HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  745 formes différentes pour 1647 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[5, 1]   Ναιτιανοὺς καταλαβούσης, παίδων τε ὄχλος  ἑάλω   καὶ γυναικῶν καὶ θεραπείας καὶ
[5, 1]   δὲ πόλεων ἐπειδήπερ αἱ μὲν  ἑαλώκεσαν,   πρὸς ἃς δὲ δεῖ χρόνου
[5, 1]   παρέξοντος εὔνουν εἶναι καὶ σύμμαχον  ἑαυτόν,   ἐκτραπέντων δὲ εἰς ἑτέρων ἐθνῶν
[5, 6]   πεισθεὶς δὲ ᾔει Φρουρὰν τὸν  ἑαυτοῦ   θεράποντα παραλαβών, καὶ πλησιάσας σκηνῇ
[5, 2]   τοὺς ξένους περιιδεῖν ὑβρισθέντας τῆς  ἑαυτοῦ   θυγατρὸς αὐτοῖς παρεχώρει, πληρώσειν τε
[5, 6]   δὲ παραγενόμενος εἰς Ἐφρὰν τὴν  ἑαυτοῦ   πατρίδα κτείνει τοὺς τῶν Μαδιηνιτῶν
[5, 6]   τετάρτην μάλιστα φυλακὴν προσῆγε τὴν  ἑαυτοῦ   στρατιὰν Γεδεὼν εἰς τρία μέρη
[5, 1]   κατ' ἐντολὴν τὴν ἐκείνου δεομένοις  ἑαυτοὺς   εἰς ἅπαν προθύμους ἐδώκατε, δίκαιον
[5, 1]   διαβάντες γὰρ τὸν ποταμὸν ἐλευθέρους  ἑαυτοὺς   ἤδη ἀπό τε τῶν Αἰγυπτίων
[5, 2]   δυνηθῆτε” οἱ δὲ τῶν καθ'  ἑαυτοὺς   θεοῦ ψήφῳ γεγονότων καὶ κατ'
[5, 2]   οὗτοι δὲ συστραφέντες καὶ πυκνώσαντες  ἑαυτοὺς   καὶ διὰ μέσων ὠσάμενοι τῶν
[5, 1]   ἐχώρουν διὰ τοῦ τείχους καθιμήσαντες  ἑαυτούς,   καὶ διασωθέντες πρὸς τοὺς οἰκείους
[5, 1]   καὶ γὰρ ἐπ' ὀλέθρῳ τῷ  ἑαυτῶν   οἱ Χαναναῖοι μαθόντες τοὺς Ἰσραηλίτας
[5, 2]   πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰς τὰς  ἑαυτῶν   πόλεις καὶ κατατίθενται τὰ ὅπλα.
[5, 1]   τόπος ἐν στρατόπεδον  ἐβάλετο   Ἰησοῦς Γάλγαλα: σημαίνει δὲ τοῦτο
[5, 1]   ἐπὶ ἡμέρας ἓξ ποιησάντων τῇ  ἑβδόμῃ   τὸ ὁπλιτικὸν Ἰησοῦς συναγαγὼν καὶ
[5, 2]   πεπονθώς, κατὰ δυοῖν καὶ  ἑβδομήκοντα   βασιλέων πρᾶξαι πρότερον οὐκ ἐνετράπην.
[5, 7]   ἤλαυνέ τε σὺν αὐτοῖς οὖσιν  ἑβδομήκοντα   πᾶσιν ἱππάζειν ἀρίστοις γεγενημένοις, καὶ
[5, 7]   δὲ ἦσαν αὐτῷ γνήσιοι μὲν  ἑβδομήκοντα,   πολλὰς γὰρ ἔγημε γυναῖκας, νόθος
[5, 8]   τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ οὖν τὴν  ἑβδόμην   ἡμέραν, καθ' ἣν ἔδει τὸν
[5, 1]   κατοικεῖν ἐπετέτραπτο τῆς Χαναναίων γῆς  ἕβδομον   οὖσαν μέρος, ὑπεμίμνησκεν ὑπέσχοντο
[5, 1]   καὶ τιμησάμενοι τὴν γῆν ἐν  ἑβδόμῳ   μηνὶ παρῆσαν πρὸς αὐτὸν εἰς
[5, 3]   αὐτοὺς ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν Εὐφράτην  ἐβιάζοντο.   Κενίαζος δὲ ὡς ἔργῳ πεῖραν
[5, 5]   τοὺς δ' Ἰσραηλίτας ἧττόν τε  ἔβλαπτε   κατόπιν γινόμενος χειμὼν καὶ
[5, 10]   τὸν προφήτην Ἠλίς, οὐ γὰρ  ἐβούλετο   λυπεῖν αὐτὸν λέγων, ἔτι μᾶλλον
[5, 8]   βοῆς ὡς ἐπὶ κατωρθωμένοις οἷς  ἐβούλοντο,   διαρρήξας τὰ δεσμὰ Σαμψὼν ἁρπασάμενος
[5, 7]   λοιπῶν ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων.  Ἑβραῖοι   δὲ σωφρονισθέντες ὑπὸ τῶν κακῶν
[5, 10]   καὶ Δαβίδην ἐκ τοιούτων γενόμενον.  ~(Ἑβραῖοι   δὲ τῶν πραγμάτων αὐτοῖς ὑπενεχθέντων
[5, 2]   ἀπέσχον, ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντες οἱ  Ἑβραῖοι,   ἐπιστραφέντες δ' ἵστανται πρὸς μάχην
[5, 1]   ἀγέλας τε βοσκημάτων ἔλαβον οἱ  Ἑβραῖοι   καὶ χρήματα πολλά, καὶ γὰρ
[5, 11]   δ' ἐφοβοῦντο ἧτταν οὗτοι ταύτην  Ἑβραῖοι   παθόντες ἔγνωσαν αὐτοὺς μάτην ἐπὶ
[5, 11]   (Δείσαντες δὲ περὶ τῶν ὅλων  Ἑβραῖοι   πέμπουσιν ὡς τὴν γερουσίαν καὶ
[5, 6]   κύκλῳ πάντες ἦσαν. οἱ δ'  Ἑβραῖοι,   προειρημένον αὐτοῖς ὁπόταν γένωνται πλησίον
[5, 4]   χεῖρας αὐτῶν. καὶ οἱ μὲν  Ἑβραῖοι   τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆς ὑπὸ
[5, 11]   γενομένης ἣν μὲν ἤλπιζον νίκην  Ἑβραῖοι   τῶν Παλαιστίνων αὕτη γίνεται, ἣν
[5, 1]   θεόν τε ἕνα γινώσκειν τὸν  Ἑβραίοις   ἅπασι κοινὸν καὶ τὸν πρὸ
[5, 6]   κάμηλος καὶ ὑποζύγια λαμβάνεται τοῖς  Ἑβραίοις.   Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος εἰς Ἐφρὰν
[5, 1]   τῶν ἐν τιμῇ παρὰ τοῖς  Ἑβραίοις   μαθησομένους, τί καὶ φρονήσαντες τὸν
[5, 11]   θάρσος οὖν ἐπιγίνεται πολὺ τοῖς  Ἑβραίοις   ὡς διὰ τὴν ἄφιξιν τῆς
[5, 1]   ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε καὶ οὐχὶ  Ἑβραίους.   Ἁβράμου γὰρ ἅπαντές ἐσμεν οἵ
[5, 3]   τὴν τοῦ ποιήσειν κακῶς τοὺς  Ἑβραίους   ἐλπίδα λαβόντες ἐπ' ἀδείας τὸ
[5, 1]   ἐπὶ συνθήκας καὶ φιλίαν τοὺς  Ἑβραίους:   Ἰησοῦς δὲ πιστεύσας οἷς ἔλεγον,
[5, 6]   ὀργὴν τοῖς λόγοις μᾶλλον τοὺς  Ἑβραίους   ὠφέλησε τῆς ἐπὶ τῶν πολεμίων
[5, 9]   ὠβήδης γὰρ κατὰ διάλεκτον τὴν  Ἑβραίων   ἀποσημαίνει δουλεύων. Ὠβήδου δὲ γίνεται
[5, 1]   τοῦ δὲ περὶ τῆς τῶν  Ἑβραίων   ἀρετῆς λόγου πολλοῦ φοιτῶντος εἰς
[5, 10]   δυστυχίαν τὴν τῷ παντὶ λαῷ  Ἑβραίων   γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ τῶν
[5, 1]   θεός, πατὴρ καὶ δεσπότης τοῦ  Ἑβραίων   γένους, γῆν τε κτήσασθαι ταύτην
[5, 5]   δὲ σημαίνει τοὔνομα κατὰ τὴν  Ἑβραίων   γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ θεοῦ
[5, 5]   δέ ἐστιν ἀστραπὴ κατὰ τὴν  Ἑβραίων   γλῶσσαν. (Μεταπεμψαμένη δ' Δαβώρα
[5, 9]   καλεῖτέ με: σημαίνει δὲ καθ'  Ἑβραίων   γλῶτταν ναάμις μὲν εὐτυχίαν, μαρὰ
[5, 2]   Ζεβεκηνῶν κύριος: ἀδωνὶ γὰρ τῇ  Ἑβραίων   διαλέκτῳ κύριος γίνεται: ἤλπιζόν τε
[5, 7]   ἀξιοῦται. (Πάντα δὲ τὰ τῶν  Ἑβραίων   εἰς ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν τοῦ
[5, 11]   Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι μὲν τῶν  Ἑβραίων   εἰς τετρακισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν
[5, 1]   ποταμὸς εὐθὺς ἐκβάντων αὐτὸν τῶν  Ἑβραίων   ηὔξετο καὶ τὸ ἴδιον ἀπελάμβανε
[5, 1]   βίας αὐτῷ προσενεχθείσης ὑπὸ τῶν  Ἑβραίων.   (Οἱ δ' εἰσελθόντες εἰς Ἱεριχοῦντα
[5, 1]   καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ τὸ τῶν  Ἑβραίων   πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ λαμβάνει
[5, 1]   τὴν πόλιν ἀπὸ τοῦ τῶν  Ἑβραίων   στρατοπέδου παρεῖναι καὶ ὄντες ἐν
[5, 8]   ἄνδρας ἅπαντι τῷ γένει τῶν  Ἑβραίων   συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένους, ἥκειν τε
[5, 8]   εἶναι, τοῦ θεοῦ κατὰ τὸ  Ἑβραίων   σύμφορον ἐπινοοῦντος τὸν γάμον ἐκνικᾷ
[5, 2]   καὶ ἐδίωκον οἱ Βενιαμῖται τῶν  Ἑβραίων   ὑποφευγόντων ἠρέμα καὶ ἐπὶ πολὺ
[5, 8]   ἀράμενος κατωμαδὸν εἰς τὸ ὑπὲρ  Ἑβρῶνος   ὄρος φέρων κατατίθησιν. (Παρέβαινε δ'
[5, 10]   Ἐφράμου κληρουχίας Ῥαμαθὰν πόλιν κατοικῶν  ἐγάμει   δύο γυναῖκας Ἄνναν τε καὶ
[5, 2]   παραγενόμενοι δὲ εἰς Βέθηλα πόλιν  ἔγγιστα   κειμένην καὶ νηστεύσαντες κατὰ τὴν
[5, 9]   οὕτω, φησίν, ἔσται, ἐρωτᾶν> τὸν  ἔγγιστά   μου τῷ γένει τυγχάνοντα, εἰ
[5, 1]   Γαλγάλοις γενόμενος. (Γεβεωνῖται δὲ κατοικοῦντες  ἔγγιστα   τοῖς Ἱεροσολύμοις τά τε τοῖς
[5, 8]   ὑπὸ κόπου, τοῖς κίοσιν αὐτὸν  ἐγγὺς   ἀγαγεῖν. ὡς δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς
[5, 1]   ἦν ἔτι λοιπά, πλείστη δ'  ἐγεγόνει,   καὶ μεγάλους πλούτους περιεβέβληντο καὶ
[5, 7]   γνήσιοι μὲν ἑβδομήκοντα, πολλὰς γὰρ  ἔγημε   γυναῖκας, νόθος δ' εἷς ἐκ
[5, 2]   τῷ πάθει μέμψεις συνεχεῖς αὐτοῖς  ἐγίνοντο   καὶ τέλος γυνὴ πρὸς
[5, 1]   τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ ταλαιπωρίας  ἐγίνωσκον.   (Μετὰ δ' ὀλίγας ἡμέρας τῆς
[5, 1]   ἅπαντας εἰς τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην  ἐγκαθεῖρξαι   πρὸ τῶν θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδας,
[5, 6]   αὐτοῖς τὴν κατὰ τῶν πολεμίων  ἐγκαλοῦντες.   Γεδεὼν δὲ μέτριος ὢν καὶ
[5, 7]   Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις αὐτῶν εὐλόγως  ἐγκαλοῦσι   χάριν τε μᾶλλον τῆς Ἀμμανίτιδος
[5, 7]   οὐ προσίεται τὴν παράκλησιν αὐτῶν  ἐγκαλῶν,   ὅτι μὴ βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ
[5, 4]   τὴν καρδίαν καὶ τὸ ξιφίδιον  ἐγκαταλιπὼν   ἔξεισι προσκλίνας τὴν θύραν. οἵ
[5, 8]   τὸ μὲν πρῶτον ἀντέχειν ἐπειρᾶτο,  ἐγκειμένης   δ' αὐτῆς καὶ εἰς δάκρυα
[5, 9]   βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν ἐδύνατο, ἀλλ'  ἐγκειμένων   εὐξαμένη γάμον εὐτυχέστερον αὐταῖς οὗ
[5, 2]   συνέβαλον τοῖς Βενιαμίταις ὑπεχώρουν τε  ἐγκειμένων,   καὶ ἐδίωκον οἱ Βενιαμῖται τῶν
[5, 1]   αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο περὶ τῶν  ἐγκεκλημένων   αὐτοῖς ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε συγγενείας
[5, 7]   κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων ἀρχὰς  ἐγκεχειρισμένους.   οὗτος δύο καὶ εἴκοσι ἔτη
[5, 2]   λόγοις διαλεχθῆναι περὶ τῶν  ἐγκλημάτων,   τοῦ νόμου μηδ' ἐπὶ τοὺς
[5, 1]   πιστεύοντες γὰρ ἤδη τῆς γῆς  ἐγκρατεῖς   εἶναι καὶ σῶον ἕξειν ἐν
[5, 1]   παρακαλέσασα διὰ μνήμης ἔχειν, ὅταν  ἐγκρατεῖς   τῆς Χαναναίων γῆς καταστάντες ἀμοιβὴν
[5, 4]   πάτριον. οἱ δὲ περὶ τὸν  Ἐγλῶνα   πολὺν μὲν χρόνον ἠγνόουν τὸ
[5, 4]   ἀκοσμίας τῆς κατὰ τὴν πολιτείαν  Ἐγλῶνα   τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον πρὸς
[5, 4]   αὐτός, συνήθης δὲ γίνεται τῷ  Ἐγλῶνι   δωρεαῖς αὐτὸν θεραπεύων καὶ ὑπερχόμενος,
[5, 4]   δοὺς οὖν τὰ δῶρα τῷ  Ἐγλῶνι   νεανίσκος, διέτριβε δ' ἔν
[5, 1]   δ' ἡσύχαζον, πολιορκεῖν αὐτοὺς Ἰησοῦς  ἔγνω.   καὶ τῇ πρώτῃ τῆς ἑορτῆς
[5, 8]   ὕβριν ταύτην Σαμψὼν παροξυνθεὶς ἅπαντας  ἔγνω   σὺν αὐτῇ Παλαιστίνους μετέρχεσθαι. θέρους
[5, 11]   καὶ μεταπεμψάμενος τὸν νεανίαν, ὡς  ἔγνω   τὰ κατὰ τὴν μάχην, ῥᾴων
[5, 1]   καὶ βουλόμενοι παρεῖεν. ὡς δ'  ἔγνω   τὴν ἔφοδον αὐτῶν Ῥαάβη,
[5, 7]   παρεγένοντο δέον καὶ πρὸ δεήσεως  ἐγνωκότας   ἐπειχθῆναι, ἔπειθ' ὡς ἄδικα πράττειν
[5, 11]   ἧτταν οὗτοι ταύτην Ἑβραῖοι παθόντες  ἔγνωσαν   αὐτοὺς μάτην ἐπὶ τῇ κιβωτῷ
[5, 6]   τινι καταλαμβάνει τοὺς ἐν αὐτῇ  ἐγρηγορότας   καὶ τὸν ἕτερον ὄναρ διηγούμενον
[5, 2]   τούτοις ὤμνυε τὴν πόλιν αὐτοῖς  ἐγχειριεῖν.   καὶ μὲν οὕτως προδοὺς
[5, 8]   ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ τοῖς ἐχθροῖς  ἐγχειριεῖν   μόνον, καταβὰς ἐκ τῆς πέτρας
[5, 8]   ὀργὴν λαβόντα τοῖς πολεμίοις αὐτὸν  ἐγχειρίσαι,   παρασχεῖν δὲ βοήθειαν πρὸς τὸ
[5, 5]   σοὶ δέδωκεν θεός,  ἐγὼ   δὲ οὐ παραιτοῦμαι” καὶ συναριθμήσαντες
[5, 10]   διαυγασθείς φησι πρὸς αὐτόν, ἀλλ'  ἐγὼ   μὲν> Σαμουῆλε, σιγὴν ὡς καὶ
[5, 5]   καὶ τοῦ χελυνίου διέπειρε τὸ  ἔδαφος   καὶ τοῖς περὶ τὸν Βάρακον
[5, 7]   φόνος ἦν. καὶ κατασκάψας εἰς  ἔδαφος   τὴν πόλιν, οὐ γὰρ ἀντέσχε
[5, 5]   τοῦ στρατηγοῦ πεσόντος καθελὼν εἰς  ἔδαφος   τὴν πόλιν στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 1]   ὑποφέρειν αὐτὸν τῇ βίᾳ ἀντ'  ἐδάφους   κειμένου, πάντες ἤδη θαρσαλέως ἐπεραιοῦντο
[5, 6]   ληνὸν ἔκοπτε: τοὺς γὰρ πολεμίους  ἐδεδίει   φανερῶς τοῦτο ποιεῖν ἐπὶ τῆς
[5, 7]   ὥρας τῆς τοῦ τρυγᾶν γενομένης  ἐδεδίεσαν   συλλέγειν τὸν καρπὸν προιόντες μή
[5, 7]   καὶ τῶν ἐλαιῶν ποιησαμένων ῥάμνος,  ἐδεήθη   γὰρ αὐτῆς ὥστε παραλαβεῖν τὴν
[5, 8]   ηὑρίσκετο, δεομένης τελευταῖον Σαμψών,  ἔδει   γὰρ αὐτὸν συμφορᾷ περιπεσεῖν, χαρίζεσθαι
[5, 8]   τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, καθ' ἣν  ἔδει   τὸν προβληθέντα λόγον αὐτῷ διασαφεῖν,
[5, 6]   ἀνθρωπίνην φύσιν αὐτῷ φίλαυτον οὖσαν  ἐδήλου   καὶ πρὸς τοὺς ἀρετῇ διαφέροντας
[5, 8]   κατὰ τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ' ἀνεγείρασα  ἐδήλου   παρεῖναί τινας ἐπ' αὐτόν.
[5, 2]   αὐτὸν ἀπιέναι, τὴν δ' οἴκησιν  ἐδήλου   τυγχάνειν ἐν τῇ Ἐφράμου κληρουχίᾳ.
[5, 9]   ἔμπροσθεν παρ' αὐτῆς ἅπαντα προπεπυσμένος  ἐδήλου   τῷ δεσπότῃ. δὲ τῆς
[5, 1]   καὶ διασωθέντες πρὸς τοὺς οἰκείους  ἐδήλωσαν   ὅσα πράξαντες ἐπὶ τῆς πόλεως
[5, 7]   νικᾷ παρὰ πολὺ καὶ φονεύων  ἐδίωκε   μέχρι πόλεως Μανιάθης, καὶ διαβὰς
[5, 2]   Βενιαμίταις ὑπεχώρουν τε ἐγκειμένων, καὶ  ἐδίωκον   οἱ Βενιαμῖται τῶν Ἑβραίων ὑποφευγόντων
[5, 7]   τῷ ἄρχεσθαι φροντίδος οὐκ ἀπελείπετο,  ἐδόκει   δ' αὐτοῖς ἀμπέλῳ τὴν τιμὴν
[5, 6]   τὸ δὲ τοιοῦτον ἦν: μᾶζαν  ἐδόκει   κριθίνην ὑπ' εὐτελείας ἀνθρώποις ἄβρωτον
[5, 1]   τῶν πατρίων ἐθῶν. οὐ γὰρ  ἐδόκει   τὴν συγγένειαν αὐτοὺς λογίζεσθαι καὶ
[5, 1]   κατὰ Σιλοῦν πόλιν, ἐπιτήδειον γὰρ  ἐδόκει   τὸ χωρίον διὰ κάλλος, ἕως
[5, 1]   σπεισομένους οὓς μάλιστα τῶν πολιτῶν  ἐδοκίμαζον   ἱκανοὺς πρᾶξαι τὰ συμφέροντα τῷ
[5, 1]   τοῖς ἱερεῦσι πρώτοις ἐμβᾶσι πορευτὸς  ἔδοξεν   ποταμός, τοῦ μὲν βάθους
[5, 2]   κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων τινὰς πίστεις  ἔδοσαν   αὐτῷ παραδιδόντι τὴν πόλιν σώσειν
[5, 2]   τὴν δὲ γῆν Χαλέβῳ δωρεὰν  ἔδοσαν   κατὰ Μωυσέος ἐντολάς: οὗτος δ'
[5, 2]   μὲν τοῖς Λευίταις ἐξαίρετον γέρας  ἔδοσαν   μετὰ καὶ τῶν δισχιλίων πηχῶν,
[5, 2]   Ἰσραηλῖται γυναῖκας αὐτοῖς τὰς τετρακοσίας  ἔδοσαν   παρθένους τὰς Ἰαβίτιδας, περὶ δὲ
[5, 9]   οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένας συνεξορμᾶν πείθειν  ἐδύνατο,   ἀλλ' ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον εὐτυχέστερον
[5, 10]   τοῖς πραττομένοις, τό τε πλῆθος  ἐδυσφόρει,   κἀπειδὴ φράζει τὴν ἐσομένην συμφορὰν
[5, 1]   δεομένοις ἑαυτοὺς εἰς ἅπαν προθύμους  ἐδώκατε,   δίκαιον ὑμᾶς μηδενὸς ἔτι δυσκόλου
[5, 1]   γένους, γῆν τε κτήσασθαι ταύτην  ἔδωκε   καὶ κτηθεῖσαν εἰς ἅπαν ἡμετέραν
[5, 1]   ἐννέα καὶ τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς  ἔδωκε   νέμεσθαι: τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ
[5, 1]   οὔτε γεφύραις πορευτός, οὐ γὰρ  ἔζευκτο   τὸ πρότερον, βουλομένους τε γεφυροῦν
[5, 1]   οἰκησόντων, εἴ τις πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν  ἐθελήσειεν,   ἀρὰς ἔθετο, ὅπως θεμελίους μὲν
[5, 8]   δὲ φύλακας, μή τι παρακινεῖν  ἐθελήσειεν,   τοῦ πότου προβάντος καὶ παιδιᾶς
[5, 11]   εἰ ληφθείσης τῆς κιβωτοῦ ζῆν  ἐθέλουσιν,   εἰς ὄψιν αὐτῷ μὴ παραγίνεσθαι.
[5, 1]   σῖτον ἀκμάζοντα ἤδη τῶν Χαναναίων  ἐθέριζον   καὶ τὰ λοιπὰ λείαν ἦγον:
[5, 1]   Ἁβράμου γένους ὄντες νεωτέροις ἐπιχειροῦσιν  ἔθεσι   καὶ τοῦ συνήθους τρόπου παρηλλαγμένοις”
[5, 1]   τις πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰς  ἔθετο,   ὅπως θεμελίους μὲν τειχῶν βαλόμενος
[5, 8]   οἰκείαν δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν μιμήσει  ἐθισμῶν   καὶ τοῦτ' αὐτῷ ἀρχὴ κακοῦ
[5, 6]   συνέβαινε κάμηλον, καὶ κατὰ τὰ  ἔθνη   νεμηθέντες ὑφ' ἑνὶ κύκλῳ πάντες
[5, 1]   ἦρκτο φυλή. (Καὶ ἓξ μὲν  ἔθνη   τῶν υἱέων τοῦ Χαναναίου φέροντα
[5, 1]   ὑπελάμβανον ἐπ' ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων  ἔθνους   παντὸς πολεμοῦντος αὐτούς: Κεφηρίτας δὲ
[5, 1]   ὡς οὐκ εἰσὶ τοῦ Χαναναίων  ἔθνους,   ποιεῖται πρὸς αὐτοὺς φιλίαν, καὶ
[5, 1]   ἑαυτόν, ἐκτραπέντων δὲ εἰς ἑτέρων  ἐθνῶν   μίμησιν ἀπο στραφησομένου τὸ γένος
[5, 1]   Γεβεωνίτας καὶ τοὺς τῶν πλησίον  ἐθνῶν   παρακαλέσαντος βασιλέας συνάρασθαι τῷ κατ'
[5, 1]   γενησόμενον τῆς ἀνακοπῆς τοῦ ῥεύματος  ἔθυεν   ἐπ' αὐτοῦ τῷ θεῷ, καὶ
[5, 1]   καὶ τὴν φυλακὴν τῶν πατρίων  ἐθῶν   ἐν μόνῳ τούτῳ καὶ Μωυσῆν
[5, 1]   αὐτοὺς τῆς παρατροπῆς τῶν πατρίων  ἐθῶν.   οὐ γὰρ ἐδόκει τὴν συγγένειαν
[5, 8]   Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων φόρους αὐτοὺς τελοῦντας,  εἰ   βούλονται μὴ ἔχειν αἰτίαν ἔφασαν
[5, 1]   τὴν ἀπὸ ταύτης δίκην ἀδύνατον.  εἰ   δ' οἴεσθε τὴν ἐνθάδε παρουσίαν
[5, 7]   συνιζάνειν αὐτὰ ὑπὸ τὴν σκιάν,  εἰ   δ' ὄλεθρον ἐπ' αὐτῇ φρονοῖεν,
[5, 1]   διὰ τὸ σὸν σώζεσθαι πρόθυμον.  εἰ   δέ τις ἐν τῇ μάχῃ
[5, 9]   γὰρ δεῦρ' ἥκει γύναιον, ὅπερ  εἰ   θέλεις τῶν ἀγρῶν κρατεῖν γαμεῖν
[5, 1]   φειδοῖ τῆς προθυμίας ὑμῶν, ἵν'  εἰ   καὶ πάλιν δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆς
[5, 1]   τῆς πάσης. (Τῆς δὲ πόλεως  εἰ   καί τι παρέλθοι τὸ πῦρ
[5, 8]   τοῦ Σαμψῶνος δεινῶς ἔχειν ἔλεγεν,  εἰ   κατ' ἀπιστίαν εὐνοίας τῆς πρὸς
[5, 8]   ἦν, ἀντηπάτα τὴν Δαλάλην φάμενος,  εἰ   κλήμασιν ἑπτὰ δεθείη ἀμπέλου ἔτι
[5, 1]   κατενεχθησομένων. κτείνειν μέντοι πάνθ' ὁντινοῦν  εἰ   λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ μήτε κάμνοντας
[5, 1]   τὸν διὰ τοῦτο κίνδυνον ὑπολαμβάνοντες,  εἰ   λέγοιεν αὑτοὺς μὴ προσήκειν κατὰ
[5, 11]   υἱεῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῖς ἐπιστείλαντος,  εἰ   ληφθείσης τῆς κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν,
[5, 8]   εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον  εἰ   λύσετε τοῦτον ἐφ' ἡμέρας ἑπτὰ
[5, 2]   δὲ ἴσως ἂν καὶ πλείονες,  εἰ   μὴ νὺξ αὐτοὺς ἐπέσχε καὶ
[5, 7]   καὶ μηδαμοῦ περιγράψων τὴν βίαν,  εἰ   μὴ πάντας ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν οὖν
[5, 1]   Χαναναίων οὐκέτ' οὐδεὶς ὑπολέλειπτο πλὴν  εἰ   μή τινες ὀχυρότητι τειχῶν διέφυγον.
[5, 1]   σίκλων διακοσίων καὶ δεινὸν ἡγησάμενος,  εἰ   κινδυνεύσας ηὕρατο κέρδος, τοῦτο
[5, 9]   ἔγγιστά μου τῷ γένει τυγχάνοντα,  εἰ   σοῦ χρεία γαμετῆς ἐστιν αὐτῷ,
[5, 1]   αὐτοὺς διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον λέγοντες,  εἰ   φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντες ὑπὸ τῶν
[5, 1]   παρ' αὐτῇ δειπνήσαντες ἀπαλλαγεῖεν, οὓς  εἰ   φοβεροὶ τῇ πόλει δοκοῦσιν,
[5, 2]   δὲ θεῷ μηδὲν ἐναντίον ποιήσειν  εἰ   φυλὴν ὅλην κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι σῶσαι
[5, 1]   κατέσκαπτε καὶ κατὰ τῶν οἰκησόντων,  εἴ   τις πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰς
[5, 5]   δὲ καταπηδήσας τοῦ ἅρματος ὡς  εἶδε   τὴν τροπὴν γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται
[5, 1]   παρ' αὐτοῖς γενόμενον: ταῦτα γὰρ  εἰδέναι   σημείοις τοῖς ἐκ τοῦ θεοῦ
[5, 8]   ἀρκέσειν δὲ φράσαντος ταύτην μόνην  εἰδέναι,   τίς εἴη λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα
[5, 1]   αὐτῶν πολέμῳ, ὡς τούτους τε  εἶδον   παρόντας σὺν αὐτῷ, τέσσαρες δὲ
[5, 1]   τῶν θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδας, ὅπως  εἰδὼς   τὴν οἰκίαν στρατηγὸς φυλάττηται
[5, 1]   βασιλέως ἔλεγεν, ὡς ξένοι τινὲς  εἶεν   ἀγνῶτες ὀλίγῳ πρότερον δῦναι
[5, 6]   Ἰσραηλίταις νῦν μεγαλοφρονοῦν τοῦτ' ἂν  εἴη   Γεδεὼν καὶ τὸ σὺν αὐτῷ
[5, 1]   θρησκείαν ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ ὅπως  εἴη   καὶ τεκμήριον εἰς τὸν αἰῶνα
[5, 8]   φράσαντος ταύτην μόνην εἰδέναι, τίς  εἴη   λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα τοῦ παιδὸς
[5, 4]   ἦν, δείσαντες μή τι νεώτερον  εἴη   περὶ αὐτὸν γεγονός, εἰσῆλθον εἰς
[5, 9]   τῆς ἀνθρώπου παρακατακειμένης ἀνέκρινε τίς  εἴη.   τῆς δ' εἰπούσης τοὔνομα καὶ
[5, 9]   τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ μίαν καὶ  εἴκοσι   γενεὰς ἀνδρῶν. τὰ μὲν οὖν
[5, 7]   ἀρχὰς ἐγκεχειρισμένους. οὗτος δύο καὶ  εἴκοσι   ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν τελευτᾷ
[5, 5]   ὥστε αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν φόρους.  (Εἴκοσι   μὲν οὖν ἔτη ταῦτα πάσχοντες
[5, 2]   ἦν πόλις, ἀλλὰ προελθόντας  εἴκοσι   στάδια εἰς οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι
[5, 1]   ἐκείνου τελευτὴν γίνεται πέντε καὶ  εἴκοσιν,   ἀνὴρ δὲ> μήτε συνέσεως ὢν
[5, 8]   κατέσχε τέλος ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν  εἴκοσιν   ἔτη. θαυμάζειν δὲ ἄξιον τῆς
[5, 1]   Σικίμοις διῆγεν. ἔτει δ' ὕστερον  εἰκοστῷ   ὑπέργηρως ὢν μεταπεμψάμενος τοὺς ἐπ'
[5, 1]   ἐκ τῆς πρῶτον ἁλισκομένης πόλεως  εἰληφότας:   σώζειν δὲ μόνην Ῥαάβην καὶ
[5, 2]   διατεθέντες πρότερον οὐδενὸς τοιούτου πεῖραν  εἰληφότες,   ὑπ' ὀργῆς ἀκράτου καὶ δικαίας
[5, 1]   τὸ ἀξίωμα τῶν τὴν αἰτίαν  εἰληφότων,   ἀλλὰ τὸ τοῦ θεοῦ βουλητὸν
[5, 2]   τὴν ὀρεινὴν τῆς Χαναναίας πόλεις  εἷλον,   τῶν δ' ἐν τῷ πεδίῳ
[5, 1]   προσαγορευομένην διὰ τὸ καὶ τοιαύτην  εἶναι   Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν τὴν ἐπὶ
[5, 2]   δὲ Λευίτης μὲν ἔφησεν  εἶναι,   γύναιον δὲ παρὰ τῶν γονέων
[5, 9]   ὄντι καὶ αὐτῷ τῶν τετελευτηκότων,  εἶναι   δὲ καὶ γυναῖκα λέγων αὐτῷ
[5, 1]   μᾶλλον μετρητοὺς τοὺς κλήρους  εἶναι   δεῖν ὑπέλαβε πολλάκις ἑνὸς πλέθρου
[5, 1]   καταγινώσκετε τούτων, ἐφ' οἷς ἐξώλεις  εἶναι   δίκαιοι πάντες ὅσοι τοῦ Ἁβράμου
[5, 2]   φόροις ἐπέτρεπον τοῖς Χαναναίοις ἀπολέμοις  εἶναι.   (Ἡ δ' Ἐφρὰν πολιορκοῦσα Βήθηλα
[5, 2]   ὅταν ὑπὸ ἀνάγκης γένωνται χαλεπὰς  εἶναι   καὶ ἐπισφαλεῖς, ἀλλ' ὅταν ἐν
[5, 1]   καὶ τοῦ θεοῦ παρέξοντος εὔνουν  εἶναι   καὶ σύμμαχον ἑαυτόν, ἐκτραπέντων δὲ
[5, 1]   γὰρ ἤδη τῆς γῆς ἐγκρατεῖς  εἶναι   καὶ σῶον ἕξειν ἐν ταῖς
[5, 5]   ὡς τὰς τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς  εἶναι   καὶ τὰς σφενδόνας: οἵ τε
[5, 6]   πλήθους ὑστερεῖν καὶ νέον αὐτὸν  εἶναι   καὶ τηλικούτων πραγμάτων ἀσθενέστερον.
[5, 6]   ἔφασκεν ἰδίαν τῶν ἐστρατευκότων  εἶναι.   καὶ τούτοις παρηγορήσας αὐτῶν τὴν
[5, 1]   τῷ βασιλεῖ φέροντες ἧκον, ἀπόνως  εἶναι   λαβεῖν διωχθέντας. οἱ δὲ τῆς
[5, 7]   κατανοῶν οὐ σκιὰς ἔλεγε ταῦτ'  εἶναι,   λόχον δ' ἀνδρῶν. καὶ Ζάβουλος,
[5, 1]   δὲ κάχληκος τῷ μὴ πολὺν  εἶναι   μηδ' ὀξὺν τὸν ῥοῦν ὥσθ'
[5, 8]   τοῦ θεοῦ: τὴν γὰρ ἰσχὺν  εἶναί   μοι κατὰ τὴν ταύτης αὔξησιν
[5, 11]   δι' ὃν καὶ ταύτην συνέβαινεν  εἶναι.   παρῆν τε οὖν κιβωτὸς
[5, 6]   πᾶν τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντες  εἶναι   πολέμιον, φόνος τε πολὺς ἦν.
[5, 1]   μόνῳ τούτῳ καὶ Μωυσῆν αὐτοῖς  εἶναι   προειπεῖν καὶ τοῦτ' αὐτοὺς πεπεῖσθαι.
[5, 6]   πολεμίων στράτευμα, πλείστην γὰρ αὐτοῖς  εἶναι   συνέβαινε κάμηλον, καὶ κατὰ τὰ
[5, 1]   ἀναφανησόμενα: καίτοι παντελῶς ὀλίγην αὐτῶν  εἶναι   τὴν γῆν συμβέβηκε ταύτης δὲ
[5, 8]   Σαμψὼν εἶπεν οὐδὲ γυναικὸς  εἶναί   τι δολερώτερον, ἥτις ὑμῖν ἐκφέρει
[5, 8]   καρπός, Παλαιστῖνοι δὲ γνόντες Σαμψῶνος  εἶναι   τὸ ἔργον καὶ τὴν αἰτίαν
[5, 1]   λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν ἕτοιμον  εἶναι   τὸ πλῆθος, πέμπει τε κατασκόπους
[5, 1]   μὴ παραβῆναι τὸν ὅρκον ἀποδείκνυσιν  εἶναι   τοιούτους. καὶ οἱ μὲν τῆς
[5, 1]   δ' οὐκ ἔχων ἔξαρνος  εἶναι   τοῦ θεοῦ δεινῶς αὐτὸν ἐκπεριελθόντος
[5, 8]   ἀρνουμένων διὰ τὸ μὴ ὁμόφυλον  εἶναι,   τοῦ θεοῦ κατὰ τὸ Ἑβραίων
[5, 1]   τὴν ἐνθάδε παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον  εἶναι   τοῦ σωφρονεῖν, οὐδὲν κωλύει πάλιν
[5, 6]   καὶ προσέταξεν ἐν τοῖς ὅπλοις  εἶναι   τοὺς οἰκείους διηγησάμενος αὐτοῖς καὶ
[5, 7]   ἐπιέναι καθωπλισμένους. τοῦ δὲ σκιὰς  εἶναι   φαμένου τῶν πετρῶν, πλησίον ἤδη
[5, 2]   ἡγοῦντο πολέμου φόβῳ μηδενὸς ἀξιοῦντες  εἶναι   χείρους ἐν τοῖς ὅπλοις μήτε
[5, 5]   αὐτῷ συστρατηγούσης ἀγανακτήσασα, σὺ μέν,  εἶπε,   γυναικὶ παραχωρεῖς ἀξίωμα σοὶ
[5, 9]   Ναάμις, προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον  εἶπε   Μαρὰν καλεῖτέ με: σημαίνει δὲ
[5, 8]   Σαμψὼν δεομένης τῆς κόρης  εἰπεῖν   αὐτῇ τὸ μὲν πρῶτον ἀντέχειν
[5, 10]   αὐτοῖς ἠγάπησε. ταῦτα βιασάμενος ὅρκοις  εἰπεῖν   αὐτῷ τὸν προφήτην Ἠλίς, οὐ
[5, 10]   τὰ περὶ τοὺς Ἠλὶ παῖδας  εἰπεῖν   καὶ τὴν δυστυχίαν τὴν τῷ
[5, 2]   τούτοις τε γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν  εἰπεῖν   καὶ τήρησιν τῶν ὅρκων. ἐρομένων
[5, 8]   τοὺς τοιούτους καιρούς, Σαμψὼν  εἶπεν,   ἀλλὰ προβάλλοντος ἐμοῦ λόγον εἰ
[5, 8]   μέλιτος χρωμένοις” καὶ Σαμψὼν  εἶπεν   οὐδὲ γυναικὸς εἶναί τι δολερώτερον,
[5, 1]   πρὸς τὸν θεόν: ἡμεῖς γὰρ  εἶπεν   οὐχ ὑπ' αὐθαδείας προήχθημεν ὥστε
[5, 2]   ἐρομένων δὲ τὴν ἐπίνοιαν, ἡμῖν,  εἶπεν,   τρὶς τοῦ ἔτους εἰς Σιλὼ
[5, 7]   αὐτοῦ λεγόμενα. γενομένης δὲ σιγῆς  εἶπεν,   ὡς τὰ δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον
[5, 1]   προσμίγνυσι τοῖς πολεμίοις καὶ τραπεῖσιν  εἵπετο   διώκων διὰ χωρίων ἐπικλινῶν, Βηθωρὰ
[5, 2]   ἐποιοῦντο. θεράπων δ' αὐτοῖς εἷς  εἵπετο   καὶ ὄνος ἦν αὐτοῖς, ἐφ'
[5, 10]   Σαμουῆλον προσαγορεύουσι: θεαίτητον ἄν τις  εἴποι.   παρῆσαν οὖν ὑπὲρ τῆς τοῦ
[5, 1]   τοῦ συνήθους τρόπου παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα  εἰπόντας   ἐπαινέσας Φινεέσης παρῆν πρὸς
[5, 1]   ὑπηρεσίαν ταῖς θυσίαις σκεύη κομίζοντες,  εἵποντο   δὲ τοῖς Λευίταις κατὰ φυλὰς
[5, 2]   εἰς ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν  εἵποντο,   ὡς καὶ τοὺς ἐν τῇ
[5, 1]   τοὺς ἄνδρας καὶ τὸν κίνδυνον  εἰποῦσα,   ὃν ὑπὲρ τῆς αὐτῶν ὑπέλθοι
[5, 9]   ἀνέκρινε τίς εἴη. τῆς δ'  εἰπούσης   τοὔνομα καὶ φαμένης ὡς αὐτῆς
[5, 7]   (Καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτ'  εἰπὼν   ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ' εὐξάμενος νίκην
[5, 7]   ταύτην λαβεῖν Παραχωρεῖν τε ἰδίας  εἰπὼν   γῆς, ἣν θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ
[5, 4]   πληγήν. ἀνίστησιν οὖν αὐτὸν ὄναρ  εἰπὼν   ἔχειν ἐκ προστάγματος αὐτῷ δηλῶσαι
[5, 1]   αὐτὴν τοῖς κατασκόποις ὅρκους. (Ταῦτ'  εἰπὼν   καὶ διατάξας τὸν στρατὸν προσήγαγεν
[5, 1]   στραφησομένου τὸ γένος ὑμῶν. ταῦτα  εἰπὼν   καὶ καθ' ἕνα τοὺς ἐν
[5, 7]   διοίσειν. καὶ μὲν ταῦτα  εἰπὼν   ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο λανθάνων ἐν
[5, 8]   χειραγωγοῦντα παῖδα πείθει, προσαναπαύσασθαι χρῄζειν  εἰπὼν   ὑπὸ κόπου, τοῖς κίοσιν αὐτὸν
[5, 8]   οἰκειότης” καὶ μὲν ταῦτ'  εἰπὼν   ᾤχετο κατὰ βούλησιν ἐλθὼν τοῦ
[5, 7]   ἐληλύθει, φόνον τε πολὺν αὐτῶν  εἰργάσατο   καὶ διώκων τραπέντας προλαβὼν μέρει
[5, 7]   τῶν πραγμάτων λαμπρὸν μηδ' αὐτὸς  εἰργασμένος.   υἱοὶ δὲ ἦσαν αὐτῷ τεσσαράκοντα
[5, 9]   παρὰ τοῦ Βοάζου πρὸς αὐτὴν  εἰρημένα.   δηλωσάσης δ' ἐκείνης ὡς συγγενής
[5, 5]   περιέστη κατὰ τὰ ὑπὸ Δαβώρας  εἰρημένα   εἰς γυναῖκα. Βάρακος δὲ στρατεύσας
[5, 8]   προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε μηδὲν τῶν  εἰρημένων   πρὸς ὀργὴν λαβόντα τοῖς πολεμίοις
[5, 1]   πρυτανεῦσαί τε τὰ κατὰ τὴν  εἰρήνην   δεξιώτατος καὶ πρὸς ἅπαντα καιρὸν
[5, 7]   μνημονευθείη, μηδὲν ἔργον> διὰ τὴν  εἰρήνην   καὶ τὴν ἄδειαν τῶν πραγμάτων
[5, 6]   ἐπέτρεπον, ὅπως ἔχωσι πεπονηκότων αὐτῶν  εἰς   βλάπτωσι. λιμὸς δ' ἦν
[5, 1]   δι' ἡμᾶς ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντες  εἰς   νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν
[5, 7]   ἐκλιπαρησάντων δ' αὐτῶν καὶ ὀμοσάντων  εἰς   ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν
[5, 1]   φυγεῖν τρέπεται, συνελαυνόμενοι δὲ ὡς  εἰς   ἀκέραιον τὴν πόλιν ἐπεὶ καὶ
[5, 7]   (Πάντα δὲ τὰ τῶν Ἑβραίων  εἰς   ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν τοῦ θεοῦ
[5, 1]   αὐτῶν σαλπίζοντες παρεκάλουν τὸν στρατὸν  εἰς   ἀλκὴν, περιώδευόν τε τὸ τεῖχος
[5, 9]   ὅτι τούτῳ παράγειν ἐφικτόν ἐστιν  εἰς   ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας,
[5, 2]   ἠρέμα καὶ ἐπὶ πολὺ θελόντων  εἰς   ἅπαν αὐτοὺς ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο,
[5, 1]   κτήσασθαι ταύτην ἔδωκε καὶ κτηθεῖσαν  εἰς   ἅπαν ἡμετέραν φυλάξειν ὑπείσχηται, συνεργίας
[5, 1]   ἐντολὴν τὴν ἐκείνου δεομένοις ἑαυτοὺς  εἰς   ἅπαν προθύμους ἐδώκατε, δίκαιον ὑμᾶς
[5, 7]   ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν  εἰς   ἅπαντ' αὐτῷ τὸν χρόνον τὴν
[5, 9]   καὶ τῆς πατρίδος ἐξεληλύθει, πάλιν  εἰς   αὐτὴν ἀπηλλάττετο: καὶ γὰρ ἤδη
[5, 7]   μή τι δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχος  εἰς   αὐτούς. ἐπιδημήσαντος δὲ πρὸς αὐτοὺς
[5, 2]   ἐξέλιπον τὸ στρατόπεδον. παραγενόμενοι δὲ  εἰς   Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα κειμένην καὶ
[5, 2]   καὶ κρατήσας τῇ γνώμῃ παρῆν  εἰς   Γαβὰν φυλῆς τῆς Βενιαμίτιδος ἤδη
[5, 8]   μάχην Σαμψὼν καταφρονῶν τῶν Παλαιστίνων  εἰς   Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ ἔν τινι
[5, 5]   κατὰ τὰ ὑπὸ Δαβώρας εἰρημένα  εἰς   γυναῖκα. Βάρακος δὲ στρατεύσας ἐπ'
[5, 2]   αὐτὸν ἐμποδίζοντα ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν.  εἰς   δ' ἀνάγκην περιηγμένος καὶ μὴ
[5, 8]   ἐπειρᾶτο, ἐγκειμένης δ' αὐτῆς καὶ  εἰς   δάκρυα προπιπτούσης καὶ τεκμήριον τιθεμένης
[5, 10]   ἑτέρας παῖδας τῇ μητρὶ περικαθημένους,  εἰς   δάκρυά τε προύπεσε καὶ τῆς
[5, 2]   ἄνδρες τε πίπτουσιν ἐξ αὐτῶν  εἰς   δισμυρίους καὶ δισχιλίους, ἐφθάρησαν δὲ
[5, 7]   τε φόνος ἦν. καὶ κατασκάψας  εἰς   ἔδαφος τὴν πόλιν, οὐ γὰρ
[5, 5]   καὶ τοῦ στρατηγοῦ πεσόντος καθελὼν  εἰς   ἔδαφος τὴν πόλιν στρατηγεῖ τῶν
[5, 2]   μέλος εἰς μέρη δώδεκα διέπεμψεν  εἰς   ἑκάστην φυλὴν ἐντειλάμενος τοῖς κομίζουσι
[5, 1]   προσγενομένου. (Μετὰ δὲ ταῦτα συναγαγὼν  εἰς   ἐκκλησίαν τὸν στρατὸν τοῖς ὑπὲρ
[5, 8]   ὡς ἐκεῖνον ἐκ τῶν ἐπαίνων  εἰς   ἔκπληξιν κατὰ ζηλοτυπίαν περιστῆναι καὶ
[5, 3]   τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ κειμένους ἀλλ'  εἰς   ἐλευθερίαν αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν, παρακελευσάμενος
[5, 7]   δὲ τῆς Σικιμίων πόλεως, ἐκβοήσας  εἰς   ἐπήκοον τοῦ πλήθους ἡσυχίαν αὐτῷ
[5, 1]   καὶ σύμμαχον ἑαυτόν, ἐκτραπέντων δὲ  εἰς   ἑτέρων ἐθνῶν μίμησιν ἀπο στραφησομένου
[5, 6]   τοῖς Ἑβραίοις. Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος  εἰς   Ἐφρὰν τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει
[5, 3]   εἰς τὴν μεσόγειον κατοψομένους γῆν,  εἰς   ἣν μετοικήσαιντο. οἱ δ' οὐ
[5, 8]   (Ἀφικόμενος δὲ μετὰ τῶν γονέων  εἰς   Θάμνα πόλιν τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεως
[5, 8]   ἣν ἔπραξε, πέμψαντες τοὺς ἄρχοντας  εἰς   Θαμνὰ τὴν γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα
[5, 1]   μηδενὸς παραβάντος τὰ δεδογμένα μηδ'  εἰς   ἰδίαν ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ'
[5, 1]   ζῷα πάντα διαφθείρειν μηδὲν αὐτοὺς  εἰς   ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντας, ὅσος δ'
[5, 1]   τῶν Ἑβραίων. (Οἱ δ' εἰσελθόντες  εἰς   Ἱεριχοῦντα πάντας ἔκτεινον, τῶν ἐν
[5, 1]   τὸ πλῆθος, πέμπει τε κατασκόπους  εἰς   Ἱεριχοῦντα τήν τε δύναμιν αὐτῶν
[5, 7]   δὲ σωφρονισθέντες ὑπὸ τῶν κακῶν  εἰς   ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ θεοῦ καὶ
[5, 1]   ὀρεινὴν τὴν πολλήν, ἀλλ' ὑπερβολὴν  εἰς   καρπῶν ἐκτροφήν τε καὶ κάλλος
[5, 7]   ἐπιδεικνύεις τὸ τῆς ἀρετῆς μέγεθος  εἰς   μάχην αὐτῷ συμβαλών” Γυάλης δὲ
[5, 1]   ἐπ' ἀδείας διεπορεύετο μηδενὸς τολμῶντος  εἰς   μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰς
[5, 1]   ποτὲ κατελπίσασα τῆς αὐτῶν δυνάμεως  εἰς   μάχην συνῆψεν ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡς
[5, 2]   καὶ διελὼν αὐτὴν κατὰ μέλος  εἰς   μέρη δώδεκα διέπεμψεν εἰς ἑκάστην
[5, 1]   κλοπὴν καὶ τὰ φώρια παρῆγεν  εἰς   μέσον. καὶ οὗτος μὲν εὐθὺς
[5, 1]   αὐτῶν ἐπίτηδες ἔλαβον. στάντες οὖν  εἰς   μέσους ἔλεγον, ὡς πεμφθεῖεν ὑπὸ
[5, 5]   τοῦ θεοῦ θάρσος ἐλάμβανον, ὥστε  εἰς   μέσους ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους πολλοὺς
[5, 1]   συμφορᾶς πέμπει τρισχιλίους ὁπλίτας Ἰησοῦς  εἰς   Ναιὰν πόλιν ὑπὲρ τῆς Ἱεριχοῦντος
[5, 2]   φύσει τοῦ χωρίου. (Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν  εἰς   Νεβρῶνα καὶ ταύτην ἑλόντες κτείνουσι
[5, 1]   τι καταγώγιον τοῦ τείχους πλησίον,  εἰς   καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ
[5, 2]   πόλις, ἀλλὰ προελθόντας εἴκοσι στάδια  εἰς   οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν, καὶ
[5, 9]   ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ τοὺς ἐπιτυχόντας,  εἰς   οἷον ἀνήγαγε καὶ Δαβίδην ἐκ
[5, 7]   δ' ὄντος ἐν αὐτῇ μεγάλου,  εἰς   ὃν πᾶν τὸ πλῆθος συνέφυγε,
[5, 1]   στρατολογεῖν αὐτοὺς ἀνάγκη μέλλει μηδ'  εἰς   ὅπλα καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν κατὰ
[5, 2]   καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς ἀθροισθέντες  εἰς   ὅπλα χωρεῖν εὐθὺς ὥρμηντο καὶ
[5, 8]   τοῦ καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματος ἀνιὼν  εἰς   οὐρανὸν αὐτοῖς φανερὸς ἦν. Μανώχην
[5, 11]   ληφθείσης τῆς κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν,  εἰς   ὄψιν αὐτῷ μὴ παραγίνεσθαι. Φινεέσης
[5, 2]   τοῦ μὴ τολμᾶν ὑπ' αἰσχύνης  εἰς   ὄψιν ἐλθεῖν τἀνδρί, τοῦτον γὰρ
[5, 8]   τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι τῶν  εἰς   Παλαιστίνους αὐτῷ τετολμημένων ἄνδρας ἅπαντι
[5, 2]   πεντακισχιλίων καὶ ἑξακοσίων, ὧν ἦσαν  εἰς   πεντακοσίους ταῖς λαιαῖς τῶν χειρῶν
[5, 7]   τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ἀναχωρήσας  εἰς   Σίκιμα πρὸς τοὺς ἀπὸ μητρὸς
[5, 7]   παρανομίας ποινὴν ἐξέτισε καὶ τῶν  εἰς   Σικιμίους αὐτῷ τετολμημένων: τούτοις δὲ
[5, 1]   ἑβδόμῳ μηνὶ παρῆσαν πρὸς αὐτὸν  εἰς   Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα τὴν σκηνὴν
[5, 10]   μετὰ τῶν γυναικῶν τοῦ Ἀλκάνου  εἰς   Σιλὼ πόλιν θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ
[5, 2]   ἡμῖν, εἶπεν, τρὶς τοῦ ἔτους  εἰς   Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται κατὰ πανήγυριν
[5, 8]   οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ τὴν  εἰς   τὰ ἄλλα πάντα τῆς ἀρετῆς
[5, 1]   δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆς ἄοκνον ἔχωμεν  εἰς   τὰ κατεπείξοντα καὶ μὴ τοῖς
[5, 7]   καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν σῶος  εἰς   τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν
[5, 4]   δ' ἀσμένως ἀκούσαντες αὐτοί τε  εἰς   τὰ ὅπλα ᾔεσαν καὶ διέπεμπον
[5, 6]   δὲ ποιούντων ἐπ' ἔτη ἑπτὰ  εἰς   τὰ ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη
[5, 1]   τε κοινῇ συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺς  εἰς   τὰ παραγγελλόμενα προθύμους. τῶν δ'
[5, 6]   γλώσσῃ διαφωνεῖν. ἅπαξ δὲ καταστάντες  εἰς   ταραχὴν πᾶν τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν
[5, 8]   οὐρῶν ἐξάψας λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν  εἰς   τὰς ἀρούρας τῶν Παλαιστίνων. καὶ
[5, 2]   ἐκ τοῦ πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν  εἰς   τὰς ἑαυτῶν πόλεις καὶ κατατίθενται
[5, 1]   διαλύσας μετὰ ταῦτα τὸ πλῆθος  εἰς   τὰς ἰδίας κληρουχίας Ἰησοῦς αὐτὸς
[5, 1]   τείχους ἔψυχε, τοὺς μὲν κατασκόπους  εἰς   ταύτας ἀποκρύπτει, τοῖς δὲ πεμφθεῖσιν
[5, 2]   πρᾴως ἔπειθον φέρειν καὶ συνελθεῖν  εἰς   ταὐτὸ καὶ μὴ παντελῆ τῆς
[5, 11]   καὶ κτείνουσι μὲν τῶν Ἑβραίων  εἰς   τετρακισχιλίους, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος
[5, 7]   μέχρι πόλεως Μανιάθης, καὶ διαβὰς  εἰς   τὴν Ἀμμανῖτιν πόλεις τε ἠφάνισε
[5, 9]   δὲ Ῥούθην μετὰ τῆς πενθερᾶς  εἰς   τὴν Βηθλεέμων Βοώζης Ἀβιμελέχου συγγενὴς
[5, 10]   τεθνηξομένους καὶ τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην  εἰς   τὴν Ἐλεαζάρου οἰκίαν: Ἠλὶς γὰρ
[5, 6]   δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἰορδάνου μέλλοντες  εἰς   τὴν ἐπιοῦσαν περαιοῦσθαι. (Γεδεῶνος δ'
[5, 11]   ἐξ ὀλίγου τῶν Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν  εἰς   τὴν ἐχομένην καὶ νικῶσιν οἱ
[5, 4]   θρόνου, πλήξας δ' αὐτὸν Ἰούδης  εἰς   τὴν καρδίαν καὶ τὸ ξιφίδιον
[5, 6]   ὀλίγοις δράγματα σταχύων φερόμενος κρυπτῶς  εἰς   τὴν ληνὸν ἔκοπτε: τοὺς γὰρ
[5, 3]   πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν πέντε ἄνδρας  εἰς   τὴν μεσόγειον κατοψομένους γῆν, εἰς
[5, 9]   γεγενημένους Χελλιῶνα καὶ Μαλαῶνα ἐπαγόμενος  εἰς   τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων
[5, 1]   δ' ἐκ τῶν Γαλγάλων ἀναστρατοπεδεύσας  εἰς   τὴν ὄρειον ἱστᾷ τὴν ἱερὰν
[5, 10]   τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ ἀναστρεψάντων  εἰς   τὴν πατρίδα κύειν ἤρξατο καὶ
[5, 2]   ἀδικίαν τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντες κατῄεσαν  εἰς   τὴν πάτριον φυλὴν πειθόμενοι τοῖς
[5, 2]   οἱ μὲν Βενιαμῖται χαίροντες ἀνεχώρουν  εἰς   τὴν πόλιν, οἱ δ' Ἰσραηλῖται
[5, 9]   ἤδη μεσούσης τῆς ἡμέρας κατελθὼν  εἰς   τὴν πόλιν τήν τε γερουσίαν
[5, 7]   σὺν αὐτῷ, φεύγει δ' αὐτὸς  εἰς   τὴν πόλιν τοὺς ἄλλους ἀγόμενος.
[5, 1]   μάχην ἐξανίστησιν. οἱ δ' εἰσεπήδων  εἰς   τὴν πόλιν τῶν ἔνδον περὶ
[5, 2]   ἐχώρησαν καὶ πρόνοιαν ἐποιήσαντο πάλιν  εἰς   τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν
[5, 1]   ἐπὶ τῷ βωμῷ γεγραμμένας καταλιπόντες  εἰς   τὴν Σιλοῦν ἀνέζευξαν. ~(Ἰησοῦς δ'
[5, 1]   τὸν χρόνον, συναγαγὼν τὸν λαὸν  εἰς   τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε. καὶ
[5, 2]   ὑπ' ὀργῆς ἀκράτου καὶ δικαίας  εἰς   τὴν Σιλοῦν συλλεγέντες καὶ πρὸ
[5, 11]   πολεμίων. (Ἀπαγγελθείσης δὲ τῆς ἥττης  εἰς   τὴν Σιλὼ καὶ τῆς αἰχμαλωσίας
[5, 10]   τἀνδρὸς παραμυθίας τῇ λύπῃ κρατήσασα  εἰς   τὴν σκηνὴν ᾤχετο τὸν θεὸν
[5, 1]   Ἰησοῦς δὲ τῆς Χαναναίας στρατεύσας  εἰς   τὴν ὑπώρειον καὶ μαθὼν οὐ
[5, 2]   κατασκόπων εἷς ὧν ἔπεμψε Μωυσῆς  εἰς   τὴν Χαναναίαν. διδόασι δὲ καὶ
[5, 4]   τὰ ὅπλα ᾔεσαν καὶ διέπεμπον  εἰς   τὴν χώραν τοὺς ἀποσημαίνοντας κέρασιν
[5, 9]   Ῥούθη, ὅπως τροφῆς εὐποροῖεν, καὶ  εἰς   τὸ Βοώζου τυχαίως ἀφικνεῖται χωρίον.
[5, 4]   εἴη περὶ αὐτὸν γεγονός, εἰσῆλθον  εἰς   τὸ δωμάτιον καὶ νεκρὸν εὑρόντες
[5, 1]   ἐργασάμενος καὶ λείαν λαβὼν παρῆν  εἰς   τὸ ἐν Γαλγάλοις στρατόπεδον. τοῦ
[5, 7]   ὀργῆς: δὲ θεὸς μεταβαλόμενος  εἰς   τὸ ἡμερώτερον ἔμελλεν αὐτοῖς βοηθεῖν.
[5, 1]   αὐτῆς καὶ τοὺς οἰκείους ἅπαντας  εἰς   τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ
[5, 1]   τὴν Ῥαάβην σὺν τοῖς οἰκείοις  εἰς   τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ
[5, 1]   εὐρεῖαν δὲ ὅσον ἀπὸ Βεθήλων  εἰς   τὸ μέγα τελευτᾷ πεδίον, τῆς
[5, 3]   ἐν τῷ πεδίῳ καὶ Δανίτας  εἰς   τὸ ὄρος ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ
[5, 2]   ὑπ' αὐτῶν φησιν, ἀλλ' οὐκ  εἰς   τὸ πᾶν ἄρα λήσεσθαι θεὸν
[5, 4]   βασίλειον ταύτην ἀποδείξας οὐδὲν τῆς  εἰς   τὸ πλῆθος κακώσεως παρέλιπεν εἴς
[5, 2]   πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ καὶ προήχθησαν  εἰς   τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις ἐκ τοιαύτης
[5, 9]   κατὰ τὸν νόμον καὶ πτύειν  εἰς   τὸ πρόσωπον. γενομένου δὲ τούτου
[5, 11]   τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος συνδιώκουσιν  εἰς   τὸ στρατόπεδον. (Δείσαντες δὲ περὶ
[5, 1]   γὰρ οὐδὲν ἐποίησαν περισσότερον, ἀνέζευξαν  εἰς   τὸ στρατόπεδον. καὶ τοῦτο ἐπὶ
[5, 2]   Ἰσραηλῖται καταπεπληγότες ὑπὸ τῆς ἥττης  εἰς   τὸ στρατόπεδον. τῇ δ' ἐπιούσῃ
[5, 8]   ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων Σαμψὼν  εἰς   τὸ συμπόσιον, ὅπως ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ
[5, 1]   ὁδοιπορίας αὐτοῖς τετρῖφθαι: τρυχίνας γὰρ  εἰς   τὸ ταῦτα πιστοῦσθαι πρὸς αὐτῶν
[5, 8]   αὐταῖς ἦν ξύλωσις ἀράμενος κατωμαδὸν  εἰς   τὸ ὑπὲρ Ἑβρῶνος ὄρος φέρων
[5, 8]   αὐτὸν ἄγχει ταῖς χερσὶ καὶ  εἰς   τὸ χωρίον τὸ ὑλῶδες ἐνδοτέρω
[5, 1]   δὲ ὅπως εἴη καὶ τεκμήριον  εἰς   τὸν αἰῶνα τῆς πρὸς ὑμᾶς
[5, 1]   καὶ τοὺς ὑμῶν αὐτῶν παρήγαγεν  εἰς   τὸν βίον: οὗ τῆς θρησκείας
[5, 1]   ὑπάρχοντας, διαζευχθέντας ἡμῶν καὶ παρόντας  εἰς   τὸν ἴδιον κλῆρον, ὃν κατὰ
[5, 7]   ἦσαν ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖς  εἰς   τὸν πατρῷον οἶκον καὶ κτείνει
[5, 1]   ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ τὰς  εἰς   τὸν ποταμὸν φερούσας οὐδενὶ γνωρίσματι
[5, 7]   δὲ τοιαύτην ὑπὲρ τῆς  εἰς   τοὺς ἀδελφοὺς παρανομίας ποινὴν ἐξέτισε
[5, 1]   ταῦτα μὲν Ἰησοῦς τοῖς ἱερεῦσιν  εἰς   τοὺς θησαυροὺς παραδίδωσι καταθέσθαι. καὶ
[5, 2]   καίτοι δίκαια παθεῖν αὐτοὺς ἀξιοῦντες  εἰς   τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας, καὶ τοὺς
[5, 2]   δράσειν αὐτοὺς δεινὰ ὑφ' ἡδονῆς  εἰς   τοὺς νόμους ἐξαμαρτάνοντας ὠλιγώρουν τοῦ
[5, 2]   αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον δίχα τῆς  εἰς   τοὺς ξένους ὕβρεως αὐτός τε
[5, 1]   Ἑβραίων ἀρετῆς λόγου πολλοῦ φοιτῶντος  εἰς   τοὺς περιοίκους κατάπληξις εἶχε τοὺς
[5, 8]   ὄνου σιαγόνα παρὰ ποσὶν οὖσαν  εἰς   τοὺς πολεμίους ὤσατο καὶ παίων
[5, 1]   ἦσαν τοῖς ἐκ ταπεινοῦ σχήματος  εἰς   τοῦτο δόξης καὶ περιουσίας προελθοῦσι,
[5, 1]   ἐν τῇ αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν  εἰς   τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡς τοὺς
[5, 3]   συνέβη φυλὴν ἐξ αἰτίας τοιαύτης  εἰς   τοῦτο προαχθεῖσαν. τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων
[5, 6]   προσῆγε τὴν ἑαυτοῦ στρατιὰν Γεδεὼν  εἰς   τρία μέρη διελὼν αὐτήν, ἑκατὸν
[5, 10]   καλέσαι τοῦ ἀρχιερέως θεὸς  εἰς   τρὶς τοῦτο ποιεῖ. καὶ Ἠλὶς
[5, 11]   ἐλθόντες τῶν πολεμίων καὶ ἀπέβαλον  εἰς   τρισμυρίους, ἐν οἷς ἔπεσον καὶ
[5, 7]   οὗτος διαφυγεῖν εὐτυχήσας. Ἀβιμέλεχος δὲ  εἰς   τυραννίδα τὰ πράγματα μεθίστησι κύριον
[5, 4]   θύραν. οἵ τε θεράποντες ἠρέμουν  εἰς   ὕπνον τετράφθαι νομίζοντες τὸν βασιλέα.
[5, 5]   δὲ πιὼν τοῦ μέτρου δαψιλέστερον  εἰς   ὕπνον τρέπεται. δὲ Ἰάλη
[5, 8]   τοὺς μὲν πεσεῖν τοὺς δ'  εἰς   φυγὴν τραπῆναι διὰ τοῦ παρ'
[5, 4]   μὲν παραχρῆμα ἀναιροῦνται, οἱ δ'  εἰς   φυγὴν τρέπονται ὡς ἐπὶ τὴν
[5, 1]   ἔκτεινον, Ἰησοῦς δὲ τοὺς προσελθόντας  εἰς   χεῖρας βιασάμενος φυγεῖν τρέπεται, συνελαυνόμενοι
[5, 7]   ἐπιχειροῦσι τοῖς πολεμίοις οὐ τολμήσαντες  εἰς   χεῖρας ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ τοὺς
[5, 1]   τριάκοντα καὶ ἕνα τολμήσαντας αὐτοῖς  εἰς   χεῖρας ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι δηλῶν καὶ
[5, 11]   τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν τε γὰρ εὐθὺς  εἰς   χεῖρας ἐλθόντες τῶν πολεμίων καὶ
[5, 8]   παίων αὐτοὺς τῇ σιαγόνι κτείνει  εἰς   χιλίους, τοὺς δὲ ἄλλους τρέπεται
[5, 4]   εἰς τὸ πλῆθος κακώσεως παρέλιπεν  εἴς   τε πενίαν αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ
[5, 2]   ἤνθησέ τε παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν  εἴς   τε πλῆθος καὶ τὰ ἄλλα
[5, 1]   ὡς δὲ γενομένης ὀψίας ὑποχωροῦσιν  εἴς   τι καταγώγιον τοῦ τείχους πλησίον,
[5, 2]   καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ  εἴς   τι κοῖλον συνελαθέντας καὶ φαραγγῶδες
[5, 2]   τριβὴν ἐποιοῦντο. θεράπων δ' αὐτοῖς  εἷς   εἵπετο καὶ ὄνος ἦν αὐτοῖς,
[5, 7]   γὰρ ἔγημε γυναῖκας, νόθος δ'  εἷς   ἐκ παλλακῆς Δρούμας Ἀβιμέλεχος τοὔνομα,
[5, 1]   ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντες, θεός τε  εἷς,   ὃς τούς τε ἡμετέρους προγόνους
[5, 2]   οὗτος δ' ἦν τῶν κατασκόπων  εἷς   ὧν ἔπεμψε Μωυσῆς εἰς τὴν
[5, 1]   ἀλλ' ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν  εἰσαγωγῇ   θεῶν, οὐκ ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ
[5, 1]   ὑπὸ τῶν Ἑβραίων. (Οἱ δ'  εἰσελθόντες   εἰς Ἱεριχοῦντα πάντας ἔκτεινον, τῶν
[5, 1]   τὴν μάχην ἐξανίστησιν. οἱ δ'  εἰσεπήδων   εἰς τὴν πόλιν τῶν ἔνδον
[5, 4]   κρύφα τῷ δεξιῷ σκέλει περιδησάμενος  εἰσῄει   πρὸς αὐτόν. ὥρα δ' ἦν
[5, 4]   δ' ἐπὶ θρόνου καὶ δέος  εἰσῄει   τὸν Ἰούδην, μὴ διαμάρτῃ καὶ
[5, 4]   νεώτερον εἴη περὶ αὐτὸν γεγονός,  εἰσῆλθον   εἰς τὸ δωμάτιον καὶ νεκρὸν
[5, 3]   καὶ πολιορκούμενοι κατὰ κράτος ᾑρέθησαν,  εἰσὶ   δ' οἳ διὰ φόβον ἑκουσίως
[5, 8]   ὁδὸν αὐτῷ συντυχόντας, Παλαιστῖνοι δ'  εἰσὶ   καὶ οὗτοι, τὸν δὲ γάμον
[5, 1]   πιστεύσας οἷς ἔλεγον, ὡς οὐκ  εἰσὶ   τοῦ Χαναναίων ἔθνους, ποιεῖται πρὸς
[5, 1]   καὶ τὰς γεγενημένας πράξεις, ὡς  εἰσὶν   ἄρισται καὶ τοῦ θείου τοῦ
[5, 7]   καταλαμβάνει τὰς πύλας ἀφαιρησομένη τὴν  εἴσοδον   τοὺς πολίτας, οἱ δ' ἄλλοι
[5, 1]   καὶ τῶν πυλίδων αἳ πρὸς  εἴσοδον   τῷ στρατοπέδῳ δι' ἀσθένειαν συνέφερον.
[5, 8]   οὐ δικαίως λεγόντων τιμωρίαν αὐτοὺς  εἰσπράττεσθαι   περὶ τῶν Σαμψῶνος ἁμαρτημάτων φόρους
[5, 8]   τὴν εὐωχίαν τὴν τῶν γάμων,  εἱστία   γὰρ αὐτοὺς ἅπαντας, διὰ δέος
[5, 8]   καὶ τῆς πατρίδος ὁμολογούμενος πρῶτος  εἶχε   γύναιον ἐπ' εὐμορφίᾳ περίβλεπτον καὶ
[5, 10]   αὐτὸν λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν  εἶχε   τὴν προσδοκίαν τῆς τῶν τέκνων
[5, 1]   εὐθὺς ἀγροῖς καὶ διὰ τιμῆς  εἶχε   τῆς πάσης. (Τῆς δὲ πόλεως
[5, 1]   φοιτῶντος εἰς τοὺς περιοίκους κατάπληξις  εἶχε   τοὺς ἀκούοντας τὸ τῶν ἀπολωλότων
[5, 8]   κύει τε ἐκείνη καὶ φυλακὴν  εἶχε   τῶν ἐντολῶν, καὶ γενόμενον τὸ
[5, 8]   ποιησάντων ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ  εἶχε   τῶν κρεῶν, τὰ δὲ λάμψαντος
[5, 10]   πατὴρ αὐτὸς ἐπὶ τούτοις χαλεπῶς  εἶχεν   ὅσον οὐδέπω προσδοκῶν ἥξειν ἐκ
[5, 1]   ποιούμενοι, μειζόνως δὲ τὸ συμβεβηκὸς  εἶχον   ἀχθόμενοι. (Βλέπων δὲ οὕτως
[5, 1]   τὴν ἐλπίδα τοῦ κρείττονος εὐλαβεστέρως  εἶχον   δι' ὑπερβολὴν τοῦ δέους. τοῦ
[5, 2]   τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ δυσθύμως  εἶχον   καὶ πρὸς τὸ πολεμεῖν ἀηδῶς
[5, 2]   πρὸς μὲν τοὺς πολεμίους μαλακῶς  εἶχον   οἱ Ἰσραηλῖται, τῆς δὲ γῆς
[5, 2]   δὲ ἀποκτείναντες ἅπαντας τοὺς ἐνοικοῦντας  εἶχον   τὴν πόλιν. (Καὶ μετὰ ταῦτα
[5, 5]   κρύος χρῆσθαι τοῖς ξίφεσιν οὐκ  εἶχον.   τοὺς δ' Ἰσραηλίτας ἧττόν τε
[5, 6]   τοὺς πολεμίους διέφυγεν ἐν τούτοις  εἶχον   φυλάττοντες. οἱ γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ
[5, 2]   ἀφυλάκτως ὥδευον: οἱ δὲ σκεδασθεισῶν  εἴχοντο   ἐξαναστάντες. καὶ οὗτοι μὲν οὕτως
[5, 9]   τῆς χώρας κακοπαθούσης αὐτῶν Ἀβιμέλεχος  ἐκ   Βηθλέμων, ἔστι δὲ πόλις
[5, 7]   λέγω, ὅτι δὲ πολλῶν ἀγαθῶν  ἐκ   Γεδεῶνος πεπειραμένοι περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον ἐπὶ
[5, 10]   γυναῖκας Ἄνναν τε καὶ Φενάνναν.  ἐκ   δὴ ταύτης καὶ παῖδες αὐτῷ
[5, 10]   εἶχεν ὅσον οὐδέπω προσδοκῶν ἥξειν  ἐκ   θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖς ἐπὶ τοῖς
[5, 1]   αὐτοῖς ἐστι συνθήκαις: μαθόντες γὰρ  ἐκ   θεοῦ χάριτος καὶ δωρεᾶς τὴν
[5, 7]   ἔγημε γυναῖκας, νόθος δ' εἷς  ἐκ   παλλακῆς Δρούμας Ἀβιμέλεχος τοὔνομα, ὃς
[5, 4]   οὖν αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν ἔχειν  ἐκ   προστάγματος αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ θεοῦ.
[5, 6]   ὁπόταν γένωνται πλησίον τῶν πολεμίων  ἐκ   συνθήματος σάλπιγξί τε ἠχήσαντας καὶ
[5, 1]   αὐτούς, πολλαὶ δὲ ἦσαν τοῖς  ἐκ   ταπεινοῦ σχήματος εἰς τοῦτο δόξης
[5, 4]   Μωαβίταις δουλείας ἀπηλλάγησαν, Ἰούδης δ'  ἐκ   τῆς αἰτίας ταύτης τιμηθεὶς τῇ
[5, 1]   γενόμενον. (Ἄπειρον δέ τι πλῆθος  ἐκ   τῆς ἁλώσεως συναθροίζεται ἀργύρου τε
[5, 10]   ἱερῷ διῆγε τρεφόμενος, Ἀλκάνῃ δ'  ἐκ   τῆς Ἄννας υἱεῖς τε γίνονται
[5, 7]   ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶς, μετάπεμπτος  ἐκ   τῆς Γαλαδηνῆς ἐληλύθει, φόνον τε
[5, 1]   ἐκλήρου. τούτου δὲ τὸ τετολμημένον  ἐκ   τῆς Ἰούδα φυλῆς δηλοῦντος κατὰ
[5, 1]   δέ τις Ζεβεδαίου παῖς ὢν  ἐκ   τῆς Ἰούδα φυλῆς εὑρὼν χλαμύδα
[5, 7]   τὴν ἡγεμονίαν Ἰάρης Γαλαδηνὸς  ἐκ   τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς παραλαμβάνει ἀνὴρ
[5, 8]   φοβούμενον, μή τι σφαλερὸν αὐτοῖς  ἐκ   τῆς ὄψεως τοῦ θεοῦ γένοιτο,
[5, 1]   τῶν οἰκητόρων πεποίθησιν, ἠξίου τοὺς  ἐκ   τῆς περαίας τοῦ Ἰορδάνου συνεξορμήσαντας
[5, 5]   σωφρονῶσιν διδαχθέντες τὰς συμφορὰς αὐτοῖς  ἐκ   τῆς περιφρονήσεως τῶν νόμων ὑπάρξαι,
[5, 8]   τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰς  ἐκ   τῆς πέτρας αὑτὸν ἐν τῇ
[5, 1]   τῶν κατωρθωμένων τῷ θεῷ τηρεῖν  ἐκ   τῆς πρῶτον ἁλισκομένης πόλεως εἰληφότας:
[5, 2]   προήχθησαν εἰς τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις  ἐκ   τοιαύτης αἰτίας. (Λευίτης ἀνὴρ τῶν
[5, 8]   ζηλοτυπίαν περιστῆναι καὶ ὑπόνοιαν τὴν  ἐκ   τοιούτου πάθους κινουμένην. δὲ
[5, 9]   εἰς οἷον ἀνήγαγε καὶ Δαβίδην  ἐκ   τοιούτων γενόμενον. ~(Ἑβραῖοι δὲ τῶν
[5, 1]   αὐτοὺς οὐκ ἂν διαφυγεῖν τὴν  ἐκ   τοῦ βασιλέως τιμωρίαν, ἀλλὰ πανοικὶ
[5, 1]   ὧν ἕκαστος ἀνείλετο τῶν φυλάρχων  ἐκ   τοῦ βυθοῦ τοῦ προφήτου κελεύσαντος
[5, 1]   ταῦτα γὰρ εἰδέναι σημείοις τοῖς  ἐκ   τοῦ θεοῦ διδαχθεῖσαν. οἱ δὲ
[5, 1]   ὁρμὴν ἐκ τοῦ ὄρους ἔχουσιν,  ἐκ   τοῦ καθήκοντος τοῖς ὅροις κατὰ
[5, 3]   προσγενομένων δὲ πλειόνων τῶν συναγωνιζομένων  ἐκ   τοῦ μὴ διαμαρτεῖν περὶ τὰ
[5, 1]   Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ τὴν ὁρμὴν  ἐκ   τοῦ ὄρους ἔχουσιν, ἐκ τοῦ
[5, 2]   αἵδε μὲν αἱ φυλαὶ μεγάλως  ἐκ   τοῦ πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰς
[5, 1]   ὀχυρότητι τειχῶν διέφυγον. Ἰησοῦς δ'  ἐκ   τῶν Γαλγάλων ἀναστρατοπεδεύσας εἰς τὴν
[5, 8]   καὶ τὸ μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον  ἐκ   τῶν ἐπαίνων εἰς ἔκπληξιν κατὰ
[5, 1]   Ἰησοῦς τε τόν τε βωμὸν  ἐκ   τῶν λίθων ὧν ἕκαστος ἀνείλετο
[5, 1]   δὲ πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς  ἐκ   τῶν σὺν ἡμῖν πόνων πλοῦτος
[5, 2]   Βενιαμιτῶν, πέμψαντες μυρίους καὶ δισχιλίους  ἐκ   τῶν τάξεων ἐκέλευσαν ἀνελεῖν. καὶ
[5, 1]   εὐθὺς ἐφ' ὅπλα καὶ τὴν  ἐκ   χειρῶν τιμωρίαν ὁρμῆσαι, πρὸς δὲ
[5, 1]   Ἰούδα φυλῆς εὑρὼν χλαμύδα βασίλειον  ἐκ   χρυσοῦ μὲν πᾶσαν ὑφασμένην, μᾶζαν
[5, 11]   πόλις. καὶ Ἠλὶς ἀρχιερεύς,  ἐκαθέζετο   γὰρ καθ' ἑτέρας τῶν πυλῶν
[5, 10]   πολὺν χρόνον Ἠλὶς ἀρχιερεύς,  ἐκαθέζετο   γὰρ πρὸ τῆς σκηνῆς, ὡς
[5, 9]   κριθῆς λελικμημένης ἐπὶ τῆς ἅλωος  ἐκάθευδε.   τοῦτο πυθομένη Ναάμις τεχνᾶται
[5, 7]   δῆμον. τε οὖν Ἀβιμέλεχος  ἐκάθισεν   ἐνεδρεύων καὶ Γυάλης ἀφυλακτοτέρως
[5, 8]   λάμψαντος πυρὸς ἅμα τοῖς ἄρτοις  ἐκαίετο   καὶ ἄγγελος διὰ τοῦ
[5, 4]   τοῖς νόμοις ὑπακούειν ἔτι μᾶλλον  ἐκακοῦτο,   ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆς ἀκοσμίας
[5, 5]   συνελθόντας πρὸς αὐτὸν τοὺς Ἰσραηλίτας  ἐκάκωσε   δεινῶς, ὥστε αὐτοῖς ἐπιτάξαι τελεῖν
[5, 9]   γερουσίαν συνῆγε καὶ μεταπεμψάμενος Ῥούθην  ἐκάλει   καὶ τὸν συγγενῆ, καὶ παραγενομένου
[5, 8]   καὶ πολλήν, ὅθεν καὶ Σαμψὼν  ἐκάλει   τὸ χωρίον Σιαγόνα καὶ μέχρι
[5, 9]   κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν Ὠβήδην  ἐκάλεσεν   ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς τραφησόμενον:
[5, 10]   προεφήτευε. καί ποτε κοιμώμενον ὀνομαστὶ  ἐκάλεσεν   θεός: δὲ νομίσας
[5, 2]   διαφυγόντας αὐτῶν ἑξακοσίους διὰ πρεσβευτῶν  ἐκάλουν:   καθίδρυντο γὰρ ὑπὲρ πέτρας τινὸς
[5, 9]   κατ' αὐτὴν ἐπυνθάνετο χωρεῖν. οὐκ  ἐκαρτέρουν   δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆς αἱ νύμφαι,
[5, 1]   κατὰ ἱστορίαν ξένοις προσήκουσαν ἀκριβῶς  ἕκαστα   πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν τῇ πόλει
[5, 1]   κοινῇ συμφέροντος, παρήγγειλέ τε φυλῇ  ἑκάστῃ   τοῦ γένους τῶν Χαναναίων μηδὲν
[5, 2]   εἰς μέρη δώδεκα διέπεμψεν εἰς  ἑκάστην   φυλὴν ἐντειλάμενος τοῖς κομίζουσι λέγειν
[5, 1]   Μανασσητῶν τοῖς ἡμίσεσι, κατὰ μέγεθος  ἑκάστης   τῶν φυλῶν τὴν μέτρησιν ποιησάμενος.
[5, 8]   γέρας τῆς συνέσεως κατ' ἄνδρα  ἕκαστον   φέρεσθε παρ' ἐμοῦ” φιλοτιμουμένων δὲ
[5, 1]   βωμὸν ἐκ τῶν λίθων ὧν  ἕκαστος   ἀνείλετο τῶν φυλάρχων ἐκ τοῦ
[5, 1]   κοινῇ πάντες καὶ κατ' ἰδίαν  ἕκαστος   χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου καὶ
[5, 6]   αὐτήν, ἑκατὸν δὲ ἦσαν ἐν  ἑκάστῳ.   ἐκόμιζον δὲ πάντες ἀμφορέας κενοὺς
[5, 11]   τοῖς Ἰσραηλίταις. ταῖς μέντοι γε  ἑκατέρων   προσδοκίαις οὐχ ὅμοιον ἀπήντησε τὸ
[5, 6]   εἰς τρία μέρη διελὼν αὐτήν,  ἑκατὸν   δὲ ἦσαν ἐν ἑκάστῳ. ἐκόμιζον
[5, 1]   τοὺς παρόντας διαλεχθεὶς τελευτᾷ βιοὺς  ἑκατὸν   ἔτη καὶ δέκα, ὧν Μωυσεῖ
[5, 1]   καὶ μὲν ποταμὸς εὐθὺς  ἐκβάντων   αὐτὸν τῶν Ἑβραίων ηὔξετο καὶ
[5, 7]   ἀγόμενος. καὶ Ζάβουλος πολιτεύεται Γυάλην  ἐκβληθῆναι   τῆς πόλεως κατηγορήσας, ὡς μαλακῶς
[5, 7]   ὑπέρκειται δὲ τῆς Σικιμίων πόλεως,  ἐκβοήσας   εἰς ἐπήκοον τοῦ πλήθους ἡσυχίαν
[5, 1]   ἐν τῇ μερίδι καὶ  Ἐκδείπους.   τὰ δὲ πρὸς τὰς ἀνατολὰς
[5, 8]   συντυγχάνει λέοντι καὶ γυμνὸς ὢν  ἐκδεξάμενος   αὐτὸν ἄγχει ταῖς χερσὶ καὶ
[5, 8]   παραγενομένῳ τὰ παρὰ τοῦ ἀγγέλου  ἐκδιηγήσατο   ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου τὸ κάλλος
[5, 7]   ζῶντας κατέλιπε τὰς μὲν ἀνδράσιν  ἐκδοὺς   τοῖς δὲ γυναῖκας ἠγμένος. πράξας
[5, 7]   ἑορτῆς καὶ τοῦ πλήθους παντὸς  ἐκεῖ   συνειλεγμένου ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωθάμης,
[5, 8]   αὐτοῖς ὁραθῆναι. (Καὶ κύει τε  ἐκείνη   καὶ φυλακὴν εἶχε τῶν ἐντολῶν,
[5, 2]   Ἐφράνου κληρουχίας ὢν καὶ ἐν  ἐκείνῃ   κατοικῶν ἄγεται γύναιον ἀπὸ Βηθλέμων,
[5, 5]   κατεῖχε τὴν συμβολὴν ποιεῖσθαι κατ'  ἐκείνην   κελεύουσα τὴν ἡμέραν: νικήσειν γὰρ
[5, 1]   τῆς πόλεως εὐηγγελίζετο, ὡς κατ'  ἐκείνην   τὴν ἡμέραν αὐτοῖς τοῦ θεοῦ
[5, 11]   τὴν ἀρχήν. (Θνήσκει δὲ κατ'  ἐκείνην   τὴν ἡμέραν καὶ Φινεέσου
[5, 7]   συκῆς ἄρχειν αὐτῶν. ἀρνησαμένης δ'  ἐκείνης   διὰ τὸ τιμῆς τῆς ἐπὶ
[5, 2]   αὐτῆς ἡττημένος ἠτύχει τῶν παρ'  ἐκείνης   οὐχ ὁμοίων πειρώμενος. ἀλλοτρίως δ'
[5, 4]   χειρῶν τὴν ἀριστερὰν ἀμείνων κἀπ'  ἐκείνης   τὴν ἅπασαν ἰσχὺν ἔχων κατῴκει
[5, 2]   Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν  ἐκείνης   ὑποτελῶν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ
[5, 9]   πρὸς αὐτὴν εἰρημένα. δηλωσάσης δ'  ἐκείνης   ὡς συγγενής ἐστι καὶ τάχα
[5, 1]   τοὺς ἀπολυθέντας οὐ μεθ' ἧς  ἐκεῖνοι   γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ' ἐπὶ
[5, 2]   γνώμην τῶν Χαναναίων, ἔπειθ' ὡς  ἐκεῖνοι   χρήσοιντο πολλῇ κατ' αὐτῶν ὠμότητι
[5, 1]   Χαναναίων διαφέρειν ὑπολαμβάνοντες ἀλλ' ὁμοίως  ἐκείνοις   διαφθείροντες. μὴ γὰρ νομίσητε τῷ
[5, 2]   τὴν γὰρ πατρίδα καταλιπόντες ἠκολούθησαν  ἐκείνοις   καὶ συνῆσαν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς
[5, 2]   οἱ δὲ πρέσβεις ὡς οὐκ  ἐκείνοις   τῆς συμφορᾶς μόνοις γεγενημένης ἀλλὰ
[5, 1]   τῷ τὰς πόλεις καρτερὰς ποιεῖν  ἐκεῖνον   ἅπαντ' ἦσαν τὸν χρόνον, συναγαγὼν
[5, 8]   κάλλος καὶ τὸ μέγεθος, ὡς  ἐκεῖνον   ἐκ τῶν ἐπαίνων εἰς ἔκπληξιν
[5, 8]   καὶ οὗτοι, τὸν δὲ γάμον  ἐκεῖνον   παραιτεῖται καὶ παῖς ἐκφαυλίσασα
[5, 2]   (Χαναναῖοι δ' ἀκμαζόντων αὐτοῖς κατ'  ἐκεῖνον   τὸν καιρὸν τῶν πραγμάτων στρατῷ
[5, 11]   παρὰ πατρὸς ἐπιδεχόμενοι τὴν τιμήν,  ἐκεῖνός   τε Φινεέσῃ τῷ παιδὶ αὐτοῦ
[5, 1]   παρ' ὑμῶν κατ' ἐντολὴν τὴν  ἐκείνου   δεομένοις ἑαυτοὺς εἰς ἅπαν προθύμους
[5, 11]   καὶ τὸ γένος τὸ ἀπ'  ἐκείνου   μέχρι τῶν κατὰ τὴν τοῦ
[5, 8]   ἐν τῷ στήθει τοῦ λέοντος  ἐκείνου   νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενος τρία μέλιτος
[5, 1]   χάριν τοῦ θεοῦ καὶ τῆς  ἐκείνου   περὶ ἡμᾶς προνοίας ἐλάχετε, λήθην
[5, 1]   καὶ παρεκάλει χαριζομένους τῇ τε  ἐκείνου   προνοίᾳ μηδ' ὅτε ἀπέθνησκε περὶ
[5, 8]   θεὸς κήδεται καὶ κατὰ τὴν  ἐκείνου   πρόνοιαν γεννηθεὶς κόμην ταύτην τρέφω
[5, 1]   τεσσαράκοντα, στρατηγὸς δὲ μετὰ τὴν  ἐκείνου   τελευτὴν γίνεται πέντε καὶ εἴκοσιν,
[5, 7]   ἕως ἂν τρυγήσωσι. προσδεξαμένου δ'  ἐκείνου   τὴν ἀξίωσιν προῄεσαν καὶ Γυάλης
[5, 9]   αὐτῷ, καὶ λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεις  ἐκείνῳ,   παραιτουμένου δὲ νόμῳ σε συνοικήσουσαν
[5, 8]   ἥττονι ἁμαρτημάτων οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ  ἐκείνῳ   τὴν εἰς τὰ ἄλλα πάντα
[5, 7]   αὐτόν, καὶ τὸ λοιπὸν ἐπ'  ἐκείνῳ   τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι: γενομένου γὰρ
[5, 1]   καὶ τὴν φάσκα ἑώρταζον ἐν  ἐκείνῳ   τῷ χωρίῳ, πάντων ὧν αὐτοῖς
[5, 2]   γενομένους δὲ δικαίους ἀντ' αὐτῶν  ἐκείνων   ἀποθανεῖν. οἱ δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε
[5, 6]   Μαδιηνιτῶν σκηναῖς: παρ' αὐτῶν γὰρ  ἐκείνων   λήψεσθαι φρόνημα καὶ θάρσος. πεισθεὶς
[5, 9]   οὖν Βόαζος τὴν γερουσίαν  ἐκέλευε   τῇ γυναικὶ ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν
[5, 5]   Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν νέων μυρίους  ἐκέλευε   χωρεῖν ἐπὶ τοὺς πολεμίους: ἀποχρῆναι
[5, 10]   πρὸ τῆς σκηνῆς, ὡς παροινοῦσαν  ἐκέλευεν   ἀπιέναι. τῆς δὲ πιεῖν ὕδωρ
[5, 1]   δύνωνται τῆς ἄρτι σωτηρίας, χωρεῖν  ἐκέλευεν   ἐπὶ τὰ οἰκεῖα ὀμόσαντας
[5, 8]   μόνην εἰδέναι, τίς εἴη λέγειν  ἐκέλευεν,   ἵνα τοῦ παιδὸς γενομένου χάριν
[5, 2]   καὶ δισχιλίους ἐκ τῶν τάξεων  ἐκέλευσαν   ἀνελεῖν. καὶ φονεύουσι τὸ μάχιμον
[5, 1]   ἄργυρος καὶ χρυσός, ταῦτα  ἐκέλευσε   συγκομίζοντας ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων
[5, 1]   δ' εὐθὺς πέμψας πρὸς αὐτοὺς  ἐκέλευσεν   ἀγαγεῖν συλλαβόντας, ἵνα βασανίσας μάθῃ,
[5, 8]   τὰ παρὰ τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο  ἐκθαυμάζουσα   τοῦ νεανίσκου τὸ κάλλος καὶ
[5, 2]   ἐχούσης καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον  ἐκκαιομένου   τῷ πάθει μέμψεις συνεχεῖς αὐτοῖς
[5, 1]   φιλτάτων ὑμῖν ἐν τῇδε τῇ  ἐκκλησίᾳ   κειμένης οὕτω βουλεύεσθε, λόγοις ἡττηθῆναι
[5, 1]   περαιωσαμένων καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀφικομένων  ἐκκλησία   συνελέγη, στὰς Φινεέσης μείζω μὲν
[5, 1]   τὸν λαὸν εἰς τὴν Σιλοῦν  ἐκκλησίαν   παρήγγειλε. καὶ σπουδῇ συνδραμόντων τά
[5, 1]   (Μετὰ δὲ ταῦτα συναγαγὼν εἰς  ἐκκλησίαν   τὸν στρατὸν τοῖς ὑπὲρ τὸν
[5, 1]   Φινεέσου διαλεχθέντος οἱ προεστῶτες τῆς  ἐκκλησίας   καὶ τὸ πλῆθος αὐτὸ πᾶν
[5, 8]   τὴν ἔφοδον αὐτῶν. οἱ δ'  ἐκκόψαντες   αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς δεδεμένον ἄγειν
[5, 3]   εἰς τοῦτο προαχθεῖσαν. τῶν Ἰσραηλιτῶν  ἐκλελοιπότων   ἤδη τὴν ἐν τοῖς πολέμοις
[5, 2]   πόνους ἤδη διὰ τὴν τρυφὴν  ἐκλελυμένοι.   καὶ συνέβαινεν ἤδη τὴν ἀριστοκρατίαν
[5, 1]   συστρατιώτας οὕτως καὶ τὸν θεόν.  (Ἐκλήθη   δὲ τόπος ἐν
[5, 1]   τοὺς ἐν τέλει κατὰ φυλὴν  ἐκλήρου.   τούτου δὲ τὸ τετολμημένον ἐκ
[5, 7]   πρὸς αὐτὸν ἐπὶ μισθῷ δεχόμενος.  ἐκλιπαρησάντων   δ' αὐτῶν καὶ ὀμοσάντων εἰς
[5, 1]   μαρτυρηθέντα πέμπειν, οἳ τὴν γῆν  ἐκμετρησόμενοι   πιστῶς καὶ μηδὲν κακουργήσοντες δηλώσουσιν
[5, 1]   τὸ πλῆθος καὶ ἄνδρας τοὺς  ἐκμετρησομένους   τὴν χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε παραδοὺς
[5, 8]   Ἑβραίων σύμφορον ἐπινοοῦντος τὸν γάμον  ἐκνικᾷ   μνηστεύσασθαι τὴν παρθένον. συνεχῶς δ'
[5, 8]   σὺν τοῖς λοιποῖς δώροις οἷς  ἐκόμιζε   δίδωσι τῇ παιδί. τῶν δὲ
[5, 6]   ἑκατὸν δὲ ἦσαν ἐν ἑκάστῳ.  ἐκόμιζον   δὲ πάντες ἀμφορέας κενοὺς καὶ
[5, 8]   λαβόντες ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖς ἠξίουν  ἑκοντὶ   τοῦθ' ὑπομένειν. δὲ λαβὼν
[5, 6]   φερόμενος κρυπτῶς εἰς τὴν ληνὸν  ἔκοπτε:   τοὺς γὰρ πολεμίους ἐδεδίει φανερῶς
[5, 2]   παραμυθήσασθαι διεγνωκώς, ὡς οὐκ ἐξ  ἑκουσίου   γνώμης αὑτὴν παράσχοι τοῖς καθυβρίσασιν,
[5, 3]   εἰσὶ δ' οἳ διὰ φόβον  ἑκουσίως   αὐτῷ προσεχώρησαν, φόρους τε τοῦ
[5, 2]   τοὺς Γαβαηνοὺς ἐξαιτοῦντας τοὺς αἰτίους  ἐκπέμψαι   καὶ παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ
[5, 1]   εἶναι τοῦ θεοῦ δεινῶς αὐτὸν  ἐκπεριελθόντος   ὡμολόγει τε τὴν κλοπὴν καὶ
[5, 7]   πρὸς τοὺς τοῦ δικαίου προισταμένους  ἐκπικραινόμενος.   (Καί ποτε δημοτελοῦς Σικίμοις οὔσης
[5, 8]   ἐκεῖνον ἐκ τῶν ἐπαίνων εἰς  ἔκπληξιν   κατὰ ζηλοτυπίαν περιστῆναι καὶ ὑπόνοιαν
[5, 1]   εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως  ἐκρίνατε   αὐτῶν μεταλαμβάνειν. γέγονε δὲ πρὸς
[5, 6]   ὄλεθρον τοῦ στρατοῦ τὴν ὄψιν  ἔκρινε   λέγων, ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν
[5, 1]   ᾕρουν καὶ πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας  ἔκτεινον,   Ἰησοῦς δὲ τοὺς προσελθόντας εἰς
[5, 4]   τοῦ Ἰορδάνου τὴν διάβασιν διώκοντες  ἔκτεινον   καὶ κατὰ τὴν διάβασιν πολλοὺς
[5, 2]   κάτω λαβόντες σὺν χρόνῳ πάντας  ἔκτεινον   τοὺς ἐνοικοῦντας, χαλεπὴ δ' ἦν
[5, 1]   δ' εἰσελθόντες εἰς Ἱεριχοῦντα πάντας  ἔκτεινον,   τῶν ἐν αὐτῇ πρὸς τὴν
[5, 6]   καὶ θεὸς τοῦτο ἤθελεν.  ἐκτείνοντο   δὲ ὀλίγοι μὲν ὑπὸ τῶν
[5, 3]   ἣν σὺν πόνοις μυρίοις εὐδαιμονίαν  ἐκτήσαντο,   ταύτην ἀπέβαλον διὰ τρυφήν. στρατεύσαντος
[5, 1]   τῆς Χαναναίων γῆς καταστάντες ἀμοιβὴν  ἐκτῖσαι   δύνωνται τῆς ἄρτι σωτηρίας, χωρεῖν
[5, 1]   εὔνουν εἶναι καὶ σύμμαχον ἑαυτόν,  ἐκτραπέντων   δὲ εἰς ἑτέρων ἐθνῶν μίμησιν
[5, 1]   πολλήν, ἀλλ' ὑπερβολὴν εἰς καρπῶν  ἐκτροφήν   τε καὶ κάλλος οὐκ ἀπολέλοιπεν
[5, 9]   σε συνοικήσουσαν ἄξομαι. (Ταῦτα τῇ  ἑκυρᾷ   δηλωσάσης εὐθυμία κατεῖχεν αὐτὰς ἐν
[5, 9]   λαβοῦσα παρ' αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ  ἑκυρᾷ   καὶ παρῆν ὀψὲ κομίζουσα μετὰ
[5, 9]   καὶ δύναιτο πορεύεσθαι πρὸς τὴν  ἑκυρὰν   πρὶν ὀφθῆναί τισιν αὐτόθι κεκοιμημένην,
[5, 9]   γὰρ ἀντιλέγειν τῶν ὑπὸ τῆς  ἑκυρᾶς   κελευομένων ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ
[5, 8]   ἐκεῖνον παραιτεῖται καὶ παῖς  ἐκφαυλίσασα   τῆς ὀργῆς αὐτὸν συνῆν αὐτοῦ
[5, 8]   εἶναί τι δολερώτερον, ἥτις ὑμῖν  ἐκφέρει   τὸν ἡμέτερον λόγον” κἀκείνοις μὲν
[5, 8]   σημαίνει τὸ πᾶν, δ'  ἐκφέρει   τὸν λόγον τοῖς δεηθεῖσι. κατὰ
[5, 2]   ὀξέως οὕτως πρὸς τοὺς ὁμοφύλους  ἐκφέρειν   πόλεμον πρὶν λόγοις διαλεχθῆναι
[5, 10]   πραγμάτων αὐτοῖς ὑπενεχθέντων πάλιν πόλεμον  ἐκφέρουσι   Παλαιστίνοις διὰ τοιαύτην αἰτίαν: Ἠλὶ
[5, 2]   οὖν φυλὴ κινδυνεύσασα τελέως  ἐκφθαρῆναι   τῷ προειρημένῳ τρόπῳ κατὰ τὴν
[5, 6]   ὄναρ ἐλπὶς ἀγαθὴ καὶ θάρσος  ἔλαβε   καὶ προσέταξεν ἐν τοῖς ὅπλοις
[5, 1]   γὰρ καὶ τὴν Ἱεροσολυμιτῶν πόλιν  ἔλαβον.   δ' Ἐφρὰν φυλὴ τὴν
[5, 1]   τι πλῆθος, ἀγέλας τε βοσκημάτων  ἔλαβον   οἱ Ἑβραῖοι καὶ χρήματα πολλά,
[5, 1]   ταῦτα πιστοῦσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπίτηδες  ἔλαβον.   στάντες οὖν εἰς μέσους ἔλεγον,
[5, 7]   τὸ δ' αὐτὸ καὶ τῶν  ἐλαιῶν   ποιησαμένων ῥάμνος, ἐδεήθη γὰρ αὐτῆς
[5, 10]   γερῶν κατὰ τιμήν, δ'  ἐλάμβανον   αὐτοῖς ἁρπαγῆς τρόπῳ, γυναῖκάς τε
[5, 8]   Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρους παρ' αὐτῶν  ἐλάμβανον   ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα. ταύτης δ'
[5, 5]   γὰρ ἐπὶ διδαχῇ τοῦ κρείττονος  ἐλάμβανον   τῶν πρότερον ἠτυχημένων ὑπό τε
[5, 5]   τῆς βοηθείας τοῦ θεοῦ θάρσος  ἐλάμβανον,   ὥστε εἰς μέσους ὠσάμενοι τοὺς
[5, 5]   δὲ Ἰάλη κοιμωμένου σιδήρεον ἧλον  ἐλάσασα   σφύρῃ κατὰ τοῦ στόματος καὶ
[5, 7]   μὴ κοινώσαιτο τὴν ἐπ' Ἀμμανίτας  ἔλασιν   αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος καὶ τὴν
[5, 3]   πόρρω τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ  ἐλάσσονος   Ἰορδάνου τῶν πηγῶν κατὰ τὸ
[5, 1]   Σεμεωνὶς δέ, δευτέρα γὰρ ἦν,  ἔλαχε   τῆς Ἰδουμαίας τὴν Αἰγύπτῳ τε
[5, 1]   Γαζάρων ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ μηκυνομένην  ἔλαχεν,   εὐρεῖαν δὲ ὅσον ἀπὸ Βεθήλων
[5, 1]   τῆς ἐκείνου περὶ ἡμᾶς προνοίας  ἐλάχετε,   λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν
[5, 1]   δὲ τὴν ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ  ἔλαχον   ἄχρι θαλάσσης μὲν τὸ μῆκος,
[5, 1]   δὲ περὶ Κάρμηλον καὶ θάλασσαν  ἔλαχον.   τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ Καρμήλου
[5, 1]   ἀνάγκης καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα  Ἐλεάζαρον   καὶ τὴν γερουσίαν, καὶ δημοσίους
[5, 1]   τὴν σκηνὴν ἑστάκεσαν. (Καὶ Ἰησοῦς  Ἐλεάζαρόν   τε καὶ τὴν γερουσίαν σὺν
[5, 1]   τὸν λαὸν Ἰησοῦς, καὶ καλέσας  Ἐλεάζαρον   τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺς ἐν
[5, 1]   αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ ἀρχιερεὺς  Ἐλεάζαρος   καὶ γερουσία λόγοις συμβουλεύοντες
[5, 1]   ποιεῖται πρὸς αὐτοὺς φιλίαν, καὶ  Ἐλεάζαρος   ἀρχιερεὺς μετὰ τῆς γερουσίας
[5, 1]   ὑπ' αὐτὸν τὸν καιρὸν καὶ  Ἐλεάζαρος   ἀρχιερεὺς Φινεέσῃ τῷ παιδὶ
[5, 1]   πρὸς αὐτοὺς Φινεέσην τὸν υἱὸν  Ἐλεαζάρου   καὶ δέκα σὺν αὐτῷ τῶν
[5, 11]   Ἀαρῶνος υἱῶν οἰκίας: γὰρ  Ἐλεαζάρου   οἰκία τὸ πρῶτον ἱερᾶτο παῖς
[5, 10]   τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰς τὴν  Ἐλεαζάρου   οἰκίαν: Ἠλὶς γὰρ τῆς ἐμῆς
[5, 11]   βασιλείαν καιρῶν. τότε δὲ οἱ  Ἐλεαζάρου   πάλιν αὐτὴν ἀπέλαβον.
[5, 1]   ἧκον: Ἰησοῦς δὲ τῷ ἀρχιερεῖ  Ἐλεαζάρῳ   καὶ τῇ γερουσίᾳ φράζει τὰ
[5, 1]   ἀρετῆς τῶν νόμων οἷς κατακολουθοῦσιν  ἔλεγε,   βασιλεῖς τε τριάκοντα καὶ ἕνα
[5, 7]   τὸ ἀκριβὲς κατανοῶν οὐ σκιὰς  ἔλεγε   ταῦτ' εἶναι, λόχον δ' ἀνδρῶν.
[5, 6]   τῆς ἐλευθερίας ἀνασώζειν ἀδυνάτως ἔχειν  ἔλεγε:   τήν τε γὰρ φυλὴν ἐξ
[5, 8]   φρονῶν οὐ κατὰ θεοῦ συνεργίαν  ἔλεγε   τοῦτο συμβῆναι, τὴν δ' ἰδίαν
[5, 7]   ὁπλίτας ἐπιφερομένους Γυάλης πρὸς Ζάβουλον  ἔλεγεν   ἄνδρας αὐτοῖς ἐπιέναι καθωπλισμένους. τοῦ
[5, 6]   πᾶσαν ἀρετὴν ἄκρος οὐκ αὐτὸς  ἔλεγεν   αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ τοῖς ἐχθροῖς
[5, 8]   αὐτῇ τοῦ Σαμψῶνος δεινῶς ἔχειν  ἔλεγεν,   εἰ κατ' ἀπιστίαν εὐνοίας τῆς
[5, 1]   καὶ μὴν τῆς εὐεργεσίας ταύτης  ἔλεγεν   ἐν ταῖς ἀμοιβαῖς οὐχ ἥττονα
[5, 1]   Φινεέσης μείζω μὲν αὐτοὺς ἁμαρτεῖν  ἔλεγεν,   ὥστε λόγοις ἐπιτιμηθέντας νενουθετῆσθαι
[5, 1]   δὲ πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ βασιλέως  ἔλεγεν,   ὡς ξένοι τινὲς εἶεν ἀγνῶτες
[5, 7]   τοῖς πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον μὲν  ἔλεγεν,   ὡς οὔτε λάθοιεν αὐτοὺς οἱ
[5, 1]   γῆν κτήσασθαι δεδόσθαι τούτοις τ'  ἔλεγον   ἥδεσθαι καὶ πολίτας ἀξιοῦν αὐτῶν
[5, 2]   αὐτοῖς καταψηφίσασθαι. συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν,  ἔλεγον,   τὴν ἁπάσης τῆς φυλῆς γῆν
[5, 1]   Ἑβραίους: Ἰησοῦς δὲ πιστεύσας οἷς  ἔλεγον,   ὡς οὐκ εἰσὶ τοῦ Χαναναίων
[5, 1]   ἔλαβον. στάντες οὖν εἰς μέσους  ἔλεγον,   ὡς πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν
[5, 1]   κατι δικαίως ἀμυνώμεθα τῆς διαβολῆς  ἐλεγχθείσης   ἀληθοῦς. οὐ γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶς
[5, 1]   συνεστράτευον δ' αὐτοῖς πεντακισμύριοι ὁπλῖται,  ἔλεξε   τάδε: ἐπεὶ θεός, πατὴρ
[5, 7]   ἐπὶ νίκῃ τοῦ πατρὸς καὶ  ἐλευθερίᾳ   τῶν πολιτῶν τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε δὲ
[5, 3]   Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ κειμένους ἀλλ' εἰς  ἐλευθερίαν   αὐτοὺς ἐξαιρεῖσθαι τολμᾶν, παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι
[5, 6]   δὲ παρακελευσαμένου καὶ πειρᾶσθαι τῆς  ἐλευθερίας   ἀνασώζειν ἀδυνάτως ἔχειν ἔλεγε: τήν
[5, 4]   Ἱεριχουντίοις ἀποσημαίνων κρυπτῶς παρεκάλει τῆς  ἐλευθερίας   ἀντιλαμβάνεσθαι. οἱ δ' ἀσμένως ἀκούσαντες
[5, 1]   Ἰησοῦς Γάλγαλα: σημαίνει δὲ τοῦτο  ἐλευθέριον   ὄνομα: διαβάντες γὰρ τὸν ποταμὸν
[5, 1]   δὲ διαβάντων ἐξῄεσαν οἱ ἱερεῖς  ἐλεύθερον   ἀφέντες ἤδη τὸ ῥεῦμα χωρεῖν
[5, 8]   ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα. ταύτης δ'  ἐλευθεροῦνται   τῆς ἀνάγκης τούτῳ τῷ τρόπῳ:
[5, 1]   ὄνομα: διαβάντες γὰρ τὸν ποταμὸν  ἐλευθέρους   ἑαυτοὺς ἤδη ἀπό τε τῶν
[5, 1]   τοῦ φόνου τῶν πολεμίων, μήτ'  ἐλέῳ   παραχωρήσαντας μήτε περὶ ἁρπαγὴν γινομένους
[5, 7]   μετάπεμπτος ἐκ τῆς Γαλαδηνῆς  ἐληλύθει,   φόνον τε πολὺν αὐτῶν εἰργάσατο
[5, 2]   αὐτῶν κατὰ Ἱεροσόλυμα, σταδίους δ'  ἐληλύθεσαν   ἤδη τριάκοντα, συνεβούλευεν θεράπων
[5, 7]   τὴν διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχος μαθὼν  ἐλθεῖν   ἐπ' αὐτοὺς μετὰ τῆς δυνάμεως
[5, 7]   πολεμίοις οὐ τολμήσαντες εἰς χεῖρας  ἐλθεῖν,   ἐπὶ δὲ τοὺς συγγενεῖς ὡρμηκότες:
[5, 1]   ἕνα τολμήσαντας αὐτοῖς εἰς χεῖρας  ἐλθεῖν   κεκρατῆσθαι δηλῶν καὶ στρατιὰν ὅση
[5, 2]   τολμᾶν ὑπ' αἰσχύνης εἰς ὄψιν  ἐλθεῖν   τἀνδρί, τοῦτον γὰρ μάλιστα τοῖς
[5, 1]   ἀγνοήσαντες τῶν παρὰ τοῖς Χαναναίοις:  ἐλθόντες   γὰρ τὸ πρῶτον ἅπασαν ἐπ'
[5, 8]   Παλαιστίνων οἱ τοῦ κοινοῦ προεστῶτες  ἐλθόντες   πρὸς αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαις μαθεῖν
[5, 11]   τε γὰρ εὐθὺς εἰς χεῖρας  ἐλθόντες   τῶν πολεμίων καὶ ἀπέβαλον εἰς
[5, 2]   ἀλλ' ἁρπασαμένων ἐπὶ τὴν ξενίαν  ἐλθόντων   αὐτῶν. ὡς δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε,
[5, 9]   κοινωνὸν παντὸς τοῦ προστυχόντος γενησομένην.  (Ἐλθοῦσαν   δὲ Ῥούθην μετὰ τῆς πενθερᾶς
[5, 7]   οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν αὐτοῖς  ἐλθοῦσι   μετὰ στρατιᾶς, μετάπεμπτος ἐκ
[5, 5]   περὶ τὸν Βάρακον μικρὸν ὕστερον  ἐλθοῦσιν   ἐπεδείκνυε τῇ γῇ προσηλωμένον. καὶ
[5, 1]   διὰ πέμπτης ἡμέρας ἐπ' αὐτοὺς  ἐλθὼν   συνάπτει καὶ καρτερὰ μάχη γίνεται
[5, 9]   συλλογὴν σὺν ταῖς Βοάζου θεραπαινίσιν.  (Ἐλθών   τε μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας
[5, 8]   ταῦτ' εἰπὼν ᾤχετο κατὰ βούλησιν  ἐλθὼν   τοῦ θεοῦ. (Ἡ δὲ τἀνδρὶ
[5, 1]   προτέραν νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος  ἕλκει   τῷ τρόπῳ τούτῳ μακρὰν αὐτοὺς
[5, 1]   ὑφασμένην, μᾶζαν δὲ χρυσοῦ σταθμὸν  ἕλκουσαν   σίκλων διακοσίων καὶ δεινὸν ἡγησάμενος,
[5, 2]   μάλιστα τοῖς γεγενημένοις ἔχειν ἀνιάτως  ἐλογίζετο,   καταπεσοῦσα τὴν ψυχὴν ἀφίησιν.
[5, 2]   μετεστρατοπέδευσαν εἰς Νεβρῶνα καὶ ταύτην  ἑλόντες   κτείνουσι πάντας: ὑπελείπετο δὲ τῶν
[5, 1]   τὰ αὐτῆς, ὅταν τὴν πόλιν  ἑλόντες   φθείρωσι πάντας τοὺς ἐν αὐτῇ
[5, 3]   τοῦ ποιήσειν κακῶς τοὺς Ἑβραίους  ἐλπίδα   λαβόντες ἐπ' ἀδείας τὸ λοιπὸν
[5, 1]   τῶν ὅλων πονηρὰν ἤδη τὴν  ἐλπίδα   λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸς τὸν
[5, 1]   τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ πρὸς τὴν  ἐλπίδα   τοῦ κρείττονος εὐλαβεστέρως εἶχον δι'
[5, 11]   τῶν πολεμίων, ὑπὸ τοῦ παρ'  ἐλπίδας   αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσας ἀποκυλισθεὶς
[5, 9]   δηλωσάσης εὐθυμία κατεῖχεν αὐτὰς ἐν  ἐλπίδι   τοῦ πρόνοιαν ἕξειν αὐτῶν Βόαζον
[5, 6]   (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα τὸ ὄναρ  ἐλπὶς   ἀγαθὴ καὶ θάρσος ἔλαβε καὶ
[5, 1]   καὶ χεῖρον τῶν μελλόντων  ἐλπὶς   ἡμᾶς ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ πείρᾳ
[5, 2]   ἐλθόντων αὐτῶν. ὡς δὲ τελευτήσασαν  ἔμαθε,   σωφρόνως πρὸς τὸ μέγεθος τῶν
[5, 1]   καὶ τὴν τοῦ θεοῦ συνεργίαν  ἔμαθεν   ἐπισημήναντος αὐτοῦ βρονταῖς τε καὶ
[5, 2]   ἐπεὶ παρὰ τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην  ἔμαθον   καταφρονήσαντες τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς
[5, 2]   ταῖς δυσὶ φυλαῖς αἷς προεῖπον  ἐμαχέσαντο   λαμπρῶς καὶ κτείνουσι μὲν αὐτῶν
[5, 7]   τῆς πέτρας τοῖς ξύλοις πῦρ  ἐμβάλλουσιν   ὅσα τε μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν
[5, 1]   ὡς δὲ τοῖς ἱερεῦσι πρώτοις  ἐμβᾶσι   πορευτὸς ἔδοξεν ποταμός, τοῦ
[5, 1]   γεωμετρίας ἐπιστήμονας, οὓς τἀληθὲς οὐκ  ἔμελλε   λήσεσθαι διὰ τὴν τέχνην, ἐντολὰς
[5, 7]   θεὸς μεταβαλόμενος εἰς τὸ ἡμερώτερον  ἔμελλεν   αὐτοῖς βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν δ' ἐστρατευκότων
[5, 2]   καὶ χωρίοις ἐν οἷς λήσειν  ἔμελλον,   αἱ δὲ μετὰ παιδιᾶς οὐδὲν
[5, 2]   τὸ πᾶν ἄρα λήσεσθαι θεὸν  ἔμελλον   τάδε πεπονθώς, κατὰ δυοῖν
[5, 7]   Γυάλης τὸν δῆμον πέμπων ἀγγέλους  ἐμήνυεν   αὐτῷ καὶ παρῄνει λοχᾶν πρὸ
[5, 8]   τρίτον συνυφῆναι τὰς κόμας αὐτοῦ  ἐμήνυσεν.   ὡς δ' οὐδὲ τούτου γενομένου
[5, 10]   Ἐλεαζάρου οἰκίαν: Ἠλὶς γὰρ τῆς  ἐμῆς   θεραπείας μᾶλλον τοὺς υἱοὺς καὶ
[5, 1]   τοῦ σωφρονεῖν καὶ τοῖς πατρίοις  ἐμμένειν,   ἀλλ' οὐχὶ παραβάσεως ἀρχήν, ὡς
[5, 1]   φυλακὴν ἔχετε τὴν πᾶσαν, ὡς  ἐμμενόντων   μὲν τούτοις καὶ τοῦ θεοῦ
[5, 8]   Σαμψὼν εἶπεν, ἀλλὰ προβάλλοντος  ἐμοῦ   λόγον εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ'
[5, 8]   περιπεσεῖν, χαρίζεσθαι βουλόμενος τῇ Δαλάλῃ,  ἐμοῦ,   φησίν, θεὸς κήδεται καὶ
[5, 8]   κατ' ἄνδρα ἕκαστον φέρεσθε παρ'  ἐμοῦ”   φιλοτιμουμένων δὲ ὁμοῦ τε συνετοὺς
[5, 2]   δ' Ἰσραηλῖται τήν τε Γάβαν  ἐμπιπρᾶσι   καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τῶν
[5, 2]   γυναῖκα καὶ δι' ὅλης νυκτὸς  ἐμπλησθέντες   τῆς ὕβρεως ἀπέλυσαν περὶ ἀρχομένην
[5, 2]   κατεγέλων, ἠπείλουν δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν  ἐμποδίζοντα   ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν. εἰς δ'
[5, 1]   ἦν. (Ἰησοῦς δὲ τοῦ γήρως  ἐμποδίζοντος   ἤδη πράττειν ὅσα καὶ νοήσειε
[5, 1]   οἴεσθε τὴν ἐνθάδε παρουσίαν ὑμῖν  ἐμπόδιον   εἶναι τοῦ σωφρονεῖν, οὐδὲν κωλύει
[5, 8]   αὐτοῖς μηνῦσαι, καὶ γὰρ ἠπείλουν  ἐμπρήσειν   αὐτὴν τοῦτο μὴ παρασχοῦσαν,
[5, 9]   τῆς παιδός. δὲ μικρὸν  ἔμπροσθεν   παρ' αὐτῆς ἅπαντα προπεπυσμένος ἐδήλου
[5, 6]   τῶν πολεμίων εὐπραξίας φήσας αἰτίους>  ἐμφυλίου   γὰρ αὐτοὺς στάσεως ἄρχειν μέλλοντας
[5, 2]   καὶ τῶν ἀρρένων τοὺς μὴ  ἐν   ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάς τε ἄλλας
[5, 6]   συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν  ἐν   ἀκμῇ τοῦ καύματος ὄντος ἄγειν
[5, 4]   τὸ δωμάτιον καὶ νεκρὸν εὑρόντες  ἐν   ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ πρὶν τὴν
[5, 2]   τε ἠπατημένους αὑτοὺς ᾔσθοντο καὶ  ἐν   ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ εἴς τι
[5, 1]   πολλοὺς σαφῶς ἐξενεγκεῖν ἄπειρος, ἀλλ'  ἐν   ἀμφοτέροις ἄκρος πρός τε τὰ
[5, 6]   ἀμφορέας κενοὺς καὶ λαμπάδας ἡμμένας  ἐν   αὐταῖς, ὅπως μὴ κατάφωρος τοῖς
[5, 1]   τρεῖς ἀπονέμει τοῖς φυγάσιν οἰκεῖν  ἐν   αὐταῖς, πολλὴ γὰρ ἦν πρόνοια
[5, 6]   πλησιάσας σκηνῇ τινι καταλαμβάνει τοὺς  ἐν   αὐτῇ ἐγρηγορότας καὶ τὸν ἕτερον
[5, 1]   πόλιν ἑλόντες φθείρωσι πάντας τοὺς  ἐν   αὐτῇ κατὰ ψήφισμα τὸ παρ'
[5, 7]   ἐπιδρομῆς αἱρεῖ, πύργου δ' ὄντος  ἐν   αὐτῇ μεγάλου, εἰς ὃν πᾶν
[5, 1]   εἰς Ἱεριχοῦντα πάντας ἔκτεινον, τῶν  ἐν   αὐτῇ πρὸς τὴν παράδοξον τοῦ
[5, 2]   τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ τοὺς  ἐν   αὐτῇ τῇ κληρουχίᾳ τοῦτο ποιῶσιν
[5, 6]   αἰχμαλώτους λαβὼν ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ'  ἐν   αὐτῇ τῇ μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε
[5, 1]   ὀρεινὴν Ἰησοῦς καὶ πολὺν τῶν  ἐν   αὐτῇ φόνον ἐργασάμενος καὶ λείαν
[5, 8]   τρισχιλίοις ἀνδράσιν, οἳ πάντες ἀπέθανον,  ἐν   αὐτοῖς δὲ καὶ Σαμψών. καὶ
[5, 1]   καὶ καθαίρειν τὸν στρατὸν μιάσματος  ἐν   αὐτῷ γεγονότος κλοπῆς τε τῶν
[5, 1]   καὶ μνημεῖον αὐτῷ καὶ τάφος  ἐν   Γαβαθᾶ πόλει τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ
[5, 1]   πάντα τοῖς στρατιώταις Ἰησοῦς διένειμεν  ἐν   Γαλγάλοις γενόμενος. (Γεβεωνῖται δὲ κατοικοῦντες
[5, 1]   λείαν λαβὼν παρῆν εἰς τὸ  ἐν   Γαλγάλοις στρατόπεδον. τοῦ δὲ περὶ
[5, 1]   ταῖς στολαῖς δι' ὅλης ἡμέρας  ἐν   δακρύοις ἦσαν καὶ πένθει τροφῆς
[5, 2]   τῆς μὲν Ἐφράμιος φυλῆς ὢν  ἐν   δὲ τῇ Γάβῃ διαιτώμενος συντυγχάνων
[5, 1]   ἕως τῆς Σοδομίτιδος λίμνης καθήκουσαν:  ἐν   δὲ τῷ κλήρῳ τούτῳ πόλεις
[5, 1]   περιοδεύσαντες καὶ τιμησάμενοι τὴν γῆν  ἐν   ἑβδόμῳ μηνὶ παρῆσαν πρὸς αὐτὸν
[5, 6]   διελὼν αὐτήν, ἑκατὸν δὲ ἦσαν  ἐν   ἑκάστῳ. ἐκόμιζον δὲ πάντες ἀμφορέας
[5, 2]   τῆς Ἐφράνου κληρουχίας ὢν καὶ  ἐν   ἐκείνῃ κατοικῶν ἄγεται γύναιον ἀπὸ
[5, 1]   θεῷ, καὶ τὴν φάσκα ἑώρταζον  ἐν   ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ, πάντων ὧν
[5, 9]   ἑκυρᾷ δηλωσάσης εὐθυμία κατεῖχεν αὐτὰς  ἐν   ἐλπίδι τοῦ πρόνοιαν ἕξειν αὐτῶν
[5, 7]   καὶ τοὺς οἰκείους δουλείας ἀπήλλαξεν  ἐν   ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα ταύτην ὑπομείναντας. ἀναστρέφων
[5, 6]   καὶ μὲν γηραιὸς τελευτήσας  ἐν   Ἐφρὰν τῇ πατρίδι θάπτεται. ~(Παῖδες
[5, 4]   ἐπιτάξαι τελεῖν. καθιδρύσας δ' αὐτῷ  ἐν   Ἱεριχοῦντι βασίλειον ταύτην ἀποδείξας οὐδὲν
[5, 4]   ἅπασαν ἰσχὺν ἔχων κατῴκει μὲν  ἐν   Ἱεριχοῦντι καὶ αὐτός, συνήθης δὲ
[5, 2]   εἶναι καὶ ἐπισφαλεῖς, ἀλλ' ὅταν  ἐν   κακουργίᾳ τολμηθῶσι. τῆς δὲ γερουσίας
[5, 7]   κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸς καὶ ταφῆς  ἐν   Καμμὼν πόλει τῆς Γαλαδηνῆς ἀξιοῦται.
[5, 6]   καὶ διώξαντες λαμβάνουσι τοὺς πολεμίους  ἐν   κοίλῳ τινὶ χαράδραις περιειλημμένῳ οὐ
[5, 1]   ἱερεῖς φέροντες, περὶ δ' αὐτὴν  ἐν   κύκλῳ μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν
[5, 7]   στρατιὰν παρεκελεύσατο. καὶ ταχέως περιληφθείσης  ἐν   κύκλῳ τῆς πέτρας τοῖς ξύλοις
[5, 1]   ποιήσειν τοιοῦτον κατανοοῦντες. ἔστησαν δὲ  ἐν   μέσῳ οἱ ἱερεῖς ἕως οὗ
[5, 10]   γενομένην. Ἀλκάνης Λευίτης ἀνὴρ τῶν  ἐν   μέσῳ πολιτῶν τῆς Ἐφράμου κληρουχίας
[5, 1]   τὴν φυλακὴν τῶν πατρίων ἐθῶν  ἐν   μόνῳ τούτῳ καὶ Μωυσῆν αὐτοῖς
[5, 1]   καὶ οὗτος μὲν εὐθὺς ἀναιρεθεὶς  ἐν   νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου καὶ καταδίκῳ
[5, 11]   πολεμίων καὶ ἀπέβαλον εἰς τρισμυρίους,  ἐν   οἷς ἔπεσον καὶ οἱ τοῦ
[5, 1]   εὐαλώτους ὑπό τε τῶν χωρίων  ἐν   οἷς ἦσαν ὀχυρότητος καὶ τῆς
[5, 2]   ἔν τε ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις  ἐν   οἷς λήσειν ἔμελλον, αἱ δὲ
[5, 8]   τῷ τρόπῳ: (Μανώχης τις Δανιτῶν  ἐν   ὀλίγοις ἄριστος καὶ τῆς πατρίδος
[5, 6]   Ἰάσου παῖς Μανασσίδος φυλῆς  ἐν   ὀλίγοις δράγματα σταχύων φερόμενος κρυπτῶς
[5, 1]   θρησκείαν τὴν διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντες  ἐν   ὅπλοις ἦσαν, ὡς ἐπ' ἀμύνῃ
[5, 2]   μήτε δι' εὐψυχίαν. ἦσαν δὲ  ἐν   παρασκευῇ μεγάλῃ καὶ τῶν ἄλλων
[5, 1]   τὴν ἀρετὴν ἡρμοσμένος. θάπτεται δὲ  ἐν   πόλει Θαμνᾶ τῆς Ἐφραίμου φυλῆς.
[5, 7]   ὀξεῖαν τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν  ἐν   πόλει Μασφαθῇ καθίσας τὸν στρατὸν
[5, 8]   ἀράμενοι τὸ σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν  ἐν   Σαρασᾶ τῇ πατρίδι μετὰ τῶν
[5, 1]   τὰς ἰδίας κληρουχίας Ἰησοῦς αὐτὸς  ἐν   Σικίμοις διῆγεν. ἔτει δ' ὕστερον
[5, 1]   μὴν τῆς εὐεργεσίας ταύτης ἔλεγεν  ἐν   ταῖς ἀμοιβαῖς οὐχ ἥττονα φανήσεσθαι,
[5, 2]   ἵστανται πρὸς μάχην καὶ τοῖς  ἐν   ταῖς ἐνέδραις οὖσι τὸ σημεῖον
[5, 1]   τε δοὺς πρὸς τοὺς  ἐν   ταῖς ἐνέδραις συνετέτακτο κἀκείνους ἐπὶ
[5, 1]   ἐγκρατεῖς εἶναι καὶ σῶον ἕξειν  ἐν   ταῖς μάχαις τὸν στρατὸν οὕτως
[5, 1]   ἀχρείου γεγονότος: ἀνῃροῦντο δ' οὖν  ἐν   ταῖς ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν
[5, 1]   ἐν ταῖς ὁδοῖς ἀποσφαττόμενοι καὶ  ἐν   ταῖς οἰκίαις ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ'
[5, 8]   καὶ τῶν ἀρχόντων καὶ γνωριμωτάτων  ἐν   ταὐτῷ εὐωχουμένων, οἶκος δ' ἦν
[5, 1]   εἰπὼν καὶ καθ' ἕνα τοὺς  ἐν   τέλει καὶ κοινῇ τὸ πλῆθος
[5, 1]   Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺς  ἐν   τέλει κατὰ φυλὴν ἐκλήρου. τούτου
[5, 1]   τῶν Χαναναίων, μεταπεμψάμενος αὐτῶν τοὺς  ἐν   τέλει τῆς ἀπάτης αὐτοῖς ἐνεκάλει.
[5, 7]   ἓξ ἔτη τελευτᾷ καὶ θάπτεται  ἐν   τῇ αὐτοῦ πατρίδι Σεβέῃ: τῆς
[5, 1]   μὴ δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ ποιήσας  ἐν   τῇ αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν εἰς
[5, 7]   ἀσθενείας. καὶ μὲν διέτριβεν  ἐν   τῇ Γαλαδίτιδι καλουμένῃ χώρᾳ πάντας
[5, 6]   ἔφοδος αὐτῶν γένηται, καὶ  ἐν   τῇ δεξιᾷ κριοῦ κέρας: ἐχρῶντο
[5, 1]   τε τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῆς  ἐν   τῇ ἐρήμῳ ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον. (Μετὰ
[5, 2]   τὴν δ' οἴκησιν ἐδήλου τυγχάνειν  ἐν   τῇ Ἐφράμου κληρουχίᾳ. δὲ
[5, 1]   γένους τῶν Χαναναίων μηδὲν ὑπολιπεῖν  ἐν   τῇ κατακεκληρωμένῃ γῇ: τὴν γὰρ
[5, 1]   σώζεσθαι πρόθυμον. εἰ δέ τις  ἐν   τῇ μάχῃ πέσοι τῶν σῶν,
[5, 1]   Ἄρκη δὲ πόλις ὑπῆρχεν αὐτοῖς  ἐν   τῇ μερίδι καὶ Ἐκδείπους.
[5, 7]   γηραιὸς ὢν ἀπέθανε καὶ ταφῆς  ἐν   τῇ πατρίδι τυγχάνει. (Ἀψανοῦς δ'
[5, 0]   ~Τάδε ἔνεστιν  ἐν   τῇ πέμπτῃ τῶν Ἰωσήπου ἱστοριῶν
[5, 1]   προσήκουσαν ἀκριβῶς ἕκαστα πολυπραγμονεῖν τῶν  ἐν   τῇ πόλει νομίζοντες, ἀλλ' οὐχὶ
[5, 2]   ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς καὶ τοὺς  ἐν   τῇ πόλει πρεσβύτας καὶ νέους
[5, 2]   προσεκαρτέρουν. ἔπειτα συλλαβόντες τινὰ τῶν  ἐν   τῇ πόλει προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ
[5, 8]   καταβὰς ἐκ τῆς πέτρας αὑτὸν  ἐν   τῇ τῶν φυλετῶν τίθησιν ἐξουσίᾳ,
[5, 1]   σωτηρίας καὶ τῶν φιλτάτων ὑμῖν  ἐν   τῇδε τῇ ἐκκλησίᾳ κειμένης οὕτω
[5, 1]   καὶ δέκα σὺν αὐτῷ τῶν  ἐν   τιμῇ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις μαθησομένους,
[5, 3]   γενναῖος, χρησθὲν αὐτῷ μὴ περιορᾶν  ἐν   τοιαύτῃ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάγκῃ κειμένους
[5, 2]   τῶν πρότερον νενομισμένων, ἦσαν δὲ  ἐν   τοῖς ἀγροῖς ἡδονῇ τοῦ κερδαίνειν
[5, 6]   καὶ θάρσος ἔλαβε καὶ προσέταξεν  ἐν   τοῖς ὅπλοις εἶναι τοὺς οἰκείους
[5, 6]   Ἰσραηλίτας τῆς Γεδεῶνος νίκης ἀφικομένης  ἐν   τοῖς ὅπλοις ἦσαν, καὶ διώξαντες
[5, 2]   φόβῳ μηδενὸς ἀξιοῦντες εἶναι χείρους  ἐν   τοῖς ὅπλοις μήτε διὰ πλῆθος
[5, 7]   εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο λανθάνων  ἐν   τοῖς ὄρεσι δεδιὼς ἐπ' ἔτη
[5, 1]   βασιλεῖς ὄντες Χαναναῖοι καὶ οἱ  ἐν   τοῖς πεδίοις τῶν Χαναναίων Παλαιστίνους
[5, 3]   τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη τὴν  ἐν   τοῖς πολέμοις ἄσκησιν καὶ πρὸς
[5, 1]   δυνάμεως ἔξω γεγονέναι πανταχοῦ δ'  ἐν   τοῖς τούτου ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι
[5, 1]   τὸ θεῖον οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ'  ἐν   τοῖς ὑστέροις ἀπαγγελοῦμεν τὸ περὶ
[5, 1]   πρὸς πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον Ἰησοῦν:  ἐν   τούτοις γὰρ ἦν αὐτοῖς τὰ
[5, 6]   τι τοὺς πολεμίους διέφυγεν  ἐν   τούτοις εἶχον φυλάττοντες. οἱ γὰρ
[5, 7]   γυναῖκας ἠγμένος. πράξας δ' οὐδὲν  ἐν   τῷ ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ λόγου
[5, 1]   ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ τῶν ἀνακειμένων  ἐν   τῷ ἱερῷ γραμμάτων. (Κατεστραμμένων δ'
[5, 10]   ἦν ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλος μὲν  ἐν   τῷ ἱερῷ διῆγε τρεφόμενος, Ἀλκάνῃ
[5, 3]   παρεσπάσαντο ἄλλας τε πολλὰς τῶν  ἐν   τῷ πεδίῳ καὶ Δανίτας εἰς
[5, 2]   Χαναναίας πόλεις εἷλον, τῶν δ'  ἐν   τῷ πεδίῳ καὶ πρὸς θαλάσσῃ
[5, 8]   κακῶν γεγονότας. (Σαμψὼν δὲ πολλοὺς  ἐν   τῷ πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνας
[5, 8]   τοῦ θεοῦ ἄγγελος ὄντων  ἐν   τῷ προαστείῳ καὶ τῇ γυναικὶ
[5, 4]   Ἀνάθου παῖς αἱρεθεὶς ἄρχειν  ἐν   τῷ πρώτῳ τῆς ἀρχῆς ἔτει
[5, 8]   τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν  ἐν   τῷ στήθει τοῦ λέοντος ἐκείνου
[5, 1]   Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι καὶ ὄντες  ἐν   τῷ τῆς Ῥαάβης καταγωγίῳ μετὰ
[5, 7]   ἀπολιπὼν θνήσκει γηραιὸς καὶ ταφῆς  ἐν   Φαραθῷ λαμπρᾶς τυγχάνει. ~(Μετὰ δὲ
[5, 6]   τὴν ἐπιοῦσαν περαιοῦσθαι. (Γεδεῶνος δ'  ἐν   φόβῳ καθεστῶτος, καὶ γὰρ νυκτὸς
[5, 1]   δὲ τῷ Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν  ἐν   καὶ βωμός ἐστι
[5, 1]   θεόν. (Ἐκλήθη δὲ τόπος  ἐν   στρατόπεδον ἐβάλετο Ἰησοῦς Γάλγαλα:
[5, 2]   πόλεως ἐνήδρευον παρεσομένας τὰς παρθένους  ἔν   τε ἀμπελῶσι καὶ χωρίοις ἐν
[5, 4]   Ἐγλῶνι νεανίσκος, διέτριβε δ'  ἔν   τινι δωματίῳ δεξιῶς πρὸς θέρος
[5, 1]   καὶ λαμβάνει τοὺς βασιλέας Ἰησοῦς  ἔν   τινι κρυπτομένους σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα
[5, 8]   Παλαιστίνων εἰς Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ  ἔν   τινι τῶν καταγωγίων διέτριβε. μαθόντες
[5, 1]   βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ θεόν τε  ἕνα   γινώσκειν τὸν Ἑβραίοις ἅπασι κοινὸν
[5, 1]   χάριν αὐτοῖς ὧν συνέκαμον ὁμολογοῦντας,  ἕνα   τε κατὰ φυλὴν ἀρετῇ προύχειν
[5, 1]   ἔλεγε, βασιλεῖς τε τριάκοντα καὶ  ἕνα   τολμήσαντας αὐτοῖς εἰς χεῖρας ἐλθεῖν
[5, 1]   ὑμῶν. ταῦτα εἰπὼν καὶ καθ'  ἕνα   τοὺς ἐν τέλει καὶ κοινῇ
[5, 6]   αὐτὸν ἀπαγαγεῖν βουλόμενος κελεύει προσλαβόντα  ἕνα   τῶν στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν ταῖς
[5, 6]   ἡγεμόνων τοὺς περιλειφθέντας τῶν στρατιωτῶν  ἐνάγοντες,   ἦσαν δὲ μύριοι καὶ ὀκτακισχίλιοι,
[5, 2]   κρίσει, τῷ δὲ θεῷ μηδὲν  ἐναντίον   ποιήσειν εἰ φυλὴν ὅλην κινδυνεύουσαν
[5, 1]   ἀνὴρ δὲ> μήτε συνέσεως ὢν  ἐνδεὴς   μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα πρὸς
[5, 1]   εἰσεπήδων εἰς τὴν πόλιν τῶν  ἔνδον   περὶ τοῖς τείχεσιν ὄντων, ἐνίων
[5, 8]   τῶν Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν  ἔνδον   τινὰς καὶ μεθύοντα κατέδει τοῖς
[5, 8]   εἰς τὸ χωρίον τὸ ὑλῶδες  ἐνδοτέρω   τῆς ὁδοῦ ῥίπτει τὸ θηρίον.
[5, 2]   σπουδῆς τῆς ἐπὶ τὴν ξένην  ἐνεδίδοσαν,   ἀλλὰ ἐνέκειντο ταύτην παραλαβεῖν ἀξιοῦντες,
[5, 7]   τὸν Ἀβιμέλεχον, οἵ τε ἄρχοντες  ἐνέδραις   καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ τὴν πόλιν
[5, 8]   αὐτοῦ τὰ πρὸ τῶν πυλῶν  ἐνέδραις   καταλαμβάνουσιν, ὅπως ἐξιὼν μὴ λάθῃ.
[5, 2]   μάχην καὶ τοῖς ἐν ταῖς  ἐνέδραις   οὖσι τὸ σημεῖον αἴρουσιν
[5, 7]   αὖθις κατὰ τρύγητον τοὺς Σικιμίους  ἐνέδραις   προλοχίζεται τὰ περὶ τὴν πόλιν,
[5, 1]   νυκτὸς τὰ περὶ τὴν πόλιν  ἐνέδραις   προλοχίσας ὑπὸ τὸν ὄρθρον συμβάλλει
[5, 1]   πρὸς τοὺς ἐν ταῖς  ἐνέδραις   συνετέτακτο κἀκείνους ἐπὶ τὴν μάχην
[5, 7]   τε οὖν Ἀβιμέλεχος ἐκάθισεν  ἐνεδρεύων   καὶ Γυάλης ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν
[5, 1]   ἐσθήτων καὶ τῆς ἄλλης ἐπισκευῆς  ἕνεκα,   τετραπόδων τε πλήθους ὅσον οὐδὲ
[5, 7]   διαφθαρεῖεν. ταῦτα δ' οὐ γέλωτος  ἕνεκα,   φησί, λέγω, ὅτι δὲ πολλῶν
[5, 1]   ἐν τέλει τῆς ἀπάτης αὐτοῖς  ἐνεκάλει.   τῶν δ' οὐκ ἄλλην ἀφορμὴν
[5, 2]   ἐπὶ τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ  ἐνέκειντο   ταύτην παραλαβεῖν ἀξιοῦντες, μὲν
[5, 11]   τοῦ θρόνου τελευτᾷ, ὀκτὼ καὶ  ἐνενήκοντα   βιώσας ἔτη τὰ πάντα καὶ
[5, 1]   αὐτῶν ἀνῄρει καὶ τὰ ἅρματα  ἐνεπίμπρα,   τήν τε χώραν ἐπ' ἀδείας
[5, 1]   διέφυγεν οὐδέν. τὴν δὲ πόλιν  ἐνέπρησαν   ἅπασαν καὶ τὴν χώραν. καὶ
[5, 0]   ~Τάδε  ἔνεστιν   ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν Ἰωσήπου
[5, 2]   ἑβδομήκοντα βασιλέων πρᾶξαι πρότερον οὐκ  ἐνετράπην.   καὶ ζῶντα μὲν κομίζουσιν ἕως
[5, 2]   καὶ τρεῖς πρὸ τῆς πόλεως  ἐνήδρευον   παρεσομένας τὰς παρθένους ἔν τε
[5, 1]   διὰ χωρίων ἐπικλινῶν, Βηθωρὰ καλεῖται.  ἔνθα   καὶ τὴν τοῦ θεοῦ συνεργίαν
[5, 1]   πρὸς αὐτὸν εἰς Σιλοῦντα πόλιν,  ἔνθα   τὴν σκηνὴν ἑστάκεσαν. (Καὶ Ἰησοῦς
[5, 1]   γὰρ ἅπαντές ἐσμεν οἵ τ'  ἐνθάδε   κἀκεῖ κατοικοῦντες, θεός τε εἷς,
[5, 1]   ἀδύνατον. εἰ δ' οἴεσθε τὴν  ἐνθάδε   παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι τοῦ
[5, 6]   κατὰ τὰ ἔθνη νεμηθέντες ὑφ'  ἑνὶ   κύκλῳ πάντες ἦσαν. οἱ δ'
[5, 9]   καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖς μετ'  ἐνιαυτὸν   ἄρρεν. τοῦτο Ναάμις τιτθευομένη
[5, 8]   δὲ τοῖς ἄρχουσι τῶν Παλαιστίνων  ἐνίδρυσε   τῶν στρατιωτῶν ἔνδον τινὰς καὶ
[5, 1]   ἔνδον περὶ τοῖς τείχεσιν ὄντων,  ἐνίων   δὲ καὶ πρὸς θέαν τῶν
[5, 1]   Ἰησοῦς καὶ τὴν γῆν ταῖς  ἐννέα   καὶ τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖς ἔδωκε
[5, 1]   τοῖς φυλάρχοις παραλαβὼν νέμει ταῖς  ἐννέα   φυλαῖς καὶ τῶν Μανασσητῶν τοῖς
[5, 5]   χειμὼν καὶ πρὸς τὴν  ἔννοιαν   τῆς βοηθείας τοῦ θεοῦ θάρσος
[5, 2]   οἱ δὲ ἀποκτείναντες ἅπαντας τοὺς  ἐνοικοῦντας   εἶχον τὴν πόλιν. (Καὶ μετὰ
[5, 2]   σὺν χρόνῳ πάντας ἔκτεινον τοὺς  ἐνοικοῦντας,   χαλεπὴ δ' ἦν καθύπερθεν
[5, 1]   ἐπεὶ δ' ὁρμήσαντες καθ' ἃς  ἐνόμιζον   αὐτοὺς μάλιστα τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι
[5, 7]   ἐπ' αὐτῇ φρονοῖεν, ὑπὸ τοῦ  ἐνόντος   πυρὸς διαφθαρεῖεν. ταῦτα δ' οὐ
[5, 1]   κλήρους εἶναι δεῖν ὑπέλαβε πολλάκις  ἑνὸς   πλέθρου κἂν χιλίων ἀνταξίου γενομένου.
[5, 1]   Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν οὕτως ἀφ'  ἑνὸς   τῶν Χαναναίου παίδων καλουμένην Μωυσῆς
[5, 4]   τὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ὑπὸ ἀναρχίας  ἐνόσει   πράγματα, καὶ τῷ μὴ διὰ
[5, 8]   μεσοῦσαν ἤδη τὴν νύκτα ἀναστὰς  ἐνράσσει   ταῖς πύλαις, αὐταῖς τε φλιαῖς
[5, 8]   ἐγγὺς ἀγαγεῖν. ὡς δὲ ἧκεν,  ἐνσεισθεὶς   αὐτοῖς ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον ἀνατραπέντων
[5, 2]   τῆς ἁρπαγῆς γάμον τοῖς Βενιαμίταις.  ἐνστάσης   δὲ τῆς ἑορτῆς οἱ μὲν
[5, 10]   Ἀλκάνου εἰς Σιλὼ πόλιν θῦσαι,  ἐνταῦθα   γὰρ σκηνὴ τοῦ θεοῦ
[5, 2]   δώδεκα διέπεμψεν εἰς ἑκάστην φυλὴν  ἐντειλάμενος   τοῖς κομίζουσι λέγειν τοὺς αἰτίους
[5, 7]   πρὸς τοὺς ἀπὸ μητρὸς συγγενεῖς,  ἐντεῦθεν   γὰρ ἦν, καὶ λαβὼν ἀργύριον
[5, 1]   τὰ πράγματα παράσχοι. καὶ χωρήσας  ἐντεῦθεν   ἐπὶ Σικίμων σὺν ἅπαντι τῷ
[5, 1]   ἔμελλε λήσεσθαι διὰ τὴν τέχνην,  ἐντολὰς   δοὺς ἀποτιμήσασθαι τῆς τε εὐδαίμονος
[5, 2]   Χαλέβῳ δωρεὰν ἔδοσαν κατὰ Μωυσέος  ἐντολάς:   οὗτος δ' ἦν τῶν κατασκόπων
[5, 1]   δὲ τῆς παρ' ὑμῶν κατ'  ἐντολὴν   τὴν ἐκείνου δεομένοις ἑαυτοὺς εἰς
[5, 8]   ἐκείνη καὶ φυλακὴν εἶχε τῶν  ἐντολῶν,   καὶ γενόμενον τὸ παιδίον Σαμψῶνα
[5, 1]   πείρᾳ τῆς τοῦ θεοῦ γνώμης  ἐντὸς   γεγενημένους καὶ νόμων ὧν αὐτὸς
[5, 1]   πόλιν ᾕρουν καὶ πάντας τοὺς  ἐντυγχάνοντας   ἔκτεινον, Ἰησοῦς δὲ τοὺς προσελθόντας
[5, 1]   συνέφερον. ἠμέλουν δὲ θεωμένων οἱ  ἐντυγχάνοντες   κατὰ ἱστορίαν ξένοις προσήκουσαν ἀκριβῶς
[5, 8]   οὔτε λέοντος ἀηδέστερόν τι τοῖς  ἐντυγχάνουσιν   οὔτε ἥδιον μέλιτος χρωμένοις” καὶ
[5, 8]   Σαμψὼν εἰς τὸ συμπόσιον, ὅπως  ἐνυβρίσωσιν   αὐτῷ παρὰ τὸν πότον.
[5, 2]   τὴν ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντος πρεσβύτης  ἐξ   ἀγροῦ κατιὼν τῆς μὲν Ἐφράμιος
[5, 3]   καὶ τὴν Δάνην συνέβη φυλὴν  ἐξ   αἰτίας τοιαύτης εἰς τοῦτο προαχθεῖσαν.
[5, 1]   καὶ διὰ τοῦτ' ἐπ' αὐτὴν  ἐξ   ἀνάγκης καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα
[5, 1]   ὧν Μωυσῆς προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντες  ἐξ   ἀνθρώπων ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν οὐδὲν
[5, 1]   ~(Μωυσέος δὲ τὸν προειρημένον τρόπον  ἐξ   ἀνθρώπων ἀπογεγονότος Ἰησοῦς ἁπάντων ἤδη
[5, 1]   οἱ μὲν ὧν ἤθελον τυχόντες  ἐξ   ἀπάτης ἀπῄεσαν πρὸς αὑτούς. Ἰησοῦς
[5, 5]   Χαναναίων βασιλέως δουλοῦνται. οὗτος γὰρ  ἐξ   Ἀσώρου πόλεως ὁρμώμενος, αὕτη δ'
[5, 9]   Νααμεὶν καὶ τοὺς παῖδας τοὺς  ἐξ   αὐτῆς αὐτῷ γεγενημένους Χελλιῶνα καὶ
[5, 8]   τὸ πάμβορον γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν  ἐξ   αὐτοῦ καὶ πάνυ ἀηδοῦς ὄντος.
[5, 8]   καὶ ὡς τὰ τρία βαστάσας  ἐξ   αὐτοῦ κηρία μέλιτος γεγονότα κομίσειεν
[5, 2]   οἱ Βενιαμῖται ἄνδρες τε πίπτουσιν  ἐξ   αὐτῶν εἰς δισμυρίους καὶ δισχιλίους,
[5, 3]   τε οὐκ ἔχοντες ἀρκοῦσαν πέμπουσιν  ἐξ   αὐτῶν πέντε ἄνδρας εἰς τὴν
[5, 2]   ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώς, ὡς οὐκ  ἐξ   ἑκουσίου γνώμης αὑτὴν παράσχοι τοῖς
[5, 7]   Θήβας καὶ τὴν μὲν πόλιν  ἐξ   ἐπιδρομῆς αἱρεῖ, πύργου δ' ὄντος
[5, 1]   τῆς Γάδιδος καὶ Μανασσήτιδος προεστῶτας,  ἐξ   ἡμισείας γὰρ καὶ τῇδε τῇ
[5, 9]   οὐκοῦν, φησὶν Βόαζος, οὐκ  ἐξ   ἡμισείας δεῖ μεμνῆσθαι τῶν νόμων.
[5, 6]   ἔλεγε: τήν τε γὰρ φυλὴν  ἐξ   ἧς ὑπῆρχε πλήθους ὑστερεῖν καὶ
[5, 11]   κατὰ πόλιν Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ'  ἐξ   ὀλίγου τῶν Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰς
[5, 1]   ἀπ' Ἀκκαρῶνος ἕως τοῦ ὄρους,  ἐξ   οὗ Ἰούδα ἦρκτο φυλή.
[5, 7]   τετρακισμυρίους γεγονότας. (Αὐτὸς δὲ ἄρξας  ἓξ   ἔτη τελευτᾷ καὶ θάπτεται ἐν
[5, 1]   τῶν Ναιητῶν τραπέντες ἀποβάλλουσιν ἄνδρας  ἓξ   καὶ τριάκοντα. τοῦτ' ἀγγελθὲν τοῖς
[5, 1]   Ἰούδα ἦρκτο φυλή. (Καὶ  ἓξ   μὲν ἔθνη τῶν υἱέων τοῦ
[5, 1]   στρατόπεδον. καὶ τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας  ἓξ   ποιησάντων τῇ ἑβδόμῃ τὸ ὁπλιτικὸν
[5, 1]   μηδ' εἰς ὅπλα καὶ πόλεμον  ἐξαγαγεῖν   κατὰ ἀνδρῶν συγγενῶν, χαριστηρίους ὑπὲρ
[5, 2]   προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ' ᾧτε  ἐξαιρεθέντων   τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν καὶ τοὺς
[5, 3]   κειμένους ἀλλ' εἰς ἐλευθερίαν αὐτοὺς  ἐξαιρεῖσθαι   τολμᾶν, παρακελευσάμενος συλλαμβάνεσθαι τῶν κινδύνων
[5, 2]   καὶ τοῦτο μὲν τοῖς Λευίταις  ἐξαίρετον   γέρας ἔδοσαν μετὰ καὶ τῶν
[5, 1]   χρυσός, ταῦτα ἐκέλευσε συγκομίζοντας ἀπαρχὴν  ἐξαίρετον   τῶν κατωρθωμένων τῷ θεῷ τηρεῖν
[5, 2]   νόμῳ πειθομένους πρὸς τοὺς Γαβαηνοὺς  ἐξαιτοῦντας   τοὺς αἰτίους ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων
[5, 2]   ἐξαμαρτάνοντας, καὶ τοὺς διαφυγόντας αὐτῶν  ἑξακοσίους   διὰ πρεσβευτῶν ἐκάλουν: καθίδρυντο γὰρ
[5, 2]   κατηκόντισαν, ὥστε πάντας διαφθαρῆναι πλὴν  ἑξακοσίων.   οὗτοι δὲ συστραφέντες καὶ πυκνώσαντες
[5, 2]   ὑπὸ δισμυρίων καὶ πεντακισχιλίων καὶ  ἑξακοσίων,   ὧν ἦσαν εἰς πεντακοσίους ταῖς
[5, 2]   αὐτοὺς ἀξιοῦντες εἰς τοὺς νόμους  ἐξαμαρτάνοντας,   καὶ τοὺς διαφυγόντας αὐτῶν ἑξακοσίους
[5, 2]   ὑφ' ἡδονῆς εἰς τοὺς νόμους  ἐξαμαρτάνοντας   ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ κατεγέλων,
[5, 2]   ὥδευον: οἱ δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο  ἐξαναστάντες.   καὶ οὗτοι μὲν οὕτως γαμήσαντες
[5, 2]   αἴρουσιν συνέκειτο. οἱ δ'  ἐξαναστάντες   μετὰ βοῆς ἐπῄεσαν τοῖς πολεμίοις.
[5, 1]   συνετέτακτο κἀκείνους ἐπὶ τὴν μάχην  ἐξανίστησιν.   οἱ δ' εἰσεπήδων εἰς τὴν
[5, 7]   πῦρ ἐμβάλλουσιν ὅσα τε μᾶλλον  ἐξάπτειν   φύσιν ἔχει καὶ μεγίστην αἴρουσι
[5, 1]   Ἄχαρον: δ' οὐκ ἔχων  ἔξαρνος   εἶναι τοῦ θεοῦ δεινῶς αὐτὸν
[5, 8]   τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ τῶν οὐρῶν  ἐξάψας   λαμπάδας ἡμμένας ἀφίησιν εἰς τὰς
[5, 7]   ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ πατρὸς  ἐξέβαλον   καταφρονήσαντες τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας. καὶ
[5, 1]   σοῦ δούλου πρὸς τοῦθ' ἡμᾶς  ἐξεγείραντος,   διὰ πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου
[5, 2]   δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺς νεανίσκους  ἐξέδοσαν   καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοις ὑπακούειν προστάγμασιν
[5, 9]   αὐτὰς ἐν ἐλπίδι τοῦ πρόνοιαν  ἕξειν   αὐτῶν Βόαζον γενομένας. κἀκεῖνος ἤδη
[5, 1]   γῆς ἐγκρατεῖς εἶναι καὶ σῶον  ἕξειν   ἐν ταῖς μάχαις τὸν στρατὸν
[5, 1]   πρότερον, βουλομένους τε γεφυροῦν οὐχ  ἕξειν   σχολὴν παρὰ τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον
[5, 1]   ἀρχιερεὺς μετὰ τῆς γερουσίας ὄμνυσιν  ἕξειν   τε φίλους καὶ συμμάχους καὶ
[5, 2]   ἀπιέναι πρὸς αὑτὸν περὶ δείλην  ἔξεισι:   βράδιον γὰρ ἀπέλυον οἱ γονεῖς
[5, 4]   καρδίαν καὶ τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν  ἔξεισι   προσκλίνας τὴν θύραν. οἵ τε
[5, 7]   ἐπὶ τοῖς Γεδεῶνος υἱοῖς πεφονευμένοις,  ἐξελαύνουσι   τὸν Ἀβιμέλεχον τῆς πόλεως καὶ
[5, 1]   δύσελπι διακείμενον οὕτως τῆς διανοίας  ἔξελε.   (Ταῦτα μὲν Ἰησοῦς ἐπὶ στόμα
[5, 7]   στρατιώτας ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχος δὲ πυθόμενος  ἐξελευσομένους   αὖθις κατὰ τρύγητον τοὺς Σικιμίους
[5, 9]   δι' ἣν καὶ τῆς πατρίδος  ἐξεληλύθει,   πάλιν εἰς αὐτὴν ἀπηλλάττετο: καὶ
[5, 2]   πολὺ θελόντων εἰς ἅπαν αὐτοὺς  ἐξελθεῖν   ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡς καὶ τοὺς
[5, 7]   τῆς πόλεως: πείσειν γὰρ Γυάλην  ἐξελθεῖν   ἐπ' αὐτόν, καὶ τὸ λοιπὸν
[5, 2]   μύριοι, καὶ δείσαντες τὸν φόνον  ἐξέλιπον   τὸ στρατόπεδον. παραγενόμενοι δὲ εἰς
[5, 1]   νοηθέντα πρὸς τοὺς πολλοὺς σαφῶς  ἐξενεγκεῖν   ἄπειρος, ἀλλ' ἐν ἀμφοτέροις ἄκρος
[5, 4]   Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον πρὸς αὐτοὺς  ἐξενεγκεῖν   καὶ πολλαῖς μάχαις αὐτῶν κρατήσαντα
[5, 1]   τοὺς ἐκμετρησομένους τὴν χώραν αὐτῶν  ἐξέπεμψε   παραδοὺς αὐτοῖς τινας γεωμετρίας ἐπιστήμονας,
[5, 1]   ηὑρίσκετο. κατ' ἄνδρα δὲ τῆς  ἐξετάσεως   γινομένης λαμβάνουσι τὸν Ἄχαρον:
[5, 7]   εἰς τοὺς ἀδελφοὺς παρανομίας ποινὴν  ἐξέτισε   καὶ τῶν εἰς Σικιμίους αὐτῷ
[5, 6]   ὕβρεως ταύτης φυλὴ δίκην  ἐξέτισεν,   ἣν δηλώσομεν κατὰ καιρὸν ἴδιον.
[5, 8]   ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας οὐ δυναμένων  ἐξευρεῖν   τὸ νοούμενον παρακαλούντων δὲ τὴν
[5, 6]   τὸ πλῆθος καὶ τῶν πεδίων  ἐξεχώρουν   ὑπονόμους τε καὶ σπήλαια ποιησάμενοι
[5, 1]   (Ἰησοῦς δὲ ἁγνίσας τὸν στρατὸν  ἐξῆγεν   ἐπὶ τὴν Ναιὰν αὐτὸς καὶ
[5, 2]   ἡμῶν παρειλήφαμεν γενομένους. παραχρῆμά τε  ἐξῆγον   ἐπ' αὐτοὺς τὸ στρατόπεδον μυριάδας
[5, 9]   δὲ ὀδύνην. ἀμήτου δὲ γενομένου  ἐξῄει   καλαμησομένη κατὰ συγχώρησιν τῆς πενθερᾶς
[5, 9]   ἂν δι' εὐσέβειαν προνοήσειεν αὐτῶν,  ἐξῄει   πάλιν ταῖς ἐχομέναις ἡμέραις ἐπὶ
[5, 1]   τῆς Ἀβέλης ἐπὶ τὸν Ἰόρδανον  ἐξῄει   σταδίους ἑξήκοντα. (Καὶ στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς
[5, 1]   ἁψάμενον τύχοι. πάντων δὲ διαβάντων  ἐξῄεσαν   οἱ ἱερεῖς ἐλεύθερον ἀφέντες ἤδη
[5, 1]   τὰς γὰρ ἐσθῆτας καινὰς ὅτε  ἐξῄεσαν   οὔσας ὑπὸ τοῦ χρόνου τῆς
[5, 1]   ἐπὶ τὸν Ἰόρδανον ἐξῄει σταδίους  ἑξήκοντα.   (Καὶ στρατοπεδεύσαντος εὐθὺς οἱ κατάσκοποι
[5, 7]   πόλεως. τούτῳ δὲ παῖδες ἦσαν  ἑξήκοντα,   τριάκοντα μὲν ἄρρενες αἱ λοιπαὶ
[5, 1]   ἀκροωμένοις. διώκων δ' ἐπὶ πλεῖστον  ἐξῆλθε   καὶ πᾶν τὸ στράτευμα τῶν
[5, 1]   ἔχουσιν αὐτοὶ γνωσομένους, αὐτὸς δὲ  ἐξήταζε   τὸν στρατὸν ὡς κατὰ καιρὸν
[5, 8]   τῶν πυλῶν ἐνέδραις καταλαμβάνουσιν, ὅπως  ἐξιὼν   μὴ λάθῃ. Σαμψὼν δέ, οὐ
[5, 7]   ἀντιπέμψας ᾐτιᾶτο τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν  ἔξοδον   τὴν ἀπ' Αἰγύπτου καὶ τῆς
[5, 1]   μαθόντες τοὺς Ἰσραηλίτας ποιησαμένους τὴν  ἔξοδον   τὴν ἀπ' Αἰγύπτου πρὸς τῷ
[5, 1]   νῦν μόνον ἀλλ' ἀεὶ πάντως  ἕξομεν,   ὄντες ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι τῶν φίλων
[5, 1]   τοῦ δέους. τοῦ θεοῦ δ'  ἐξονειδίσαντος   αὐτοῖς τὸν φόβον καὶ τί
[5, 1]   καὶ τῶν ἱερέων τοῖς κέρασιν  ἐξοτρυνόντων   τὴν δύναμιν πρὸς τὸ ἔργον.
[5, 8]   ἐν τῇ τῶν φυλετῶν τίθησιν  ἐξουσίᾳ,   κἀκεῖνοι δήσαντες αὐτὸν δυσὶ καλωδίοις
[5, 1]   τούτου ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι τὴν  ἐξουσίαν   αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπὸ ταύτης
[5, 1]   καὶ τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως  ἔξω   γεγονέναι πανταχοῦ δ' ἐν τοῖς
[5, 1]   δὲ καὶ πρὸς θέαν τῶν  ἔξω   τὴν γνώμην περισπωμένων. καὶ οἱ
[5, 7]   οὔσης ἀπολαύειν οὐχ ὑπ' ἄλλων  ἔξωθεν   προσγινομένης, τὰ δένδρα τῆς ἐπὶ
[5, 2]   τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν ἐπ'  ἐξωλείᾳ   τοῦ Χαναναίων γένους τῇ Ἰούδα
[5, 1]   μηδὲν καταγινώσκετε τούτων, ἐφ' οἷς  ἐξώλεις   εἶναι δίκαιοι πάντες ὅσοι τοῦ
[5, 1]   τὰς ὑποσχέσεις τοῦ θεοῦ γενόμενος  ἐξώρμησεν   ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ διὰ
[5, 2]   μηδὲν τοῖς ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοις  ἐοικότα.   καὶ τοῦτο μὲν τοῖς Λευίταις
[5, 1]   ἔγνω. καὶ τῇ πρώτῃ τῆς  ἑορτῆς   ἡμέρᾳ τὴν κιβωτὸν οἱ ἱερεῖς
[5, 7]   (Καί ποτε δημοτελοῦς Σικίμοις οὔσης  ἑορτῆς   καὶ τοῦ πλήθους παντὸς ἐκεῖ
[5, 2]   τοῖς Βενιαμίταις. ἐνστάσης δὲ τῆς  ἑορτῆς   οἱ μὲν διακόσιοι κατὰ δύο
[5, 8]   κόμη τῷ Σαμψῶνι, καὶ  ἑορτῆς   οὔσης τοῖς Παλαιστίνοις δημοτελοῦς καὶ
[5, 7]   (Μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς  ἑορτῆς   Σικιμῖται, μετενόησαν γὰρ ἐπὶ τοῖς
[5, 1]   ἐλθόντες γὰρ τὸ πρῶτον ἅπασαν  ἐπ'   ἀδείας αὐτῶν τὴν πόλιν κατενόησαν,
[5, 1]   ἅρματα ἐνεπίμπρα, τήν τε χώραν  ἐπ'   ἀδείας διεπορεύετο μηδενὸς τολμῶντος εἰς
[5, 3]   κακῶς τοὺς Ἑβραίους ἐλπίδα λαβόντες  ἐπ'   ἀδείας τὸ λοιπὸν οἰκεῖν τὰς
[5, 7]   στρατευσάσης, ὅτι μὴ κοινώσαιτο τὴν  ἐπ'   Ἀμμανίτας ἔλασιν αὐτοῖς, ἀλλὰ μόνος
[5, 1]   νομίζοντες ἐν ὅπλοις ἦσαν, ὡς  ἐπ'   ἀμύνῃ τῶν τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων
[5, 7]   γενομένη πλὴν ὅτι κατὰ δίκην  ἐπ'   ἀνδρὸς εὐεργέτου συνθεῖσι κακὸν τηλικοῦτον.
[5, 1]   εἰκοστῷ ὑπέργηρως ὢν μεταπεμψάμενος τοὺς  ἐπ'   ἀξιώματος μάλιστα τῶν πόλεων καὶ
[5, 5]   εἰς γυναῖκα. Βάρακος δὲ στρατεύσας  ἐπ'   Ἄσωρον Ἰοαβινόν τε ὑπαντιάσαντα κτείνει
[5, 7]   συμφορὰ συνέπεσε μείζων καὶ τῆς  ἐπ'   αὐτῇ λύπης γενομένη πλὴν ὅτι
[5, 7]   τὴν σκιάν, εἰ δ' ὄλεθρον  ἐπ'   αὐτῇ φρονοῖεν, ὑπὸ τοῦ ἐνόντος
[5, 1]   ταύτην προφασιζομένων καὶ διὰ τοῦτ'  ἐπ'   αὐτὴν ἐξ ἀνάγκης καταφυγεῖν συγκαλεῖ
[5, 7]   κίνδυνον, οὗτοι πέτραν ὀχυρὰν εὑρόντες  ἐπ'   αὐτῆς ἱδρύονται τειχίσαι τε ταύτην
[5, 2]   Βενιαμίτιδος φυλῆς ὄλεθρον τό γε  ἐπ'   αὐτοῖς καταψηφίσασθαι. συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν,
[5, 2]   τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶς καὶ νηστείαν  ἐπ'   αὐτοῖς προέθεντο καίτοι δίκαια παθεῖν
[5, 6]   δίκαια καὶ περὶ τῶν διαφορῶν  ἐπ'   αὐτὸν βαδιζόντων κύρια πάντα ἦν
[5, 6]   τῇ Γεδεῶνος εὐπραγίᾳ δυσχεραίνουσα στρατεύειν  ἐπ'   αὐτὸν διεγνώκει, τὸ μὴ προαγγεῖλαι
[5, 7]   πόλεως: πείσειν γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν  ἐπ'   αὐτόν, καὶ τὸ λοιπὸν ἐπ'
[5, 8]   ἔπειτ' ἀνεγείρασα ἐδήλου παρεῖναί τινας  ἐπ'   αὐτόν. δὲ ῥήξας τὰ
[5, 7]   ἀκούσασι. (Τῆς δ' Ἐφράνου φυλῆς  ἐπ'   αὐτὸν στρατευσάσης, ὅτι μὴ κοινώσαιτο
[5, 1]   τῆς ἀνακοπῆς τοῦ ῥεύματος ἔθυεν  ἐπ'   αὐτοῦ τῷ θεῷ, καὶ τὴν
[5, 1]   πολεμίους, καὶ διὰ πέμπτης ἡμέρας  ἐπ'   αὐτοὺς ἐλθὼν συνάπτει καὶ καρτερὰ
[5, 2]   πρὸς γάμον θυγατέρα στρατεύσειν τε  ἐπ'   αὐτούς, μᾶλλον αὐτοῖς δι' ὀργῆς
[5, 7]   διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχος μαθὼν ἐλθεῖν  ἐπ'   αὐτοὺς μετὰ τῆς δυνάμεως καὶ
[5, 1]   τῶν ἀπολωλότων πλῆθος καὶ στρατεύουσιν  ἐπ'   αὐτοὺς οἱ περὶ Λίβανον ὄρος
[5, 1]   αὐτῶν τότε τοῖς. ὅπλοις χωρεῖν  ἐπ'   αὐτούς. πέμπουσιν οὖν πρεσβευτὰς πρὸς
[5, 2]   παρειλήφαμεν γενομένους. παραχρῆμά τε ἐξῆγον  ἐπ'   αὐτοὺς τὸ στρατόπεδον μυριάδας τεσσαράκοντα
[5, 3]   ἀπέβαλον διὰ τρυφήν. στρατεύσαντος γὰρ  ἐπ'   αὐτοὺς Χουσαρσάθου τοῦ τῶν Ἀσσυρίων
[5, 8]   νῦν διὰ τὴν Σαμψῶνος ἀνδραγαθίαν  ἐπ'   αὐτῷ γενομένην, πάλαι δ' ἦν
[5, 1]   ἀπογεγονότος Ἰησοῦς ἁπάντων ἤδη τῶν  ἐπ'   αὐτῷ νενομισμένων τέλος ἐχόντων καὶ
[5, 7]   ἐπ' αὐτόν, καὶ τὸ λοιπὸν  ἐπ'   ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι: γενομένου
[5, 2]   κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν  ἐπ'   ἐξωλείᾳ τοῦ Χαναναίων γένους τῇ
[5, 2]   καὶ οὗτοι μὲν οὕτως γαμήσαντες  ἐπ'   ἔργα τῆς γῆς ἐχώρησαν καὶ
[5, 7]   αὐτὸν παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν Ἤλων  ἐπ'   ἔτη δέκα κατασχὼν αὐτὴν φυλῆς
[5, 6]   λείαν ἐπήγοντο. τοῦτο δὲ ποιούντων  ἐπ'   ἔτη ἑπτὰ εἰς τὰ ὄρη
[5, 6]   ἀποθέσθαι βουλόμενος βιασθεὶς ἔσχεν αὐτὴν  ἐπ'   ἔτη τεσσαράκοντα βραβεύων αὐτοῖς τὰ
[5, 3]   κρίνειν τὸν λαόν. καὶ ἄρξας  ἐπ'   ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει τὸν βίον.
[5, 8]   καὶ φόρους παρ' αὐτῶν ἐλάμβανον  ἐπ'   ἔτη τεσσαράκοντα. ταύτης δ' ἐλευθεροῦνται
[5, 5]   τὴν πόλιν στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν  ἐπ'   ἔτη τεσσαράκοντα. ~(Τελευτήσαντος δὲ Βαράκου
[5, 7]   λανθάνων ἐν τοῖς ὄρεσι δεδιὼς  ἐπ'   ἔτη τρία τὸν Ἀβιμέλεχον. (Μετ'
[5, 8]   πατρίδος ὁμολογούμενος πρῶτος εἶχε γύναιον  ἐπ'   εὐμορφίᾳ περίβλεπτον καὶ τῶν κατ'
[5, 1]   ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ τῶν  ἐπ'   ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων γένους στρατευσάντων
[5, 1]   τεύξεσθαί τινος τῶν μετρίων ὑπελάμβανον  ἐπ'   ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων ἔθνους παντὸς
[5, 1]   ἀπόγνωσιν τοῦ λαβεῖν, καὶ γὰρ  ἐπ'   ὀλέθρῳ τῷ ἑαυτῶν οἱ Χαναναῖοι
[5, 8]   προεστῶτες ἐλθόντες πρὸς αὐτὴν πείθουσιν  ἐπαγγελίαις   μαθεῖν παρὰ τοῦ Σαμψῶνος τὴν
[5, 1]   τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖς θεὸς  ἐπαγγέλλεται   ποιήσειν τὸν ποταμὸν μειώσας αὐτοῦ
[5, 2]   τῶν πολεμίων. δὲ θεὸς  ἐπαγγέλλεται   ταῦτα διὰ Φινεέσου προφητεύσαντος. (Ποιήσαντες
[5, 10]   γονὴν αὐτῇ καὶ ποιῆσαι μητέρα,  ἐπαγγελλομένη   τὸ πρῶτον αὐτῇ γενησόμενον καθιερώσειν
[5, 7]   οὖν πέμψαντες ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν  ἐπαγγελλόμενοι   παρασχεῖν εἰς ἅπαντ' αὐτῷ τὸν
[5, 6]   ἔφησέ τε θεὸς τούτους  ἐπαγόμενον   ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις. ἐστρατοπεδεύοντο δὲ
[5, 9]   αὐτῷ γεγενημένους Χελλιῶνα καὶ Μαλαῶνα  ἐπαγόμενος   εἰς τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ
[5, 1]   συνήθους τρόπου παρηλλαγμένοις” (Ταῦτα εἰπόντας  ἐπαινέσας   Φινεέσης παρῆν πρὸς Ἰησοῦν
[5, 4]   καὶ δίχα τῆς προειρημένης πράξεως  ἐπαίνου   δίκαιος τυγχάνειν. καὶ μετὰ τοῦτον
[5, 8]   μέγεθος, ὡς ἐκεῖνον ἐκ τῶν  ἐπαίνων   εἰς ἔκπληξιν κατὰ ζηλοτυπίαν περιστῆναι
[5, 2]   πάλιν εἰς τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν  ἐπανελθεῖν.   Βενιαμιτῶν μὲν οὖν φυλὴ
[5, 1]   οἳ τοὺς Γεβεωνίτας πολεμήσοντες ἐστράτευσαν,  ἐπανῄει   πάλιν τῆς Χαναναίας ἐπὶ τὴν
[5, 1]   πλοῦτος ἄφθονος λείαν τε πολλὴν  ἐπαξομένοις   καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ
[5, 4]   θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν> ἐφ' οἷς  ἔπασχον   καὶ ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν ἐπικλασθεὶς
[5, 8]   δὲ θεασάμενος οὐδ' οὕτως  ἐπαύετο   τῆς ὑπονοίας ἠξίωσέ τι καὶ
[5, 2]   δὲ πολὺ τῆς πόλεως ἀπέσχον,  ἐπαύσαντο   μὲν φεύγοντες οἱ Ἑβραῖοι, ἐπιστραφέντες
[5, 7]   τὴν μητέρα δι' ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν  ἐπαχθεῖσαν   αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐξέβαλον
[5, 8]   συμβῆναι, τὴν δ' ἰδίαν ἀρετὴν  ἐπέγραψε   τῷ γεγονότι, τῶν πολεμίων τοὺς
[5, 5]   τὸν Βάρακον μικρὸν ὕστερον ἐλθοῦσιν  ἐπεδείκνυε   τῇ γῇ προσηλωμένον. καὶ οὕτως
[5, 1]   δὲ τὸ μῆκος τῆς ἡμέρας  ἐπέδωκε   τότε καὶ τοῦ συνήθους ἐπλεόνασε,
[5, 1]   ἀπῆλθον οὐδ' ἐρευνήσαντες τὸ καταγώγιον.  ἐπεὶ   δ' ὁρμήσαντες καθ' ἃς ἐνόμιζον
[5, 4]   ἠγνόουν τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος,  ἐπεὶ   δὲ πρὸς ἑσπέραν ἦν, δείσαντες
[5, 1]   ὡς εἰς ἀκέραιον τὴν πόλιν  ἐπεὶ   καὶ ταύτην ἐχομένην ἑώρων καὶ
[5, 8]   κάλοις δεθέντα τὴν ἰσχὺν ἀπολέσειν,  ἐπεὶ   καὶ τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν,
[5, 1]   αὐτοῖς πεντακισμύριοι ὁπλῖται, ἔλεξε τάδε:  ἐπεὶ   θεός, πατὴρ καὶ δεσπότης
[5, 6]   καὶ τὸ σὺν αὐτῷ στρατιωτικόν.  ἐπεὶ   οὖν τὴν μᾶζαν φῂς ἰδεῖν
[5, 8]   τοῦτον ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ κελεύσαντος,  ἐπεὶ   πάντ' ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ
[5, 2]   θεασάμενοι καὶ τὴν εὐπρέπειαν θαυμάσαντες,  ἐπεὶ   παρὰ τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον
[5, 1]   ὅσον ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών,  ἐπεὶ   παρῆσαν, τάς τε εὐεργεσίας τοῦ
[5, 10]   θελήσῃ διακονίας. καὶ θεός  ἐπεί,   φησί, παρατυγχάνεις, μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταις
[5, 1]   αὐτοῖς ὑπολελεῖφθαι. τῶν δὲ πόλεων  ἐπειδήπερ   αἱ μὲν ἑαλώκεσαν, πρὸς ἃς
[5, 1]   νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν  ἔπειθ'   οὕτως ἐκρίνατε αὐτῶν μεταλαμβάνειν. γέγονε
[5, 10]   περὶ τοῦ προφήτου πρότερον διεξελθὼν  ἔπειθ'   οὕτως τὰ περὶ τοὺς Ἠλὶ
[5, 7]   καὶ πρὸ δεήσεως ἐγνωκότας ἐπειχθῆναι,  ἔπειθ'   ὡς ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖς
[5, 2]   τὴν αὐτοῦ γνώμην τῶν Χαναναίων,  ἔπειθ'   ὡς ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ'
[5, 7]   μὴ σωφρονῶσιν. ὡς δ' οὐκ  ἔπειθεν,   ἀλλὰ συνέβαλεν αὐτοῖς ἐλθοῦσι μετὰ
[5, 2]   τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι πρᾴως  ἔπειθον   φέρειν καὶ συνελθεῖν εἰς ταὐτὸ
[5, 8]   αὐτῇ τὸ μὲν πρῶτον ἀντέχειν  ἐπειρᾶτο,   ἐγκειμένης δ' αὐτῆς καὶ εἰς
[5, 8]   βοηθεῖν ὡς ἐπερχομένων αὐτῷ τινων  ἐπειρᾶτο.   καὶ γυνὴ συνεχῶς ὁμιλοῦντος
[5, 2]   καὶ μηδὲν σκυθρωπὸν ὑφορώμενος ἀνεγείρειν  ἐπειρᾶτο   παραμυθήσασθαι διεγνωκώς, ὡς οὐκ ἐξ
[5, 4]   ἦσαν τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς  ἐπεισιόντας   τῶν θεραπόντων ἀπιέναι κελεύσαντος διὰ
[5, 1]   αὐτῶν τῆς γνώμης λαβεῖν πρῶτον,  ἔπειτ'   ἂν κακοήθη μάθωσι τὴν διάνοιαν
[5, 1]   καὶ ὡς ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντας.  ἔπειτ'   ἀναστρέψας τὴν δύναμιν κατὰ πρόσωπον
[5, 8]   τοῖς κλήμασι κατὰ τὸ ἰσχυρότατον,  ἔπειτ'   ἀνεγείρασα ἐδήλου παρεῖναί τινας ἐπ'
[5, 1]   ἱδρύονται τοῦ Ἰορδάνου, μνημεῖον τοῖς  ἔπειτα   γενησόμενον σύμβολον> τῆς πρὸς τοὺς
[5, 1]   οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν ἔχοντες,  ἔπειτα   οἱ Λευῖται τήν τε σκηνὴν
[5, 2]   καίπερ ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν.  ἔπειτα   συλλαβόντες τινὰ τῶν ἐν τῇ
[5, 7]   δέον καὶ πρὸ δεήσεως ἐγνωκότας  ἐπειχθῆναι,   ἔπειθ' ὡς ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι
[5, 7]   σὺ μέντοι, φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν  ἐπεκάλεις;   τί οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεις τὸ
[5, 1]   οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸς πολιορκίαν,  ἐπεκαλοῦντο   σύμμαχον Ἰησοῦν: ἐν τούτοις γὰρ
[5, 1]   πρὸς τὴν Ῥαάβην: οἱ δ'  ἐπεκύρουν   τὸν ὅρκον. (Δεδιότος δὲ τοῦ
[5, 1]   αὐτοὺς καὶ τῆς μάννας  ἐπελελοίπει   τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα.
[5, 2]   ἁρμάτων εὐπορίας κακῶς ἐποίουν τοὺς  ἐπελθόντας.   καὶ αἵδε μὲν αἱ φυλαὶ
[5, 2]   γῆς καὶ τῶν ταύτης ἔργων  ἐπεμελοῦντο.   τῶν δὲ κατὰ τὸν πλοῦτον
[5, 2]   ἦν τῶν κατασκόπων εἷς ὧν  ἔπεμψε   Μωυσῆς εἰς τὴν Χαναναίαν. διδόασι
[5, 1]   ἑώρων τοὺς πολεμίους: καὶ σάκκους  ἐπενδύντες   ταῖς στολαῖς δι' ὅλης ἡμέρας
[5, 8]   τῷ γένει τῶν Ἑβραίων συμφορὰν  ἐπενεγκεῖν   δυναμένους, ἥκειν τε λέγοντες ὅπως
[5, 1]   σύ τε οὐκ ἂν ἡμῖν  ἐπενέγκοις   αἰτίαν καὶ τὸν θεὸν ὃν
[5, 8]   παρακαλοῦντος καὶ ξενίων μετασχεῖν οὐκ  ἐπένευσε,   πεισθεὶς δ' ὅμως λιπαροῦντος ἐπιμεῖναι
[5, 5]   ὑπὸ Χαναναίων. δὲ θεὸς  ἐπένευσε   σωτηρίαν αὐτοῖς καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται
[5, 1]   διεπορεύετο μηδενὸς τολμῶντος εἰς μάχην  ἐπεξελθεῖν,   ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰς πόλεις αἱρῶν
[5, 1]   ταῦτα ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν οὐκ  ἐπεξῄεσαν   οἱ Χαναναῖοι τειχήρεις δ' ἡσύχαζον,
[5, 10]   γὰρ σκηνὴ τοῦ θεοῦ  ἐπεπήγει   καθὼς προειρήκαμεν, καὶ πάλιν κατὰ
[5, 2]   ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπης ὧν  ἐπεπόνθει   καὶ τοῦ μὴ τολμᾶν ὑπ'
[5, 1]   ἐδάφους κειμένου, πάντες ἤδη θαρσαλέως  ἐπεραιοῦντο   τὸν ποταμόν, οἷον αὐτὸν
[5, 4]   συστραφῆναι τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖς  ἐπέρχεται   πλῆθος. καὶ οἱ μὲν παραχρῆμα
[5, 8]   ῥήξας τὰ κλήματα βοηθεῖν ὡς  ἐπερχομένων   αὐτῷ τινων ἐπειρᾶτο. καὶ
[5, 11]   ἀπέβαλον εἰς τρισμυρίους, ἐν οἷς  ἔπεσον   καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέως υἱεῖς,
[5, 5]   ὑπὸ τῆς οἰκείας ἵππου ταραχθέντες  ἔπεσον,   ὡς ὑπὸ τῶν ἁρμάτων πολλοὺς
[5, 1]   διέφθειρε, καὶ οἱ βασιλεῖς πάντες  ἔπεσον,   ὥστε τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸς
[5, 2]   χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς ὡς πολεμίοις.  ἐπέσχε   δ' αὐτοὺς γερουσία πείσασα
[5, 1]   οἱ μὲν ἐστράτευσαν ὑπ' ὀργῆς,  ἐπέσχε   δ' αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ
[5, 2]   πλείονες, εἰ μὴ νὺξ αὐτοὺς  ἐπέσχε   καὶ διέλυσε μαχομένους. καὶ οἱ
[5, 1]   ποταμός, τοῦ μὲν βάθους  ἐπεσχημένου,   τοῦ δὲ κάχληκος τῷ μὴ
[5, 1]   τῇ φυλῇ τὴν Ἀμορίαν κατοικεῖν  ἐπετέτραπτο   τῆς Χαναναίων γῆς ἕβδομον οὖσαν
[5, 6]   τὸν χειμῶνα γεωργεῖν τοῖς Ἰσραηλίταις  ἐπέτρεπον,   ὅπως ἔχωσι πεπονηκότων αὐτῶν εἰς
[5, 2]   καὶ τοῖς τελουμένοις ἀρκούμενοι φόροις  ἐπέτρεπον   τοῖς Χαναναίοις ἀπολέμοις εἶναι. (Ἡ
[5, 7]   ἐτράποντο τοῦ θεοῦ καὶ θυσίας  ἐπέφερον   παρακαλοῦντες αὐτὸν μετριάσαντα καὶ πρὸς
[5, 6]   θεὸς αὐτὸς ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον  ἐπηγγέλλετο   καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταις αὐτοῦ
[5, 1]   ἐξεγείραντος, διὰ πολλῶν τεκμηρίων  ἐπηγγέλλου   κτήσασθαι παρέξειν ἡμῖν τήνδε τὴν
[5, 6]   τὸν καρπὸν δῃώσαντες τὴν λείαν  ἐπήγοντο.   τοῦτο δὲ ποιούντων ἐπ' ἔτη
[5, 2]   οἱ δ' ἐξαναστάντες μετὰ βοῆς  ἐπῄεσαν   τοῖς πολεμίοις. οἱ δὲ ἅμα
[5, 7]   τῆς Σικιμίων πόλεως, ἐκβοήσας εἰς  ἐπήκοον   τοῦ πλήθους ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντος
[5, 6]   λέγων, ὅθεν τοῦτ' αὐτῷ συνιδεῖν  ἐπῆλθε,   πᾶν τὸ σπέρμα τὸ καλούμενον
[5, 2]   ὅτι δὲ δεῖ τῆς ὀργῆς  ἐπὶ   Βενιαμίτας ὑφεῖναι χρησαμένους αὐτῇ καὶ
[5, 1]   μέχρι Δώρων πόλεως, πλάτος δὲ  ἐπὶ   Βηθησάνων, νῦν Σκυθόπολις καλεῖται,
[5, 8]   γένοιτο, θαρσεῖν γυνὴ παρεκελεύετο:  ἐπὶ   γὰρ συμφέροντι τῷ αὐτῶν τὸν
[5, 9]   συμβουλίαν τῶν γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν  ἐπὶ   γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆς τραφησόμενον: ὠβήδης
[5, 7]   οὐ τολμήσαντες εἰς χεῖρας ἐλθεῖν,  ἐπὶ   δὲ τοὺς συγγενεῖς ὡρμηκότες: ἠπείλει
[5, 1]   Γαριζεῖ ὄρει τὴν ἡμίσειαν ἵστησιν,  ἐπὶ   δὲ τῷ Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν
[5, 10]   τὸ πρῶτον αὐτῇ γενησόμενον καθιερώσειν  ἐπὶ   διακονίᾳ τοῦ θεοῦ δίαιταν οὐχ
[5, 1]   καὶ δέκα, ὧν Μωυσεῖ μὲν  ἐπὶ   διδασκαλίᾳ τῶν χρησίμων συνδιέτριψεν τεσσαράκοντα,
[5, 5]   ~(Ἰσραηλῖται δὲ πάλιν, οὐδὲν γὰρ  ἐπὶ   διδαχῇ τοῦ κρείττονος ἐλάμβανον τῶν
[5, 1]   τῆς μάννας ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένους  ἐπὶ   ἔτη τεσσαράκοντα. (Ὡς δὲ ταῦτα
[5, 1]   εἰς τὸ στρατόπεδον. καὶ τοῦτο  ἐπὶ   ἡμέρας ἓξ ποιησάντων τῇ ἑβδόμῃ
[5, 7]   μὴ πάντας ἀπολέσειεν. ἤλαυνεν οὖν  ἐπὶ   Θήβας καὶ τὴν μὲν πόλιν
[5, 10]   ἁρπαγῆς τρόπῳ, γυναῖκάς τε τὰς  ἐπὶ   θρησκείᾳ παραγινομένας ὕβριζον φθοραῖς ταῖς
[5, 4]   πρὸς Ἰούδην ὁμιλεῖν. καθῆστο δ'  ἐπὶ   θρόνου καὶ δέος εἰσῄει τὸν
[5, 9]   ἐξῄει πάλιν ταῖς ἐχομέναις ἡμέραις  ἐπὶ   καλάμης συλλογὴν σὺν ταῖς Βοάζου
[5, 8]   μετὰ χαρᾶς καὶ βοῆς ὡς  ἐπὶ   κατωρθωμένοις οἷς ἐβούλοντο, διαρρήξας τὰ
[5, 2]   τῶν ἐν τῇ πόλει προελθόντα  ἐπὶ   κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων τινὰς πίστεις
[5, 1]   Μωυσῆς καὶ νείμας τὴν στρατιὰν  ἐπὶ   μὲν τῷ Γαριζεῖ ὄρει τὴν
[5, 9]   ἐπὶ τοιούτοις διαβολὴν καὶ μάλιστ'  ἐπὶ   μὴ γεγονόσι. περὶ μέντοι τοῦ
[5, 9]   τοῖς αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν  ἐπὶ   μίαν καὶ εἴκοσι γενεὰς ἀνδρῶν.
[5, 7]   τοὺς ὁποθενοῦν παραγινομένους πρὸς αὐτὸν  ἐπὶ   μισθῷ δεχόμενος. ἐκλιπαρησάντων δ' αὐτῶν
[5, 1]   ἀλλ' εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ  ἐπὶ   νεαροῖς μετατιθέμενοι τοῖς ἁμαρτήμασι. καὶ
[5, 1]   ἐκεῖνοι γνώμης ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ'  ἐπὶ   νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν,
[5, 1]   πόλεως διώκειν οἰομένους καὶ ὡς  ἐπὶ   νίκῃ καταφρονοῦντας. ἔπειτ' ἀναστρέψας τὴν
[5, 7]   τὸ συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶς προσέπεσεν  ἐπὶ   νίκῃ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλευθερίᾳ
[5, 2]   ἤδη ὀψίας οὔσης. καὶ μηδενὸς  ἐπὶ   ξενίαν τῶν κατὰ τὴν ἀγορὰν
[5, 4]   εἴς τε πενίαν αὐτοὺς κατέστησεν  ἐπὶ   ὀκτωκαίδεκα ἔτη. λαβὼν δ' οἶκτον
[5, 10]   πιεῖν ὕδωρ φαμένης, λυπουμένης δ'  ἐπὶ   παίδων ἀπορίᾳ τὸν θεὸν ἱκετεύειν,
[5, 1]   ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη δὲν ὡς  ἐπὶ   παραβαίνουσι τοὺς ὅρκους δυσχερᾶναι. καὶ
[5, 1]   παρὰ τοῖς ἀκροωμένοις. διώκων δ'  ἐπὶ   πλεῖστον ἐξῆλθε καὶ πᾶν τὸ
[5, 10]   τέκνων ἀπωλείας. Σαμουήλου δὲ ηὔξετο  ἐπὶ   πλέον δόξα πάντων ὧν
[5, 2]   τῶν Ἑβραίων ὑποφευγόντων ἠρέμα καὶ  ἐπὶ   πολὺ θελόντων εἰς ἅπαν αὐτοὺς
[5, 1]   εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν τὴν  ἐπὶ   Σιδῶνος τετραμμένην: Ἄρκη δὲ πόλις
[5, 1]   πράγματα παράσχοι. καὶ χωρήσας ἐντεῦθεν  ἐπὶ   Σικίμων σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ
[5, 1]   διανοίας ἔξελε. (Ταῦτα μὲν Ἰησοῦς  ἐπὶ   στόμα πεσὼν ἠρώτα τὸν θεόν:
[5, 1]   καὶ τοῦ πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν  ἐπὶ   στρατείαν ἕτοιμον εἶναι τὸ πλῆθος,
[5, 1]   καὶ Καριαθιαριμίτας γείτονας ὄντας αὐτοῖς  ἐπὶ   συμμαχίαν παρεκάλουν, οὐδ' αὐτοὺς διαφεύξεσθαι
[5, 1]   τὰ τεκμήρια τῆς ὁδοιπορίας παρεκάλουν  ἐπὶ   συνθήκας καὶ φιλίαν τοὺς Ἑβραίους:
[5, 1]   τῆς ἄρτι σωτηρίας, χωρεῖν ἐκέλευεν  ἐπὶ   τὰ οἰκεῖα ὀμόσαντας μὴν
[5, 7]   στράτευμα πεσόντος αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν  ἐπὶ   τὰ οἰκεῖα. (Τῶν δὲ Ἰσραηλιτῶν
[5, 2]   μέσων ὠσάμενοι τῶν πολεμίων ἔφυγον  ἐπὶ   τὰ πλησίον ὄρη, καὶ κατασχόντες
[5, 10]   τοῖς ἰδιώταις ποιησόμενον. διατριβούσης δ'  ἐπὶ   ταῖς εὐχαῖς πολὺν χρόνον Ἠλὶς
[5, 2]   ἀσθενείας καὶ τῆς ὀλιγότητος ἧκον  ἐπὶ   τὰς θύρας. τοῦ δὲ πρεσβύτου
[5, 1]   ὑμῖν οἴδαμεν. χαίροντας οὖν ὑμᾶς  ἐπὶ   τὰς κληρουχίας ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν
[5, 1]   τῶν τειχῶν ὀχυρότητα καὶ τὴν  ἐπὶ   ταύτῃ τῶν οἰκητόρων πεποίθησιν, ἠξίου
[5, 8]   δ' οὐ γινομένων αὐτῷ δυσφορῶν  ἐπὶ   τῇ ἀπαιδίᾳ θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ
[5, 8]   δὲ καὶ μανιώδης ὑπ' ἔρωτος  ἐπὶ   τῇ γυναικὶ καὶ διὰ τοῦτο
[5, 11]   Ἑβραῖοι παθόντες ἔγνωσαν αὐτοὺς μάτην  ἐπὶ   τῇ κιβωτῷ τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν τε
[5, 11]   παιδὸς γυνὴ μὴ καρτερήσασα ζῆν  ἐπὶ   τῇ τἀνδρὸς δυστυχίᾳ. κυούσῃ μὲν
[5, 1]   ὑπολαμβάνειν. καὶ Ἰησοῦς πανστρατιᾷ σπεύσας  ἐπὶ   τὴν βοήθειαν καὶ δι' ἡμέρας
[5, 7]   αὐτοῖς βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν δ' ἐστρατευκότων  ἐπὶ   τὴν Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ ἐπιχώριοι
[5, 1]   ἐν ταῖς ἐνέδραις συνετέτακτο κἀκείνους  ἐπὶ   τὴν μάχην ἐξανίστησιν. οἱ δ'
[5, 4]   δ' εἰς φυγὴν τρέπονται ὡς  ἐπὶ   τὴν Μωαβῖτιν σωθησόμενοι, ἦσαν δὲ
[5, 1]   δὲ ἁγνίσας τὸν στρατὸν ἐξῆγεν  ἐπὶ   τὴν Ναιὰν αὐτὸς καὶ νυκτὸς
[5, 2]   δ' οὐδὲν τῆς σπουδῆς τῆς  ἐπὶ   τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ ἐνέκειντο
[5, 2]   παράσχοι τοῖς καθυβρίσασιν, ἀλλ' ἁρπασαμένων  ἐπὶ   τὴν ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν. ὡς
[5, 2]   δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖς συμβεβηκόσι παρῆν  ἐπὶ   τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπης
[5, 1]   ἐστράτευσαν, ἐπανῄει πάλιν τῆς Χαναναίας  ἐπὶ   τὴν ὀρεινὴν Ἰησοῦς καὶ πολὺν
[5, 8]   δὲ ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι τυγχάνειν παρῆσαν  ἐπὶ   τὴν πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ
[5, 1]   καὶ διατάξας τὸν στρατὸν προσήγαγεν  ἐπὶ   τὴν πόλιν: περιῄεσαν δὲ πάλιν
[5, 7]   τὴν Περαίαν ἅπασαν κατασχόντες καὶ  ἐπὶ   τὴν τῶν λοιπῶν ἤδη κτῆσιν
[5, 8]   Ἰούδα φυλῆς. Παλαιστῖνοι δ' ἐστράτευον  ἐπὶ   τὴν φυλήν. τῶν δ' οὐ
[5, 2]   νεανίαι δέ τινες τῶν Γαβαηνῶν  ἐπὶ   τῆς ἀγορᾶς τὸ γύναιον θεασάμενοι
[5, 9]   Βόαζος ἤδη τῆς κριθῆς λελικμημένης  ἐπὶ   τῆς ἅλωος ἐκάθευδε. τοῦτο πυθομένη
[5, 6]   πολεμίους ἐδεδίει φανερῶς τοῦτο ποιεῖν  ἐπὶ   τῆς ἅλωος. φαντάσματος δὲ αὐτῷ
[5, 2]   ἠκολούθησαν ἐκείνοις καὶ συνῆσαν αὐτοῖς  ἐπὶ   τῆς ἐρήμου. (Ἡ δὲ Ἰούδα
[5, 1]   τί καὶ φρονήσαντες τὸν βωμὸν  ἐπὶ   τῆς ὄχθης τοῦ ποταμοῦ διαβάντες
[5, 8]   ἐπεὶ πάντ' ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν  ἐπὶ   τῆς πέτρας ἀποθέσθαι τούς τε
[5, 1]   τοὺς οἰκείους ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντες  ἐπὶ   τῆς πόλεως ἧκον: Ἰησοῦς δὲ
[5, 1]   ἦσαν, οἱ Γεβεωνῖται καὶ στρατοπεδευσαμένους  ἐπί   τινι πηγῇ τῆς πόλεως οὐκ
[5, 7]   ὃν καὶ διαφυγεῖν ἔφαμεν, ἀνελθὼν  ἐπὶ   τὸ ὄρος τὸ Γαριζείν, ὑπέρκειται
[5, 8]   ἐπὶ τῇ ἀπαιδίᾳ θεὸν ἱκέτευεν  ἐπὶ   τὸ προάστειον συνεχῶς φοιτῶν μετὰ
[5, 11]   κατὰ τὴν μάχην, ῥᾴων ἦν  ἐπὶ   τὸ τοῖς παισὶ τοῖς αὐτοῦ
[5, 1]   ὑπονοεῖτε. μάρτυς δ' ἡμῖν τοῦ  ἐπὶ   τοιαύτῃ τὸν βωμὸν αἰτίᾳ κατασκευάσαι
[5, 9]   αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον τὴν  ἐπὶ   τοιούτοις διαβολὴν καὶ μάλιστ' ἐπὶ
[5, 7]   τῆς ἑορτῆς Σικιμῖται, μετενόησαν γὰρ  ἐπὶ   τοῖς Γεδεῶνος υἱοῖς πεφονευμένοις, ἐξελαύνουσι
[5, 7]   ἐκείνης διὰ τὸ τιμῆς τῆς  ἐπὶ   τοῖς καρποῖς οἰκείας οὔσης ἀπολαύειν
[5, 7]   τὴν λείαν ἔχοι καὶ τὴν  ἐπὶ   τοῖς πεπραγμένοις δόξαν, πρῶτον μὲν
[5, 10]   ἥξειν ἐκ θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖς  ἐπὶ   τοῖς πραττομένοις, τό τε πλῆθος
[5, 9]   τελευτῶσι, καὶ Ναάμις πικρῶς  ἐπὶ   τοῖς συμβεβηκόσι φέρουσα καὶ τὴν
[5, 3]   ὀλίγοι δ' ἦσαν, οἷς αἰδὼς  ἐπὶ   τοῖς τότε παροῦσιν ἐτύγχανε καὶ
[5, 10]   παιδὶ τότε ὄντι, τότε φανερὸν  ἐπὶ   τοῖς υἱοῖς πένθος ἦγε. (Βούλομαι
[5, 10]   φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσας ἠξίου λαλεῖν  ἐπὶ   τοῖς χρωμένοις: οὐ γὰρ ὑστερήσειν
[5, 1]   ὁπλίταις πεντακισμυρίοις ἀπὸ τῆς Ἀβέλης  ἐπὶ   τὸν Ἰόρδανον ἐξῄει σταδίους ἑξήκοντα.
[5, 6]   καύματος ὄντος ἄγειν τὴν στρατιὰν  ἐπὶ   τὸν ποταμὸν καὶ τοὺς μὲν
[5, 2]   καὶ γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων παρθένων.  ἐπὶ   τοσοῦτον ὑπ' ὀργῆς προήχθησαν τῷ
[5, 7]   καὶ Γυάλης ἀφυλακτοτέρως διέτριβεν  ἐπὶ   τοῦ προαστείου καὶ Ζάβουλος σὺν
[5, 1]   Ῥαάβη, λίνου γὰρ ἀγκαλίδας  ἐπὶ   τοῦ τείχους ἔψυχε, τοὺς μὲν
[5, 2]   τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου μηδ'  ἐπὶ   τοὺς ἀλλοτρίους ἐφιέντος δίχα πρεσβείας
[5, 6]   Ἀμαληκίτας τε καὶ Ἄραβας στρατεύουσιν  ἐπὶ   τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ μάχῃ τε
[5, 11]   τὸν καιρὸν καὶ Παλαιστῖνοι στρατεύσαντες  ἐπὶ   τοὺς Ἰσραηλίτας στρατοπεδεύονται κατὰ πόλιν
[5, 5]   τῶν νέων μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν  ἐπὶ   τοὺς πολεμίους: ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτους
[5, 1]   ὑποσχέσεις τοῦ θεοῦ γενόμενος ἐξώρμησεν  ἐπὶ   τοὺς πολεμίους, καὶ διὰ πέμπτης
[5, 2]   ἦσαν ἀκριβεῖς ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ'  ἐπὶ   τούτοις τὸ θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον
[5, 10]   τε οὖν πατὴρ αὐτὸς  ἐπὶ   τούτοις χαλεπῶς εἶχεν ὅσον οὐδέπω
[5, 2]   καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ. κἀκεῖνος  ἐπὶ   τούτοις ὤμνυε τὴν πόλιν αὐτοῖς
[5, 1]   καὶ τῆς δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες  ἐπὶ   τούτοις ὡς οὐ βεβαίων τῶν
[5, 9]   τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶς ἀρχιερεύς.  ἐπὶ   τούτου λιμῷ τῆς χώρας κακοπαθούσης
[5, 8]   (Σαμψὼν δὲ μεῖζον χρὴ  ἐπὶ   τούτῳ φρονῶν οὐ κατὰ θεοῦ
[5, 8]   πάνυ ἀηδοῦς ὄντος. τῶν δ'  ἐπὶ   τρεῖς ἡμέρας οὐ δυναμένων ἐξευρεῖν
[5, 7]   ἔξωθεν προσγινομένης, τὰ δένδρα τῆς  ἐπὶ   τῷ ἄρχεσθαι φροντίδος οὐκ ἀπελείπετο,
[5, 1]   καὶ ἀρὰς ποιησάμενοι καὶ ταύτας  ἐπὶ   τῷ βωμῷ γεγραμμένας καταλιπόντες εἰς
[5, 2]   χαλεπῶς δὲ φέρων ἀνὴρ  ἐπὶ   τῷ ἔρωτι ἧκε πρὸς τοὺς
[5, 7]   ἔτι παρθένος. δὲ ἀνοιμώξας  ἐπὶ   τῷ μεγέθει τοῦ πάθους κατεμέμφετο
[5, 1]   τῶν Ἱεροσολυμιτῶν βασιλέως χαλεπῶς φέροντος  ἐπὶ   τῷ μετατάξασθαι πρὸς τὸν Ἰησοῦν
[5, 1]   καὶ δημοσίους αὐτοὺς δικαιούντων ποιεῖν  ἐπὶ   τῷ μὴ παραβῆναι τὸν ὅρκον
[5, 10]   γυνὴ τῆς εὐχῆς τῆς  ἐπὶ   τῷ παιδὶ γεγενημένης παρεδίδου τῷ
[5, 7]   ἐκ Γεδεῶνος πεπειραμένοι περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον  ἐπὶ   τῶν ὅλων ὄντα πραγμάτων σὺν
[5, 6]   μᾶλλον τοὺς Ἑβραίους ὠφέλησε τῆς  ἐπὶ   τῶν πολεμίων εὐπραξίας φήσας αἰτίους>
[5, 3]   ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖς  ἐπιβατὸν   τοῦ πεδίου καταλιπόντες. οἱ δ'
[5, 5]   (Συνῄεσαν οὖν καὶ προσμιγέντων ὄμβρος  ἐπιγίνεται   μέγας καὶ ὕδωρ πολὺ καὶ
[5, 11]   διὰ τὸ γῆρας. θάρσος οὖν  ἐπιγίνεται   πολὺ τοῖς Ἑβραίοις ὡς διὰ
[5, 7]   κακίαν ἐπεκάλεις; τί οὖν οὐκ  ἐπιδεικνύεις   τὸ τῆς ἀρετῆς μέγεθος εἰς
[5, 1]   οἱ μὲν ταῦτα λέγοντες καὶ  ἐπιδεικνύντες   τὰ τεκμήρια τῆς ὁδοιπορίας παρεκάλουν
[5, 9]   οὖν κατὰ Ῥούθην ἀναγκαίως διηγησάμην  ἐπιδεῖξαι   βουλόμενος τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν,
[5, 11]   πρῶτον ἱερᾶτο παῖς παρὰ πατρὸς  ἐπιδεχόμενοι   τὴν τιμήν, ἐκεῖνός τε Φινεέσῃ
[5, 7]   δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχος εἰς αὐτούς.  ἐπιδημήσαντος   δὲ πρὸς αὐτοὺς τῶν ἀρχόντων
[5, 2]   δὲ κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῖς  ἐπιδιδόντων   ὑπὸ τρυφῆς καὶ ἡδονῆς τοῦ
[5, 2]   τὰ ἄλλα πάντα ἐποιήσατο τὴν  ἐπίδοσιν.   οὗτος μὲν οὖν πόλεμος
[5, 7]   καὶ τὴν μὲν πόλιν ἐξ  ἐπιδρομῆς   αἱρεῖ, πύργου δ' ὄντος ἐν
[5, 7]   πρὸς Ζάβουλον ἔλεγεν ἄνδρας αὐτοῖς  ἐπιέναι   καθωπλισμένους. τοῦ δὲ σκιὰς εἶναι
[5, 1]   ἦσαν καὶ πένθει τροφῆς οὐδεμίαν  ἐπιζήτησιν   ποιούμενοι, μειζόνως δὲ τὸ συμβεβηκὸς
[5, 2]   πρὸς τὸ μέγεθος τῶν κακῶν  ἐπιθέμενος   τῷ κτήνει νεκρὰν τὴν γυναῖκα
[5, 6]   αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ τοῖς ἐχθροῖς  ἐπιθέσθαι   χωρὶς αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ θεοῦ
[5, 2]   δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐμποδίζοντα ταῖς  ἐπιθυμίαις   αὐτῶν. εἰς δ' ἀνάγκην περιηγμένος
[5, 2]   αὐτοῖς παρεχώρει, πληρώσειν τε τὴν  ἐπιθυμίαν   αὐτοὺς λέγων νομιμώτερον δίχα τῆς
[5, 7]   περὶ τὴν μητέρα δι' ἐρωτικὴν  ἐπιθυμίαν   ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[5, 8]   ὡς δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶς αὐτοῖς  ἐπικαταβάλλει   τὸν οἶκον ἀνατραπέντων τῶν κιόνων
[5, 1]   ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν ταῖς οἰκίαις  ἐπικαταλαμβανόμενοι.   παρῃτεῖτο δ' οὐδὲν αὐτούς, ἀλλὰ
[5, 4]   ἔπασχον καὶ ταῖς ἱκετείαις αὐτῶν  ἐπικλασθεὶς   ἀπήλλαξε τῆς ὑπὸ τοῖς Μωαβίταις
[5, 8]   κακοῦ. καὶ πρὸς τὰς ἱκετείας  ἐπικλασθεὶς   θεὸς πηγὴν κατά τινος
[5, 1]   τραπεῖσιν εἵπετο διώκων διὰ χωρίων  ἐπικλινῶν,   Βηθωρὰ καλεῖται. ἔνθα καὶ τὴν
[5, 1]   πάντες ἔπεσον, ὥστε τῶν ἀνθρώπων  ἐπιλελοιπότων   πρὸς τὸ κτείνεσθαι τοὺς ἵππους
[5, 5]   δ' Δαβώρα τὸν Βάρακον  ἐπιλέξαντα   τῶν νέων μυρίους ἐκέλευε χωρεῖν
[5, 8]   τοῦ ἀνδρὸς μεμονωμένῃ. δ'  ἐπιμεῖναι   δεηθεῖσα ὡς ἂν ἀγάγοι τὸν
[5, 8]   ἐπένευσε, πεισθεὶς δ' ὅμως λιπαροῦντος  ἐπιμεῖναι   ὡς ἂν ξένιον αὐτῷ τι
[5, 7]   ποιησάμενος ὀξεῖαν τὴν τῶν πραγμάτων  ἐπιμέλειαν   ἐν πόλει Μασφαθῇ καθίσας τὸν
[5, 1]   τὸν βίον: οὗ τῆς θρησκείας  ἐπιμελεῖσθε   καὶ πολιτείας, ἣν αὐτὸς διὰ
[5, 1]   καὶ μνήμην λαβόντες. ἂν δ'  ἐπιμένητε   τοῖς ἡμαρτημένοις, οὐ περιστησόμεθα τὸν
[5, 6]   Γεδεῶνι τὴν καθ' ἡμῶν νίκην  ἐπινένευκε.   (Γεδεῶνα δ' ἀκούσαντα τὸ ὄναρ
[5, 2]   τῶν ὅρκων. ἐρομένων δὲ τὴν  ἐπίνοιαν,   ἡμῖν, εἶπεν, τρὶς τοῦ ἔτους
[5, 8]   θεοῦ κατὰ τὸ Ἑβραίων σύμφορον  ἐπινοοῦντος   τὸν γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι τὴν
[5, 1]   αὐτοῖς διὰ τὴν προτέραν νίκην  ἐπιόντων   ὑποχωρεῖν προσποιησάμενος ἕλκει τῷ τρόπῳ
[5, 2]   δὲ γερουσίας πρὸς τὸ τῆς  ἐπιορκίας   ὄνομα σχετλιασάσης ἔφη τις τούτοις
[5, 2]   ἀπολέσθαι σῶσαι δυνηθεῖεν, τάς τε  ἐπιορκίας   οὐχ ὅταν ὑπὸ ἀνάγκης γένωνται
[5, 6]   τοῦ Ἰορδάνου μέλλοντες εἰς τὴν  ἐπιοῦσαν   περαιοῦσθαι. (Γεδεῶνος δ' ἐν φόβῳ
[5, 2]   εἰς τὸ στρατόπεδον. τῇ δ'  ἐπιούσῃ   πάλιν συμβαλόντων οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι
[5, 1]   τὴν τοῦ θεοῦ συνεργίαν ἔμαθεν  ἐπισημήναντος   αὐτοῦ βρονταῖς τε καὶ κεραυνῶν
[5, 7]   οἳ διὰ πλῆθος ἀδικημάτων ἦσαν  ἐπίσημοι,   ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖς εἰς τὸν
[5, 1]   καὶ ἐσθήτων καὶ τῆς ἄλλης  ἐπισκευῆς   ἕνεκα, τετραπόδων τε πλήθους ὅσον
[5, 5]   Χαναναίων ἄνεμος ταῖς ὄψεσιν αὐτῶν  ἐπισκοτῶν,   ὡς τὰς τοξείας ἀχρήστους αὐτοῖς
[5, 6]   ἦν τὸ στρατόπεδον μυρίων ἀνδρῶν.  ἐπιστὰς   δὲ κατὰ τοὺς ὕπνους
[5, 11]   ἀρχιερέως υἱεῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῖς  ἐπιστείλαντος,   εἰ ληφθείσης τῆς κιβωτοῦ ζῆν
[5, 6]   Γεδεὼν τισὶ τῶν νέων  ἐπιστεύετο,   καὶ παραχρῆμα πρὸς τοὺς ἀγῶνας
[5, 1]   ἐξέπεμψε παραδοὺς αὐτοῖς τινας γεωμετρίας  ἐπιστήμονας,   οὓς τἀληθὲς οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι
[5, 2]   ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντες οἱ Ἑβραῖοι,  ἐπιστραφέντες   δ' ἵστανται πρὸς μάχην καὶ
[5, 1]   κατ' αὐτῶν ἄδικον τοῖς ὅρκοις  ἐπισυναινέσαντος   τοῦ πλήθους. καὶ οἱ μὲν
[5, 2]   ἀνάγκης γένωνται χαλεπὰς εἶναι καὶ  ἐπισφαλεῖς,   ἀλλ' ὅταν ἐν κακουργίᾳ τολμηθῶσι.
[5, 1]   οἱ δὲ ὁμολογεῖν αὑτοὺς Χαναναίους  ἐπισφαλὲς   ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι τὸν διὰ τοῦτο
[5, 2]   πολεμίων ὄντας, τοῦ καιροῦ πολλάκις  ἐπισφαλῆ   καὶ ὕποπτα ποιοῦντος καὶ τὰ
[5, 1]   ὡς ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ  ἐπίσχῃ   τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν,
[5, 1]   αὐτοῦ τὸ πλῆθος. καὶ δύο  ἐπισχὼν   ἡμέρας Ἰησοῦς διεβίβαζε τὸν στρατὸν
[5, 3]   φόρους τε τοῦ δυνατοῦ μείζονας  ἐπιταγέντες   ἐτέλουν καὶ ὕβρεις παντοίας ὑπέμενον
[5, 4]   δύναμιν ταπεινῶσαι καὶ φόρους αὐτοῖς  ἐπιτάξαι   τελεῖν. καθιδρύσας δ' αὐτῷ ἐν
[5, 5]   Ἰσραηλίτας ἐκάκωσε δεινῶς, ὥστε αὐτοῖς  ἐπιτάξαι   τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι μὲν οὖν
[5, 1]   ὑπὲρ τούτων τῷ θεῷ θυσίας  ἐπιτελεῖ.   καὶ διαλύσας μετὰ ταῦτα τὸ
[5, 7]   νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν  ἐπιτελῶν,   μὴ διαβασανίσας τῷ λογισμῷ τὸ
[5, 1]   ἱερὰν σκηνὴν κατὰ Σιλοῦν πόλιν,  ἐπιτήδειον   γὰρ ἐδόκει τὸ χωρίον διὰ
[5, 1]   τὸ ταῦτα πιστοῦσθαι πρὸς αὐτῶν  ἐπίτηδες   ἔλαβον. στάντες οὖν εἰς μέσους
[5, 1]   ἁμαρτεῖν ἔλεγεν, ὥστε λόγοις  ἐπιτιμηθέντας   νενουθετῆσθαι πρὸς τὰ μέλλοντα πλὴν
[5, 9]   τι καὶ δύναιτο καὶ λαμβάνειν  ἐπιτρέπει   προστάξας τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν
[5, 2]   τῶν Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ τὴν ἡγεμονίαν  ἐπιτρέψαντες:   τὸ δὲ ὄνομα τοῦτο σημαίνει
[5, 8]   τε ἀπιὼν πρὸς τὴν κόρην  ἐπιτυγχάνει   σμήνει μελιττῶν ἐν τῷ στήθει
[5, 9]   εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ τοὺς  ἐπιτυχόντας,   εἰς οἷον ἀνήγαγε καὶ Δαβίδην
[5, 8]   μονωθείσῃ δὲ τῇ γυναικὶ φάντασμα  ἐπιφαίνεται   τοῦ θεοῦ νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον
[5, 8]   πρόνοιαν καλοῦ τε καὶ ῥώμην  ἐπιφανοῦς,   ὑφ' πονήσειν Παλαιστίνους ἀνδρουμένῳ.
[5, 1]   ὃς ἡμῖν πάτριος ξενικοὺς θεοὺς  ἐπιφέρειν   τοῖς Χαναναίων κακοῖς προσκεχωρηκότας. ἀλλ'
[5, 7]   σὺν αὐτῷ. ἰδὼν δὲ ὁπλίτας  ἐπιφερομένους   Γυάλης πρὸς Ζάβουλον ἔλεγεν ἄνδρας
[5, 6]   φόβῳ καθεστῶτος, καὶ γὰρ νυκτὸς  ἐπιχειρεῖν   αὐτῷ θεὸς προειρήκει, τοῦ
[5, 6]   τε θεὸς τούτους ἐπαγόμενον  ἐπιχειρεῖν   τοῖς πολεμίοις. ἐστρατοπεδεύοντο δὲ ὑπὲρ
[5, 3]   διαμαρτεῖν περὶ τὰ πρῶτα τῆς  ἐπιχειρήσεως,   μάχην τοῖς Ἀσσυρίοις συνάπτουσι καὶ
[5, 6]   διεγνώκει, τὸ μὴ προαγγεῖλαι τὴν  ἐπιχείρησιν   αὐτοῖς τὴν κατὰ τῶν πολεμίων
[5, 7]   ἐπειχθῆναι, ἔπειθ' ὡς ἄδικα πράττειν  ἐπιχειροῦσι   τοῖς πολεμίοις οὐ τολμήσαντες εἰς
[5, 1]   τοῦ Ἁβράμου γένους ὄντες νεωτέροις  ἐπιχειροῦσιν   ἔθεσι καὶ τοῦ συνήθους τρόπου
[5, 3]   ἰδίαν βιοῦν, ὡς καὶ τῶν  ἐπιχωριαζόντων   παρὰ τοῖς Χαναναίοις ἀναπίμπλασθαι κακῶν.
[5, 7]   ἐπὶ τὴν Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ  ἐπιχώριοι   πρὸς τὸ ὄρος δεόμενοι τοῦ
[5, 8]   πανηγύρεως ἀγομένης ἐρᾷ παρθένου τῶν  ἐπιχωρίων   παρακαλεῖ τε τοὺς γονεῖς ἄγεσθαι
[5, 1]   ἐπέδωκε τότε καὶ τοῦ συνήθους  ἐπλεόνασε,   δηλοῦται διὰ τῶν ἀνακειμένων ἐν
[5, 7]   καὶ μὲν τὸ προσταχθὲν  ἐποίει.   δὲ τοιαύτην ὑπὲρ τῆς
[5, 1]   τῶν ἱερέων, τούτου γὰρ οὐδὲν  ἐποίησαν   περισσότερον, ἀνέζευξαν εἰς τὸ στρατόπεδον.
[5, 6]   νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντος, τοῦτ'  ἐποίησαν.   ταραχὴ δὲ λαμβάνει τοὺς ἀνθρώπους
[5, 2]   τῆς γῆς ἐχώρησαν καὶ πρόνοιαν  ἐποιήσαντο   πάλιν εἰς τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν
[5, 2]   πλῆθος καὶ τὰ ἄλλα πάντα  ἐποιήσατο   τὴν ἐπίδοσιν. οὗτος μὲν οὖν
[5, 1]   λύπην τε μεγάλην καὶ δεινὴν  ἐποίησεν   ἀθυμίαν οὐ κατὰ τὸ οἰκεῖον
[5, 2]   λοιπαὶ φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι  ἐποίουν   καὶ τοῖς τελουμένοις ἀρκούμενοι φόροις
[5, 2]   καὶ πολλῆς ἁρμάτων εὐπορίας κακῶς  ἐποίουν   τοὺς ἐπελθόντας. καὶ αἵδε μὲν
[5, 2]   θυγατέρα καὶ τῆς ἡμέρας τριβὴν  ἐποιοῦντο.   θεράπων δ' αὐτοῖς εἷς εἵπετο
[5, 2]   τὰς πόλεις, πλείστας τε λαβόντες  ἐπολιόρκουν   Ἱεροσόλυμα: καὶ τὴν μὲν κάτω
[5, 9]   ἀπομοίρας βρωμάτων τινῶν, οἷς αὐτὴν  ἐπολυώρουν   οἱ γειτονεύοντες: διηγεῖται δὲ αὐτῇ
[5, 1]   ἀλκὴν, περιώδευόν τε τὸ τεῖχος  ἑπομένης   τῆς γερουσίας, καὶ σαλπισάντων μόνον
[5, 1]   τὰ παραγγελλόμενα προθύμους. τῶν δ'  ἑπομένων   ὁπλίταις πεντακισμυρίοις ἀπὸ τῆς Ἀβέλης
[5, 2]   τοῦ ἔτους εἰς Σιλὼ συνιοῦσιν  ἕπονται   κατὰ πανήγυριν αἱ γυναῖκες καὶ
[5, 8]   καὶ τὴν αἰτίαν δι' ἣν  ἔπραξε,   πέμψαντες τοὺς ἄρχοντας εἰς Θαμνὰ
[5, 7]   αὐτὴν φυλῆς ὢν τῆς Ζαβούλης  ἔπραξέ   τι σπουδῆς ἄξιον. (Ἀβδὼν δὲ
[5, 8]   τὴν Δαλάλην φάμενος, εἰ κλήμασιν  ἑπτὰ   δεθείη ἀμπέλου ἔτι καὶ περιειλεῖσθαι
[5, 6]   τοῦτο δὲ ποιούντων ἐπ' ἔτη  ἑπτὰ   εἰς τὰ ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν
[5, 8]   πάλιν ἀπατῶντος αὐτὴν καὶ φήσαντος  ἑπτὰ   κάλοις δεθέντα τὴν ἰσχὺν ἀπολέσειν,
[5, 1]   φυλάττον ἦν, οἳ καὶ προῄεσαν  ἑπτὰ   κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντες παρεκάλουν τὸν
[5, 8]   εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ' ἡμέρας  ἑπτὰ   ποιούμενοι τὴν ζήτησιν, ὀθόνας τε
[5, 7]   πράξας δ' οὐδὲν ἐν τῷ  ἑπταετεῖ   γενομένῳ χρόνῳ λόγου καὶ μνήμης
[5, 1]   σάς, νῦν δὲ παρὰ δόξαν  ἐπταικότες   καὶ τῆς δυνάμεώς τινας ἀποβαλόντες
[5, 1]   πρὸς τὸ ἔργον. καὶ περιελθόντων  ἑπτάκις   καὶ πρὸς ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε
[5, 11]   τὸν ἄνδρα πάθος, τίκτει δ'  ἑπταμηνιαῖον   παῖδα, ὃν καὶ ζήσαντα Ἰαχώβην
[5, 9]   ἤδη καλῶς τὰ κατ' αὐτὴν  ἐπυνθάνετο   χωρεῖν. οὐκ ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι
[5, 1]   υἱέων τοῦ Χαναναίου φέροντα τὴν  ἐπωνυμίαν   διεῖλεν οὕτως Ἰησοῦς καὶ τὴν
[5, 3]   τῷ Ἰακώβου παιδὶ φυλῆς δ'  ἐπώνυμον   τῆς αὐτῶν. (Τοῖς δ' Ἰσραηλίταις
[5, 8]   πόλιν τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεως ἀγομένης  ἐρᾷ   παρθένου τῶν ἐπιχωρίων παρακαλεῖ τε
[5, 8]   γὰρ ἑταιριζομένης παρὰ τοῖς Παλαιστίνοις  ἐρασθεὶς   Δαλάλης τοὔνομα συνῆν αὐτῇ. καὶ
[5, 1]   ἀμφοτέροις ἄκρος πρός τε τὰ  ἔργα   καὶ τοὺς κινδύνους εὔψυχος καὶ
[5, 2]   οὗτοι μὲν οὕτως γαμήσαντες ἐπ'  ἔργα   τῆς γῆς ἐχώρησαν καὶ πρόνοιαν
[5, 4]   καὶ τῷ σώματι πρὸς τὰ  ἔργα   χρῆσθαι δυνατὸς τῶν χειρῶν τὴν
[5, 2]   τοῦ κτείνειν οἱ δὲ κινδυνεύειν,  ἐργάζεσθαι   τὴν γῆν εὐσχόλουν. τὸ δ'
[5, 1]   πολὺν τῶν ἐν αὐτῇ φόνον  ἐργασάμενος   καὶ λείαν λαβὼν παρῆν εἰς
[5, 3]   πολέμοις ἄσκησιν καὶ πρὸς τοῖς  ἔργοις   ὄντων τῆς γῆς Χαναναῖοι καταφρονήσαντες
[5, 11]   προσδοκίαις οὐχ ὅμοιον ἀπήντησε τὸ  ἔργον,   ἀλλὰ συμβολῆς γενομένης ἣν μὲν
[5, 7]   ἂν τῆς εὐπαιδίας μνημονευθείη, μηδὲν  ἔργον>   διὰ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν
[5, 7]   γυναικὸς θάνατος αὐτοῦ δόξειεν  ἔργον.   καὶ μὲν τὸ προσταχθὲν
[5, 1]   ἐξοτρυνόντων τὴν δύναμιν πρὸς τὸ  ἔργον.   καὶ περιελθόντων ἑπτάκις καὶ πρὸς
[5, 8]   δὲ γνόντες Σαμψῶνος εἶναι τὸ  ἔργον   καὶ τὴν αἰτίαν δι' ἣν
[5, 9]   οἰκέτας ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸς τὸ  ἔργον   περιεγείρας αὐτὴν κελεύει τῶν κριθῶν
[5, 6]   οὖν βοηθείας τῆς αὐτοῦ τὸ  ἔργον,   συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν
[5, 8]   ἀκμαιοτάτους λόγῳ μὲν ἑταίρους ἐσομένους  ἔργῳ   δὲ φύλακας, μή τι παρακινεῖν
[5, 3]   Εὐφράτην ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ ὡς  ἔργῳ   πεῖραν αὐτοῦ δεδωκὼς τῆς ἀνδραγαθίας
[5, 1]   καὶ περὶ τῶν αὖθις ὤμνυον  ἔργῳ   τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν: ἡνίκα δ'
[5, 2]   δὲ γῆς καὶ τῶν ταύτης  ἔργων   ἐπεμελοῦντο. τῶν δὲ κατὰ τὸν
[5, 1]   ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντες πεῖραν  ἔργων   καὶ πολέμου περιμένειν” (Τοσαῦτα τοῦ
[5, 7]   τὴν πολιορκίαν, ἅλας κατὰ τῶν  ἐρειπίων   σπείρας προῆγε. καὶ Σικιμῖται πάντες
[5, 1]   οὐδένα ὑπονοήσαντες δόλον ἀπῆλθον οὐδ'  ἐρευνήσαντες   τὸ καταγώγιον. ἐπεὶ δ' ὁρμήσαντες
[5, 9]   τὴν ὑπ' ὄψιν τῶν φιλτάτων  ἐρημίαν   οὐχ ὑπομένουσα, δι' ἣν καὶ
[5, 2]   τινὸς Ῥοᾶς καλουμένης κατὰ τὴν  ἔρημον.   οἱ δὲ πρέσβεις ὡς οὐκ
[5, 2]   καὶ συνῆσαν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς  ἐρήμου.   (Ἡ δὲ Ἰούδα φυλὴ καὶ
[5, 1]   Αἰγυπτίων καὶ τῆς ἐν τῇ  ἐρήμῳ   ταλαιπωρίας ἐγίνωσκον. (Μετὰ δ' ὀλίγας
[5, 8]   αὐτῷ τι κομίσῃ, καὶ θύσαντος  ἔριφον   τοῦ Μανώχου καὶ τοῦτον ὀπτᾶν
[5, 2]   εἰπεῖν καὶ τήρησιν τῶν ὅρκων.  ἐρομένων   δὲ τὴν ἐπίνοιαν, ἡμῖν, εἶπεν,
[5, 6]   γὰρ αὐτοὺς στάσεως ἄρχειν μέλλοντας  ἐρρύσατο.   τῆς μέντοι ὕβρεως ταύτης
[5, 2]   ὀστᾶ μηδὲν τοῖς ὑπὸ πύστιν  ἐρχομένοις   ἐοικότα. καὶ τοῦτο μὲν τοῖς
[5, 2]   φυλῆς τοῦτ' ἔστι τὸ χωρίον.  ἐρῶν   δὲ σφόδρα τῆς γυναικὸς καὶ
[5, 9]   τοῦ παντὸς οὕτω, φησίν, ἔσται,  ἐρωτᾶν>   τὸν ἔγγιστά μου τῷ γένει
[5, 2]   φέρων ἀνὴρ ἐπὶ τῷ  ἔρωτι   ἧκε πρὸς τοὺς πενθεροὺς καὶ
[5, 7]   ξένον περὶ τὴν μητέρα δι'  ἐρωτικὴν   ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ
[5, 8]   ἦν δὲ καὶ μανιώδης ὑπ'  ἔρωτος   ἐπὶ τῇ γυναικὶ καὶ διὰ
[5, 9]   τὴν Ῥούθην αὐτῷ: καὶ γὰρ  ἔσεσθαι   χρηστὸν αὐταῖς ὁμιλήσαντα τῇ παιδί:
[5, 1]   τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον: τὰς γὰρ  ἐσθῆτας   καινὰς ὅτε ἐξῄεσαν οὔσας ὑπὸ
[5, 1]   χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου καὶ  ἐσθήτων   καὶ τῆς ἄλλης ἐπισκευῆς ἕνεκα,
[5, 2]   Ἰαβίτιδας, περὶ δὲ τῶν διακοσίων  ἐσκόπουν,   ὅπως κἀκεῖνοι γυναικῶν εὐπορήσαντες παιδοποιῶνται.
[5, 1]   οὐχὶ Ἑβραίους. Ἁβράμου γὰρ ἅπαντές  ἐσμεν   οἵ τ' ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντες,
[5, 8]   περιειλεῖσθαι δυναμένοις, ἀσθενέστερος ἂν πάντων  ἔσοιτο.   δὲ τότε μὲν ἡσύχασεν,
[5, 10]   φησί, παρατυγχάνεις, μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταις  ἐσομένην   λόγου μείζονα καὶ πίστεως τοῖς
[5, 10]   πλῆθος ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει τὴν  ἐσομένην   συμφορὰν θεὸς τοῖς παισὶν
[5, 8]   τοὺς ἀκμαιοτάτους λόγῳ μὲν ἑταίρους  ἐσομένους   ἔργῳ δὲ φύλακας, μή τι
[5, 4]   αὐτῷ πάθος, ἐπεὶ δὲ πρὸς  ἑσπέραν   ἦν, δείσαντες μή τι νεώτερον
[5, 6]   εὐψύχους ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ' ἂν  ἐσπευσμένως   καὶ μετὰ θορύβου πίνοντες τύχοιεν
[5, 8]   τὰς κόμας αὐτῷ μὴ ἀποκείρειν:  ἔσται   δ' αὐτῷ πρὸς ἄλλο μὲν
[5, 9]   μέντοι τοῦ παντὸς οὕτω, φησίν,  ἔσται,   ἐρωτᾶν> τὸν ἔγγιστά μου τῷ
[5, 1]   Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα τὴν σκηνὴν  ἑστάκεσαν.   (Καὶ Ἰησοῦς Ἐλεάζαρόν τε καὶ
[5, 1]   πανταχοῦ δ' ἐν τοῖς τούτου  ἐστὲ   καὶ ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ
[5, 1]   θεὸς προεῖπε ποιήσειν τοιοῦτον κατανοοῦντες.  ἔστησαν   δὲ ἐν μέσῳ οἱ ἱερεῖς
[5, 1]   τῆς ὄχθης τοῦ ποταμοῦ διαβάντες  ἔστησαν.   ὡς δὲ περαιωσαμένων καὶ πρὸς
[5, 9]   δηλωσάσης δ' ἐκείνης ὡς συγγενής  ἐστι   καὶ τάχα ἂν δι' εὐσέβειαν
[5, 1]   ἐν καὶ βωμός  ἐστι   καὶ τὸ Λευιτικὸν καὶ τοὺς
[5, 1]   Κεδέσης οὐ πόρρω: Γαλιλαίων δ'  ἐστὶ   καὶ τοῦτο τὸ χωρίον. τοῦ
[5, 9]   ὅτε τὰ πρὸς αὐτὴν οὕτως  ἐστί,   μένειν αὐτόθι παρεκάλει καὶ μὴ
[5, 1]   φιλίαν ἐφ' αἷς πάτριον αὐτοῖς  ἐστι   συνθήκαις: μαθόντες γὰρ ἐκ θεοῦ
[5, 8]   τῆς ἰσχύος, ὑφ' ἧς ἄληπτός  ἐστι   τοῖς ἐχθροῖς. δὲ παρὰ
[5, 8]   διαδοχὴν αὐτοῖς γνησίαν: μέγα δέ  ἐστι   τοῦτο πεδίον. ἦν δὲ καὶ
[5, 9]   κακοπαθούσης αὐτῶν Ἀβιμέλεχος ἐκ Βηθλέμων,  ἔστι   δὲ πόλις αὕτη τῆς
[5, 1]   Ἐφραίμ, τῆς Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην:  ἔστι   τῆς καθύπερθεν Γαλιλαίας τοῦτο τὸ
[5, 2]   τῆς δὲ Ἰούδα φυλῆς τοῦτ'  ἔστι   τὸ χωρίον. ἐρῶν δὲ σφόδρα
[5, 8]   ἰσχυροῦ κατασχόντος κατανοῶν ὡς οὐδέν  ἐστιν   ἀνθρώπειος ἀρετὴ τῷ θεῷ πάντα
[5, 5]   Νεφθαλίδος ὄντα φυλῆς: βάρακος δέ  ἐστιν   ἀστραπὴ κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν.
[5, 7]   πατρίδι Σεβέῃ: τῆς Γαλαδηνῆς δ'  ἐστὶν   αὕτη. (Τελευτήσαντος δὲ Ἰαφθᾶ τὴν
[5, 9]   τυγχάνοντα, εἰ σοῦ χρεία γαμετῆς  ἐστιν   αὐτῷ, καὶ λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεις
[5, 9]   δύναμιν, ὅτι τούτῳ παράγειν ἐφικτόν  ἐστιν   εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ τοὺς
[5, 1]   μηδ' ὅτι μεταξὺ ποταμὸς οὗτός  ἐστιν   ἑτέρους ἡμᾶς νομίσητε καὶ οὐχὶ
[5, 10]   τὸ πρὶν ἦγον, θεὸς δ'  ἐστὶν   καλῶν, σήμαινέ τε πρὸς
[5, 11]   τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντες, ὅτι μείζων  ἐστὶν   καταψηφισάμενος αὐτῶν τὴν συμφορὰν
[5, 8]   ἀποκτείνας Αἰτὰν κατῴκει, πέτρα δ'  ἐστὶν   ὀχυρὰ τῆς Ἰούδα φυλῆς. Παλαιστῖνοι
[5, 7]   δὲ ἀγαθὴ παρασχεῖν τῶν ξύλων  ἐστίν,   ὑπισχνεῖται τὴν ἀρχὴν ἀναλήψεσθαι καὶ
[5, 1]   τῆς Χαναναίων γῆς τοιαύτη τίς  ἐστιν,   ὡς ἴδοι τις ἂν πεδία
[5, 6]   δ' Ἀσιανοῦ παντὸς τὸ Ἰσραηλιτῶν  ἔστιν   ἰδεῖν ἀτιμότερον νῦν γεγενημένον ὅμοιον
[5, 1]   καταφρονήσαντες ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντος οὔτ'  ἔστιν   οὐδὲν ἐφ' μὴ χάριν
[5, 7]   ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν  ἐστράτευε.   (Καὶ ποιησάμενος ὀξεῖαν τὴν τῶν
[5, 6]   αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν τῶν  ἐστρατευκότων   εἶναι. καὶ τούτοις παρηγορήσας αὐτῶν
[5, 7]   ἔμελλεν αὐτοῖς βοηθεῖν. (Ἀμμανιτῶν δ'  ἐστρατευκότων   ἐπὶ τὴν Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ
[5, 8]   τῆς Ἰούδα φυλῆς. Παλαιστῖνοι δ'  ἐστράτευον   ἐπὶ τὴν φυλήν. τῶν δ'
[5, 1]   βασιλέας, οἳ τοὺς Γεβεωνίτας πολεμήσοντες  ἐστράτευσαν,   ἐπανῄει πάλιν τῆς Χαναναίας ἐπὶ
[5, 1]   τιμώμενος χαίρει. καὶ οἱ μὲν  ἐστράτευσαν   ὑπ' ὀργῆς, ἐπέσχε δ' αὐτοὺς
[5, 8]   δ' ἦν ἀνώνυμον, οὐκ ἄπωθεν  ἐστρατοπεδευκότων   τῶν Παλαιστίνων, ἀλλ' ὑπαντώντων μετὰ
[5, 6]   τούτους ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις.  ἐστρατοπεδεύοντο   δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἰορδάνου μέλλοντες
[5, 5]   οὐ παραιτοῦμαι” καὶ συναριθμήσαντες μυρίους  ἐστρατοπεδεύσαντο   πρὸς Ἰταβυρίῳ ὄρει. ἀπήντα δ'
[5, 11]   υἱὸς ὤν, μεθ' ὃν Ἠλὶς  ἔσχε   τὴν ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν
[5, 1]   τούτους ποιησάμενος τοὺς λόγους συγκάταινον  ἔσχε   τὸ πλῆθος καὶ ἄνδρας τοὺς
[5, 6]   τὴν ἀρχὴν ἀποθέσθαι βουλόμενος βιασθεὶς  ἔσχεν   αὐτὴν ἐπ' ἔτη τεσσαράκοντα βραβεύων
[5, 1]   οἰκείοις εἰς τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν  ἔσωσαν   οἱ κατάσκοποι, καὶ πρὸς αὐτὸν
[5, 8]   ἀρχὴ κακοῦ γίνεται: γυναικὸς γὰρ  ἑταιριζομένης   παρὰ τοῖς Παλαιστίνοις ἐρασθεὶς Δαλάλης
[5, 8]   αὐτῷ τοὺς ἀκμαιοτάτους λόγῳ μὲν  ἑταίρους   ἐσομένους ἔργῳ δὲ φύλακας, μή
[5, 1]   Ἰησοῦς αὐτὸς ἐν Σικίμοις διῆγεν.  ἔτει   δ' ὕστερον εἰκοστῷ ὑπέργηρως ὢν
[5, 4]   ἐν τῷ πρώτῳ τῆς ἀρχῆς  ἔτει   κατέστρεψε τὸν βίον. ~(Ἰσραηλῖται δὲ
[5, 3]   τε τοῦ δυνατοῦ μείζονας ἐπιταγέντες  ἐτέλουν   καὶ ὕβρεις παντοίας ὑπέμενον ἕως
[5, 1]   φέρειν ἱκανώτατα καὶ συγκρινόμενα μὲν  ἑτέρᾳ   γῇ πανευδαίμονα νομισθησόμενα, τοῖς δ'
[5, 1]   τε καὶ κάλλος οὐκ ἀπολέλοιπεν  ἑτέρᾳ.   καὶ διὰ τοῦτο τιμητοὺς μᾶλλον
[5, 10]   παῖδες αὐτῷ γίνονται, τὴν δ'  ἑτέραν   ἄτεκνον οὖσαν ἀγαπῶν διετέλει. ἀφικομένου
[5, 10]   Ἄννα θεασαμένη τοὺς τῆς  ἑτέρας   παῖδας τῇ μητρὶ περικαθημένους, εἰς
[5, 11]   ἀρχιερεύς, ἐκαθέζετο γὰρ καθ'  ἑτέρας   τῶν πυλῶν ἐφ' ὑψηλοῦ θρόνου,
[5, 6]   ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότας καὶ τὸν  ἕτερον   ὄναρ διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι, ὥστε
[5, 11]   δὲ πρῶτος Ἠλὶς Ἰθαμάρου τῆς  ἑτέρου   τῶν Ἀαρῶνος υἱῶν οἰκίας:
[5, 1]   ὅτι μεταξὺ ποταμὸς οὗτός ἐστιν  ἑτέρους   ἡμᾶς νομίσητε καὶ οὐχὶ Ἑβραίους.
[5, 1]   σύμμαχον ἑαυτόν, ἐκτραπέντων δὲ εἰς  ἑτέρων   ἐθνῶν μίμησιν ἀπο στραφησομένου τὸ
[5, 4]   παντὸς ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν  ἔτεσιν   ὀγδοήκοντα κατασχών, ἀνὴρ καὶ δίχα
[5, 7]   τοὺς οἰκείους δουλείας ἀπήλλαξεν ἐν  ἔτεσιν   ὀκτωκαίδεκα ταύτην ὑπομείναντας. ἀναστρέφων δὲ
[5, 9]   ὀψὲ κομίζουσα μετὰ τῶν σταχύων:  ἐτετηρήκει   δ' αὐτῇ καὶ Ναάμις
[5, 8]   συνουσίαν θαυμάζουσα τὰς πράξεις αὐτοῦ  ἐτεχνίτευε   μαθεῖν, τίνι τρόπῳ τοσοῦτον προύχει
[5, 7]   παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν Ἤλων ἐπ'  ἔτη   δέκα κατασχὼν αὐτὴν φυλῆς ὢν
[5, 6]   ἐπήγοντο. τοῦτο δὲ ποιούντων ἐπ'  ἔτη   ἑπτὰ εἰς τὰ ὄρη τῶν
[5, 8]   τέλος ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν  ἔτη.   θαυμάζειν δὲ ἄξιον τῆς ἀρετῆς
[5, 1]   παρόντας διαλεχθεὶς τελευτᾷ βιοὺς ἑκατὸν  ἔτη   καὶ δέκα, ὧν Μωυσεῖ μὲν
[5, 4]   πενίαν αὐτοὺς κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα  ἔτη.   λαβὼν δ' οἶκτον θεὸς
[5, 7]   ἣν θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια  ἔτη   νέμονται, μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς ἔφησεν.
[5, 11]   τελευτᾷ, ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα βιώσας  ἔτη   τὰ πάντα καὶ τούτων τεσσαράκοντα
[5, 5]   τελεῖν φόρους. (Εἴκοσι μὲν οὖν  ἔτη   ταῦτα πάσχοντες ἤνυσαν μήτε αὐτοὶ
[5, 7]   γεγονότας. (Αὐτὸς δὲ ἄρξας ἓξ  ἔτη   τελευτᾷ καὶ θάπτεται ἐν τῇ
[5, 6]   βουλόμενος βιασθεὶς ἔσχεν αὐτὴν ἐπ'  ἔτη   τεσσαράκοντα βραβεύων αὐτοῖς τὰ δίκαια
[5, 3]   τὸν λαόν. καὶ ἄρξας ἐπ'  ἔτη   τεσσαράκοντα καταστρέφει τὸν βίον. ~(Τελευτήσαντος
[5, 8]   φόρους παρ' αὐτῶν ἐλάμβανον ἐπ'  ἔτη   τεσσαράκοντα. ταύτης δ' ἐλευθεροῦνται τῆς
[5, 5]   πόλιν στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ'  ἔτη   τεσσαράκοντα. ~(Τελευτήσαντος δὲ Βαράκου καὶ
[5, 1]   μάννας ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένους ἐπὶ  ἔτη   τεσσαράκοντα. (Ὡς δὲ ταῦτα ποιούντων
[5, 7]   ἐγκεχειρισμένους. οὗτος δύο καὶ εἴκοσι  ἔτη   τὴν ἀρχὴν κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸς
[5, 7]   ἐν τοῖς ὄρεσι δεδιὼς ἐπ'  ἔτη   τρία τὸν Ἀβιμέλεχον. (Μετ' οὐ
[5, 8]   κατ' ἀρετήν. δὲ Σαμψών,  ἔτι   γὰρ φρονεῖν ἰσχυρὸς ἦν, ἀντηπάτα
[5, 1]   χαλάζης καταφορᾷ μείζονος τῆς συνήθους:  ἔτι   γε μὴν καὶ τὴν ἡμέραν
[5, 2]   πάντας: ὑπελείπετο δὲ τῶν γιγάντων  ἔτι   γένος, οἳ διὰ σωμάτων μεγέθη
[5, 1]   προθύμους ἐδώκατε, δίκαιον ὑμᾶς μηδενὸς  ἔτι   δυσκόλου περιμένοντος ἀναπαύσεως ἤδη τυχεῖν
[5, 5]   καὶ τοῦ θεοῦ πλέον δαμάσαι  ἔτι   θέλοντος αὐτῶν τὴν ὕβριν διὰ
[5, 8]   εἰ κλήμασιν ἑπτὰ δεθείη ἀμπέλου  ἔτι   καὶ περιειλεῖσθαι δυναμένοις, ἀσθενέστερος ἂν
[5, 1]   καὶ τῆς λείας ὅσα ἦν  ἔτι   λοιπά, πλείστη δ' ἐγεγόνει, καὶ
[5, 10]   γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν λέγων,  ἔτι   μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε τὴν προσδοκίαν
[5, 4]   θεὸν μηδὲ τοῖς νόμοις ὑπακούειν  ἔτι   μᾶλλον ἐκακοῦτο, ὡς καταφρονήσαντα αὐτῶν
[5, 7]   θυγάτηρ αὐτῷ, μονογενὴς δ' ἦν,  ἔτι   παρθένος. δὲ ἀνοιμώξας ἐπὶ
[5, 1]   καὶ ἄργυρον καὶ τὸ τούτων  ἔτι   πλεῖον, παρ' ἡμῖν εὔνοια καὶ
[5, 6]   ταραχὴ δὲ λαμβάνει τοὺς ἀνθρώπους  ἔτι   τε> ὑπνοῦντας καὶ δείματα: νὺξ
[5, 2]   ἄκουσμα. δείκνυται δὲ καὶ νῦν  ἔτι   τούτων ὀστᾶ μηδὲν τοῖς ὑπὸ
[5, 6]   τῶν πολεμίων ὄψιν, οἱ δ'  ἕτοιμοι   πρὸς τὰ παραγγελλόμενα φρονηματισθέντες ὑπὸ
[5, 1]   πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν ἐπὶ στρατείαν  ἕτοιμον   εἶναι τὸ πλῆθος, πέμπει τε
[5, 6]   καὶ παραχρῆμα πρὸς τοὺς ἀγῶνας  ἕτοιμον   ἦν τὸ στρατόπεδον μυρίων ἀνδρῶν.
[5, 7]   τῶν λοιπῶν ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν  ἐτόλμων.   Ἑβραῖοι δὲ σωφρονισθέντες ὑπὸ τῶν
[5, 1]   πᾶν τι λάβοι φονεύων.  (Ἔτος   δὲ πέμπτον ἤδη παρεληλύθει καὶ
[5, 10]   τρεῖς θυγατέρες. (Σαμουῆλος δὲ πεπληρωκὼς  ἔτος   ἤδη δωδέκατον προεφήτευε. καί ποτε
[5, 2]   ἐπίνοιαν, ἡμῖν, εἶπεν, τρὶς τοῦ  ἔτους   εἰς Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται κατὰ
[5, 11]   μάτην ἐπὶ τῇ κιβωτῷ τεθαρσηκότας:  ἐτράπησάν   τε γὰρ εὐθὺς εἰς χεῖρας
[5, 4]   πρὸς θέρος ἔχοντι, πρὸς ὁμιλίαν  ἐτράποντο.   μόνοι δ' ἦσαν τοῦ βασιλέως
[5, 7]   ὑπὸ τῶν κακῶν εἰς ἱκετείαν  ἐτράποντο   τοῦ θεοῦ καὶ θυσίας ἐπέφερον
[5, 5]   λίμνης, στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα  ἔτρεφε   μυριάδας μυρίους δὲ ἱππέας, τρισχιλίων
[5, 7]   δι' οἰκείαν αὐτοῦ στρατιὰν ἣν  ἔτρεφεν   αὐτὸς μισθοφόρων. πρὸς τοῦτον οὖν
[5, 3]   αἰδὼς ἐπὶ τοῖς τότε παροῦσιν  ἐτύγχανε   καὶ προθυμία μεταβολῆς, πρῶτον μὲν
[5, 9]   δὲ Μαλαῶνι. διελθόντων δὲ δέκα  ἐτῶν   τε Ἀβιμέλεχος καὶ μετ'
[5, 3]   καὶ ὕβρεις παντοίας ὑπέμενον ἕως  ἐτῶν   ὀκτώ, μεθ' τῶν κακῶν
[5, 1]   καὶ ταύτην ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ'  εὖ   ποιήσετε σωφρονήσαντες καὶ ἐπὶ νεαροῖς
[5, 8]   νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ  εὐαγγελιζόμενον   αὐτῇ παιδὸς γονὴν κατὰ θεοῦ
[5, 8]   οὐδὲ γὰρ κατὰ χρείαν ταῦτα  εὐαγγελίσασθαι   περὶ τῆς τοῦ παιδὸς γονῆς,
[5, 1]   τῶν Χαναναίων πόλεις ὁρῶν οὐκ  εὐαλώτους   ὑπό τε τῶν χωρίων ἐν
[5, 6]   παραστάντος νεανίσκου μορφῇ καὶ φήσαντος  εὐδαίμονα   καὶ φίλον τῷ θεῷ, ὑποτυχών
[5, 2]   φυλαὶ μεγάλως ἐκ τοῦ πολεμεῖν  εὐδαιμονήσασαι   ἀνεχώρησαν εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις
[5, 3]   καὶ ἣν σὺν πόνοις μυρίοις  εὐδαιμονίαν   ἐκτήσαντο, ταύτην ἀπέβαλον διὰ τρυφήν.
[5, 2]   ἐποιήσαντο πάλιν εἰς τὴν προτέραν  εὐδαιμονίαν   ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν μὲν οὖν
[5, 1]   ἐντολὰς δοὺς ἀποτιμήσασθαι τῆς τε  εὐδαίμονος   ἰδίᾳ τὸ μέτρον γῆς καὶ
[5, 7]   παραλαμβάνει ἀνὴρ τά τε ἄλλα  εὐδαίμων   καὶ παῖδας ἀγαθοὺς πεποιημένος τριάκοντα
[5, 10]   τὸν θεὸν καταγγέλλων. (Παραγενομένη δ'  εὔελπις   πρὸς τὸν ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα
[5, 1]   τῶν κατασκόπων καὶ μὴν τῆς  εὐεργεσίας   ταύτης ἔλεγεν ἐν ταῖς ἀμοιβαῖς
[5, 1]   συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν, τάς τε  εὐεργεσίας   τοῦ θεοῦ ἁπάσας ἀνεμίμνησκεν αὐτούς,
[5, 7]   ὅτι κατὰ δίκην ἐπ' ἀνδρὸς  εὐεργέτου   συνθεῖσι κακὸν τηλικοῦτον. (Ἀβιμέλεχος δὲ
[5, 1]   τὴν ἅλωσιν αὐτοῖς τῆς πόλεως  εὐηγγελίζετο,   ὡς κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[5, 9]   ἄξομαι. (Ταῦτα τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσης  εὐθυμία   κατεῖχεν αὐτὰς ἐν ἐλπίδι τοῦ
[5, 1]   ἥττονα φανήσεσθαι, δωρεῖται δ' αὐτὴν  εὐθὺς   ἀγροῖς καὶ διὰ τιμῆς εἶχε
[5, 1]   εἰς μέσον. καὶ οὗτος μὲν  εὐθὺς   ἀναιρεθεὶς ἐν νυκτὶ ταφῆς ἀτίμου
[5, 11]   κιβωτῷ τεθαρσηκότας: ἐτράπησάν τε γὰρ  εὐθὺς   εἰς χεῖρας ἐλθόντες τῶν πολεμίων
[5, 1]   συνήθειαν. καὶ μὲν ποταμὸς  εὐθὺς   ἐκβάντων αὐτὸν τῶν Ἑβραίων ηὔξετο
[5, 1]   τὸ μέγεθος τῆς παρανομίας ἀπιδόντας  εὐθὺς   ἐφ' ὅπλα καὶ τὴν ἐκ
[5, 1]   ἐξῄει σταδίους ἑξήκοντα. (Καὶ στρατοπεδεύσαντος  εὐθὺς   οἱ κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντες
[5, 1]   λανθάνειν προνοίας ὑπάρχειν. δ'  εὐθὺς   πέμψας πρὸς αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν
[5, 2]   σκηνῆς ἀθροισθέντες εἰς ὅπλα χωρεῖν  εὐθὺς   ὥρμηντο καὶ χρήσασθαι τοῖς Γαβαηνοῖς
[5, 1]   πρὸς τὴν ἐλπίδα τοῦ κρείττονος  εὐλαβεστέρως   εἶχον δι' ὑπερβολὴν τοῦ δέους.
[5, 7]   τῆς Ἀμορραίας τοῖς προγόνοις αὐτῶν  εὐλόγως   ἐγκαλοῦσι χάριν τε μᾶλλον τῆς
[5, 6]   τοῦτο γοῦν, ἔφη, τεκμήριον τῆς  εὐμενείας   αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ με
[5, 8]   ὁμολογούμενος πρῶτος εἶχε γύναιον ἐπ'  εὐμορφίᾳ   περίβλεπτον καὶ τῶν κατ' αὐτὸ
[5, 1]   καὶ πονήσαντες εἰς νῦν  εὐνοίᾳ   θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ' οὕτως ἐκρίνατε
[5, 1]   τούτων ἔτι πλεῖον, παρ' ἡμῖν  εὔνοια   καὶ πρὸς τι βουληθείητε
[5, 9]   δὲ τῆς περὶ τὴν πενθερὰν  εὐνοίας   ἅμα καὶ μνήμης τοῦ παιδὸς
[5, 8]   ἔχειν ἔλεγεν, εἰ κατ' ἀπιστίαν  εὐνοίας   τῆς πρὸς αὐτὸν μὴ λέγει
[5, 1]   τούτοις καὶ τοῦ θεοῦ παρέξοντος  εὔνουν   εἶναι καὶ σύμμαχον ἑαυτόν, ἐκτραπέντων
[5, 9]   συνεξορμᾶν πείθειν ἐδύνατο, ἀλλ' ἐγκειμένων  εὐξαμένη   γάμον εὐτυχέστερον αὐταῖς οὗ διημαρτήκεσαν
[5, 9]   αὐτῆς συνῴκησεν ἀσπασάμενος καὶ  εὐξάμενος   αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν
[5, 7]   ταῦτ' εἰπὼν ἀπέλυσεν: αὐτὸς δ'  εὐξάμενος   νίκην καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενος, ἂν
[5, 7]   μετ' Ἤλωνα μόνης ἂν τῆς  εὐπαιδίας   μνημονευθείη, μηδὲν ἔργον> διὰ τὴν
[5, 2]   διακοσίων ἐσκόπουν, ὅπως κἀκεῖνοι γυναικῶν  εὐπορήσαντες   παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ αὐτοῖς ὅρκων
[5, 2]   ἔφη τις τούτοις τε γυναικῶν  εὐπορίαν   ἔχειν εἰπεῖν καὶ τήρησιν τῶν
[5, 2]   γὰρ ὄντων καὶ πολλῆς ἁρμάτων  εὐπορίας   κακῶς ἐποίουν τοὺς ἐπελθόντας. καὶ
[5, 9]   πενθερᾶς Ῥούθη, ὅπως τροφῆς  εὐποροῖεν,   καὶ εἰς τὸ Βοώζου τυχαίως
[5, 1]   πρότερον συνέβαινε σπανίζειν τότε ῥᾳδίως  εὐποροῦντες:   τόν τε γὰρ σῖτον ἀκμάζοντα
[5, 6]   δ' Ἐφράμιδος φυλὴ τῇ Γεδεῶνος  εὐπραγίᾳ   δυσχεραίνουσα στρατεύειν ἐπ' αὐτὸν διεγνώκει,
[5, 6]   ὠφέλησε τῆς ἐπὶ τῶν πολεμίων  εὐπραξίας   φήσας αἰτίους> ἐμφυλίου γὰρ αὐτοὺς
[5, 2]   τὸ γύναιον θεασάμενοι καὶ τὴν  εὐπρέπειαν   θαυμάσαντες, ἐπεὶ παρὰ τῷ πρεσβύτῃ
[5, 1]   συμφορᾶς τοιαύτην φυλακὴν καὶ ἀσφάλειαν  εὕραντο.   (Τοῦ δὲ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν βασιλέως
[5, 8]   τε συνετοὺς δόξαι καὶ κέρδος  εὕρασθαι   καὶ λέγειν ἀξιούντων φησίν, ὅτι
[5, 6]   ὑποθήκας τοῦ θεοῦ τριακόσιοι ἄνδρες  εὑρέθησαν   ταῖς χερσὶ μετὰ φόβου προσενεγκάμενοι
[5, 1]   ἀπὸ Ἰορδάνου ποταμοῦ μηκυνομένην ἔλαχεν,  εὐρεῖαν   δὲ ὅσον ἀπὸ Βεθήλων εἰς
[5, 1]   δύναμις γάρ σοι τούτων ἴασιν  εὑρεῖν,   τό τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν
[5, 4]   εἰς τὸ δωμάτιον καὶ νεκρὸν  εὑρόντες   ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ πρὶν
[5, 7]   τὸν κίνδυνον, οὗτοι πέτραν ὀχυρὰν  εὑρόντες   ἐπ' αὐτῆς ἱδρύονται τειχίσαι τε
[5, 1]   ἄχρι τῶν Ἱεροσολύμων τὸ δ'  εὖρος   ἕως τῆς Σοδομίτιδος λίμνης καθήκουσαν:
[5, 1]   ὢν ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς  εὑρὼν   χλαμύδα βασίλειον ἐκ χρυσοῦ μὲν
[5, 1]   πρὸς αὐτοὺς παρεκάλει καὶ τῇ  εὐσεβείᾳ,   γε μόνῃ φίλον αὐτοῖς
[5, 9]   ἐστι καὶ τάχα ἂν δι'  εὐσέβειαν   προνοήσειεν αὐτῶν, ἐξῄει πάλιν ταῖς
[5, 2]   δὲ κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν  εὐσχόλουν.   τὸ δ' αὐτὸ καὶ αἱ
[5, 6]   ἦν: μᾶζαν ἐδόκει κριθίνην ὑπ'  εὐτελείας   ἀνθρώποις ἄβρωτον διὰ τοῦ στρατοπέδου
[5, 6]   τὸ σπέρμα τὸ καλούμενον κρίθινον  εὐτελέστατον   ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν, τοῦ δ' Ἀσιανοῦ
[5, 8]   γυναικὶ κελεύσαντος, ἐπεὶ πάντ' ἦν  εὐτρεπῆ,   προσέταξεν ἐπὶ τῆς πέτρας ἀποθέσθαι
[5, 9]   ἐδύνατο, ἀλλ' ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον  εὐτυχέστερον   αὐταῖς οὗ διημαρτήκεσαν παισὶ τοῖς
[5, 7]   Ἰωθάμου: σώζεται γὰρ οὗτος διαφυγεῖν  εὐτυχήσας.   Ἀβιμέλεχος δὲ εἰς τυραννίδα τὰ
[5, 9]   καθ' Ἑβραίων γλῶτταν ναάμις μὲν  εὐτυχίαν,   μαρὰ δὲ ὀδύνην. ἀμήτου δὲ
[5, 3]   παντελὲς αὐτοὺς ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν  Εὐφράτην   ἐβιάζοντο. Κενίαζος δὲ ὡς ἔργῳ
[5, 10]   ποιησόμενον. διατριβούσης δ' ἐπὶ ταῖς  εὐχαῖς   πολὺν χρόνον Ἠλὶς ἀρχιερεύς,
[5, 7]   τότε ποιεῖν τὰ κατὰ τὴν  εὐχήν.   συγχωρήσας δὲ τὰ κατὰ τὸν
[5, 10]   ἀναμνησθεῖσα δ' γυνὴ τῆς  εὐχῆς   τῆς ἐπὶ τῷ παιδὶ γεγενημένης
[5, 2]   μήτε διὰ πλῆθος μήτε δι'  εὐψυχίαν.   ἦσαν δὲ ἐν παρασκευῇ μεγάλῃ
[5, 1]   τὰ ἔργα καὶ τοὺς κινδύνους  εὔψυχος   καὶ μεγαλότολμος πρυτανεῦσαί τε τὰ
[5, 6]   μὲν κατακλιθέντας καὶ οὕτως πίνοντας  εὐψύχους   ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ' ἂν ἐσπευσμένως
[5, 10]   προειρήκαμεν, καὶ πάλιν κατὰ τὴν  εὐωχίαν   νέμοντος μοίρας κρεῶν ταῖς τε
[5, 8]   τῶν δὲ Θαμνιτῶν παρὰ τὴν  εὐωχίαν   τὴν τῶν γάμων, εἱστία γὰρ
[5, 8]   ἀρχόντων καὶ γνωριμωτάτων ἐν ταὐτῷ  εὐωχουμένων,   οἶκος δ' ἦν δύο κιόνων
[5, 1]   γῆς ποιησόμενοι πρὸς αὐτοὺς φιλίαν  ἐφ'   αἷς πάτριον αὐτοῖς ἐστι συνθήκαις:
[5, 8]   ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε τοῦτον  ἐφ'   ἡμέρας ἑπτὰ ποιούμενοι τὴν ζήτησιν,
[5, 2]   εἵπετο καὶ ὄνος ἦν αὐτοῖς,  ἐφ'   ἧς ὠχεῖτο τὸ γύναιον. γενομένων
[5, 10]   χρωμένοις: οὐ γὰρ ὑστερήσειν αὐτὸν  ἐφ'   οἷς ἂν θελήσῃ διακονίας. καὶ
[5, 1]   ἔχοντες ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε τούτων,  ἐφ'   οἷς ἐξώλεις εἶναι δίκαιοι πάντες
[5, 4]   οἶκτον θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν>  ἐφ'   οἷς ἔπασχον καὶ ταῖς ἱκετείαις
[5, 1]   μέγεθος τῆς παρανομίας ἀπιδόντας εὐθὺς  ἐφ'   ὅπλα καὶ τὴν ἐκ χειρῶν
[5, 11]   γὰρ καθ' ἑτέρας τῶν πυλῶν  ἐφ'   ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσας οἰμωγῆς καὶ
[5, 1]   ἀνθρώπων ἀπελθόντος οὔτ' ἔστιν οὐδὲν  ἐφ'   μὴ χάριν ὑμῖν οἴδαμεν.
[5, 2]   δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα,  ἐφ'   ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνης ὑποτελῶν
[5, 7]   αὐτοῦ Ἰωθάμης, ὃν καὶ διαφυγεῖν  ἔφαμεν,   ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ
[5, 8]   εἰ βούλονται μὴ ἔχειν αἰτίαν  ἔφασαν   αὐτοῖς ὑποχείριον Σαμψῶνα δοῦναι. οἱ
[5, 1]   κακῶς ποιεῖν: μηνύσομεν γὰρ αὐτῷ,  ἔφασαν,   διὰ τὸ σὸν σώζεσθαι πρόθυμον.
[5, 6]   δὲ νίκην οὐχ ἧττον αὐτῶν  ἔφασκεν   ἰδίαν τῶν ἐστρατευκότων εἶναι.
[5, 1]   ἀρετῆς αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντες ὁδὸν  ἔφασκον   καὶ τεκμήριον τοῦ λόγου τούτου
[5, 2]   αἱ θυγατέρες. τούτων κατὰ ἁρπαγὴν  ἐφείσθω   γαμεῖν Βενιαμίτας ἃς ἂν δυνηθεῖεν
[5, 10]   παιδὸς θύσοντες γενέσεως δεκάτας τ'  ἔφερον.   ἀναμνησθεῖσα δ' γυνὴ τῆς
[5, 3]   ἅπαξ τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας  ἐφέροντο   πρὸς τὸ καθ' ἡδονὴν καὶ
[5, 10]   ἀπείχοντο παρανομήματος, καὶ τὰ μὲν  ἐφέροντο   τῶν γερῶν κατὰ τιμήν,
[5, 6]   τῷ θεῷ, ὑποτυχών τοῦτο γοῦν,  ἔφη,   τεκμήριον τῆς εὐμενείας αὐτοῦ μέγιστον
[5, 2]   τὸ τῆς ἐπιορκίας ὄνομα σχετλιασάσης  ἔφη   τις τούτοις τε γυναικῶν εὐπορίαν
[5, 6]   φόβου προσενεγκάμενοι τὸ ὕδωρ τεταραγμένως,  ἔφησέ   τε θεὸς τούτους ἐπαγόμενον
[5, 2]   λαμβάνοι. δὲ Λευίτης μὲν  ἔφησεν   εἶναι, γύναιον δὲ παρὰ τῶν
[5, 7]   ἔτη νέμονται, μάχεσθαι πρὸς αὐτοὺς  ἔφησεν.   (Καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτ'
[5, 2]   αὐτῶν εἰς δισμυρίους καὶ δισχιλίους,  ἐφθάρησαν   δὲ ἴσως ἂν καὶ πλείονες,
[5, 7]   ἱδρύονται τειχίσαι τε ταύτην παρεσκευάζοντο.  ἔφθη   τε τὴν διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχος
[5, 7]   κακοῖς καταπλήξας τοὺς Ἰσραηλίτας μειζόνων  ἐφιέμενος   δῆλος ἦν καὶ μηδαμοῦ περιγράψων
[5, 2]   νόμου μηδ' ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους  ἐφιέντος   δίχα πρεσβείας καὶ τοιαύτης πρὸς
[5, 1]   καὶ τοῦ πλήθους ὅσον ἦν  ἐφικτὸν   αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν, τάς
[5, 9]   θεοῦ δύναμιν, ὅτι τούτῳ παράγειν  ἐφικτόν   ἐστιν εἰς ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ
[5, 11]   Παλαιστίνων αὕτη γίνεται, ἣν δ'  ἐφοβοῦντο   ἧτταν οὗτοι ταύτην Ἑβραῖοι παθόντες
[5, 1]   παρεῖεν. ὡς δ' ἔγνω τὴν  ἔφοδον   αὐτῶν Ῥαάβη, λίνου γὰρ
[5, 8]   οὐκέτ' ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν  ἔφοδον   αὐτῶν. οἱ δ' ἐκκόψαντες αὐτοῦ
[5, 6]   μὴ κατάφωρος τοῖς πολεμίοις  ἔφοδος   αὐτῶν γένηται, καὶ ἐν τῇ
[5, 1]   φυλῆς Ἰέβρωνα, Σίκιμα δὲ τῆς  Ἐφραίμ,   τῆς Νεφθαλίτιδος δὲ Κεδέσην: ἔστι
[5, 1]   δὲ ἐν πόλει Θαμνᾶ τῆς  Ἐφραίμου   φυλῆς. θνήσκει δὲ ὑπ' αὐτὸν
[5, 6]   τῶν Μαδιηνιτῶν βασιλέας. (Ἡ δ'  Ἐφράμιδος   φυλὴ τῇ Γεδεῶνος εὐπραγίᾳ δυσχεραίνουσα
[5, 2]   ἐξ ἀγροῦ κατιὼν τῆς μὲν  Ἐφράμιος   φυλῆς ὢν ἐν δὲ τῇ
[5, 7]   Ἤλωνος παῖς φυλῆς μὲν τῆς  Ἐφραμίτιδος   πόλεως δὲ τῆς Φαραθωνιτῶν γεγονώς,
[5, 2]   οἴκησιν ἐδήλου τυγχάνειν ἐν τῇ  Ἐφράμου   κληρουχίᾳ. δὲ πρεσβύτης καὶ
[5, 10]   τῶν ἐν μέσῳ πολιτῶν τῆς  Ἐφράμου   κληρουχίας Ῥαμαθὰν πόλιν κατοικῶν ἐγάμει
[5, 2]   Χαναναίοις ἀπολέμοις εἶναι. (Ἡ δ'  Ἐφρὰν   πολιορκοῦσα Βήθηλα τέλος οὐδὲν ἄξιον
[5, 6]   μὲν γηραιὸς τελευτήσας ἐν  Ἐφρὰν   τῇ πατρίδι θάπτεται. ~(Παῖδες δὲ
[5, 6]   Ἑβραίοις. Γεδεὼν δὲ παραγενόμενος εἰς  Ἐφρὰν   τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει τοὺς
[5, 1]   Ἱεροσολυμιτῶν πόλιν ἔλαβον. δ'  Ἐφρὰν   φυλὴ τὴν ἄχρι Γαζάρων ἀπὸ
[5, 2]   (Λευίτης ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων τῆς  Ἐφράνου   κληρουχίας ὢν καὶ ἐν ἐκείνῃ
[5, 7]   δόξει τοῖς ἀκούσασι. (Τῆς δ'  Ἐφράνου   φυλῆς ἐπ' αὐτὸν στρατευσάσης, ὅτι
[5, 7]   δὲ κακοῦν τὴν πόλιν  ἐφρόντιζε.   τῆς δ' ὥρας τῆς τοῦ
[5, 2]   διὰ μέσων ὠσάμενοι τῶν πολεμίων  ἔφυγον   ἐπὶ τὰ πλησίον ὄρη, καὶ
[5, 9]   δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα παρ' αὐτοῦ  ἐφύλαξε   τῇ ἑκυρᾷ καὶ παρῆν ὀψὲ
[5, 7]   ὅσα τε μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν  ἔχει   καὶ μεγίστην αἴρουσι φλόγα. καὶ
[5, 1]   καρτερὰ καὶ ὅσα μὴ τοῦτον  ἔχει   τὸν τρόπον αὐτοῖς ἀσφαλῶς καὶ
[5, 2]   ἀδικεῖν στρατιὰν ἀγαγεῖν: καλῶς οὖν  ἔχει   τῷ νόμῳ πειθομένους πρὸς τοὺς
[5, 8]   αὐτοὺς τελοῦντας, εἰ βούλονται μὴ  ἔχειν   αἰτίαν ἔφασαν αὐτοῖς ὑποχείριον Σαμψῶνα
[5, 2]   τοῦτον γὰρ μάλιστα τοῖς γεγενημένοις  ἔχειν   ἀνιάτως ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα τὴν ψυχὴν
[5, 1]   τὸ θεῖον: αὐτῷ γὰρ καλῶς  ἔχειν   ἀπιέναι μέλλοντι τοῦ ζῆν παραίνεσιν
[5, 7]   τὴν ἀρχὴν ἀναλήψεσθαι καὶ ἀόκνως  ἔχειν.   δεῖ μέντοι συνιζάνειν αὐτὰ ὑπὸ
[5, 2]   τις τούτοις τε γυναικῶν εὐπορίαν  ἔχειν   εἰπεῖν καὶ τήρησιν τῶν ὅρκων.
[5, 4]   ἀνίστησιν οὖν αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν  ἔχειν   ἐκ προστάγματος αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ
[5, 6]   πειρᾶσθαι τῆς ἐλευθερίας ἀνασώζειν ἀδυνάτως  ἔχειν   ἔλεγε: τήν τε γὰρ φυλὴν
[5, 8]   ὁμιλοῦντος αὐτῇ τοῦ Σαμψῶνος δεινῶς  ἔχειν   ἔλεγεν, εἰ κατ' ἀπιστίαν εὐνοίας
[5, 1]   δ' οὐκ ἄλλην ἀφορμὴν σωτηρίας  ἔχειν   ταύτην προφασιζομένων καὶ διὰ
[5, 1]   ἀπολέσθαι κακῶς, παρακαλέσασα διὰ μνήμης  ἔχειν,   ὅταν ἐγκρατεῖς τῆς Χαναναίων γῆς
[5, 7]   τε μᾶλλον τῆς Ἀμμανίτιδος αὐτοῖς  ἔχειν   ὀφείλουσι παρεθείσης, δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ
[5, 1]   πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς ἀχθείσῃ χάριν  ἔχειν   ὡμολόγει τῆς σωτηρίας τῶν κατασκόπων
[5, 1]   καὶ τῶν παρόντων αὐτῇ χάριν  ἔχειν   ὡμολόγουν καὶ περὶ τῶν αὖθις
[5, 1]   αὐτὸς διὰ Μωυσέος διέταξε, φυλακὴν  ἔχετε   τὴν πᾶσαν, ὡς ἐμμενόντων μὲν
[5, 8]   τούτων ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ τοῖς  ἐχθροῖς   ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰς ἐκ τῆς
[5, 6]   ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενος λογισμῷ τοῖς  ἐχθροῖς   ἐπιθέσθαι χωρὶς αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ
[5, 8]   ὑφ' ἧς ἄληπτός ἐστι τοῖς  ἐχθροῖς.   δὲ παρὰ πότον καὶ
[5, 1]   ἁρπαγὴν γινομένους περιορᾶν φεύγοντας τοὺς  ἐχθρούς:   ἀλλὰ τὰ μὲν ζῷα πάντα
[5, 1]   ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε νικήσειν τοὺς  ἐχθροὺς   καὶ κελεύσαντος τούς τε ἵππους
[5, 1]   καὶ πᾶν τὸ στράτευμα τῶν  ἐχθρῶν   πλὴν ὀλίγων διέφθειρε, καὶ οἱ
[5, 7]   ἀλλὰ μόνος καὶ τὴν λείαν  ἔχοι   καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις
[5, 9]   προνοήσειεν αὐτῶν, ἐξῄει πάλιν ταῖς  ἐχομέναις   ἡμέραις ἐπὶ καλάμης συλλογὴν σὺν
[5, 1]   τὴν πόλιν ἐπεὶ καὶ ταύτην  ἐχομένην   ἑώρων καὶ καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ
[5, 11]   τῶν Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰς τὴν  ἐχομένην   καὶ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ
[5, 3]   ὄντες ἱκανοὶ γῆν τε οὐκ  ἔχοντες   ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν πέντε
[5, 1]   μὲν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν  ἔχοντες,   ἔπειτα οἱ Λευῖται τήν τε
[5, 1]   ἀξιόχρεως, ὅθεν ἀμείνονα περὶ ἡμῶν  ἔχοντες   ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε τούτων, ἐφ'
[5, 4]   τινι δωματίῳ δεξιῶς πρὸς θέρος  ἔχοντι,   πρὸς ὁμιλίαν ἐτράποντο. μόνοι δ'
[5, 1]   τῶν ἐπ' αὐτῷ νενομισμένων τέλος  ἐχόντων   καὶ τοῦ πένθους λελωφηκότος παρήγγειλεν
[5, 1]   τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν οὕτως  ἔχουσαν   πρὸς αὐτοὺς παρεκάλει καὶ τῇ
[5, 2]   ὁμοίων πειρώμενος. ἀλλοτρίως δ' αὐτῆς  ἐχούσης   καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐκκαιομένου
[5, 1]   δύναμιν αὐτῶν καὶ τίνα διάνοιαν  ἔχουσιν   αὐτοὶ γνωσομένους, αὐτὸς δὲ ἐξήταζε
[5, 1]   τὴν ὁρμὴν ἐκ τοῦ ὄρους  ἔχουσιν,   ἐκ τοῦ καθήκοντος τοῖς ὅροις
[5, 6]   ἐν τῇ δεξιᾷ κριοῦ κέρας:  ἐχρῶντο   δὲ τούτοις ἀντὶ σάλπιγγος. χωρίον
[5, 1]   πάλιν δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆς ἄοκνον  ἔχωμεν   εἰς τὰ κατεπείξοντα καὶ μὴ
[5, 1]   τὸν Ἄχαρον: δ' οὐκ  ἔχων   ἔξαρνος εἶναι τοῦ θεοῦ δεινῶς
[5, 4]   κἀπ' ἐκείνης τὴν ἅπασαν ἰσχὺν  ἔχων   κατῴκει μὲν ἐν Ἱεριχοῦντι καὶ
[5, 1]   φυλὰς πᾶς ὅμιλος μέσους  ἔχων   παῖδας καὶ γυναῖκας, δεδιὼς περὶ
[5, 2]   γαμήσαντες ἐπ' ἔργα τῆς γῆς  ἐχώρησαν   καὶ πρόνοιαν ἐποιήσαντο πάλιν εἰς
[5, 1]   καὶ οἱ μὲν ταῦτα συνθέμενοι  ἐχώρουν   διὰ τοῦ τείχους καθιμήσαντες ἑαυτούς,
[5, 6]   γεωργεῖν τοῖς Ἰσραηλίταις ἐπέτρεπον, ὅπως  ἔχωσι   πεπονηκότων αὐτῶν εἰς βλάπτωσι.
[5, 1]   γὰρ ἀγκαλίδας ἐπὶ τοῦ τείχους  ἔψυχε,   τοὺς μὲν κατασκόπους εἰς ταύτας
[5, 1]   τῷ θεῷ, καὶ τὴν φάσκα  ἑώρταζον   ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ, πάντων
[5, 1]   πόλιν ἐπεὶ καὶ ταύτην ἐχομένην  ἑώρων   καὶ καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ καὶ
[5, 1]   τοῦ θεοῦ προυπεσχημένου, τεθαρρηκότας παραδόξως  ἑώρων   τοὺς πολεμίους: καὶ σάκκους ἐπενδύντες
[5, 7]   οἱ Σικιμῖται δέονται παρασχεῖν αὐτοῖς,  ἕως   ἂν τρυγήσωσι. προσδεξαμένου δ' ἐκείνου
[5, 3]   ἐτέλουν καὶ ὕβρεις παντοίας ὑπέμενον  ἕως   ἐτῶν ὀκτώ, μεθ' τῶν
[5, 2]   ἐνετράπην. καὶ ζῶντα μὲν κομίζουσιν  ἕως   Ἱεροσολύμων, τελευτήσαντα δὲ γῇ θάπτουσι.
[5, 1]   ἐδόκει τὸ χωρίον διὰ κάλλος,  ἕως   οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖς τὰ πράγματα
[5, 1]   δὲ ἐν μέσῳ οἱ ἱερεῖς  ἕως   οὗ διαβαίη τὸ πλῆθος καὶ
[5, 1]   τῶν Ἱεροσολύμων τὸ δ' εὖρος  ἕως   τῆς Σοδομίτιδος λίμνης καθήκουσαν: ἐν
[5, 1]   Γαλιλαίας τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον  ἕως   τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ τῶν
[5, 1]   πᾶσαν καὶ Γίτταν ἀπ' Ἀκκαρῶνος  ἕως   τοῦ ὄρους, ἐξ οὗ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/04/2010