>

Livre, Chap.
[5, 9]	ἀλλὰ πάντα ποιεῖν κατ' αὐτούς.	Μαάλου	γὰρ δεῦρ' ἥκει γύναιον, ὅπερ
[5, 2]	δὲ καὶ τοῖς Ἰέθρου τοῦ	Μαδιανίτου	ἀπογόνοις, Μωυσέος γὰρ ἦν γαμβρός,
[5, 6]	τούτοις εἶχον φυλάττοντες. οἱ γὰρ	Μαδιηνῖται	κατὰ ὥραν θέρους στρατεύοντες τὸν
[5, 6]	τὸν αὐτὸν καιρὸν μετὰ ταῦτα	Μαδιηνῖται	παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας τε καὶ Ἄραβας
[5, 6]	ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει τοὺς τῶν	Μαδιηνιτῶν	βασιλέας. (Ἡ δ' Ἐφράμιδος φυλὴ
[5, 6]	τῶν στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν ταῖς	Μαδιηνιτῶν	σκηναῖς: παρ' αὐτῶν γὰρ ἐκείνων
[5, 6]	δ' ἐν αὐτῇ τῇ μάχῃ	Μαδιηνιτῶν	τε καὶ τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖς
[5, 1]	ἐκ χρυσοῦ μὲν πᾶσαν ὑφασμένην,	μᾶζαν	δὲ χρυσοῦ σταθμὸν ἕλκουσαν σίκλων
[5, 6]	Γεδεῶνα. τὸ δὲ τοιοῦτον ἦν:	μᾶζαν	ἐδόκει κριθίνην ὑπ' εὐτελείας ἀνθρώποις
[5, 6]	αὐτῷ στρατιωτικόν. ἐπεὶ οὖν τὴν	μᾶζαν	φῂς ἰδεῖν τὰς σκηνὰς ἡμῶν
[5, 1]	τε πλήθους ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ	μαθεῖν	ἦν προσγενομένου. (Μετὰ δὲ ταῦτα
[5, 8]	ἐλθόντες πρὸς αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαις	μαθεῖν	παρὰ τοῦ Σαμψῶνος τὴν αἰτίαν
[5, 7]	πλήθους ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντος ἠξίου	μαθεῖν	τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. γενομένης
[5, 2]	τῷ λαῷ διὰ σπουδῆς ἦν	μαθεῖν	τί καὶ τῷ θεῷ δοκεῖ.
[5, 8]	θαυμάζουσα τὰς πράξεις αὐτοῦ ἐτεχνίτευε	μαθεῖν,	τίνι τρόπῳ τοσοῦτον προύχει κατ'
[5, 1]	ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν συλλαβόντας, ἵνα βασανίσας	μάθῃ,	τί καὶ βουλόμενοι παρεῖεν. ὡς
[5, 1]	ἐν τιμῇ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις	μαθησομένους,	τί καὶ φρονήσαντες τὸν βωμὸν
[5, 1]	αἷς πάτριον αὐτοῖς ἐστι συνθήκαις:	μαθόντες	γὰρ ἐκ θεοῦ χάριτος καὶ
[5, 8]	ἔν τινι τῶν καταγωγίων διέτριβε.	μαθόντες	δὲ τῶν Γαζαίων οἱ ἄρχοντες
[5, 1]	ὀλέθρῳ τῷ ἑαυτῶν οἱ Χαναναῖοι	μαθόντες	τοὺς Ἰσραηλίτας ποιησαμένους τὴν ἔξοδον
[5, 1]	τὴν πρεσβείαν, ἵνα τὴν αἰτίαν	μαθόντες	ὑφ' ἧς προήχθητε τὸν βωμὸν
[5, 8]	ταύτης αὔξησιν καὶ παραμονήν” ταῦτα	μαθοῦσα	καὶ στερήσασα τῆς κόμης αὐτὸν
[5, 8]	νοούμενον παρακαλούντων δὲ τὴν κόρην	μαθοῦσαν	παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτοῖς μηνῦσαι,
[5, 7]	τε τὴν διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχος	μαθὼν	ἐλθεῖν ἐπ' αὐτοὺς μετὰ τῆς
[5, 1]	στρατεύσας εἰς τὴν ὑπώρειον καὶ	μαθὼν	οὐ πόρρω τῶν Ἱεροσολύμων τοὺς
[5, 1]	λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ' ἂν κακοήθη	μάθωσι	τὴν διάνοιαν αὐτῶν τότε τοῖς.
[5, 6]	πρὸς τοὺς πολεμίους ἀξιόμαχος. ἵνα	μάθωσιν	οὖν βοηθείας τῆς αὐτοῦ τὸ
[5, 1]	προσποιησάμενος ἕλκει τῷ τρόπῳ τούτῳ	μακρὰν	αὐτοὺς τῆς πόλεως διώκειν οἰομένους
[5, 1]	ἔν τινι κρυπτομένους σπηλαίῳ κατὰ	Μακχίδα	καὶ κολάζει πάντας. ὅτι δὲ
[5, 2]	ταῦτα πρὸς μὲν τοὺς πολεμίους	μαλακῶς	εἶχον οἱ Ἰσραηλῖται, τῆς δὲ
[5, 7]	ἐκβληθῆναι τῆς πόλεως κατηγορήσας, ὡς	μαλακῶς	πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου στρατιώτας ἀγωνίσαιτο.
[5, 9]	αὐτῆς αὐτῷ γεγενημένους Χελλιῶνα καὶ	Μαλαῶνα	ἐπαγόμενος εἰς τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται.
[5, 9]	Χελλιῶνι μὲν Ὀρφᾶν Ῥούθην δὲ	Μαλαῶνι.	διελθόντων δὲ δέκα ἐτῶν ὅ
[5, 9]	τὴν ἐπὶ τοιούτοις διαβολὴν καὶ	μάλιστ'	ἐπὶ μὴ γεγονόσι. περὶ μέντοι
[5, 2]	ὄψιν ἐλθεῖν τἀνδρί, τοῦτον γὰρ	μάλιστα	τοῖς γεγενημένοις ἔχειν ἀνιάτως ἐλογίζετο,
[5, 1]	ὁρμήσαντες καθ' ἃς ἐνόμιζον αὐτοὺς	μάλιστα	τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ
[5, 1]	ὢν μεταπεμψάμενος τοὺς ἐπ' ἀξιώματος	μάλιστα	τῶν πόλεων καὶ τὰς ἀρχὰς
[5, 1]	πρὸς Ἰησοῦν φιλίαν σπεισομένους οὓς	μάλιστα	τῶν πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺς πρᾶξαι
[5, 6]	δεδηλωμένων ἦσαν. καὶ κατὰ τετάρτην	μάλιστα	φυλακὴν προσῆγε τὴν ἑαυτοῦ στρατιὰν
[5, 2]	θυγατέρα στρατεύσειν τε ἐπ' αὐτούς,	μᾶλλον	αὐτοῖς δι' ὀργῆς ὄντες ἢ
[5, 10]	ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν λέγων, ἔτι	μᾶλλον	βεβαιοτέραν εἶχε τὴν προσδοκίαν τῆς
[5, 4]	μηδὲ τοῖς νόμοις ὑπακούειν ἔτι	μᾶλλον	ἐκακοῦτο, ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς
[5, 2]	αὐτῆς ἐχούσης καὶ διὰ τοῦτο	μᾶλλον	ἐκκαιομένου τῷ πάθει μέμψεις συνεχεῖς
[5, 7]	ξύλοις πῦρ ἐμβάλλουσιν ὅσα τε	μᾶλλον	ἐξάπτειν φύσιν ἔχει καὶ μεγίστην
[5, 1]	ἑτέρᾳ. καὶ διὰ τοῦτο τιμητοὺς	μᾶλλον	ἢ μετρητοὺς τοὺς κλήρους εἶναι
[5, 7]	αὐτῶν εὐλόγως ἐγκαλοῦσι χάριν τε	μᾶλλον	τῆς Ἀμμανίτιδος αὐτοῖς ἔχειν ὀφείλουσι
[5, 6]	αὐτῶν τὴν ὀργὴν τοῖς λόγοις	μᾶλλον	τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς ἐπὶ
[5, 10]	Ἠλὶς γὰρ τῆς ἐμῆς θεραπείας	μᾶλλον	τοὺς υἱοὺς καὶ παρὰ τὸ
[5, 2]	οἱ δ' ἁρπασάμενοι καὶ προσθέμενοι	μᾶλλον	τῷ βιαίῳ τῆς ἡδονῆς ἀπήγαγον
[5, 1]	μέγα τελευτᾷ πεδίον, τῆς τε	Μανασσήτιδος	οἱ ἡμίσεις ἀπὸ μὲν Ἰορδάνου
[5, 1]	καὶ τοὺς τῆς Γάδιδος καὶ	Μανασσήτιδος	προεστῶτας, ἐξ ἡμισείας γὰρ καὶ
[5, 1]	καὶ Γαδὶς καὶ ὅσοι τῶν	Μανασσητῶν	αὐτοῖς συνείποντο βωμὸν ὑπὲρ τῆς
[5, 1]	ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ τῶν	Μανασσητῶν	τοῖς ἡμίσεσι, κατὰ μέγεθος ἑκάστης
[5, 6]	(Καὶ Γεδεὼν ὁ Ἰάσου παῖς	Μανασσίδος	φυλῆς ἐν ὀλίγοις δράγματα σταχύων
[5, 7]	Ἰάρης ὁ Γαλαδηνὸς ἐκ τῆς	Μανασσίτιδος	φυλῆς παραλαμβάνει ἀνὴρ τά τε
[5, 1]	δόξετε μετανοήσαντες καὶ μὴ περαιτέρω	μανέντες	νόμων δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ
[5, 10]	ὁ θεός ἐπεί, φησί, παρατυγχάνεις,	μάνθανε	συμφορὰν Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου μείζονα
[5, 7]	καὶ φονεύων ἐδίωκε μέχρι πόλεως	Μανιάθης,	καὶ διαβὰς εἰς τὴν Ἀμμανῖτιν
[5, 8]	τοῦτο πεδίον. ἦν δὲ καὶ	μανιώδης	ὑπ' ἔρωτος ἐπὶ τῇ γυναικὶ
[5, 1]	γὰρ αὐτοὺς καὶ ἡ τῆς	μάννας	ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ ἔτη
[5, 7]	τούτοις δὲ κατὰ τὴν Ἰωθάμου	μαντείαν	ἡ συμφορὰ συνέπεσε. τὸ μέντοι
[5, 8]	εἰς οὐρανὸν αὐτοῖς φανερὸς ἦν.	Μανώχην	δὲ φοβούμενον, μή τι σφαλερὸν
[5, 8]	τῆς ἀνάγκης τούτῳ τῷ τρόπῳ:	(Μανώχης	τις Δανιτῶν ἐν ὀλίγοις ἄριστος
[5, 8]	τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος μέτεισι τὸν	Μάνωχον.	ὁ δὲ θεασάμενος οὐδ' οὕτως
[5, 8]	κομίσῃ, καὶ θύσαντος ἔριφον τοῦ	Μανώχου	καὶ τοῦτον ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ
[5, 9]	Ἑβραίων γλῶτταν ναάμις μὲν εὐτυχίαν,	μαρὰ	δὲ ὀδύνην. ἀμήτου δὲ γενομένου
[5, 9]	προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε	Μαρὰν	καλεῖτέ με: σημαίνει δὲ καθ'
[5, 9]	λέγων αὐτῷ καὶ παῖδας ἤδη.	μαρτυράμενος	οὖν ὁ Βόαζος τὴν γερουσίαν
[5, 8]	ἀνθρώπων προσάπτειν ἥττονι ἁμαρτημάτων οὔσῃ,	μαρτυρεῖν	δὲ ἐκείνῳ τὴν εἰς τὰ
[5, 1]	τε κατὰ φυλὴν ἀρετῇ προύχειν	μαρτυρηθέντα	πέμπειν, οἳ τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι
[5, 1]	οὐχὶ παραβάσεως ἀρχήν, ὡς ὑπονοεῖτε.	μάρτυς	δ' ἡμῖν τοῦ ἐπὶ τοιαύτῃ
[5, 7]	τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν πόλει	Μασφαθῇ	καθίσας τὸν στρατὸν πρεσβείαν πέμπει
[5, 11]	ταύτην Ἑβραῖοι παθόντες ἔγνωσαν αὐτοὺς	μάτην	ἐπὶ τῇ κιβωτῷ τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν
[5, 4]	πρὸς αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖς	μάχαις	αὐτῶν κρατήσαντα καὶ τοὺς φρονήματι
[5, 1]	καὶ σῶον ἕξειν ἐν ταῖς	μάχαις	τὸν στρατὸν οὕτως τοῦ θεοῦ
[5, 7]	κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια ἔτη νέμονται,	μάχεσθαι	πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ τοὺς
[5, 1]	αὐτοὺς ἐλθὼν συνάπτει καὶ καρτερὰ	μάχη	γίνεται καὶ φόνος κρείττων πίστεως
[5, 6]	ἀπέθανον δ' ἐν αὐτῇ τῇ	μάχῃ	Μαδιηνιτῶν τε καὶ τῶν συστρατευσάντων
[5, 1]	εἰ δέ τις ἐν τῇ	μάχῃ	πέσοι τῶν σῶν, σύ τε
[5, 6]	στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ	μάχῃ	τε νικῶσι τοὺς συμβαλόντας καὶ
[5, 7]	τὸ τῆς ἀρετῆς μέγεθος εἰς	μάχην	αὐτῷ συμβαλών” Γυάλης δὲ θορυβούμενος
[5, 1]	ἐνέδραις συνετέτακτο κἀκείνους ἐπὶ τὴν	μάχην	ἐξανίστησιν. οἱ δ' εἰσεπήδων εἰς
[5, 1]	ἀδείας διεπορεύετο μηδενὸς τολμῶντος εἰς	μάχην	ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰς πόλεις
[5, 2]	Ἑβραῖοι, ἐπιστραφέντες δ' ἵστανται πρὸς	μάχην	καὶ τοῖς ἐν ταῖς ἐνέδραις
[5, 11]	ὡς ἔγνω τὰ κατὰ τὴν	μάχην,	ῥᾴων ἦν ἐπὶ τὸ τοῖς
[5, 8]	λέγεται. (Μετὰ δὲ ταύτην τὴν	μάχην	Σαμψὼν καταφρονῶν τῶν Παλαιστίνων εἰς
[5, 1]	κατελπίσασα τῆς αὐτῶν δυνάμεως εἰς	μάχην	συνῆψεν ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡς μηδὲ
[5, 3]	περὶ τὰ πρῶτα τῆς ἐπιχειρήσεως,	μάχην	τοῖς Ἀσσυρίοις συνάπτουσι καὶ πρὸς
[5, 2]	χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε καὶ	μάχης	πρὸς τῇ Γαβᾷ γενομένης τρέπουσι
[5, 2]	ἐκέλευσαν ἀνελεῖν. καὶ φονεύουσι τὸ	μάχιμον	τῆς πόλεως οἱ πεμφθέντες σὺν
[5, 2]	νὺξ αὐτοὺς ἐπέσχε καὶ διέλυσε	μαχομένους.	καὶ οἱ μὲν Βενιαμῖται χαίροντες
[5, 6]	εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ	με	νῦν ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι” θαρσεῖν
[5, 9]	ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε Μαρὰν καλεῖτέ	με:	σημαίνει δὲ καθ' Ἑβραίων γλῶτταν
[5, 8]	γυναικὸς δοῦναι διαδοχὴν αὐτοῖς γνησίαν:	μέγα	δέ ἐστι τοῦτο πεδίον. ἦν
[5, 3]	Ἰορδάνου τῶν πηγῶν κατὰ τὸ	μέγα	πεδίον Σιδῶνος πόλεως ὁδὸν ἡμέρας
[5, 1]	ὅσον ἀπὸ Βεθήλων εἰς τὸ	μέγα	τελευτᾷ πεδίον, τῆς τε Μανασσήτιδος
[5, 1]	ὡς ἴδοι τις ἂν πεδία	μεγάλα	καὶ καρποὺς φέρειν ἱκανώτατα καὶ
[5, 2]	εὐψυχίαν. ἦσαν δὲ ἐν παρασκευῇ	μεγάλῃ	καὶ τῶν ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν
[5, 1]	ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην τε	μεγάλην	καὶ δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν οὐ
[5, 1]	ἃς δὲ δεῖ χρόνου καὶ	μεγάλης	πολιορκίας διὰ τὴν τῶν τειχῶν
[5, 1]	καὶ τοὺς κινδύνους εὔψυχος καὶ	μεγαλότολμος	πρυτανεῦσαί τε τὰ κατὰ τὴν
[5, 7]	πύργου δ' ὄντος ἐν αὐτῇ	μεγάλου,	εἰς ὃν πᾶν τὸ πλῆθος
[5, 1]	λοιπά, πλείστη δ' ἐγεγόνει, καὶ	μεγάλους	πλούτους περιεβέβληντο καὶ κοινῇ πάντες
[5, 8]	καὶ τοῦ περὶ τὴν τελευτὴν	μεγαλόφρονος	τὸν ἄνδρα καὶ τῆς ὀργῆς
[5, 6]	τὸ παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν	μεγαλοφρονοῦν	τοῦτ' ἂν εἴη Γεδεὼν καὶ
[5, 7]	αὐτῶν Ἀμμανῖται καὶ Παλαιστῖνοι στρατῷ	μεγάλῳ	διήρπαζον τὴν χώραν καὶ τὴν
[5, 8]	τοῦ θεοῦ νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον	μεγάλῳ	καὶ εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ παιδὸς γονὴν
[5, 2]	τὸν καιρὸν τῶν πραγμάτων στρατῷ	μεγάλῳ	κατὰ Ζεβέκην αὐτοὺς ὑπέμενον τῷ
[5, 2]	καὶ αἵδε μὲν αἱ φυλαὶ	μεγάλως	ἐκ τοῦ πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν
[5, 1]	δὲ τοῦ στρατοῦ τὴν διάβασιν,	μέγας	γὰρ ἦν ὁ ποταμὸς τῷ
[5, 5]	οὖν καὶ προσμιγέντων ὄμβρος ἐπιγίνεται	μέγας	καὶ ὕδωρ πολὺ καὶ χάλαζα,
[5, 7]	ὁ δὲ ἀνοιμώξας ἐπὶ τῷ	μεγέθει	τοῦ πάθους κατεμέμφετο τῆς περὶ
[5, 2]	ἔτι γένος, οἳ διὰ σωμάτων	μεγέθη	καὶ μορφὰς οὐδὲν τοῖς ἄλλοις
[5, 7]	οὐκ ἐπιδεικνύεις τὸ τῆς ἀρετῆς	μέγεθος	εἰς μάχην αὐτῷ συμβαλών” Γυάλης
[5, 1]	τῶν Μανασσητῶν τοῖς ἡμίσεσι, κατὰ	μέγεθος	ἑκάστης τῶν φυλῶν τὴν μέτρησιν
[5, 1]	δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλως αὐτῆς τὸ	μέγεθος”	(Καὶ Ἰησοῦς μὲν τούτους ποιησάμενος
[5, 1]	ηὔξετο καὶ τὸ ἴδιον ἀπελάμβανε	μέγεθος.	(Οἱ δὲ πεντήκοντα προελθόντες στάδια
[5, 1]	μέλλοντα πλὴν οὐ πρὸς τὸ	μέγεθος	τῆς παρανομίας ἀπιδόντας εὐθὺς ἐφ'
[5, 2]	τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνως πρὸς τὸ	μέγεθος	τῶν κακῶν ἐπιθέμενος τῷ κτήνει
[5, 8]	νεανίσκου τὸ κάλλος καὶ τὸ	μέγεθος,	ὡς ἐκεῖνον ἐκ τῶν ἐπαίνων
[5, 7]	μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν ἔχει καὶ	μεγίστην	αἴρουσι φλόγα. καὶ διαφεύγει μὲν
[5, 6]	ἔφη, τεκμήριον τῆς εὐμενείας αὐτοῦ	μέγιστον	τῇ ληνῷ με νῦν ἀντὶ
[5, 3]	παντοίας ὑπέμενον ἕως ἐτῶν ὀκτώ,	μεθ'	ἃ τῶν κακῶν οὕτως ἠλευθερώθησαν.
[5, 1]	βωμὸν ἱδρῦσθαι τοὺς ἀπολυθέντας οὐ	μεθ'	ἧς ἐκεῖνοι γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν,
[5, 11]	Φινεέσῃ τῷ παιδὶ αὐτοῦ παραδίδωσι,	μεθ'	ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν αὐτοῦ
[5, 11]	οὗ διεδέξατο Ὄζις υἱὸς ὤν,	μεθ'	ὃν Ἠλὶς ἔσχε τὴν ἱερωσύνην,
[5, 7]	δὲ εἰς τυραννίδα τὰ πράγματα	μεθίστησι	κύριον αὑτὸν ὅ τι βούλεται
[5, 8]	τῶν στρατιωτῶν ἔνδον τινὰς καὶ	μεθύοντα	κατέδει τοῖς κλήμασι κατὰ τὸ
[5, 8]	ἄλλους τρέπεται ταραχθέντας. (Σαμψὼν δὲ	μεῖζον	ἢ χρὴ ἐπὶ τούτῳ φρονῶν
[5, 10]	μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου	μείζονα	καὶ πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι, καὶ
[5, 3]	προσεχώρησαν, φόρους τε τοῦ δυνατοῦ	μείζονας	ἐπιταγέντες ἐτέλουν καὶ ὕβρεις παντοίας
[5, 1]	κεραυνῶν ἀφέσει καὶ χαλάζης καταφορᾷ	μείζονος	τῆς συνήθους: ἔτι γε μὴν
[5, 7]	Σικιμιτῶν κακοῖς καταπλήξας τοὺς Ἰσραηλίτας	μειζόνων	ἐφιέμενος δῆλος ἦν καὶ μηδαμοῦ
[5, 1]	πένθει τροφῆς οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν ποιούμενοι,	μειζόνως	δὲ τὸ συμβεβηκὸς εἶχον ἀχθόμενοι.
[5, 1]	ἀφικομένων ἐκκλησία συνελέγη, στὰς Φινεέσης	μείζω	μὲν αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ
[5, 11]	κρατῶσι τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντες, ὅτι	μείζων	ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενος αὐτῶν τὴν
[5, 7]	Σικιμίταις μὲν τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε	μείζων	καὶ τῆς ἐπ' αὐτῇ λύπης
[5, 8]	τοῦ παιδὸς γονῆς, τοῦ δὲ	μεῖναι	παρακαλοῦντος καὶ ξενίων μετασχεῖν οὐκ
[5, 1]	θεὸς ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν ποταμὸν	μειώσας	αὐτοῦ τὸ πλῆθος. καὶ δύο
[5, 5]	ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ> τινα προφῆτιν,	μέλισσαν	δὲ σημαίνει τοὔνομα κατὰ τὴν
[5, 8]	τρία βαστάσας ἐξ αὐτοῦ κηρία	μέλιτος	γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ. καὶ ὁ
[5, 8]	ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος τρία	μέλιτος	κηρία σὺν τοῖς λοιποῖς δώροις
[5, 8]	τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν οὔτε ἥδιον	μέλιτος	χρωμένοις” καὶ ὁ Σαμψὼν εἶπεν
[5, 8]	πρὸς τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει	μελιττῶν	ἐν τῷ στήθει τοῦ λέοντος
[5, 1]	ὅτι μηδεμία στρατολογεῖν αὐτοὺς ἀνάγκη	μέλλει	μηδ' εἰς ὅπλα καὶ πόλεμον
[5, 1]	λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ	μέλλοντα	πλὴν οὐ πρὸς τὸ μέγεθος
[5, 6]	ἐμφυλίου γὰρ αὐτοὺς στάσεως ἄρχειν	μέλλοντας	ἐρρύσατο. τῆς μέντοι ὕβρεως ταύτης
[5, 6]	ἐστρατοπεδεύοντο δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἰορδάνου	μέλλοντες	εἰς τὴν ἐπιοῦσαν περαιοῦσθαι. (Γεδεῶνος
[5, 1]	αὐτῷ γὰρ καλῶς ἔχειν ἀπιέναι	μέλλοντι	τοῦ ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖς τοιαύτην
[5, 2]	μετὰ παιδιᾶς οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν	μελλόντων	ἀφυλάκτως ὥδευον: οἱ δὲ σκεδασθεισῶν
[5, 1]	ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον ἡ τῶν	μελλόντων	ἐλπὶς ἡμᾶς ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ
[5, 1]	ἀποδώσειν: ἡνίκα δ' ἂν αἴσθηται	μελλούσης	ἁλίσκεσθαι τῆς πόλεως, συνεβούλευον κτῆσίν
[5, 2]	αὑτόν, καὶ διελὼν αὐτὴν κατὰ	μέλος	εἰς μέρη δώδεκα διέπεμψεν εἰς
[5, 9]	Βόαζος, οὐκ ἐξ ἡμισείας δεῖ	μεμνῆσθαι	τῶν νόμων. ἀλλὰ πάντα ποιεῖν
[5, 1]	ἀεὶ πάντως ἕξομεν, ὄντες ἀγαθοὶ	μεμνῆσθαι	τῶν φίλων καὶ παρὰ τῇ
[5, 8]	τῇ γυναικὶ φαίνεται τοῦ ἀνδρὸς	μεμονωμένῃ.	ἡ δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡς
[5, 2]	τοὺς πενθεροὺς καὶ διαλυσάμενος τὰς	μέμψεις	καταλλάττεται πρὸς αὐτήν. καὶ τέτταρας
[5, 2]	τοῦτο μᾶλλον ἐκκαιομένου τῷ πάθει	μέμψεις	συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγίνοντο καὶ τέλος
[5, 2]	ἐποίουν τοὺς ἐπελθόντας. καὶ αἵδε	μὲν	αἱ φυλαὶ μεγάλως ἐκ τοῦ
[5, 9]	γαμετῆς ἐστιν αὐτῷ, καὶ λέγοντι	μὲν	ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ νόμῳ
[5, 7]	καὶ πάντας ζῶντας κατέλιπε τὰς	μὲν	ἀνδράσιν ἐκδοὺς τοῖς δὲ γυναῖκας
[5, 7]	μεγίστην αἴρουσι φλόγα. καὶ διαφεύγει	μὲν	ἀπὸ τῆς πέτρας οὐθείς, ἀλλ'
[5, 2]	τοὺς αἰτίους ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων	μὲν	ἀρκεῖσθαι τῇ τούτων κολάσει, καταφρονησάντων
[5, 7]	δὲ παῖδες ἦσαν ἑξήκοντα, τριάκοντα	μὲν	ἄρρενες αἱ λοιπαὶ δὲ θυγατέρες,
[5, 11]	ἐπὶ τῇ τἀνδρὸς δυστυχίᾳ. κυούσῃ	μὲν	αὐτῇ προσηγγέλη τὸ περὶ τὸν
[5, 9]	εὐξάμενος αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι	μὲν	αὐτὴν οὐκ ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ
[5, 3]	καταφρονήσαντες αὐτῶν συνεποιήσαντο δύναμιν, οὐδὲν	μὲν	αὐτοὶ πείσεσθαι προσδοκῶντες, ὡς δὲ
[5, 1]	ἐκκλησία συνελέγη, στὰς Φινεέσης μείζω	μὲν	αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ ὥστε
[5, 2]	προεῖπον ἐμαχέσαντο λαμπρῶς καὶ κτείνουσι	μὲν	αὐτῶν ὑπὲρ μυρίους, τρεψάμενοι δὲ
[5, 1]	αἱρεῖται τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν	μὲν	ἄχρι τῶν Ἱεροσολύμων τὸ δ'
[5, 1]	πορευτὸς ἔδοξεν ὁ ποταμός, τοῦ	μὲν	βάθους ἐπεσχημένου, τοῦ δὲ κάχληκος
[5, 2]	καὶ διέλυσε μαχομένους. καὶ οἱ	μὲν	Βενιαμῖται χαίροντες ἀνεχώρουν εἰς τὴν
[5, 10]	θρησκείᾳ παραγινομένας ὕβριζον φθοραῖς ταῖς	μὲν	βίαν προσφέροντες τὰς δὲ δώροις
[5, 6]	ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. καὶ ὁ	μὲν	γηραιὸς τελευτήσας ἐν Ἐφρὰν τῇ
[5, 2]	ἐνστάσης δὲ τῆς ἑορτῆς οἱ	μὲν	διακόσιοι κατὰ δύο καὶ τρεῖς
[5, 8]	ἐκφέρει τὸν ἡμέτερον λόγον” κἀκείνοις	μὲν	δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενος
[5, 7]	τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας. καὶ ὁ	μὲν	διέτριβεν ἐν τῇ Γαλαδίτιδι καλουμένῃ
[5, 1]	τῶν δὲ πόλεων ἐπειδήπερ αἱ	μὲν	ἑαλώκεσαν, πρὸς ἃς δὲ δεῖ
[5, 7]	~(Παῖδες δὲ ἦσαν αὐτῷ γνήσιοι	μὲν	ἑβδομήκοντα, πολλὰς γὰρ ἔγημε γυναῖκας,
[5, 4]	τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ οἱ	μὲν	Ἑβραῖοι τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆς
[5, 1]	Ἰούδα ἦρκτο φυλή. (Καὶ ἓξ	μὲν	ἔθνη τῶν υἱέων τοῦ Χαναναίου
[5, 5]	κἀκείνης αὐτῷ συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα, σὺ	μέν,	εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖς ἀξίωμα ὃ
[5, 7]	ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον	μὲν	ἔλεγεν, ὡς οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς
[5, 4]	τὴν ἅπασαν ἰσχὺν ἔχων κατῴκει	μὲν	ἐν Ἱεριχοῦντι καὶ αὐτός, συνήθης
[5, 10]	ποτὸν ἦν ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλος	μὲν	ἐν τῷ ἱερῷ διῆγε τρεφόμενος,
[5, 1]	ἔτη καὶ δέκα, ὧν Μωυσεῖ	μὲν	ἐπὶ διδασκαλίᾳ τῶν χρησίμων συνδιέτριψεν
[5, 1]	τρόπῳ τιμώμενος χαίρει. καὶ οἱ	μὲν	ἐστράτευσαν ὑπ' ὀργῆς, ἐπέσχε δ'
[5, 8]	δόντων αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους λόγῳ	μὲν	ἑταίρους ἐσομένους ἔργῳ δὲ φύλακας,
[5, 1]	καρποὺς φέρειν ἱκανώτατα καὶ συγκρινόμενα	μὲν	ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα νομισθησόμενα, τοῖς
[5, 1]	παρῆγεν εἰς μέσον. καὶ οὗτος	μὲν	εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ ταφῆς
[5, 9]	δὲ καθ' Ἑβραίων γλῶτταν ναάμις	μὲν	εὐτυχίαν, μαρὰ δὲ ὀδύνην. ἀμήτου
[5, 10]	οὐδενὸς ἀπείχοντο παρανομήματος, καὶ τὰ	μὲν	ἐφέροντο τῶν γερῶν κατὰ τιμήν,
[5, 2]	αὑτῷ λαμβάνοι. ὁ δὲ Λευίτης	μὲν	ἔφησεν εἶναι, γύναιον δὲ παρὰ
[5, 2]	πρεσβύτης ἐξ ἀγροῦ κατιὼν τῆς	μὲν	Ἐφράμιος φυλῆς ὢν ἐν δὲ
[5, 1]	φεύγοντας τοὺς ἐχθρούς: ἀλλὰ τὰ	μὲν	ζῷα πάντα διαφθείρειν μηδὲν αὐτοὺς
[5, 5]	τῇ γῇ προσηλωμένον. καὶ οὕτως	μὲν	ἡ νίκη αὕτη περιέστη κατὰ
[5, 11]	ἔργον, ἀλλὰ συμβολῆς γενομένης ἣν	μὲν	ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων
[5, 2]	καταλλάττεται πρὸς αὐτήν. καὶ τέτταρας	μὲν	ἡμέρας προσαυτόθι διαιτᾶται φιλοφρονουμένων αὐτὸν
[5, 2]	τὴν στρατιὰν δύο μέρη τὴν	μὲν	ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ τὴν
[5, 1]	τοῦ δὲ στρατοῦ παντὸς ὁπλιτῶν	μὲν	ἦσαν μυριάδες τριάκοντα μύριοι δ'
[5, 8]	πάντων ἔσοιτο. ἡ δὲ τότε	μὲν	ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα δὲ τοῖς ἄρχουσι
[5, 9]	ὡς αὐτῆς δεσπότην συγχωρεῖν, τότε	μὲν	ἡσυχίαν ἄγει, ὄρθριος δὲ πρὶν
[5, 1]	οὕτως τῆς διανοίας ἔξελε. (Ταῦτα	μὲν	Ἰησοῦς ἐπὶ στόμα πεσὼν ἠρώτα
[5, 1]	τῷ θεῷ καθιερωμένων. καὶ ταῦτα	μὲν	Ἰησοῦς τοῖς ἱερεῦσιν εἰς τοὺς
[5, 2]	ἐνέκειντο ταύτην παραλαβεῖν ἀξιοῦντες, ὁ	μὲν	ἱκέτευε μηδὲν τολμᾶν παράνομον, οἱ
[5, 1]	τε Μανασσήτιδος οἱ ἡμίσεις ἀπὸ	μὲν	Ἰορδάνου μέχρι Δώρων πόλεως, πλάτος
[5, 1]	ποιησάμενος. κληρώσαντος δὲ αὐτοῦ, ἡ	μὲν	Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν αἱρεῖται τὴν
[5, 2]	Ἰούδα φυλὴ καὶ Σεμεωνὶς τὰς	μὲν	κατὰ τὴν ὀρεινὴν τῆς Χαναναίας
[5, 6]	ἐπὶ τὸν ποταμὸν καὶ τοὺς	μὲν	κατακλιθέντας καὶ οὕτως πίνοντας εὐψύχους
[5, 1]	ἐπὶ τοῦ τείχους ἔψυχε, τοὺς	μὲν	κατασκόπους εἰς ταύτας ἀποκρύπτει, τοῖς
[5, 2]	λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν	μὲν	κάτω λαβόντες σὺν χρόνῳ πάντας
[5, 2]	πρότερον οὐκ ἐνετράπην. καὶ ζῶντα	μὲν	κομίζουσιν ἕως Ἱεροσολύμων, τελευτήσαντα δὲ
[5, 9]	ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ παραυτίκα	μὲν	λανθάνει τὸν Βόαζον βαθέως καθυπνωκότα,
[5, 1]	πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ: προῄεσαν	μὲν	οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν ἔχοντες,
[5, 2]	θυγατέρα πρὸ τοῦ πολέμου, οἱ	μὲν	ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων ὡς
[5, 9]	καὶ τῆς γυναικὸς παρεχώρει συγγενεῖ	μὲν	ὄντι καὶ αὐτῷ τῶν τετελευτηκότων,
[5, 5]	ὑπέρκειται τῆς Σεμαχωνίτιδος λίμνης, στρατοῦ	μὲν	ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε μυριάδας μυρίους
[5, 9]	τοῖς υἱοῖς γυναῖκας Μωαβίτιδας Χελλιῶνι	μὲν	Ὀρφᾶν Ῥούθην δὲ Μαλαῶνι. διελθόντων
[5, 2]	πρὸς τιμωρίαν αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας	μὲν	οὐ νόμιμα, γενομένους δὲ δικαίους
[5, 8]	γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ. καὶ ὁ	μὲν	οὐδὲν ὑφορώμενος δολερὸν σημαίνει τὸ
[5, 5]	αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι	μὲν	οὖν ἔτη ταῦτα πάσχοντες ἤνυσαν
[5, 2]	τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν	μὲν	οὖν ἡ φυλὴ κινδυνεύσασα τελέως
[5, 1]	ὧν Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν, τῆς	μὲν	οὖν Ἰούδα φυλῆς Ἰέβρωνα, Σίκιμα
[5, 9]	καὶ εἴκοσι γενεὰς ἀνδρῶν. τὰ	μὲν	οὖν κατὰ Ῥούθην ἀναγκαίως διηγησάμην
[5, 1]	ποιήσειν τοῖς ὅπλοις κρείττονα. τινὰ	μὲν	οὖν κατὰ τὰς ὑποσχέσεις ἡμῖν
[5, 2]	πάντα ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν. οὗτος	μὲν	οὖν ὁ πόλεμος οὕτως παύεται.
[5, 9]	τὴν πάτριον γῆν καταλιπούσας. ἡ	μὲν	οὖν Ὀρφᾶ μένει, τὴν δὲ
[5, 8]	ἀρούρας τῶν Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται	μὲν	οὕτως αὐτοῖς ὁ καρπός, Παλαιστῖνοι
[5, 2]	σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντες. καὶ οὗτοι	μὲν	οὕτως γαμήσαντες ἐπ' ἔργα τῆς
[5, 2]	πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ	μὲν	οὕτως προδοὺς σώζεται μετὰ τῶν
[5, 1]	μεταβήσεσθαι τὸ δεινὸν ὑπονοοῦντες, Ἰησοῦν	μὲν	παρακαλεῖν οὐ διέγνωσαν: οὐδὲ γὰρ
[5, 4]	αὐτοῖς ἐπέρχεται πλῆθος. καὶ οἱ	μὲν	παραχρῆμα ἀναιροῦνται, οἱ δ' εἰς
[5, 1]	εὑρὼν χλαμύδα βασίλειον ἐκ χρυσοῦ	μὲν	πᾶσαν ὑφασμένην, μᾶζαν δὲ χρυσοῦ
[5, 7]	γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπώλοντο, ἄνδρες	μὲν	περὶ πεντακοσίους καὶ χιλίους, τὸ
[5, 8]	τῷ γεγονότι, τῶν πολεμίων τοὺς	μὲν	πεσεῖν τοὺς δ' εἰς φυγὴν
[5, 7]	οὖν ἐπὶ Θήβας καὶ τὴν	μὲν	πόλιν ἐξ ἐπιδρομῆς αἱρεῖ, πύργου
[5, 1]	κατὰ τὴν συνήθειαν. καὶ ὁ	μὲν	ποταμὸς εὐθὺς ἐκβάντων αὐτὸν τῶν
[5, 8]	ἔσται δ' αὐτῷ πρὸς ἄλλο	μὲν	ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ τοῦτο
[5, 7]	πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ τοὺς	μὲν	πρέσβεις ταῦτ' εἰπὼν ἀπέλυσεν: αὐτὸς
[5, 4]	δηλῶσαι τοῦ θεοῦ. καὶ ὁ	μὲν	πρὸς τὴν χαρὰν τὴν τοῦ
[5, 8]	τῆς κόρης εἰπεῖν αὐτῇ τὸ	μὲν	πρῶτον ἀντέχειν ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης δ'
[5, 10]	φησι πρὸς αὐτόν, ἀλλ' ἐγὼ	μὲν>	Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς καὶ τὸ
[5, 8]	δὲ μόνον οἰκειότης” καὶ ὁ	μὲν	ταῦτ' εἰπὼν ᾤχετο κατὰ βούλησιν
[5, 7]	πυρὸς οὐδὲν διοίσειν. καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο
[5, 1]	ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι. καὶ οἱ	μὲν	ταῦτα λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ
[5, 1]	τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι. καὶ οἱ	μὲν	ταῦτα συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ τοῦ
[5, 1]	ἐθελήσειεν, ἀρὰς ἔθετο, ὅπως θεμελίους	μὲν	τειχῶν βαλόμενος στερηθῇ τοῦ πρώτου
[5, 3]	ἐτύγχανε καὶ προθυμία μεταβολῆς, πρῶτον	μὲν	τὴν παρ' αὐτοῖς οὖσαν φρουρὰν
[5, 1]	τὴν γνώμην περισπωμένων. καὶ οἱ	μὲν	τὴν πόλιν ᾕρουν καὶ πάντας
[5, 7]	(Ἀβδὼν δὲ Ἤλωνος παῖς φυλῆς	μὲν	τῆς Ἐφραμίτιδος πόλεως δὲ τῆς
[5, 1]	ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτους. καὶ οἱ	μὲν	τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς συμφορᾶς τοιαύτην
[5, 7]	συνάπτει τοῖς Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι	μέν	τινες τῶν σὺν αὐτῷ, φεύγει
[5, 1]	Ἰορδάνου ποταμοῦ ἔλαχον ἄχρι θαλάσσης	μὲν	τὸ μῆκος, τὸ δὲ πλάτος
[5, 7]	αὐτοῦ δόξειεν ἔργον. καὶ ὁ	μὲν	τὸ προσταχθὲν ἐποίει. ὁ δὲ
[5, 7]	ἄλλο πλῆθος ἱκανόν. καὶ Σικιμίταις	μὲν	τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε μείζων καὶ
[5, 8]	δὲ καὶ Σαμψών. καὶ τὸν	μὲν	τοιοῦτον κατέσχε τέλος ἄρξαντα τῶν
[5, 2]	πύστιν ἐρχομένοις ἐοικότα. καὶ τοῦτο	μὲν	τοῖς Λευίταις ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν
[5, 7]	καὶ παῖδας ἀγαθοὺς πεποιημένος τριάκοντα	μὲν	τὸν ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ ἀρίστους
[5, 1]	ποιήσασθαι τὴν παρακέλευσιν. (Καὶ ὁ	μὲν	τοσαῦτα πρὸς τοὺς παρόντας διαλεχθεὶς
[5, 2]	καὶ οὕτως παυσάμενοι πάντες οἱ	μὲν	τοῦ κτείνειν οἱ δὲ κινδυνεύειν,
[5, 4]	(Τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς νεανίας Ἰούδης	μὲν	τοὔνομα Γήρα τε πατρὸς τολμῆσαί
[5, 2]	πόλιν. (Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς	μὲν	τοὺς πολεμίους μαλακῶς εἶχον οἱ
[5, 1]	ἔχετε τὴν πᾶσαν, ὡς ἐμμενόντων	μὲν	τούτοις καὶ τοῦ θεοῦ παρέξοντος
[5, 2]	καὶ θᾶττον ἀμέτρως” καὶ οἱ	μὲν	τούτοις πεισθέντες ψηφίζονται τὸν διὰ
[5, 1]	θησαυροὺς παραδίδωσι καταθέσθαι. καὶ Ἱεριχοῦς	μὲν	τοῦτον ἀπώλετο τὸν τρόπον. ~(Ἄχαρος
[5, 1]	αὐτῆς τὸ μέγεθος” (Καὶ Ἰησοῦς	μὲν	τούτους ποιησάμενος τοὺς λόγους συγκάταινον
[5, 1]	αὐτοῖς τὰ πράγματα, ὡς ὑπὸ	μὲν	τούτων ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ
[5, 7]	τὴν πόλιν, καὶ προελθόντων ἡ	μὲν	τρίτη μοῖρα τῆς στρατιᾶς καταλαμβάνει
[5, 1]	καὶ νείμας τὴν στρατιὰν ἐπὶ	μὲν	τῷ Γαριζεῖ ὄρει τὴν ἡμίσειαν
[5, 11]	νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι	μὲν	τῶν Ἑβραίων εἰς τετρακισχιλίους, τὸ
[5, 1]	τὸ πλῆθος αὐτῶν ἀσπασάμενος αὐτὸς	μὲν	ὑπέμεινε, προύπεμπε δ' αὐτοὺς ὁ
[5, 8]	πρὸς τοὺς πολεμίους. καὶ τὸ	μὲν	ὑπὸ γυναικὸς ἁλῶναι δεῖ τῇ
[5, 5]	πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν. καὶ οἱ	μὲν	ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ δ'
[5, 6]	τοῦτο ἤθελεν. ἐκτείνοντο δὲ ὀλίγοι	μὲν	ὑπὸ τῶν πολεμίων, οἱ δὲ
[5, 2]	πολὺ τῆς πόλεως ἀπέσχον, ἐπαύσαντο	μὲν	φεύγοντες οἱ Ἑβραῖοι, ἐπιστραφέντες δ'
[5, 4]	δὲ περὶ τὸν Ἐγλῶνα πολὺν	μὲν	χρόνον ἠγνόουν τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ
[5, 1]	ἐπισυναινέσαντος τοῦ πλήθους. καὶ οἱ	μὲν	ὧν ἤθελον τυχόντες ἐξ ἀπάτης
[5, 2]	τούτοις τὸ θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον	μὲν	ὡς φείσαιντο παρὰ τὴν αὐτοῦ
[5, 9]	καταλιπούσας. ἡ μὲν οὖν Ὀρφᾶ	μένει,	τὴν δὲ Ῥούθην μὴ πεισθεῖσαν
[5, 9]	τὰ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἐστί,	μένειν	αὐτόθι παρεκάλει καὶ μὴ συμμεταλαμβάνειν
[5, 11]	τῆς κιβωτοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις. ταῖς	μέντοι	γε ἑκατέρων προσδοκίαις οὐχ ὅμοιον
[5, 1]	ᾧ τὰς θυσίας ποιήσειν: τὸν	μέντοι	γε νῦν ἀνασταθέντα, δι' ὃν
[5, 1]	σφετέρου τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων. κτείνειν	μέντοι	πάνθ' ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο
[5, 7]	μαντείαν ἡ συμφορὰ συνέπεσε. τὸ	μέντοι	σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντος αὐτοῦ
[5, 7]	ἀναλήψεσθαι καὶ ἀόκνως ἔχειν. δεῖ	μέντοι	συνιζάνειν αὐτὰ ὑπὸ τὴν σκιάν,
[5, 9]	μάλιστ' ἐπὶ μὴ γεγονόσι. περὶ	μέντοι	τοῦ παντὸς οὕτω, φησίν, ἔσται,
[5, 6]	στάσεως ἄρχειν μέλλοντας ἐρρύσατο. τῆς	μέντοι	ὕβρεως ταύτης ἡ φυλὴ δίκην
[5, 7]	ἀνδρῶν. καὶ Ζάβουλος, οὐ σὺ	μέντοι,	φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν ἐπεκάλεις; τί
[5, 7]	εἰργάσατο καὶ διώκων τραπέντας προλαβὼν	μέρει	τινὶ προαπεσταλμένῳ τοῦ Ἰορδάνου τὰς
[5, 6]	ἑαυτοῦ στρατιὰν Γεδεὼν εἰς τρία	μέρη	διελὼν αὐτήν, ἑκατὸν δὲ ἦσαν
[5, 2]	διελὼν αὐτὴν κατὰ μέλος εἰς	μέρη	δώδεκα διέπεμψεν εἰς ἑκάστην φυλὴν
[5, 2]	(Ποιήσαντες οὖν τὴν στρατιὰν δύο	μέρη	τὴν μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς
[5, 1]	πόλις ὑπῆρχεν αὐτοῖς ἐν τῇ	μερίδι	ἡ καὶ Ἐκδείπους. τὰ δὲ
[5, 1]	περὶ δ' αὐτὴν ἐν κύκλῳ	μέρος	τι τῶν ὁπλιτῶν φυλάττον ἦν,
[5, 1]	τῆς Χαναναίων γῆς ἕβδομον οὖσαν	μέρος,	ὑπεμίμνησκεν ἃ ὑπέσχοντο Μωυσεῖ, καὶ
[5, 9]	βαθέως καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς δὲ περὶ	μέσην	νύκτα καὶ αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου
[5, 3]	αὐτῶν πέντε ἄνδρας εἰς τὴν	μεσόγειον	κατοψομένους γῆν, εἰς ἣν μετοικήσαιντο.
[5, 1]	καὶ τὰ φώρια παρῆγεν εἰς	μέσον.	καὶ οὗτος μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς
[5, 1]	ἐπίτηδες ἔλαβον. στάντες οὖν εἰς	μέσους	ἔλεγον, ὡς πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν
[5, 1]	κατὰ φυλὰς ὁ πᾶς ὅμιλος	μέσους	ἔχων παῖδας καὶ γυναῖκας, δεδιὼς
[5, 5]	θεοῦ θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε εἰς	μέσους	ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν
[5, 8]	λανθάνουσιν αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ	μεσοῦσαν	ἤδη τὴν νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει
[5, 6]	αὐτοῦ τὸ ἔργον, συνεβούλευε περὶ	μεσοῦσαν	τὴν ἡμέραν ἐν ἀκμῇ τοῦ
[5, 4]	θέρους καὶ τῆς ἡμέρας ἤδη	μεσούσης	ἀνεῖντο αἱ φυλακαὶ ὑπό τε
[5, 9]	αὐτῶν Βόαζον γενομένας. κἀκεῖνος ἤδη	μεσούσης	τῆς ἡμέρας κατελθὼν εἰς τὴν
[5, 1]	τοιοῦτον κατανοοῦντες. ἔστησαν δὲ ἐν	μέσῳ	οἱ ἱερεῖς ἕως οὗ διαβαίη
[5, 10]	Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ τῶν ἐν	μέσῳ	πολιτῶν τῆς Ἐφράμου κληρουχίας Ῥαμαθὰν
[5, 2]	καὶ πυκνώσαντες ἑαυτοὺς καὶ διὰ	μέσων	ὠσάμενοι τῶν πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ
[5, 9]	ἐτῶν ὅ τε Ἀβιμέλεχος καὶ	μετ'	αὐτὸν οἱ παῖδες δι' ὀλίγου
[5, 7]	δ' οὕτως ἀποθανόντος οὐδ' ὁ	μετ'	αὐτὸν παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν Ἤλων
[5, 1]	ὅσα καὶ νοήσειε τῶν τε	μετ'	αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶς
[5, 9]	Ῥούθην καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς	μετ'	ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο ἡ Ναάμις
[5, 7]	Φαραθωνιτῶν γεγονώς, αὐτοκράτωρ ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς	μετ'	Ἤλωνα μόνης ἂν τῆς εὐπαιδίας
[5, 9]	ἀφικνεῖται χωρίον. παραγενόμενος δὲ Βόαζος	μετ'	ὀλίγον καὶ θεασάμενος τὴν κόρην
[5, 9]	ταῖς Βοάζου θεραπαινίσιν. (Ἐλθών τε	μετ'	οὐ πολλὰς ἡμέρας καὶ Βόαζος
[5, 7]	ἐπ' ἔτη τρία τὸν Ἀβιμέλεχον.	(Μετ'	οὐ πολὺ δὲ τῆς ἑορτῆς
[5, 7]	ὁπλιτικόν. ὅ τε οὖν καρπὸς	μετὰ	ἀσφαλείας συνάγεται καὶ δειπνοῦντες κατὰ
[5, 2]	ὃ συνέκειτο. οἱ δ' ἐξαναστάντες	μετὰ	βοῆς ἐπῄεσαν τοῖς πολεμίοις. οἱ
[5, 1]	ἐν τῇ ἐρήμῳ ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον.	(Μετὰ	δ' ὀλίγας ἡμέρας τῆς Ἱεριχοῦντος
[5, 1]	οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν ἦν προσγενομένου.	(Μετὰ	δὲ ταῦτα συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν
[5, 8]	μέχρι τοῦ δεῦρο τοῦτο λέγεται.	(Μετὰ	δὲ ταύτην τὴν μάχην Σαμψὼν
[5, 9]	τῇ πατρίδι μετὰ τῶν συγγενῶν.	~(Μετὰ	δὲ τὴν Σαμψῶνος τελευτὴν προέστη
[5, 2]	τάφος ἐν Γαβαθᾶ πόλει τυγχάνει.	~(Μετὰ	δὲ τὴν τούτων τελευτὴν Φινεέσης
[5, 8]	ταφῆς ἐν Φαραθῷ λαμπρᾶς τυγχάνει.	~(Μετὰ	δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα κρατοῦσι
[5, 6]	ὅσοι δ' ἂν ἐσπευσμένως καὶ	μετὰ	θορύβου πίνοντες τύχοιεν τούτους δειλοὺς
[5, 1]	συμβάλλει τοῖς πολεμίοις. τῶν δὲ	μετὰ	θράσους αὐτοῖς διὰ τὴν προτέραν
[5, 2]	τοῖς Λευίταις ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν	μετὰ	καὶ τῶν δισχιλίων πηχῶν, τὴν
[5, 2]	οἷς λήσειν ἔμελλον, αἱ δὲ	μετὰ	παιδιᾶς οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων
[5, 6]	οὐκ ἀπηγορεύκει πονῶν, ἀλλὰ διώξας	μετὰ	παντὸς τοῦ στρατοῦ καὶ συμβαλὼν
[5, 1]	ἐν τῷ τῆς Ῥαάβης καταγωγίῳ	μετὰ	πολλῆς τῆς τοῦ λανθάνειν προνοίας
[5, 7]	ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν αὐτοῖς ἐλθοῦσι	μετὰ	στρατιᾶς, ἣ μετάπεμπτος ἐκ τῆς
[5, 6]	Δαβώρας κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν	μετὰ	ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας τε
[5, 2]	ἐνοικοῦντας εἶχον τὴν πόλιν. (Καὶ	μετὰ	ταῦτα πρὸς μὲν τοὺς πολεμίους
[5, 1]	θεῷ θυσίας ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσας	μετὰ	ταῦτα τὸ πλῆθος εἰς τὰς
[5, 1]	χρησίμων συνδιέτριψεν τεσσαράκοντα, στρατηγὸς δὲ	μετὰ	τὴν ἐκείνου τελευτὴν γίνεται πέντε
[5, 7]	παλλακῆς Δρούμας Ἀβιμέλεχος τοὔνομα, ὃς	μετὰ	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ἀναχωρήσας
[5, 1]	φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς	μετὰ	τῆς γερουσίας ὄμνυσιν ἕξειν τε
[5, 8]	ἐπὶ τὸ προάστειον συνεχῶς φοιτῶν	μετὰ	τῆς γυναικὸς δοῦναι διαδοχὴν αὐτοῖς
[5, 7]	Ἀβιμέλεχος μαθὼν ἐλθεῖν ἐπ' αὐτοὺς	μετὰ	τῆς δυνάμεως καὶ φακέλλους ὕλης
[5, 9]	προστυχόντος γενησομένην. (Ἐλθοῦσαν δὲ Ῥούθην	μετὰ	τῆς πενθερᾶς εἰς τὴν Βηθλεέμων
[5, 7]	τὰ κατὰ τὸν προειρημένον χρόνον	μετὰ	τοῦτον διελθόντα θύσας τὴν παῖδα
[5, 4]	πράξεως ἐπαίνου δίκαιος τυγχάνειν. καὶ	μετὰ	τοῦτον Σαάγαρος ὁ Ἀνάθου παῖς
[5, 1]	ἣ νῦν Σκυθόπολις καλεῖται, καὶ	μετὰ	τούτους Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν τε τὸ
[5, 7]	εἰπὼν γῆς, ἣν θεοῦ κατακτησαμένου	μετὰ	τριακόσια ἔτη νέμονται, μάχεσθαι πρὸς
[5, 8]	τῶν τριχῶν ἀνέσεως. (Ἀφικόμενος δὲ	μετὰ	τῶν γονέων εἰς Θάμνα πόλιν
[5, 10]	οὖσαν ἀγαπῶν διετέλει. ἀφικομένου δὲ	μετὰ	τῶν γυναικῶν τοῦ Ἀλκάνου εἰς
[5, 6]	καὶ τοὺς ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι	μετὰ	τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ νικᾶν
[5, 2]	ὁ μὲν οὕτως προδοὺς σώζεται	μετὰ	τῶν οἰκείων, οἱ δὲ ἀποκτείναντες
[5, 7]	μῆνας αὐτῇ παρασχόντα πρὸς τὸ	μετὰ	τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα
[5, 9]	ἑκυρᾷ καὶ παρῆν ὀψὲ κομίζουσα	μετὰ	τῶν σταχύων: ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ
[5, 8]	θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ τῇ πατρίδι	μετὰ	τῶν συγγενῶν. ~(Μετὰ δὲ τὴν
[5, 6]	τριακόσιοι ἄνδρες εὑρέθησαν ταῖς χερσὶ	μετὰ	φόβου προσενεγκάμενοι τὸ ὕδωρ τεταραγμένως,
[5, 8]	ἐστρατοπεδευκότων τῶν Παλαιστίνων, ἀλλ' ὑπαντώντων	μετὰ	χαρᾶς καὶ βοῆς ὡς ἐπὶ
[5, 7]	τῆς ὀργῆς: ὁ δὲ θεὸς	μεταβαλόμενος	εἰς τὸ ἡμερώτερον ἔμελλεν αὐτοῖς
[5, 1]	Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ πρὸς σφᾶς	μεταβήσεσθαι	τὸ δεινὸν ὑπονοοῦντες, Ἰησοῦν μὲν
[5, 3]	τότε παροῦσιν ἐτύγχανε καὶ προθυμία	μεταβολῆς,	πρῶτον μὲν τὴν παρ' αὐτοῖς
[5, 5]	τὴν περὶ αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα	μεταθέμενοι	τοῦ λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς
[5, 7]	πολίτας, οἱ δ' ἄλλοι σκιδναμένους	μεταθέουσι,	πανταχοῦ τε φόνος ἦν. καὶ
[5, 3]	τῆς περὶ τὸ θεῖον ὀλιγωρίας:	μετακινηθέντες	γὰρ ἅπαξ τοῦ κόσμου τῆς
[5, 1]	κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως ἐκρίνατε αὐτῶν	μεταλαμβάνειν.	γέγονε δὲ πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν
[5, 2]	πρεσβείας καὶ τοιαύτης πρὸς τὸ	μετανοῆσαι	πείρας τοὺς δόξαντας ἀδικεῖν στρατιὰν
[5, 1]	προσκεχωρηκότας. ἀλλ' οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε	μετανοήσαντες	καὶ μὴ περαιτέρω μανέντες νόμων
[5, 2]	κατὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ὁπλιτῶν.	(Μετάνοια	δ' αὐτοὺς λαμβάνει τῆς τῶν
[5, 1]	συγγενείας ὅρον ὑπολαμβάνειν, μηδ' ὅτι	μεταξὺ	ποταμὸς οὗτός ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς
[5, 7]	αὐτοῖς ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶς, ἣ	μετάπεμπτος	ἐκ τῆς Γαλαδηνῆς ἐληλύθει, φόνον
[5, 5]	ἀστραπὴ κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν.	(Μεταπεμψαμένη	δ' ἡ Δαβώρα τὸν Βάρακον
[5, 1]	τοῦ γένους ὄντας τῶν Χαναναίων,	μεταπεμψάμενος	αὐτῶν τοὺς ἐν τέλει τῆς
[5, 9]	τήν τε γερουσίαν συνῆγε καὶ	μεταπεμψάμενος	Ῥούθην ἐκάλει καὶ τὸν συγγενῆ,
[5, 11]	πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς οἰκείους καὶ	μεταπεμψάμενος	τὸν νεανίαν, ὡς ἔγνω τὰ
[5, 1]	δ' ὕστερον εἰκοστῷ ὑπέργηρως ὢν	μεταπεμψάμενος	τοὺς ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα τῶν
[5, 8]	στεγόντων αὐτοῦ τὸν ὄροφον, ἄγεται	μεταπεμψαμένων	ὁ Σαμψὼν εἰς τὸ συμπόσιον,
[5, 8]	δὲ μεῖναι παρακαλοῦντος καὶ ξενίων	μετασχεῖν	οὐκ ἐπένευσε, πεισθεὶς δ' ὅμως
[5, 1]	βασιλέως χαλεπῶς φέροντος ἐπὶ τῷ	μετατάξασθαι	πρὸς τὸν Ἰησοῦν τοὺς Γεβεωνίτας
[5, 1]	ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ νεαροῖς	μετατιθέμενοι	τοῖς ἁμαρτήμασι. καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς
[5, 8]	ἂν ἀγάγοι τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος	μέτεισι	τὸν Μάνωχον. ὁ δὲ θεασάμενος
[5, 10]	μιᾷ τεθνηξομένους καὶ τὴν ἱερωσύνην	μετελευσομένην	εἰς τὴν Ἐλεαζάρου οἰκίαν: Ἠλὶς
[5, 7]	πολὺ δὲ τῆς ἑορτῆς Σικιμῖται,	μετενόησαν	γὰρ ἐπὶ τοῖς Γεδεῶνος υἱοῖς
[5, 8]	ἅπαντας ἔγνω σὺν αὐτῇ Παλαιστίνους	μετέρχεσθαι.	θέρους δ' ὄντος καὶ πρὸς
[5, 2]	καὶ φύσει τοῦ χωρίου. (Ὅθεν	μετεστρατοπέδευσαν	εἰς Νεβρῶνα καὶ ταύτην ἑλόντες
[5, 1]	κατασκευάσαι μήτε προπετεῖς δοκῶμεν ὅπλοις	μετιόντες	ὑμᾶς κατὰ λογισμὸν ὅσιον ποιησαμένους
[5, 3]	μεσόγειον κατοψομένους γῆν, εἰς ἣν	μετοικήσαιντο.	οἱ δ' οὐ πόρρω τοῦ
[5, 9]	Μαλαῶνα ἐπαγόμενος εἰς τὴν Μωαβῖτιν	μετοικίζεται.	καὶ προχωρούντων αὐτῷ κατὰ νοῦν
[5, 1]	μέγεθος ἑκάστης τῶν φυλῶν τὴν	μέτρησιν	ποιησάμενος. κληρώσαντος δὲ αὐτοῦ, ἡ
[5, 1]	διὰ τοῦτο τιμητοὺς μᾶλλον ἢ	μετρητοὺς	τοὺς κλήρους εἶναι δεῖν ὑπέλαβε
[5, 7]	καὶ θυσίας ἐπέφερον παρακαλοῦντες αὐτὸν	μετριάσαντα	καὶ πρὸς τὴν δέησιν αὐτῶν
[5, 6]	τῶν πολεμίων ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ	μέτριος	ὢν καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος
[5, 1]	οὐδὲ γὰρ τεύξεσθαί τινος τῶν	μετρίων	ὑπελάμβανον ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων
[5, 1]	τῆς τε εὐδαίμονος ἰδίᾳ τὸ	μέτρον	γῆς καὶ τῆς ἧσσον ἀγαθῆς.
[5, 5]	ἤδη. ὁ δὲ πιὼν τοῦ	μέτρου	δαψιλέστερον εἰς ὕπνον τρέπεται. ἡ
[5, 1]	τοῦ πλάτους. Ζαβουλωνῖται δὲ τὴν	μέχρι	Γενησαρίδος καθήκουσαν δὲ περὶ Κάρμηλον
[5, 1]	δὲ πρὸς τὰς ἀνατολὰς τετραμμένα	μέχρι	Δαμασκοῦ πόλεως καὶ τῆς Γαλιλαίας
[5, 1]	οἱ ἡμίσεις ἀπὸ μὲν Ἰορδάνου	μέχρι	Δώρων πόλεως, πλάτος δὲ ἐπὶ
[5, 7]	παρὰ πολὺ καὶ φονεύων ἐδίωκε	μέχρι	πόλεως Μανιάθης, καὶ διαβὰς εἰς
[5, 8]	ἐκάλει τὸ χωρίον Σιαγόνα καὶ	μέχρι	τοῦ δεῦρο τοῦτο λέγεται. (Μετὰ
[5, 8]	ἄνδρα καὶ τῆς ὀργῆς τῆς	μέχρι	τοῦ τελευτᾶν πρὸς τοὺς πολεμίους.
[5, 11]	τὸ γένος τὸ ἀπ' ἐκείνου	μέχρι	τῶν κατὰ τὴν τοῦ Σολομῶνος
[5, 8]	παρῄνει τε τὰς κόμας αὐτῷ	μὴ	ἀποκείρειν: ἔσται δ' αὐτῷ πρὸς
[5, 8]	γεννηθεὶς κόμην ταύτην τρέφω παρεγγυήσαντος	μὴ	ἀποκείρειν τοῦ θεοῦ: τὴν γὰρ
[5, 1]	καὶ γυναῖκας, δεδιὼς περὶ αὐτῶν	μὴ	βιασθεῖεν ὑπὸ τοῦ ῥεύματος. ὡς
[5, 7]	τὴν παράκλησιν αὐτῶν ἐγκαλῶν, ὅτι	μὴ	βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν
[5, 2]	εἰς δ' ἀνάγκην περιηγμένος καὶ	μὴ	βουλόμενος τοὺς ξένους περιιδεῖν ὑβρισθέντας
[5, 1]	ὑπολαμβάνοντες ἀλλ' ὁμοίως ἐκείνοις διαφθείροντες.	μὴ	γὰρ νομίσητε τῷ διαβεβηκέναι τὸν
[5, 9]	τοιούτοις διαβολὴν καὶ μάλιστ' ἐπὶ	μὴ	γεγονόσι. περὶ μέντοι τοῦ παντὸς
[5, 8]	δεῖται, ὡς οὐ σιγησομένης ὅσα	μὴ	γινώσκεσθαι συμφέρειν οἶδεν αὐτῷ. τοῦ
[5, 2]	δ' αὐτοὺς ἡ γερουσία πείσασα	μὴ	δεῖν ὀξέως οὕτως πρὸς τοὺς
[5, 1]	τὸν θεὸν ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα	μη	δὲν ὡς ἐπὶ παραβαίνουσι τοὺς
[5, 1]	δοῦναι φέρων τῷ θεῷ καὶ	μὴ	δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ ποιήσας ἐν
[5, 4]	ἀναρχίας ἐνόσει πράγματα, καὶ τῷ	μὴ	διὰ τιμῆς ἄγειν τὸν θεὸν
[5, 7]	οὔτε θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν,	μὴ	διαβασανίσας τῷ λογισμῷ τὸ γενησόμενον
[5, 3]	πλειόνων τῶν συναγωνιζομένων ἐκ τοῦ	μὴ	διαμαρτεῖν περὶ τὰ πρῶτα τῆς
[5, 4]	καὶ δέος εἰσῄει τὸν Ἰούδην,	μὴ	διαμάρτῃ καὶ μὴ δῷ καιρίαν
[5, 9]	Ἰούδα φυλῆς, ἀντέχειν τῷ δεινῷ	μὴ	δυνάμενος τήν τε γυναῖκα Νααμεὶν
[5, 8]	δεινότερον τῶν κακῶν ὑπολαμβάνων τὸ	μὴ	δύνασθαι ὑβριζόμενος ἀμύνασθαι, τὸν χειραγωγοῦντα
[5, 4]	τὸν Ἰούδην, μὴ διαμάρτῃ καὶ	μὴ	δῷ καιρίαν πληγήν. ἀνίστησιν οὖν
[5, 2]	γυναῖκας καὶ τῶν ἀρρένων τοὺς	μὴ	ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάς τε
[5, 8]	φόρους αὐτοὺς τελοῦντας, εἰ βούλονται	μὴ	ἔχειν αἰτίαν ἔφασαν αὐτοῖς ὑποχείριον
[5, 6]	τὰς σκηνὰς ἡμῶν ἀνατρέπουσαν, δέδια	μὴ	θεὸς Γεδεῶνι τὴν καθ' ἡμῶν
[5, 2]	συνεβούλευεν ὁ θεράπων καταχθῆναί που,	μὴ	καί τι τῆς νυκτὸς αὐτοὺς
[5, 5]	Βαράκου δὲ φαμένου οὐ στρατηγήσειν	μὴ	κἀκείνης αὐτῷ συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα, σὺ
[5, 11]	ἡ Φινεέσου τοῦ παιδὸς γυνὴ	μὴ	καρτερήσασα ζῆν ἐπὶ τῇ τἀνδρὸς
[5, 1]	ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον, ὡς ἂν	μὴ	καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ τὸ τῶν
[5, 6]	λαμπάδας ἡμμένας ἐν αὐταῖς, ὅπως	μὴ	κατάφωρος τοῖς πολεμίοις ἡ ἔφοδος
[5, 7]	φυλῆς ἐπ' αὐτὸν στρατευσάσης, ὅτι	μὴ	κοινώσαιτο τὴν ἐπ' Ἀμμανίτας ἔλασιν
[5, 8]	πυλῶν ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν	μὴ	λάθῃ. Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ
[5, 8]	ἀπιστίαν εὐνοίας τῆς πρὸς αὐτὸν	μὴ	λέγει ταῦθ' ἅπερ δεῖται, ὡς
[5, 8]	τῆς πρὸς αὐτὴν δυσνοίας τὸ	μὴ	λέγειν αὐτῇ, μηνύει τὰ περὶ
[5, 2]	ἴσως ἂν καὶ πλείονες, εἰ	μὴ	νὺξ αὐτοὺς ἐπέσχε καὶ διέλυσε
[5, 8]	τῶν δὲ ἀρνουμένων διὰ τὸ	μὴ	ὁμόφυλον εἶναι, τοῦ θεοῦ κατὰ
[5, 7]	μηδαμοῦ περιγράψων τὴν βίαν, εἰ	μὴ	πάντας ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ
[5, 2]	καὶ συνελθεῖν εἰς ταὐτὸ καὶ	μὴ	παντελῆ τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς ὄλεθρον
[5, 1]	αὐτοὺς δικαιούντων ποιεῖν ἐπὶ τῷ	μὴ	παραβῆναι τὸν ὅρκον ἀποδείκνυσιν εἶναι
[5, 11]	ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς ὄψιν αὐτῷ	μὴ	παραγίνεσθαι. Φινεέσης δὲ ἤδη καὶ
[5, 1]	ὑμᾶς πρὸς παίδων καὶ γυναικῶν	μὴ	παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡς
[5, 8]	γὰρ ἠπείλουν ἐμπρήσειν αὐτὴν τοῦτο	μὴ	παρασχοῦσαν, ὁ Σαμψὼν δεομένης τῆς
[5, 9]	Ὀρφᾶ μένει, τὴν δὲ Ῥούθην	μὴ	πεισθεῖσαν ἀπήγαγε κοινωνὸν παντὸς τοῦ
[5, 1]	οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντες καὶ	μὴ	περαιτέρω μανέντες νόμων δὲ πατρίων
[5, 5]	θεοῦ λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν καὶ	μὴ	περιιδεῖν ἀπολλυμένους αὐτοὺς ὑπὸ Χαναναίων.
[5, 3]	τὸ φρόνημα γενναῖος, χρησθὲν αὐτῷ	μὴ	περιορᾶν ἐν τοιαύτῃ τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 1]	ἐπεσχημένου, τοῦ δὲ κάχληκος τῷ	μὴ	πολὺν εἶναι μηδ' ὀξὺν τὸν
[5, 6]	στρατεύειν ἐπ' αὐτὸν διεγνώκει, τὸ	μὴ	προαγγεῖλαι τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖς τὴν
[5, 1]	κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες, εἰ λέγοιεν αὑτοὺς	μὴ	προσήκειν κατὰ μηδὲν Χαναναίοις ἀλλὰ
[5, 2]	δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντος ἀπαλλάττεσθαι καὶ	μὴ	προσφέρειν βίαν μηδὲ ὕβριν ἠξίουν
[5, 2]	Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος οὖσαν, ὅτι	μὴ	συμμαχήσειεν αὐτοῖς κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν,
[5, 9]	ἐστί, μένειν αὐτόθι παρεκάλει καὶ	μὴ	συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων ἀδήλων
[5, 7]	λήψεσθαι δίκην παρ' αὐτῶν, ἂν	μὴ	σωφρονῶσιν. ὡς δ' οὐκ ἔπειθεν,
[5, 7]	τὸν ὑπασπιστὴν παρεκάλει κτείνειν αὐτόν,	μὴ	τῆς γυναικὸς ὁ θάνατος αὐτοῦ
[5, 7]	ἐδεδίεσαν συλλέγειν τὸν καρπὸν προιόντες	μή	τι δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχος εἰς
[5, 4]	δὲ πρὸς ἑσπέραν ἦν, δείσαντες	μή	τι νεώτερον εἴη περὶ αὐτὸν
[5, 8]	ἑταίρους ἐσομένους ἔργῳ δὲ φύλακας,	μή	τι παρακινεῖν ἐθελήσειεν, τοῦ πότου
[5, 8]	φανερὸς ἦν. Μανώχην δὲ φοβούμενον,	μή	τι σφαλερὸν αὐτοῖς ἐκ τῆς
[5, 1]	οὐκέτ' οὐδεὶς ὑπολέλειπτο πλὴν εἰ	μή	τινες ὀχυρότητι τειχῶν διέφυγον. Ἰησοῦς
[5, 1]	ἔχωμεν εἰς τὰ κατεπείξοντα καὶ	μὴ	τοῖς νῦν καμοῦσαν αὖθις βραδυτέραν.
[5, 2]	λύπης ὧν ἐπεπόνθει καὶ τοῦ	μὴ	τολμᾶν ὑπ' αἰσχύνης εἰς ὄψιν
[5, 1]	τειχῶν ὅσα καρτερὰ καὶ ὅσα	μὴ	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον αὐτοῖς
[5, 1]	τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων τε	μὴ	τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖς ὁ θεὸς
[5, 1]	οὔτ' ἔστιν οὐδὲν ἐφ' ᾧ	μὴ	χάριν ὑμῖν οἴδαμεν. χαίροντας οὖν
[5, 7]	τὴν ἄδειαν τῶν πραγμάτων λαμπρὸν	μηδ'	αὐτὸς εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ ἦσαν
[5, 1]	χαλκοῦ μηδενὸς παραβάντος τὰ δεδογμένα	μηδ'	εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων,
[5, 1]	μηδεμία στρατολογεῖν αὐτοὺς ἀνάγκη μέλλει	μηδ'	εἰς ὅπλα καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν
[5, 2]	περὶ τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου	μηδ'	ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους ἐφιέντος δίχα
[5, 1]	κάχληκος τῷ μὴ πολὺν εἶναι	μηδ'	ὀξὺν τὸν ῥοῦν ὥσθ' ὑποφέρειν
[5, 1]	χαριζομένους τῇ τε ἐκείνου προνοίᾳ	μηδ'	ὅτε ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺς καμούσῃ
[5, 1]	πρὸς ἡμᾶς συγγενείας ὅρον ὑπολαμβάνειν,	μηδ'	ὅτι μεταξὺ ποταμὸς οὗτός ἐστιν
[5, 7]	μειζόνων ἐφιέμενος δῆλος ἦν καὶ	μηδαμοῦ	περιγράψων τὴν βίαν, εἰ μὴ
[5, 1]	μάχην συνῆψεν ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡς	μηδὲ	γενεὰν αὐτοῖς ὑπολελεῖφθαι. τῶν δὲ
[5, 8]	καὶ δωρεὰν παράσχωσι. τοῦ δὲ	μηδέ	τινων αὐτῷ δεῖσθαι φήσαντος, οὐδὲ
[5, 4]	διὰ τιμῆς ἄγειν τὸν θεὸν	μηδὲ	τοῖς νόμοις ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον
[5, 2]	ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ προσφέρειν βίαν	μηδὲ	ὕβριν ἠξίουν αὐτὸν παρασχόντα τὴν
[5, 1]	λαῷ. ὁ δὲ χαίρων, ὅτι	μηδεμία	στρατολογεῖν αὐτοὺς ἀνάγκη μέλλει μηδ'
[5, 1]	στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς οἱ κατάσκοποι παρῆσαν	μηδὲν	ἀγνοήσαντες τῶν παρὰ τοῖς Χαναναίοις:
[5, 2]	τοὺς ξένους ὕβρεως αὐτός τε	μηδὲν	ἀδικήσειν οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ
[5, 1]	παραβαλλόμενα καὶ τοῖς Ἱεροσολυμιτῶν τὸ	μηδὲν	ἀναφανησόμενα: καίτοι παντελῶς ὀλίγην αὐτῶν
[5, 9]	λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξας τῷ ἀγροκόμῳ	μηδὲν	αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν τε
[5, 1]	τὰ μὲν ζῷα πάντα διαφθείρειν	μηδὲν	αὐτοὺς εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας,
[5, 2]	καὶ κρίσει, τῷ δὲ θεῷ	μηδὲν	ἐναντίον ποιήσειν εἰ φυλὴν ὅλην
[5, 7]	μόνης ἂν τῆς εὐπαιδίας μνημονευθείη,	μηδὲν	ἔργον> διὰ τὴν εἰρήνην καὶ
[5, 1]	τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶς καὶ	μηδὲν	κακουργήσοντες δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλως αὐτῆς
[5, 1]	ἀμείνονα περὶ ἡμῶν ἔχοντες ὑπόληψιν	μηδὲν	καταγινώσκετε τούτων, ἐφ' οἷς ἐξώλεις
[5, 1]	τε φίλους καὶ συμμάχους καὶ	μηδὲν	μοχλεύσεσθαι κατ' αὐτῶν ἄδικον τοῖς
[5, 2]	βαθεῖ κατεισχῆσθαι τὴν γυναῖκα καὶ	μηδὲν	σκυθρωπὸν ὑφορώμενος ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι
[5, 2]	καὶ νῦν ἔτι τούτων ὀστᾶ	μηδὲν	τοῖς ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοις ἐοικότα.
[5, 2]	παραλαβεῖν ἀξιοῦντες, ὁ μὲν ἱκέτευε	μηδὲν	τολμᾶν παράνομον, οἱ δ' ἁρπασάμενοι
[5, 8]	δὲ λαβὼν ὅρκους παρ' αὐτῶν	μηδὲν	τούτων ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ τοῖς
[5, 8]	θεῷ πάντα προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε	μηδὲν	τῶν εἰρημένων πρὸς ὀργὴν λαβόντα
[5, 1]	καὶ πρὸ αὐτῶν τῷ θεῷ,	μηδὲν	ὑμᾶς Χαναναίων διαφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἀλλ'
[5, 1]	ἑκάστῃ τοῦ γένους τῶν Χαναναίων	μηδὲν	ὑπολιπεῖν ἐν τῇ κατακεκληρωμένῃ γῇ:
[5, 1]	λέγοιεν αὑτοὺς μὴ προσήκειν κατὰ	μηδὲν	Χαναναίοις ἀλλὰ πορρωτάτω τούτων κατοικεῖν,
[5, 1]	πολλὴ γὰρ ἦν πρόνοια τοῦ	μηδὲν	ὧν Μωυσῆς διέταξε παραλιπεῖν, τῆς
[5, 2]	τῶν Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὅρκους ποιοῦνται	μηδένα	σφῶν ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ δώσειν πρὸς
[5, 1]	τὰς κληρουχίας ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν	μηδένα	τῆς πρὸς ἡμᾶς συγγενείας ὅρον
[5, 2]	γεγενημένων δὲ αὐτοῖς ὅρκων ὥστε	μηδενὶ	Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ τοῦ
[5, 2]	ὑπακούειν προστάγμασιν ἡγοῦντο πολέμου φόβῳ	μηδενὸς	ἀξιοῦντες εἶναι χείρους ἐν τοῖς
[5, 2]	Βενιαμίτιδος ἤδη ὀψίας οὔσης. καὶ	μηδενὸς	ἐπὶ ξενίαν τῶν κατὰ τὴν
[5, 1]	ἅπαν προθύμους ἐδώκατε, δίκαιον ὑμᾶς	μηδενὸς	ἔτι δυσκόλου περιμένοντος ἀναπαύσεως ἤδη
[5, 1]	καὶ χρυσοῦ καὶ προσέτι χαλκοῦ	μηδενὸς	παραβάντος τὰ δεδογμένα μηδ' εἰς
[5, 1]	τε χώραν ἐπ' ἀδείας διεπορεύετο	μηδενὸς	τολμῶντος εἰς μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ
[5, 5]	τοῦ μήτε σέβειν τὸν θεὸν	μήθ'	ὑπακούειν τοῖς νόμοις, πρὶν ἢ
[5, 1]	κολάζει πάντας. ὅτι δὲ τὸ	μῆκος	τῆς ἡμέρας ἐπέδωκε τότε καὶ
[5, 1]	ἔλαχον ἄχρι θαλάσσης μὲν τὸ	μῆκος,	τὸ δὲ πλάτος Ἱεροσολύμοις ὁριζομένην
[5, 1]	ὄρος καὶ τὸν ποταμὸν τοῦ	μήκους	ποιησαμένη τέρμονα, τὸ δὲ Ἰταβύριον
[5, 1]	ἄχρι Γαζάρων ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ	μηκυνομένην	ἔλαχεν, εὐρεῖαν δὲ ὅσον ἀπὸ
[5, 1]	ὑμᾶς ἀναδάσασθαι καὶ ταύτην ἀνεῖναι	μηλόβοτον.	ἀλλ' εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ
[5, 1]	μείζονος τῆς συνήθους: ἔτι γε	μὴν	καὶ τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον,
[5, 1]	ἐπὶ τὰ οἰκεῖα ὀμόσαντας ἦ	μὴν	σώσειν αὐτὴν καὶ τὰ αὐτῆς,
[5, 1]	τῆς σωτηρίας τῶν κατασκόπων καὶ	μὴν	τῆς εὐεργεσίας ταύτης ἔλεγεν ἐν
[5, 7]	πολιτῶν τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε δὲ δύο	μῆνας	αὐτῇ παρασχόντα πρὸς τὸ μετὰ
[5, 1]	τιμησάμενοι τὴν γῆν ἐν ἑβδόμῳ	μηνὶ	παρῆσαν πρὸς αὐτὸν εἰς Σιλοῦντα
[5, 2]	ἄνδρα πρὸς τοὺς γονεῖς παραγίνεται	μηνὶ	τετάρτῳ. χαλεπῶς δὲ φέρων ὁ
[5, 8]	δυσνοίας τὸ μὴ λέγειν αὐτῇ,	μηνύει	τὰ περὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ
[5, 1]	τὸ λοιπὸν ἡ φροντὶς ἦν,	μηνύονται	τῷ βασιλεῖ περὶ δεῖπνον ὄντι
[5, 8]	μαθοῦσαν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτοῖς	μηνῦσαι,	καὶ γὰρ ἠπείλουν ἐμπρήσειν αὐτὴν
[5, 8]	δηλοῦν ὅσα καὶ τῇ γυναικὶ	μηνύσειεν.	ἀρκέσειν δὲ φράσαντος ταύτην μόνην
[5, 1]	ὁ στρατηγὸς φυλάττηται κακῶς ποιεῖν:	μηνύσομεν	γὰρ αὐτῷ, ἔφασαν, διὰ τὸ
[5, 1]	ἀποστῆναι τοῦ φόνου τῶν πολεμίων,	μήτ'	ἐλέῳ παραχωρήσαντας μήτε περὶ ἁρπαγὴν
[5, 1]	κατέπεσε τὸ τεῖχος μήτε μηχανῆς	μήτε	ἄλλης βίας αὐτῷ προσενεχθείσης ὑπὸ
[5, 5]	οὖν ἔτη ταῦτα πάσχοντες ἤνυσαν	μήτε	αὐτοὶ φρονεῖν ὑπὸ τῆς δυστυχίας
[5, 2]	τοῖς ὅπλοις μήτε διὰ πλῆθος	μήτε	δι' εὐψυχίαν. ἦσαν δὲ ἐν
[5, 2]	εἶναι χείρους ἐν τοῖς ὅπλοις	μήτε	διὰ πλῆθος μήτε δι' εὐψυχίαν.
[5, 1]	ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ	μήτε	κάμνοντας ἀποστῆναι τοῦ φόνου τῶν
[5, 1]	συγγενείας τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι	μήτε	κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν
[5, 1]	ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ τεῖχος	μήτε	μηχανῆς μήτε ἄλλης βίας αὐτῷ
[5, 1]	τῶν πολεμίων, μήτ' ἐλέῳ παραχωρήσαντας	μήτε	περὶ ἁρπαγὴν γινομένους περιορᾶν φεύγοντας
[5, 1]	ἧς προήχθητε τὸν βωμὸν κατασκευάσαι	μήτε	προπετεῖς δοκῶμεν ὅπλοις μετιόντες ὑμᾶς
[5, 5]	πρότερον ἠτυχημένων ὑπό τε τοῦ	μήτε	σέβειν τὸν θεὸν μήθ' ὑπακούειν
[5, 1]	τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι, καὶ	μήτε	συγγενείας τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι
[5, 1]	πέντε καὶ εἴκοσιν, ἀνὴρ δὲ>	μήτε	συνέσεως ὢν ἐνδεὴς μήτε τοῦ
[5, 1]	δὲ> μήτε συνέσεως ὢν ἐνδεὴς	μήτε	τοῦ τὰ νοηθέντα πρὸς τοὺς
[5, 7]	αὐτοῖς ἀλλὰ ξένον περὶ τὴν	μητέρα	δι' ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖς
[5, 10]	δοῦναι γονὴν αὐτῇ καὶ ποιῆσαι	μητέρα,	ἐπαγγελλομένη τὸ πρῶτον αὐτῇ γενησόμενον
[5, 10]	τοὺς τῆς ἑτέρας παῖδας τῇ	μητρὶ	περικαθημένους, εἰς δάκρυά τε προύπεσε
[5, 7]	εἰς Σίκιμα πρὸς τοὺς ἀπὸ	μητρὸς	συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ ἦν, καὶ
[5, 1]	ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ τεῖχος μήτε	μηχανῆς	μήτε ἄλλης βίας αὐτῷ προσενεχθείσης
[5, 8]	οὐ γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν ταῦτα	μηχανησάμενοι,	περὶ μεσοῦσαν ἤδη τὴν νύκτα
[5, 10]	τοὺς Ἠλὶ δὲ παῖδας ἡμέρᾳ	μιᾷ	τεθνηξομένους καὶ τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην
[5, 9]	αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ	μίαν	καὶ εἴκοσι γενεὰς ἀνδρῶν. τὰ
[5, 3]	πεδίον Σιδῶνος πόλεως ὁδὸν ἡμέρας	μιᾶς	προελθόντες καὶ κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν
[5, 1]	θεοῦ καὶ καθαίρειν τὸν στρατὸν	μιάσματος	ἐν αὐτῷ γεγονότος κλοπῆς τε
[5, 9]	περὶ τῆς παιδός. ὁ δὲ	μικρὸν	ἔμπροσθεν παρ' αὐτῆς ἅπαντα προπεπυσμένος
[5, 5]	καὶ τοῖς περὶ τὸν Βάρακον	μικρὸν	ὕστερον ἐλθοῦσιν ἐπεδείκνυε τῇ γῇ
[5, 2]	αἱ λοιπαὶ φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν	μιμησάμεναι	ἐποίουν καὶ τοῖς τελουμένοις ἀρκούμενοι
[5, 8]	τὴν οἰκείαν δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν	μιμήσει	ἐθισμῶν καὶ τοῦτ' αὐτῷ ἀρχὴ
[5, 1]	ἐκτραπέντων δὲ εἰς ἑτέρων ἐθνῶν	μίμησιν	ἀπο στραφησομένου τὸ γένος ὑμῶν.
[5, 7]	αὐτοῦ στρατιὰν ἣν ἔτρεφεν αὐτὸς	μισθοφόρων.	πρὸς τοῦτον οὖν πέμψαντες ἠξίουν
[5, 7]	ὁποθενοῦν παραγινομένους πρὸς αὐτὸν ἐπὶ	μισθῷ	δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων δ' αὐτῶν καὶ
[5, 1]	παιδὶ τὴν ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ	μνημεῖον	αὐτῷ καὶ τάφος ἐν Γαβαθᾶ
[5, 1]	τῆς ὄχθης ἱδρύονται τοῦ Ἰορδάνου,	μνημεῖον	τοῖς ἔπειτα γενησόμενον σύμβολον> τῆς
[5, 1]	νόμων δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ	μνήμην	λαβόντες. ἂν δ' ἐπιμένητε τοῖς
[5, 7]	ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ λόγου καὶ	μνήμης	ἄξιον γηραιὸς ὢν ἀπέθανε καὶ
[5, 1]	αὐτὴν ἀπολέσθαι κακῶς, παρακαλέσασα διὰ	μνήμης	ἔχειν, ὅταν ἐγκρατεῖς τῆς Χαναναίων
[5, 1]	τοιαύτην καταλιπεῖν κἀκείνους ἠξίου διὰ	μνήμης	ποιήσασθαι τὴν παρακέλευσιν. (Καὶ ὁ
[5, 9]	τὴν πενθερὰν εὐνοίας ἅμα καὶ	μνήμης	τοῦ παιδὸς αὐτῆς ᾧ συνῴκησεν
[5, 7]	Ἤλωνα μόνης ἂν τῆς εὐπαιδίας	μνημονευθείη,	μηδὲν ἔργον> διὰ τὴν εἰρήνην
[5, 8]	σύμφορον ἐπινοοῦντος τὸν γάμον ἐκνικᾷ	μνηστεύσασθαι	τὴν παρθένον. συνεχῶς δ' ἀπερχόμενος
[5, 7]	γενομένου γὰρ τούτου διαλλαγὰς αὐτῷ	μνηστεύσεσθαι	πρὸς τὸν δῆμον. ὅ τε
[5, 8]	θεοῦ: τὴν γὰρ ἰσχὺν εἶναί	μοι	κατὰ τὴν ταύτης αὔξησιν καὶ
[5, 7]	καὶ προελθόντων ἡ μὲν τρίτη	μοῖρα	τῆς στρατιᾶς καταλαμβάνει τὰς πύλας
[5, 10]	πάλιν κατὰ τὴν εὐωχίαν νέμοντος	μοίρας	κρεῶν ταῖς τε γυναιξὶ καὶ
[5, 1]	ὁ λαὸς οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ	μόλις	ἀλλήλων ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα δὲ τὸν
[5, 1]	καὶ τῇ εὐσεβείᾳ, ᾗ γε	μόνῃ	φίλον αὐτοῖς διαμένειν τὸ θεῖον:
[5, 8]	μηνύσειεν. ἀρκέσειν δὲ φράσαντος ταύτην	μόνην	εἰδέναι, τίς εἴη λέγειν ἐκέλευεν,
[5, 1]	ἁλισκομένης πόλεως εἰληφότας: σώζειν δὲ	μόνην	Ῥαάβην καὶ τὴν γενεὰν αὐτῆς
[5, 7]	αὐτοκράτωρ ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς μετ' Ἤλωνα	μόνης	ἂν τῆς εὐπαιδίας μνημονευθείη, μηδὲν
[5, 7]	ὑπήντησε γὰρ ἡ θυγάτηρ αὐτῷ,	μονογενὴς	δ' ἦν, ἔτι παρθένος. ὁ
[5, 4]	θέρος ἔχοντι, πρὸς ὁμιλίαν ἐτράποντο.	μόνοι	δ' ἦσαν τοῦ βασιλέως καὶ
[5, 2]	ὡς οὐκ ἐκείνοις τῆς συμφορᾶς	μόνοις	γεγενημένης ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς τῶν
[5, 1]	συνήρασθε κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν	μόνον	ἀλλ' ἀεὶ πάντως ἕξομεν, ὄντες
[5, 8]	περισσότερον ἀλλὰ τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν	μόνον,	καταβὰς ἐκ τῆς πέτρας αὑτὸν
[5, 8]	τοῦτο προστάσσοντος, πρὸς ὕδωρ δὲ	μόνον	οἰκειότης” καὶ ὁ μὲν ταῦτ'
[5, 1]	ἑπομένης τῆς γερουσίας, καὶ σαλπισάντων	μόνον	τῶν ἱερέων, τούτου γὰρ οὐδὲν
[5, 7]	ἐπ' Ἀμμανίτας ἔλασιν αὐτοῖς, ἀλλὰ	μόνος	καὶ τὴν λείαν ἔχοι καὶ
[5, 1]	φυλακὴν τῶν πατρίων ἐθῶν ἐν	μόνῳ	τούτῳ καὶ Μωυσῆν αὐτοῖς εἶναι
[5, 8]	καὶ διὰ τοῦτο ζηλότυπος ἀκρατῶς.	μονωθείσῃ	δὲ τῇ γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται
[5, 10]	ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ τῆς	μονώσεως.	καὶ τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ
[5, 1]	σκεδασθέντες καὶ ἀμύνειν αὐτοῖς ὑπὸ	μονώσεως	οὐ δυνάμενοι τοιαύτης δὲ τῆς
[5, 2]	οἳ διὰ σωμάτων μεγέθη καὶ	μορφὰς	οὐδὲν τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις παραπλησίας
[5, 6]	φαντάσματος δὲ αὐτῷ παραστάντος νεανίσκου	μορφῇ	καὶ φήσαντος εὐδαίμονα καὶ φίλον
[5, 9]	φησίν, ἔσται, ἐρωτᾶν> τὸν ἔγγιστά	μου	τῷ γένει τυγχάνοντα, εἰ σοῦ
[5, 1]	φίλους καὶ συμμάχους καὶ μηδὲν	μοχλεύσεσθαι	κατ' αὐτῶν ἄδικον τοῖς ὅρκοις
[5, 8]	πύλαις, αὐταῖς τε φλιαῖς καὶ	μοχλοῖς	ὅση τε ἄλλη περὶ αὐταῖς
[5, 7]	ὁρμῶντα τῶν πυλῶν γυνὴ θραύσματι	μύλης	βαλοῦσα κατὰ τῆς κεφαλῆς τυγχάνει,
[5, 6]	τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖς Ἀράβων περὶ	μυριάδας	δώδεκα, λεία τε πολλὴ χρυσὸς
[5, 5]	στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε	μυριάδας	μυρίους δὲ ἱππέας, τρισχιλίων δὲ
[5, 2]	ἐξῆγον ἐπ' αὐτοὺς τὸ στρατόπεδον	μυριάδας	τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν: καὶ Βενιαμιτῶν τὸ
[5, 1]	στρατοῦ παντὸς ὁπλιτῶν μὲν ἦσαν	μυριάδες	τριάκοντα μύριοι δ' ἱππεῖς καὶ
[5, 1]	ὁπλιτῶν μὲν ἦσαν μυριάδες τριάκοντα	μύριοι	δ' ἱππεῖς καὶ ἅρματα δισμύρια.
[5, 2]	θνήσκουσι τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι καὶ	μύριοι,	καὶ δείσαντες τὸν φόνον ἐξέλιπον
[5, 6]	τῶν στρατιωτῶν ἐνάγοντες, ἦσαν δὲ	μύριοι	καὶ ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται πολὺ τῶν
[5, 3]	θεὸς καὶ ἣν σὺν πόνοις	μυρίοις	εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο, ταύτην ἀπέβαλον διὰ
[5, 5]	μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε μυριάδας	μυρίους	δὲ ἱππέας, τρισχιλίων δὲ ἁρμάτων
[5, 5]	τὸν Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν νέων	μυρίους	ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ τοὺς πολεμίους:
[5, 5]	δὲ οὐ παραιτοῦμαι” καὶ συναριθμήσαντες	μυρίους	ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸς Ἰταβυρίῳ ὄρει. ἀπήντα
[5, 2]	αὐτοῖς κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν, πέμψαντες	μυρίους	καὶ δισχιλίους ἐκ τῶν τάξεων
[5, 4]	Μωαβῖτιν σωθησόμενοι, ἦσαν δὲ ὑπὲρ	μυρίους.	καὶ Ἰσραηλῖται προκατειληφότες τοῦ Ἰορδάνου
[5, 2]	καὶ κτείνουσι μὲν αὐτῶν ὑπὲρ	μυρίους,	τρεψάμενοι δὲ τὸ λοιπὸν καὶ
[5, 6]	ἀγῶνας ἕτοιμον ἦν τὸ στρατόπεδον	μυρίων	ἀνδρῶν. ἐπιστὰς δὲ κατὰ τοὺς
[5, 5]	πρὶν ἢ καὶ τῆς ὑπὸ	Μωαβίταις	ἀναπνεῦσαι δουλείας πρὸς ὀλίγον Ἀβίτω
[5, 4]	τῷ τρόπῳ τῆς ὑπὸ τοῖς	Μωαβίταις	δουλείας ἀπηλλάγησαν, Ἰούδης δ' ἐκ
[5, 4]	ἐπικλασθεὶς ἀπήλλαξε τῆς ὑπὸ τοῖς	Μωαβίταις	ὕβρεως. ἠλευθερώθησαν δὲ τούτῳ τῷ
[5, 9]	πραγμάτων ἄγεται τοῖς υἱοῖς γυναῖκας	Μωαβίτιδας	Χελλιῶνι μὲν Ὀρφᾶν Ῥούθην δὲ
[5, 9]	καὶ Μαλαῶνα ἐπαγόμενος εἰς τὴν	Μωαβῖτιν	μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων αὐτῷ κατὰ
[5, 4]	φυγὴν τρέπονται ὡς ἐπὶ τὴν	Μωαβῖτιν	σωθησόμενοι, ἦσαν δὲ ὑπὲρ μυρίους.
[5, 4]	κατὰ τὴν πολιτείαν Ἐγλῶνα τὸν	Μωαβιτῶν	βασιλέα πόλεμον πρὸς αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν
[5, 1]	οὖσαν μέρος, ὑπεμίμνησκεν ἃ ὑπέσχοντο	Μωυσεῖ,	καὶ παρεκάλει χαριζομένους τῇ τε
[5, 7]	ἔχειν ὀφείλουσι παρεθείσης, δυνατὸν γὰρ	Μωυσεῖ	καὶ ταύτην λαβεῖν Παραχωρεῖν τε
[5, 1]	ἑκατὸν ἔτη καὶ δέκα, ὧν	Μωυσεῖ	μὲν ἐπὶ διδασκαλίᾳ τῶν χρησίμων
[5, 2]	τοῖς Ἰέθρου τοῦ Μαδιανίτου ἀπογόνοις,	Μωυσέος	γὰρ ἦν γαμβρός, γῆν ἵνα
[5, 1]	Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.	~(Μωυσέος	δὲ τὸν προειρημένον τρόπον ἐξ
[5, 1]	καὶ πολιτείας, ἣν αὐτὸς διὰ	Μωυσέος	διέταξε, φυλακὴν ἔχετε τὴν πᾶσαν,
[5, 2]	γῆν Χαλέβῳ δωρεὰν ἔδοσαν κατὰ	Μωυσέος	ἐντολάς: οὗτος δ' ἦν τῶν
[5, 1]	τοῖς ὅπλοις τὴν γῆν, ἀλλὰ	Μωυσέος	τοῦ σοῦ δούλου πρὸς τοῦθ'
[5, 1]	ἐθῶν ἐν μόνῳ τούτῳ καὶ	Μωυσῆν	αὐτοῖς εἶναι προειπεῖν καὶ τοῦτ'
[5, 1]	παρὰ σοῦ καὶ ὧν προεῖπε	Μωυσῆς	ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον ἡ τῶν
[5, 1]	ἦν πρόνοια τοῦ μηδὲν ὧν	Μωυσῆς	διέταξε παραλιπεῖν, τῆς μὲν οὖν
[5, 2]	τῶν κατασκόπων εἷς ὧν ἔπεμψε	Μωυσῆς	εἰς τὴν Χαναναίαν. διδόασι δὲ
[5, 1]	ἑνὸς τῶν Χαναναίου παίδων καλουμένην	Μωυσῆς	ἤδη προειληφὼς νενεμήκει ταῖς δυσὶ
[5, 1]	βωμόν τε ἵστησιν ὅπου προεῖπε	Μωυσῆς	καὶ νείμας τὴν στρατιὰν ἐπὶ
[5, 1]	ἀμοιβὴν πρόθυμον. οὔτε γὰρ ὧν	Μωυσῆς	προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ ἀνθρώπων