HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ν = 86 formes différentes pour 147 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[5, 9]   μὴ δυνάμενος τήν τε γυναῖκα Νααμεὶν καὶ τοὺς παῖδας τοὺς ἐξ

[5, 9]   ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ καὶ ἡ Ναάμις ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν, οἷς αὐτὴν

[5, 9]   σημαίνει δὲ καθ' Ἑβραίων γλῶτταν ναάμις μὲν εὐτυχίαν, μαρὰ δὲ ὀδύνην.

[5, 9]   δι' ὀλίγου τελευτῶσι, καὶ ἡ Ναάμις πικρῶς ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι φέρουσα

[5, 9]   ὢν δέχεται ξενίᾳ. καὶ ἡ Ναάμις, προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε

[5, 9]   ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη ἡ Ναάμις τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην αὐτῷ:

[5, 9]   μετ' ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο ἡ Ναάμις τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν

[5, 1]   τὸν στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν Ναιὰν αὐτὸς καὶ νυκτὸς τὰ περὶ

[5, 1]   πέμπει τρισχιλίους ὁπλίτας Ἰησοῦς εἰς Ναιὰν πόλιν ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος κειμένην

[5, 1]   αἱρήσοντας, οἳ συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ καὶ

[5, 1]   τοιαύτης δὲ τῆς συμφορᾶς τοὺς Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων τε ὄχλος ἑάλω

[5, 1]   συμβεβηκότα πάθη καὶ τὰ τοῖς Ναιτίνοις ὁρῶντες καὶ πρὸς σφᾶς μεταβήσεσθαι

[5, 1]   χωρίον διὰ κάλλος, ἕως οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖς τὰ πράγματα παράσχοι. καὶ

[5, 8]   γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται τοῦ θεοῦ νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον

[5, 2]   συντυχίαν παρ' αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι δέ τινες τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ

[5, 11]   τοὺς οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν, ὡς ἔγνω τὰ κατὰ τὴν

[5, 4]   τῷ τρόπῳ. (Τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς νεανίας Ἰούδης μὲν τοὔνομα Γήρα τε

[5, 11]   γάρ τις αὐτοῖς ἄγγελος ἀφικνεῖται νεανίας παρατετευχὼς τῷ γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη

[5, 4]   τὰ δῶρα τῷ Ἐγλῶνι ὁ νεανίσκος, διέτριβε δ' ἔν τινι δωματίῳ

[5, 6]   ἅλωος. φαντάσματος δὲ αὐτῷ παραστάντος νεανίσκου μορφῇ καὶ φήσαντος εὐδαίμονα καὶ

[5, 8]   τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος,

[5, 8]   διὰ δέος τῆς ἰσχύος τοῦ νεανίσκου τριάκοντα δόντων αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους

[5, 2]   οἱ δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺς νεανίσκους ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν

[5, 2]   πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν νεανίσκων τὰ περὶ τὴν γυναῖκα καὶ

[5, 1]   εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς ἁμαρτήμασι. καὶ παρακαλοῦμεν

[5, 2]   τοῦ χωρίου. (Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν εἰς Νεβρῶνα καὶ ταύτην ἑλόντες κτείνουσι πάντας:

[5, 1]   ἵστησιν ὅπου προεῖπε Μωυσῆς καὶ νείμας τὴν στρατιὰν ἐπὶ μὲν τῷ

[5, 2]   τῶν κακῶν ἐπιθέμενος τῷ κτήνει νεκρὰν τὴν γυναῖκα κομίζει πρὸς αὑτόν,

[5, 4]   εἰσῆλθον εἰς τὸ δωμάτιον καὶ νεκρὸν εὑρόντες ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ

[5, 1]   ἄχρι γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ νεκρῶν ἡ πόλις ἦν ἀνάπλεως καὶ

[5, 1]   καθύπερθεν Γαλιλαίας τοῦτο τὸ χωρίον. νέμει δὲ καὶ τῆς λείας ὅσα

[5, 1]   γερουσίαν σὺν τοῖς φυλάρχοις παραλαβὼν νέμει ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ τῶν

[5, 2]   διὰ τὸ τὴν αὐτὴν φυλὴν νέμειν καὶ διὰ τὴν συντυχίαν παρ'

[5, 1]   καὶ τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς ἔδωκε νέμεσθαι: τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν

[5, 6]   κάμηλον, καὶ κατὰ τὰ ἔθνη νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ πάντες ἦσαν.

[5, 2]   γὰρ ἦν γαμβρός, γῆν ἵνα νέμοιντο: τὴν γὰρ πατρίδα καταλιπόντες ἠκολούθησαν

[5, 7]   θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια ἔτη νέμονται, μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ

[5, 10]   καὶ πάλιν κατὰ τὴν εὐωχίαν νέμοντος μοίρας κρεῶν ταῖς τε γυναιξὶ

[5, 1]   παίδων καλουμένην Μωυσῆς ἤδη προειληφὼς νενεμήκει ταῖς δυσὶ φυλαῖς καὶ τῷ

[5, 2]   ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν τῶν πρότερον νενομισμένων, ἦσαν δὲ ἐν τοῖς ἀγροῖς

[5, 1]   ἁπάντων ἤδη τῶν ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων τέλος ἐχόντων καὶ τοῦ πένθους

[5, 8]   τῷ στήθει τοῦ λέοντος ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος τρία μέλιτος κηρία

[5, 1]   ἔλεγεν, ἢ ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ μέλλοντα πλὴν οὐ

[5, 6]   ἧς ὑπῆρχε πλήθους ὑστερεῖν καὶ νέον αὐτὸν εἶναι καὶ τηλικούτων πραγμάτων

[5, 7]   μετὰ τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα τότε ποιεῖν τὰ κατὰ τὴν

[5, 2]   ἐν τῇ πόλει πρεσβύτας καὶ νέους ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι' ἀσθένειαν αὐτοῖς

[5, 5]   καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον τῆς Νεφθαλίδος ὄντα φυλῆς: βάρακος δέ ἐστιν

[5, 1]   καὶ τῆς Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους

[5, 1]   Σίκιμα δὲ τῆς Ἐφραίμ, τῆς Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην: ἔστι τῆς καθύπερθεν

[5, 6]   διηγούμενος ὁ Γεδεὼν τισὶ τῶν νέων ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα πρὸς τοὺς

[5, 5]   Δαβώρα τὸν Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν νέων μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ τοὺς

[5, 1]   πρώτου παιδός, τελειώσας δὲ τὸν νεώτατον τῶν παίδων ἀποβάλῃ. τῆς δὲ

[5, 1]   πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ

[5, 1]   γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ' ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ

[5, 1]   ὅσοι τοῦ Ἁβράμου γένους ὄντες νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ τοῦ συνήθους

[5, 4]   ἑσπέραν ἦν, δείσαντες μή τι νεώτερον εἴη περὶ αὐτὸν γεγονός, εἰσῆλθον

[5, 11]   θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ νομίσας νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς οἰκείους

[5, 2]   τῆς τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ νηστείαν ἐπ' αὐτοῖς προέθεντο καίτοι δίκαια

[5, 2]   Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα κειμένην καὶ νηστεύσαντες κατὰ τὴν ὑστεραίαν τὸν θεὸν

[5, 7]   αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών τε νικᾷ παρὰ πολὺ καὶ φονεύων ἐδίωκε

[5, 6]   μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος, τοῦτ' ἐποίησαν.

[5, 5]   προσηλωμένον. καὶ οὕτως μὲν ἡ νίκη αὕτη περιέστη κατὰ τὰ ὑπὸ

[5, 1]   διώκειν οἰομένους καὶ ὡς ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας τὴν δύναμιν

[5, 7]   συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν

[5, 5]   τοσούτους τοῦ θεοῦ προειρηκότος καὶ νίκην ἀποσημήναντος. Βαράκου δὲ φαμένου οὐ

[5, 1]   δὲ τοῦ δράσαντος καὶ κολασθέντος νίκην αὐτοῖς ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν πολεμίων,

[5, 11]   συμβολῆς γενομένης ἣν μὲν ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων αὕτη γίνεται,

[5, 6]   θεὸς Γεδεῶνι τὴν καθ' ἡμῶν νίκην ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα τὸ

[5, 1]   θράσους αὐτοῖς διὰ τὴν προτέραν νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει τῷ

[5, 7]   εἰπὼν ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ' εὐξάμενος νίκην καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν σῶος

[5, 2]   δυσὶν αὐτῶν ἥτταις ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην καὶ κράτος κατὰ τῶν πολεμίων.

[5, 6]   τοῦ θεοῦ κελεύσαντος: τὴν δὲ νίκην οὐχ ἧττον αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν

[5, 1]   τό τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενος καὶ τὸ περὶ τῶν

[5, 6]   διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως τε τὴν νίκην παρέντες τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν

[5, 6]   ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ στρατηγοῦντος. (Τοῦτ'

[5, 6]   πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς Γεδεῶνος νίκης ἀφικομένης ἐν τοῖς ὅπλοις ἦσαν,

[5, 5]   κατ' ἐκείνην κελεύουσα τὴν ἡμέραν: νικήσειν γὰρ αὐτοὺς καὶ συλλήψεσθαι τὸν

[5, 1]   αὐτοῦ βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε νικήσειν τοὺς ἐχθροὺς καὶ κελεύσαντος τούς

[5, 6]   τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ τε νικῶσι τοὺς συμβαλόντας καὶ τὸν καρπὸν

[5, 11]   συνῄεσαν εἰς τὴν ἐχομένην καὶ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι μὲν

[5, 1]   ὢν ἐνδεὴς μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα πρὸς τοὺς πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν

[5, 1]   ἐμποδίζοντος ἤδη πράττειν ὅσα καὶ νοήσειε τῶν τε μετ' αὐτὸν τὴν

[5, 7]   ἑβδομήκοντα, πολλὰς γὰρ ἔγημε γυναῖκας, νόθος δ' εἷς ἐκ παλλακῆς Δρούμας

[5, 6]   θορύβου πίνοντες τύχοιεν τούτους δειλοὺς νομίζειν καὶ καταπεπληγότας τοὺς πολεμίους. ποιήσαντος

[5, 1]   πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν τῇ πόλει νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων. ὡς

[5, 6]   ταραχὴν πᾶν τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντες εἶναι πολέμιον, φόνος τε πολὺς

[5, 1]   θείαν θρησκείαν τὴν διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες ἐν ὅπλοις ἦσαν, ὡς ἐπ'

[5, 4]   θεράποντες ἠρέμουν εἰς ὕπνον τετράφθαι νομίζοντες τὸν βασιλέα. (Ὁ δ' Ἰούδης

[5, 6]   νίκην παρέντες τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡς πολὺς στρατὸς ὄντες

[5, 2]   οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ νομίζων. ὡς δ' οὐδὲν τῆς σπουδῆς

[5, 1]   σκηνῇ κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως καὶ

[5, 2]   αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας μὲν οὐ νόμιμα, γενομένους δὲ δικαίους ἀντ' αὐτῶν

[5, 7]   θύσας τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν,

[5, 7]   τι βούλεται ποιεῖν ἀντὶ τῶν νομίμων ἀποδείξας καὶ δεινῶς πρὸς τοὺς

[5, 2]   τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον δίχα τῆς εἰς τοὺς ξένους

[5, 11]   ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ νομίσας νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς

[5, 10]   ἐκάλεσεν ὁ θεός: ὁ δὲ νομίσας ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι παραγίνεται

[5, 1]   ποταμὸς οὗτός ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε καὶ οὐχὶ Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ

[5, 1]   ὁμοίως ἐκείνοις διαφθείροντες. μὴ γὰρ νομίσητε τῷ διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν καὶ

[5, 1]   συγκρινόμενα μὲν ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα νομισθησόμενα, τοῖς δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις παραβαλλόμενα

[5, 5]   τὸν θεὸν μήθ' ὑπακούειν τοῖς νόμοις, πρὶν ἢ καὶ τῆς ὑπὸ

[5, 4]   ἄγειν τὸν θεὸν μηδὲ τοῖς νόμοις ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς

[5, 9]   ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν κατὰ τὸν νόμον καὶ πτύειν εἰς τὸ πρόσωπον.

[5, 2]   διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου μηδ' ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους ἐφιέντος

[5, 2]   παθεῖν αὐτοὺς ἀξιοῦντες εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας, καὶ τοὺς διαφυγόντας αὐτῶν

[5, 2]   δεινὰ ὑφ' ἡδονῆς εἰς τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ

[5, 9]   γαμεῖν σε δεῖ κατὰ τοὺς νόμους. ὁ δὲ Βοάζῳ καὶ τοῦ

[5, 2]   ἀγαγεῖν: καλῶς οὖν ἔχει τῷ νόμῳ πειθομένους πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας

[5, 9]   μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ νόμῳ σε συνοικήσουσαν ἄξομαι. (Ταῦτα τῇ

[5, 9]   ἐξ ἡμισείας δεῖ μεμνῆσθαι τῶν νόμων. ἀλλὰ πάντα ποιεῖν κατ' αὐτούς.

[5, 1]   μετανοήσαντες καὶ μὴ περαιτέρω μανέντες νόμων δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ μνήμην

[5, 9]   κρατεῖς; ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων τῶν νόμων κατὰ ἀγχιστείαν, οὐκοῦν, φησὶν ὁ

[5, 1]   ἄξιαι καὶ τῆς ἀρετῆς τῶν νόμων οἷς κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς τε

[5, 2]   ὠλιγώρουν καὶ τῆς πολιτείας τῶν νόμων οὐκέτ' ἦσαν ἀκριβεῖς ἀκροαταί. παροξυνθὲν

[5, 1]   οὐ περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ τῶν νόμων πόνον, ἀλλὰ περαιωσάμενοι τὸν Ἰόρδανον

[5, 5]   αὐτοῖς ἐκ τῆς περιφρονήσεως τῶν νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ> τινα προφῆτιν,

[5, 7]   ὕβριν τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες αὐτῶν Ἀμμανῖται

[5, 1]   θεοῦ γνώμης ἐντὸς γεγενημένους καὶ νόμων ὧν αὐτὸς ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰς

[5, 8]   ἡμέρας οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν τὸ νοούμενον παρακαλούντων δὲ τὴν κόρην μαθοῦσαν

[5, 9]   μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων αὐτῷ κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων ἄγεται τοῖς υἱοῖς

[5, 8]   μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν ἤδη τὴν νύκτα ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς πύλαις, αὐταῖς

[5, 9]   καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς δὲ περὶ μέσην νύκτα καὶ αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης

[5, 1]   οὗτος μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου καὶ καταδίκῳ πρεπούσης

[5, 1]   βοήθειαν καὶ δι' ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις

[5, 2]   που, μὴ καί τι τῆς νυκτὸς αὐτοὺς ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον καὶ

[5, 2]   τὴν γυναῖκα καὶ δι' ὅλης νυκτὸς ἐμπλησθέντες τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ

[5, 6]   ἐν φόβῳ καθεστῶτος, καὶ γὰρ νυκτὸς ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ θεὸς προειρήκει,

[5, 2]   μέρη τὴν μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸς περὶ τὴν πόλιν, οἱ δ'

[5, 1]   ἐπὶ τὴν Ναιὰν αὐτὸς καὶ νυκτὸς τὰ περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραις

[5, 9]   ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆς αἱ νύμφαι, οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν

[5, 8]   ὀργῆς αὐτὸν συνῆν αὐτοῦ φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι. (Πρὸς δὲ τὴν ὕβριν

[5, 1]   θυσίας ποιήσειν: τὸν μέντοι γε νῦν ἀνασταθέντα, δι' ὃν καὶ ὕποπτοι

[5, 6]   αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ με νῦν ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ

[5, 1]   τετολμημένης, διὰ γὰρ ταῦτα τὴν νῦν αὐτοῖς ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος δὲ

[5, 6]   τὸ Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν ἀτιμότερον νῦν γεγενημένον ὅμοιον δὲ τῷ κατὰ

[5, 1]   ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε τὰς σάς, νῦν δὲ παρὰ δόξαν ἐπταικότες καὶ

[5, 8]   κατὰ χωρίον, ὃ Σιαγὼν καλεῖται νῦν διὰ τὴν Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν ἐπ'

[5, 2]   δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται δὲ καὶ νῦν ἔτι τούτων ὀστᾶ μηδὲν τοῖς

[5, 1]   ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντες εἰς ἃ νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως

[5, 1]   τὰ κατεπείξοντα καὶ μὴ τοῖς νῦν καμοῦσαν αὖθις βραδυτέραν. χάριν τε

[5, 6]   καὶ τὸ παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν τοῦτ' ἂν εἴη Γεδεὼν

[5, 1]   ὧν συνήρασθε κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν μόνον ἀλλ' ἀεὶ πάντως ἕξομεν,

[5, 11]   ἔσχε τὴν ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος, καὶ τὸ γένος

[5, 1]   πλάτος δὲ ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ νῦν Σκυθόπολις καλεῖται, καὶ μετὰ τούτους

[5, 2]   ἂν καὶ πλείονες, εἰ μὴ νὺξ αὐτοὺς ἐπέσχε καὶ διέλυσε μαχομένους.

[5, 6]   ἔτι τε> ὑπνοῦντας καὶ δείματα: νὺξ γὰρ ἦν καὶ ὁ θεὸς

[5, 1]   πλέον, ὡς ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον,

Livre, Chap.
[5, 9]	μὴ δυνάμενος τήν τε γυναῖκα	Νααμεὶν	καὶ τοὺς παῖδας τοὺς ἐξ
[5, 9]	ἐτετηρήκει δ' αὐτῇ καὶ ἡ	Ναάμις	ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν, οἷς αὐτὴν
[5, 9]	σημαίνει δὲ καθ' Ἑβραίων γλῶτταν	ναάμις	μὲν εὐτυχίαν, μαρὰ δὲ ὀδύνην.
[5, 9]	δι' ὀλίγου τελευτῶσι, καὶ ἡ	Ναάμις	πικρῶς ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι φέρουσα
[5, 9]	ὢν δέχεται ξενίᾳ. καὶ ἡ	Ναάμις,	προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε
[5, 9]	ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη ἡ	Ναάμις	τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην αὐτῷ:
[5, 9]	μετ' ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο ἡ	Ναάμις	τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν
[5, 1]	τὸν στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν	Ναιὰν	αὐτὸς καὶ νυκτὸς τὰ περὶ
[5, 1]	πέμπει τρισχιλίους ὁπλίτας Ἰησοῦς εἰς	Ναιὰν	πόλιν ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος κειμένην
[5, 1]	αἱρήσοντας, οἳ συμβαλόντων αὐτοῖς τῶν	Ναιητῶν	τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας ἓξ καὶ
[5, 1]	τοιαύτης δὲ τῆς συμφορᾶς τοὺς	Ναιτιανοὺς	καταλαβούσης, παίδων τε ὄχλος ἑάλω
[5, 1]	συμβεβηκότα πάθη καὶ τὰ τοῖς	Ναιτίνοις	ὁρῶντες καὶ πρὸς σφᾶς μεταβήσεσθαι
[5, 1]	χωρίον διὰ κάλλος, ἕως οἰκοδομεῖν	ναὸν	αὐτοῖς τὰ πράγματα παράσχοι. καὶ
[5, 8]	γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται τοῦ θεοῦ	νεανίᾳ	καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον
[5, 2]	συντυχίαν παρ' αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε.	νεανίαι	δέ τινες τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ
[5, 11]	τοὺς οἰκείους καὶ μεταπεμψάμενος τὸν	νεανίαν,	ὡς ἔγνω τὰ κατὰ τὴν
[5, 4]	τῷ τρόπῳ. (Τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς	νεανίας	Ἰούδης μὲν τοὔνομα Γήρα τε
[5, 11]	γάρ τις αὐτοῖς ἄγγελος ἀφικνεῖται	νεανίας	παρατετευχὼς τῷ γεγονότι, πένθους ἀνεπλήσθη
[5, 4]	τὰ δῶρα τῷ Ἐγλῶνι ὁ	νεανίσκος,	διέτριβε δ' ἔν τινι δωματίῳ
[5, 6]	ἅλωος. φαντάσματος δὲ αὐτῷ παραστάντος	νεανίσκου	μορφῇ καὶ φήσαντος εὐδαίμονα καὶ
[5, 8]	τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ	νεανίσκου	τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος,
[5, 8]	διὰ δέος τῆς ἰσχύος τοῦ	νεανίσκου	τριάκοντα δόντων αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους
[5, 2]	οἱ δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺς	νεανίσκους	ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν
[5, 2]	πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς κατηγοροῦντες τῶν	νεανίσκων	τὰ περὶ τὴν γυναῖκα καὶ
[5, 1]	εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ	νεαροῖς	μετατιθέμενοι τοῖς ἁμαρτήμασι. καὶ παρακαλοῦμεν
[5, 2]	τοῦ χωρίου. (Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν εἰς	Νεβρῶνα	καὶ ταύτην ἑλόντες κτείνουσι πάντας:
[5, 1]	ἵστησιν ὅπου προεῖπε Μωυσῆς καὶ	νείμας	τὴν στρατιὰν ἐπὶ μὲν τῷ
[5, 2]	τῶν κακῶν ἐπιθέμενος τῷ κτήνει	νεκρὰν	τὴν γυναῖκα κομίζει πρὸς αὑτόν,
[5, 4]	εἰσῆλθον εἰς τὸ δωμάτιον καὶ	νεκρὸν	εὑρόντες ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ
[5, 1]	ἄχρι γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ	νεκρῶν	ἡ πόλις ἦν ἀνάπλεως καὶ
[5, 1]	καθύπερθεν Γαλιλαίας τοῦτο τὸ χωρίον.	νέμει	δὲ καὶ τῆς λείας ὅσα
[5, 1]	γερουσίαν σὺν τοῖς φυλάρχοις παραλαβὼν	νέμει	ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ τῶν
[5, 2]	διὰ τὸ τὴν αὐτὴν φυλὴν	νέμειν	καὶ διὰ τὴν συντυχίαν παρ'
[5, 1]	καὶ τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς ἔδωκε	νέμεσθαι:	τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν
[5, 6]	κάμηλον, καὶ κατὰ τὰ ἔθνη	νεμηθέντες	ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ πάντες ἦσαν.
[5, 2]	γὰρ ἦν γαμβρός, γῆν ἵνα	νέμοιντο:	τὴν γὰρ πατρίδα καταλιπόντες ἠκολούθησαν
[5, 7]	θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια ἔτη	νέμονται,	μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν. (Καὶ
[5, 10]	καὶ πάλιν κατὰ τὴν εὐωχίαν	νέμοντος	μοίρας κρεῶν ταῖς τε γυναιξὶ
[5, 1]	παίδων καλουμένην Μωυσῆς ἤδη προειληφὼς	νενεμήκει	ταῖς δυσὶ φυλαῖς καὶ τῷ
[5, 2]	ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν τῶν πρότερον	νενομισμένων,	ἦσαν δὲ ἐν τοῖς ἀγροῖς
[5, 1]	ἁπάντων ἤδη τῶν ἐπ' αὐτῷ	νενομισμένων	τέλος ἐχόντων καὶ τοῦ πένθους
[5, 8]	τῷ στήθει τοῦ λέοντος ἐκείνου	νενοσσευκότων,	καὶ ἀνελόμενος τρία μέλιτος κηρία
[5, 1]	ἔλεγεν, ἢ ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας	νενουθετῆσθαι	πρὸς τὰ μέλλοντα πλὴν οὐ
[5, 6]	ἧς ὑπῆρχε πλήθους ὑστερεῖν καὶ	νέον	αὐτὸν εἶναι καὶ τηλικούτων πραγμάτων
[5, 7]	μετὰ τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν	νεότητα	τότε ποιεῖν τὰ κατὰ τὴν
[5, 2]	ἐν τῇ πόλει πρεσβύτας καὶ	νέους	ὑπολειφθέντας διεκδραμεῖν δι' ἀσθένειαν αὐτοῖς
[5, 5]	καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον τῆς	Νεφθαλίδος	ὄντα φυλῆς: βάρακος δέ ἐστιν
[5, 1]	καὶ τῆς Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν	Νεφθαλῖται	παρέλαβον ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους
[5, 1]	Σίκιμα δὲ τῆς Ἐφραίμ, τῆς	Νεφθαλίτιδος	δὲ Κεδέσην: ἔστι τῆς καθύπερθεν
[5, 6]	διηγούμενος ὁ Γεδεὼν τισὶ τῶν	νέων	ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα πρὸς τοὺς
[5, 5]	Δαβώρα τὸν Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν	νέων	μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ τοὺς
[5, 1]	πρώτου παιδός, τελειώσας δὲ τὸν	νεώτατον	τῶν παίδων ἀποβάλῃ. τῆς δὲ
[5, 1]	πρὸς αὐτοὺς ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ	νεωτερισμὸν	ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ
[5, 1]	γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ' ἐπὶ	νεωτερισμῷ	καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ
[5, 1]	ὅσοι τοῦ Ἁβράμου γένους ὄντες	νεωτέροις	ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ τοῦ συνήθους
[5, 4]	ἑσπέραν ἦν, δείσαντες μή τι	νεώτερον	εἴη περὶ αὐτὸν γεγονός, εἰσῆλθον
[5, 11]	θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ νομίσας	νεώτερόν	τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς οἰκείους
[5, 2]	τῆς τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ	νηστείαν	ἐπ' αὐτοῖς προέθεντο καίτοι δίκαια
[5, 2]	Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα κειμένην καὶ	νηστεύσαντες	κατὰ τὴν ὑστεραίαν τὸν θεὸν
[5, 7]	αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών τε	νικᾷ	παρὰ πολὺ καὶ φονεύων ἐδίωκε
[5, 6]	μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντας καὶ	νικᾶν	θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος, τοῦτ' ἐποίησαν.
[5, 5]	προσηλωμένον. καὶ οὕτως μὲν ἡ	νίκη	αὕτη περιέστη κατὰ τὰ ὑπὸ
[5, 1]	διώκειν οἰομένους καὶ ὡς ἐπὶ	νίκῃ	καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας τὴν δύναμιν
[5, 7]	συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶς προσέπεσεν ἐπὶ	νίκῃ	τοῦ πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν
[5, 5]	τοσούτους τοῦ θεοῦ προειρηκότος καὶ	νίκην	ἀποσημήναντος. Βαράκου δὲ φαμένου οὐ
[5, 1]	δὲ τοῦ δράσαντος καὶ κολασθέντος	νίκην	αὐτοῖς ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν πολεμίων,
[5, 11]	συμβολῆς γενομένης ἣν μὲν ἤλπιζον	νίκην	Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων αὕτη γίνεται,
[5, 6]	θεὸς Γεδεῶνι τὴν καθ' ἡμῶν	νίκην	ἐπινένευκε. (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα τὸ
[5, 1]	θράσους αὐτοῖς διὰ τὴν προτέραν	νίκην	ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει τῷ
[5, 7]	εἰπὼν ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ' εὐξάμενος	νίκην	καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν σῶος
[5, 2]	δυσὶν αὐτῶν ἥτταις ἀρκεσθέντα δοῦναι	νίκην	καὶ κράτος κατὰ τῶν πολεμίων.
[5, 6]	τοῦ θεοῦ κελεύσαντος: τὴν δὲ	νίκην	οὐχ ἧττον αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν
[5, 1]	τό τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν	νίκην	παρασχόμενος καὶ τὸ περὶ τῶν
[5, 6]	διαφέροντας ἀπεχθανομένην, ὅπως τε τὴν	νίκην	παρέντες τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν
[5, 6]	ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ	νίκην	παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ στρατηγοῦντος. (Τοῦτ'
[5, 6]	πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς Γεδεῶνος	νίκης	ἀφικομένης ἐν τοῖς ὅπλοις ἦσαν,
[5, 5]	κατ' ἐκείνην κελεύουσα τὴν ἡμέραν:	νικήσειν	γὰρ αὐτοὺς καὶ συλλήψεσθαι τὸν
[5, 1]	αὐτοῦ βοηθείας ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε	νικήσειν	τοὺς ἐχθροὺς καὶ κελεύσαντος τούς
[5, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ τε	νικῶσι	τοὺς συμβαλόντας καὶ τὸν καρπὸν
[5, 11]	συνῄεσαν εἰς τὴν ἐχομένην καὶ	νικῶσιν	οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι μὲν
[5, 1]	ὢν ἐνδεὴς μήτε τοῦ τὰ	νοηθέντα	πρὸς τοὺς πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν
[5, 1]	ἐμποδίζοντος ἤδη πράττειν ὅσα καὶ	νοήσειε	τῶν τε μετ' αὐτὸν τὴν
[5, 7]	ἑβδομήκοντα, πολλὰς γὰρ ἔγημε γυναῖκας,	νόθος	δ' εἷς ἐκ παλλακῆς Δρούμας
[5, 6]	θορύβου πίνοντες τύχοιεν τούτους δειλοὺς	νομίζειν	καὶ καταπεπληγότας τοὺς πολεμίους. ποιήσαντος
[5, 1]	πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν τῇ πόλει	νομίζοντες,	ἀλλ' οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων. ὡς
[5, 6]	ταραχὴν πᾶν τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν	νομίζοντες	εἶναι πολέμιον, φόνος τε πολὺς
[5, 1]	θείαν θρησκείαν τὴν διαβολὴν πιθανὴν	νομίζοντες	ἐν ὅπλοις ἦσαν, ὡς ἐπ'
[5, 4]	θεράποντες ἠρέμουν εἰς ὕπνον τετράφθαι	νομίζοντες	τὸν βασιλέα. (Ὁ δ' Ἰούδης
[5, 6]	νίκην παρέντες τοῦ θεοῦ δοκεῖν	νομίζουσιν	ἰδίαν ὡς πολὺς στρατὸς ὄντες
[5, 2]	οὓς ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ	νομίζων.	ὡς δ' οὐδὲν τῆς σπουδῆς
[5, 1]	σκηνῇ κατώρυξεν εἰς τοῦτο, λήσειν	νομίζων	ὡς τοὺς συστρατιώτας οὕτως καὶ
[5, 2]	αἰτοῦντες τοὺς δράσαντας μὲν οὐ	νόμιμα,	γενομένους δὲ δικαίους ἀντ' αὐτῶν
[5, 7]	θύσας τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε	νόμιμον	οὔτε θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν,
[5, 7]	τι βούλεται ποιεῖν ἀντὶ τῶν	νομίμων	ἀποδείξας καὶ δεινῶς πρὸς τοὺς
[5, 2]	τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺς λέγων	νομιμώτερον	δίχα τῆς εἰς τοὺς ξένους
[5, 11]	ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ	νομίσας	νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺς
[5, 10]	ἐκάλεσεν ὁ θεός: ὁ δὲ	νομίσας	ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως πεφωνῆσθαι παραγίνεται
[5, 1]	ποταμὸς οὗτός ἐστιν ἑτέρους ἡμᾶς	νομίσητε	καὶ οὐχὶ Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ
[5, 1]	ὁμοίως ἐκείνοις διαφθείροντες. μὴ γὰρ	νομίσητε	τῷ διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν καὶ
[5, 1]	συγκρινόμενα μὲν ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα	νομισθησόμενα,	τοῖς δ' Ἱεριχουντίων χωρίοις παραβαλλόμενα
[5, 5]	τὸν θεὸν μήθ' ὑπακούειν τοῖς	νόμοις,	πρὶν ἢ καὶ τῆς ὑπὸ
[5, 4]	ἄγειν τὸν θεὸν μηδὲ τοῖς	νόμοις	ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς
[5, 9]	ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν κατὰ τὸν	νόμον	καὶ πτύειν εἰς τὸ πρόσωπον.
[5, 2]	διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ	νόμου	μηδ' ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους ἐφιέντος
[5, 2]	παθεῖν αὐτοὺς ἀξιοῦντες εἰς τοὺς	νόμους	ἐξαμαρτάνοντας, καὶ τοὺς διαφυγόντας αὐτῶν
[5, 2]	δεινὰ ὑφ' ἡδονῆς εἰς τοὺς	νόμους	ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ
[5, 9]	γαμεῖν σε δεῖ κατὰ τοὺς	νόμους.	ὁ δὲ Βοάζῳ καὶ τοῦ
[5, 2]	ἀγαγεῖν: καλῶς οὖν ἔχει τῷ	νόμῳ	πειθομένους πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας
[5, 9]	μὲν ἀκολουθήσεις ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ	νόμῳ	σε συνοικήσουσαν ἄξομαι. (Ταῦτα τῇ
[5, 9]	ἐξ ἡμισείας δεῖ μεμνῆσθαι τῶν	νόμων.	ἀλλὰ πάντα ποιεῖν κατ' αὐτούς.
[5, 1]	μετανοήσαντες καὶ μὴ περαιτέρω μανέντες	νόμων	δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ μνήμην
[5, 9]	κρατεῖς; ὁμολογήσαντος δὲ συγχωρούντων τῶν	νόμων	κατὰ ἀγχιστείαν, οὐκοῦν, φησὶν ὁ
[5, 1]	ἄξιαι καὶ τῆς ἀρετῆς τῶν	νόμων	οἷς κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖς τε
[5, 2]	ὠλιγώρουν καὶ τῆς πολιτείας τῶν	νόμων	οὐκέτ' ἦσαν ἀκριβεῖς ἀκροαταί. παροξυνθὲν
[5, 1]	οὐ περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ τῶν	νόμων	πόνον, ἀλλὰ περαιωσάμενοι τὸν Ἰόρδανον
[5, 5]	αὐτοῖς ἐκ τῆς περιφρονήσεως τῶν	νόμων	ὑπάρξαι, Δαβώραν δέ> τινα προφῆτιν,
[5, 7]	ὕβριν τοῦ θεοῦ καὶ τῶν	νόμων	ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντες αὐτῶν Ἀμμανῖται
[5, 1]	θεοῦ γνώμης ἐντὸς γεγενημένους καὶ	νόμων	ὧν αὐτὸς ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰς
[5, 8]	ἡμέρας οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν τὸ	νοούμενον	παρακαλούντων δὲ τὴν κόρην μαθοῦσαν
[5, 9]	μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων αὐτῷ κατὰ	νοῦν	τῶν πραγμάτων ἄγεται τοῖς υἱοῖς
[5, 8]	μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν ἤδη τὴν	νύκτα	ἀναστὰς ἐνράσσει ταῖς πύλαις, αὐταῖς
[5, 9]	καθυπνωκότα, περιεγερθεὶς δὲ περὶ μέσην	νύκτα	καὶ αἰσθόμενος τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης
[5, 1]	οὗτος μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς ἐν	νυκτὶ	ταφῆς ἀτίμου καὶ καταδίκῳ πρεπούσης
[5, 1]	βοήθειαν καὶ δι' ἡμέρας καὶ	νυκτὸς	ἀνύσας ὄρθριος προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις
[5, 2]	που, μὴ καί τι τῆς	νυκτὸς	αὐτοὺς ὁδεύοντας καταλάβῃ δύσκολον καὶ
[5, 2]	τὴν γυναῖκα καὶ δι' ὅλης	νυκτὸς	ἐμπλησθέντες τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ
[5, 6]	ἐν φόβῳ καθεστῶτος, καὶ γὰρ	νυκτὸς	ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ θεὸς προειρήκει,
[5, 2]	μέρη τὴν μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι	νυκτὸς	περὶ τὴν πόλιν, οἱ δ'
[5, 1]	ἐπὶ τὴν Ναιὰν αὐτὸς καὶ	νυκτὸς	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραις
[5, 9]	ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆς αἱ	νύμφαι,	οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν
[5, 8]	ὀργῆς αὐτὸν συνῆν αὐτοῦ φίλῳ	νυμφοστόλῳ	γεγονότι. (Πρὸς δὲ τὴν ὕβριν
[5, 1]	θυσίας ποιήσειν: τὸν μέντοι γε	νῦν	ἀνασταθέντα, δι' ὃν καὶ ὕποπτοι
[5, 6]	αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ με	νῦν	ἀντὶ ἅλωος χρῆσθαι” θαρσεῖν δὲ
[5, 1]	τετολμημένης, διὰ γὰρ ταῦτα τὴν	νῦν	αὐτοῖς ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντος δὲ
[5, 6]	τὸ Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν ἀτιμότερον	νῦν	γεγενημένον ὅμοιον δὲ τῷ κατὰ
[5, 1]	ὑποσχέσεις ἡμῖν ἀπήντησε τὰς σάς,	νῦν	δὲ παρὰ δόξαν ἐπταικότες καὶ
[5, 8]	κατὰ χωρίον, ὃ Σιαγὼν καλεῖται	νῦν	διὰ τὴν Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν ἐπ'
[5, 2]	δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται δὲ καὶ	νῦν	ἔτι τούτων ὀστᾶ μηδὲν τοῖς
[5, 1]	ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντες εἰς ἃ	νῦν	εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως
[5, 1]	τὰ κατεπείξοντα καὶ μὴ τοῖς	νῦν	καμοῦσαν αὖθις βραδυτέραν. χάριν τε
[5, 6]	καὶ τὸ παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις	νῦν	μεγαλοφρονοῦν τοῦτ' ἂν εἴη Γεδεὼν
[5, 1]	ὧν συνήρασθε κινδύνων καὶ οὐχὶ	νῦν	μόνον ἀλλ' ἀεὶ πάντως ἕξομεν,
[5, 11]	ἔσχε τὴν ἱερωσύνην, περὶ οὗ	νῦν	ὁ λόγος, καὶ τὸ γένος
[5, 1]	πλάτος δὲ ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ	νῦν	Σκυθόπολις καλεῖται, καὶ μετὰ τούτους
[5, 2]	ἂν καὶ πλείονες, εἰ μὴ	νὺξ	αὐτοὺς ἐπέσχε καὶ διέλυσε μαχομένους.
[5, 6]	ἔτι τε> ὑπνοῦντας καὶ δείματα:	νὺξ	γὰρ ἦν καὶ ὁ θεὸς
[5, 1]	πλέον, ὡς ἂν μὴ καταλαβοῦσα	νὺξ	ἐπίσχῃ τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/04/2010