HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 103 formes différentes pour 180 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[5, 1]   περὶ ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν καὶ

[5, 1]   βασιλεῖ φέροντες ἧκον, ἀπόνως εἶναι λαβεῖν διωχθέντας. οἱ δὲ τῆς γυναικὸς

[5, 1]   ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν τοῦ λαβεῖν, καὶ γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ τῷ

[5, 5]   γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ θεοῦ λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν καὶ μὴ περιιδεῖν

[5, 7]   δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ καὶ ταύτην λαβεῖν Παραχωρεῖν τε ἰδίας εἰπὼν γῆς,

[5, 1]   συμβουλεύοντες ἀπόπειραν αὐτῶν τῆς γνώμης λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ' ἂν κακοήθη μάθωσι

[5, 1]   αἱρῶν καὶ πᾶν ὅ τι λάβοι φονεύων. (Ἔτος δὲ πέμπτον ἤδη

[5, 1]   κτείνειν μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ μήτε κάμνοντας ἀποστῆναι

[5, 2]   πολλῇ κατ' αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι. οἱ δὲ καὶ πρὸς τὰ

[5, 8]   μηδὲν τῶν εἰρημένων πρὸς ὀργὴν λαβόντα τοῖς πολεμίοις αὐτὸν ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν

[5, 1]   δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ μνήμην λαβόντες. ἂν δ' ἐπιμένητε τοῖς ἡμαρτημένοις,

[5, 3]   ποιήσειν κακῶς τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες ἐπ' ἀδείας τὸ λοιπὸν οἰκεῖν

[5, 2]   αἱροῦντες τὰς πόλεις, πλείστας τε λαβόντες ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν μὲν

[5, 2]   πολλά τε παρὰ τῶν Χαναναίων λαβόντες καὶ πρὸς τοὺς πόνους ἤδη

[5, 2]   Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν μὲν κάτω λαβόντες σὺν χρόνῳ πάντας ἔκτεινον τοὺς

[5, 8]   ἥκειν τε λέγοντες ὅπως αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς ἠξίουν ἑκοντὶ

[5, 9]   τοὺς θερίζοντας. Ῥούθη δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα παρ' αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ

[5, 9]   περιεγείρας αὐτὴν κελεύει τῶν κριθῶν λαβοῦσαν ὅ τι καὶ δύναιτο πορεύεσθαι

[5, 6]   ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους λαβὼν ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ' ἐν αὐτῇ

[5, 7]   συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ ἦν, καὶ λαβὼν ἀργύριον παρ' αὐτῶν, οἳ διὰ

[5, 4]   αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη. λαβὼν δ' οἶκτον ὁ θεὸς τῶν

[5, 8]   ἑκοντὶ τοῦθ' ὑπομένειν. ὁ δὲ λαβὼν ὅρκους παρ' αὐτῶν μηδὲν τούτων

[5, 1]   αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος καὶ λείαν λαβὼν παρῆν εἰς τὸ ἐν Γαλγάλοις

[5, 1]   πρὸς δυόμενον τέτραπται τὸν ἥλιον λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ καὶ Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν

[5, 8]   ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν μὴ λάθῃ. Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν

[5, 7]   πρῶτον μὲν ἔλεγεν, ὡς οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί

[5, 2]   ὧν ἦσαν εἰς πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς τῶν χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε

[5, 10]   θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας ἠξίου λαλεῖν ἐπὶ τοῖς χρωμένοις: οὐ γὰρ

[5, 3]   τῆς ἀνδραγαθίας γέρας ὑπὲρ αὐτῆς λαμβάνει παρὰ τοῦ πλήθους ἀρχήν, ὥστε

[5, 1]   ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸς τὸν θεόν: ἡμεῖς γὰρ

[5, 2]   τῶν ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ' αὐτοὺς λαμβάνει τῆς τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ

[5, 6]   βοηθήσοντος, τοῦτ' ἐποίησαν. ταραχὴ δὲ λαμβάνει τοὺς ἀνθρώπους ἔτι τε> ὑπνοῦντας

[5, 1]   Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ λαμβάνει τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς ἔν τινι

[5, 2]   πατέρας αὐτῶν δυσχεραίνοντας καὶ τιμωρίαν λαμβάνειν ἀξιοῦντας φήσομεν αὐτοὺς αἰτίους φυλακῆς

[5, 9]   τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν τε παρέχειν αὐτῇ καὶ

[5, 9]   ὅ τι καὶ δύναιτο καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξας τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν

[5, 6]   ὕφη καὶ κάμηλος καὶ ὑποζύγια λαμβάνεται τοῖς Ἑβραίοις. Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος

[5, 2]   τὰ πρὸς τὸ δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι. ὁ δὲ Λευίτης μὲν ἔφησεν

[5, 1]   μηδὲν αὐτοὺς εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας, ὅσος δ' ἂν ἄργυρος ᾖ

[5, 1]   ὅλων πονηρὰν ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸς τὸν θεόν:

[5, 1]   ἄνδρα δὲ τῆς ἐξετάσεως γινομένης λαμβάνουσι τὸν Ἄχαρον: ὁ δ' οὐκ

[5, 6]   τοῖς ὅπλοις ἦσαν, καὶ διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς πολεμίους ἐν κοίλῳ τινὶ

[5, 8]   ἀλώπεκας καὶ τῶν οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν εἰς τὰς ἀρούρας

[5, 6]   δὲ πάντες ἀμφορέας κενοὺς καὶ λαμπάδας ἡμμένας ἐν αὐταῖς, ὅπως μὴ

[5, 6]   ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι

[5, 7]   γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν Φαραθῷ λαμπρᾶς τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι

[5, 9]   παράγειν ἐφικτόν ἐστιν εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς οἷον

[5, 7]   καὶ τὴν ἄδειαν τῶν πραγμάτων λαμπρὸν μηδ' αὐτὸς εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ

[5, 2]   δυσὶ φυλαῖς αἷς προεῖπον ἐμαχέσαντο λαμπρῶς καὶ κτείνουσι μὲν αὐτῶν ὑπὲρ

[5, 8]   εἶχε τῶν κρεῶν, τὰ δὲ λάμψαντος πυρὸς ἅμα τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο

[5, 9]   ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ παραυτίκα μὲν λανθάνει τὸν Βόαζον βαθέως καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς

[5, 1]   καταγωγίῳ μετὰ πολλῆς τῆς τοῦ λανθάνειν προνοίας ὑπάρχειν. ὁ δ' εὐθὺς

[5, 8]   λάθῃ. Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν

[5, 7]   ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο λανθάνων ἐν τοῖς ὄρεσι δεδιὼς ἐπ'

[5, 1]   ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ τὸν λαὸν ἅπαντα τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς

[5, 1]   ἦσαν τὸν χρόνον, συναγαγὼν τὸν λαὸν εἰς τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε.

[5, 1]   πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸς τὸν λαὸν Ἰησοῦς, καὶ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν

[5, 3]   πλήθους ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν λαόν. καὶ ἄρξας ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα

[5, 1]   ὑπέμεινε, προύπεμπε δ' αὐτοὺς ὁ λαὸς οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ μόλις ἀλλήλων

[5, 1]   δὲ αὐτοῦ, ἡ μὲν Ἰούδα λαχοῦσα πᾶσαν αἱρεῖται τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν

[5, 1]   ἐπὶ Σικίμων σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ βωμόν τε ἵστησιν ὅπου προεῖπε

[5, 2]   τὴν ἡγεμονίαν: καὶ γὰρ τῷ λαῷ διὰ σπουδῆς ἦν μαθεῖν τί

[5, 10]   τὴν δυστυχίαν τὴν τῷ παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ

[5, 1]   τὰ παρ' αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ λαῷ. ὁ δὲ χαίρων, ὅτι μηδεμία

[5, 8]   εὐνοίας τῆς πρὸς αὐτὸν μὴ λέγει ταῦθ' ἅπερ δεῖται, ὡς οὐ

[5, 1]   κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ θεόν τε ἕνα γινώσκειν

[5, 8]   δόξαι καὶ κέρδος εὕρασθαι καὶ λέγειν ἀξιούντων φησίν, ὅτι τὸ πάμβορον

[5, 8]   πρὸς αὐτὴν δυσνοίας τὸ μὴ λέγειν αὐτῇ, μηνύει τὰ περὶ τὴν

[5, 8]   ταύτην μόνην εἰδέναι, τίς εἴη λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα τοῦ παιδὸς γενομένου

[5, 2]   ἑκάστην φυλὴν ἐντειλάμενος τοῖς κομίζουσι λέγειν τοὺς αἰτίους τῆς τελευτῆς τῇ

[5, 8]   καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τοῦτο λέγεται. (Μετὰ δὲ ταύτην τὴν μάχην

[5, 1]   διὰ τοῦτο κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες, εἰ λέγοιεν αὑτοὺς μὴ προσήκειν κατὰ μηδὲν

[5, 7]   ἠξίου μαθεῖν τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. γενομένης δὲ σιγῆς εἶπεν, ὡς

[5, 6]   πάντα ἦν τὰ ὑπ' αὐτοῦ λεγόμενα. καὶ ὁ μὲν γηραιὸς τελευτήσας

[5, 1]   οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον λέγοντες, εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντες ὑπὸ

[5, 1]   γενέσθαι. καὶ οἱ μὲν ταῦτα λέγοντες καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια τῆς

[5, 8]   συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν τε λέγοντες ὅπως αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν

[5, 9]   χρεία γαμετῆς ἐστιν αὐτῷ, καὶ λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ

[5, 2]   ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ λέγοντος καὶ Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου καὶ

[5, 8]   φυλήν. τῶν δ' οὐ δικαίως λεγόντων τιμωρίαν αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν

[5, 7]   δ' οὐ γέλωτος ἕνεκα, φησί, λέγω, ὅτι δὲ πολλῶν ἀγαθῶν ἐκ

[5, 9]   τετελευτηκότων, εἶναι δὲ καὶ γυναῖκα λέγων αὐτῷ καὶ παῖδας ἤδη. μαρτυράμενος

[5, 10]   οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε τὴν

[5, 2]   πληρώσειν τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον δίχα τῆς εἰς τοὺς

[5, 6]   τοῦ στρατοῦ τὴν ὄψιν ἔκρινε λέγων, ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε,

[5, 6]   αὐτοῖς Ἀράβων περὶ μυριάδας δώδεκα, λεία τε πολλὴ χρυσὸς καὶ ἄργυρος

[5, 6]   καὶ τὸν καρπὸν δῃώσαντες τὴν λείαν ἐπήγοντο. τοῦτο δὲ ποιούντων ἐπ'

[5, 7]   αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος καὶ τὴν λείαν ἔχοι καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς

[5, 1]   Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ λοιπὰ λείαν ἦγον: τότε γὰρ αὐτοὺς καὶ

[5, 7]   πόλεις τε ἠφάνισε πολλὰς καὶ λείαν ἤλασε καὶ τοὺς οἰκείους δουλείας

[5, 1]   ἐν αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος καὶ λείαν λαβὼν παρῆν εἰς τὸ ἐν

[5, 2]   ἁπάσης τῆς φυλῆς γῆν καὶ λείαν ὅσην ἂν ἄγειν δυνηθῆτε” οἱ

[5, 8]   κἀκείνοις μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς κατὰ τὴν

[5, 1]   σὺν ἡμῖν πόνων πλοῦτος ἄφθονος λείαν τε πολλὴν ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν

[5, 1]   χωρίον. νέμει δὲ καὶ τῆς λείας ὅσα ἦν ἔτι λοιπά, πλείστη

[5, 6]   δὲ θεὸς αὐτὸς ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις

[5, 9]   καὶ Βόαζος ἤδη τῆς κριθῆς λελικμημένης ἐπὶ τῆς ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο

[5, 1]   τέλος ἐχόντων καὶ τοῦ πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον εἶναι

[5, 8]   πρὸς τοὺς γονεῖς αὐτῆς συντυγχάνει λέοντι καὶ γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος αὐτὸν

[5, 8]   τὸν ἥλιον συνελθόντες φασίν, οὔτε λέοντος ἀηδέστερόν τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν οὔτε

[5, 8]   μελιττῶν ἐν τῷ στήθει τοῦ λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος τρία

[5, 8]   περὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντος καὶ ὡς τὰ τρία βαστάσας

[5, 1]   τὴν κιβωτὸν ἔχοντες, ἔπειτα οἱ Λευῖται τήν τε σκηνὴν καὶ τὰ

[5, 1]   τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι. καὶ τοῖς Λευίταις δὲ τὰς ὀκτὼ καὶ τριάκοντα

[5, 2]   ἐοικότα. καὶ τοῦτο μὲν τοῖς Λευίταις ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν μετὰ καὶ

[5, 1]   σκεύη κομίζοντες, εἵποντο δὲ τοῖς Λευίταις κατὰ φυλὰς ὁ πᾶς ὅμιλος

[5, 2]   πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης αἰτίας. (Λευίτης ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου

[5, 10]   παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ τῶν ἐν μέσῳ πολιτῶν

[5, 2]   δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι. ὁ δὲ Λευίτης μὲν ἔφησεν εἶναι, γύναιον δὲ

[5, 1]   ὁ βωμός ἐστι καὶ τὸ Λευιτικὸν καὶ τοὺς ἱερέας. θύσαντες δὲ

[5, 2]   ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ λέγοντος καὶ Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου καὶ δράσειν αὐτοὺς

[5, 1]   ἐκείνου περὶ ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν

[5, 6]   σταχύων φερόμενος κρυπτῶς εἰς τὴν ληνὸν ἔκοπτε: τοὺς γὰρ πολεμίους ἐδεδίει

[5, 6]   τῆς εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ με νῦν ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι”

[5, 2]   ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις ἐν οἷς λήσειν ἔμελλον, αἱ δὲ μετὰ παιδιᾶς

[5, 1]   αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως

[5, 1]   ἐπιστήμονας, οὓς τἀληθὲς οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι διὰ τὴν τέχνην, ἐντολὰς δοὺς

[5, 2]   οὐκ εἰς τὸ πᾶν ἄρα λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον τάδε πεπονθώς, ἃ

[5, 11]   τοῦ πατρὸς αὐτοῖς ἐπιστείλαντος, εἰ ληφθείσης τῆς κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς

[5, 1]   κίνδυνον λέγοντες, εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντες ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, συνασπίσαντας δὲ

[5, 7]   ἠπείλει τε σὺν τῷ θεῷ λήψεσθαι δίκην παρ' αὐτῶν, ἂν μὴ

[5, 6]   σκηναῖς: παρ' αὐτῶν γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα καὶ θάρσος. πεισθεὶς δὲ

[5, 1]   στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ Λίβανον ὄρος βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι καὶ

[5, 3]   οἱ δ' οὐ πόρρω τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν

[5, 1]   καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ τῶν τοῦ Ἰορδάνου

[5, 1]   τόν τε βωμὸν ἐκ τῶν λίθων ὧν ἕκαστος ἀνείλετο τῶν φυλάρχων

[5, 1]   δ' εὖρος ἕως τῆς Σοδομίτιδος λίμνης καθήκουσαν: ἐν δὲ τῷ κλήρῳ

[5, 5]   αὕτη δ' ὑπέρκειται τῆς Σεμαχωνίτιδος λίμνης, στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε

[5, 6]   πεπονηκότων αὐτῶν εἰς ἃ βλάπτωσι. λιμὸς δ' ἦν καὶ σπάνις τροφῆς

[5, 9]   Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς. ἐπὶ τούτου λιμῷ τῆς χώρας κακοπαθούσης αὐτῶν Ἀβιμέλεχος

[5, 1]   τὴν ἔφοδον αὐτῶν ἡ Ῥαάβη, λίνου γὰρ ἀγκαλίδας ἐπὶ τοῦ τείχους

[5, 8]   οὐκ ἐπένευσε, πεισθεὶς δ' ὅμως λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι ὡς ἂν ξένιον αὐτῷ

[5, 1]   γὰρ ἐδόκει τὴν συγγένειαν αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ τὸ ἀξίωμα τῶν τὴν

[5, 1]   δοκῶμεν ὅπλοις μετιόντες ὑμᾶς κατὰ λογισμὸν ὅσιον ποιησαμένους τὸν βωμόν, κατι

[5, 7]   θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας τῷ λογισμῷ τὸ γενησόμενον οἷόν τε πραχθὲν

[5, 6]   οὐκ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ τοῖς ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν,

[5, 1]   συγγενὲς καὶ τὸ τάχα καὶ λόγοις ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω ποιήσασθαι

[5, 2]   ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν ἢ λόγοις διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ

[5, 1]   αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ μέλλοντα

[5, 1]   τῇ ἐκκλησίᾳ κειμένης οὕτω βουλεύεσθε, λόγοις ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἢ πεῖραν

[5, 6]   παρηγορήσας αὐτῶν τὴν ὀργὴν τοῖς λόγοις μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς

[5, 7]   χειροτονουμένη τοῖς τῆς συκῆς χρησαμένη λόγοις παρῃτεῖτο τὴν ἀρχήν. τὸ δ'

[5, 1]   ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ἡ γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες ἀπόπειραν αὐτῶν τῆς γνώμης

[5, 8]   καθ' ἣν ἔδει τὸν προβληθέντα λόγον αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν ἢ δῦναι

[5, 8]   Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ' ἡμέρας

[5, 8]   ἥτις ὑμῖν ἐκφέρει τὸν ἡμέτερον λόγον” κἀκείνοις μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο

[5, 8]   πᾶν, ἡ δ' ἐκφέρει τὸν λόγον τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ οὖν τὴν

[5, 11]   ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος, καὶ τὸ γένος τὸ ἀπ'

[5, 7]   ἐν τῷ ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ λόγου καὶ μνήμης ἄξιον γηραιὸς ὢν

[5, 10]   παρατυγχάνεις, μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταις ἐσομένην λόγου μείζονα καὶ πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι,

[5, 1]   περὶ τῆς τῶν Ἑβραίων ἀρετῆς λόγου πολλοῦ φοιτῶντος εἰς τοὺς περιοίκους

[5, 1]   ὁδὸν ἔφασκον καὶ τεκμήριον τοῦ λόγου τούτου τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον: τὰς

[5, 1]   δύναμιν αὐτῶν. προσδεξαμένων δὲ τοὺς λόγους αὐτῶν πέμπουσι πρέσβεις πρὸς Ἰησοῦν

[5, 1]   Ἰησοῦς μὲν τούτους ποιησάμενος τοὺς λόγους συγκάταινον ἔσχε τὸ πλῆθος καὶ

[5, 8]   τριάκοντα δόντων αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους λόγῳ μὲν ἑταίρους ἐσομένους ἔργῳ δὲ

[5, 1]   τῶν Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ λοιπὰ λείαν ἦγον: τότε γὰρ αὐτοὺς

[5, 1]   τῆς λείας ὅσα ἦν ἔτι λοιπά, πλείστη δ' ἐγεγόνει, καὶ μεγάλους

[5, 7]   ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν ἄρρενες αἱ λοιπαὶ δὲ θυγατέρες, οὓς καὶ πάντας

[5, 2]   τὸ δ' αὐτὸ καὶ αἱ λοιπαὶ φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν

[5, 6]   τε καὶ Ζῆβον. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἡγεμόνων τοὺς περιλειφθέντας τῶν

[5, 8]   τρία μέλιτος κηρία σὺν τοῖς λοιποῖς δώροις οἷς ἐκόμιζε δίδωσι τῇ

[5, 7]   ἐξελθεῖν ἐπ' αὐτόν, καὶ τὸ λοιπὸν ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι:

[5, 1]   καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς τὸ λοιπὸν ἡ φροντὶς ἦν, μηνύονται τῷ

[5, 2]   ὑπὲρ μυρίους, τρεψάμενοι δὲ τὸ λοιπὸν καὶ διώκοντες αἱροῦσι τὸν Ἀδωνιζέβεκον,

[5, 3]   ἐλπίδα λαβόντες ἐπ' ἀδείας τὸ λοιπὸν οἰκεῖν τὰς πόλεις ἠξίουν. ἅρματά

[5, 11]   Ἑβραίων εἰς τετρακισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος συνδιώκουσιν εἰς τὸ στρατόπεδον.

[5, 5]   αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι τοῦ λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς συμφορὰς αὐτοῖς

[5, 6]   διέφθειρε τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς λοιποὺς ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους

[5, 7]   κατασχόντες καὶ ἐπὶ τὴν τῶν λοιπῶν ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων. Ἑβραῖοι

[5, 7]   ἀγγέλους ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ παρῄνει λοχᾶν πρὸ τῆς πόλεως: πείσειν γὰρ

[5, 7]   οὐ σκιὰς ἔλεγε ταῦτ' εἶναι, λόχον δ' ἀνδρῶν. καὶ Ζάβουλος, οὐ

[5, 10]   προφήτην Ἠλίς, οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν

[5, 10]   καὶ τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ λύπῃ κρατήσασα εἰς τὴν σκηνὴν ᾤχετο

[5, 8]   δὲ βουλομένη τὴν ἄλογον τἀνδρὸς λύπην σταλῆναι τὸν θεὸν ἱκέτευε πάλιν

[5, 1]   τριάκοντα. τοῦτ' ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις λύπην τε μεγάλην καὶ δεινὴν ἐποίησεν

[5, 1]   εὑρεῖν, τό τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος καὶ τὸ περὶ

[5, 7]   μείζων καὶ τῆς ἐπ' αὐτῇ λύπης γενομένη πλὴν ὅτι κατὰ δίκην

[5, 2]   ἐπὶ τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπης ὧν ἐπεπόνθει καὶ τοῦ μὴ

[5, 10]   τῆς δὲ πιεῖν ὕδωρ φαμένης, λυπουμένης δ' ἐπὶ παίδων ἀπορίᾳ τὸν

[5, 8]   ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ' ἡμέρας ἑπτὰ ποιούμενοι

Livre, Chap.
[5, 1]	περὶ ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε, λήθην	λαβεῖν	αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν καὶ
[5, 1]	βασιλεῖ φέροντες ἧκον, ἀπόνως εἶναι	λαβεῖν	διωχθέντας. οἱ δὲ τῆς γυναικὸς
[5, 1]	ἀφέξεσθαι πολιορκίας δι' ἀπόγνωσιν τοῦ	λαβεῖν,	καὶ γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ τῷ
[5, 5]	γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ θεοῦ	λαβεῖν	οἶκτον αὐτῶν καὶ μὴ περιιδεῖν
[5, 7]	δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ καὶ ταύτην	λαβεῖν	Παραχωρεῖν τε ἰδίας εἰπὼν γῆς,
[5, 1]	συμβουλεύοντες ἀπόπειραν αὐτῶν τῆς γνώμης	λαβεῖν	πρῶτον, ἔπειτ' ἂν κακοήθη μάθωσι
[5, 1]	αἱρῶν καὶ πᾶν ὅ τι	λάβοι	φονεύων. (Ἔτος δὲ πέμπτον ἤδη
[5, 1]	κτείνειν μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν εἰ	λάβοιεν	παρεκελεύετο καὶ μήτε κάμνοντας ἀποστῆναι
[5, 2]	πολλῇ κατ' αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ	λαβόμενοι.	οἱ δὲ καὶ πρὸς τὰ
[5, 8]	μηδὲν τῶν εἰρημένων πρὸς ὀργὴν	λαβόντα	τοῖς πολεμίοις αὐτὸν ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν
[5, 1]	δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ μνήμην	λαβόντες.	ἂν δ' ἐπιμένητε τοῖς ἡμαρτημένοις,
[5, 3]	ποιήσειν κακῶς τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα	λαβόντες	ἐπ' ἀδείας τὸ λοιπὸν οἰκεῖν
[5, 2]	αἱροῦντες τὰς πόλεις, πλείστας τε	λαβόντες	ἐπολιόρκουν Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν μὲν
[5, 2]	πολλά τε παρὰ τῶν Χαναναίων	λαβόντες	καὶ πρὸς τοὺς πόνους ἤδη
[5, 2]	Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν μὲν κάτω	λαβόντες	σὺν χρόνῳ πάντας ἔκτεινον τοὺς
[5, 8]	ἥκειν τε λέγοντες ὅπως αὐτὸν	λαβόντες	ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς ἠξίουν ἑκοντὶ
[5, 9]	τοὺς θερίζοντας. Ῥούθη δὲ ἄλφιτα	λαβοῦσα	παρ' αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ
[5, 9]	περιεγείρας αὐτὴν κελεύει τῶν κριθῶν	λαβοῦσαν	ὅ τι καὶ δύναιτο πορεύεσθαι
[5, 6]	ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους	λαβὼν	ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ' ἐν αὐτῇ
[5, 7]	συγγενεῖς, ἐντεῦθεν γὰρ ἦν, καὶ	λαβὼν	ἀργύριον παρ' αὐτῶν, οἳ διὰ
[5, 4]	αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη.	λαβὼν	δ' οἶκτον ὁ θεὸς τῶν
[5, 8]	ἑκοντὶ τοῦθ' ὑπομένειν. ὁ δὲ	λαβὼν	ὅρκους παρ' αὐτῶν μηδὲν τούτων
[5, 1]	αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος καὶ λείαν	λαβὼν	παρῆν εἰς τὸ ἐν Γαλγάλοις
[5, 1]	πρὸς δυόμενον τέτραπται τὸν ἥλιον	λαγχάνουσιν	Ἀζώτῳ καὶ Δώροις ὁριζόμενοι Ἰάμνειάν
[5, 8]	ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν μὴ	λάθῃ.	Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν
[5, 7]	πρῶτον μὲν ἔλεγεν, ὡς οὔτε	λάθοιεν	αὐτοὺς οἱ συγγενεῖς πολεμούμενοι καλούμενοί
[5, 2]	ὧν ἦσαν εἰς πεντακοσίους ταῖς	λαιαῖς	τῶν χειρῶν σφενδονᾶν ἄριστοι, ὥστε
[5, 10]	θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας ἠξίου	λαλεῖν	ἐπὶ τοῖς χρωμένοις: οὐ γὰρ
[5, 3]	τῆς ἀνδραγαθίας γέρας ὑπὲρ αὐτῆς	λαμβάνει	παρὰ τοῦ πλήθους ἀρχήν, ὥστε
[5, 1]	ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν	λαμβάνει	πρὸς τὸν θεόν: ἡμεῖς γὰρ
[5, 2]	τῶν ὁπλιτῶν. (Μετάνοια δ' αὐτοὺς	λαμβάνει	τῆς τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ
[5, 6]	βοηθήσοντος, τοῦτ' ἐποίησαν. ταραχὴ δὲ	λαμβάνει	τοὺς ἀνθρώπους ἔτι τε> ὑπνοῦντας
[5, 1]	Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ	λαμβάνει	τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς ἔν τινι
[5, 2]	πατέρας αὐτῶν δυσχεραίνοντας καὶ τιμωρίαν	λαμβάνειν	ἀξιοῦντας φήσομεν αὐτοὺς αἰτίους φυλακῆς
[5, 9]	τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν	λαμβάνειν,	ἄριστόν τε παρέχειν αὐτῇ καὶ
[5, 9]	ὅ τι καὶ δύναιτο καὶ	λαμβάνειν	ἐπιτρέπει προστάξας τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν
[5, 6]	ὕφη καὶ κάμηλος καὶ ὑποζύγια	λαμβάνεται	τοῖς Ἑβραίοις. Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος
[5, 2]	τὰ πρὸς τὸ δεῖπνον αὑτῷ	λαμβάνοι.	ὁ δὲ Λευίτης μὲν ἔφησεν
[5, 1]	μηδὲν αὐτοὺς εἰς ἰδίαν ὠφέλειαν	λαμβάνοντας,	ὅσος δ' ἂν ἄργυρος ᾖ
[5, 1]	ὅλων πονηρὰν ἤδη τὴν ἐλπίδα	λαμβάνουσαν	παρρησίαν λαμβάνει πρὸς τὸν θεόν:
[5, 1]	ἄνδρα δὲ τῆς ἐξετάσεως γινομένης	λαμβάνουσι	τὸν Ἄχαρον: ὁ δ' οὐκ
[5, 6]	τοῖς ὅπλοις ἦσαν, καὶ διώξαντες	λαμβάνουσι	τοὺς πολεμίους ἐν κοίλῳ τινὶ
[5, 8]	ἀλώπεκας καὶ τῶν οὐρῶν ἐξάψας	λαμπάδας	ἡμμένας ἀφίησιν εἰς τὰς ἀρούρας
[5, 6]	δὲ πάντες ἀμφορέας κενοὺς καὶ	λαμπάδας	ἡμμένας ἐν αὐταῖς, ὅπως μὴ
[5, 6]	ἀμφορέας κατεάξαντας ὁρμῆσαι μετὰ τῶν	λαμπάδων	ἀλαλάξαντας καὶ νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι
[5, 7]	γηραιὸς καὶ ταφῆς ἐν Φαραθῷ	λαμπρᾶς	τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι
[5, 9]	παράγειν ἐφικτόν ἐστιν εἰς ἀξίωμα	λαμπρὸν	καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας, εἰς οἷον
[5, 7]	καὶ τὴν ἄδειαν τῶν πραγμάτων	λαμπρὸν	μηδ' αὐτὸς εἰργασμένος. υἱοὶ δὲ
[5, 2]	δυσὶ φυλαῖς αἷς προεῖπον ἐμαχέσαντο	λαμπρῶς	καὶ κτείνουσι μὲν αὐτῶν ὑπὲρ
[5, 8]	εἶχε τῶν κρεῶν, τὰ δὲ	λάμψαντος	πυρὸς ἅμα τοῖς ἄρτοις ἐκαίετο
[5, 9]	ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ παραυτίκα μὲν	λανθάνει	τὸν Βόαζον βαθέως καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς
[5, 1]	καταγωγίῳ μετὰ πολλῆς τῆς τοῦ	λανθάνειν	προνοίας ὑπάρχειν. ὁ δ' εὐθὺς
[5, 8]	λάθῃ. Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ	λανθάνουσιν	αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν
[5, 7]	ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο	λανθάνων	ἐν τοῖς ὄρεσι δεδιὼς ἐπ'
[5, 1]	ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ τὸν	λαὸν	ἅπαντα τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς
[5, 1]	ἦσαν τὸν χρόνον, συναγαγὼν τὸν	λαὸν	εἰς τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε.
[5, 1]	πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸς τὸν	λαὸν	Ἰησοῦς, καὶ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν
[5, 3]	πλήθους ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν	λαόν.	καὶ ἄρξας ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα
[5, 1]	ὑπέμεινε, προύπεμπε δ' αὐτοὺς ὁ	λαὸς	οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ μόλις ἀλλήλων
[5, 1]	δὲ αὐτοῦ, ἡ μὲν Ἰούδα	λαχοῦσα	πᾶσαν αἱρεῖται τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν
[5, 1]	ἐπὶ Σικίμων σὺν ἅπαντι τῷ	λαῷ	βωμόν τε ἵστησιν ὅπου προεῖπε
[5, 2]	τὴν ἡγεμονίαν: καὶ γὰρ τῷ	λαῷ	διὰ σπουδῆς ἦν μαθεῖν τί
[5, 10]	τὴν δυστυχίαν τὴν τῷ παντὶ	λαῷ	Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ
[5, 1]	τὰ παρ' αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ	λαῷ.	ὁ δὲ χαίρων, ὅτι μηδεμία
[5, 8]	εὐνοίας τῆς πρὸς αὐτὸν μὴ	λέγει	ταῦθ' ἅπερ δεῖται, ὡς οὐ
[5, 1]	κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν	λέγειν,	ἀλλὰ θεόν τε ἕνα γινώσκειν
[5, 8]	δόξαι καὶ κέρδος εὕρασθαι καὶ	λέγειν	ἀξιούντων φησίν, ὅτι τὸ πάμβορον
[5, 8]	πρὸς αὐτὴν δυσνοίας τὸ μὴ	λέγειν	αὐτῇ, μηνύει τὰ περὶ τὴν
[5, 8]	ταύτην μόνην εἰδέναι, τίς εἴη	λέγειν	ἐκέλευεν, ἵνα τοῦ παιδὸς γενομένου
[5, 2]	ἑκάστην φυλὴν ἐντειλάμενος τοῖς κομίζουσι	λέγειν	τοὺς αἰτίους τῆς τελευτῆς τῇ
[5, 8]	καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τοῦτο	λέγεται.	(Μετὰ δὲ ταύτην τὴν μάχην
[5, 1]	διὰ τοῦτο κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες, εἰ	λέγοιεν	αὑτοὺς μὴ προσήκειν κατὰ μηδὲν
[5, 7]	ἠξίου μαθεῖν τὰ ὑπ' αὐτοῦ	λεγόμενα.	γενομένης δὲ σιγῆς εἶπεν, ὡς
[5, 6]	πάντα ἦν τὰ ὑπ' αὐτοῦ	λεγόμενα.	καὶ ὁ μὲν γηραιὸς τελευτήσας
[5, 1]	οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον	λέγοντες,	εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντες ὑπὸ
[5, 1]	γενέσθαι. καὶ οἱ μὲν ταῦτα	λέγοντες	καὶ ἐπιδεικνύντες τὰ τεκμήρια τῆς
[5, 8]	συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν τε	λέγοντες	ὅπως αὐτὸν λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν
[5, 9]	χρεία γαμετῆς ἐστιν αὐτῷ, καὶ	λέγοντι	μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ
[5, 2]	ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ	λέγοντος	καὶ Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου καὶ
[5, 8]	φυλήν. τῶν δ' οὐ δικαίως	λεγόντων	τιμωρίαν αὐτοὺς εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν
[5, 7]	δ' οὐ γέλωτος ἕνεκα, φησί,	λέγω,	ὅτι δὲ πολλῶν ἀγαθῶν ἐκ
[5, 9]	τετελευτηκότων, εἶναι δὲ καὶ γυναῖκα	λέγων	αὐτῷ καὶ παῖδας ἤδη. μαρτυράμενος
[5, 10]	οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν	λέγων,	ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε τὴν
[5, 2]	πληρώσειν τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς	λέγων	νομιμώτερον δίχα τῆς εἰς τοὺς
[5, 6]	τοῦ στρατοῦ τὴν ὄψιν ἔκρινε	λέγων,	ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε,
[5, 6]	αὐτοῖς Ἀράβων περὶ μυριάδας δώδεκα,	λεία	τε πολλὴ χρυσὸς καὶ ἄργυρος
[5, 6]	καὶ τὸν καρπὸν δῃώσαντες τὴν	λείαν	ἐπήγοντο. τοῦτο δὲ ποιούντων ἐπ'
[5, 7]	αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος καὶ τὴν	λείαν	ἔχοι καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς
[5, 1]	Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ λοιπὰ	λείαν	ἦγον: τότε γὰρ αὐτοὺς καὶ
[5, 7]	πόλεις τε ἠφάνισε πολλὰς καὶ	λείαν	ἤλασε καὶ τοὺς οἰκείους δουλείας
[5, 1]	ἐν αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος καὶ	λείαν	λαβὼν παρῆν εἰς τὸ ἐν
[5, 2]	ἁπάσης τῆς φυλῆς γῆν καὶ	λείαν	ὅσην ἂν ἄγειν δυνηθῆτε” οἱ
[5, 8]	κἀκείνοις μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο	λείαν	ποιησάμενος Ἀσκαλωνιτῶν τοὺς κατὰ τὴν
[5, 1]	σὺν ἡμῖν πόνων πλοῦτος ἄφθονος	λείαν	τε πολλὴν ἐπαξομένοις καὶ χρυσὸν
[5, 1]	χωρίον. νέμει δὲ καὶ τῆς	λείας	ὅσα ἦν ἔτι λοιπά, πλείστη
[5, 6]	δὲ θεὸς αὐτὸς ἀναπληρώσειν τὸ	λεῖπον	ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις
[5, 9]	καὶ Βόαζος ἤδη τῆς κριθῆς	λελικμημένης	ἐπὶ τῆς ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο
[5, 1]	τέλος ἐχόντων καὶ τοῦ πένθους	λελωφηκότος	παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον εἶναι
[5, 8]	πρὸς τοὺς γονεῖς αὐτῆς συντυγχάνει	λέοντι	καὶ γυμνὸς ὢν ἐκδεξάμενος αὐτὸν
[5, 8]	τὸν ἥλιον συνελθόντες φασίν, οὔτε	λέοντος	ἀηδέστερόν τι τοῖς ἐντυγχάνουσιν οὔτε
[5, 8]	μελιττῶν ἐν τῷ στήθει τοῦ	λέοντος	ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος τρία
[5, 8]	περὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ	λέοντος	καὶ ὡς τὰ τρία βαστάσας
[5, 1]	τὴν κιβωτὸν ἔχοντες, ἔπειτα οἱ	Λευῖται	τήν τε σκηνὴν καὶ τὰ
[5, 1]	τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι. καὶ τοῖς	Λευίταις	δὲ τὰς ὀκτὼ καὶ τριάκοντα
[5, 2]	ἐοικότα. καὶ τοῦτο μὲν τοῖς	Λευίταις	ἐξαίρετον γέρας ἔδοσαν μετὰ καὶ
[5, 1]	σκεύη κομίζοντες, εἵποντο δὲ τοῖς	Λευίταις	κατὰ φυλὰς ὁ πᾶς ὅμιλος
[5, 2]	πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης αἰτίας.	(Λευίτης	ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων τῆς Ἐφράνου
[5, 10]	παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην. Ἀλκάνης	Λευίτης	ἀνὴρ τῶν ἐν μέσῳ πολιτῶν
[5, 2]	δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι. ὁ δὲ	Λευίτης	μὲν ἔφησεν εἶναι, γύναιον δὲ
[5, 1]	ὁ βωμός ἐστι καὶ τὸ	Λευιτικὸν	καὶ τοὺς ἱερέας. θύσαντες δὲ
[5, 2]	ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ λέγοντος καὶ	Λευῖτιν	τοῦ πρεσβύτου καὶ δράσειν αὐτοὺς
[5, 1]	ἐκείνου περὶ ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε,	λήθην	λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν
[5, 6]	σταχύων φερόμενος κρυπτῶς εἰς τὴν	ληνὸν	ἔκοπτε: τοὺς γὰρ πολεμίους ἐδεδίει
[5, 6]	τῆς εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον τῇ	ληνῷ	με νῦν ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι”
[5, 2]	ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις ἐν οἷς	λήσειν	ἔμελλον, αἱ δὲ μετὰ παιδιᾶς
[5, 1]	αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν εἰς τοῦτο,	λήσειν	νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως
[5, 1]	ἐπιστήμονας, οὓς τἀληθὲς οὐκ ἔμελλε	λήσεσθαι	διὰ τὴν τέχνην, ἐντολὰς δοὺς
[5, 2]	οὐκ εἰς τὸ πᾶν ἄρα	λήσεσθαι	θεὸν ἔμελλον τάδε πεπονθώς, ἃ
[5, 11]	τοῦ πατρὸς αὐτοῖς ἐπιστείλαντος, εἰ	ληφθείσης	τῆς κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν, εἰς
[5, 1]	κίνδυνον λέγοντες, εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ	ληφθέντες	ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, συνασπίσαντας δὲ
[5, 7]	ἠπείλει τε σὺν τῷ θεῷ	λήψεσθαι	δίκην παρ' αὐτῶν, ἂν μὴ
[5, 6]	σκηναῖς: παρ' αὐτῶν γὰρ ἐκείνων	λήψεσθαι	φρόνημα καὶ θάρσος. πεισθεὶς δὲ
[5, 1]	στρατεύουσιν ἐπ' αὐτοὺς οἱ περὶ	Λίβανον	ὄρος βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι καὶ
[5, 3]	οἱ δ' οὐ πόρρω τοῦ	Λιβάνου	ὄρους καὶ ἐλάσσονος Ἰορδάνου τῶν
[5, 1]	καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως τοῦ	Λιβάνου	ὄρους καὶ τῶν τοῦ Ἰορδάνου
[5, 1]	τόν τε βωμὸν ἐκ τῶν	λίθων	ὧν ἕκαστος ἀνείλετο τῶν φυλάρχων
[5, 1]	δ' εὖρος ἕως τῆς Σοδομίτιδος	λίμνης	καθήκουσαν: ἐν δὲ τῷ κλήρῳ
[5, 5]	αὕτη δ' ὑπέρκειται τῆς Σεμαχωνίτιδος	λίμνης,	στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε
[5, 6]	πεπονηκότων αὐτῶν εἰς ἃ βλάπτωσι.	λιμὸς	δ' ἦν καὶ σπάνις τροφῆς
[5, 9]	Ἠλὶς ὁ ἀρχιερεύς. ἐπὶ τούτου	λιμῷ	τῆς χώρας κακοπαθούσης αὐτῶν Ἀβιμέλεχος
[5, 1]	τὴν ἔφοδον αὐτῶν ἡ Ῥαάβη,	λίνου	γὰρ ἀγκαλίδας ἐπὶ τοῦ τείχους
[5, 8]	οὐκ ἐπένευσε, πεισθεὶς δ' ὅμως	λιπαροῦντος	ἐπιμεῖναι ὡς ἂν ξένιον αὐτῷ
[5, 1]	γὰρ ἐδόκει τὴν συγγένειαν αὐτοὺς	λογίζεσθαι	καὶ τὸ ἀξίωμα τῶν τὴν
[5, 1]	δοκῶμεν ὅπλοις μετιόντες ὑμᾶς κατὰ	λογισμὸν	ὅσιον ποιησαμένους τὸν βωμόν, κατι
[5, 7]	θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσας τῷ	λογισμῷ	τὸ γενησόμενον οἷόν τε πραχθὲν
[5, 6]	οὐκ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος	λογισμῷ	τοῖς ἐχθροῖς ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν,
[5, 1]	συγγενὲς καὶ τὸ τάχα καὶ	λόγοις	ἂν σωφρονῆσαι σκοπήσαντας οὕτω ποιήσασθαι
[5, 2]	ὁμοφύλους ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν ἢ	λόγοις	διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ
[5, 1]	αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ἢ ὥστε	λόγοις	ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ μέλλοντα
[5, 1]	τῇ ἐκκλησίᾳ κειμένης οὕτω βουλεύεσθε,	λόγοις	ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἢ πεῖραν
[5, 6]	παρηγορήσας αὐτῶν τὴν ὀργὴν τοῖς	λόγοις	μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς
[5, 7]	χειροτονουμένη τοῖς τῆς συκῆς χρησαμένη	λόγοις	παρῃτεῖτο τὴν ἀρχήν. τὸ δ'
[5, 1]	ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ἡ γερουσία	λόγοις	συμβουλεύοντες ἀπόπειραν αὐτῶν τῆς γνώμης
[5, 8]	καθ' ἣν ἔδει τὸν προβληθέντα	λόγον	αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν ἢ δῦναι
[5, 8]	Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ	λόγον	εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ' ἡμέρας
[5, 8]	ἥτις ὑμῖν ἐκφέρει τὸν ἡμέτερον	λόγον”	κἀκείνοις μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο
[5, 8]	πᾶν, ἡ δ' ἐκφέρει τὸν	λόγον	τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ οὖν τὴν
[5, 11]	ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν ὁ	λόγος,	καὶ τὸ γένος τὸ ἀπ'
[5, 7]	ἐν τῷ ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ	λόγου	καὶ μνήμης ἄξιον γηραιὸς ὢν
[5, 10]	παρατυγχάνεις, μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταις ἐσομένην	λόγου	μείζονα καὶ πίστεως τοῖς παρατυγχάνουσι,
[5, 1]	περὶ τῆς τῶν Ἑβραίων ἀρετῆς	λόγου	πολλοῦ φοιτῶντος εἰς τοὺς περιοίκους
[5, 1]	ὁδὸν ἔφασκον καὶ τεκμήριον τοῦ	λόγου	τούτου τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον: τὰς
[5, 1]	δύναμιν αὐτῶν. προσδεξαμένων δὲ τοὺς	λόγους	αὐτῶν πέμπουσι πρέσβεις πρὸς Ἰησοῦν
[5, 1]	Ἰησοῦς μὲν τούτους ποιησάμενος τοὺς	λόγους	συγκάταινον ἔσχε τὸ πλῆθος καὶ
[5, 8]	τριάκοντα δόντων αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους	λόγῳ	μὲν ἑταίρους ἐσομένους ἔργῳ δὲ
[5, 1]	τῶν Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ	λοιπὰ	λείαν ἦγον: τότε γὰρ αὐτοὺς
[5, 1]	τῆς λείας ὅσα ἦν ἔτι	λοιπά,	πλείστη δ' ἐγεγόνει, καὶ μεγάλους
[5, 7]	ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν ἄρρενες αἱ	λοιπαὶ	δὲ θυγατέρες, οὓς καὶ πάντας
[5, 2]	τὸ δ' αὐτὸ καὶ αἱ	λοιπαὶ	φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν
[5, 6]	τε καὶ Ζῆβον. οἱ δὲ	λοιποὶ	τῶν ἡγεμόνων τοὺς περιλειφθέντας τῶν
[5, 8]	τρία μέλιτος κηρία σὺν τοῖς	λοιποῖς	δώροις οἷς ἐκόμιζε δίδωσι τῇ
[5, 7]	ἐξελθεῖν ἐπ' αὐτόν, καὶ τὸ	λοιπὸν	ἐπ' ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι:
[5, 1]	καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς τὸ	λοιπὸν	ἡ φροντὶς ἦν, μηνύονται τῷ
[5, 2]	ὑπὲρ μυρίους, τρεψάμενοι δὲ τὸ	λοιπὸν	καὶ διώκοντες αἱροῦσι τὸν Ἀδωνιζέβεκον,
[5, 3]	ἐλπίδα λαβόντες ἐπ' ἀδείας τὸ	λοιπὸν	οἰκεῖν τὰς πόλεις ἠξίουν. ἅρματά
[5, 11]	Ἑβραίων εἰς τετρακισχιλίους, τὸ δὲ	λοιπὸν	πλῆθος συνδιώκουσιν εἰς τὸ στρατόπεδον.
[5, 5]	αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι τοῦ	λοιποῦ	σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς συμφορὰς αὐτοῖς
[5, 6]	διέφθειρε τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς	λοιποὺς	ἡγεμόνας Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτους
[5, 7]	κατασχόντες καὶ ἐπὶ τὴν τῶν	λοιπῶν	ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων. Ἑβραῖοι
[5, 7]	ἀγγέλους ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ παρῄνει	λοχᾶν	πρὸ τῆς πόλεως: πείσειν γὰρ
[5, 7]	οὐ σκιὰς ἔλεγε ταῦτ' εἶναι,	λόχον	δ' ἀνδρῶν. καὶ Ζάβουλος, οὐ
[5, 10]	προφήτην Ἠλίς, οὐ γὰρ ἐβούλετο	λυπεῖν	αὐτὸν λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν
[5, 10]	καὶ τῆς τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ	λύπῃ	κρατήσασα εἰς τὴν σκηνὴν ᾤχετο
[5, 8]	δὲ βουλομένη τὴν ἄλογον τἀνδρὸς	λύπην	σταλῆναι τὸν θεὸν ἱκέτευε πάλιν
[5, 1]	τριάκοντα. τοῦτ' ἀγγελθὲν τοῖς Ἰσραηλίταις	λύπην	τε μεγάλην καὶ δεινὴν ἐποίησεν
[5, 1]	εὑρεῖν, τό τε παρὸν ἡμῶν	λυπηρὸν	νίκην παρασχόμενος καὶ τὸ περὶ
[5, 7]	μείζων καὶ τῆς ἐπ' αὐτῇ	λύπης	γενομένη πλὴν ὅτι κατὰ δίκην
[5, 2]	ἐπὶ τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ	λύπης	ὧν ἐπεπόνθει καὶ τοῦ μὴ
[5, 10]	τῆς δὲ πιεῖν ὕδωρ φαμένης,	λυπουμένης	δ' ἐπὶ παίδων ἀπορίᾳ τὸν
[5, 8]	ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον εἰ	λύσετε	τοῦτον ἐφ' ἡμέρας ἑπτὰ ποιούμενοι

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/04/2010