>

Livre, Chap.
[5, 1]	τινὲς εἶεν ἀγνῶτες ὀλίγῳ πρότερον	ἢ	δῦναι τὸν ἥλιον παρ' αὐτῇ
[5, 8]	προβληθέντα λόγον αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν	ἢ	δῦναι τὸν ἥλιον συνελθόντες φασίν,
[5, 5]	μήθ' ὑπακούειν τοῖς νόμοις, πρὶν	ἢ	καὶ τῆς ὑπὸ Μωαβίταις ἀναπνεῦσαι
[5, 1]	εἰ φοβεροὶ τῇ πόλει δοκοῦσιν,	ἢ	κίνδυνον τῷ βασιλεῖ φέροντες ἧκον,
[5, 2]	τοὺς ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν	ἢ	λόγοις διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων,
[5, 1]	καὶ διὰ τοῦτο τιμητοὺς μᾶλλον	ἢ	μετρητοὺς τοὺς κλήρους εἶναι δεῖν
[5, 1]	βουλεύεσθε, λόγοις ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες	ἢ	πεῖραν ἔργων καὶ πολέμου περιμένειν”
[5, 1]	οὐκ ἄλλην ἀφορμὴν σωτηρίας ἔχειν	ἢ	ταύτην προφασιζομένων καὶ διὰ τοῦτ'
[5, 2]	μᾶλλον αὐτοῖς δι' ὀργῆς ὄντες	ἢ	τοῖς Χαναναίοις τοὺς προγόνους ἡμῶν
[5, 9]	ἡσυχίαν ἄγει, ὄρθριος δὲ πρὶν	ἢ	τοὺς οἰκέτας ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸς
[5, 6]	οὐχ ἧττον αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν	ἢ	τῶν ἐστρατευκότων εἶναι. καὶ τούτοις
[5, 8]	τρέπεται ταραχθέντας. (Σαμψὼν δὲ μεῖζον	ἢ	χρὴ ἐπὶ τούτῳ φρονῶν οὐ
[5, 1]	μείζω μὲν αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν,	ἢ	ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς
[5, 1]	λαμβάνοντας, ὅσος δ' ἂν ἄργυρος	ᾖ	καὶ χρυσός, ταῦτα ἐκέλευσε συγκομίζοντας
[5, 1]	ἐκέλευεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα ὀμόσαντας	ἦ	μὴν σώσειν αὐτὴν καὶ τὰ
[5, 7]	ἀμπέλῳ τὴν τιμὴν παρασχεῖν. καὶ	ἡ	ἄμπελος χειροτονουμένη τοῖς τῆς συκῆς
[5, 10]	τε γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις,	ἡ	Ἄννα θεασαμένη τοὺς τῆς ἑτέρας
[5, 11]	ἑτέρου τῶν Ἀαρῶνος υἱῶν οἰκίας:	ἡ	γὰρ Ἐλεαζάρου οἰκία τὸ πρῶτον
[5, 1]	γῆς καὶ τῆς ἧσσον ἀγαθῆς.	ἡ	γὰρ φύσις τῆς Χαναναίων γῆς
[5, 1]	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ	ἡ	γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες ἀπόπειραν αὐτῶν
[5, 2]	ὡς πολεμίοις. ἐπέσχε δ' αὐτοὺς	ἡ	γερουσία πείσασα μὴ δεῖν ὀξέως
[5, 2]	φίλα. τῷ δ' οὐκ ἤρεσεν	ἡ	γνώμη παρ' ἀλλοφύλοις ἀνδράσι ξενοῦσθαι,
[5, 8]	ὄψεως τοῦ θεοῦ γένοιτο, θαρσεῖν	ἡ	γυνὴ παρεκελεύετο: ἐπὶ γὰρ συμφέροντι
[5, 2]	συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγίνοντο καὶ τέλος	ἡ	γυνὴ πρὸς αὐτὰς βαρυνομένη καταλιποῦσα
[5, 8]	ἐπερχομένων αὐτῷ τινων ἐπειρᾶτο. καὶ	ἡ	γυνὴ συνεχῶς ὁμιλοῦντος αὐτῇ τοῦ
[5, 10]	δεκάτας τ' ἔφερον. ἀναμνησθεῖσα δ'	ἡ	γυνὴ τῆς εὐχῆς τῆς ἐπὶ
[5, 8]	ὑφορώμενος δολερὸν σημαίνει τὸ πᾶν,	ἡ	δ' ἐκφέρει τὸν λόγον τοῖς
[5, 8]	γυναικὶ φαίνεται τοῦ ἀνδρὸς μεμονωμένῃ.	ἡ	δ' ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡς ἂν
[5, 6]	κτείνει τοὺς τῶν Μαδιηνιτῶν βασιλέας.	(Ἡ	δ' Ἐφράμιδος φυλὴ τῇ Γεδεῶνος
[5, 2]	ἐπέτρεπον τοῖς Χαναναίοις ἀπολέμοις εἶναι.	(Ἡ	δ' Ἐφρὰν πολιορκοῦσα Βήθηλα τέλος
[5, 1]	καὶ τὴν Ἱεροσολυμιτῶν πόλιν ἔλαβον.	ἡ	δ' Ἐφρὰν φυλὴ τὴν ἄχρι
[5, 5]	τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν. (Μεταπεμψαμένη δ'	ἡ	Δαβώρα τὸν Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν
[5, 8]	τὴν ἐκ τοιούτου πάθους κινουμένην.	ἡ	δὲ βουλομένη τὴν ἄλογον τἀνδρὸς
[5, 5]	μέτρου δαψιλέστερον εἰς ὕπνον τρέπεται.	ἡ	δὲ Ἰάλη κοιμωμένου σιδήρεον ἧλον
[5, 2]	συνῆσαν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς ἐρήμου.	(Ἡ	δὲ Ἰούδα φυλὴ καὶ Σεμεωνὶς
[5, 8]	ἧς ἄληπτός ἐστι τοῖς ἐχθροῖς.	ἡ	δὲ παρὰ πότον καὶ τοιαύτην
[5, 9]	ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ τοῖς ποσίν.	ἡ	δέ, πρὸς οὐδὲν γὰρ ἀντιλέγειν
[5, 8]	κατὰ βούλησιν ἐλθὼν τοῦ θεοῦ.	(Ἡ	δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ τὰ παρὰ
[5, 2]	ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ ἀρχομένην ἡμέραν.	ἡ	δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖς συμβεβηκόσι παρῆν
[5, 8]	δυναμένοις, ἀσθενέστερος ἂν πάντων ἔσοιτο.	ἡ	δὲ τότε μὲν ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα
[5, 5]	τῶν πολεμίων καὶ ἀναχωρεῖν διεγνωκότας	ἡ	Δεβώρα κατεῖχε τὴν συμβολὴν ποιεῖσθαι
[5, 10]	Σαμουήλου δὲ ηὔξετο ἐπὶ πλέον	ἡ	δόξα πάντων ὧν προεφήτευσεν ἀληθινῶν
[5, 6]	ὅπως μὴ κατάφωρος τοῖς πολεμίοις	ἡ	ἔφοδος αὐτῶν γένηται, καὶ ἐν
[5, 7]	τοῖς κατωρθωμένοις αὐτῷ: ὑπήντησε γὰρ	ἡ	θυγάτηρ αὐτῷ, μονογενὴς δ' ἦν,
[5, 1]	ἕως τοῦ ὄρους, ἐξ οὗ	ἡ	Ἰούδα ἦρκτο φυλή. (Καὶ ἓξ
[5, 2]	τοὺς ἐνοικοῦντας, χαλεπὴ δ' ἦν	ἡ	καθύπερθεν αὐτοῖς αἱρεθῆναι τειχῶν ὀχυρότητι
[5, 1]	ὑπῆρχεν αὐτοῖς ἐν τῇ μερίδι	ἡ	καὶ Ἐκδείπους. τὰ δὲ πρὸς
[5, 11]	συνέβαινεν εἶναι. παρῆν τε οὖν	ἡ	κιβωτὸς καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέως
[5, 8]	(Προιόντος δὲ τοῦ χρόνου ηὔξετο	ἡ	κόμη τῷ Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆς
[5, 1]	μέτρησιν ποιησάμενος. κληρώσαντος δὲ αὐτοῦ,	ἡ	μὲν Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν αἱρεῖται
[5, 9]	ἀδήλων τὴν πάτριον γῆν καταλιπούσας.	ἡ	μὲν οὖν Ὀρφᾶ μένει, τὴν
[5, 7]	περὶ τὴν πόλιν, καὶ προελθόντων	ἡ	μὲν τρίτη μοῖρα τῆς στρατιᾶς
[5, 9]	σταχύων: ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ καὶ	ἡ	Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν, οἷς
[5, 9]	παῖδες δι' ὀλίγου τελευτῶσι, καὶ	ἡ	Ναάμις πικρῶς ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι
[5, 9]	συγγενὴς ὢν δέχεται ξενίᾳ. καὶ	ἡ	Ναάμις, προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον
[5, 9]	τῆς ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη	ἡ	Ναάμις τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην
[5, 9]	αὐτοῖς μετ' ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο	ἡ	Ναάμις τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν τῶν
[5, 5]	γῇ προσηλωμένον. καὶ οὕτως μὲν	ἡ	νίκη αὕτη περιέστη κατὰ τὰ
[5, 8]	δὲ γάμον ἐκεῖνον παραιτεῖται καὶ	ἡ	παῖς ἐκφαυλίσασα τῆς ὀργῆς αὐτὸν
[5, 2]	ἀνδράσι ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ ἦν	ἡ	πόλις, ἀλλὰ προελθόντας εἴκοσι στάδια
[5, 9]	Ἀβιμέλεχος ἐκ Βηθλέμων, ἔστι δὲ	ἡ	πόλις αὕτη τῆς Ἰούδα φυλῆς,
[5, 1]	γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ νεκρῶν	ἡ	πόλις ἦν ἀνάπλεως καὶ διέφυγεν
[5, 11]	τῷ γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη πᾶσα	ἡ	πόλις. καὶ Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς,
[5, 1]	πονεῖν. τοῦ δὲ θορύβου σταλέντος	ἡ	Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺς ἄνδρας καὶ
[5, 1]	δ' ἔγνω τὴν ἔφοδον αὐτῶν	ἡ	Ῥαάβη, λίνου γὰρ ἀγκαλίδας ἐπὶ
[5, 9]	καλαμησομένη κατὰ συγχώρησιν τῆς πενθερᾶς	ἡ	Ῥούθη, ὅπως τροφῆς εὐποροῖεν, καὶ
[5, 10]	Σιλὼ πόλιν θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ	ἡ	σκηνὴ τοῦ θεοῦ ἐπεπήγει καθὼς
[5, 7]	δὲ κατὰ τὴν Ἰωθάμου μαντείαν	ἡ	συμφορὰ συνέπεσε. τὸ μέντοι σὺν
[5, 1]	ἦγον: τότε γὰρ αὐτοὺς καὶ	ἡ	τῆς μάννας ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένους
[5, 1]	προεῖπε Μωυσῆς ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον	ἡ	τῶν μελλόντων ἐλπὶς ἡμᾶς ἀνιᾷ
[5, 11]	κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ	ἡ	Φινεέσου τοῦ παιδὸς γυνὴ μὴ
[5, 1]	περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς τὸ λοιπὸν	ἡ	φροντὶς ἦν, μηνύονται τῷ βασιλεῖ
[5, 6]	ἐρρύσατο. τῆς μέντοι ὕβρεως ταύτης	ἡ	φυλὴ δίκην ἐξέτισεν, ἣν δηλώσομεν
[5, 2]	εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν μὲν οὖν	ἡ	φυλὴ κινδυνεύσασα τελέως ἐκφθαρῆναι τῷ
[5, 11]	καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς,	ἥ	τε κιβωτὸς ἤγετο πρὸς τῶν
[5, 1]	ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα δὲ τὸν ποταμὸν	ἥ	τε Ῥουβηλὶς φυλὴ καὶ Γαδὶς
[5, 5]	τῶν Κενελίδων γυναῖκα Ἰάλην ὄνομα,	ἣ	κρύψαι τε ἀξιώσαντα δέχεται καὶ
[5, 7]	συνέβαλεν αὐτοῖς ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶς,	ἣ	μετάπεμπτος ἐκ τῆς Γαλαδηνῆς ἐληλύθει,
[5, 1]	πόλεως, πλάτος δὲ ἐπὶ Βηθησάνων,	ἣ	νῦν Σκυθόπολις καλεῖται, καὶ μετὰ
[5, 1]	αὐτοὺς παρεκάλει καὶ τῇ εὐσεβείᾳ,	ᾗ	γε μόνῃ φίλον αὐτοῖς διαμένειν
[5, 8]	καὶ ποιησάντων ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ	ᾗ	εἶχε τῶν κρεῶν, τὰ δὲ
[5, 1]	ἡμίσειαν ἵστησιν, ἐπὶ δὲ τῷ	Ἡβήλῳ	τὴν ἡμίσειαν ἐν ᾧ καὶ
[5, 10]	καὶ παρὰ τὸ συμφέρον αὐτοῖς	ἠγάπησε.	ταῦτα βιασάμενος ὅρκοις εἰπεῖν αὐτῷ
[5, 10]	φανερὸν ἐπὶ τοῖς υἱοῖς πένθος	ἦγε.	(Βούλομαι δὲ τὰ περὶ τοῦ
[5, 2]	τὴν συντυχίαν παρ' αὐτὸν ξενισθησόμενον	ἦγε.	νεανίαι δέ τινες τῶν Γαβαηνῶν
[5, 9]	ὑπὸ τῆς ἑκυρᾶς κελευομένων ὅσιον	ἡγεῖτο,	παραγίνεται καὶ παραυτίκα μὲν λανθάνει
[5, 6]	τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς λοιποὺς	ἡγεμόνας	Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους λαβὼν
[5, 4]	τιμηθεὶς τῇ τοῦ πλήθους παντὸς	ἡγεμονίᾳ	τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα
[5, 9]	παισὶ τοῖς αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν	ἡγεμονίαν	ἐπὶ μίαν καὶ εἴκοσι γενεὰς
[5, 2]	βασιλεῖ τῶν Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ τὴν	ἡγεμονίαν	ἐπιτρέψαντες: τὸ δὲ ὄνομα τοῦτο
[5, 7]	εἰς ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ τὴν	ἡγεμονίαν	ἐστράτευε. (Καὶ ποιησάμενος ὀξεῖαν τὴν
[5, 7]	ὁ μετ' αὐτὸν παραλαβὼν τὴν	ἡγεμονίαν	Ἤλων ἐπ' ἔτη δέκα κατασχὼν
[5, 7]	οἰκεῖα. (Τῶν δὲ Ἰσραηλιτῶν τὴν	ἡγεμονίαν	Ἰάρης ὁ Γαλαδηνὸς ἐκ τῆς
[5, 2]	τῇ Ἰούδα φυλῇ παρασχεῖν τὴν	ἡγεμονίαν:	καὶ γὰρ τῷ λαῷ διὰ
[5, 7]	αὐτῷ τὸν χρόνον τὴν ἰδίαν	ἡγεμονίαν.	ὁ δ' οὐ προσίεται τὴν
[5, 1]	τῶν τε μετ' αὐτὸν τὴν	ἡγεμονίαν	παραλαβόντων ἀμελῶς προστάντων τοῦ κοινῇ
[5, 6]	Ζῆβον. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν	ἡγεμόνων	τοὺς περιλειφθέντας τῶν στρατιωτῶν ἐνάγοντες,
[5, 7]	δὲ τῆς Φαραθωνιτῶν γεγονώς, αὐτοκράτωρ	ἡγεμὼν	ἀποδειχθεὶς μετ' Ἤλωνα μόνης ἂν
[5, 11]	ἀρχιερέως υἱεῖς, ἥ τε κιβωτὸς	ἤγετο	πρὸς τῶν πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης δὲ
[5, 1]	ἕλκουσαν σίκλων διακοσίων καὶ δεινὸν	ἡγησάμενος,	εἰ ὃ κινδυνεύσας ηὕρατο κέρδος,
[5, 7]	ἀνδράσιν ἐκδοὺς τοῖς δὲ γυναῖκας	ἠγμένος.	πράξας δ' οὐδὲν ἐν τῷ
[5, 4]	τὸν Ἐγλῶνα πολὺν μὲν χρόνον	ἠγνόουν	τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος, ἐπεὶ
[5, 10]	σιγὴν ὡς καὶ τὸ πρὶν	ἦγον,	θεὸς δ' ἐστὶν ὁ καλῶν,
[5, 8]	κἀκεῖνοι δήσαντες αὐτὸν δυσὶ καλωδίοις	ἦγον	παραδοῦναι τοῖς Παλαιστίνοις. καὶ γενομένων
[5, 1]	ἐθέριζον καὶ τὰ λοιπὰ λείαν	ἦγον:	τότε γὰρ αὐτοὺς καὶ ἡ
[5, 1]	περιῄεσαν δὲ πάλιν τὴν πόλιν	ἡγουμένης	τῆς κιβωτοῦ καὶ τῶν ἱερέων
[5, 1]	δὲ ὁμολογεῖν αὑτοὺς Χαναναίους ἐπισφαλὲς	ἡγούμενοι,	διαφεύξεσθαι τὸν διὰ τοῦτο κίνδυνον
[5, 2]	καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν προστάγμασιν	ἡγοῦντο	πολέμου φόβῳ μηδενὸς ἀξιοῦντες εἶναι
[5, 8]	ὅτι τὸ πάμβορον γεγεννήκοι βορὰν	ἡδεῖαν	ἐξ αὐτοῦ καὶ πάνυ ἀηδοῦς
[5, 8]	πηγὴν κατά τινος πέτρας ἀνίησιν	ἡδεῖαν	καὶ πολλήν, ὅθεν καὶ Σαμψὼν
[5, 1]	κτήσασθαι δεδόσθαι τούτοις τ' ἔλεγον	ἥδεσθαι	καὶ πολίτας ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι.
[5, 1]	γὰρ τὸν ποταμὸν ἐλευθέρους ἑαυτοὺς	ἤδη	ἀπό τε τῶν Αἰγυπτίων καὶ
[5, 7]	δειπνοῦντες κατὰ συμμορίαν φανερῶς ἀπετόλμων	ἤδη	βλασφημεῖν τὸν Ἀβιμέλεχον, οἵ τε
[5, 1]	τὴν Σιλοῦν ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς δ'	ἤδη	γηραιὸς ὢν καὶ τὰς τῶν
[5, 7]	εἶναι φαμένου τῶν πετρῶν, πλησίον	ἤδη	γινομένων τὸ ἀκριβὲς κατανοῶν οὐ
[5, 2]	λαβόντες καὶ πρὸς τοὺς πόνους	ἤδη	διὰ τὴν τρυφὴν ἐκλελυμένοι. καὶ
[5, 10]	θυγατέρες. (Σαμουῆλος δὲ πεπληρωκὼς ἔτος	ἤδη	δωδέκατον προεφήτευε. καί ποτε κοιμώμενον
[5, 1]	βίᾳ ἀντ' ἐδάφους κειμένου, πάντες	ἤδη	θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν, οἷον
[5, 11]	αὐτῷ μὴ παραγίνεσθαι. Φινεέσης δὲ	ἤδη	καὶ ἱερᾶτο τοῦ πατρὸς αὐτῷ
[5, 9]	εἰς αὐτὴν ἀπηλλάττετο: καὶ γὰρ	ἤδη	καλῶς τὰ κατ' αὐτὴν ἐπυνθάνετο
[5, 1]	τριάκοντα πόλεις ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν γὰρ	ἤδη	κατὰ τὴν Ἀμορραίαν τὰς δέκα.
[5, 1]	καὶ σπουδῇ συνδραμόντων τά τε	ἤδη	κατωρθωμένα καὶ τὰς γεγενημένας πράξεις,
[5, 7]	καὶ ἐπὶ τὴν τῶν λοιπῶν	ἤδη	κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων. Ἑβραῖοι δὲ
[5, 9]	γυναῖκα λέγων αὐτῷ καὶ παῖδας	ἤδη.	μαρτυράμενος οὖν ὁ Βόαζος τὴν
[5, 4]	ἦν θέρους καὶ τῆς ἡμέρας	ἤδη	μεσούσης ἀνεῖντο αἱ φυλακαὶ ὑπό
[5, 9]	ἕξειν αὐτῶν Βόαζον γενομένας. κἀκεῖνος	ἤδη	μεσούσης τῆς ἡμέρας κατελθὼν εἰς
[5, 5]	ποτὸν αἰτήσαντι δίδωσι γάλα διεφθορὸς	ἤδη.	ὁ δὲ πιὼν τοῦ μέτρου
[5, 2]	εἰς Γαβὰν φυλῆς τῆς Βενιαμίτιδος	ἤδη	ὀψίας οὔσης. καὶ μηδενὸς ἐπὶ
[5, 1]	λάβοι φονεύων. (Ἔτος δὲ πέμπτον	ἤδη	παρεληλύθει καὶ Χαναναίων οὐκέτ' οὐδεὶς
[5, 1]	(Ἰησοῦς δὲ τοῦ γήρως ἐμποδίζοντος	ἤδη	πράττειν ὅσα καὶ νοήσειε τῶν
[5, 1]	τῶν Χαναναίου παίδων καλουμένην Μωυσῆς	ἤδη	προειληφὼς νενεμήκει ταῖς δυσὶ φυλαῖς
[5, 1]	κινδύνων συναραμένους ὄντας συγγενεῖς ἀπολύειν	ἤδη	πρὸς τὰ οἰκεῖα χάριν αὐτοῖς
[5, 8]	ὄρος φέρων κατατίθησιν. (Παρέβαινε δ'	ἤδη	τὰ πάτρια καὶ τὴν οἰκείαν
[5, 2]	δι' ἃς αἰτίας στελλόμενος σκότους	ἤδη	τὰ πρὸς τὸ δεῖπνον αὑτῷ
[5, 2]	τὴν τρυφὴν ἐκλελυμένοι. καὶ συνέβαινεν	ἤδη	τὴν ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι, καὶ τὰς
[5, 1]	καὶ περὶ τῶν ὅλων πονηρὰν	ἤδη	τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει
[5, 3]	τοῦτο προαχθεῖσαν. τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων	ἤδη	τὴν ἐν τοῖς πολέμοις ἄσκησιν
[5, 8]	αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν	ἤδη	τὴν νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς
[5, 1]	ἀλλὰ κατὰ ἀπόγνωσιν: πιστεύοντες γὰρ	ἤδη	τῆς γῆς ἐγκρατεῖς εἶναι καὶ
[5, 9]	οὐ πολλὰς ἡμέρας καὶ Βόαζος	ἤδη	τῆς κριθῆς λελικμημένης ἐπὶ τῆς
[5, 1]	ἐξῄεσαν οἱ ἱερεῖς ἐλεύθερον ἀφέντες	ἤδη	τὸ ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ τὴν
[5, 2]	κατὰ Ἱεροσόλυμα, σταδίους δ' ἐληλύθεσαν	ἤδη	τριάκοντα, συνεβούλευεν ὁ θεράπων καταχθῆναί
[5, 1]	μηδενὸς ἔτι δυσκόλου περιμένοντος ἀναπαύσεως	ἤδη	τυχεῖν φειδοῖ τῆς προθυμίας ὑμῶν,
[5, 1]	αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ' ἀποσχομένων ὡς	ἤδη	τῷ θεῷ καθιερωμένων. καὶ ταῦτα
[5, 1]	ἐξ ἀνθρώπων ἀπογεγονότος Ἰησοῦς ἁπάντων	ἤδη	τῶν ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων τέλος
[5, 8]	δ' ὄντος καὶ πρὸς ἄμητον	ἤδη	τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίας
[5, 1]	τόν τε γὰρ σῖτον ἀκμάζοντα	ἤδη	τῶν Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ
[5, 8]	ἀηδέστερόν τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν οὔτε	ἥδιον	μέλιτος χρωμένοις” καὶ ὁ Σαμψὼν
[5, 2]	ἦσαν δὲ ἐν τοῖς ἀγροῖς	ἡδονῇ	τοῦ κερδαίνειν προσδεδεμένοι. καὶ διὰ
[5, 3]	πολιτείας ἐφέροντο πρὸς τὸ καθ'	ἡδονὴν	καὶ βούλησιν ἰδίαν βιοῦν, ὡς
[5, 2]	προσθέμενοι μᾶλλον τῷ βιαίῳ τῆς	ἡδονῆς	ἀπήγαγον πρὸς αὑτοὺς τὴν γυναῖκα
[5, 2]	καὶ δράσειν αὐτοὺς δεινὰ ὑφ'	ἡδονῆς	εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν
[5, 2]	αὐτοῖς ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆς καὶ	ἡδονῆς	τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν καὶ τῆς
[5, 6]	φρόνημα καὶ θάρσος. πεισθεὶς δὲ	ᾔει	Φρουρὰν τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα παραλαβών,
[5, 4]	αὐτοί τε εἰς τὰ ὅπλα	ᾔεσαν	καὶ διέπεμπον εἰς τὴν χώραν
[5, 6]	ἦν καὶ ὁ θεὸς τοῦτο	ἤθελεν.	ἐκτείνοντο δὲ ὀλίγοι μὲν ὑπὸ
[5, 1]	καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ	ἤθελον	ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ θείαν θρησκείαν
[5, 1]	πλήθους. καὶ οἱ μὲν ὧν	ἤθελον	τυχόντες ἐξ ἀπάτης ἀπῄεσαν πρὸς
[5, 2]	ὁ ἀνὴρ ἐπὶ τῷ ἔρωτι	ἧκε	πρὸς τοὺς πενθεροὺς καὶ διαλυσάμενος
[5, 9]	κατ' αὐτούς. Μαάλου γὰρ δεῦρ'	ἥκει	γύναιον, ὅπερ εἰ θέλεις τῶν
[5, 1]	Χαναναίοις ἀλλὰ πορρωτάτω τούτων κατοικεῖν,	ἥκειν	τε κατὰ πύστιν τῆς ἀρετῆς
[5, 8]	τῶν Ἑβραίων συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένους,	ἥκειν	τε λέγοντες ὅπως αὐτὸν λαβόντες
[5, 8]	αὐτὸν ἐγγὺς ἀγαγεῖν. ὡς δὲ	ἧκεν,	ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον
[5, 2]	νέμοιντο: τὴν γὰρ πατρίδα καταλιπόντες	ἠκολούθησαν	ἐκείνοις καὶ συνῆσαν αὐτοῖς ἐπὶ
[5, 1]	ἢ κίνδυνον τῷ βασιλεῖ φέροντες	ἧκον,	ἀπόνως εἶναι λαβεῖν διωχθέντας. οἱ
[5, 2]	τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ὀλιγότητος	ἧκον	ἐπὶ τὰς θύρας. τοῦ δὲ
[5, 1]	ὅσα πράξαντες ἐπὶ τῆς πόλεως	ἧκον:	Ἰησοῦς δὲ τῷ ἀρχιερεῖ Ἐλεαζάρῳ
[5, 11]	ὡς δὲ καὶ τὴν κιβωτὸν	ἤκουσεν	ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς τῶν πολεμίων, ὑπὸ
[5, 7]	τε ἠφάνισε πολλὰς καὶ λείαν	ἤλασε	καὶ τοὺς οἰκείους δουλείας ἀπήλλαξεν
[5, 7]	τούτων τὴν γενεὰν καταλιπόντες τριάκοντα,	ἤλαυνέ	τε σὺν αὐτοῖς οὖσιν ἑβδομήκοντα
[5, 5]	τόν τε ὑετὸν κατὰ πρόσωπον	ἤλαυνε	τῶν Χαναναίων ἄνεμος ταῖς ὄψεσιν
[5, 7]	βίαν, εἰ μὴ πάντας ἀπολέσειεν.	ἤλαυνεν	οὖν ἐπὶ Θήβας καὶ τὴν
[5, 4]	τῆς ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις ὕβρεως.	ἠλευθερώθησαν	δὲ τούτῳ τῷ τρόπῳ. (Τῆς
[5, 3]	μεθ' ἃ τῶν κακῶν οὕτως	ἠλευθερώθησαν.	(Τῆς Ἰούδα φυλῆς τις Κενίαζος
[5, 10]	τῷ παιδὶ γεγενημένης παρεδίδου τῷ	Ἠλὶ	ἀνατιθεῖσα τῷ θεῷ προφήτην γενησόμενον:
[5, 10]	πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι, καὶ τοὺς	Ἠλὶ	δὲ παῖδας ἡμέρᾳ μιᾷ τεθνηξομένους
[5, 10]	τοῖς παισὶν αὐτοῦ τῷ τε	Ἠλὶ	καὶ Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ παιδὶ
[5, 10]	ἔπειθ' οὕτως τὰ περὶ τοὺς	Ἠλὶ	παῖδας εἰπεῖν καὶ τὴν δυστυχίαν
[5, 10]	ἐκφέρουσι Παλαιστίνοις διὰ τοιαύτην αἰτίαν:	Ἠλὶ	τῷ ἀρχιερεῖ δύο παῖδες ἦσαν
[5, 1]	ὅσα πρὸς δυόμενον τέτραπται τὸν	ἥλιον	λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ καὶ Δώροις ὁριζόμενοι
[5, 1]	ὀλίγῳ πρότερον ἢ δῦναι τὸν	ἥλιον	παρ' αὐτῇ δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν, οὓς
[5, 8]	διασαφεῖν, πρὶν ἢ δῦναι τὸν	ἥλιον	συνελθόντες φασίν, οὔτε λέοντος ἀηδέστερόν
[5, 10]	μετελευσομένην εἰς τὴν Ἐλεαζάρου οἰκίαν:	Ἠλὶς	γὰρ τῆς ἐμῆς θεραπείας μᾶλλον
[5, 10]	εἰς τρὶς τοῦτο ποιεῖ. καὶ	Ἠλὶς	διαυγασθείς φησι πρὸς αὐτόν, ἀλλ'
[5, 11]	Ὄζις υἱὸς ὤν, μεθ' ὃν	Ἠλὶς	ἔσχε τὴν ἱερωσύνην, περὶ οὗ
[5, 11]	τῷ στρατῷ. (Ἦρξε δὲ πρῶτος	Ἠλὶς	Ἰθαμάρου τῆς ἑτέρου τῶν Ἀαρῶνος
[5, 11]	ἀνεπλήσθη πᾶσα ἡ πόλις. καὶ	Ἠλὶς	ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ καθ'
[5, 10]	ἐπὶ ταῖς εὐχαῖς πολὺν χρόνον	Ἠλὶς	ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ
[5, 9]	Σαμψῶνος τελευτὴν προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν	Ἠλὶς	ὁ ἀρχιερεύς. ἐπὶ τούτου λιμῷ
[5, 10]	ὅρκοις εἰπεῖν αὐτῷ τὸν προφήτην	Ἠλίς,	οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν
[5, 5]	ἡ δὲ Ἰάλη κοιμωμένου σιδήρεον	ἧλον	ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ τοῦ στόματος
[5, 11]	ἀλλὰ συμβολῆς γενομένης ἣν μὲν	ἤλπιζον	νίκην Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων αὕτη
[5, 2]	τῇ Ἑβραίων διαλέκτῳ κύριος γίνεται:	ἤλπιζόν	τε κρατήσειν τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ
[5, 7]	μετ' αὐτὸν παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν	Ἤλων	ἐπ' ἔτη δέκα κατασχὼν αὐτὴν
[5, 7]	γεγονώς, αὐτοκράτωρ ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς μετ'	Ἤλωνα	μόνης ἂν τῆς εὐπαιδίας μνημονευθείη,
[5, 7]	τι σπουδῆς ἄξιον. (Ἀβδὼν δὲ	Ἤλωνος	παῖς φυλῆς μὲν τῆς Ἐφραμίτιδος
[5, 1]	λαβόντες. ἂν δ' ἐπιμένητε τοῖς	ἡμαρτημένοις,	οὐ περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ τῶν
[5, 1]	τῶν ὑπαρχόντων ὑμῖν ἀγαθῶν δι'	ἡμᾶς	ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντες εἰς ἃ
[5, 1]	χεῖρον ἡ τῶν μελλόντων ἐλπὶς	ἡμᾶς	ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ
[5, 1]	τοῦ σοῦ δούλου πρὸς τοῦθ'	ἡμᾶς	ἐξεγείραντος, ᾧ διὰ πολλῶν τεκμηρίων
[5, 1]	μεταξὺ ποταμὸς οὗτός ἐστιν ἑτέρους	ἡμᾶς	νομίσητε καὶ οὐχὶ Ἑβραίους. Ἁβράμου
[5, 1]	θεοῦ καὶ τῆς ἐκείνου περὶ	ἡμᾶς	προνοίας ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ
[5, 1]	καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα τῆς πρὸς	ἡμᾶς	συγγενείας ὅρον ὑπολαμβάνειν, μηδ' ὅτι
[5, 1]	παρρησίαν λαμβάνει πρὸς τὸν θεόν:	ἡμεῖς	γὰρ εἶπεν οὐχ ὑπ' αὐθαδείας
[5, 1]	δὲ ἀρᾶς τὸ θεῖον οὐκ	ἠμέλησεν,	ἀλλ' ἐν τοῖς ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν
[5, 1]	τῷ στρατοπέδῳ δι' ἀσθένειαν συνέφερον.	ἠμέλουν	δὲ θεωμένων οἱ ἐντυγχάνοντες κατὰ
[5, 10]	καὶ τοὺς Ἠλὶ δὲ παῖδας	ἡμέρᾳ	μιᾷ τεθνηξομένους καὶ τὴν ἱερωσύνην
[5, 1]	καὶ τῇ πρώτῃ τῆς ἑορτῆς	ἡμέρᾳ	τὴν κιβωτὸν οἱ ἱερεῖς φέροντες,
[5, 9]	αὐτῶν, ἐξῄει πάλιν ταῖς ἐχομέναις	ἡμέραις	ἐπὶ καλάμης συλλογὴν σὺν ταῖς
[5, 1]	ἔτι γε μὴν καὶ τὴν	ἡμέραν	αὐξηθῆναι πλέον, ὡς ἂν μὴ
[5, 1]	εὐηγγελίζετο, ὡς κατ' ἐκείνην τὴν	ἡμέραν	αὐτοῖς τοῦ θεοῦ ταύτην παρέξοντος
[5, 6]	ἔργον, συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν τὴν	ἡμέραν	ἐν ἀκμῇ τοῦ καύματος ὄντος
[5, 2]	τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ ἀρχομένην	ἡμέραν.	ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖς συμβεβηκόσι
[5, 8]	δεηθεῖσι. κατὰ οὖν τὴν ἑβδόμην	ἡμέραν,	καθ' ἣν ἔδει τὸν προβληθέντα
[5, 11]	(Θνήσκει δὲ κατ' ἐκείνην τὴν	ἡμέραν	καὶ ἡ Φινεέσου τοῦ παιδὸς
[5, 5]	ποιεῖσθαι κατ' ἐκείνην κελεύουσα τὴν	ἡμέραν:	νικήσειν γὰρ αὐτοὺς καὶ συλλήψεσθαι
[5, 1]	ἐπενδύντες ταῖς στολαῖς δι' ὅλης	ἡμέρας	ἐν δακρύοις ἦσαν καὶ πένθει
[5, 1]	τὸ στρατόπεδον. καὶ τοῦτο ἐπὶ	ἡμέρας	ἓξ ποιησάντων τῇ ἑβδόμῃ τὸ
[5, 1]	τοὺς πολεμίους, καὶ διὰ πέμπτης	ἡμέρας	ἐπ' αὐτοὺς ἐλθὼν συνάπτει καὶ
[5, 1]	ὅτι δὲ τὸ μῆκος τῆς	ἡμέρας	ἐπέδωκε τότε καὶ τοῦ συνήθους
[5, 8]	λόγον εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ'	ἡμέρας	ἑπτὰ ποιούμενοι τὴν ζήτησιν, ὀθόνας
[5, 4]	δ' ἦν θέρους καὶ τῆς	ἡμέρας	ἤδη μεσούσης ἀνεῖντο αἱ φυλακαὶ
[5, 1]	τὸ πλῆθος. καὶ δύο ἐπισχὼν	ἡμέρας	Ἰησοῦς διεβίβαζε τὸν στρατὸν καὶ
[5, 9]	(Ἐλθών τε μετ' οὐ πολλὰς	ἡμέρας	καὶ Βόαζος ἤδη τῆς κριθῆς
[5, 1]	ἐπὶ τὴν βοήθειαν καὶ δι'	ἡμέρας	καὶ νυκτὸς ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι
[5, 9]	γενομένας. κἀκεῖνος ἤδη μεσούσης τῆς	ἡμέρας	κατελθὼν εἰς τὴν πόλιν τήν
[5, 3]	μέγα πεδίον Σιδῶνος πόλεως ὁδὸν	ἡμέρας	μιᾶς προελθόντες καὶ κατασκεψάμενοι γῆν
[5, 8]	ὄντος. τῶν δ' ἐπὶ τρεῖς	ἡμέρας	οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν τὸ νοούμενον
[5, 2]	πρὸς αὐτήν. καὶ τέτταρας μὲν	ἡμέρας	προσαυτόθι διαιτᾶται φιλοφρονουμένων αὐτὸν τῶν
[5, 1]	ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον. (Μετὰ δ' ὀλίγας	ἡμέρας	τῆς Ἱεριχοῦντος συμφορᾶς πέμπει τρισχιλίους
[5, 2]	γονεῖς τὴν θυγατέρα καὶ τῆς	ἡμέρας	τριβὴν ἐποιοῦντο. θεράπων δ' αὐτοῖς
[5, 7]	δὲ θεὸς μεταβαλόμενος εἰς τὸ	ἡμερώτερον	ἔμελλεν αὐτοῖς βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν δ'
[5, 1]	ἔδωκε καὶ κτηθεῖσαν εἰς ἅπαν	ἡμετέραν	φυλάξειν ὑπείσχηται, συνεργίας δὲ τῆς
[5, 8]	δολερώτερον, ἥτις ὑμῖν ἐκφέρει τὸν	ἡμέτερον	λόγον” κἀκείνοις μὲν δίδωσιν ἃ
[5, 1]	τε εἷς, ὃς τούς τε	ἡμετέρους	προγόνους καὶ τοὺς ὑμῶν αὐτῶν
[5, 1]	πιστῶς καὶ μηδὲν κακουργήσοντες δηλώσουσιν	ἡμῖν	ἀδόλως αὐτῆς τὸ μέγεθος” (Καὶ
[5, 1]	παίδων καὶ γυναικῶν μὴ παρασχεῖν	ἡμῖν	ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡς οὖν τῆς
[5, 1]	μὲν οὖν κατὰ τὰς ὑποσχέσεις	ἡμῖν	ἀπήντησε τὰς σάς, νῦν δὲ
[5, 1]	ἵν' εἰ καὶ πάλιν δεήσειεν	ἡμῖν	αὐτῆς ἄοκνον ἔχωμεν εἰς τὰ
[5, 1]	γεγενημένους καὶ νόμων ὧν αὐτὸς	ἡμῖν	δέδωκεν ἀκροατὰς ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας ἡμῶν
[5, 2]	ὅρκων. ἐρομένων δὲ τὴν ἐπίνοιαν,	ἡμῖν,	εἶπεν, τρὶς τοῦ ἔτους εἰς
[5, 1]	σῶν, σύ τε οὐκ ἂν	ἡμῖν	ἐπενέγκοις αἰτίαν καὶ τὸν θεὸν
[5, 1]	τὸ τούτων ἔτι πλεῖον, παρ'	ἡμῖν	εὔνοια καὶ πρὸς ὅ τι
[5, 1]	κιβωτὸν καταλιπόντας καὶ βωμὸν ὃς	ἡμῖν	πάτριος ξενικοὺς θεοὺς ἐπιφέρειν τοῖς
[5, 1]	ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς ἐκ τῶν σὺν	ἡμῖν	πόνων πλοῦτος ἄφθονος λείαν τε
[5, 1]	πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι παρέξειν	ἡμῖν	τήνδε τὴν γῆν καὶ τὸν
[5, 1]	ἀρχήν, ὡς ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ'	ἡμῖν	τοῦ ἐπὶ τοιαύτῃ τὸν βωμὸν
[5, 1]	διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα παρ' αὐτῶν	ἡμῖν	ὑπῆρξεν, ὅτι τε τὴν ἀπόλαυσιν
[5, 1]	ταῖς δυσὶ φυλαῖς καὶ τῷ	ἡμίσει:	τοῦτο δὲ καὶ πρότερον δεδηλώκαμεν.
[5, 1]	γῆν ταῖς ἐννέα καὶ τῇ	ἡμισείᾳ	φυλαῖς ἔδωκε νέμεσθαι: τὴν γὰρ
[5, 1]	ἐπὶ δὲ τῷ Ἡβήλῳ τὴν	ἡμίσειαν	ἐν ᾧ καὶ ὁ βωμός
[5, 1]	μὲν τῷ Γαριζεῖ ὄρει τὴν	ἡμίσειαν	ἵστησιν, ἐπὶ δὲ τῷ Ἡβήλῳ
[5, 2]	στρατιὰν δύο μέρη τὴν μὲν	ἡμίσειαν	προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ τὴν πόλιν,
[5, 1]	Γάδιδος καὶ Μανασσήτιδος προεστῶτας, ἐξ	ἡμισείας	γὰρ καὶ τῇδε τῇ φυλῇ
[5, 9]	φησὶν ὁ Βόαζος, οὐκ ἐξ	ἡμισείας	δεῖ μεμνῆσθαι τῶν νόμων. ἀλλὰ
[5, 1]	πεδίον, τῆς τε Μανασσήτιδος οἱ	ἡμίσεις	ἀπὸ μὲν Ἰορδάνου μέχρι Δώρων
[5, 2]	περὶ τὴν πόλιν, οἱ δ'	ἡμίσεις	συνέβαλον τοῖς Βενιαμίταις ὑπεχώρουν τε
[5, 1]	φυλαῖς καὶ τῶν Μανασσητῶν τοῖς	ἡμίσεσι,	κατὰ μέγεθος ἑκάστης τῶν φυλῶν
[5, 8]	καὶ τῶν οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας	ἡμμένας	ἀφίησιν εἰς τὰς ἀρούρας τῶν
[5, 6]	πάντες ἀμφορέας κενοὺς καὶ λαμπάδας	ἡμμένας	ἐν αὐταῖς, ὅπως μὴ κατάφωρος
[5, 1]	τὴν γῆν καὶ τὸν στρατὸν	ἡμῶν	ἀεὶ τῶν πολεμίων ποιήσειν τοῖς
[5, 6]	μᾶζαν φῂς ἰδεῖν τὰς σκηνὰς	ἡμῶν	ἀνατρέπουσαν, δέδια μὴ θεὸς Γεδεῶνι
[5, 1]	θεὸς ἀξιόχρεως, ὅθεν ἀμείνονα περὶ	ἡμῶν	ἔχοντες ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε τούτων,
[5, 1]	ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰς ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας	ἡμῶν	καὶ παρόντας εἰς τὸν ἴδιον
[5, 1]	ἴασιν εὑρεῖν, τό τε παρὸν	ἡμῶν	λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος καὶ τὸ
[5, 6]	μὴ θεὸς Γεδεῶνι τὴν καθ'	ἡμῶν	νίκην ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα
[5, 2]	γαμεῖν Βενιαμίτας ἃς ἂν δυνηθεῖεν	ἡμῶν	οὔτε προτρεπομένων οὔτε κωλυόντων. πρὸς
[5, 2]	ἢ τοῖς Χαναναίοις τοὺς προγόνους	ἡμῶν	παρειλήφαμεν γενομένους. παραχρῆμά τε ἐξῆγον
[5, 1]	παιδίων, καὶ νεκρῶν ἡ πόλις	ἦν	ἀνάπλεως καὶ διέφυγεν οὐδέν. τὴν
[5, 8]	Σαμψών, ἔτι γὰρ φρονεῖν ἰσχυρὸς	ἦν,	ἀντηπάτα τὴν Δαλάλην φάμενος, εἰ
[5, 8]	ἐπ' αὐτῷ γενομένην, πάλαι δ'	ἦν	ἀνώνυμον, οὐκ ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων τῶν
[5, 2]	αὐτοῖς εἷς εἵπετο καὶ ὄνος	ἦν	αὐτοῖς, ἐφ' ἧς ὠχεῖτο τὸ
[5, 1]	σύμμαχον Ἰησοῦν: ἐν τούτοις γὰρ	ἦν	αὐτοῖς τὰ πράγματα, ὡς ὑπὸ
[5, 2]	τοῦ Μαδιανίτου ἀπογόνοις, Μωυσέος γὰρ	ἦν	γαμβρός, γῆν ἵνα νέμοιντο: τὴν
[5, 8]	μέγα δέ ἐστι τοῦτο πεδίον.	ἦν	δὲ καὶ μανιώδης ὑπ' ἔρωτος
[5, 7]	τὸ ὄρος δεόμενοι τοῦ στρατηγήσοντος.	ἦν	δέ τις Ἰαφθᾶς ἀνὴρ διὰ
[5, 4]	πάθος, ἐπεὶ δὲ πρὸς ἑσπέραν	ἦν,	δείσαντες μή τι νεώτερον εἴη
[5, 1]	στενώτατος δὲ ὁ κλῆρος οὗτος	ἦν	διὰ τὴν τῆς γῆς ἀρετήν:
[5, 8]	ἐν ταὐτῷ εὐωχουμένων, οἶκος δ'	ἦν	δύο κιόνων στεγόντων αὐτοῦ τὸν
[5, 1]	Γάζα. Σεμεωνὶς δέ, δευτέρα γὰρ	ἦν,	ἔλαχε τῆς Ἰδουμαίας τὴν Αἰγύπτῳ
[5, 11]	τὰ κατὰ τὴν μάχην, ῥᾴων	ἦν	ἐπὶ τὸ τοῖς παισὶ τοῖς
[5, 1]	δὲ καὶ τῆς λείας ὅσα	ἦν	ἔτι λοιπά, πλείστη δ' ἐγεγόνει,
[5, 7]	ἡ θυγάτηρ αὐτῷ, μονογενὴς δ'	ἦν,	ἔτι παρθένος. ὁ δὲ ἀνοιμώξας
[5, 8]	τῇ γυναικὶ κελεύσαντος, ἐπεὶ πάντ'	ἦν	εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ τῆς πέτρας
[5, 1]	γερουσίαν καὶ τοῦ πλήθους ὅσον	ἦν	ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν,
[5, 2]	ἔκτεινον τοὺς ἐνοικοῦντας, χαλεπὴ δ'	ἦν	ἡ καθύπερθεν αὐτοῖς αἱρεθῆναι τειχῶν
[5, 2]	ἀλλοφύλοις ἀνδράσι ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ	ἦν	ἡ πόλις, ἀλλὰ προελθόντας εἴκοσι
[5, 4]	εἰσῄει πρὸς αὐτόν. ὥρα δ'	ἦν	θέρους καὶ τῆς ἡμέρας ἤδη
[5, 2]	ὅπλα. (Βενιαμῖται δέ, τούτων γὰρ	ἦν	Ἱεροσόλυμα, τοῖς οἰκήτορσιν αὐτῶν συνεχώρησαν
[5, 1]	καὶ Ἀμαθαίους καὶ Ἀριδαίους ἀδιακόσμητα	ἦν.	(Ἰησοῦς δὲ τοῦ γήρως ἐμποδίζοντος
[5, 7]	σκιδναμένους μεταθέουσι, πανταχοῦ τε φόνος	ἦν.	καὶ κατασκάψας εἰς ἔδαφος τὴν
[5, 7]	ἀπὸ μητρὸς συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ	ἦν,	καὶ λαβὼν ἀργύριον παρ' αὐτῶν,
[5, 7]	τοὺς Ἰσραηλίτας μειζόνων ἐφιέμενος δῆλος	ἦν	καὶ μηδαμοῦ περιγράψων τὴν βίαν,
[5, 6]	ὑπνοῦντας καὶ δείματα: νὺξ γὰρ	ἦν	καὶ ὁ θεὸς τοῦτο ἤθελεν.
[5, 6]	εἰς ἃ βλάπτωσι. λιμὸς δ'	ἦν	καὶ σπάνις τροφῆς καὶ τρέπονται
[5, 6]	εἶναι πολέμιον, φόνος τε πολὺς	ἦν.	καὶ φήμῃ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 6]	τὸν Γεδεῶνα. τὸ δὲ τοιοῦτον	ἦν:	μᾶζαν ἐδόκει κριθίνην ὑπ' εὐτελείας
[5, 2]	γὰρ τῷ λαῷ διὰ σπουδῆς	ἦν	μαθεῖν τί καὶ τῷ θεῷ
[5, 8]	ἀνιὼν εἰς οὐρανὸν αὐτοῖς φανερὸς	ἦν.	Μανώχην δὲ φοβούμενον, μή τι
[5, 1]	αὐτοῖς τὸ λοιπὸν ἡ φροντὶς	ἦν,	μηνύονται τῷ βασιλεῖ περὶ δεῖπνον
[5, 8]	ὅση τε ἄλλη περὶ αὐταῖς	ἦν	ξύλωσις ἀράμενος κατωμαδὸν εἰς τὸ
[5, 1]	στρατοῦ τὴν διάβασιν, μέγας γὰρ	ἦν	ὁ ποταμὸς τῷ ῥεύματι καὶ
[5, 1]	μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν φυλάττον	ἦν,	οἳ καὶ προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν
[5, 1]	οἰκεῖν ἐν αὐταῖς, πολλὴ γὰρ	ἦν	πρόνοια τοῦ μηδὲν ὧν Μωυσῆς
[5, 1]	πλήθους ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν	ἦν	προσγενομένου. (Μετὰ δὲ ταῦτα συναγαγὼν
[5, 8]	ὁ παῖς ῥᾳδίως καὶ δῆλος	ἦν	προφητεύσων ὑπὸ τῆς περὶ τὴν
[5, 6]	ἐπ' αὐτὸν βαδιζόντων κύρια πάντα	ἦν	τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. καὶ
[5, 6]	παραχρῆμα πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἕτοιμον	ἦν	τὸ στρατόπεδον μυρίων ἀνδρῶν. ἐπιστὰς
[5, 1]	χρήματα πολλά, καὶ γὰρ πλούσιον	ἦν	τὸ χωρίον, καὶ ταῦτα πάντα
[5, 2]	κατὰ Μωυσέος ἐντολάς: οὗτος δ'	ἦν	τῶν κατασκόπων εἷς ὧν ἔπεμψε
[5, 10]	οὖν αὐτῷ ἀνεῖτο καὶ ποτὸν	ἦν	ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλος μὲν ἐν
[5, 2]	ὁπλιτῶν: καὶ Βενιαμιτῶν τὸ ὁπλιτικὸν	ἦν	ὑπὸ δισμυρίων καὶ πεντακισχιλίων καὶ
[5, 1]	τῆς θρησκείας ἐπιμελεῖσθε καὶ πολιτείας,	ἣν	αὐτὸς διὰ Μωυσέος διέταξε, φυλακὴν
[5, 11]	Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων αὕτη γίνεται,	ἣν	δ' ἐφοβοῦντο ἧτταν οὗτοι ταύτην
[5, 6]	ταύτης ἡ φυλὴ δίκην ἐξέτισεν,	ἣν	δηλώσομεν κατὰ καιρὸν ἴδιον. (Γεδεὼν
[5, 8]	οὖν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, καθ'	ἣν	ἔδει τὸν προβληθέντα λόγον αὐτῷ
[5, 8]	ἔργον καὶ τὴν αἰτίαν δι'	ἣν	ἔπραξε, πέμψαντες τοὺς ἄρχοντας εἰς
[5, 7]	καὶ δι' οἰκείαν αὐτοῦ στρατιὰν	ἣν	ἔτρεφεν αὐτὸς μισθοφόρων. πρὸς τοῦτον
[5, 7]	Παραχωρεῖν τε ἰδίας εἰπὼν γῆς,	ἣν	θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια ἔτη
[5, 9]	φιλτάτων ἐρημίαν οὐχ ὑπομένουσα, δι'	ἣν	καὶ τῆς πατρίδος ἐξεληλύθει, πάλιν
[5, 11]	τὸ ἔργον, ἀλλὰ συμβολῆς γενομένης	ἣν	μὲν ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι τῶν
[5, 3]	τὴν μεσόγειον κατοψομένους γῆν, εἰς	ἣν	μετοικήσαιντο. οἱ δ' οὐ πόρρω
[5, 3]	τοίνυν αὐτοῖς ὁ θεὸς καὶ	ἣν	σὺν πόνοις μυρίοις εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο,
[5, 3]	καὶ Δανίτας εἰς τὸ ὄρος	ἠνάγκασαν	συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖς ἐπιβατὸν
[5, 2]	κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται	ἤνθησέ	τε παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν εἴς
[5, 1]	ὤμνυον ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν:	ἡνίκα	δ' ἂν αἴσθηται μελλούσης ἁλίσκεσθαι
[5, 5]	μὲν οὖν ἔτη ταῦτα πάσχοντες	ἤνυσαν	μήτε αὐτοὶ φρονεῖν ὑπὸ τῆς
[5, 8]	ἐπεὶ καὶ τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν	ἤνυσεν,	τρίτον συνυφῆναι τὰς κόμας αὐτοῦ
[5, 10]	χαλεπῶς εἶχεν ὅσον οὐδέπω προσδοκῶν	ἥξειν	ἐκ θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖς ἐπὶ
[5, 1]	παραίνεσιν αὐτοῖς τοιαύτην καταλιπεῖν κἀκείνους	ἠξίου	διὰ μνήμης ποιήσασθαι τὴν παρακέλευσιν.
[5, 2]	προελθόντας εἴκοσι στάδια εἰς οἰκείαν	ἠξίου	κατάγεσθαι πόλιν, καὶ κρατήσας τῇ
[5, 10]	τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας	ἠξίου	λαλεῖν ἐπὶ τοῖς χρωμένοις: οὐ
[5, 7]	τοῦ πλήθους ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντος	ἠξίου	μαθεῖν τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα.
[5, 7]	Αἰγύπτου καὶ τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς	ἠξίου	παραχωρεῖν ὡς πατρῴας οὔσης ἀρχῆθεν.
[5, 1]	ἐπὶ ταύτῃ τῶν οἰκητόρων πεποίθησιν,	ἠξίου	τοὺς ἐκ τῆς περαίας τοῦ
[5, 1]	διαβολῆς ἐλεγχθείσης ἀληθοῦς. οὐ γὰρ	ἠξιοῦμεν	ὑμᾶς πείρᾳ τῆς τοῦ θεοῦ
[5, 3]	τὸ λοιπὸν οἰκεῖν τὰς πόλεις	ἠξίουν.	ἅρματά τε οὖν παρεσκευάζοντο καὶ
[5, 2]	μὴ προσφέρειν βίαν μηδὲ ὕβριν	ἠξίουν	αὐτὸν παρασχόντα τὴν ξένην πραγμάτων
[5, 7]	μισθοφόρων. πρὸς τοῦτον οὖν πέμψαντες	ἠξίουν	αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰς
[5, 8]	αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς	ἠξίουν	ἑκοντὶ τοῦθ' ὑπομένειν. ὁ δὲ
[5, 8]	οὐδ' οὕτως ἐπαύετο τῆς ὑπονοίας	ἠξίωσέ	τι καὶ αὐτῷ δηλοῦν ὅσα
[5, 9]	ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν οὐκ	ἠξίωσεν,	θερίζειν δὲ πᾶν ὅ τι
[5, 2]	πολεμίοις. οἱ δὲ ἅμα τε	ἠπατημένους	αὑτοὺς ᾔσθοντο καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ
[5, 7]	ἐπὶ δὲ τοὺς συγγενεῖς ὡρμηκότες:	ἠπείλει	τε σὺν τῷ θεῷ λήψεσθαι
[5, 2]	ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ κατεγέλων,	ἠπείλουν	δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐμποδίζοντα ταῖς
[5, 8]	ἀνδρὸς αὐτοῖς μηνῦσαι, καὶ γὰρ	ἠπείλουν	ἐμπρήσειν αὐτὴν τοῦτο μὴ παρασχοῦσαν,
[5, 3]	ἀπώλεσαν καὶ πολιορκούμενοι κατὰ κράτος	ᾑρέθησαν,	εἰσὶ δ' οἳ διὰ φόβον
[5, 2]	οἱ Βενιαμῖται τῶν Ἑβραίων ὑποφευγόντων	ἠρέμα	καὶ ἐπὶ πολὺ θελόντων εἰς
[5, 1]	περιελθόντων ἑπτάκις καὶ πρὸς ὀλίγον	ἠρεμησάντων	κατέπεσε τὸ τεῖχος μήτε μηχανῆς
[5, 4]	τὴν θύραν. οἵ τε θεράποντες	ἠρέμουν	εἰς ὕπνον τετράφθαι νομίζοντες τὸν
[5, 2]	τὰ φίλα. τῷ δ' οὐκ	ἤρεσεν	ἡ γνώμη παρ' ἀλλοφύλοις ἀνδράσι
[5, 2]	συντυγχάνων αὐτῷ, τίς τε ὢν	ἤρετο	καὶ δι' ἃς αἰτίας στελλόμενος
[5, 1]	ὄρους, ἐξ οὗ ἡ Ἰούδα	ἦρκτο	φυλή. (Καὶ ἓξ μὲν ἔθνη
[5, 1]	πρὸς ἅπαντα καιρὸν τὴν ἀρετὴν	ἡρμοσμένος.	θάπτεται δὲ ἐν πόλει Θαμνᾶ
[5, 1]	καὶ τὸ πλῆθος αὐτὸ πᾶν	ἤρξαντο	περὶ τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι,
[5, 10]	ἀναστρεψάντων εἰς τὴν πατρίδα κύειν	ἤρξατο	καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς, ὃν
[5, 11]	προσπεσοῦσαν δύσκλειαν τότε τῷ στρατῷ.	(Ἦρξε	δὲ πρῶτος Ἠλὶς Ἰθαμάρου τῆς
[5, 1]	καὶ οἱ μὲν τὴν πόλιν	ᾕρουν	καὶ πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας ἔκτεινον,
[5, 1]	μὲν Ἰησοῦς ἐπὶ στόμα πεσὼν	ἠρώτα	τὸν θεόν: χρηματίσαντος δὲ ἀνίστασθαι
[5, 8]	τὴν αἰτίαν τῆς ἰσχύος, ὑφ'	ἧς	ἄληπτός ἐστι τοῖς ἐχθροῖς. ἡ
[5, 1]	ἱδρῦσθαι τοὺς ἀπολυθέντας οὐ μεθ'	ἧς	ἐκεῖνοι γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ'
[5, 1]	ἵνα τὴν αἰτίαν μαθόντες ὑφ'	ἧς	προήχθητε τὸν βωμὸν κατασκευάσαι μήτε
[5, 6]	τήν τε γὰρ φυλὴν ἐξ	ἧς	ὑπῆρχε πλήθους ὑστερεῖν καὶ νέον
[5, 2]	καὶ ὄνος ἦν αὐτοῖς, ἐφ'	ἧς	ὠχεῖτο τὸ γύναιον. γενομένων δ'
[5, 2]	τῆς πολιτείας τῶν νόμων οὐκέτ'	ἦσαν	ἀκριβεῖς ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ' ἐπὶ
[5, 1]	δὲ τῷ κλήρῳ τούτῳ πόλεις	ἦσαν	Ἀσκάλων καὶ Γάζα. Σεμεωνὶς δέ,
[5, 7]	τῇ πατρίδι θάπτεται. ~(Παῖδες δὲ	ἦσαν	αὐτῷ γνήσιοι μὲν ἑβδομήκοντα, πολλὰς
[5, 7]	μηδ' αὐτὸς εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ	ἦσαν	αὐτῷ τεσσαράκοντα καὶ τούτων τὴν
[5, 2]	διὰ πλῆθος μήτε δι' εὐψυχίαν.	ἦσαν	δὲ ἐν παρασκευῇ μεγάλῃ καὶ
[5, 2]	ἄλλην οὐδεμίαν τῶν πρότερον νενομισμένων,	ἦσαν	δὲ ἐν τοῖς ἀγροῖς ἡδονῇ
[5, 6]	τοὺς περιλειφθέντας τῶν στρατιωτῶν ἐνάγοντες,	ἦσαν	δὲ μύριοι καὶ ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται
[5, 4]	ὡς ἐπὶ τὴν Μωαβῖτιν σωθησόμενοι,	ἦσαν	δὲ ὑπὲρ μυρίους. καὶ Ἰσραηλῖται
[5, 2]	καὶ πεντακισχιλίων καὶ ἑξακοσίων, ὧν	ἦσαν	εἰς πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς τῶν
[5, 6]	μέρη διελὼν αὐτήν, ἑκατὸν δὲ	ἦσαν	ἐν ἑκάστῳ. ἐκόμιζον δὲ πάντες
[5, 7]	δὲ πόλεως. τούτῳ δὲ παῖδες	ἦσαν	ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν ἄρρενες αἱ
[5, 7]	αὐτῶν, οἳ διὰ πλῆθος ἀδικημάτων	ἦσαν	ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖς εἰς
[5, 2]	τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις παραπλησίας παράδοξον	ἦσαν	θέαμα καὶ δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται
[5, 6]	νίκης ἀφικομένης ἐν τοῖς ὅπλοις	ἦσαν,	καὶ διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς πολεμίους
[5, 6]	παραγγελλόμενα φρονηματισθέντες ὑπὸ τῶν δεδηλωμένων	ἦσαν.	καὶ κατὰ τετάρτην μάλιστα φυλακὴν
[5, 1]	δι' ὅλης ἡμέρας ἐν δακρύοις	ἦσαν	καὶ πένθει τροφῆς οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν
[5, 1]	δὲ στρατοῦ παντὸς ὁπλιτῶν μὲν	ἦσαν	μυριάδες τριάκοντα μύριοι δ' ἱππεῖς
[5, 1]	παρόντας σὺν αὐτῷ, τέσσαρες δὲ	ἦσαν,	οἱ Γεβεωνῖται καὶ στρατοπεδευσαμένους ἐπί
[5, 6]	νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ πάντες	ἦσαν.	οἱ δ' Ἑβραῖοι, προειρημένον αὐτοῖς
[5, 3]	κινδύνων αὐτῷ τινάς, ὀλίγοι δ'	ἦσαν,	οἷς αἰδὼς ἐπὶ τοῖς τότε
[5, 10]	Ἠλὶ τῷ ἀρχιερεῖ δύο παῖδες	ἦσαν	Ὁφνίης τε καὶ Φινεέσης. οὗτοι
[5, 1]	τε τῶν χωρίων ἐν οἷς	ἦσαν	ὀχυρότητος καὶ τῆς τῶν τειχῶν
[5, 2]	πόλεις ταὐτὰ δρῶσιν, οὕτως τε	ἦσαν	παρωξυμμένοι, ὡς καὶ Ἰάβησον τῆς
[5, 1]	ἄνδρες οἱ πεμφθέντες, δέκα δὲ	ἦσαν,	περιοδεύσαντες καὶ τιμησάμενοι τὴν γῆν
[5, 1]	ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν αὐτούς, πολλαὶ δὲ	ἦσαν	τοῖς ἐκ ταπεινοῦ σχήματος εἰς
[5, 1]	πόλεις καρτερὰς ποιεῖν ἐκεῖνον ἅπαντ'	ἦσαν	τὸν χρόνον, συναγαγὼν τὸν λαὸν
[5, 4]	πρὸς ὁμιλίαν ἐτράποντο. μόνοι δ'	ἦσαν	τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς ἐπεισιόντας
[5, 1]	διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες ἐν ὅπλοις	ἦσαν,	ὡς ἐπ' ἀμύνῃ τῶν τὸν
[5, 2]	δὲ ἅμα τε ἠπατημένους αὑτοὺς	ᾔσθοντο	καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ
[5, 1]	τὸ μέτρον γῆς καὶ τῆς	ἧσσον	ἀγαθῆς. ἡ γὰρ φύσις τῆς
[5, 1]	ἐπεξῄεσαν οἱ Χαναναῖοι τειχήρεις δ'	ἡσύχαζον,	πολιορκεῖν αὐτοὺς Ἰησοῦς ἔγνω. καὶ
[5, 8]	ἔσοιτο. ἡ δὲ τότε μὲν	ἡσύχασεν,	ἀποσημήνασα δὲ τοῖς ἄρχουσι τῶν
[5, 9]	αὐτῆς δεσπότην συγχωρεῖν, τότε μὲν	ἡσυχίαν	ἄγει, ὄρθριος δὲ πρὶν ἢ
[5, 7]	ἐκβοήσας εἰς ἐπήκοον τοῦ πλήθους	ἡσυχίαν	αὐτῷ παρασχόντος ἠξίου μαθεῖν τὰ
[5, 7]	τῆς ἁλώσεως. ὁ δὲ ἀντιπέμψας	ᾐτιᾶτο	τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον τὴν
[5, 8]	οὐδὲ γυναικὸς εἶναί τι δολερώτερον,	ἥτις	ὑμῖν ἐκφέρει τὸν ἡμέτερον λόγον”
[5, 2]	αὐτοὺς καὶ ταῖς δυσὶν αὐτῶν	ἥτταις	ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην καὶ κράτος
[5, 11]	αὕτη γίνεται, ἣν δ' ἐφοβοῦντο	ἧτταν	οὗτοι ταύτην Ἑβραῖοι παθόντες ἔγνωσαν
[5, 1]	γὰρ ταῦτα τὴν νῦν αὐτοῖς	ἧτταν	συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος δὲ τοῦ δράσαντος
[5, 1]	ἐκκλησίᾳ κειμένης οὕτω βουλεύεσθε, λόγοις	ἡττηθῆναι	συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἢ πεῖραν ἔργων
[5, 2]	γυναικὸς καὶ τοῦ κάλλους αὐτῆς	ἡττημένος	ἠτύχει τῶν παρ' ἐκείνης οὐχ
[5, 11]	τῶν πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης δὲ τῆς	ἥττης	εἰς τὴν Σιλὼ καὶ τῆς
[5, 2]	δ' Ἰσραηλῖται καταπεπληγότες ὑπὸ τῆς	ἥττης	εἰς τὸ στρατόπεδον. τῇ δ'
[5, 6]	κελεύσαντος: τὴν δὲ νίκην οὐχ	ἧττον	αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν ἢ τῶν
[5, 5]	οὐκ εἶχον. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας	ἧττόν	τε ἔβλαπτε κατόπιν γινόμενος ὁ
[5, 1]	ἔλεγεν ἐν ταῖς ἀμοιβαῖς οὐχ	ἥττονα	φανήσεσθαι, δωρεῖται δ' αὐτὴν εὐθὺς
[5, 8]	τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων προσάπτειν	ἥττονι	ἁμαρτημάτων οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ
[5, 2]	καὶ τοῦ κάλλους αὐτῆς ἡττημένος	ἠτύχει	τῶν παρ' ἐκείνης οὐχ ὁμοίων
[5, 5]	τοῦ κρείττονος ἐλάμβανον τῶν πρότερον	ἠτυχημένων	ὑπό τε τοῦ μήτε σέβειν
[5, 8]	ἰσχυρὸν δ' ἀποσημαίνει τὸ ὄνομα.	ηὔξετο	δ' ὁ παῖς ῥᾳδίως καὶ
[5, 10]	τῶν τέκνων ἀπωλείας. Σαμουήλου δὲ	ηὔξετο	ἐπὶ πλέον ἡ δόξα πάντων
[5, 8]	παρέδοσαν. (Προιόντος δὲ τοῦ χρόνου	ηὔξετο	ἡ κόμη τῷ Σαμψῶνι, καὶ
[5, 1]	εὐθὺς ἐκβάντων αὐτὸν τῶν Ἑβραίων	ηὔξετο	καὶ τὸ ἴδιον ἀπελάμβανε μέγεθος.
[5, 5]	δὲ ἱππέας, τρισχιλίων δὲ ἁρμάτων	ηὐπόρει.	ταύτης οὖν στρατηγὸς τῆς δυνάμεως
[5, 1]	δεινὸν ἡγησάμενος, εἰ ὃ κινδυνεύσας	ηὕρατο	κέρδος, τοῦτο τῆς ἰδίας χρείας
[5, 2]	τοῦ χρόνου καὶ τῶν πόνων	ηὕρισκε	τῆς πολιορκίας, οἱ δὲ καίπερ
[5, 8]	δ' οὐδὲ τούτου γενομένου ἀληθὲς	ηὑρίσκετο,	δεομένης τελευταῖον ὁ Σαμψών, ἔδει
[5, 1]	κακουργήματος περὶ τὴν Ἀχάρου συγγένειαν	ηὑρίσκετο.	κατ' ἄνδρα δὲ τῆς ἐξετάσεως
[5, 7]	εἰς τὴν Ἀμμανῖτιν πόλεις τε	ἠφάνισε	πολλὰς καὶ λείαν ἤλασε καὶ
[5, 6]	πολεμίων ἐκ συνθήματος σάλπιγξί τε	ἠχήσαντας	καὶ τοὺς ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι
[5, 11]	δὲ καὶ τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν	ᾐχμαλωτίσθαι	πρὸς τῶν πολεμίων, ὑπὸ τοῦ