>

Livre, Chap.
[5, 1]	τὸ καταγώγιον. ἐπεὶ δ' ὁρμήσαντες	καθ'	ἃς ἐνόμιζον αὐτοὺς μάλιστα τῶν
[5, 2]	ἄγειν δυνηθῆτε” οἱ δὲ τῶν	καθ'	ἑαυτοὺς θεοῦ ψήφῳ γεγονότων καὶ
[5, 9]	Μαρὰν καλεῖτέ με: σημαίνει δὲ	καθ'	Ἑβραίων γλῶτταν ναάμις μὲν εὐτυχίαν,
[5, 1]	γένος ὑμῶν. ταῦτα εἰπὼν καὶ	καθ'	ἕνα τοὺς ἐν τέλει καὶ
[5, 11]	Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ	καθ'	ἑτέρας τῶν πυλῶν ἐφ' ὑψηλοῦ
[5, 3]	τῆς πολιτείας ἐφέροντο πρὸς τὸ	καθ'	ἡδονὴν καὶ βούλησιν ἰδίαν βιοῦν,
[5, 6]	δέδια μὴ θεὸς Γεδεῶνι τὴν	καθ'	ἡμῶν νίκην ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ'
[5, 8]	κατὰ οὖν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν,	καθ'	ἣν ἔδει τὸν προβληθέντα λόγον
[5, 1]	δὲ ἀνίστασθαι τοῦ θεοῦ καὶ	καθαίρειν	τὸν στρατὸν μιάσματος ἐν αὐτῷ
[5, 2]	οἱ δὲ καίπερ ἀχθόμενοι τῇ	καθέδρᾳ	προσεκαρτέρουν. ἔπειτα συλλαβόντες τινὰ τῶν
[5, 4]	καὶ νεκρὸν εὑρόντες ἐν ἀμηχανίᾳ	καθειστήκεσαν,	καὶ πρὶν τὴν φρουρὰν συστραφῆναι
[5, 5]	κτείνει καὶ τοῦ στρατηγοῦ πεσόντος	καθελὼν	εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν στρατηγεῖ
[5, 6]	περαιοῦσθαι. (Γεδεῶνος δ' ἐν φόβῳ	καθεστῶτος,	καὶ γὰρ νυκτὸς ἐπιχειρεῖν αὐτῷ
[5, 1]	τοῦ ὄρους ἔχουσιν, ἐκ τοῦ	καθήκοντος	τοῖς ὅροις κατὰ τὰ βόρεια
[5, 1]	Ζαβουλωνῖται δὲ τὴν μέχρι Γενησαρίδος	καθήκουσαν	δὲ περὶ Κάρμηλον καὶ θάλασσαν
[5, 1]	εὖρος ἕως τῆς Σοδομίτιδος λίμνης	καθήκουσαν:	ἐν δὲ τῷ κλήρῳ τούτῳ
[5, 4]	διὰ τὸ πρὸς Ἰούδην ὁμιλεῖν.	καθῆστο	δ' ἐπὶ θρόνου καὶ δέος
[5, 2]	αὐτῶν ἑξακοσίους διὰ πρεσβευτῶν ἐκάλουν:	καθίδρυντο	γὰρ ὑπὲρ πέτρας τινὸς Ῥοᾶς
[5, 4]	καὶ φόρους αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν.	καθιδρύσας	δ' αὐτῷ ἐν Ἱεριχοῦντι βασίλειον
[5, 1]	αὐτῷ γεγονότος κλοπῆς τε τῶν	καθιερωμένων	αὐτῷ χρημάτων τετολμημένης, διὰ γὰρ
[5, 1]	ἀποσχομένων ὡς ἤδη τῷ θεῷ	καθιερωμένων.	καὶ ταῦτα μὲν Ἰησοῦς τοῖς
[5, 7]	τὴν ὑπάντησιν σπουδῆς τὴν θυγατέρα:	καθιερῶσαι	γὰρ αὐτὴν τῷ θεῷ. τῇ
[5, 10]	ἐπαγγελλομένη τὸ πρῶτον αὐτῇ γενησόμενον	καθιερώσειν	ἐπὶ διακονίᾳ τοῦ θεοῦ δίαιταν
[5, 8]	τῷ θεῷ πάντα προσεμαρτύρει καὶ	καθικέτευε	μηδὲν τῶν εἰρημένων πρὸς ὀργὴν
[5, 1]	συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ τοῦ τείχους	καθιμήσαντες	ἑαυτούς, καὶ διασωθέντες πρὸς τοὺς
[5, 7]	πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν πόλει Μασφαθῇ	καθίσας	τὸν στρατὸν πρεσβείαν πέμπει παρὰ
[5, 2]	ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν παράσχοι τοῖς	καθυβρίσασιν,	ἀλλ' ἁρπασαμένων ἐπὶ τὴν ξενίαν
[5, 2]	ἐνοικοῦντας, χαλεπὴ δ' ἦν ἡ	καθύπερθεν	αὐτοῖς αἱρεθῆναι τειχῶν ὀχυρότητι καὶ
[5, 1]	Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην: ἔστι τῆς	καθύπερθεν	Γαλιλαίας τοῦτο τὸ χωρίον. νέμει
[5, 1]	Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν αἱρεῖται τὴν	καθύπερθεν	Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν μὲν ἄχρι τῶν
[5, 1]	πόλεως καὶ τῆς Γαλιλαίας τὰ	καθύπερθεν	Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως τοῦ Λιβάνου
[5, 9]	μὲν λανθάνει τὸν Βόαζον βαθέως	καθυπνωκότα,	περιεγερθεὶς δὲ περὶ μέσην νύκτα
[5, 7]	Ζάβουλον ἔλεγεν ἄνδρας αὐτοῖς ἐπιέναι	καθωπλισμένους.	τοῦ δὲ σκιὰς εἶναι φαμένου
[5, 10]	ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ ἐπεπήγει	καθὼς	προειρήκαμεν, καὶ πάλιν κατὰ τὴν
[5, 2]	καὶ πρὸς θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά τε	καὶ	Ἄζωτον. διαφεύγει δ' αὐτοὺς Γάζα
[5, 2]	ἕπονται κατὰ πανήγυριν αἱ γυναῖκες	καὶ	αἱ θυγατέρες. τούτων κατὰ ἁρπαγὴν
[5, 2]	γῆν εὐσχόλουν. τὸ δ' αὐτὸ	καὶ	αἱ λοιπαὶ φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν
[5, 2]	εὐπορίας κακῶς ἐποίουν τοὺς ἐπελθόντας.	καὶ	αἵδε μὲν αἱ φυλαὶ μεγάλως
[5, 9]	περιεγερθεὶς δὲ περὶ μέσην νύκτα	καὶ	αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης ἀνέκρινε
[5, 3]	τῆς Ἰούδα φυλῆς τὴν Ἀσκάλωνα	καὶ	Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλας τε πολλὰς
[5, 2]	Ἄζωτον. διαφεύγει δ' αὐτοὺς Γάζα	καὶ	Ἀκκάρων: πεδίων γὰρ ὄντων καὶ
[5, 1]	δὲ περὶ Σιδῶνα καὶ Ἀρουκαίους	καὶ	Ἀμαθαίους καὶ Ἀριδαίους ἀδιακόσμητα ἦν.
[5, 1]	κατέλαβον, διὰ τῶν ἀγρῶν σκεδασθέντες	καὶ	ἀμύνειν αὐτοῖς ὑπὸ μονώσεως οὐ
[5, 1]	αἰῶνα τῆς πρὸς ὑμᾶς οἰκειότητος	καὶ	ἀνάγκη τοῦ σωφρονεῖν καὶ τοῖς
[5, 10]	τὸν ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο,	καὶ	ἀναστρεψάντων εἰς τὴν πατρίδα κύειν
[5, 5]	καταπλαγέντας τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων	καὶ	ἀναχωρεῖν διεγνωκότας ἡ Δεβώρα κατεῖχε
[5, 1]	λόγους συγκάταινον ἔσχε τὸ πλῆθος	καὶ	ἄνδρας τοὺς ἐκμετρησομένους τὴν χώραν
[5, 8]	στήθει τοῦ λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων,	καὶ	ἀνελόμενος τρία μέλιτος κηρία σὺν
[5, 7]	ἐστίν, ὑπισχνεῖται τὴν ἀρχὴν ἀναλήψεσθαι	καὶ	ἀόκνως ἔχειν. δεῖ μέντοι συνιζάνειν
[5, 11]	εἰς χεῖρας ἐλθόντες τῶν πολεμίων	καὶ	ἀπέβαλον εἰς τρισμυρίους, ἐν οἷς
[5, 3]	ἀπειρίας τοῦ πονεῖν τὰ κακὰ	καὶ	ἀπὸ τῆς περὶ τὸ θεῖον
[5, 1]	δ' ἐν τοῖς τούτου ἐστὲ	καὶ	ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ
[5, 6]	ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας τε	καὶ	Ἄραβας στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 1]	καὶ τοὺς ἱερέας. θύσαντες δὲ	καὶ	ἀρὰς ποιησάμενοι καὶ ταύτας ἐπὶ
[5, 1]	τε πολλὴν ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν	καὶ	ἄργυρον καὶ τὸ τούτων ἔτι
[5, 6]	δώδεκα, λεία τε πολλὴ χρυσὸς	καὶ	ἄργυρος καὶ ὕφη καὶ κάμηλος
[5, 1]	κατ' ἰδίαν ἕκαστος χρυσοῦ τε	καὶ	ἀργύρου καὶ ἐσθήτων καὶ τῆς
[5, 1]	Σιδῶνα καὶ Ἀρουκαίους καὶ Ἀμαθαίους	καὶ	Ἀριδαίους ἀδιακόσμητα ἦν. (Ἰησοῦς δὲ
[5, 1]	μυριάδες τριάκοντα μύριοι δ' ἱππεῖς	καὶ	ἅρματα δισμύρια. καταπλήττει δὲ τὸ
[5, 3]	ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν λαόν.	καὶ	ἄρξας ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει
[5, 1]	δεδηλώκαμεν. τὰ δὲ περὶ Σιδῶνα	καὶ	Ἀρουκαίους καὶ Ἀμαθαίους καὶ Ἀριδαίους
[5, 1]	καταλαβούσης αὐτοὺς συμφορᾶς τοιαύτην φυλακὴν	καὶ	ἀσφάλειαν εὕραντο. (Τοῦ δὲ τῶν
[5, 1]	ἔδωκε νέμεσθαι: τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν	καὶ	αὐτὴν οὕτως ἀφ' ἑνὸς τῶν
[5, 2]	τῆς συμφορᾶς μόνοις γεγενημένης ἀλλὰ	καὶ	αὐτοῖς τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι
[5, 7]	πλῆθος συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο.	καὶ	αὐτὸν πλησίον ὁρμῶντα τῶν πυλῶν
[5, 4]	ἔχων κατῴκει μὲν ἐν Ἱεριχοῦντι	καὶ	αὐτός, συνήθης δὲ γίνεται τῷ
[5, 8]	ἐπαύετο τῆς ὑπονοίας ἠξίωσέ τι	καὶ	αὐτῷ δηλοῦν ὅσα καὶ τῇ
[5, 9]	γυναικὸς παρεχώρει συγγενεῖ μὲν ὄντι	καὶ	αὐτῷ τῶν τετελευτηκότων, εἶναι δὲ
[5, 2]	τὸ στρατόπεδον μυριάδας τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν:	καὶ	Βενιαμιτῶν τὸ ὁπλιτικὸν ἦν ὑπὸ
[5, 1]	τὸ δὲ πλάτος Ἱεροσολύμοις ὁριζομένην	καὶ	Βηθήλοις: στενώτατος δὲ ὁ κλῆρος
[5, 9]	τε μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας	καὶ	Βόαζος ἤδη τῆς κριθῆς λελικμημένης
[5, 8]	Παλαιστίνων, ἀλλ' ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶς	καὶ	βοῆς ὡς ἐπὶ κατωρθωμένοις οἷς
[5, 3]	ἐφέροντο πρὸς τὸ καθ' ἡδονὴν	καὶ	βούλησιν ἰδίαν βιοῦν, ὡς καὶ
[5, 1]	συλλαβόντας, ἵνα βασανίσας μάθῃ, τί	καὶ	βουλόμενοι παρεῖεν. ὡς δ' ἔγνω
[5, 1]	σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν καταλιπόντας	καὶ	βωμὸν ὃς ἡμῖν πάτριος ξενικοὺς
[5, 1]	ποταμὸν ἥ τε Ῥουβηλὶς φυλὴ	καὶ	Γαδὶς καὶ ὅσοι τῶν Μανασσητῶν
[5, 1]	κλήρῳ τούτῳ πόλεις ἦσαν Ἀσκάλων	καὶ	Γάζα. Σεμεωνὶς δέ, δευτέρα γὰρ
[5, 1]	πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν τοῦ λαβεῖν,	καὶ	γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ τῷ ἑαυτῶν
[5, 9]	τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην αὐτῷ:	καὶ	γὰρ ἔσεσθαι χρηστὸν αὐταῖς ὁμιλήσαντα
[5, 9]	ἐξεληλύθει, πάλιν εἰς αὐτὴν ἀπηλλάττετο:	καὶ	γὰρ ἤδη καλῶς τὰ κατ'
[5, 8]	παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτοῖς μηνῦσαι,	καὶ	γὰρ ἠπείλουν ἐμπρήσειν αὐτὴν τοῦτο
[5, 6]	(Γεδεῶνος δ' ἐν φόβῳ καθεστῶτος,	καὶ	γὰρ νυκτὸς ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ
[5, 1]	οἱ Ἑβραῖοι καὶ χρήματα πολλά,	καὶ	γὰρ πλούσιον ἦν τὸ χωρίον,
[5, 2]	Ἰούδα φυλῇ παρασχεῖν τὴν ἡγεμονίαν:	καὶ	γὰρ τῷ λαῷ διὰ σπουδῆς
[5, 6]	τοῦ θεοῦ σώζειν αὐτοὺς παρακαλοῦντες.	(Καὶ	Γεδεὼν ὁ Ἰάσου παῖς Μανασσίδος
[5, 8]	καὶ φυλακὴν εἶχε τῶν ἐντολῶν,	καὶ	γενόμενον τὸ παιδίον Σαμψῶνα καλοῦσιν,
[5, 8]	καλωδίοις ἦγον παραδοῦναι τοῖς Παλαιστίνοις.	καὶ	γενομένων κατὰ χωρίον, ὃ Σιαγὼν
[5, 9]	τούτου Βόαζος γαμεῖ τὴν Ῥούθην	καὶ	γίνεται παιδίον αὐτοῖς μετ' ἐνιαυτὸν
[5, 10]	εἰς τὴν πατρίδα κύειν ἤρξατο	καὶ	γίνεται παιδίον αὐτοῖς, ὃν Σαμουῆλον
[5, 1]	Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν τε πᾶσαν	καὶ	Γίτταν ἀπ' Ἀκκαρῶνος ἕως τοῦ
[5, 8]	Παλαιστίνοις δημοτελοῦς καὶ τῶν ἀρχόντων	καὶ	γνωριμωτάτων ἐν ταὐτῷ εὐωχουμένων, οἶκος
[5, 7]	δ' ἐκείνου τὴν ἀξίωσιν προῄεσαν	καὶ	Γυάλης σὺν αὐτοῖς τὸ οἰκεῖον
[5, 8]	τοὺς γονεῖς αὐτῆς συντυγχάνει λέοντι	καὶ	γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος αὐτὸν ἄγχει
[5, 9]	αὐτῷ τῶν τετελευτηκότων, εἶναι δὲ	καὶ	γυναῖκα λέγων αὐτῷ καὶ παῖδας
[5, 1]	πᾶς ὅμιλος μέσους ἔχων παῖδας	καὶ	γυναῖκας, δεδιὼς περὶ αὐτῶν μὴ
[5, 1]	καταλαβούσης, παίδων τε ὄχλος ἑάλω	καὶ	γυναικῶν καὶ θεραπείας καὶ τῆς
[5, 1]	καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς πρὸς παίδων	καὶ	γυναικῶν μὴ παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην
[5, 2]	πόλεως οἱ πεμφθέντες σὺν τέκνοις	καὶ	γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων παρθένων. ἐπὶ
[5, 9]	τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς οἷον ἀνήγαγε	καὶ	Δαβίδην ἐκ τοιούτων γενόμενον. ~(Ἑβραῖοι
[5, 6]	ἔτη τεσσαράκοντα. ~(Τελευτήσαντος δὲ Βαράκου	καὶ	Δαβώρας κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν
[5, 3]	πολλὰς τῶν ἐν τῷ πεδίῳ	καὶ	Δανίτας εἰς τὸ ὄρος ἠνάγκασαν
[5, 6]	τοὺς ἀνθρώπους ἔτι τε> ὑπνοῦντας	καὶ	δείματα: νὺξ γὰρ ἦν καὶ
[5, 1]	τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην τε μεγάλην	καὶ	δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν οὐ κατὰ
[5, 2]	ἀνθρώποις παραπλησίας παράδοξον ἦσαν θέαμα	καὶ	δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται δὲ καὶ
[5, 2]	Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺς νεανίσκους ἐξέδοσαν	καὶ	δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν προστάγμασιν ἡγοῦντο
[5, 1]	χρυσοῦ σταθμὸν ἕλκουσαν σίκλων διακοσίων	καὶ	δεινὸν ἡγησάμενος, εἰ ὃ κινδυνεύσας
[5, 7]	ποιεῖν ἀντὶ τῶν νομίμων ἀποδείξας	καὶ	δεινῶς πρὸς τοὺς τοῦ δικαίου
[5, 7]	οὖν καρπὸς μετὰ ἀσφαλείας συνάγεται	καὶ	δειπνοῦντες κατὰ συμμορίαν φανερῶς ἀπετόλμων
[5, 2]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι καὶ μύριοι,	καὶ	δείσαντες τὸν φόνον ἐξέλιπον τὸ
[5, 1]	αὐτοὺς Φινεέσην τὸν υἱὸν Ἐλεαζάρου	καὶ	δέκα σὺν αὐτῷ τῶν ἐν
[5, 1]	διαλεχθεὶς τελευτᾷ βιοὺς ἑκατὸν ἔτη	καὶ	δέκα, ὧν Μωυσεῖ μὲν ἐπὶ
[5, 4]	ὁμιλεῖν. καθῆστο δ' ἐπὶ θρόνου	καὶ	δέος εἰσῄει τὸν Ἰούδην, μὴ
[5, 1]	τάδε: ἐπεὶ ὁ θεός, πατὴρ	καὶ	δεσπότης τοῦ Ἑβραίων γένους, γῆν
[5, 8]	ηὔξετο δ' ὁ παῖς ῥᾳδίως	καὶ	δῆλος ἦν προφητεύσων ὑπὸ τῆς
[5, 1]	ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον καὶ τὴν γερουσίαν,	καὶ	δημοσίους αὐτοὺς δικαιούντων ποιεῖν ἐπὶ
[5, 2]	αὐτῷ, τίς τε ὢν ἤρετο	καὶ	δι' ἃς αἰτίας στελλόμενος σκότους
[5, 1]	πανστρατιᾷ σπεύσας ἐπὶ τὴν βοήθειαν	καὶ	δι' ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀνύσας
[5, 7]	διὰ τὴν πατρῴαν ἀρετὴν δυνατὸς	καὶ	δι' οἰκείαν αὐτοῦ στρατιὰν ἣν
[5, 2]	ἀπήγαγον πρὸς αὑτοὺς τὴν γυναῖκα	καὶ	δι' ὅλης νυκτὸς ἐμπλησθέντες τῆς
[5, 2]	δὲ συστραφέντες καὶ πυκνώσαντες ἑαυτοὺς	καὶ	διὰ μέσων ὠσάμενοι τῶν πολεμίων
[5, 1]	γενόμενος ἐξώρμησεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,	καὶ	διὰ πέμπτης ἡμέρας ἐπ' αὐτοὺς
[5, 2]	Ἐφράμου κληρουχίᾳ. ὁ δὲ πρεσβύτης	καὶ	διὰ συγγένειαν καὶ διὰ τὸ
[5, 2]	ἀγροῖς ἡδονῇ τοῦ κερδαίνειν προσδεδεμένοι.	καὶ	διὰ τὴν πολλὴν ἄδειαν στάσις
[5, 2]	τὸ τὴν αὐτὴν φυλὴν νέμειν	καὶ	διὰ τὴν συντυχίαν παρ' αὐτὸν
[5, 1]	δωρεῖται δ' αὐτὴν εὐθὺς ἀγροῖς	καὶ	διὰ τιμῆς εἶχε τῆς πάσης.
[5, 2]	δὲ πρεσβύτης καὶ διὰ συγγένειαν	καὶ	διὰ τὸ τὴν αὐτὴν φυλὴν
[5, 1]	σωτηρίας ἔχειν ἢ ταύτην προφασιζομένων	καὶ	διὰ τοῦτ' ἐπ' αὐτὴν ἐξ
[5, 8]	ὑπ' ἔρωτος ἐπὶ τῇ γυναικὶ	καὶ	διὰ τοῦτο ζηλότυπος ἀκρατῶς. μονωθείσῃ
[5, 2]	πειρώμενος. ἀλλοτρίως δ' αὐτῆς ἐχούσης	καὶ	διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐκκαιομένου τῷ
[5, 1]	καὶ κάλλος οὐκ ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ.	καὶ	διὰ τοῦτο τιμητοὺς μᾶλλον ἢ
[5, 7]	φονεύων ἐδίωκε μέχρι πόλεως Μανιάθης,	καὶ	διαβὰς εἰς τὴν Ἀμμανῖτιν πόλεις
[5, 2]	ἔρωτι ἧκε πρὸς τοὺς πενθεροὺς	καὶ	διαλυσάμενος τὰς μέμψεις καταλλάττεται πρὸς
[5, 1]	τούτων τῷ θεῷ θυσίας ἐπιτελεῖ.	καὶ	διαλύσας μετὰ ταῦτα τὸ πλῆθος
[5, 1]	διὰ τοῦ τείχους καθιμήσαντες ἑαυτούς,	καὶ	διασωθέντες πρὸς τοὺς οἰκείους ἐδήλωσαν
[5, 1]	τοῖς κατασκόποις ὅρκους. (Ταῦτ' εἰπὼν	καὶ	διατάξας τὸν στρατὸν προσήγαγεν ἐπὶ
[5, 7]	ἔχει καὶ μεγίστην αἴρουσι φλόγα.	καὶ	διαφεύγει μὲν ἀπὸ τῆς πέτρας
[5, 7]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωθάμης, ὃν	καὶ	διαφυγεῖν ἔφαμεν, ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ
[5, 2]	εἰ μὴ νὺξ αὐτοὺς ἐπέσχε	καὶ	διέλυσε μαχομένους. καὶ οἱ μὲν
[5, 2]	τὴν γυναῖκα κομίζει πρὸς αὑτόν,	καὶ	διελὼν αὐτὴν κατὰ μέλος εἰς
[5, 2]	Ἱεροσολύμων, τελευτήσαντα δὲ γῇ θάπτουσι.	καὶ	διεξῄεσαν αἱροῦντες τὰς πόλεις, πλείστας
[5, 4]	τε εἰς τὰ ὅπλα ᾔεσαν	καὶ	διέπεμπον εἰς τὴν χώραν τοὺς
[5, 1]	νεκρῶν ἡ πόλις ἦν ἀνάπλεως	καὶ	διέφυγεν οὐδέν. τὴν δὲ πόλιν
[5, 7]	ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε	καὶ	διῃτᾶτο λανθάνων ἐν τοῖς ὄρεσι
[5, 2]	πεῖραν εἰληφότες, ὑπ' ὀργῆς ἀκράτου	καὶ	δικαίας εἰς τὴν Σιλοῦν συλλεγέντες
[5, 2]	κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν, πέμψαντες μυρίους	καὶ	δισχιλίους ἐκ τῶν τάξεων ἐκέλευσαν
[5, 2]	πίπτουσιν ἐξ αὐτῶν εἰς δισμυρίους	καὶ	δισχιλίους, ἐφθάρησαν δὲ ἴσως ἂν
[5, 4]	ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα κατασχών, ἀνὴρ	καὶ	δίχα τῆς προειρημένης πράξεως ἐπαίνου
[5, 1]	τοῦ θεοῦ ταύτην παρέξοντος αὐτομάτως	καὶ	δίχα τοῦ> πόνου τοῦ σφετέρου
[5, 2]	μυρίους, τρεψάμενοι δὲ τὸ λοιπὸν	καὶ	διώκοντες αἱροῦσι τὸν Ἀδωνιζέβεκον, ὃς
[5, 7]	φόνον τε πολὺν αὐτῶν εἰργάσατο	καὶ	διώκων τραπέντας προλαβὼν μέρει τινὶ
[5, 6]	ἀφικομένης ἐν τοῖς ὅπλοις ἦσαν,	καὶ	διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς πολεμίους ἐν
[5, 2]	λέγοντος καὶ Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου	καὶ	δράσειν αὐτοὺς δεινὰ ὑφ' ἡδονῆς
[5, 9]	θερίζειν δὲ πᾶν ὅ τι	καὶ	δύναιτο καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξας
[5, 9]	τῶν κριθῶν λαβοῦσαν ὅ τι	καὶ	δύναιτο πορεύεσθαι πρὸς τὴν ἑκυρὰν
[5, 1]	ποταμὸν μειώσας αὐτοῦ τὸ πλῆθος.	καὶ	δύο ἐπισχὼν ἡμέρας Ἰησοῦς διεβίβαζε
[5, 6]	χωρίῳ καὶ περιστάντες κτείνουσιν ἅπαντας	καὶ	δύο τῶν βασιλέων Ὤρηβόν τε
[5, 8]	τοῦ παιδὸς γενομένου χάριν αὐτῷ	καὶ	δωρεὰν παράσχωσι. τοῦ δὲ μηδέ
[5, 1]	μαθόντες γὰρ ἐκ θεοῦ χάριτος	καὶ	δωρεᾶς τὴν Χαναναίων αὐτοῖς γῆν
[5, 1]	τέτραπται τὸν ἥλιον λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ	καὶ	Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν τε πᾶσαν
[5, 2]	τάδε πεπονθώς, ἃ κατὰ δυοῖν	καὶ	ἑβδομήκοντα βασιλέων πρᾶξαι πρότερον οὐκ
[5, 2]	τοῖς Βενιαμίταις ὑπεχώρουν τε ἐγκειμένων,	καὶ	ἐδίωκον οἱ Βενιαμῖται τῶν Ἑβραίων
[5, 9]	καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ μίαν	καὶ	εἴκοσι γενεὰς ἀνδρῶν. τὰ μὲν
[5, 7]	πόλεων ἀρχὰς ἐγκεχειρισμένους. οὗτος δύο	καὶ	εἴκοσι ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν
[5, 1]	τὴν ἐκείνου τελευτὴν γίνεται πέντε	καὶ	εἴκοσιν, ἀνὴρ δὲ> μήτε συνέσεως
[5, 8]	ἀντέχειν ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης δ' αὐτῆς	καὶ	εἰς δάκρυα προπιπτούσης καὶ τεκμήριον
[5, 9]	ἡ Ῥούθη, ὅπως τροφῆς εὐποροῖεν,	καὶ	εἰς τὸ Βοώζου τυχαίως ἀφικνεῖται
[5, 8]	ἐκδεξάμενος αὐτὸν ἄγχει ταῖς χερσὶ	καὶ	εἰς τὸ χωρίον τὸ ὑλῶδες
[5, 2]	ᾔσθοντο καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν,	καὶ	εἴς τι κοῖλον συνελαθέντας καὶ
[5, 1]	αὐτοῖς ἐν τῇ μερίδι ἡ	καὶ	Ἐκδείπους. τὰ δὲ πρὸς τὰς
[5, 3]	οὐ πόρρω τοῦ Λιβάνου ὄρους	καὶ	ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν πηγῶν κατὰ
[5, 1]	ἔθνους, ποιεῖται πρὸς αὐτοὺς φιλίαν,	καὶ	Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς μετὰ τῆς
[5, 1]	δὲ ὑπ' αὐτὸν τὸν καιρὸν	καὶ	Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ τῷ
[5, 7]	προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ τοῦ πατρὸς	καὶ	ἐλευθερίᾳ τῶν πολιτῶν τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε
[5, 2]	ἅμα τε ἠπατημένους αὑτοὺς ᾔσθοντο	καὶ	ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ εἴς
[5, 2]	δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου κληρουχίας ὢν	καὶ	ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν ἄγεται γύναιον
[5, 1]	οὖν ἐν ταῖς ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι	καὶ	ἐν ταῖς οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο
[5, 6]	πολεμίοις ἡ ἔφοδος αὐτῶν γένηται,	καὶ	ἐν τῇ δεξιᾷ κριοῦ κέρας:
[5, 8]	τῶν Παλαιστίνων εἰς Γάζαν ἀφικνεῖται	καὶ	ἔν τινι τῶν καταγωγίων διέτριβε.
[5, 1]	κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς τε τριάκοντα	καὶ	ἕνα τολμήσαντας αὐτοῖς εἰς χεῖρας
[5, 11]	ἀπὸ τοῦ θρόνου τελευτᾷ, ὀκτὼ	καὶ	ἐνενήκοντα βιώσας ἔτη τὰ πάντα
[5, 1]	οὗ ἡ Ἰούδα ἦρκτο φυλή.	(Καὶ	ἓξ μὲν ἔθνη τῶν υἱέων
[5, 2]	ἦν ὑπὸ δισμυρίων καὶ πεντακισχιλίων	καὶ	ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν εἰς πεντακοσίους
[5, 8]	ηὔξετο ἡ κόμη τῷ Σαμψῶνι,	καὶ	ἑορτῆς οὔσης τοῖς Παλαιστίνοις δημοτελοῦς
[5, 1]	μηλόβοτον. ἀλλ' εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες	καὶ	ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς ἁμαρτήμασι.
[5, 2]	Βενιαμῖται τῶν Ἑβραίων ὑποφευγόντων ἠρέμα	καὶ	ἐπὶ πολὺ θελόντων εἰς ἅπαν
[5, 7]	καὶ τὴν Περαίαν ἅπασαν κατασχόντες	καὶ	ἐπὶ τὴν τῶν λοιπῶν ἤδη
[5, 1]	καὶ οἱ μὲν ταῦτα λέγοντες	καὶ	ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια τῆς ὁδοιπορίας
[5, 2]	ὑπὸ ἀνάγκης γένωνται χαλεπὰς εἶναι	καὶ	ἐπισφαλεῖς, ἀλλ' ὅταν ἐν κακουργίᾳ
[5, 1]	ἕκαστος χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου	καὶ	ἐσθήτων καὶ τῆς ἄλλης ἐπισκευῆς
[5, 8]	θεοῦ νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ	καὶ	εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ παιδὸς γονὴν κατὰ
[5, 9]	παιδὸς αὐτῆς ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενος	καὶ	εὐξάμενος αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι
[5, 7]	ταῦτ' εἶναι, λόχον δ' ἀνδρῶν.	καὶ	Ζάβουλος, οὐ σὺ μέντοι, φησίν,
[5, 7]	τὴν πόλιν τοὺς ἄλλους ἀγόμενος.	καὶ	Ζάβουλος πολιτεύεται Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆς
[5, 7]	ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν ἐπὶ τοῦ προαστείου	καὶ	Ζάβουλος σὺν αὐτῷ. ἰδὼν δὲ
[5, 6]	καὶ τοὺς λοιποὺς ἡγεμόνας Ζεβὴν	καὶ	Ζαρμούνην αἰχμαλώτους λαβὼν ἀνήγαγεν. ἀπέθανον
[5, 6]	δύο τῶν βασιλέων Ὤρηβόν τε	καὶ	Ζῆβον. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν
[5, 11]	τίκτει δ' ἑπταμηνιαῖον παῖδα, ὃν	καὶ	ζήσαντα Ἰαχώβην προσηγόρευσαν, σημαίνει δὲ
[5, 2]	βασιλέων πρᾶξαι πρότερον οὐκ ἐνετράπην.	καὶ	ζῶντα μὲν κομίζουσιν ἕως Ἱεροσολύμων,
[5, 7]	αὐτοῖς ἀμπέλῳ τὴν τιμὴν παρασχεῖν.	καὶ	ἡ ἄμπελος χειροτονουμένη τοῖς τῆς
[5, 1]	Ἰησοῦς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος	καὶ	ἡ γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες ἀπόπειραν
[5, 8]	ὡς ἐπερχομένων αὐτῷ τινων ἐπειρᾶτο.	καὶ	ἡ γυνὴ συνεχῶς ὁμιλοῦντος αὐτῇ
[5, 9]	τῶν σταχύων: ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ	καὶ	ἡ Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν,
[5, 9]	οἱ παῖδες δι' ὀλίγου τελευτῶσι,	καὶ	ἡ Ναάμις πικρῶς ἐπὶ τοῖς
[5, 9]	Ἀβιμελέχου συγγενὴς ὢν δέχεται ξενίᾳ.	καὶ	ἡ Ναάμις, προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί,
[5, 8]	τὸν δὲ γάμον ἐκεῖνον παραιτεῖται	καὶ	ἡ παῖς ἐκφαυλίσασα τῆς ὀργῆς
[5, 1]	λείαν ἦγον: τότε γὰρ αὐτοὺς	καὶ	ἡ τῆς μάννας ἐπελελοίπει τροφὴ
[5, 11]	δὲ κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν	καὶ	ἡ Φινεέσου τοῦ παιδὸς γυνὴ
[5, 2]	πλοῦτον αὐτοῖς ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆς	καὶ	ἡδονῆς τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν καὶ
[5, 10]	θεὸς εἰς τρὶς τοῦτο ποιεῖ.	καὶ	Ἠλὶς διαυγασθείς φησι πρὸς αὐτόν,
[5, 11]	πένθους ἀνεπλήσθη πᾶσα ἡ πόλις.	καὶ	Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ
[5, 3]	ὀργίζεται τοίνυν αὐτοῖς ὁ θεὸς	καὶ	ἣν σὺν πόνοις μυρίοις εὐδαιμονίαν
[5, 1]	Γενησαρίδος καθήκουσαν δὲ περὶ Κάρμηλον	καὶ	θάλασσαν ἔλαχον. τὴν δὲ ἀπὸ
[5, 7]	δὲ ἄρξας ἓξ ἔτη τελευτᾷ	καὶ	θάπτεται ἐν τῇ αὐτοῦ πατρίδι
[5, 6]	ἀκούσαντα τὸ ὄναρ ἐλπὶς ἀγαθὴ	καὶ	θάρσος ἔλαβε καὶ προσέταξεν ἐν
[5, 6]	αὐτῶν γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα	καὶ	θάρσος. πεισθεὶς δὲ ᾔει Φρουρὰν
[5, 2]	ἐπὶ Βενιαμίτας ὑφεῖναι χρησαμένους αὐτῇ	καὶ	θᾶττον ἀμέτρως” καὶ οἱ μὲν
[5, 9]	παραγενόμενος δὲ Βόαζος μετ' ὀλίγον	καὶ	θεασάμενος τὴν κόρην ἀνέκρινε τὸν
[5, 1]	τε ὄχλος ἑάλω καὶ γυναικῶν	καὶ	θεραπείας καὶ τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς
[5, 2]	πάλιν συμβαλόντων οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι	καὶ	θνήσκουσι τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι καὶ
[5, 8]	ἂν ξένιον αὐτῷ τι κομίσῃ,	καὶ	θύσαντος ἔριφον τοῦ Μανώχου καὶ
[5, 7]	εἰς ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ θεοῦ	καὶ	θυσίας ἐπέφερον παρακαλοῦντες αὐτὸν μετριάσαντα
[5, 7]	ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ' εὐξάμενος νίκην	καὶ	θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν σῶος εἰς
[5, 2]	οὕτως τε ἦσαν παρωξυμμένοι, ὡς	καὶ	Ἰάβησον τῆς Γαλαδίτιδος οὖσαν, ὅτι
[5, 11]	μὴ παραγίνεσθαι. Φινεέσης δὲ ἤδη	καὶ	ἱερᾶτο τοῦ πατρὸς αὐτῷ παρακεχωρηκότος
[5, 1]	εἰς τοὺς θησαυροὺς παραδίδωσι καταθέσθαι.	καὶ	Ἱεριχοῦς μὲν τοῦτον ἀπώλετο τὸν
[5, 1]	πόλιν, ἔνθα τὴν σκηνὴν ἑστάκεσαν.	(Καὶ	Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν τε καὶ τὴν
[5, 1]	ἡμῖν ἀδόλως αὐτῆς τὸ μέγεθος”	(Καὶ	Ἰησοῦς μὲν τούτους ποιησάμενος τοὺς
[5, 1]	διὰ τὴν γενομένην φιλίαν ὑπολαμβάνειν.	καὶ	Ἰησοῦς πανστρατιᾷ σπεύσας ἐπὶ τὴν
[5, 4]	σωθησόμενοι, ἦσαν δὲ ὑπὲρ μυρίους.	καὶ	Ἰσραηλῖται προκατειληφότες τοῦ Ἰορδάνου τὴν
[5, 1]	τὸ γένος ὑμῶν. ταῦτα εἰπὼν	καὶ	καθ' ἕνα τοὺς ἐν τέλει
[5, 1]	χρηματίσαντος δὲ ἀνίστασθαι τοῦ θεοῦ	καὶ	καθαίρειν τὸν στρατὸν μιάσματος ἐν
[5, 8]	ἀρετὴ τῷ θεῷ πάντα προσεμαρτύρει	καὶ	καθικέτευε μηδὲν τῶν εἰρημένων πρὸς
[5, 1]	ταῦτα πρὸς τὸν λαὸν Ἰησοῦς,	καὶ	καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ
[5, 1]	ὑπερβολὴν εἰς καρπῶν ἐκτροφήν τε	καὶ	κάλλος οὐκ ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ. καὶ
[5, 6]	χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ ὕφη	καὶ	κάμηλος καὶ ὑποζύγια λαμβάνεται τοῖς
[5, 1]	παντὸς πολεμοῦντος αὐτούς: Κεφηρίτας δὲ	καὶ	Καριαθιαριμίτας γείτονας ὄντας αὐτοῖς ἐπὶ
[5, 1]	ἴδοι τις ἂν πεδία μεγάλα	καὶ	καρποὺς φέρειν ἱκανώτατα καὶ συγκρινόμενα
[5, 1]	ἡμέρας ἐπ' αὐτοὺς ἐλθὼν συνάπτει	καὶ	καρτερὰ μάχη γίνεται καὶ φόνος
[5, 2]	καθ' ἑαυτοὺς θεοῦ ψήφῳ γεγονότων	καὶ	κατ' ἀδικίαν τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες
[5, 1]	πλούτους περιεβέβληντο καὶ κοινῇ πάντες	καὶ	κατ' ἰδίαν ἕκαστος χρυσοῦ τε
[5, 6]	γὰρ αὐτοῖς εἶναι συνέβαινε κάμηλον,	καὶ	κατὰ τὰ ἔθνη νεμηθέντες ὑφ'
[5, 1]	αὐτοὺς μάλιστα τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι	καὶ	κατὰ τὰς εἰς τὸν ποταμὸν
[5, 6]	φρονηματισθέντες ὑπὸ τῶν δεδηλωμένων ἦσαν.	καὶ	κατὰ τετάρτην μάλιστα φυλακὴν προσῆγε
[5, 4]	Ἰορδάνου τὴν διάβασιν διώκοντες ἔκτεινον	καὶ	κατὰ τὴν διάβασιν πολλοὺς αὐτῶν
[5, 8]	ἐμοῦ, φησίν, ὁ θεὸς κήδεται	καὶ	κατὰ τὴν ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶς
[5, 1]	τι παρέλθοι τὸ πῦρ κατέσκαπτε	καὶ	κατὰ τῶν οἰκησόντων, εἴ τις
[5, 1]	ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου	καὶ	καταδίκῳ πρεπούσης τυγχάνει. (Ἰησοῦς δὲ
[5, 8]	ἐπὶ τὴν πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται	καὶ	καταμεμψάμενοι τῶν εἰς Παλαιστίνους αὐτῷ
[5, 6]	πίνοντες τύχοιεν τούτους δειλοὺς νομίζειν	καὶ	καταπεπληγότας τοὺς πολεμίους. ποιήσαντος δὲ
[5, 1]	ἐπεὶ καὶ ταύτην ἐχομένην ἑώρων	καὶ	καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ καὶ τέκνοις
[5, 7]	μεταθέουσι, πανταχοῦ τε φόνος ἦν.	καὶ	κατασκάψας εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν,
[5, 3]	πόλεως ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς προελθόντες	καὶ	κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν καὶ πάμφορον
[5, 2]	ἔφυγον ἐπὶ τὰ πλησίον ὄρη,	καὶ	κατασχόντες ἱδρύθησαν. οἱ δ' ἄλλοι
[5, 2]	ἀνεχώρησαν εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις	καὶ	κατατίθενται τὰ ὅπλα. (Βενιαμῖται δέ,
[5, 7]	θεοῦ καὶ τῶν νόμων ὑπεφέρετο,	καὶ	καταφρονήσαντες αὐτῶν Ἀμμανῖται καὶ Παλαιστῖνοι
[5, 2]	νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου	καὶ	κατεγέλων, ἠπείλουν δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν
[5, 1]	ὑποσχομένου τε νικήσειν τοὺς ἐχθροὺς	καὶ	κελεύσαντος τούς τε ἵππους ἀχρήστους
[5, 1]	ἔμαθεν ἐπισημήναντος αὐτοῦ βρονταῖς τε	καὶ	κεραυνῶν ἀφέσει καὶ χαλάζης καταφορᾷ
[5, 8]	δὲ ὁμοῦ τε συνετοὺς δόξαι	καὶ	κέρδος εὕρασθαι καὶ λέγειν ἀξιούντων
[5, 1]	ἐγεγόνει, καὶ μεγάλους πλούτους περιεβέβληντο	καὶ	κοινῇ πάντες καὶ κατ' ἰδίαν
[5, 1]	καθ' ἕνα τοὺς ἐν τέλει	καὶ	κοινῇ τὸ πλῆθος αὐτῶν ἀσπασάμενος
[5, 1]	τινι κρυπτομένους σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα	καὶ	κολάζει πάντας. ὅτι δὲ τὸ
[5, 1]	συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος δὲ τοῦ δράσαντος	καὶ	κολασθέντος νίκην αὐτοῖς ἀεὶ πορίζεσθαι
[5, 1]	βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι τὸν ποταμὸν	καὶ	κολάσοντες αὐτοὺς τῆς παρατροπῆς τῶν
[5, 2]	εἰς οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν,	καὶ	κρατήσας τῇ γνώμῃ παρῆν εἰς
[5, 2]	αὐτῶν ἥτταις ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην	καὶ	κράτος κατὰ τῶν πολεμίων. ὁ
[5, 2]	ὑπ' ὀργῆς ὀμόσαντες οὐ γνώμῃ	καὶ	κρίσει, τῷ δὲ θεῷ μηδὲν
[5, 7]	αὐτοῖς εἰς τὸν πατρῷον οἶκον	καὶ	κτείνει πάντας τοὺς ἀδελφοὺς πλὴν
[5, 2]	φυλαῖς αἷς προεῖπον ἐμαχέσαντο λαμπρῶς	καὶ	κτείνουσι μὲν αὐτῶν ὑπὲρ μυρίους,
[5, 11]	ἐχομένην καὶ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι	καὶ	κτείνουσι μὲν τῶν Ἑβραίων εἰς
[5, 1]	γῆν τε κτήσασθαι ταύτην ἔδωκε	καὶ	κτηθεῖσαν εἰς ἅπαν ἡμετέραν φυλάξειν
[5, 8]	αὐτῶν τὸν θεὸν αὐτοῖς ὁραθῆναι.	(Καὶ	κύει τε ἐκείνη καὶ φυλακὴν
[5, 7]	μητρὸς συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ ἦν,	καὶ	λαβὼν ἀργύριον παρ' αὐτῶν, οἳ
[5, 1]	τῶν Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε	καὶ	λαμβάνει τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς ἔν
[5, 9]	πᾶν ὅ τι καὶ δύναιτο	καὶ	λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξας τῷ ἀγροκόμῳ
[5, 6]	ἐκόμιζον δὲ πάντες ἀμφορέας κενοὺς	καὶ	λαμπάδας ἡμμένας ἐν αὐταῖς, ὅπως
[5, 8]	συνετοὺς δόξαι καὶ κέρδος εὕρασθαι	καὶ	λέγειν ἀξιούντων φησίν, ὅτι τὸ
[5, 9]	σοῦ χρεία γαμετῆς ἐστιν αὐτῷ,	καὶ	λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου
[5, 7]	Ἀμμανῖτιν πόλεις τε ἠφάνισε πολλὰς	καὶ	λείαν ἤλασε καὶ τοὺς οἰκείους
[5, 1]	τῶν ἐν αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος	καὶ	λείαν λαβὼν παρῆν εἰς τὸ
[5, 2]	τὴν ἁπάσης τῆς φυλῆς γῆν	καὶ	λείαν ὅσην ἂν ἄγειν δυνηθῆτε”
[5, 2]	πραγμάτων ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ λέγοντος	καὶ	Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου καὶ δράσειν
[5, 1]	τὸ συγγενὲς καὶ τὸ τάχα	καὶ	λόγοις ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω
[5, 1]	Χαναναίας στρατεύσας εἰς τὴν ὑπώρειον	καὶ	μαθὼν οὐ πόρρω τῶν Ἱεροσολύμων
[5, 9]	ἐξ αὐτῆς αὐτῷ γεγενημένους Χελλιῶνα	καὶ	Μαλαῶνα ἐπαγόμενος εἰς τὴν Μωαβῖτιν
[5, 9]	σῶφρον τὴν ἐπὶ τοιούτοις διαβολὴν	καὶ	μάλιστ' ἐπὶ μὴ γεγονόσι. περὶ
[5, 1]	ἄρχοντας καὶ τοὺς τῆς Γάδιδος	καὶ	Μανασσήτιδος προεστῶτας, ἐξ ἡμισείας γὰρ
[5, 8]	ἐστι τοῦτο πεδίον. ἦν δὲ	καὶ	μανιώδης ὑπ' ἔρωτος ἐπὶ τῇ
[5, 6]	Ἄραβας στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας	καὶ	μάχῃ τε νικῶσι τοὺς συμβαλόντας
[5, 2]	τῶν χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε	καὶ	μάχης πρὸς τῇ Γαβᾷ γενομένης
[5, 1]	πρὸς ἃς δὲ δεῖ χρόνου	καὶ	μεγάλης πολιορκίας διὰ τὴν τῶν
[5, 1]	ἔργα καὶ τοὺς κινδύνους εὔψυχος	καὶ	μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί τε τὰ κατὰ
[5, 1]	ἔτι λοιπά, πλείστη δ' ἐγεγόνει,	καὶ	μεγάλους πλούτους περιεβέβληντο καὶ κοινῇ
[5, 7]	τε μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν ἔχει	καὶ	μεγίστην αἴρουσι φλόγα. καὶ διαφεύγει
[5, 8]	ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν ἔνδον τινὰς	καὶ	μεθύοντα κατέδει τοῖς κλήμασι κατὰ
[5, 9]	δέκα ἐτῶν ὅ τε Ἀβιμέλεχος	καὶ	μετ' αὐτὸν οἱ παῖδες δι'
[5, 6]	ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ' ἂν ἐσπευσμένως	καὶ	μετὰ θορύβου πίνοντες τύχοιεν τούτους
[5, 2]	τοὺς ἐνοικοῦντας εἶχον τὴν πόλιν.	(Καὶ	μετὰ ταῦτα πρὸς μὲν τοὺς
[5, 4]	προειρημένης πράξεως ἐπαίνου δίκαιος τυγχάνειν.	καὶ	μετὰ τοῦτον Σαάγαρος ὁ Ἀνάθου
[5, 1]	Βηθησάνων, ἣ νῦν Σκυθόπολις καλεῖται,	καὶ	μετὰ τούτους Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν τε
[5, 9]	πόλιν τήν τε γερουσίαν συνῆγε	καὶ	μεταπεμψάμενος Ῥούθην ἐκάλει καὶ τὸν
[5, 11]	τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς οἰκείους	καὶ	μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν, ὡς ἔγνω
[5, 8]	Σαμψὼν ἐκάλει τὸ χωρίον Σιαγόνα	καὶ	μέχρι τοῦ δεῦρο τοῦτο λέγεται.
[5, 2]	αὐτῶν. εἰς δ' ἀνάγκην περιηγμένος	καὶ	μὴ βουλόμενος τοὺς ξένους περιιδεῖν
[5, 1]	ἀφελόμενος δοῦναι φέρων τῷ θεῷ	καὶ	μὴ δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ ποιήσας
[5, 4]	εἰσῄει τὸν Ἰούδην, μὴ διαμάρτῃ	καὶ	μὴ δῷ καιρίαν πληγήν. ἀνίστησιν
[5, 2]	φέρειν καὶ συνελθεῖν εἰς ταὐτὸ	καὶ	μὴ παντελῆ τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς
[5, 1]	ἀλλ' οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντες	καὶ	μὴ περαιτέρω μανέντες νόμων δὲ
[5, 5]	τοῦ θεοῦ λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν	καὶ	μὴ περιιδεῖν ἀπολλυμένους αὐτοὺς ὑπὸ
[5, 2]	τοῦ δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντος ἀπαλλάττεσθαι	καὶ	μὴ προσφέρειν βίαν μηδὲ ὕβριν
[5, 9]	οὕτως ἐστί, μένειν αὐτόθι παρεκάλει	καὶ	μὴ συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων
[5, 1]	ἄοκνον ἔχωμεν εἰς τὰ κατεπείξοντα	καὶ	μὴ τοῖς νῦν καμοῦσαν αὖθις
[5, 7]	Ἰσραηλίτας μειζόνων ἐφιέμενος δῆλος ἦν	καὶ	μηδαμοῦ περιγράψων τὴν βίαν, εἰ
[5, 1]	οἳ τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶς	καὶ	μηδὲν κακουργήσοντες δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλως
[5, 1]	ἕξειν τε φίλους καὶ συμμάχους	καὶ	μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ' αὐτῶν ἄδικον
[5, 2]	ὕπνῳ βαθεῖ κατεισχῆσθαι τὴν γυναῖκα	καὶ	μηδὲν σκυθρωπὸν ὑφορώμενος ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο
[5, 2]	τῆς Βενιαμίτιδος ἤδη ὀψίας οὔσης.	καὶ	μηδενὸς ἐπὶ ξενίαν τῶν κατὰ
[5, 1]	ὡμολόγει τῆς σωτηρίας τῶν κατασκόπων	καὶ	μὴν τῆς εὐεργεσίας ταύτης ἔλεγεν
[5, 1]	πάνθ' ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο	καὶ	μήτε κάμνοντας ἀποστῆναι τοῦ φόνου
[5, 1]	περὶ τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι,	καὶ	μήτε συγγενείας τῆς πρὸς αὐτοὺς
[5, 1]	τῷ παιδὶ τὴν ἱερωσύνην καταλιπών,	καὶ	μνημεῖον αὐτῷ καὶ τάφος ἐν
[5, 1]	μανέντες νόμων δὲ πατρίων αἰδῶ	καὶ	μνήμην λαβόντες. ἂν δ' ἐπιμένητε
[5, 7]	τῷ ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ λόγου	καὶ	μνήμης ἄξιον γηραιὸς ὢν ἀπέθανε
[5, 9]	περὶ τὴν πενθερὰν εὐνοίας ἅμα	καὶ	μνήμης τοῦ παιδὸς αὐτῆς ᾧ
[5, 1]	αὐτοὺς ὁ λαὸς οὐκ ἀδακρυτὶ	καὶ	μόλις ἀλλήλων ἀπελύθησαν. (Διαβᾶσα δὲ
[5, 2]	γένος, οἳ διὰ σωμάτων μεγέθη	καὶ	μορφὰς οὐδὲν τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις
[5, 8]	ταῖς πύλαις, αὐταῖς τε φλιαῖς	καὶ	μοχλοῖς ὅση τε ἄλλη περὶ
[5, 2]	καὶ θνήσκουσι τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι	καὶ	μύριοι, καὶ δείσαντες τὸν φόνον
[5, 1]	πατρίων ἐθῶν ἐν μόνῳ τούτῳ	καὶ	Μωυσῆν αὐτοῖς εἶναι προειπεῖν καὶ
[5, 1]	τε ἵστησιν ὅπου προεῖπε Μωυσῆς	καὶ	νείμας τὴν στρατιὰν ἐπὶ μὲν
[5, 4]	γεγονός, εἰσῆλθον εἰς τὸ δωμάτιον	καὶ	νεκρὸν εὑρόντες ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν,
[5, 1]	ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν καὶ παιδίων,	καὶ	νεκρῶν ἡ πόλις ἦν ἀνάπλεως
[5, 6]	ἐξ ἧς ὑπῆρχε πλήθους ὑστερεῖν	καὶ	νέον αὐτὸν εἶναι καὶ τηλικούτων
[5, 2]	τοὺς ἐν τῇ πόλει πρεσβύτας	καὶ	νέους ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι' ἀσθένειαν
[5, 2]	λαμβάνει τῆς τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς	καὶ	νηστείαν ἐπ' αὐτοῖς προέθεντο καίτοι
[5, 2]	εἰς Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα κειμένην	καὶ	νηστεύσαντες κατὰ τὴν ὑστεραίαν τὸν
[5, 6]	ὁρμῆσαι μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας	καὶ	νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος, τοῦτ'
[5, 5]	γὰρ τοσούτους τοῦ θεοῦ προειρηκότος	καὶ	νίκην ἀποσημήναντος. Βαράκου δὲ φαμένου
[5, 6]	αὐτὸς ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο	καὶ	νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ στρατηγοῦντος.
[5, 11]	Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰς τὴν ἐχομένην	καὶ	νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι
[5, 1]	γήρως ἐμποδίζοντος ἤδη πράττειν ὅσα	καὶ	νοήσειε τῶν τε μετ' αὐτὸν
[5, 11]	ἐφ' ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς	καὶ	νομίσας νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ
[5, 1]	τοῦ θεοῦ γνώμης ἐντὸς γεγενημένους	καὶ	νόμων ὧν αὐτὸς ἡμῖν δέδωκεν
[5, 1]	τὴν βοήθειαν καὶ δι' ἡμέρας	καὶ	νυκτὸς ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς
[5, 1]	ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν Ναιὰν αὐτὸς	καὶ	νυκτὸς τὰ περὶ τὴν πόλιν
[5, 2]	καὶ δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται δὲ	καὶ	νῦν ἔτι τούτων ὀστᾶ μηδὲν
[5, 1]	ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ' ἐπὶ νεωτερισμῷ	καὶ	ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ ἤθελον
[5, 8]	γονῆς, τοῦ δὲ μεῖναι παρακαλοῦντος	καὶ	ξενίων μετασχεῖν οὐκ ἐπένευσε, πεισθεὶς
[5, 8]	πυρὸς ἅμα τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο	καὶ	ὁ ἄγγελος διὰ τοῦ καπνοῦ
[5, 1]	ὀργῆς, ἐπέσχε δ' αὐτοὺς Ἰησοῦς	καὶ	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ἡ
[5, 1]	Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν ἐν ᾧ	καὶ	ὁ βωμός ἐστι καὶ τὸ
[5, 7]	τε οὖν Ἀβιμέλεχος ἐκάθισεν ἐνεδρεύων	καὶ	ὁ Γυάλης ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν ἐπὶ
[5, 10]	ἐφ' οἷς ἂν θελήσῃ διακονίας.	καὶ	ὁ θεός ἐπεί, φησί, παρατυγχάνεις,
[5, 6]	καὶ δείματα: νὺξ γὰρ ἦν	καὶ	ὁ θεὸς τοῦτο ἤθελεν. ἐκτείνοντο
[5, 6]	ἦν τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα.	καὶ	ὁ μὲν γηραιὸς τελευτήσας ἐν
[5, 7]	ἐξέβαλον καταφρονήσαντες τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας.	καὶ	ὁ μὲν διέτριβεν ἐν τῇ
[5, 8]	κηρία μέλιτος γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ.	καὶ	ὁ μὲν οὐδὲν ὑφορώμενος δολερὸν
[5, 2]	ὤμνυε τὴν πόλιν αὐτοῖς ἐγχειριεῖν.	καὶ	ὁ μὲν οὕτως προδοὺς σώζεται
[5, 1]	ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ τὴν συνήθειαν.	καὶ	ὁ μὲν ποταμὸς εὐθὺς ἐκβάντων
[5, 4]	προστάγματος αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ θεοῦ.	καὶ	ὁ μὲν πρὸς τὴν χαρὰν
[5, 8]	πρὸς ὕδωρ δὲ μόνον οἰκειότης”	καὶ	ὁ μὲν ταῦτ' εἰπὼν ᾤχετο
[5, 7]	ἀποκτείναντες, ὃν πυρὸς οὐδὲν διοίσειν.	καὶ	ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε
[5, 7]	ὁ θάνατος αὐτοῦ δόξειεν ἔργον.	καὶ	ὁ μὲν τὸ προσταχθὲν ἐποίει.
[5, 1]	διὰ μνήμης ποιήσασθαι τὴν παρακέλευσιν.	(Καὶ	ὁ μὲν τοσαῦτα πρὸς τοὺς
[5, 8]	ἐντυγχάνουσιν οὔτε ἥδιον μέλιτος χρωμένοις”	καὶ	ὁ Σαμψὼν εἶπεν οὐδὲ γυναικὸς
[5, 1]	τῶν ἐχθρῶν πλὴν ὀλίγων διέφθειρε,	καὶ	οἱ βασιλεῖς πάντες ἔπεσον, ὥστε
[5, 1]	Λίβανον ὄρος βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι	καὶ	οἱ ἐν τοῖς πεδίοις τῶν
[5, 2]	αὐτοὺς ἐπέσχε καὶ διέλυσε μαχομένους.	καὶ	οἱ μὲν Βενιαμῖται χαίροντες ἀνεχώρουν
[5, 4]	τε οὐδεὶς τὰς χεῖρας αὐτῶν.	καὶ	οἱ μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ τῷ
[5, 1]	καὶ ᾧ τρόπῳ τιμώμενος χαίρει.	καὶ	οἱ μὲν ἐστράτευσαν ὑπ' ὀργῆς,
[5, 4]	τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς ἐπέρχεται πλῆθος.	καὶ	οἱ μὲν παραχρῆμα ἀναιροῦνται, οἱ
[5, 1]	καὶ πολίτας ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι.	καὶ	οἱ μὲν ταῦτα λέγοντες καὶ
[5, 1]	ἐπὶ παραβαίνουσι τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι.	καὶ	οἱ μὲν ταῦτα συνθέμενοι ἐχώρουν
[5, 1]	τῶν ἔξω τὴν γνώμην περισπωμένων.	καὶ	οἱ μὲν τὴν πόλιν ᾕρουν
[5, 1]	τὸν ὅρκον ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτους.	καὶ	οἱ μὲν τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς
[5, 2]	χρησαμένους αὐτῇ καὶ θᾶττον ἀμέτρως”	καὶ	οἱ μὲν τούτοις πεισθέντες ψηφίζονται
[5, 5]	τοὺς πολεμίους πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν.	καὶ	οἱ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν,
[5, 1]	τοῖς ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος τοῦ πλήθους.	καὶ	οἱ μὲν ὧν ἤθελον τυχόντες
[5, 11]	εἰς τρισμυρίους, ἐν οἷς ἔπεσον	καὶ	οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς, ἥ
[5, 11]	παρῆν τε οὖν ἡ κιβωτὸς	καὶ	οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς τοῦ
[5, 6]	στρατιωτῶν ἐνάγοντες, ἦσαν δὲ μύριοι	καὶ	ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται πολὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 7]	μισθῷ δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων δ' αὐτῶν	καὶ	ὀμοσάντων εἰς ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ
[5, 2]	θεράπων δ' αὐτοῖς εἷς εἵπετο	καὶ	ὄνος ἦν αὐτοῖς, ἐφ' ἧς
[5, 1]	τοῦ τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι	καὶ	ὄντες ἐν τῷ τῆς Ῥαάβης
[5, 1]	τῶν τε τειχῶν ὅσα καρτερὰ	καὶ	ὅσα μὴ τοῦτον ἔχει τὸν
[5, 1]	τε Ῥουβηλὶς φυλὴ καὶ Γαδὶς	καὶ	ὅσοι τῶν Μανασσητῶν αὐτοῖς συνείποντο
[5, 1]	ἦν ὁ ποταμὸς τῷ ῥεύματι	καὶ	οὔτε γεφύραις πορευτός, οὐ γὰρ
[5, 2]	οἱ δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντες.	καὶ	οὗτοι μὲν οὕτως γαμήσαντες ἐπ'
[5, 8]	αὐτῷ συντυχόντας, Παλαιστῖνοι δ' εἰσὶ	καὶ	οὗτοι, τὸν δὲ γάμον ἐκεῖνον
[5, 1]	τὰ φώρια παρῆγεν εἰς μέσον.	καὶ	οὗτος μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν
[5, 5]	ἐλθοῦσιν ἐπεδείκνυε τῇ γῇ προσηλωμένον.	καὶ	οὕτως μὲν ἡ νίκη αὕτη
[5, 2]	οἰκήτορσιν αὐτῶν συνεχώρησαν φόρους τελεῖν.	καὶ	οὕτως παυσάμενοι πάντες οἱ μὲν
[5, 6]	ποταμὸν καὶ τοὺς μὲν κατακλιθέντας	καὶ	οὕτως πίνοντας εὐψύχους ὑπολαμβάνειν, ὅσοι
[5, 1]	οὗτός ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε	καὶ	οὐχὶ Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ ἅπαντές
[5, 1]	οὖν ὑμῖν ὧν συνήρασθε κινδύνων	καὶ	οὐχὶ νῦν μόνον ἀλλ' ἀεὶ
[5, 7]	ἀνὴρ τά τε ἄλλα εὐδαίμων	καὶ	παῖδας ἀγαθοὺς πεποιημένος τριάκοντα μὲν
[5, 9]	δὲ καὶ γυναῖκα λέγων αὐτῷ	καὶ	παῖδας ἤδη. μαρτυράμενος οὖν ὁ
[5, 10]	καὶ Φενάνναν. ἐκ δὴ ταύτης	καὶ	παῖδες αὐτῷ γίνονται, τὴν δ'
[5, 8]	παρακινεῖν ἐθελήσειεν, τοῦ πότου προβάντος	καὶ	παιδιᾶς οὔσης, οἷα φιλεῖ παρὰ
[5, 1]	ἀλλὰ πάντες ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν	καὶ	παιδίων, καὶ νεκρῶν ἡ πόλις
[5, 9]	Ἰεσσαῖος, τούτου Δαβίδης ὁ βασιλεύσας	καὶ	παισὶ τοῖς αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν
[5, 8]	οὖσαν εἰς τοὺς πολεμίους ὤσατο	καὶ	παίων αὐτοὺς τῇ σιαγόνι κτείνει
[5, 11]	~(Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν καιρὸν	καὶ	Παλαιστῖνοι στρατεύσαντες ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 7]	ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες αὐτῶν Ἀμμανῖται	καὶ	Παλαιστῖνοι στρατῷ μεγάλῳ διήρπαζον τὴν
[5, 1]	τῆς προθυμίας ὑμῶν, ἵν' εἰ	καὶ	πάλιν δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆς ἄοκνον
[5, 10]	τοῦ θεοῦ ἐπεπήγει καθὼς προειρήκαμεν,	καὶ	πάλιν κατὰ τὴν εὐωχίαν νέμοντος
[5, 3]	προελθόντες καὶ κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν	καὶ	πάμφορον σημαίνουσι τοῖς αὑτῶν: οἱ
[5, 7]	σῶος εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ,	καὶ	πᾶν ὅ τι καὶ πρῶτον
[5, 1]	ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰς πόλεις αἱρῶν	καὶ	πᾶν ὅ τι λάβοι φονεύων.
[5, 1]	διώκων δ' ἐπὶ πλεῖστον ἐξῆλθε	καὶ	πᾶν τὸ στράτευμα τῶν ἐχθρῶν
[5, 7]	αἱ λοιπαὶ δὲ θυγατέρες, οὓς	καὶ	πάντας ζῶντας κατέλιπε τὰς μὲν
[5, 1]	οἱ μὲν τὴν πόλιν ᾕρουν	καὶ	πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας ἔκτεινον, Ἰησοῦς
[5, 7]	ἑβδομήκοντα πᾶσιν ἱππάζειν ἀρίστοις γεγενημένοις,	καὶ	πάντας ὑπὲρ γῆς ἀπολιπὼν θνήσκει
[5, 8]	γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν ἐξ αὐτοῦ	καὶ	πάνυ ἀηδοῦς ὄντος. τῶν δ'
[5, 1]	ὄντες ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι τῶν φίλων	καὶ	παρὰ τῇ διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα
[5, 10]	ἐμῆς θεραπείας μᾶλλον τοὺς υἱοὺς	καὶ	παρὰ τὸ συμφέρον αὐτοῖς ἠγάπησε.
[5, 9]	Ῥούθην ἐκάλει καὶ τὸν συγγενῆ,	καὶ	παραγενομένου φησίν: Ἀβιμελέχου καὶ τῶν
[5, 8]	καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὁραθείη.	καὶ	παραγίνεται πάλιν κατὰ χάριν τοῦ
[5, 1]	ὑμᾶς ἐπὶ τὰς κληρουχίας ἀπολύομεν	καὶ	παρακαλοῦμεν μηδένα τῆς πρὸς ἡμᾶς
[5, 1]	ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς ἁμαρτήμασι.	καὶ	παρακαλοῦμεν ὑμᾶς πρὸς παίδων καὶ
[5, 8]	μοι κατὰ τὴν ταύτης αὔξησιν	καὶ	παραμονήν” ταῦτα μαθοῦσα καὶ στερήσασα
[5, 9]	ἑκυρᾶς κελευομένων ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται	καὶ	παραυτίκα μὲν λανθάνει τὸν Βόαζον
[5, 6]	Γεδεὼν τισὶ τῶν νέων ἐπιστεύετο,	καὶ	παραχρῆμα πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἕτοιμον
[5, 1]	μέρος, ὑπεμίμνησκεν ἃ ὑπέσχοντο Μωυσεῖ,	καὶ	παρεκάλει χαριζομένους τῇ τε ἐκείνου
[5, 2]	Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας τοὺς αἰτίους ἐκπέμψαι	καὶ	παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ τούτων
[5, 9]	παρ' αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ	καὶ	παρῆν ὀψὲ κομίζουσα μετὰ τῶν
[5, 7]	δῆμον πέμπων ἀγγέλους ἐμήνυεν αὐτῷ	καὶ	παρῄνει λοχᾶν πρὸ τῆς πόλεως:
[5, 1]	δέδωκεν ἀκροατὰς ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας ἡμῶν	καὶ	παρόντας εἰς τὸν ἴδιον κλῆρον,
[5, 6]	ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ μέτριος ὢν	καὶ	πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος οὐκ αὐτὸς
[5, 6]	ἅλωος χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ παρακελευσαμένου	καὶ	πειρᾶσθαι τῆς ἐλευθερίας ἀνασώζειν ἀδυνάτως
[5, 9]	χρηστὸν αὐταῖς ὁμιλήσαντα τῇ παιδί:	καὶ	πέμπει τὴν κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ
[5, 1]	ὅλης ἡμέρας ἐν δακρύοις ἦσαν	καὶ	πένθει τροφῆς οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν ποιούμενοι,
[5, 2]	ἄλλοι πάντες περὶ δισμυρίους ὄντες	καὶ	πεντακισχιλίους ἀπέθανον. οἱ δ' Ἰσραηλῖται
[5, 2]	τὸ ὁπλιτικὸν ἦν ὑπὸ δισμυρίων	καὶ	πεντακισχιλίων καὶ ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν
[5, 1]	εἰς ὃ καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι	καὶ	περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς τὸ λοιπὸν
[5, 1]	παρόντων αὐτῇ χάριν ἔχειν ὡμολόγουν	καὶ	περὶ τῶν αὖθις ὤμνυον ἔργῳ
[5, 6]	τεσσαράκοντα βραβεύων αὐτοῖς τὰ δίκαια	καὶ	περὶ τῶν διαφορῶν ἐπ' αὐτὸν
[5, 1]	Ἰησοῦς τήν τε στρατιὰν καταπεπληγυῖαν	καὶ	περὶ τῶν ὅλων πονηρὰν ἤδη
[5, 8]	κλήμασιν ἑπτὰ δεθείη ἀμπέλου ἔτι	καὶ	περιειλεῖσθαι δυναμένοις, ἀσθενέστερος ἂν πάντων
[5, 1]	τὴν δύναμιν πρὸς τὸ ἔργον.	καὶ	περιελθόντων ἑπτάκις καὶ πρὸς ὀλίγον
[5, 1]	ταπεινοῦ σχήματος εἰς τοῦτο δόξης	καὶ	περιουσίας προελθοῦσι, φυλάττειν τε τὴν
[5, 6]	περιειλημμένῳ οὐ δυναμέναις διαπερᾶναι χωρίῳ	καὶ	περιστάντες κτείνουσιν ἅπαντας καὶ δύο
[5, 7]	δὲ θορυβούμενος συνάπτει τοῖς Ἀβιμελέχου	καὶ	πίπτουσι μέν τινες τῶν σὺν
[5, 10]	συμφορὰν Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου μείζονα	καὶ	πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι, καὶ τοὺς
[5, 2]	δισχιλίους, ἐφθάρησαν δὲ ἴσως ἂν	καὶ	πλείονες, εἰ μὴ νὺξ αὐτοὺς
[5, 6]	Φρουρὰν τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα παραλαβών,	καὶ	πλησιάσας σκηνῇ τινι καταλαμβάνει τοὺς
[5, 10]	θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν αὐτῇ	καὶ	ποιῆσαι μητέρα, ἐπαγγελλομένη τὸ πρῶτον
[5, 7]	παρέξειν αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε.	(Καὶ	ποιησάμενος ὀξεῖαν τὴν τῶν πραγμάτων
[5, 8]	τὰ κρέα χωρὶς τῶν ἀγγείων.	καὶ	ποιησάντων ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ ᾗ
[5, 1]	ἀνάγκη μέλλει μηδ' εἰς ὅπλα	καὶ	πόλεμον ἐξαγαγεῖν κατὰ ἀνδρῶν συγγενῶν,
[5, 1]	συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἢ πεῖραν ἔργων	καὶ	πολέμου περιμένειν” (Τοσαῦτα τοῦ Φινεέσου
[5, 3]	πολλούς τε τῶν παραταξαμένων ἀπώλεσαν	καὶ	πολιορκούμενοι κατὰ κράτος ᾑρέθησαν, εἰσὶ
[5, 1]	δεδόσθαι τούτοις τ' ἔλεγον ἥδεσθαι	καὶ	πολίτας ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι. καὶ
[5, 1]	βίον: οὗ τῆς θρησκείας ἐπιμελεῖσθε	καὶ	πολιτείας, ἣν αὐτὸς διὰ Μωυσέος
[5, 4]	βασιλέα πόλεμον πρὸς αὐτοὺς ἐξενεγκεῖν	καὶ	πολλαῖς μάχαις αὐτῶν κρατήσαντα καὶ
[5, 8]	κατά τινος πέτρας ἀνίησιν ἡδεῖαν	καὶ	πολλήν, ὅθεν καὶ Σαμψὼν ἐκάλει
[5, 2]	καὶ Ἀκκάρων: πεδίων γὰρ ὄντων	καὶ	πολλῆς ἁρμάτων εὐπορίας κακῶς ἐποίουν
[5, 1]	Χαναναίας ἐπὶ τὴν ὀρεινὴν Ἰησοῦς	καὶ	πολὺν τῶν ἐν αὐτῇ φόνον
[5, 1]	ὑμῖν ἀγαθῶν δι' ἡμᾶς ἀνεβάλεσθε	καὶ	πονήσαντες εἰς ἃ νῦν εὐνοίᾳ
[5, 7]	τοὺς τοῦ δικαίου προισταμένους ἐκπικραινόμενος.	(Καί	ποτε δημοτελοῦς Σικίμοις οὔσης ἑορτῆς
[5, 10]	πεπληρωκὼς ἔτος ἤδη δωδέκατον προεφήτευε.	καί	ποτε κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν ὁ
[5, 4]	τὸν βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν αὐτόν.	καί	ποτε σὺν δυσὶν οἰκέταις δῶρα
[5, 5]	ἣ κρύψαι τε ἀξιώσαντα δέχεται	καὶ	ποτὸν αἰτήσαντι δίδωσι γάλα διεφθορὸς
[5, 10]	κόμη τε οὖν αὐτῷ ἀνεῖτο	καὶ	ποτὸν ἦν ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλος
[5, 9]	λαμβάνειν, ἄριστόν τε παρέχειν αὐτῇ	καὶ	ποτόν, ὁπότε σιτίζοι τοὺς θερίζοντας.
[5, 4]	νεκρὸν εὑρόντες ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν,	καὶ	πρὶν τὴν φρουρὰν συστραφῆναι τὸ
[5, 1]	περαιωσάμενοι τὸν Ἰόρδανον τούτοις βοηθήσομεν	καὶ	πρὸ αὐτῶν τῷ θεῷ, μηδὲν
[5, 7]	πρὸς συμμαχίαν οὐ παρεγένοντο δέον	καὶ	πρὸ δεήσεως ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι, ἔπειθ'
[5, 2]	δικαίας εἰς τὴν Σιλοῦν συλλεγέντες	καὶ	πρὸ τῆς σκηνῆς ἀθροισθέντες εἰς
[5, 11]	παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ συμβησόμενον	καὶ	προαπηγγελκώς: συνέχει γὰρ ἀκριβῶς τὰ
[5, 7]	προλοχίζεται τὰ περὶ τὴν πόλιν,	καὶ	προελθόντων ἡ μὲν τρίτη μοῖρα
[5, 1]	τῶν ὁπλιτῶν φυλάττον ἦν, οἳ	καὶ	προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντες
[5, 1]	τοῦ τείχους πλησίον, εἰς ὃ	καὶ	προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς
[5, 2]	στάσις αὐτοὺς πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ	καὶ	προήχθησαν εἰς τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις
[5, 3]	ἐπὶ τοῖς τότε παροῦσιν ἐτύγχανε	καὶ	προθυμία μεταβολῆς, πρῶτον μὲν τὴν
[5, 2]	ἐπ' ἔργα τῆς γῆς ἐχώρησαν	καὶ	πρόνοιαν ἐποιήσαντο πάλιν εἰς τὴν
[5, 8]	Παλαιστίνους μετέρχεσθαι. θέρους δ' ὄντος	καὶ	πρὸς ἄμητον ἤδη τῶν καρπῶν
[5, 10]	Ὁφνίης τε καὶ Φινεέσης. οὗτοι	καὶ	πρὸς ἀνθρώπους ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ
[5, 1]	τὰ κατὰ τὴν εἰρήνην δεξιώτατος	καὶ	πρὸς ἅπαντα καιρὸν τὴν ἀρετὴν
[5, 4]	φυλακαὶ ὑπό τε τοῦ καύματος	καὶ	πρὸς ἄριστον τετραμμένων. δοὺς οὖν
[5, 1]	καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι,	καὶ	πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν
[5, 1]	διαβάντες ἔστησαν. ὡς δὲ περαιωσαμένων	καὶ	πρὸς αὐτοὺς ἀφικομένων ἐκκλησία συνελέγη,
[5, 2]	τῶν δ' ἐν τῷ πεδίῳ	καὶ	πρὸς θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά τε καὶ
[5, 1]	τοῖς τείχεσιν ὄντων, ἐνίων δὲ	καὶ	πρὸς θέαν τῶν ἔξω τὴν
[5, 1]	ἔτι πλεῖον, παρ' ἡμῖν εὔνοια	καὶ	πρὸς ὅ τι βουληθείητε κατ'
[5, 1]	τὸ ἔργον. καὶ περιελθόντων ἑπτάκις	καὶ	πρὸς ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ
[5, 1]	καὶ τὰ τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες	καὶ	πρὸς σφᾶς μεταβήσεσθαι τὸ δεινὸν
[5, 2]	ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι. οἱ δὲ	καὶ	πρὸς τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ
[5, 8]	δεινὸν καὶ ῥύσασθαι τοῦ κακοῦ.	καὶ	πρὸς τὰς ἱκετείας ἐπικλασθεὶς ὁ
[5, 7]	θυσίας ἐπέφερον παρακαλοῦντες αὐτὸν μετριάσαντα	καὶ	πρὸς τὴν δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα
[5, 1]	τε Ἰησοῦν καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας	καὶ	πρὸς τὴν ἐλπίδα τοῦ κρείττονος
[5, 5]	ἔβλαπτε κατόπιν γινόμενος ὁ χειμὼν	καὶ	πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς βοηθείας
[5, 2]	νεανίσκων τὰ περὶ τὴν γυναῖκα	καὶ	πρὸς τιμωρίαν αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας
[5, 10]	καὶ πρὸς ἀνθρώπους ὑβρισταὶ γενόμενοι	καὶ	πρὸς τὸ θεῖον ἀσεβεῖς οὐδενὸς
[5, 3]	ἐπιχειρήσεως, μάχην τοῖς Ἀσσυρίοις συνάπτουσι	καὶ	πρὸς τὸ παντελὲς αὐτοὺς ἀπωσάμενοι
[5, 2]	παρὰ τοῦ θεοῦ δυσθύμως εἶχον	καὶ	πρὸς τὸ πολεμεῖν ἀηδῶς πολλά
[5, 3]	τὴν ἐν τοῖς πολέμοις ἄσκησιν	καὶ	πρὸς τοῖς ἔργοις ὄντων τῆς
[5, 6]	φύσιν αὐτῷ φίλαυτον οὖσαν ἐδήλου	καὶ	πρὸς τοὺς ἀρετῇ διαφέροντας ἀπεχθανομένην,
[5, 6]	ἰδίαν ὡς πολὺς στρατὸς ὄντες	καὶ	πρὸς τοὺς πολεμίους ἀξιόμαχος. ἵνα
[5, 2]	τε παρὰ τῶν Χαναναίων λαβόντες	καὶ	πρὸς τοὺς πόνους ἤδη διὰ
[5, 6]	ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ θάρσος ἔλαβε	καὶ	προσέταξεν ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι
[5, 1]	συναθροίζεται ἀργύρου τε καὶ χρυσοῦ	καὶ	προσέτι χαλκοῦ μηδενὸς παραβάντος τὰ
[5, 2]	τολμᾶν παράνομον, οἱ δ' ἁρπασάμενοι	καὶ	προσθέμενοι μᾶλλον τῷ βιαίῳ τῆς
[5, 2]	τί καὶ τῷ θεῷ δοκεῖ.	καὶ	προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε
[5, 5]	συλλήψεσθαι τὸν θεόν. (Συνῄεσαν οὖν	καὶ	προσμιγέντων ὄμβρος ἐπιγίνεται μέγας καὶ
[5, 1]	καὶ τῷ ἡμίσει: τοῦτο δὲ	καὶ	πρότερον δεδηλώκαμεν. τὰ δὲ περὶ
[5, 9]	ἐπαγόμενος εἰς τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται.	καὶ	προχωρούντων αὐτῷ κατὰ νοῦν τῶν
[5, 7]	ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν ὅ τι	καὶ	πρῶτον αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών
[5, 9]	αὐτὸν προσελθοῦσαν κατὰ τὸν νόμον	καὶ	πτύειν εἰς τὸ πρόσωπον. γενομένου
[5, 2]	πλὴν ἑξακοσίων. οὗτοι δὲ συστραφέντες	καὶ	πυκνώσαντες ἑαυτοὺς καὶ διὰ μέσων
[5, 8]	δὲ βοήθειαν πρὸς τὸ δεινὸν	καὶ	ῥύσασθαι τοῦ κακοῦ. καὶ πρὸς
[5, 8]	κατὰ θεοῦ πρόνοιαν καλοῦ τε	καὶ	ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ' ᾧ πονήσειν
[5, 1]	τεθαρρηκότας παραδόξως ἑώρων τοὺς πολεμίους:	καὶ	σάκκους ἐπενδύντες ταῖς στολαῖς δι'
[5, 1]	τὸ τεῖχος ἑπομένης τῆς γερουσίας,	καὶ	σαλπισάντων μόνον τῶν ἱερέων, τούτου
[5, 10]	ἀνεῖτο καὶ ποτὸν ἦν ὕδωρ.	καὶ	Σαμουῆλος μὲν ἐν τῷ ἱερῷ
[5, 10]	παισὶν αὐτοῦ τῷ τε Ἠλὶ	καὶ	Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ παιδὶ τότε
[5, 8]	ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ πολλήν, ὅθεν	καὶ	Σαμψὼν ἐκάλει τὸ χωρίον Σιαγόνα
[5, 8]	πάντες ἀπέθανον, ἐν αὐτοῖς δὲ	καὶ	Σαμψών. καὶ τὸν μὲν τοιοῦτον
[5, 2]	ἐρήμου. (Ἡ δὲ Ἰούδα φυλὴ	καὶ	Σεμεωνὶς τὰς μὲν κατὰ τὴν
[5, 7]	κατὰ τῶν ἐρειπίων σπείρας προῆγε.	καὶ	Σικιμῖται πάντες οὕτως ἀπώλοντο: ὅσοι
[5, 7]	τὸ δὲ ἄλλο πλῆθος ἱκανόν.	καὶ	Σικιμίταις μὲν τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε
[5, 6]	ἃ βλάπτωσι. λιμὸς δ' ἦν	καὶ	σπάνις τροφῆς καὶ τρέπονται πρὸς
[5, 6]	τῶν πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμους τε	καὶ	σπήλαια ποιησάμενοι πᾶν ὅ τι
[5, 1]	εἰς τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε.	καὶ	σπουδῇ συνδραμόντων τά τε ἤδη
[5, 1]	καίτοι γε πάντων ἀνδρῶν ἀγαθῶν	καὶ	σπουδῆς ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ κατὰ
[5, 8]	αὔξησιν καὶ παραμονήν” ταῦτα μαθοῦσα	καὶ	στερήσασα τῆς κόμης αὐτὸν παραδιδοῖ
[5, 8]	ποιούμενοι τὴν ζήτησιν, ὀθόνας τε	καὶ	στολὰς γέρας τῆς συνέσεως κατ'
[5, 1]	ἀκούοντας τὸ τῶν ἀπολωλότων πλῆθος	καὶ	στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ
[5, 5]	δὲ θεὸς ἐπένευσε σωτηρίαν αὐτοῖς	καὶ	στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον τῆς Νεφθαλίδος
[5, 1]	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι δηλῶν	καὶ	στρατιὰν ὅση ποτὲ κατελπίσασα τῆς
[5, 5]	ὁ Σισάρης τοῦ βασιλέως κελεύσαντος	καὶ	στρατοπεδεύονται τῶν πολεμίων οὐκ ἄπωθεν.
[5, 1]	τέσσαρες δὲ ἦσαν, οἱ Γεβεωνῖται	καὶ	στρατοπεδευσαμένους ἐπί τινι πηγῇ τῆς
[5, 1]	τὸν Ἰόρδανον ἐξῄει σταδίους ἑξήκοντα.	(Καὶ	στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς οἱ κατάσκοποι παρῆσαν
[5, 7]	ἀρχόντων τινὸς Γυάλου σὺν ὁπλίταις	καὶ	συγγενέσι τοῖς αὐτοῦ φυλακὴν οἱ
[5, 1]	μεγάλα καὶ καρποὺς φέρειν ἱκανώτατα	καὶ	συγκρινόμενα μὲν ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα
[5, 5]	τὴν ἡμέραν: νικήσειν γὰρ αὐτοὺς	καὶ	συλλήψεσθαι τὸν θεόν. (Συνῄεσαν οὖν
[5, 6]	διώξας μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ	καὶ	συμβαλὼν ἅπαντας διέφθειρε τοὺς πολεμίους
[5, 1]	τοῦ θεοῦ παρέξοντος εὔνουν εἶναι	καὶ	σύμμαχον ἑαυτόν, ἐκτραπέντων δὲ εἰς
[5, 1]	γερουσίας ὄμνυσιν ἕξειν τε φίλους	καὶ	συμμάχους καὶ μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ'
[5, 5]	θεός, ἐγὼ δὲ οὐ παραιτοῦμαι”	καὶ	συναριθμήσαντες μυρίους ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸς Ἰταβυρίῳ
[5, 2]	ἤδη διὰ τὴν τρυφὴν ἐκλελυμένοι.	καὶ	συνέβαινεν ἤδη τὴν ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι,
[5, 2]	ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι πρᾴως ἔπειθον φέρειν	καὶ	συνελθεῖν εἰς ταὐτὸ καὶ μὴ
[5, 2]	γὰρ πατρίδα καταλιπόντες ἠκολούθησαν ἐκείνοις	καὶ	συνῆσαν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς ἐρήμου.
[5, 1]	ἤδη τῆς γῆς ἐγκρατεῖς εἶναι	καὶ	σῶον ἕξειν ἐν ταῖς μάχαις
[5, 2]	καὶ ταχεῖαν εἴς τε πλῆθος	καὶ	τὰ ἄλλα πάντα ἐποιήσατο τὴν
[5, 1]	τοὺς ἵππους Ἰησοῦς αὐτῶν ἀνῄρει	καὶ	τὰ ἅρματα ἐνεπίμπρα, τήν τε
[5, 1]	τούς τε ἵππους ἀχρήστους ποιῆσαι	καὶ	τὰ ἅρματα πυρῶσαι, θαρσαλέος πρὸς
[5, 1]	ὀμόσαντας ἦ μὴν σώσειν αὐτὴν	καὶ	τὰ αὐτῆς, ὅταν τὴν πόλιν
[5, 8]	πέτρας ἀποθέσθαι τούς τε ἄρτους	καὶ	τὰ κρέα χωρὶς τῶν ἀγγείων.
[5, 1]	ἀκμάζοντα ἤδη τῶν Χαναναίων ἐθέριζον	καὶ	τὰ λοιπὰ λείαν ἦγον: τότε
[5, 10]	θεῖον ἀσεβεῖς οὐδενὸς ἀπείχοντο παρανομήματος,	καὶ	τὰ μὲν ἐφέροντο τῶν γερῶν
[5, 1]	ὁ Φινεέσης παρῆν πρὸς Ἰησοῦν	καὶ	τὰ παρ' αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ
[5, 9]	οἱ γειτονεύοντες: διηγεῖται δὲ αὐτῇ	καὶ	τὰ παρὰ τοῦ Βοάζου πρὸς
[5, 1]	οἱ Λευῖται τήν τε σκηνὴν	καὶ	τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν ταῖς θυσίαις
[5, 1]	τε τοῖς Ἱεριχουντίοις συμβεβηκότα πάθη	καὶ	τὰ τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ
[5, 2]	πολλάκις ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα ποιοῦντος	καὶ	τὰ φίλα. τῷ δ' οὐκ
[5, 1]	ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει τε τὴν κλοπὴν	καὶ	τὰ φώρια παρῆγεν εἰς μέσον.
[5, 2]	τῆς ὀργῆς τῆς πρὸς αὐτοὺς	καὶ	ταῖς δυσὶν αὐτῶν ἥτταις ἀρκεσθέντα
[5, 4]	τῶν Ἰσραηλιτῶν> ἐφ' οἷς ἔπασχον	καὶ	ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν ἐπικλασθεὶς ἀπήλλαξε
[5, 1]	ἐπ' ἀξιώματος μάλιστα τῶν πόλεων	καὶ	τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν γερουσίαν
[5, 1]	συνδραμόντων τά τε ἤδη κατωρθωμένα	καὶ	τὰς γεγενημένας πράξεις, ὡς εἰσὶν
[5, 2]	συνέβαινεν ἤδη τὴν ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι,	καὶ	τὰς γερουσίας οὐκ ἀπεδείκνυσαν οὐδ'
[5, 2]	Ἰσραηλῖται τήν τε Γάβαν ἐμπιπρᾶσι	καὶ	τὰς γυναῖκας καὶ τῶν ἀρρένων
[5, 5]	τὰς τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς εἶναι	καὶ	τὰς σφενδόνας: οἵ τε ὁπλῖται
[5, 6]	τὴν τοῦ βασιλέως σκηνὴν καταβαλεῖν	καὶ	τὰς τῶν στρατιωτῶν πάντων. ὁ
[5, 1]	~(Ἰησοῦς δ' ἤδη γηραιὸς ὢν	καὶ	τὰς τῶν Χαναναίων πόλεις ὁρῶν
[5, 1]	ἕως οὗ διαβαίη τὸ πλῆθος	καὶ	τἀσφαλοῦς ἁψάμενον τύχοι. πάντων δὲ
[5, 1]	ὡς ἤδη τῷ θεῷ καθιερωμένων.	καὶ	ταῦτα μὲν Ἰησοῦς τοῖς ἱερεῦσιν
[5, 2]	νυκτὸς αὐτοὺς ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον	καὶ	ταῦτα οὐδὲ πόρρω πολεμίων ὄντας,
[5, 1]	γὰρ πλούσιον ἦν τὸ χωρίον,	καὶ	ταῦτα πάντα τοῖς στρατιώταις Ἰησοῦς
[5, 1]	θύσαντες δὲ καὶ ἀρὰς ποιησάμενοι	καὶ	ταύτας ἐπὶ τῷ βωμῷ γεγραμμένας
[5, 1]	πάλιν τὴν γῆν ὑμᾶς ἀναδάσασθαι	καὶ	ταύτην ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ' εὖ
[5, 2]	χωρίου. (Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν εἰς Νεβρῶνα	καὶ	ταύτην ἑλόντες κτείνουσι πάντας: ὑπελείπετο
[5, 1]	εἰς ἀκέραιον τὴν πόλιν ἐπεὶ	καὶ	ταύτην ἐχομένην ἑώρων καὶ καταπιμπραμένην
[5, 7]	ὀφείλουσι παρεθείσης, δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ	καὶ	ταύτην λαβεῖν Παραχωρεῖν τε ἰδίας
[5, 11]	συμφορὰν τῆς κιβωτοῦ, δι' ὃν	καὶ	ταύτην συνέβαινεν εἶναι. παρῆν τε
[5, 7]	τὴν ἀρχὴν κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸς	καὶ	ταφῆς ἐν Καμμὼν πόλει τῆς
[5, 7]	μνήμης ἄξιον γηραιὸς ὢν ἀπέθανε	καὶ	ταφῆς ἐν τῇ πατρίδι τυγχάνει.
[5, 7]	ὑπὲρ γῆς ἀπολιπὼν θνήσκει γηραιὸς	καὶ	ταφῆς ἐν Φαραθῷ λαμπρᾶς τυγχάνει.
[5, 1]	ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ μνημεῖον αὐτῷ	καὶ	τάφος ἐν Γαβαθᾶ πόλει τυγχάνει.
[5, 9]	δ' ἐκείνης ὡς συγγενής ἐστι	καὶ	τάχα ἂν δι' εὐσέβειαν προνοήσειεν
[5, 2]	σοφίαν σώζεται ἤνθησέ τε παραχρῆμα	καὶ	ταχεῖαν εἴς τε πλῆθος καὶ
[5, 7]	ταῦτα ποιεῖν τὴν στρατιὰν παρεκελεύσατο.	καὶ	ταχέως περιληφθείσης ἐν κύκλῳ τῆς
[5, 1]	ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ ὅπως εἴη	καὶ	τεκμήριον εἰς τὸν αἰῶνα τῆς
[5, 8]	αὐτῆς καὶ εἰς δάκρυα προπιπτούσης	καὶ	τεκμήριον τιθεμένης τῆς πρὸς αὐτὴν
[5, 1]	αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντες ὁδὸν ἔφασκον	καὶ	τεκμήριον τοῦ λόγου τούτου τὸ
[5, 7]	πέτρας οὐθείς, ἀλλ' ἅμα γυναιξὶ	καὶ	τέκνοις ἀπώλοντο, ἄνδρες μὲν περὶ
[5, 1]	ἑώρων καὶ καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ	καὶ	τέκνοις κατέλαβον, διὰ τῶν ἀγρῶν
[5, 2]	πάθει μέμψεις συνεχεῖς αὐτοῖς ἐγίνοντο	καὶ	τέλος ἡ γυνὴ πρὸς αὐτὰς
[5, 7]	τὰς διαβάσεις κτείνει περὶ δισχιλίους	καὶ	τετρακισμυρίους γεγονότας. (Αὐτὸς δὲ ἄρξας
[5, 2]	τὰς μέμψεις καταλλάττεται πρὸς αὐτήν.	καὶ	τέτταρας μὲν ἡμέρας προσαυτόθι διαιτᾶται
[5, 1]	τῆς Ἰδουμαίας τὴν Αἰγύπτῳ τε	καὶ	τῇ Ἀραβίᾳ πρόσορον οὖσαν. Βενιαμῖται
[5, 1]	Ἰησοῦς δὲ τῷ ἀρχιερεῖ Ἐλεαζάρῳ	καὶ	τῇ γερουσίᾳ φράζει τὰ τοῖς
[5, 8]	τι καὶ αὐτῷ δηλοῦν ὅσα	καὶ	τῇ γυναικὶ μηνύσειεν. ἀρκέσειν δὲ
[5, 8]	ἄγγελος ὄντων ἐν τῷ προαστείῳ	καὶ	τῇ γυναικὶ φαίνεται τοῦ ἀνδρὸς
[5, 1]	οὕτως ἔχουσαν πρὸς αὐτοὺς παρεκάλει	καὶ	τῇ εὐσεβείᾳ, ᾗ γε μόνῃ
[5, 1]	καὶ τὴν γῆν ταῖς ἐννέα	καὶ	τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς ἔδωκε νέμεσθαι:
[5, 1]	ἡσύχαζον, πολιορκεῖν αὐτοὺς Ἰησοῦς ἔγνω.	καὶ	τῇ πρώτῃ τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ
[5, 1]	Μανασσήτιδος προεστῶτας, ἐξ ἡμισείας γὰρ	καὶ	τῇδε τῇ φυλῇ τὴν Ἀμορίαν
[5, 6]	ὑστερεῖν καὶ νέον αὐτὸν εἶναι	καὶ	τηλικούτων πραγμάτων ἀσθενέστερον. ὁ δὲ
[5, 7]	μηδὲν ἔργον> διὰ τὴν εἰρήνην	καὶ	τὴν ἄδειαν τῶν πραγμάτων λαμπρὸν
[5, 8]	γνόντες Σαμψῶνος εἶναι τὸ ἔργον	καὶ	τὴν αἰτίαν δι' ἣν ἔπραξε,
[5, 1]	καὶ ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ	καὶ	τὴν ἀπὸ ταύτης δίκην ἀδύνατον.
[5, 1]	εἰληφότας: σώζειν δὲ μόνην Ῥαάβην	καὶ	τὴν γενεὰν αὐτῆς διὰ τοὺς
[5, 1]	καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον	καὶ	τὴν γερουσίαν, καὶ δημοσίους αὐτοὺς
[5, 1]	τῶν πόλεων καὶ τὰς ἀρχὰς	καὶ	τὴν γερουσίαν καὶ τοῦ πλήθους
[5, 1]	ἑστάκεσαν. (Καὶ Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν τε	καὶ	τὴν γερουσίαν σὺν τοῖς φυλάρχοις
[5, 1]	τὴν ἐπωνυμίαν διεῖλεν οὕτως Ἰησοῦς	καὶ	τὴν γῆν ταῖς ἐννέα καὶ
[5, 3]	παύεται. ~(Ὅμοια δὲ τούτοις παθεῖν	καὶ	τὴν Δάνην συνέβη φυλὴν ἐξ
[5, 10]	περὶ τοὺς Ἠλὶ παῖδας εἰπεῖν	καὶ	τὴν δυστυχίαν τὴν τῷ παντὶ
[5, 1]	παρανομίας ἀπιδόντας εὐθὺς ἐφ' ὅπλα	καὶ	τὴν ἐκ χειρῶν τιμωρίαν ὁρμῆσαι,
[5, 1]	διὰ τὴν τῶν τειχῶν ὀχυρότητα	καὶ	τὴν ἐπὶ ταύτῃ τῶν οἰκητόρων
[5, 7]	μόνος καὶ τὴν λείαν ἔχοι	καὶ	τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις δόξαν,
[5, 2]	τῆς ἀγορᾶς τὸ γύναιον θεασάμενοι	καὶ	τὴν εὐπρέπειαν θαυμάσαντες, ἐπεὶ παρὰ
[5, 1]	τῆς συνήθους: ἔτι γε μὴν	καὶ	τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον, ὡς
[5, 1]	τῆς γῆς ἀρετήν: Ἱεριχοῦντα γὰρ	καὶ	τὴν Ἱεροσολυμιτῶν πόλιν ἔλαβον. ἡ
[5, 10]	δὲ παῖδας ἡμέρᾳ μιᾷ τεθνηξομένους	καὶ	τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰς τὴν
[5, 11]	συντυχόντα τῶν δεινῶν. ὡς δὲ	καὶ	τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς
[5, 1]	λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν	καὶ	τὴν κιβωτὸν καταλιπόντας καὶ βωμὸν
[5, 7]	Ἀμμανίτας ἔλασιν αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος	καὶ	τὴν λείαν ἔχοι καὶ τὴν
[5, 2]	πλείστας τε λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα:	καὶ	τὴν μὲν κάτω λαβόντες σὺν
[5, 7]	ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ Θήβας	καὶ	τὴν μὲν πόλιν ἐξ ἐπιδρομῆς
[5, 8]	(Παρέβαινε δ' ἤδη τὰ πάτρια	καὶ	τὴν οἰκείαν δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν
[5, 2]	αἰτίους τῆς τελευτῆς τῇ γυναικὶ	καὶ	τὴν παροινίαν τῆς φυλῆς. (Οἱ
[5, 7]	στρατῷ μεγάλῳ διήρπαζον τὴν χώραν	καὶ	τὴν Περαίαν ἅπασαν κατασχόντες καὶ
[5, 1]	ἡμέρας Ἰησοῦς διεβίβαζε τὸν στρατὸν	καὶ	τὴν πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ:
[5, 1]	ἐνέπρησαν ἅπασαν καὶ τὴν χώραν.	καὶ	τὴν Ῥαάβην σὺν τοῖς οἰκείοις
[5, 1]	προνοίας ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ	καὶ	τὴν σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν
[5, 1]	χωρίων ἐπικλινῶν, Βηθωρὰ καλεῖται. ἔνθα	καὶ	τὴν τοῦ θεοῦ συνεργίαν ἔμαθεν
[5, 6]	εἶναι τοὺς οἰκείους διηγησάμενος αὐτοῖς	καὶ	τὴν τῶν πολεμίων ὄψιν, οἱ
[5, 9]	πικρῶς ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι φέρουσα	καὶ	τὴν ὑπ' ὄψιν τῶν φιλτάτων
[5, 1]	ἔθυεν ἐπ' αὐτοῦ τῷ θεῷ,	καὶ	τὴν φάσκα ἑώρταζον ἐν ἐκείνῳ
[5, 1]	γῇ: τὴν γὰρ ἀσφάλειαν αὐτοῖς	καὶ	τὴν φυλακὴν τῶν πατρίων ἐθῶν
[5, 1]	τὴν δὲ πόλιν ἐνέπρησαν ἅπασαν	καὶ	τὴν χώραν. καὶ τὴν Ῥαάβην
[5, 2]	τε γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν εἰπεῖν	καὶ	τήρησιν τῶν ὅρκων. ἐρομένων δὲ
[5, 11]	τῆς ἥττης εἰς τὴν Σιλὼ	καὶ	τῆς αἰχμαλωσίας τῆς κιβωτοῦ, Βενιαμίτης
[5, 2]	δ' ὑπό τε τῆς ὄψεως	καὶ	τῆς ἀκοῆς τῶν βεβιασμένων κακῶς
[5, 1]	ἑάλω καὶ γυναικῶν καὶ θεραπείας	καὶ	τῆς ἄλλης ἀποσκευῆς ἄπειρόν τι
[5, 1]	τε καὶ ἀργύρου καὶ ἐσθήτων	καὶ	τῆς ἄλλης ἐπισκευῆς ἕνεκα, τετραπόδων
[5, 7]	τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ' Αἰγύπτου	καὶ	τῆς Ἀμορραίας αὐτοὺς ἠξίου παραχωρεῖν
[5, 10]	περικαθημένους, εἰς δάκρυά τε προύπεσε	καὶ	τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ
[5, 1]	θείου τοῦ παρασχόντος αὐτὰς ἄξιαι	καὶ	τῆς ἀρετῆς τῶν νόμων οἷς
[5, 1]	ἀνατολὰς τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ πόλεως	καὶ	τῆς Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται
[5, 9]	δὲ Βοάζῳ καὶ τοῦ κλήρου	καὶ	τῆς γυναικὸς παρεχώρει συγγενεῖ μὲν
[5, 1]	νῦν δὲ παρὰ δόξαν ἐπταικότες	καὶ	τῆς δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες ἐπὶ
[5, 1]	ὃν κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ	καὶ	τῆς ἐκείνου περὶ ἡμᾶς προνοίας
[5, 1]	ἤδη ἀπό τε τῶν Αἰγυπτίων	καὶ	τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ ταλαιπωρίας
[5, 7]	μὲν τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε μείζων	καὶ	τῆς ἐπ' αὐτῇ λύπης γενομένη
[5, 4]	αὐτόν. ὥρα δ' ἦν θέρους	καὶ	τῆς ἡμέρας ἤδη μεσούσης ἀνεῖντο
[5, 2]	ἀπέλυον οἱ γονεῖς τὴν θυγατέρα	καὶ	τῆς ἡμέρας τριβὴν ἐποιοῦντο. θεράπων
[5, 1]	εὐδαίμονος ἰδίᾳ τὸ μέτρον γῆς	καὶ	τῆς ἧσσον ἀγαθῆς. ἡ γὰρ
[5, 3]	αἵ τε πόλεις αὐτῶν συνεφρόνουν	καὶ	τῆς Ἰούδα φυλῆς τὴν Ἀσκάλωνα
[5, 8]	θαυμάζειν δὲ ἄξιον τῆς ἀρετῆς	καὶ	τῆς ἰσχύος καὶ τοῦ περὶ
[5, 1]	τοῦτο τὸ χωρίον. νέμει δὲ	καὶ	τῆς λείας ὅσα ἦν ἔτι
[5, 10]	καὶ τῆς ἀπαιδίας αὑτὴν ὠλοφύρετο	καὶ	τῆς μονώσεως. καὶ τῆς τἀνδρὸς
[5, 2]	κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντες τῆς ἀσθενείας	καὶ	τῆς ὀλιγότητος ἧκον ἐπὶ τὰς
[5, 8]	τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονος τὸν ἄνδρα	καὶ	τῆς ὀργῆς τῆς μέχρι τοῦ
[5, 9]	ἐρημίαν οὐχ ὑπομένουσα, δι' ἣν	καὶ	τῆς πατρίδος ἐξεληλύθει, πάλιν εἰς
[5, 8]	τις Δανιτῶν ἐν ὀλίγοις ἄριστος	καὶ	τῆς πατρίδος ὁμολογούμενος πρῶτος εἶχε
[5, 2]	καὶ ἡδονῆς τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν	καὶ	τῆς πολιτείας τῶν νόμων οὐκέτ'
[5, 10]	αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ τῆς μονώσεως.	καὶ	τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ λύπῃ
[5, 1]	νομίσητε τῷ διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν	καὶ	τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως ἔξω
[5, 1]	χωρίων ἐν οἷς ἦσαν ὀχυρότητος	καὶ	τῆς τῶν τειχῶν ἰσχύος, ἃ
[5, 8]	τῆς περὶ τὴν δίαιταν σωφροσύνης	καὶ	τῆς τῶν τριχῶν ἀνέσεως. (Ἀφικόμενος
[5, 5]	ὑπακούειν τοῖς νόμοις, πρὶν ἢ	καὶ	τῆς ὑπὸ Μωαβίταις ἀναπνεῦσαι δουλείας
[5, 7]	ἐξελαύνουσι τὸν Ἀβιμέλεχον τῆς πόλεως	καὶ	τῆς φυλῆς: ὁ δὲ κακοῦν
[5, 1]	πάσης. (Τῆς δὲ πόλεως εἰ	καί	τι παρέλθοι τὸ πῦρ κατέσκαπτε
[5, 1]	δ' ἐξονειδίσαντος αὐτοῖς τὸν φόβον	καὶ	τί πλέον τῆς παρ' αὐτοῦ
[5, 2]	ὁ θεράπων καταχθῆναί που, μὴ	καί	τι τῆς νυκτὸς αὐτοὺς ὁδεύοντας
[5, 1]	πεμφθέντες, δέκα δὲ ἦσαν, περιοδεύσαντες	καὶ	τιμησάμενοι τὴν γῆν ἐν ἑβδόμῳ
[5, 2]	δὲ τοὺς πατέρας αὐτῶν δυσχεραίνοντας	καὶ	τιμωρίαν λαμβάνειν ἀξιοῦντας φήσομεν αὐτοὺς
[5, 1]	Ἱεριχοῦντα τήν τε δύναμιν αὐτῶν	καὶ	τίνα διάνοιαν ἔχουσιν αὐτοὶ γνωσομένους,
[5, 1]	ἐδόκει τὴν συγγένειαν αὐτοὺς λογίζεσθαι	καὶ	τὸ ἀξίωμα τῶν τὴν αἰτίαν
[5, 11]	περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος,	καὶ	τὸ γένος τὸ ἀπ' ἐκείνου
[5, 1]	ἐκβάντων αὐτὸν τῶν Ἑβραίων ηὔξετο	καὶ	τὸ ἴδιον ἀπελάμβανε μέγεθος. (Οἱ
[5, 2]	κατὰ τὴν γυναῖκα πάθει προσλαβόντες	καὶ	τὸ κατὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν
[5, 1]	ᾧ καὶ ὁ βωμός ἐστι	καὶ	τὸ Λευιτικὸν καὶ τοὺς ἱερέας.
[5, 7]	γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν ἐπ' αὐτόν,	καὶ	τὸ λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν
[5, 8]	ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου τὸ κάλλος	καὶ	τὸ μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον ἐκ
[5, 8]	τοῦ τελευτᾶν πρὸς τοὺς πολεμίους.	καὶ	τὸ μὲν ὑπὸ γυναικὸς ἁλῶναι
[5, 4]	αὐτὸν Ἰούδης εἰς τὴν καρδίαν	καὶ	τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι προσκλίνας
[5, 3]	ἠξίουν. ἅρματά τε οὖν παρεσκευάζοντο	καὶ	τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ τε
[5, 6]	δὲ τῷ κατὰ κριθὴν γένει.	καὶ	τὸ παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν
[5, 1]	παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος	καὶ	τὸ περὶ τῶν αὖθις δύσελπι
[5, 1]	διαλεχθέντος οἱ προεστῶτες τῆς ἐκκλησίας	καὶ	τὸ πλῆθος αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο
[5, 10]	ἐγὼ μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς	καὶ	τὸ πρὶν ἦγον, θεὸς δ'
[5, 6]	μεγαλοφρονοῦν τοῦτ' ἂν εἴη Γεδεὼν	καὶ	τὸ σὺν αὐτῷ στρατιωτικόν. ἐπεὶ
[5, 1]	ὁρμῆσαι, πρὸς δὲ τὸ συγγενὲς	καὶ	τὸ τάχα καὶ λόγοις ἂν
[5, 1]	ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον	καὶ	τὸ τούτων ἔτι πλεῖον, παρ'
[5, 3]	τις Κενίαζος ὄνομα δραστήριος ἀνὴρ	καὶ	τὸ φρόνημα γενναῖος, χρησθὲν αὐτῷ
[5, 1]	Καρμήλου κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ τὸ	καὶ	τοιαύτην εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν
[5, 8]	ἐχθροῖς. ἡ δὲ παρὰ πότον	καὶ	τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα τὰς πράξεις
[5, 2]	τοὺς ἀλλοτρίους ἐφιέντος δίχα πρεσβείας	καὶ	τοιαύτης πρὸς τὸ μετανοῆσαι πείρας
[5, 2]	ἐπιστραφέντες δ' ἵστανται πρὸς μάχην	καὶ	τοῖς ἐν ταῖς ἐνέδραις οὖσι
[5, 2]	εἰς τὴν Χαναναίαν. διδόασι δὲ	καὶ	τοῖς Ἰέθρου τοῦ Μαδιανίτου ἀπογόνοις,
[5, 1]	τοῖς δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις παραβαλλόμενα	καὶ	τοῖς Ἱεροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν ἀναφανησόμενα:
[5, 1]	προειπεῖν καὶ τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι.	καὶ	τοῖς Λευίταις δὲ τὰς ὀκτὼ
[5, 1]	οἰκειότητος καὶ ἀνάγκη τοῦ σωφρονεῖν	καὶ	τοῖς πατρίοις ἐμμένειν, ἀλλ' οὐχὶ
[5, 5]	τοῦ χελυνίου διέπειρε τὸ ἔδαφος	καὶ	τοῖς περὶ τὸν Βάρακον μικρὸν
[5, 4]	καὶ ὑπερχόμενος, ὡς διὰ τοῦτο	καὶ	τοῖς περὶ τὸν βασιλέα προσφιλῆ
[5, 10]	μοίρας κρεῶν ταῖς τε γυναιξὶ	καὶ	τοῖς τέκνοις, ἡ Ἄννα θεασαμένη
[5, 2]	φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν	καὶ	τοῖς τελουμένοις ἀρκούμενοι φόροις ἐπέτρεπον
[5, 11]	Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡς τὴν γερουσίαν	καὶ	τὸν ἀρχιερέα τὴν κιβωτὸν τοῦ
[5, 5]	οὐκ ἄπωθεν. τοὺς δ' Ἰσραηλίτας	καὶ	τὸν Βάρακον καταπλαγέντας τὸ πλῆθος
[5, 6]	καταλαμβάνει τοὺς ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότας	καὶ	τὸν ἕτερον ὄναρ διηγούμενον τῷ
[5, 1]	νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως	καὶ	τὸν θεόν. (Ἐκλήθη δὲ ὁ
[5, 1]	οὐκ ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοις αἰτίαν	καὶ	τὸν θεὸν ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα
[5, 6]	μάχῃ τε νικῶσι τοὺς συμβαλόντας	καὶ	τὸν καρπὸν δῃώσαντες τὴν λείαν
[5, 1]	ἡ Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺς ἄνδρας	καὶ	τὸν κίνδυνον εἰποῦσα, ὃν ὑπὲρ
[5, 1]	ἑβδόμῃ τὸ ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν	καὶ	τὸν λαὸν ἅπαντα τὴν ἅλωσιν
[5, 8]	ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ Σαμψών.	καὶ	τὸν μὲν τοιοῦτον κατέσχε τέλος
[5, 1]	Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν τε τὸ ὄρος	καὶ	τὸν ποταμὸν τοῦ μήκους ποιησαμένη
[5, 1]	γινώσκειν τὸν Ἑβραίοις ἅπασι κοινὸν	καὶ	τὸν πρὸ τῆς σκηνῆς βωμὸν
[5, 1]	παρέξειν ἡμῖν τήνδε τὴν γῆν	καὶ	τὸν στρατὸν ἡμῶν ἀεὶ τῶν
[5, 9]	συνῆγε καὶ μεταπεμψάμενος Ῥούθην ἐκάλει	καὶ	τὸν συγγενῆ, καὶ παραγενομένου φησίν:
[5, 1]	τῶν Ἱεροσολύμων τοὺς Γεβεωνίτας κατῳκημένους	καὶ	τοῦ γένους ὄντας τῶν Χαναναίων,
[5, 1]	γεγενημένας πράξεις, ὡς εἰσὶν ἄρισται	καὶ	τοῦ θείου τοῦ παρασχόντος αὐτὰς
[5, 1]	πᾶσαν, ὡς ἐμμενόντων μὲν τούτοις	καὶ	τοῦ θεοῦ παρέξοντος εὔνουν εἶναι
[5, 5]	ὑπὸ τῆς δυστυχίας ὄντες ἀγαθοὶ	καὶ	τοῦ θεοῦ πλέον δαμάσαι ἔτι
[5, 10]	τε πρὸς αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω.	καὶ	τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας
[5, 2]	ἐρῶν δὲ σφόδρα τῆς γυναικὸς	καὶ	τοῦ κάλλους αὐτῆς ἡττημένος ἠτύχει
[5, 9]	τοὺς νόμους. ὁ δὲ Βοάζῳ	καὶ	τοῦ κλήρου καὶ τῆς γυναικὸς
[5, 2]	καὶ ὑπὸ λύπης ὧν ἐπεπόνθει	καὶ	τοῦ μὴ τολμᾶν ὑπ' αἰσχύνης
[5, 1]	ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων τέλος ἐχόντων	καὶ	τοῦ πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ
[5, 8]	τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἰσχύος	καὶ	τοῦ περὶ τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονος
[5, 1]	τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν γερουσίαν	καὶ	τοῦ πλήθους ὅσον ἦν ἐφικτὸν
[5, 7]	ποτε δημοτελοῦς Σικίμοις οὔσης ἑορτῆς	καὶ	τοῦ πλήθους παντὸς ἐκεῖ συνειλεγμένου
[5, 5]	Ἄσωρον Ἰοαβινόν τε ὑπαντιάσαντα κτείνει	καὶ	τοῦ στρατηγοῦ πεσόντος καθελὼν εἰς
[5, 1]	μῆκος τῆς ἡμέρας ἐπέδωκε τότε	καὶ	τοῦ συνήθους ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ
[5, 1]	γένους ὄντες νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι	καὶ	τοῦ συνήθους τρόπου παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα
[5, 1]	παράδοξον τοῦ τείχους ἀνατροπὴν καταπεπληγότων	καὶ	τοῦ φρονήματος αὐτοῖς πρὸς ἄμυναν
[5, 5]	ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ τοῦ στόματος	καὶ	τοῦ χελυνίου διέπειρε τὸ ἔδαφος
[5, 6]	ἐκ συνθήματος σάλπιγξί τε ἠχήσαντας	καὶ	τοὺς ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ
[5, 2]	ἀξιοῦντες εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας,	καὶ	τοὺς διαφυγόντας αὐτῶν ἑξακοσίους διὰ
[5, 2]	ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν	καὶ	τοὺς ἐν αὐτῇ τῇ κληρουχίᾳ
[5, 1]	καὶ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα	καὶ	τοὺς ἐν τέλει κατὰ φυλὴν
[5, 2]	αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς	καὶ	τοὺς ἐν τῇ πόλει πρεσβύτας
[5, 4]	μόνοι δ' ἦσαν τοῦ βασιλέως	καὶ	τοὺς ἐπεισιόντας τῶν θεραπόντων ἀπιέναι
[5, 9]	ἐφικτόν ἐστιν εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν	καὶ	τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς οἷον ἀνήγαγε
[5, 10]	μείζονα καὶ πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι,	καὶ	τοὺς Ἠλὶ δὲ παῖδας ἡμέρᾳ
[5, 1]	βωμός ἐστι καὶ τὸ Λευιτικὸν	καὶ	τοὺς ἱερέας. θύσαντες δὲ καὶ
[5, 1]	τῶν πολεμίων αὐτόν τε Ἰησοῦν	καὶ	τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ πρὸς τὴν
[5, 1]	ἄκρος πρός τε τὰ ἔργα	καὶ	τοὺς κινδύνους εὔψυχος καὶ μεγαλότολμος
[5, 6]	συμβαλὼν ἅπαντας διέφθειρε τοὺς πολεμίους	καὶ	τοὺς λοιποὺς ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ
[5, 6]	τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὸν ποταμὸν	καὶ	τοὺς μὲν κατακλιθέντας καὶ οὕτως
[5, 7]	νέμονται, μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν.	(Καὶ	τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτ' εἰπὼν
[5, 1]	συνεβούλευον κτῆσίν τε τὴν αὐτῆς	καὶ	τοὺς οἰκείους ἅπαντας εἰς τὸ
[5, 7]	ἠφάνισε πολλὰς καὶ λείαν ἤλασε	καὶ	τοὺς οἰκείους δουλείας ἀπήλλαξεν ἐν
[5, 9]	δυνάμενος τήν τε γυναῖκα Νααμεὶν	καὶ	τοὺς παῖδας τοὺς ἐξ αὐτῆς
[5, 2]	τὴν πόλιν σώσειν αὐτόν τε	καὶ	τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος ἐπὶ
[5, 8]	Θαμνὰ τὴν γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα	καὶ	τοὺς συγγενεῖς ζῶντας κατέπρησαν ὡς
[5, 1]	τοὺς τῆς Ῥουβηλίδος φυλῆς ἄρχοντας	καὶ	τοὺς τῆς Γάδιδος καὶ Μανασσήτιδος
[5, 1]	πρὸς τὸν Ἰησοῦν τοὺς Γεβεωνίτας	καὶ	τοὺς τῶν πλησίον ἐθνῶν παρακαλέσαντος
[5, 1]	ὃς τούς τε ἡμετέρους προγόνους	καὶ	τοὺς ὑμῶν αὐτῶν παρήγαγεν εἰς
[5, 4]	καὶ πολλαῖς μάχαις αὐτῶν κρατήσαντα	καὶ	τοὺς φρονήματι τῶν ἄλλων διαφέροντας
[5, 1]	καὶ Μωυσῆν αὐτοῖς εἶναι προειπεῖν	καὶ	τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι. καὶ τοῖς
[5, 8]	δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν μιμήσει ἐθισμῶν	καὶ	τοῦτ' αὐτῷ ἀρχὴ κακοῦ γίνεται:
[5, 1]	περισσότερον, ἀνέζευξαν εἰς τὸ στρατόπεδον.	καὶ	τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας ἓξ ποιησάντων
[5, 2]	τοῖς ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοις ἐοικότα.	καὶ	τοῦτο μὲν τοῖς Λευίταις ἐξαίρετον
[5, 8]	δεθέντα τὴν ἰσχὺν ἀπολέσειν, ἐπεὶ	καὶ	τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον
[5, 1]	οὐ πόρρω: Γαλιλαίων δ' ἐστὶ	καὶ	τοῦτο τὸ χωρίον. τοῦ δὲ
[5, 6]	ἰδίαν ἢ τῶν ἐστρατευκότων εἶναι.	καὶ	τούτοις παρηγορήσας αὐτῶν τὴν ὀργὴν
[5, 8]	καὶ θύσαντος ἔριφον τοῦ Μανώχου	καὶ	τοῦτον ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ κελεύσαντος,
[5, 11]	ἐνενήκοντα βιώσας ἔτη τὰ πάντα	καὶ	τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν τὴν ἀρχήν.
[5, 7]	υἱοὶ δὲ ἦσαν αὐτῷ τεσσαράκοντα	καὶ	τούτων τὴν γενεὰν καταλιπόντες τριάκοντα,
[5, 1]	ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις	καὶ	τραπεῖσιν εἵπετο διώκων διὰ χωρίων
[5, 10]	τῆς Ἄννας υἱεῖς τε γίνονται	καὶ	τρεῖς θυγατέρες. (Σαμουῆλος δὲ πεπληρωκὼς
[5, 2]	οἱ μὲν διακόσιοι κατὰ δύο	καὶ	τρεῖς πρὸ τῆς πόλεως ἐνήδρευον
[5, 6]	δ' ἦν καὶ σπάνις τροφῆς	καὶ	τρέπονται πρὸς ἱκετείαν τοῦ θεοῦ
[5, 1]	τοῖς Λευίταις δὲ τὰς ὀκτὼ	καὶ	τριάκοντα πόλεις ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν γὰρ
[5, 1]	Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ	καὶ	τριάκοντα. τοῦτ' ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις
[5, 8]	πέμψαι τὸν ἄγγελον, ὡς ἂν	καὶ	τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὁραθείη. καὶ
[5, 1]	προειληφὼς νενεμήκει ταῖς δυσὶ φυλαῖς	καὶ	τῷ ἡμίσει: τοῦτο δὲ καὶ
[5, 2]	διὰ σπουδῆς ἦν μαθεῖν τί	καὶ	τῷ θεῷ δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα
[5, 4]	Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ ἀναρχίας ἐνόσει πράγματα,	καὶ	τῷ μὴ διὰ τιμῆς ἄγειν
[5, 4]	τε πατρὸς τολμῆσαί τε ἀνδρειότατος	καὶ	τῷ σώματι πρὸς τὰ ἔργα
[5, 9]	διημαρτήκεσαν παισὶ τοῖς αὐτῆς γαμηθεῖσαι	καὶ	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε
[5, 2]	ἦσαν δὲ ἐν παρασκευῇ μεγάλῃ	καὶ	τῶν ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ
[5, 2]	Γάβαν ἐμπιπρᾶσι καὶ τὰς γυναῖκας	καὶ	τῶν ἀρρένων τοὺς μὴ ἐν
[5, 8]	ἑορτῆς οὔσης τοῖς Παλαιστίνοις δημοτελοῦς	καὶ	τῶν ἀρχόντων καὶ γνωριμωτάτων ἐν
[5, 2]	Λευίταις ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν μετὰ	καὶ	τῶν δισχιλίων πηχῶν, τὴν δὲ
[5, 7]	τοὺς ἀδελφοὺς παρανομίας ποινὴν ἐξέτισε	καὶ	τῶν εἰς Σικιμίους αὐτῷ τετολμημένων:
[5, 7]	τὴν ἀρχήν. τὸ δ' αὐτὸ	καὶ	τῶν ἐλαιῶν ποιησαμένων ῥάμνος, ἐδεήθη
[5, 3]	καὶ βούλησιν ἰδίαν βιοῦν, ὡς	καὶ	τῶν ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖς Χαναναίοις
[5, 1]	τὴν πόλιν ἡγουμένης τῆς κιβωτοῦ	καὶ	τῶν ἱερέων τοῖς κέρασιν ἐξοτρυνόντων
[5, 8]	εἶχε γύναιον ἐπ' εὐμορφίᾳ περίβλεπτον	καὶ	τῶν κατ' αὐτὸ διαφέρον. παίδων
[5, 7]	τὸν ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ ἀρίστους	καὶ	τῶν κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων
[5, 1]	περαίας τοῦ Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας αὐτοῖς	καὶ	τῶν κινδύνων συναραμένους ὄντας συγγενεῖς
[5, 1]	παραλαβὼν νέμει ταῖς ἐννέα φυλαῖς	καὶ	τῶν Μανασσητῶν τοῖς ἡμίσεσι, κατὰ
[5, 7]	ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν τοῦ θεοῦ	καὶ	τῶν νόμων ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες
[5, 8]	καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίας ἀλώπεκας	καὶ	τῶν οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας
[5, 8]	ἐρασθεὶς Δαλάλης τοὔνομα συνῆν αὐτῇ.	καὶ	τῶν Παλαιστίνων οἱ τοῦ κοινοῦ
[5, 1]	τοῦ θεοῦ διδαχθεῖσαν. οἱ δὲ	καὶ	τῶν παρόντων αὐτῇ χάριν ἔχειν
[5, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ πλῆθος	καὶ	τῶν πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμους τε
[5, 1]	ὡς πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν	καὶ	τῶν περιοίκων πόλεων πλεῖστον ἀπεχουσῶν
[5, 2]	τέλος οὐδὲν ἄξιον τοῦ χρόνου	καὶ	τῶν πόνων ηὕρισκε τῆς πολιορκίας,
[5, 1]	ἔχει τὸν τρόπον αὐτοῖς ἀσφαλῶς	καὶ	τῶν πυλίδων αἳ πρὸς εἴσοδον
[5, 6]	αὐτῇ τῇ μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε	καὶ	τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖς Ἀράβων περὶ
[5, 2]	οἱ Ἰσραηλῖται, τῆς δὲ γῆς	καὶ	τῶν ταύτης ἔργων ἐπεμελοῦντο. τῶν
[5, 1]	παρέλαβον ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους	καὶ	τῶν τοῦ Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ
[5, 9]	συγγενῆ, καὶ παραγενομένου φησίν: Ἀβιμελέχου	καὶ	τῶν υἱῶν αὐτοῦ κλήρων κρατεῖς;
[5, 1]	οὖν τῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας	καὶ	τῶν φιλτάτων ὑμῖν ἐν τῇδε
[5, 3]	τοῦ δυνατοῦ μείζονας ἐπιταγέντες ἐτέλουν	καὶ	ὕβρεις παντοίας ὑπέμενον ἕως ἐτῶν
[5, 7]	τὰ τῶν Ἑβραίων εἰς ἀκοσμίαν	καὶ	ὕβριν τοῦ θεοῦ καὶ τῶν
[5, 5]	καὶ προσμιγέντων ὄμβρος ἐπιγίνεται μέγας	καὶ	ὕδωρ πολὺ καὶ χάλαζα, τόν
[5, 4]	τῷ Ἐγλῶνι δωρεαῖς αὐτὸν θεραπεύων	καὶ	ὑπερχόμενος, ὡς διὰ τοῦτο καὶ
[5, 2]	συμβεβηκόσι παρῆν ἐπὶ τὴν ξενίαν	καὶ	ὑπὸ λύπης ὧν ἐπεπόνθει καὶ
[5, 6]	ἄργυρος καὶ ὕφη καὶ κάμηλος	καὶ	ὑποζύγια λαμβάνεται τοῖς Ἑβραίοις. Γεδεὼν
[5, 8]	εἰς ἔκπληξιν κατὰ ζηλοτυπίαν περιστῆναι	καὶ	ὑπόνοιαν τὴν ἐκ τοιούτου πάθους
[5, 2]	ὄντας, τοῦ καιροῦ πολλάκις ἐπισφαλῆ	καὶ	ὕποπτα ποιοῦντος καὶ τὰ φίλα.
[5, 1]	γε νῦν ἀνασταθέντα, δι' ὃν	καὶ	ὕποπτοι γεγόνασιν, οὐ κατὰ θρησκείαν
[5, 6]	τε πολλὴ χρυσὸς καὶ ἄργυρος	καὶ	ὕφη καὶ κάμηλος καὶ ὑποζύγια
[5, 7]	ἐπ' αὐτοὺς μετὰ τῆς δυνάμεως	καὶ	φακέλλους ὕλης ξηρᾶς περιβαλὼν τῷ
[5, 9]	εἴη. τῆς δ' εἰπούσης τοὔνομα	καὶ	φαμένης ὡς αὐτῆς δεσπότην συγχωρεῖν,
[5, 2]	καὶ εἴς τι κοῖλον συνελαθέντας	καὶ	φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες κατηκόντισαν, ὥστε
[5, 10]	ἐγάμει δύο γυναῖκας Ἄνναν τε	καὶ	Φενάνναν. ἐκ δὴ ταύτης καὶ
[5, 6]	πολέμιον, φόνος τε πολὺς ἦν.	καὶ	φήμῃ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς
[5, 8]	τοῦ δὲ πάλιν ἀπατῶντος αὐτὴν	καὶ	φήσαντος ἑπτὰ κάλοις δεθέντα τὴν
[5, 6]	δὲ αὐτῷ παραστάντος νεανίσκου μορφῇ	καὶ	φήσαντος εὐδαίμονα καὶ φίλον τῷ
[5, 8]	εἰς τὰς ἀρούρας τῶν Παλαιστίνων.	καὶ	φθείρεται μὲν οὕτως αὐτοῖς ὁ
[5, 1]	τῆς ὁδοιπορίας παρεκάλουν ἐπὶ συνθήκας	καὶ	φιλίαν τοὺς Ἑβραίους: Ἰησοῦς δὲ
[5, 6]	νεανίσκου μορφῇ καὶ φήσαντος εὐδαίμονα	καὶ	φίλον τῷ θεῷ, ὑποτυχών τοῦτο
[5, 10]	δύο παῖδες ἦσαν Ὁφνίης τε	καὶ	Φινεέσης. οὗτοι καὶ πρὸς ἀνθρώπους
[5, 2]	ἐκ τῶν τάξεων ἐκέλευσαν ἀνελεῖν.	καὶ	φονεύουσι τὸ μάχιμον τῆς πόλεως
[5, 7]	συμβαλών τε νικᾷ παρὰ πολὺ	καὶ	φονεύων ἐδίωκε μέχρι πόλεως Μανιάθης,
[5, 1]	συνάπτει καὶ καρτερὰ μάχη γίνεται	καὶ	φόνος κρείττων πίστεως παρὰ τοῖς
[5, 4]	παντελὲς αὐτῶν τὴν δύναμιν ταπεινῶσαι	καὶ	φόρους αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν. καθιδρύσας
[5, 8]	Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα κρατοῦσι τῶν Ἰσραηλιτῶν	καὶ	φόρους παρ' αὐτῶν ἐλάμβανον ἐπ'
[5, 1]	παρὰ τοῖς Ἑβραίοις μαθησομένους, τί	καὶ	φρονήσαντες τὸν βωμὸν ἐπὶ τῆς
[5, 8]	ὁραθῆναι. (Καὶ κύει τε ἐκείνη	καὶ	φυλακὴν εἶχε τῶν ἐντολῶν, καὶ
[5, 2]	καθύπερθεν αὐτοῖς αἱρεθῆναι τειχῶν ὀχυρότητι	καὶ	φύσει τοῦ χωρίου. (Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν
[5, 5]	ἐπιγίνεται μέγας καὶ ὕδωρ πολὺ	καὶ	χάλαζα, τόν τε ὑετὸν κατὰ
[5, 1]	βρονταῖς τε καὶ κεραυνῶν ἀφέσει	καὶ	χαλάζης καταφορᾷ μείζονος τῆς συνήθους:
[5, 1]	(Ἔτος δὲ πέμπτον ἤδη παρεληλύθει	καὶ	Χαναναίων οὐκέτ' οὐδεὶς ὑπολέλειπτο πλὴν
[5, 1]	καὶ ὧν προεῖπε Μωυσῆς ἀχθόμεθα	καὶ	χεῖρον ἡ τῶν μελλόντων ἐλπὶς
[5, 7]	ἀπώλοντο, ἄνδρες μὲν περὶ πεντακοσίους	καὶ	χιλίους, τὸ δὲ ἄλλο πλῆθος
[5, 1]	τε βοσκημάτων ἔλαβον οἱ Ἑβραῖοι	καὶ	χρήματα πολλά, καὶ γὰρ πλούσιον
[5, 2]	εἰς ὅπλα χωρεῖν εὐθὺς ὥρμηντο	καὶ	χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς ὡς πολεμίοις.
[5, 1]	ἄφθονος λείαν τε πολλὴν ἐπαξομένοις	καὶ	χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ τὸ
[5, 1]	ὅσος δ' ἂν ἄργυρος ᾖ	καὶ	χρυσός, ταῦτα ἐκέλευσε συγκομίζοντας ἀπαρχὴν
[5, 1]	τῆς ἁλώσεως συναθροίζεται ἀργύρου τε	καὶ	χρυσοῦ καὶ προσέτι χαλκοῦ μηδενὸς
[5, 1]	ναὸν αὐτοῖς τὰ πράγματα παράσχοι.	καὶ	χωρήσας ἐντεῦθεν ἐπὶ Σικίμων σὺν
[5, 2]	τὰς παρθένους ἔν τε ἀμπελῶσι	καὶ	χωρίοις ἐν οἷς λήσειν ἔμελλον,
[5, 1]	ἀλλὰ τὸ τοῦ θεοῦ βουλητὸν	καὶ	ᾧ τρόπῳ τιμώμενος χαίρει. καὶ
[5, 1]	οὐ βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ	καὶ	ὧν προεῖπε Μωυσῆς ἀχθόμεθα καὶ
[5, 1]	αὐτοὺς τῆς πόλεως διώκειν οἰομένους	καὶ	ὡς ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ'
[5, 8]	τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντος	καὶ	ὡς τὰ τρία βαστάσας ἐξ
[5, 1]	σχῆμα ὑπεδείκνυον: τὰς γὰρ ἐσθῆτας	καινὰς	ὅτε ἐξῄεσαν οὔσας ὑπὸ τοῦ
[5, 2]	ηὕρισκε τῆς πολιορκίας, οἱ δὲ	καίπερ	ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν. ἔπειτα
[5, 4]	μὴ διαμάρτῃ καὶ μὴ δῷ	καιρίαν	πληγήν. ἀνίστησιν οὖν αὐτὸν ὄναρ
[5, 1]	ἐξήταζε τὸν στρατὸν ὡς κατὰ	καιρὸν	διαβησόμενος τὸν Ἰόρδανον. ἀνακαλεσάμενος δὲ
[5, 6]	δίκην ἐξέτισεν, ἣν δηλώσομεν κατὰ	καιρὸν	ἴδιον. (Γεδεὼν δὲ τὴν ἀρχὴν
[5, 1]	θνήσκει δὲ ὑπ' αὐτὸν τὸν	καιρὸν	καὶ Ἐλεάζαρος ὁ ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ
[5, 11]	βλεπομένων. ~(Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν	καιρὸν	καὶ Παλαιστῖνοι στρατεύσαντες ἐπὶ τοὺς
[5, 6]	καὶ Δαβώρας κατὰ τὸν αὐτὸν	καιρὸν	μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντες Ἀμαληκίτας
[5, 1]	εἰρήνην δεξιώτατος καὶ πρὸς ἅπαντα	καιρὸν	τὴν ἀρετὴν ἡρμοσμένος. θάπτεται δὲ
[5, 2]	ἀκμαζόντων αὐτοῖς κατ' ἐκεῖνον τὸν	καιρὸν	τῶν πραγμάτων στρατῷ μεγάλῳ κατὰ
[5, 2]	χρήσοιντο πολλῇ κατ' αὐτῶν ὠμότητι	καιροῦ	λαβόμενοι. οἱ δὲ καὶ πρὸς
[5, 2]	οὐδὲ πόρρω πολεμίων ὄντας, τοῦ	καιροῦ	πολλάκις ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα ποιοῦντος
[5, 8]	οἷα φιλεῖ παρὰ τοὺς τοιούτους	καιρούς,	ὁ Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος
[5, 11]	κατὰ τὴν τοῦ Σολομῶνος βασιλείαν	καιρῶν.	τότε δὲ οἱ Ἐλεαζάρου πάλιν
[5, 1]	κατὰ τὸ οἰκεῖον τῶν ἀπολωλότων,	καίτοι	γε πάντων ἀνδρῶν ἀγαθῶν καὶ
[5, 2]	καὶ νηστείαν ἐπ' αὐτοῖς προέθεντο	καίτοι	δίκαια παθεῖν αὐτοὺς ἀξιοῦντες εἰς
[5, 1]	τοῖς Ἱεροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν ἀναφανησόμενα:	καίτοι	παντελῶς ὀλίγην αὐτῶν εἶναι τὴν
[5, 3]	τε ἀπειρίας τοῦ πονεῖν τὰ	κακὰ	καὶ ἀπὸ τῆς περὶ τὸ
[5, 1]	ἅπαντές ἐσμεν οἵ τ' ἐνθάδε	κἀκεῖ	κατοικοῦντες, θεός τε εἷς, ὃς
[5, 5]	δὲ φαμένου οὐ στρατηγήσειν μὴ	κἀκείνης	αὐτῷ συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα, σὺ μέν,
[5, 2]	δὲ τῶν διακοσίων ἐσκόπουν, ὅπως	κἀκεῖνοι	γυναικῶν εὐπορήσαντες παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ
[5, 8]	τῇ τῶν φυλετῶν τίθησιν ἐξουσίᾳ,	κἀκεῖνοι	δήσαντες αὐτὸν δυσὶ καλωδίοις ἦγον
[5, 8]	ὑμῖν ἐκφέρει τὸν ἡμέτερον λόγον”	κἀκείνοις	μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο λείαν
[5, 2]	τε καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ.	κἀκεῖνος	ἐπὶ τούτοις ὤμνυε τὴν πόλιν
[5, 9]	πρόνοιαν ἕξειν αὐτῶν Βόαζον γενομένας.	κἀκεῖνος	ἤδη μεσούσης τῆς ἡμέρας κατελθὼν
[5, 1]	τοὺς ἐν ταῖς ἐνέδραις συνετέτακτο	κἀκείνους	ἐπὶ τὴν μάχην ἐξανίστησιν. οἱ
[5, 1]	ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖς τοιαύτην καταλιπεῖν	κἀκείνους	ἠξίου διὰ μνήμης ποιήσασθαι τὴν
[5, 7]	οὐ σὺ μέντοι, φησίν, Ἀβιμελέχῳ	κακίαν	ἐπεκάλεις; τί οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεις
[5, 1]	γνώμης λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ' ἂν	κακοήθη	μάθωσι τὴν διάνοιαν αὐτῶν τότε
[5, 7]	τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος δὲ τοῖς Σικιμιτῶν	κακοῖς	καταπλήξας τοὺς Ἰσραηλίτας μειζόνων ἐφιέμενος
[5, 1]	ξενικοὺς θεοὺς ἐπιφέρειν τοῖς Χαναναίων	κακοῖς	προσκεχωρηκότας. ἀλλ' οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε
[5, 7]	καρπὸν προιόντες μή τι δράσῃ	κακὸν	Ἀβιμέλεχος εἰς αὐτούς. ἐπιδημήσαντος δὲ
[5, 7]	δίκην ἐπ' ἀνδρὸς εὐεργέτου συνθεῖσι	κακὸν	τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος δὲ τοῖς Σικιμιτῶν
[5, 9]	ἐπὶ τούτου λιμῷ τῆς χώρας	κακοπαθούσης	αὐτῶν Ἀβιμέλεχος ἐκ Βηθλέμων, ἔστι
[5, 8]	ἐθισμῶν καὶ τοῦτ' αὐτῷ ἀρχὴ	κακοῦ	γίνεται: γυναικὸς γὰρ ἑταιριζομένης παρὰ
[5, 8]	τὸ δεινὸν καὶ ῥύσασθαι τοῦ	κακοῦ.	καὶ πρὸς τὰς ἱκετείας ἐπικλασθεὶς
[5, 7]	καὶ τῆς φυλῆς: ὁ δὲ	κακοῦν	τὴν πόλιν ἐφρόντιζε. τῆς δ'
[5, 1]	κλῆρον. τὸ δ' ἀληθὲς τοῦ	κακουργήματος	περὶ τὴν Ἀχάρου συγγένειαν ηὑρίσκετο.
[5, 1]	γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶς καὶ μηδὲν	κακουργήσοντες	δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλως αὐτῆς τὸ
[5, 2]	καὶ ἐπισφαλεῖς, ἀλλ' ὅταν ἐν	κακουργίᾳ	τολμηθῶσι. τῆς δὲ γερουσίας πρὸς
[5, 8]	ζῶντας κατέπρησαν ὡς αἰτίους τῶν	κακῶν	γεγονότας. (Σαμψὼν δὲ πολλοὺς ἐν
[5, 7]	Ἑβραῖοι δὲ σωφρονισθέντες ὑπὸ τῶν	κακῶν	εἰς ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ θεοῦ
[5, 2]	σωφρόνως πρὸς τὸ μέγεθος τῶν	κακῶν	ἐπιθέμενος τῷ κτήνει νεκρὰν τὴν
[5, 3]	ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖς Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι	κακῶν.	ὀργίζεται τοίνυν αὐτοῖς ὁ θεὸς
[5, 3]	ἐτῶν ὀκτώ, μεθ' ἃ τῶν	κακῶν	οὕτως ἠλευθερώθησαν. (Τῆς Ἰούδα φυλῆς
[5, 8]	πότον. ὁ δὲ δεινότερον τῶν	κακῶν	ὑπολαμβάνων τὸ μὴ δύνασθαι ὑβριζόμενος
[5, 2]	καὶ τῆς ἀκοῆς τῶν βεβιασμένων	κακῶς	διατεθέντες πρότερον οὐδενὸς τοιούτου πεῖραν
[5, 2]	ὄντων καὶ πολλῆς ἁρμάτων εὐπορίας	κακῶς	ἐποίουν τοὺς ἐπελθόντας. καὶ αἵδε
[5, 1]	τιμωρίαν, ἀλλὰ πανοικὶ αὐτὴν ἀπολέσθαι	κακῶς,	παρακαλέσασα διὰ μνήμης ἔχειν, ὅταν
[5, 1]	τὴν οἰκίαν ὁ στρατηγὸς φυλάττηται	κακῶς	ποιεῖν: μηνύσομεν γὰρ αὐτῷ, ἔφασαν,
[5, 3]	δὲ βεβαίαν τὴν τοῦ ποιήσειν	κακῶς	τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες ἐπ'
[5, 4]	οὐδὲν τῆς εἰς τὸ πλῆθος	κακώσεως	παρέλιπεν εἴς τε πενίαν αὐτοὺς
[5, 9]	καὶ εὐξάμενος αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν	καλαμᾶσθαι	μὲν αὐτὴν οὐκ ἠξίωσεν, θερίζειν
[5, 9]	πάλιν ταῖς ἐχομέναις ἡμέραις ἐπὶ	καλάμης	συλλογὴν σὺν ταῖς Βοάζου θεραπαινίσιν.
[5, 9]	ὀδύνην. ἀμήτου δὲ γενομένου ἐξῄει	καλαμησομένη	κατὰ συγχώρησιν τῆς πενθερᾶς ἡ
[5, 1]	διώκων διὰ χωρίων ἐπικλινῶν, Βηθωρὰ	καλεῖται.	ἔνθα καὶ τὴν τοῦ θεοῦ
[5, 1]	ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ νῦν Σκυθόπολις	καλεῖται,	καὶ μετὰ τούτους Ἰσαχαρὶς Κάρμηλόν
[5, 8]	γενομένων κατὰ χωρίον, ὃ Σιαγὼν	καλεῖται	νῦν διὰ τὴν Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν
[5, 9]	αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε Μαρὰν	καλεῖτέ	με: σημαίνει δὲ καθ' Ἑβραίων
[5, 10]	πρὸς αὐτόν. οὐ φαμένου δὲ	καλέσαι	τοῦ ἀρχιερέως ὁ θεὸς εἰς
[5, 1]	πρὸς τὸν λαὸν Ἰησοῦς, καὶ	καλέσας	Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺς
[5, 1]	γὰρ ἐδόκει τὸ χωρίον διὰ	κάλλος,	ἕως οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖς τὰ
[5, 8]	ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου τὸ	κάλλος	καὶ τὸ μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον
[5, 1]	εἰς καρπῶν ἐκτροφήν τε καὶ	κάλλος	οὐκ ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ. καὶ διὰ
[5, 2]	σφόδρα τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ	κάλλους	αὐτῆς ἡττημένος ἠτύχει τῶν παρ'
[5, 8]	ἀπατῶντος αὐτὴν καὶ φήσαντος ἑπτὰ	κάλοις	δεθέντα τὴν ἰσχὺν ἀπολέσειν, ἐπεὶ
[5, 8]	παιδὸς γονὴν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν	καλοῦ	τε καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦς, ὑφ'
[5, 7]	μὲν διέτριβεν ἐν τῇ Γαλαδίτιδι	καλουμένῃ	χώρᾳ πάντας τοὺς ὁποθενοῦν παραγινομένους
[5, 1]	ἀφ' ἑνὸς τῶν Χαναναίου παίδων	καλουμένην	Μωυσῆς ἤδη προειληφὼς νενεμήκει ταῖς
[5, 2]	γὰρ ὑπὲρ πέτρας τινὸς Ῥοᾶς	καλουμένης	κατὰ τὴν ἔρημον. οἱ δὲ
[5, 7]	λάθοιεν αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι	καλούμενοί	τε πρὸς συμμαχίαν οὐ παρεγένοντο
[5, 6]	ἐπῆλθε, πᾶν τὸ σπέρμα τὸ	καλούμενον	κρίθινον εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν, τοῦ
[5, 8]	καὶ γενόμενον τὸ παιδίον Σαμψῶνα	καλοῦσιν,	ἰσχυρὸν δ' ἀποσημαίνει τὸ ὄνομα.
[5, 8]	φάντασμα ἐπιφαίνεται τοῦ θεοῦ νεανίᾳ	καλῷ	παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ
[5, 8]	ἐξουσίᾳ, κἀκεῖνοι δήσαντες αὐτὸν δυσὶ	καλωδίοις	ἦγον παραδοῦναι τοῖς Παλαιστίνοις. καὶ
[5, 10]	ἦγον, θεὸς δ' ἐστὶν ὁ	καλῶν,	σήμαινέ τε πρὸς αὐτόν, ὅτι
[5, 1]	διαμένειν τὸ θεῖον: αὐτῷ γὰρ	καλῶς	ἔχειν ἀπιέναι μέλλοντι τοῦ ζῆν
[5, 2]	τοὺς δόξαντας ἀδικεῖν στρατιὰν ἀγαγεῖν:	καλῶς	οὖν ἔχει τῷ νόμῳ πειθομένους
[5, 9]	αὐτὴν ἀπηλλάττετο: καὶ γὰρ ἤδη	καλῶς	τὰ κατ' αὐτὴν ἐπυνθάνετο χωρεῖν.
[5, 6]	πλείστην γὰρ αὐτοῖς εἶναι συνέβαινε	κάμηλον,	καὶ κατὰ τὰ ἔθνη νεμηθέντες
[5, 6]	καὶ ἄργυρος καὶ ὕφη καὶ	κάμηλος	καὶ ὑποζύγια λαμβάνεται τοῖς Ἑβραίοις.
[5, 7]	τελευτᾷ γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν	Καμμὼν	πόλει τῆς Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται. (Πάντα
[5, 1]	εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ μήτε	κάμνοντας	ἀποστῆναι τοῦ φόνου τῶν πολεμίων,
[5, 1]	κατεπείξοντα καὶ μὴ τοῖς νῦν	καμοῦσαν	αὖθις βραδυτέραν. χάριν τε οὖν
[5, 1]	μηδ' ὅτε ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺς	καμούσῃ	τῷ τε κοινῇ συμφέροντι παρέχειν
[5, 1]	δεῖν ὑπέλαβε πολλάκις ἑνὸς πλέθρου	κἂν	χιλίων ἀνταξίου γενομένου. οἱ δὲ
[5, 4]	τῶν χειρῶν τὴν ἀριστερὰν ἀμείνων	κἀπ'	ἐκείνης τὴν ἅπασαν ἰσχὺν ἔχων
[5, 10]	πραττομένοις, τό τε πλῆθος ἐδυσφόρει,	κἀπειδὴ	φράζει τὴν ἐσομένην συμφορὰν ὁ
[5, 8]	καὶ ὁ ἄγγελος διὰ τοῦ	καπνοῦ	ὥσπερ ὀχήματος ἀνιὼν εἰς οὐρανὸν
[5, 4]	δ' αὐτὸν Ἰούδης εἰς τὴν	καρδίαν	καὶ τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι
[5, 1]	πολεμοῦντος αὐτούς: Κεφηρίτας δὲ καὶ	Καριαθιαριμίτας	γείτονας ὄντας αὐτοῖς ἐπὶ συμμαχίαν
[5, 1]	μέχρι Γενησαρίδος καθήκουσαν δὲ περὶ	Κάρμηλον	καὶ θάλασσαν ἔλαχον. τὴν δὲ
[5, 1]	καλεῖται, καὶ μετὰ τούτους Ἰσαχαρὶς	Κάρμηλόν	τε τὸ ὄρος καὶ τὸν
[5, 1]	ἔλαχον. τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ	Καρμήλου	κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ τὸ καὶ
[5, 7]	τὸ τιμῆς τῆς ἐπὶ τοῖς	καρποῖς	οἰκείας οὔσης ἀπολαύειν οὐχ ὑπ'
[5, 6]	νικῶσι τοὺς συμβαλόντας καὶ τὸν	καρπὸν	δῃώσαντες τὴν λείαν ἐπήγοντο. τοῦτο
[5, 7]	τρυγᾶν γενομένης ἐδεδίεσαν συλλέγειν τὸν	καρπὸν	προιόντες μή τι δράσῃ κακὸν
[5, 7]	ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ τε οὖν	καρπὸς	μετὰ ἀσφαλείας συνάγεται καὶ δειπνοῦντες
[5, 8]	φθείρεται μὲν οὕτως αὐτοῖς ὁ	καρπός,	Παλαιστῖνοι δὲ γνόντες Σαμψῶνος εἶναι
[5, 1]	τις ἂν πεδία μεγάλα καὶ	καρποὺς	φέρειν ἱκανώτατα καὶ συγκρινόμενα μὲν
[5, 8]	καὶ πρὸς ἄμητον ἤδη τῶν	καρπῶν	ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ
[5, 1]	τὴν πολλήν, ἀλλ' ὑπερβολὴν εἰς	καρπῶν	ἐκτροφήν τε καὶ κάλλος οὐκ
[5, 1]	κατενόησαν, τῶν τε τειχῶν ὅσα	καρτερὰ	καὶ ὅσα μὴ τοῦτον ἔχει
[5, 1]	ἐπ' αὐτοὺς ἐλθὼν συνάπτει καὶ	καρτερὰ	μάχη γίνεται καὶ φόνος κρείττων
[5, 1]	Αἰγύπτου πρὸς τῷ τὰς πόλεις	καρτερὰς	ποιεῖν ἐκεῖνον ἅπαντ' ἦσαν τὸν
[5, 11]	Φινεέσου τοῦ παιδὸς γυνὴ μὴ	καρτερήσασα	ζῆν ἐπὶ τῇ τἀνδρὸς δυστυχίᾳ.
[5, 2]	ἑαυτοὺς θεοῦ ψήφῳ γεγονότων καὶ	κατ'	ἀδικίαν τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν
[5, 1]	καὶ πρὸς ὅ τι βουληθείητε	κατ'	ἀμοιβὴν πρόθυμον. οὔτε γὰρ ὧν
[5, 1]	περὶ τὴν Ἀχάρου συγγένειαν ηὑρίσκετο.	κατ'	ἄνδρα δὲ τῆς ἐξετάσεως γινομένης
[5, 8]	καὶ στολὰς γέρας τῆς συνέσεως	κατ'	ἄνδρα ἕκαστον φέρεσθε παρ' ἐμοῦ”
[5, 8]	Σαμψῶνος δεινῶς ἔχειν ἔλεγεν, εἰ	κατ'	ἀπιστίαν εὐνοίας τῆς πρὸς αὐτὸν
[5, 8]	μαθεῖν, τίνι τρόπῳ τοσοῦτον προύχει	κατ'	ἀρετήν. ὁ δὲ Σαμψών, ἔτι
[5, 9]	καὶ γὰρ ἤδη καλῶς τὰ	κατ'	αὐτὴν ἐπυνθάνετο χωρεῖν. οὐκ ἐκαρτέρουν
[5, 8]	ἐπ' εὐμορφίᾳ περίβλεπτον καὶ τῶν	κατ'	αὐτὸ διαφέρον. παίδων δ' οὐ
[5, 9]	τῶν νόμων. ἀλλὰ πάντα ποιεῖν	κατ'	αὐτούς. Μαάλου γὰρ δεῦρ' ἥκει
[5, 1]	καὶ συμμάχους καὶ μηδὲν μοχλεύσεσθαι	κατ'	αὐτῶν ἄδικον τοῖς ὅρκοις ἐπισυναινέσαντος
[5, 1]	ἐθνῶν παρακαλέσαντος βασιλέας συνάρασθαι τῷ	κατ'	αὐτῶν πολέμῳ, ὡς τούτους τε
[5, 2]	ἔπειθ' ὡς ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ	κατ'	αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι. οἱ
[5, 5]	Δεβώρα κατεῖχε τὴν συμβολὴν ποιεῖσθαι	κατ'	ἐκείνην κελεύουσα τὴν ἡμέραν: νικήσειν
[5, 1]	αὐτοῖς τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς	κατ'	ἐκείνην τὴν ἡμέραν αὐτοῖς τοῦ
[5, 11]	κατασχὼν τὴν ἀρχήν. (Θνήσκει δὲ	κατ'	ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ ἡ
[5, 2]	ποιῶσιν (Χαναναῖοι δ' ἀκμαζόντων αὐτοῖς	κατ'	ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν πραγμάτων
[5, 1]	συνεργίας δὲ τῆς παρ' ὑμῶν	κατ'	ἐντολὴν τὴν ἐκείνου δεομένοις ἑαυτοὺς
[5, 1]	περιεβέβληντο καὶ κοινῇ πάντες καὶ	κατ'	ἰδίαν ἕκαστος χρυσοῦ τε καὶ
[5, 7]	ὑπομείναντας. ἀναστρέφων δὲ συμφορᾷ περιπίπτει	κατ'	οὐδὲν ὁμοίᾳ τοῖς κατωρθωμένοις αὐτῷ:
[5, 9]	ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων τῶν νόμων	κατὰ	ἀγχιστείαν, οὐκοῦν, φησὶν ὁ Βόαζος,
[5, 1]	εἰς ὅπλα καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν	κατὰ	ἀνδρῶν συγγενῶν, χαριστηρίους ὑπὲρ τούτων
[5, 1]	καὶ σπουδῆς ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ	κατὰ	ἀπόγνωσιν: πιστεύοντες γὰρ ἤδη τῆς
[5, 2]	γυναῖκες καὶ αἱ θυγατέρες. τούτων	κατὰ	ἁρπαγὴν ἐφείσθω γαμεῖν Βενιαμίτας ἃς
[5, 8]	ὁ μὲν ταῦτ' εἰπὼν ᾤχετο	κατὰ	βούλησιν ἐλθὼν τοῦ θεοῦ. (Ἡ
[5, 9]	τῇ αὐτῆς τραφησόμενον: ὠβήδης γὰρ	κατὰ	διάλεκτον τὴν Ἑβραίων ἀποσημαίνει δουλεύων.
[5, 7]	αὐτῇ λύπης γενομένη πλὴν ὅτι	κατὰ	δίκην ἐπ' ἀνδρὸς εὐεργέτου συνθεῖσι
[5, 2]	τῆς ἑορτῆς οἱ μὲν διακόσιοι	κατὰ	δύο καὶ τρεῖς πρὸ τῆς
[5, 2]	θεὸν ἔμελλον τάδε πεπονθώς, ἃ	κατὰ	δυοῖν καὶ ἑβδομήκοντα βασιλέων πρᾶξαι
[5, 2]	καιρὸν τῶν πραγμάτων στρατῷ μεγάλῳ	κατὰ	Ζεβέκην αὐτοὺς ὑπέμενον τῷ βασιλεῖ
[5, 8]	ἐκ τῶν ἐπαίνων εἰς ἔκπληξιν	κατὰ	ζηλοτυπίαν περιστῆναι καὶ ὑπόνοιαν τὴν
[5, 8]	καὶ εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ παιδὸς γονὴν	κατὰ	θεοῦ πρόνοιαν καλοῦ τε καὶ
[5, 8]	χρὴ ἐπὶ τούτῳ φρονῶν οὐ	κατὰ	θεοῦ συνεργίαν ἔλεγε τοῦτο συμβῆναι,
[5, 1]	ὃν καὶ ὕποπτοι γεγόνασιν, οὐ	κατὰ	θρησκείαν ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ ὅπως
[5, 2]	τὸ γύναιον. γενομένων δ' αὐτῶν	κατὰ	Ἱεροσόλυμα, σταδίους δ' ἐληλύθεσαν ἤδη
[5, 1]	ἠμέλουν δὲ θεωμένων οἱ ἐντυγχάνοντες	κατὰ	ἱστορίαν ξένοις προσήκουσαν ἀκριβῶς ἕκαστα
[5, 1]	δὲ ἐξήταζε τὸν στρατὸν ὡς	κατὰ	καιρὸν διαβησόμενος τὸν Ἰόρδανον. ἀνακαλεσάμενος
[5, 6]	φυλὴ δίκην ἐξέτισεν, ἣν δηλώσομεν	κατὰ	καιρὸν ἴδιον. (Γεδεὼν δὲ τὴν
[5, 3]	τῶν παραταξαμένων ἀπώλεσαν καὶ πολιορκούμενοι	κατὰ	κράτος ᾑρέθησαν, εἰσὶ δ' οἳ
[5, 6]	νῦν γεγενημένον ὅμοιον δὲ τῷ	κατὰ	κριθὴν γένει. καὶ τὸ παρὰ
[5, 1]	προπετεῖς δοκῶμεν ὅπλοις μετιόντες ὑμᾶς	κατὰ	λογισμὸν ὅσιον ποιησαμένους τὸν βωμόν,
[5, 1]	Ἰησοῦς ἔν τινι κρυπτομένους σπηλαίῳ	κατὰ	Μακχίδα καὶ κολάζει πάντας. ὅτι
[5, 1]	καὶ τῶν Μανασσητῶν τοῖς ἡμίσεσι,	κατὰ	μέγεθος ἑκάστης τῶν φυλῶν τὴν
[5, 2]	πρὸς αὑτόν, καὶ διελὼν αὐτὴν	κατὰ	μέλος εἰς μέρη δώδεκα διέπεμψεν
[5, 1]	εἰ λέγοιεν αὑτοὺς μὴ προσήκειν	κατὰ	μηδὲν Χαναναίοις ἀλλὰ πορρωτάτω τούτων
[5, 2]	δὲ γῆν Χαλέβῳ δωρεὰν ἔδοσαν	κατὰ	Μωυσέος ἐντολάς: οὗτος δ' ἦν
[5, 1]	τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε	κατὰ	νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν,
[5, 9]	Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων αὐτῷ	κατὰ	νοῦν τῶν πραγμάτων ἄγεται τοῖς
[5, 8]	ἐκφέρει τὸν λόγον τοῖς δεηθεῖσι.	κατὰ	οὖν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, καθ'
[5, 2]	ἔτους εἰς Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται	κατὰ	πανήγυριν αἱ γυναῖκες καὶ αἱ
[5, 11]	στρατεύσαντες ἐπὶ τοὺς Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται	κατὰ	πόλιν Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ' ἐξ
[5, 11]	προαπηγγελκώς: συνέχει γὰρ ἀκριβῶς τὰ	κατὰ	προσδοκίαν συντυχόντα τῶν δεινῶν. ὡς
[5, 1]	καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας τὴν δύναμιν	κατὰ	πρόσωπον αὐτοῖς ποιεῖ, σημεῖά τε
[5, 5]	καὶ χάλαζα, τόν τε ὑετὸν	κατὰ	πρόσωπον ἤλαυνε τῶν Χαναναίων ἄνεμος
[5, 1]	πορρωτάτω τούτων κατοικεῖν, ἥκειν τε	κατὰ	πύστιν τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ πολλὴν
[5, 9]	γενεὰς ἀνδρῶν. τὰ μὲν οὖν	κατὰ	Ῥούθην ἀναγκαίως διηγησάμην ἐπιδεῖξαι βουλόμενος
[5, 1]	ὄρειον ἱστᾷ τὴν ἱερὰν σκηνὴν	κατὰ	Σιλοῦν πόλιν, ἐπιτήδειον γὰρ ἐδόκει
[5, 9]	ἀμήτου δὲ γενομένου ἐξῄει καλαμησομένη	κατὰ	συγχώρησιν τῆς πενθερᾶς ἡ Ῥούθη,
[5, 9]	ἄρρεν. τοῦτο ἡ Ναάμις τιτθευομένη	κατὰ	συμβουλίαν τῶν γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν
[5, 7]	μετὰ ἀσφαλείας συνάγεται καὶ δειπνοῦντες	κατὰ	συμμορίαν φανερῶς ἀπετόλμων ἤδη βλασφημεῖν
[5, 1]	ἐκ τοῦ καθήκοντος τοῖς ὅροις	κατὰ	τὰ βόρεια πόλεως Ἄρκης παροικούσης.
[5, 6]	αὐτοῖς εἶναι συνέβαινε κάμηλον, καὶ	κατὰ	τὰ ἔθνη νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ
[5, 5]	μὲν ἡ νίκη αὕτη περιέστη	κατὰ	τὰ ὑπὸ Δαβώρας εἰρημένα εἰς
[5, 1]	μάλιστα τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ	κατὰ	τὰς εἰς τὸν ποταμὸν φερούσας
[5, 6]	πολεμίους. ποιήσαντος δὲ τοῦ Γεδεῶνος	κατὰ	τὰς ὑποθήκας τοῦ θεοῦ τριακόσιοι
[5, 1]	ὅπλοις κρείττονα. τινὰ μὲν οὖν	κατὰ	τὰς ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε τὰς
[5, 6]	ὑπὸ τῶν δεδηλωμένων ἦσαν. καὶ	κατὰ	τετάρτην μάλιστα φυλακὴν προσῆγε τὴν
[5, 2]	καὶ μηδενὸς ἐπὶ ξενίαν τῶν	κατὰ	τὴν ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντος πρεσβύτης
[5, 1]	στρατὸν τοῖς ὑπὲρ τὸν Ἰόρδανον	κατὰ	τὴν Ἀμορραίαν ἱδρυμένοις, συνεστράτευον δ'
[5, 1]	πόλεις ἀποδιδόναι: προειλήφεισαν γὰρ ἤδη	κατὰ	τὴν Ἀμορραίαν τὰς δέκα. τούτων
[5, 2]	γυναῖκα πάθει προσλαβόντες καὶ τὸ	κατὰ	τὴν ἀναίρεσιν τῶν ὁπλιτῶν. (Μετάνοια
[5, 7]	ἱππεύειν δὲ ἀρίστους καὶ τῶν	κατὰ	τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων ἀρχὰς ἐγκεχειρισμένους.
[5, 2]	τοσοῦτον ὑπ' ὀργῆς προήχθησαν τῷ	κατὰ	τὴν γυναῖκα πάθει προσλαβόντες καὶ
[5, 4]	τὴν διάβασιν διώκοντες ἔκτεινον καὶ	κατὰ	τὴν διάβασιν πολλοὺς αὐτῶν ἀναιροῦσι,
[5, 5]	προφῆτιν, μέλισσαν δὲ σημαίνει τοὔνομα	κατὰ	τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι
[5, 5]	φυλῆς: βάρακος δέ ἐστιν ἀστραπὴ	κατὰ	τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν. (Μεταπεμψαμένη δ'
[5, 1]	καὶ μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί τε τὰ	κατὰ	τὴν εἰρήνην δεξιώτατος καὶ πρὸς
[5, 8]	φησίν, ὁ θεὸς κήδεται καὶ	κατὰ	τὴν ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶς κόμην
[5, 2]	ὑπὲρ πέτρας τινὸς Ῥοᾶς καλουμένης	κατὰ	τὴν ἔρημον. οἱ δὲ πρέσβεις
[5, 7]	τὴν νεότητα τότε ποιεῖν τὰ	κατὰ	τὴν εὐχήν. συγχωρήσας δὲ τὰ
[5, 10]	ἐπεπήγει καθὼς προειρήκαμεν, καὶ πάλιν	κατὰ	τὴν εὐωχίαν νέμοντος μοίρας κρεῶν
[5, 2]	τελέως ἐκφθαρῆναι τῷ προειρημένῳ τρόπῳ	κατὰ	τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται ἤνθησέ
[5, 7]	Σικιμίους αὐτῷ τετολμημένων: τούτοις δὲ	κατὰ	τὴν Ἰωθάμου μαντείαν ἡ συμφορὰ
[5, 11]	τὸν νεανίαν, ὡς ἔγνω τὰ	κατὰ	τὴν μάχην, ῥᾴων ἦν ἐπὶ
[5, 8]	ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς	κατὰ	τὴν ὁδὸν αὐτῷ συντυχόντας, Παλαιστῖνοι
[5, 2]	φυλὴ καὶ Σεμεωνὶς τὰς μὲν	κατὰ	τὴν ὀρεινὴν τῆς Χαναναίας πόλεις
[5, 4]	καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας τῆς	κατὰ	τὴν πολιτείαν Ἐγλῶνα τὸν Μωαβιτῶν
[5, 1]	ἀφέντες ἤδη τὸ ῥεῦμα χωρεῖν	κατὰ	τὴν συνήθειαν. καὶ ὁ μὲν
[5, 8]	τὴν γὰρ ἰσχὺν εἶναί μοι	κατὰ	τὴν ταύτης αὔξησιν καὶ παραμονήν”
[5, 2]	τὴν τούτων τελευτὴν Φινεέσης προφητεύει	κατὰ	τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν ἐπ'
[5, 11]	τὸ ἀπ' ἐκείνου μέχρι τῶν	κατὰ	τὴν τοῦ Σολομῶνος βασιλείαν καιρῶν.
[5, 2]	πόλιν ἔγγιστα κειμένην καὶ νηστεύσαντες	κατὰ	τὴν ὑστεραίαν τὸν θεὸν ἱκέτευον
[5, 7]	πάντες οὕτως ἀπώλοντο: ὅσοι δὲ	κατὰ	τὴν χώραν σκεδασθέντες διέφυγον τὸν
[5, 7]	πυλῶν γυνὴ θραύσματι μύλης βαλοῦσα	κατὰ	τῆς κεφαλῆς τυγχάνει, πεσὼν δὲ
[5, 10]	τὰ μὲν ἐφέροντο τῶν γερῶν	κατὰ	τιμήν, ἃ δ' ἐλάμβανον αὐτοῖς
[5, 8]	ἱκετείας ἐπικλασθεὶς ὁ θεὸς πηγὴν	κατά	τινος πέτρας ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ
[5, 8]	μὴ ὁμόφυλον εἶναι, τοῦ θεοῦ	κατὰ	τὸ Ἑβραίων σύμφορον ἐπινοοῦντος τὸν
[5, 8]	καὶ μεθύοντα κατέδει τοῖς κλήμασι	κατὰ	τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ' ἀνεγείρασα ἐδήλου
[5, 3]	καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν πηγῶν	κατὰ	τὸ μέγα πεδίον Σιδῶνος πόλεως
[5, 1]	καὶ δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν οὐ	κατὰ	τὸ οἰκεῖον τῶν ἀπολωλότων, καίτοι
[5, 6]	~(Τελευτήσαντος δὲ Βαράκου καὶ Δαβώρας	κατὰ	τὸν αὐτὸν καιρὸν μετὰ ταῦτα
[5, 9]	τῇ γυναικὶ ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν	κατὰ	τὸν νόμον καὶ πτύειν εἰς
[5, 2]	ταύτης ἔργων ἐπεμελοῦντο. τῶν δὲ	κατὰ	τὸν πλοῦτον αὐτοῖς ἐπιδιδόντων ὑπὸ
[5, 7]	τὴν εὐχήν. συγχωρήσας δὲ τὰ	κατὰ	τὸν προειρημένον χρόνον μετὰ τοῦτον
[5, 5]	κοιμωμένου σιδήρεον ἧλον ἐλάσασα σφύρῃ	κατὰ	τοῦ στόματος καὶ τοῦ χελυνίου
[5, 9]	ἀγρῶν κρατεῖν γαμεῖν σε δεῖ	κατὰ	τοὺς νόμους. ὁ δὲ Βοάζῳ
[5, 6]	στρατόπεδον μυρίων ἀνδρῶν. ἐπιστὰς δὲ	κατὰ	τοὺς ὕπνους ὁ θεὸς τῷ
[5, 11]	πάντων ὧν προεφήτευσεν ἀληθινῶν βλεπομένων.	~(Κατὰ	τοῦτον δὴ τὸν καιρὸν καὶ
[5, 7]	Ἀβιμέλεχος δὲ πυθόμενος ἐξελευσομένους αὖθις	κατὰ	τρύγητον τοὺς Σικιμίους ἐνέδραις προλοχίζεται
[5, 2]	οὖσαν, ὅτι μὴ συμμαχήσειεν αὐτοῖς	κατὰ	τῶν Βενιαμιτῶν, πέμψαντες μυρίους καὶ
[5, 7]	ἀντέσχε πρὸς τὴν πολιορκίαν, ἅλας	κατὰ	τῶν ἐρειπίων σπείρας προῆγε. καὶ
[5, 1]	παρέλθοι τὸ πῦρ κατέσκαπτε καὶ	κατὰ	τῶν οἰκησόντων, εἴ τις πορθηθεῖσαν
[5, 6]	προαγγεῖλαι τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖς τὴν	κατὰ	τῶν πολεμίων ἐγκαλοῦντες. Γεδεὼν δὲ
[5, 2]	ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην καὶ κράτος	κατὰ	τῶν πολεμίων. ὁ δὲ θεὸς
[5, 1]	ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς δηλοῦντος	κατὰ	φατρίας πάλιν ταύτης προτίθησι τὸν
[5, 1]	κομίζοντες, εἵποντο δὲ τοῖς Λευίταις	κατὰ	φυλὰς ὁ πᾶς ὅμιλος μέσους
[5, 1]	ὧν συνέκαμον ὁμολογοῦντας, ἕνα τε	κατὰ	φυλὴν ἀρετῇ προύχειν μαρτυρηθέντα πέμπειν,
[5, 1]	ἀρχιερέα καὶ τοὺς ἐν τέλει	κατὰ	φυλὴν ἐκλήρου. τούτου δὲ τὸ
[5, 1]	εἰς τὸν ἴδιον κλῆρον, ὃν	κατὰ	χάριν τοῦ θεοῦ καὶ τῆς
[5, 8]	αὐτῆς ὁραθείη. καὶ παραγίνεται πάλιν	κατὰ	χάριν τοῦ θεοῦ ὁ ἄγγελος
[5, 8]	αὐτῷ δεῖσθαι φήσαντος, οὐδὲ γὰρ	κατὰ	χρείαν ταῦτα εὐαγγελίσασθαι περὶ τῆς
[5, 8]	παραδοῦναι τοῖς Παλαιστίνοις. καὶ γενομένων	κατὰ	χωρίον, ὃ Σιαγὼν καλεῖται νῦν
[5, 1]	φθείρωσι πάντας τοὺς ἐν αὐτῇ	κατὰ	ψήφισμα τὸ παρ' αὐτοῖς γενόμενον:
[5, 6]	εἶχον φυλάττοντες. οἱ γὰρ Μαδιηνῖται	κατὰ	ὥραν θέρους στρατεύοντες τὸν χειμῶνα
[5, 6]	κυλιομένην τὴν τοῦ βασιλέως σκηνὴν	καταβαλεῖν	καὶ τὰς τῶν στρατιωτῶν πάντων.
[5, 8]	ἀλλὰ τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν μόνον,	καταβὰς	ἐκ τῆς πέτρας αὑτὸν ἐν
[5, 1]	δὲ θορύβου σταλέντος ἡ Ῥαάβη	καταγαγοῦσα	τοὺς ἄνδρας καὶ τὸν κίνδυνον
[5, 10]	παρέξειν αὐτῇ παῖδας τὸν θεὸν	καταγγέλλων.	(Παραγενομένη δ' εὔελπις πρὸς τὸν
[5, 2]	εἴκοσι στάδια εἰς οἰκείαν ἠξίου	κατάγεσθαι	πόλιν, καὶ κρατήσας τῇ γνώμῃ
[5, 1]	περὶ ἡμῶν ἔχοντες ὑπόληψιν μηδὲν	καταγινώσκετε	τούτων, ἐφ' οἷς ἐξώλεις εἶναι
[5, 1]	τοὺς οἰκείους ἅπαντας εἰς τὸ	καταγώγιον	ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ τῶν θυρῶν
[5, 1]	δόλον ἀπῆλθον οὐδ' ἐρευνήσαντες τὸ	καταγώγιον.	ἐπεὶ δ' ὁρμήσαντες καθ' ἃς
[5, 1]	σὺν τοῖς οἰκείοις εἰς τὸ	καταγώγιον	συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι, καὶ
[5, 1]	γενομένης ὀψίας ὑποχωροῦσιν εἴς τι	καταγώγιον	τοῦ τείχους πλησίον, εἰς ὃ
[5, 1]	ὄντες ἐν τῷ τῆς Ῥαάβης	καταγωγίῳ	μετὰ πολλῆς τῆς τοῦ λανθάνειν
[5, 8]	ἀφικνεῖται καὶ ἔν τινι τῶν	καταγωγίων	διέτριβε. μαθόντες δὲ τῶν Γαζαίων
[5, 1]	ἐν νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου καὶ	καταδίκῳ	πρεπούσης τυγχάνει. (Ἰησοῦς δὲ ἁγνίσας
[5, 1]	ἱερεῦσιν εἰς τοὺς θησαυροὺς παραδίδωσι	καταθέσθαι.	καὶ Ἱεριχοῦς μὲν τοῦτον ἀπώλετο
[5, 1]	Χαναναίων μηδὲν ὑπολιπεῖν ἐν τῇ	κατακεκληρωμένῃ	γῇ: τὴν γὰρ ἀσφάλειαν αὐτοῖς
[5, 6]	τὸν ποταμὸν καὶ τοὺς μὲν	κατακλιθέντας	καὶ οὕτως πίνοντας εὐψύχους ὑπολαμβάνειν,
[5, 1]	τῆς ἀρετῆς τῶν νόμων οἷς	κατακολουθοῦσιν	ἔλεγε, βασιλεῖς τε τριάκοντα καὶ
[5, 7]	ἰδίας εἰπὼν γῆς, ἣν θεοῦ	κατακτησαμένου	μετὰ τριακόσια ἔτη νέμονται, μάχεσθαι
[5, 2]	τι τῆς νυκτὸς αὐτοὺς ὁδεύοντας	καταλάβῃ	δύσκολον καὶ ταῦτα οὐδὲ πόρρω
[5, 1]	αὐξηθῆναι πλέον, ὡς ἂν μὴ	καταλαβοῦσα	νὺξ ἐπίσχῃ τὸ τῶν Ἑβραίων
[5, 1]	τοιούτους. καὶ οἱ μὲν τῆς	καταλαβούσης	αὐτοὺς συμφορᾶς τοιαύτην φυλακὴν καὶ
[5, 1]	δὲ τῆς συμφορᾶς τοὺς Ναιτιανοὺς	καταλαβούσης,	παίδων τε ὄχλος ἑάλω καὶ
[5, 2]	πολλὴν ἄδειαν στάσις αὐτοὺς πάλιν	καταλαμβάνει	δεινὴ καὶ προήχθησαν εἰς τὸ
[5, 7]	μὲν τρίτη μοῖρα τῆς στρατιᾶς	καταλαμβάνει	τὰς πύλας ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον
[5, 6]	παραλαβών, καὶ πλησιάσας σκηνῇ τινι	καταλαμβάνει	τοὺς ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότας καὶ
[5, 7]	Ἀβιμέλεχον, οἵ τε ἄρχοντες ἐνέδραις	καταλαμβανόμενοι	τὰ περὶ τὴν πόλιν πολλοὺς
[5, 8]	τὰ πρὸ τῶν πυλῶν ἐνέδραις	καταλαμβάνουσιν,	ὅπως ἐξιὼν μὴ λάθῃ. Σαμψὼν
[5, 1]	τοῦ ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖς τοιαύτην	καταλιπεῖν	κἀκείνους ἠξίου διὰ μνήμης ποιήσασθαι
[5, 1]	τὴν σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν	καταλιπόντας	καὶ βωμὸν ὃς ἡμῖν πάτριος
[5, 1]	ταύτας ἐπὶ τῷ βωμῷ γεγραμμένας	καταλιπόντες	εἰς τὴν Σιλοῦν ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς
[5, 2]	ἵνα νέμοιντο: τὴν γὰρ πατρίδα	καταλιπόντες	ἠκολούθησαν ἐκείνοις καὶ συνῆσαν αὐτοῖς
[5, 3]	ὀλίγον αὐτοῖς ἐπιβατὸν τοῦ πεδίου	καταλιπόντες.	οἱ δ' οὔτε πολεμεῖν ὄντες
[5, 7]	τεσσαράκοντα καὶ τούτων τὴν γενεὰν	καταλιπόντες	τριάκοντα, ἤλαυνέ τε σὺν αὐτοῖς
[5, 2]	ἡ γυνὴ πρὸς αὐτὰς βαρυνομένη	καταλιποῦσα	τὸν ἄνδρα πρὸς τοὺς γονεῖς
[5, 9]	πραγμάτων ἀδήλων τὴν πάτριον γῆν	καταλιπούσας.	ἡ μὲν οὖν Ὀρφᾶ μένει,
[5, 1]	Φινεέσῃ τῷ παιδὶ τὴν ἱερωσύνην	καταλιπών,	καὶ μνημεῖον αὐτῷ καὶ τάφος
[5, 9]	βασιλεύσας καὶ παισὶ τοῖς αὐτοῦ	καταλιπὼν	τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ μίαν καὶ
[5, 2]	πενθεροὺς καὶ διαλυσάμενος τὰς μέμψεις	καταλλάττεται	πρὸς αὐτήν. καὶ τέτταρας μὲν
[5, 8]	τὴν πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ	καταμεμψάμενοι	τῶν εἰς Παλαιστίνους αὐτῷ τετολμημένων
[5, 1]	ὁ θεὸς προεῖπε ποιήσειν τοιοῦτον	κατανοοῦντες.	ἔστησαν δὲ ἐν μέσῳ οἱ
[5, 7]	πλησίον ἤδη γινομένων τὸ ἀκριβὲς	κατανοῶν	οὐ σκιὰς ἔλεγε ταῦτ' εἶναι,
[5, 8]	δίψους δ' αὐτὸν ἰσχυροῦ κατασχόντος	κατανοῶν	ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος ἀρετὴ
[5, 6]	τύχοιεν τούτους δειλοὺς νομίζειν καὶ	καταπεπληγότας	τοὺς πολεμίους. ποιήσαντος δὲ τοῦ
[5, 2]	τὴν πόλιν, οἱ δ' Ἰσραηλῖται	καταπεπληγότες	ὑπὸ τῆς ἥττης εἰς τὸ
[5, 1]	τὴν παράδοξον τοῦ τείχους ἀνατροπὴν	καταπεπληγότων	καὶ τοῦ φρονήματος αὐτοῖς πρὸς
[5, 1]	ὁ Ἰησοῦς τήν τε στρατιὰν	καταπεπληγυῖαν	καὶ περὶ τῶν ὅλων πονηρὰν
[5, 2]	τοῖς γεγενημένοις ἔχειν ἀνιάτως ἐλογίζετο,	καταπεσοῦσα	τὴν ψυχὴν ἀφίησιν. ὁ δὲ
[5, 5]	πολλοὺς αὐτῶν ἀποθανεῖν. Σισάρης δὲ	καταπηδήσας	τοῦ ἅρματος ὡς εἶδε τὴν
[5, 1]	καὶ ταύτην ἐχομένην ἑώρων καὶ	καταπιμπραμένην	ὁμοῦ γυναιξὶ καὶ τέκνοις κατέλαβον,
[5, 5]	δ' Ἰσραηλίτας καὶ τὸν Βάρακον	καταπλαγέντας	τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων καὶ
[5, 7]	(Ἀβιμέλεχος δὲ τοῖς Σικιμιτῶν κακοῖς	καταπλήξας	τοὺς Ἰσραηλίτας μειζόνων ἐφιέμενος δῆλος
[5, 1]	πολλοῦ φοιτῶντος εἰς τοὺς περιοίκους	κατάπληξις	εἶχε τοὺς ἀκούοντας τὸ τῶν
[5, 1]	δ' ἱππεῖς καὶ ἅρματα δισμύρια.	καταπλήττει	δὲ τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων
[5, 7]	πανταχοῦ τε φόνος ἦν. καὶ	κατασκάψας	εἰς ἔδαφος τὴν πόλιν, οὐ
[5, 1]	ἐπὶ τοιαύτῃ τὸν βωμὸν αἰτίᾳ	κατασκευάσαι	γένοιτο ὁ θεὸς ἀξιόχρεως, ὅθεν
[5, 1]	ὑφ' ἧς προήχθητε τὸν βωμὸν	κατασκευάσαι	μήτε προπετεῖς δοκῶμεν ὅπλοις μετιόντες
[5, 3]	ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς προελθόντες καὶ	κατασκεψάμενοι	γῆν ἀγαθὴν καὶ πάμφορον σημαίνουσι
[5, 1]	τῷ βασιλεῖ περὶ δεῖπνον ὄντι	κατασκεψόμενοί	τινες τὴν πόλιν ἀπὸ τοῦ
[5, 1]	τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ	κατάσκοποι,	καὶ πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς ἀχθείσῃ
[5, 1]	ἑξήκοντα. (Καὶ στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς οἱ	κατάσκοποι	παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντες τῶν παρὰ
[5, 1]	τοὺς γενομένους πρὸς αὐτὴν τοῖς	κατασκόποις	ὅρκους. (Ταῦτ' εἰπὼν καὶ διατάξας
[5, 1]	εἶναι τὸ πλῆθος, πέμπει τε	κατασκόπους	εἰς Ἱεριχοῦντα τήν τε δύναμιν
[5, 1]	τοῦ τείχους ἔψυχε, τοὺς μὲν	κατασκόπους	εἰς ταύτας ἀποκρύπτει, τοῖς δὲ
[5, 2]	ἐντολάς: οὗτος δ' ἦν τῶν	κατασκόπων	εἷς ὧν ἔπεμψε Μωυσῆς εἰς
[5, 1]	ἔχειν ὡμολόγει τῆς σωτηρίας τῶν	κατασκόπων	καὶ μὴν τῆς εὐεργεσίας ταύτης
[5, 1]	ὅταν ἐγκρατεῖς τῆς Χαναναίων γῆς	καταστάντες	ἀμοιβὴν ἐκτῖσαι δύνωνται τῆς ἄρτι
[5, 6]	τῇ γλώσσῃ διαφωνεῖν. ἅπαξ δὲ	καταστάντες	εἰς ταραχὴν πᾶν τὸ προστυχὸν
[5, 3]	καὶ ἄρξας ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα	καταστρέφει	τὸν βίον. ~(Τελευτήσαντος δὲ τούτου
[5, 2]	ἐπὶ τὰ πλησίον ὄρη, καὶ	κατασχόντες	ἱδρύθησαν. οἱ δ' ἄλλοι πάντες
[5, 7]	χώραν καὶ τὴν Περαίαν ἅπασαν	κατασχόντες	καὶ ἐπὶ τὴν τῶν λοιπῶν
[5, 8]	αὐχῶν. δίψους δ' αὐτὸν ἰσχυροῦ	κατασχόντος	κατανοῶν ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειος
[5, 4]	τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα	κατασχών,	ἀνὴρ καὶ δίχα τῆς προειρημένης
[5, 7]	ἡγεμονίαν Ἤλων ἐπ' ἔτη δέκα	κατασχὼν	αὐτὴν φυλῆς ὢν τῆς Ζαβούλης
[5, 7]	καὶ εἴκοσι ἔτη τὴν ἀρχὴν	κατασχὼν	τελευτᾷ γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν
[5, 11]	τὰ πάντα καὶ τούτων τεσσαράκοντα	κατασχὼν	τὴν ἀρχήν. (Θνήσκει δὲ κατ'
[5, 2]	εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις καὶ	κατατίθενται	τὰ ὅπλα. (Βενιαμῖται δέ, τούτων
[5, 8]	τὸ ὑπὲρ Ἑβρῶνος ὄρος φέρων	κατατίθησιν.	(Παρέβαινε δ' ἤδη τὰ πάτρια
[5, 1]	καὶ κεραυνῶν ἀφέσει καὶ χαλάζης	καταφορᾷ	μείζονος τῆς συνήθους: ἔτι γε
[5, 4]	ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς	καταφρονήσαντα	αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας τῆς κατὰ
[5, 7]	καὶ τῶν νόμων ὑπεφέρετο, καὶ	καταφρονήσαντες	αὐτῶν Ἀμμανῖται καὶ Παλαιστῖνοι στρατῷ
[5, 3]	ἔργοις ὄντων τῆς γῆς Χαναναῖοι	καταφρονήσαντες	αὐτῶν συνεποιήσαντο δύναμιν, οὐδὲν μὲν
[5, 1]	γὰρ ὧν Μωυσῆς προεῖπεν ἀπελείφθητε	καταφρονήσαντες	ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν
[5, 2]	παρὰ τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον	καταφρονήσαντες	τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ὀλιγότητος
[5, 7]	αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐξέβαλον	καταφρονήσαντες	τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας. καὶ ὁ
[5, 2]	μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ τούτων κολάσει,	καταφρονησάντων	δὲ τότε τοῖς ὅπλοις αὐτοὺς
[5, 1]	οἰομένους καὶ ὡς ἐπὶ νίκῃ	καταφρονοῦντας.	ἔπειτ' ἀναστρέψας τὴν δύναμιν κατὰ
[5, 8]	δὲ ταύτην τὴν μάχην Σαμψὼν	καταφρονῶν	τῶν Παλαιστίνων εἰς Γάζαν ἀφικνεῖται
[5, 1]	τοῦτ' ἐπ' αὐτὴν ἐξ ἀνάγκης	καταφυγεῖν	συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον καὶ
[5, 6]	ἡμμένας ἐν αὐταῖς, ὅπως μὴ	κατάφωρος	τοῖς πολεμίοις ἡ ἔφοδος αὐτῶν
[5, 2]	ἤδη τριάκοντα, συνεβούλευεν ὁ θεράπων	καταχθῆναί	που, μὴ καί τι τῆς
[5, 11]	ἀγνοοῦντες, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ	καταψηφισάμενος	αὐτῶν τὴν συμφορὰν τῆς κιβωτοῦ,
[5, 2]	ὄλεθρον τό γε ἐπ' αὐτοῖς	καταψηφίσασθαι.	συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν, ἔλεγον, τὴν
[5, 6]	τε ἠχήσαντας καὶ τοὺς ἀμφορέας	κατεάξαντας	ὁρμῆσαι μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας
[5, 2]	ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ	κατεγέλων,	ἠπείλουν δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐμποδίζοντα
[5, 8]	στρατιωτῶν ἔνδον τινὰς καὶ μεθύοντα	κατέδει	τοῖς κλήμασι κατὰ τὸ ἰσχυρότατον,
[5, 2]	ἀνὴρ αὐτῆς οἰόμενος ὕπνῳ βαθεῖ	κατεισχῆσθαι	τὴν γυναῖκα καὶ μηδὲν σκυθρωπὸν
[5, 5]	καὶ ἀναχωρεῖν διεγνωκότας ἡ Δεβώρα	κατεῖχε	τὴν συμβολὴν ποιεῖσθαι κατ' ἐκείνην
[5, 6]	ἀντὶ σάλπιγγος. χωρίον δὲ πολὺ	κατεῖχε	τὸ τῶν πολεμίων στράτευμα, πλείστην
[5, 9]	(Ταῦτα τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσης εὐθυμία	κατεῖχεν	αὐτὰς ἐν ἐλπίδι τοῦ πρόνοιαν
[5, 1]	καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ καὶ τέκνοις	κατέλαβον,	διὰ τῶν ἀγρῶν σκεδασθέντες καὶ
[5, 9]	κἀκεῖνος ἤδη μεσούσης τῆς ἡμέρας	κατελθὼν	εἰς τὴν πόλιν τήν τε
[5, 11]	παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν	κατέλιπε,	παρ' οὗ διεδέξατο Ὄζις υἱὸς
[5, 7]	θυγατέρες, οὓς καὶ πάντας ζῶντας	κατέλιπε	τὰς μὲν ἀνδράσιν ἐκδοὺς τοῖς
[5, 1]	δηλῶν καὶ στρατιὰν ὅση ποτὲ	κατελπίσασα	τῆς αὐτῶν δυνάμεως εἰς μάχην
[5, 7]	ἐπὶ τῷ μεγέθει τοῦ πάθους	κατεμέμφετο	τῆς περὶ τὴν ὑπάντησιν σπουδῆς
[5, 1]	πόνου τοῦ σφετέρου τῶν τειχῶν	κατενεχθησομένων.	κτείνειν μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν εἰ
[5, 1]	ἐπ' ἀδείας αὐτῶν τὴν πόλιν	κατενόησαν,	τῶν τε τειχῶν ὅσα καρτερὰ
[5, 1]	αὐτῆς ἄοκνον ἔχωμεν εἰς τὰ	κατεπείξοντα	καὶ μὴ τοῖς νῦν καμοῦσαν
[5, 1]	ἑπτάκις καὶ πρὸς ὀλίγον ἠρεμησάντων	κατέπεσε	τὸ τεῖχος μήτε μηχανῆς μήτε
[5, 11]	τῆς κιβωτοῦ περιεσομένοις τῶν πολεμίων,	κατεπλήττοντο	δὲ οἱ πολέμιοι δεδιότες τὴν
[5, 8]	γυναῖκα καὶ τοὺς συγγενεῖς ζῶντας	κατέπρησαν	ὡς αἰτίους τῶν κακῶν γεγονότας.
[5, 1]	καί τι παρέλθοι τὸ πῦρ	κατέσκαπτε	καὶ κατὰ τῶν οἰκησόντων, εἴ
[5, 1]	εἰς ἃ νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ	κατέστημεν	ἔπειθ' οὕτως ἐκρίνατε αὐτῶν μεταλαμβάνειν.
[5, 4]	παρέλιπεν εἴς τε πενίαν αὐτοὺς	κατέστησεν	ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη. λαβὼν δ'
[5, 1]	ἀνακειμένων ἐν τῷ ἱερῷ γραμμάτων.	(Κατεστραμμένων	δ' οὕτως τῶν περὶ τοὺς
[5, 4]	τῷ πρώτῳ τῆς ἀρχῆς ἔτει	κατέστρεψε	τὸν βίον. ~(Ἰσραηλῖται δὲ πάλιν,
[5, 8]	Σαμψών. καὶ τὸν μὲν τοιοῦτον	κατέσχε	τέλος ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν
[5, 2]	θαυμάσαντες, ἐπεὶ παρὰ τῷ πρεσβύτῃ	κατηγμένην	ἔμαθον καταφρονήσαντες τῆς ἀσθενείας καὶ
[5, 7]	πολιτεύεται Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆς πόλεως	κατηγορήσας,	ὡς μαλακῶς πρὸς τοὺς Ἀβιμελέχου
[5, 2]	πέμπουσιν οὖν πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς	κατηγοροῦντες	τῶν νεανίσκων τὰ περὶ τὴν
[5, 2]	κατ' ἀδικίαν τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες	κατῄεσαν	εἰς τὴν πάτριον φυλὴν πειθόμενοι
[5, 2]	συνελαθέντας καὶ φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες	κατηκόντισαν,	ὥστε πάντας διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων.
[5, 1]	λογισμὸν ὅσιον ποιησαμένους τὸν βωμόν,	κατι	δικαίως ἀμυνώμεθα τῆς διαβολῆς ἐλεγχθείσης
[5, 2]	αὐτὸν παρακαλοῦντος πρεσβύτης ἐξ ἀγροῦ	κατιὼν	τῆς μὲν Ἐφράμιος φυλῆς ὢν
[5, 1]	τῇδε τῇ φυλῇ τὴν Ἀμορίαν	κατοικεῖν	ἐπετέτραπτο τῆς Χαναναίων γῆς ἕβδομον
[5, 1]	μηδὲν Χαναναίοις ἀλλὰ πορρωτάτω τούτων	κατοικεῖν,	ἥκειν τε κατὰ πύστιν τῆς
[5, 1]	ἐν Γαλγάλοις γενόμενος. (Γεβεωνῖται δὲ	κατοικοῦντες	ἔγγιστα τοῖς Ἱεροσολύμοις τά τε
[5, 1]	ἐσμεν οἵ τ' ἐνθάδε κἀκεῖ	κατοικοῦντες,	θεός τε εἷς, ὃς τούς
[5, 2]	κληρουχίας ὢν καὶ ἐν ἐκείνῃ	κατοικῶν	ἄγεται γύναιον ἀπὸ Βηθλέμων, τῆς
[5, 10]	τῆς Ἐφράμου κληρουχίας Ῥαμαθὰν πόλιν	κατοικῶν	ἐγάμει δύο γυναῖκας Ἄνναν τε
[5, 5]	δ' Ἰσραηλίτας ἧττόν τε ἔβλαπτε	κατόπιν	γινόμενος ὁ χειμὼν καὶ πρὸς
[5, 3]	πέντε ἄνδρας εἰς τὴν μεσόγειον	κατοψομένους	γῆν, εἰς ἣν μετοικήσαιντο. οἱ
[5, 2]	ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν μὲν	κάτω	λαβόντες σὺν χρόνῳ πάντας ἔκτεινον
[5, 4]	ἐκείνης τὴν ἅπασαν ἰσχὺν ἔχων	κατῴκει	μὲν ἐν Ἱεριχοῦντι καὶ αὐτός,
[5, 8]	πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνας Αἰτὰν	κατῴκει,	πέτρα δ' ἐστὶν ὀχυρὰ τῆς
[5, 1]	πόρρω τῶν Ἱεροσολύμων τοὺς Γεβεωνίτας	κατῳκημένους	καὶ τοῦ γένους ὄντας τῶν
[5, 1]	σύμβολον> τῆς πρὸς τοὺς πέραν	κατῳκημένους	οἰκειότητος. ἀκούσαντες δὲ οἱ πέραν
[5, 8]	περὶ αὐταῖς ἦν ξύλωσις ἀράμενος	κατωμαδὸν	εἰς τὸ ὑπὲρ Ἑβρῶνος ὄρος
[5, 1]	σπουδῇ συνδραμόντων τά τε ἤδη	κατωρθωμένα	καὶ τὰς γεγενημένας πράξεις, ὡς
[5, 7]	περιπίπτει κατ' οὐδὲν ὁμοίᾳ τοῖς	κατωρθωμένοις	αὐτῷ: ὑπήντησε γὰρ ἡ θυγάτηρ
[5, 8]	χαρᾶς καὶ βοῆς ὡς ἐπὶ	κατωρθωμένοις	οἷς ἐβούλοντο, διαρρήξας τὰ δεσμὰ
[5, 1]	ἐκέλευσε συγκομίζοντας ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν	κατωρθωμένων	τῷ θεῷ τηρεῖν ἐκ τῆς
[5, 1]	ποιήσας ἐν τῇ αὐτοῦ σκηνῇ	κατώρυξεν	εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς
[5, 4]	αἱ φυλακαὶ ὑπό τε τοῦ	καύματος	καὶ πρὸς ἄριστον τετραμμένων. δοὺς
[5, 6]	τὴν ἡμέραν ἐν ἀκμῇ τοῦ	καύματος	ὄντος ἄγειν τὴν στρατιὰν ἐπὶ
[5, 1]	μὲν βάθους ἐπεσχημένου, τοῦ δὲ	κάχληκος	τῷ μὴ πολὺν εἶναι μηδ'
[5, 1]	τῆς Ἐφραίμ, τῆς Νεφθαλίτιδος δὲ	Κεδέσην:	ἔστι τῆς καθύπερθεν Γαλιλαίας τοῦτο
[5, 1]	Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίας τῆς ἄνω	Κεδέσης	οὐ πόρρω: Γαλιλαίων δ' ἐστὶ
[5, 1]	Ναιὰν πόλιν ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος	κειμένην	αἱρήσοντας, οἳ συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν
[5, 2]	δὲ εἰς Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα	κειμένην	καὶ νηστεύσαντες κατὰ τὴν ὑστεραίαν
[5, 1]	ὑμῖν ἐν τῇδε τῇ ἐκκλησίᾳ	κειμένης	οὕτω βουλεύεσθε, λόγοις ἡττηθῆναι συμφέρειν
[5, 1]	αὐτὸν τῇ βίᾳ ἀντ' ἐδάφους	κειμένου,	πάντες ἤδη θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο τὸν
[5, 3]	ἐν τοιαύτῃ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ	κειμένους	ἀλλ' εἰς ἐλευθερίαν αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι
[5, 9]	ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί τισιν αὐτόθι	κεκοιμημένην,	φυλάττεσθαι σῶφρον τὴν ἐπὶ τοιούτοις
[5, 1]	τολμήσαντας αὐτοῖς εἰς χεῖρας ἐλθεῖν	κεκρατῆσθαι	δηλῶν καὶ στρατιὰν ὅση ποτὲ
[5, 6]	τοῦ δέους αὐτὸν ἀπαγαγεῖν βουλόμενος	κελεύει	προσλαβόντα ἕνα τῶν στρατιωτῶν πλησίον
[5, 9]	πρὸς τὸ ἔργον περιεγείρας αὐτὴν	κελεύει	τῶν κριθῶν λαβοῦσαν ὅ τι
[5, 9]	ἀντιλέγειν τῶν ὑπὸ τῆς ἑκυρᾶς	κελευομένων	ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ παραυτίκα
[5, 11]	ἀρχιερέα τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ	κελεύοντες	κομίζειν, ἵνα παρούσης αὐτῆς παρατασσόμενοι
[5, 5]	τὴν συμβολὴν ποιεῖσθαι κατ' ἐκείνην	κελεύουσα	τὴν ἡμέραν: νικήσειν γὰρ αὐτοὺς
[5, 4]	τοὺς ἐπεισιόντας τῶν θεραπόντων ἀπιέναι	κελεύσαντος	διὰ τὸ πρὸς Ἰούδην ὁμιλεῖν.
[5, 8]	καὶ τοῦτον ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ	κελεύσαντος,	ἐπεὶ πάντ' ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν
[5, 1]	ἐκ τοῦ βυθοῦ τοῦ προφήτου	κελεύσαντος	ἱδρυσάμενος τεκμήριον γενησόμενον τῆς ἀνακοπῆς
[5, 5]	αὐτοῖς ὁ Σισάρης τοῦ βασιλέως	κελεύσαντος	καὶ στρατοπεδεύονται τῶν πολεμίων οὐκ
[5, 6]	χωρὶς αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ θεοῦ	κελεύσαντος:	τὴν δὲ νίκην οὐχ ἧττον
[5, 1]	τε νικήσειν τοὺς ἐχθροὺς καὶ	κελεύσαντος	τούς τε ἵππους ἀχρήστους ποιῆσαι
[5, 5]	φυγὼν ἀφικνεῖται παρά τινα τῶν	Κενελίδων	γυναῖκα Ἰάλην ὄνομα, ἣ κρύψαι
[5, 3]	ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο.	Κενίαζος	δὲ ὡς ἔργῳ πεῖραν αὐτοῦ
[5, 3]	ἠλευθερώθησαν. (Τῆς Ἰούδα φυλῆς τις	Κενίαζος	ὄνομα δραστήριος ἀνὴρ καὶ τὸ
[5, 6]	ἑκάστῳ. ἐκόμιζον δὲ πάντες ἀμφορέας	κενοὺς	καὶ λαμπάδας ἡμμένας ἐν αὐταῖς,
[5, 6]	καὶ ἐν τῇ δεξιᾷ κριοῦ	κέρας:	ἐχρῶντο δὲ τούτοις ἀντὶ σάλπιγγος.
[5, 1]	ἦν, οἳ καὶ προῄεσαν ἑπτὰ	κέρασιν	αὐτῶν σαλπίζοντες παρεκάλουν τὸν στρατὸν
[5, 1]	κιβωτοῦ καὶ τῶν ἱερέων τοῖς	κέρασιν	ἐξοτρυνόντων τὴν δύναμιν πρὸς τὸ
[5, 4]	εἰς τὴν χώραν τοὺς ἀποσημαίνοντας	κέρασιν	οἰῶν: τούτοις γὰρ συγκαλεῖν τὸ
[5, 1]	ἐπισημήναντος αὐτοῦ βρονταῖς τε καὶ	κεραυνῶν	ἀφέσει καὶ χαλάζης καταφορᾷ μείζονος
[5, 2]	ἐν τοῖς ἀγροῖς ἡδονῇ τοῦ	κερδαίνειν	προσδεδεμένοι. καὶ διὰ τὴν πολλὴν
[5, 8]	ὁμοῦ τε συνετοὺς δόξαι καὶ	κέρδος	εὕρασθαι καὶ λέγειν ἀξιούντων φησίν,
[5, 1]	ἡγησάμενος, εἰ ὃ κινδυνεύσας ηὕρατο	κέρδος,	τοῦτο τῆς ἰδίας χρείας ἀφελόμενος
[5, 7]	θραύσματι μύλης βαλοῦσα κατὰ τῆς	κεφαλῆς	τυγχάνει, πεσὼν δὲ Ἀβιμέλεχος τὸν
[5, 1]	Χαναναίων ἔθνους παντὸς πολεμοῦντος αὐτούς:	Κεφηρίτας	δὲ καὶ Καριαθιαριμίτας γείτονας ὄντας
[5, 7]	ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ	κεχαρισμένην	θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας τῷ
[5, 8]	Δαλάλῃ, ἐμοῦ, φησίν, ὁ θεὸς	κήδεται	καὶ κατὰ τὴν ἐκείνου πρόνοιαν
[5, 8]	τὰ τρία βαστάσας ἐξ αὐτοῦ	κηρία	μέλιτος γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ. καὶ
[5, 8]	νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος τρία μέλιτος	κηρία	σὺν τοῖς λοιποῖς δώροις οἷς
[5, 1]	προῄεσαν μὲν οἱ ἱερεῖς τὴν	κιβωτὸν	ἔχοντες, ἔπειτα οἱ Λευῖται τήν
[5, 11]	δεινῶν. ὡς δὲ καὶ τὴν	κιβωτὸν	ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι πρὸς τῶν πολεμίων,
[5, 1]	καὶ τὴν σκηνὴν καὶ τὴν	κιβωτὸν	καταλιπόντας καὶ βωμὸν ὃς ἡμῖν
[5, 1]	πρώτῃ τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ τὴν	κιβωτὸν	οἱ ἱερεῖς φέροντες, περὶ δ'
[5, 11]	γερουσίαν καὶ τὸν ἀρχιερέα τὴν	κιβωτὸν	τοῦ θεοῦ κελεύοντες κομίζειν, ἵνα
[5, 11]	τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς, ἥ τε	κιβωτὸς	ἤγετο πρὸς τῶν πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης
[5, 11]	εἶναι. παρῆν τε οὖν ἡ	κιβωτὸς	καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς
[5, 11]	Σιλὼ καὶ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς	κιβωτοῦ,	Βενιαμίτης γάρ τις αὐτοῖς ἄγγελος
[5, 11]	καταψηφισάμενος αὐτῶν τὴν συμφορὰν τῆς	κιβωτοῦ,	δι' ὃν καὶ ταύτην συνέβαινεν
[5, 11]	αὐτοῖς ἐπιστείλαντος, εἰ ληφθείσης τῆς	κιβωτοῦ	ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς ὄψιν αὐτῷ
[5, 1]	πάλιν τὴν πόλιν ἡγουμένης τῆς	κιβωτοῦ	καὶ τῶν ἱερέων τοῖς κέρασιν
[5, 11]	ὡς διὰ τὴν ἄφιξιν τῆς	κιβωτοῦ	περιεσομένοις τῶν πολεμίων, κατεπλήττοντο δὲ
[5, 11]	πολέμιοι δεδιότες τὴν παρουσίαν τῆς	κιβωτοῦ	τοῖς Ἰσραηλίταις. ταῖς μέντοι γε
[5, 11]	ἔγνωσαν αὐτοὺς μάτην ἐπὶ τῇ	κιβωτῷ	τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν τε γὰρ εὐθὺς
[5, 2]	μὲν τοῦ κτείνειν οἱ δὲ	κινδυνεύειν,	ἐργάζεσθαι τὴν γῆν εὐσχόλουν. τὸ
[5, 2]	ἐναντίον ποιήσειν εἰ φυλὴν ὅλην	κινδυνεύουσαν	ἀπολέσθαι σῶσαι δυνηθεῖεν, τάς τε
[5, 1]	καὶ δεινὸν ἡγησάμενος, εἰ ὃ	κινδυνεύσας	ηὕρατο κέρδος, τοῦτο τῆς ἰδίας
[5, 2]	Βενιαμιτῶν μὲν οὖν ἡ φυλὴ	κινδυνεύσασα	τελέως ἐκφθαρῆναι τῷ προειρημένῳ τρόπῳ
[5, 1]	καταγαγοῦσα τοὺς ἄνδρας καὶ τὸν	κίνδυνον	εἰποῦσα, ὃν ὑπὲρ τῆς αὐτῶν
[5, 1]	παρεκάλουν, οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν	κίνδυνον	λέγοντες, εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντες
[5, 7]	τὴν χώραν σκεδασθέντες διέφυγον τὸν	κίνδυνον,	οὗτοι πέτραν ὀχυρὰν εὑρόντες ἐπ'
[5, 1]	φοβεροὶ τῇ πόλει δοκοῦσιν, ἢ	κίνδυνον	τῷ βασιλεῖ φέροντες ἧκον, ἀπόνως
[5, 1]	ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι τὸν διὰ τοῦτο	κίνδυνον	ὑπολαμβάνοντες, εἰ λέγοιεν αὑτοὺς μὴ
[5, 1]	τε τὰ ἔργα καὶ τοὺς	κινδύνους	εὔψυχος καὶ μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί τε
[5, 3]	ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν, παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι τῶν	κινδύνων	αὐτῷ τινάς, ὀλίγοι δ' ἦσαν,
[5, 1]	τε οὖν ὑμῖν ὧν συνήρασθε	κινδύνων	καὶ οὐχὶ νῦν μόνον ἀλλ'
[5, 1]	Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας αὐτοῖς καὶ τῶν	κινδύνων	συναραμένους ὄντας συγγενεῖς ἀπολύειν ἤδη
[5, 9]	πρὶν ἢ τοὺς οἰκέτας ἄρξασθαι	κινεῖσθαι	πρὸς τὸ ἔργον περιεγείρας αὐτὴν
[5, 8]	ὑπόνοιαν τὴν ἐκ τοιούτου πάθους	κινουμένην.	ἡ δὲ βουλομένη τὴν ἄλογον
[5, 8]	εὐωχουμένων, οἶκος δ' ἦν δύο	κιόνων	στεγόντων αὐτοῦ τὸν ὄροφον, ἄγεται
[5, 8]	ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον ἀνατραπέντων τῶν	κιόνων	τρισχιλίοις ἀνδράσιν, οἳ πάντες ἀπέθανον,
[5, 8]	χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ κόπου, τοῖς	κίοσιν	αὐτὸν ἐγγὺς ἀγαγεῖν. ὡς δὲ
[5, 8]	τινὰς καὶ μεθύοντα κατέδει τοῖς	κλήμασι	κατὰ τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ' ἀνεγείρασα
[5, 8]	ἀντηπάτα τὴν Δαλάλην φάμενος, εἰ	κλήμασιν	ἑπτὰ δεθείη ἀμπέλου ἔτι καὶ
[5, 8]	αὐτόν. ὁ δὲ ῥήξας τὰ	κλήματα	βοηθεῖν ὡς ἐπερχομένων αὐτῷ τινων
[5, 1]	καὶ παρόντας εἰς τὸν ἴδιον	κλῆρον,	ὃν κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ
[5, 1]	φατρίας πάλιν ταύτης προτίθησι τὸν	κλῆρον.	τὸ δ' ἀληθὲς τοῦ κακουργήματος
[5, 1]	καὶ Βηθήλοις: στενώτατος δὲ ὁ	κλῆρος	οὗτος ἦν διὰ τὴν τῆς
[5, 9]	ὁ δὲ Βοάζῳ καὶ τοῦ	κλήρου	καὶ τῆς γυναικὸς παρεχώρει συγγενεῖ
[5, 1]	τιμητοὺς μᾶλλον ἢ μετρητοὺς τοὺς	κλήρους	εἶναι δεῖν ὑπέλαβε πολλάκις ἑνὸς
[5, 2]	ἐδήλου τυγχάνειν ἐν τῇ Ἐφράμου	κληρουχίᾳ.	ὁ δὲ πρεσβύτης καὶ διὰ
[5, 2]	καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ τῇ	κληρουχίᾳ	τοῦτο ποιῶσιν (Χαναναῖοι δ' ἀκμαζόντων
[5, 1]	χαίροντας οὖν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς	κληρουχίας	ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα τῆς
[5, 1]	τὸ πλῆθος εἰς τὰς ἰδίας	κληρουχίας	Ἰησοῦς αὐτὸς ἐν Σικίμοις διῆγεν.
[5, 10]	ἐν μέσῳ πολιτῶν τῆς Ἐφράμου	κληρουχίας	Ῥαμαθὰν πόλιν κατοικῶν ἐγάμει δύο
[5, 2]	ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου	κληρουχίας	ὢν καὶ ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν
[5, 1]	λίμνης καθήκουσαν: ἐν δὲ τῷ	κλήρῳ	τούτῳ πόλεις ἦσαν Ἀσκάλων καὶ
[5, 9]	Ἀβιμελέχου καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ	κλήρων	κρατεῖς; ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων τῶν
[5, 1]	τῶν φυλῶν τὴν μέτρησιν ποιησάμενος.	κληρώσαντος	δὲ αὐτοῦ, ἡ μὲν Ἰούδα
[5, 1]	αὐτὸν ἐκπεριελθόντος ὡμολόγει τε τὴν	κλοπὴν	καὶ τὰ φώρια παρῆγεν εἰς
[5, 1]	στρατὸν μιάσματος ἐν αὐτῷ γεγονότος	κλοπῆς	τε τῶν καθιερωμένων αὐτῷ χρημάτων
[5, 1]	τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ Καρμήλου	κοιλάδα	προσαγορευομένην διὰ τὸ καὶ τοιαύτην
[5, 1]	Ἄρκης παροικούσης. Δανῖται δὲ τῆς	κοίλης	ὅσα πρὸς δυόμενον τέτραπται τὸν
[5, 2]	ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ εἴς τι	κοῖλον	συνελαθέντας καὶ φαραγγῶδες χωρίον περιστάντες
[5, 6]	διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς πολεμίους ἐν	κοίλῳ	τινὶ χαράδραις περιειλημμένῳ οὐ δυναμέναις
[5, 10]	ἤδη δωδέκατον προεφήτευε. καί ποτε	κοιμώμενον	ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν ὁ θεός: ὁ
[5, 5]	ὕπνον τρέπεται. ἡ δὲ Ἰάλη	κοιμωμένου	σιδήρεον ἧλον ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ
[5, 1]	καὶ μεγάλους πλούτους περιεβέβληντο καὶ	κοινῇ	πάντες καὶ κατ' ἰδίαν ἕκαστος
[5, 1]	περὶ αὐτοὺς καμούσῃ τῷ τε	κοινῇ	συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺς εἰς τὰ
[5, 1]	ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶς προστάντων τοῦ	κοινῇ	συμφέροντος, παρήγγειλέ τε φυλῇ ἑκάστῃ
[5, 1]	ἕνα τοὺς ἐν τέλει καὶ	κοινῇ	τὸ πλῆθος αὐτῶν ἀσπασάμενος αὐτὸς
[5, 1]	ἕνα γινώσκειν τὸν Ἑβραίοις ἅπασι	κοινὸν	καὶ τὸν πρὸ τῆς σκηνῆς
[5, 8]	καὶ τῶν Παλαιστίνων οἱ τοῦ	κοινοῦ	προεστῶτες ἐλθόντες πρὸς αὐτὴν πείθουσιν
[5, 9]	δὲ Ῥούθην μὴ πεισθεῖσαν ἀπήγαγε	κοινωνὸν	παντὸς τοῦ προστυχόντος γενησομένην. (Ἐλθοῦσαν
[5, 7]	ἐπ' αὐτὸν στρατευσάσης, ὅτι μὴ	κοινώσαιτο	τὴν ἐπ' Ἀμμανίτας ἔλασιν αὐτοῖς,
[5, 1]	κρυπτομένους σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα καὶ	κολάζει	πάντας. ὅτι δὲ τὸ μῆκος
[5, 2]	παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ τούτων	κολάσει,	καταφρονησάντων δὲ τότε τοῖς ὅπλοις
[5, 1]	ἀναζητηθέντος δὲ τοῦ δράσαντος καὶ	κολασθέντος	νίκην αὐτοῖς ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν
[5, 1]	ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι τὸν ποταμὸν καὶ	κολάσοντες	αὐτοὺς τῆς παρατροπῆς τῶν πατρίων
[5, 8]	οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι τὰς	κόμας	αὐτοῦ ἐμήνυσεν. ὡς δ' οὐδὲ
[5, 8]	Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε τὰς	κόμας	αὐτῷ μὴ ἀποκείρειν: ἔσται δ'
[5, 10]	ἀνατιθεῖσα τῷ θεῷ προφήτην γενησόμενον:	κόμη	τε οὖν αὐτῷ ἀνεῖτο καὶ
[5, 8]	δὲ τοῦ χρόνου ηὔξετο ἡ	κόμη	τῷ Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆς οὔσης
[5, 8]	κατὰ τὴν ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶς	κόμην	ταύτην τρέφω παρεγγυήσαντος μὴ ἀποκείρειν
[5, 8]	ταῦτα μαθοῦσα καὶ στερήσασα τῆς	κόμης	αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖς πολεμίοις οὐκέτ'
[5, 2]	ἐν τῇ πόλει προελθόντα ἐπὶ	κομιδῇ	τῶν ἀναγκαίων τινὰς πίστεις ἔδοσαν
[5, 2]	τῷ κτήνει νεκρὰν τὴν γυναῖκα	κομίζει	πρὸς αὑτόν, καὶ διελὼν αὐτὴν
[5, 11]	τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ κελεύοντες	κομίζειν,	ἵνα παρούσης αὐτῆς παρατασσόμενοι κρατῶσι
[5, 1]	πρὸς ὑπηρεσίαν ταῖς θυσίαις σκεύη	κομίζοντες,	εἵποντο δὲ τοῖς Λευίταις κατὰ
[5, 9]	τῇ ἑκυρᾷ καὶ παρῆν ὀψὲ	κομίζουσα	μετὰ τῶν σταχύων: ἐτετηρήκει δ'
[5, 2]	εἰς ἑκάστην φυλὴν ἐντειλάμενος τοῖς	κομίζουσι	λέγειν τοὺς αἰτίους τῆς τελευτῆς
[5, 2]	οὐκ ἐνετράπην. καὶ ζῶντα μὲν	κομίζουσιν	ἕως Ἱεροσολύμων, τελευτήσαντα δὲ γῇ
[5, 8]	ἐξ αὐτοῦ κηρία μέλιτος γεγονότα	κομίσειεν	αὐτῇ. καὶ ὁ μὲν οὐδὲν
[5, 8]	ὡς ἂν ξένιον αὐτῷ τι	κομίσῃ,	καὶ θύσαντος ἔριφον τοῦ Μανώχου
[5, 8]	πείθει, προσαναπαύσασθαι χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ	κόπου,	τοῖς κίοσιν αὐτὸν ἐγγὺς ἀγαγεῖν.
[5, 9]	μετ' ὀλίγον καὶ θεασάμενος τὴν	κόρην	ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον περὶ τῆς
[5, 8]	(Πάλιν τε ἀπιὼν πρὸς τὴν	κόρην	ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν ἐν τῷ
[5, 8]	τὸ νοούμενον παρακαλούντων δὲ τὴν	κόρην	μαθοῦσαν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτοῖς
[5, 8]	ἄγεσθαι πρὸς γάμον αὐτῷ τὴν	κόρην.	τῶν δὲ ἀρνουμένων διὰ τὸ
[5, 9]	τῇ παιδί: καὶ πέμπει τὴν	κόρην	ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ τοῖς ποσίν.
[5, 8]	παρασχοῦσαν, ὁ Σαμψὼν δεομένης τῆς	κόρης	εἰπεῖν αὐτῇ τὸ μὲν πρῶτον
[5, 3]	ὀλιγωρίας: μετακινηθέντες γὰρ ἅπαξ τοῦ	κόσμου	τῆς πολιτείας ἐφέροντο πρὸς τὸ
[5, 2]	ὑπὸ τρυφῆς καὶ ἡδονῆς τοῦ	κόσμου	ὠλιγώρουν καὶ τῆς πολιτείας τῶν
[5, 9]	ὅπερ εἰ θέλεις τῶν ἀγρῶν	κρατεῖν	γαμεῖν σε δεῖ κατὰ τοὺς
[5, 1]	φίλων καὶ παρὰ τῇ διανοίᾳ	κρατεῖν	ὅσα παρ' αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν,
[5, 9]	καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ κλήρων	κρατεῖς;	ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων τῶν νόμων
[5, 4]	ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖς μάχαις αὐτῶν	κρατήσαντα	καὶ τοὺς φρονήματι τῶν ἄλλων
[5, 2]	οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν, καὶ	κρατήσας	τῇ γνώμῃ παρῆν εἰς Γαβὰν
[5, 10]	τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ λύπῃ	κρατήσασα	εἰς τὴν σκηνὴν ᾤχετο τὸν
[5, 2]	διαλέκτῳ κύριος γίνεται: ἤλπιζόν τε	κρατήσειν	τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ τὸ τεθνάναι
[5, 3]	παραταξαμένων ἀπώλεσαν καὶ πολιορκούμενοι κατὰ	κράτος	ᾑρέθησαν, εἰσὶ δ' οἳ διὰ
[5, 2]	ἥτταις ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην καὶ	κράτος	κατὰ τῶν πολεμίων. ὁ δὲ
[5, 2]	ἐπιούσῃ πάλιν συμβαλόντων οἱ Βενιαμῖται	κρατοῦσι	καὶ θνήσκουσι τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι
[5, 8]	~(Μετὰ δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα	κρατοῦσι	τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρους παρ'
[5, 11]	κομίζειν, ἵνα παρούσης αὐτῆς παρατασσόμενοι	κρατῶσι	τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντες, ὅτι μείζων
[5, 8]	τούς τε ἄρτους καὶ τὰ	κρέα	χωρὶς τῶν ἀγγείων. καὶ ποιησάντων
[5, 1]	τῶν πολεμίων ποιήσειν τοῖς ὅπλοις	κρείττονα.	τινὰ μὲν οὖν κατὰ τὰς
[5, 5]	οὐδὲν γὰρ ἐπὶ διδαχῇ τοῦ	κρείττονος	ἐλάμβανον τῶν πρότερον ἠτυχημένων ὑπό
[5, 1]	καὶ πρὸς τὴν ἐλπίδα τοῦ	κρείττονος	εὐλαβεστέρως εἶχον δι' ὑπερβολὴν τοῦ
[5, 1]	καρτερὰ μάχη γίνεται καὶ φόνος	κρείττων	πίστεως παρὰ τοῖς ἀκροωμένοις. διώκων
[5, 8]	τῇ ῥάβδῳ ᾗ εἶχε τῶν	κρεῶν,	τὰ δὲ λάμψαντος πυρὸς ἅμα
[5, 10]	κατὰ τὴν εὐωχίαν νέμοντος μοίρας	κρεῶν	ταῖς τε γυναιξὶ καὶ τοῖς
[5, 6]	γεγενημένον ὅμοιον δὲ τῷ κατὰ	κριθὴν	γένει. καὶ τὸ παρὰ τοῖς
[5, 9]	ἡμέρας καὶ Βόαζος ἤδη τῆς	κριθῆς	λελικμημένης ἐπὶ τῆς ἅλωος ἐκάθευδε.
[5, 6]	δὲ τοιοῦτον ἦν: μᾶζαν ἐδόκει	κριθίνην	ὑπ' εὐτελείας ἀνθρώποις ἄβρωτον διὰ
[5, 6]	πᾶν τὸ σπέρμα τὸ καλούμενον	κρίθινον	εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν, τοῦ δ'
[5, 9]	ἔργον περιεγείρας αὐτὴν κελεύει τῶν	κριθῶν	λαβοῦσαν ὅ τι καὶ δύναιτο
[5, 3]	παρὰ τοῦ πλήθους ἀρχήν, ὥστε	κρίνειν	τὸν λαόν. καὶ ἄρξας ἐπ'
[5, 6]	γένηται, καὶ ἐν τῇ δεξιᾷ	κριοῦ	κέρας: ἐχρῶντο δὲ τούτοις ἀντὶ
[5, 2]	ὀργῆς ὀμόσαντες οὐ γνώμῃ καὶ	κρίσει,	τῷ δὲ θεῷ μηδὲν ἐναντίον
[5, 5]	οἵ τε ὁπλῖται διὰ τὸ	κρύος	χρῆσθαι τοῖς ξίφεσιν οὐκ εἶχον.
[5, 1]	τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς ἔν τινι	κρυπτομένους	σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα καὶ κολάζει
[5, 6]	ἐν ὀλίγοις δράγματα σταχύων φερόμενος	κρυπτῶς	εἰς τὴν ληνὸν ἔκοπτε: τοὺς
[5, 4]	δ' Ἰούδης τοῖς Ἱεριχουντίοις ἀποσημαίνων	κρυπτῶς	παρεκάλει τῆς ἐλευθερίας ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ
[5, 4]	δῶρα τῷ βασιλεῖ φέρων ξιφίδιον	κρύφα	τῷ δεξιῷ σκέλει περιδησάμενος εἰσῄει
[5, 5]	Κενελίδων γυναῖκα Ἰάλην ὄνομα, ἣ	κρύψαι	τε ἀξιώσαντα δέχεται καὶ ποτὸν
[5, 8]	καὶ παίων αὐτοὺς τῇ σιαγόνι	κτείνει	εἰς χιλίους, τοὺς δὲ ἄλλους
[5, 5]	ἐπ' Ἄσωρον Ἰοαβινόν τε ὑπαντιάσαντα	κτείνει	καὶ τοῦ στρατηγοῦ πεσόντος καθελὼν
[5, 7]	εἰς τὸν πατρῷον οἶκον καὶ	κτείνει	πάντας τοὺς ἀδελφοὺς πλὴν Ἰωθάμου:
[5, 7]	προαπεσταλμένῳ τοῦ Ἰορδάνου τὰς διαβάσεις	κτείνει	περὶ δισχιλίους καὶ τετρακισμυρίους γεγονότας.
[5, 6]	εἰς Ἐφρὰν τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα	κτείνει	τοὺς τῶν Μαδιηνιτῶν βασιλέας. (Ἡ
[5, 7]	δὲ Ἀβιμέλεχος τὸν ὑπασπιστὴν παρεκάλει	κτείνειν	αὐτόν, μὴ τῆς γυναικὸς ὁ
[5, 1]	τοῦ σφετέρου τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων.	κτείνειν	μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν
[5, 2]	παυσάμενοι πάντες οἱ μὲν τοῦ	κτείνειν	οἱ δὲ κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι τὴν
[5, 1]	τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς τὸ	κτείνεσθαι	τοὺς ἵππους Ἰησοῦς αὐτῶν ἀνῄρει
[5, 2]	αἷς προεῖπον ἐμαχέσαντο λαμπρῶς καὶ	κτείνουσι	μὲν αὐτῶν ὑπὲρ μυρίους, τρεψάμενοι
[5, 11]	καὶ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ	κτείνουσι	μὲν τῶν Ἑβραίων εἰς τετρακισχιλίους,
[5, 2]	εἰς Νεβρῶνα καὶ ταύτην ἑλόντες	κτείνουσι	πάντας: ὑπελείπετο δὲ τῶν γιγάντων
[5, 6]	δυναμέναις διαπερᾶναι χωρίῳ καὶ περιστάντες	κτείνουσιν	ἅπαντας καὶ δύο τῶν βασιλέων
[5, 1]	τε κτήσασθαι ταύτην ἔδωκε καὶ	κτηθεῖσαν	εἰς ἅπαν ἡμετέραν φυλάξειν ὑπείσχηται,
[5, 2]	μέγεθος τῶν κακῶν ἐπιθέμενος τῷ	κτήνει	νεκρὰν τὴν γυναῖκα κομίζει πρὸς
[5, 1]	δωρεᾶς τὴν Χαναναίων αὐτοῖς γῆν	κτήσασθαι	δεδόσθαι τούτοις τ' ἔλεγον ἥδεσθαι
[5, 1]	ᾧ διὰ πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου	κτήσασθαι	παρέξειν ἡμῖν τήνδε τὴν γῆν
[5, 1]	τοῦ Ἑβραίων γένους, γῆν τε	κτήσασθαι	ταύτην ἔδωκε καὶ κτηθεῖσαν εἰς
[5, 7]	ἐπὶ τὴν τῶν λοιπῶν ἤδη	κτῆσιν	διαβαίνειν ἐτόλμων. Ἑβραῖοι δὲ σωφρονισθέντες
[5, 9]	γαμηθεῖσαι καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν	κτῆσιν,	ὅτε τὰ πρὸς αὐτὴν οὕτως
[5, 1]	μελλούσης ἁλίσκεσθαι τῆς πόλεως, συνεβούλευον	κτῆσίν	τε τὴν αὐτῆς καὶ τοὺς
[5, 3]	αὑτῶν: οἱ δ' ὁρμηθέντες στρατῷ	κτίζουσιν	αὐτόθι πόλιν Δάνα ὁμώνυμον τῷ
[5, 8]	τὸν θεὸν αὐτοῖς ὁραθῆναι. (Καὶ	κύει	τε ἐκείνη καὶ φυλακὴν εἶχε
[5, 10]	καὶ ἀναστρεψάντων εἰς τὴν πατρίδα	κύειν	ἤρξατο καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς,
[5, 1]	φέροντες, περὶ δ' αὐτὴν ἐν	κύκλῳ	μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν φυλάττον
[5, 6]	τὰ ἔθνη νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ	κύκλῳ	πάντες ἦσαν. οἱ δ' Ἑβραῖοι,
[5, 7]	παρεκελεύσατο. καὶ ταχέως περιληφθείσης ἐν	κύκλῳ	τῆς πέτρας τοῖς ξύλοις πῦρ
[5, 6]	ἀνθρώποις ἄβρωτον διὰ τοῦ στρατοπέδου	κυλιομένην	τὴν τοῦ βασιλέως σκηνὴν καταβαλεῖν
[5, 11]	ζῆν ἐπὶ τῇ τἀνδρὸς δυστυχίᾳ.	κυούσῃ	μὲν αὐτῇ προσηγγέλη τὸ περὶ
[5, 6]	τῶν διαφορῶν ἐπ' αὐτὸν βαδιζόντων	κύρια	πάντα ἦν τὰ ὑπ' αὐτοῦ
[5, 7]	εἰς τυραννίδα τὰ πράγματα μεθίστησι	κύριον	αὑτὸν ὅ τι βούλεται ποιεῖν
[5, 2]	δὲ ὄνομα τοῦτο σημαίνει Ζεβεκηνῶν	κύριος:	ἀδωνὶ γὰρ τῇ Ἑβραίων διαλέκτῳ
[5, 2]	ἀδωνὶ γὰρ τῇ Ἑβραίων διαλέκτῳ	κύριος	γίνεται: ἤλπιζόν τε κρατήσειν τῶν
[5, 1]	ἐμπόδιον εἶναι τοῦ σωφρονεῖν, οὐδὲν	κωλύει	πάλιν τὴν γῆν ὑμᾶς ἀναδάσασθαι
[5, 2]	δυνηθεῖεν ἡμῶν οὔτε προτρεπομένων οὔτε	κωλυόντων.	πρὸς δὲ τοὺς πατέρας αὐτῶν