>

Livre, Chap.
[5, 1]	καθήκουσαν δὲ περὶ Κάρμηλον καὶ	θάλασσαν	ἔλαχον. τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ
[5, 2]	ἐν τῷ πεδίῳ καὶ πρὸς	θαλάσσῃ	Ἀσκάλωνά τε καὶ Ἄζωτον. διαφεύγει
[5, 1]	ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ ἔλαχον ἄχρι	θαλάσσης	μὲν τὸ μῆκος, τὸ δὲ
[5, 8]	δὲ μετὰ τῶν γονέων εἰς	Θάμνα	πόλιν τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεως ἀγομένης
[5, 8]	ἔπραξε, πέμψαντες τοὺς ἄρχοντας εἰς	Θαμνὰ	τὴν γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα καὶ
[5, 1]	ἡρμοσμένος. θάπτεται δὲ ἐν πόλει	Θαμνᾶ	τῆς Ἐφραίμου φυλῆς. θνήσκει δὲ
[5, 8]	δίδωσι τῇ παιδί. τῶν δὲ	Θαμνιτῶν	παρὰ τὴν εὐωχίαν τὴν τῶν
[5, 7]	αὐτόν, μὴ τῆς γυναικὸς ὁ	θάνατος	αὐτοῦ δόξειεν ἔργον. καὶ ὁ
[5, 1]	ἅπαντα καιρὸν τὴν ἀρετὴν ἡρμοσμένος.	θάπτεται	δὲ ἐν πόλει Θαμνᾶ τῆς
[5, 7]	ἄρξας ἓξ ἔτη τελευτᾷ καὶ	θάπτεται	ἐν τῇ αὐτοῦ πατρίδι Σεβέῃ:
[5, 6]	τελευτήσας ἐν Ἐφρὰν τῇ πατρίδι	θάπτεται.	~(Παῖδες δὲ ἦσαν αὐτῷ γνήσιοι
[5, 2]	ἕως Ἱεροσολύμων, τελευτήσαντα δὲ γῇ	θάπτουσι.	καὶ διεξῄεσαν αἱροῦντες τὰς πόλεις,
[5, 8]	συγγενεῖς ἀράμενοι τὸ σῶμα αὐτοῦ	θάπτουσιν	ἐν Σαρασᾶ τῇ πατρίδι μετὰ
[5, 1]	ποιῆσαι καὶ τὰ ἅρματα πυρῶσαι,	θαρσαλέος	πρὸς τὰς ὑποσχέσεις τοῦ θεοῦ
[5, 1]	ἀντ' ἐδάφους κειμένου, πάντες ἤδη	θαρσαλέως	ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν, οἷον αὐτὸν
[5, 6]	με νῦν ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι”	θαρσεῖν	δὲ παρακελευσαμένου καὶ πειρᾶσθαι τῆς
[5, 8]	τῆς ὄψεως τοῦ θεοῦ γένοιτο,	θαρσεῖν	ἡ γυνὴ παρεκελεύετο: ἐπὶ γὰρ
[5, 10]	παίδων ἀπορίᾳ τὸν θεὸν ἱκετεύειν,	θαρσεῖν	παρεκελεύετο παρέξειν αὐτῇ παῖδας τὸν
[5, 6]	τὸ ὄναρ ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ	θάρσος	ἔλαβε καὶ προσέταξεν ἐν τοῖς
[5, 5]	ἔννοιαν τῆς βοηθείας τοῦ θεοῦ	θάρσος	ἐλάμβανον, ὥστε εἰς μέσους ὠσάμενοι
[5, 11]	αὐτῷ παρακεχωρηκότος διὰ τὸ γῆρας.	θάρσος	οὖν ἐπιγίνεται πολὺ τοῖς Ἑβραίοις
[5, 6]	γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα καὶ	θάρσος.	πεισθεὶς δὲ ᾔει Φρουρὰν τὸν
[5, 2]	Βενιαμίτας ὑφεῖναι χρησαμένους αὐτῇ καὶ	θᾶττον	ἀμέτρως” καὶ οἱ μὲν τούτοις
[5, 8]	ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν ἔτη.	θαυμάζειν	δὲ ἄξιον τῆς ἀρετῆς καὶ
[5, 8]	παρὰ πότον καὶ τοιαύτην συνουσίαν	θαυμάζουσα	τὰς πράξεις αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν,
[5, 2]	γύναιον θεασάμενοι καὶ τὴν εὐπρέπειαν	θαυμάσαντες,	ἐπεὶ παρὰ τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην
[5, 10]	παιδίον αὐτοῖς, ὃν Σαμουῆλον προσαγορεύουσι:	θεαίτητον	ἄν τις εἴποι. παρῆσαν οὖν
[5, 2]	ἄλλοις ἀνθρώποις παραπλησίας παράδοξον ἦσαν	θέαμα	καὶ δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται δὲ
[5, 1]	ὄντων, ἐνίων δὲ καὶ πρὸς	θέαν	τῶν ἔξω τὴν γνώμην περισπωμένων.
[5, 10]	καὶ τοῖς τέκνοις, ἡ Ἄννα	θεασαμένη	τοὺς τῆς ἑτέρας παῖδας τῇ
[5, 2]	ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς τὸ γύναιον	θεασάμενοι	καὶ τὴν εὐπρέπειαν θαυμάσαντες, ἐπεὶ
[5, 8]	μέτεισι τὸν Μάνωχον. ὁ δὲ	θεασάμενος	οὐδ' οὕτως ἐπαύετο τῆς ὑπονοίας
[5, 9]	δὲ Βόαζος μετ' ὀλίγον καὶ	θεασάμενος	τὴν κόρην ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον
[5, 1]	οὐκ ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ	θείαν	θρησκείαν τὴν διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες
[5, 2]	παροξυνθὲν δ' ἐπὶ τούτοις τὸ	θεῖον	ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν ὡς φείσαιντο
[5, 10]	ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ πρὸς τὸ	θεῖον	ἀσεβεῖς οὐδενὸς ἀπείχοντο παρανομήματος, καὶ
[5, 1]	μόνῃ φίλον αὐτοῖς διαμένειν τὸ	θεῖον:	αὐτῷ γὰρ καλῶς ἔχειν ἀπιέναι
[5, 3]	καὶ ἀπὸ τῆς περὶ τὸ	θεῖον	ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες γὰρ ἅπαξ τοῦ
[5, 1]	ἀποβάλῃ. τῆς δὲ ἀρᾶς τὸ	θεῖον	οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ' ἐν τοῖς
[5, 1]	ὡς εἰσὶν ἄρισται καὶ τοῦ	θείου	τοῦ παρασχόντος αὐτὰς ἄξιαι καὶ
[5, 9]	δεῦρ' ἥκει γύναιον, ὅπερ εἰ	θέλεις	τῶν ἀγρῶν κρατεῖν γαμεῖν σε
[5, 10]	ὑστερήσειν αὐτὸν ἐφ' οἷς ἂν	θελήσῃ	διακονίας. καὶ ὁ θεός ἐπεί,
[5, 5]	τοῦ θεοῦ πλέον δαμάσαι ἔτι	θέλοντος	αὐτῶν τὴν ὕβριν διὰ τὴν
[5, 2]	ὑποφευγόντων ἠρέμα καὶ ἐπὶ πολὺ	θελόντων	εἰς ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν
[5, 1]	ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰς ἔθετο, ὅπως	θεμελίους	μὲν τειχῶν βαλόμενος στερηθῇ τοῦ
[5, 8]	γὰρ συμφέροντι τῷ αὐτῶν τὸν	θεὸν	αὐτοῖς ὁραθῆναι. (Καὶ κύει τε
[5, 1]	τοὺς συστρατιώτας οὕτως καὶ τὸν	θεόν.	(Ἐκλήθη δὲ ὁ τόπος ἐν
[5, 2]	εἰς τὸ πᾶν ἄρα λήσεσθαι	θεὸν	ἔμελλον τάδε πεπονθώς, ἃ κατὰ
[5, 1]	λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸς τὸν	θεόν:	ἡμεῖς γὰρ εἶπεν οὐχ ὑπ'
[5, 8]	ἄλογον τἀνδρὸς λύπην σταλῆναι τὸν	θεὸν	ἱκέτευε πάλιν πέμψαι τὸν ἄγγελον,
[5, 10]	δ' ἐπὶ παίδων ἀπορίᾳ τὸν	θεὸν	ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο παρέξειν αὐτῇ
[5, 8]	αὐτῷ δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπαιδίᾳ	θεὸν	ἱκέτευεν ἐπὶ τὸ προάστειον συνεχῶς
[5, 2]	νηστεύσαντες κατὰ τὴν ὑστεραίαν τὸν	θεὸν	ἱκέτευον διὰ Φινεέσου τοῦ ἀρχιερέως
[5, 10]	εἰς τὴν σκηνὴν ᾤχετο τὸν	θεὸν	ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν αὐτῇ καὶ
[5, 10]	παρεκελεύετο παρέξειν αὐτῇ παῖδας τὸν	θεὸν	καταγγέλλων. (Παραγενομένη δ' εὔελπις πρὸς
[5, 4]	μὴ διὰ τιμῆς ἄγειν τὸν	θεὸν	μηδὲ τοῖς νόμοις ὑπακούειν ἔτι
[5, 5]	τε τοῦ μήτε σέβειν τὸν	θεὸν	μήθ' ὑπακούειν τοῖς νόμοις, πρὶν
[5, 1]	ἡμῖν ἐπενέγκοις αἰτίαν καὶ τὸν	θεὸν	ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη δὲν
[5, 5]	γὰρ αὐτοὺς καὶ συλλήψεσθαι τὸν	θεόν.	(Συνῄεσαν οὖν καὶ προσμιγέντων ὄμβρος
[5, 1]	ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ	θεόν	τε ἕνα γινώσκειν τὸν Ἑβραίοις
[5, 1]	ἐπὶ στόμα πεσὼν ἠρώτα τὸν	θεόν:	χρηματίσαντος δὲ ἀνίστασθαι τοῦ θεοῦ
[5, 1]	βωμὸν αἰτίᾳ κατασκευάσαι γένοιτο ὁ	θεὸς	ἀξιόχρεως, ὅθεν ἀμείνονα περὶ ἡμῶν
[5, 6]	τηλικούτων πραγμάτων ἀσθενέστερον. ὁ δὲ	θεὸς	αὐτὸς ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο
[5, 6]	σκηνὰς ἡμῶν ἀνατρέπουσαν, δέδια μὴ	θεὸς	Γεδεῶνι τὴν καθ' ἡμῶν νίκην
[5, 10]	ὡς καὶ τὸ πρὶν ἦγον,	θεὸς	δ' ἐστὶν ὁ καλῶν, σήμαινέ
[5, 5]	ἀξίωμα ὃ σοὶ δέδωκεν ὁ	θεός,	ἐγὼ δὲ οὐ παραιτοῦμαι” καὶ
[5, 10]	δὲ καλέσαι τοῦ ἀρχιερέως ὁ	θεὸς	εἰς τρὶς τοῦτο ποιεῖ. καὶ
[5, 1]	μὴ τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖς ὁ	θεὸς	ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν ποταμὸν μειώσας
[5, 2]	κατὰ τῶν πολεμίων. ὁ δὲ	θεὸς	ἐπαγγέλλεται ταῦτα διὰ Φινεέσου προφητεύσαντος.
[5, 10]	ἂν θελήσῃ διακονίας. καὶ ὁ	θεός	ἐπεί, φησί, παρατυγχάνεις, μάνθανε συμφορὰν
[5, 5]	αὐτοὺς ὑπὸ Χαναναίων. ὁ δὲ	θεὸς	ἐπένευσε σωτηρίαν αὐτοῖς καὶ στρατηγὸν
[5, 3]	κακῶν. ὀργίζεται τοίνυν αὐτοῖς ὁ	θεὸς	καὶ ἣν σὺν πόνοις μυρίοις
[5, 8]	τῇ Δαλάλῃ, ἐμοῦ, φησίν, ὁ	θεὸς	κήδεται καὶ κατὰ τὴν ἐκείνου
[5, 7]	παύσασθαι τῆς ὀργῆς: ὁ δὲ	θεὸς	μεταβαλόμενος εἰς τὸ ἡμερώτερον ἔμελλεν
[5, 10]	ποτε κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν ὁ	θεός:	ὁ δὲ νομίσας ὑπὸ τοῦ
[5, 1]	ὁπλῖται, ἔλεξε τάδε: ἐπεὶ ὁ	θεός,	πατὴρ καὶ δεσπότης τοῦ Ἑβραίων
[5, 8]	πρὸς τὰς ἱκετείας ἐπικλασθεὶς ὁ	θεὸς	πηγὴν κατά τινος πέτρας ἀνίησιν
[5, 1]	τὸν ποταμόν, οἷον αὐτὸν ὁ	θεὸς	προεῖπε ποιήσειν τοιοῦτον κατανοοῦντες. ἔστησαν
[5, 6]	γὰρ νυκτὸς ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ	θεὸς	προειρήκει, τοῦ δέους αὐτὸν ἀπαγαγεῖν
[5, 1]	οἵ τ' ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντες,	θεός	τε εἷς, ὃς τούς τε
[5, 10]	φράζει τὴν ἐσομένην συμφορὰν ὁ	θεὸς	τοῖς παισὶν αὐτοῦ τῷ τε
[5, 6]	νὺξ γὰρ ἦν καὶ ὁ	θεὸς	τοῦτο ἤθελεν. ἐκτείνοντο δὲ ὀλίγοι
[5, 6]	ὕδωρ τεταραγμένως, ἔφησέ τε ὁ	θεὸς	τούτους ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις.
[5, 6]	δὲ κατὰ τοὺς ὕπνους ὁ	θεὸς	τῷ Γεδεῶνι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν
[5, 4]	ἔτη. λαβὼν δ' οἶκτον ὁ	θεὸς	τῶν Ἰσραηλιτῶν> ἐφ' οἷς ἔπασχον
[5, 1]	παρῆσαν, τάς τε εὐεργεσίας τοῦ	θεοῦ	ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν αὐτούς, πολλαὶ δὲ
[5, 2]	Φινεέσης προφητεύει κατὰ τὴν τοῦ	θεοῦ	βούλησιν ἐπ' ἐξωλείᾳ τοῦ Χαναναίων
[5, 1]	αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ τὸ τοῦ	θεοῦ	βουλητὸν καὶ ᾧ τρόπῳ τιμώμενος
[5, 6]	τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ νικᾶν	θεοῦ	Γεδεῶνι βοηθήσοντος, τοῦτ' ἐποίησαν. ταραχὴ
[5, 8]	αὐτοῖς ἐκ τῆς ὄψεως τοῦ	θεοῦ	γένοιτο, θαρσεῖν ἡ γυνὴ παρεκελεύετο:
[5, 1]	θαρσαλέος πρὸς τὰς ὑποσχέσεις τοῦ	θεοῦ	γενόμενος ἐξώρμησεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,
[5, 1]	ἠξιοῦμεν ὑμᾶς πείρᾳ τῆς τοῦ	θεοῦ	γνώμης ἐντὸς γεγενημένους καὶ νόμων
[5, 1]	δι' ὑπερβολὴν τοῦ δέους. τοῦ	θεοῦ	δ' ἐξονειδίσαντος αὐτοῖς τὸν φόβον
[5, 1]	οὐκ ἔχων ἔξαρνος εἶναι τοῦ	θεοῦ	δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει τε
[5, 10]	γενησόμενον καθιερώσειν ἐπὶ διακονίᾳ τοῦ	θεοῦ	δίαιταν οὐχ ὁμοίαν τοῖς ἰδιώταις
[5, 1]	εἰδέναι σημείοις τοῖς ἐκ τοῦ	θεοῦ	διδαχθεῖσαν. οἱ δὲ καὶ τῶν
[5, 6]	τε τὴν νίκην παρέντες τοῦ	θεοῦ	δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡς πολὺς
[5, 1]	τὸν ποταμὸν καὶ τῆς τοῦ	θεοῦ	δυνάμεως ἔξω γεγονέναι πανταχοῦ δ'
[5, 9]	διηγησάμην ἐπιδεῖξαι βουλόμενος τὴν τοῦ	θεοῦ	δύναμιν, ὅτι τούτῳ παράγειν ἐφικτόν
[5, 2]	καὶ πρὸς τὰ παρὰ τοῦ	θεοῦ	δυσθύμως εἶχον καὶ πρὸς τὸ
[5, 10]	ἐνταῦθα γὰρ ἡ σκηνὴ τοῦ	θεοῦ	ἐπεπήγει καθὼς προειρήκαμεν, καὶ πάλιν
[5, 8]	ᾤχετο κατὰ βούλησιν ἐλθὼν τοῦ	θεοῦ.	(Ἡ δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ τὰ
[5, 5]	τὴν ἔννοιαν τῆς βοηθείας τοῦ	θεοῦ	θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε εἰς μέσους
[5, 7]	κακῶν εἰς ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ	θεοῦ	καὶ θυσίας ἐπέφερον παρακαλοῦντες αὐτὸν
[5, 1]	θεόν: χρηματίσαντος δὲ ἀνίστασθαι τοῦ	θεοῦ	καὶ καθαίρειν τὸν στρατὸν μιάσματος
[5, 4]	ἐκ προστάγματος αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ	θεοῦ.	καὶ ὁ μὲν πρὸς τὴν
[5, 1]	κλῆρον, ὃν κατὰ χάριν τοῦ	θεοῦ	καὶ τῆς ἐκείνου περὶ ἡμᾶς
[5, 7]	εἰς ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν τοῦ	θεοῦ	καὶ τῶν νόμων ὑπεφέρετο, καὶ
[5, 8]	τὸ μὴ ὁμόφυλον εἶναι, τοῦ	θεοῦ	κατὰ τὸ Ἑβραίων σύμφορον ἐπινοοῦντος
[5, 7]	τε ἰδίας εἰπὼν γῆς, ἣν	θεοῦ	κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια ἔτη νέμονται,
[5, 1]	πονήσαντες εἰς ἃ νῦν εὐνοίᾳ	θεοῦ	κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως ἐκρίνατε αὐτῶν
[5, 11]	τὸν ἀρχιερέα τὴν κιβωτὸν τοῦ	θεοῦ	κελεύοντες κομίζειν, ἵνα παρούσης αὐτῆς
[5, 6]	ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ	θεοῦ	κελεύσαντος: τὴν δὲ νίκην οὐχ
[5, 5]	Ἑβραίων γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ	θεοῦ	λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν καὶ μὴ
[5, 8]	τῇ γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται τοῦ	θεοῦ	νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ
[5, 8]	παραγίνεται πάλιν κατὰ χάριν τοῦ	θεοῦ	ὁ ἄγγελος ὄντων ἐν τῷ
[5, 1]	ἐμμενόντων μὲν τούτοις καὶ τοῦ	θεοῦ	παρέξοντος εὔνουν εἶναι καὶ σύμμαχον
[5, 5]	δυστυχίας ὄντες ἀγαθοὶ καὶ τοῦ	θεοῦ	πλέον δαμάσαι ἔτι θέλοντος αὐτῶν
[5, 1]	προελθοῦσι, φυλάττειν τε τὴν τοῦ	θεοῦ	προαίρεσιν οὕτως ἔχουσαν πρὸς αὐτοὺς
[5, 5]	πολεμίους: ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτους τοῦ	θεοῦ	προειρηκότος καὶ νίκην ἀποσημήναντος. Βαράκου
[5, 8]	εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ παιδὸς γονὴν κατὰ	θεοῦ	πρόνοιαν καλοῦ τε καὶ ῥώμην
[5, 1]	μάχαις τὸν στρατὸν οὕτως τοῦ	θεοῦ	προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας παραδόξως ἑώρων τοὺς
[5, 8]	ἐπὶ τούτῳ φρονῶν οὐ κατὰ	θεοῦ	συνεργίαν ἔλεγε τοῦτο συμβῆναι, τὴν
[5, 1]	καλεῖται. ἔνθα καὶ τὴν τοῦ	θεοῦ	συνεργίαν ἔμαθεν ἐπισημήναντος αὐτοῦ βρονταῖς
[5, 6]	καὶ τρέπονται πρὸς ἱκετείαν τοῦ	θεοῦ	σώζειν αὐτοὺς παρακαλοῦντες. (Καὶ Γεδεὼν
[5, 1]	ἐκείνην τὴν ἡμέραν αὐτοῖς τοῦ	θεοῦ	ταύτην παρέξοντος αὐτομάτως καὶ δίχα
[5, 8]	τρέφω παρεγγυήσαντος μὴ ἀποκείρειν τοῦ	θεοῦ:	τὴν γὰρ ἰσχὺν εἶναί μοι
[5, 10]	ὅσον οὐδέπω προσδοκῶν ἥξειν ἐκ	θεοῦ	τιμωρίαν αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς πραττομένοις,
[5, 11]	ὡς ἂν προεγνωκὼς παρὰ τοῦ	θεοῦ	τὸ συμβησόμενον καὶ προαπηγγελκώς: συνέχει
[5, 8]	ἄλλο μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ	θεοῦ	τοῦτο προστάσσοντος, πρὸς ὕδωρ δὲ
[5, 6]	Γεδεῶνος κατὰ τὰς ὑποθήκας τοῦ	θεοῦ	τριακόσιοι ἄνδρες εὑρέθησαν ταῖς χερσὶ
[5, 10]	αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω. καὶ τοῦ	θεοῦ	φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας ἠξίου λαλεῖν
[5, 1]	ἐστι συνθήκαις: μαθόντες γὰρ ἐκ	θεοῦ	χάριτος καὶ δωρεᾶς τὴν Χαναναίων
[5, 2]	οἱ δὲ τῶν καθ' ἑαυτοὺς	θεοῦ	ψήφῳ γεγονότων καὶ κατ' ἀδικίαν
[5, 1]	βωμὸν ὃς ἡμῖν πάτριος ξενικοὺς	θεοὺς	ἐπιφέρειν τοῖς Χαναναίων κακοῖς προσκεχωρηκότας.
[5, 9]	καλάμης συλλογὴν σὺν ταῖς Βοάζου	θεραπαινίσιν.	(Ἐλθών τε μετ' οὐ πολλὰς
[5, 1]	ὄχλος ἑάλω καὶ γυναικῶν καὶ	θεραπείας	καὶ τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς ἄπειρόν
[5, 10]	οἰκίαν: Ἠλὶς γὰρ τῆς ἐμῆς	θεραπείας	μᾶλλον τοὺς υἱοὺς καὶ παρὰ
[5, 4]	γίνεται τῷ Ἐγλῶνι δωρεαῖς αὐτὸν	θεραπεύων	καὶ ὑπερχόμενος, ὡς διὰ τοῦτο
[5, 6]	δὲ ᾔει Φρουρὰν τὸν ἑαυτοῦ	θεράποντα	παραλαβών, καὶ πλησιάσας σκηνῇ τινι
[5, 4]	προσκλίνας τὴν θύραν. οἵ τε	θεράποντες	ἠρέμουν εἰς ὕπνον τετράφθαι νομίζοντες
[5, 4]	βασιλέως καὶ τοὺς ἐπεισιόντας τῶν	θεραπόντων	ἀπιέναι κελεύσαντος διὰ τὸ πρὸς
[5, 2]	καὶ τῆς ἡμέρας τριβὴν ἐποιοῦντο.	θεράπων	δ' αὐτοῖς εἷς εἵπετο καὶ
[5, 2]	ἐληλύθεσαν ἤδη τριάκοντα, συνεβούλευεν ὁ	θεράπων	καταχθῆναί που, μὴ καί τι
[5, 9]	καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν οὐκ ἠξίωσεν,	θερίζειν	δὲ πᾶν ὅ τι καὶ
[5, 9]	καὶ ποτόν, ὁπότε σιτίζοι τοὺς	θερίζοντας.	Ῥούθη δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα παρ'
[5, 4]	ἔν τινι δωματίῳ δεξιῶς πρὸς	θέρος	ἔχοντι, πρὸς ὁμιλίαν ἐτράποντο. μόνοι
[5, 8]	ἔγνω σὺν αὐτῇ Παλαιστίνους μετέρχεσθαι.	θέρους	δ' ὄντος καὶ πρὸς ἄμητον
[5, 4]	πρὸς αὐτόν. ὥρα δ' ἦν	θέρους	καὶ τῆς ἡμέρας ἤδη μεσούσης
[5, 6]	οἱ γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ ὥραν	θέρους	στρατεύοντες τὸν χειμῶνα γεωργεῖν τοῖς
[5, 2]	ἦν μαθεῖν τί καὶ τῷ	θεῷ	δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα,
[5, 1]	συγγενῶν, χαριστηρίους ὑπὲρ τούτων τῷ	θεῷ	θυσίας ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσας μετὰ
[5, 1]	ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς ἤδη τῷ	θεῷ	καθιερωμένων. καὶ ταῦτα μὲν Ἰησοῦς
[5, 1]	χρείας ἀφελόμενος δοῦναι φέρων τῷ	θεῷ	καὶ μὴ δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ
[5, 1]	ῥεύματος ἔθυεν ἐπ' αὐτοῦ τῷ	θεῷ,	καὶ τὴν φάσκα ἑώρταζον ἐν
[5, 7]	παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε	θεῷ	κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας
[5, 7]	ὡρμηκότες: ἠπείλει τε σὺν τῷ	θεῷ	λήψεσθαι δίκην παρ' αὐτῶν, ἂν
[5, 2]	γνώμῃ καὶ κρίσει, τῷ δὲ	θεῷ	μηδὲν ἐναντίον ποιήσειν εἰ φυλὴν
[5, 1]	βοηθήσομεν καὶ πρὸ αὐτῶν τῷ	θεῷ,	μηδὲν ὑμᾶς Χαναναίων διαφέρειν ὑπολαμβάνοντες
[5, 8]	οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ	θεῷ	πάντα προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε μηδὲν
[5, 10]	παρεδίδου τῷ Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα τῷ	θεῷ	προφήτην γενησόμενον: κόμη τε οὖν
[5, 7]	θυγατέρα: καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν τῷ	θεῷ.	τῇ δὲ τὸ συμβησόμενον οὐκ
[5, 1]	ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων τῷ	θεῷ	τηρεῖν ἐκ τῆς πρῶτον ἁλισκομένης
[5, 6]	φήσαντος εὐδαίμονα καὶ φίλον τῷ	θεῷ,	ὑποτυχών τοῦτο γοῦν, ἔφη, τεκμήριον
[5, 1]	δι' ἀσθένειαν συνέφερον. ἠμέλουν δὲ	θεωμένων	οἱ ἐντυγχάνοντες κατὰ ἱστορίαν ξένοις
[5, 1]	ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ	θεῶν,	οὐκ ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ
[5, 7]	πάντας ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ	Θήβας	καὶ τὴν μὲν πόλιν ἐξ
[5, 8]	ἐνδοτέρω τῆς ὁδοῦ ῥίπτει τὸ	θηρίον.	(Πάλιν τε ἀπιὼν πρὸς τὴν
[5, 1]	Ἰησοῦς τοῖς ἱερεῦσιν εἰς τοὺς	θησαυροὺς	παραδίδωσι καταθέσθαι. καὶ Ἱεριχοῦς μὲν
[5, 7]	καὶ πάντας ὑπὲρ γῆς ἀπολιπὼν	θνήσκει	γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν Φαραθῷ
[5, 11]	τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν τὴν ἀρχήν.	(Θνήσκει	δὲ κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[5, 1]	πόλει Θαμνᾶ τῆς Ἐφραίμου φυλῆς.	θνήσκει	δὲ ὑπ' αὐτὸν τὸν καιρὸν
[5, 2]	συμβαλόντων οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι καὶ	θνήσκουσι	τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι καὶ μύριοι,
[5, 6]	δ' ἂν ἐσπευσμένως καὶ μετὰ	θορύβου	πίνοντες τύχοιεν τούτους δειλοὺς νομίζειν
[5, 1]	παύονται τοῦ πονεῖν. τοῦ δὲ	θορύβου	σταλέντος ἡ Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺς
[5, 7]	μάχην αὐτῷ συμβαλών” Γυάλης δὲ	θορυβούμενος	συνάπτει τοῖς Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι
[5, 1]	τοῖς πολεμίοις. τῶν δὲ μετὰ	θράσους	αὐτοῖς διὰ τὴν προτέραν νίκην
[5, 7]	πλησίον ὁρμῶντα τῶν πυλῶν γυνὴ	θραύσματι	μύλης βαλοῦσα κατὰ τῆς κεφαλῆς
[5, 10]	τρόπῳ, γυναῖκάς τε τὰς ἐπὶ	θρησκείᾳ	παραγινομένας ὕβριζον φθοραῖς ταῖς μὲν
[5, 1]	καὶ ὕποπτοι γεγόνασιν, οὐ κατὰ	θρησκείαν	ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ ὅπως εἴη
[5, 1]	ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ θείαν	θρησκείαν	τὴν διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες ἐν
[5, 1]	εἰς τὸν βίον: οὗ τῆς	θρησκείας	ἐπιμελεῖσθε καὶ πολιτείας, ἣν αὐτὸς
[5, 11]	ἑτέρας τῶν πυλῶν ἐφ' ὑψηλοῦ	θρόνου,	ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ νομίσας νεώτερόν
[5, 4]	Ἰούδην ὁμιλεῖν. καθῆστο δ' ἐπὶ	θρόνου	καὶ δέος εἰσῄει τὸν Ἰούδην,
[5, 4]	τοῦ ὀνείρατος ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ	θρόνου,	πλήξας δ' αὐτὸν Ἰούδης εἰς
[5, 11]	προσπεσεῖν περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ τοῦ	θρόνου	τελευτᾷ, ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα βιώσας
[5, 7]	περὶ τὴν ὑπάντησιν σπουδῆς τὴν	θυγατέρα:	καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν τῷ θεῷ.
[5, 2]	γὰρ ἀπέλυον οἱ γονεῖς τὴν	θυγατέρα	καὶ τῆς ἡμέρας τριβὴν ἐποιοῦντο.
[5, 2]	ὅρκων ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι	θυγατέρα	πρὸ τοῦ πολέμου, οἱ μὲν
[5, 2]	ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ δώσειν πρὸς γάμον	θυγατέρα	στρατεύσειν τε ἐπ' αὐτούς, μᾶλλον
[5, 7]	μὲν ἄρρενες αἱ λοιπαὶ δὲ	θυγατέρες,	οὓς καὶ πάντας ζῶντας κατέλιπε
[5, 10]	υἱεῖς τε γίνονται καὶ τρεῖς	θυγατέρες.	(Σαμουῆλος δὲ πεπληρωκὼς ἔτος ἤδη
[5, 2]	πανήγυριν αἱ γυναῖκες καὶ αἱ	θυγατέρες.	τούτων κατὰ ἁρπαγὴν ἐφείσθω γαμεῖν
[5, 2]	αὐτοὺς αἰτίους φυλακῆς ἀμελήσαντας τῶν	θυγατέρων,	ὅτι δὲ δεῖ τῆς ὀργῆς
[5, 7]	κατωρθωμένοις αὐτῷ: ὑπήντησε γὰρ ἡ	θυγάτηρ	αὐτῷ, μονογενὴς δ' ἦν, ἔτι
[5, 2]	ξένους περιιδεῖν ὑβρισθέντας τῆς ἑαυτοῦ	θυγατρὸς	αὐτοῖς παρεχώρει, πληρώσειν τε τὴν
[5, 4]	ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι προσκλίνας τὴν	θύραν.	οἵ τε θεράποντες ἠρέμουν εἰς
[5, 2]	τῆς ὀλιγότητος ἧκον ἐπὶ τὰς	θύρας.	τοῦ δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντος ἀπαλλάττεσθαι
[5, 1]	καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ τῶν	θυρῶν	ἀνατείνασαν φοινικίδας, ὅπως εἰδὼς τὴν
[5, 10]	τοῦ Ἀλκάνου εἰς Σιλὼ πόλιν	θῦσαι,	ἐνταῦθα γὰρ ἡ σκηνὴ τοῦ
[5, 1]	τὸ Λευιτικὸν καὶ τοὺς ἱερέας.	θύσαντες	δὲ καὶ ἀρὰς ποιησάμενοι καὶ
[5, 8]	ξένιον αὐτῷ τι κομίσῃ, καὶ	θύσαντος	ἔριφον τοῦ Μανώχου καὶ τοῦτον
[5, 7]	προειρημένον χρόνον μετὰ τοῦτον διελθόντα	θύσας	τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον
[5, 1]	καὶ τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν ταῖς	θυσίαις	σκεύη κομίζοντες, εἵποντο δὲ τοῖς
[5, 7]	οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην	θυσίαν	ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας τῷ λογισμῷ
[5, 7]	ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ θεοῦ καὶ	θυσίας	ἐπέφερον παρακαλοῦντες αὐτὸν μετριάσαντα καὶ
[5, 1]	χαριστηρίους ὑπὲρ τούτων τῷ θεῷ	θυσίας	ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσας μετὰ ταῦτα
[5, 1]	σκηνῆς βωμὸν χάλκεον, ᾧ τὰς	θυσίας	ποιήσειν: τὸν μέντοι γε νῦν
[5, 7]	αὐτὸς δ' εὐξάμενος νίκην καὶ	θυσιάσειν	ὑποσχόμενος, ἂν σῶος εἰς τὰ
[5, 10]	οὖν ὑπὲρ τῆς τοῦ παιδὸς	θύσοντες	γενέσεως δεκάτας τ' ἔφερον. ἀναμνησθεῖσα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/04/2010