Livre, Chap.
[1, 27]	λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα καὶ	ὕβρεις	καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν,
[1, 12]	ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ'	ὕβρεως	ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων ἐν
[1, 13]	μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον	ὕβρεως	ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου
[1, 26]	ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως	ὑβρίζεσθαι,	τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος
[1, 29]	ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν	ὕβριν	ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ
[1, 2]	παῖδα μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς	ὕβριν	ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς
[1, 29]	τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας	ὕβριν,	ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν
[1, 29]	ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ βασιλέως	ὑβρίσαι	δύο θυγατέρας, δι' ἃ δὴ
[1, 31]	δίχα τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ	ὑβρισθέντες	ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν·
[1, 14]	διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν	ὑβρισμένον.	Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης
[1, 33]	τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν	ὑγιείᾳ	τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς
[1, 0]	ἐν αἷς πρὸς τῷ μηδὲν	ὑγιὲς	δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν
[1, 15]	πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων	ὕδατος	ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ'
[1, 21]	ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε	ὕδατος	ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι
[1, 15]	ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ	ὕδατος·	διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου
[1, 21]	θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις	ὑδάτων	εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ
[1, 19]	ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν	ὑδάτων	ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ
[1, 21]	δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν	ὑδάτων	πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις
[1, 30]	σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς	ὕδρας	κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου
[1, 33]	περί τε τοὺς πόδας ὥσπερ	ὑδρωπιῶντος	οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ
[1, 20]	ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν	ὕδωρ	ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ
[1, 21]	μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς τῶν	ὑετῶν	ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα
[1, 2]	τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι γε	υἱεῖς	αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει,
[1, 8]	Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν	υἱεῖς	γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς
[1, 28]	γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας	υἱεῖς	δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ
[1, 27]	λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ τοὺς	υἱεῖς	εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω
[1, 2]	καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς	υἱεῖς	ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ
[1, 1]	μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ	υἱεῖς	ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν
[1, 27]	καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς	υἱεῖς	καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει
[1, 33]	περὶ τὴν κλίνην οἵ τε	υἱεῖς	καὶ τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν,
[1, 22]	μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν	υἱεῖς.	Καὶ τούτων ὁ νεώτατος μὲν
[1, 7]	ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο	υἱεῖς,	ὧν ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος
[1, 28]	μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος	υἱοί,	θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη.
[1, 10]	λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς	υἱοῖς	αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο
[1, 23]	τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι τοῖς	υἱοῖς	βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν
[1, 11]	ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς τε	υἱοῖς	διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί
[1, 23]	διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς	υἱοῖς	κατάγει τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος
[1, 23]	βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς	υἱοῖς	παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν ἡδέων
[1, 2]	καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε	υἱοῖς	τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ
[1, 33]	διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον	υἱὸν	ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην
[1, 22]	γὰρ τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος	υἱὸν	Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης
[1, 28]	Μαριάμμης θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς	υἱὸν	Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ
[1, 25]	πατὴρ λίαν ἢ τοῦ κολάζειν	υἱὸν	ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς
[1, 27]	τε καὶ αὐτὸν καὶ τὸν	υἱὸν	αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν
[1, 28]	Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ	υἱὸν	αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι
[1, 25]	δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν	υἱόν,	εἰ μὴ λύσειεν τὸν γάμον,
[1, 9]	τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν	υἱὸν	ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει.
[1, 30]	τῆς μητρῴας τόλμης καὶ τὸν	υἱὸν	ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς
[1, 9]	Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν	υἱὸν	καὶ διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος
[1, 11]	ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν τε	υἱὸν	ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν
[1, 27]	βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων	υἱὸν	σφόδρα συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ
[1, 24]	παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν	υἱὸν	τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ
[1, 32]	γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν	υἱὸν	τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα
[1, 1]	τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ	υἱὸς	Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν
[1, 1]	ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν	υἱὸς	Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ
[1, 9]	ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ	υἱὸς	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος
[1, 27]	τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ'	υἱὸς	οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα
[1, 33]	μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε	υἱὸς	Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου.
[1, 10]	τὴν τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων	υἱὸς	ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ
[1, 32]	κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους	υἱοὺς	γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με διὰ
[1, 23]	τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς	υἱοὺς	δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ
[1, 27]	Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας τοὺς	υἱοὺς	εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς
[1, 32]	τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς	υἱοὺς	ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας
[1, 26]	τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς	υἱοὺς	ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους,
[1, 1]	ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς Τωβία	υἱούς.	Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον
[1, 27]	εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε μὴν	υἱοὺς	οὐ προήγαγεν εἰς τὴν δίκην
[1, 23]	τὸν λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς	υἱοὺς	παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας,
[1, 13]	σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως	υἱῷ	Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη
[1, 16]	καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν	υἱῶν	ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης
[1, 27]	τὸν πατέρα τὴν περὶ τῶν	υἱῶν	ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν
[1, 23]	φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν	υἱῶν·	καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν
[1, 23]	εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν	υἱῶν	κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς
[1, 23]	ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν	υἱῶν,	ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ
[1, 2]	καὶ περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων	υἱῶν	ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν
[1, 23]	βασιλέα καὶ περὶ θανάτου τῶν	υἱῶν	ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας
[1, 22]	δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου τῆς	υἱωνῆς	ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ
[1, 10]	(Ὁ δὲ ὢν φύσει δραστήριος	ὕλην	εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν
[1, 7]	ἔχου καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν	ὕλην	συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ'
[1, 23]	τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ	ὑμᾶς	παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ
[1, 19]	ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ'	ὑμᾶς	ταρασσέτω τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα
[1, 23]	κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν.	Ὑμεῖς	δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον
[1, 33]	καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν	ὑμεῖς	θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι.
[1, 23]	μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ,	ὑμεῖς	τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους
[1, 23]	παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ	ὑμῖν	ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν·
[1, 19]	ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος	ὑμῖν	πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε τὴν
[1, 10]	μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον·	ὑμνεῖτο	γοῦν ἀνά τε τὰς κώμας
[1, 19]	(Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ παρὸν	ὑμῶν	καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν γε
[1, 19]	ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος	ὑμῶν	καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν
[1, 19]	ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος	ὑμῶν	παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε
[1, 20]	μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν,	ὑπ'	Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν
[1, 22]	Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ δ'	ὑπ'	ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν
[1, 3]	τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων	ὑπ'	ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν
[1, 25]	δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας	ὑπ'	Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ'
[1, 23]	διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν	ὑπ'	ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ δὲ
[1, 15]	Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν	ὑπ'	Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης
[1, 13]	τότε πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς	ὑπ'	Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν
[1, 31]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς	ὑπ'	Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος καὶ
[1, 30]	ὃ φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ φάρμακον	ὑπ'	Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ
[1, 11]	πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν	ὑπ'	Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν
[1, 12]	καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς	ὑπ'	Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν
[1, 9]	συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως	ὑπ'	Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς
[1, 15]	Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος	ὑπ'	Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν.
[1, 19]	δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος	ὑπ'	ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς
[1, 12]	συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς	ὑπ'	αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ
[1, 29]	ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν	ὑπ'	αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη
[1, 17]	δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν	ὑπ'	αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν
[1, 26]	δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον τὰς	ὑπ'	ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν,
[1, 31]	τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν	ὑπ'	ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν,
[1, 17]	ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες	ὑπ'	ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν
[1, 11]	Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς	ὑπ'	ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν
[1, 3]	ἡ ἀλήθεια καί τι τῶν	ὑπ'	ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ
[1, 25]	(Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην	ὑπάγεται·	δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας
[1, 19]	τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές·	ὕπαιθρον	γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς
[1, 22]	στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν	ὑπαίθρους	εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς κατ'
[1, 6]	καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ	ὑπακοῦσαι,	καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν,
[1, 10]	πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις	ὑπακοῦσαι	καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ
[1, 5]	γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν	ὑπακοῦσαι	τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος
[1, 4]	ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ	ὑπακούσαντος	κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ
[1, 2]	τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως	ὑπακούσας	ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται.
[1, 21]	τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον	ὑπανοίγει,	δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς
[1, 1]	στενῆς οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας	ὑπαντᾷ	μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ
[1, 13]	τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν	ὑπαντῆσαι	τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε
[1, 13]	γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς	ὑπαντήσας	συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων
[1, 17]	Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους	ὑπαντιάσαντας	εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται.
[1, 28]	μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ	ὑπάρχειν	ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν
[1, 14]	σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ	ὕπατοι	θύσοντές τε καὶ τὸ δόγμα
[1, 28]	ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ	ὑπαχθεὶς	αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ
[1, 13]	καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις	ὑπαχθεὶς	Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ
[1, 24]	ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν	ὑπαχθῆναι	τῶν λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς
[1, 19]	ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς δ'	ὑπέδειξαν	τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ
[1, 5]	θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην μὲν	ὑπεδέξατο	μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ
[1, 31]	πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον	ὑπεδέχθη.	Ὁ δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει
[1, 5]	δ' αὐτούς, εἰ μὴ καθαροὺς	ὑπείληφεν,	ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ μὲν
[1, 18]	πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας	ὑπειργάζετο	τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ
[1, 23]	καὶ περὶ θανάτου τῶν υἱῶν	ὑπειργάσατο.	(Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι
[1, 24]	διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν	ὑπεκκαύσασα	τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς
[1, 24]	ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν	ὑπεκρίνετο	καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος
[1, 26]	Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν	ὑπεκρίνετο.	Τὰ δ' αὐτὰ καὶ τὸν
[1, 29]	τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ'	ὑπεκρίνοντο	καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος
[1, 31]	συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας	ὑπεκρύπτετο	καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν
[1, 1]	δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον	ὑπελάμβανε,	τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις,
[1, 1]	καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανε,	τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν
[1, 28]	καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος·	ὑπελάμβανεν	γὰρ εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ
[1, 27]	τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι	ὑπελάμβανεν	ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην.
[1, 11]	οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν	ὑπελάμβανεν,	καὶ δὴ καὶ Κάσσιος εἰς
[1, 14]	στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν	ὑπελάμβανεν.	Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον
[1, 11]	συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην	ὑπελάμβανεν,	ὃς δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα
[1, 16]	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανεν	πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον
[1, 31]	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν,	ὑπελείπετο	δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν
[1, 16]	καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες	ὑπελείποντο·	κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ
[1, 6]	μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις	ὑπελθὼν	δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν
[1, 13]	τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν	ὑπέμεινεν,	ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς
[1, 32]	γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ	ὑπέμεινεν	εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι,
[1, 11]	υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις	ὑπεξαγαγεῖν	ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς
[1, 26]	Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν	ὑπέπεμπεν	κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ
[1, 7]	ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις	ὑπέπρησαν	καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν
[1, 4]	ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ τῆς	ὑπὲρ	Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης
[1, 32]	οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν	ὑπὲρ	ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν
[1, 9]	καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς	ὑπὲρ	αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς
[1, 24]	ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος	ὑπὲρ	αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον
[1, 33]	ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ'	ὑπὲρ	αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον
[1, 13]	ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος	ὑπὲρ	βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως
[1, 19]	παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ	ὑπὲρ	γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ'
[1, 8]	Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν	ὑπὲρ	δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου
[1, 17]	ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν	ὑπὲρ	δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν
[1, 32]	τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ,	ὑπὲρ	ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς
[1, 4]	ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων	ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης
[1, 6]	τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς	ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν καὶ
[1, 22]	ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον οἱ	ὑπὲρ	Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε
[1, 0]	τε τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ	ὑπὲρ	Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε
[1, 0]	ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ	ὑπὲρ	Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν,
[1, 2]	παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν	ὑπὲρ	Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται·
[1, 21]	πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ	ὑπὲρ	Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει
[1, 4]	μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα τῶν	ὑπὲρ	Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν
[1, 19]	γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ'	ὑπὲρ	κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν
[1, 12]	ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν	ὑπὲρ	Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην
[1, 7]	χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας·	ὑπὲρ	μόνου γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται
[1, 6]	φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων	ὑπὲρ	ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν
[1, 13]	ἕνεκεν· πλείω γε μὴν αὐτὸς	ὑπὲρ	σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ
[1, 19]	τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ'	ὑπὲρ	τέκνων οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος,
[1, 15]	ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν	ὑπὲρ	τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ
[1, 33]	εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς	ὑπὲρ	τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν·
[1, 23]	ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος	ὑπὲρ	τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν
[1, 24]	δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν	ὑπὲρ	τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ'
[1, 9]	Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων	ὑπὲρ	τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν
[1, 16]	μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ'	ὑπὲρ	τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν
[1, 3]	μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον	ὑπὲρ	τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες
[1, 25]	ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν	ὑπὲρ	τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ
[1, 33]	εἰ καί τις γένοιτο κίνδυνος,	ὑπὲρ	τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς
[1, 20]	διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας	ὑπὲρ	τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω.
[1, 13]	δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ	ὑπὲρ	τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς
[1, 2]	πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος	ὑπὲρ	τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν τε
[1, 19]	οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ'	ὑπὲρ	τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν
[1, 14]	βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν	ὑπὲρ	Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν
[1, 26]	τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης	ὑπεραγανακτήσας	εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ'
[1, 29]	τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως	ὑπεραγανακτήσας	σὺν αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 32]	τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ	ὑπερασπιστὴς	ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν
[1, 7]	τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος	ὑπερβῆναι	τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς
[1, 1]	ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι ταῖς	ὑπερβολαῖς	τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς
[1, 27]	ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι'	ὑπερβολὴν	ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ
[1, 22]	εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι'	ὑπερβολὴν	ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ
[1, 32]	ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα, δι'	ὑπερβολὴν	δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας
[1, 21]	τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου δι'	ὑπερβολὴν	εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς πύλης
[1, 0]	χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς δι'	ὑπερβολὴν	θορύβων τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι
[1, 1]	ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν	ὑπερβολὴν	καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους
[1, 4]	Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι'	ὑπερβολὴν	ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς
[1, 33]	(Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς δι'	ὑπερβολὴν	ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου γενόμενος
[1, 18]	ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων	ὑπερβολήν·	φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο τοῖς
[1, 32]	μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς	ὑπερεμπλησθὲν	ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν
[1, 21]	τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς	ὑπερεξέχεεν	καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια.
[1, 6]	τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας	ὑπερέχειν	χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ
[1, 21]	τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ	ὑπερέχον	τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους
[1, 1]	μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ	ὑπερέχοντες	οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι
[1, 19]	ἡ δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων.	Ὑπερηφάνει	δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ
[1, 17]	πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη γὰρ	ὑπερηφάνει	τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν
[1, 17]	τὸ πλεῖον δὲ τοῦ πένθους	ὑπερθέμενος	ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος
[1, 17]	νένακτο, τὰ τέγη δ' ἦν	ὕπερθεν	ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν
[1, 14]	Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους	ὑπεριδών.	Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα
[1, 29]	καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν	ὑπερίσχυσεν	τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας
[1, 0]	ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως	ὑπερτιθέμενος	καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον
[1, 23]	μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως	ὑπεστείλατο,	τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς
[1, 21]	τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν	ὑπεστηριγμένοι	κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν ἐκ
[1, 11]	τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν	ὑπέστρεφεν	εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων.
[1, 23]	(Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης	ὑπέστρεφεν	ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων
[1, 16]	Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας	ὑπέστρεφεν,	ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ'
[1, 23]	πλέον δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν	ὑπέστρεψαν·	συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις
[1, 12]	μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας	ὑπέστρεψεν	εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν
[1, 6]	περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς	ὑπέστρεψεν	εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε
[1, 14]	ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος	ὑπέστρεψεν	ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν
[1, 17]	ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ	ὑπέστρεψεν	ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως·
[1, 17]	διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας	ὑπέστρεψεν	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ
[1, 10]	ἐκ τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν	ὑπέστρεψεν.	Καὶ πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος
[1, 15]	οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν	ὑπέστρεψεν	καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν
[1, 31]	ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς	ὑπέστρεψεν,	παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο
[1, 8]	Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην	ὑπέστρεψεν	Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν
[1, 11]	τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος	ὑπέσχετο	καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ'
[1, 13]	δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας	ὑπέσχετο.	Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος
[1, 27]	σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας	ὑπέσχετο	τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ
[1, 32]	ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν	ὑπέσχου.	(Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ
[1, 7]	κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον,	ὑπέταξεν	τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ
[1, 24]	εἰς τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις	ὑπηγάγετο	ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ
[1, 5]	πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις	ὑπηγάγετο.	Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ
[1, 27]	ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν	ὑπηγόρευε	τὸ πάθος. Τέλος δὲ καὶ
[1, 14]	καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς	ὑπηγόρευε	τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου.
[1, 26]	ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως	ὑπῄει,	γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου
[1, 15]	τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ'	ὑπήκουον,	καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ
[1, 19]	στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν	ὑπήκουσεν	τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ
[1, 16]	εἰς μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ	ὑπήκουσεν,	ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει
[1, 12]	σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν.	Ὑπήντα	δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ
[1, 8]	τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν	ὑπήντων	Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ πολὺ
[1, 8]	πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην.	Ὑπήντων	δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων
[1, 7]	τε τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς	ὑπηρεσίας	προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ
[1, 33]	δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς	ὑπηρέταις	ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα
[1, 31]	οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν	ὑπηρέτην·	ἤδη δὲ καὶ φόβος ἐπῄει
[1, 28]	τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν	ὑπιέναι	πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν
[1, 5]	ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν	ὑπιόντες	ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων
[1, 27]	τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς	ὑπισχνεῖτο.	Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε
[1, 16]	βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν	ὑπισχνούμενος.	Ὁ δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει
[1, 20]	ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν	ὑπισχνούμην	κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ πολέμου.
[1, 33]	στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες	ὑπισχνοῦντο	μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο
[1, 24]	συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις	ὑπιὼν	ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει
[1, 32]	περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας τῶν	ὕπνων	καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ
[1, 24]	αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν	ὑπὸ	Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν
[1, 1]	δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς	ὑπὸ	Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν
[1, 20]	ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ,	ὑπὸ	Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν
[1, 21]	Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν	ὑπὸ	βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι
[1, 33]	μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην,	ὑπὸ	γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ πότιμα.
[1, 1]	καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν,	ὑπὸ	δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ
[1, 22]	ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν,	ὑπὸ	δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν,
[1, 5]	ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ'	ὑπὸ	δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί.
[1, 11]	δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ'	ὑπὸ	δέους ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν
[1, 2]	ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις	ὑπὸ	Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ
[1, 4]	Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις	ὑπὸ	Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν.
[1, 7]	περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα	ὑπὸ	Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν
[1, 29]	καὶ δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα	ὑπὸ	Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν
[1, 31]	ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς	ὑπὸ	Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ
[1, 27]	τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς	ὑπὸ	Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ οἱ
[1, 12]	Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος	ὑπὸ	Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν
[1, 20]	τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε	ὑπὸ	Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν
[1, 14]	τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς	ὑπὸ	Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς
[1, 20]	δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν,	ὑπὸ	μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν,
[1, 6]	δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως	ὑπὸ	Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ τούτους
[1, 12]	κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν	ὑπὸ	νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος
[1, 10]	τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος	ὑπὸ	Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ
[1, 6]	μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας	ὑπὸ	Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην,
[1, 8]	γε ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν	ὑπὸ	Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν
[1, 14]	πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς	ὑπὸ	Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων.
[1, 2]	καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ	ὑπὸ	Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ
[1, 0]	πόλιν μὲν γὰρ δὴ τῶν	ὑπὸ	Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ
[1, 33]	καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ	ὑπὸ	Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ
[1, 10]	μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ	ὑπὸ	Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης
[1, 2]	(Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν ὧν	ὑπὸ	Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν
[1, 8]	ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος	ὑπὸ	Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ
[1, 9]	ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει	ὑπὸ	Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ'
[1, 32]	ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν	ὑπὸ	συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ
[1, 19]	ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ	ὑπὸ	σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι
[1, 25]	γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων	ὑπὸ	τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι
[1, 25]	δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε	ὑπό	τε Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν
[1, 15]	στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν	ὑπό	τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ
[1, 1]	ὕψος, ὁ δὲ τὸ θηρίον	ὑπὸ	τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ
[1, 17]	μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον	ὑπὸ	τὴν ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν.
[1, 24]	καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ'	ὑπὸ	τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς
[1, 0]	Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος	ὑπὸ	τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε
[1, 19]	ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως	ὑπὸ	τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων
[1, 4]	πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ'	ὑπὸ	τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς
[1, 0]	ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ ὅσα	ὑπὸ	τῆς στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ
[1, 24]	πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς	ὑπὸ	τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν
[1, 15]	Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε	ὑπὸ	τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ
[1, 25]	ἔφη, μή ποτε τὸ μειράκιον	ὑπὸ	τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ
[1, 25]	σώμασιν ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν	ὑπὸ	τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν
[1, 19]	οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως καὶ τὸν λόφον
[1, 5]	ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ
[1, 2]	ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν	ὑπὸ	τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη
[1, 19]	φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης	ὑπὸ	τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ
[1, 4]	ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ'	ὑπὸ	τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν
[1, 0]	ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ ὅσα	ὑπὸ	τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω
[1, 25]	τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ	ὑπὸ	τοῦ μειρακίου σύ· καὶ γὰρ
[1, 25]	καὶ τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως	ὑπὸ	τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν
[1, 32]	πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν	ὑπὸ	τοῦ πάθους ὡς παρ' ὀλίγον
[1, 9]	τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται·
[1, 30]	Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ
[1, 0]	καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα τε	ὑπὸ	τοῦ πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ
[1, 2]	ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς	ὑπὸ	τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς
[1, 16]	φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους	ὑπὸ	τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ
[1, 9]	Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς	ὑπὸ	τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν
[1, 2]	ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς	ὑπὸ	τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ
[1, 24]	τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ'	ὑπὸ	τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον,
[1, 7]	τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν	ὑπὸ	τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν
[1, 4]	ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην	ὑπὸ	τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ,
[1, 0]	Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς	ὑπὸ	τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι
[1, 0]	ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ	ὑπὸ	τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς
[1, 13]	προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες	ὑπὸ	τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ'
[1, 22]	Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν	ὑπὸ	τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ
[1, 14]	ἔνθα τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων	ὑπὸ	τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει·
[1, 19]	ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν	ὑπὸ	τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ
[1, 7]	τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ'	ὑπὸ	τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ
[1, 2]	ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας	ὑπὸ	τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ
[1, 8]	γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες	ὑπὸ	τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι,
[1, 0]	πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας	ὑπὸ	τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ
[1, 0]	Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς	ὑπὸ	τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται,
[1, 3]	σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,	ὑπὸ	τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας
[1, 1]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ	τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ.
[1, 9]	Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς	ὑπὸ	τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι
[1, 12]	καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν	ὑπὸ	Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες
[1, 30]	ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον.	Ὑποβλαστάνειν	δὲ τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς,
[1, 3]	ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ	ὑπόγαιον	χωρίον, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ
[1, 3]	τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν	ὑπογαίων	ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν τῇ
[1, 25]	Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις	ὑποδείγμασιν·	καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα
[1, 19]	τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων	ὑποδειγμάτων·	τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων
[1, 17]	πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν	ὑποδείσαντες	αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ
[1, 11]	ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς	ὑποδείσας	διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων
[1, 14]	μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος	ὑποδείσας	μήτε τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν
[1, 24]	καίτοι τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων	ὑποδείσας,	ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα
[1, 15]	Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας	ὑποδέξασθαι	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις
[1, 33]	ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς	ὑποθεμένους	τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν
[1, 23]	γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους	ὑπόθεσις.	Ἀλλ' εἴς γε τὸ φανερὸν
[1, 25]	γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν	ὑπόθεσις.	Ὃς κατιδὼν τό τε τοῦ
[1, 28]	τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος,	ὑποικούρει	δὲ καὶ δέος οὐ μέτριον
[1, 21]	γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν	ὑπόκειται	τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο
[1, 26]	αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει συνεργεῖν	ὑποκριθείς·	φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς
[1, 26]	ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον	ὑποκρίνεται	ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ
[1, 16]	μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν,	ὑποκρινόμενος	δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν
[1, 32]	πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν	ὑπόκρισιν,	ἀπιστία με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται
[1, 32]	ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου καὶ	ὑπόκρισιν	λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ
[1, 10]	σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης	ὑπολαβὼν	εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι
[1, 1]	μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον,	ὑπολαβὼν	ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι,
[1, 4]	ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ'	ὑπολαβὼν	ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν
[1, 19]	πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ'	ὑπολαμβάνειν	τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο
[1, 19]	τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ'	ὑπολαμβάνετε	τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας
[1, 10]	γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς	ὑπολαμβάνων	ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς
[1, 18]	ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην	ὑπολαμβάνων,	εἴ τι τῶν ἀθεάτων παρ'
[1, 2]	Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν,	ὑπολαμβάνων	τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν
[1, 18]	ὡς μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος	ὑπολείπεσθαι,	τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν
[1, 18]	καὶ μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν	ὑπολειπομένων	τροφήν. Τοῦ γε μὴν μαχίμου
[1, 14]	τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς	ὑπολειφθέντας	ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς εἰς
[1, 18]	δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν	ὑπολιπέσθαι	σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς
[1, 8]	τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ	ὑπομείνας	Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη
[1, 22]	βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς	ὑπομένοι	διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη
[1, 24]	δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν	ὑπονοίᾳ	βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ τοὺς
[1, 32]	σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον.	Ὑπόνοια	μίσους; Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος
[1, 30]	τῷ φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν	ὑπόνοιαν	ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν οὐκ
[1, 22]	Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι'	ὑπόνοιαν	ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν
[1, 11]	καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ'	ὑπόνοιαν	τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος
[1, 11]	προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ τῆς	ὑπονοίας	ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν
[1, 24]	καὶ χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις	ὑπονοίας	ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ
[1, 30]	αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς	ὑπονοίας	κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ
[1, 23]	τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ'	ὑπονοίας	οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος
[1, 18]	τῷ θανεῖν, διὰ δὲ τῶν	ὑπονόμων	ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο,
[1, 24]	τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους	ὑποπέμπων	νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα
[1, 17]	τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ'	ὑποπεπτηχότες	καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν
[1, 3]	ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν	ὑποπτεύειν	πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων
[1, 13]	παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον	ὑποπτεύοιτο,	καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν
[1, 11]	τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ	ὑποπτεύσας,	ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν
[1, 13]	εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς	ὑποπτεύων	τοὺς βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος
[1, 3]	Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ μήθ'	ὑποπτεύων	φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς
[1, 21]	ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν	ὑπόρειον	λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι'
[1, 21]	μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος	ὑπορρέον,	οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν
[1, 33]	τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις	ὑπορρέοντα	καὶ τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν
[1, 20]	Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν	ὑποστειλαίμην	εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν με
[1, 30]	πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ'	ὑποστείλαιτο,	δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ
[1, 20]	βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας	ὑποστειλάμενος	ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ
[1, 26]	Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν	ὑποστελλόμενος	Ἀλέξανδρος τά τε κατ' Ἀντίπατρον
[1, 8]	Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων	ὑποστράτηγος	αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ'
[1, 30]	καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν	ὑποστρέφοντες	ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι' ὅλης
[1, 33]	καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ	ὑποστρέφων	εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη,
[1, 2]	οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς	ὑποστρέψαντες	τό τε πλῆθος πάλιν εἰς
[1, 8]	στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς	ὑποστρέψας	ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον
[1, 29]	θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα	ὑποστρέψειν,	ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα
[1, 0]	τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν τε	ὑποστροφὴν	αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ
[1, 21]	πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν	ὑποστροφὴν	τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν
[1, 17]	ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς	ὑποστροφῆς	αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ
[1, 6]	Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε	ὑποσχέσει	καὶ τῷ μετὰ τῆς πόλεως
[1, 8]	πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης	ὑποσχέσει	περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης
[1, 13]	ὁ Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην	ὑποσχέσει	χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν
[1, 18]	τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς	ὑποσχέσεις	ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον
[1, 24]	δὲ καὶ τὰς εἰς αὐτὴν	ὑποσχέσεις,	ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου
[1, 13]	Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν τε	ὑπόσχεσιν	τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ
[1, 4]	λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς	ὑποτεταγμένους.	Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν
[1, 1]	ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις	ὑποτετάχθαι,	Ὀνίας μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων
[1, 33]	ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς	ὑπουργῆσαι.	Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν
[1, 17]	τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς	ὑποφεύγοντας	δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται
[1, 4]	μὴν τό γε λοιπὸν πλῆθος	ὑποχωρησάντων	τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς,
[1, 30]	μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ'	ὑποχωρήσειεν	εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ
[1, 1]	τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν	ὑποχώρησιν	τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει,
[1, 24]	διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν ταῖς	ὑποψίαις	εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας
[1, 30]	γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς	ὑποψίαις	πλείοσιν θεραπαίνας τε καί τινας
[1, 22]	τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν	ὑποψίαν.	Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας
[1, 31]	μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν	ὑποψίαν	φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν·
[1, 13]	τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν	ὑποψίαν	ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ
[1, 27]	γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι'	ὑποψίας	εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε μὴν
[1, 28]	χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς τὰς	ὑποψίας	κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν
[1, 30]	ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω τῆς	ὑποψίας	ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους.
[1, 31]	ἄτοπον δ' εἶναι δι' ἀδήλους	ὑποψίας	προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ
[1, 8]	καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς	Ὑρκάνειον	καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ
[1, 8]	χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ	Ὑρκάνειον	καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις
[1, 33]	τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν	Ὑρκανίᾳ	πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ
[1, 19]	Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς	Ὑρκανίας,	ὃ δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου
[1, 13]	γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ	Ὑρκανὸν	ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν
[1, 13]	Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην δ'	Ὑρκανὸν	ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης
[1, 10]	πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ	Ὑρκανὸν	ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε
[1, 6]	δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν	Ὑρκανὸν	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ
[1, 6]	ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ τὸν	Ὑρκανὸν	Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς
[1, 7]	ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας	Ὑρκανὸν	ἀρχιερέα τά τε ἄλλα προθυμότατον
[1, 6]	διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον,	Ὑρκανὸν	δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν
[1, 13]	παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ	Ὑρκανὸν	δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ
[1, 5]	ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον	Ὑρκανὸν	διά τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν
[1, 6]	ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν	Ὑρκανὸν	ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας,
[1, 7]	εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ τὸν	Ὑρκανὸν	εἴς τε τὰς ἐπινοίας καὶ
[1, 22]	ἔπειτα τὸν πάππον τῆς γυναικὸς	Ὑρκανὸν	ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα
[1, 12]	τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς	Ὑρκανὸν	ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ
[1, 10]	οὐ μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς	Ὑρκανὸν	εὐνοίας ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν.
[1, 5]	βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν	Ὑρκανὸν	ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε
[1, 6]	Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν περὶ	Ὑρκανὸν	ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν
[1, 6]	τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν	Ὑρκανὸν	καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,
[1, 2]	δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν	Ὑρκανόν.	Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν
[1, 22]	αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν πάππον	Ὑρκανὸν	καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ
[1, 6]	λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε	Ὑρκανὸν	καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους
[1, 11]	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν τε	Ὑρκανὸν	κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας
[1, 10]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν	Ὑρκανόν.	Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ
[1, 10]	πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν	Ὑρκανὸν	κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν
[1, 8]	δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος	Ὑρκανὸν	καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ
[1, 11]	πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς	Ὑρκανὸν	καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα
[1, 10]	στίφους, ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν	Ὑρκανὸν	λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς
[1, 10]	ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας	Ὑρκανὸν	μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο,
[1, 6]	Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν	Ὑρκανὸν	μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ
[1, 10]	καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν τὸν	Ὑρκανὸν	νωθῆ τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον.
[1, 2]	διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν μὲν	Ὑρκανὸν	ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ
[1, 13]	ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν	Ὑρκανὸν	παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον
[1, 6]	διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν	Ὑρκανὸν	παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον
[1, 2]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν	Ὑρκανὸν	προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ
[1, 6]	τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν	Ὑρκανὸν	στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον
[1, 13]	οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ	Ὑρκανὸν	συνελάμβανον τά τε ἄλλα πρὸς
[1, 10]	ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς	Ὑρκανὸν	τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην
[1, 13]	τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν	Ὑρκανόν.	Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν
[1, 13]	σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν	Ὑρκανὸν	ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν
[1, 12]	Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος	Ὑρκανὸν	ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε
[1, 10]	δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν·	Ὑρκανὸς	γοῦν ἤδη μὲν καὶ καθ'
[1, 6]	μὲν γὰρ εἰς τὰ βασίλεια,	Ὑρκανὸς	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 6]	τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα.	(Ὑρκανὸς	δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων
[1, 11]	τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν.	Ὑρκανὸς	δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ'
[1, 2]	τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ	Ὑρκανὸς	ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς
[1, 11]	τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων	Ὑρκανός,	ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον
[1, 10]	οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν	Ὑρκανὸς	ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον
[1, 8]	ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο	Ὑρκανὸς	ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια
[1, 2]	κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην	Ὑρκανὸς	καὶ θύσας τῷ θεῷ μετὰ
[1, 10]	ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν	Ὑρκανός,	ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν
[1, 11]	ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν	Ὑρκανὸς	οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε
[1, 6]	κληρονόμος μὲν ἦν τῶν ὅλων	Ὑρκανός,	ᾧ καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν
[1, 13]	πλείους μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον.	Ὑρκανοῦ	δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς
[1, 12]	Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος	Ὑρκανοῦ	διὰ τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος
[1, 12]	κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων	Ὑρκανοῦ	διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν·
[1, 13]	τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει	Ὑρκανοῦ	θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα
[1, 10]	πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις	Ὑρκανοῦ	καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς
[1, 26]	Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς τοῖς	Ὑρκανοῦ	καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ
[1, 12]	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ	Ὑρκανοῦ	Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται.
[1, 13]	Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ	Ὑρκανοῦ	μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα
[1, 12]	οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ	Ὑρκανοῦ.	Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν,
[1, 10]	ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν	Ὑρκανοῦ	φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ καθ'
[1, 7]	τὸν βασιλέα, τῶν δὲ τὰ	Ὑρκανοῦ	φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας·
[1, 13]	τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν	Ὑρκανοῦ	χρημάτων· ἦν δ' οὐ πλείω
[1, 8]	ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν	Ὑρκανῷ	καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα
[1, 11]	καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε	Ὑρκανῷ	καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ'
[1, 8]	συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν	Ὑρκανῷ	καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει
[1, 9]	ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν	Ὑρκανῷ.	~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος
[1, 12]	ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν	Ὑρκανῷ	μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε
[1, 12]	πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι	Ὑρκανῷ	τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης
[1, 15]	νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον	ὗσαι·	τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων
[1, 24]	μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ	Ὑστάσπεως	οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς
[1, 17]	ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς	ὑστάτοις	καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ
[1, 17]	ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ'	ὑστεραίᾳ	Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν
[1, 19]	ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας	ὑστέραν.	Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ
[1, 6]	προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος	ὑστέρει	πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν
[1, 13]	ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς	ὑστερίζει	φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν,
[1, 24]	μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων	ὕστερον	ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ
[1, 7]	πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην,	ὕστερον	δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου
[1, 20]	γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν	ὕστερον	Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο πάλιν
[1, 0]	πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ τοῖς	ὕστερον	παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ,
[1, 11]	τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς	ὑφ'	ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ
[1, 7]	μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν	ὑφ'	ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ
[1, 7]	καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε	ὑφ'	Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ
[1, 10]	ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως,	ὑφ'	οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν·
[1, 21]	μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ	ὕφαλον,	οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ
[1, 2]	δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ	ὑφελόμενος	ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν
[1, 23]	μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον	ὑφεώρων	τὸν πατέρα, καὶ τὸ πρότερον
[1, 24]	αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον	ὑφῄρει	καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ
[1, 13]	πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων	ὑφορώμενος	εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα
[1, 4]	δὲ τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν	ὑψηλὸν	καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς
[1, 21]	γὰρ δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς	ὑψηλὸν	καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ
[1, 1]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν	ὑψηλότατον	τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ
[1, 6]	πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους	ὑψηλοῦ	κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν.
[1, 7]	δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους	ὑψηλοὺς	ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν
[1, 21]	μέν τις ὄρους εἰς ἄπειρον	ὕψος	ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον
[1, 1]	οἷός τε ἦν διὰ τὸ	ὕψος,	ὁ δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ
[1, 7]	χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα	ὕψου	τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων