>

Livre, Chap.
[5, 6]	ὅπως ἔχωσι πεπονηκότων αὐτῶν εἰς	ἃ	βλάπτωσι. λιμὸς δ' ἦν καὶ
[5, 10]	ἐφέροντο τῶν γερῶν κατὰ τιμήν,	ἃ	δ' ἐλάμβανον αὐτοῖς ἁρπαγῆς τρόπῳ,
[5, 2]	λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον τάδε πεπονθώς,	ἃ	κατὰ δυοῖν καὶ ἑβδομήκοντα βασιλέων
[5, 1]	ἡμᾶς ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντες εἰς	ἃ	νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ'
[5, 1]	αὐτοῖς ποιεῖ, σημεῖά τε δοὺς	ἃ	πρὸς τοὺς ἐν ταῖς ἐνέδραις
[5, 1]	καὶ τῆς τῶν τειχῶν ἰσχύος,	ἃ	τῇ φυσικῇ τῶν πόλεων πλεονεξίᾳ
[5, 3]	ὑπέμενον ἕως ἐτῶν ὀκτώ, μεθ'	ἃ	τῶν κακῶν οὕτως ἠλευθερώθησαν. (Τῆς
[5, 8]	ἡμέτερον λόγον” κἀκείνοις μὲν δίδωσιν	ἃ	ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς
[5, 1]	γῆς ἕβδομον οὖσαν μέρος, ὑπεμίμνησκεν	ἃ	ὑπέσχοντο Μωυσεῖ, καὶ παρεκάλει χαριζομένους
[5, 11]	Ἠλὶς Ἰθαμάρου τῆς ἑτέρου τῶν	Ἀαρῶνος	υἱῶν οἰκίας: ἡ γὰρ Ἐλεαζάρου
[5, 7]	Ζαβούλης ἔπραξέ τι σπουδῆς ἄξιον.	(Ἀβδὼν	δὲ Ἤλωνος παῖς φυλῆς μὲν
[5, 1]	ἑπομένων ὁπλίταις πεντακισμυρίοις ἀπὸ τῆς	Ἀβέλης	ἐπὶ τὸν Ἰόρδανον ἐξῄει σταδίους
[5, 11]	παιδὶ αὐτοῦ παραδίδωσι, μεθ' ὃν	Ἀβιεζέρης	υἱὸς ὢν αὐτοῦ τὴν τιμὴν
[5, 7]	ἀγαθῶν ἐκ Γεδεῶνος πεπειραμένοι περιορῶσιν	Ἀβιμέλεχον	ἐπὶ τῶν ὅλων ὄντα πραγμάτων
[5, 7]	δεδιὼς ἐπ' ἔτη τρία τὸν	Ἀβιμέλεχον.	(Μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς
[5, 7]	φανερῶς ἀπετόλμων ἤδη βλασφημεῖν τὸν	Ἀβιμέλεχον,	οἵ τε ἄρχοντες ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι
[5, 7]	Γεδεῶνος υἱοῖς πεφονευμένοις, ἐξελαύνουσι τὸν	Ἀβιμέλεχον	τῆς πόλεως καὶ τῆς φυλῆς:
[5, 7]	σώζεται γὰρ οὗτος διαφυγεῖν εὐτυχήσας.	Ἀβιμέλεχος	δὲ εἰς τυραννίδα τὰ πράγματα
[5, 7]	πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου στρατιώτας ἀγωνίσαιτο.	Ἀβιμέλεχος	δὲ πυθόμενος ἐξελευσομένους αὖθις κατὰ
[5, 7]	ἀνδρὸς εὐεργέτου συνθεῖσι κακὸν τηλικοῦτον.	(Ἀβιμέλεχος	δὲ τοῖς Σικιμιτῶν κακοῖς καταπλήξας
[5, 7]	προιόντες μή τι δράσῃ κακὸν	Ἀβιμέλεχος	εἰς αὐτούς. ἐπιδημήσαντος δὲ πρὸς
[5, 9]	λιμῷ τῆς χώρας κακοπαθούσης αὐτῶν	Ἀβιμέλεχος	ἐκ Βηθλέμων, ἔστι δὲ ἡ
[5, 7]	τὸν δῆμον. ὅ τε οὖν	Ἀβιμέλεχος	ἐκάθισεν ἐνεδρεύων καὶ ὁ Γυάλης
[5, 9]	δὲ δέκα ἐτῶν ὅ τε	Ἀβιμέλεχος	καὶ μετ' αὐτὸν οἱ παῖδες
[5, 7]	ἔφθη τε τὴν διάνοιαν αὐτῶν	Ἀβιμέλεχος	μαθὼν ἐλθεῖν ἐπ' αὐτοὺς μετὰ
[5, 7]	τῆς κεφαλῆς τυγχάνει, πεσὼν δὲ	Ἀβιμέλεχος	τὸν ὑπασπιστὴν παρεκάλει κτείνειν αὐτόν,
[5, 7]	δ' εἷς ἐκ παλλακῆς Δρούμας	Ἀβιμέλεχος	τοὔνομα, ὃς μετὰ τὴν τοῦ
[5, 7]	Γυάλης δὲ θορυβούμενος συνάπτει τοῖς	Ἀβιμελέχου	καὶ πίπτουσι μέν τινες τῶν
[5, 9]	τὸν συγγενῆ, καὶ παραγενομένου φησίν:	Ἀβιμελέχου	καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ κλήρων
[5, 7]	τῶν Σικιμιτῶν ἄρχων ξένος ὢν	Ἀβιμελέχου	ὅσα παροξύνειεν Γυάλης τὸν δῆμον
[5, 7]	κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς πρὸς τοὺς	Ἀβιμελέχου	στρατιώτας ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος δὲ πυθόμενος
[5, 9]	πενθερᾶς εἰς τὴν Βηθλεέμων Βοώζης	Ἀβιμελέχου	συγγενὴς ὢν δέχεται ξενίᾳ. καὶ
[5, 7]	περὶ τὴν πόλιν πολλοὺς τῶν	Ἀβιμελέχου	συλλαμβάνοντες ἀνῄρουν. (Ζάβουλος δέ τις
[5, 7]	Ζάβουλος, οὐ σὺ μέντοι, φησίν,	Ἀβιμελέχῳ	κακίαν ἐπεκάλεις; τί οὖν οὐκ
[5, 7]	συμφορὰ συνέπεσε. τὸ μέντοι σὺν	Ἀβιμελέχῳ	στράτευμα πεσόντος αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν
[5, 5]	Μωαβίταις ἀναπνεῦσαι δουλείας πρὸς ὀλίγον	Ἀβίτω	τοῦ Χαναναίων βασιλέως δουλοῦνται. οὗτος
[5, 1]	ἡμᾶς νομίσητε καὶ οὐχὶ Ἑβραίους.	Ἁβράμου	γὰρ ἅπαντές ἐσμεν οἵ τ'
[5, 1]	εἶναι δίκαιοι πάντες ὅσοι τοῦ	Ἁβράμου	γένους ὄντες νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι
[5, 6]	ἐδόκει κριθίνην ὑπ' εὐτελείας ἀνθρώποις	ἄβρωτον	διὰ τοῦ στρατοπέδου κυλιομένην τὴν
[5, 2]	πείρας τοὺς δόξαντας ἀδικεῖν στρατιὰν	ἀγαγεῖν:	καλῶς οὖν ἔχει τῷ νόμῳ
[5, 1]	εὐθὺς πέμψας πρὸς αὐτοὺς ἐκέλευσεν	ἀγαγεῖν	συλλαβόντας, ἵνα βασανίσας μάθῃ, τί
[5, 8]	κόπου, τοῖς κίοσιν αὐτὸν ἐγγὺς	ἀγαγεῖν.	ὡς δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς
[5, 8]	δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡς ἂν	ἀγάγοι	τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος μέτεισι τὸν
[5, 6]	δ' ἀκούσαντα τὸ ὄναρ ἐλπὶς	ἀγαθὴ	καὶ θάρσος ἔλαβε καὶ προσέταξεν
[5, 7]	βασιλείαν τὰ δένδρα, πυρεῖα δὲ	ἀγαθὴ	παρασχεῖν τῶν ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται
[5, 3]	μιᾶς προελθόντες καὶ κατασκεψάμενοι γῆν	ἀγαθὴν	καὶ πάμφορον σημαίνουσι τοῖς αὑτῶν:
[5, 1]	μέτρον γῆς καὶ τῆς ἧσσον	ἀγαθῆς.	ἡ γὰρ φύσις τῆς Χαναναίων
[5, 5]	φρονεῖν ὑπὸ τῆς δυστυχίας ὄντες	ἀγαθοὶ	καὶ τοῦ θεοῦ πλέον δαμάσαι
[5, 1]	ἀλλ' ἀεὶ πάντως ἕξομεν, ὄντες	ἀγαθοὶ	μεμνῆσθαι τῶν φίλων καὶ παρὰ
[5, 1]	γέγονε δὲ πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν	ἀγαθοῖς	ἐκ τῶν σὺν ἡμῖν πόνων
[5, 7]	τε ἄλλα εὐδαίμων καὶ παῖδας	ἀγαθοὺς	πεποιημένος τριάκοντα μὲν τὸν ἀριθμὸν
[5, 1]	τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῖν	ἀγαθῶν	δι' ἡμᾶς ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντες
[5, 7]	φησί, λέγω, ὅτι δὲ πολλῶν	ἀγαθῶν	ἐκ Γεδεῶνος πεπειραμένοι περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον
[5, 1]	ἀπολωλότων, καίτοι γε πάντων ἀνδρῶν	ἀγαθῶν	καὶ σπουδῆς ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ
[5, 9]	ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος αὐτῇ πεῖραν	ἀγαθῶν	καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν οὐκ ἠξίωσεν,
[5, 9]	αὐτῆς γαμηθεῖσαι καὶ τῶν ἄλλων	ἀγαθῶν	κτῆσιν, ὅτε τὰ πρὸς αὐτὴν
[5, 5]	στρατηγήσειν μὴ κἀκείνης αὐτῷ συστρατηγούσης	ἀγανακτήσασα,	σὺ μέν, εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖς
[5, 10]	τὴν δ' ἑτέραν ἄτεκνον οὖσαν	ἀγαπῶν	διετέλει. ἀφικομένου δὲ μετὰ τῶν
[5, 8]	καὶ τὰ κρέα χωρὶς τῶν	ἀγγείων.	καὶ ποιησάντων ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ
[5, 1]	ἄνδρας ἓξ καὶ τριάκοντα. τοῦτ'	ἀγγελθὲν	τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην τε μεγάλην
[5, 8]	θεὸν ἱκέτευε πάλιν πέμψαι τὸν	ἄγγελον,	ὡς ἂν καὶ τῷ ἀνδρὶ
[5, 11]	κιβωτοῦ, Βενιαμίτης γάρ τις αὐτοῖς	ἄγγελος	ἀφικνεῖται νεανίας παρατετευχὼς τῷ γεγονότι,
[5, 8]	τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο καὶ ὁ	ἄγγελος	διὰ τοῦ καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματος
[5, 8]	κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ ὁ	ἄγγελος	ὄντων ἐν τῷ προαστείῳ καὶ
[5, 8]	τἀνδρὶ παραγενομένῳ τὰ παρὰ τοῦ	ἀγγέλου	ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου τὸ
[5, 7]	παροξύνειεν Γυάλης τὸν δῆμον πέμπων	ἀγγέλους	ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ παρῄνει λοχᾶν
[5, 9]	δεσπότην συγχωρεῖν, τότε μὲν ἡσυχίαν	ἄγει,	ὄρθριος δὲ πρὶν ἢ τοὺς
[5, 2]	γῆν καὶ λείαν ὅσην ἂν	ἄγειν	δυνηθῆτε” οἱ δὲ τῶν καθ'
[5, 8]	ἐκκόψαντες αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς δεδεμένον	ἄγειν	παρέδοσαν. (Προιόντος δὲ τοῦ χρόνου
[5, 6]	ἐν ἀκμῇ τοῦ καύματος ὄντος	ἄγειν	τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὸν ποταμὸν
[5, 4]	καὶ τῷ μὴ διὰ τιμῆς	ἄγειν	τὸν θεὸν μηδὲ τοῖς νόμοις
[5, 1]	ἄλλης ἀποσκευῆς ἄπειρόν τι πλῆθος,	ἀγέλας	τε βοσκημάτων ἔλαβον οἱ Ἑβραῖοι
[5, 8]	ἐπιχωρίων παρακαλεῖ τε τοὺς γονεῖς	ἄγεσθαι	πρὸς γάμον αὐτῷ τὴν κόρην.
[5, 2]	ὢν καὶ ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν	ἄγεται	γύναιον ἀπὸ Βηθλέμων, τῆς δὲ
[5, 8]	κιόνων στεγόντων αὐτοῦ τὸν ὄροφον,	ἄγεται	μεταπεμψαμένων ὁ Σαμψὼν εἰς τὸ
[5, 9]	αὐτῷ κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων	ἄγεται	τοῖς υἱοῖς γυναῖκας Μωαβίτιδας Χελλιῶνι
[5, 1]	αὐτῶν ἡ Ῥαάβη, λίνου γὰρ	ἀγκαλίδας	ἐπὶ τοῦ τείχους ἔψυχε, τοὺς
[5, 1]	καταδίκῳ πρεπούσης τυγχάνει. (Ἰησοῦς δὲ	ἁγνίσας	τὸν στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν
[5, 1]	εὐθὺς οἱ κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν	ἀγνοήσαντες	τῶν παρὰ τοῖς Χαναναίοις: ἐλθόντες
[5, 11]	αὐτῆς παρατασσόμενοι κρατῶσι τῶν πολεμίων	ἀγνοοῦντες,	ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενος
[5, 5]	ὕβριν διὰ τὴν περὶ αὐτὸν	ἀγνωμοσύνην,	ἵνα μεταθέμενοι τοῦ λοιποῦ σωφρονῶσιν
[5, 1]	ἔλεγεν, ὡς ξένοι τινὲς εἶεν	ἀγνῶτες	ὀλίγῳ πρότερον ἢ δῦναι τὸν
[5, 8]	Θάμνα πόλιν τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεως	ἀγομένης	ἐρᾷ παρθένου τῶν ἐπιχωρίων παρακαλεῖ
[5, 7]	εἰς τὴν πόλιν τοὺς ἄλλους	ἀγόμενος.	καὶ Ζάβουλος πολιτεύεται Γυάλην ἐκβληθῆναι
[5, 2]	ἐπὶ ξενίαν τῶν κατὰ τὴν	ἀγορὰν	αὐτὸν παρακαλοῦντος πρεσβύτης ἐξ ἀγροῦ
[5, 2]	τινες τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ τῆς	ἀγορᾶς	τὸ γύναιον θεασάμενοι καὶ τὴν
[5, 2]	νενομισμένων, ἦσαν δὲ ἐν τοῖς	ἀγροῖς	ἡδονῇ τοῦ κερδαίνειν προσδεδεμένοι. καὶ
[5, 1]	φανήσεσθαι, δωρεῖται δ' αὐτὴν εὐθὺς	ἀγροῖς	καὶ διὰ τιμῆς εἶχε τῆς
[5, 9]	θεασάμενος τὴν κόρην ἀνέκρινε τὸν	ἀγροκόμον	περὶ τῆς παιδός. ὁ δὲ
[5, 9]	καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξας τῷ	ἀγροκόμῳ	μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν
[5, 2]	ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντος πρεσβύτης ἐξ	ἀγροῦ	κατιὼν τῆς μὲν Ἐφράμιος φυλῆς
[5, 9]	γύναιον, ὅπερ εἰ θέλεις τῶν	ἀγρῶν	κρατεῖν γαμεῖν σε δεῖ κατὰ
[5, 1]	καὶ τέκνοις κατέλαβον, διὰ τῶν	ἀγρῶν	σκεδασθέντες καὶ ἀμύνειν αὐτοῖς ὑπὸ
[5, 8]	καὶ γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος αὐτὸν	ἄγχει	ταῖς χερσὶ καὶ εἰς τὸ
[5, 9]	δὲ συγχωρούντων τῶν νόμων κατὰ	ἀγχιστείαν,	οὐκοῦν, φησὶν ὁ Βόαζος, οὐκ
[5, 7]	Γυάλης σὺν αὐτοῖς τὸ οἰκεῖον	ἄγων	ὁπλιτικόν. ὅ τε οὖν καρπὸς
[5, 2]	γύναιον δὲ παρὰ τῶν γονέων	ἄγων	πρὸς αὐτὸν ἀπιέναι, τὴν δ'
[5, 6]	ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα πρὸς τοὺς	ἀγῶνας	ἕτοιμον ἦν τὸ στρατόπεδον μυρίων
[5, 7]	μαλακῶς πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου στρατιώτας	ἀγωνίσαιτο.	Ἀβιμέλεχος δὲ πυθόμενος ἐξελευσομένους αὖθις
[5, 1]	δ' αὐτοὺς ὁ λαὸς οὐκ	ἀδακρυτὶ	καὶ μόλις ἀλλήλων ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα
[5, 2]	προσδεδεμένοι. καὶ διὰ τὴν πολλὴν	ἄδειαν	στάσις αὐτοὺς πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ
[5, 7]	διὰ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν	ἄδειαν	τῶν πραγμάτων λαμπρὸν μηδ' αὐτὸς
[5, 1]	γὰρ τὸ πρῶτον ἅπασαν ἐπ'	ἀδείας	αὐτῶν τὴν πόλιν κατενόησαν, τῶν
[5, 1]	ἐνεπίμπρα, τήν τε χώραν ἐπ'	ἀδείας	διεπορεύετο μηδενὸς τολμῶντος εἰς μάχην
[5, 3]	τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες ἐπ'	ἀδείας	τὸ λοιπὸν οἰκεῖν τὰς πόλεις
[5, 7]	πλήθους παντὸς ἐκεῖ συνειλεγμένου ὁ	ἀδελφὸς	αὐτοῦ Ἰωθάμης, ὃν καὶ διαφυγεῖν
[5, 7]	ὄντα πραγμάτων σὺν αὐτῷ τοὺς	ἀδελφοὺς	ἀποκτείναντες, ὃν πυρὸς οὐδὲν διοίσειν.
[5, 7]	τοιαύτην ὑπὲρ τῆς εἰς τοὺς	ἀδελφοὺς	παρανομίας ποινὴν ἐξέτισε καὶ τῶν
[5, 7]	οἶκον καὶ κτείνει πάντας τοὺς	ἀδελφοὺς	πλὴν Ἰωθάμου: σώζεται γὰρ οὗτος
[5, 7]	μὴ βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ τῶν	ἀδελφῶν	ἀδικουμένῳ περιφανῶς: οὐ γὰρ ὄντα
[5, 9]	μὴ συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων	ἀδήλων	τὴν πάτριον γῆν καταλιπούσας. ἡ
[5, 1]	Ἀρουκαίους καὶ Ἀμαθαίους καὶ Ἀριδαίους	ἀδιακόσμητα	ἦν. (Ἰησοῦς δὲ τοῦ γήρως
[5, 7]	δεήσεως ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι, ἔπειθ' ὡς	ἄδικα	πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις οὐ
[5, 1]	Χαναναίων κακοῖς προσκεχωρηκότας. ἀλλ' οὐδὲν	ἀδικεῖν	δόξετε μετανοήσαντες καὶ μὴ περαιτέρω
[5, 2]	τὸ μετανοῆσαι πείρας τοὺς δόξαντας	ἀδικεῖν	στρατιὰν ἀγαγεῖν: καλῶς οὖν ἔχει
[5, 7]	παρ' αὐτῶν, οἳ διὰ πλῆθος	ἀδικημάτων	ἦσαν ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖς
[5, 2]	ξένους ὕβρεως αὐτός τε μηδὲν	ἀδικήσειν	οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ
[5, 2]	θεοῦ ψήφῳ γεγονότων καὶ κατ'	ἀδικίαν	τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν εἰς
[5, 1]	καὶ μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ' αὐτῶν	ἄδικον	τοῖς ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος τοῦ πλήθους.
[5, 7]	βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν	ἀδικουμένῳ	περιφανῶς: οὐ γὰρ ὄντα ὁμομήτριον
[5, 1]	καὶ μηδὲν κακουργήσοντες δηλώσουσιν ἡμῖν	ἀδόλως	αὐτῆς τὸ μέγεθος” (Καὶ Ἰησοῦς
[5, 11]	ζήσαντα Ἰαχώβην προσηγόρευσαν, σημαίνει δὲ	ἀδοξίαν	τὸ ὄνομα, διὰ τὴν προσπεσοῦσαν
[5, 1]	καὶ τὴν ἀπὸ ταύτης δίκην	ἀδύνατον.	εἰ δ' οἴεσθε τὴν ἐνθάδε
[5, 6]	καὶ πειρᾶσθαι τῆς ἐλευθερίας ἀνασώζειν	ἀδυνάτως	ἔχειν ἔλεγε: τήν τε γὰρ
[5, 2]	ὄνομα τοῦτο σημαίνει Ζεβεκηνῶν κύριος:	ἀδωνὶ	γὰρ τῇ Ἑβραίων διαλέκτῳ κύριος
[5, 2]	λοιπὸν καὶ διώκοντες αἱροῦσι τὸν	Ἀδωνιζέβεκον,	ὃς ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ' αὐτῶν φησιν,
[5, 2]	ὑπέμενον τῷ βασιλεῖ τῶν Ζεβεκηνῶν	Ἀδωνιζεβέκῳ	τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντες: τὸ δὲ
[5, 1]	καὶ οὐχὶ νῦν μόνον ἀλλ'	ἀεὶ	πάντως ἕξομεν, ὄντες ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι
[5, 7]	δ' αὐτῶν καὶ ὀμοσάντων εἰς	ἀεὶ	παρέξειν αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε.
[5, 1]	δράσαντος καὶ κολασθέντος νίκην αὐτοῖς	ἀεὶ	πορίζεσθαι τῶν πολεμίων, φράζει ταῦτα
[5, 1]	γῆν καὶ τὸν στρατὸν ἡμῶν	ἀεὶ	τῶν πολεμίων ποιήσειν τοῖς ὅπλοις
[5, 2]	πρὸς θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά τε καὶ	Ἄζωτον.	διαφεύγει δ' αὐτοὺς Γάζα καὶ
[5, 1]	δυόμενον τέτραπται τὸν ἥλιον λαγχάνουσιν	Ἀζώτῳ	καὶ Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν τε
[5, 8]	ἥλιον συνελθόντες φασίν, οὔτε λέοντος	ἀηδέστερόν	τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν οὔτε ἥδιον
[5, 8]	ἡδεῖαν ἐξ αὐτοῦ καὶ πάνυ	ἀηδοῦς	ὄντος. τῶν δ' ἐπὶ τρεῖς
[5, 2]	εἶχον καὶ πρὸς τὸ πολεμεῖν	ἀηδῶς	πολλά τε παρὰ τῶν Χαναναίων
[5, 7]	τῇ δὲ τὸ συμβησόμενον οὐκ	ἀηδῶς	προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ τοῦ πατρὸς
[5, 2]	συλλεγέντες καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς	ἀθροισθέντες	εἰς ὅπλα χωρεῖν εὐθὺς ὥρμηντο
[5, 1]	τε μεγάλην καὶ δεινὴν ἐποίησεν	ἀθυμίαν	οὐ κατὰ τὸ οἰκεῖον τῶν
[5, 2]	Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται κατὰ πανήγυριν	αἱ	γυναῖκες καὶ αἱ θυγατέρες. τούτων
[5, 2]	χωρίοις ἐν οἷς λήσειν ἔμελλον,	αἱ	δὲ μετὰ παιδιᾶς οὐδὲν ὑφορώμεναι
[5, 2]	κατὰ πανήγυριν αἱ γυναῖκες καὶ	αἱ	θυγατέρες. τούτων κατὰ ἁρπαγὴν ἐφείσθω
[5, 7]	ἦσαν ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν ἄρρενες	αἱ	λοιπαὶ δὲ θυγατέρες, οὓς καὶ
[5, 2]	εὐσχόλουν. τὸ δ' αὐτὸ καὶ	αἱ	λοιπαὶ φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι
[5, 1]	ὑπολελεῖφθαι. τῶν δὲ πόλεων ἐπειδήπερ	αἱ	μὲν ἑαλώκεσαν, πρὸς ἃς δὲ
[5, 9]	οὐκ ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆς	αἱ	νύμφαι, οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν
[5, 2]	τοὺς ἐπελθόντας. καὶ αἵδε μὲν	αἱ	φυλαὶ μεγάλως ἐκ τοῦ πολεμεῖν
[5, 4]	τῆς ἡμέρας ἤδη μεσούσης ἀνεῖντο	αἱ	φυλακαὶ ὑπό τε τοῦ καύματος
[5, 3]	παρεσκευάζοντο καὶ τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν	αἵ	τε πόλεις αὐτῶν συνεφρόνουν καὶ
[5, 1]	αὐτοῖς ἀσφαλῶς καὶ τῶν πυλίδων	αἳ	πρὸς εἴσοδον τῷ στρατοπέδῳ δι'
[5, 1]	καὶ τῶν τοῦ Ἰορδάνου πηγῶν,	αἳ	τὴν ὁρμὴν ἐκ τοῦ ὄρους
[5, 1]	ἑαυτοὺς ἤδη ἀπό τε τῶν	Αἰγυπτίων	καὶ τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ
[5, 7]	Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ'	Αἰγύπτου	καὶ τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου
[5, 1]	ποιησαμένους τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ'	Αἰγύπτου	πρὸς τῷ τὰς πόλεις καρτερὰς
[5, 1]	ἦν, ἔλαχε τῆς Ἰδουμαίας τὴν	Αἰγύπτῳ	τε καὶ τῇ Ἀραβίᾳ πρόσορον
[5, 2]	κακῶς ἐποίουν τοὺς ἐπελθόντας. καὶ	αἵδε	μὲν αἱ φυλαὶ μεγάλως ἐκ
[5, 1]	περαιτέρω μανέντες νόμων δὲ πατρίων	αἰδῶ	καὶ μνήμην λαβόντες. ἂν δ'
[5, 3]	τινάς, ὀλίγοι δ' ἦσαν, οἷς	αἰδὼς	ἐπὶ τοῖς τότε παροῦσιν ἐτύγχανε
[5, 4]	τοῦτον Σαάγαρος ὁ Ἀνάθου παῖς	αἱρεθεὶς	ἄρχειν ἐν τῷ πρώτῳ τῆς
[5, 2]	δ' ἦν ἡ καθύπερθεν αὐτοῖς	αἱρεθῆναι	τειχῶν ὀχυρότητι καὶ φύσει τοῦ
[5, 7]	τὴν μὲν πόλιν ἐξ ἐπιδρομῆς	αἱρεῖ,	πύργου δ' ὄντος ἐν αὐτῇ
[5, 5]	ἐπένευσε σωτηρίαν αὐτοῖς καὶ στρατηγὸν	αἱρεῖται	Βάρακον τῆς Νεφθαλίδος ὄντα φυλῆς:
[5, 1]	ἡ μὲν Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν	αἱρεῖται	τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν μὲν
[5, 1]	πόλιν ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος κειμένην	αἱρήσοντας,	οἳ συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν
[5, 2]	δὲ γῇ θάπτουσι. καὶ διεξῄεσαν	αἱροῦντες	τὰς πόλεις, πλείστας τε λαβόντες
[5, 7]	ἐξάπτειν φύσιν ἔχει καὶ μεγίστην	αἴρουσι	φλόγα. καὶ διαφεύγει μὲν ἀπὸ
[5, 2]	δὲ τὸ λοιπὸν καὶ διώκοντες	αἱροῦσι	τὸν Ἀδωνιζέβεκον, ὃς ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ'
[5, 2]	ταῖς ἐνέδραις οὖσι τὸ σημεῖον	αἴρουσιν	ὃ συνέκειτο. οἱ δ' ἐξαναστάντες
[5, 1]	ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰς πόλεις	αἱρῶν	καὶ πᾶν ὅ τι λάβοι
[5, 1]	ποιησόμενοι πρὸς αὐτοὺς φιλίαν ἐφ'	αἷς	πάτριον αὐτοῖς ἐστι συνθήκαις: μαθόντες
[5, 2]	αὐτοῖς Ἰσραηλῖται ταῖς δυσὶ φυλαῖς	αἷς	προεῖπον ἐμαχέσαντο λαμπρῶς καὶ κτείνουσι
[5, 1]	ἀμοιβὴν ἀποδώσειν: ἡνίκα δ' ἂν	αἴσθηται	μελλούσης ἁλίσκεσθαι τῆς πόλεως, συνεβούλευον
[5, 9]	δὲ περὶ μέσην νύκτα καὶ	αἰσθόμενος	τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης ἀνέκρινε τίς
[5, 2]	καὶ τοῦ μὴ τολμᾶν ὑπ'	αἰσχύνης	εἰς ὄψιν ἐλθεῖν τἀνδρί, τοῦτον
[5, 8]	τῷ πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνας	Αἰτὰν	κατῴκει, πέτρα δ' ἐστὶν ὀχυρὰ
[5, 5]	τε ἀξιώσαντα δέχεται καὶ ποτὸν	αἰτήσαντι	δίδωσι γάλα διεφθορὸς ἤδη. ὁ
[5, 1]	τοῦ ἐπὶ τοιαύτῃ τὸν βωμὸν	αἰτίᾳ	κατασκευάσαι γένοιτο ὁ θεὸς ἀξιόχρεως,
[5, 8]	εἶναι τὸ ἔργον καὶ τὴν	αἰτίαν	δι' ἣν ἔπραξε, πέμψαντες τοὺς
[5, 1]	καὶ τὸ ἀξίωμα τῶν τὴν	αἰτίαν	εἰληφότων, ἀλλὰ τὸ τοῦ θεοῦ
[5, 8]	τελοῦντας, εἰ βούλονται μὴ ἔχειν	αἰτίαν	ἔφασαν αὐτοῖς ὑποχείριον Σαμψῶνα δοῦναι.
[5, 10]	πόλεμον ἐκφέρουσι Παλαιστίνοις διὰ τοιαύτην	αἰτίαν:	Ἠλὶ τῷ ἀρχιερεῖ δύο παῖδες
[5, 1]	τε οὐκ ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοις	αἰτίαν	καὶ τὸν θεὸν ὃν ὀμωμόκαμεν
[5, 1]	ποιήσασθαι τὴν πρεσβείαν, ἵνα τὴν	αἰτίαν	μαθόντες ὑφ' ἧς προήχθητε τὸν
[5, 8]	μαθεῖν παρὰ τοῦ Σαμψῶνος τὴν	αἰτίαν	τῆς ἰσχύος, ὑφ' ἧς ἄληπτός
[5, 2]	τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης	αἰτίας.	(Λευίτης ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων τῆς
[5, 2]	ὢν ἤρετο καὶ δι' ἃς	αἰτίας	στελλόμενος σκότους ἤδη τὰ πρὸς
[5, 4]	ἀπηλλάγησαν, Ἰούδης δ' ἐκ τῆς	αἰτίας	ταύτης τιμηθεὶς τῇ τοῦ πλήθους
[5, 3]	τὴν Δάνην συνέβη φυλὴν ἐξ	αἰτίας	τοιαύτης εἰς τοῦτο προαχθεῖσαν. τῶν
[5, 2]	πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας τοὺς	αἰτίους	ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι
[5, 6]	ἐπὶ τῶν πολεμίων εὐπραξίας φήσας	αἰτίους>	ἐμφυλίου γὰρ αὐτοὺς στάσεως ἄρχειν
[5, 2]	ἐντειλάμενος τοῖς κομίζουσι λέγειν τοὺς	αἰτίους	τῆς τελευτῆς τῇ γυναικὶ καὶ
[5, 8]	τοὺς συγγενεῖς ζῶντας κατέπρησαν ὡς	αἰτίους	τῶν κακῶν γεγονότας. (Σαμψὼν δὲ
[5, 2]	τιμωρίαν λαμβάνειν ἀξιοῦντας φήσομεν αὐτοὺς	αἰτίους	φυλακῆς ἀμελήσαντας τῶν θυγατέρων, ὅτι
[5, 7]	πρεσβείαν πέμπει παρὰ τὸν Ἀμμανίτην	αἰτιώμενος	τῆς ἁλώσεως. ὁ δὲ ἀντιπέμψας
[5, 2]	τὴν γυναῖκα καὶ πρὸς τιμωρίαν	αἰτοῦντες	τοὺς δράσαντας μὲν οὐ νόμιμα,
[5, 11]	εἰς τὴν Σιλὼ καὶ τῆς	αἰχμαλωσίας	τῆς κιβωτοῦ, Βενιαμίτης γάρ τις
[5, 6]	λοιποὺς ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην	αἰχμαλώτους	λαβὼν ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ' ἐν
[5, 1]	εἴη καὶ τεκμήριον εἰς τὸν	αἰῶνα	τῆς πρὸς ὑμᾶς οἰκειότητος καὶ
[5, 3]	Ἰούδα φυλῆς τὴν Ἀσκάλωνα καὶ	Ἀκαρῶνα	παρεσπάσαντο ἄλλας τε πολλὰς τῶν
[5, 1]	τρέπεται, συνελαυνόμενοι δὲ ὡς εἰς	ἀκέραιον	τὴν πόλιν ἐπεὶ καὶ ταύτην
[5, 2]	διαφεύγει δ' αὐτοὺς Γάζα καὶ	Ἀκκάρων:	πεδίων γὰρ ὄντων καὶ πολλῆς
[5, 1]	τε πᾶσαν καὶ Γίτταν ἀπ'	Ἀκκαρῶνος	ἕως τοῦ ὄρους, ἐξ οὗ
[5, 1]	εὐποροῦντες: τόν τε γὰρ σῖτον	ἀκμάζοντα	ἤδη τῶν Χαναναίων ἐθέριζον καὶ
[5, 2]	κληρουχίᾳ τοῦτο ποιῶσιν (Χαναναῖοι δ'	ἀκμαζόντων	αὐτοῖς κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν
[5, 8]	πρὸς ἄμητον ἤδη τῶν καρπῶν	ἀκμαζόντων	συλλαβὼν τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ τῶν
[5, 8]	νεανίσκου τριάκοντα δόντων αὐτῷ τοὺς	ἀκμαιοτάτους	λόγῳ μὲν ἑταίρους ἐσομένους ἔργῳ
[5, 2]	τῶν ἀρρένων τοὺς μὴ ἐν	ἀκμῇ	διεχρήσαντο, τάς τε ἄλλας τῶν
[5, 6]	περὶ μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν ἐν	ἀκμῇ	τοῦ καύματος ὄντος ἄγειν τὴν
[5, 2]	τε τῆς ὄψεως καὶ τῆς	ἀκοῆς	τῶν βεβιασμένων κακῶς διατεθέντες πρότερον
[5, 9]	ἐστιν αὐτῷ, καὶ λέγοντι μὲν	ἀκολουθήσεις	ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ νόμῳ σε
[5, 7]	δὲ τὰ τῶν Ἑβραίων εἰς	ἀκοσμίαν	καὶ ὕβριν τοῦ θεοῦ καὶ
[5, 4]	ἐκακοῦτο, ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς	ἀκοσμίας	τῆς κατὰ τὴν πολιτείαν Ἐγλῶνα
[5, 6]	ὄναρ διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι, ὥστε	ἀκούειν	τὸν Γεδεῶνα. τὸ δὲ τοιοῦτον
[5, 1]	τοὺς περιοίκους κατάπληξις εἶχε τοὺς	ἀκούοντας	τὸ τῶν ἀπολωλότων πλῆθος καὶ
[5, 6]	ἡμῶν νίκην ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ'	ἀκούσαντα	τὸ ὄναρ ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ
[5, 4]	ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ δ' ἀσμένως	ἀκούσαντες	αὐτοί τε εἰς τὰ ὅπλα
[5, 1]	πρὸς τοὺς πέραν κατῳκημένους οἰκειότητος.	ἀκούσαντες	δὲ οἱ πέραν βωμὸν ἱδρῦσθαι
[5, 10]	καὶ τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν	ἀκούσας	ἠξίου λαλεῖν ἐπὶ τοῖς χρωμένοις:
[5, 11]	τῶν πυλῶν ἐφ' ὑψηλοῦ θρόνου,	ἀκούσας	οἰμωγῆς καὶ νομίσας νεώτερόν τι
[5, 7]	οἷόν τε πραχθὲν δόξει τοῖς	ἀκούσασι.	(Τῆς δ' Ἐφράνου φυλῆς ἐπ'
[5, 2]	παράδοξον ἦσαν θέαμα καὶ δεινὸν	ἄκουσμα.	δείκνυται δὲ καὶ νῦν ἔτι
[5, 2]	τοιούτου πεῖραν εἰληφότες, ὑπ' ὀργῆς	ἀκράτου	καὶ δικαίας εἰς τὴν Σιλοῦν
[5, 8]	γυναικὶ καὶ διὰ τοῦτο ζηλότυπος	ἀκρατῶς.	μονωθείσῃ δὲ τῇ γυναικὶ φάντασμα
[5, 2]	πολιτείας τῶν νόμων οὐκέτ' ἦσαν	ἀκριβεῖς	ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ' ἐπὶ τούτοις
[5, 7]	πετρῶν, πλησίον ἤδη γινομένων τὸ	ἀκριβὲς	κατανοῶν οὐ σκιὰς ἔλεγε ταῦτ'
[5, 1]	ἐντυγχάνοντες κατὰ ἱστορίαν ξένοις προσήκουσαν	ἀκριβῶς	ἕκαστα πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν τῇ
[5, 11]	συμβησόμενον καὶ προαπηγγελκώς: συνέχει γὰρ	ἀκριβῶς	τὰ κατὰ προσδοκίαν συντυχόντα τῶν
[5, 2]	τῶν νόμων οὐκέτ' ἦσαν ἀκριβεῖς	ἀκροαταί.	παροξυνθὲν δ' ἐπὶ τούτοις τὸ
[5, 1]	νόμων ὧν αὐτὸς ἡμῖν δέδωκεν	ἀκροατὰς	ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας ἡμῶν καὶ παρόντας
[5, 6]	μέτριος ὢν καὶ πᾶσαν ἀρετὴν	ἄκρος	οὐκ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος
[5, 1]	ἐξενεγκεῖν ἄπειρος, ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις	ἄκρος	πρός τε τὰ ἔργα καὶ
[5, 1]	φόνος κρείττων πίστεως παρὰ τοῖς	ἀκροωμένοις.	διώκων δ' ἐπὶ πλεῖστον ἐξῆλθε
[5, 2]	διώκοντες αἱροῦσι τὸν Ἀδωνιζέβεκον, ὃς	ἀκρωτηριασθεὶς	ὑπ' αὐτῶν φησιν, ἀλλ' οὐκ
[5, 6]	κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ τῶν λαμπάδων	ἀλαλάξαντας	καὶ νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος,
[5, 7]	γὰρ ἀντέσχε πρὸς τὴν πολιορκίαν,	ἅλας	κατὰ τῶν ἐρειπίων σπείρας προῆγε.
[5, 8]	ὡς δ' οὐδὲ τούτου γενομένου	ἀληθὲς	ηὑρίσκετο, δεομένης τελευταῖον ὁ Σαμψών,
[5, 1]	προτίθησι τὸν κλῆρον. τὸ δ'	ἀληθὲς	τοῦ κακουργήματος περὶ τὴν Ἀχάρου
[5, 10]	ἡ δόξα πάντων ὧν προεφήτευσεν	ἀληθινῶν	βλεπομένων. ~(Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν
[5, 1]	δικαίως ἀμυνώμεθα τῆς διαβολῆς ἐλεγχθείσης	ἀληθοῦς.	οὐ γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶς πείρᾳ
[5, 8]	αἰτίαν τῆς ἰσχύος, ὑφ' ἧς	ἄληπτός	ἐστι τοῖς ἐχθροῖς. ἡ δὲ
[5, 1]	ἡνίκα δ' ἂν αἴσθηται μελλούσης	ἁλίσκεσθαι	τῆς πόλεως, συνεβούλευον κτῆσίν τε
[5, 1]	θεῷ τηρεῖν ἐκ τῆς πρῶτον	ἁλισκομένης	πόλεως εἰληφότας: σώζειν δὲ μόνην
[5, 10]	ἐν τῷ ἱερῷ διῆγε τρεφόμενος,	Ἀλκάνῃ	δ' ἐκ τῆς Ἄννας υἱεῖς
[5, 10]	τῷ παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην.	Ἀλκάνης	Λευίτης ἀνὴρ τῶν ἐν μέσῳ
[5, 10]	δὲ μετὰ τῶν γυναικῶν τοῦ	Ἀλκάνου	εἰς Σιλὼ πόλιν θῦσαι, ἐνταῦθα
[5, 1]	σαλπίζοντες παρεκάλουν τὸν στρατὸν εἰς	ἀλκὴν,	περιώδευόν τε τὸ τεῖχος ἑπομένης
[5, 1]	κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν μόνον	ἀλλ'	ἀεὶ πάντως ἕξομεν, ὄντες ἀγαθοὶ
[5, 7]	μὲν ἀπὸ τῆς πέτρας οὐθείς,	ἀλλ'	ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπώλοντο,
[5, 1]	εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων,	ἀλλ'	ἀποσχομένων ὡς ἤδη τῷ θεῷ
[5, 2]	γνώμης αὑτὴν παράσχοι τοῖς καθυβρίσασιν,	ἀλλ'	ἁρπασαμένων ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθόντων
[5, 9]	παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν ἐδύνατο,	ἀλλ'	ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον εὐτυχέστερον αὐταῖς
[5, 10]	Ἠλὶς διαυγασθείς φησι πρὸς αὐτόν,	ἀλλ'	ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς
[5, 3]	τοιαύτῃ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ κειμένους	ἀλλ'	εἰς ἐλευθερίαν αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν,
[5, 1]	τοὺς πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν ἄπειρος,	ἀλλ'	ἐν ἀμφοτέροις ἄκρος πρός τε
[5, 1]	ἀρᾶς τὸ θεῖον οὐκ ἠμέλησεν,	ἀλλ'	ἐν τοῖς ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν τὸ
[5, 1]	ἧς ἐκεῖνοι γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν,	ἀλλ'	ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ
[5, 1]	ἀναδάσασθαι καὶ ταύτην ἀνεῖναι μηλόβοτον.	ἀλλ'	εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ
[5, 1]	μηδὲν ὑμᾶς Χαναναίων διαφέρειν ὑπολαμβάνοντες	ἀλλ'	ὁμοίως ἐκείνοις διαφθείροντες. μὴ γὰρ
[5, 2]	γένωνται χαλεπὰς εἶναι καὶ ἐπισφαλεῖς,	ἀλλ'	ὅταν ἐν κακουργίᾳ τολμηθῶσι. τῆς
[5, 1]	ἐπιφέρειν τοῖς Χαναναίων κακοῖς προσκεχωρηκότας.	ἀλλ'	οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντες καὶ
[5, 2]	ὃς ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ' αὐτῶν φησιν,	ἀλλ'	οὐκ εἰς τὸ πᾶν ἄρα
[5, 1]	τῶν ἐν τῇ πόλει νομίζοντες,	ἀλλ'	οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων. ὡς δὲ
[5, 1]	σωφρονεῖν καὶ τοῖς πατρίοις ἐμμένειν,	ἀλλ'	οὐχὶ παραβάσεως ἀρχήν, ὡς ὑπονοεῖτε.
[5, 8]	οὐκ ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων τῶν Παλαιστίνων,	ἀλλ'	ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶς καὶ βοῆς
[5, 1]	ταύτης δὲ ὀρεινὴν τὴν πολλήν,	ἀλλ'	ὑπερβολὴν εἰς καρπῶν ἐκτροφήν τε
[5, 6]	Γεδεὼν δὲ οὐκ ἀπηγορεύκει πονῶν,	ἀλλὰ	διώξας μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ
[5, 2]	τῆς ἐπὶ τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν,	ἀλλὰ	ἐνέκειντο ταύτην παραλαβεῖν ἀξιοῦντες, ὁ
[5, 1]	νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν,	ἀλλὰ	θεόν τε ἕνα γινώσκειν τὸν
[5, 2]	ἐκείνοις τῆς συμφορᾶς μόνοις γεγενημένης	ἀλλὰ	καὶ αὐτοῖς τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων
[5, 1]	ἀγαθῶν καὶ σπουδῆς ἀξίων διεφθαρμένων,	ἀλλὰ	κατὰ ἀπόγνωσιν: πιστεύοντες γὰρ ἤδη
[5, 7]	τὴν ἐπ' Ἀμμανίτας ἔλασιν αὐτοῖς,	ἀλλὰ	μόνος καὶ τὴν λείαν ἔχοι
[5, 1]	ὑπάγεσθαι τοῖς ὅπλοις τὴν γῆν,	ἀλλὰ	Μωυσέος τοῦ σοῦ δούλου πρὸς
[5, 7]	οὐ γὰρ ὄντα ὁμομήτριον αὐτοῖς	ἀλλὰ	ξένον περὶ τὴν μητέρα δι'
[5, 1]	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως τιμωρίαν,	ἀλλὰ	πανοικὶ αὐτὴν ἀπολέσθαι κακῶς, παρακαλέσασα
[5, 9]	ἡμισείας δεῖ μεμνῆσθαι τῶν νόμων.	ἀλλὰ	πάντα ποιεῖν κατ' αὐτούς. Μαάλου
[5, 1]	ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ' οὐδὲν αὐτούς,	ἀλλὰ	πάντες ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν καὶ
[5, 1]	τὸν ὑπὲρ τῶν νόμων πόνον,	ἀλλὰ	περαιωσάμενοι τὸν Ἰόρδανον τούτοις βοηθήσομεν
[5, 1]	εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ ἤθελον ἀπιστεῖν,	ἀλλὰ	περὶ θείαν θρησκείαν τὴν διαβολὴν
[5, 1]	μηδενὸς τολμῶντος εἰς μάχην ἐπεξελθεῖν,	ἀλλὰ	πολιορκίᾳ τὰς πόλεις αἱρῶν καὶ
[5, 1]	μὴ προσήκειν κατὰ μηδὲν Χαναναίοις	ἀλλὰ	πορρωτάτω τούτων κατοικεῖν, ἥκειν τε
[5, 8]	τοιούτους καιρούς, ὁ Σαμψὼν εἶπεν,	ἀλλὰ	προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε
[5, 2]	Χαναναίων γὰρ ἦν ἡ πόλις,	ἀλλὰ	προελθόντας εἴκοσι στάδια εἰς οἰκείαν
[5, 1]	τῇ πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ συντυχόντας.	ἀλλὰ	σύ, δέσποτα, δύναμις γάρ σοι
[5, 11]	οὐχ ὅμοιον ἀπήντησε τὸ ἔργον,	ἀλλὰ	συμβολῆς γενομένης ἣν μὲν ἤλπιζον
[5, 7]	σωφρονῶσιν. ὡς δ' οὐκ ἔπειθεν,	ἀλλὰ	συνέβαλεν αὐτοῖς ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶς,
[5, 1]	γινομένους περιορᾶν φεύγοντας τοὺς ἐχθρούς:	ἀλλὰ	τὰ μὲν ζῷα πάντα διαφθείρειν
[5, 1]	ἀξίωμα τῶν τὴν αἰτίαν εἰληφότων,	ἀλλὰ	τὸ τοῦ θεοῦ βουλητὸν καὶ
[5, 8]	αὐτῶν μηδὲν τούτων ποιήσειν περισσότερον	ἀλλὰ	τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰς
[5, 6]	τοῖς ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν,	ἀλλὰ	τοῦ θεοῦ κελεύσαντος: τὴν δὲ
[5, 7]	φυλῆς παραλαμβάνει ἀνὴρ τά τε	ἄλλα	εὐδαίμων καὶ παῖδας ἀγαθοὺς πεποιημένος
[5, 2]	εἴς τε πλῆθος καὶ τὰ	ἄλλα	πάντα ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν. οὗτος
[5, 8]	δὲ ἐκείνῳ τὴν εἰς τὰ	ἄλλα	πάντα τῆς ἀρετῆς περιουσίαν. οἱ
[5, 3]	τὴν Ἀσκάλωνα καὶ Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο	ἄλλας	τε πολλὰς τῶν ἐν τῷ
[5, 2]	ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάς τε	ἄλλας	τῶν Βενιαμιτῶν πόλεις ταὐτὰ δρῶσιν,
[5, 8]	φλιαῖς καὶ μοχλοῖς ὅση τε	ἄλλη	περὶ αὐταῖς ἦν ξύλωσις ἀράμενος
[5, 2]	καὶ προήχθησαν εἰς τὸ πολεμεῖν	ἀλλήλοις	ἐκ τοιαύτης αἰτίας. (Λευίτης ἀνὴρ
[5, 1]	λαὸς οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ μόλις	ἀλλήλων	ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα δὲ τὸν ποταμὸν
[5, 1]	αὐτοῖς ἐνεκάλει. τῶν δ' οὐκ	ἄλλην	ἀφορμὴν σωτηρίας ἔχειν ἢ ταύτην
[5, 2]	γερουσίας οὐκ ἀπεδείκνυσαν οὐδ' ἀρχὴν	ἄλλην	οὐδεμίαν τῶν πρότερον νενομισμένων, ἦσαν
[5, 1]	γυναικῶν καὶ θεραπείας καὶ τῆς	ἄλλης	ἀποσκευῆς ἄπειρόν τι πλῆθος, ἀγέλας
[5, 1]	τὸ τεῖχος μήτε μηχανῆς μήτε	ἄλλης	βίας αὐτῷ προσενεχθείσης ὑπὸ τῶν
[5, 1]	ἀργύρου καὶ ἐσθήτων καὶ τῆς	ἄλλης	ἐπισκευῆς ἕνεκα, τετραπόδων τε πλήθους
[5, 8]	ἀποκείρειν: ἔσται δ' αὐτῷ πρὸς	ἄλλο	μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ
[5, 7]	πεντακοσίους καὶ χιλίους, τὸ δὲ	ἄλλο	πλῆθος ἱκανόν. καὶ Σικιμίταις μὲν
[5, 2]	καὶ κατασχόντες ἱδρύθησαν. οἱ δ'	ἄλλοι	πάντες περὶ δισμυρίους ὄντες καὶ
[5, 7]	εἴσοδον τοὺς πολίτας, οἱ δ'	ἄλλοι	σκιδναμένους μεταθέουσι, πανταχοῦ τε φόνος
[5, 2]	μεγέθη καὶ μορφὰς οὐδὲν τοῖς	ἄλλοις	ἀνθρώποις παραπλησίας παράδοξον ἦσαν θέαμα
[5, 2]	τοὺς νεανίσκους ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν	ἀλλοτρίοις	ὑπακούειν προστάγμασιν ἡγοῦντο πολέμου φόβῳ
[5, 2]	τοῦ νόμου μηδ' ἐπὶ τοὺς	ἀλλοτρίους	ἐφιέντος δίχα πρεσβείας καὶ τοιαύτης
[5, 2]	παρ' ἐκείνης οὐχ ὁμοίων πειρώμενος.	ἀλλοτρίως	δ' αὐτῆς ἐχούσης καὶ διὰ
[5, 7]	αὐτὸς εἰς τὴν πόλιν τοὺς	ἄλλους	ἀγόμενος. καὶ Ζάβουλος πολιτεύεται Γυάλην
[5, 8]	κτείνει εἰς χιλίους, τοὺς δὲ	ἄλλους	τρέπεται ταραχθέντας. (Σαμψὼν δὲ μεῖζον
[5, 2]	οὐκ ἤρεσεν ἡ γνώμη παρ'	ἀλλοφύλοις	ἀνδράσι ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ ἦν
[5, 9]	τοῖς αὐτῆς γαμηθεῖσαι καὶ τῶν	ἄλλων	ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε τὰ πρὸς
[5, 4]	κρατήσαντα καὶ τοὺς φρονήματι τῶν	ἄλλων	διαφέροντας ὑποτάξαντα πρὸς τὸ παντελὲς
[5, 7]	οἰκείας οὔσης ἀπολαύειν οὐχ ὑπ'	ἄλλων	ἔξωθεν προσγινομένης, τὰ δένδρα τῆς
[5, 2]	ἐν παρασκευῇ μεγάλῃ καὶ τῶν	ἄλλων	φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ αὐτοῖς ὡς
[5, 8]	κινουμένην. ἡ δὲ βουλομένη τὴν	ἄλογον	τἀνδρὸς λύπην σταλῆναι τὸν θεὸν
[5, 1]	ὑπὲρ τῆς αὐτῶν ὑπέλθοι σωτηρίας,	ἁλοῦσαν	γὰρ ἀποκρύπτουσαν αὐτοὺς οὐκ ἂν
[5, 9]	σιτίζοι τοὺς θερίζοντας. Ῥούθη δὲ	ἄλφιτα	λαβοῦσα παρ' αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ
[5, 8]	καὶ τὸ μὲν ὑπὸ γυναικὸς	ἁλῶναι	δεῖ τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων
[5, 9]	τῆς κριθῆς λελικμημένης ἐπὶ τῆς	ἅλωος	ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη ἡ Ναάμις
[5, 6]	φανερῶς τοῦτο ποιεῖν ἐπὶ τῆς	ἅλωος.	φαντάσματος δὲ αὐτῷ παραστάντος νεανίσκου
[5, 6]	τῇ ληνῷ με νῦν ἀντὶ	ἅλωος	χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ παρακελευσαμένου καὶ
[5, 8]	τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίας	ἀλώπεκας	καὶ τῶν οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας
[5, 7]	παρὰ τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενος τῆς	ἁλώσεως.	ὁ δὲ ἀντιπέμψας ᾐτιᾶτο τῶν
[5, 1]	δέ τι πλῆθος ἐκ τῆς	ἁλώσεως	συναθροίζεται ἀργύρου τε καὶ χρυσοῦ
[5, 1]	καὶ τὸν λαὸν ἅπαντα τὴν	ἅλωσιν	αὐτοῖς τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς
[5, 7]	ἀπὸ τῆς πέτρας οὐθείς, ἀλλ'	ἅμα	γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπώλοντο, ἄνδρες
[5, 9]	τῆς περὶ τὴν πενθερὰν εὐνοίας	ἅμα	καὶ μνήμης τοῦ παιδὸς αὐτῆς
[5, 2]	ἐπῄεσαν τοῖς πολεμίοις. οἱ δὲ	ἅμα	τε ἠπατημένους αὑτοὺς ᾔσθοντο καὶ
[5, 8]	κρεῶν, τὰ δὲ λάμψαντος πυρὸς	ἅμα	τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο καὶ ὁ
[5, 1]	περὶ Σιδῶνα καὶ Ἀρουκαίους καὶ	Ἀμαθαίους	καὶ Ἀριδαίους ἀδιακόσμητα ἦν. (Ἰησοῦς
[5, 6]	καιρὸν μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες	Ἀμαληκίτας	τε καὶ Ἄραβας στρατεύουσιν ἐπὶ
[5, 1]	στὰς Φινεέσης μείζω μὲν αὐτοὺς	ἁμαρτεῖν	ἔλεγεν, ἢ ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας
[5, 1]	καὶ ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς	ἁμαρτήμασι.	καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς πρὸς παίδων
[5, 8]	φύσει τῶν ἀνθρώπων προσάπτειν ἥττονι	ἁμαρτημάτων	οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ τὴν
[5, 8]	αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν Σαμψῶνος	ἁμαρτημάτων	φόρους αὐτοὺς τελοῦντας, εἰ βούλονται
[5, 1]	γένοιτο ὁ θεὸς ἀξιόχρεως, ὅθεν	ἀμείνονα	περὶ ἡμῶν ἔχοντες ὑπόληψιν μηδὲν
[5, 4]	δυνατὸς τῶν χειρῶν τὴν ἀριστερὰν	ἀμείνων	κἀπ' ἐκείνης τὴν ἅπασαν ἰσχὺν
[5, 2]	ἀξιοῦντας φήσομεν αὐτοὺς αἰτίους φυλακῆς	ἀμελήσαντας	τῶν θυγατέρων, ὅτι δὲ δεῖ
[5, 1]	μετ' αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων	ἀμελῶς	προστάντων τοῦ κοινῇ συμφέροντος, παρήγγειλέ
[5, 2]	ὑφεῖναι χρησαμένους αὐτῇ καὶ θᾶττον	ἀμέτρως”	καὶ οἱ μὲν τούτοις πεισθέντες
[5, 8]	θέρους δ' ὄντος καὶ πρὸς	ἄμητον	ἤδη τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν
[5, 9]	μὲν εὐτυχίαν, μαρὰ δὲ ὀδύνην.	ἀμήτου	δὲ γενομένου ἐξῄει καλαμησομένη κατὰ
[5, 4]	δωμάτιον καὶ νεκρὸν εὑρόντες ἐν	ἀμηχανίᾳ	καθειστήκεσαν, καὶ πρὶν τὴν φρουρὰν
[5, 2]	ἠπατημένους αὑτοὺς ᾔσθοντο καὶ ἐν	ἀμηχανίᾳ	συνεστήκεσαν, καὶ εἴς τι κοῖλον
[5, 7]	νόμων ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες αὐτῶν	Ἀμμανῖται	καὶ Παλαιστῖνοι στρατῷ μεγάλῳ διήρπαζον
[5, 7]	ὅτι μὴ κοινώσαιτο τὴν ἐπ'	Ἀμμανίτας	ἔλασιν αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος καὶ
[5, 7]	στρατὸν πρεσβείαν πέμπει παρὰ τὸν	Ἀμμανίτην	αἰτιώμενος τῆς ἁλώσεως. ὁ δὲ
[5, 7]	ἐγκαλοῦσι χάριν τε μᾶλλον τῆς	Ἀμμανίτιδος	αὐτοῖς ἔχειν ὀφείλουσι παρεθείσης, δυνατὸν
[5, 7]	Μανιάθης, καὶ διαβὰς εἰς τὴν	Ἀμμανῖτιν	πόλεις τε ἠφάνισε πολλὰς καὶ
[5, 7]	τὸ ἡμερώτερον ἔμελλεν αὐτοῖς βοηθεῖν.	(Ἀμμανιτῶν	δ' ἐστρατευκότων ἐπὶ τὴν Γαλαδηνὴν
[5, 1]	εὐεργεσίας ταύτης ἔλεγεν ἐν ταῖς	ἀμοιβαῖς	οὐχ ἥττονα φανήσεσθαι, δωρεῖται δ'
[5, 1]	τῶν αὖθις ὤμνυον ἔργῳ τὴν	ἀμοιβὴν	ἀποδώσειν: ἡνίκα δ' ἂν αἴσθηται
[5, 1]	ἐγκρατεῖς τῆς Χαναναίων γῆς καταστάντες	ἀμοιβὴν	ἐκτῖσαι δύνωνται τῆς ἄρτι σωτηρίας,
[5, 1]	πρὸς ὅ τι βουληθείητε κατ'	ἀμοιβὴν	πρόθυμον. οὔτε γὰρ ὧν Μωυσῆς
[5, 1]	καὶ τῇδε τῇ φυλῇ τὴν	Ἀμορίαν	κατοικεῖν ἐπετέτραπτο τῆς Χαναναίων γῆς
[5, 1]	ὑπὲρ τὸν Ἰόρδανον κατὰ τὴν	Ἀμορραίαν	ἱδρυμένοις, συνεστράτευον δ' αὐτοῖς πεντακισμύριοι
[5, 1]	προειλήφεισαν γὰρ ἤδη κατὰ τὴν	Ἀμορραίαν	τὰς δέκα. τούτων τρεῖς ἀπονέμει
[5, 7]	τὴν ἀπ' Αἰγύπτου καὶ τῆς	Ἀμορραίας	αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν ὡς πατρῴας
[5, 7]	ὁ Ἰαφθᾶς, ὡς οὔτε τῆς	Ἀμορραίας	τοῖς προγόνοις αὐτῶν εὐλόγως ἐγκαλοῦσι
[5, 1]	φυλαῖς ἔδωκε νέμεσθαι: τὴν γὰρ	Ἀμορρῖτιν	καὶ αὐτὴν οὕτως ἀφ' ἑνὸς
[5, 7]	τὴν τιμὴν παρασχεῖν. καὶ ἡ	ἄμπελος	χειροτονουμένη τοῖς τῆς συκῆς χρησαμένη
[5, 8]	φάμενος, εἰ κλήμασιν ἑπτὰ δεθείη	ἀμπέλου	ἔτι καὶ περιειλεῖσθαι δυναμένοις, ἀσθενέστερος
[5, 7]	οὐκ ἀπελείπετο, ἐδόκει δ' αὐτοῖς	ἀμπέλῳ	τὴν τιμὴν παρασχεῖν. καὶ ἡ
[5, 2]	παρεσομένας τὰς παρθένους ἔν τε	ἀμπελῶσι	καὶ χωρίοις ἐν οἷς λήσειν
[5, 1]	καὶ τοῦ φρονήματος αὐτοῖς πρὸς	ἄμυναν	ἀχρείου γεγονότος: ἀνῃροῦντο δ' οὖν
[5, 7]	λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε	ἀμύνασθαι:	γενομένου γὰρ τούτου διαλλαγὰς αὐτῷ
[5, 2]	δὲ τότε τοῖς ὅπλοις αὐτοὺς	ἀμύνασθαι.	πέμπουσιν οὖν πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς
[5, 8]	τοῖς πολεμίοις οὐκέτ' ὄντα ἰσχυρὸν	ἀμύνασθαι	τὴν ἔφοδον αὐτῶν. οἱ δ'
[5, 8]	ὑπολαμβάνων τὸ μὴ δύνασθαι ὑβριζόμενος	ἀμύνασθαι,	τὸν χειραγωγοῦντα παῖδα πείθει, προσαναπαύσασθαι
[5, 1]	γυναικῶν μὴ παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην	ἀμύνασθαι.	ὡς οὖν τῆς ὑμετέρας αὐτῶν
[5, 1]	διὰ τῶν ἀγρῶν σκεδασθέντες καὶ	ἀμύνειν	αὐτοῖς ὑπὸ μονώσεως οὐ δυνάμενοι
[5, 1]	ἐν ὅπλοις ἦσαν, ὡς ἐπ'	ἀμύνῃ	τῶν τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι
[5, 2]	φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ αὐτοῖς ὡς	ἀμυνούμενοι	βιαζομένους. (Ὡς δὲ τοιαῦτα τοῖς
[5, 1]	ποιησαμένους τὸν βωμόν, κατι δικαίως	ἀμυνώμεθα	τῆς διαβολῆς ἐλεγχθείσης ἀληθοῦς. οὐ
[5, 11]	τοὺς Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται κατὰ πόλιν	Ἀμφεκᾶν,	δεξαμένων δ' ἐξ ὀλίγου τῶν
[5, 6]	σάλπιγξί τε ἠχήσαντας καὶ τοὺς	ἀμφορέας	κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ τῶν λαμπάδων
[5, 6]	ἐν ἑκάστῳ. ἐκόμιζον δὲ πάντες	ἀμφορέας	κενοὺς καὶ λαμπάδας ἡμμένας ἐν
[5, 1]	σαφῶς ἐξενεγκεῖν ἄπειρος, ἀλλ' ἐν	ἀμφοτέροις	ἄκρος πρός τε τὰ ἔργα
[5, 10]	αὐτοῖς, ὃν Σαμουῆλον προσαγορεύουσι: θεαίτητον	ἄν	τις εἴποι. παρῆσαν οὖν ὑπὲρ
[5, 8]	ἡ δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡς	ἂν	ἀγάγοι τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντος μέτεισι
[5, 2]	φυλῆς γῆν καὶ λείαν ὅσην	ἂν	ἄγειν δυνηθῆτε” οἱ δὲ τῶν
[5, 1]	τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν: ἡνίκα δ'	ἂν	αἴσθηται μελλούσης ἁλίσκεσθαι τῆς πόλεως,
[5, 1]	ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας, ὅσος δ'	ἂν	ἄργυρος ᾖ καὶ χρυσός, ταῦτα
[5, 1]	πατρίων αἰδῶ καὶ μνήμην λαβόντες.	ἂν	δ' ἐπιμένητε τοῖς ἡμαρτημένοις, οὐ
[5, 9]	ὡς συγγενής ἐστι καὶ τάχα	ἂν	δι' εὐσέβειαν προνοήσειεν αὐτῶν, ἐξῄει
[5, 1]	ἁλοῦσαν γὰρ ἀποκρύπτουσαν αὐτοὺς οὐκ	ἂν	διαφυγεῖν τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως
[5, 2]	ἁρπαγὴν ἐφείσθω γαμεῖν Βενιαμίτας ἃς	ἂν	δυνηθεῖεν ἡμῶν οὔτε προτρεπομένων οὔτε
[5, 6]	τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν τοῦτ'	ἂν	εἴη Γεδεὼν καὶ τὸ σὺν
[5, 6]	πίνοντας εὐψύχους ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ'	ἂν	ἐσπευσμένως καὶ μετὰ θορύβου πίνοντες
[5, 1]	τῶν σῶν, σύ τε οὐκ	ἂν	ἡμῖν ἐπενέγκοις αἰτίαν καὶ τὸν
[5, 10]	γὰρ ὑστερήσειν αὐτὸν ἐφ' οἷς	ἂν	θελήσῃ διακονίας. καὶ ὁ θεός
[5, 2]	καὶ δισχιλίους, ἐφθάρησαν δὲ ἴσως	ἂν	καὶ πλείονες, εἰ μὴ νὺξ
[5, 8]	πάλιν πέμψαι τὸν ἄγγελον, ὡς	ἂν	καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὁραθείη.
[5, 1]	τῆς γνώμης λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ'	ἂν	κακοήθη μάθωσι τὴν διάνοιαν αὐτῶν
[5, 1]	τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον, ὡς	ἂν	μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ τὸ
[5, 7]	θεῷ λήψεσθαι δίκην παρ' αὐτῶν,	ἂν	μὴ σωφρονῶσιν. ὡς δ' οὐκ
[5, 8]	δ' ὅμως λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι ὡς	ἂν	ξένιον αὐτῷ τι κομίσῃ, καὶ
[5, 8]	ἔτι καὶ περιειλεῖσθαι δυναμένοις, ἀσθενέστερος	ἂν	πάντων ἔσοιτο. ἡ δὲ τότε
[5, 1]	τίς ἐστιν, ὡς ἴδοι τις	ἂν	πεδία μεγάλα καὶ καρποὺς φέρειν
[5, 11]	συνενηνεγμένοις περὶ τὸ στρατόπεδον ὡς	ἂν	προεγνωκὼς παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ
[5, 7]	εὐξάμενος νίκην καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενος,	ἂν	σῶος εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ,
[5, 1]	καὶ τὸ τάχα καὶ λόγοις	ἂν	σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω ποιήσασθαι τὴν
[5, 7]	ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς μετ' Ἤλωνα μόνης	ἂν	τῆς εὐπαιδίας μνημονευθείη, μηδὲν ἔργον>
[5, 7]	Σικιμῖται δέονται παρασχεῖν αὐτοῖς, ἕως	ἂν	τρυγήσωσι. προσδεξαμένου δ' ἐκείνου τὴν
[5, 2]	πόλει προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ τῶν	ἀναγκαίων	τινὰς πίστεις ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι
[5, 9]	τὰ μὲν οὖν κατὰ Ῥούθην	ἀναγκαίως	διηγησάμην ἐπιδεῖξαι βουλόμενος τὴν τοῦ
[5, 3]	περιορᾶν ἐν τοιαύτῃ τοὺς Ἰσραηλίτας	ἀνάγκῃ	κειμένους ἀλλ' εἰς ἐλευθερίαν αὐτοὺς
[5, 1]	χαίρων, ὅτι μηδεμία στρατολογεῖν αὐτοὺς	ἀνάγκη	μέλλει μηδ' εἰς ὅπλα καὶ
[5, 1]	τῆς πρὸς ὑμᾶς οἰκειότητος καὶ	ἀνάγκη	τοῦ σωφρονεῖν καὶ τοῖς πατρίοις
[5, 1]	καὶ γυναικῶν μὴ παρασχεῖν ἡμῖν	ἀνάγκην	ἀμύνασθαι. ὡς οὖν τῆς ὑμετέρας
[5, 2]	ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν. εἰς δ'	ἀνάγκην	περιηγμένος καὶ μὴ βουλόμενος τοὺς
[5, 2]	τε ἐπιορκίας οὐχ ὅταν ὑπὸ	ἀνάγκης	γένωνται χαλεπὰς εἶναι καὶ ἐπισφαλεῖς,
[5, 1]	διὰ τοῦτ' ἐπ' αὐτὴν ἐξ	ἀνάγκης	καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον
[5, 8]	τεσσαράκοντα. ταύτης δ' ἐλευθεροῦνται τῆς	ἀνάγκης	τούτῳ τῷ τρόπῳ: (Μανώχης τις
[5, 1]	κωλύει πάλιν τὴν γῆν ὑμᾶς	ἀναδάσασθαι	καὶ ταύτην ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ'
[5, 1]	τὴν νῦν αὐτοῖς ἧτταν συμπεσεῖν,	ἀναζητηθέντος	δὲ τοῦ δράσαντος καὶ κολασθέντος
[5, 4]	καὶ μετὰ τοῦτον Σαάγαρος ὁ	Ἀνάθου	παῖς αἱρεθεὶς ἄρχειν ἐν τῷ
[5, 1]	μέσον. καὶ οὗτος μὲν εὐθὺς	ἀναιρεθεὶς	ἐν νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου καὶ
[5, 2]	δ' ἐπὶ τούτοις τὸ θεῖον	ἀναιρεῖ,	πρῶτον μὲν ὡς φείσαιντο παρὰ
[5, 8]	αὐτῇ, μηνύει τὰ περὶ τὴν	ἀναίρεσιν	αὐτῇ τοῦ λέοντος καὶ ὡς
[5, 2]	προσλαβόντες καὶ τὸ κατὰ τὴν	ἀναίρεσιν	τῶν ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ' αὐτοὺς
[5, 4]	πλῆθος. καὶ οἱ μὲν παραχρῆμα	ἀναιροῦνται,	οἱ δ' εἰς φυγὴν τρέπονται
[5, 4]	κατὰ τὴν διάβασιν πολλοὺς αὐτῶν	ἀναιροῦσι,	διέφυγέ τε οὐδεὶς τὰς χεῖρας
[5, 1]	κατὰ καιρὸν διαβησόμενος τὸν Ἰόρδανον.	ἀνακαλεσάμενος	δὲ τοὺς τῆς Ῥουβηλίδος φυλῆς
[5, 1]	συνήθους ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ τῶν	ἀνακειμένων	ἐν τῷ ἱερῷ γραμμάτων. (Κατεστραμμένων
[5, 1]	κελεύσαντος ἱδρυσάμενος τεκμήριον γενησόμενον τῆς	ἀνακοπῆς	τοῦ ῥεύματος ἔθυεν ἐπ' αὐτοῦ
[5, 7]	ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται τὴν ἀρχὴν	ἀναλήψεσθαι	καὶ ἀόκνως ἔχειν. δεῖ μέντοι
[5, 10]	θύσοντες γενέσεως δεκάτας τ' ἔφερον.	ἀναμνησθεῖσα	δ' ἡ γυνὴ τῆς εὐχῆς
[5, 1]	ὑμᾶς μηδενὸς ἔτι δυσκόλου περιμένοντος	ἀναπαύσεως	ἤδη τυχεῖν φειδοῖ τῆς προθυμίας
[5, 3]	τῶν ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖς Χαναναίοις	ἀναπίμπλασθαι	κακῶν. ὀργίζεται τοίνυν αὐτοῖς ὁ
[5, 1]	καὶ νεκρῶν ἡ πόλις ἦν	ἀνάπλεως	καὶ διέφυγεν οὐδέν. τὴν δὲ
[5, 6]	ἀσθενέστερον. ὁ δὲ θεὸς αὐτὸς	ἀναπληρώσειν	τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην
[5, 5]	ἢ καὶ τῆς ὑπὸ Μωαβίταις	ἀναπνεῦσαι	δουλείας πρὸς ὀλίγον Ἀβίτω τοῦ
[5, 4]	πάλιν τὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ	ἀναρχίας	ἐνόσει πράγματα, καὶ τῷ μὴ
[5, 1]	ποιήσειν: τὸν μέντοι γε νῦν	ἀνασταθέντα,	δι' ὃν καὶ ὕποπτοι γεγόνασιν,
[5, 8]	περὶ μεσοῦσαν ἤδη τὴν νύκτα	ἀναστὰς	ἐνράσσει ταῖς πύλαις, αὐταῖς τε
[5, 1]	αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ νεωτερισμὸν	ἀναστῆσαι	τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ θεόν
[5, 1]	Ἰησοῦς δ' ἐκ τῶν Γαλγάλων	ἀναστρατοπεδεύσας	εἰς τὴν ὄρειον ἱστᾷ τὴν
[5, 7]	ἐν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα ταύτην ὑπομείναντας.	ἀναστρέφων	δὲ συμφορᾷ περιπίπτει κατ' οὐδὲν
[5, 10]	ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ	ἀναστρεψάντων	εἰς τὴν πατρίδα κύειν ἤρξατο
[5, 1]	ὡς ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ'	ἀναστρέψας	τὴν δύναμιν κατὰ πρόσωπον αὐτοῖς
[5, 6]	παρακελευσαμένου καὶ πειρᾶσθαι τῆς ἐλευθερίας	ἀνασώζειν	ἀδυνάτως ἔχειν ἔλεγε: τήν τε
[5, 1]	ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ τῶν θυρῶν	ἀνατείνασαν	φοινικίδας, ὅπως εἰδὼς τὴν οἰκίαν
[5, 10]	παιδὶ γεγενημένης παρεδίδου τῷ Ἠλὶ	ἀνατιθεῖσα	τῷ θεῷ προφήτην γενησόμενον: κόμη
[5, 1]	Ἐκδείπους. τὰ δὲ πρὸς τὰς	ἀνατολὰς	τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ πόλεως καὶ
[5, 8]	ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον	ἀνατραπέντων	τῶν κιόνων τρισχιλίοις ἀνδράσιν, οἳ
[5, 6]	φῂς ἰδεῖν τὰς σκηνὰς ἡμῶν	ἀνατρέπουσαν,	δέδια μὴ θεὸς Γεδεῶνι τὴν
[5, 1]	πρὸς τὴν παράδοξον τοῦ τείχους	ἀνατροπὴν	καταπεπληγότων καὶ τοῦ φρονήματος αὐτοῖς
[5, 1]	καὶ τοῖς Ἱεροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν	ἀναφανησόμενα:	καίτοι παντελῶς ὀλίγην αὐτῶν εἶναι
[5, 5]	τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων καὶ	ἀναχωρεῖν	διεγνωκότας ἡ Δεβώρα κατεῖχε τὴν
[5, 7]	μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν	ἀναχωρήσας	εἰς Σίκιμα πρὸς τοὺς ἀπὸ
[5, 2]	θελόντων εἰς ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν	ἀναχωροῦσιν	εἵποντο, ὡς καὶ τοὺς ἐν
[5, 1]	τὴν Ἀχάρου συγγένειαν ηὑρίσκετο. κατ'	ἄνδρα	δὲ τῆς ἐξετάσεως γινομένης λαμβάνουσι
[5, 8]	στολὰς γέρας τῆς συνέσεως κατ'	ἄνδρα	ἕκαστον φέρεσθε παρ' ἐμοῦ” φιλοτιμουμένων
[5, 8]	περὶ τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονος τὸν	ἄνδρα	καὶ τῆς ὀργῆς τῆς μέχρι
[5, 11]	αὐτῇ προσηγγέλη τὸ περὶ τὸν	ἄνδρα	πάθος, τίκτει δ' ἑπταμηνιαῖον παῖδα,
[5, 2]	πρὸς αὐτὰς βαρυνομένη καταλιποῦσα τὸν	ἄνδρα	πρὸς τοὺς γονεῖς παραγίνεται μηνὶ
[5, 8]	δεηθεῖσα ὡς ἂν ἀγάγοι τὸν	ἄνδρα	συγχωρήσαντος μέτεισι τὸν Μάνωχον. ὁ
[5, 10]	(Παραγενομένη δ' εὔελπις πρὸς τὸν	ἄνδρα	τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ ἀναστρεψάντων
[5, 8]	καλεῖται νῦν διὰ τὴν Σαμψῶνος	ἀνδραγαθίαν	ἐπ' αὐτῷ γενομένην, πάλαι δ'
[5, 3]	ἔργῳ πεῖραν αὐτοῦ δεδωκὼς τῆς	ἀνδραγαθίας	γέρας ὑπὲρ αὐτῆς λαμβάνει παρὰ
[5, 8]	τῶν εἰς Παλαιστίνους αὐτῷ τετολμημένων	ἄνδρας	ἅπαντι τῷ γένει τῶν Ἑβραίων
[5, 7]	ἐπιφερομένους Γυάλης πρὸς Ζάβουλον ἔλεγεν	ἄνδρας	αὐτοῖς ἐπιέναι καθωπλισμένους. τοῦ δὲ
[5, 3]	ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν πέντε	ἄνδρας	εἰς τὴν μεσόγειον κατοψομένους γῆν,
[5, 1]	αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν	ἄνδρας	ἓξ καὶ τριάκοντα. τοῦτ' ἀγγελθὲν
[5, 1]	σταλέντος ἡ Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺς	ἄνδρας	καὶ τὸν κίνδυνον εἰποῦσα, ὃν
[5, 1]	συγκάταινον ἔσχε τὸ πλῆθος καὶ	ἄνδρας	τοὺς ἐκμετρησομένους τὴν χώραν αὐτῶν
[5, 2]	ἤρεσεν ἡ γνώμη παρ' ἀλλοφύλοις	ἀνδράσι	ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ ἦν ἡ
[5, 7]	πάντας ζῶντας κατέλιπε τὰς μὲν	ἀνδράσιν	ἐκδοὺς τοῖς δὲ γυναῖκας ἠγμένος.
[5, 8]	οἶκον ἀνατραπέντων τῶν κιόνων τρισχιλίοις	ἀνδράσιν,	οἳ πάντες ἀπέθανον, ἐν αὐτοῖς
[5, 4]	Γήρα τε πατρὸς τολμῆσαί τε	ἀνδρειότατος	καὶ τῷ σώματι πρὸς τὰ
[5, 6]	τὰς ὑποθήκας τοῦ θεοῦ τριακόσιοι	ἄνδρες	εὑρέθησαν ταῖς χερσὶ μετὰ φόβου
[5, 7]	ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπώλοντο,	ἄνδρες	μὲν περὶ πεντακοσίους καὶ χιλίους,
[5, 1]	χιλίων ἀνταξίου γενομένου. οἱ δὲ	ἄνδρες	οἱ πεμφθέντες, δέκα δὲ ἦσαν,
[5, 2]	τρέπουσι τοὺς Ἰσραηλίτας οἱ Βενιαμῖται	ἄνδρες	τε πίπτουσιν ἐξ αὐτῶν εἰς
[5, 8]	ἄγγελον, ὡς ἂν καὶ τῷ	ἀνδρὶ	αὐτῆς ὁραθείη. καὶ παραγίνεται πάλιν
[5, 2]	ἀπηγγέλθη, ὅρκους ποιοῦνται μηδένα σφῶν	ἀνδρὶ	Βενιαμίτῃ δώσειν πρὸς γάμον θυγατέρα
[5, 8]	τὴν κόρην μαθοῦσαν παρὰ τοῦ	ἀνδρὸς	αὐτοῖς μηνῦσαι, καὶ γὰρ ἠπείλουν
[5, 7]	πλὴν ὅτι κατὰ δίκην ἐπ'	ἀνδρὸς	εὐεργέτου συνθεῖσι κακὸν τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος
[5, 8]	καὶ τῇ γυναικὶ φαίνεται τοῦ	ἀνδρὸς	μεμονωμένῃ. ἡ δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα
[5, 8]	ἐπιφανοῦς, ὑφ' ᾧ πονήσειν Παλαιστίνους	ἀνδρουμένῳ.	παρῄνει τε τὰς κόμας αὐτῷ
[5, 1]	τῶν ἀπολωλότων, καίτοι γε πάντων	ἀνδρῶν	ἀγαθῶν καὶ σπουδῆς ἀξίων διεφθαρμένων,
[5, 6]	ἕτοιμον ἦν τὸ στρατόπεδον μυρίων	ἀνδρῶν.	ἐπιστὰς δὲ κατὰ τοὺς ὕπνους
[5, 7]	ἔλεγε ταῦτ' εἶναι, λόχον δ'	ἀνδρῶν.	καὶ Ζάβουλος, οὐ σὺ μέντοι,
[5, 1]	ὅπλα καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν κατὰ	ἀνδρῶν	συγγενῶν, χαριστηρίους ὑπὲρ τούτων τῷ
[5, 9]	ἐπὶ μίαν καὶ εἴκοσι γενεὰς	ἀνδρῶν.	τὰ μὲν οὖν κατὰ Ῥούθην
[5, 1]	ὑπαρχόντων ὑμῖν ἀγαθῶν δι' ἡμᾶς	ἀνεβάλεσθε	καὶ πονήσαντες εἰς ἃ νῦν
[5, 8]	κλήμασι κατὰ τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ'	ἀνεγείρασα	ἐδήλου παρεῖναί τινας ἐπ' αὐτόν.
[5, 1]	τῶν οἰκησόντων, εἴ τις πορθηθεῖσαν	ἀνεγείρειν	ἐθελήσειεν, ἀρὰς ἔθετο, ὅπως θεμελίους
[5, 2]	γυναῖκα καὶ μηδὲν σκυθρωπὸν ὑφορώμενος	ἀνεγείρειν	ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώς, ὡς οὐκ
[5, 1]	τούτου γὰρ οὐδὲν ἐποίησαν περισσότερον,	ἀνέζευξαν	εἰς τὸ στρατόπεδον. καὶ τοῦτο
[5, 1]	γεγραμμένας καταλιπόντες εἰς τὴν Σιλοῦν	ἀνέζευξαν.	~(Ἰησοῦς δ' ἤδη γηραιὸς ὢν
[5, 1]	ἐκ τῶν λίθων ὧν ἕκαστος	ἀνείλετο	τῶν φυλάρχων ἐκ τοῦ βυθοῦ
[5, 1]	γῆν ὑμᾶς ἀναδάσασθαι καὶ ταύτην	ἀνεῖναι	μηλόβοτον. ἀλλ' εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες
[5, 4]	καὶ τῆς ἡμέρας ἤδη μεσούσης	ἀνεῖντο	αἱ φυλακαὶ ὑπό τε τοῦ
[5, 10]	γενησόμενον: κόμη τε οὖν αὐτῷ	ἀνεῖτο	καὶ ποτὸν ἦν ὕδωρ. καὶ
[5, 9]	καὶ αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης	ἀνέκρινε	τίς εἴη. τῆς δ' εἰπούσης
[5, 9]	ὀλίγον καὶ θεασάμενος τὴν κόρην	ἀνέκρινε	τὸν ἀγροκόμον περὶ τῆς παιδός.
[5, 2]	δισχιλίους ἐκ τῶν τάξεων ἐκέλευσαν	ἀνελεῖν.	καὶ φονεύουσι τὸ μάχιμον τῆς
[5, 7]	Ἰωθάμης, ὃν καὶ διαφυγεῖν ἔφαμεν,	ἀνελθὼν	ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Γαριζείν,
[5, 8]	τοῦ λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ	ἀνελόμενος	τρία μέλιτος κηρία σὺν τοῖς
[5, 1]	τε εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ ἁπάσας	ἀνεμίμνησκεν	αὐτούς, πολλαὶ δὲ ἦσαν τοῖς
[5, 5]	κατὰ πρόσωπον ἤλαυνε τῶν Χαναναίων	ἄνεμος	ταῖς ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς
[5, 4]	τὴν χαρὰν τὴν τοῦ ὀνείρατος	ἀνεπήδησεν	ἀπὸ τοῦ θρόνου, πλήξας δ'
[5, 8]	ὑποχείριον Σαμψῶνα δοῦναι. οἱ δὲ	ἀνεπίκλητοι	βουλόμενοι τυγχάνειν παρῆσαν ἐπὶ τὴν
[5, 11]	νεανίας παρατετευχὼς τῷ γεγονότι, πένθους	ἀνεπλήσθη	πᾶσα ἡ πόλις. καὶ Ἠλὶς
[5, 8]	σωφροσύνης καὶ τῆς τῶν τριχῶν	ἀνέσεως.	(Ἀφικόμενος δὲ μετὰ τῶν γονέων
[5, 6]	εἰς τὰ ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν	ἀνεστάλη	τὸ πλῆθος καὶ τῶν πεδίων
[5, 1]	οὐ μεθ' ἧς ἐκεῖνοι γνώμης	ἀνέστησαν	αὐτόν, ἀλλ' ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ
[5, 2]	μεγάλως ἐκ τοῦ πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι	ἀνεχώρησαν	εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις καὶ
[5, 7]	Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντος αὐτοῦ σκεδασθὲν	ἀνεχώρησεν	ἐπὶ τὰ οἰκεῖα. (Τῶν δὲ
[5, 2]	καὶ οἱ μὲν Βενιαμῖται χαίροντες	ἀνεχώρουν	εἰς τὴν πόλιν, οἱ δ'
[5, 9]	καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς οἷον	ἀνήγαγε	καὶ Δαβίδην ἐκ τοιούτων γενόμενον.
[5, 6]	Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους λαβὼν	ἀνήγαγεν.	ἀπέθανον δ' ἐν αὐτῇ τῇ
[5, 1]	Ἰησοῦν καὶ τὰ παρ' αὐτῶν	ἀνήγγειλε	τῷ λαῷ. ὁ δὲ χαίρων,
[5, 2]	τὴν ψυχὴν ἀφίησιν. ὁ δὲ	ἀνὴρ	αὐτῆς οἰόμενος ὕπνῳ βαθεῖ κατεισχῆσθαι
[5, 1]	τελευτὴν γίνεται πέντε καὶ εἴκοσιν,	ἀνὴρ	δὲ> μήτε συνέσεως ὢν ἐνδεὴς
[5, 7]	στρατηγήσοντος. ἦν δέ τις Ἰαφθᾶς	ἀνὴρ	διὰ τὴν πατρῴαν ἀρετὴν δυνατὸς
[5, 2]	τετάρτῳ. χαλεπῶς δὲ φέρων ὁ	ἀνὴρ	ἐπὶ τῷ ἔρωτι ἧκε πρὸς
[5, 4]	τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα κατασχών,	ἀνὴρ	καὶ δίχα τῆς προειρημένης πράξεως
[5, 3]	φυλῆς τις Κενίαζος ὄνομα δραστήριος	ἀνὴρ	καὶ τὸ φρόνημα γενναῖος, χρησθὲν
[5, 7]	ἐκ τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς παραλαμβάνει	ἀνὴρ	τά τε ἄλλα εὐδαίμων καὶ
[5, 2]	ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης αἰτίας. (Λευίτης	ἀνὴρ	τῶν δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου κληρουχίας
[5, 10]	λαῷ Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης	ἀνὴρ	τῶν ἐν μέσῳ πολιτῶν τῆς
[5, 1]	κτείνεσθαι τοὺς ἵππους Ἰησοῦς αὐτῶν	ἀνῄρει	καὶ τὰ ἅρματα ἐνεπίμπρα, τήν
[5, 7]	πόλιν πολλοὺς τῶν Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντες	ἀνῄρουν.	(Ζάβουλος δέ τις τῶν Σικιμιτῶν
[5, 6]	εἰς ταραχὴν πᾶν τὸ προστυχὸν	ἀνῄρουν	νομίζοντες εἶναι πολέμιον, φόνος τε
[5, 1]	αὐτοῖς πρὸς ἄμυναν ἀχρείου γεγονότος:	ἀνῃροῦντο	δ' οὖν ἐν ταῖς ὁδοῖς
[5, 7]	εἶπεν, ὡς τὰ δένδρα φωνὴν	ἀνθρώπειον	προιέμενα συνόδου γενομένης αὐτῶν δεηθείη
[5, 8]	κατασχόντος κατανοῶν ὡς οὐδέν ἐστιν	ἀνθρώπειος	ἀρετὴ τῷ θεῷ πάντα προσεμαρτύρει
[5, 6]	ὁ θεὸς τῷ Γεδεῶνι τὴν	ἀνθρωπίνην	φύσιν αὐτῷ φίλαυτον οὖσαν ἐδήλου
[5, 6]	μᾶζαν ἐδόκει κριθίνην ὑπ' εὐτελείας	ἀνθρώποις	ἄβρωτον διὰ τοῦ στρατοπέδου κυλιομένην
[5, 2]	καὶ μορφὰς οὐδὲν τοῖς ἄλλοις	ἀνθρώποις	παραπλησίας παράδοξον ἦσαν θέαμα καὶ
[5, 9]	μέσην νύκτα καὶ αἰσθόμενος τῆς	ἀνθρώπου	παρακατακειμένης ἀνέκρινε τίς εἴη. τῆς
[5, 6]	ἐποίησαν. ταραχὴ δὲ λαμβάνει τοὺς	ἀνθρώπους	ἔτι τε> ὑπνοῦντας καὶ δείματα:
[5, 10]	καὶ Φινεέσης. οὗτοι καὶ πρὸς	ἀνθρώπους	ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ πρὸς τὸ
[5, 1]	Μωυσῆς προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ	ἀνθρώπων	ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν οὐδὲν ἐφ'
[5, 1]	δὲ τὸν προειρημένον τρόπον ἐξ	ἀνθρώπων	ἀπογεγονότος Ἰησοῦς ἁπάντων ἤδη τῶν
[5, 1]	βασιλεῖς πάντες ἔπεσον, ὥστε τῶν	ἀνθρώπων	ἐπιλελοιπότων πρὸς τὸ κτείνεσθαι τοὺς
[5, 8]	ἁλῶναι δεῖ τῇ φύσει τῶν	ἀνθρώπων	προσάπτειν ἥττονι ἁμαρτημάτων οὔσῃ, μαρτυρεῖν
[5, 1]	ἡ τῶν μελλόντων ἐλπὶς ἡμᾶς	ἀνιᾷ	τῇ πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ συντυχόντας.
[5, 2]	γὰρ μάλιστα τοῖς γεγενημένοις ἔχειν	ἀνιάτως	ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα τὴν ψυχὴν ἀφίησιν.
[5, 8]	θεὸς πηγὴν κατά τινος πέτρας	ἀνίησιν	ἡδεῖαν καὶ πολλήν, ὅθεν καὶ
[5, 1]	ἠρώτα τὸν θεόν: χρηματίσαντος δὲ	ἀνίστασθαι	τοῦ θεοῦ καὶ καθαίρειν τὸν
[5, 4]	καὶ μὴ δῷ καιρίαν πληγήν.	ἀνίστησιν	οὖν αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν ἔχειν
[5, 8]	διὰ τοῦ καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματος	ἀνιὼν	εἰς οὐρανὸν αὐτοῖς φανερὸς ἦν.
[5, 10]	γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις, ἡ	Ἄννα	θεασαμένη τοὺς τῆς ἑτέρας παῖδας
[5, 10]	πόλιν κατοικῶν ἐγάμει δύο γυναῖκας	Ἄνναν	τε καὶ Φενάνναν. ἐκ δὴ
[5, 10]	τρεφόμενος, Ἀλκάνῃ δ' ἐκ τῆς	Ἄννας	υἱεῖς τε γίνονται καὶ τρεῖς
[5, 7]	ἦν, ἔτι παρθένος. ὁ δὲ	ἀνοιμώξας	ἐπὶ τῷ μεγέθει τοῦ πάθους
[5, 2]	οὐ νόμιμα, γενομένους δὲ δικαίους	ἀντ'	αὐτῶν ἐκείνων ἀποθανεῖν. οἱ δὲ
[5, 1]	ὥσθ' ὑποφέρειν αὐτὸν τῇ βίᾳ	ἀντ'	ἐδάφους κειμένου, πάντες ἤδη θαρσαλέως
[5, 1]	πολλάκις ἑνὸς πλέθρου κἂν χιλίων	ἀνταξίου	γενομένου. οἱ δὲ ἄνδρες οἱ
[5, 7]	ἔδαφος τὴν πόλιν, οὐ γὰρ	ἀντέσχε	πρὸς τὴν πολιορκίαν, ἅλας κατὰ
[5, 8]	εἰπεῖν αὐτῇ τὸ μὲν πρῶτον	ἀντέχειν	ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης δ' αὐτῆς καὶ
[5, 9]	πόλις αὕτη τῆς Ἰούδα φυλῆς,	ἀντέχειν	τῷ δεινῷ μὴ δυνάμενος τήν
[5, 8]	ἔτι γὰρ φρονεῖν ἰσχυρὸς ἦν,	ἀντηπάτα	τὴν Δαλάλην φάμενος, εἰ κλήμασιν
[5, 6]	μέγιστον τῇ ληνῷ με νῦν	ἀντὶ	ἅλωος χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ παρακελευσαμένου
[5, 6]	κριοῦ κέρας: ἐχρῶντο δὲ τούτοις	ἀντὶ	σάλπιγγος. χωρίον δὲ πολὺ κατεῖχε
[5, 7]	αὑτὸν ὅ τι βούλεται ποιεῖν	ἀντὶ	τῶν νομίμων ἀποδείξας καὶ δεινῶς
[5, 4]	ἀποσημαίνων κρυπτῶς παρεκάλει τῆς ἐλευθερίας	ἀντιλαμβάνεσθαι.	οἱ δ' ἀσμένως ἀκούσαντες αὐτοί
[5, 9]	ἡ δέ, πρὸς οὐδὲν γὰρ	ἀντιλέγειν	τῶν ὑπὸ τῆς ἑκυρᾶς κελευομένων
[5, 7]	αἰτιώμενος τῆς ἁλώσεως. ὁ δὲ	ἀντιπέμψας	ᾐτιᾶτο τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον
[5, 1]	πύστιν τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ πολλὴν	ἀνύσαντες	ὁδὸν ἔφασκον καὶ τεκμήριον τοῦ
[5, 1]	καὶ δι' ἡμέρας καὶ νυκτὸς	ἀνύσας	ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις καὶ
[5, 1]	πρὸς Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίας τῆς	ἄνω	Κεδέσης οὐ πόρρω: Γαλιλαίων δ'
[5, 8]	αὐτῷ γενομένην, πάλαι δ' ἦν	ἀνώνυμον,	οὐκ ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων τῶν Παλαιστίνων,
[5, 1]	τοῦ θείου τοῦ παρασχόντος αὐτὰς	ἄξιαι	καὶ τῆς ἀρετῆς τῶν νόμων
[5, 6]	ὄντες καὶ πρὸς τοὺς πολεμίους	ἀξιόμαχος.	ἵνα μάθωσιν οὖν βοηθείας τῆς
[5, 7]	τῆς Ζαβούλης ἔπραξέ τι σπουδῆς	ἄξιον.	(Ἀβδὼν δὲ Ἤλωνος παῖς φυλῆς
[5, 7]	γενομένῳ χρόνῳ λόγου καὶ μνήμης	ἄξιον	γηραιὸς ὢν ἀπέθανε καὶ ταφῆς
[5, 8]	Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν ἔτη. θαυμάζειν δὲ	ἄξιον	τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἰσχύος
[5, 2]	Ἐφρὰν πολιορκοῦσα Βήθηλα τέλος οὐδὲν	ἄξιον	τοῦ χρόνου καὶ τῶν πόνων
[5, 1]	τ' ἔλεγον ἥδεσθαι καὶ πολίτας	ἀξιοῦν	αὐτῶν γενέσθαι. καὶ οἱ μὲν
[5, 2]	αὐτῶν δυσχεραίνοντας καὶ τιμωρίαν λαμβάνειν	ἀξιοῦντας	φήσομεν αὐτοὺς αἰτίους φυλακῆς ἀμελήσαντας
[5, 2]	προστάγμασιν ἡγοῦντο πολέμου φόβῳ μηδενὸς	ἀξιοῦντες	εἶναι χείρους ἐν τοῖς ὅπλοις
[5, 2]	προέθεντο καίτοι δίκαια παθεῖν αὐτοὺς	ἀξιοῦντες	εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας, καὶ
[5, 2]	ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ ἐνέκειντο ταύτην παραλαβεῖν	ἀξιοῦντες,	ὁ μὲν ἱκέτευε μηδὲν τολμᾶν
[5, 8]	καὶ κέρδος εὕρασθαι καὶ λέγειν	ἀξιούντων	φησίν, ὅτι τὸ πάμβορον γεγεννήκοι
[5, 7]	ἐν Καμμὼν πόλει τῆς Γαλαδηνῆς	ἀξιοῦται.	(Πάντα δὲ τὰ τῶν Ἑβραίων
[5, 1]	αἰτίᾳ κατασκευάσαι γένοιτο ὁ θεὸς	ἀξιόχρεως,	ὅθεν ἀμείνονα περὶ ἡμῶν ἔχοντες
[5, 9]	τούτῳ παράγειν ἐφικτόν ἐστιν εἰς	ἀξίωμα	λαμπρὸν καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς
[5, 5]	σὺ μέν, εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖς	ἀξίωμα	ὃ σοὶ δέδωκεν ὁ θεός,
[5, 1]	συγγένειαν αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ τὸ	ἀξίωμα	τῶν τὴν αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ
[5, 1]	ὑπέργηρως ὢν μεταπεμψάμενος τοὺς ἐπ'	ἀξιώματος	μάλιστα τῶν πόλεων καὶ τὰς
[5, 1]	πάντων ἀνδρῶν ἀγαθῶν καὶ σπουδῆς	ἀξίων	διεφθαρμένων, ἀλλὰ κατὰ ἀπόγνωσιν: πιστεύοντες
[5, 5]	Ἰάλην ὄνομα, ἣ κρύψαι τε	ἀξιώσαντα	δέχεται καὶ ποτὸν αἰτήσαντι δίδωσι
[5, 7]	τρυγήσωσι. προσδεξαμένου δ' ἐκείνου τὴν	ἀξίωσιν	προῄεσαν καὶ Γυάλης σὺν αὐτοῖς
[5, 9]	παραιτουμένου δὲ νόμῳ σε συνοικήσουσαν	ἄξομαι.	(Ταῦτα τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσης εὐθυμία
[5, 1]	καὶ πάλιν δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆς	ἄοκνον	ἔχωμεν εἰς τὰ κατεπείξοντα καὶ
[5, 7]	ὑπισχνεῖται τὴν ἀρχὴν ἀναλήψεσθαι καὶ	ἀόκνως	ἔχειν. δεῖ μέντοι συνιζάνειν αὐτὰ
[5, 7]	τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον τὴν	ἀπ'	Αἰγύπτου καὶ τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς
[5, 1]	Ἰσραηλίτας ποιησαμένους τὴν ἔξοδον τὴν	ἀπ'	Αἰγύπτου πρὸς τῷ τὰς πόλεις
[5, 1]	Ἰάμνειάν τε πᾶσαν καὶ Γίτταν	ἀπ'	Ἀκκαρῶνος ἕως τοῦ ὄρους, ἐξ
[5, 11]	λόγος, καὶ τὸ γένος τὸ	ἀπ'	ἐκείνου μέχρι τῶν κατὰ τὴν
[5, 6]	θεὸς προειρήκει, τοῦ δέους αὐτὸν	ἀπαγαγεῖν	βουλόμενος κελεύει προσλαβόντα ἕνα τῶν
[5, 11]	κιβωτὸς ἤγετο πρὸς τῶν πολεμίων.	(Ἀπαγγελθείσης	δὲ τῆς ἥττης εἰς τὴν
[5, 1]	ἠμέλησεν, ἀλλ' ἐν τοῖς ὑστέροις	ἀπαγγελοῦμεν	τὸ περὶ αὐτὴν πάθος γενόμενον.
[5, 8]	γινομένων αὐτῷ δυσφορῶν ἐπὶ τῇ	ἀπαιδίᾳ	θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ τὸ προάστειον
[5, 10]	δάκρυά τε προύπεσε καὶ τῆς	ἀπαιδίας	αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ τῆς μονώσεως.
[5, 1]	τὸν ἥλιον παρ' αὐτῇ δειπνήσαντες	ἀπαλλαγεῖεν,	οὓς εἰ φοβεροὶ τῇ πόλει
[5, 1]	καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ	ἀπαλλαγῆς	αὐτοῖς τὸ λοιπὸν ἡ φροντὶς
[5, 2]	θύρας. τοῦ δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντος	ἀπαλλάττεσθαι	καὶ μὴ προσφέρειν βίαν μηδὲ
[5, 2]	καὶ ἐπὶ πολὺ θελόντων εἰς	ἅπαν	αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς
[5, 1]	ταύτην ἔδωκε καὶ κτηθεῖσαν εἰς	ἅπαν	ἡμετέραν φυλάξειν ὑπείσχηται, συνεργίας δὲ
[5, 1]	τὴν ἐκείνου δεομένοις ἑαυτοὺς εἰς	ἅπαν	προθύμους ἐδώκατε, δίκαιον ὑμᾶς μηδενὸς
[5, 7]	αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰς	ἅπαντ'	αὐτῷ τὸν χρόνον τὴν ἰδίαν
[5, 1]	τὰς πόλεις καρτερὰς ποιεῖν ἐκεῖνον	ἅπαντ'	ἦσαν τὸν χρόνον, συναγαγὼν τὸν
[5, 1]	τὴν εἰρήνην δεξιώτατος καὶ πρὸς	ἅπαντα	καιρὸν τὴν ἀρετὴν ἡρμοσμένος. θάπτεται
[5, 9]	δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν παρ' αὐτῆς	ἅπαντα	προπεπυσμένος ἐδήλου τῷ δεσπότῃ. ὁ
[5, 1]	Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ τὸν λαὸν	ἅπαντα	τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς πόλεως
[5, 8]	τῶν γάμων, εἱστία γὰρ αὐτοὺς	ἅπαντας,	διὰ δέος τῆς ἰσχύος τοῦ
[5, 6]	παντὸς τοῦ στρατοῦ καὶ συμβαλὼν	ἅπαντας	διέφθειρε τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς
[5, 8]	τὴν ὕβριν ταύτην Σαμψὼν παροξυνθεὶς	ἅπαντας	ἔγνω σὺν αὐτῇ Παλαιστίνους μετέρχεσθαι.
[5, 1]	τὴν αὐτῆς καὶ τοὺς οἰκείους	ἅπαντας	εἰς τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι
[5, 6]	διαπερᾶναι χωρίῳ καὶ περιστάντες κτείνουσιν	ἅπαντας	καὶ δύο τῶν βασιλέων Ὤρηβόν
[5, 2]	τῶν οἰκείων, οἱ δὲ ἀποκτείναντες	ἅπαντας	τοὺς ἐνοικοῦντας εἶχον τὴν πόλιν.
[5, 1]	καὶ οὐχὶ Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ	ἅπαντές	ἐσμεν οἵ τ' ἐνθάδε κἀκεῖ
[5, 8]	εἰς Παλαιστίνους αὐτῷ τετολμημένων ἄνδρας	ἅπαντι	τῷ γένει τῶν Ἑβραίων συμφορὰν
[5, 1]	χωρήσας ἐντεῦθεν ἐπὶ Σικίμων σὺν	ἅπαντι	τῷ λαῷ βωμόν τε ἵστησιν
[5, 1]	τρόπον ἐξ ἀνθρώπων ἀπογεγονότος Ἰησοῦς	ἁπάντων	ἤδη τῶν ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων
[5, 6]	διὰ τὸ τῇ γλώσσῃ διαφωνεῖν.	ἅπαξ	δὲ καταστάντες εἰς ταραχὴν πᾶν
[5, 3]	τὸ θεῖον ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες γὰρ	ἅπαξ	τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας ἐφέροντο
[5, 1]	καὶ χρυσός, ταῦτα ἐκέλευσε συγκομίζοντας	ἀπαρχὴν	ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων τῷ θεῷ
[5, 1]	αὐτῶν δυνάμεως εἰς μάχην συνῆψεν	ἅπασαν	διαφθαρεῖσαν, ὡς μηδὲ γενεὰν αὐτοῖς
[5, 1]	Χαναναίοις: ἐλθόντες γὰρ τὸ πρῶτον	ἅπασαν	ἐπ' ἀδείας αὐτῶν τὴν πόλιν
[5, 4]	ἀριστερὰν ἀμείνων κἀπ' ἐκείνης τὴν	ἅπασαν	ἰσχὺν ἔχων κατῴκει μὲν ἐν
[5, 1]	οὐδέν. τὴν δὲ πόλιν ἐνέπρησαν	ἅπασαν	καὶ τὴν χώραν. καὶ τὴν
[5, 7]	τὴν χώραν καὶ τὴν Περαίαν	ἅπασαν	κατασχόντες καὶ ἐπὶ τὴν τῶν
[5, 1]	τὸν στρατὸν καὶ τὴν πληθὺν	ἅπασαν	τοιούτῳ τρόπῳ: προῄεσαν μὲν οἱ
[5, 1]	τάς τε εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ	ἁπάσας	ἀνεμίμνησκεν αὐτούς, πολλαὶ δὲ ἦσαν
[5, 2]	συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν, ἔλεγον, τὴν	ἁπάσης	τῆς φυλῆς γῆν καὶ λείαν
[5, 1]	τε ἕνα γινώσκειν τὸν Ἑβραίοις	ἅπασι	κοινὸν καὶ τὸν πρὸ τῆς
[5, 1]	μὲν ὧν ἤθελον τυχόντες ἐξ	ἀπάτης	ἀπῄεσαν πρὸς αὑτούς. Ἰησοῦς δὲ
[5, 1]	αὐτῶν τοὺς ἐν τέλει τῆς	ἀπάτης	αὐτοῖς ἐνεκάλει. τῶν δ' οὐκ
[5, 8]	οἶδεν αὐτῷ. τοῦ δὲ πάλιν	ἀπατῶντος	αὐτὴν καὶ φήσαντος ἑπτὰ κάλοις
[5, 3]	πόνοις μυρίοις εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο, ταύτην	ἀπέβαλον	διὰ τρυφήν. στρατεύσαντος γὰρ ἐπ'
[5, 11]	χεῖρας ἐλθόντες τῶν πολεμίων καὶ	ἀπέβαλον	εἰς τρισμυρίους, ἐν οἷς ἔπεσον
[5, 2]	διεφθάρθαι, καὶ τὰς γερουσίας οὐκ	ἀπεδείκνυσαν	οὐδ' ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν τῶν
[5, 7]	καὶ μνήμης ἄξιον γηραιὸς ὢν	ἀπέθανε	καὶ ταφῆς ἐν τῇ πατρίδι
[5, 6]	καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους λαβὼν ἀνήγαγεν.	ἀπέθανον	δ' ἐν αὐτῇ τῇ μάχῃ
[5, 8]	κιόνων τρισχιλίοις ἀνδράσιν, οἳ πάντες	ἀπέθανον,	ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ Σαμψών.
[5, 2]	περὶ δισμυρίους ὄντες καὶ πεντακισχιλίους	ἀπέθανον.	οἱ δ' Ἰσραηλῖται τήν τε
[5, 1]	τε ἐκείνου προνοίᾳ μηδ' ὅτε	ἀπέθνησκε	περὶ αὐτοὺς καμούσῃ τῷ τε
[5, 3]	δ' Ἰσραηλίταις προύβαινεν ὑπό τε	ἀπειρίας	τοῦ πονεῖν τὰ κακὰ καὶ
[5, 1]	τὸ περὶ αὐτὴν πάθος γενόμενον.	(Ἄπειρον	δέ τι πλῆθος ἐκ τῆς
[5, 1]	θεραπείας καὶ τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς	ἄπειρόν	τι πλῆθος, ἀγέλας τε βοσκημάτων
[5, 1]	πρὸς τοὺς πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν	ἄπειρος,	ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις ἄκρος πρός
[5, 10]	πρὸς τὸ θεῖον ἀσεβεῖς οὐδενὸς	ἀπείχοντο	παρανομήματος, καὶ τὰ μὲν ἐφέροντο
[5, 5]	ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν	ἀπέκτειναν.	καὶ οἱ μὲν ὑπὸ τῶν
[5, 11]	δὲ οἱ Ἐλεαζάρου πάλιν αὐτὴν	ἀπέλαβον.
[5, 1]	Ἑβραίων ηὔξετο καὶ τὸ ἴδιον	ἀπελάμβανε	μέγεθος. (Οἱ δὲ πεντήκοντα προελθόντες
[5, 10]	δώροις ὑπαγόμενοι: τυραννίδος δ' οὐθὲν	ἀπέλειπεν	ὁ βίος αὐτῶν. ὅ τε
[5, 7]	ἐπὶ τῷ ἄρχεσθαι φροντίδος οὐκ	ἀπελείπετο,	ἐδόκει δ' αὐτοῖς ἀμπέλῳ τὴν
[5, 1]	οὔτε γὰρ ὧν Μωυσῆς προεῖπεν	ἀπελείφθητε	καταφρονήσαντες ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντος οὔτ'
[5, 1]	προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες ἐξ ἀνθρώπων	ἀπελθόντος	οὔτ' ἔστιν οὐδὲν ἐφ' ᾧ
[5, 1]	οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ μόλις ἀλλήλων	ἀπελύθησαν.	(Διαβᾶσα δὲ τὸν ποταμὸν ἥ
[5, 2]	περὶ δείλην ἔξεισι: βράδιον γὰρ	ἀπέλυον	οἱ γονεῖς τὴν θυγατέρα καὶ
[5, 2]	ὅλης νυκτὸς ἐμπλησθέντες τῆς ὕβρεως	ἀπέλυσαν	περὶ ἀρχομένην ἡμέραν. ἡ δὲ
[5, 7]	τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτ' εἰπὼν	ἀπέλυσεν:	αὐτὸς δ' εὐξάμενος νίκην καὶ
[5, 8]	πρὸς αὐτὸν μὴ λέγει ταῦθ'	ἅπερ	δεῖται, ὡς οὐ σιγησομένης ὅσα
[5, 1]	ἐνόμιζον αὐτοὺς μάλιστα τῶν ὁδῶν	ἀπέρχεσθαι	καὶ κατὰ τὰς εἰς τὸν
[5, 8]	μνηστεύσασθαι τὴν παρθένον. συνεχῶς δ'	ἀπερχόμενος	πρὸς τοὺς γονεῖς αὐτῆς συντυγχάνει
[5, 2]	ὡς δὲ πολὺ τῆς πόλεως	ἀπέσχον,	ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντες οἱ Ἑβραῖοι,
[5, 7]	καὶ δειπνοῦντες κατὰ συμμορίαν φανερῶς	ἀπετόλμων	ἤδη βλασφημεῖν τὸν Ἀβιμέλεχον, οἵ
[5, 6]	καὶ πρὸς τοὺς ἀρετῇ διαφέροντας	ἀπεχθανομένην,	ὅπως τε τὴν νίκην παρέντες
[5, 1]	καὶ τῶν περιοίκων πόλεων πλεῖστον	ἀπεχουσῶν	τῆσδε τῆς γῆς ποιησόμενοι πρὸς
[5, 9]	τὴν δὲ Ῥούθην μὴ πεισθεῖσαν	ἀπήγαγε	κοινωνὸν παντὸς τοῦ προστυχόντος γενησομένην.
[5, 2]	μᾶλλον τῷ βιαίῳ τῆς ἡδονῆς	ἀπήγαγον	πρὸς αὑτοὺς τὴν γυναῖκα καὶ
[5, 2]	Ἰσραηλίταις τὰ παρὰ τῶν Γαβαηνῶν	ἀπηγγέλθη,	ὅρκους ποιοῦνται μηδένα σφῶν ἀνδρὶ
[5, 6]	Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν. Γεδεὼν δὲ οὐκ	ἀπηγορεύκει	πονῶν, ἀλλὰ διώξας μετὰ παντὸς
[5, 1]	ὧν ἤθελον τυχόντες ἐξ ἀπάτης	ἀπῄεσαν	πρὸς αὑτούς. Ἰησοῦς δὲ τῆς
[5, 1]	αὐτοὺς ὑπελθούσης οὐδένα ὑπονοήσαντες δόλον	ἀπῆλθον	οὐδ' ἐρευνήσαντες τὸ καταγώγιον. ἐπεὶ
[5, 4]	τῆς ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις δουλείας	ἀπηλλάγησαν,	Ἰούδης δ' ἐκ τῆς αἰτίας
[5, 4]	καὶ ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν ἐπικλασθεὶς	ἀπήλλαξε	τῆς ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις ὕβρεως.
[5, 7]	ἤλασε καὶ τοὺς οἰκείους δουλείας	ἀπήλλαξεν	ἐν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα ταύτην ὑπομείναντας.
[5, 9]	πατρίδος ἐξεληλύθει, πάλιν εἰς αὐτὴν	ἀπηλλάττετο:	καὶ γὰρ ἤδη καλῶς τὰ
[5, 2]	αὐτὸν παρασχόντα τὴν ξένην πραγμάτων	ἀπηλλάχθαι.	συγγενῆ δὲ λέγοντος καὶ Λευῖτιν
[5, 5]	μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸς Ἰταβυρίῳ ὄρει.	ἀπήντα	δ' αὐτοῖς ὁ Σισάρης τοῦ
[5, 1]	οὖν κατὰ τὰς ὑποσχέσεις ἡμῖν	ἀπήντησε	τὰς σάς, νῦν δὲ παρὰ
[5, 11]	γε ἑκατέρων προσδοκίαις οὐχ ὅμοιον	ἀπήντησε	τὸ ἔργον, ἀλλὰ συμβολῆς γενομένης
[5, 1]	πρὸς τὸ μέγεθος τῆς παρανομίας	ἀπιδόντας	εὐθὺς ἐφ' ὅπλα καὶ τὴν
[5, 4]	καὶ τοὺς ἐπεισιόντας τῶν θεραπόντων	ἀπιέναι	κελεύσαντος διὰ τὸ πρὸς Ἰούδην
[5, 1]	θεῖον: αὐτῷ γὰρ καλῶς ἔχειν	ἀπιέναι	μέλλοντι τοῦ ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖς
[5, 2]	γονέων, τῇ δὲ πέμπτῃ δόξαν	ἀπιέναι	πρὸς αὑτὸν περὶ δείλην ἔξεισι:
[5, 2]	τῶν γονέων ἄγων πρὸς αὐτὸν	ἀπιέναι,	τὴν δ' οἴκησιν ἐδήλου τυγχάνειν
[5, 10]	τῆς σκηνῆς, ὡς παροινοῦσαν ἐκέλευεν	ἀπιέναι.	τῆς δὲ πιεῖν ὕδωρ φαμένης,
[5, 1]	ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ ἤθελον	ἀπιστεῖν,	ἀλλὰ περὶ θείαν θρησκείαν τὴν
[5, 8]	δεινῶς ἔχειν ἔλεγεν, εἰ κατ'	ἀπιστίαν	εὐνοίας τῆς πρὸς αὐτὸν μὴ
[5, 8]	ῥίπτει τὸ θηρίον. (Πάλιν τε	ἀπιὼν	πρὸς τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει
[5, 1]	μηκυνομένην ἔλαχεν, εὐρεῖαν δὲ ὅσον	ἀπὸ	Βεθήλων εἰς τὸ μέγα τελευτᾷ
[5, 2]	ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν ἄγεται γύναιον	ἀπὸ	Βηθλέμων, τῆς δὲ Ἰούδα φυλῆς
[5, 1]	πεντήκοντα προελθόντες στάδια βάλλονται στρατόπεδον	ἀπὸ	δέκα σταδίων τῆς Ἱεριχοῦντος, Ἰησοῦς
[5, 1]	πρόσορον οὖσαν. Βενιαμῖται δὲ τὴν	ἀπὸ	Ἰορδάνου ποταμοῦ ἔλαχον ἄχρι θαλάσσης
[5, 1]	Ἐφρὰν φυλὴ τὴν ἄχρι Γαζάρων	ἀπὸ	Ἰορδάνου ποταμοῦ μηκυνομένην ἔλαχεν, εὐρεῖαν
[5, 1]	τῆς τε Μανασσήτιδος οἱ ἡμίσεις	ἀπὸ	μὲν Ἰορδάνου μέχρι Δώρων πόλεως,
[5, 7]	ἀναχωρήσας εἰς Σίκιμα πρὸς τοὺς	ἀπὸ	μητρὸς συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ ἦν,
[5, 1]	δὲ εἰς ἑτέρων ἐθνῶν μίμησιν	ἀπο	στραφησομένου τὸ γένος ὑμῶν. ταῦτα
[5, 1]	τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν	ἀπὸ	ταύτης δίκην ἀδύνατον. εἰ δ'
[5, 1]	τὸν ποταμὸν ἐλευθέρους ἑαυτοὺς ἤδη	ἀπό	τε τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῆς
[5, 1]	τῶν δ' ἑπομένων ὁπλίταις πεντακισμυρίοις	ἀπὸ	τῆς Ἀβέλης ἐπὶ τὸν Ἰόρδανον
[5, 3]	τοῦ πονεῖν τὰ κακὰ καὶ	ἀπὸ	τῆς περὶ τὸ θεῖον ὀλιγωρίας:
[5, 7]	αἴρουσι φλόγα. καὶ διαφεύγει μὲν	ἀπὸ	τῆς πέτρας οὐθείς, ἀλλ' ἅμα
[5, 4]	χαρὰν τὴν τοῦ ὀνείρατος ἀνεπήδησεν	ἀπὸ	τοῦ θρόνου, πλήξας δ' αὐτὸν
[5, 11]	αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς	ἀπὸ	τοῦ θρόνου τελευτᾷ, ὀκτὼ καὶ
[5, 1]	καὶ θάλασσαν ἔλαχον. τὴν δὲ	ἀπὸ	τοῦ Καρμήλου κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ
[5, 1]	ὄντι κατασκεψόμενοί τινες τὴν πόλιν	ἀπὸ	τοῦ τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι
[5, 1]	δὲ τὸν νεώτατον τῶν παίδων	ἀποβάλῃ.	τῆς δὲ ἀρᾶς τὸ θεῖον
[5, 1]	συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν τραπέντες	ἀποβάλλουσιν	ἄνδρας ἓξ καὶ τριάκοντα. τοῦτ'
[5, 1]	ἐπταικότες καὶ τῆς δυνάμεώς τινας	ἀποβαλόντες	ἐπὶ τούτοις ὡς οὐ βεβαίων
[5, 1]	τὸν προειρημένον τρόπον ἐξ ἀνθρώπων	ἀπογεγονότος	Ἰησοῦς ἁπάντων ἤδη τῶν ἐπ'
[5, 1]	σπουδῆς ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ κατὰ	ἀπόγνωσιν:	πιστεύοντες γὰρ ἤδη τῆς γῆς
[5, 1]	τοὺς πολεμίους ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι'	ἀπόγνωσιν	τοῦ λαβεῖν, καὶ γὰρ ἐπ'
[5, 2]	καὶ τοῖς Ἰέθρου τοῦ Μαδιανίτου	ἀπογόνοις,	Μωυσέος γὰρ ἦν γαμβρός, γῆν
[5, 1]	τῷ μὴ παραβῆναι τὸν ὅρκον	ἀποδείκνυσιν	εἶναι τοιούτους. καὶ οἱ μὲν
[5, 7]	βούλεται ποιεῖν ἀντὶ τῶν νομίμων	ἀποδείξας	καὶ δεινῶς πρὸς τοὺς τοῦ
[5, 4]	αὐτῷ ἐν Ἱεριχοῦντι βασίλειον ταύτην	ἀποδείξας	οὐδὲν τῆς εἰς τὸ πλῆθος
[5, 7]	τῆς Φαραθωνιτῶν γεγονώς, αὐτοκράτωρ ἡγεμὼν	ἀποδειχθεὶς	μετ' Ἤλωνα μόνης ἂν τῆς
[5, 1]	τὰς ὀκτὼ καὶ τριάκοντα πόλεις	ἀποδιδόναι:	προειλήφεισαν γὰρ ἤδη κατὰ τὴν
[5, 1]	ἐν τοῖς τούτου ἐστὲ καὶ	ἀποδρᾶναι	τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν
[5, 1]	αὖθις ὤμνυον ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν	ἀποδώσειν:	ἡνίκα δ' ἂν αἴσθηται μελλούσης
[5, 2]	δὲ δικαίους ἀντ' αὐτῶν ἐκείνων	ἀποθανεῖν.	οἱ δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺς
[5, 5]	ὑπὸ τῶν ἁρμάτων πολλοὺς αὐτῶν	ἀποθανεῖν.	Σισάρης δὲ καταπηδήσας τοῦ ἅρματος
[5, 7]	πατρίδι τυγχάνει. (Ἀψανοῦς δ' οὕτως	ἀποθανόντος	οὐδ' ὁ μετ' αὐτὸν παραλαβὼν
[5, 1]	οἰκείους ἅπαντας εἰς τὸ καταγώγιον	ἀποθεμένην	ἐγκαθεῖρξαι πρὸ τῶν θυρῶν ἀνατείνασαν
[5, 6]	ἴδιον. (Γεδεὼν δὲ τὴν ἀρχὴν	ἀποθέσθαι	βουλόμενος βιασθεὶς ἔσχεν αὐτὴν ἐπ'
[5, 8]	εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ τῆς πέτρας	ἀποθέσθαι	τούς τε ἄρτους καὶ τὰ
[5, 7]	πρὸς τὸ μετὰ τῶν πολιτῶν	ἀποθρηνῆσαι	τὴν νεότητα τότε ποιεῖν τὰ
[5, 8]	τε τὰς κόμας αὐτῷ μὴ	ἀποκείρειν:	ἔσται δ' αὐτῷ πρὸς ἄλλο
[5, 8]	κόμην ταύτην τρέφω παρεγγυήσαντος μὴ	ἀποκείρειν	τοῦ θεοῦ: τὴν γὰρ ἰσχὺν
[5, 7]	παραχωρεῖν ὡς πατρῴας οὔσης ἀρχῆθεν.	ἀποκρινάμενος	δὲ ὁ Ἰαφθᾶς, ὡς οὔτε
[5, 1]	τοὺς μὲν κατασκόπους εἰς ταύτας	ἀποκρύπτει,	τοῖς δὲ πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ
[5, 1]	αὐτῶν ὑπέλθοι σωτηρίας, ἁλοῦσαν γὰρ	ἀποκρύπτουσαν	αὐτοὺς οὐκ ἂν διαφυγεῖν τὴν
[5, 2]	μετὰ τῶν οἰκείων, οἱ δὲ	ἀποκτείναντες	ἅπαντας τοὺς ἐνοικοῦντας εἶχον τὴν
[5, 7]	πραγμάτων σὺν αὐτῷ τοὺς ἀδελφοὺς	ἀποκτείναντες,	ὃν πυρὸς οὐδὲν διοίσειν. καὶ
[5, 8]	ἐν τῷ πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων	ἀποκτείνας	Αἰτὰν κατῴκει, πέτρα δ' ἐστὶν
[5, 2]	δικαίου καὶ κατεγέλων, ἠπείλουν δὲ	ἀποκτείνειν	αὐτὸν ἐμποδίζοντα ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν.
[5, 11]	ἐλπίδας αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσας	ἀποκυλισθεὶς	ἀπὸ τοῦ θρόνου τελευτᾷ, ὀκτὼ
[5, 7]	ἐπὶ τοῖς καρποῖς οἰκείας οὔσης	ἀπολαύειν	οὐχ ὑπ' ἄλλων ἔξωθεν προσγινομένης,
[5, 1]	ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι τε τὴν	ἀπόλαυσιν	τῶν ὑπαρχόντων ὑμῖν ἀγαθῶν δι'
[5, 1]	πράγματα, ὡς ὑπὸ μὲν τούτων	ἀπολεῖσθαι	προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ τῶν ἐπ'
[5, 1]	ἐκτροφήν τε καὶ κάλλος οὐκ	ἀπολέλοιπεν	ἑτέρᾳ. καὶ διὰ τοῦτο τιμητοὺς
[5, 2]	ἀρκούμενοι φόροις ἐπέτρεπον τοῖς Χαναναίοις	ἀπολέμοις	εἶναι. (Ἡ δ' Ἐφρὰν πολιορκοῦσα
[5, 7]	τὴν βίαν, εἰ μὴ πάντας	ἀπολέσειεν.	ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ Θήβας καὶ
[5, 8]	ἑπτὰ κάλοις δεθέντα τὴν ἰσχὺν	ἀπολέσειν,	ἐπεὶ καὶ τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν
[5, 1]	βασιλέως τιμωρίαν, ἀλλὰ πανοικὶ αὐτὴν	ἀπολέσθαι	κακῶς, παρακαλέσασα διὰ μνήμης ἔχειν,
[5, 2]	ποιήσειν εἰ φυλὴν ὅλην κινδυνεύουσαν	ἀπολέσθαι	σῶσαι δυνηθεῖεν, τάς τε ἐπιορκίας
[5, 7]	γεγενημένοις, καὶ πάντας ὑπὲρ γῆς	ἀπολιπὼν	θνήσκει γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν
[5, 5]	οἶκτον αὐτῶν καὶ μὴ περιιδεῖν	ἀπολλυμένους	αὐτοὺς ὑπὸ Χαναναίων. ὁ δὲ
[5, 1]	ἤρξαντο περὶ τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖς	ἀπολογεῖσθαι,	καὶ μήτε συγγενείας τῆς πρὸς
[5, 1]	τῶν κινδύνων συναραμένους ὄντας συγγενεῖς	ἀπολύειν	ἤδη πρὸς τὰ οἰκεῖα χάριν
[5, 1]	οἱ πέραν βωμὸν ἱδρῦσθαι τοὺς	ἀπολυθέντας	οὐ μεθ' ἧς ἐκεῖνοι γνώμης
[5, 1]	οὖν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς κληρουχίας	ἀπολύομεν	καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα τῆς πρὸς
[5, 1]	οὐ κατὰ τὸ οἰκεῖον τῶν	ἀπολωλότων,	καίτοι γε πάντων ἀνδρῶν ἀγαθῶν
[5, 2]	ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς τῶν συγγενῶν	ἀπολωλότων	ὀδυρόμενοι πρᾴως ἔπειθον φέρειν καὶ
[5, 1]	εἶχε τοὺς ἀκούοντας τὸ τῶν	ἀπολωλότων	πλῆθος καὶ στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς
[5, 9]	δ' αὐτῇ καὶ ἡ Ναάμις	ἀπομοίρας	βρωμάτων τινῶν, οἷς αὐτὴν ἐπολυώρουν
[5, 1]	Ἀμορραίαν τὰς δέκα. τούτων τρεῖς	ἀπονέμει	τοῖς φυγάσιν οἰκεῖν ἐν αὐταῖς,
[5, 1]	κίνδυνον τῷ βασιλεῖ φέροντες ἧκον,	ἀπόνως	εἶναι λαβεῖν διωχθέντας. οἱ δὲ
[5, 1]	καὶ ἡ γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες	ἀπόπειραν	αὐτῶν τῆς γνώμης λαβεῖν πρῶτον,
[5, 10]	φαμένης, λυπουμένης δ' ἐπὶ παίδων	ἀπορίᾳ	τὸν θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο
[5, 9]	γὰρ κατὰ διάλεκτον τὴν Ἑβραίων	ἀποσημαίνει	δουλεύων. Ὠβήδου δὲ γίνεται παῖς
[5, 8]	παιδίον Σαμψῶνα καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ'	ἀποσημαίνει	τὸ ὄνομα. ηὔξετο δ' ὁ
[5, 4]	διέπεμπον εἰς τὴν χώραν τοὺς	ἀποσημαίνοντας	κέρασιν οἰῶν: τούτοις γὰρ συγκαλεῖν
[5, 4]	(Ὁ δ' Ἰούδης τοῖς Ἱεριχουντίοις	ἀποσημαίνων	κρυπτῶς παρεκάλει τῆς ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι.
[5, 5]	τοῦ θεοῦ προειρηκότος καὶ νίκην	ἀποσημήναντος.	Βαράκου δὲ φαμένου οὐ στρατηγήσειν
[5, 8]	ἡ δὲ τότε μὲν ἡσύχασεν,	ἀποσημήνασα	δὲ τοῖς ἄρχουσι τῶν Παλαιστίνων
[5, 1]	καὶ θεραπείας καὶ τῆς ἄλλης	ἀποσκευῆς	ἄπειρόν τι πλῆθος, ἀγέλας τε
[5, 1]	λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ μήτε κάμνοντας	ἀποστῆναι	τοῦ φόνου τῶν πολεμίων, μήτ'
[5, 1]	μήτε συγγενείας τῆς πρὸς αὐτοὺς	ἀποστήσεσθαι	μήτε κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν
[5, 8]	αὐτῷ πρὸς ἄλλο μὲν ποτὸν	ἀποστροφὴ	τοῦ θεοῦ τοῦτο προστάσσοντος, πρὸς
[5, 1]	δ' οὖν ἐν ταῖς ὁδοῖς	ἀποσφαττόμενοι	καὶ ἐν ταῖς οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι.
[5, 1]	ἰδίαν ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ'	ἀποσχομένων	ὡς ἤδη τῷ θεῷ καθιερωμένων.
[5, 1]	διὰ τὴν τέχνην, ἐντολὰς δοὺς	ἀποτιμήσασθαι	τῆς τε εὐδαίμονος ἰδίᾳ τὸ
[5, 5]	ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ τοὺς πολεμίους:	ἀποχρῆναι	γὰρ τοσούτους τοῦ θεοῦ προειρηκότος
[5, 8]	χωρὶς τῶν ἀγγείων. καὶ ποιησάντων	ἅπτεται	τῇ ῥάβδῳ ᾗ εἶχε τῶν
[5, 6]	ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται πολὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν	ἄπωθεν.	Γεδεὼν δὲ οὐκ ἀπηγορεύκει πονῶν,
[5, 8]	πάλαι δ' ἦν ἀνώνυμον, οὐκ	ἄπωθεν	ἐστρατοπεδευκότων τῶν Παλαιστίνων, ἀλλ' ὑπαντώντων
[5, 1]	τινι πηγῇ τῆς πόλεως οὐκ	ἄπωθεν	παρασκευάζεσθαι πρὸς πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον
[5, 5]	καὶ στρατοπεδεύονται τῶν πολεμίων οὐκ	ἄπωθεν.	τοὺς δ' Ἰσραηλίτας καὶ τὸν
[5, 10]	τὴν προσδοκίαν τῆς τῶν τέκνων	ἀπωλείας.	Σαμουήλου δὲ ηὔξετο ἐπὶ πλέον
[5, 3]	βασιλέως πολλούς τε τῶν παραταξαμένων	ἀπώλεσαν	καὶ πολιορκούμενοι κατὰ κράτος ᾑρέθησαν,
[5, 1]	καταθέσθαι. καὶ Ἱεριχοῦς μὲν τοῦτον	ἀπώλετο	τὸν τρόπον. ~(Ἄχαρος δέ τις
[5, 1]	δ' οὐδὲν αὐτούς, ἀλλὰ πάντες	ἀπώλλυντο	ἄχρι γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ
[5, 7]	ἀλλ' ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοις	ἀπώλοντο,	ἄνδρες μὲν περὶ πεντακοσίους καὶ
[5, 7]	προῆγε. καὶ Σικιμῖται πάντες οὕτως	ἀπώλοντο:	ὅσοι δὲ κατὰ τὴν χώραν
[5, 3]	καὶ πρὸς τὸ παντελὲς αὐτοὺς	ἀπωσάμενοι	περαιοῦσθαι τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο. Κενίαζος
[5, 2]	ἀλλ' οὐκ εἰς τὸ πᾶν	ἄρα	λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον τάδε πεπονθώς,
[5, 6]	Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας τε καὶ	Ἄραβας	στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ
[5, 1]	τὴν Αἰγύπτῳ τε καὶ τῇ	Ἀραβίᾳ	πρόσορον οὖσαν. Βενιαμῖται δὲ τὴν
[5, 6]	τε καὶ τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖς	Ἀράβων	περὶ μυριάδας δώδεκα, λεία τε
[5, 8]	ἀρετῆς περιουσίαν. οἱ δὲ συγγενεῖς	ἀράμενοι	τὸ σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν
[5, 8]	ἄλλη περὶ αὐταῖς ἦν ξύλωσις	ἀράμενος	κατωμαδὸν εἰς τὸ ὑπὲρ Ἑβρῶνος
[5, 1]	εἴ τις πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν,	ἀρὰς	ἔθετο, ὅπως θεμελίους μὲν τειχῶν
[5, 1]	τοὺς ἱερέας. θύσαντες δὲ καὶ	ἀρὰς	ποιησάμενοι καὶ ταύτας ἐπὶ τῷ
[5, 1]	τῶν παίδων ἀποβάλῃ. τῆς δὲ	ἀρᾶς	τὸ θεῖον οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ'
[5, 7]	ἐντεῦθεν γὰρ ἦν, καὶ λαβὼν	ἀργύριον	παρ' αὐτῶν, οἳ διὰ πλῆθος
[5, 1]	πολλὴν ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν καὶ	ἄργυρον	καὶ τὸ τούτων ἔτι πλεῖον,
[5, 1]	ὠφέλειαν λαμβάνοντας, ὅσος δ' ἂν	ἄργυρος	ᾖ καὶ χρυσός, ταῦτα ἐκέλευσε
[5, 6]	λεία τε πολλὴ χρυσὸς καὶ	ἄργυρος	καὶ ὕφη καὶ κάμηλος καὶ
[5, 1]	ἰδίαν ἕκαστος χρυσοῦ τε καὶ	ἀργύρου	καὶ ἐσθήτων καὶ τῆς ἄλλης
[5, 1]	πλῆθος ἐκ τῆς ἁλώσεως συναθροίζεται	ἀργύρου	τε καὶ χρυσοῦ καὶ προσέτι
[5, 6]	οὖσαν ἐδήλου καὶ πρὸς τοὺς	ἀρετῇ	διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως τε τὴν
[5, 1]	ὁμολογοῦντας, ἕνα τε κατὰ φυλὴν	ἀρετῇ	προύχειν μαρτυρηθέντα πέμπειν, οἳ τὴν
[5, 8]	κατανοῶν ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος	ἀρετὴ	τῷ θεῷ πάντα προσεμαρτύρει καὶ
[5, 6]	δὲ μέτριος ὢν καὶ πᾶσαν	ἀρετὴν	ἄκρος οὐκ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοκράτορι
[5, 7]	Ἰαφθᾶς ἀνὴρ διὰ τὴν πατρῴαν	ἀρετὴν	δυνατὸς καὶ δι' οἰκείαν αὐτοῦ
[5, 8]	τοῦτο συμβῆναι, τὴν δ' ἰδίαν	ἀρετὴν	ἐπέγραψε τῷ γεγονότι, τῶν πολεμίων
[5, 1]	καὶ πρὸς ἅπαντα καιρὸν τὴν	ἀρετὴν	ἡρμοσμένος. θάπτεται δὲ ἐν πόλει
[5, 1]	ἦν διὰ τὴν τῆς γῆς	ἀρετήν:	Ἱεριχοῦντα γὰρ καὶ τὴν Ἱεροσολυμιτῶν
[5, 8]	τίνι τρόπῳ τοσοῦτον προύχει κατ'	ἀρετήν.	ὁ δὲ Σαμψών, ἔτι γὰρ
[5, 1]	ἥκειν τε κατὰ πύστιν τῆς	ἀρετῆς	αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντες ὁδὸν ἔφασκον
[5, 8]	ἔτη. θαυμάζειν δὲ ἄξιον τῆς	ἀρετῆς	καὶ τῆς ἰσχύος καὶ τοῦ
[5, 1]	δὲ περὶ τῆς τῶν Ἑβραίων	ἀρετῆς	λόγου πολλοῦ φοιτῶντος εἰς τοὺς
[5, 7]	οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεις τὸ τῆς	ἀρετῆς	μέγεθος εἰς μάχην αὐτῷ συμβαλών”
[5, 8]	εἰς τὰ ἄλλα πάντα τῆς	ἀρετῆς	περιουσίαν. οἱ δὲ συγγενεῖς ἀράμενοι
[5, 1]	παρασχόντος αὐτὰς ἄξιαι καὶ τῆς	ἀρετῆς	τῶν νόμων οἷς κατακολουθοῦσιν ἔλεγε,
[5, 1]	καὶ Ἀρουκαίους καὶ Ἀμαθαίους καὶ	Ἀριδαίους	ἀδιακόσμητα ἦν. (Ἰησοῦς δὲ τοῦ
[5, 7]	ἀγαθοὺς πεποιημένος τριάκοντα μὲν τὸν	ἀριθμὸν	ἱππεύειν δὲ ἀρίστους καὶ τῶν
[5, 1]	τετραπόδων τε πλήθους ὅσον οὐδὲ	ἀριθμῷ	μαθεῖν ἦν προσγενομένου. (Μετὰ δὲ
[5, 1]	τὰς γεγενημένας πράξεις, ὡς εἰσὶν	ἄρισται	καὶ τοῦ θείου τοῦ παρασχόντος
[5, 4]	χρῆσθαι δυνατὸς τῶν χειρῶν τὴν	ἀριστερὰν	ἀμείνων κἀπ' ἐκείνης τὴν ἅπασαν
[5, 2]	ταῖς λαιαῖς τῶν χειρῶν σφενδονᾶν	ἄριστοι,	ὥστε καὶ μάχης πρὸς τῇ
[5, 7]	αὐτοῖς οὖσιν ἑβδομήκοντα πᾶσιν ἱππάζειν	ἀρίστοις	γεγενημένοις, καὶ πάντας ὑπὲρ γῆς
[5, 2]	ἐκλελυμένοι. καὶ συνέβαινεν ἤδη τὴν	ἀριστοκρατίαν	διεφθάρθαι, καὶ τὰς γερουσίας οὐκ
[5, 9]	ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν,	ἄριστόν	τε παρέχειν αὐτῇ καὶ ποτόν,
[5, 4]	τε τοῦ καύματος καὶ πρὸς	ἄριστον	τετραμμένων. δοὺς οὖν τὰ δῶρα
[5, 8]	(Μανώχης τις Δανιτῶν ἐν ὀλίγοις	ἄριστος	καὶ τῆς πατρίδος ὁμολογούμενος πρῶτος
[5, 7]	μὲν τὸν ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ	ἀρίστους	καὶ τῶν κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν
[5, 2]	αἰτίους ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων μὲν	ἀρκεῖσθαι	τῇ τούτων κολάσει, καταφρονησάντων δὲ
[5, 8]	ὅσα καὶ τῇ γυναικὶ μηνύσειεν.	ἀρκέσειν	δὲ φράσαντος ταύτην μόνην εἰδέναι,
[5, 2]	καὶ ταῖς δυσὶν αὐτῶν ἥτταις	ἀρκεσθέντα	δοῦναι νίκην καὶ κράτος κατὰ
[5, 1]	πᾶσαν τὴν ἐπὶ Σιδῶνος τετραμμένην:	Ἄρκη	δὲ πόλις ὑπῆρχεν αὐτοῖς ἐν
[5, 1]	ὅροις κατὰ τὰ βόρεια πόλεως	Ἄρκης	παροικούσης. Δανῖται δὲ τῆς κοίλης
[5, 2]	μιμησάμεναι ἐποίουν καὶ τοῖς τελουμένοις	ἀρκούμενοι	φόροις ἐπέτρεπον τοῖς Χαναναίοις ἀπολέμοις
[5, 3]	ἱκανοὶ γῆν τε οὐκ ἔχοντες	ἀρκοῦσαν	πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν πέντε ἄνδρας
[5, 1]	τριάκοντα μύριοι δ' ἱππεῖς καὶ	ἅρματα	δισμύρια. καταπλήττει δὲ τὸ πλῆθος
[5, 1]	Ἰησοῦς αὐτῶν ἀνῄρει καὶ τὰ	ἅρματα	ἐνεπίμπρα, τήν τε χώραν ἐπ'
[5, 1]	ἵππους ἀχρήστους ποιῆσαι καὶ τὰ	ἅρματα	πυρῶσαι, θαρσαλέος πρὸς τὰς ὑποσχέσεις
[5, 3]	λοιπὸν οἰκεῖν τὰς πόλεις ἠξίουν.	ἅρματά	τε οὖν παρεσκευάζοντο καὶ τὸ
[5, 5]	ἀποθανεῖν. Σισάρης δὲ καταπηδήσας τοῦ	ἅρματος	ὡς εἶδε τὴν τροπὴν γινομένην,
[5, 2]	πεδίων γὰρ ὄντων καὶ πολλῆς	ἁρμάτων	εὐπορίας κακῶς ἐποίουν τοὺς ἐπελθόντας.
[5, 5]	μυρίους δὲ ἱππέας, τρισχιλίων δὲ	ἁρμάτων	ηὐπόρει. ταύτης οὖν στρατηγὸς τῆς
[5, 5]	ταραχθέντες ἔπεσον, ὡς ὑπὸ τῶν	ἁρμάτων	πολλοὺς αὐτῶν ἀποθανεῖν. Σισάρης δὲ
[5, 7]	αὐτῶν δεηθείη συκῆς ἄρχειν αὐτῶν.	ἀρνησαμένης	δ' ἐκείνης διὰ τὸ τιμῆς
[5, 8]	αὐτῷ τὴν κόρην. τῶν δὲ	ἀρνουμένων	διὰ τὸ μὴ ὁμόφυλον εἶναι,
[5, 8]	τὸν μὲν τοιοῦτον κατέσχε τέλος	ἄρξαντα	τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν ἔτη. θαυμάζειν
[5, 7]	καὶ τετρακισμυρίους γεγονότας. (Αὐτὸς δὲ	ἄρξας	ἓξ ἔτη τελευτᾷ καὶ θάπτεται
[5, 3]	ὥστε κρίνειν τὸν λαόν. καὶ	ἄρξας	ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει τὸν
[5, 9]	δὲ πρὶν ἢ τοὺς οἰκέτας	ἄρξασθαι	κινεῖσθαι πρὸς τὸ ἔργον περιεγείρας
[5, 1]	τὰ δὲ περὶ Σιδῶνα καὶ	Ἀρουκαίους	καὶ Ἀμαθαίους καὶ Ἀριδαίους ἀδιακόσμητα
[5, 8]	λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν εἰς τὰς	ἀρούρας	τῶν Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται μὲν
[5, 1]	μήτ' ἐλέῳ παραχωρήσαντας μήτε περὶ	ἁρπαγὴν	γινομένους περιορᾶν φεύγοντας τοὺς ἐχθρούς:
[5, 2]	καὶ αἱ θυγατέρες. τούτων κατὰ	ἁρπαγὴν	ἐφείσθω γαμεῖν Βενιαμίτας ἃς ἂν
[5, 2]	πεισθέντες ψηφίζονται τὸν διὰ τῆς	ἁρπαγῆς	γάμον τοῖς Βενιαμίταις. ἐνστάσης δὲ
[5, 10]	τιμήν, ἃ δ' ἐλάμβανον αὐτοῖς	ἁρπαγῆς	τρόπῳ, γυναῖκάς τε τὰς ἐπὶ
[5, 2]	μηδὲν τολμᾶν παράνομον, οἱ δ'	ἁρπασάμενοι	καὶ προσθέμενοι μᾶλλον τῷ βιαίῳ
[5, 8]	ἐβούλοντο, διαρρήξας τὰ δεσμὰ Σαμψὼν	ἁρπασάμενος	ὄνου σιαγόνα παρὰ ποσὶν οὖσαν
[5, 2]	αὑτὴν παράσχοι τοῖς καθυβρίσασιν, ἀλλ'	ἁρπασαμένων	ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν.
[5, 9]	γίνεται παιδίον αὐτοῖς μετ' ἐνιαυτὸν	ἄρρεν.	τοῦτο ἡ Ναάμις τιτθευομένη κατὰ
[5, 7]	παῖδες ἦσαν ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν	ἄρρενες	αἱ λοιπαὶ δὲ θυγατέρες, οὓς
[5, 2]	καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τῶν	ἀρρένων	τοὺς μὴ ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο,
[5, 1]	καταστάντες ἀμοιβὴν ἐκτῖσαι δύνωνται τῆς	ἄρτι	σωτηρίας, χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ τὰ
[5, 8]	δὲ λάμψαντος πυρὸς ἅμα τοῖς	ἄρτοις	ἐκαίετο καὶ ὁ ἄγγελος διὰ
[5, 8]	τῆς πέτρας ἀποθέσθαι τούς τε	ἄρτους	καὶ τὰ κρέα χωρὶς τῶν
[5, 0]	τῶν Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς	ἀρχαιολογίας.	~(Μωυσέος δὲ τὸν προειρημένον τρόπον
[5, 7]	τῶν κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων	ἀρχὰς	ἐγκεχειρισμένους. οὗτος δύο καὶ εἴκοσι
[5, 1]	μάλιστα τῶν πόλεων καὶ τὰς	ἀρχὰς	καὶ τὴν γερουσίαν καὶ τοῦ
[5, 7]	συνόδου γενομένης αὐτῶν δεηθείη συκῆς	ἄρχειν	αὐτῶν. ἀρνησαμένης δ' ἐκείνης διὰ
[5, 4]	Σαάγαρος ὁ Ἀνάθου παῖς αἱρεθεὶς	ἄρχειν	ἐν τῷ πρώτῳ τῆς ἀρχῆς
[5, 6]	αἰτίους> ἐμφυλίου γὰρ αὐτοὺς στάσεως	ἄρχειν	μέλλοντας ἐρρύσατο. τῆς μέντοι ὕβρεως
[5, 7]	τὰ δένδρα τῆς ἐπὶ τῷ	ἄρχεσθαι	φροντίδος οὐκ ἀπελείπετο, ἐδόκει δ'
[5, 8]	μιμήσει ἐθισμῶν καὶ τοῦτ' αὐτῷ	ἀρχὴ	κακοῦ γίνεται: γυναικὸς γὰρ ἑταιριζομένης
[5, 7]	ἠξίου παραχωρεῖν ὡς πατρῴας οὔσης	ἀρχῆθεν.	ἀποκρινάμενος δὲ ὁ Ἰαφθᾶς, ὡς
[5, 2]	τὰς γερουσίας οὐκ ἀπεδείκνυσαν οὐδ'	ἀρχὴν	ἄλλην οὐδεμίαν τῶν πρότερον νενομισμένων,
[5, 7]	τῶν ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται τὴν	ἀρχὴν	ἀναλήψεσθαι καὶ ἀόκνως ἔχειν. δεῖ
[5, 6]	καιρὸν ἴδιον. (Γεδεὼν δὲ τὴν	ἀρχὴν	ἀποθέσθαι βουλόμενος βιασθεὶς ἔσχεν αὐτὴν
[5, 7]	αὕτη. (Τελευτήσαντος δὲ Ἰαφθᾶ τὴν	ἀρχὴν	Ἀψάνης παραλαμβάνει φυλῆς ὢν Ἰουδαικῆς
[5, 4]	πλήθους παντὸς ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν	ἀρχὴν	ἔτεσιν ὀγδοήκοντα κατασχών, ἀνὴρ καὶ
[5, 11]	καὶ τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν τὴν	ἀρχήν.	(Θνήσκει δὲ κατ' ἐκείνην τὴν
[5, 7]	δύο καὶ εἴκοσι ἔτη τὴν	ἀρχὴν	κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸς καὶ ταφῆς
[5, 7]	συκῆς χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο τὴν	ἀρχήν.	τὸ δ' αὐτὸ καὶ τῶν
[5, 1]	πατρίοις ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ παραβάσεως	ἀρχήν,	ὡς ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ' ἡμῖν
[5, 3]	αὐτῆς λαμβάνει παρὰ τοῦ πλήθους	ἀρχήν,	ὥστε κρίνειν τὸν λαόν. καὶ
[5, 4]	ἄρχειν ἐν τῷ πρώτῳ τῆς	ἀρχῆς	ἔτει κατέστρεψε τὸν βίον. ~(Ἰσραηλῖται
[5, 1]	ἐξ ἀνάγκης καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν	ἀρχιερέα	Ἐλεάζαρον καὶ τὴν γερουσίαν, καὶ
[5, 1]	Ἰησοῦς, καὶ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν	ἀρχιερέα	καὶ τοὺς ἐν τέλει κατὰ
[5, 11]	ὡς τὴν γερουσίαν καὶ τὸν	ἀρχιερέα	τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ κελεύοντες
[5, 10]	διὰ τοιαύτην αἰτίαν: Ἠλὶ τῷ	ἀρχιερεῖ	δύο παῖδες ἦσαν Ὁφνίης τε
[5, 1]	πόλεως ἧκον: Ἰησοῦς δὲ τῷ	ἀρχιερεῖ	Ἐλεαζάρῳ καὶ τῇ γερουσίᾳ φράζει
[5, 11]	ἡ πόλις. καὶ Ἠλὶς ὁ	ἀρχιερεύς,	ἐκαθέζετο γὰρ καθ' ἑτέρας τῶν
[5, 10]	εὐχαῖς πολὺν χρόνον Ἠλὶς ὁ	ἀρχιερεύς,	ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ τῆς σκηνῆς,
[5, 1]	δ' αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ ὁ	ἀρχιερεὺς	Ἐλεάζαρος καὶ ἡ γερουσία λόγοις
[5, 9]	προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς ὁ	ἀρχιερεύς.	ἐπὶ τούτου λιμῷ τῆς χώρας
[5, 1]	αὐτοὺς φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαρος ὁ	ἀρχιερεὺς	μετὰ τῆς γερουσίας ὄμνυσιν ἕξειν
[5, 1]	τὸν καιρὸν καὶ Ἐλεάζαρος ὁ	ἀρχιερεὺς	Φινεέσῃ τῷ παιδὶ τὴν ἱερωσύνην
[5, 10]	οὐ φαμένου δὲ καλέσαι τοῦ	ἀρχιερέως	ὁ θεὸς εἰς τρὶς τοῦτο
[5, 2]	θεὸν ἱκέτευον διὰ Φινεέσου τοῦ	ἀρχιερέως	παύσασθαι τῆς ὀργῆς τῆς πρὸς
[5, 10]	ὁ δὲ νομίσας ὑπὸ τοῦ	ἀρχιερέως	πεφωνῆσθαι παραγίνεται πρὸς αὐτόν. οὐ
[5, 11]	οἷς ἔπεσον καὶ οἱ τοῦ	ἀρχιερέως	υἱεῖς, ἥ τε κιβωτὸς ἤγετο
[5, 11]	ἡ κιβωτὸς καὶ οἱ τοῦ	ἀρχιερέως	υἱεῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῖς ἐπιστείλαντος,
[5, 2]	ἐμπλησθέντες τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ	ἀρχομένην	ἡμέραν. ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖς
[5, 8]	δι' ἣν ἔπραξε, πέμψαντες τοὺς	ἄρχοντας	εἰς Θαμνὰ τὴν γενομένην αὐτοῦ
[5, 1]	δὲ τοὺς τῆς Ῥουβηλίδος φυλῆς	ἄρχοντας	καὶ τοὺς τῆς Γάδιδος καὶ
[5, 7]	βλασφημεῖν τὸν Ἀβιμέλεχον, οἵ τε	ἄρχοντες	ἐνέδραις καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ τὴν
[5, 8]	μαθόντες δὲ τῶν Γαζαίων οἱ	ἄρχοντες	τὴν αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ τὰ
[5, 8]	τοῖς Παλαιστίνοις δημοτελοῦς καὶ τῶν	ἀρχόντων	καὶ γνωριμωτάτων ἐν ταὐτῷ εὐωχουμένων,
[5, 7]	ἐπιδημήσαντος δὲ πρὸς αὐτοὺς τῶν	ἀρχόντων	τινὸς Γυάλου σὺν ὁπλίταις καὶ
[5, 8]	μὲν ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα δὲ τοῖς	ἄρχουσι	τῶν Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν
[5, 7]	(Ζάβουλος δέ τις τῶν Σικιμιτῶν	ἄρχων	ξένος ὢν Ἀβιμελέχου ὅσα παροξύνειεν
[5, 2]	τε ὢν ἤρετο καὶ δι'	ἃς	αἰτίας στελλόμενος σκότους ἤδη τὰ
[5, 2]	κατὰ ἁρπαγὴν ἐφείσθω γαμεῖν Βενιαμίτας	ἃς	ἂν δυνηθεῖεν ἡμῶν οὔτε προτρεπομένων
[5, 1]	ἐπειδήπερ αἱ μὲν ἑαλώκεσαν, πρὸς	ἃς	δὲ δεῖ χρόνου καὶ μεγάλης
[5, 1]	καταγώγιον. ἐπεὶ δ' ὁρμήσαντες καθ'	ἃς	ἐνόμιζον αὐτοὺς μάλιστα τῶν ὁδῶν
[5, 10]	γενόμενοι καὶ πρὸς τὸ θεῖον	ἀσεβεῖς	οὐδενὸς ἀπείχοντο παρανομήματος, καὶ τὰ
[5, 1]	διὰ τὸ καὶ τοιαύτην εἶναι	Ἀσηρῖται	φέρονται πᾶσαν τὴν ἐπὶ Σιδῶνος
[5, 2]	καὶ νέους ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι'	ἀσθένειαν	αὐτοῖς πασσυδὶ βουλομένους χειρώσασθαι τοὺς
[5, 1]	πρὸς εἴσοδον τῷ στρατοπέδῳ δι'	ἀσθένειαν	συνέφερον. ἠμέλουν δὲ θεωμένων οἱ
[5, 7]	πατρὸς ἐξέβαλον καταφρονήσαντες τῆς αὐτοῦ	ἀσθενείας.	καὶ ὁ μὲν διέτριβεν ἐν
[5, 2]	πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντες τῆς	ἀσθενείας	καὶ τῆς ὀλιγότητος ἧκον ἐπὶ
[5, 6]	αὐτὸν εἶναι καὶ τηλικούτων πραγμάτων	ἀσθενέστερον.	ὁ δὲ θεὸς αὐτὸς ἀναπληρώσειν
[5, 8]	ἀμπέλου ἔτι καὶ περιειλεῖσθαι δυναμένοις,	ἀσθενέστερος	ἂν πάντων ἔσοιτο. ἡ δὲ
[5, 6]	εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν, τοῦ δ'	Ἀσιανοῦ	παντὸς τὸ Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν
[5, 1]	τῷ κλήρῳ τούτῳ πόλεις ἦσαν	Ἀσκάλων	καὶ Γάζα. Σεμεωνὶς δέ, δευτέρα
[5, 3]	καὶ τῆς Ἰούδα φυλῆς τὴν	Ἀσκάλωνα	καὶ Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλας τε
[5, 2]	τῷ πεδίῳ καὶ πρὸς θαλάσσῃ	Ἀσκάλωνά	τε καὶ Ἄζωτον. διαφεύγει δ'
[5, 8]	δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενος	Ἀσκαλωνιτῶν	τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ
[5, 3]	ἤδη τὴν ἐν τοῖς πολέμοις	ἄσκησιν	καὶ πρὸς τοῖς ἔργοις ὄντων
[5, 4]	τῆς ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ δ'	ἀσμένως	ἀκούσαντες αὐτοί τε εἰς τὰ
[5, 1]	καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος αὐτῶν	ἀσπασάμενος	αὐτὸς μὲν ὑπέμεινε, προύπεμπε δ'
[5, 9]	τοῦ παιδὸς αὐτῆς ᾧ συνῴκησεν	ἀσπασάμενος	καὶ εὐξάμενος αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν
[5, 3]	πρῶτα τῆς ἐπιχειρήσεως, μάχην τοῖς	Ἀσσυρίοις	συνάπτουσι καὶ πρὸς τὸ παντελὲς
[5, 3]	ἐπ' αὐτοὺς Χουσαρσάθου τοῦ τῶν	Ἀσσυρίων	βασιλέως πολλούς τε τῶν παραταξαμένων
[5, 5]	ὄντα φυλῆς: βάρακος δέ ἐστιν	ἀστραπὴ	κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν. (Μεταπεμψαμένη
[5, 1]	τῇ κατακεκληρωμένῃ γῇ: τὴν γὰρ	ἀσφάλειαν	αὐτοῖς καὶ τὴν φυλακὴν τῶν
[5, 1]	αὐτοὺς συμφορᾶς τοιαύτην φυλακὴν καὶ	ἀσφάλειαν	εὕραντο. (Τοῦ δὲ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν
[5, 7]	ὅ τε οὖν καρπὸς μετὰ	ἀσφαλείας	συνάγεται καὶ δειπνοῦντες κατὰ συμμορίαν
[5, 1]	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον αὐτοῖς	ἀσφαλῶς	καὶ τῶν πυλίδων αἳ πρὸς
[5, 5]	γυναῖκα. Βάρακος δὲ στρατεύσας ἐπ'	Ἄσωρον	Ἰοαβινόν τε ὑπαντιάσαντα κτείνει καὶ
[5, 5]	βασιλέως δουλοῦνται. οὗτος γὰρ ἐξ	Ἀσώρου	πόλεως ὁρμώμενος, αὕτη δ' ὑπέρκειται
[5, 10]	αὐτῷ γίνονται, τὴν δ' ἑτέραν	ἄτεκνον	οὖσαν ἀγαπῶν διετέλει. ἀφικομένου δὲ
[5, 6]	παντὸς τὸ Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν	ἀτιμότερον	νῦν γεγενημένον ὅμοιον δὲ τῷ
[5, 1]	εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ ταφῆς	ἀτίμου	καὶ καταδίκῳ πρεπούσης τυγχάνει. (Ἰησοῦς
[5, 1]	ἡμεῖς γὰρ εἶπεν οὐχ ὑπ'	αὐθαδείας	προήχθημεν ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖς
[5, 1]	καὶ μὴ τοῖς νῦν καμοῦσαν	αὖθις	βραδυτέραν. χάριν τε οὖν ὑμῖν
[5, 1]	παρασχόμενος καὶ τὸ περὶ τῶν	αὖθις	δύσελπι διακείμενον οὕτως τῆς διανοίας
[5, 7]	ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος δὲ πυθόμενος ἐξελευσομένους	αὖθις	κατὰ τρύγητον τοὺς Σικιμίους ἐνέδραις
[5, 1]	ἔχειν ὡμολόγουν καὶ περὶ τῶν	αὖθις	ὤμνυον ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν:
[5, 1]	γε μὴν καὶ τὴν ἡμέραν	αὐξηθῆναι	πλέον, ὡς ἂν μὴ καταλαβοῦσα
[5, 8]	εἶναί μοι κατὰ τὴν ταύτης	αὔξησιν	καὶ παραμονήν” ταῦτα μαθοῦσα καὶ
[5, 1]	δεδογμένα μηδ' εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν	αὐτὰ	διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς ἤδη
[5, 7]	ἀόκνως ἔχειν. δεῖ μέντοι συνιζάνειν	αὐτὰ	ὑπὸ τὴν σκιάν, εἰ δ'
[5, 8]	μοχλοῖς ὅση τε ἄλλη περὶ	αὐταῖς	ἦν ξύλωσις ἀράμενος κατωμαδὸν εἰς
[5, 9]	αὐτῷ: καὶ γὰρ ἔσεσθαι χρηστὸν	αὐταῖς	ὁμιλήσαντα τῇ παιδί: καὶ πέμπει
[5, 6]	κενοὺς καὶ λαμπάδας ἡμμένας ἐν	αὐταῖς,	ὅπως μὴ κατάφωρος τοῖς πολεμίοις
[5, 9]	ἀλλ' ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον εὐτυχέστερον	αὐταῖς	οὗ διημαρτήκεσαν παισὶ τοῖς αὐτῆς
[5, 1]	ἀπονέμει τοῖς φυγάσιν οἰκεῖν ἐν	αὐταῖς,	πολλὴ γὰρ ἦν πρόνοια τοῦ
[5, 8]	νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς πύλαις,	αὐταῖς	τε φλιαῖς καὶ μοχλοῖς ὅση
[5, 1]	καὶ τοῦ θείου τοῦ παρασχόντος	αὐτὰς	ἄξιαι καὶ τῆς ἀρετῆς τῶν
[5, 2]	καὶ τέλος ἡ γυνὴ πρὸς	αὐτὰς	βαρυνομένη καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα πρὸς
[5, 9]	τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσης εὐθυμία κατεῖχεν	αὐτὰς	ἐν ἐλπίδι τοῦ πρόνοιαν ἕξειν
[5, 9]	αὐτόθι παρεκάλει καὶ μὴ συμμεταλαμβάνειν	αὐτῇ	βούλεσθαι πραγμάτων ἀδήλων τὴν πάτριον
[5, 10]	ποιῆσαι μητέρα, ἐπαγγελλομένη τὸ πρῶτον	αὐτῇ	γενησόμενον καθιερώσειν ἐπὶ διακονίᾳ τοῦ
[5, 1]	ἢ δῦναι τὸν ἥλιον παρ'	αὐτῇ	δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν, οὓς εἰ φοβεροὶ
[5, 6]	σκηνῇ τινι καταλαμβάνει τοὺς ἐν	αὐτῇ	ἐγρηγορότας καὶ τὸν ἕτερον ὄναρ
[5, 9]	μετὰ τῶν σταχύων: ἐτετηρήκει δ'	αὐτῇ	καὶ ἡ Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων
[5, 2]	ὀργῆς ἐπὶ Βενιαμίτας ὑφεῖναι χρησαμένους	αὐτῇ	καὶ θᾶττον ἀμέτρως” καὶ οἱ
[5, 8]	αὐτοῦ κηρία μέλιτος γεγονότα κομίσειεν	αὐτῇ.	καὶ ὁ μὲν οὐδὲν ὑφορώμενος
[5, 10]	τὸν θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν	αὐτῇ	καὶ ποιῆσαι μητέρα, ἐπαγγελλομένη τὸ
[5, 9]	διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν τε παρέχειν	αὐτῇ	καὶ ποτόν, ὁπότε σιτίζοι τοὺς
[5, 9]	ἐπολυώρουν οἱ γειτονεύοντες: διηγεῖται δὲ	αὐτῇ	καὶ τὰ παρὰ τοῦ Βοάζου
[5, 8]	Παλαιστίνοις ἐρασθεὶς Δαλάλης τοὔνομα συνῆν	αὐτῇ.	καὶ τῶν Παλαιστίνων οἱ τοῦ
[5, 1]	ἑλόντες φθείρωσι πάντας τοὺς ἐν	αὐτῇ	κατὰ ψήφισμα τὸ παρ' αὐτοῖς
[5, 7]	συνέπεσε μείζων καὶ τῆς ἐπ'	αὐτῇ	λύπης γενομένη πλὴν ὅτι κατὰ
[5, 7]	αἱρεῖ, πύργου δ' ὄντος ἐν	αὐτῇ	μεγάλου, εἰς ὃν πᾶν τὸ
[5, 8]	αὐτὴν δυσνοίας τὸ μὴ λέγειν	αὐτῇ,	μηνύει τὰ περὶ τὴν ἀναίρεσιν
[5, 10]	θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο παρέξειν	αὐτῇ	παῖδας τὸν θεὸν καταγγέλλων. (Παραγενομένη
[5, 8]	καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον	αὐτῇ	παιδὸς γονὴν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν
[5, 8]	Σαμψὼν παροξυνθεὶς ἅπαντας ἔγνω σὺν	αὐτῇ	Παλαιστίνους μετέρχεσθαι. θέρους δ' ὄντος
[5, 7]	τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε δὲ δύο μῆνας	αὐτῇ	παρασχόντα πρὸς τὸ μετὰ τῶν
[5, 9]	ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος	αὐτῇ	πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν
[5, 1]	Ἱεριχοῦντα πάντας ἔκτεινον, τῶν ἐν	αὐτῇ	πρὸς τὴν παράδοξον τοῦ τείχους
[5, 11]	τῇ τἀνδρὸς δυστυχίᾳ. κυούσῃ μὲν	αὐτῇ	προσηγγέλη τὸ περὶ τὸν ἄνδρα
[5, 2]	ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ τοὺς ἐν	αὐτῇ	τῇ κληρουχίᾳ τοῦτο ποιῶσιν (Χαναναῖοι
[5, 6]	λαβὼν ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ' ἐν	αὐτῇ	τῇ μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε καὶ
[5, 8]	Σαμψὼν δεομένης τῆς κόρης εἰπεῖν	αὐτῇ	τὸ μὲν πρῶτον ἀντέχειν ἐπειρᾶτο,
[5, 8]	μηνύει τὰ περὶ τὴν ἀναίρεσιν	αὐτῇ	τοῦ λέοντος καὶ ὡς τὰ
[5, 8]	καὶ ἡ γυνὴ συνεχῶς ὁμιλοῦντος	αὐτῇ	τοῦ Σαμψῶνος δεινῶς ἔχειν ἔλεγεν,
[5, 1]	Ἰησοῦς καὶ πολὺν τῶν ἐν	αὐτῇ	φόνον ἐργασάμενος καὶ λείαν λαβὼν
[5, 7]	σκιάν, εἰ δ' ὄλεθρον ἐπ'	αὐτῇ	φρονοῖεν, ὑπὸ τοῦ ἐνόντος πυρὸς
[5, 1]	οἱ δὲ καὶ τῶν παρόντων	αὐτῇ	χάριν ἔχειν ὡμολόγουν καὶ περὶ
[5, 11]	ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων	αὕτη	γίνεται, ἣν δ' ἐφοβοῦντο ἧτταν
[5, 5]	γὰρ ἐξ Ἀσώρου πόλεως ὁρμώμενος,	αὕτη	δ' ὑπέρκειται τῆς Σεμαχωνίτιδος λίμνης,
[5, 5]	καὶ οὕτως μὲν ἡ νίκη	αὕτη	περιέστη κατὰ τὰ ὑπὸ Δαβώρας
[5, 7]	Σεβέῃ: τῆς Γαλαδηνῆς δ' ἐστὶν	αὕτη.	(Τελευτήσαντος δὲ Ἰαφθᾶ τὴν ἀρχὴν
[5, 9]	Βηθλέμων, ἔστι δὲ ἡ πόλις	αὕτη	τῆς Ἰούδα φυλῆς, ἀντέχειν τῷ
[5, 11]	τότε δὲ οἱ Ἐλεαζάρου πάλιν	αὐτὴν	ἀπέλαβον.
[5, 9]	τῆς πατρίδος ἐξεληλύθει, πάλιν εἰς	αὐτὴν	ἀπηλλάττετο: καὶ γὰρ ἤδη καλῶς
[5, 1]	τοῦ βασιλέως τιμωρίαν, ἀλλὰ πανοικὶ	αὐτὴν	ἀπολέσθαι κακῶς, παρακαλέσασα διὰ μνήμης
[5, 9]	ἐπιτρέπει προστάξας τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν	αὐτὴν	διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν τε παρέχειν
[5, 8]	καὶ τεκμήριον τιθεμένης τῆς πρὸς	αὐτὴν	δυσνοίας τὸ μὴ λέγειν αὐτῇ,
[5, 9]	τὰ παρὰ τοῦ Βοάζου πρὸς	αὐτὴν	εἰρημένα. δηλωσάσης δ' ἐκείνης ὡς
[5, 6]	Γεδεὼν εἰς τρία μέρη διελὼν	αὐτήν,	ἑκατὸν δὲ ἦσαν ἐν ἑκάστῳ.
[5, 1]	οἱ ἱερεῖς φέροντες, περὶ δ'	αὐτὴν	ἐν κύκλῳ μέρος τι τῶν
[5, 1]	προφασιζομένων καὶ διὰ τοῦτ' ἐπ'	αὐτὴν	ἐξ ἀνάγκης καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν
[5, 6]	ἀρχὴν ἀποθέσθαι βουλόμενος βιασθεὶς ἔσχεν	αὐτὴν	ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα βραβεύων αὐτοῖς
[5, 9]	Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν, οἷς	αὐτὴν	ἐπολυώρουν οἱ γειτονεύοντες: διηγεῖται δὲ
[5, 9]	γὰρ ἤδη καλῶς τὰ κατ'	αὐτὴν	ἐπυνθάνετο χωρεῖν. οὐκ ἐκαρτέρουν δὲ
[5, 1]	οὐχ ἥττονα φανήσεσθαι, δωρεῖται δ'	αὐτὴν	εὐθὺς ἀγροῖς καὶ διὰ τιμῆς
[5, 1]	οἰκεῖα ὀμόσαντας ἦ μὴν σώσειν	αὐτὴν	καὶ τὰ αὐτῆς, ὅταν τὴν
[5, 2]	διαλυσάμενος τὰς μέμψεις καταλλάττεται πρὸς	αὐτήν.	καὶ τέτταρας μὲν ἡμέρας προσαυτόθι
[5, 8]	αὐτῷ. τοῦ δὲ πάλιν ἀπατῶντος	αὐτὴν	καὶ φήσαντος ἑπτὰ κάλοις δεθέντα
[5, 2]	κομίζει πρὸς αὑτόν, καὶ διελὼν	αὐτὴν	κατὰ μέλος εἰς μέρη δώδεκα
[5, 11]	παραλαβὼν παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα	αὐτὴν	κατέλιπε, παρ' οὗ διεδέξατο Ὄζις
[5, 9]	κινεῖσθαι πρὸς τὸ ἔργον περιεγείρας	αὐτὴν	κελεύει τῶν κριθῶν λαβοῦσαν ὅ
[5, 9]	ξενίᾳ. καὶ ἡ Ναάμις, προσαγορευόντων	αὐτὴν	ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε Μαρὰν καλεῖτέ
[5, 9]	αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν	αὐτὴν	οὐκ ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ πᾶν
[5, 1]	νέμεσθαι: τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ	αὐτὴν	οὕτως ἀφ' ἑνὸς τῶν Χαναναίου
[5, 9]	ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε τὰ πρὸς	αὐτὴν	οὕτως ἐστί, μένειν αὐτόθι παρεκάλει
[5, 1]	τοῖς ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν τὸ περὶ	αὐτὴν	πάθος γενόμενον. (Ἄπειρον δέ τι
[5, 8]	τοῦ κοινοῦ προεστῶτες ἐλθόντες πρὸς	αὐτὴν	πείθουσιν ἐπαγγελίαις μαθεῖν παρὰ τοῦ
[5, 1]	αὐτῆς διὰ τοὺς γενομένους πρὸς	αὐτὴν	τοῖς κατασκόποις ὅρκους. (Ταῦτ' εἰπὼν
[5, 8]	μηνῦσαι, καὶ γὰρ ἠπείλουν ἐμπρήσειν	αὐτὴν	τοῦτο μὴ παρασχοῦσαν, ὁ Σαμψὼν
[5, 7]	σπουδῆς τὴν θυγατέρα: καθιερῶσαι γὰρ	αὐτὴν	τῷ θεῷ. τῇ δὲ τὸ
[5, 2]	συγγένειαν καὶ διὰ τὸ τὴν	αὐτὴν	φυλὴν νέμειν καὶ διὰ τὴν
[5, 7]	Ἤλων ἐπ' ἔτη δέκα κατασχὼν	αὐτὴν	φυλῆς ὢν τῆς Ζαβούλης ἔπραξέ
[5, 2]	ὡς οὐκ ἐξ ἑκουσίου γνώμης	αὑτὴν	παράσχοι τοῖς καθυβρίσασιν, ἀλλ' ἁρπασαμένων
[5, 10]	τε προύπεσε καὶ τῆς ἀπαιδίας	αὑτὴν	ὠλοφύρετο καὶ τῆς μονώσεως. καὶ
[5, 9]	χωρεῖν. οὐκ ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι	αὐτῆς	αἱ νύμφαι, οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας
[5, 1]	εἰ καὶ πάλιν δεήσειεν ἡμῖν	αὐτῆς	ἄοκνον ἔχωμεν εἰς τὰ κατεπείξοντα
[5, 9]	ὁ δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν παρ'	αὐτῆς	ἅπαντα προπεπυσμένος ἐδήλου τῷ δεσπότῃ.
[5, 9]	καὶ τοὺς παῖδας τοὺς ἐξ	αὐτῆς	αὐτῷ γεγενημένους Χελλιῶνα καὶ Μαλαῶνα
[5, 9]	αὐταῖς οὗ διημαρτήκεσαν παισὶ τοῖς	αὐτῆς	γαμηθεῖσαι καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν
[5, 9]	εἰπούσης τοὔνομα καὶ φαμένης ὡς	αὐτῆς	δεσπότην συγχωρεῖν, τότε μὲν ἡσυχίαν
[5, 1]	μόνην Ῥαάβην καὶ τὴν γενεὰν	αὐτῆς	διὰ τοὺς γενομένους πρὸς αὐτὴν
[5, 2]	οὐχ ὁμοίων πειρώμενος. ἀλλοτρίως δ'	αὐτῆς	ἐχούσης καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον
[5, 2]	τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ κάλλους	αὐτῆς	ἡττημένος ἠτύχει τῶν παρ' ἐκείνης
[5, 7]	οὗτοι πέτραν ὀχυρὰν εὑρόντες ἐπ'	αὐτῆς	ἱδρύονται τειχίσαι τε ταύτην παρεσκευάζοντο.
[5, 8]	πρῶτον ἀντέχειν ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης δ'	αὐτῆς	καὶ εἰς δάκρυα προπιπτούσης καὶ
[5, 1]	πόλεως, συνεβούλευον κτῆσίν τε τὴν	αὐτῆς	καὶ τοὺς οἰκείους ἅπαντας εἰς
[5, 3]	δεδωκὼς τῆς ἀνδραγαθίας γέρας ὑπὲρ	αὐτῆς	λαμβάνει παρὰ τοῦ πλήθους ἀρχήν,
[5, 2]	ψυχὴν ἀφίησιν. ὁ δὲ ἀνὴρ	αὐτῆς	οἰόμενος ὕπνῳ βαθεῖ κατεισχῆσθαι τὴν
[5, 8]	ὡς ἂν καὶ τῷ ἀνδρὶ	αὐτῆς	ὁραθείη. καὶ παραγίνεται πάλιν κατὰ
[5, 1]	μὴν σώσειν αὐτὴν καὶ τὰ	αὐτῆς,	ὅταν τὴν πόλιν ἑλόντες φθείρωσι
[5, 11]	θεοῦ κελεύοντες κομίζειν, ἵνα παρούσης	αὐτῆς	παρατασσόμενοι κρατῶσι τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντες,
[5, 8]	δ' ἀπερχόμενος πρὸς τοὺς γονεῖς	αὐτῆς	συντυγχάνει λέοντι καὶ γυμνὸς ὢν
[5, 1]	μηδὲν κακουργήσοντες δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλως	αὐτῆς	τὸ μέγεθος” (Καὶ Ἰησοῦς μὲν
[5, 9]	Ὠβήδην ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ	αὐτῆς	τραφησόμενον: ὠβήδης γὰρ κατὰ διάλεκτον
[5, 9]	ἅμα καὶ μνήμης τοῦ παιδὸς	αὐτῆς	ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ εὐξάμενος
[5, 7]	ἐλαιῶν ποιησαμένων ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ	αὐτῆς	ὥστε παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν τὰ
[5, 8]	εὐμορφίᾳ περίβλεπτον καὶ τῶν κατ'	αὐτὸ	διαφέρον. παίδων δ' οὐ γινομένων
[5, 2]	τὴν γῆν εὐσχόλουν. τὸ δ'	αὐτὸ	καὶ αἱ λοιπαὶ φυλαὶ τὴν
[5, 7]	παρῃτεῖτο τὴν ἀρχήν. τὸ δ'	αὐτὸ	καὶ τῶν ἐλαιῶν ποιησαμένων ῥάμνος,
[5, 1]	τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸ πλῆθος	αὐτὸ	πᾶν ἤρξαντο περὶ τῶν ἐγκεκλημένων
[5, 9]	τὴν ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί τισιν	αὐτόθι	κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον τὴν ἐπὶ
[5, 9]	πρὸς αὐτὴν οὕτως ἐστί, μένειν	αὐτόθι	παρεκάλει καὶ μὴ συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ
[5, 8]	τῶν Γαζαίων οἱ ἄρχοντες τὴν	αὐτόθι	παρουσίαν αὐτοῦ τὰ πρὸ τῶν
[5, 3]	οἱ δ' ὁρμηθέντες στρατῷ κτίζουσιν	αὐτόθι	πόλιν Δάνα ὁμώνυμον τῷ Ἰακώβου
[5, 1]	αὐτῶν καὶ τίνα διάνοιαν ἔχουσιν	αὐτοὶ	γνωσομένους, αὐτὸς δὲ ἐξήταζε τὸν
[5, 1]	τὸν κίνδυνον λέγοντες, εἰ φθάσαιεν	αὐτοὶ	ληφθέντες ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, συνασπίσαντας
[5, 3]	αὐτῶν συνεποιήσαντο δύναμιν, οὐδὲν μὲν	αὐτοὶ	πείσεσθαι προσδοκῶντες, ὡς δὲ βεβαίαν
[5, 4]	ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ δ' ἀσμένως ἀκούσαντες	αὐτοί	τε εἰς τὰ ὅπλα ᾔεσαν
[5, 5]	ἔτη ταῦτα πάσχοντες ἤνυσαν μήτε	αὐτοὶ	φρονεῖν ὑπὸ τῆς δυστυχίας ὄντες
[5, 11]	τῆς κιβωτοῦ, Βενιαμίτης γάρ τις	αὐτοῖς	ἄγγελος ἀφικνεῖται νεανίας παρατετευχὼς τῷ
[5, 1]	τοῦ δράσαντος καὶ κολασθέντος νίκην	αὐτοῖς	ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν πολεμίων, φράζει
[5, 2]	χαλεπὴ δ' ἦν ἡ καθύπερθεν	αὐτοῖς	αἱρεθῆναι τειχῶν ὀχυρότητι καὶ φύσει
[5, 7]	κοινώσαιτο τὴν ἐπ' Ἀμμανίτας ἔλασιν	αὐτοῖς,	ἀλλὰ μόνος καὶ τὴν λείαν
[5, 7]	περιφανῶς: οὐ γὰρ ὄντα ὁμομήτριον	αὐτοῖς	ἀλλὰ ξένον περὶ τὴν μητέρα
[5, 7]	φροντίδος οὐκ ἀπελείπετο, ἐδόκει δ'	αὐτοῖς	ἀμπέλῳ τὴν τιμὴν παρασχεῖν. καὶ
[5, 1]	πᾶν ἤρξαντο περὶ τῶν ἐγκεκλημένων	αὐτοῖς	ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε συγγενείας τῆς
[5, 6]	Μαδιηνιτῶν τε καὶ τῶν συστρατευσάντων	αὐτοῖς	Ἀράβων περὶ μυριάδας δώδεκα, λεία
[5, 10]	κατὰ τιμήν, ἃ δ' ἐλάμβανον	αὐτοῖς	ἁρπαγῆς τρόπῳ, γυναῖκάς τε τὰς
[5, 1]	μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον	αὐτοῖς	ἀσφαλῶς καὶ τῶν πυλίδων αἳ
[5, 7]	μεταβαλόμενος εἰς τὸ ἡμερώτερον ἔμελλεν	αὐτοῖς	βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν δ' ἐστρατευκότων ἐπὶ
[5, 1]	αὐτῇ κατὰ ψήφισμα τὸ παρ'	αὐτοῖς	γενόμενον: ταῦτα γὰρ εἰδέναι σημείοις
[5, 1]	χάριτος καὶ δωρεᾶς τὴν Χαναναίων	αὐτοῖς	γῆν κτήσασθαι δεδόσθαι τούτοις τ'
[5, 8]	μετὰ τῆς γυναικὸς δοῦναι διαδοχὴν	αὐτοῖς	γνησίαν: μέγα δέ ἐστι τοῦτο
[5, 8]	ἀνδράσιν, οἳ πάντες ἀπέθανον, ἐν	αὐτοῖς	δὲ καὶ Σαμψών. καὶ τὸν
[5, 2]	στρατεύσειν τε ἐπ' αὐτούς, μᾶλλον	αὐτοῖς	δι' ὀργῆς ὄντες ἢ τοῖς
[5, 1]	πολεμίοις. τῶν δὲ μετὰ θράσους	αὐτοῖς	διὰ τὴν προτέραν νίκην ἐπιόντων
[5, 1]	εὐσεβείᾳ, ᾗ γε μόνῃ φίλον	αὐτοῖς	διαμένειν τὸ θεῖον: αὐτῷ γὰρ
[5, 1]	ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, συνασπίσαντας δὲ	αὐτοῖς	διέγνωσαν διαδρᾶναι τὴν δύναμιν αὐτῶν.
[5, 2]	ἐκκαιομένου τῷ πάθει μέμψεις συνεχεῖς	αὐτοῖς	ἐγίνοντο καὶ τέλος ἡ γυνὴ
[5, 2]	ἐπὶ τούτοις ὤμνυε τὴν πόλιν	αὐτοῖς	ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ μὲν οὕτως
[5, 5]	ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς τοξείας ἀχρήστους	αὐτοῖς	εἶναι καὶ τὰς σφενδόνας: οἵ
[5, 1]	ἐν μόνῳ τούτῳ καὶ Μωυσῆν	αὐτοῖς	εἶναι προειπεῖν καὶ τοῦτ' αὐτοὺς
[5, 6]	τῶν πολεμίων στράτευμα, πλείστην γὰρ	αὐτοῖς	εἶναι συνέβαινε κάμηλον, καὶ κατὰ
[5, 7]	ἀδικημάτων ἦσαν ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν	αὐτοῖς	εἰς τὸν πατρῷον οἶκον καὶ
[5, 1]	τε τριάκοντα καὶ ἕνα τολμήσαντας	αὐτοῖς	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι δηλῶν
[5, 2]	ἡμέρας τριβὴν ἐποιοῦντο. θεράπων δ'	αὐτοῖς	εἷς εἵπετο καὶ ὄνος ἦν
[5, 8]	δὲ φοβούμενον, μή τι σφαλερὸν	αὐτοῖς	ἐκ τῆς ὄψεως τοῦ θεοῦ
[5, 5]	λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς συμφορὰς	αὐτοῖς	ἐκ τῆς περιφρονήσεως τῶν νόμων
[5, 7]	δ' οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν	αὐτοῖς	ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶς, ἣ μετάπεμπτος
[5, 1]	τετραμμένην: Ἄρκη δὲ πόλις ὑπῆρχεν	αὐτοῖς	ἐν τῇ μερίδι ἡ καὶ
[5, 1]	τοὺς ἐν τέλει τῆς ἀπάτης	αὐτοῖς	ἐνεκάλει. τῶν δ' οὐκ ἄλλην
[5, 4]	φρουρὰν συστραφῆναι τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν	αὐτοῖς	ἐπέρχεται πλῆθος. καὶ οἱ μὲν
[5, 1]	δὲ καὶ Καριαθιαριμίτας γείτονας ὄντας	αὐτοῖς	ἐπὶ συμμαχίαν παρεκάλουν, οὐδ' αὐτοὺς
[5, 2]	καταλιπόντες ἠκολούθησαν ἐκείνοις καὶ συνῆσαν	αὐτοῖς	ἐπὶ τῆς ἐρήμου. (Ἡ δὲ
[5, 10]	προσδοκῶν ἥξειν ἐκ θεοῦ τιμωρίαν	αὐτοῖς	ἐπὶ τοῖς πραττομένοις, τό τε
[5, 3]	ὄρος ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον	αὐτοῖς	ἐπιβατὸν τοῦ πεδίου καταλιπόντες. οἱ
[5, 2]	τῶν δὲ κατὰ τὸν πλοῦτον	αὐτοῖς	ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆς καὶ ἡδονῆς
[5, 7]	Γυάλης πρὸς Ζάβουλον ἔλεγεν ἄνδρας	αὐτοῖς	ἐπιέναι καθωπλισμένους. τοῦ δὲ σκιὰς
[5, 8]	ἀγαγεῖν. ὡς δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς	αὐτοῖς	ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον ἀνατραπέντων τῶν
[5, 11]	τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς τοῦ πατρὸς	αὐτοῖς	ἐπιστείλαντος, εἰ ληφθείσης τῆς κιβωτοῦ
[5, 4]	τὴν δύναμιν ταπεινῶσαι καὶ φόρους	αὐτοῖς	ἐπιτάξαι τελεῖν. καθιδρύσας δ' αὐτῷ
[5, 5]	τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς, ὥστε	αὐτοῖς	ἐπιτάξαι τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι μὲν
[5, 1]	αὐτοὺς φιλίαν ἐφ' αἷς πάτριον	αὐτοῖς	ἐστι συνθήκαις: μαθόντες γὰρ ἐκ
[5, 2]	εἷς εἵπετο καὶ ὄνος ἦν	αὐτοῖς,	ἐφ' ἧς ὠχεῖτο τὸ γύναιον.
[5, 7]	χάριν τε μᾶλλον τῆς Ἀμμανίτιδος	αὐτοῖς	ἔχειν ὀφείλουσι παρεθείσης, δυνατὸν γὰρ
[5, 7]	φυλακὴν οἱ Σικιμῖται δέονται παρασχεῖν	αὐτοῖς,	ἕως ἂν τρυγήσωσι. προσδεξαμένου δ'
[5, 10]	υἱοὺς καὶ παρὰ τὸ συμφέρον	αὐτοῖς	ἠγάπησε. ταῦτα βιασάμενος ὅρκοις εἰπεῖν
[5, 8]	ὅπως αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν	αὐτοῖς	ἠξίουν ἑκοντὶ τοῦθ' ὑπομένειν. ὁ
[5, 1]	διὰ γὰρ ταῦτα τὴν νῦν	αὐτοῖς	ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος δὲ τοῦ
[5, 2]	τὸ τεθνάναι Ἰησοῦν. συμμίξαντες δὲ	αὐτοῖς	Ἰσραηλῖται ταῖς δυσὶ φυλαῖς αἷς
[5, 5]	ὁ δὲ θεὸς ἐπένευσε σωτηρίαν	αὐτοῖς	καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον τῆς
[5, 6]	ὅπλοις εἶναι τοὺς οἰκείους διηγησάμενος	αὐτοῖς	καὶ τὴν τῶν πολεμίων ὄψιν,
[5, 1]	κατακεκληρωμένῃ γῇ: τὴν γὰρ ἀσφάλειαν	αὐτοῖς	καὶ τὴν φυλακὴν τῶν πατρίων
[5, 1]	τῆς περαίας τοῦ Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας	αὐτοῖς	καὶ τῶν κινδύνων συναραμένους ὄντας
[5, 2]	τοῦτο ποιῶσιν (Χαναναῖοι δ' ἀκμαζόντων	αὐτοῖς	κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν
[5, 2]	Γαλαδίτιδος οὖσαν, ὅτι μὴ συμμαχήσειεν	αὐτοῖς	κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν, πέμψαντες μυρίους
[5, 2]	φυλῆς ὄλεθρον τό γε ἐπ'	αὐτοῖς	καταψηφίσασθαι. συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν, ἔλεγον,
[5, 9]	τὴν Ῥούθην καὶ γίνεται παιδίον	αὐτοῖς	μετ' ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο ἡ
[5, 8]	κόρην μαθοῦσαν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς	αὐτοῖς	μηνῦσαι, καὶ γὰρ ἠπείλουν ἐμπρήσειν
[5, 1]	πορθμείων τε μὴ τυγχανόντων, διαβατὸν	αὐτοῖς	ὁ θεὸς ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν
[5, 3]	Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι κακῶν. ὀργίζεται τοίνυν	αὐτοῖς	ὁ θεὸς καὶ ἣν σὺν
[5, 8]	Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται μὲν οὕτως	αὐτοῖς	ὁ καρπός, Παλαιστῖνοι δὲ γνόντες
[5, 5]	πρὸς Ἰταβυρίῳ ὄρει. ἀπήντα δ'	αὐτοῖς	ὁ Σισάρης τοῦ βασιλέως κελεύσαντος
[5, 10]	κύειν ἤρξατο καὶ γίνεται παιδίον	αὐτοῖς,	ὃν Σαμουῆλον προσαγορεύουσι: θεαίτητον ἄν
[5, 6]	ἦσαν. οἱ δ' Ἑβραῖοι, προειρημένον	αὐτοῖς	ὁπόταν γένωνται πλησίον τῶν πολεμίων
[5, 8]	συμφέροντι τῷ αὐτῶν τὸν θεὸν	αὐτοῖς	ὁραθῆναι. (Καὶ κύει τε ἐκείνη
[5, 2]	γυναικῶν εὐπορήσαντες παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ	αὐτοῖς	ὅρκων ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι
[5, 3]	μεταβολῆς, πρῶτον μὲν τὴν παρ'	αὐτοῖς	οὖσαν φρουρὰν τοῦ Χουσαρσάθου διαφθείρει,
[5, 7]	καταλιπόντες τριάκοντα, ἤλαυνέ τε σὺν	αὐτοῖς	οὖσιν ἑβδομήκοντα πᾶσιν ἱππάζειν ἀρίστοις
[5, 2]	περιιδεῖν ὑβρισθέντας τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς	αὐτοῖς	παρεχώρει, πληρώσειν τε τὴν ἐπιθυμίαν
[5, 2]	νέους ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι' ἀσθένειαν	αὐτοῖς	πασσυδὶ βουλομένους χειρώσασθαι τοὺς πολεμίους.
[5, 1]	τὴν Ἀμορραίαν ἱδρυμένοις, συνεστράτευον δ'	αὐτοῖς	πεντακισμύριοι ὁπλῖται, ἔλεξε τάδε: ἐπεὶ
[5, 1]	ἀναστρέψας τὴν δύναμιν κατὰ πρόσωπον	αὐτοῖς	ποιεῖ, σημεῖά τε δοὺς ἃ
[5, 2]	Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ νηστείαν ἐπ'	αὐτοῖς	προέθεντο καίτοι δίκαια παθεῖν αὐτοὺς
[5, 1]	ἀνατροπὴν καταπεπληγότων καὶ τοῦ φρονήματος	αὐτοῖς	πρὸς ἄμυναν ἀχρείου γεγονότος: ἀνῃροῦντο
[5, 1]	ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ, πάντων ὧν	αὐτοῖς	πρότερον συνέβαινε σπανίζειν τότε ῥᾳδίως
[5, 1]	Γαδὶς καὶ ὅσοι τῶν Μανασσητῶν	αὐτοῖς	συνείποντο βωμὸν ὑπὲρ τῆς ὄχθης
[5, 6]	αὐτὴν ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα βραβεύων	αὐτοῖς	τὰ δίκαια καὶ περὶ τῶν
[5, 1]	διὰ κάλλος, ἕως οἰκοδομεῖν ναὸν	αὐτοῖς	τὰ πράγματα παράσχοι. καὶ χωρήσας
[5, 1]	Ἰησοῦν: ἐν τούτοις γὰρ ἦν	αὐτοῖς	τὰ πράγματα, ὡς ὑπὸ μὲν
[5, 2]	προκαλουμένοις. οἱ δ' Ἰσραηλῖται γυναῖκας	αὐτοῖς	τὰς τετρακοσίας ἔδοσαν παρθένους τὰς
[5, 1]	ὑπὸ τοῦ χρόνου τῆς ὁδοιπορίας	αὐτοῖς	τετρῖφθαι: τρυχίνας γὰρ εἰς τὸ
[5, 6]	τὸ μὴ προαγγεῖλαι τὴν ἐπιχείρησιν	αὐτοῖς	τὴν κατὰ τῶν πολεμίων ἐγκαλοῦντες.
[5, 1]	τὸν λαὸν ἅπαντα τὴν ἅλωσιν	αὐτοῖς	τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς κατ'
[5, 1]	τὴν χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε παραδοὺς	αὐτοῖς	τινας γεωμετρίας ἐπιστήμονας, οὓς τἀληθὲς
[5, 1]	προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς	αὐτοῖς	τὸ λοιπὸν ἡ φροντὶς ἦν,
[5, 7]	ἀξίωσιν προῄεσαν καὶ Γυάλης σὺν	αὐτοῖς	τὸ οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ
[5, 1]	ἀπιέναι μέλλοντι τοῦ ζῆν παραίνεσιν	αὐτοῖς	τοιαύτην καταλιπεῖν κἀκείνους ἠξίου διὰ
[5, 1]	δέους. τοῦ θεοῦ δ' ἐξονειδίσαντος	αὐτοῖς	τὸν φόβον καὶ τί πλέον
[5, 1]	ὡς κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν	αὐτοῖς	τοῦ θεοῦ ταύτην παρέξοντος αὐτομάτως
[5, 1]	Ἱεριχοῦντος κειμένην αἱρήσοντας, οἳ συμβαλόντων	αὐτοῖς	τῶν Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας
[5, 2]	συμφορᾶς μόνοις γεγενημένης ἀλλὰ καὶ	αὐτοῖς	τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι πρᾴως
[5, 10]	γενόμενον. ~(Ἑβραῖοι δὲ τῶν πραγμάτων	αὐτοῖς	ὑπενεχθέντων πάλιν πόλεμον ἐκφέρουσι Παλαιστίνοις
[5, 1]	τῶν ἀγρῶν σκεδασθέντες καὶ ἀμύνειν	αὐτοῖς	ὑπὸ μονώσεως οὐ δυνάμενοι τοιαύτης
[5, 7]	μητέρα δι' ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν	αὐτοῖς	ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐξέβαλον καταφρονήσαντες
[5, 1]	ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡς μηδὲ γενεὰν	αὐτοῖς	ὑπολελεῖφθαι. τῶν δὲ πόλεων ἐπειδήπερ
[5, 8]	βούλονται μὴ ἔχειν αἰτίαν ἔφασαν	αὐτοῖς	ὑποχείριον Σαμψῶνα δοῦναι. οἱ δὲ
[5, 8]	ὥσπερ ὀχήματος ἀνιὼν εἰς οὐρανὸν	αὐτοῖς	φανερὸς ἦν. Μανώχην δὲ φοβούμενον,
[5, 1]	ἤδη πρὸς τὰ οἰκεῖα χάριν	αὐτοῖς	ὧν συνέκαμον ὁμολογοῦντας, ἕνα τε
[5, 2]	τῶν ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ	αὐτοῖς	ὡς ἀμυνούμενοι βιαζομένους. (Ὡς δὲ
[5, 6]	ἀρετὴν ἄκρος οὐκ αὐτὸς ἔλεγεν	αὐτοκράτορι	χρησάμενος λογισμῷ τοῖς ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι
[5, 7]	πόλεως δὲ τῆς Φαραθωνιτῶν γεγονώς,	αὐτοκράτωρ	ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς μετ' Ἤλωνα μόνης
[5, 1]	αὐτοῖς τοῦ θεοῦ ταύτην παρέξοντος	αὐτομάτως	καὶ δίχα τοῦ> πόνου τοῦ
[5, 5]	τὴν ὕβριν διὰ τὴν περὶ	αὐτὸν	ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι τοῦ λοιποῦ
[5, 8]	λέοντι καὶ γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος	αὐτὸν	ἄγχει ταῖς χερσὶ καὶ εἰς
[5, 10]	καὶ Ἠλὶς διαυγασθείς φησι πρὸς	αὐτόν,	ἀλλ' ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν
[5, 1]	μεθ' ἧς ἐκεῖνοι γνώμης ἀνέστησαν	αὐτόν,	ἀλλ' ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν
[5, 6]	ὁ θεὸς προειρήκει, τοῦ δέους	αὐτὸν	ἀπαγαγεῖν βουλόμενος κελεύει προσλαβόντα ἕνα
[5, 2]	παρὰ τῶν γονέων ἄγων πρὸς	αὐτὸν	ἀπιέναι, τὴν δ' οἴκησιν ἐδήλου
[5, 6]	καὶ περὶ τῶν διαφορῶν ἐπ'	αὐτὸν	βαδιζόντων κύρια πάντα ἦν τὰ
[5, 4]	μή τι νεώτερον εἴη περὶ	αὐτὸν	γεγονός, εἰσῆλθον εἰς τὸ δωμάτιον
[5, 6]	Γεδεῶνος εὐπραγίᾳ δυσχεραίνουσα στρατεύειν ἐπ'	αὐτὸν	διεγνώκει, τὸ μὴ προαγγεῖλαι τὴν
[5, 8]	φυλετῶν τίθησιν ἐξουσίᾳ, κἀκεῖνοι δήσαντες	αὐτὸν	δυσὶ καλωδίοις ἦγον παραδοῦναι τοῖς
[5, 8]	εἰπὼν ὑπὸ κόπου, τοῖς κίοσιν	αὐτὸν	ἐγγὺς ἀγαγεῖν. ὡς δὲ ἧκεν,
[5, 8]	πρὸς ὀργὴν λαβόντα τοῖς πολεμίοις	αὐτὸν	ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν δὲ βοήθειαν πρὸς
[5, 6]	ὑπῆρχε πλήθους ὑστερεῖν καὶ νέον	αὐτὸν	εἶναι καὶ τηλικούτων πραγμάτων ἀσθενέστερον.
[5, 1]	ἐν ἑβδόμῳ μηνὶ παρῆσαν πρὸς	αὐτὸν	εἰς Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα τὴν
[5, 1]	ἔξαρνος εἶναι τοῦ θεοῦ δεινῶς	αὐτὸν	ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει τε τὴν κλοπὴν
[5, 2]	καὶ κατεγέλων, ἠπείλουν δὲ ἀποκτείνειν	αὐτὸν	ἐμποδίζοντα ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν. εἰς
[5, 7]	πάντας τοὺς ὁποθενοῦν παραγινομένους πρὸς	αὐτὸν	ἐπὶ μισθῷ δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων δ'
[5, 10]	τοῖς χρωμένοις: οὐ γὰρ ὑστερήσειν	αὐτὸν	ἐφ' οἷς ἂν θελήσῃ διακονίας.
[5, 4]	δὲ γίνεται τῷ Ἐγλῶνι δωρεαῖς	αὐτὸν	θεραπεύων καὶ ὑπερχόμενος, ὡς διὰ
[5, 1]	ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι, καὶ πρὸς	αὐτὸν	Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν ὡμολόγει
[5, 4]	ἀπὸ τοῦ θρόνου, πλήξας δ'	αὐτὸν	Ἰούδης εἰς τὴν καρδίαν καὶ
[5, 8]	αὐτοῦ δέους αὐχῶν. δίψους δ'	αὐτὸν	ἰσχυροῦ κατασχόντος κατανοῶν ὡς οὐδέν
[5, 4]	περὶ τὸν βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν	αὐτόν.	καί ποτε σὺν δυσὶν οἰκέταις
[5, 7]	πείσειν γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν ἐπ'	αὐτόν,	καὶ τὸ λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ
[5, 6]	Βαράκου καὶ Δαβώρας κατὰ τὸν	αὐτὸν	καιρὸν μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες
[5, 8]	δυναμένους, ἥκειν τε λέγοντες ὅπως	αὐτὸν	λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς ἠξίουν
[5, 10]	Ἠλίς, οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν	αὐτὸν	λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε
[5, 7]	θεοῦ καὶ θυσίας ἐπέφερον παρακαλοῦντες	αὐτὸν	μετριάσαντα καὶ πρὸς τὴν δέησιν
[5, 8]	κατ' ἀπιστίαν εὐνοίας τῆς πρὸς	αὐτὸν	μὴ λέγει ταῦθ' ἅπερ δεῖται,
[5, 7]	Ἀβιμέλεχος τὸν ὑπασπιστὴν παρεκάλει κτείνειν	αὐτόν,	μὴ τῆς γυναικὸς ὁ θάνατος
[5, 2]	καὶ διὰ τὴν συντυχίαν παρ'	αὐτὸν	ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι δέ τινες
[5, 8]	ἀνεγείρασα ἐδήλου παρεῖναί τινας ἐπ'	αὐτόν.	ὁ δὲ ῥήξας τὰ κλήματα
[5, 1]	θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν, οἷον	αὐτὸν	ὁ θεὸς προεῖπε ποιήσειν τοιοῦτον
[5, 9]	ὅ τε Ἀβιμέλεχος καὶ μετ'	αὐτὸν	οἱ παῖδες δι' ὀλίγου τελευτῶσι,
[5, 4]	δῷ καιρίαν πληγήν. ἀνίστησιν οὖν	αὐτὸν	ὄναρ εἰπὼν ἔχειν ἐκ προστάγματος
[5, 10]	ὁ καλῶν, σήμαινέ τε πρὸς	αὐτόν,	ὅτι παρατυγχάνω. καὶ τοῦ θεοῦ
[5, 10]	τοῦ ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι παραγίνεται πρὸς	αὐτόν.	οὐ φαμένου δὲ καλέσαι τοῦ
[5, 8]	μαθοῦσα καὶ στερήσασα τῆς κόμης	αὐτὸν	παραδιδοῖ τοῖς πολεμίοις οὐκέτ' ὄντα
[5, 2]	ξενίαν τῶν κατὰ τὴν ἀγορὰν	αὐτὸν	παρακαλοῦντος πρεσβύτης ἐξ ἀγροῦ κατιὼν
[5, 7]	οὕτως ἀποθανόντος οὐδ' ὁ μετ'	αὐτὸν	παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν Ἤλων ἐπ'
[5, 2]	προσφέρειν βίαν μηδὲ ὕβριν ἠξίουν	αὐτὸν	παρασχόντα τὴν ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι.
[5, 7]	συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ	αὐτὸν	πλησίον ὁρμῶντα τῶν πυλῶν γυνὴ
[5, 9]	γερουσίαν ἐκέλευε τῇ γυναικὶ ὑπολῦσαι	αὐτὸν	προσελθοῦσαν κατὰ τὸν νόμον καὶ
[5, 7]	(Τῆς δ' Ἐφράνου φυλῆς ἐπ'	αὐτὸν	στρατευσάσης, ὅτι μὴ κοινώσαιτο τὴν
[5, 7]	πρὸς τοῦτον οὖν πέμψαντες ἠξίουν	αὐτὸν	συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰς ἅπαντ'
[5, 8]	τελευταῖον ὁ Σαμψών, ἔδει γὰρ	αὐτὸν	συμφορᾷ περιπεσεῖν, χαρίζεσθαι βουλόμενος τῇ
[5, 8]	ἡ παῖς ἐκφαυλίσασα τῆς ὀργῆς	αὐτὸν	συνῆν αὐτοῦ φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι.
[5, 8]	Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν	αὐτὸν	ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν ἤδη
[5, 1]	δὲ τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων	αὐτόν	τε Ἰησοῦν καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 2]	αὐτῷ παραδιδόντι τὴν πόλιν σώσειν	αὐτόν	τε καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ.
[5, 1]	ὀξὺν τὸν ῥοῦν ὥσθ' ὑποφέρειν	αὐτὸν	τῇ βίᾳ ἀντ' ἐδάφους κειμένου,
[5, 1]	καὶ νοήσειε τῶν τε μετ'	αὐτὸν	τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶς προστάντων
[5, 1]	Ἐφραίμου φυλῆς. θνήσκει δὲ ὑπ'	αὐτὸν	τὸν καιρὸν καὶ Ἐλεάζαρος ὁ
[5, 5]	τῷ βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντας πρὸς	αὐτὸν	τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς, ὥστε
[5, 2]	μὲν ἡμέρας προσαυτόθι διαιτᾶται φιλοφρονουμένων	αὐτὸν	τῶν γονέων, τῇ δὲ πέμπτῃ
[5, 1]	ὁ μὲν ποταμὸς εὐθὺς ἐκβάντων	αὐτὸν	τῶν Ἑβραίων ηὔξετο καὶ τὸ
[5, 4]	δεξιῷ σκέλει περιδησάμενος εἰσῄει πρὸς	αὐτόν.	ὥρα δ' ἦν θέρους καὶ
[5, 8]	μόνον, καταβὰς ἐκ τῆς πέτρας	αὑτὸν	ἐν τῇ τῶν φυλετῶν τίθησιν
[5, 2]	νεκρὰν τὴν γυναῖκα κομίζει πρὸς	αὑτόν,	καὶ διελὼν αὐτὴν κατὰ μέλος
[5, 7]	τυραννίδα τὰ πράγματα μεθίστησι κύριον	αὑτὸν	ὅ τι βούλεται ποιεῖν ἀντὶ
[5, 2]	δὲ πέμπτῃ δόξαν ἀπιέναι πρὸς	αὑτὸν	περὶ δείλην ἔξεισι: βράδιον γὰρ
[5, 6]	πραγμάτων ἀσθενέστερον. ὁ δὲ θεὸς	αὐτὸς	ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ
[5, 7]	μὲν πρέσβεις ταῦτ' εἰπὼν ἀπέλυσεν:	αὐτὸς	δ' εὐξάμενος νίκην καὶ θυσιάσειν
[5, 7]	περὶ δισχιλίους καὶ τετρακισμυρίους γεγονότας.	(Αὐτὸς	δὲ ἄρξας ἓξ ἔτη τελευτᾷ
[5, 1]	τίνα διάνοιαν ἔχουσιν αὐτοὶ γνωσομένους,	αὐτὸς	δὲ ἐξήταζε τὸν στρατὸν ὡς
[5, 1]	θρησκείας ἐπιμελεῖσθε καὶ πολιτείας, ἣν	αὐτὸς	διὰ Μωυσέος διέταξε, φυλακὴν ἔχετε
[5, 7]	ἄδειαν τῶν πραγμάτων λαμπρὸν μηδ'	αὐτὸς	εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ ἦσαν αὐτῷ
[5, 7]	τῶν σὺν αὐτῷ, φεύγει δ'	αὐτὸς	εἰς τὴν πόλιν τοὺς ἄλλους
[5, 6]	καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος οὐκ	αὐτὸς	ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ τοῖς
[5, 1]	εἰς τὰς ἰδίας κληρουχίας Ἰησοῦς	αὐτὸς	ἐν Σικίμοις διῆγεν. ἔτει δ'
[5, 10]	αὐτῶν. ὅ τε οὖν πατὴρ	αὐτὸς	ἐπὶ τούτοις χαλεπῶς εἶχεν ὅσον
[5, 1]	ἐντὸς γεγενημένους καὶ νόμων ὧν	αὐτὸς	ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰς ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας
[5, 1]	στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν Ναιὰν	αὐτὸς	καὶ νυκτὸς τὰ περὶ τὴν
[5, 1]	κοινῇ τὸ πλῆθος αὐτῶν ἀσπασάμενος	αὐτὸς	μὲν ὑπέμεινε, προύπεμπε δ' αὐτοὺς
[5, 7]	οἰκείαν αὐτοῦ στρατιὰν ἣν ἔτρεφεν	αὐτὸς	μισθοφόρων. πρὸς τοῦτον οὖν πέμψαντες
[5, 4]	κατῴκει μὲν ἐν Ἱεριχοῦντι καὶ	αὐτός,	συνήθης δὲ γίνεται τῷ Ἐγλῶνι
[5, 2]	τῆς εἰς τοὺς ξένους ὕβρεως	αὐτός	τε μηδὲν ἀδικήσειν οὓς ὑπεδέξατο
[5, 7]	τοῦ πατρὸς ἐξέβαλον καταφρονήσαντες τῆς	αὐτοῦ	ἀσθενείας. καὶ ὁ μὲν διέτριβεν
[5, 1]	καὶ τί πλέον τῆς παρ'	αὐτοῦ	βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε νικήσειν
[5, 11]	αὐτοῦ τὴν τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ	αὐτοῦ	Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν κατέλιπε, παρ'
[5, 1]	τοῦ θεοῦ συνεργίαν ἔμαθεν ἐπισημήναντος	αὐτοῦ	βρονταῖς τε καὶ κεραυνῶν ἀφέσει
[5, 2]	μὲν ὡς φείσαιντο παρὰ τὴν	αὐτοῦ	γνώμην τῶν Χαναναίων, ἔπειθ' ὡς
[5, 8]	ἄρχοντας εἰς Θαμνὰ τὴν γενομένην	αὐτοῦ	γυναῖκα καὶ τοὺς συγγενεῖς ζῶντας
[5, 3]	Κενίαζος δὲ ὡς ἔργῳ πεῖραν	αὐτοῦ	δεδωκὼς τῆς ἀνδραγαθίας γέρας ὑπὲρ
[5, 8]	φυγὴν τραπῆναι διὰ τοῦ παρ'	αὐτοῦ	δέους αὐχῶν. δίψους δ' αὐτὸν
[5, 7]	μὴ τῆς γυναικὸς ὁ θάνατος	αὐτοῦ	δόξειεν ἔργον. καὶ ὁ μὲν
[5, 8]	ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι τὰς κόμας	αὐτοῦ	ἐμήνυσεν. ὡς δ' οὐδὲ τούτου
[5, 8]	τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα τὰς πράξεις	αὐτοῦ	ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι τρόπῳ τοσοῦτον
[5, 9]	Ῥούθη δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα παρ'	αὐτοῦ	ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ καὶ παρῆν
[5, 1]	τὴν μέτρησιν ποιησάμενος. κληρώσαντος δὲ	αὐτοῦ,	ἡ μὲν Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν
[5, 8]	δὲ συγγενεῖς ἀράμενοι τὸ σῶμα	αὐτοῦ	θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ τῇ πατρίδι
[5, 7]	παντὸς ἐκεῖ συνειλεγμένου ὁ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ἰωθάμης, ὃν καὶ διαφυγεῖν ἔφαμεν,
[5, 8]	πάμβορον γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν ἐξ	αὐτοῦ	καὶ πάνυ ἀηδοῦς ὄντος. τῶν
[5, 1]	ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν	αὐτοῦ	καὶ τὴν ἀπὸ ταύτης δίκην
[5, 1]	ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν	αὐτοῦ	καὶ τὴν σκηνὴν καὶ τὴν
[5, 2]	αὐτόν τε καὶ τοὺς συγγενεῖς	αὐτοῦ.	κἀκεῖνος ἐπὶ τούτοις ὤμνυε τὴν
[5, 9]	ὁ βασιλεύσας καὶ παισὶ τοῖς	αὐτοῦ	καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ μίαν
[5, 8]	ὡς τὰ τρία βαστάσας ἐξ	αὐτοῦ	κηρία μέλιτος γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ.
[5, 9]	φησίν: Ἀβιμελέχου καὶ τῶν υἱῶν	αὐτοῦ	κλήρων κρατεῖς; ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων
[5, 7]	παρασχόντος ἠξίου μαθεῖν τὰ ὑπ'	αὐτοῦ	λεγόμενα. γενομένης δὲ σιγῆς εἶπεν,
[5, 6]	κύρια πάντα ἦν τὰ ὑπ'	αὐτοῦ	λεγόμενα. καὶ ὁ μὲν γηραιὸς
[5, 6]	γοῦν, ἔφη, τεκμήριον τῆς εὐμενείας	αὐτοῦ	μέγιστον τῇ ληνῷ με νῦν
[5, 9]	καὶ πέμπει τὴν κόρην ὑπνωσομένην	αὐτοῦ	παρὰ τοῖς ποσίν. ἡ δέ,
[5, 11]	ἐκεῖνός τε Φινεέσῃ τῷ παιδὶ	αὐτοῦ	παραδίδωσι, μεθ' ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς
[5, 7]	τελευτᾷ καὶ θάπτεται ἐν τῇ	αὐτοῦ	πατρίδι Σεβέῃ: τῆς Γαλαδηνῆς δ'
[5, 1]	τε κατὰ πύστιν τῆς ἀρετῆς	αὐτοῦ	πολλὴν ἀνύσαντες ὁδὸν ἔφασκον καὶ
[5, 7]	μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντος	αὐτοῦ	σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα.
[5, 1]	ὄρυγμα βαθὺ ποιήσας ἐν τῇ	αὐτοῦ	σκηνῇ κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν
[5, 6]	ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις	αὐτοῦ	στρατηγοῦντος. (Τοῦτ' οὖν διηγούμενος ὁ
[5, 7]	ἀρετὴν δυνατὸς καὶ δι' οἰκείαν	αὐτοῦ	στρατιὰν ἣν ἔτρεφεν αὐτὸς μισθοφόρων.
[5, 11]	ἐπὶ τὸ τοῖς παισὶ τοῖς	αὐτοῦ	συνενηνεγμένοις περὶ τὸ στρατόπεδον ὡς
[5, 8]	οἱ ἄρχοντες τὴν αὐτόθι παρουσίαν	αὐτοῦ	τὰ πρὸ τῶν πυλῶν ἐνέδραις
[5, 11]	μεθ' ὃν Ἀβιεζέρης υἱὸς ὢν	αὐτοῦ	τὴν τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ αὐτοῦ
[5, 6]	ἵνα μάθωσιν οὖν βοηθείας τῆς	αὐτοῦ	τὸ ἔργον, συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν
[5, 1]	ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν ποταμὸν μειώσας	αὐτοῦ	τὸ πλῆθος. καὶ δύο ἐπισχὼν
[5, 8]	δ' ἦν δύο κιόνων στεγόντων	αὐτοῦ	τὸν ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων ὁ
[5, 8]	ἔφοδον αὐτῶν. οἱ δ' ἐκκόψαντες	αὐτοῦ	τοὺς ὀφθαλμοὺς δεδεμένον ἄγειν παρέδοσαν.
[5, 1]	ἀνακοπῆς τοῦ ῥεύματος ἔθυεν ἐπ'	αὐτοῦ	τῷ θεῷ, καὶ τὴν φάσκα
[5, 10]	συμφορὰν ὁ θεὸς τοῖς παισὶν	αὐτοῦ	τῷ τε Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ
[5, 7]	ξηρᾶς περιβαλὼν τῷ χωρίῳ δι'	αὐτοῦ	φέρων ταῦτα ποιεῖν τὴν στρατιὰν
[5, 8]	ἐκφαυλίσασα τῆς ὀργῆς αὐτὸν συνῆν	αὐτοῦ	φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι. (Πρὸς δὲ
[5, 7]	σὺν ὁπλίταις καὶ συγγενέσι τοῖς	αὐτοῦ	φυλακὴν οἱ Σικιμῖται δέονται παρασχεῖν
[5, 2]	καὶ τιμωρίαν λαμβάνειν ἀξιοῦντας φήσομεν	αὐτοὺς	αἰτίους φυλακῆς ἀμελήσαντας τῶν θυγατέρων,
[5, 1]	οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ' οὐδὲν	αὐτούς,	ἀλλὰ πάντες ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν
[5, 1]	συνελέγη, στὰς Φινεέσης μείζω μὲν	αὐτοὺς	ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ ὥστε λόγοις
[5, 2]	καταφρονησάντων δὲ τότε τοῖς ὅπλοις	αὐτοὺς	ἀμύνασθαι. πέμπουσιν οὖν πρὸς τοὺς
[5, 1]	δὲ χαίρων, ὅτι μηδεμία στρατολογεῖν	αὐτοὺς	ἀνάγκη μέλλει μηδ' εἰς ὅπλα
[5, 2]	αὐτοῖς προέθεντο καίτοι δίκαια παθεῖν	αὐτοὺς	ἀξιοῦντες εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας,
[5, 8]	τὴν τῶν γάμων, εἱστία γὰρ	αὐτοὺς	ἅπαντας, διὰ δέος τῆς ἰσχύος
[5, 1]	καὶ μήτε συγγενείας τῆς πρὸς	αὐτοὺς	ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι
[5, 3]	συνάπτουσι καὶ πρὸς τὸ παντελὲς	αὐτοὺς	ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο.
[5, 1]	ὡς δὲ περαιωσαμένων καὶ πρὸς	αὐτοὺς	ἀφικομένων ἐκκλησία συνελέγη, στὰς Φινεέσης
[5, 2]	τε καὶ Ἄζωτον. διαφεύγει δ'	αὐτοὺς	Γάζα καὶ Ἀκκάρων: πεδίων γὰρ
[5, 2]	Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου καὶ δράσειν	αὐτοὺς	δεινὰ ὑφ' ἡδονῆς εἰς τοὺς
[5, 1]	αὐτοῖς ἐπὶ συμμαχίαν παρεκάλουν, οὐδ'	αὐτοὺς	διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον λέγοντες, εἰ
[5, 1]	καὶ τὴν γερουσίαν, καὶ δημοσίους	αὐτοὺς	δικαιούντων ποιεῖν ἐπὶ τῷ μὴ
[5, 1]	μὲν ζῷα πάντα διαφθείρειν μηδὲν	αὐτοὺς	εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας, ὅσος
[5, 8]	δ' οὐ δικαίως λεγόντων τιμωρίαν	αὐτοὺς	εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων
[5, 1]	ὁ δ' εὐθὺς πέμψας πρὸς	αὐτοὺς	ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν συλλαβόντας, ἵνα βασανίσας
[5, 1]	καὶ διὰ πέμπτης ἡμέρας ἐπ'	αὐτοὺς	ἐλθὼν συνάπτει καὶ καρτερὰ μάχη
[5, 3]	ἀνάγκῃ κειμένους ἀλλ' εἰς ἐλευθερίαν	αὐτοὺς	ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν, παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι τῶν
[5, 2]	ἐπὶ πολὺ θελόντων εἰς ἅπαν	αὐτοὺς	ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς καὶ
[5, 4]	τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον πρὸς	αὐτοὺς	ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖς μάχαις αὐτῶν
[5, 2]	καὶ πλείονες, εἰ μὴ νὺξ	αὐτοὺς	ἐπέσχε καὶ διέλυσε μαχομένους. καὶ
[5, 7]	τι δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχος εἰς	αὐτούς.	ἐπιδημήσαντος δὲ πρὸς αὐτοὺς τῶν
[5, 7]	τριακόσια ἔτη νέμονται, μάχεσθαι πρὸς	αὐτοὺς	ἔφησεν. (Καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις
[5, 2]	Γαβαηνοῖς ὡς πολεμίοις. ἐπέσχε δ'	αὐτοὺς	ἡ γερουσία πείσασα μὴ δεῖν
[5, 7]	ἀπ' Αἰγύπτου καὶ τῆς Ἀμορραίας	αὐτοὺς	ἠξίου παραχωρεῖν ὡς πατρῴας οὔσης
[5, 1]	Χαναναῖοι τειχήρεις δ' ἡσύχαζον, πολιορκεῖν	αὐτοὺς	Ἰησοῦς ἔγνω. καὶ τῇ πρώτῃ
[5, 1]	ἐστράτευσαν ὑπ' ὀργῆς, ἐπέσχε δ'	αὐτοὺς	Ἰησοῦς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος
[5, 1]	λοιπὰ λείαν ἦγον: τότε γὰρ	αὐτοὺς	καὶ ἡ τῆς μάννας ἐπελελοίπει
[5, 5]	κελεύουσα τὴν ἡμέραν: νικήσειν γὰρ	αὐτοὺς	καὶ συλλήψεσθαι τὸν θεόν. (Συνῄεσαν
[5, 2]	παύσασθαι τῆς ὀργῆς τῆς πρὸς	αὐτοὺς	καὶ ταῖς δυσὶν αὐτῶν ἥτταις
[5, 1]	προνοίᾳ μηδ' ὅτε ἀπέθνησκε περὶ	αὐτοὺς	καμούσῃ τῷ τε κοινῇ συμφέροντι
[5, 4]	κακώσεως παρέλιπεν εἴς τε πενίαν	αὐτοὺς	κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη. λαβὼν
[5, 1]	τοῦ Χαναναίων ἔθνους παντὸς πολεμοῦντος	αὐτούς:	Κεφηρίτας δὲ καὶ Καριαθιαριμίτας γείτονας
[5, 2]	ἀναίρεσιν τῶν ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ'	αὐτοὺς	λαμβάνει τῆς τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς
[5, 2]	παρεχώρει, πληρώσειν τε τὴν ἐπιθυμίαν	αὐτοὺς	λέγων νομιμώτερον δίχα τῆς εἰς
[5, 1]	οὐ γὰρ ἐδόκει τὴν συγγένειαν	αὐτοὺς	λογίζεσθαι καὶ τὸ ἀξίωμα τῶν
[5, 9]	νόμων. ἀλλὰ πάντα ποιεῖν κατ'	αὐτούς.	Μαάλου γὰρ δεῦρ' ἥκει γύναιον,
[5, 1]	δ' ὁρμήσαντες καθ' ἃς ἐνόμιζον	αὐτοὺς	μάλιστα τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ
[5, 2]	γάμον θυγατέρα στρατεύσειν τε ἐπ'	αὐτούς,	μᾶλλον αὐτοῖς δι' ὀργῆς ὄντες
[5, 11]	οὗτοι ταύτην Ἑβραῖοι παθόντες ἔγνωσαν	αὐτοὺς	μάτην ἐπὶ τῇ κιβωτῷ τεθαρσηκότας:
[5, 7]	αὐτῶν Ἀβιμέλεχος μαθὼν ἐλθεῖν ἐπ'	αὐτοὺς	μετὰ τῆς δυνάμεως καὶ φακέλλους
[5, 1]	αὐτὸς μὲν ὑπέμεινε, προύπεμπε δ'	αὐτοὺς	ὁ λαὸς οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ
[5, 2]	μὴ καί τι τῆς νυκτὸς	αὐτοὺς	ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον καὶ ταῦτα
[5, 1]	ἀπολωλότων πλῆθος καὶ στρατεύουσιν ἐπ'	αὐτοὺς	οἱ περὶ Λίβανον ὄρος βασιλεῖς
[5, 7]	μὲν ἔλεγεν, ὡς οὔτε λάθοιεν	αὐτοὺς	οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί τε
[5, 1]	ὑπέλθοι σωτηρίας, ἁλοῦσαν γὰρ ἀποκρύπτουσαν	αὐτοὺς	οὐκ ἂν διαφυγεῖν τὴν ἐκ
[5, 2]	διὰ τὴν πολλὴν ἄδειαν στάσις	αὐτοὺς	πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ καὶ προήχθησαν
[5, 6]	πρὸς ἱκετείαν τοῦ θεοῦ σώζειν	αὐτοὺς	παρακαλοῦντες. (Καὶ Γεδεὼν ὁ Ἰάσου
[5, 1]	θεοῦ προαίρεσιν οὕτως ἔχουσαν πρὸς	αὐτοὺς	παρεκάλει καὶ τῇ εὐσεβείᾳ, ᾗ
[5, 1]	τότε τοῖς. ὅπλοις χωρεῖν ἐπ'	αὐτούς.	πέμπουσιν οὖν πρεσβευτὰς πρὸς αὐτοὺς
[5, 1]	αὐτοῖς εἶναι προειπεῖν καὶ τοῦτ'	αὐτοὺς	πεπεῖσθαι. καὶ τοῖς Λευίταις δὲ
[5, 1]	εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν	αὐτούς,	πολλαὶ δὲ ἦσαν τοῖς ἐκ
[5, 6]	εὐπραξίας φήσας αἰτίους> ἐμφυλίου γὰρ	αὐτοὺς	στάσεως ἄρχειν μέλλοντας ἐρρύσατο. τῆς
[5, 1]	καὶ οἱ μὲν τῆς καταλαβούσης	αὐτοὺς	συμφορᾶς τοιαύτην φυλακὴν καὶ ἀσφάλειαν
[5, 8]	περὶ τῶν Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων φόρους	αὐτοὺς	τελοῦντας, εἰ βούλονται μὴ ἔχειν
[5, 8]	τοὺς πολεμίους ὤσατο καὶ παίων	αὐτοὺς	τῇ σιαγόνι κτείνει εἰς χιλίους,
[5, 1]	περαιωσόμενοι τὸν ποταμὸν καὶ κολάσοντες	αὐτοὺς	τῆς παρατροπῆς τῶν πατρίων ἐθῶν.
[5, 1]	ἕλκει τῷ τρόπῳ τούτῳ μακρὰν	αὐτοὺς	τῆς πόλεως διώκειν οἰομένους καὶ
[5, 2]	γενομένους. παραχρῆμά τε ἐξῆγον ἐπ'	αὐτοὺς	τὸ στρατόπεδον μυριάδας τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν:
[5, 7]	εἰς αὐτούς. ἐπιδημήσαντος δὲ πρὸς	αὐτοὺς	τῶν ἀρχόντων τινὸς Γυάλου σὺν
[5, 1]	οἱ δὲ τῆς γυναικὸς οὕτως	αὐτοὺς	ὑπελθούσης οὐδένα ὑπονοήσαντες δόλον ἀπῆλθον
[5, 2]	πραγμάτων στρατῷ μεγάλῳ κατὰ Ζεβέκην	αὐτοὺς	ὑπέμενον τῷ βασιλεῖ τῶν Ζεβεκηνῶν
[5, 5]	αὐτῶν καὶ μὴ περιιδεῖν ἀπολλυμένους	αὐτοὺς	ὑπὸ Χαναναίων. ὁ δὲ θεὸς
[5, 1]	τῆσδε τῆς γῆς ποιησόμενοι πρὸς	αὐτοὺς	φιλίαν ἐφ' αἷς πάτριον αὐτοῖς
[5, 1]	τοῦ Χαναναίων ἔθνους, ποιεῖται πρὸς	αὐτοὺς	φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς
[5, 1]	αὐτούς. πέμπουσιν οὖν πρεσβευτὰς πρὸς	αὐτοὺς	Φινεέσην τὸν υἱὸν Ἐλεαζάρου καὶ
[5, 3]	διὰ τρυφήν. στρατεύσαντος γὰρ ἐπ'	αὐτοὺς	Χουσαρσάθου τοῦ τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως
[5, 1]	τῷ τε κοινῇ συμφέροντι παρέχειν	αὑτοὺς	εἰς τὰ παραγγελλόμενα προθύμους. τῶν
[5, 2]	οἱ δὲ ἅμα τε ἠπατημένους	αὑτοὺς	ᾔσθοντο καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν,
[5, 1]	τυχόντες ἐξ ἀπάτης ἀπῄεσαν πρὸς	αὑτούς.	Ἰησοῦς δὲ τῆς Χαναναίας στρατεύσας
[5, 1]	τοῦτο κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες, εἰ λέγοιεν	αὑτοὺς	μὴ προσήκειν κατὰ μηδὲν Χαναναίοις
[5, 2]	βιαίῳ τῆς ἡδονῆς ἀπήγαγον πρὸς	αὑτοὺς	τὴν γυναῖκα καὶ δι' ὅλης
[5, 1]	τῷ πλήθει. οἱ δὲ ὁμολογεῖν	αὑτοὺς	Χαναναίους ἐπισφαλὲς ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι τὸν
[5, 10]	προφήτην γενησόμενον: κόμη τε οὖν	αὐτῷ	ἀνεῖτο καὶ ποτὸν ἦν ὕδωρ.
[5, 8]	ξενικῶν μιμήσει ἐθισμῶν καὶ τοῦτ'	αὐτῷ	ἀρχὴ κακοῦ γίνεται: γυναικὸς γὰρ
[5, 1]	φίλον αὐτοῖς διαμένειν τὸ θεῖον:	αὐτῷ	γὰρ καλῶς ἔχειν ἀπιέναι μέλλοντι
[5, 9]	τοὺς παῖδας τοὺς ἐξ αὐτῆς	αὐτῷ	γεγενημένους Χελλιῶνα καὶ Μαλαῶνα ἐπαγόμενος
[5, 1]	καθαίρειν τὸν στρατὸν μιάσματος ἐν	αὐτῷ	γεγονότος κλοπῆς τε τῶν καθιερωμένων
[5, 8]	διὰ τὴν Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν ἐπ'	αὐτῷ	γενομένην, πάλαι δ' ἦν ἀνώνυμον,
[5, 10]	ἐκ δὴ ταύτης καὶ παῖδες	αὐτῷ	γίνονται, τὴν δ' ἑτέραν ἄτεκνον
[5, 7]	πατρίδι θάπτεται. ~(Παῖδες δὲ ἦσαν	αὐτῷ	γνήσιοι μὲν ἑβδομήκοντα, πολλὰς γὰρ
[5, 8]	παράσχωσι. τοῦ δὲ μηδέ τινων	αὐτῷ	δεῖσθαι φήσαντος, οὐδὲ γὰρ κατὰ
[5, 8]	τῆς ὑπονοίας ἠξίωσέ τι καὶ	αὐτῷ	δηλοῦν ὅσα καὶ τῇ γυναικὶ
[5, 4]	ὄναρ εἰπὼν ἔχειν ἐκ προστάγματος	αὐτῷ	δηλῶσαι τοῦ θεοῦ. καὶ ὁ
[5, 8]	ἣν ἔδει τὸν προβληθέντα λόγον	αὐτῷ	διασαφεῖν, πρὶν ἢ δῦναι τὸν
[5, 8]	διαφέρον. παίδων δ' οὐ γινομένων	αὐτῷ	δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπαιδίᾳ θεὸν
[5, 4]	αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν. καθιδρύσας δ'	αὐτῷ	ἐν Ἱεριχοῦντι βασίλειον ταύτην ἀποδείξας
[5, 1]	φυλάττηται κακῶς ποιεῖν: μηνύσομεν γὰρ	αὐτῷ,	ἔφασαν, διὰ τὸ σὸν σώζεσθαι
[5, 7]	τοῦ προαστείου καὶ Ζάβουλος σὺν	αὐτῷ.	ἰδὼν δὲ ὁπλίτας ἐπιφερομένους Γυάλης
[5, 9]	Ναάμις τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην	αὐτῷ:	καὶ γὰρ ἔσεσθαι χρηστὸν αὐταῖς
[5, 8]	ἵνα τοῦ παιδὸς γενομένου χάριν	αὐτῷ	καὶ δωρεὰν παράσχωσι. τοῦ δὲ
[5, 9]	εἰ σοῦ χρεία γαμετῆς ἐστιν	αὐτῷ,	καὶ λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ,
[5, 9]	εἶναι δὲ καὶ γυναῖκα λέγων	αὐτῷ	καὶ παῖδας ἤδη. μαρτυράμενος οὖν
[5, 7]	τὸν δῆμον πέμπων ἀγγέλους ἐμήνυεν	αὐτῷ	καὶ παρῄνει λοχᾶν πρὸ τῆς
[5, 1]	τὴν ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ μνημεῖον	αὐτῷ	καὶ τάφος ἐν Γαβαθᾶ πόλει
[5, 9]	τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων	αὐτῷ	κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων ἄγεται
[5, 8]	ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε τὰς κόμας	αὐτῷ	μὴ ἀποκείρειν: ἔσται δ' αὐτῷ
[5, 11]	κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς ὄψιν	αὐτῷ	μὴ παραγίνεσθαι. Φινεέσης δὲ ἤδη
[5, 3]	καὶ τὸ φρόνημα γενναῖος, χρησθὲν	αὐτῷ	μὴ περιορᾶν ἐν τοιαύτῃ τοὺς
[5, 7]	ἀμύνασθαι: γενομένου γὰρ τούτου διαλλαγὰς	αὐτῷ	μνηστεύσεσθαι πρὸς τὸν δῆμον. ὅ
[5, 7]	αὐτῷ: ὑπήντησε γὰρ ἡ θυγάτηρ	αὐτῷ,	μονογενὴς δ' ἦν, ἔτι παρθένος.
[5, 1]	Ἰησοῦς ἁπάντων ἤδη τῶν ἐπ'	αὐτῷ	νενομισμένων τέλος ἐχόντων καὶ τοῦ
[5, 6]	καθεστῶτος, καὶ γὰρ νυκτὸς ἐπιχειρεῖν	αὐτῷ	ὁ θεὸς προειρήκει, τοῦ δέους
[5, 4]	μὲν χρόνον ἠγνόουν τὸ συμβεβηκὸς	αὐτῷ	πάθος, ἐπεὶ δὲ πρὸς ἑσπέραν
[5, 8]	εἰς τὸ συμπόσιον, ὅπως ἐνυβρίσωσιν	αὐτῷ	παρὰ τὸν πότον. ὁ δὲ
[5, 2]	τῶν ἀναγκαίων τινὰς πίστεις ἔδοσαν	αὐτῷ	παραδιδόντι τὴν πόλιν σώσειν αὐτόν
[5, 11]	ἤδη καὶ ἱερᾶτο τοῦ πατρὸς	αὐτῷ	παρακεχωρηκότος διὰ τὸ γῆρας. θάρσος
[5, 6]	ἐπὶ τῆς ἅλωος. φαντάσματος δὲ	αὐτῷ	παραστάντος νεανίσκου μορφῇ καὶ φήσαντος
[5, 7]	εἰς ἐπήκοον τοῦ πλήθους ἡσυχίαν	αὐτῷ	παρασχόντος ἠξίου μαθεῖν τὰ ὑπ'
[5, 8]	αὐτῷ μὴ ἀποκείρειν: ἔσται δ'	αὐτῷ	πρὸς ἄλλο μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ
[5, 1]	μήτε μηχανῆς μήτε ἄλλης βίας	αὐτῷ	προσενεχθείσης ὑπὸ τῶν Ἑβραίων. (Οἱ
[5, 3]	δ' οἳ διὰ φόβον ἑκουσίως	αὐτῷ	προσεχώρησαν, φόρους τε τοῦ δυνατοῦ
[5, 6]	εἴη Γεδεὼν καὶ τὸ σὺν	αὐτῷ	στρατιωτικόν. ἐπεὶ οὖν τὴν μᾶζαν
[5, 7]	τῆς ἀρετῆς μέγεθος εἰς μάχην	αὐτῷ	συμβαλών” Γυάλης δὲ θορυβούμενος συνάπτει
[5, 1]	τοῦ πλήθους ὅσον ἦν ἐφικτὸν	αὐτῷ	συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν, τάς τε
[5, 6]	ὄψιν ἔκρινε λέγων, ὅθεν τοῦτ'	αὐτῷ	συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν τὸ σπέρμα
[5, 7]	πᾶν ὅ τι καὶ πρῶτον	αὐτῷ	συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών τε νικᾷ
[5, 8]	Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν	αὐτῷ	συντυχόντας, Παλαιστῖνοι δ' εἰσὶ καὶ
[5, 5]	φαμένου οὐ στρατηγήσειν μὴ κἀκείνης	αὐτῷ	συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα, σὺ μέν, εἶπε,
[5, 7]	αὐτὸς εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ ἦσαν	αὐτῷ	τεσσαράκοντα καὶ τούτων τὴν γενεὰν
[5, 1]	τούτους τε εἶδον παρόντας σὺν	αὐτῷ,	τέσσαρες δὲ ἦσαν, οἱ Γεβεωνῖται
[5, 8]	καὶ καταμεμψάμενοι τῶν εἰς Παλαιστίνους	αὐτῷ	τετολμημένων ἄνδρας ἅπαντι τῷ γένει
[5, 7]	ἐξέτισε καὶ τῶν εἰς Σικιμίους	αὐτῷ	τετολμημένων: τούτοις δὲ κατὰ τὴν
[5, 7]	καὶ ὀμοσάντων εἰς ἀεὶ παρέξειν	αὐτῷ	τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε. (Καὶ ποιησάμενος
[5, 8]	τοὺς γονεῖς ἄγεσθαι πρὸς γάμον	αὐτῷ	τὴν κόρην. τῶν δὲ ἀρνουμένων
[5, 8]	λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι ὡς ἂν ξένιον	αὐτῷ	τι κομίσῃ, καὶ θύσαντος ἔριφον
[5, 3]	τολμᾶν, παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι τῶν κινδύνων	αὐτῷ	τινάς, ὀλίγοι δ' ἦσαν, οἷς
[5, 8]	τὰ κλήματα βοηθεῖν ὡς ἐπερχομένων	αὐτῷ	τινων ἐπειρᾶτο. καὶ ἡ γυνὴ
[5, 2]	δὲ τῇ Γάβῃ διαιτώμενος συντυγχάνων	αὐτῷ,	τίς τε ὢν ἤρετο καὶ
[5, 10]	ἠγάπησε. ταῦτα βιασάμενος ὅρκοις εἰπεῖν	αὐτῷ	τὸν προφήτην Ἠλίς, οὐ γὰρ
[5, 7]	συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰς ἅπαντ'	αὐτῷ	τὸν χρόνον τὴν ἰδίαν ἡγεμονίαν.
[5, 8]	ὅσα μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν οἶδεν	αὐτῷ.	τοῦ δὲ πάλιν ἀπατῶντος αὐτὴν
[5, 7]	τῶν ὅλων ὄντα πραγμάτων σὺν	αὐτῷ	τοὺς ἀδελφοὺς ἀποκτείναντες, ὃν πυρὸς
[5, 8]	ἰσχύος τοῦ νεανίσκου τριάκοντα δόντων	αὐτῷ	τοὺς ἀκμαιοτάτους λόγῳ μὲν ἑταίρους
[5, 11]	πολεμίων, ὑπὸ τοῦ παρ' ἐλπίδας	αὐτῷ	τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς ἀπὸ
[5, 1]	υἱὸν Ἐλεαζάρου καὶ δέκα σὺν	αὐτῷ	τῶν ἐν τιμῇ παρὰ τοῖς
[5, 9]	παρεχώρει συγγενεῖ μὲν ὄντι καὶ	αὐτῷ	τῶν τετελευτηκότων, εἶναι δὲ καὶ
[5, 7]	κατ' οὐδὲν ὁμοίᾳ τοῖς κατωρθωμένοις	αὐτῷ:	ὑπήντησε γὰρ ἡ θυγάτηρ αὐτῷ,
[5, 7]	αὐτῶν ἐγκαλῶν, ὅτι μὴ βοηθήσειαν	αὐτῷ	ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἀδικουμένῳ περιφανῶς:
[5, 7]	πίπτουσι μέν τινες τῶν σὺν	αὐτῷ,	φεύγει δ' αὐτὸς εἰς τὴν
[5, 6]	τῷ Γεδεῶνι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν	αὐτῷ	φίλαυτον οὖσαν ἐδήλου καὶ πρὸς
[5, 1]	γεγονότος κλοπῆς τε τῶν καθιερωμένων	αὐτῷ	χρημάτων τετολμημένης, διὰ γὰρ ταῦτα
[5, 2]	ἤδη τὰ πρὸς τὸ δεῖπνον	αὑτῷ	λαμβάνοι. ὁ δὲ Λευίτης μὲν
[5, 9]	τούτου λιμῷ τῆς χώρας κακοπαθούσης	αὐτῶν	Ἀβιμέλεχος ἐκ Βηθλέμων, ἔστι δὲ
[5, 7]	παρεσκευάζοντο. ἔφθη τε τὴν διάνοιαν	αὐτῶν	Ἀβιμέλεχος μαθὼν ἐλθεῖν ἐπ' αὐτοὺς
[5, 1]	συμμάχους καὶ μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ'	αὐτῶν	ἄδικον τοῖς ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος τοῦ
[5, 6]	λογισμῷ τοῖς ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι χωρὶς	αὐτῶν,	ἀλλὰ τοῦ θεοῦ κελεύσαντος: τὴν
[5, 7]	τῶν νόμων ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες	αὐτῶν	Ἀμμανῖται καὶ Παλαιστῖνοι στρατῷ μεγάλῳ
[5, 7]	τῷ θεῷ λήψεσθαι δίκην παρ'	αὐτῶν,	ἂν μὴ σωφρονῶσιν. ὡς δ'
[5, 4]	καὶ κατὰ τὴν διάβασιν πολλοὺς	αὐτῶν	ἀναιροῦσι, διέφυγέ τε οὐδεὶς τὰς
[5, 1]	πρὸς Ἰησοῦν καὶ τὰ παρ'	αὐτῶν	ἀνήγγειλε τῷ λαῷ. ὁ δὲ
[5, 1]	τὸ κτείνεσθαι τοὺς ἵππους Ἰησοῦς	αὐτῶν	ἀνῄρει καὶ τὰ ἅρματα ἐνεπίμπρα,
[5, 5]	μέσους ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους πολλοὺς	αὐτῶν	ἀπέκτειναν. καὶ οἱ μὲν ὑπὸ
[5, 5]	ὡς ὑπὸ τῶν ἁρμάτων πολλοὺς	αὐτῶν	ἀποθανεῖν. Σισάρης δὲ καταπηδήσας τοῦ
[5, 7]	γενομένης αὐτῶν δεηθείη συκῆς ἄρχειν	αὐτῶν.	ἀρνησαμένης δ' ἐκείνης διὰ τὸ
[5, 1]	τέλει καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος	αὐτῶν	ἀσπασάμενος αὐτὸς μὲν ὑπέμεινε, προύπεμπε
[5, 9]	ἐν ἐλπίδι τοῦ πρόνοιαν ἕξειν	αὐτῶν	Βόαζον γενομένας. κἀκεῖνος ἤδη μεσούσης
[5, 6]	χωρεῖν ταῖς Μαδιηνιτῶν σκηναῖς: παρ'	αὐτῶν	γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα καὶ
[5, 1]	ἔλεγον ἥδεσθαι καὶ πολίτας ἀξιοῦν	αὐτῶν	γενέσθαι. καὶ οἱ μὲν ταῦτα
[5, 6]	κατάφωρος τοῖς πολεμίοις ἡ ἔφοδος	αὐτῶν	γένηται, καὶ ἐν τῇ δεξιᾷ
[5, 2]	γεγονότων καὶ κατ' ἀδικίαν τὴν	αὐτῶν	γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν εἰς τὴν πάτριον
[5, 7]	φωνὴν ἀνθρώπειον προιέμενα συνόδου γενομένης	αὐτῶν	δεηθείη συκῆς ἄρχειν αὐτῶν. ἀρνησαμένης
[5, 1]	στρατιὰν ὅση ποτὲ κατελπίσασα τῆς	αὐτῶν	δυνάμεως εἰς μάχην συνῆψεν ἅπασαν
[5, 2]	κωλυόντων. πρὸς δὲ τοὺς πατέρας	αὐτῶν	δυσχεραίνοντας καὶ τιμωρίαν λαμβάνειν ἀξιοῦντας
[5, 7]	δ' οὐ προσίεται τὴν παράκλησιν	αὐτῶν	ἐγκαλῶν, ὅτι μὴ βοηθήσειαν αὐτῷ
[5, 1]	μηδὲν ἀναφανησόμενα: καίτοι παντελῶς ὀλίγην	αὐτῶν	εἶναι τὴν γῆν συμβέβηκε ταύτης
[5, 7]	Γαλαδηνῆς ἐληλύθει, φόνον τε πολὺν	αὐτῶν	εἰργάσατο καὶ διώκων τραπέντας προλαβὼν
[5, 6]	Ἰσραηλίταις ἐπέτρεπον, ὅπως ἔχωσι πεπονηκότων	αὐτῶν	εἰς ἃ βλάπτωσι. λιμὸς δ'
[5, 2]	ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐμποδίζοντα ταῖς ἐπιθυμίαις	αὐτῶν.	εἰς δ' ἀνάγκην περιηγμένος καὶ
[5, 2]	Βενιαμῖται ἄνδρες τε πίπτουσιν ἐξ	αὐτῶν	εἰς δισμυρίους καὶ δισχιλίους, ἐφθάρησαν
[5, 2]	νόμιμα, γενομένους δὲ δικαίους ἀντ'	αὐτῶν	ἐκείνων ἀποθανεῖν. οἱ δὲ Γαβαηνοὶ
[5, 8]	τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρους παρ'	αὐτῶν	ἐλάμβανον ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα. ταύτης
[5, 2]	νόμους ἐξαμαρτάνοντας, καὶ τοὺς διαφυγόντας	αὐτῶν	ἑξακοσίους διὰ πρεσβευτῶν ἐκάλουν: καθίδρυντο
[5, 1]	ἄνδρας τοὺς ἐκμετρησομένους τὴν χώραν	αὐτῶν	ἐξέπεμψε παραδοὺς αὐτοῖς τινας γεωμετρίας
[5, 9]	τάχα ἂν δι' εὐσέβειαν προνοήσειεν	αὐτῶν,	ἐξῄει πάλιν ταῖς ἐχομέναις ἡμέραις
[5, 4]	οἷς ἔπασχον καὶ ταῖς ἱκετείαις	αὐτῶν	ἐπικλασθεὶς ἀπήλλαξε τῆς ὑπὸ τοῖς
[5, 5]	τῶν Χαναναίων ἄνεμος ταῖς ὄψεσιν	αὐτῶν	ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς τοξείας ἀχρήστους
[5, 1]	εἰς τὸ ταῦτα πιστοῦσθαι πρὸς	αὐτῶν	ἐπίτηδες ἔλαβον. στάντες οὖν εἰς
[5, 7]	οὔτε τῆς Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις	αὐτῶν	εὐλόγως ἐγκαλοῦσι χάριν τε μᾶλλον
[5, 6]	τὴν δὲ νίκην οὐχ ἧττον	αὐτῶν	ἔφασκεν ἰδίαν ἢ τῶν ἐστρατευκότων
[5, 1]	ὡς δ' ἔγνω τὴν ἔφοδον	αὐτῶν	ἡ Ῥαάβη, λίνου γὰρ ἀγκαλίδας
[5, 1]	τῇ διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα παρ'	αὐτῶν	ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι τε τὴν
[5, 2]	πρὸς αὐτοὺς καὶ ταῖς δυσὶν	αὐτῶν	ἥτταις ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην καὶ
[5, 5]	δεηθῆναι τοῦ θεοῦ λαβεῖν οἶκτον	αὐτῶν	καὶ μὴ περιιδεῖν ἀπολλυμένους αὐτοὺς
[5, 4]	διέφυγέ τε οὐδεὶς τὰς χεῖρας	αὐτῶν.	καὶ οἱ μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ
[5, 7]	ἐπὶ μισθῷ δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων δ'	αὐτῶν	καὶ ὀμοσάντων εἰς ἀεὶ παρέξειν
[5, 1]	εἰς Ἱεριχοῦντα τήν τε δύναμιν	αὐτῶν	καὶ τίνα διάνοιαν ἔχουσιν αὐτοὶ
[5, 2]	ὠχεῖτο τὸ γύναιον. γενομένων δ'	αὐτῶν	κατὰ Ἱεροσόλυμα, σταδίους δ' ἐληλύθεσαν
[5, 4]	αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖς μάχαις	αὐτῶν	κρατήσαντα καὶ τοὺς φρονήματι τῶν
[5, 1]	θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως ἐκρίνατε	αὐτῶν	μεταλαμβάνειν. γέγονε δὲ πρὸς τοῖς
[5, 1]	παῖδας καὶ γυναῖκας, δεδιὼς περὶ	αὐτῶν	μὴ βιασθεῖεν ὑπὸ τοῦ ῥεύματος.
[5, 8]	ὁ δὲ λαβὼν ὅρκους παρ'	αὐτῶν	μηδὲν τούτων ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ
[5, 10]	δ' οὐθὲν ἀπέλειπεν ὁ βίος	αὐτῶν.	ὅ τε οὖν πατὴρ αὐτὸς
[5, 8]	ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν ἔφοδον	αὐτῶν.	οἱ δ' ἐκκόψαντες αὐτοῦ τοὺς
[5, 7]	ἦν, καὶ λαβὼν ἀργύριον παρ'	αὐτῶν,	οἳ διὰ πλῆθος ἀδικημάτων ἦσαν
[5, 1]	ἡμετέρους προγόνους καὶ τοὺς ὑμῶν	αὐτῶν	παρήγαγεν εἰς τὸν βίον: οὗ
[5, 1]	αὐτῶν. προσδεξαμένων δὲ τοὺς λόγους	αὐτῶν	πέμπουσι πρέσβεις πρὸς Ἰησοῦν φιλίαν
[5, 3]	οὐκ ἔχοντες ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ	αὐτῶν	πέντε ἄνδρας εἰς τὴν μεσόγειον
[5, 1]	παρακαλέσαντος βασιλέας συνάρασθαι τῷ κατ'	αὐτῶν	πολέμῳ, ὡς τούτους τε εἶδον
[5, 1]	αὐτοῖς διέγνωσαν διαδρᾶναι τὴν δύναμιν	αὐτῶν.	προσδεξαμένων δὲ τοὺς λόγους αὐτῶν
[5, 1]	οἳ καὶ προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν	αὐτῶν	σαλπίζοντες παρεκάλουν τὸν στρατὸν εἰς
[5, 3]	ὄντων τῆς γῆς Χαναναῖοι καταφρονήσαντες	αὐτῶν	συνεποιήσαντο δύναμιν, οὐδὲν μὲν αὐτοὶ
[5, 3]	ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ τε πόλεις	αὐτῶν	συνεφρόνουν καὶ τῆς Ἰούδα φυλῆς
[5, 2]	γὰρ ἦν Ἱεροσόλυμα, τοῖς οἰκήτορσιν	αὐτῶν	συνεχώρησαν φόρους τελεῖν. καὶ οὕτως
[5, 1]	ἀμύνασθαι. ὡς οὖν τῆς ὑμετέρας	αὐτῶν	σωτηρίας καὶ τῶν φιλτάτων ὑμῖν
[5, 4]	διαφέροντας ὑποτάξαντα πρὸς τὸ παντελὲς	αὐτῶν	τὴν δύναμιν ταπεινῶσαι καὶ φόρους
[5, 6]	ἐστρατευκότων εἶναι. καὶ τούτοις παρηγορήσας	αὐτῶν	τὴν ὀργὴν τοῖς λόγοις μᾶλλον
[5, 1]	τὸ πρῶτον ἅπασαν ἐπ' ἀδείας	αὐτῶν	τὴν πόλιν κατενόησαν, τῶν τε
[5, 11]	ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενος	αὐτῶν	τὴν συμφορὰν τῆς κιβωτοῦ, δι'
[5, 5]	θεοῦ πλέον δαμάσαι ἔτι θέλοντος	αὐτῶν	τὴν ὕβριν διὰ τὴν περὶ
[5, 4]	ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς καταφρονήσαντα	αὐτῶν	τῆς ἀκοσμίας τῆς κατὰ τὴν
[5, 1]	ἡ γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες ἀπόπειραν	αὐτῶν	τῆς γνώμης λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ'
[5, 3]	παιδὶ φυλῆς δ' ἐπώνυμον τῆς	αὐτῶν.	(Τοῖς δ' Ἰσραηλίταις προύβαινεν ὑπό
[5, 8]	παρεκελεύετο: ἐπὶ γὰρ συμφέροντι τῷ	αὐτῶν	τὸν θεὸν αὐτοῖς ὁραθῆναι. (Καὶ
[5, 1]	ἂν κακοήθη μάθωσι τὴν διάνοιαν	αὐτῶν	τότε τοῖς. ὅπλοις χωρεῖν ἐπ'
[5, 1]	γένους ὄντας τῶν Χαναναίων, μεταπεμψάμενος	αὐτῶν	τοὺς ἐν τέλει τῆς ἀπάτης
[5, 1]	Ἰόρδανον τούτοις βοηθήσομεν καὶ πρὸ	αὐτῶν	τῷ θεῷ, μηδὲν ὑμᾶς Χαναναίων
[5, 7]	μετριάσαντα καὶ πρὸς τὴν δέησιν	αὐτῶν	ὑπαχθέντα παύσασθαι τῆς ὀργῆς: ὁ
[5, 1]	κίνδυνον εἰποῦσα, ὃν ὑπὲρ τῆς	αὐτῶν	ὑπέλθοι σωτηρίας, ἁλοῦσαν γὰρ ἀποκρύπτουσαν
[5, 2]	ἐμαχέσαντο λαμπρῶς καὶ κτείνουσι μὲν	αὐτῶν	ὑπὲρ μυρίους, τρεψάμενοι δὲ τὸ
[5, 2]	τὸν Ἀδωνιζέβεκον, ὃς ἀκρωτηριασθεὶς ὑπ'	αὐτῶν	φησιν, ἀλλ' οὐκ εἰς τὸ
[5, 2]	ὡς ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ'	αὐτῶν	ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι. οἱ δὲ
[5, 2]	ἁρπασαμένων ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθόντων	αὐτῶν.	ὡς δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνως
[5, 3]	ἀγαθὴν καὶ πάμφορον σημαίνουσι τοῖς	αὑτῶν:	οἱ δ' ὁρμηθέντες στρατῷ κτίζουσιν
[5, 8]	διὰ τοῦ παρ' αὐτοῦ δέους	αὐχῶν.	δίψους δ' αὐτὸν ἰσχυροῦ κατασχόντος
[5, 1]	γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν οὕτως	ἀφ'	ἑνὸς τῶν Χαναναίου παίδων καλουμένην
[5, 7]	τῆς στρατιᾶς καταλαμβάνει τὰς πύλας	ἀφαιρησομένη	τὴν εἴσοδον τοὺς πολίτας, οἱ
[5, 1]	κέρδος, τοῦτο τῆς ἰδίας χρείας	ἀφελόμενος	δοῦναι φέρων τῷ θεῷ καὶ
[5, 1]	διαβάντων ἐξῄεσαν οἱ ἱερεῖς ἐλεύθερον	ἀφέντες	ἤδη τὸ ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ
[5, 1]	πλεονεξίᾳ προσεπιβαλλόμενοι προσεδόκων τοὺς πολεμίους	ἀφέξεσθαι	πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν τοῦ λαβεῖν,
[5, 1]	αὐτοῦ βρονταῖς τε καὶ κεραυνῶν	ἀφέσει	καὶ χαλάζης καταφορᾷ μείζονος τῆς
[5, 1]	τῶν σὺν ἡμῖν πόνων πλοῦτος	ἄφθονος	λείαν τε πολλὴν ἐπαξομένοις καὶ
[5, 8]	τῶν οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας	ἀφίησιν	εἰς τὰς ἀρούρας τῶν Παλαιστίνων.
[5, 2]	ἀνιάτως ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα τὴν ψυχὴν	ἀφίησιν.	ὁ δὲ ἀνὴρ αὐτῆς οἰόμενος
[5, 8]	καταφρονῶν τῶν Παλαιστίνων εἰς Γάζαν	ἀφικνεῖται	καὶ ἔν τινι τῶν καταγωγίων
[5, 11]	Βενιαμίτης γάρ τις αὐτοῖς ἄγγελος	ἀφικνεῖται	νεανίας παρατετευχὼς τῷ γεγονότι, πένθους
[5, 5]	εἶδε τὴν τροπὴν γινομένην, φυγὼν	ἀφικνεῖται	παρά τινα τῶν Κενελίδων γυναῖκα
[5, 7]	διὰ πλῆθος ἀδικημάτων ἦσαν ἐπίσημοι,	ἀφικνεῖται	σὺν αὐτοῖς εἰς τὸν πατρῷον
[5, 9]	καὶ εἰς τὸ Βοώζου τυχαίως	ἀφικνεῖται	χωρίον. παραγενόμενος δὲ Βόαζος μετ'
[5, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς Γεδεῶνος νίκης	ἀφικομένης	ἐν τοῖς ὅπλοις ἦσαν, καὶ
[5, 8]	καὶ τῆς τῶν τριχῶν ἀνέσεως.	(Ἀφικόμενος	δὲ μετὰ τῶν γονέων εἰς
[5, 10]	ἑτέραν ἄτεκνον οὖσαν ἀγαπῶν διετέλει.	ἀφικομένου	δὲ μετὰ τῶν γυναικῶν τοῦ
[5, 1]	δὲ περαιωσαμένων καὶ πρὸς αὐτοὺς	ἀφικομένων	ἐκκλησία συνελέγη, στὰς Φινεέσης μείζω
[5, 11]	τοῖς Ἑβραίοις ὡς διὰ τὴν	ἄφιξιν	τῆς κιβωτοῦ περιεσομένοις τῶν πολεμίων,
[5, 1]	ἐνεκάλει. τῶν δ' οὐκ ἄλλην	ἀφορμὴν	σωτηρίας ἔχειν ἢ ταύτην προφασιζομένων
[5, 7]	ἐκάθισεν ἐνεδρεύων καὶ ὁ Γυάλης	ἀφυλακτοτέρως	διέτριβεν ἐπὶ τοῦ προαστείου καὶ
[5, 2]	παιδιᾶς οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων	ἀφυλάκτως	ὥδευον: οἱ δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο
[5, 1]	τῆς ἐξετάσεως γινομένης λαμβάνουσι τὸν	Ἄχαρον:	ὁ δ' οὐκ ἔχων ἔξαρνος
[5, 1]	μὲν τοῦτον ἀπώλετο τὸν τρόπον.	~(Ἄχαρος	δέ τις Ζεβεδαίου παῖς ὢν
[5, 1]	ἀληθὲς τοῦ κακουργήματος περὶ τὴν	Ἀχάρου	συγγένειαν ηὑρίσκετο. κατ' ἄνδρα δὲ
[5, 1]	κατάσκοποι, καὶ πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς	ἀχθείσῃ	χάριν ἔχειν ὡμολόγει τῆς σωτηρίας
[5, 1]	σοῦ καὶ ὧν προεῖπε Μωυσῆς	ἀχθόμεθα	καὶ χεῖρον ἡ τῶν μελλόντων
[5, 1]	μειζόνως δὲ τὸ συμβεβηκὸς εἶχον	ἀχθόμενοι.	(Βλέπων δὲ οὕτως ὁ Ἰησοῦς
[5, 2]	τῆς πολιορκίας, οἱ δὲ καίπερ	ἀχθόμενοι	τῇ καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν. ἔπειτα συλλαβόντες
[5, 1]	τοῦ φρονήματος αὐτοῖς πρὸς ἄμυναν	ἀχρείου	γεγονότος: ἀνῃροῦντο δ' οὖν ἐν
[5, 5]	αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡς τὰς τοξείας	ἀχρήστους	αὐτοῖς εἶναι καὶ τὰς σφενδόνας:
[5, 1]	καὶ κελεύσαντος τούς τε ἵππους	ἀχρήστους	ποιῆσαι καὶ τὰ ἅρματα πυρῶσαι,
[5, 1]	ἡ δ' Ἐφρὰν φυλὴ τὴν	ἄχρι	Γαζάρων ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ μηκυνομένην
[5, 1]	οὐδὲν αὐτούς, ἀλλὰ πάντες ἀπώλλυντο	ἄχρι	γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ νεκρῶν
[5, 1]	τὴν ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ ἔλαχον	ἄχρι	θαλάσσης μὲν τὸ μῆκος, τὸ
[5, 1]	τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν μὲν	ἄχρι	τῶν Ἱεροσολύμων τὸ δ' εὖρος
[5, 1]	διαβαίη τὸ πλῆθος καὶ τἀσφαλοῦς	ἁψάμενον	τύχοι. πάντων δὲ διαβάντων ἐξῄεσαν
[5, 7]	(Τελευτήσαντος δὲ Ἰαφθᾶ τὴν ἀρχὴν	Ἀψάνης	παραλαμβάνει φυλῆς ὢν Ἰουδαικῆς Βηθλέμων
[5, 7]	ταφῆς ἐν τῇ πατρίδι τυγχάνει.	(Ἀψανοῦς	δ' οὕτως ἀποθανόντος οὐδ' ὁ