθα
[5, 7]	δ' αὐτὸ καὶ τῶν ἐλαιῶν	ποιησαμένων	ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ αὐτῆς ὥστε
[5, 2]	ἐπαγγέλλεται ταῦτα διὰ Φινεέσου προφητεύσαντος.	(Ποιήσαντες	οὖν τὴν στρατιὰν δύο μέρη
[5, 6]	νομίζειν καὶ καταπεπληγότας τοὺς πολεμίους.	ποιήσαντος	δὲ τοῦ Γεδεῶνος κατὰ τὰς
[5, 8]	κρέα χωρὶς τῶν ἀγγείων. καὶ	ποιησάντων	ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ ᾗ εἶχε
[5, 1]	καὶ τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας ἓξ	ποιησάντων	τῇ ἑβδόμῃ τὸ ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς
[5, 1]	καὶ μὴ δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ	ποιήσας	ἐν τῇ αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν
[5, 8]	ἰσχὺν ἀπολέσειν, ἐπεὶ καὶ τοῦτο	ποιήσασα	οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι τὰς
[5, 1]	καταλιπεῖν κἀκείνους ἠξίου διὰ μνήμης	ποιήσασθαι	τὴν παρακέλευσιν. (Καὶ ὁ μὲν
[5, 1]	λόγοις ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω	ποιήσασθαι	τὴν πρεσβείαν, ἵνα τὴν αἰτίαν
[5, 2]	τῷ δὲ θεῷ μηδὲν ἐναντίον	ποιήσειν	εἰ φυλὴν ὅλην κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι
[5, 3]	ὡς δὲ βεβαίαν τὴν τοῦ	ποιήσειν	κακῶς τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες
[5, 8]	ὅρκους παρ' αὐτῶν μηδὲν τούτων	ποιήσειν	περισσότερον ἀλλὰ τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν
[5, 1]	οἷον αὐτὸν ὁ θεὸς προεῖπε	ποιήσειν	τοιοῦτον κατανοοῦντες. ἔστησαν δὲ ἐν
[5, 1]	στρατὸν ἡμῶν ἀεὶ τῶν πολεμίων	ποιήσειν	τοῖς ὅπλοις κρείττονα. τινὰ μὲν
[5, 1]	βωμὸν χάλκεον, ᾧ τὰς θυσίας	ποιήσειν:	τὸν μέντοι γε νῦν ἀνασταθέντα,
[5, 1]	διαβατὸν αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐπαγγέλλεται	ποιήσειν	τὸν ποταμὸν μειώσας αὐτοῦ τὸ
[5, 1]	ταύτην ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ' εὖ	ποιήσετε	σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι
[5, 1]	πλεῖστον ἀπεχουσῶν τῆσδε τῆς γῆς	ποιησόμενοι	πρὸς αὐτοὺς φιλίαν ἐφ' αἷς
[5, 10]	δίαιταν οὐχ ὁμοίαν τοῖς ἰδιώταις	ποιησόμενον.	διατριβούσης δ' ἐπὶ ταῖς εὐχαῖς
[5, 7]	τῆς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς παρανομίας	ποινὴν	ἐξέτισε καὶ τῶν εἰς Σικιμίους
[5, 1]	καὶ πένθει τροφῆς οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν	ποιούμενοι,	μειζόνως δὲ τὸ συμβεβηκὸς εἶχον
[5, 8]	λύσετε τοῦτον ἐφ' ἡμέρας ἑπτὰ	ποιούμενοι	τὴν ζήτησιν, ὀθόνας τε καὶ
[5, 2]	παρὰ τῶν Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὅρκους	ποιοῦνται	μηδένα σφῶν ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ δώσειν
[5, 2]	καιροῦ πολλάκις ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα	ποιοῦντος	καὶ τὰ φίλα. τῷ δ'
[5, 6]	τὴν λείαν ἐπήγοντο. τοῦτο δὲ	ποιούντων	ἐπ' ἔτη ἑπτὰ εἰς τὰ
[5, 1]	ἔτη τεσσαράκοντα. (Ὡς δὲ ταῦτα	ποιούντων	τῶν Ἰσραηλιτῶν οὐκ ἐπεξῄεσαν οἱ
[5, 2]	ἐν αὐτῇ τῇ κληρουχίᾳ τοῦτο	ποιῶσιν	(Χαναναῖοι δ' ἀκμαζόντων αὐτοῖς κατ'
[5, 1]	Παλαιστίνους προσλαβόντες στρατοπεδεύουσι πρὸς Βηρώθῃ	πόλει	Γαλιλαίας τῆς ἄνω Κεδέσης οὐ
[5, 1]	ἀπαλλαγεῖεν, οὓς εἰ φοβεροὶ τῇ	πόλει	δοκοῦσιν, ἢ κίνδυνον τῷ βασιλεῖ
[5, 1]	ἀρετὴν ἡρμοσμένος. θάπτεται δὲ ἐν	πόλει	Θαμνᾶ τῆς Ἐφραίμου φυλῆς. θνήσκει
[5, 7]	τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν	πόλει	Μασφαθῇ καθίσας τὸν στρατὸν πρεσβείαν
[5, 1]	ἕκαστα πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν τῇ	πόλει	νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων.
[5, 2]	ὡς καὶ τοὺς ἐν τῇ	πόλει	πρεσβύτας καὶ νέους ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν
[5, 2]	συλλαβόντες τινὰ τῶν ἐν τῇ	πόλει	προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων
[5, 7]	γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν Καμμὼν	πόλει	τῆς Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται. (Πάντα δὲ
[5, 1]	αὐτῷ καὶ τάφος ἐν Γαβαθᾶ	πόλει	τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τὴν τούτων
[5, 1]	μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰς	πόλεις	αἱρῶν καὶ πᾶν ὅ τι
[5, 1]	δὲ τὰς ὀκτὼ καὶ τριάκοντα	πόλεις	ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν γὰρ ἤδη κατὰ
[5, 3]	τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ τε	πόλεις	αὐτῶν συνεφρόνουν καὶ τῆς Ἰούδα
[5, 2]	κατὰ τὴν ὀρεινὴν τῆς Χαναναίας	πόλεις	εἷλον, τῶν δ' ἐν τῷ
[5, 3]	ἀδείας τὸ λοιπὸν οἰκεῖν τὰς	πόλεις	ἠξίουν. ἅρματά τε οὖν παρεσκευάζοντο
[5, 1]	ἐν δὲ τῷ κλήρῳ τούτῳ	πόλεις	ἦσαν Ἀσκάλων καὶ Γάζα. Σεμεωνὶς
[5, 2]	εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰς τὰς ἑαυτῶν	πόλεις	καὶ κατατίθενται τὰ ὅπλα. (Βενιαμῖται
[5, 1]	ἀπ' Αἰγύπτου πρὸς τῷ τὰς	πόλεις	καρτερὰς ποιεῖν ἐκεῖνον ἅπαντ' ἦσαν
[5, 1]	ὢν καὶ τὰς τῶν Χαναναίων	πόλεις	ὁρῶν οὐκ εὐαλώτους ὑπό τε
[5, 2]	θάπτουσι. καὶ διεξῄεσαν αἱροῦντες τὰς	πόλεις,	πλείστας τε λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα:
[5, 2]	τάς τε ἄλλας τῶν Βενιαμιτῶν	πόλεις	ταὐτὰ δρῶσιν, οὕτως τε ἦσαν
[5, 7]	καὶ διαβὰς εἰς τὴν Ἀμμανῖτιν	πόλεις	τε ἠφάνισε πολλὰς καὶ λείαν
[5, 2]	δυσθύμως εἶχον καὶ πρὸς τὸ	πολεμεῖν	ἀηδῶς πολλά τε παρὰ τῶν
[5, 2]	δεινὴ καὶ προήχθησαν εἰς τὸ	πολεμεῖν	ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης αἰτίας. (Λευίτης
[5, 2]	αἱ φυλαὶ μεγάλως ἐκ τοῦ	πολεμεῖν	εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰς τὰς ἑαυτῶν
[5, 3]	πεδίου καταλιπόντες. οἱ δ' οὔτε	πολεμεῖν	ὄντες ἱκανοὶ γῆν τε οὐκ
[5, 1]	τοὺς βασιλέας, οἳ τοὺς Γεβεωνίτας	πολεμήσοντες	ἐστράτευσαν, ἐπανῄει πάλιν τῆς Χαναναίας
[5, 11]	τῶν πολεμίων, κατεπλήττοντο δὲ οἱ	πολέμιοι	δεδιότες τὴν παρουσίαν τῆς κιβωτοῦ
[5, 8]	εἰρημένων πρὸς ὀργὴν λαβόντα τοῖς	πολεμίοις	αὐτὸν ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν δὲ βοήθειαν
[5, 2]	καὶ χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς ὡς	πολεμίοις.	ἐπέσχε δ' αὐτοὺς ἡ γερουσία
[5, 6]	θεὸς τούτους ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν τοῖς	πολεμίοις.	ἐστρατοπεδεύοντο δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἰορδάνου
[5, 6]	αὐταῖς, ὅπως μὴ κατάφωρος τοῖς	πολεμίοις	ἡ ἔφοδος αὐτῶν γένηται, καὶ
[5, 1]	νυκτὸς ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς	πολεμίοις	καὶ τραπεῖσιν εἵπετο διώκων διὰ
[5, 2]	ἐξαναστάντες μετὰ βοῆς ἐπῄεσαν τοῖς	πολεμίοις.	οἱ δὲ ἅμα τε ἠπατημένους
[5, 7]	ὡς ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς	πολεμίοις	οὐ τολμήσαντες εἰς χεῖρας ἐλθεῖν,
[5, 8]	τῆς κόμης αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖς	πολεμίοις	οὐκέτ' ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν
[5, 1]	ὑπὸ τὸν ὄρθρον συμβάλλει τοῖς	πολεμίοις.	τῶν δὲ μετὰ θράσους αὐτοῖς
[5, 6]	τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντες εἶναι	πολέμιον,	φόνος τε πολὺς ἦν. καὶ
[5, 6]	στρατὸς ὄντες καὶ πρὸς τοὺς	πολεμίους	ἀξιόμαχος. ἵνα μάθωσιν οὖν βοηθείας
[5, 5]	μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ τοὺς	πολεμίους:	ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτους τοῦ θεοῦ
[5, 1]	πόλεων πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων τοὺς	πολεμίους	ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν τοῦ
[5, 6]	ποιησάμενοι πᾶν ὅ τι τοὺς	πολεμίους	διέφυγεν ἐν τούτοις εἶχον φυλάττοντες.
[5, 6]	τὴν ληνὸν ἔκοπτε: τοὺς γὰρ	πολεμίους	ἐδεδίει φανερῶς τοῦτο ποιεῖν ἐπὶ
[5, 6]	ἦσαν, καὶ διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς	πολεμίους	ἐν κοίλῳ τινὶ χαράδραις περιειλημμένῳ
[5, 1]	θεοῦ γενόμενος ἐξώρμησεν ἐπὶ τοὺς	πολεμίους,	καὶ διὰ πέμπτης ἡμέρας ἐπ'
[5, 1]	προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας παραδόξως ἑώρων τοὺς	πολεμίους:	καὶ σάκκους ἐπενδύντες ταῖς στολαῖς
[5, 8]	μέχρι τοῦ τελευτᾶν πρὸς τοὺς	πολεμίους.	καὶ τὸ μὲν ὑπὸ γυναικὸς
[5, 6]	καὶ συμβαλὼν ἅπαντας διέφθειρε τοὺς	πολεμίους	καὶ τοὺς λοιποὺς ἡγεμόνας Ζεβὴν
[5, 2]	μετὰ ταῦτα πρὸς μὲν τοὺς	πολεμίους	μαλακῶς εἶχον οἱ Ἰσραηλῖται, τῆς
[5, 6]	δειλοὺς νομίζειν καὶ καταπεπληγότας τοὺς	πολεμίους.	ποιήσαντος δὲ τοῦ Γεδεῶνος κατὰ
[5, 5]	ὥστε εἰς μέσους ὠσάμενοι τοὺς	πολεμίους	πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν. καὶ οἱ
[5, 2]	αὐτοῖς πασσυδὶ βουλομένους χειρώσασθαι τοὺς	πολεμίους.	ὡς δὲ πολὺ τῆς πόλεως
[5, 8]	παρὰ ποσὶν οὖσαν εἰς τοὺς	πολεμίους	ὤσατο καὶ παίων αὐτοὺς τῇ
[5, 11]	παρούσης αὐτῆς παρατασσόμενοι κρατῶσι τῶν	πολεμίων	ἀγνοοῦντες, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ
[5, 11]	τε κιβωτὸς ἤγετο πρὸς τῶν	πολεμίων.	(Ἀπαγγελθείσης δὲ τῆς ἥττης εἰς
[5, 1]	καταπλήττει δὲ τὸ πλῆθος τῶν	πολεμίων	αὐτόν τε Ἰησοῦν καὶ τοὺς
[5, 6]	ἐπιχείρησιν αὐτοῖς τὴν κατὰ τῶν	πολεμίων	ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ μέτριος ὢν
[5, 6]	αὐτοῖς ὁπόταν γένωνται πλησίον τῶν	πολεμίων	ἐκ συνθήματος σάλπιγξί τε ἠχήσαντας
[5, 6]	Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς ἐπὶ τῶν	πολεμίων	εὐπραξίας φήσας αἰτίους> ἐμφυλίου γὰρ
[5, 2]	καὶ διὰ μέσων ὠσάμενοι τῶν	πολεμίων	ἔφυγον ἐπὶ τὰ πλησίον ὄρη,
[5, 5]	Βάρακον καταπλαγέντας τὸ πλῆθος τῶν	πολεμίων	καὶ ἀναχωρεῖν διεγνωκότας ἡ Δεβώρα
[5, 11]	εὐθὺς εἰς χεῖρας ἐλθόντες τῶν	πολεμίων	καὶ ἀπέβαλον εἰς τρισμυρίους, ἐν
[5, 11]	ἄφιξιν τῆς κιβωτοῦ περιεσομένοις τῶν	πολεμίων,	κατεπλήττοντο δὲ οἱ πολέμιοι δεδιότες
[5, 1]	κάμνοντας ἀποστῆναι τοῦ φόνου τῶν	πολεμίων,	μήτ' ἐλέῳ παραχωρήσαντας μήτε περὶ
[5, 2]	νίκην καὶ κράτος κατὰ τῶν	πολεμίων.	ὁ δὲ θεὸς ἐπαγγέλλεται ταῦτα
[5, 6]	δὲ ὀλίγοι μὲν ὑπὸ τῶν	πολεμίων,	οἱ δὲ πλείους ὑπὸ τῶν
[5, 2]	δύσκολον καὶ ταῦτα οὐδὲ πόρρω	πολεμίων	ὄντας, τοῦ καιροῦ πολλάκις ἐπισφαλῆ
[5, 5]	βασιλέως κελεύσαντος καὶ στρατοπεδεύονται τῶν	πολεμίων	οὐκ ἄπωθεν. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας
[5, 6]	διηγησάμενος αὐτοῖς καὶ τὴν τῶν	πολεμίων	ὄψιν, οἱ δ' ἕτοιμοι πρὸς
[5, 1]	τὸν στρατὸν ἡμῶν ἀεὶ τῶν	πολεμίων	ποιήσειν τοῖς ὅπλοις κρείττονα. τινὰ
[5, 6]	δὲ πολὺ κατεῖχε τὸ τῶν	πολεμίων	στράτευμα, πλείστην γὰρ αὐτοῖς εἶναι
[5, 8]	ἀρετὴν ἐπέγραψε τῷ γεγονότι, τῶν	πολεμίων	τοὺς μὲν πεσεῖν τοὺς δ'
[5, 1]	οὐχ ἕξειν σχολὴν παρὰ τῶν	πολεμίων	ὑπελάμβανον πορθμείων τε μὴ τυγχανόντων,
[5, 11]	κιβωτὸν ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς τῶν	πολεμίων,	ὑπὸ τοῦ παρ' ἐλπίδας αὐτῷ
[5, 1]	νίκην αὐτοῖς ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν	πολεμίων,	φράζει ταῦτα πρὸς τὸν λαὸν
[5, 1]	πόλει νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ	πολεμίων.	ὡς δὲ γενομένης ὀψίας ὑποχωροῦσιν
[5, 3]	ἐκλελοιπότων ἤδη τὴν ἐν τοῖς	πολέμοις	ἄσκησιν καὶ πρὸς τοῖς ἔργοις
[5, 10]	τῶν πραγμάτων αὐτοῖς ὑπενεχθέντων πάλιν	πόλεμον	ἐκφέρουσι Παλαιστίνοις διὰ τοιαύτην αἰτίαν:
[5, 1]	μέλλει μηδ' εἰς ὅπλα καὶ	πόλεμον	ἐξαγαγεῖν κατὰ ἀνδρῶν συγγενῶν, χαριστηρίους
[5, 2]	οὕτως πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἐκφέρειν	πόλεμον	πρὶν ἢ λόγοις διαλεχθῆναι περὶ
[5, 4]	πολιτείαν Ἐγλῶνα τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα	πόλεμον	πρὸς αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖς
[5, 2]	ἐπίδοσιν. οὗτος μὲν οὖν ὁ	πόλεμος	οὕτως παύεται. ~(Ὅμοια δὲ τούτοις
[5, 2]	Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ τοῦ	πολέμου,	οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν
[5, 1]	ὑπολαμβάνοντες ἢ πεῖραν ἔργων καὶ	πολέμου	περιμένειν” (Τοσαῦτα τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντος
[5, 2]	δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν προστάγμασιν ἡγοῦντο	πολέμου	φόβῳ μηδενὸς ἀξιοῦντες εἶναι χείρους
[5, 7]	οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς	πολεμούμενοι	καλούμενοί τε πρὸς συμμαχίαν οὐ
[5, 1]	ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων ἔθνους παντὸς	πολεμοῦντος	αὐτούς: Κεφηρίτας δὲ καὶ Καριαθιαριμίτας
[5, 1]	βασιλέας συνάρασθαι τῷ κατ' αὐτῶν	πολέμῳ,	ὡς τούτους τε εἶδον παρόντας
[5, 7]	καὶ τῶν κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν	πόλεων	ἀρχὰς ἐγκεχειρισμένους. οὗτος δύο καὶ
[5, 1]	γενεὰν αὐτοῖς ὑπολελεῖφθαι. τῶν δὲ	πόλεων	ἐπειδήπερ αἱ μὲν ἑαλώκεσαν, πρὸς
[5, 1]	τοὺς ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα τῶν	πόλεων	καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν
[5, 1]	τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ τῶν περιοίκων	πόλεων	πλεῖστον ἀπεχουσῶν τῆσδε τῆς γῆς
[5, 1]	ἰσχύος, ἃ τῇ φυσικῇ τῶν	πόλεων	πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων τοὺς πολεμίους
[5, 2]	πολεμίους. ὡς δὲ πολὺ τῆς	πόλεως	ἀπέσχον, ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντες οἱ
[5, 1]	τοῖς ὅροις κατὰ τὰ βόρεια	πόλεως	Ἄρκης παροικούσης. Δανῖται δὲ τῆς
[5, 7]	παῖς φυλῆς μὲν τῆς Ἐφραμίτιδος	πόλεως	δὲ τῆς Φαραθωνιτῶν γεγονώς, αὐτοκράτωρ
[5, 1]	τρόπῳ τούτῳ μακρὰν αὐτοὺς τῆς	πόλεως	διώκειν οἰομένους καὶ ὡς ἐπὶ
[5, 1]	εἶχε τῆς πάσης. (Τῆς δὲ	πόλεως	εἰ καί τι παρέλθοι τὸ
[5, 1]	τηρεῖν ἐκ τῆς πρῶτον ἁλισκομένης	πόλεως	εἰληφότας: σώζειν δὲ μόνην Ῥαάβην
[5, 7]	Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ τῆς Σικιμίων	πόλεως,	ἐκβοήσας εἰς ἐπήκοον τοῦ πλήθους
[5, 2]	δύο καὶ τρεῖς πρὸ τῆς	πόλεως	ἐνήδρευον παρεσομένας τὰς παρθένους ἔν
[5, 1]	ἅπαντα τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς	πόλεως	εὐηγγελίζετο, ὡς κατ' ἐκείνην τὴν
[5, 1]	ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντες ἐπὶ τῆς	πόλεως	ἧκον: Ἰησοῦς δὲ τῷ ἀρχιερεῖ
[5, 1]	τὰς ἀνατολὰς τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ	πόλεως	καὶ τῆς Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν
[5, 7]	πεφονευμένοις, ἐξελαύνουσι τὸν Ἀβιμέλεχον τῆς	πόλεως	καὶ τῆς φυλῆς: ὁ δὲ
[5, 7]	Ζάβουλος πολιτεύεται Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆς	πόλεως	κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς πρὸς τοὺς
[5, 7]	πολὺ καὶ φονεύων ἐδίωκε μέχρι	πόλεως	Μανιάθης, καὶ διαβὰς εἰς τὴν
[5, 3]	κατὰ τὸ μέγα πεδίον Σιδῶνος	πόλεως	ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς προελθόντες καὶ
[5, 2]	καὶ φονεύουσι τὸ μάχιμον τῆς	πόλεως	οἱ πεμφθέντες σὺν τέκνοις καὶ
[5, 5]	δουλοῦνται. οὗτος γὰρ ἐξ Ἀσώρου	πόλεως	ὁρμώμενος, αὕτη δ' ὑπέρκειται τῆς
[5, 1]	στρατοπεδευσαμένους ἐπί τινι πηγῇ τῆς	πόλεως	οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸς πολιορκίαν,
[5, 7]	καὶ παρῄνει λοχᾶν πρὸ τῆς	πόλεως:	πείσειν γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν ἐπ'
[5, 1]	ἀπὸ μὲν Ἰορδάνου μέχρι Δώρων	πόλεως,	πλάτος δὲ ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ
[5, 1]	ἂν αἴσθηται μελλούσης ἁλίσκεσθαι τῆς	πόλεως,	συνεβούλευον κτῆσίν τε τὴν αὐτῆς
[5, 7]	φυλῆς ὢν Ἰουδαικῆς Βηθλέμων δὲ	πόλεως.	τούτῳ δὲ παῖδες ἦσαν ἑξήκοντα,
[5, 11]	ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται κατὰ	πόλιν	Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ' ἐξ ὀλίγου
[5, 1]	δεῖπνον ὄντι κατασκεψόμενοί τινες τὴν	πόλιν	ἀπὸ τοῦ τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου
[5, 2]	κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις ὤμνυε τὴν	πόλιν	αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ μὲν
[5, 3]	δ' ὁρμηθέντες στρατῷ κτίζουσιν αὐτόθι	πόλιν	Δάνα ὁμώνυμον τῷ Ἰακώβου παιδὶ
[5, 2]	στρατόπεδον. παραγενόμενοι δὲ εἰς Βέθηλα	πόλιν	ἔγγιστα κειμένην καὶ νηστεύσαντες κατὰ
[5, 1]	Ἱεριχοῦντα γὰρ καὶ τὴν Ἱεροσολυμιτῶν	πόλιν	ἔλαβον. ἡ δ' Ἐφρὰν φυλὴ
[5, 1]	καὶ τὰ αὐτῆς, ὅταν τὴν	πόλιν	ἑλόντες φθείρωσι πάντας τοὺς ἐν
[5, 1]	καὶ νυκτὸς τὰ περὶ τὴν	πόλιν	ἐνέδραις προλοχίσας ὑπὸ τὸν ὄρθρον
[5, 1]	καὶ διέφυγεν οὐδέν. τὴν δὲ	πόλιν	ἐνέπρησαν ἅπασαν καὶ τὴν χώραν.
[5, 1]	παρῆσαν πρὸς αὐτὸν εἰς Σιλοῦντα	πόλιν,	ἔνθα τὴν σκηνὴν ἑστάκεσαν. (Καὶ
[5, 7]	ἐπὶ Θήβας καὶ τὴν μὲν	πόλιν	ἐξ ἐπιδρομῆς αἱρεῖ, πύργου δ'
[5, 1]	δὲ ὡς εἰς ἀκέραιον τὴν	πόλιν	ἐπεὶ καὶ ταύτην ἐχομένην ἑώρων
[5, 1]	τὴν ἱερὰν σκηνὴν κατὰ Σιλοῦν	πόλιν,	ἐπιτήδειον γὰρ ἐδόκει τὸ χωρίον
[5, 7]	φυλῆς: ὁ δὲ κακοῦν τὴν	πόλιν	ἐφρόντιζε. τῆς δ' ὥρας τῆς
[5, 1]	πόλιν: περιῄεσαν δὲ πάλιν τὴν	πόλιν	ἡγουμένης τῆς κιβωτοῦ καὶ τῶν
[5, 1]	περισπωμένων. καὶ οἱ μὲν τὴν	πόλιν	ᾕρουν καὶ πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας
[5, 10]	γυναικῶν τοῦ Ἀλκάνου εἰς Σιλὼ	πόλιν	θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ ἡ σκηνὴ
[5, 2]	στάδια εἰς οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι	πόλιν,	καὶ κρατήσας τῇ γνώμῃ παρῆν
[5, 2]	ἅπαντας τοὺς ἐνοικοῦντας εἶχον τὴν	πόλιν.	(Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς μὲν
[5, 7]	ἐνέδραις προλοχίζεται τὰ περὶ τὴν	πόλιν,	καὶ προελθόντων ἡ μὲν τρίτη
[5, 1]	ἅπασαν ἐπ' ἀδείας αὐτῶν τὴν	πόλιν	κατενόησαν, τῶν τε τειχῶν ὅσα
[5, 10]	πολιτῶν τῆς Ἐφράμου κληρουχίας Ῥαμαθὰν	πόλιν	κατοικῶν ἐγάμει δύο γυναῖκας Ἄνναν
[5, 2]	ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ τὴν	πόλιν,	οἱ δ' ἡμίσεις συνέβαλον τοῖς
[5, 2]	Βενιαμῖται χαίροντες ἀνεχώρουν εἰς τὴν	πόλιν,	οἱ δ' Ἰσραηλῖται καταπεπληγότες ὑπὸ
[5, 7]	καὶ κατασκάψας εἰς ἔδαφος τὴν	πόλιν,	οὐ γὰρ ἀντέσχε πρὸς τὴν
[5, 1]	τὸν στρατὸν προσήγαγεν ἐπὶ τὴν	πόλιν:	περιῄεσαν δὲ πάλιν τὴν πόλιν
[5, 7]	ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ τὴν	πόλιν	πολλοὺς τῶν Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντες ἀνῄρουν.
[5, 5]	πεσόντος καθελὼν εἰς ἔδαφος τὴν	πόλιν	στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ' ἔτη
[5, 2]	πίστεις ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι τὴν	πόλιν	σώσειν αὐτόν τε καὶ τοὺς
[5, 9]	τῆς ἡμέρας κατελθὼν εἰς τὴν	πόλιν	τήν τε γερουσίαν συνῆγε καὶ
[5, 7]	φεύγει δ' αὐτὸς εἰς τὴν	πόλιν	τοὺς ἄλλους ἀγόμενος. καὶ Ζάβουλος
[5, 1]	οἱ δ' εἰσεπήδων εἰς τὴν	πόλιν	τῶν ἔνδον περὶ τοῖς τείχεσιν
[5, 8]	μετὰ τῶν γονέων εἰς Θάμνα	πόλιν	τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεως ἀγομένης ἐρᾷ
[5, 1]	τρισχιλίους ὁπλίτας Ἰησοῦς εἰς Ναιὰν	πόλιν	ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος κειμένην αἱρήσοντας,
[5, 1]	οἱ Χαναναῖοι τειχήρεις δ' ἡσύχαζον,	πολιορκεῖν	αὐτοὺς Ἰησοῦς ἔγνω. καὶ τῇ
[5, 7]	ὃν πᾶν τὸ πλῆθος συνέφυγε,	πολιορκεῖν	τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν πλησίον
[5, 1]	τολμῶντος εἰς μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ	πολιορκίᾳ	τὰς πόλεις αἱρῶν καὶ πᾶν
[5, 7]	οὐ γὰρ ἀντέσχε πρὸς τὴν	πολιορκίαν,	ἅλας κατὰ τῶν ἐρειπίων σπείρας
[5, 1]	πόλεως οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸς	πολιορκίαν,	ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον Ἰησοῦν: ἐν τούτοις
[5, 1]	προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων τοὺς πολεμίους ἀφέξεσθαι	πολιορκίας	δι' ἀπόγνωσιν τοῦ λαβεῖν, καὶ
[5, 1]	δὲ δεῖ χρόνου καὶ μεγάλης	πολιορκίας	διὰ τὴν τῶν τειχῶν ὀχυρότητα
[5, 2]	καὶ τῶν πόνων ηὕρισκε τῆς	πολιορκίας,	οἱ δὲ καίπερ ἀχθόμενοι τῇ
[5, 3]	τε τῶν παραταξαμένων ἀπώλεσαν καὶ	πολιορκούμενοι	κατὰ κράτος ᾑρέθησαν, εἰσὶ δ'
[5, 2]	ἀπολέμοις εἶναι. (Ἡ δ' Ἐφρὰν	πολιορκοῦσα	Βήθηλα τέλος οὐδὲν ἄξιον τοῦ
[5, 2]	ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ ἦν ἡ	πόλις,	ἀλλὰ προελθόντας εἴκοσι στάδια εἰς
[5, 9]	ἐκ Βηθλέμων, ἔστι δὲ ἡ	πόλις	αὕτη τῆς Ἰούδα φυλῆς, ἀντέχειν
[5, 1]	καὶ παιδίων, καὶ νεκρῶν ἡ	πόλις	ἦν ἀνάπλεως καὶ διέφυγεν οὐδέν.
[5, 11]	γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη πᾶσα ἡ	πόλις.	καὶ Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο
[5, 1]	ἐπὶ Σιδῶνος τετραμμένην: Ἄρκη δὲ	πόλις	ὑπῆρχεν αὐτοῖς ἐν τῇ μερίδι
[5, 1]	τούτοις τ' ἔλεγον ἥδεσθαι καὶ	πολίτας	ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι. καὶ οἱ
[5, 7]	πύλας ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον τοὺς	πολίτας,	οἱ δ' ἄλλοι σκιδναμένους μεταθέουσι,
[5, 4]	τῆς ἀκοσμίας τῆς κατὰ τὴν	πολιτείαν	Ἐγλῶνα τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον
[5, 3]	γὰρ ἅπαξ τοῦ κόσμου τῆς	πολιτείας	ἐφέροντο πρὸς τὸ καθ' ἡδονὴν
[5, 1]	οὗ τῆς θρησκείας ἐπιμελεῖσθε καὶ	πολιτείας,	ἣν αὐτὸς διὰ Μωυσέος διέταξε,
[5, 2]	τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν καὶ τῆς	πολιτείας	τῶν νόμων οὐκέτ' ἦσαν ἀκριβεῖς
[5, 7]	τοὺς ἄλλους ἀγόμενος. καὶ Ζάβουλος	πολιτεύεται	Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆς πόλεως κατηγορήσας,
[5, 7]	παρασχόντα πρὸς τὸ μετὰ τῶν	πολιτῶν	ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα τότε ποιεῖν
[5, 1]	φιλίαν σπεισομένους οὓς μάλιστα τῶν	πολιτῶν	ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς πρᾶξαι τὰ συμφέροντα
[5, 7]	τοῦ πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν	πολιτῶν	τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε δὲ δύο μῆνας
[5, 10]	Λευίτης ἀνὴρ τῶν ἐν μέσῳ	πολιτῶν	τῆς Ἐφράμου κληρουχίας Ῥαμαθὰν πόλιν
[5, 1]	ἔλαβον οἱ Ἑβραῖοι καὶ χρήματα	πολλά,	καὶ γὰρ πλούσιον ἦν τὸ
[5, 2]	καὶ πρὸς τὸ πολεμεῖν ἀηδῶς	πολλά	τε παρὰ τῶν Χαναναίων λαβόντες
[5, 1]	τοῦ θεοῦ ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν αὐτούς,	πολλαὶ	δὲ ἦσαν τοῖς ἐκ ταπεινοῦ
[5, 4]	πόλεμον πρὸς αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν καὶ	πολλαῖς	μάχαις αὐτῶν κρατήσαντα καὶ τοὺς
[5, 1]	τοὺς κλήρους εἶναι δεῖν ὑπέλαβε	πολλάκις	ἑνὸς πλέθρου κἂν χιλίων ἀνταξίου
[5, 2]	πόρρω πολεμίων ὄντας, τοῦ καιροῦ	πολλάκις	ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα ποιοῦντος καὶ
[5, 7]	ἦσαν αὐτῷ γνήσιοι μὲν ἑβδομήκοντα,	πολλὰς	γὰρ ἔγημε γυναῖκας, νόθος δ'
[5, 9]	θεραπαινίσιν. (Ἐλθών τε μετ' οὐ	πολλὰς	ἡμέρας καὶ Βόαζος ἤδη τῆς
[5, 7]	τὴν Ἀμμανῖτιν πόλεις τε ἠφάνισε	πολλὰς	καὶ λείαν ἤλασε καὶ τοὺς
[5, 3]	καὶ Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλας τε	πολλὰς	τῶν ἐν τῷ πεδίῳ καὶ
[5, 1]	τοῖς φυγάσιν οἰκεῖν ἐν αὐταῖς,	πολλὴ	γὰρ ἦν πρόνοια τοῦ μηδὲν
[5, 2]	Χαναναίων, ἔπειθ' ὡς ἐκεῖνοι χρήσοιντο	πολλῇ	κατ' αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι.
[5, 6]	περὶ μυριάδας δώδεκα, λεία τε	πολλὴ	χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ ὕφη
[5, 2]	κερδαίνειν προσδεδεμένοι. καὶ διὰ τὴν	πολλὴν	ἄδειαν στάσις αὐτοὺς πάλιν καταλαμβάνει
[5, 1]	συμβέβηκε ταύτης δὲ ὀρεινὴν τὴν	πολλήν,	ἀλλ' ὑπερβολὴν εἰς καρπῶν ἐκτροφήν
[5, 1]	κατὰ πύστιν τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ	πολλὴν	ἀνύσαντες ὁδὸν ἔφασκον καὶ τεκμήριον
[5, 1]	πόνων πλοῦτος ἄφθονος λείαν τε	πολλὴν	ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον
[5, 8]	τινος πέτρας ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ	πολλήν,	ὅθεν καὶ Σαμψὼν ἐκάλει τὸ
[5, 2]	Ἀκκάρων: πεδίων γὰρ ὄντων καὶ	πολλῆς	ἁρμάτων εὐπορίας κακῶς ἐποίουν τοὺς
[5, 1]	τῷ τῆς Ῥαάβης καταγωγίῳ μετὰ	πολλῆς	τῆς τοῦ λανθάνειν προνοίας ὑπάρχειν.
[5, 1]	τῆς τῶν Ἑβραίων ἀρετῆς λόγου	πολλοῦ	φοιτῶντος εἰς τοὺς περιοίκους κατάπληξις
[5, 4]	ἔκτεινον καὶ κατὰ τὴν διάβασιν	πολλοὺς	αὐτῶν ἀναιροῦσι, διέφυγέ τε οὐδεὶς
[5, 5]	εἰς μέσους ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους	πολλοὺς	αὐτῶν ἀπέκτειναν. καὶ οἱ μὲν
[5, 5]	ἔπεσον, ὡς ὑπὸ τῶν ἁρμάτων	πολλοὺς	αὐτῶν ἀποθανεῖν. Σισάρης δὲ καταπηδήσας
[5, 8]	τῶν κακῶν γεγονότας. (Σαμψὼν δὲ	πολλοὺς	ἐν τῷ πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων
[5, 1]	τοῦ τὰ νοηθέντα πρὸς τοὺς	πολλοὺς	σαφῶς ἐξενεγκεῖν ἄπειρος, ἀλλ' ἐν
[5, 3]	Χουσαρσάθου τοῦ τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως	πολλούς	τε τῶν παραταξαμένων ἀπώλεσαν καὶ
[5, 7]	καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ τὴν πόλιν	πολλοὺς	τῶν Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντες ἀνῄρουν. (Ζάβουλος
[5, 7]	ἕνεκα, φησί, λέγω, ὅτι δὲ	πολλῶν	ἀγαθῶν ἐκ Γεδεῶνος πεπειραμένοι περιορῶσιν
[5, 1]	τοῦθ' ἡμᾶς ἐξεγείραντος, ᾧ διὰ	πολλῶν	τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι παρέξειν ἡμῖν
[5, 7]	τρία τὸν Ἀβιμέλεχον. (Μετ' οὐ	πολὺ	δὲ τῆς ἑορτῆς Σικιμῖται, μετενόησαν
[5, 2]	Ἑβραίων ὑποφευγόντων ἠρέμα καὶ ἐπὶ	πολὺ	θελόντων εἰς ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν
[5, 7]	ἱερουργήσειν, συμβαλών τε νικᾷ παρὰ	πολὺ	καὶ φονεύων ἐδίωκε μέχρι πόλεως
[5, 5]	ὄμβρος ἐπιγίνεται μέγας καὶ ὕδωρ	πολὺ	καὶ χάλαζα, τόν τε ὑετὸν
[5, 6]	τούτοις ἀντὶ σάλπιγγος. χωρίον δὲ	πολὺ	κατεῖχε τὸ τῶν πολεμίων στράτευμα,
[5, 2]	χειρώσασθαι τοὺς πολεμίους. ὡς δὲ	πολὺ	τῆς πόλεως ἀπέσχον, ἐπαύσαντο μὲν
[5, 11]	τὸ γῆρας. θάρσος οὖν ἐπιγίνεται	πολὺ	τοῖς Ἑβραίοις ὡς διὰ τὴν
[5, 6]	δὲ μύριοι καὶ ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται	πολὺ	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν. Γεδεὼν δὲ
[5, 7]	τῆς Γαλαδηνῆς ἐληλύθει, φόνον τε	πολὺν	αὐτῶν εἰργάσατο καὶ διώκων τραπέντας
[5, 1]	τοῦ δὲ κάχληκος τῷ μὴ	πολὺν	εἶναι μηδ' ὀξὺν τὸν ῥοῦν
[5, 4]	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἐγλῶνα	πολὺν	μὲν χρόνον ἠγνόουν τὸ συμβεβηκὸς
[5, 1]	ἐπὶ τὴν ὀρεινὴν Ἰησοῦς καὶ	πολὺν	τῶν ἐν αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος
[5, 10]	διατριβούσης δ' ἐπὶ ταῖς εὐχαῖς	πολὺν	χρόνον Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο
[5, 1]	ἱστορίαν ξένοις προσήκουσαν ἀκριβῶς ἕκαστα	πολυπραγμονεῖν	τῶν ἐν τῇ πόλει νομίζοντες,
[5, 6]	νομίζοντες εἶναι πολέμιον, φόνος τε	πολὺς	ἦν. καὶ φήμῃ πρὸς τοὺς
[5, 6]	θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡς	πολὺς	στρατὸς ὄντες καὶ πρὸς τοὺς
[5, 3]	προύβαινεν ὑπό τε ἀπειρίας τοῦ	πονεῖν	τὰ κακὰ καὶ ἀπὸ τῆς
[5, 1]	οὐδενὶ γνωρίσματι περιετύγχανον, παύονται τοῦ	πονεῖν.	τοῦ δὲ θορύβου σταλέντος ἡ
[5, 1]	καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ τῶν ὅλων	πονηρὰν	ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν
[5, 1]	ἀγαθῶν δι' ἡμᾶς ἀνεβάλεσθε καὶ	πονήσαντες	εἰς ἃ νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ
[5, 8]	καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ' ᾧ	πονήσειν	Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε τὰς
[5, 3]	ὁ θεὸς καὶ ἣν σὺν	πόνοις	μυρίοις εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο, ταύτην ἀπέβαλον
[5, 1]	περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ τῶν νόμων	πόνον,	ἀλλὰ περαιωσάμενοι τὸν Ἰόρδανον τούτοις
[5, 1]	παρέξοντος αὐτομάτως καὶ δίχα τοῦ>	πόνου	τοῦ σφετέρου τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων.
[5, 2]	Χαναναίων λαβόντες καὶ πρὸς τοὺς	πόνους	ἤδη διὰ τὴν τρυφὴν ἐκλελυμένοι.
[5, 6]	ἄπωθεν. Γεδεὼν δὲ οὐκ ἀπηγορεύκει	πονῶν,	ἀλλὰ διώξας μετὰ παντὸς τοῦ
[5, 2]	ἄξιον τοῦ χρόνου καὶ τῶν	πόνων	ηὕρισκε τῆς πολιορκίας, οἱ δὲ
[5, 1]	ἀγαθοῖς ἐκ τῶν σὺν ἡμῖν	πόνων	πλοῦτος ἄφθονος λείαν τε πολλὴν
[5, 9]	λαβοῦσαν ὅ τι καὶ δύναιτο	πορεύεσθαι	πρὸς τὴν ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί
[5, 1]	δὲ τοῖς ἱερεῦσι πρώτοις ἐμβᾶσι	πορευτὸς	ἔδοξεν ὁ ποταμός, τοῦ μὲν
[5, 1]	τῷ ῥεύματι καὶ οὔτε γεφύραις	πορευτός,	οὐ γὰρ ἔζευκτο τὸ πρότερον,
[5, 1]	κατὰ τῶν οἰκησόντων, εἴ τις	πορθηθεῖσαν	ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰς ἔθετο, ὅπως
[5, 1]	σχολὴν παρὰ τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον	πορθμείων	τε μὴ τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖς
[5, 1]	καὶ κολασθέντος νίκην αὐτοῖς ἀεὶ	πορίζεσθαι	τῶν πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸς
[5, 1]	Γαλιλαίας τῆς ἄνω Κεδέσης οὐ	πόρρω:	Γαλιλαίων δ' ἐστὶ καὶ τοῦτο
[5, 2]	καταλάβῃ δύσκολον καὶ ταῦτα οὐδὲ	πόρρω	πολεμίων ὄντας, τοῦ καιροῦ πολλάκις
[5, 3]	ἣν μετοικήσαιντο. οἱ δ' οὐ	πόρρω	τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ ἐλάσσονος
[5, 1]	τὴν ὑπώρειον καὶ μαθὼν οὐ	πόρρω	τῶν Ἱεροσολύμων τοὺς Γεβεωνίτας κατῳκημένους
[5, 1]	προσήκειν κατὰ μηδὲν Χαναναίοις ἀλλὰ	πορρωτάτω	τούτων κατοικεῖν, ἥκειν τε κατὰ
[5, 9]	κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ τοῖς	ποσίν.	ἡ δέ, πρὸς οὐδὲν γὰρ
[5, 8]	Σαμψὼν ἁρπασάμενος ὄνου σιαγόνα παρὰ	ποσὶν	οὖσαν εἰς τοὺς πολεμίους ὤσατο
[5, 1]	ἐλευθέριον ὄνομα: διαβάντες γὰρ τὸν	ποταμὸν	ἐλευθέρους ἑαυτοὺς ἤδη ἀπό τε
[5, 1]	ἀλλήλων ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα δὲ τὸν	ποταμὸν	ἥ τε Ῥουβηλὶς φυλὴ καὶ
[5, 1]	τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι τὸν	ποταμὸν	καὶ κολάσοντες αὐτοὺς τῆς παρατροπῆς
[5, 1]	γὰρ νομίσητε τῷ διαβεβηκέναι τὸν	ποταμὸν	καὶ τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως
[5, 6]	ἄγειν τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὸν	ποταμὸν	καὶ τοὺς μὲν κατακλιθέντας καὶ
[5, 1]	ὁ θεὸς ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν	ποταμὸν	μειώσας αὐτοῦ τὸ πλῆθος. καὶ
[5, 1]	πάντες ἤδη θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο τὸν	ποταμόν,	οἷον αὐτὸν ὁ θεὸς προεῖπε
[5, 1]	τε τὸ ὄρος καὶ τὸν	ποταμὸν	τοῦ μήκους ποιησαμένη τέρμονα, τὸ
[5, 1]	καὶ κατὰ τὰς εἰς τὸν	ποταμὸν	φερούσας οὐδενὶ γνωρίσματι περιετύγχανον, παύονται
[5, 1]	τὴν συνήθειαν. καὶ ὁ μὲν	ποταμὸς	εὐθὺς ἐκβάντων αὐτὸν τῶν Ἑβραίων
[5, 1]	ὅρον ὑπολαμβάνειν, μηδ' ὅτι μεταξὺ	ποταμὸς	οὗτός ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε
[5, 1]	πρώτοις ἐμβᾶσι πορευτὸς ἔδοξεν ὁ	ποταμός,	τοῦ μὲν βάθους ἐπεσχημένου, τοῦ
[5, 1]	διάβασιν, μέγας γὰρ ἦν ὁ	ποταμὸς	τῷ ῥεύματι καὶ οὔτε γεφύραις
[5, 1]	βωμὸν ἐπὶ τῆς ὄχθης τοῦ	ποταμοῦ	διαβάντες ἔστησαν. ὡς δὲ περαιωσαμένων
[5, 1]	Βενιαμῖται δὲ τὴν ἀπὸ Ἰορδάνου	ποταμοῦ	ἔλαχον ἄχρι θαλάσσης μὲν τὸ
[5, 1]	τὴν ἄχρι Γαζάρων ἀπὸ Ἰορδάνου	ποταμοῦ	μηκυνομένην ἔλαχεν, εὐρεῖαν δὲ ὅσον
[5, 7]	τοῦ δικαίου προισταμένους ἐκπικραινόμενος. (Καί	ποτε	δημοτελοῦς Σικίμοις οὔσης ἑορτῆς καὶ
[5, 1]	κεκρατῆσθαι δηλῶν καὶ στρατιὰν ὅση	ποτὲ	κατελπίσασα τῆς αὐτῶν δυνάμεως εἰς
[5, 10]	ἔτος ἤδη δωδέκατον προεφήτευε. καί	ποτε	κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν ὁ θεός:
[5, 4]	βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν αὐτόν. καί	ποτε	σὺν δυσὶν οἰκέταις δῶρα τῷ
[5, 5]	κρύψαι τε ἀξιώσαντα δέχεται καὶ	ποτὸν	αἰτήσαντι δίδωσι γάλα διεφθορὸς ἤδη.
[5, 8]	δ' αὐτῷ πρὸς ἄλλο μὲν	ποτὸν	ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ τοῦτο προστάσσοντος,
[5, 10]	τε οὖν αὐτῷ ἀνεῖτο καὶ	ποτὸν	ἦν ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλος μὲν
[5, 8]	τοῖς ἐχθροῖς. ἡ δὲ παρὰ	πότον	καὶ τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα τὰς
[5, 8]	ὅπως ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ τὸν	πότον.	ὁ δὲ δεινότερον τῶν κακῶν
[5, 9]	ἄριστόν τε παρέχειν αὐτῇ καὶ	ποτόν,	ὁπότε σιτίζοι τοὺς θερίζοντας. Ῥούθη
[5, 8]	μή τι παρακινεῖν ἐθελήσειεν, τοῦ	πότου	προβάντος καὶ παιδιᾶς οὔσης, οἷα
[5, 2]	τριάκοντα, συνεβούλευεν ὁ θεράπων καταχθῆναί	που,	μὴ καί τι τῆς νυκτὸς
[5, 4]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ ἀναρχίας ἐνόσει	πράγματα,	καὶ τῷ μὴ διὰ τιμῆς
[5, 7]	Ἀβιμέλεχος δὲ εἰς τυραννίδα τὰ	πράγματα	μεθίστησι κύριον αὑτὸν ὅ τι
[5, 1]	ἕως οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖς τὰ	πράγματα	παράσχοι. καὶ χωρήσας ἐντεῦθεν ἐπὶ
[5, 1]	τούτοις γὰρ ἦν αὐτοῖς τὰ	πράγματα,	ὡς ὑπὸ μὲν τούτων ἀπολεῖσθαι
[5, 9]	προχωρούντων αὐτῷ κατὰ νοῦν τῶν	πραγμάτων	ἄγεται τοῖς υἱοῖς γυναῖκας Μωαβίτιδας
[5, 9]	καὶ μὴ συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι	πραγμάτων	ἀδήλων τὴν πάτριον γῆν καταλιπούσας.
[5, 2]	ἠξίουν αὐτὸν παρασχόντα τὴν ξένην	πραγμάτων	ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ λέγοντος καὶ
[5, 6]	νέον αὐτὸν εἶναι καὶ τηλικούτων	πραγμάτων	ἀσθενέστερον. ὁ δὲ θεὸς αὐτὸς
[5, 10]	τοιούτων γενόμενον. ~(Ἑβραῖοι δὲ τῶν	πραγμάτων	αὐτοῖς ὑπενεχθέντων πάλιν πόλεμον ἐκφέρουσι
[5, 7]	(Καὶ ποιησάμενος ὀξεῖαν τὴν τῶν	πραγμάτων	ἐπιμέλειαν ἐν πόλει Μασφαθῇ καθίσας
[5, 7]	εἰρήνην καὶ τὴν ἄδειαν τῶν	πραγμάτων	λαμπρὸν μηδ' αὐτὸς εἰργασμένος. υἱοὶ
[5, 2]	κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν	πραγμάτων	στρατῷ μεγάλῳ κατὰ Ζεβέκην αὐτοὺς
[5, 7]	Ἀβιμέλεχον ἐπὶ τῶν ὅλων ὄντα	πραγμάτων	σὺν αὐτῷ τοὺς ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες,
[5, 2]	κατὰ δυοῖν καὶ ἑβδομήκοντα βασιλέων	πρᾶξαι	πρότερον οὐκ ἐνετράπην. καὶ ζῶντα
[5, 1]	μάλιστα τῶν πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς	πρᾶξαι	τὰ συμφέροντα τῷ πλήθει. οἱ
[5, 1]	πρὸς τοὺς οἰκείους ἐδήλωσαν ὅσα	πράξαντες	ἐπὶ τῆς πόλεως ἧκον: Ἰησοῦς
[5, 7]	ἐκδοὺς τοῖς δὲ γυναῖκας ἠγμένος.	πράξας	δ' οὐδὲν ἐν τῷ ἑπταετεῖ
[5, 8]	καὶ τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα τὰς	πράξεις	αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι τρόπῳ
[5, 1]	ἤδη κατωρθωμένα καὶ τὰς γεγενημένας	πράξεις,	ὡς εἰσὶν ἄρισται καὶ τοῦ
[5, 4]	ἀνὴρ καὶ δίχα τῆς προειρημένης	πράξεως	ἐπαίνου δίκαιος τυγχάνειν. καὶ μετὰ
[5, 7]	ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι, ἔπειθ' ὡς ἄδικα	πράττειν	ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις οὐ τολμήσαντες
[5, 1]	δὲ τοῦ γήρως ἐμποδίζοντος ἤδη	πράττειν	ὅσα καὶ νοήσειε τῶν τε
[5, 10]	θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς	πραττομένοις,	τό τε πλῆθος ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ
[5, 7]	λογισμῷ τὸ γενησόμενον οἷόν τε	πραχθὲν	δόξει τοῖς ἀκούσασι. (Τῆς δ'
[5, 2]	αὐτοῖς τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι	πρᾴως	ἔπειθον φέρειν καὶ συνελθεῖν εἰς
[5, 1]	νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου καὶ καταδίκῳ	πρεπούσης	τυγχάνει. (Ἰησοῦς δὲ ἁγνίσας τὸν
[5, 1]	σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω ποιήσασθαι τὴν	πρεσβείαν,	ἵνα τὴν αἰτίαν μαθόντες ὑφ'
[5, 7]	πόλει Μασφαθῇ καθίσας τὸν στρατὸν	πρεσβείαν	πέμπει παρὰ τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενος
[5, 2]	ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους ἐφιέντος δίχα	πρεσβείας	καὶ τοιαύτης πρὸς τὸ μετανοῆσαι
[5, 1]	δὲ τοὺς λόγους αὐτῶν πέμπουσι	πρέσβεις	πρὸς Ἰησοῦν φιλίαν σπεισομένους οὓς
[5, 7]	αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ τοὺς μὲν	πρέσβεις	ταῦτ' εἰπὼν ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ'
[5, 2]	κατὰ τὴν ἔρημον. οἱ δὲ	πρέσβεις	ὡς οὐκ ἐκείνοις τῆς συμφορᾶς
[5, 1]	χωρεῖν ἐπ' αὐτούς. πέμπουσιν οὖν	πρεσβευτὰς	πρὸς αὐτοὺς Φινεέσην τὸν υἱὸν
[5, 2]	τοὺς διαφυγόντας αὐτῶν ἑξακοσίους διὰ	πρεσβευτῶν	ἐκάλουν: καθίδρυντο γὰρ ὑπὲρ πέτρας
[5, 2]	καὶ τοὺς ἐν τῇ πόλει	πρεσβύτας	καὶ νέους ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι'
[5, 2]	εὐπρέπειαν θαυμάσαντες, ἐπεὶ παρὰ τῷ	πρεσβύτῃ	κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντες τῆς ἀσθενείας
[5, 2]	κατὰ τὴν ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντος	πρεσβύτης	ἐξ ἀγροῦ κατιὼν τῆς μὲν
[5, 2]	τῇ Ἐφράμου κληρουχίᾳ. ὁ δὲ	πρεσβύτης	καὶ διὰ συγγένειαν καὶ διὰ
[5, 2]	δὲ λέγοντος καὶ Λευῖτιν τοῦ	πρεσβύτου	καὶ δράσειν αὐτοὺς δεινὰ ὑφ'
[5, 2]	ἐπὶ τὰς θύρας. τοῦ δὲ	πρεσβύτου	παρακαλοῦντος ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ προσφέρειν
[5, 8]	τὸν προβληθέντα λόγον αὐτῷ διασαφεῖν,	πρὶν	ἢ δῦναι τὸν ἥλιον συνελθόντες
[5, 5]	θεὸν μήθ' ὑπακούειν τοῖς νόμοις,	πρὶν	ἢ καὶ τῆς ὑπὸ Μωαβίταις
[5, 2]	πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον	πρὶν	ἢ λόγοις διαλεχθῆναι περὶ τῶν
[5, 9]	μὲν ἡσυχίαν ἄγει, ὄρθριος δὲ	πρὶν	ἢ τοὺς οἰκέτας ἄρξασθαι κινεῖσθαι
[5, 10]	Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς καὶ τὸ	πρὶν	ἦγον, θεὸς δ' ἐστὶν ὁ
[5, 9]	δύναιτο πορεύεσθαι πρὸς τὴν ἑκυρὰν	πρὶν	ὀφθῆναί τισιν αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι
[5, 4]	εὑρόντες ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ	πρὶν	τὴν φρουρὰν συστραφῆναι τὸ τῶν
[5, 1]	τὸν Ἰόρδανον τούτοις βοηθήσομεν καὶ	πρὸ	αὐτῶν τῷ θεῷ, μηδὲν ὑμᾶς
[5, 7]	συμμαχίαν οὐ παρεγένοντο δέον καὶ	πρὸ	δεήσεως ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι, ἔπειθ' ὡς
[5, 2]	διακόσιοι κατὰ δύο καὶ τρεῖς	πρὸ	τῆς πόλεως ἐνήδρευον παρεσομένας τὰς
[5, 7]	ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ παρῄνει λοχᾶν	πρὸ	τῆς πόλεως: πείσειν γὰρ Γυάλην
[5, 2]	εἰς τὴν Σιλοῦν συλλεγέντες καὶ	πρὸ	τῆς σκηνῆς ἀθροισθέντες εἰς ὅπλα
[5, 1]	Ἑβραίοις ἅπασι κοινὸν καὶ τὸν	πρὸ	τῆς σκηνῆς βωμὸν χάλκεον, ᾧ
[5, 10]	Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ	πρὸ	τῆς σκηνῆς, ὡς παροινοῦσαν ἐκέλευεν
[5, 2]	ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα	πρὸ	τοῦ πολέμου, οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν
[5, 1]	εἰς τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι	πρὸ	τῶν θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδας, ὅπως
[5, 8]	τὴν αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ τὰ	πρὸ	τῶν πυλῶν ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως
[5, 6]	ἐπ' αὐτὸν διεγνώκει, τὸ μὴ	προαγγεῖλαι	τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖς τὴν κατὰ
[5, 1]	φυλάττειν τε τὴν τοῦ θεοῦ	προαίρεσιν	οὕτως ἔχουσαν πρὸς αὐτοὺς παρεκάλει
[5, 7]	διώκων τραπέντας προλαβὼν μέρει τινὶ	προαπεσταλμένῳ	τοῦ Ἰορδάνου τὰς διαβάσεις κτείνει
[5, 11]	τοῦ θεοῦ τὸ συμβησόμενον καὶ	προαπηγγελκώς:	συνέχει γὰρ ἀκριβῶς τὰ κατὰ
[5, 8]	ἀπαιδίᾳ θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ τὸ	προάστειον	συνεχῶς φοιτῶν μετὰ τῆς γυναικὸς
[5, 7]	Γυάλης ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν ἐπὶ τοῦ	προαστείου	καὶ Ζάβουλος σὺν αὐτῷ. ἰδὼν
[5, 8]	ὁ ἄγγελος ὄντων ἐν τῷ	προαστείῳ	καὶ τῇ γυναικὶ φαίνεται τοῦ
[5, 3]	ἐξ αἰτίας τοιαύτης εἰς τοῦτο	προαχθεῖσαν.	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη τὴν
[5, 8]	καιρούς, ὁ Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ	προβάλλοντος	ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε τοῦτον
[5, 8]	τι παρακινεῖν ἐθελήσειεν, τοῦ πότου	προβάντος	καὶ παιδιᾶς οὔσης, οἷα φιλεῖ
[5, 8]	ἡμέραν, καθ' ἣν ἔδει τὸν	προβληθέντα	λόγον αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν ἢ
[5, 7]	ὡς οὔτε τῆς Ἀμορραίας τοῖς	προγόνοις	αὐτῶν εὐλόγως ἐγκαλοῦσι χάριν τε
[5, 2]	ὄντες ἢ τοῖς Χαναναίοις τοὺς	προγόνους	ἡμῶν παρειλήφαμεν γενομένους. παραχρῆμά τε
[5, 1]	εἷς, ὃς τούς τε ἡμετέρους	προγόνους	καὶ τοὺς ὑμῶν αὐτῶν παρήγαγεν
[5, 2]	ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ μὲν οὕτως	προδοὺς	σώζεται μετὰ τῶν οἰκείων, οἱ
[5, 11]	περὶ τὸ στρατόπεδον ὡς ἂν	προεγνωκὼς	παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ συμβησόμενον
[5, 2]	συμφορᾶς καὶ νηστείαν ἐπ' αὐτοῖς	προέθεντο	καίτοι δίκαια παθεῖν αὐτοὺς ἀξιοῦντες
[5, 1]	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα πόλεις ἀποδιδόναι:	προειλήφεισαν	γὰρ ἤδη κατὰ τὴν Ἀμορραίαν
[5, 1]	Χαναναίου παίδων καλουμένην Μωυσῆς ἤδη	προειληφὼς	νενεμήκει ταῖς δυσὶ φυλαῖς καὶ
[5, 1]	τῶν παρὰ σοῦ καὶ ὧν	προεῖπε	Μωυσῆς ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον ἡ
[5, 1]	λαῷ βωμόν τε ἵστησιν ὅπου	προεῖπε	Μωυσῆς καὶ νείμας τὴν στρατιὰν
[5, 1]	ποταμόν, οἷον αὐτὸν ὁ θεὸς	προεῖπε	ποιήσειν τοιοῦτον κατανοοῦντες. ἔστησαν δὲ
[5, 1]	τούτῳ καὶ Μωυσῆν αὐτοῖς εἶναι	προειπεῖν	καὶ τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι. καὶ
[5, 1]	πρόθυμον. οὔτε γὰρ ὧν Μωυσῆς	προεῖπεν	ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντος
[5, 2]	Ἰσραηλῖται ταῖς δυσὶ φυλαῖς αἷς	προεῖπον	ἐμαχέσαντο λαμπρῶς καὶ κτείνουσι μὲν
[5, 10]	σκηνὴ τοῦ θεοῦ ἐπεπήγει καθὼς	προειρήκαμεν,	καὶ πάλιν κατὰ τὴν εὐωχίαν
[5, 6]	νυκτὸς ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ θεὸς	προειρήκει,	τοῦ δέους αὐτὸν ἀπαγαγεῖν βουλόμενος
[5, 5]	ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτους τοῦ θεοῦ	προειρηκότος	καὶ νίκην ἀποσημήναντος. Βαράκου δὲ
[5, 4]	κατασχών, ἀνὴρ καὶ δίχα τῆς	προειρημένης	πράξεως ἐπαίνου δίκαιος τυγχάνειν. καὶ
[5, 6]	πάντες ἦσαν. οἱ δ' Ἑβραῖοι,	προειρημένον	αὐτοῖς ὁπόταν γένωνται πλησίον τῶν
[5, 1]	Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας. ~(Μωυσέος δὲ τὸν	προειρημένον	τρόπον ἐξ ἀνθρώπων ἀπογεγονότος Ἰησοῦς
[5, 7]	συγχωρήσας δὲ τὰ κατὰ τὸν	προειρημένον	χρόνον μετὰ τοῦτον διελθόντα θύσας
[5, 2]	φυλὴ κινδυνεύσασα τελέως ἐκφθαρῆναι τῷ	προειρημένῳ	τρόπῳ κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν
[5, 2]	τινὰ τῶν ἐν τῇ πόλει	προελθόντα	ἐπὶ κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων τινὰς
[5, 2]	γὰρ ἦν ἡ πόλις, ἀλλὰ	προελθόντας	εἴκοσι στάδια εἰς οἰκείαν ἠξίου
[5, 3]	Σιδῶνος πόλεως ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς	προελθόντες	καὶ κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν καὶ
[5, 1]	ἀπελάμβανε μέγεθος. (Οἱ δὲ πεντήκοντα	προελθόντες	στάδια βάλλονται στρατόπεδον ἀπὸ δέκα
[5, 7]	τὰ περὶ τὴν πόλιν, καὶ	προελθόντων	ἡ μὲν τρίτη μοῖρα τῆς
[5, 1]	εἰς τοῦτο δόξης καὶ περιουσίας	προελθοῦσι,	φυλάττειν τε τὴν τοῦ θεοῦ
[5, 9]	~(Μετὰ δὲ τὴν Σαμψῶνος τελευτὴν	προέστη	τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς.
[5, 1]	τοὺς τῆς Γάδιδος καὶ Μανασσήτιδος	προεστῶτας,	ἐξ ἡμισείας γὰρ καὶ τῇδε
[5, 8]	τῶν Παλαιστίνων οἱ τοῦ κοινοῦ	προεστῶτες	ἐλθόντες πρὸς αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαις
[5, 1]	(Τοσαῦτα τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντος οἱ	προεστῶτες	τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸ πλῆθος
[5, 10]	δὲ πεπληρωκὼς ἔτος ἤδη δωδέκατον	προεφήτευε.	καί ποτε κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν
[5, 10]	πλέον ἡ δόξα πάντων ὧν	προεφήτευσεν	ἀληθινῶν βλεπομένων. ~(Κατὰ τοῦτον δὴ
[5, 7]	ἅλας κατὰ τῶν ἐρειπίων σπείρας	προῆγε.	καὶ Σικιμῖται πάντες οὕτως ἀπώλοντο:
[5, 1]	ὁπλιτῶν φυλάττον ἦν, οἳ καὶ	προῄεσαν	ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντες παρεκάλουν
[5, 7]	προσδεξαμένου δ' ἐκείνου τὴν ἀξίωσιν	προῄεσαν	καὶ Γυάλης σὺν αὐτοῖς τὸ
[5, 1]	τὴν πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ:	προῄεσαν	μὲν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν
[5, 1]	γὰρ εἶπεν οὐχ ὑπ' αὐθαδείας	προήχθημεν	ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖς ὅπλοις
[5, 1]	τείχους πλησίον, εἰς ὃ καὶ	προήχθησαν	δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς
[5, 2]	αὐτοὺς πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ καὶ	προήχθησαν	εἰς τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ
[5, 2]	παρθένων. ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ' ὀργῆς	προήχθησαν	τῷ κατὰ τὴν γυναῖκα πάθει
[5, 1]	τὴν αἰτίαν μαθόντες ὑφ' ἧς	προήχθητε	τὸν βωμὸν κατασκευάσαι μήτε προπετεῖς
[5, 3]	τοῖς τότε παροῦσιν ἐτύγχανε καὶ	προθυμία	μεταβολῆς, πρῶτον μὲν τὴν παρ'
[5, 1]	ἀναπαύσεως ἤδη τυχεῖν φειδοῖ τῆς	προθυμίας	ὑμῶν, ἵν' εἰ καὶ πάλιν
[5, 1]	ἔφασαν, διὰ τὸ σὸν σώζεσθαι	πρόθυμον.	εἰ δέ τις ἐν τῇ
[5, 1]	ὅ τι βουληθείητε κατ' ἀμοιβὴν	πρόθυμον.	οὔτε γὰρ ὧν Μωυσῆς προεῖπεν
[5, 1]	νὺξ ἐπίσχῃ τὸ τῶν Ἑβραίων	πρόθυμον,	συνέπεσεν, ὥστε καὶ λαμβάνει τοὺς
[5, 1]	ἐκείνου δεομένοις ἑαυτοὺς εἰς ἅπαν	προθύμους	ἐδώκατε, δίκαιον ὑμᾶς μηδενὸς ἔτι
[5, 1]	παρέχειν αὑτοὺς εἰς τὰ παραγγελλόμενα	προθύμους.	τῶν δ' ἑπομένων ὁπλίταις πεντακισμυρίοις
[5, 7]	ὡς τὰ δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον	προιέμενα	συνόδου γενομένης αὐτῶν δεηθείη συκῆς
[5, 7]	γενομένης ἐδεδίεσαν συλλέγειν τὸν καρπὸν	προιόντες	μή τι δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχος
[5, 8]	τοὺς ὀφθαλμοὺς δεδεμένον ἄγειν παρέδοσαν.	(Προιόντος	δὲ τοῦ χρόνου ηὔξετο ἡ
[5, 7]	δεινῶς πρὸς τοὺς τοῦ δικαίου	προισταμένους	ἐκπικραινόμενος. (Καί ποτε δημοτελοῦς Σικίμοις
[5, 2]	τὴν πάτριον φυλὴν πειθόμενοι τοῖς	προκαλουμένοις.	οἱ δ' Ἰσραηλῖται γυναῖκας αὐτοῖς
[5, 4]	δὲ ὑπὲρ μυρίους. καὶ Ἰσραηλῖται	προκατειληφότες	τοῦ Ἰορδάνου τὴν διάβασιν διώκοντες
[5, 7]	αὐτῶν εἰργάσατο καὶ διώκων τραπέντας	προλαβὼν	μέρει τινὶ προαπεσταλμένῳ τοῦ Ἰορδάνου
[5, 7]	κατὰ τρύγητον τοὺς Σικιμίους ἐνέδραις	προλοχίζεται	τὰ περὶ τὴν πόλιν, καὶ
[5, 2]	δύο μέρη τὴν μὲν ἡμίσειαν	προλοχίζουσι	νυκτὸς περὶ τὴν πόλιν, οἱ
[5, 1]	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραις	προλοχίσας	ὑπὸ τὸν ὄρθρον συμβάλλει τοῖς
[5, 9]	καὶ τάχα ἂν δι' εὐσέβειαν	προνοήσειεν	αὐτῶν, ἐξῄει πάλιν ταῖς ἐχομέναις
[5, 1]	παρεκάλει χαριζομένους τῇ τε ἐκείνου	προνοίᾳ	μηδ' ὅτε ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺς
[5, 1]	ἐν αὐταῖς, πολλὴ γὰρ ἦν	πρόνοια	τοῦ μηδὲν ὧν Μωυσῆς διέταξε
[5, 8]	κήδεται καὶ κατὰ τὴν ἐκείνου	πρόνοιαν	γεννηθεὶς κόμην ταύτην τρέφω παρεγγυήσαντος
[5, 9]	κατεῖχεν αὐτὰς ἐν ἐλπίδι τοῦ	πρόνοιαν	ἕξειν αὐτῶν Βόαζον γενομένας. κἀκεῖνος
[5, 2]	ἔργα τῆς γῆς ἐχώρησαν καὶ	πρόνοιαν	ἐποιήσαντο πάλιν εἰς τὴν προτέραν
[5, 8]	αὐτῇ παιδὸς γονὴν κατὰ θεοῦ	πρόνοιαν	καλοῦ τε καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦς,
[5, 1]	καὶ τῆς ἐκείνου περὶ ἡμᾶς	προνοίας	ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ
[5, 1]	μετὰ πολλῆς τῆς τοῦ λανθάνειν	προνοίας	ὑπάρχειν. ὁ δ' εὐθὺς πέμψας
[5, 9]	μικρὸν ἔμπροσθεν παρ' αὐτῆς ἅπαντα	προπεπυσμένος	ἐδήλου τῷ δεσπότῃ. ὁ δὲ
[5, 1]	προήχθητε τὸν βωμὸν κατασκευάσαι μήτε	προπετεῖς	δοκῶμεν ὅπλοις μετιόντες ὑμᾶς κατὰ
[5, 8]	δ' αὐτῆς καὶ εἰς δάκρυα	προπιπτούσης	καὶ τεκμήριον τιθεμένης τῆς πρὸς
[5, 8]	μὴ ἀποκείρειν: ἔσται δ' αὐτῷ	πρὸς	ἄλλο μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ
[5, 8]	μετέρχεσθαι. θέρους δ' ὄντος καὶ	πρὸς	ἄμητον ἤδη τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων
[5, 1]	καταπεπληγότων καὶ τοῦ φρονήματος αὐτοῖς	πρὸς	ἄμυναν ἀχρείου γεγονότος: ἀνῃροῦντο δ'
[5, 10]	τε καὶ Φινεέσης. οὗτοι καὶ	πρὸς	ἀνθρώπους ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ πρὸς
[5, 1]	κατὰ τὴν εἰρήνην δεξιώτατος καὶ	πρὸς	ἅπαντα καιρὸν τὴν ἀρετὴν ἡρμοσμένος.
[5, 4]	ὑπό τε τοῦ καύματος καὶ	πρὸς	ἄριστον τετραμμένων. δοὺς οὖν τὰ
[5, 1]	πόλεων ἐπειδήπερ αἱ μὲν ἑαλώκεσαν,	πρὸς	ἃς δὲ δεῖ χρόνου καὶ
[5, 2]	ἐγίνοντο καὶ τέλος ἡ γυνὴ	πρὸς	αὐτὰς βαρυνομένη καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα
[5, 8]	προπιπτούσης καὶ τεκμήριον τιθεμένης τῆς	πρὸς	αὐτὴν δυσνοίας τὸ μὴ λέγειν
[5, 9]	καὶ τὰ παρὰ τοῦ Βοάζου	πρὸς	αὐτὴν εἰρημένα. δηλωσάσης δ' ἐκείνης
[5, 2]	καὶ διαλυσάμενος τὰς μέμψεις καταλλάττεται	πρὸς	αὐτήν. καὶ τέτταρας μὲν ἡμέρας
[5, 9]	ἄλλων ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε τὰ	πρὸς	αὐτὴν οὕτως ἐστί, μένειν αὐτόθι
[5, 8]	οἱ τοῦ κοινοῦ προεστῶτες ἐλθόντες	πρὸς	αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαις μαθεῖν παρὰ
[5, 1]	γενεὰν αὐτῆς διὰ τοὺς γενομένους	πρὸς	αὐτὴν τοῖς κατασκόποις ὅρκους. (Ταῦτ'
[5, 10]	ποιεῖ. καὶ Ἠλὶς διαυγασθείς φησι	πρὸς	αὐτόν, ἀλλ' ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε,
[5, 2]	δὲ παρὰ τῶν γονέων ἄγων	πρὸς	αὐτὸν ἀπιέναι, τὴν δ' οἴκησιν
[5, 1]	γῆν ἐν ἑβδόμῳ μηνὶ παρῆσαν	πρὸς	αὐτὸν εἰς Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα
[5, 7]	χώρᾳ πάντας τοὺς ὁποθενοῦν παραγινομένους	πρὸς	αὐτὸν ἐπὶ μισθῷ δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων
[5, 1]	συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι, καὶ	πρὸς	αὐτὸν Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν
[5, 8]	εἰ κατ' ἀπιστίαν εὐνοίας τῆς	πρὸς	αὐτὸν μὴ λέγει ταῦθ' ἅπερ
[5, 10]	ἐστὶν ὁ καλῶν, σήμαινέ τε	πρὸς	αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω. καὶ τοῦ
[5, 10]	ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι παραγίνεται	πρὸς	αὐτόν. οὐ φαμένου δὲ καλέσαι
[5, 5]	παρὰ τῷ βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντας	πρὸς	αὐτὸν τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς,
[5, 4]	τῷ δεξιῷ σκέλει περιδησάμενος εἰσῄει	πρὸς	αὐτόν. ὥρα δ' ἦν θέρους
[5, 2]	κτήνει νεκρὰν τὴν γυναῖκα κομίζει	πρὸς	αὑτόν, καὶ διελὼν αὐτὴν κατὰ
[5, 2]	τῇ δὲ πέμπτῃ δόξαν ἀπιέναι	πρὸς	αὑτὸν περὶ δείλην ἔξεισι: βράδιον
[5, 1]	ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε συγγενείας τῆς	πρὸς	αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ νεωτερισμὸν
[5, 1]	ἔστησαν. ὡς δὲ περαιωσαμένων καὶ	πρὸς	αὐτοὺς ἀφικομένων ἐκκλησία συνελέγη, στὰς
[5, 1]	ὑπάρχειν. ὁ δ' εὐθὺς πέμψας	πρὸς	αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν συλλαβόντας, ἵνα
[5, 4]	Ἐγλῶνα τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον	πρὸς	αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖς μάχαις
[5, 7]	μετὰ τριακόσια ἔτη νέμονται, μάχεσθαι	πρὸς	αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ τοὺς μὲν
[5, 2]	ἀρχιερέως παύσασθαι τῆς ὀργῆς τῆς	πρὸς	αὐτοὺς καὶ ταῖς δυσὶν αὐτῶν
[5, 1]	τοῦ θεοῦ προαίρεσιν οὕτως ἔχουσαν	πρὸς	αὐτοὺς παρεκάλει καὶ τῇ εὐσεβείᾳ,
[5, 7]	Ἀβιμέλεχος εἰς αὐτούς. ἐπιδημήσαντος δὲ	πρὸς	αὐτοὺς τῶν ἀρχόντων τινὸς Γυάλου
[5, 1]	ἀπεχουσῶν τῆσδε τῆς γῆς ποιησόμενοι	πρὸς	αὐτοὺς φιλίαν ἐφ' αἷς πάτριον
[5, 1]	εἰσὶ τοῦ Χαναναίων ἔθνους, ποιεῖται	πρὸς	αὐτοὺς φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαρος ὁ
[5, 1]	ἐπ' αὐτούς. πέμπουσιν οὖν πρεσβευτὰς	πρὸς	αὐτοὺς Φινεέσην τὸν υἱὸν Ἐλεαζάρου
[5, 1]	ἤθελον τυχόντες ἐξ ἀπάτης ἀπῄεσαν	πρὸς	αὑτούς. Ἰησοῦς δὲ τῆς Χαναναίας
[5, 2]	τῷ βιαίῳ τῆς ἡδονῆς ἀπήγαγον	πρὸς	αὑτοὺς τὴν γυναῖκα καὶ δι'
[5, 1]	γὰρ εἰς τὸ ταῦτα πιστοῦσθαι	πρὸς	αὐτῶν ἐπίτηδες ἔλαβον. στάντες οὖν
[5, 1]	τῶν Χαναναίων Παλαιστίνους προσλαβόντες στρατοπεδεύουσι	πρὸς	Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίας τῆς ἄνω
[5, 8]	παρακαλεῖ τε τοὺς γονεῖς ἄγεσθαι	πρὸς	γάμον αὐτῷ τὴν κόρην. τῶν
[5, 2]	μηδένα σφῶν ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ δώσειν	πρὸς	γάμον θυγατέρα στρατεύσειν τε ἐπ'
[5, 8]	συνῆν αὐτοῦ φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι.	(Πρὸς	δὲ τὴν ὕβριν ταύτην Σαμψὼν
[5, 1]	τὴν ἐκ χειρῶν τιμωρίαν ὁρμῆσαι,	πρὸς	δὲ τὸ συγγενὲς καὶ τὸ
[5, 2]	ἡμῶν οὔτε προτρεπομένων οὔτε κωλυόντων.	πρὸς	δὲ τοὺς πατέρας αὐτῶν δυσχεραίνοντας
[5, 1]	Δανῖται δὲ τῆς κοίλης ὅσα	πρὸς	δυόμενον τέτραπται τὸν ἥλιον λαγχάνουσιν
[5, 1]	ἀσφαλῶς καὶ τῶν πυλίδων αἳ	πρὸς	εἴσοδον τῷ στρατοπέδῳ δι' ἀσθένειαν
[5, 4]	συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος, ἐπεὶ δὲ	πρὸς	ἑσπέραν ἦν, δείσαντες μή τι
[5, 7]	ἰδὼν δὲ ὁπλίτας ἐπιφερομένους Γυάλης	πρὸς	Ζάβουλον ἔλεγεν ἄνδρας αὐτοῖς ἐπιέναι
[5, 1]	ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα τῆς	πρὸς	ἡμᾶς συγγενείας ὅρον ὑπολαμβάνειν, μηδ'
[5, 2]	δ' ἐν τῷ πεδίῳ καὶ	πρὸς	θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά τε καὶ Ἄζωτον.
[5, 1]	τείχεσιν ὄντων, ἐνίων δὲ καὶ	πρὸς	θέαν τῶν ἔξω τὴν γνώμην
[5, 4]	δ' ἔν τινι δωματίῳ δεξιῶς	πρὸς	θέρος ἔχοντι, πρὸς ὁμιλίαν ἐτράποντο.
[5, 1]	εἰπόντας ἐπαινέσας ὁ Φινεέσης παρῆν	πρὸς	Ἰησοῦν καὶ τὰ παρ' αὐτῶν
[5, 1]	τοὺς λόγους αὐτῶν πέμπουσι πρέσβεις	πρὸς	Ἰησοῦν φιλίαν σπεισομένους οὓς μάλιστα
[5, 6]	καὶ σπάνις τροφῆς καὶ τρέπονται	πρὸς	ἱκετείαν τοῦ θεοῦ σώζειν αὐτοὺς
[5, 4]	θεραπόντων ἀπιέναι κελεύσαντος διὰ τὸ	πρὸς	Ἰούδην ὁμιλεῖν. καθῆστο δ' ἐπὶ
[5, 5]	παραιτοῦμαι” καὶ συναριθμήσαντες μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο	πρὸς	Ἰταβυρίῳ ὄρει. ἀπήντα δ' αὐτοῖς
[5, 2]	οἱ Ἑβραῖοι, ἐπιστραφέντες δ' ἵστανται	πρὸς	μάχην καὶ τοῖς ἐν ταῖς
[5, 2]	τὴν πόλιν. (Καὶ μετὰ ταῦτα	πρὸς	μὲν τοὺς πολεμίους μαλακῶς εἶχον
[5, 1]	πλεῖον, παρ' ἡμῖν εὔνοια καὶ	πρὸς	ὅ τι βουληθείητε κατ' ἀμοιβὴν
[5, 5]	τῆς ὑπὸ Μωαβίταις ἀναπνεῦσαι δουλείας	πρὸς	ὀλίγον Ἀβίτω τοῦ Χαναναίων βασιλέως
[5, 1]	ἔργον. καὶ περιελθόντων ἑπτάκις καὶ	πρὸς	ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ τεῖχος
[5, 4]	δωματίῳ δεξιῶς πρὸς θέρος ἔχοντι,	πρὸς	ὁμιλίαν ἐτράποντο. μόνοι δ' ἦσαν
[5, 8]	καὶ καθικέτευε μηδὲν τῶν εἰρημένων	πρὸς	ὀργὴν λαβόντα τοῖς πολεμίοις αὐτὸν
[5, 9]	παρὰ τοῖς ποσίν. ἡ δέ,	πρὸς	οὐδὲν γὰρ ἀντιλέγειν τῶν ὑπὸ
[5, 1]	τοῖς ἁμαρτήμασι. καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς	πρὸς	παίδων καὶ γυναικῶν μὴ παρασχεῖν
[5, 1]	τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι	πρὸς	πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον Ἰησοῦν: ἐν
[5, 7]	οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί τε	πρὸς	συμμαχίαν οὐ παρεγένοντο δέον καὶ
[5, 1]	τὰ τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ	πρὸς	σφᾶς μεταβήσεσθαι τὸ δεινὸν ὑπονοοῦντες,
[5, 4]	τε ἀνδρειότατος καὶ τῷ σώματι	πρὸς	τὰ ἔργα χρῆσθαι δυνατὸς τῶν
[5, 1]	ἢ ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι	πρὸς	τὰ μέλλοντα πλὴν οὐ πρὸς
[5, 1]	συναραμένους ὄντας συγγενεῖς ἀπολύειν ἤδη	πρὸς	τὰ οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς ὧν
[5, 2]	καιροῦ λαβόμενοι. οἱ δὲ καὶ	πρὸς	τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ δυσθύμως
[5, 6]	πολεμίων ὄψιν, οἱ δ' ἕτοιμοι	πρὸς	τὰ παραγγελλόμενα φρονηματισθέντες ὑπὸ τῶν
[5, 1]	ἡ καὶ Ἐκδείπους. τὰ δὲ	πρὸς	τὰς ἀνατολὰς τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ
[5, 8]	καὶ ῥύσασθαι τοῦ κακοῦ. καὶ	πρὸς	τὰς ἱκετείας ἐπικλασθεὶς ὁ θεὸς
[5, 1]	καὶ τὰ ἅρματα πυρῶσαι, θαρσαλέος	πρὸς	τὰς ὑποσχέσεις τοῦ θεοῦ γενόμενος
[5, 1]	ἄπειρος, ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις ἄκρος	πρός	τε τὰ ἔργα καὶ τοὺς
[5, 2]	σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε καὶ μάχης	πρὸς	τῇ Γαβᾷ γενομένης τρέπουσι τοὺς
[5, 7]	ἐπέφερον παρακαλοῦντες αὐτὸν μετριάσαντα καὶ	πρὸς	τὴν δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα παύσασθαι
[5, 9]	ὅ τι καὶ δύναιτο πορεύεσθαι	πρὸς	τὴν ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί τισιν
[5, 1]	Ἰησοῦν καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ	πρὸς	τὴν ἐλπίδα τοῦ κρείττονος εὐλαβεστέρως
[5, 5]	κατόπιν γινόμενος ὁ χειμὼν καὶ	πρὸς	τὴν ἔννοιαν τῆς βοηθείας τοῦ
[5, 8]	τὸ θηρίον. (Πάλιν τε ἀπιὼν	πρὸς	τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν
[5, 1]	πάντας ἔκτεινον, τῶν ἐν αὐτῇ	πρὸς	τὴν παράδοξον τοῦ τείχους ἀνατροπὴν
[5, 7]	τὴν πόλιν, οὐ γὰρ ἀντέσχε	πρὸς	τὴν πολιορκίαν, ἅλας κατὰ τῶν
[5, 1]	φράζει τὰ τοῖς σκοποῖς ὁμοθέντα	πρὸς	τὴν Ῥαάβην: οἱ δ' ἐπεκύρουν
[5, 4]	τοῦ θεοῦ. καὶ ὁ μὲν	πρὸς	τὴν χαρὰν τὴν τοῦ ὀνείρατος
[5, 2]	τὰ περὶ τὴν γυναῖκα καὶ	πρὸς	τιμωρίαν αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας μὲν
[5, 8]	αὐτὸν ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν δὲ βοήθειαν	πρὸς	τὸ δεινὸν καὶ ῥύσασθαι τοῦ
[5, 2]	αἰτίας στελλόμενος σκότους ἤδη τὰ	πρὸς	τὸ δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι. ὁ
[5, 1]	τοῖς κέρασιν ἐξοτρυνόντων τὴν δύναμιν	πρὸς	τὸ ἔργον. καὶ περιελθόντων ἑπτάκις
[5, 9]	ἢ τοὺς οἰκέτας ἄρξασθαι κινεῖσθαι	πρὸς	τὸ ἔργον περιεγείρας αὐτὴν κελεύει
[5, 10]	πρὸς ἀνθρώπους ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ	πρὸς	τὸ θεῖον ἀσεβεῖς οὐδενὸς ἀπείχοντο
[5, 3]	τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας ἐφέροντο	πρὸς	τὸ καθ' ἡδονὴν καὶ βούλησιν
[5, 1]	ἔπεσον, ὥστε τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων	πρὸς	τὸ κτείνεσθαι τοὺς ἵππους Ἰησοῦς
[5, 1]	πρὸς τὰ μέλλοντα πλὴν οὐ	πρὸς	τὸ μέγεθος τῆς παρανομίας ἀπιδόντας
[5, 2]	ὡς δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνως	πρὸς	τὸ μέγεθος τῶν κακῶν ἐπιθέμενος
[5, 7]	δὲ δύο μῆνας αὐτῇ παρασχόντα	πρὸς	τὸ μετὰ τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι
[5, 2]	ἐφιέντος δίχα πρεσβείας καὶ τοιαύτης	πρὸς	τὸ μετανοῆσαι πείρας τοὺς δόξαντας
[5, 7]	τὴν Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ ἐπιχώριοι	πρὸς	τὸ ὄρος δεόμενοι τοῦ στρατηγήσοντος.
[5, 3]	μάχην τοῖς Ἀσσυρίοις συνάπτουσι καὶ	πρὸς	τὸ παντελὲς αὐτοὺς ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι
[5, 4]	φρονήματι τῶν ἄλλων διαφέροντας ὑποτάξαντα	πρὸς	τὸ παντελὲς αὐτῶν τὴν δύναμιν
[5, 2]	τοῦ θεοῦ δυσθύμως εἶχον καὶ	πρὸς	τὸ πολεμεῖν ἀηδῶς πολλά τε
[5, 2]	κακουργίᾳ τολμηθῶσι. τῆς δὲ γερουσίας	πρὸς	τὸ τῆς ἐπιορκίας ὄνομα σχετλιασάσης
[5, 3]	ἐν τοῖς πολέμοις ἄσκησιν καὶ	πρὸς	τοῖς ἔργοις ὄντων τῆς γῆς
[5, 1]	ἐκρίνατε αὐτῶν μεταλαμβάνειν. γέγονε δὲ	πρὸς	τοῖς ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς ἐκ τῶν
[5, 10]	θεὸν καταγγέλλων. (Παραγενομένη δ' εὔελπις	πρὸς	τὸν ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο,
[5, 7]	γὰρ τούτου διαλλαγὰς αὐτῷ μνηστεύσεσθαι	πρὸς	τὸν δῆμον. ὅ τε οὖν
[5, 1]	τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει	πρὸς	τὸν θεόν: ἡμεῖς γὰρ εἶπεν
[5, 1]	χαλεπῶς φέροντος ἐπὶ τῷ μετατάξασθαι	πρὸς	τὸν Ἰησοῦν τοὺς Γεβεωνίτας καὶ
[5, 1]	πορίζεσθαι τῶν πολεμίων, φράζει ταῦτα	πρὸς	τὸν λαὸν Ἰησοῦς, καὶ καλέσας
[5, 1]	ἀλλὰ Μωυσέος τοῦ σοῦ δούλου	πρὸς	τοῦθ' ἡμᾶς ἐξεγείραντος, ᾧ διὰ
[5, 7]	τῆς πόλεως κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς	πρὸς	τοὺς Ἀβιμελέχου στρατιώτας ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος
[5, 6]	τῶν νέων ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα	πρὸς	τοὺς ἀγῶνας ἕτοιμον ἦν τὸ
[5, 7]	πατρὸς τελευτὴν ἀναχωρήσας εἰς Σίκιμα	πρὸς	τοὺς ἀπὸ μητρὸς συγγενεῖς, ἐντεῦθεν
[5, 6]	αὐτῷ φίλαυτον οὖσαν ἐδήλου καὶ	πρὸς	τοὺς ἀρετῇ διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως
[5, 2]	οὖν ἔχει τῷ νόμῳ πειθομένους	πρὸς	τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας τοὺς αἰτίους
[5, 2]	ὅπλοις αὐτοὺς ἀμύνασθαι. πέμπουσιν οὖν	πρὸς	τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν νεανίσκων
[5, 8]	τὴν παρθένον. συνεχῶς δ' ἀπερχόμενος	πρὸς	τοὺς γονεῖς αὐτῆς συντυγχάνει λέοντι
[5, 2]	αὐτὰς βαρυνομένη καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα	πρὸς	τοὺς γονεῖς παραγίνεται μηνὶ τετάρτῳ.
[5, 1]	ποιεῖ, σημεῖά τε δοὺς ἃ	πρὸς	τοὺς ἐν ταῖς ἐνέδραις συνετέτακτο
[5, 6]	τε πολὺς ἦν. καὶ φήμῃ	πρὸς	τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς Γεδεῶνος νίκης
[5, 1]	τείχους καθιμήσαντες ἑαυτούς, καὶ διασωθέντες	πρὸς	τοὺς οἰκείους ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντες
[5, 2]	πείσασα μὴ δεῖν ὀξέως οὕτως	πρὸς	τοὺς ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν
[5, 1]	παρακέλευσιν. (Καὶ ὁ μὲν τοσαῦτα	πρὸς	τοὺς παρόντας διαλεχθεὶς τελευτᾷ βιοὺς
[5, 2]	ἀνὴρ ἐπὶ τῷ ἔρωτι ἧκε	πρὸς	τοὺς πενθεροὺς καὶ διαλυσάμενος τὰς
[5, 1]	τοῖς ἔπειτα γενησόμενον σύμβολον> τῆς	πρὸς	τοὺς πέραν κατῳκημένους οἰκειότητος. ἀκούσαντες
[5, 6]	ὡς πολὺς στρατὸς ὄντες καὶ	πρὸς	τοὺς πολεμίους ἀξιόμαχος. ἵνα μάθωσιν
[5, 8]	ὀργῆς τῆς μέχρι τοῦ τελευτᾶν	πρὸς	τοὺς πολεμίους. καὶ τὸ μὲν
[5, 1]	ἐνδεὴς μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα	πρὸς	τοὺς πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν ἄπειρος,
[5, 2]	παρὰ τῶν Χαναναίων λαβόντες καὶ	πρὸς	τοὺς πόνους ἤδη διὰ τὴν
[5, 7]	τῶν νομίμων ἀποδείξας καὶ δεινῶς	πρὸς	τοὺς τοῦ δικαίου προισταμένους ἐκπικραινόμενος.
[5, 7]	στρατιὰν ἣν ἔτρεφεν αὐτὸς μισθοφόρων.	πρὸς	τοῦτον οὖν πέμψαντες ἠξίουν αὐτὸν
[5, 1]	τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου	πρὸς	τῷ τὰς πόλεις καρτερὰς ποιεῖν
[5, 11]	υἱεῖς, ἥ τε κιβωτὸς ἤγετο	πρὸς	τῶν πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης δὲ τῆς
[5, 11]	καὶ τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι	πρὸς	τῶν πολεμίων, ὑπὸ τοῦ παρ'
[5, 8]	ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ τοῦτο προστάσσοντος,	πρὸς	ὕδωρ δὲ μόνον οἰκειότης” καὶ
[5, 1]	τεκμήριον εἰς τὸν αἰῶνα τῆς	πρὸς	ὑμᾶς οἰκειότητος καὶ ἀνάγκη τοῦ
[5, 1]	τήν τε σκηνὴν καὶ τὰ	πρὸς	ὑπηρεσίαν ταῖς θυσίαις σκεύη κομίζοντες,
[5, 1]	δὲ ἀπὸ τοῦ Καρμήλου κοιλάδα	προσαγορευομένην	διὰ τὸ καὶ τοιαύτην εἶναι
[5, 9]	δέχεται ξενίᾳ. καὶ ἡ Ναάμις,	προσαγορευόντων	αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε Μαρὰν
[5, 10]	γίνεται παιδίον αὐτοῖς, ὃν Σαμουῆλον	προσαγορεύουσι:	θεαίτητον ἄν τις εἴποι. παρῆσαν
[5, 8]	ἀμύνασθαι, τὸν χειραγωγοῦντα παῖδα πείθει,	προσαναπαύσασθαι	χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ κόπου, τοῖς
[5, 8]	δεῖ τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων	προσάπτειν	ἥττονι ἁμαρτημάτων οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ
[5, 2]	αὐτήν. καὶ τέτταρας μὲν ἡμέρας	προσαυτόθι	διαιτᾶται φιλοφρονουμένων αὐτὸν τῶν γονέων,
[5, 1]	ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν ἦν	προσγενομένου.	(Μετὰ δὲ ταῦτα συναγαγὼν εἰς
[5, 3]	οὖσαν φρουρὰν τοῦ Χουσαρσάθου διαφθείρει,	προσγενομένων	δὲ πλειόνων τῶν συναγωνιζομένων ἐκ
[5, 7]	ἀπολαύειν οὐχ ὑπ' ἄλλων ἔξωθεν	προσγινομένης,	τὰ δένδρα τῆς ἐπὶ τῷ
[5, 2]	τοῖς ἀγροῖς ἡδονῇ τοῦ κερδαίνειν	προσδεδεμένοι.	καὶ διὰ τὴν πολλὴν ἄδειαν
[5, 7]	παρασχεῖν αὐτοῖς, ἕως ἂν τρυγήσωσι.	προσδεξαμένου	δ' ἐκείνου τὴν ἀξίωσιν προῄεσαν
[5, 1]	διέγνωσαν διαδρᾶναι τὴν δύναμιν αὐτῶν.	προσδεξαμένων	δὲ τοὺς λόγους αὐτῶν πέμπουσι
[5, 1]	ὡς ὑπὸ μὲν τούτων ἀπολεῖσθαι	προσδοκᾶν,	ὑπὸ δὲ τῶν ἐπ' ὀλέθρῳ
[5, 11]	Ἰσραηλίταις. ταῖς μέντοι γε ἑκατέρων	προσδοκίαις	οὐχ ὅμοιον ἀπήντησε τὸ ἔργον,
[5, 11]	συνέχει γὰρ ἀκριβῶς τὰ κατὰ	προσδοκίαν	συντυχόντα τῶν δεινῶν. ὡς δὲ
[5, 10]	ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε τὴν	προσδοκίαν	τῆς τῶν τέκνων ἀπωλείας. Σαμουήλου
[5, 10]	τούτοις χαλεπῶς εἶχεν ὅσον οὐδέπω	προσδοκῶν	ἥξειν ἐκ θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖς
[5, 3]	δύναμιν, οὐδὲν μὲν αὐτοὶ πείσεσθαι	προσδοκῶντες,	ὡς δὲ βεβαίαν τὴν τοῦ
[5, 1]	φυσικῇ τῶν πόλεων πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι	προσεδόκων	τοὺς πολεμίους ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι'
[5, 2]	δὲ καίπερ ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ	προσεκαρτέρουν.	ἔπειτα συλλαβόντες τινὰ τῶν ἐν
[5, 1]	ἐντυγχάνοντας ἔκτεινον, Ἰησοῦς δὲ τοὺς	προσελθόντας	εἰς χεῖρας βιασάμενος φυγεῖν τρέπεται,
[5, 9]	ἐκέλευε τῇ γυναικὶ ὑπολῦσαι αὐτὸν	προσελθοῦσαν	κατὰ τὸν νόμον καὶ πτύειν
[5, 8]	ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ θεῷ πάντα	προσεμαρτύρει	καὶ καθικέτευε μηδὲν τῶν εἰρημένων
[5, 6]	εὑρέθησαν ταῖς χερσὶ μετὰ φόβου	προσενεγκάμενοι	τὸ ὕδωρ τεταραγμένως, ἔφησέ τε
[5, 1]	μηχανῆς μήτε ἄλλης βίας αὐτῷ	προσενεχθείσης	ὑπὸ τῶν Ἑβραίων. (Οἱ δ'
[5, 7]	δὲ τὸ συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶς	προσέπεσεν	ἐπὶ νίκῃ τοῦ πατρὸς καὶ
[5, 1]	τῇ φυσικῇ τῶν πόλεων πλεονεξίᾳ	προσεπιβαλλόμενοι	προσεδόκων τοὺς πολεμίους ἀφέξεσθαι πολιορκίας
[5, 6]	ἀγαθὴ καὶ θάρσος ἔλαβε καὶ	προσέταξεν	ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι τοὺς
[5, 8]	κελεύσαντος, ἐπεὶ πάντ' ἦν εὐτρεπῆ,	προσέταξεν	ἐπὶ τῆς πέτρας ἀποθέσθαι τούς
[5, 1]	ἀργύρου τε καὶ χρυσοῦ καὶ	προσέτι	χαλκοῦ μηδενὸς παραβάντος τὰ δεδογμένα
[5, 3]	οἳ διὰ φόβον ἑκουσίως αὐτῷ	προσεχώρησαν,	φόρους τε τοῦ δυνατοῦ μείζονας
[5, 1]	εἰπὼν καὶ διατάξας τὸν στρατὸν	προσήγαγεν	ἐπὶ τὴν πόλιν: περιῄεσαν δὲ
[5, 11]	τἀνδρὸς δυστυχίᾳ. κυούσῃ μὲν αὐτῇ	προσηγγέλη	τὸ περὶ τὸν ἄνδρα πάθος,
[5, 6]	καὶ κατὰ τετάρτην μάλιστα φυλακὴν	προσῆγε	τὴν ἑαυτοῦ στρατιὰν Γεδεὼν εἰς
[5, 11]	παῖδα, ὃν καὶ ζήσαντα Ἰαχώβην	προσηγόρευσαν,	σημαίνει δὲ ἀδοξίαν τὸ ὄνομα,
[5, 1]	ὑπολαμβάνοντες, εἰ λέγοιεν αὑτοὺς μὴ	προσήκειν	κατὰ μηδὲν Χαναναίοις ἀλλὰ πορρωτάτω
[5, 1]	οἱ ἐντυγχάνοντες κατὰ ἱστορίαν ξένοις	προσήκουσαν	ἀκριβῶς ἕκαστα πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν
[5, 5]	ὕστερον ἐλθοῦσιν ἐπεδείκνυε τῇ γῇ	προσηλωμένον.	καὶ οὕτως μὲν ἡ νίκη
[5, 10]	πρὸς τὸν ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα	προσηνέγκατο,	καὶ ἀναστρεψάντων εἰς τὴν πατρίδα
[5, 2]	παράνομον, οἱ δ' ἁρπασάμενοι καὶ	προσθέμενοι	μᾶλλον τῷ βιαίῳ τῆς ἡδονῆς
[5, 7]	ἰδίαν ἡγεμονίαν. ὁ δ' οὐ	προσίεται	τὴν παράκλησιν αὐτῶν ἐγκαλῶν, ὅτι
[5, 1]	θεοὺς ἐπιφέρειν τοῖς Χαναναίων κακοῖς	προσκεχωρηκότας.	ἀλλ' οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντες
[5, 4]	καὶ τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι	προσκλίνας	τὴν θύραν. οἵ τε θεράποντες
[5, 6]	δέους αὐτὸν ἀπαγαγεῖν βουλόμενος κελεύει	προσλαβόντα	ἕνα τῶν στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν
[5, 2]	τῷ κατὰ τὴν γυναῖκα πάθει	προσλαβόντες	καὶ τὸ κατὰ τὴν ἀναίρεσιν
[5, 1]	τοῖς πεδίοις τῶν Χαναναίων Παλαιστίνους	προσλαβόντες	στρατοπεδεύουσι πρὸς Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίας
[5, 2]	καὶ τῷ θεῷ δοκεῖ. καὶ	προσλαβοῦσα	τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε ἐξαιρεθέντων
[5, 5]	τὸν θεόν. (Συνῄεσαν οὖν καὶ	προσμιγέντων	ὄμβρος ἐπιγίνεται μέγας καὶ ὕδωρ
[5, 1]	ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀνύσας ὄρθριος	προσμίγνυσι	τοῖς πολεμίοις καὶ τραπεῖσιν εἵπετο
[5, 1]	Αἰγύπτῳ τε καὶ τῇ Ἀραβίᾳ	πρόσορον	οὖσαν. Βενιαμῖται δὲ τὴν ἀπὸ
[5, 11]	τοῦ παρ' ἐλπίδας αὐτῷ τοῦτο	προσπεσεῖν	περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ τοῦ θρόνου
[5, 11]	ἀδοξίαν τὸ ὄνομα, διὰ τὴν	προσπεσοῦσαν	δύσκλειαν τότε τῷ στρατῷ. (Ἦρξε
[5, 1]	τὴν προτέραν νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν	προσποιησάμενος	ἕλκει τῷ τρόπῳ τούτῳ μακρὰν
[5, 2]	ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν	προστάγμασιν	ἡγοῦντο πολέμου φόβῳ μηδενὸς ἀξιοῦντες
[5, 4]	αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν ἔχειν ἐκ	προστάγματος	αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ θεοῦ. καὶ
[5, 1]	αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶς	προστάντων	τοῦ κοινῇ συμφέροντος, παρήγγειλέ τε
[5, 9]	καὶ δύναιτο καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει	προστάξας	τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν
[5, 8]	ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ τοῦτο	προστάσσοντος,	πρὸς ὕδωρ δὲ μόνον οἰκειότης”
[5, 7]	ἔργον. καὶ ὁ μὲν τὸ	προσταχθὲν	ἐποίει. ὁ δὲ τοιαύτην ὑπὲρ
[5, 6]	καταστάντες εἰς ταραχὴν πᾶν τὸ	προστυχὸν	ἀνῄρουν νομίζοντες εἶναι πολέμιον, φόνος
[5, 9]	πεισθεῖσαν ἀπήγαγε κοινωνὸν παντὸς τοῦ	προστυχόντος	γενησομένην. (Ἐλθοῦσαν δὲ Ῥούθην μετὰ
[5, 2]	πρεσβύτου παρακαλοῦντος ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ	προσφέρειν	βίαν μηδὲ ὕβριν ἠξίουν αὐτὸν
[5, 10]	ὕβριζον φθοραῖς ταῖς μὲν βίαν	προσφέροντες	τὰς δὲ δώροις ὑπαγόμενοι: τυραννίδος
[5, 4]	καὶ τοῖς περὶ τὸν βασιλέα	προσφιλῆ	τυγχάνειν αὐτόν. καί ποτε σὺν
[5, 1]	ἔπειτ' ἀναστρέψας τὴν δύναμιν κατὰ	πρόσωπον	αὐτοῖς ποιεῖ, σημεῖά τε δοὺς
[5, 9]	νόμον καὶ πτύειν εἰς τὸ	πρόσωπον.	γενομένου δὲ τούτου Βόαζος γαμεῖ
[5, 5]	χάλαζα, τόν τε ὑετὸν κατὰ	πρόσωπον	ἤλαυνε τῶν Χαναναίων ἄνεμος ταῖς
[5, 2]	πρόνοιαν ἐποιήσαντο πάλιν εἰς τὴν	προτέραν	εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν μὲν οὖν
[5, 1]	μετὰ θράσους αὐτοῖς διὰ τὴν	προτέραν	νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει
[5, 1]	πορευτός, οὐ γὰρ ἔζευκτο τὸ	πρότερον,	βουλομένους τε γεφυροῦν οὐχ ἕξειν
[5, 1]	τῷ ἡμίσει: τοῦτο δὲ καὶ	πρότερον	δεδηλώκαμεν. τὰ δὲ περὶ Σιδῶνα
[5, 10]	δὲ τὰ περὶ τοῦ προφήτου	πρότερον	διεξελθὼν ἔπειθ' οὕτως τὰ περὶ
[5, 1]	ξένοι τινὲς εἶεν ἀγνῶτες ὀλίγῳ	πρότερον	ἢ δῦναι τὸν ἥλιον παρ'
[5, 5]	διδαχῇ τοῦ κρείττονος ἐλάμβανον τῶν	πρότερον	ἠτυχημένων ὑπό τε τοῦ μήτε
[5, 2]	οὐδ' ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν τῶν	πρότερον	νενομισμένων, ἦσαν δὲ ἐν τοῖς
[5, 2]	ἀκοῆς τῶν βεβιασμένων κακῶς διατεθέντες	πρότερον	οὐδενὸς τοιούτου πεῖραν εἰληφότες, ὑπ'
[5, 2]	δυοῖν καὶ ἑβδομήκοντα βασιλέων πρᾶξαι	πρότερον	οὐκ ἐνετράπην. καὶ ζῶντα μὲν
[5, 1]	τῷ χωρίῳ, πάντων ὧν αὐτοῖς	πρότερον	συνέβαινε σπανίζειν τότε ῥᾳδίως εὐποροῦντες:
[5, 1]	δηλοῦντος κατὰ φατρίας πάλιν ταύτης	προτίθησι	τὸν κλῆρον. τὸ δ' ἀληθὲς
[5, 2]	ἃς ἂν δυνηθεῖεν ἡμῶν οὔτε	προτρεπομένων	οὔτε κωλυόντων. πρὸς δὲ τοὺς
[5, 3]	τῆς αὐτῶν. (Τοῖς δ' Ἰσραηλίταις	προύβαινεν	ὑπό τε ἀπειρίας τοῦ πονεῖν
[5, 1]	αὐτῶν ἀσπασάμενος αὐτὸς μὲν ὑπέμεινε,	προύπεμπε	δ' αὐτοὺς ὁ λαὸς οὐκ
[5, 10]	μητρὶ περικαθημένους, εἰς δάκρυά τε	προύπεσε	καὶ τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο
[5, 1]	τὸν στρατὸν οὕτως τοῦ θεοῦ	προυπεσχημένου,	τεθαρρηκότας παραδόξως ἑώρων τοὺς πολεμίους:
[5, 8]	ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι τρόπῳ τοσοῦτον	προύχει	κατ' ἀρετήν. ὁ δὲ Σαμψών,
[5, 1]	ἕνα τε κατὰ φυλὴν ἀρετῇ	προύχειν	μαρτυρηθέντα πέμπειν, οἳ τὴν γῆν
[5, 1]	ἀφορμὴν σωτηρίας ἔχειν ἢ ταύτην	προφασιζομένων	καὶ διὰ τοῦτ' ἐπ' αὐτὴν
[5, 2]	δὲ τὴν τούτων τελευτὴν Φινεέσης	προφητεύει	κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν
[5, 2]	θεὸς ἐπαγγέλλεται ταῦτα διὰ Φινεέσου	προφητεύσαντος.	(Ποιήσαντες οὖν τὴν στρατιὰν δύο
[5, 8]	παῖς ῥᾳδίως καὶ δῆλος ἦν	προφητεύσων	ὑπὸ τῆς περὶ τὴν δίαιταν
[5, 10]	τε Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ τῷ	προφήτῃ	παιδὶ τότε ὄντι, τότε φανερὸν
[5, 10]	τῷ Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα τῷ θεῷ	προφήτην	γενησόμενον: κόμη τε οὖν αὐτῷ
[5, 10]	βιασάμενος ὅρκοις εἰπεῖν αὐτῷ τὸν	προφήτην	Ἠλίς, οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν
[5, 5]	νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ> τινα	προφῆτιν,	μέλισσαν δὲ σημαίνει τοὔνομα κατὰ
[5, 1]	φυλάρχων ἐκ τοῦ βυθοῦ τοῦ	προφήτου	κελεύσαντος ἱδρυσάμενος τεκμήριον γενησόμενον τῆς
[5, 10]	(Βούλομαι δὲ τὰ περὶ τοῦ	προφήτου	πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ' οὕτως τὰ
[5, 9]	εἰς τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ	προχωρούντων	αὐτῷ κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων
[5, 1]	τοὺς κινδύνους εὔψυχος καὶ μεγαλότολμος	πρυτανεῦσαί	τε τὰ κατὰ τὴν εἰρήνην
[5, 3]	τοῦ μὴ διαμαρτεῖν περὶ τὰ	πρῶτα	τῆς ἐπιχειρήσεως, μάχην τοῖς Ἀσσυρίοις
[5, 1]	μελλόντων ἐλπὶς ἡμᾶς ἀνιᾷ τῇ	πρώτῃ	πείρᾳ τοιαύτῃ συντυχόντας. ἀλλὰ σύ,
[5, 1]	αὐτοὺς Ἰησοῦς ἔγνω. καὶ τῇ	πρώτῃ	τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ τὴν κιβωτὸν
[5, 5]	στρατηγὸς τῆς δυνάμεως Σισάρης τιμῆς	πρώτης	παρὰ τῷ βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντας
[5, 1]	ῥεύματος. ὡς δὲ τοῖς ἱερεῦσι	πρώτοις	ἐμβᾶσι πορευτὸς ἔδοξεν ὁ ποταμός,
[5, 1]	τῷ θεῷ τηρεῖν ἐκ τῆς	πρῶτον	ἁλισκομένης πόλεως εἰληφότας: σώζειν δὲ
[5, 8]	κόρης εἰπεῖν αὐτῇ τὸ μὲν	πρῶτον	ἀντέχειν ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης δ' αὐτῆς
[5, 1]	τοῖς Χαναναίοις: ἐλθόντες γὰρ τὸ	πρῶτον	ἅπασαν ἐπ' ἀδείας αὐτῶν τὴν
[5, 10]	καὶ ποιῆσαι μητέρα, ἐπαγγελλομένη τὸ	πρῶτον	αὐτῇ γενησόμενον καθιερώσειν ἐπὶ διακονίᾳ
[5, 7]	καὶ πᾶν ὅ τι καὶ	πρῶτον	αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών τε
[5, 1]	ἀπόπειραν αὐτῶν τῆς γνώμης λαβεῖν	πρῶτον,	ἔπειτ' ἂν κακοήθη μάθωσι τὴν
[5, 11]	ἡ γὰρ Ἐλεαζάρου οἰκία τὸ	πρῶτον	ἱερᾶτο παῖς παρὰ πατρὸς ἐπιδεχόμενοι
[5, 7]	τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις δόξαν,	πρῶτον	μὲν ἔλεγεν, ὡς οὔτε λάθοιεν
[5, 3]	παροῦσιν ἐτύγχανε καὶ προθυμία μεταβολῆς,	πρῶτον	μὲν τὴν παρ' αὐτοῖς οὖσαν
[5, 2]	ἐπὶ τούτοις τὸ θεῖον ἀναιρεῖ,	πρῶτον	μὲν ὡς φείσαιντο παρὰ τὴν
[5, 8]	ἄριστος καὶ τῆς πατρίδος ὁμολογούμενος	πρῶτος	εἶχε γύναιον ἐπ' εὐμορφίᾳ περίβλεπτον
[5, 11]	τότε τῷ στρατῷ. (Ἦρξε δὲ	πρῶτος	Ἠλὶς Ἰθαμάρου τῆς ἑτέρου τῶν
[5, 1]	μὲν τειχῶν βαλόμενος στερηθῇ τοῦ	πρώτου	παιδός, τελειώσας δὲ τὸν νεώτατον
[5, 4]	παῖς αἱρεθεὶς ἄρχειν ἐν τῷ	πρώτῳ	τῆς ἀρχῆς ἔτει κατέστρεψε τὸν
[5, 9]	προσελθοῦσαν κατὰ τὸν νόμον καὶ	πτύειν	εἰς τὸ πρόσωπον. γενομένου δὲ
[5, 9]	ἐπὶ τῆς ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο	πυθομένη	ἡ Ναάμις τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν
[5, 7]	Ἀβιμελέχου στρατιώτας ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος δὲ	πυθόμενος	ἐξελευσομένους αὖθις κατὰ τρύγητον τοὺς
[5, 2]	ἑξακοσίων. οὗτοι δὲ συστραφέντες καὶ	πυκνώσαντες	ἑαυτοὺς καὶ διὰ μέσων ὠσάμενοι
[5, 8]	τὴν νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς	πύλαις,	αὐταῖς τε φλιαῖς καὶ μοχλοῖς
[5, 7]	μοῖρα τῆς στρατιᾶς καταλαμβάνει τὰς	πύλας	ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον τοὺς πολίτας,
[5, 1]	τρόπον αὐτοῖς ἀσφαλῶς καὶ τῶν	πυλίδων	αἳ πρὸς εἴσοδον τῷ στρατοπέδῳ
[5, 7]	καὶ αὐτὸν πλησίον ὁρμῶντα τῶν	πυλῶν	γυνὴ θραύσματι μύλης βαλοῦσα κατὰ
[5, 8]	παρουσίαν αὐτοῦ τὰ πρὸ τῶν	πυλῶν	ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν μὴ
[5, 11]	ἐκαθέζετο γὰρ καθ' ἑτέρας τῶν	πυλῶν	ἐφ' ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς
[5, 7]	κύκλῳ τῆς πέτρας τοῖς ξύλοις	πῦρ	ἐμβάλλουσιν ὅσα τε μᾶλλον ἐξάπτειν
[5, 1]	εἰ καί τι παρέλθοι τὸ	πῦρ	κατέσκαπτε καὶ κατὰ τῶν οἰκησόντων,
[5, 7]	μὲν πόλιν ἐξ ἐπιδρομῆς αἱρεῖ,	πύργου	δ' ὄντος ἐν αὐτῇ μεγάλου,
[5, 7]	παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν τὰ δένδρα,	πυρεῖα	δὲ ἀγαθὴ παρασχεῖν τῶν ξύλων
[5, 8]	τῶν κρεῶν, τὰ δὲ λάμψαντος	πυρὸς	ἅμα τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο καὶ
[5, 7]	αὐτῇ φρονοῖεν, ὑπὸ τοῦ ἐνόντος	πυρὸς	διαφθαρεῖεν. ταῦτα δ' οὐ γέλωτος
[5, 7]	αὐτῷ τοὺς ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες, ὃν	πυρὸς	οὐδὲν διοίσειν. καὶ ὁ μὲν
[5, 1]	ἀχρήστους ποιῆσαι καὶ τὰ ἅρματα	πυρῶσαι,	θαρσαλέος πρὸς τὰς ὑποσχέσεις τοῦ
[5, 2]	τούτων ὀστᾶ μηδὲν τοῖς ὑπὸ	πύστιν	ἐρχομένοις ἐοικότα. καὶ τοῦτο μὲν
[5, 1]	τούτων κατοικεῖν, ἥκειν τε κατὰ	πύστιν	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντες