HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), La guerre des Juifs contre les Romains, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 61 formes différentes pour 399 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 32]   τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας,

[1, 30]   ἐκεῖνος ἦ πολύ γε, ἔφη, ὦ γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας

[1, 23]   κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι

[1, 28]   Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν

[1, 23]   τὸν δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ

[1, 25]   θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν

[1, 18]   τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ

[1, 13]   προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους

[1, 17]   ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ

[1, 6]   μὲν ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν,

[1, 21]   διὰ τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται

[1, 21]   οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος

[1, 21]   μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν·

[1, 30]   ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς.

[1, 29]   χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ

[1, 20]   δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς

[1, 15]   ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους

[1, 24]   φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ

[1, 27]   τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τις

[1, 24]   γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα

[1, 27]   ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν

[1, 4]   Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος

[1, 0]   ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ

[1, 12]   οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν

[1, 15]   προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον

[1, 1]   τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο.

[1, 24]   κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας,

[1, 2]   καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς

[1, 11]   Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ

[1, 8]   ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ

[1, 6]   Πομπήιον. Οὐ μήν τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν

[1, 29]   Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν.

[1, 24]   φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην

[1, 24]   καὶ τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς εἰς

[1, 33]   τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ

[1, 30]   τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ

[1, 26]   οἱ μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις πρὸς τὸν

[1, 27]   μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας τοὺς

[1, 0]   τῶν τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς

[1, 10]   καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸν

[1, 27]   Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις

[1, 1]   Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν

[1, 5]   ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς

[1, 3]   Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι

[1, 4]   ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας

[1, 19]   παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ

[1, 4]   Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου·

[1, 28]   ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν οὖν

[1, 10]   κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ

[1, 0]   ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν

[1, 14]   Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη

[1, 23]   δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν ἐν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα

[1, 26]   τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος ὢν ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ

[1, 9]   κατείχετο, τούς τε Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν

[1, 12]   ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ

[1, 10]   τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ

[1, 33]   ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις

[1, 2]   Ὁ δὲ καίτοι γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς

[1, 31]   πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών.

[1, 23]   τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν,

[1, 12]   ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ

[1, 26]   τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς

[1, 24]   ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει

[1, 2]   γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ'

[1, 10]   Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ ὢν φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει

[1, 33]   Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος

[1, 0]   καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς

[1, 18]   τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ

[1, 13]   μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς

[1, 8]   καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν

[1, 1]   καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ

[1, 17]   τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ

[1, 18]   τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις

[1, 29]   ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς

[1, 33]   βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν

[1, 14]   τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ

[1, 17]   βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν

[1, 26]   δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν

[1, 0]   κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι,

[1, 24]   τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ

[1, 26]   ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν

[1, 24]   τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν

[1, 8]   ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ

[1, 24]   ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς,

[1, 21]   Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν

[1, 28]   τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν

[1, 21]   ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν

[1, 6]   αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου

[1, 13]   τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν

[1, 8]   τὸ ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες

[1, 20]   δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν μοι γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν

[1, 7]   αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ

[1, 21]   δὲ πύργοις τε διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ

[1, 21]   τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς

[1, 12]   μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε πεσόντες ταφῆς καὶ

[1, 8]   καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους

[1, 17]   ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν

[1, 2]   τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς

[1, 1]   ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ μνήμην ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν

[1, 15]   ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ

[1, 9]   γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς

[1, 25]   ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος

[1, 12]   περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι

[1, 2]   πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ'

[1, 21]   κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς

[1, 8]   κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ

[1, 32]   ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς

[1, 2]   τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς

[1, 22]   παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν πάππον

[1, 24]   ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν

[1, 24]   τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν

[1, 12]   καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι

[1, 22]   τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν

[1, 13]   ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι

[1, 26]   τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν γέ τι τοὺς ἀθλίους· μόνων

[1, 27]   ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς

[1, 21]   ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος

[1, 21]   τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε μὴν λοιπὰ

[1, 21]   ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς τε

[1, 21]   τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν

[1, 33]   Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες

[1, 17]   τῆς παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες

[1, 8]   ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς

[1, 3]   ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες·

[1, 23]   διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης,

[1, 24]   οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ

[1, 2]   Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ

[1, 2]   ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι

[1, 16]   συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ

[1, 29]   ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ

[1, 7]   χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον

[1, 4]   δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ

[1, 32]   ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη

[1, 12]   Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο.

[1, 12]   ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν

[1, 10]   δίκης. Ὁ δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ

[1, 1]   ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως

[1, 0]   Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά

[1, 8]   τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν

[1, 8]   ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς

[1, 17]   τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις

[1, 19]   οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις,

[1, 19]   ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς

[1, 2]   καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ'

[1, 2]   θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ τοῖς

[1, 6]   καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε

[1, 2]   ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις,

[1, 1]   Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν τῇ πόλει

[1, 16]   ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον,

[1, 8]   ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας πρὸς τὴν

[1, 12]   συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως

[1, 18]   κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ

[1, 11]   τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν.

[1, 16]   ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς χώρας

[1, 8]   Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ τὴν χώραν

[1, 8]   δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην.

[1, 2]   μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην

[1, 29]   δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς

[1, 27]   τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων,

[1, 24]   ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ

[1, 24]   γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις

[1, 29]   ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας ὡς ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ.

[1, 23]   εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς

[1, 25]   (Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε

[1, 28]   δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου

[1, 17]   μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ

[1, 18]   πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως

[1, 19]   αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην

[1, 28]   προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ

[1, 13]   κατέχει δὲ καὶ ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς τότε

[1, 24]   τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει

[1, 16]   τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς

[1, 13]   τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν παρ'

[1, 0]   τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν

[1, 10]   τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ

[1, 31]   Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ περὶ

[1, 23]   τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα,

[1, 24]   οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις

[1, 33]   λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν

[1, 26]   Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ

[1, 0]   τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος

[1, 23]   παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ

[1, 33]   πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος δείσας

[1, 31]   τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν

[1, 2]   ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε κρείττονα τὸν ἐκ

[1, 10]   νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος

[1, 27]   ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην

[1, 30]   τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς ἤδη,

[1, 24]   γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ'

[1, 0]   τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων

[1, 2]   προῆλθον οἱ κατὰ τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται

[1, 23]   φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς

[1, 24]   ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν

[1, 15]   εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ

[1, 8]   ἔφοδον δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους

[1, 19]   τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες

[1, 18]   καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον

[1, 13]   ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν,

[1, 23]   δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται,

[1, 25]   καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα,

[1, 3]   φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ

[1, 19]   παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ

[1, 4]   ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε

[1, 19]   οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ

[1, 8]   καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ

[1, 31]   πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει

[1, 23]   οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν

[1, 26]   πάλαι· διὸ δὴ καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν

[1, 10]   βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ μὴν

[1, 0]   κατά τε χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν

[1, 6]   καὶ δέους, καὶ κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ,

[1, 32]   γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ πατρὶ

[1, 20]   καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ

[1, 17]   τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ'

[1, 17]   τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην

[1, 33]   Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν

[1, 0]   τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ

[1, 10]   καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις

[1, 23]   ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ'

[1, 33]   τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ

[1, 27]   τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ' ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ

[1, 15]   ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε

[1, 13]   ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν

[1, 18]   καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν

[1, 11]   καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν τε

[1, 26]   τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ

[1, 15]   ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει

[1, 3]   μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ

[1, 21]   αἱ πηγαί· καὶ γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ

[1, 31]   ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς

[1, 20]   τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν μοι

[1, 30]   βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ

[1, 15]   κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ

[1, 9]   καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε

[1, 29]   συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς

[1, 31]   μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν δ'

[1, 21]   τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος

[1, 11]   οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν,

[1, 18]   καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ

[1, 24]   τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου

[1, 23]   ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν

[1, 0]   κατὰ τὴν χώραν ὄντος, καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς

[1, 14]   συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα

[1, 17]   τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος

[1, 19]   κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον

[1, 32]   αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ

[1, 24]   τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον

[1, 5]   τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ

[1, 0]   παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος

[1, 32]   εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων

[1, 10]   εἶχεν ὅ τι χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ

[1, 19]   βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ

[1, 22]   δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ

[1, 0]   γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων

[1, 20]   πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας

[1, 17]   ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν,

[1, 17]   τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν

[1, 26]   Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας

[1, 13]   ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος

[1, 0]   πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν

[1, 13]   ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ

[1, 33]   καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ νόμου

[1, 11]   τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ

[1, 13]   φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο.

[1, 9]   μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν.

[1, 24]   τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην

[1, 30]   κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ

[1, 30]   Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ'

[1, 20]   ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς

[1, 21]   τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι

[1, 20]   αὖθις ἀγαθόν τί σε ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος

[1, 15]   Σίλωνα δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν

[1, 5]   καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον

[1, 21]   δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον τὴν ἔνδον τῶν

[1, 32]   τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ'

[1, 8]   ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου

[1, 6]   δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ

[1, 13]   ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς

[1, 16]   διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον

[1, 15]   ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ

[1, 33]   ταῖς περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν

[1, 13]   τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε

[1, 12]   ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι.

[1, 24]   (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις

[1, 22]   δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ

[1, 24]   Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν

[1, 24]   ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ

[1, 15]   ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος.

[1, 20]   πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου

[1, 2]   ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς

[1, 18]   διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι,

[1, 18]   βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος

[1, 22]   καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν διὰ τὴν στεργομένην

[1, 21]   τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην

[1, 10]   Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν

[1, 0]   τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι

[1, 3]   λέγειν δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε

[1, 27]   πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ

[1, 0]   παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς

[1, 6]   δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν.

[1, 33]   ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας

[1, 22]   συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης,

[1, 22]   βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι,

[1, 32]   δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ θεός

[1, 26]   ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης

[1, 24]   τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς

[1, 25]   φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν

[1, 29]   καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ

[1, 20]   εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν

[1, 19]   φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε

[1, 0]   Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν

[1, 32]   φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν

[1, 21]   εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ'

[1, 32]   δ' ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς παρ' ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν

[1, 10]   Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν

[1, 14]   δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν

[1, 15]   τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις,

[1, 24]   γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν τῶν κατὰ τὸ βασίλειον

[1, 24]   ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν μὲν

[1, 24]   βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς

[1, 19]   σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι,

[1, 24]   αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν

[1, 33]   κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν

[1, 16]   ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς

[1, 16]   Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς

[1, 23]   καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ

[1, 31]   δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα,

[1, 25]   δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ

[1, 32]   τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ

[1, 30]   τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ

[1, 6]   τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς

[1, 33]   γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος

[1, 3]   πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ

[1, 27]   ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε

[1, 26]   τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν

[1, 0]   ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα

[1, 32]   ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί

[1, 33]   πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν

[1, 29]   γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν παρ'

[1, 21]   τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως

[1, 20]   ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ

[1, 7]   τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν

[1, 25]   ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα

[1, 23]   εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν

[1, 0]   εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν

[1, 1]   κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε

[1, 14]   ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ'

[1, 31]   ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη.

[1, 13]   καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ

[1, 23]   τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο

[1, 19]   τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ

[1, 27]   ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις

[1, 23]   αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς.

[1, 6]   ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες

[1, 7]   ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν

[1, 25]   δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι

[1, 13]   ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ'

[1, 23]   Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν

[1, 3]   δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος

[1, 0]   τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων

[1, 21]   λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ χώραν

[1, 21]   καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ

[1, 18]   οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα

[1, 24]   ἑκόντες οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων,

[1, 22]   γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα

[1, 27]   αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους

[1, 33]   ἀλγηδόνες περί τε τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου

[1, 23]   οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς

[1, 23]   τὸ δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν.

[1, 8]   τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων

[1, 30]   τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω

[1, 0]   καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ

[1, 6]   Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ

[1, 17]   δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ

[1, 23]   διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ πάντα

[1, 19]   οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν

[1, 5]   καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων, τὸν

[1, 33]   διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ

[1, 3]   καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται

[1, 17]   προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον·

[1, 19]   τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους

[1, 12]   τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ

[1, 26]   εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον

[1, 17]   δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ

[1, 17]   καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν.

[1, 16]   δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν

[1, 21]   ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ

[1, 24]   βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ

[1, 16]   φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν

[1, 16]   ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ

[1, 7]   ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι

[1, 33]   καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν

[1, 17]   Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν

[1, 21]   καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν πάντα ἔχειν πόλιν

[1, 4]   δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν

[1, 13]   Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ

[1, 13]   καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν

[1, 26]   τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται

[1, 8]   διδόντος καὶ τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο

Livre, Chap.
[1, 32]	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον;	Ὢ	τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας,
[1, 30]	ἐκεῖνος ἦ πολύ γε, ἔφη,	ὦ	γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας
[1, 23]	κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ,	ὦ	παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι
[1, 28]	Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν σήν,	ὦ	Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν
[1, 23]	τὸν δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν	ᾧ	βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ
[1, 25]	θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος	ᾧ	βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν
[1, 18]	τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν	ᾧ	γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ
[1, 13]	προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν	ᾧ	γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους
[1, 17]	ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν	ᾧ	καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ
[1, 6]	μὲν ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός,	ᾧ	καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν,
[1, 21]	διὰ τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν,	ᾧ	καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται
[1, 21]	οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός,	ᾧ	καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος
[1, 21]	μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν	ᾧ	μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν·
[1, 30]	ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ'	ᾧ	μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς.
[1, 29]	χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον,	ᾧ	παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ
[1, 20]	δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν	ᾧ	πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς
[1, 15]	ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών,	ᾧ	προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους
[1, 24]	φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ,	ᾧ	συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ
[1, 27]	τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ'	ᾧ	τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τις
[1, 24]	γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ'	ᾧ	χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα
[1, 27]	ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν	ᾤετο	δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν
[1, 4]	Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος	ᾠήθη	διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος
[1, 0]	ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον	ᾠήθην	εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ
[1, 12]	οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι τότε	ᾠκείωντο	διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν
[1, 15]	προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν,	ᾠκείωτο	δ' ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον
[1, 1]	τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε	ᾠκοδόμησεν	ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο.
[1, 24]	κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν	ὠκύτεραι.	Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας,
[1, 2]	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν·	ὡμίλει	γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς
[1, 11]	Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν	ὡμολόγει,	λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ
[1, 8]	ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων	ὡμολογηκέναι.	(Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ
[1, 6]	Πομπήιον. Οὐ μήν τι τῶν	ὡμολογημένων	ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν
[1, 29]	Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον	ὡμολόγησαν	ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν.
[1, 24]	φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς	ὡμολόγησεν	οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην
[1, 24]	καὶ τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως	ὡμολόγουν,	ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς εἰς
[1, 33]	τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν,	ὡμολόγουν.	Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ
[1, 30]	τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα	ὡμολόγουν	καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ
[1, 26]	οἱ μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων	ὡμολόγουν,	προεκομίσθη δέ τις πρὸς τὸν
[1, 27]	μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας	ὠμὸν	Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας τοὺς
[1, 0]	τῶν τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους	ὠμότητα	καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς
[1, 10]	καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος	ὠμότητα	μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸν
[1, 27]	Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις	ὠμότητα·	ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις
[1, 1]	Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν	ὠμότητι	τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν
[1, 5]	ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς	ὠμότητος	αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς
[1, 3]	Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης	ὠμότητος	προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι
[1, 4]	ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς	ὠμότητος·	τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας
[1, 19]	παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον	ὠμῶς	ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ
[1, 4]	Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς	ὤν,	τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου·
[1, 28]	ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς	ὢν	ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν οὖν
[1, 10]	κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος	ὢν	ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ
[1, 0]	ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος	ὢν	Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν
[1, 14]	Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ δὲ	ὢν	ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη
[1, 23]	δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν	ὢν	ἐν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα
[1, 26]	τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος	ὢν	ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ
[1, 9]	κατείχετο, τούς τε Ἄραβας ξένος	ὢν	ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν
[1, 12]	ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς	ὢν	ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ
[1, 10]	τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς	ὢν	καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ
[1, 33]	ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης	ὢν	καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις
[1, 2]	Ὁ δὲ καίτοι γε γηραλέος	ὢν	νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς
[1, 31]	πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον	ὢν	Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών.
[1, 23]	τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν	ὢν	παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν,
[1, 12]	ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν	ὢν	παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ
[1, 26]	τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος	ὢν	περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς
[1, 24]	ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος	ὢν	τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει
[1, 2]	γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν	ὢν	τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ'
[1, 10]	Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ	ὢν	φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει
[1, 33]	Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι'	ὧν	Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος
[1, 0]	καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ	ὧν	ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς
[1, 18]	τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι'	ὧν	ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ
[1, 13]	μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν	ὧν	Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς
[1, 8]	καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν,	ὧν	ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν
[1, 1]	καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ	ὧν	αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ
[1, 17]	τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι'	ὧν	βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ
[1, 18]	τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας.	Ὧν	γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις
[1, 29]	ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ	ὧν	δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς
[1, 33]	βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων	ὧν	διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν
[1, 14]	τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ	ὧν	διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ
[1, 17]	βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ	ὧν	ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν
[1, 26]	δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ	ὧν	ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν
[1, 0]	κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες,	ὧν	εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι,
[1, 24]	τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας,	ὧν	ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ
[1, 26]	ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ	ὧν	ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν
[1, 24]	τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ	ὧν	ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν
[1, 8]	ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ	ὧν	ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ
[1, 24]	ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους.	Ὧν	ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς,
[1, 21]	Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης,	ὧν	ἡ πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν
[1, 28]	τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι'	ὧν	ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν
[1, 21]	ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος,	ὧν	ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν
[1, 6]	αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ'	ὧν	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου
[1, 13]	τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες	ὧν	μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν
[1, 8]	τὸ ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων,	ὧν	Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες
[1, 20]	δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι'	ὧν	μοι γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν
[1, 7]	αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς,	ὧν	ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ
[1, 21]	δὲ πύργοις τε διείληπται μεγίστοις,	ὧν	ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ
[1, 21]	τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο·	ὧν	οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς
[1, 12]	μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν·	ὧν	οἵ τε πεσόντες ταφῆς καὶ
[1, 8]	καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ	ὧν	οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους
[1, 17]	ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ'	ὧν	οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν
[1, 2]	τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον·	ὧν	οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς
[1, 1]	ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ μνήμην	ὧν	παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν
[1, 15]	ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών,	ὧν	πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ
[1, 9]	γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος	ὧν	Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς
[1, 25]	ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ	ὧν	σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος
[1, 12]	περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν	ὧν	τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι
[1, 2]	πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν·	ὧν	τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ'
[1, 21]	κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν,	ὧν	τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς
[1, 8]	κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών,	ὧν	τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ
[1, 32]	ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας	ὧν	ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς
[1, 2]	τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν	ὧν	ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς
[1, 22]	παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς	ὠνείδιζεν	αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν πάππον
[1, 24]	ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις·	ὠνείδιζεν	γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν
[1, 24]	τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ	ὠνείδιζεν	εἰς ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν
[1, 12]	καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν	ὠνείδιζεν	εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι
[1, 22]	τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν	ὠνείδιζεν	ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 13]	ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς	ὠνείδιζεν	τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι
[1, 26]	τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν	ὤνησέν	γέ τι τοὺς ἀθλίους· μόνων
[1, 27]	ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων	ὠνόμαζεν	τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς
[1, 21]	ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν	ὠνόμασεν	Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος
[1, 21]	τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν	ὠνόμασεν	αὐτήν. (Τά γε μὴν λοιπὰ
[1, 21]	ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα	ὠνόμασεν.	(Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς τε
[1, 21]	τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν	ὠνόμασεν	φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν
[1, 33]	Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ δύναμις	ὡπλισμένη	τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες
[1, 17]	τῆς παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον	ὡπλισμένοι,	τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες
[1, 8]	ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς	ὡπλισμένους	ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς
[1, 3]	ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν,	ὧραι	δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες·
[1, 23]	διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες	ὥραν	ὁ μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης,
[1, 24]	οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν	ὠργισμένην	καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ
[1, 2]	Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν ἧτταν	ὠργισμένος	κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ
[1, 2]	ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας	ὤρεγε	καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι
[1, 16]	συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν	ὤρεγεν	φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ
[1, 29]	ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν	ὥρμει	ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ
[1, 7]	χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν	ὡρμημένον,	ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον
[1, 4]	δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας	ὡρμημένον	τὸ μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ
[1, 32]	ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων.	Ὡρμημένος	δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη
[1, 12]	Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν,	ὡρμημένος	δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο.
[1, 12]	ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ὡρμημένος.	Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν
[1, 10]	δίκης. Ὁ δὲ καὶ ἄλλως	ὡρμημένος,	ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ
[1, 1]	ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς	ὡρμημένος	πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως
[1, 0]	Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ὡρμημένος	ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά
[1, 8]	τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν	ὡρμημένους	ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν
[1, 8]	ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους	ὡρμημένῳ	στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς
[1, 17]	τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς	ὥρμηντο,	τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις
[1, 19]	οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν	ὥρμησαν	εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις,
[1, 19]	ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες	ὥρμησαν	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς
[1, 2]	καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας.	Ὥρμησε	δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ'
[1, 2]	θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον	ὥρμησεν	βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ τοῖς
[1, 6]	καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων	ὥρμησεν	ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε
[1, 2]	ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ	ὥρμησεν	ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις,
[1, 1]	Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος	ὥρμησεν	ἐπὶ τὴν ἐν τῇ πόλει
[1, 16]	ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης	ὥρμησεν	μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον,
[1, 8]	ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον	ὥρμησεν.	Ὁ δὲ δείσας πρὸς τὴν
[1, 12]	συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν	ὥρμησεν,	τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως
[1, 18]	κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων·	ὥρμητο	γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ
[1, 11]	τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς	ὥρμητο	κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν.
[1, 16]	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις	ὥρμητο	λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς χώρας
[1, 8]	Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν	ὥρμητο	πάντας τοὺς κατὰ τὴν χώραν
[1, 8]	δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος	ὥρμητο	πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην.
[1, 2]	μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας,	ὥρμητο	προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην
[1, 29]	δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ	ὡς	ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς
[1, 27]	τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς	ὡς	ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων,
[1, 24]	ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην,	ὡς	ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ
[1, 24]	γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν,	ὡς	ἂν ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις
[1, 29]	ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας	ὡς	ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ.
[1, 23]	εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος,	ὡς	ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς
[1, 25]	(Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν,	ὡς	ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε
[1, 28]	δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον,	ὡς	ἂν οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου
[1, 17]	μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος,	ὡς	ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ
[1, 18]	πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν	ὡς	ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως
[1, 19]	αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων,	ὡς	ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην
[1, 28]	προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν,	ὡς	ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ
[1, 13]	κατέχει δὲ καὶ ἄλλος λόγος,	ὡς	ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς τότε
[1, 24]	τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν,	ὡς	ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει
[1, 16]	τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ'	ὡς	Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς
[1, 13]	τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ	ὡς	Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν παρ'
[1, 0]	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως,	(ὡς	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν
[1, 10]	τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες	ὡς	Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ
[1, 31]	Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε	ὡς	ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ περὶ
[1, 23]	τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως	ὡς	ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα,
[1, 24]	οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς,	ὡς	ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις
[1, 33]	λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους,	ὡς	ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν
[1, 26]	Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον,	ὡς	ἄρα μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ
[1, 0]	τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ	ὡς	ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος
[1, 23]	παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν ἡδέων	ὡς	ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ
[1, 33]	πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν	ὡς	ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος δείσας
[1, 31]	τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν	ὡς	ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν
[1, 2]	ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς,	ὡς	αὐτῇ γε κρείττονα τὸν ἐκ
[1, 10]	νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων,	ὡς	αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος
[1, 27]	ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος,	ὡς	αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην
[1, 30]	τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν,	ὡς	αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς ἤδη,
[1, 24]	γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ	ὡς	αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ'
[1, 0]	τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ	ὡς	αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων
[1, 2]	προῆλθον οἱ κατὰ τὴν πόλιν,	ὡς	ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται
[1, 23]	φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος·	ὡς	βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς
[1, 24]	ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν	ὡς	βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν
[1, 15]	εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν	ὡς	βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ
[1, 8]	ἔφοδον δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν,	ὡς	γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους
[1, 19]	τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον·	ὡς	γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες
[1, 18]	καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν	ὡς	γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον
[1, 13]	ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον.	(Ὡς	δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν,
[1, 23]	δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων.	(Ὡς	δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται,
[1, 25]	καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας.	Ὡς	δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα,
[1, 3]	φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων.	Ὡς	δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ
[1, 19]	παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας.	Ὡς	δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ
[1, 4]	ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας.	Ὡς	δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε
[1, 19]	οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος,	ὡς	δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ
[1, 8]	καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο·	ὡς	δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ
[1, 31]	πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν,	ὡς	δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει
[1, 23]	οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος.	Ὡς	δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν
[1, 26]	πάλαι· διὸ δὴ καὶ ταχέως	ὡς	δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν
[1, 10]	βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων	ὡς	δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ μὴν
[1, 0]	κατά τε χεῖρα καὶ χρήμασιν,	ὡς	δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν
[1, 6]	καὶ δέους, καὶ κατῄει μὲν	ὡς	δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ,
[1, 32]	γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν·	ὡς	ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ πατρὶ
[1, 20]	καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός,	ὡς	ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ
[1, 17]	τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες	ὡς	ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ'
[1, 17]	τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος	ὡς	ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην
[1, 33]	Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν	ὡς,	εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν
[1, 0]	τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας,	ὡς	εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ
[1, 10]	καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης	ὡς	εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις
[1, 23]	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ'	ὡς	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ'
[1, 33]	τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες	ὡς	εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ
[1, 27]	τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ'	ὡς	εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ
[1, 15]	ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν ἐλπὶς	ὡς	ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε
[1, 13]	ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν	ὡς	ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν
[1, 18]	καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως	ὡς	ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν
[1, 11]	καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας,	ὡς	ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν τε
[1, 26]	τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν	ὡς	ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ
[1, 15]	ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος	ὡς	ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει
[1, 3]	μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν	ὡς	ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ
[1, 21]	αἱ πηγαί· καὶ γένεσις μέν,	ὡς	ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ
[1, 31]	ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν δ'	ὡς	ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 20]	τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ'	ὡς	ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν μοι
[1, 30]	βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ'	ὡς	ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ
[1, 15]	κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν	ὡς	ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ
[1, 9]	καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον	ὡς	ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε
[1, 29]	συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος	ὡς	ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς
[1, 31]	μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες	ὡς	ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν δ'
[1, 21]	τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος	ὡς	ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος
[1, 11]	οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν	ὡς	ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν,
[1, 18]	καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ	ὡς	ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ
[1, 24]	τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον,	ὡς	ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου
[1, 23]	ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες	ὡς	ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν
[1, 0]	κατὰ τὴν χώραν ὄντος, καὶ	ὡς	ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς
[1, 14]	συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν	ὡς	ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα
[1, 17]	τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην	ὡς	ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος
[1, 19]	κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν,	ὡς	ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον
[1, 32]	αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν	ὡς	ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ
[1, 24]	τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων,	ὡς	ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον
[1, 5]	τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν,	ὡς	ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ
[1, 0]	παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ,	ὡς	ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος
[1, 32]	εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν,	ὡς	ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων
[1, 10]	εἶχεν ὅ τι χρὴ δρᾶν.	Ὡς	ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ
[1, 19]	βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν	ὡς	ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ
[1, 22]	δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως	ὡς	ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ
[1, 0]	γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ'	ὡς	ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων
[1, 20]	πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο,	ὡς	ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας
[1, 17]	ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ	ὡς	ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν,
[1, 17]	τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς	ὡς	ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν
[1, 26]	Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ	ὡς	Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας
[1, 13]	ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς	ὡς	Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος
[1, 0]	πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ	ὡς	Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν
[1, 13]	ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος,	ὡς	ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ
[1, 33]	καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας	ὡς	ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ νόμου
[1, 11]	τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν	ὡς	καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ
[1, 13]	φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν,	ὡς	καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο.
[1, 9]	μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν	ὡς	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν.
[1, 24]	τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν,	ὡς	καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην
[1, 30]	κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι μὲν	ὡς	κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ
[1, 30]	Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν,	ὡς	μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ'
[1, 20]	ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ,	ὡς	μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς
[1, 21]	τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος,	ὡς	μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι
[1, 20]	αὖθις ἀγαθόν τί σε ποιεῖν,	ὡς	μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος
[1, 15]	Σίλωνα δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν,	ὡς	μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν
[1, 5]	καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην,	ὡς	μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον
[1, 21]	δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις,	ὡς	μὴ μόνον τὴν ἔνδον τῶν
[1, 32]	τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην,	ὡς	μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ'
[1, 8]	ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν,	ὡς	μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου
[1, 6]	δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν,	ὡς	μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ
[1, 13]	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν,	ὡς	μὴ προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς
[1, 16]	διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον,	ὡς	μή τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον
[1, 15]	ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον,	ὡς	μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ
[1, 33]	ταῖς περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς,	ὡς	μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν
[1, 13]	τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν,	ὡς	μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε
[1, 12]	ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν,	ὡς	μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι.
[1, 24]	(Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν,	ὡς	μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις
[1, 22]	δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας	ὡς	μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ
[1, 24]	Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας,	ὡς	μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν
[1, 24]	ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς	ὡς	μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ
[1, 15]	ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν,	ὡς	μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος.
[1, 20]	πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν,	ὡς	μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου
[1, 2]	ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον	ὡς	μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς
[1, 18]	διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς	ὡς	μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι,
[1, 18]	βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον,	ὡς	μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος
[1, 22]	καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος,	ὡς	μηδενὸς τῶν διὰ τὴν στεργομένην
[1, 21]	τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν,	ὡς	μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην
[1, 10]	Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους,	ὡς	μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν
[1, 0]	τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ	ὡς	Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι
[1, 3]	λέγειν δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον	ὡς	ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε
[1, 27]	πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν,	ὡς	ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ
[1, 0]	παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ'	ὡς	οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς
[1, 6]	δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ αὐτὸς	ὡς	οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν.
[1, 33]	ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον	ὡς	οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας
[1, 22]	συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον,	ὡς	οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης,
[1, 22]	βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος,	ὡς	οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι,
[1, 32]	δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον,	ὡς	οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ θεός
[1, 26]	ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον,	ὡς	οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης
[1, 24]	τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος,	ὡς	οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς
[1, 25]	φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν,	ὡς	οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν
[1, 29]	καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον	ὡς	οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ
[1, 20]	εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος,	ὡς	οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν
[1, 19]	φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους,	ὡς	οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε
[1, 0]	Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ	ὡς	οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν
[1, 32]	φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ	ὡς	οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν
[1, 21]	εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον,	ὡς	πάντα τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ'
[1, 32]	δ' ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους	ὡς	παρ' ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 10]	Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών,	ὡς	παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν
[1, 14]	δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης	ὡς	παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν
[1, 15]	τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν,	ὡς	πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις,
[1, 24]	γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ	ὡς	πασῶν τῶν κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 24]	ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις	ὡς	πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν μὲν
[1, 24]	βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν	ὡς	πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 19]	σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες,	ὡς	πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι,
[1, 24]	αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες	ὡς	πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν
[1, 33]	κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν	ὡς	πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν
[1, 16]	ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν	ὡς	πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς
[1, 16]	Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν	ὡς	πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς
[1, 23]	καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες	ὡς	πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ
[1, 31]	δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν,	ὡς	πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα,
[1, 25]	δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν,	ὡς	πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ
[1, 32]	τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας,	ὡς	πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ
[1, 30]	τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν	ὡς	πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ	ὡς	πρέπον εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς
[1, 33]	γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ'	ὡς	προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος
[1, 3]	πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων	ὡς	πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ
[1, 27]	ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς	ὡς	πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε
[1, 26]	τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ	ὡς	πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν
[1, 0]	ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ	ὡς	Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα
[1, 32]	ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον	ὡς	σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί
[1, 33]	πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς	ὡς	τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν
[1, 29]	γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν	ὡς	τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν παρ'
[1, 21]	τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν,	ὡς	τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως
[1, 20]	ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς	ὡς	τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ
[1, 7]	τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους	ὡς	τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν
[1, 25]	ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας	ὡς	τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα
[1, 23]	εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος	ὡς	τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν
[1, 0]	εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ	ὡς	τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν
[1, 1]	κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν	ὡς	τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε
[1, 14]	ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος	ὡς	ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ'
[1, 31]	ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ	ὡς	ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη.
[1, 13]	καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς	ὠσάμενοι	τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ
[1, 23]	τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον,	ὥσθ'	οἱ μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο
[1, 19]	τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν,	ὥσθ'	ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ
[1, 27]	ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον	ὦσιν	δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις
[1, 23]	αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν	ὦσιν	οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς.
[1, 6]	ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς	ὥσπερ	ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες
[1, 7]	ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους·	ὥσπερ	γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν
[1, 25]	δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις	ὥσπερ	ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι
[1, 13]	ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν,	ὥσπερ	ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ'
[1, 23]	Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης	ὥσπερ	ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν
[1, 3]	δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων	ὥσπερ	ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος
[1, 0]	τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν	ὥσπερ	ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων
[1, 21]	λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις	ὥσπερ	κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ χώραν
[1, 21]	καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας,	ὥσπερ	Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ
[1, 18]	οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ'	ὥσπερ	μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα
[1, 24]	ἑκόντες οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος,	ὥσπερ	Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων,
[1, 22]	γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ'	ὥσπερ	σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα
[1, 27]	αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ'	ὥσπερ	τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους
[1, 33]	ἀλγηδόνες περί τε τοὺς πόδας	ὥσπερ	ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου
[1, 23]	οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων	ὥστ'	ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς
[1, 23]	τὸ δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν	ὥστ'	ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν.
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν,	ὥστε	Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων
[1, 30]	τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός,	ὥστε	ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω
[1, 0]	καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος,	ὥστε	ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ
[1, 6]	Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν,	ὥστε	βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ
[1, 17]	δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν,	ὥστε	διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ
[1, 23]	διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν,	ὥστε	ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ πάντα
[1, 19]	οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν·	ὥστε	ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν
[1, 5]	καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ	ὥστε	ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων, τὸν
[1, 33]	διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς,	ὥστε	θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ
[1, 3]	καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν,	ὥστε	καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται
[1, 17]	προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς,	ὥστε	καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον·
[1, 19]	τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν	ὥστε	καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους
[1, 12]	τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον	ὥστε	καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ
[1, 26]	εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν,	ὥστε	μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον
[1, 17]	δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον,	ὥστε	συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ
[1, 17]	καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος,	ὥστε	τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν.
[1, 16]	δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν,	ὥστε	τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν
[1, 21]	ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις,	ὥστε	τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ
[1, 24]	βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν,	ὥστε	τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ
[1, 16]	φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις,	ὥστε	τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν
[1, 16]	ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν,	ὥστε	τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ
[1, 7]	ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον,	ὥστε	τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι
[1, 33]	καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν,	ὥστε	τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν
[1, 17]	Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον,	ὥστε	τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν
[1, 21]	καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα,	ὥστε	τῷ μὲν πάντα ἔχειν πόλιν
[1, 4]	δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον,	ὥστε	τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν
[1, 13]	Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ	ὦτα	λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ
[1, 13]	καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν	ᾤχετο	πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν
[1, 26]	τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους	ᾤχετο	φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται
[1, 8]	διδόντος καὶ τὸ φρούριον κακῶς	ὠχύρου·	προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/05/2006