Livre, Chap.
[1, 9]	αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν	ἑάλω,	πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον
[1, 20]	πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ	ἑαλωκέναι	Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος.
[1, 13]	τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ	ἑαλωκέναι	τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν
[1, 6]	Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν	ἑαλωκυῖαν	προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου
[1, 0]	ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες	ἑάλωσαν.	Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς τῶν
[1, 27]	ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν,	ἐὰν	δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι,
[1, 19]	ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον,	ἐὰν	μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις
[1, 30]	ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς,	ἐὰν	σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ
[1, 19]	τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ	ἔαρος	ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν
[1, 2]	μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν	ἐάσας	ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην.
[1, 26]	ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν	ἐάσει	διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ
[1, 30]	εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς	ἐάσειεν	ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω
[1, 22]	δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν	ἑαυτὴν	ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ.
[1, 30]	μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ'	ἑαυτὴν	ἀπὸ τοῦ τέγους τόν τε
[1, 30]	ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν	ἑαυτήν,	εἰ μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν
[1, 27]	ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν	ἑαυτὴν	παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν
[1, 31]	κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ'	ἑαυτὴν	τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν
[1, 24]	Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν	ἑαυτῆς	εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν τῶν
[1, 22]	κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα τὴν	ἑαυτῆς	πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 18]	δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν	ἑαυτῆς	ὡς μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος
[1, 12]	αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ'	ἑαυτοῖς	ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι
[1, 19]	ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν ἐν	ἑαυτοῖς	βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ
[1, 27]	ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν	ἑαυτοῖς	εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι
[1, 29]	δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ	ἑαυτὸν	ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ
[1, 6]	ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς	ἑαυτόν.	Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς θεραπείας
[1, 3]	δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ'	ἑαυτὸν	Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν
[1, 5]	ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας	ἑαυτὸν	ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον
[1, 13]	εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον	ἑαυτὸν	ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον,
[1, 16]	ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ'	ἑαυτὸν	δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν
[1, 26]	δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον	ἑαυτὸν	εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ
[1, 13]	ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς	ἑαυτὸν	ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι
[1, 17]	τοῦ φόνου, ταχέως τῶν καθ'	ἑαυτὸν	ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ
[1, 9]	τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ'	ἑαυτὸν	ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων κέρας·
[1, 12]	κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ'	ἑαυτὸν	Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς
[1, 8]	τά τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν	ἑαυτὸν	ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον
[1, 7]	ἀρχιερέα τά τε ἄλλα προθυμότατον	ἑαυτὸν	ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ
[1, 4]	πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις	ἑαυτὸν	ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν
[1, 16]	τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον	ἑαυτὸν	ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ
[1, 31]	πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας	ἑαυτὸν	ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς
[1, 13]	καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν	ἑαυτὸν	ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις.
[1, 10]	γοῦν ἤδη μὲν καὶ καθ'	ἑαυτὸν	ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος τῶν
[1, 2]	τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν	ἑαυτὸν	καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ
[1, 11]	πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον	ἑαυτὸν	κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ
[1, 25]	συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν	ἑαυτὸν	ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα
[1, 33]	ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων	ἑαυτόν.	Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ
[1, 31]	καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν	ἑαυτὸν	τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν
[1, 6]	μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ	ἑαυτὸν	χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ
[1, 11]	πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ'	ἑαυτὸν	χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν
[1, 25]	συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας	ἑαυτόν,	ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ
[1, 19]	οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν	ἑαυτοῦ	ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ'
[1, 29]	πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν	ἑαυτοῦ	βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους τε
[1, 4]	εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις τὴν	ἑαυτοῦ	βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν
[1, 21]	Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε μὴν	ἑαυτοῦ	βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος
[1, 10]	Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ'	ἑαυτοῦ	βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι
[1, 29]	κατηγόρει καὶ τὴν εἰς τὰς	ἑαυτοῦ	θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις
[1, 24]	τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν	ἑαυτοῦ	θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις.
[1, 33]	δὲ τόν τε δακτύλιον τὸν	ἑαυτοῦ	Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς
[1, 28]	πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν	ἑαυτοῦ	κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ
[1, 27]	ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας	ἑαυτοῦ	μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη,
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ	ἑαυτοῦ	μῖσος καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν
[1, 21]	οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ τῆς	ἑαυτοῦ	μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν
[1, 11]	δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν	ἑαυτοῦ	μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας
[1, 26]	πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν	ἑαυτοῦ	μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν
[1, 31]	γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν	ἑαυτοῦ	ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ
[1, 29]	ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν	ἑαυτοῦ	τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα
[1, 13]	ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ	ἑαυτοῦ.	Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι καθ'
[1, 21]	Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ'	ἑαυτοῦ,	τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα
[1, 25]	Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν	ἑαυτοῦ	Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο
[1, 33]	βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας	ἑαυτοὺς	ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας,
[1, 7]	καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον	ἑαυτοὺς	ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ τὸ
[1, 13]	Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους	ἑαυτοὺς	ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ
[1, 16]	Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν	ἑαυτῷ	βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ
[1, 16]	τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς	ἑαυτῷ	διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο
[1, 24]	καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος	ἑαυτῷ	διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ
[1, 1]	ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν	ἑαυτῷ	καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον
[1, 2]	καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ'	ἑαυτῷ	μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία γοῦν
[1, 12]	οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν	ἑαυτῷ	παρὰ τῆς πόλεως καὶ τῷ
[1, 7]	ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ'	ἑαυτῷ	στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς·
[1, 23]	Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς ἐφ'	ἑαυτῷ	φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ
[1, 19]	πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε τὴν	ἑαυτῶν	ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ
[1, 30]	αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς	ἑαυτῶν	γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ
[1, 13]	ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν	ἑαυτῶν	ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι
[1, 23]	μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν	ἑαυτῶν	εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως,
[1, 33]	πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν	ἑαυτῶν	εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν
[1, 33]	τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς	ἑαυτῶν	σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ
[1, 17]	πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς	ἔβαλλον,	ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ
[1, 32]	χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας	ἐβαρύνθη	βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ
[1, 30]	τε καί τινας τῶν ἐλευθέρων	ἐβασάνιζεν.	Ἐβόα δέ τις ἐν ταῖς
[1, 30]	δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης	ἐβασάνιζεν.	Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις τὰ
[1, 26]	Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως	ἐβασάνισεν	τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν
[1, 32]	κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ'	ἐβασίλευον.	Ὑπόνοια μίσους; Οὐ γὰρ ἐστεργόμην;
[1, 7]	ὁ πόνος, εἰ μὴ τὰς	ἑβδομάδας	ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς
[1, 2]	ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς	ἑβδομάσιν	ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς
[1, 25]	δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων	ἑβδομήκοντα	δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ
[1, 33]	Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα	ἑβδομήκοντα	εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς
[1, 2]	Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ	ἑβδομήκοντα	ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ
[1, 33]	μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν	ἑβδομήκοντα,	τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς
[1, 3]	διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ	ἑβδομηκοστὸν	πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας
[1, 19]	κατ' ἔτος μὲν τῆς βασιλείας	ἕβδομον,	ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου.
[1, 31]	ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον	ἐβιάζετο.	Φυγὴ δ' οὐκέτι ἦν οὐδ'
[1, 15]	οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους	ἔβλαπτεν.	Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας
[1, 30]	δὲ εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν	ἐβλάπτομεν;	Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα
[1, 9]	πρὸ τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους	ἔβλαψεν.	Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος
[1, 13]	καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν	ἔβλεπον.	(Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ
[1, 30]	καί τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν.	Ἐβόα	δέ τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν
[1, 27]	ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν πρῶτον	ἐβόα	περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι
[1, 25]	ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός,	ἐβόα,	ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι
[1, 29]	τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον·	ἐβούλετο	γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν
[1, 15]	σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν	ἐβουλεύετο	εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς
[1, 32]	ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς	ἐβουλήθης,	ἔγραψά σου τῷ πατρὶ καὶ
[1, 25]	καὶ κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς	ἐγγεγραμμένους	καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας.
[1, 18]	ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων	ἔγγιον	φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς
[1, 15]	Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος.	Ἔγγιστα	γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη
[1, 0]	χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων	ἔγγονοι	περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν
[1, 27]	στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον	ἐγγράφους	τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ'
[1, 28]	δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς	ἐγγύας.	(Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως
[1, 19]	δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης	ἐγγυᾶται.	Χρὴ μέντοι γε μέχρι τοῦ
[1, 23]	ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας	ἐγγυητὰς	ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι
[1, 19]	δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν	ἐγγὺς	τῶν πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ
[1, 28]	αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους.	Ἐγγυῶ	δὲ τὴν μὲν σήν, ὦ
[1, 29]	ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος	ἐγέγραπτο,	Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ
[1, 19]	ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς ἔργοις	ἐγεῖραι	τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς
[1, 2]	Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων φθόνος	ἐγείρει	στάσιν τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ
[1, 17]	τεμὼν τὰ προάστεια τρία μὲν	ἐγείρειν	χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς
[1, 21]	ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων	ἐγένετο,	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς
[1, 2]	ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων	ἐγένετο,	καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα
[1, 21]	προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν	ἐγένετο.	~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας
[1, 6]	Οὐ μήν τι τῶν ὡμολογημένων	ἐγένετο·	τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν
[1, 33]	διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς	ἐγένετο	τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ
[1, 12]	ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς	ἐγέννησεν	Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας τὴν
[1, 28]	Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ πατὴρ	ἐγενόμην	ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος
[1, 20]	Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην,	ἐγενόμην	δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι
[1, 32]	Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων	ἐγενόμην	καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου,
[1, 20]	ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος,	ἐγενόμην.	(Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου
[1, 32]	οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ	ἐγενόμην.	Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας
[1, 32]	ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων	ἐγενόμην,	ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν
[1, 28]	Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος Φασάηλος.	Ἐγένοντο	δ' αὐτῷ καὶ ἄλλαι θυγατέρες
[1, 13]	λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ'	ἐγένοντο	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν
[1, 7]	μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ'	ἐγένοντο	πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν
[1, 23]	μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ'	ἔγημεν	Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα,
[1, 27]	μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων	ἐγίνετο,	καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα
[1, 5]	ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων	ἐγίνοντο	διώκειν τε καὶ κατάγειν οὓς
[1, 30]	τε καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων	ἐγίνοντο	τούς τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας
[1, 2]	γυναῖκα καὶ τοὺς δύο παῖδας	ἐγκαθείρξας	ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς
[1, 5]	Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον	ἐγκαλοῦντες	γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ
[1, 31]	δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς	ἐγκαταγράψῃ·	διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα,
[1, 13]	ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις	ἐγκατέστησαν.	Τούτους μὲν ὁ στασιάζων πρὸς
[1, 13]	δὲ εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα	ἐγκλείει.	Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος
[1, 23]	ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ	ἔγκλημα,	προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα πάντας,
[1, 25]	ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον	ἐγκλήμασιν,	ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ
[1, 31]	μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ	ἐγκλήματα.	Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον καὶ
[1, 26]	φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον	ἐγκλημάτων,	ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς
[1, 23]	ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν	ἐγκλημάτων	ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς
[1, 4]	ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν	ἐγκλημάτων	ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας
[1, 24]	Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν	ἐγκλημάτων.	(Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ
[1, 4]	προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν,	ἐγκλίνουσιν	πάντες, καὶ τὸ μὲν πλεῖστον
[1, 32]	θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν	ἐγκραγὼν	πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ'
[1, 26]	λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν	ἐγκωμίοις.	Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου
[1, 0]	ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ	ἐγκώμιον	τὰ συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς
[1, 28]	δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν.	Ἔγνω	δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς
[1, 14]	διὰ τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν	ἔγνω	καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων
[1, 11]	ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν	ἔγνω	λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς τὴν
[1, 24]	εἰς τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον·	ἔγνωσαν	γὰρ τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν
[1, 33]	ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος·	ἔγραφόν	γε μὴν ὡς, εἰ καὶ
[1, 32]	τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης,	ἔγραψά	σου τῷ πατρὶ καὶ τὰς
[1, 32]	καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον	ἔγραψεν·	ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ
[1, 6]	Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν	ἐγχειρίσας	καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς
[1, 25]	εἰ ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος·	ἐγὼ	γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς
[1, 32]	ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον·	ἐγὼ	γὰρ οἶδα τὸ θηρίον καὶ
[1, 19]	πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων.	Ἐγὼ	γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς
[1, 23]	ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν,	ἐγὼ	δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ
[1, 23]	συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους,	ἐγὼ	διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς
[1, 20]	τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν·	ἐγώ,	Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος
[1, 30]	μηδὲ τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ'	ἐγὼ	μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ
[1, 32]	πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ	ἐγὼ	πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ
[1, 32]	φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν	ἐγὼ	τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ'
[1, 32]	ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας	ἐγὼ	τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν
[1, 0]	κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν	ἐγὼ	τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν
[1, 0]	ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην	ἐγὼ	τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν
[1, 32]	σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν·	ἐγὼ	τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ
[1, 23]	περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ	ἐγὼ	φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις
[1, 20]	τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς	ἔγωγε	λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος
[1, 18]	τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον	ἐδαιμονία	καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς
[1, 10]	πρὸς τὸ κλέος τῶν νεανίσκων	ἐδάκνετο,	μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου
[1, 20]	τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες	ἐδεήθησαν	δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι·
[1, 21]	ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς	ἐδεήθησαν	ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ
[1, 16]	σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις	ἔδει	διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς
[1, 16]	Οὐ μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον	ἔδεισαν	οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν
[1, 28]	(Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως	ἔδεισε	τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ
[1, 28]	πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος	ἐδεῖτο	μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ'
[1, 15]	καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις	ἐδεῖτο	μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε
[1, 13]	δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ	ἐδέξαντο	καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων.
[1, 4]	Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ	ἐδέχετο	μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν
[1, 4]	Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους	ἐδέχθη	διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει
[1, 14]	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν	ἐδέχθη	μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν
[1, 26]	δὴ καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος	ἐδέχθη,	συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ
[1, 30]	Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας	ἐδήλου	καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους,
[1, 33]	τὰ ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων	ἐδήλουν	ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον
[1, 3]	τήν τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν	ἐδήλουν	καὶ τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου
[1, 33]	Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος	ἐδηλοῦτο,	θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν
[1, 24]	ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης	ἔδησεν	καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν
[1, 6]	Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ	ἐδίδου	χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο,
[1, 19]	μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας	ἐδίωκον,	ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ
[1, 9]	καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους	ἐδίωξεν	ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν
[1, 3]	τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον,	ἐδόκει	γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς
[1, 8]	Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν,	ἐδόκει	τε ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν,
[1, 32]	ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον·	ἔδοξα	γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον,
[1, 11]	μέρος εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης	ἔδοξε,	τότε μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης
[1, 20]	σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον	ἐδορυφόρουν	Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν
[1, 25]	βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ	ἔδοσαν,	προεπέμφθη τε ὑπό τε Ἡρώδου
[1, 17]	εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν	ἔδρασεν.	Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα
[1, 32]	τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν	ἔδωκα	καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν
[1, 32]	πλέοντι δὲ νῦν εἰς Ῥώμην	ἔδωκα	τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ
[1, 24]	οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην	ἔδωκεν	ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ
[1, 10]	ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν	ἔδωκεν.	Ὁ δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι
[1, 20]	καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον·	ἐδωρήσατο	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν
[1, 9]	πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων	ἐδωρήσατο	καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης
[1, 21]	ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν	ἐδωρήσατο	προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα
[1, 18]	τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν	ἐδωρήσατο	Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν
[1, 10]	εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν	Ἐζεκίαν	τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ
[1, 8]	τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ	ἐζωγρήθησαν,	φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς
[1, 8]	Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν	ἐθάρρει	προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς
[1, 17]	δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς	ἐθεάσαντο	τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως
[1, 7]	παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον	ἐθεάσατο,	λυχνίαν τε καὶ λύχνους καὶ
[1, 3]	ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον	ἐθεάσατο	παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς
[1, 17]	γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς	ἐθεάσατο	τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους,
[1, 33]	ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν	ἐθελήσειεν	ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ
[1, 5]	δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς	ἐθέλοιεν	αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν
[1, 5]	διώκειν τε καὶ κατάγειν οὓς	ἐθέλοιεν,	λύειν τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου
[1, 10]	τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις	ἐθελόντων,	ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ
[1, 16]	ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ	ἐθελουσίως	μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν
[1, 3]	τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν	ἐθέλων·	τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ
[1, 13]	πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἔθεον	γενόμενοί τε πλείους μέχρι τῶν
[1, 9]	μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς	ἐθεράπευεν	Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς
[1, 29]	ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς	ἐθεράπευεν.	Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους·
[1, 15]	Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως	ἐθεράπευεν,	ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς
[1, 24]	μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν	ἐθεράπευον	Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον
[1, 0]	τὰ μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας,	ἔθη	τε ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς
[1, 2]	κατίδοι τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην,	ἐθηλύνετο	καὶ τοῦ πάθους ὅλος ἦν.
[1, 26]	Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν	ἐθηρᾶτο	καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν
[1, 10]	τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ	ἔθνει.	(Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν
[1, 29]	πένθος τε μέγιστον ὅλῳ τῷ	ἔθνει	κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης.
[1, 33]	διὰ τοῦτο ἐν παντὶ τῷ	ἔθνει	μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε
[1, 0]	πόλεων πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν	ἔθνεσι	συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες
[1, 4]	τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ	ἔθνος	ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων
[1, 10]	γῆς, πολλὰ δ' εἰς τὸ	ἔθνος	αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ
[1, 4]	μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν τὸ	ἔθνος	εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν
[1, 8]	ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ	ἔθνος	εἰς πέντε συνόδους, τὸ μὲν
[1, 11]	καὶ μείζονα· τό τε γὰρ	ἔθνος	ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ
[1, 4]	τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ	ἔθνος	ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ
[1, 5]	μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον	ἔθνος,	φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν
[1, 19]	ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ	ἔθνους	αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως
[1, 10]	κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ	ἔθνους	ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν.
[1, 10]	θεραπεία τε ἦν ἐκ τοῦ	ἔθνους	βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων
[1, 4]	στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ	ἔθνους	ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ
[1, 28]	μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ	ἔθνους	ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς
[1, 7]	ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ	ἔθνους	καὶ τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ
[1, 2]	εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν τοῦ	ἔθνους	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν·
[1, 28]	τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ	ἔθνους,	ὅση τε σπουδὴ ζώντων καὶ
[1, 6]	τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ	ἔθνους.	Οὗτος ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 1]	ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ	ἔθνους	πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ
[1, 26]	πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ	ἔθνους	συμφορὰς καὶ τοὺς μέχρι ψυχῆς
[1, 7]	ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ	ἔθνους	ὡς τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον
[1, 0]	ἢ πόλεων πρὸς πόλεις ἢ	ἐθνῶν	ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ
[1, 16]	ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς	ἔθος	ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν
[1, 7]	νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ	ἔθους	ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας
[1, 19]	ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ	ἐθρασύνεσθε	πέρα τοῦ δέοντος καὶ κατὰ
[1, 21]	γε μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας	ἔθραυσεν	ὁ φόβος, ὡς μὴ δόξειεν
[1, 19]	τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους,	ἔθυεν	τῷ θεῷ καὶ μετὰ τὴν
[1, 11]	λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς	ἐθυμοῦτο	ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ
[1, 32]	φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος·	εἰ	γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω
[1, 32]	Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν;	Εἰ	γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην
[1, 26]	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ,	εἰ	γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι
[1, 30]	τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος,	εἰ	δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν
[1, 27]	καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως·	εἰ	δὲ δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν,
[1, 10]	δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι.	Εἰ	δὲ δὴ λογιστέον εἴη καὶ
[1, 30]	τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς.	Εἰ	δὲ καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν·
[1, 10]	κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες·	εἰ	δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν
[1, 0]	ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν.	Εἰ	δέ τις οἴκτου σκληρότερος εἴη
[1, 0]	χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων.	Εἰ	δή τις ὅσα πρὸς τοὺς
[1, 25]	σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας,	εἰ	ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ
[1, 26]	τὴν μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον	εἰ	καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης
[1, 28]	συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ'	εἰ	καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος
[1, 33]	ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος,	εἰ	καί τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο
[1, 33]	οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες,	εἰ	καί τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ
[1, 21]	ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν,	εἰ	καί τις ἕτερος· καὶ γὰρ
[1, 0]	κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν	εἰ	καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται
[1, 33]	κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν ὡς,	εἰ	καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ
[1, 22]	κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν,	εἰ	κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος,
[1, 10]	τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε,	εἰ	κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ
[1, 30]	δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν,	εἰ	μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης
[1, 27]	καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων,	εἰ	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε
[1, 3]	ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον,	εἰ	μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν,	εἰ	μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι
[1, 25]	τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς,	εἰ	μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ
[1, 8]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών,	εἰ	μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς
[1, 26]	οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν,	εἰ	μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν
[1, 32]	ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν	εἰ	μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια
[1, 24]	γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας,	εἰ	μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται
[1, 22]	Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος	εἰ	μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ
[1, 20]	μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον,	εἰ	μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν
[1, 2]	εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν,	εἰ	μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς
[1, 5]	τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς,	εἰ	μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς
[1, 25]	τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ	εἰ	μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι
[1, 6]	Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον,	εἰ	μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει
[1, 25]	ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν,	εἰ	μὴ λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων
[1, 28]	Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν,	εἰ	μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ
[1, 15]	Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον,	εἰ	μὴ περὶ τὴν νύκτα τῆς
[1, 13]	πάλαι δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν,	εἰ	μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην
[1, 10]	Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας,	εἰ	μὴ προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ
[1, 6]	Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς,	εἰ	μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς
[1, 7]	ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος,	εἰ	μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ
[1, 25]	βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν,	εἰ	μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ
[1, 4]	ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς,	εἰ	μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει·
[1, 17]	τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν,	εἰ	μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ'
[1, 10]	Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν,	εἰ	πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ
[1, 26]	προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων,	εἰ	πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας
[1, 28]	τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων,	εἰ	πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα
[1, 28]	οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων,	εἰ	πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν
[1, 24]	παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν,	εἰ	πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο.
[1, 1]	τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν	εἰ	συνέβη δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον,
[1, 14]	βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ,	εἰ	τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ
[1, 31]	καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα	εἰ	τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ
[1, 33]	βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον,	εἰ	τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν,
[1, 27]	ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν,	εἰ	χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου
[1, 18]	ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον,	εἰ	χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν τὴν
[1, 23]	γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον.	Εἴ	γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν
[1, 10]	δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον,	εἴ	γε μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε
[1, 22]	οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ	εἴ	γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ
[1, 27]	τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις,	εἴ	γε Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς
[1, 31]	μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ'	εἴ	τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ
[1, 31]	δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν,	εἴ	τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ
[1, 18]	ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων,	εἴ	τι τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν
[1, 20]	βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ	εἶ	πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος.
[1, 21]	τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν	εἴασεν.	Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν χώραν
[1, 0]	ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς	εἶδον	ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ
[1, 0]	ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ'	εἰδόσιν	αἰσχρὸν ἦν. Τό γε μὴν
[1, 0]	συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς	εἰδότας	ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων
[1, 29]	ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων	εἴη.	Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν
[1, 24]	πασῶν τῶν κατὰ τὸ βασίλειον	εἴη	δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ
[1, 0]	Εἰ δέ τις οἴκτου σκληρότερος	εἴη	δικαστής, τὰ μὲν πράγματα τῇ
[1, 33]	περιαθρήσας μή τις ὁ κωλύων	εἴη,	ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων
[1, 10]	εἶναι. Εἰ δὲ δὴ λογιστέον	εἴη	καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ,
[1, 11]	Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ κτείνας	εἴη	Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν
[1, 30]	Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν	εἴη	πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ καθ'
[1, 25]	ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων	εἴη	πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ
[1, 33]	γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος	εἴη	τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ καὶ
[1, 6]	παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον	εἴη	τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας
[1, 31]	ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς ἀνύποπτος	εἴη	τῷ πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν
[1, 26]	Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος τε	εἴη	φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο μέχρι
[1, 21]	τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν	εἴη	χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι,
[1, 11]	Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως	εἴθ'	ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ πράξει
[1, 30]	αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον	εἴθε	πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν
[1, 0]	τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες	εἰκαῖα	καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν,
[1, 2]	Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν τὸ	εἰκασθὲν	τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ
[1, 22]	ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν	εἰκόνα	τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον
[1, 33]	εἶναι κατὰ τὸν ναὸν ἢ	εἰκόνας	ἢ προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς
[1, 19]	γε τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν	εἰκὸς	ἦν, τὸ δ' αὐτὸ καὶ
[1, 19]	οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ	εἰκὸς	νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ
[1, 21]	καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους	εἴκοσι	καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν
[1, 21]	ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων	εἴκοσι	τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ
[1, 21]	μέγεθος καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς	εἴκοσιν	εἰς τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν
[1, 4]	στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς	εἴκοσιν	ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν
[1, 17]	ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ πρὶν	εἷλεν	Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ
[1, 31]	μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν	εἰλήφει	τὴν περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς
[1, 30]	πολλούς τε τῶν οὐκ αἰτίων	εἷλκεν	εἰς βασάνους δεδοικώς, μή τινα
[1, 17]	τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων	εἷλκεν	τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν
[1, 0]	ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες	εἵλκυσαν	εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ
[1, 0]	τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν	εἵλκυσαν	οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς
[1, 19]	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον	εἷλον	οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ
[1, 7]	ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς	εἷλον,	ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων
[1, 33]	τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν	εἱμαρμένην	ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν
[1, 32]	κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον	εἱμαρμένην	καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν
[1, 3]	αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος	εἵμαρτο·	καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων
[1, 23]	τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως	εἰμὶ	γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως,
[1, 32]	τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ	εἰμὶ	πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος.
[1, 1]	Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος	εἶναι	βασιλέως οὐχ οἷός τε ἦν
[1, 24]	μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ αὐτούς·	εἶναι	δὲ καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν
[1, 24]	τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως,	εἶναι	δὲ καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος·
[1, 10]	ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ	εἶναι	δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε
[1, 31]	ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ'	εἶναι	δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν
[1, 26]	Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα	εἶναι	Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν ὁ
[1, 21]	τῷ μὲν πάντα ἔχειν πόλιν	εἶναι	δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ
[1, 27]	ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος	εἶναι	δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων
[1, 2]	τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας	εἶναι	δόντος δίκας ἐφ' οἷς εἰς
[1, 5]	φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν	εἶναι	δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν
[1, 10]	περὶ δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον	εἶναι.	Εἰ δὲ δὴ λογιστέον εἴη
[1, 27]	ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ γὰρ	εἶναι	θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων
[1, 0]	μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην	εἶναι	καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ
[1, 26]	Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν	εἶναι	καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ
[1, 10]	Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς	εἶναι	καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων,
[1, 10]	ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες	εἶναι	καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι
[1, 33]	διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν	εἶναι	Καίσαρα· τά γε μὴν λοιπὰ
[1, 33]	νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ	εἶναι	κατὰ τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας
[1, 7]	ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν	εἶναι	καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος
[1, 33]	ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον	εἶναι·	κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ
[1, 21]	τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν	εἶναι	λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν
[1, 33]	παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν	εἶναι	λέγοντες, εἰ καί τις γένοιτο
[1, 24]	τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς	εἶναι	λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν
[1, 29]	κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν	εἶναι	λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν
[1, 20]	οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν	εἶναι	λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν
[1, 17]	Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ βέβαιον	εἶναι	Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν.
[1, 0]	οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς ἂν	εἶναι	μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες·
[1, 10]	οὐ χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν	εἶναι,	μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ
[1, 30]	πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον	εἶναι	μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην
[1, 4]	ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον	εἶναι	πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ
[1, 28]	ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ	εἶναι	παρὰ τῷ πατρὶ τὴν τῶν
[1, 17]	ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας	εἶναι	σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει
[1, 21]	ἡ πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν	εἶναι	συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς
[1, 26]	κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ	εἶναι	σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον
[1, 26]	ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ δ'	εἶναι	τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε
[1, 21]	μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον	εἶναι	τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος
[1, 29]	μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς	εἶναι	τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ
[1, 10]	πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον	εἶναι	τῆς στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ
[1, 31]	τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς	εἶναι	τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ'
[1, 1]	ἦν· κἂν εἰ συνέβη δὲ	εἶναι	τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν
[1, 25]	καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον	εἶναι	τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν.
[1, 13]	ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους	εἶναι	τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών,
[1, 5]	σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον	εἶναι	τῶν ἄλλων καὶ τοὺς νόμους
[1, 31]	ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ λέγων	εἶναι	τῶν γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος
[1, 33]	μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν	εἶναι	τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν.
[1, 1]	ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον	εἶναι,	τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ
[1, 30]	ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον	εἶναι	φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου.
[1, 26]	δ' αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον	εἰπεῖν	δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ τοῦ
[1, 13]	τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν,	εἰπεῖν,	εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς
[1, 23]	ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ δεινότατος	εἰπεῖν.	Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς
[1, 3]	αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος	εἰπεῖν	μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος
[1, 21]	φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν	εἰπεῖν	ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον
[1, 26]	ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας	εἰπεῖν	ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ.
[1, 20]	Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην	εἰπεῖν,	ὅτι πάντως ἄν με μετὰ
[1, 30]	πρὸς τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον	εἰπεῖν,	ὡς αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς
[1, 11]	δέους ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν	εἶπεν,	ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον
[1, 32]	σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον	εἶπεν·	ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ σύ,
[1, 20]	γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς	εἶπεν·	ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς
[1, 28]	καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς	εἶπεν·	ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων πατέρας
[1, 30]	μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί γάρ,	εἶπεν,	ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα
[1, 3]	στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις	εἶπεν·	οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν
[1, 22]	ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν,	εἶπεν,	ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς
[1, 27]	τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος	εἶπεν,	ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς
[1, 7]	ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος καὶ Φάβιος.	Εἵπετο	δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος,
[1, 16]	(Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων	εἵπετο	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος
[1, 17]	στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς	εἵπετο.	Καὶ πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον
[1, 6]	ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως	εἵπετο,	καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ
[1, 8]	στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς	εἵπετο	τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ
[1, 6]	πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας	εἵπετο	τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ τὸν
[1, 22]	προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως	εἵπετο	τῷ πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ
[1, 21]	στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν τις	εἴποι	ἴδια τῶν εὖ παθόντων δήμων
[1, 30]	αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν	εἴποι	τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος,
[1, 3]	δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς	εἶπον.	Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι
[1, 24]	καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς	εἰπόντες·	οἱ δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων
[1, 30]	μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ	εἰπόντος	τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι
[1, 30]	ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ'	εἰποῦσα	προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν
[1, 28]	τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα	εἰπὼν	ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν παίδων
[1, 3]	χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα	εἰπὼν	εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον
[1, 32]	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον	εἰπὼν	ἢ θεός ἐστίν μοι τοῦ
[1, 32]	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τούτοις	εἰπὼν	καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον.
[1, 23]	ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ'	εἰπὼν	καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν
[1, 24]	βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις	εἰπὼν	κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ
[1, 32]	Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με	εἰπών.	Λάβε, πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ
[1, 3]	χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα	εἰπὼν	σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων
[1, 19]	τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον	εἰργάσαντο.	Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς
[1, 15]	Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν	εἴργειν	καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων.
[1, 13]	ὡς καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν	εἴργετο.	Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν
[1, 8]	Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας	εἴργετο	ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ
[1, 3]	ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους	εἵργνυσι	δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν
[1, 12]	τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν	εἵργνυσιν,	οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς
[1, 9]	ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως	εἰργόμενος	τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν
[1, 18]	τῆς πολιορκίας τούς τε χωννύντας	εἶργον	ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ τοῖς
[1, 9]	ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα	εἶργον	αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην
[1, 7]	καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον	εἰργόντων	ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς
[1, 7]	ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς	εἴργων	τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ
[1, 21]	δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον	εἰρήκαμεν	τῷ λιμένι μέγεθος καθίει λίθους
[1, 23]	πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς	εἰρημένοις,	ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ'
[1, 10]	ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς	εἰρήνην	αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς.
[1, 10]	τε ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς	εἰρήνης	ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς
[1, 7]	τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ	εἰρήνης	βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ
[1, 4]	εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν	εἶρξαί	γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας
[1, 8]	Τοῦτον μὲν οὖν ἡ σύγκλητος	εἷρξεν,	τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν
[1, 31]	ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος	εἴρχθησαν·	ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος
[1, 26]	μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν	εἴρων.	Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν
[1, 10]	ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ	εἰρωνεύεσθαι	τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς
[1, 14]	ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν	εἰς	ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς
[1, 24]	Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν	εἰς	ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν τὴν
[1, 4]	ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς	εἰς	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε
[1, 17]	Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς	εἰς	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο
[1, 22]	τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν	εἰς	Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν
[1, 8]	ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν	εἰς	Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος
[1, 20]	παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν	εἰς	Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου
[1, 10]	κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν	εἰς	Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ
[1, 14]	ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν	εἰς	Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς
[1, 8]	ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν	εἰς	Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ
[1, 27]	ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς	εἰς	Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον
[1, 6]	ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον	εἰς	Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον
[1, 8]	Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν	εἰς	Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον εἰς
[1, 21]	ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς	εἰς	ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε
[1, 16]	πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς	εἰς	Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ
[1, 1]	ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας	εἰς	ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν
[1, 26]	τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος	εἰς	ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν
[1, 27]	αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν	εἰς	ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας
[1, 18]	περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν	εἰς	ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν·
[1, 25]	ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς	εἰς	ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι
[1, 8]	Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις	εἰς	ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν
[1, 21]	ἔνθα κορυφὴ μέν τις ὄρους	εἰς	ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ
[1, 15]	διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο	εἰς	Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην
[1, 4]	δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς	εἰς	ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν
[1, 9]	Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς	εἰς	Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς
[1, 31]	Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν	εἰς	αὔριον· παρέχω γάρ σου καιρὸν
[1, 27]	ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος	εἰς	αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ
[1, 21]	σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους	εἰς	αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις
[1, 19]	ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν	εἰς	αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ
[1, 24]	ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς	εἰς	αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν
[1, 27]	καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας	εἰς	αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα
[1, 4]	δὲ καὶ πᾶν τὸ ἔθνος	εἰς	αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό
[1, 26]	τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν	εἰς	αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς
[1, 22]	αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος	εἰς	αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου
[1, 23]	ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν	εἰς	αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς
[1, 12]	ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν	εἰς	ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν,
[1, 16]	κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν	εἰς	βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς
[1, 30]	τε τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν	εἰς	βασάνους δεδοικώς, μή τινα τῶν
[1, 3]	πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν	εἰς	βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα
[1, 4]	πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν	εἰς	Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος
[1, 27]	(Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος	εἰς	Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε
[1, 12]	τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον	εἰς	Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ
[1, 11]	φίλος ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς	εἰς	βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς
[1, 14]	ἐν ᾗ μετὰ τῶν φίλων	εἰς	Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην
[1, 10]	Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν	εἰς	Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ
[1, 25]	αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος·	εἰς	γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς
[1, 23]	προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν	εἰς	δάκρυα πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα
[1, 10]	ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν	εἰς	Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος
[1, 6]	πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ	εἰς	Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου
[1, 6]	ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν	εἰς	Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν
[1, 6]	Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν	εἰς	Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ
[1, 33]	πρὸς μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν,	εἰς	δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν
[1, 24]	ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ	εἰς	διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ
[1, 1]	Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας	εἰς	δυναστείαν καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν
[1, 18]	βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων	εἰς	ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν
[1, 19]	βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην	εἰς	ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο
[1, 31]	τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς	εἰς	ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν
[1, 33]	κρείττων τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν	εἰς	ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν
[1, 33]	τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς	εἰς	ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους
[1, 23]	δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν	εἰς	Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως
[1, 30]	γε, ἔφη, ὦ γύναι, τῆς	εἰς	ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον,
[1, 17]	Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως	εἰς	ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς
[1, 17]	τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων	εἰς	ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες
[1, 20]	δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως	εἰς	ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ
[1, 4]	πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν	εἰς	ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ τότε
[1, 33]	ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν	εἰς	ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ
[1, 24]	ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ	εἰς	ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν
[1, 19]	μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν	εἰς	ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν
[1, 17]	Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ	εἰς	ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν
[1, 18]	οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον	εἰς	ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης
[1, 10]	ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν.	Εἰς	ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον
[1, 7]	τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν	εἰς	ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων
[1, 5]	ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον	εἰς	εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν
[1, 20]	τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν	εἰς	εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς
[1, 2]	αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους	εἰς	εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ
[1, 0]	τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ	εἰς	ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ
[1, 21]	ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον,	εἰς	ἣν ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν
[1, 33]	δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα	εἰς	Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς
[1, 15]	ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν	εἰς	Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν
[1, 14]	Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς	εἰς	Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον
[1, 22]	οὖν ὁ παῖς διὰ νυκτὸς	εἰς	Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν
[1, 8]	εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον	εἰς	Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ
[1, 33]	τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων	εἰς	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ
[1, 15]	καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν	εἰς	Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν
[1, 8]	ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα	εἰς	Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ
[1, 23]	μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ'	εἰς	Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν
[1, 1]	τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν	εἰς	Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας
[1, 6]	τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς
[1, 29]	φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν νεκρὸν	εἰς	Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε μέγιστον
[1, 12]	καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ
[1, 8]	ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν	εἰς	Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα
[1, 4]	καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι'
[1, 6]	ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς	εἰς	Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ
[1, 11]	πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ
[1, 4]	καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς	εἰς	Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς
[1, 25]	δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους	εἰς	Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ
[1, 8]	τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν	εἰς	Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος
[1, 18]	τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν	εἰς	Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ.
[1, 17]	δὲ δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν	εἰς	Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ
[1, 15]	Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους	εἰς	Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς
[1, 4]	παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν	εἰς	Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη τῆς
[1, 23]	Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς	εἰς	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν
[1, 10]	Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας	εἰς	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν
[1, 0]	τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν	εἰς	Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα
[1, 10]	τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν τῆς	εἰς	Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου
[1, 27]	υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας	εἰς	Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις
[1, 4]	διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας	εἰς	Κανὰ κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων
[1, 19]	κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες	εἰς	Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι
[1, 26]	δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας	εἰς	Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου,
[1, 28]	μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν	εἰς	Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν
[1, 31]	παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ	εἰς	Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν
[1, 14]	σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος	εἰς	κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ
[1, 6]	παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν	εἰς	Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται
[1, 21]	Καὶ τί δεῖ λέγειν τὰς	εἰς	Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ
[1, 24]	ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ	εἰς	μακράν τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς
[1, 13]	πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας	εἰς	Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους
[1, 8]	διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων	εἰς	Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν
[1, 9]	περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις	εἰς	μάχην κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων
[1, 19]	καθ' ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν	εἰς	μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς
[1, 20]	ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν,	εἰς	μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ
[1, 12]	Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν	εἰς	μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ
[1, 16]	τε καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος,	εἰς	μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν,
[1, 0]	καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον	εἰς	μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ δή
[1, 13]	καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις	εἰς	μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ
[1, 22]	μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον,	εἰς	μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε
[1, 4]	ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων	εἰς	μυρίους κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω
[1, 4]	αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν	εἰς	μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς
[1, 21]	καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν	εἰς	ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ
[1, 17]	ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας	εἰς	ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ
[1, 26]	τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ'	εἰς	οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ
[1, 32]	ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον	εἰς	οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ
[1, 8]	δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας	εἰς	ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος
[1, 21]	τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ	εἰς	ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον.
[1, 0]	στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν	εἰς	ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς
[1, 26]	Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν	εἰς	ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ
[1, 29]	Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος	εἰς	ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν
[1, 19]	δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης	εἰς	Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ
[1, 16]	καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν	εἰς	οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ
[1, 24]	ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος	εἰς	Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ
[1, 8]	Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ ἔθνος	εἰς	πέντε συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις
[1, 30]	Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν	εἰς	Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν
[1, 14]	Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης	εἰς	Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου
[1, 24]	καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην	εἰς	πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ
[1, 33]	πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν	εἰς	πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς
[1, 33]	καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς	εἰς	πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ
[1, 33]	βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος	εἰς	πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν
[1, 10]	Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ τὴν	εἰς	Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα
[1, 11]	χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν	εἰς	πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν
[1, 7]	λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ	εἰς	προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ
[1, 30]	διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ'	εἰς	πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν
[1, 15]	Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας	εἰς	Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ
[1, 2]	ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις	εἰς	Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει
[1, 14]	ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς	εἰς	Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ τὴν
[1, 14]	φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις	εἰς	Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς
[1, 20]	τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας	εἰς	Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν
[1, 29]	ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν	εἰς	Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ
[1, 24]	ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας	εἰς	Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ
[1, 31]	ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν	εἰς	Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς
[1, 32]	χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν	εἰς	Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι
[1, 7]	ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος	εἰς	Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος
[1, 24]	ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ	εἰς	Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν
[1, 14]	φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν	εἰς	Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ τὴν
[1, 7]	τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας	εἰς	Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων
[1, 29]	τῷ διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν	εἰς	Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ ἀνίει
[1, 25]	μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν	εἰς	Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ
[1, 21]	μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος	εἰς	Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ
[1, 27]	μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ' ὡς	εἰς	Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ
[1, 8]	ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν	εἰς	Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν ἡ
[1, 30]	διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν	εἰς	Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς
[1, 17]	ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς	εἰς	Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ
[1, 16]	ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν	εἰς	Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει
[1, 32]	ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς	εἰς	σὲ κακοβουλίας; Τί δέ με
[1, 32]	ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις τῆς	εἰς	σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο
[1, 27]	Πέμψας δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς	εἰς	Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω τῆς
[1, 6]	τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν	εἰς	Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου
[1, 11]	ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ Κάσσιος	εἰς	Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν
[1, 8]	ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος	εἰς	Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά
[1, 9]	κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν	εἰς	Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ
[1, 9]	δύο τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν	εἰς	Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας
[1, 8]	δὲ μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν	εἰς	Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς
[1, 6]	τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ	εἰς	τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν
[1, 16]	τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς	εἰς	τὰ ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα
[1, 33]	λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον	εἰς	τὰ ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων
[1, 24]	χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ'	εἰς	τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν
[1, 1]	δείσας τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν	εἰς	τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ
[1, 4]	οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν	εἰς	τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι.
[1, 24]	κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους	εἰς	τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο
[1, 0]	περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν	εἰς	τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον.
[1, 4]	Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν	εἰς	τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς
[1, 7]	σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων	εἰς	τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων
[1, 16]	ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην	εἰς	ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ
[1, 22]	Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν	εἰς	τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς
[1, 20]	Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν	εἰς	τὰς δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον
[1, 29]	τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν	εἰς	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι
[1, 14]	παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν	εἰς	τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν
[1, 10]	ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν	εἰς	τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ
[1, 13]	ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων	εἰς	τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ
[1, 15]	καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν	εἰς	τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ
[1, 11]	τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος	εἰς	τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε
[1, 31]	κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει τῆς	εἰς	ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα
[1, 25]	ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν	εἰς	τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν
[1, 0]	ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων	εἰς	τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν
[1, 6]	ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν	εἰς	τὴν ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν
[1, 5]	καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν	εἰς	τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν
[1, 21]	τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν	εἰς	τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε
[1, 32]	δέ μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους	εἰς	τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν
[1, 8]	Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος	εἰς	τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν
[1, 14]	Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν	εἰς	τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ
[1, 13]	τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς	εἰς	τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι
[1, 6]	τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν	εἰς	τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ
[1, 5]	διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος	εἰς	τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ
[1, 22]	ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ	εἰς	τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν
[1, 33]	θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν	εἰς	τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος
[1, 26]	Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων	εἰς	τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ
[1, 16]	ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς	εἰς	τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ
[1, 17]	Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε
[1, 1]	ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας	εἰς	τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος
[1, 27]	γε μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν	εἰς	τὴν δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει
[1, 29]	ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν	εἰς	τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον
[1, 26]	διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ'	εἰς	τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν
[1, 10]	τὴν πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως	εἰς	τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ
[1, 4]	προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν	εἰς	τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν
[1, 5]	κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς	εἰς	τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι
[1, 3]	Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν	εἰς	τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι
[1, 21]	τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν,	εἰς	τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς
[1, 8]	εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος	εἰς	τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ
[1, 20]	ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν	εἰς	τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι
[1, 8]	διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος	εἰς	τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν
[1, 7]	φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων	εἰς	τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ
[1, 13]	τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος	εἰς	τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν
[1, 11]	ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν
[1, 1]	Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ'
[1, 2]	ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν
[1, 13]	τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ
[1, 26]	Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ
[1, 12]	δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν,
[1, 0]	μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων	εἰς	τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ
[1, 6]	ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος	εἰς	τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον
[1, 1]	ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας	εἰς	τὴν κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ
[1, 17]	δ' ἦν πολύς, τῶν μὲν	εἰς	τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς
[1, 17]	Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες	εἰς	τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες
[1, 30]	συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως	εἰς	τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε
[1, 1]	ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας	εἰς	τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν
[1, 4]	τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος	εἰς	τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε
[1, 13]	πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν	εἰς	τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον
[1, 30]	εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν	εἰς	τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς
[1, 14]	εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν	εἰς	τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς
[1, 18]	ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν	εἰς	τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι
[1, 2]	τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι	εἰς	τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ
[1, 9]	τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν	εἰς	τὴν πόλιν μετὰ τῶν σὺν
[1, 13]	δὲ πάντας καὶ τοὺς μὲν	εἰς	τὴν πόλιν, τοὺς δὲ εἰς
[1, 12]	τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον	εἰς	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ'
[1, 7]	τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν	εἰς	τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ
[1, 1]	δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν	εἰς	τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν
[1, 11]	διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων	εἰς	τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς
[1, 7]	τούτους ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας	εἰς	τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον
[1, 3]	ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς	εἰς	τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν
[1, 1]	φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν	εἰς	τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς
[1, 0]	ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον	εἰς	τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε
[1, 6]	ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν	εἰς	τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον
[1, 15]	τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς	εἰς	τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων
[1, 17]	αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν	εἰς	τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ
[1, 17]	καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως	εἰς	τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ'
[1, 31]	ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν	εἰς	τὸ βασίλειον δίχα τῶν φίλων·
[1, 10]	τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ δ'	εἰς	τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον
[1, 13]	εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ	εἰς	τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν
[1, 8]	ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν	εἰς	τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει
[1, 6]	τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν	εἰς	τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ
[1, 6]	ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον	εἰς	τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ'
[1, 7]	Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος	εἰς	τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν
[1, 13]	πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν	εἰς	τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν
[1, 7]	φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν	εἰς	τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις
[1, 7]	ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον	εἰς	τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος
[1, 13]	εἰς τὴν πόλιν, τοὺς δὲ	εἰς	τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς
[1, 5]	ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν	εἰς	τὸ καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι
[1, 14]	τε καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες	εἰς	τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην
[1, 21]	καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν	εἰς	τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ
[1, 30]	κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν	εἰς	τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα,
[1, 2]	ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος πάλιν	εἰς	τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν
[1, 13]	τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν	εἰς	τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ
[1, 19]	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν	εἰς	τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει,
[1, 3]	(Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ τίσις	εἰς	τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα
[1, 12]	Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην	εἰς	τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν
[1, 33]	ἐν ᾗ πολλὰ περὶ τῆς	εἰς	τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ
[1, 10]	Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν	εἰς	τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος,
[1, 22]	εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν	εἰς	τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ
[1, 33]	ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν	εἰς	τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι.
[1, 1]	τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας	εἰς	τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν
[1, 7]	τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος	εἰς	τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν
[1, 2]	εἶναι δόντος δίκας ἐφ' οἷς	εἰς	τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ
[1, 31]	γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας	εἰς	τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας
[1, 17]	ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ	εἰς	τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν
[1, 24]	ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ'	εἰς	τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν
[1, 2]	ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν	εἰς	τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ τὴν
[1, 17]	μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη	εἰς	τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου
[1, 33]	καὶ τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν	εἰς	τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς
[1, 25]	τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν	εἰς	τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν
[1, 30]	πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον	εἰς	τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ
[1, 31]	ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος	εἰς	τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία
[1, 15]	ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας	εἰς	τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ
[1, 5]	τὰ πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας	εἰς	τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς
[1, 13]	τοὺς βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος	εἰς	τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα
[1, 9]	τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν	εἰς	τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν,
[1, 8]	ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν	εἰς	τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει
[1, 9]	καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων	εἰς	τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ
[1, 15]	σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα	εἰς	τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς
[1, 23]	ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε	εἰς	τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους
[1, 12]	χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις	εἰς	Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ
[1, 27]	Ὁ δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς	εἰς	Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν
[1, 29]	πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ'	εἰς	Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν
[1, 6]	Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας	εἰς	Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν
[1, 17]	τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους,	εἰς	φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ
[1, 4]	δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν	εἰς	χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς
[1, 9]	οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι	εἰς	χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο
[1, 25]	Αἵ τε οὖν βίβλοι παρῆσαν	εἰς	χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ
[1, 31]	τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ	εἰς	χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον
[1, 23]	ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ'	εἴς	γε τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν
[1, 15]	πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις,	εἴς	τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ
[1, 7]	ἔχων τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν	εἴς	τε τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς
[1, 13]	αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν	εἴς	τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ
[1, 2]	Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν	εἴς	τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων,
[1, 8]	πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον	εἴς	τινα λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ
[1, 1]	γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων	εἷς	ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας
[1, 17]	τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον·	εἷς	γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ
[1, 1]	τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν	εἷς	τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς
[1, 32]	καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν	εἰσαγαγεῖν,	ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς
[1, 23]	διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν	εἰσαγαγεῖν	ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν
[1, 11]	ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους	εἰσαγαγεῖν	ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ
[1, 26]	σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον	εἰσάγεται	διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν
[1, 21]	Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων	εἰσαγωγήν,	Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας
[1, 32]	οὗτος ὁ μέχρι τῆς κοίτης	εἰσάγων	καὶ μή μέ τις ἐνεδρεύοι
[1, 13]	διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον	εἰσαφεῖναι,	Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ τε
[1, 25]	ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ	εἰσβιασαμένην.	Αἵ τε οὖν βίβλοι παρῆσαν
[1, 13]	Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν	εἰσβολὴν	παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ
[1, 13]	πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον	εἰσδέχεται	μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν
[1, 31]	τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ	εἴσεισι	πρὸς τὸν πατέρα καὶ τῇ
[1, 17]	Καὶ πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον	εἰσελθεῖν	ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν
[1, 2]	παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος	εἰσελθεῖν	καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε
[1, 11]	ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις	εἰσενεγκεῖν	ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν
[1, 11]	τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν	εἰσέπεμψεν	ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου
[1, 9]	μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος	εἰσεπήδησεν	εἰς τὴν πόλιν μετὰ τῶν
[1, 7]	μόλις ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες	εἰσέπιπτον	εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ
[1, 13]	τῶν φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας	εἰσέπιπτον	καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων
[1, 16]	πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς	εἰσεπράξατο	παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα.
[1, 11]	Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας	εἰσέπραξεν,	ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου καὶ
[1, 29]	αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος	εἰσέπραττεν.	Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι
[1, 11]	προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος	εἰσέρχεται	διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος
[1, 32]	ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ ζῆν	εἰσέρχεται	καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως
[1, 32]	σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος	εἰσέρχεται	καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν
[1, 21]	δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος	εἰσήγαγεν	καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου
[1, 32]	δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις	εἰσηγμένων	Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς
[1, 2]	μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος	εἰσῄει	καὶ δέος, ἡ δὲ μήτηρ
[1, 22]	δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις	εἰσῄει,	καὶ πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν
[1, 17]	μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης	εἰσῄεσαν	ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ
[1, 1]	καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν	εἰσήνεγκεν	ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν
[1, 32]	πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς	εἰσήχθησαν	καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται
[1, 21]	τε ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος·	εἰσὶ	δ' οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας
[1, 32]	ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ φίλων,	εἰσκαλεῖ	δὲ καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους.
[1, 7]	τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα	εἰσπέμπει	μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς
[1, 15]	οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ'	εἰσπεσόντες	τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις
[1, 18]	ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες	εἰσπίπτουσιν	εἰς τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς
[1, 21]	τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς	εἰσπλεόντων	πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ
[1, 21]	ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ δ'	εἴσπλους	βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ
[1, 11]	πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν τὰς	εἰσπράξεις	ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις
[1, 11]	Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν	εἰσπράττειν	τὰ χρήματα καί τισιν ἄλλοις
[1, 14]	Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος	εἱστία.	~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον
[1, 20]	περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν	εἱστίασέν	τε σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις·
[1, 26]	πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν	εἰσφθαρείς·	οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ
[1, 21]	τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους	εἰσφορὰς	ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ
[1, 17]	ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις	εἴσω,	καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία
[1, 2]	καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει·	εἶτ'	ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς
[1, 11]	σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών.	Εἴτε	δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ'
[1, 19]	δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις	εἶχε	καὶ πρὸ τοῦ πλήθους ὁ
[1, 28]	δὲ ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ'	εἶχεν	ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν.
[1, 4]	ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων	εἶχεν.	(Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ πρὸς
[1, 5]	καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν,	εἶχεν	δὲ πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους
[1, 28]	ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος	εἶχεν,	ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας
[1, 24]	πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας	εἶχεν	ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ πέραν
[1, 28]	βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας	εἶχεν	ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν
[1, 14]	ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν	εἶχεν	ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας
[1, 28]	ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον	εἶχεν,	ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας
[1, 27]	ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας	εἶχεν	Ἡρώδης. Τούς γε μὴν υἱοὺς
[1, 18]	κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον	εἶχεν	κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς
[1, 3]	τε καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν	εἶχεν·	κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ
[1, 25]	οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας	εἶχεν,	μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν
[1, 13]	τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς	εἶχεν.	Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων
[1, 10]	πιστεύων δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ	εἶχεν	ὅ τι χρὴ δρᾶν. Ὡς
[1, 24]	κατεχρῶντο. Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος	εἶχεν	παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ
[1, 9]	ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος	εἶχεν	τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις
[1, 2]	Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος	εἶχεν,	τήν τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους
[1, 12]	ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν	εἶχεν	τῆς καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν
[1, 24]	βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς οὐκ	εἶχεν	χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς
[1, 32]	ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν	εἶχον	ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς
[1, 33]	δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον,	εἰώθει	γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας
[1, 15]	Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων	εἴων	τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν
[1, 3]	οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον	ἐκ	βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν.
[1, 15]	πλείστους γε μὴν ἐλπὶς ὡς	ἐκ	βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη
[1, 26]	ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος	ἐκ	βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει
[1, 32]	χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς	ἐκ	βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς
[1, 24]	πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα τοὺς	ἐκ	βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ
[1, 28]	Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ'	ἐκ	Βερνίκης τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν
[1, 24]	ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς	ἐκ	Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ
[1, 28]	γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν	ἐκ	Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ
[1, 22]	οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν	ἐκ	γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα
[1, 28]	Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος,	ἐκ	δὲ Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ'
[1, 28]	ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν,	ἐκ	δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης
[1, 23]	ἤδη τῷ μίσει καὶ παρρησίαν.	Ἐκ	δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς
[1, 21]	πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ	ἐκ	δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι
[1, 3]	εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον	ἐκ	διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ τῶν
[1, 28]	τούτων ἑπτά, αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος	ἐκ	Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης
[1, 21]	φρούριον· ἃς μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν	ἐκ	θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ
[1, 26]	δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς	ἐκ	κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο·
[1, 21]	ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν	ἐκ	λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς
[1, 21]	σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ τὴν	ἐκ	λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως
[1, 28]	θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ Ἀρχέλαος	ἐκ	Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ
[1, 22]	Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς	ἐκ	Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις
[1, 30]	μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν	ἐκ	Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ
[1, 28]	μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ'	ἐκ	Μαριάμμης θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς
[1, 28]	ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς	ἐκ	Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς
[1, 22]	βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ	ἐκ	Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων δύο
[1, 29]	Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ	ἐκ	Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς
[1, 28]	Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ'	ἐκ	Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός,
[1, 16]	δὲ τὴν μητέρα καὶ ὅσους	ἐκ	Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς
[1, 15]	πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς	ἐκ	Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ
[1, 33]	πρὸ τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν	ἐκ	νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ
[1, 31]	τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ	ἐκ	πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει
[1, 31]	ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν	ἐκ	πάντων μῖσος ἦν. Τάχα καὶ
[1, 18]	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν	ἐκ	Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην
[1, 8]	καὶ Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας	ἐκ	Πάρθων κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ
[1, 22]	τὸν πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν	ἐκ	Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι'
[1, 13]	ὅσοις ἤλπισαν· ὁ γὰρ Ἡρώδης	ἐκ	πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων
[1, 4]	ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας	ἐκ	πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν,
[1, 2]	ὡς αὐτῇ γε κρείττονα τὸν	ἐκ	Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι δόντος
[1, 22]	μέν, μάλιστα δὲ μετὰ τὴν	ἐκ	Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν γὰρ
[1, 8]	ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς	ἐκ	Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων
[1, 32]	μίσους; Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος	ἐκ	σοῦ τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν
[1, 30]	πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ τὸν	ἐκ	σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα
[1, 12]	Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος	ἐκ	Συρίας πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 15]	Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς	ἐκ	Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους
[1, 17]	ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ	ἐκ	τῆς ἄλλης χώρας, οἱ μὲν
[1, 20]	σοί· καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν	ἐκ	τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ'
[1, 30]	αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον	ἐκ	τῆς Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως
[1, 10]	φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον	ἐκ	τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν.
[1, 27]	αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν	ἐκ	τῆς αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων
[1, 24]	δ' ἦν οὐ μόνον τοῖς	ἐκ	τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τοῖς
[1, 11]	Κάσσιον Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν	ἐκ	τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα
[1, 12]	ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ	ἐκ	τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων
[1, 23]	ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν	ἐκ	τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα
[1, 22]	ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν	ἐκ	τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ
[1, 6]	λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ	ἐκ	τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας
[1, 12]	τά τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον	ἐκ	τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν
[1, 19]	φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ διασωθέντες	ἐκ	τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν,
[1, 1]	ἔθνους πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας	ἐκ	τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην
[1, 7]	ὧν ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος	ἐκ	τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ
[1, 17]	δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν	ἐκ	τῆς παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον
[1, 2]	δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων	ἐκ	τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε
[1, 5]	αὐτούς, εἰ μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν,	ἐκ	τῆς πόλεως. Οἱ μὲν οὖν
[1, 15]	Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν	ἐκ	τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες.
[1, 15]	τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους	ἐκ	τῆς πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον
[1, 32]	ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ	ἐκ	τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ
[1, 0]	συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως	ἐκ	τῆς στάσεως ἡ πόλις διέκειτο
[1, 17]	πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν	ἐκ	τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ
[1, 10]	ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας	ἐκ	τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν.
[1, 11]	Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες	ἐκ	τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος
[1, 6]	τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς	ἐκ	τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ
[1, 13]	ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν	ἐκ	τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ
[1, 16]	καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν	ἐκ	τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν
[1, 14]	γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας	ἐκ	τῆς χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν
[1, 30]	τόν τε ἔλεγχον καὶ τὴν	ἐκ	τοῦ βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ
[1, 31]	τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν	ἐκ	τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ
[1, 31]	ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ	ἐκ	τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ
[1, 10]	μόνον τε κατ' εὔνοιαν τὴν	ἐκ	τοῦ ἔθνους ἀλλὰ καὶ δυνάμει
[1, 10]	Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν	ἐκ	τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ
[1, 28]	τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον	ἐκ	τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων,
[1, 28]	καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον	ἐκ	τοῦ ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ
[1, 1]	Ἰούδας οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ'	ἐκ	τοῦ ἔθνους πολλῶν καὶ τοὺς
[1, 16]	τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης	ἐκ	τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει
[1, 28]	διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ	ἐκ	τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων
[1, 0]	καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων	ἐκ	τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν τε
[1, 28]	ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος,	ἐκ	τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν.
[1, 20]	οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς	ἐκ	τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ
[1, 22]	πραγμάτων εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν	ἐκ	τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ
[1, 29]	ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος	ἐκ	τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν
[1, 4]	ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας.	(Ἐκ	τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς
[1, 10]	τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ'	ἐκ	τούτου καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος
[1, 28]	γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ	ἐκ	τούτων ἑπτά, αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος
[1, 7]	πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον,	ἐκ	τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ
[1, 5]	τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ'	ἐκ	τούτων χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν
[1, 24]	βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς	ἐκ	τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα καίτοι
[1, 7]	τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς	ἐκ	Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ
[1, 30]	δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις	ἐκ	τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ
[1, 3]	ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς	ἐκ	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω
[1, 18]	ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν	ἐκ	τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς
[1, 19]	Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει τοὺς	ἐκ	τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος,
[1, 17]	αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι θερμὸς	ἐκ	τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον·
[1, 16]	δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς	ἐκ	τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων
[1, 31]	Φυγὴ δ' οὐκέτι ἦν οὐδ'	ἐκ	τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς
[1, 22]	Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν	ἐκ	τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν δὲ
[1, 10]	περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος	ἐκ	τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ
[1, 28]	τε καὶ Σαλώμη, ἡ μὲν	ἐκ	Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ Ἐλπίδος.
[1, 13]	τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ	ἐκ	φανεροῦ οἷόν τε ἦν ἀνδρὸς
[1, 17]	καθ' ἡμέραν πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων	ἔκ	τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ
[1, 27]	τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας	ἔκ	τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται.
[1, 26]	τοῦ βασιλέως γενομένοις, τότε δ'	ἔκ	τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως.
[1, 1]	τοῦ ἱεροῦ τόν τε χῶρον	ἐκάθηρε	πάντα καὶ περιετείχισε καὶ τὰ
[1, 10]	καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας	ἐκάλει	κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ
[1, 11]	τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον	ἐκάλει,	παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας
[1, 12]	τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς	ἐκαλεῖτο,	ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε
[1, 25]	καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις	ἐκαλεῖτο	Παννυχίς, τῶν τε φίλων ἐτίμησεν
[1, 21]	πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος	ἐκαλεῖτο	πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ
[1, 3]	ὃ δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος	ἐκαλεῖτο	πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ.
[1, 3]	κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος	ἐκαλεῖτο	πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται,
[1, 2]	τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς	ἐκαλεῖτο,	τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ
[1, 13]	ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε	ἐκάλεσεν	ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε μὴν
[1, 21]	Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως	ἐκάλεσεν	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς
[1, 21]	οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν	ἐκάλεσεν	εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό
[1, 21]	τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν	ἐκάλεσεν·	ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ
[1, 21]	χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων	ἐκάλεσεν	μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον.
[1, 18]	ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην	ἐκάλεσεν·	οὐ μὴν ὡς γυναῖκά γε
[1, 24]	τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς	ἐκάλυπτε	μῖσος, τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν
[1, 18]	τε οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις	ἔκαμνον	εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει
[1, 24]	τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν	ἐκαρποῦτο	χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον,
[1, 3]	μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν	ἕκαστα	κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ καὶ
[1, 24]	ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν	ἕκαστα	τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα
[1, 24]	Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν	ἑκάστη	δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους
[1, 30]	μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας χωρὶς	ἑκάστην	Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ
[1, 0]	ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ	ἑκάστην	πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ
[1, 8]	πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ'	ἑκάστην	συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν τούτων
[1, 33]	ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ'	ἑκάστης	κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης
[1, 0]	τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον	ἕκαστοι	γράφειν, ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν
[1, 21]	τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν	ἕκαστοι	δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι
[1, 0]	τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἣν	ἕκαστοι	τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι
[1, 6]	ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν	ἑκάστοις	γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ
[1, 10]	ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν	ἑκάστοις,	ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες
[1, 18]	τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς	ἑκάστοις.	Οὕτως τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος
[1, 33]	βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν	ἕκαστον	εἰς τὰ ἴδια. Τούτων δ'
[1, 18]	ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς	ἕκαστον	ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι
[1, 10]	καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ'	ἕκαστον	εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν
[1, 25]	Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ'	ἕκαστον	ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ'
[1, 26]	διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς	ἕκαστον	ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ
[1, 25]	τε φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν	ἕκαστον.	Ὁμοίως τε καὶ οἱ συγγενεῖς
[1, 18]	ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ	ἕκαστον	στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας,
[1, 24]	ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ'	ἕκαστον	τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος
[1, 23]	ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως	ἕκαστον	τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ
[1, 28]	συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος	ἕκαστον	φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη
[1, 11]	κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν	ἕκαστος	ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ
[1, 23]	θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν	ἕκαστος	ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς
[1, 24]	γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον	ἕκαστος	ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ
[1, 24]	φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν	ἕκαστος	ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν
[1, 13]	καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως	ἕκαστος.	Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς
[1, 23]	κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ'	ἕκαστος	τήν τε ἡλικίαν μου καὶ
[1, 23]	οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ'	ἑκάστου	δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν
[1, 27]	τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην	ἑκάστου.	Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν
[1, 18]	ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν κτήσεων	ἑκάστου	ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ
[1, 21]	ἴδια τῶν εὖ παθόντων δήμων	ἑκάστου,	τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ
[1, 1]	δ' ἦν αὐτοῖς περὶ δυναστείας	ἑκάστου	τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος
[1, 23]	μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες,	ἑκάστῳ	δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ
[1, 16]	τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων	ἑκάστῳ	δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ
[1, 32]	ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν	ἑκάστῳ	καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με
[1, 29]	ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ παρ'	ἑκάστῳ	μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ
[1, 23]	τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν	ἑκάστῳ	συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους,
[1, 7]	Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ	ἑκάστῳ	τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες
[1, 19]	ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς	ἑκάτερα	τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ'
[1, 0]	τῶν ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας	ἑκατέρας	τὰ διαστήματα καὶ τὴν φύσιν
[1, 6]	εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν	ἑκατέρου	δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ'
[1, 4]	συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ'	ἑκατέρους	Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις
[1, 21]	ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς	ἑκατέρωθεν	ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν
[1, 18]	Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς	ἑκατέρων	βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι.
[1, 12]	τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας	ἑκατέρων	Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας
[1, 12]	δὲ οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων	ἑκατὸν	ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν πρὸς
[1, 2]	καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ	ἑκατὸν	καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει.
[1, 16]	ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς	ἑκατὸν	πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν
[1, 21]	πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν	ἑκατὸν	προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ
[1, 30]	μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην	ἑκατὸν	τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι
[1, 16]	μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων	ἑκατὸν	τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν
[1, 11]	μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας	ἑκατὸν	τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[1, 24]	διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν	ἑκατὸν	τάλαντα, τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου
[1, 11]	ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως	ἑκατὸν	ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν
[1, 30]	πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν	ἑκατὸν	ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο
[1, 7]	Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν	ἑκατοντάρχαι	δύο Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο
[1, 18]	εἰς τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς	ἑκατοντάρχαι	Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ περὶ
[1, 21]	ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς	ἑκατοστῆς	ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς
[1, 14]	χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς	ἐκβαλεῖν	Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ
[1, 30]	κόσμου, πολλῶν δ' ἦν ταλάντων,	ἐκβάλλει	δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας
[1, 29]	σὺν αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν	ἐκβάλλει.	Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν
[1, 0]	ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων	ἐκβάλλεται	τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ
[1, 1]	φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ	ἐκβαλὼν	ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ
[1, 14]	καὶ τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον	ἐκβαλὼν	μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα
[1, 32]	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,	ἐκβοᾷ·	σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας
[1, 31]	ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν	ἐκβολὴν	τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν
[1, 32]	Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων	ἐκβοῶν	τούς τε ἄλλους ἅπαντας καὶ
[1, 11]	ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις	ἐκγοητεύσας	διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα
[1, 28]	ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν	ἐκγόνων	τά τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις
[1, 6]	πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς	ἐκδακρῦον.	Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ
[1, 18]	ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς	ἐκδέχεται.	(βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ
[1, 27]	πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν	ἐκδεχομένων	τὸ τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς
[1, 23]	ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν	ἐκδιαιτώμενος,	ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ
[1, 13]	ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν	ἐκδιδόναι,	φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς
[1, 14]	αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους συμφορὰς	ἐκδιηγεῖτο,	ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν
[1, 31]	ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν	ἐκδιηγήσαντο	πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ τε
[1, 13]	τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται	Ἐκδίππων·	ἐκεῖ γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν
[1, 15]	συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ	ἐκδοχείων	ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς,
[1, 15]	Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης	ἐκδραμὼν	μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως
[1, 13]	παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων·	ἐκεῖ	γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν
[1, 22]	παῖς διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα,	ἐκεῖ	δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν
[1, 3]	θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς	ἐκεῖ	ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς δὲ
[1, 26]	Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν πάππον	ἐκεῖ	καὶ τὴν μητέρα καὶ τὰ
[1, 31]	ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ	ἐκεῖ	τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ
[1, 0]	οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν	ἐκεῖθεν	ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων δὲ
[1, 31]	εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς	ἐκεῖνα	μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος
[1, 0]	μετ' ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων	ἐκεῖνα	τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ
[1, 32]	υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα	ἐκεῖνα	τῷ πατρί σου, μὴ παραγίνου
[1, 29]	αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ'	ἐκεῖναι	τὴν διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν
[1, 30]	τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν	ἐκείναις	πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 32]	τῷ πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς	ἐκείνας	ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ
[1, 3]	τῷ θεῷ, συνέβη μὲν κατ'	ἐκείνας	τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν
[1, 17]	τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ'	ἐκείνην	τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ
[1, 26]	τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν	ἐκείνης	ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ
[1, 26]	εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν	ἐκείνης	βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς
[1, 31]	ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν κατ'	ἐκείνης	διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ
[1, 29]	αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν	ἐκείνης	διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς μὲν
[1, 30]	μετὰ Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ	ἐκείνης	ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι
[1, 24]	ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ τὴν	ἐκείνης	τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν
[1, 7]	ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ'	ἐκεῖνο	Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις
[1, 19]	ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος·	ἐκεῖνοι	στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν ζώντων
[1, 32]	τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί δ'	ἐκεῖνοι	τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ
[1, 29]	πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν	ἐκείνοις.	Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην
[1, 10]	φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους	ἐκεῖνον,	εἴ γε μήτε ἐντολὰς δόντος
[1, 5]	καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ'	ἐκεῖνος	ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς
[1, 26]	πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν	ἐκεῖνος	διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι
[1, 29]	πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ'	ἐκεῖνος	εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ
[1, 30]	παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος	ἐκεῖνος	ἦ πολύ γε, ἔφη, ὦ
[1, 33]	ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ'	ἐκεῖνος	ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα
[1, 29]	δι' ἃ δὴ μάλιστα ταύτην	ἐκεῖνος	προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν ὑπ'
[1, 30]	ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί ποτε	ἐκεῖνος	τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν γένοιτο
[1, 30]	μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ τὰς	ἐκείνου	γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας
[1, 32]	ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς	ἐκείνου	διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν
[1, 10]	δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν	ἐκείνου	δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων
[1, 14]	χρέα καὶ μηδὲν εἰς τὰς	ἐκείνου	δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις
[1, 30]	ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ'	ἐκείνου	Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 24]	τῆς οἰκίας καὶ περὶ τὴν	ἐκείνου	κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν
[1, 31]	οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις	ἐκείνου	πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον
[1, 26]	ὃς οὐ μόνον τὰς ὑπ'	ἐκείνου	πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ
[1, 22]	εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος	ἐκείνου	πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ
[1, 20]	ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς	ἐκείνου	συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ
[1, 20]	Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ τῆς	ἐκείνου	τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ
[1, 26]	Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ'	ἐκείνου	τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς
[1, 15]	ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ'	ἐκείνους	εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν
[1, 17]	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ'	ἐκείνους	ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος
[1, 32]	δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν	ἐκείνους	εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε
[1, 32]	ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς	ἐκείνους	κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν
[1, 23]	διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς	ἐκείνους	καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς
[1, 23]	δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε	ἐκείνους	μὲν τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν,
[1, 27]	ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως	ἐκείνους	τε καὶ αὐτὸν καὶ τὸν
[1, 5]	ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ'	ἐκείνους	τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ
[1, 25]	περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν	ἐκείνῳ	γε πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα
[1, 8]	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον,	ἐκείνῳ	παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος
[1, 25]	Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς	ἐκείνῳ	περὶ πάντων. (Τὸ μὲν οὖν
[1, 17]	χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον	ἐκείνῳ	τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης
[1, 32]	πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ	ἐκείνῳ	τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης,
[1, 29]	διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ τῶν	ἐκείνῳ,	τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ'
[1, 29]	Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ	ἐκείνων	δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι
[1, 23]	καταλύσει δώσει μοι καὶ περὶ	ἐκείνων	δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν
[1, 5]	αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων	ἐκείνων	ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα καὶ
[1, 0]	συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς	ἐκείνων	ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν,
[1, 33]	θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς	ἐκείνων	λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ
[1, 28]	δι' ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ	ἐκείνων.	(Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς
[1, 9]	ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν,	ἔκειτο	δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς
[1, 32]	μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς”	ἔκειτο	σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί
[1, 19]	ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον	ἐκέλευε	τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ
[1, 6]	Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων	ἐκέλευεν	αὐτῷ καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων
[1, 15]	πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος	ἐκέλευεν	ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη
[1, 27]	προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον	ἐκέλευσεν	ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ
[1, 33]	τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς	ἐκέλευσεν	διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς
[1, 13]	μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν	ἐκέλευσεν	εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε
[1, 32]	Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας	ἐκέλευσεν	εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ
[1, 30]	βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν	ἐκέλευσεν	κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι μὲν
[1, 33]	συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον	ἐκέλευσεν	συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν
[1, 26]	ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς	ἐκέλευσεν	τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν
[1, 27]	δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν	ἐκέλευσεν	τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ'
[1, 6]	ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν	ἐκέλευσεν.	Τῷ δ' ἦν μὲν ὁρμὴ
[1, 16]	αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης	ἐκήρυξεν	ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ
[1, 15]	αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος	ἐκθέοντες	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ
[1, 17]	θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς	ἐκθορόντι	τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς
[1, 15]	πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων,	ἐκίνει	τε τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν
[1, 29]	κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους	ἐκίνησεν	θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ
[1, 19]	μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους	ἐκκαίοντος	ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς
[1, 22]	Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν	ἐκκαίων	Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν
[1, 7]	ὡς τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον	ἐκκαλυφθὲν	ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν
[1, 16]	ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν	ἐκκεκαθάρθαι	φόβων, πλὴν καθόσον οἱ τοῖς
[1, 1]	τῇ πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ	ἐκκέκοπτο,	καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω
[1, 27]	ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν ἐν	ἐκκλησίᾳ	τῶν τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος
[1, 33]	τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς	ἐκκλησίαν,	καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας
[1, 33]	στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς	ἐκκλησίαν	μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν
[1, 15]	ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια	ἐκκομίζοντας.	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα
[1, 33]	χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε παρῄνουν	ἐκκόπτειν	οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες,
[1, 33]	εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν	ἐκκόπτειν,	ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο
[1, 3]	ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος	ἐκκρούει	τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς
[1, 11]	νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν	ἔκλαιεν	Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης
[1, 10]	τε πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς	ἔκλασαν	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ
[1, 21]	κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε	ἐκλείπῃ	τὸ γέρας. Σῖτόν γε μὴν
[1, 21]	ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν	ἐκλήθη,	τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ
[1, 33]	σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον	ἐκλύει	καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς
[1, 19]	πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων	ἔκλυτον	συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ
[1, 22]	Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας	ἐκμανεὶς	παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια
[1, 18]	αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης	ἐκμειλίσσεται,	μισθοῦται δὲ καὶ τὰ τῆς
[1, 24]	δὲ μείζων, ὃς πάσης μὲν	ἐκοινώνει	τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους
[1, 31]	τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης	ἐκόμιζεν	τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας
[1, 7]	ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην	ἐκομίζετο.	~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν
[1, 30]	φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος	ἐκόμισα	καὶ πλεῖστον μὲν εἰς τὸ
[1, 15]	χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν	ἐκόμισεν,	ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος
[1, 33]	καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ'	ἐκομίσθη	τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον,
[1, 24]	κατὰ τὸ βασίλειον οἱ μὲν	ἑκόντες	οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ
[1, 19]	ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις	ἑκόντες,	ὡς πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους
[1, 1]	τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων	ἑκόντων,	τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν
[1, 0]	Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι	ἐκόπησαν	εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ
[1, 21]	ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις	ἐκόσμησεν	βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα τὸ
[1, 21]	πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς	ἐκόσμησεν	ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν
[1, 13]	τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις	ἐκόσμησεν	καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν
[1, 9]	Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον,	ἑκούσιοι	δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη
[1, 12]	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας	ἐκπέμπει	τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν
[1, 6]	ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων	ἐκπεμφθέντα	Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες
[1, 5]	διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν,	ἐκπέμψαι	δ' αὐτούς, εἰ μὴ καθαροὺς
[1, 12]	δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος	ἐκπέμψας	ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς
[1, 5]	ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ	ἐκπέμψασα	ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ'
[1, 24]	αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην	ἐκπλεύσειν	ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς
[1, 31]	πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ'	ἐκπλήξεως	ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι
[1, 17]	ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ'	ἐκπλήξεως	αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα
[1, 11]	δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ'	ἐκπλήξεως	ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην
[1, 13]	Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν	ἐκπνεῦσαι	πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς ὡς
[1, 33]	Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν	ἐκπνεύσω	τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας,
[1, 31]	τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας	ἐκπώματά	τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος
[1, 5]	καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις.	Ἐκράτει	δὲ τῶν μὲν ἄλλων αὐτή,
[1, 17]	φόνου, ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν	ἐκράτει	καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ
[1, 9]	Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς	ἐκράτει	τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος,
[1, 9]	ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν	ἐκράτει	τὸ λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα
[1, 19]	τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων	ἐκράτησαν	ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ
[1, 5]	Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος·	ἐκράτησεν	γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον
[1, 21]	γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων	ἐκράτησεν·	ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος μὲν
[1, 19]	ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν	ἐκράτησέν	τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς
[1, 18]	βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς	ἐκράτησεν	τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες
[1, 33]	ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον	ἐκράτησεν	τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ
[1, 23]	διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ	ἐκράτουν	τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ
[1, 2]	πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν	ἐκρατύνατο	πρός τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα
[1, 10]	ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον	ἐκρήξας	ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ
[1, 23]	πατὴρ τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας	ἔκρινεν	ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν
[1, 20]	οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον	ἔκρινεν	Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε μὴν
[1, 2]	μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον	ἐκριπισθέντες	ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς
[1, 6]	βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ	ἐκστάντα	τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ
[1, 7]	καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν	ἔκτεινον	οὓς μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας,
[1, 18]	ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ	ἐκτείνουσα	τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ
[1, 19]	ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ'	ἕκτῃ	τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως
[1, 1]	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν	ἔκτισεν	ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις κατὰ
[1, 13]	αὖθις εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος	ἔκτισεν	τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις
[1, 1]	ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν	ἕκτον,	ἡ φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς
[1, 31]	παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων	ἐκτρεπομένων	καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο
[1, 1]	Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε ἰδίων	ἐκτρέχει	πολὺ καὶ διακόψας τὸ στῖφος
[1, 17]	βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις	ἐκτρέχει	τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος
[1, 27]	κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν	ἑκυρὰν	καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν
[1, 22]	αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον	ἐκφαίνει.	Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην
[1, 24]	μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις	ἐκφέρειν,	ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ
[1, 24]	ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν	ἐκφέρεσθαι	τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου
[1, 3]	τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων	ἐκφέρων	δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν
[1, 2]	Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν	ἐκφεύγει,	οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς
[1, 27]	τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως	ἔκφρων	ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[1, 22]	ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας.	(Ἔκφρων	εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν,
[1, 30]	γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον	ἐκφυγεῖν	οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ
[1, 16]	πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων	ἐκφυγόντων.	Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ
[1, 6]	ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν	ἐκχωρεῖν,	ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας
[1, 11]	γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος,	ἐκώλυεν	τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας
[1, 33]	Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον	ἐκώλυσεν,	ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν
[1, 33]	ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ	ἐκώλυσεν	Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν
[1, 32]	χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ	ἑκὼν	ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ
[1, 0]	τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ	ἑκὼν	τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος
[1, 0]	κράτος ἃς δὲ δι' ὁμολογίας	ἔλαβεν·	ἔνθα δὴ καὶ τὰ περὶ
[1, 19]	ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον	ἔλαβεν.	Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν
[1, 21]	κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ χώραν	ἔλαβον	παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας
[1, 15]	αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον καὶ	ἔλαιον	καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα.
[1, 33]	Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς	ἐλαίῳ	θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα
[1, 23]	θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες	ἐλάμβανον,	καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ
[1, 21]	δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων	ἔλαττον	Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου
[1, 4]	κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ	ἔλαττον	πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ
[1, 14]	ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ	ἔλαττον	τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ
[1, 16]	πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ	ἐλάττω	κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους.
[1, 21]	ἡ χώρα, τὸ πλέον δ'	ἐλάφων	καὶ ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ'
[1, 24]	καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς	ἐλαχίστοις	προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ
[1, 0]	πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν	ἐλαχίστους	ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων
[1, 1]	Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας	Ἐλεάζαρος	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν
[1, 8]	ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις	ἔλεγεν	ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ
[1, 14]	Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν	ἔλεγεν,	ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς
[1, 32]	διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν	ἔλεγεν	καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις
[1, 25]	εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς	ἔλεγεν.	Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν
[1, 26]	ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν	ἔλεγεν	τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ'
[1, 30]	ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ'	ἔλεγον	αἱ βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας
[1, 27]	αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς	ἔλεγον.	(Ἡρώδης γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ
[1, 4]	ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών,	ἔλεγον·	νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις
[1, 33]	οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες	ἔλεγον,	ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ
[1, 30]	τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις	ἔλεγον·	προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ τι
[1, 24]	ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες	ἔλεγον,	ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ
[1, 31]	δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν	ἔλεγχον,	ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς
[1, 30]	ἀπὸ τοῦ τέγους τόν τε	ἔλεγχον	καὶ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως
[1, 32]	ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν	ἔλεγχον	τῆς φαρμακείας τάς τε μηνύσεις
[1, 33]	δείσας μὴ διὰ πολλῶν ὁ	ἔλεγχος	ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς
[1, 32]	πάντων μου τῶν τέκνων ὁ	ἔλεγχος	ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν
[1, 32]	ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς	ἔλεγχος	ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν
[1, 32]	θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς	ἐλέγχους	ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος
[1, 30]	ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς	ἐλέγχους.	Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ τοῦ
[1, 26]	τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς	ἐλέγχους	εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν
[1, 31]	πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς	ἐλέγχους	ἥ τε μήτηρ καὶ ἡ
[1, 32]	φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς	ἐλέγχους,	πάρειμι διὰ γῆς καὶ θαλάσσης
[1, 31]	τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς	ἐλέγχους	συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις τῶν
[1, 31]	Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν	ἐλέγχων	καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ
[1, 27]	ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν	ἐλέγχων,	λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα καὶ
[1, 27]	οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ	ἐλεεῖ	τὰ μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων
[1, 32]	Χρὴ δέ με διὰ τοῦτο	ἐλεεῖσθαι	πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς
[1, 27]	γάρ, ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες	ἐλεηθήσονται	πάντως· εἰ δὲ δὴ καὶ
[1, 0]	τῷ πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον	ἐλεήσας	ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις
[1, 9]	ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν	ἑλεῖν.	Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν ἰδίων
[1, 17]	συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ	ἑλεῖν	χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον
[1, 19]	μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν,	ἐλείποντο	δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ
[1, 24]	βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ ὧν	ἐλειτούργουν·	τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο,
[1, 28]	μῖσος καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν	ἔλεον	ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση τε
[1, 32]	καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας	ἔλεον,	ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα
[1, 10]	μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸν	ἔλεον	παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ
[1, 28]	μοι μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν	ἔλεος	ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ
[1, 18]	τε οὔτε νηπίων οὔτε γήρως	ἔλεος	οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι
[1, 23]	τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς	Ἐλεοῦσαν,	ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος
[1, 29]	ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον	ἑλέσθαι	λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ
[1, 1]	ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος	ἑλέσθαι	τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ
[1, 24]	τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ'	ἐλευθέρα	διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ
[1, 11]	καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας	ἐλευθεροῖ	μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος
[1, 18]	ὡς γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς	ἐλεύθερον	ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς
[1, 18]	Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς	Ἐλευθέρου	ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη κυρία
[1, 8]	δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας	ἐλευθερωθέντες	τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ'
[1, 30]	θεραπαίνας τε καί τινας τῶν	ἐλευθέρων	ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις ἐν
[1, 13]	παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων	Ἐλευθέρων	ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον.
[1, 30]	ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν	ἐλευθέρων	ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας
[1, 1]	στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν	ἐλέφαντα	διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ
[1, 1]	Ὅ γε μὴν κυβερνῶν τὸν	ἐλέφαντα	ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ συνέβη
[1, 1]	μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους,	ἐλέφαντας	δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς
[1, 1]	αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν	ἐλεφάντων	πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις
[1, 16]	ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ	ἕλη	καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων.
[1, 7]	προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις	ἐλήφθη	καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ
[1, 4]	τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας	ἐλθεῖν	διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν
[1, 3]	αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον	ἐλθεῖν.	Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ
[1, 19]	πρὸ τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς	Ἔλθεμος	αὖος ἦν τῷ δέει, προσελθὼν
[1, 33]	μὴ διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος	ἔλθῃ,	παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους
[1, 32]	μου τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος	ἔλθῃ.	(Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ
[1, 22]	Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν	ἐλθόντα	δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν
[1, 8]	πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος	ἐλθὼν	εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου
[1, 20]	ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν	ἐλθὼν	εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν
[1, 8]	(Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἐλθὼν	ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο
[1, 8]	(Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος	ἐλθὼν	παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν
[1, 7]	ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν πόλιν	ἐλθὼν	περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν
[1, 12]	ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε	Ἕλικι	συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη τὸν
[1, 12]	πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται	Ἕλικος	μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ
[1, 12]	Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν	Ἕλικος	περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν
[1, 8]	πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν·	ἐλίμωττεν	γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς τὴν	Ἑλλάδα	τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς
[1, 0]	τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν	Ἑλλάδι	γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω
[1, 21]	χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν τῆς	Ἑλλάδος	ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον,
[1, 21]	τὸ μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας	Ἑλλάδος	ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς
[1, 26]	οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ	Ἑλλὰς	αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ'
[1, 0]	καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ	Ἕλληνας	ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ
[1, 4]	οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ	Ἕλληνες	ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς
[1, 0]	συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί τινες	Ἑλλήνων	ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες
[1, 0]	ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς	Ἑλλήνων	λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς
[1, 0]	καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν	Ἕλλησί	τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην
[1, 0]	τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ'	Ἕλλησιν	ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ
[1, 14]	τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν.	Ἐλογίζετο	γάρ, εἰ τῆς πατρῴας φιλίας
[1, 18]	πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς	ἐλογοποίει,	καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος
[1, 2]	τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν	ἑλόντες	αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς
[1, 11]	πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν	ἑλόντος	αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ
[1, 13]	γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας	ἐλόχα.	Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται τῆς
[1, 11]	ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ τὴν	ἐλπίδα	αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ
[1, 30]	πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις	ἐλπίδα·	διάδοχον γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ
[1, 6]	μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν	ἐλπίδα,	καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν
[1, 20]	ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας	ἐλπίδα	καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος,
[1, 1]	γε μὴν οὔτε τὸ παρ'	ἐλπίδα	κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε αἱ
[1, 6]	τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ'	ἐλπίδα	κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι
[1, 9]	ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ'	ἐλπίδα	μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα
[1, 4]	ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ'	ἐλπίδα	μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος
[1, 29]	τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν παρ'	ἐλπίδα	σώζεται, μετ' οὐ πολὺ δὲ
[1, 17]	συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ παρ'	ἐλπίδα	σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο·
[1, 24]	ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν	ἐλπίδα	τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς,
[1, 10]	τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς	ἐλπίδας	αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ τὴν
[1, 32]	ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας	ἐλπίδας	δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν
[1, 28]	τὸν βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς	ἐλπίδας	εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ
[1, 24]	οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς	ἐλπίδας	ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ
[1, 23]	ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς	ἐλπίδας	ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ
[1, 20]	λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος	ἐλπίδας	ἔχω. Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν
[1, 29]	~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν	ἐλπίδας	ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ
[1, 9]	Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος	ἐλπίδας·	φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν
[1, 0]	ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν ἐν	ἐλπίδι	κτήσεως τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως
[1, 0]	τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς	ἐλπίδι	λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην
[1, 1]	ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ'	ἐλπίδι	μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν
[1, 18]	φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς	ἐλπίδος	ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται.
[1, 28]	ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ	Ἐλπίδος.	Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν
[1, 5]	προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς	ἐλπίδος·	ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ
[1, 15]	ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς	ἐλπίδος.	(Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ
[1, 23]	τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς	ἐλπίδος·	καὶ γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις
[1, 6]	τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν	ἐλπίδος	καὶ δέους, καὶ κατῄει μὲν
[1, 32]	πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν	ἐλπίζει.	Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ
[1, 14]	μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν	ἐλπιζούσης	ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος
[1, 25]	προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας,	ἐλπίζων	δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ μή
[1, 15]	πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν	ἐλπίζων	Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως
[1, 32]	καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας	ἐλπίς;	Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ
[1, 31]	τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ	ἐλπὶς	ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι,
[1, 19]	ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ'	ἐλπὶς	οὐκ ἐξ οἰκείας ἰσχύος ἀλλ'
[1, 15]	εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν	ἐλπὶς	ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός
[1, 9]	εἰς Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως	ἐλπίσας	καὶ τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 4]	τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν	ἐλπίσας.	Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν
[1, 8]	βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν	ἐλπίσι	μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν
[1, 26]	περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς	ἐλπίσιν,	Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ
[1, 16]	καὶ ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν	ἐλπίσιν,	Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι
[1, 31]	μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς	ἐλπίσιν	ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν
[1, 24]	Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς	ἐλπίσιν	ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ'
[1, 9]	ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς	ἐλπίσιν	εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους
[1, 11]	ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς	ἐλπίσιν.	Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ
[1, 11]	καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος	ἐλπίσιν	οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν
[1, 29]	ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς	ἐλπίσιν,	προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ τὸ
[1, 10]	εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς	ἐλπίσιν	τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις
[1, 10]	τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ	ἐλύπει	τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες
[1, 6]	στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς	ἔλυσε	τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν
[1, 4]	ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης	ἑλὼν	Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον τε
[1, 8]	Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν	ἑλὼν	εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται,
[1, 4]	συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν	ἑλὼν	ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν
[1, 0]	(ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς	ἑλὼν	κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν
[1, 15]	διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην	ἑλὼν	πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς
[1, 4]	πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν	ἑλών,	τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ
[1, 28]	ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν οὖν	ἐμὰ	ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν
[1, 23]	ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ	ἐμὰ	φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν
[1, 33]	ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς	ἐμαῖς	ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους
[1, 30]	ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ	ἐμαυτῇ	πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ τὸν
[1, 30]	ἔφη, ὦ γύναι, τῆς εἰς	ἐμαυτὸν	διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν
[1, 32]	εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ	ἐμαυτὸν	καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ
[1, 0]	δὲ τὰ μὲν τοῦ κατ'	ἐμαυτὸν	πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης
[1, 32]	τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ'	ἐμαυτὸν	στενάξω τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ'
[1, 20]	πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ	ἐμαυτὸν	ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ
[1, 0]	ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ τοῖς	ἐμαυτοῦ	πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς
[1, 32]	ἐγὼ τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ'	ἐμαυτοῦ	παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας
[1, 0]	ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν	ἐμαυτοῦ	τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε
[1, 32]	διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν	ἐμαυτοῦ	φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς ἐκείνους
[1, 25]	πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς	ἐμαυτοῦ	χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ
[1, 23]	ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος	ἐμαυτῷ	κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς
[1, 1]	ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν	ἐμβαλεῖν.	Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος
[1, 13]	δὲ διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν	ἐμβαλεῖν.	Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον
[1, 1]	δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα	ἐμβάλλει	διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν
[1, 1]	Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν χώραν	ἐμβάλλοντα	μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ
[1, 8]	τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν	ἐμβαλὼν	τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς
[1, 5]	ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς	ἐμβεβληκότος	εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν
[1, 4]	ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς	ἐμβολὰς	ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί γε
[1, 8]	φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον	ἐμβολὰς	παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ'
[1, 19]	πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν	ἐμβολὴν	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει
[1, 19]	καὶ πρὸς μὲν τὴν πρώτην	ἐμβολὴν	τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης
[1, 9]	εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον	ἐμβολῶν	ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε
[1, 12]	οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν	ἐμβολῶν	τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ
[1, 28]	γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ'	ἐμὲ	ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ
[1, 23]	καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν	ἐμὲ	κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ,
[1, 23]	συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ	ἐμὲ	κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν
[1, 23]	ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον	ἐμὲ	τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν
[1, 28]	δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν·	ἐμὲ	τοὺς μὲν τούτων πατέρας δαίμων
[1, 28]	κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν	ἐμὲ	φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ
[1, 7]	βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας	ἔμειναν,	σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες
[1, 19]	διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν	ἔμεινεν	ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν
[1, 7]	τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος	ἔμεινεν	τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ
[1, 24]	καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν	ἔμελλεν,	βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς,
[1, 3]	ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν	ἔμελλον,	ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι δίκη
[1, 22]	ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην	ἔμελλον,	εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα
[1, 32]	ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν,	ἔμενεν	γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν
[1, 19]	ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους	ἔμενον.	Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης
[1, 33]	ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν	ἐμερίζετο·	πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν οὐ
[1, 22]	Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς	ἐμέτρει	τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων
[1, 23]	ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ	ἐμῇ	καταλύσει δώσει μοι καὶ περὶ
[1, 19]	κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν	ἐμὴν	γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ
[1, 23]	καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν	ἐμὴν	κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν
[1, 27]	δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν	ἐμήνυσεν.	Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν
[1, 28]	τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς	ἐμῆς	βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων
[1, 0]	Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ τῆς	ἐμῆς	ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο
[1, 0]	δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα τῆς	ἐμῆς	ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος
[1, 32]	δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς	ἐμῆς	ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ
[1, 28]	ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν.	Ἐμισεῖτο	δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν
[1, 31]	ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος·	ἐμισεῖτο	μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε
[1, 24]	τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας	ἐμίσουν	Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην
[1, 4]	τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον	ἐμίσουν	τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ
[1, 33]	καὶ πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ'	ἐμοὶ	δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ
[1, 3]	αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν	ἐμοὶ	καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε
[1, 27]	τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ'	ἐμοὶ	μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς,
[1, 30]	κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ'	ἐμοὶ	μηδὲ τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ'
[1, 23]	τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν	ἐμοὶ	μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ
[1, 19]	καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν	ἐμοὶ	νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε
[1, 32]	ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν	ἐμοί	ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 30]	μετὰ σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς	ἐμοὶ	τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος·
[1, 28]	ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς	ἐμοὶ	φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν
[1, 0]	δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν	ἔμοιγε	διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους
[1, 19]	φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε	ἔμοιγε	κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται
[1, 32]	πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ τὸ	ἐμὸν	γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ
[1, 33]	Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν	ἐμὸν	ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι
[1, 23]	τὸ βάρος δὲ τῶν πραγμάτων	ἐμόν	ἐστιν, κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω
[1, 32]	ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν	ἐμὸν	οἶκον καί μοι τοὺς φιλτάτους
[1, 28]	Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ	ἐμὸς	Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν
[1, 32]	εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ	ἐμός,	ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε,
[1, 23]	γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ	ἐμοῦ	γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς
[1, 32]	τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ'	ἐμοῦ	δυσμένειαν. Σὺ δέ με, πάτερ,
[1, 23]	ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν παρ'	ἐμοῦ	λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ
[1, 32]	πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ	ἐμοῦ	πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ
[1, 3]	ἀλήθεια καί τι τῶν ὑπ'	ἐμοῦ	προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος
[1, 0]	ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ	ἐμοῦ	τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ'
[1, 32]	ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ'	ἐμοῦ	τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ
[1, 32]	ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ'	ἐμοῦ	φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ
[1, 23]	βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς	ἐμοὺς	παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ
[1, 18]	δὲ μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων	ἐμπειρίᾳ	καίτοι τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν·
[1, 21]	γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα δι'	ἐμπειρίαν	ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ
[1, 16]	μετὰ δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων	ἐμπειρίαν	μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ
[1, 30]	γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων	ἔμπειρον,	ὅπως φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ,
[1, 23]	μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν	ἐμπειρότατον	Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ
[1, 13]	τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους	ἐμπεπτωκέναι	τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ
[1, 10]	λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς	ἐμπέσοι	τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ
[1, 1]	ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων	ἐμπεσούσης	καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ
[1, 22]	βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς	ἐμπεσὼν	ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ
[1, 3]	εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς	ἐμπίπλησι	δακρύων καὶ στενάξας ὅσον ἦν
[1, 13]	πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν	ἐμπίπρησιν,	Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς
[1, 6]	τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων	ἐμπίπτει	παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα
[1, 32]	κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν	ἐμπίπτει	τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ κατ'
[1, 7]	πολὺν χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον	ἐμπίπτει,	τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων
[1, 31]	τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον	ἐμπίπτειν	τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς
[1, 16]	τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν	ἐμπίπτων	ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς
[1, 13]	γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ'	ἐμπιστεύειν	ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς
[1, 13]	ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς	ἐμπλῆσαι	μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν
[1, 26]	Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως	ἐμπλῆσαι	τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς
[1, 28]	τε τὰ παιδία καὶ δακρύων	ἐμπλήσας	τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς
[1, 13]	ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν	ἐμπλήσειεν	τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ
[1, 11]	ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν	ἐμπόδιον	αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ
[1, 17]	μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ'	ἐμπόδιον	ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ
[1, 15]	ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται δ'	ἐμπόδιον	Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν
[1, 8]	Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος	ἐμπόδιον·	ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν
[1, 26]	τοῦτο μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς	ἐμπόδιος.	Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς
[1, 26]	καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν,	ἐμποδὼν	δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει
[1, 26]	δόσιν, εἰ μὴ δι' αἵματος	ἐμπορεύσεται	τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν
[1, 4]	εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν·	ἐμπρήσας	γὰρ τοὺς πύργους καὶ τὴν
[1, 17]	αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας	ἐμπρήσας	ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο
[1, 21]	κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις,	ἐμπρησθὲν	δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν
[1, 28]	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν	ἐμφαίνοντα	δι' ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ
[1, 10]	Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος	ἐμφύλιος,	Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ τὴν
[1, 4]	οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν	ἔμφυτον	αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν.
[1, 16]	πλὴν καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις	ἐμφωλεύοντες	ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς.
[1, 32]	οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν	ἐμφωλεύουσαν	τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν.
[1, 28]	τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν	ἐμῶν	ἐκγόνων τά τε παιδία ταυτὶ
[1, 32]	πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ'	ἐμῶν	ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ
[1, 32]	τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν	ἐμῶν	σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω
[1, 3]	καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν	ἐμῶν	σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον.
[1, 23]	ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν	ἐμῶν	υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει
[1, 33]	τε τὴν ψυχὴν καὶ τὴν	ἐν	ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς
[1, 7]	τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος,	ἐν	αἷς παντὸς ἔργου διὰ τὴν
[1, 0]	γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν,	ἐν	αἷς πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς
[1, 33]	ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν,	ἐν	αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος
[1, 17]	ᾔει δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων	ἐν	ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ
[1, 20]	μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν	ἐν	Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην,
[1, 30]	ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος	ἐν	Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου
[1, 26]	οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης	ἐν	ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν τῆς
[1, 19]	δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον	ἐν	ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν
[1, 9]	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος	ἐν	Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ
[1, 1]	αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν	ἐν	ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις
[1, 14]	τήν τε ξενίαν καὶ τὴν	ἐν	ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν
[1, 15]	λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν	ἐν	ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου
[1, 14]	τῶν φίλων. Καίπερ δὲ ὢν	ἐν	ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην,
[1, 9]	τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν	ἐν	Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε Ἄραβας
[1, 17]	πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν	ἐν	αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας
[1, 0]	λίμνας τε καὶ πηγὰς τὰς	ἐν	αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ ἑκάστην
[1, 1]	Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας	ἐν	αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων
[1, 33]	ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς	ἐν	αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς
[1, 16]	οὕτως τὰ σπήλαια καὶ τοὺς	ἐν	αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ
[1, 4]	Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν	ἐν	αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ
[1, 4]	καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον	ἐν	αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων
[1, 21]	Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς	ἐν	αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις
[1, 0]	ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ'	ἐν	ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς
[1, 11]	τά τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ	ἐν	ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν
[1, 16]	θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν	ἐν	ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων,
[1, 3]	εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς	ἐν	Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν
[1, 30]	εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς	ἐν	βασάνοις τὸ σῶμα καὶ μηδὲ
[1, 25]	τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως δίκαιον·	ἐν	γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν
[1, 33]	νόσος ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων	ἐν	γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν
[1, 21]	γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος·	ἐν	δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ
[1, 7]	εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει προσηγάγετο.	Ἐν	δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ
[1, 19]	μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν,	ἐν	δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ
[1, 33]	χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν,	ἐν	δὲ τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος.
[1, 21]	μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν,	ἐν	δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς
[1, 13]	καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους.	(Ἐν	δὲ τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην
[1, 16]	τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη.	(Ἐν	δὲ τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας
[1, 4]	μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ	ἐν	δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα
[1, 7]	τῆς πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας	ἐν	δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι
[1, 1]	τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας	ἐν	δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ γε
[1, 16]	τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ'	ἐν	διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως
[1, 2]	Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν	ἐν	Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους
[1, 19]	οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν	ἐν	ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν
[1, 32]	Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον	ἐν	ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία
[1, 27]	ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν	ἐν	ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων καὶ
[1, 0]	δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν	ἐν	ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ' ἐν
[1, 8]	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος	ἐν	ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν
[1, 23]	ἐν τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους	ἐν	ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν
[1, 4]	οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν	ἐν	ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό
[1, 4]	δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν	ἐν	ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς
[1, 0]	τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν	ἐν	ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς
[1, 8]	Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν	ἐν	ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου
[1, 2]	ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς	ἐν	εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ
[1, 10]	πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ'	ἐν	εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν
[1, 25]	εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς	ἐν	εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα
[1, 29]	χρήματα τήν τε διαθήκην κομίζειν,	ἐν	ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο,
[1, 21]	λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις,	ἐν	ᾗ μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν
[1, 14]	δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν,	ἐν	ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν
[1, 14]	ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην,	ἐν	ᾗ μετὰ τῶν φίλων εἰς
[1, 33]	ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν,	ἐν	ᾗ πολλὰ περὶ τῆς εἰς
[1, 3]	στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν,	ἐν	ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ,
[1, 24]	ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ	ἐν	Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν
[1, 21]	δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ	ἐν	Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου
[1, 18]	ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ τὸν	ἐν	Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται
[1, 8]	τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ
[1, 13]	μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν	ἐν	Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην
[1, 12]	ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν στάσις	ἐν	Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς
[1, 13]	Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ'	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν
[1, 13]	καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον	ἐν	Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς
[1, 2]	οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ
[1, 8]	στρατείαν τόν τε ἄλλον τοῦ	ἐν	Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν
[1, 21]	Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν	ἐν	Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό
[1, 31]	δὲ καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας	ἐν	Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν
[1, 31]	Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς	ἐν	Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν
[1, 15]	Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ	ἐν	Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος.
[1, 31]	φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε δ'	ἐν	Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ
[1, 7]	δὲ τοῦ ἔθνους καὶ τὰς	ἐν	κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον,
[1, 22]	ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος	ἐν	κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην
[1, 33]	τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες	ἐν	κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς
[1, 16]	σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν	ἐν	λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ
[1, 15]	δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν	ἐν	Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι
[1, 15]	χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς	ἐν	Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις
[1, 25]	ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ	ἐν	μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι μέρος
[1, 21]	ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον.	Ἐν	μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν
[1, 32]	δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν.	Ἐν	μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα
[1, 18]	βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι.	(Ἐν	μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας
[1, 4]	τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας	ἐν	μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς τε
[1, 18]	θανεῖν, διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων	ἐν	μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ
[1, 7]	τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας	ἐν	μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ
[1, 4]	τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν	ἐν	μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας
[1, 21]	δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ	ἐν	μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν τε
[1, 13]	τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις	ἐν	μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 16]	ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν	ἐν	νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει
[1, 21]	τὴν δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας	ἐν	οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ'
[1, 32]	τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν,	ἐν	οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου
[1, 23]	διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν	ἐν	οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε
[1, 11]	ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος,	ἐν	οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν
[1, 8]	τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους,	ἐν	οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν ὁ
[1, 21]	τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος,	ἐν	οἷς οὐ μόνον οἱ νικῶντες,
[1, 15]	τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων,	ἐν	οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς
[1, 9]	τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν,	ἐν	οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος
[1, 10]	ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες	ἐν	ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται
[1, 28]	κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην	ἐν	ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ
[1, 18]	ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα καινότερον·	ἐν	οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς ἐν
[1, 33]	τὰ πάτρια καὶ διὰ τοῦτο	ἐν	παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι
[1, 0]	αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος,	ἐν	παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν μὲν
[1, 33]	ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ	ἐν	παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν.
[1, 20]	Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος	ἐν	πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ.
[1, 18]	Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν	ἐν	πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ
[1, 21]	Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν	ἐν	πελάγει διὰ τὴν ἐκ λιβὸς
[1, 29]	φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν	ἐν	Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς
[1, 27]	τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν	ἐν	Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς
[1, 0]	καὶ τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων	ἐν	πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν
[1, 21]	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν	ἐν	πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ'
[1, 21]	τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν	ἐν	πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ
[1, 8]	τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν	ἐν	πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν.
[1, 0]	ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος	ἐν	Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα,
[1, 17]	τρίτον ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς	ἐν	Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ
[1, 22]	Καὶ τούτων ὁ νεώτατος μὲν	ἐν	Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ
[1, 33]	(Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν	ἐν	Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι'
[1, 30]	Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν	ἐν	Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν
[1, 32]	νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς	ἐν	Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς
[1, 31]	γυνή. Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας	ἐν	σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ
[1, 2]	(Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς	ἐν	συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ,
[1, 9]	ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς	ἐν	Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν
[1, 28]	Οἵ γε μὴν περὶ Σατορνῖνον	ἐν	Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ'
[1, 21]	ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν	ἐν	Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν
[1, 2]	εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς	ἐν	Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν,
[1, 30]	ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις	ἐν	ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν
[1, 7]	τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες	ἐν	ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο.
[1, 23]	τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ	ἐν	ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς
[1, 4]	Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ	ἐν	ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται.
[1, 18]	ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς	ἐν	ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων.
[1, 22]	περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς	ἐν	ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ'
[1, 13]	πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν	ἐν	ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι
[1, 10]	ἀνά τε τὰς κώμας καὶ	ἐν	ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην
[1, 15]	ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν	ἐν	ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους
[1, 23]	αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν	ἐν	ταῖς πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις,
[1, 24]	χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος	ἐν	ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος
[1, 33]	δὲ προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ'	ἐν	ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική
[1, 7]	ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως	ἐν	ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ
[1, 24]	ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς	ἐν	ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς
[1, 31]	περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν	ἐν	Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος,
[1, 24]	ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν	ἐν	τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν
[1, 19]	φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος	ἐν	τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί
[1, 12]	οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ	ἐν	τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον
[1, 17]	πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν	ἐν	τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν
[1, 18]	τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς	ἐν	τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν
[1, 3]	τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ'	ἐν	τῇ βάρει πρότερον αὖθις δ'
[1, 29]	γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος	ἐν	τῇ βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν
[1, 3]	παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον	ἐν	τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν
[1, 19]	τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης	ἐν	τῇ διώξει τοὺς ἐκ τῶν
[1, 3]	αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν	ἐν	τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ
[1, 17]	αὐτός τε θνήσκει μάλα γενναῖος	ἐν	τῇ μάχῃ φανείς, καὶ τὸ
[1, 7]	δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς	ἐν	τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ
[1, 9]	στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν	ἐν	τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ
[1, 9]	μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς	ἐν	τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο
[1, 1]	τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν	ἐν	τῇ πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ
[1, 7]	τά τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν	ἐν	τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι
[1, 6]	ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ'	ἐν	τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς
[1, 23]	μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς	ἐν	τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν
[1, 9]	τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης	ἐν	τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς
[1, 19]	συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον	ἐν	τῇ τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν
[1, 31]	πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν	ἐν	τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη
[1, 32]	τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος	ἐν	τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην,
[1, 22]	καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην	ἐν	τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον
[1, 10]	εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν	ἐν	τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς
[1, 21]	ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς	ἐν	τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ
[1, 12]	ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων	ἐν	τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους
[1, 10]	ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς	ἐν	τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ
[1, 32]	βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς	ἐν	τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι
[1, 26]	Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος ὢν	ἐν	τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ
[1, 11]	ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο	ἐν	τοῖς μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς
[1, 3]	μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε	ἐν	τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ
[1, 17]	ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ	ἐν	τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις
[1, 3]	ἔστιν ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς	ἐν	τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ
[1, 26]	τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος	ἐν	τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ
[1, 16]	Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς	ἐν	τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ
[1, 16]	ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς	ἐν	τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ
[1, 27]	μή ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος	ἐν	τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν
[1, 28]	δ' ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν	ἐν	τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ
[1, 3]	ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν τις	ἐν	τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν
[1, 32]	διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον.	(Ἐν	τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος
[1, 2]	κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας	ἐν	τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν
[1, 11]	ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς	ἐν	Τύρῳ γίνεται, τόν τε υἱὸν
[1, 0]	τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως	ἐν	τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς
[1, 1]	καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον	ἐν	τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε
[1, 6]	ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες	ἐν	τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ
[1, 21]	πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν	ἐν	τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ
[1, 10]	δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν	ἐν	τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε
[1, 33]	ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους	ἐν	τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα
[1, 21]	τό τε σχῆμα καὶ τὴν	ἐν	τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν
[1, 31]	αὐτοῦ τότε καὶ τῶν βραχυτέρων	ἐν	τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ'
[1, 21]	ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς	ἐν	τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε
[1, 29]	βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος	ἐν	τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι
[1, 6]	τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος	ἐν	τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν
[1, 33]	τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ'	ἐν	ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι.
[1, 24]	καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν	ἐν	ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ
[1, 33]	δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας	ἐν	Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται,
[1, 14]	ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους	ἐν	φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος
[1, 24]	πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν μὲν	ἐν	χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ'
[1, 18]	καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα,	ἐν	ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν
[1, 13]	Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν·	ἐν	ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς
[1, 17]	παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν.	Ἐν	ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων
[1, 21]	κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος,	ἐν	ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς
[1, 20]	διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν,	ἐν	ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον
[1, 18]	σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς	ἔν	τε τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ
[1, 3]	ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας	ἔν	τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο
[1, 24]	ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων	ἕν	τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει.
[1, 21]	οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς	ἓν	διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος
[1, 17]	ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ	ἓν	τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν
[1, 29]	κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης.	Ἔνα	μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 16]	δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ'	ἕνα	προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ
[1, 29]	ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν	ἕνα	τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον
[1, 7]	γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις	ἕνα	τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς
[1, 7]	παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος	ἕνα	τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα
[1, 7]	θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ οἱ	ἐναγισμοὶ	καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς
[1, 1]	τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν	ἐναγισμῶν	ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία καὶ
[1, 1]	τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν	ἐναγισμῶν	ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος	ἐναγούσης	τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς
[1, 17]	πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν	ἐναντίον	αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων
[1, 6]	Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς	ἐναντίους	τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος
[1, 17]	ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν	ἐναντίων	αὐτός τε θνήσκει μάλα γενναῖος
[1, 17]	διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν	ἐναντίων	εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν
[1, 4]	Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν δ'	ἐναντίων	ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν
[1, 0]	τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν	ἐναργῆ	καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν
[1, 8]	ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις	ἐναυλισάμενος	ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην
[1, 33]	ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ γὰρ	ἐνδείᾳ	τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο,
[1, 32]	σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην.	Ἔνδεια	χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν
[1, 1]	αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν	ἐνδεικνύμενος	ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι
[1, 17]	δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς	ἕνδεκα	μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ
[1, 1]	τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν	ἐνδελεχισμὸν	τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν
[1, 29]	τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον	ἐνδησαμένη	φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν
[1, 26]	ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν	ἐνδησάμενος	ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ
[1, 2]	πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον	ἐνδιδοῦσα	χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν
[1, 5]	παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον·	ἐνδιδούσης	δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς
[1, 17]	τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς	ἔνδοθεν.	Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων
[1, 31]	ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς	ἔνδοθεν	σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο.
[1, 7]	ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ	ἔνδον	ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ λύχνους
[1, 7]	ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις τοῖς	ἔνδον	ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν
[1, 21]	πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον τὴν	ἔνδον	τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν,
[1, 31]	πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ'	ἔνδον	ὢν Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας
[1, 16]	παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν	ἐνδοὺς	τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας
[1, 0]	Τίτος δεύτερον εἰς τὴν χώραν	ἐνέβαλεν,	ὅπως τε τὰς δυνάμεις καὶ
[1, 0]	παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν	ἐνέβαλεν	ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ
[1, 17]	περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν	ἐνέβαλεν	τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς
[1, 25]	πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων	ἐνεγγύησα.	Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν
[1, 32]	ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις	ἐνέγραψα	τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον
[1, 20]	ἔστιν ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων	ἐνεδέησεν	τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ
[1, 19]	ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος	ἐνέδρα·	νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν
[1, 11]	τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν	ἐνέδραν.	Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες
[1, 4]	βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην	ἐνέδρας	αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν
[1, 32]	εἰσάγων καὶ μή μέ τις	ἐνεδρεύοι	περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας τῶν
[1, 26]	ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς	ἐνεδρευόντων	αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον
[1, 13]	Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον	ἐνεδρεύων	ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ
[1, 22]	φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν,	ἐνεθουσία	τῷ πάθει καὶ τῆς κοίτης
[1, 32]	πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων	ἔνειμα,	τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων
[1, 6]	δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε	ἕνεκα	καὶ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης
[1, 24]	τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας	ἐνεκάλει,	συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν
[1, 24]	ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν	ἐνέκειντο	πολλοί, πλείους δὲ τῶν φίλων
[1, 3]	καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον	ἐνέκειτο	μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι
[1, 19]	λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον	ἐνέκειτο.	Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες
[1, 17]	αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς	ἐνεκέκρατο	τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν
[1, 9]	τε ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως	ἕνεκεν	ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 13]	μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων	ἕνεκεν·	πλείω γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ
[1, 32]	λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως	ἐνεκόπη,	Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν φίλων
[1, 22]	τύχη τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς	ἐνεμέσησεν,	καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο
[1, 21]	μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς	ἐνενηκοστῆς	δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ
[1, 31]	ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη μὲν	ἐνενόει	τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ
[1, 24]	ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως	ἐνέπιπτον	αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ
[1, 24]	εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας	ἐνεπλήσθη	τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν
[1, 15]	Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς	ἐνεπλήσθη	χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ
[1, 28]	περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες	ἐνεπλήσθησαν	τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο
[1, 0]	ὅπως τε ὁ ναὸς ἄκοντος	ἐνεπρήσθη	Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν
[1, 4]	δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς τὰς	ἐνεργείας	ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις
[1, 11]	δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν	ἐνεσκευάζετο	σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ
[1, 3]	πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον	ἐνεσκευάσαντο.	Τὰ μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει
[1, 33]	δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς	ἐνετείλατο,	μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ
[1, 33]	ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα	ἐνετέλλετο,	καὶ παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ
[1, 33]	δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν	ἐνετέλλετο	καὶ τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας
[1, 14]	πρώτῳ διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν	ἐνετύγχανεν	Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε αὐτοῦ
[1, 13]	ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ	ἐνετύγχανον	πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν
[1, 32]	τῶν φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις	ἔνευσεν.	Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας
[1, 19]	δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος	ἐνεχείριζον	σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες,
[1, 8]	αὖθις δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἐνεχείρισεν.	Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς
[1, 6]	ᾧ καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν	ἐνεχείρισεν,	δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν
[1, 25]	πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις	ἐνεχόμενον	ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται
[1, 27]	ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν	ἐνέχωνται,	κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν
[1, 11]	ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς	ἐνεωτέρισεν.	(Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον
[1, 17]	Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην	ἐνεωτερίσθη	εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ
[1, 20]	ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως	ἐνῆγεν	αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς ὡς
[1, 11]	ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός,	ἐνῆγεν	γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος,
[1, 31]	αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις,	ἐνῆγεν	γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας
[1, 3]	ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος,	ἐνῆγεν	δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις
[1, 14]	ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην.	Ἐνῆγεν	δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς
[1, 17]	κεκινημένοι· τούς γε μὴν πολλοὺς	ἐνῆγεν	ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ
[1, 5]	ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων.	Ἐνῆγον	δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ
[1, 15]	δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος	ἐνήδρευεν	τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων,
[1, 25]	αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ	ἐνῆν	εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας
[1, 3]	τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς	ἐνῆν	μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον
[1, 11]	καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις.	Ἔνθα	Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ τὰ
[1, 15]	τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν.	(Ἔνθα	δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν
[1, 0]	ἃς δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν·	ἔνθα	δὴ καὶ τὰ περὶ τῆς
[1, 27]	Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν.	Ἔνθα	δὴ μετέωρος ἥ τε Συρία
[1, 7]	μεγέθει τε καὶ κάλλει διαφέροντες.	(Ἔνθα	δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων
[1, 8]	τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται.	Ἔνθα	δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ
[1, 12]	πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον,	ἔνθα	διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος.
[1, 20]	διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον,	ἔνθα	διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα
[1, 18]	ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν.	Ἔνθα	καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι
[1, 17]	τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν·	ἔνθα	καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει
[1, 16]	πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον.	Ἔνθα	καὶ τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ
[1, 21]	καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ τόπος·	ἔνθα	κορυφὴ μέν τις ὄρους εἰς
[1, 13]	καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον.	Ἔνθα	κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν
[1, 17]	δὲ πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας,	ἔνθα	Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων,
[1, 19]	τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον.	Ἔνθα	μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν
[1, 7]	ὁ Πομπήιος εἰς τὸν ναόν,	ἔνθα	μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ
[1, 2]	(Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας,	ἔνθα	νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ
[1, 33]	ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ.	Ἔνθα	παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν
[1, 11]	τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις,	ἔνθα	περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν
[1, 7]	οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον.	(Ἔνθα	πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς
[1, 16]	δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον.	Ἔνθα	πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες
[1, 27]	πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν,	ἔνθα	προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον.
[1, 6]	θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα,	ἔνθα	τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά
[1, 14]	τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος,	ἔνθα	τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ
[1, 16]	τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων.	Ἔνθα	τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος
[1, 6]	βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν.	Ἔνθα	τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας
[1, 0]	λέλυται, πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν,	ἔνθα	χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ
[1, 32]	παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν	ἐνθάδε	διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι
[1, 33]	συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν.	(Ἔνθεν	αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν ἡ
[1, 20]	ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα.	Ἔνθεν	ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν,
[1, 21]	γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν,	ἔνθεν	Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν
[1, 8]	Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν.	Ἔνθεν	ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ
[1, 11]	αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις	ἐνθυμεῖσθαι	καὶ μείζονα· τό τε γὰρ
[1, 2]	Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν	ἐνθυμηθείη	τὸ παράστημα τῆς μητρὸς καὶ
[1, 23]	ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν ἕκαστος	ἐνθυμηθείη	τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν
[1, 23]	ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν	ἐνθυμούμενοι	τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ
[1, 32]	ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ'	ἑνὶ	τῶν φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις
[1, 0]	μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν	ἔνια	καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ
[1, 18]	χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον	ἐνιαυτόν,	προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου
[1, 3]	εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον	ἐνιαυτοῦ.	~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ τοὺς
[1, 21]	μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν τε	ἐνιδρυσάμενος	μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος
[1, 21]	καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας	ἐνιδρύσατο.	Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως
[1, 21]	τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν	ἐνιδρύσατο	Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς
[1, 16]	γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν	ἐνίει	τοῖς στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν
[1, 16]	αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ	ἐνίεσαν	τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ
[1, 20]	Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον·	ἐνίκα	δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ
[1, 32]	οὐκ ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις	ἐνικήθην,	ὃν κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης
[1, 21]	πηγαί· καὶ γένεσις μέν, ὡς	ἔνιοι	δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ'
[1, 7]	τὰ περὶ τὸ τεῖχος δ'	ἔνιοι	μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν
[1, 13]	Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς	ἐννακισχιλίους.	Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους
[1, 21]	πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος	ἐννέα,	εὖρος δέκα, τινὲς δὲ καὶ
[1, 5]	τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν	ἐννέα.	~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν τῶν
[1, 28]	γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν	ἐννέα,	τέκνα δὲ ἐκ τούτων ἑπτά,
[1, 32]	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν	ἔννοια	μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα
[1, 28]	τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος,	ἔννοιά	τε αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν
[1, 31]	Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν	ἔννοια	τῶν περὶ τὴν μητέρα κακῶν
[1, 18]	πάλαι μήτε τῆς τότε τύχης	ἔννοιαν	λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς
[1, 23]	παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους	ἔννοιαν	λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν
[1, 3]	μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς	ἔννοιαν	τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων
[1, 2]	αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς	ἐνοικοῦντας	ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων
[1, 3]	τῶν ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν.	ενόμενος	δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον,
[1, 21]	τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν	ἐνορμιζομένων	καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν
[1, 8]	Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ	ἑνὸς	ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ
[1, 0]	τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν	ἐνόσει	τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ
[1, 24]	ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ	ἐνουθέτησεν	ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς
[1, 8]	παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος.	Ἐνουμένην	δὲ τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν
[1, 5]	ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε	ἐνοχλεῖν	περὶ τῶν ὅλων, τὸν δὲ
[1, 13]	τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν,	ἐνοχλήσαντας	μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα
[1, 15]	Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν	ἐνοχλοίη	πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ
[1, 4]	νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν	ἐνοχλούμενος	ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν
[1, 22]	τε πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν	ἐνσκευαζόμεναι	καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα
[1, 32]	οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος	ἐνσκευαζόμενον,	τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν
[1, 23]	δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας	ἐνσκευαζόμενος	καὶ τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν,
[1, 32]	ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης	ἐνσκευασθεισῶν	ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ
[1, 3]	περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον	ἐνσκήπτει	καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου
[1, 13]	κατὰ λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος.	(Ἐνστάσης	δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται,
[1, 17]	χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον	ἐνστρατοπεδεύεται	κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ'
[1, 13]	τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ	ἐνταῦθα	ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ
[1, 33]	ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ	ἐνταῦθα	τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν
[1, 9]	Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις	ἐνταφησόμενος.	(Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ υἱὸς
[1, 30]	καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ	ἐντείλασθαι	τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως
[1, 10]	ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων.	Ἐντεῦθεν	Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν ἐκ
[1, 3]	καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων	ἐντεῦθεν	σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς
[1, 22]	εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον	ἐντολαῖς	ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα
[1, 33]	ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς	ἐντολαῖς	ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας
[1, 22]	παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς	ἐντολὰς	ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος.
[1, 10]	παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε	ἐντολὰς	δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους
[1, 13]	τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ	ἐντολὰς	εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς
[1, 33]	εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς	ἐντολὰς	ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν περὶ
[1, 29]	μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας	ἐντολὰς	καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ
[1, 22]	εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ'	ἐντολὴν	ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν
[1, 22]	ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν	ἐντολὴν	φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν,
[1, 18]	πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς	ἐντὸς	Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη
[1, 2]	ταύτην τε κατέδραμον καὶ τὴν	ἐντὸς	Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν
[1, 7]	φάραγγα φοβερὰν τό τε ἱερὸν	ἐντὸς	τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε
[1, 14]	ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν	ἐντυγχάνει·	κἀκεῖνοι τήν τε φήμην καὶ
[1, 0]	καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους,	ἐντυγχάνοντας	ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι
[1, 15]	καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ'	ἐντυγχάνων	τοῖς τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα
[1, 30]	ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος	ἐξ	Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν
[1, 20]	τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν	ἐξ	αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν
[1, 5]	Δύο δ' αὐτῇ παίδων ὄντων	ἐξ	Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν
[1, 19]	οὐκ ἐξ οἰκείας ἰσχύος ἀλλ'	ἐξ	ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ
[1, 15]	αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ τῆς	ἐξ	ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε
[1, 0]	πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν	ἐξ	ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς ἔφην,
[1, 16]	ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν.	Ἐξ	ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ
[1, 8]	Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων	ἐξ	Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν
[1, 5]	πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους	ἐξ	ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ
[1, 30]	τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν	ἐξ	αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου
[1, 16]	ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ	ἐξ	αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης
[1, 7]	τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς	ἐξ	ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ'
[1, 30]	φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ τοὺς	ἐξ	ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον
[1, 28]	ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει τοὺς	ἐξ	ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης
[1, 28]	μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ	ἐξ	Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους,
[1, 23]	οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς	ἐξ	ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν εἰς
[1, 8]	τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς	ἐξ	ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν
[1, 24]	οἱ μὲν ἑκόντες οἱ δ'	ἐξ	ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος
[1, 26]	πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε	ἐξ	ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι, καὶ τὰς
[1, 25]	καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν,	ἐξ	ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος
[1, 12]	ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο,	ἐξ	ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ
[1, 17]	μὲν εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων	ἐξ	ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου
[1, 26]	ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν	ἐξ	ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν
[1, 23]	ἦν ἡ μεταβολή, καὶ τὸν	ἐξ	ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ
[1, 22]	ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν	ἐξ	Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην
[1, 0]	πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς	ἐξ	Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους
[1, 8]	οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν ὁ	ἐξ	Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ χιλίων.
[1, 19]	ἧκον· σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ	ἐξ	οἰκείας ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας
[1, 19]	τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν	ἐξ	οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ
[1, 33]	ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους ἄνδρας	ἐξ	ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν
[1, 32]	ἔδωκα τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι δ'	ἐξ	ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον ὡς
[1, 31]	μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς	ἐξ	ὀνόματος τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων,
[1, 17]	συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος	ἐξ	οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο,
[1, 3]	ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς,	ἐξ	οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς
[1, 17]	δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας,	ἐξ	οὗ παρ' ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς
[1, 14]	πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον	ἐξ	ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι
[1, 17]	δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον	ἐξ	ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς
[1, 24]	τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον	ἐξ	ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ
[1, 25]	αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν,	ἐξ	ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως
[1, 1]	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας	ἕξ.	Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς
[1, 4]	ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν	ἓξ	ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό γε
[1, 0]	κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν	ἓξ	ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται
[1, 24]	φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως	ἐξαγαγεῖν.	Τὰ δὲ μειράκια τὰς μὲν
[1, 22]	οὐκ ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον	ἐξαγγεῖλαι	τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ
[1, 20]	τὸ βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας	ἐξαγγέλλω.	Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν
[1, 24]	Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης	ἐξαγριούμενος	ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς
[1, 21]	ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον	ἐξαγριοῦν	τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς
[1, 26]	βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν	ἐξαγριοῦται.	Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος
[1, 20]	Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν	ἐξαιρεθῆναι	τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων
[1, 21]	ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν·	ἐξαίρετον	δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν
[1, 8]	δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς	ἐξαιρήσοντας	τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει
[1, 25]	ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν	ἐξαιτήσαιτο	τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν
[1, 20]	πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν	ἐξαιτούμενον	οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ
[1, 4]	τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον	ἐξαίφνης	ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν τὸν
[1, 4]	ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ'	ἐξαίφνης	ὁ Θεόδωρος τά τε σφέτερα
[1, 4]	εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων	ἑξακισχίλιοι.	Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν
[1, 17]	στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς	ἑξακισχιλίους	ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο
[1, 8]	συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν μάχην	ἑξακισχιλίους	ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον
[1, 4]	Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους	Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν
[1, 17]	μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ	ἑξακισχιλίους	δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων,
[1, 21]	ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν	ἑξακισχιλίους	εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ
[1, 6]	καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους	κτείνει, μεθ' ὧν καὶ τὸν
[1, 16]	μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων	ἑξακοσίους	ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν
[1, 3]	εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ	ἑξακοσίων	ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ
[1, 22]	τῷ πάθει καὶ τῆς κοίτης	ἐξαλλόμενος	ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο.
[1, 11]	καὶ δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων	ἐξανδραποδισάμενος	ἐχώρει μὲν ὡς καὶ Μάλιχον
[1, 4]	Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν.	(Ἐξανδραποδισαμένῳ	δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν
[1, 25]	μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων	ἐξαπατᾶσθαι	μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ
[1, 19]	ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ	ἐξαπιναίου	τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν
[1, 24]	Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν	ἐξαπίνης	ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει
[1, 18]	τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς	ἐξαπίνης	ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι
[1, 21]	πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος	ἐξαρκεῖ.	Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ τὰς
[1, 33]	τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν	ἐξαφεῖναι	λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν
[1, 1]	μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας	ἐξέβαλε	τῆς πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς.
[1, 31]	πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς αἰτίας	ἐξέβαλεν	αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ,
[1, 31]	καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν,	ἐξεβόησεν,	καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί
[1, 21]	Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος,	ἐξέδρας	τε καὶ στοὰς καὶ ναοὺς
[1, 2]	Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ	ἐξεδυσώπησεν	τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα
[1, 23]	τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον	ἕξει,	πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν,
[1, 28]	Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην	ἕξειν,	εἰ μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς,
[1, 14]	λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης	ἕξειν	εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ
[1, 29]	τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον	ἕξειν	ἕνα τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου
[1, 25]	Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον	ἕξειν	παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ
[1, 20]	εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν	ἐξεῖναι	δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς
[1, 33]	Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ'	ἔξεισι	μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην,
[1, 30]	ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ'	ἔξεισι	μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ'
[1, 8]	μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως	ἔξεισιν	πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ
[1, 13]	γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους,	ἔξεισιν	Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς
[1, 29]	πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν.	(Ἐξεκαίετο	δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ
[1, 10]	ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς	ἐξεκαίετο	καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας
[1, 24]	κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν	ἐξεκαλεῖτο	τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς
[1, 16]	κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες	ἐξέκλιναν.	(Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων
[1, 33]	τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν	ἐξέκοπτον	πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ
[1, 2]	Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην,	ἐξεκρούσθη	γε μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου
[1, 12]	τῇ μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον	ἐξελάσας	ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς
[1, 16]	καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς	ἐξελάσων.	(Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν
[1, 9]	Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον	ἐξελαύνει	κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν
[1, 1]	Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας	ἐξελαύνει.	Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας
[1, 15]	ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν	ἐξελεῖν	πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ
[1, 16]	τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν	ἐξεληλαμένων,	ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος
[1, 16]	δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν	ἐξελθεῖν	ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε·
[1, 19]	τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως	ἐξελθεῖν	ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης
[1, 11]	δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις	ἐξελθεῖν	ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν
[1, 17]	τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ πάντας	ἐξελθεῖν	ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο
[1, 17]	ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς	ἐξέλιπον	τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν
[1, 16]	τὰ φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις	ἐξελὼν	ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ
[1, 29]	ὁ δὲ οὔ τι μελλήσας	ἐξέπεμψεν	θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα
[1, 32]	Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν	ἐξέπεμψεν.	(Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ κατὰ
[1, 0]	διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης ἂν	ἐξεργασίας	δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα
[1, 32]	διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις	ἐξερημοῖ	τὸν ἐμὸν οἶκον καί μοι
[1, 30]	φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν	ἐξερριπίζετο	πολλούς τε τῶν οὐκ αἰτίων
[1, 30]	Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν,	ἐξέσται	δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε
[1, 30]	παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας	ἔξεστι	φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις
[1, 23]	τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν οἷς	ἔξεστιν	ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι
[1, 27]	τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων	ἐξετάσειεν	τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται,
[1, 24]	αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ	ἐξετάσεις	τοῦ βασιλέως ὁ περὶ τῆς
[1, 20]	τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν	ἐξετασθήσεσθαι,	ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην.
[1, 20]	ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως	ἐξέτασιν	εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν τοῖς
[1, 25]	δὲ σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς	ἐξετάσων,	ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ
[1, 7]	καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς	ἐξετελεῖτο	τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ'
[1, 23]	δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν	ἐξέφαινον,	ὥσθ' οἱ μὲν καθ' ἡμέραν
[1, 23]	τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ	ἐξέφερεν	τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ
[1, 24]	τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν,	ἐξέφερον	δὲ καὶ τὰς εἰς αὐτὴν
[1, 24]	συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως	ἐξεφόβησεν,	ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς
[1, 16]	καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους	ἐξήγαγεν	μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος
[1, 8]	δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος	ἐξῆγεν	τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ
[1, 0]	ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς	ἐξηγήσεως	ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων
[1, 33]	οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων	ἐξηγουμένοις	τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι
[1, 11]	τὸν πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν	ἐξῄεσαν	ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον
[1, 14]	καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην	ἐξῄεσαν,	προῆγον δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις
[1, 21]	δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον	ἑξήκοντα	σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν
[1, 13]	ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας	ἑξήκοντα	ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους
[1, 13]	ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ	ἑξήκοντα	τῆς πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους
[1, 15]	ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ	ἐξηκόντιζον	αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος
[1, 12]	ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν.	Ἐξήλασεν	δὲ καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας
[1, 30]	ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης	ἐξήλειψεν.	~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς
[1, 32]	Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον	ἐξῆν	ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων
[1, 2]	τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας	ἐξηνδραποδίσαντο.	Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν
[1, 20]	εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ'	ἐξήρθη	φρόνημα καὶ τὸ πλέον τῆς
[1, 17]	ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος,	ἑξῆς	δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν
[1, 21]	τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν	ἑξῆς	δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας
[1, 21]	τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς	ἑξῆς	δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ
[1, 14]	τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ'	ἑξῆς	εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ
[1, 32]	τῆς φαρμακείας τάς τε μηνύσεις	ἑξῆς>	ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν,
[1, 15]	Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε τὰς	ἑξῆς	ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν
[1, 0]	ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα	ἑξῆς	κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν
[1, 6]	ἐστὶν φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως	ἐξησκημένων	ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας
[1, 21]	ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως,	ἐξήσκησεν	δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ
[1, 20]	Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν	ἐξῃτεῖτό	τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν
[1, 22]	ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν,	ἐξῃτήσαντο	δὲ κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ
[1, 19]	τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες	ἐξίασιν	ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ
[1, 19]	ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος	ἐξιόντες	κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς
[1, 6]	δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος	ἐξίστασθαί	τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ
[1, 23]	πλὴν διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ'	ἐξίσχυσεν	εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην
[1, 15]	μὴ περὶ τὴν νύκτα τῆς	ἐξόδου	συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ
[1, 17]	ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς	ἐξόδους	ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[1, 28]	τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον	ἐξοικειούμενος	ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν
[1, 32]	γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον.	Ἐξομολογοῦμαί	σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν·
[1, 27]	πατέρα τὴν περὶ τῶν υἱῶν	ἐξουσίαν.	Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν
[1, 10]	μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν	ἐξουσίαν	ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε
[1, 4]	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν	ἐξουσίαν	τὸν ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν
[1, 24]	πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς	ἐξουσίαν	τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη
[1, 5]	(Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς τὴν	ἐξουσίαν	Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν
[1, 24]	γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν	ἐξουσίαν,	ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα
[1, 10]	τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον	ἐξουσίας.	Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ'
[1, 3]	τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς	ἐξουσίας,	ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων
[1, 32]	μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς	ἐξουσίας,	φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα
[1, 22]	αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα δειναῖς	ἐξύβριζεν	λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο
[1, 10]	τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον	ἐξυβρίζοιεν,	καὶ ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον
[1, 10]	δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν	ἐξυβρίζων.	Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν
[1, 4]	τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους	ἔξω	Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος τῆς
[1, 21]	(Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν	ἔξω	πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει
[1, 13]	ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν	ἔξω	τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ
[1, 13]	ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς τὸ	ἔξω	χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν
[1, 20]	ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ	ἔξωθεν	Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν,
[1, 5]	ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς	ἔξωθεν	εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν
[1, 18]	ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς	ἔξωθεν	ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν τέλει
[1, 21]	Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ τὰς	ἔξωθεν	ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ
[1, 17]	ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν	ἔξωθεν,	τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς
[1, 21]	εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς	ἔξωθεν	τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις
[1, 24]	τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τοῖς	ἔξωθεν	φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ
[1, 8]	καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ.	Ἐξῳκειωμένος	δὲ τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις
[1, 32]	μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ	ἐξωλέστατος	πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου
[1, 32]	καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον	ἐξώλη	κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ
[1, 18]	ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν λοιπὴν	ἐξωνησάμενος	πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς
[1, 18]	ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς ἅπαν	ἐξωνήσατο	τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ
[1, 19]	ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην	ἐξωρμήσατε,	καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα·
[1, 31]	θείῳ καθύμνουν, ἦν δ' ὡς	ἔοικεν,	ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ
[1, 20]	ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς	ἔοικεν,	εὐποιίας δι' ὧν μοι γράφει
[1, 30]	αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς	ἔοικεν,	θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ
[1, 22]	ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις ταῖς	ἑορταῖς	ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον
[1, 33]	οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν	ἑορτάσοντας	θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι'
[1, 4]	ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν	ἑορτῇ·	μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις
[1, 22]	καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ'	ἑορτὴν	ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται
[1, 3]	ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν	ἑορτήν,	ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ
[1, 11]	κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ'	ἑορτὴν	ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας
[1, 3]	δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς	ἑορτῆς	ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν
[1, 13]	φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ'	ἑορτῆς,	ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε
[1, 0]	πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε	ἑορτῶν	ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας
[1, 15]	περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς	ἐπ'	ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ δήμου
[1, 29]	διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς οὐκ	ἐπ'	ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων εἴη.
[1, 20]	δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον	ἐπ'	Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ
[1, 9]	ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν	ἐπ'	Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ
[1, 14]	ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν	ἐπ'	Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν πρώτην
[1, 21]	ὡς πάντα τὸν τὴν Φοινίκην	ἐπ'	Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει
[1, 24]	ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ	ἐπ'	Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας
[1, 8]	ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ	ἐπ'	Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας
[1, 24]	ἡ στάσις, καὶ χείρους τὰς	ἐπ'	ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος
[1, 17]	Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν	ἐπ'	Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,
[1, 16]	τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους	ἐπ'	Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν
[1, 15]	ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας	ἐπ'	Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος,
[1, 29]	ὅ τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν	ἐπ'	Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ
[1, 27]	σε τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων	ἐπ'	Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς
[1, 12]	εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην	ἐπ'	Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι
[1, 6]	τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν	ἐπ'	Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν
[1, 16]	πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον	ἐπ'	αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας
[1, 33]	ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ σῶμα δ'	ἐπ'	αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα
[1, 33]	ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ	ἐπ'	αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων
[1, 8]	Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν	ἐπ'	αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος.
[1, 30]	Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον	ἐπ'	αὐτὸν διά τινος τῶν ἑταίρων
[1, 26]	τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ	ἐπ'	αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν
[1, 14]	καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος πλεύσειεν	ἐπ'	αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο
[1, 6]	τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν,	ἐπ'	αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν
[1, 21]	καὶ αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες	ἐπ'	αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος
[1, 10]	κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν	ἐπ'	αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ
[1, 1]	καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν	ἐπ'	αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν
[1, 9]	Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν	ἐπ'	αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος
[1, 27]	καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν	ἐπ'	αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται
[1, 30]	ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον	ἐπ'	αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς
[1, 32]	τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν	ἐπ'	αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν
[1, 31]	πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν	ἐπ'	αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις,
[1, 21]	τὸ ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον	ἐπ'	αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν γὰρ
[1, 5]	τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων	ἐπ'	ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ'
[1, 1]	ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν	ἐπ'	ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι
[1, 33]	Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος ἄκων	ἐπ'	ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ
[1, 30]	καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως	ἐπ'	ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί πω συγχεόμενον.
[1, 3]	οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν	ἐπ'	ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά
[1, 1]	τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν	ἐπ'	ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ.
[1, 11]	δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν	ἐπ'	ἔτη τρία καὶ μῆνας ἑπτά.
[1, 10]	τὴν εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ	ἐπ'	εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ
[1, 21]	τῷ λιμένι μέγεθος καθίει λίθους	ἐπ'	ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος,
[1, 0]	Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν	ἐπαγαγὼν	Σόσσιον, ὅπως τε ὁ λαὸς
[1, 4]	Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν	ἐπάγονται	καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα.
[1, 1]	μνήμην ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν	ἔπαθεν	ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια
[1, 2]	κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος	ἔπαθεν,	στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει
[1, 0]	μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ	ἔπαθον,	δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ
[1, 26]	τὰς θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν,	ἐπαινέσας	δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ'
[1, 26]	δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος	ἐπαινέτης	ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν
[1, 9]	τότε μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς	ἐπαίνοις	καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς
[1, 20]	ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς	ἔπαινον	τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις
[1, 0]	χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν	ἐπαίνου	καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ
[1, 6]	τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ'	ἐπαινῶν	τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ
[1, 0]	ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς	ἐπαίρουσι	τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ
[1, 10]	τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες	ἐπάλληλοι	τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες
[1, 4]	καὶ τότε κρείττων καὶ μάχαις	ἐπαλλήλοις	οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν
[1, 19]	τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν	ἐπαλλήλων	ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν
[1, 19]	ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν	ἐπαμειβομένην	εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ
[1, 15]	Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους	ἐπαμυνεῖν	καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς
[1, 17]	ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων	ἐπαμύνειν	τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ
[1, 31]	ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους	ἐπανακύπτοντας	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων
[1, 12]	Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς	ἐπαναστάντος	Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ
[1, 4]	ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν	ἐπαναστάντων	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ
[1, 6]	μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς	ἐπαναστὰς	αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν
[1, 16]	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς	ἐπαναστάσεις	καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ
[1, 4]	μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς	ἐπανάστασιν.	Γίνεται δὲ καὶ τότε κρείττων
[1, 16]	χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν	ἐπανάστασιν	διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ
[1, 33]	συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική τις	ἐπανάστασις.	Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν
[1, 11]	μείζονα· τό τε γὰρ ἔθνος	ἐπαναστήσειν	Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς
[1, 4]	αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων	ἐπάνεισιν	εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη
[1, 8]	(Μετὰ δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν	ἐπανελθὼν	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν
[1, 0]	δὲ τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις	ἐπανέστη	τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά τε
[1, 0]	τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε	ἐπανέστησαν	αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ τὰς
[1, 9]	τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς	ἐπανῆκεν	εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν
[1, 22]	τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς	ἐπανήκοντα	τὸν Ἡρώδην πολλά τε περὶ
[1, 29]	καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν,	ἐπανῆλθεν	δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν
[1, 25]	τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν	ἐπανίει	πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν
[1, 20]	μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον	ἐπανιοῦσί	τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ
[1, 4]	Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας	ἐπανίσταται	τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα
[1, 32]	οἶκον καί μοι τοὺς φιλτάτους	ἐπανίστησιν	ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν
[1, 31]	μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς	ἐπανόδου	διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς
[1, 33]	ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας	ἐπανορθοῦται,	καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν
[1, 4]	εἰς μυρίους κτείνει. Γίνεται δ'	ἐπάνω	τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος
[1, 32]	ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος	ἐπάρας	τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ
[1, 21]	Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν	ἐπαρχίᾳ	τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ
[1, 21]	χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν	ἐπαρχίαν	αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ
[1, 8]	ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν	ἐπαρχίαν	διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ
[1, 27]	συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν	ἐπαρχίαν	ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν
[1, 7]	πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν	ἐπαρχίαν.	Παραδοὺς δὲ ταύτην τε καὶ
[1, 20]	δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν	ἐπαρχίαν,	ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς
[1, 24]	συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν	ἐπαρωμένους	αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος
[1, 20]	Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον ἢ	ἔπασχεν·	οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον
[1, 21]	λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως	ἐπαυρίζοντι	τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς
[1, 0]	δ' οἵ τε τούτων συγγραφεῖς	ἐπαύσαντο	καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν
[1, 4]	Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες	ἐπαύσαντο	πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις
[1, 29]	φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων	ἐπαύσαντο,	τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι
[1, 16]	ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης	ἐπαύσατο	τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς
[1, 1]	ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν	ἔπαυσεν	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας
[1, 20]	Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν	ἐπαφεὶς	τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς
[1, 1]	ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην	ἐπαφιεὶς	τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν
[1, 19]	ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν	ἐπαφίησιν	αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε
[1, 28]	ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον.	Ἐπαχνώθη	δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος
[1, 22]	βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν	ἐπέβαλλεν	αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης
[1, 33]	ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην	ἐπεβάλλετο.	Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ
[1, 27]	τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους	ἐπεβάπτισεν·	ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς
[1, 22]	ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον	ἐπεβεβαίωσεν	ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου
[1, 8]	στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς	ἐπεβοήθει	διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων.
[1, 16]	Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους	ἐπεβοήθει	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος
[1, 13]	τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος	ἐπεβούλευε	συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας
[1, 21]	ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον	ἐπεγείρεται	κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε
[1, 28]	μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους	ἐπεγείρεται	πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς
[1, 11]	βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς.	(Ἐπεγέλα	δ' ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ
[1, 18]	αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν	ἐπεγέλασέν	τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν·
[1, 22]	βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν	ἐπεδάκρυσεν	τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν
[1, 32]	φαρμακείας τάς τε μηνύσεις ἑξῆς>	ἐπεδείκνυεν	καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι
[1, 10]	ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος	ἐπεδείκνυεν	τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν
[1, 21]	ᾗ μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν	ἐπεδείξατο.	Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης,
[1, 21]	τῶν ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον	ἐπεδείξατο.	Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ
[1, 22]	ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς	ἐπεδείξω	τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί
[1, 13]	δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα	ἐπεθύμουν	γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 23]	συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ'	ἐπεθύμουν	μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει
[1, 17]	χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις.	Ἐπεὶ	δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας
[1, 4]	δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν.	Ἐπεὶ	δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας
[1, 32]	βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ'	ἐπεὶ	δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν
[1, 21]	δέκα, τινὲς δὲ καὶ μείζους.	Ἐπεὶ	δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως
[1, 15]	δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν.	Ἐπεὶ	δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν
[1, 20]	ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν.	Ἐπεὶ	δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ
[1, 12]	Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται.	(Ἐπεὶ	δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες
[1, 6]	πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους.	Ἐπεὶ	δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν
[1, 21]	πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν.	Ἐπεὶ	δὲ τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν
[1, 10]	Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον.	Ἐπεὶ	δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς
[1, 3]	ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ'	ἐπεὶ	καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν
[1, 6]	ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν.	Ἐπεὶ	μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν
[1, 0]	ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές,	ἐπεὶ	παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν
[1, 32]	αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε·	ἐπεὶ	πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί
[1, 26]	προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ'	ἐπεὶ	τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν,
[1, 19]	ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος·	ἐπεὶ	τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ
[1, 22]	οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ'	ἐπεὶ	τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν
[1, 25]	δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος	ἐπεὶ	τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα,
[1, 31]	ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες,	ἐπείγεσθαι	παρῄνουν καὶ μὴ τῇ μελλήσει
[1, 14]	Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος	ἐπειγόμενος	χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν,
[1, 32]	ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις,	ἐπειδὰν	ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου.
[1, 2]	κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν,	ἐπειδὰν	δὲ κατίδοι τυπτομένην τε καὶ
[1, 33]	ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας	ἐπειδὰν	ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς
[1, 24]	μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον,	ἐπειδὰν	παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα
[1, 23]	ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ	ἐπειδὴ	γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν
[1, 22]	ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν.	Ἐπειδὴ	γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν,
[1, 0]	γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν,	ἐπειδὴ	Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ
[1, 3]	ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς	ἐπειδὴ	καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο
[1, 11]	βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ	ἐπειδὴ	Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ
[1, 11]	στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας,	ἐπειδὴ	μέγα μέρος εἰς τὰς χρείας
[1, 31]	ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν,	ἐπειδὴ	πᾶσα πόλις ἤδη τῆς κατ'
[1, 8]	δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν	ἐπειδὴ	πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης
[1, 6]	τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ	ἐπειδὴ	Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς
[1, 6]	καὶ Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας,	ἐπειδὴ	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο,
[1, 15]	χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους τόπους,	ἐπειδὴ	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἦν
[1, 28]	ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν.	(Ἐπειδὴ>	ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ
[1, 22]	δὲ τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως,	ἐπειδὴ	τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ
[1, 5]	μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους,	ἐπειδὴ	τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα
[1, 0]		~(Ἐπειδὴ	τὸν Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον
[1, 7]	ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν,	ἐπειδὴ	τῶν εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων
[1, 0]	ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν,	ἐπειδήπερ	καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ
[1, 27]	σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος,	ἔπειθ'	οἱ τοῦ βασιλέως συγγενεῖς καὶ
[1, 0]	μέλλων γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν.	(Ἔπειθ'	ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν
[1, 0]	Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας,	ἔπειθ'	ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ	ἔπειθεν	γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ
[1, 11]	φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος	ἔπειθεν	καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας
[1, 6]	τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν	ἔπειθεν	καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε
[1, 7]	τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις	ἔπειθεν	συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς
[1, 18]	διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν	ἔπειθεν	ὡς ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου
[1, 20]	ἄν με μετὰ τῶν ὅπλων	ἐπείρασας	εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες.
[1, 13]	κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους	ἐπείρασεν,	ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ
[1, 15]	τε τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν	ἐπειρᾶτο.	Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε
[1, 19]	συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης	ἐπειρᾶτο	παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων
[1, 19]	μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν	ἐπειρᾶτο	προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ
[1, 8]	ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους,	ἐπειρᾶτο	συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων
[1, 31]	ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν	ἐπειρᾶτο	τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς
[1, 7]	τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς	ἐπειρᾶτο	τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ
[1, 8]	πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν	ἐπειρᾶτο·	ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ
[1, 3]	ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς	ἐπειρωνευέσθω	τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως
[1, 4]	χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς	ἐπειρῶντο	τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος
[1, 9]	Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ κωλύειν	ἔπεισεν,	ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ
[1, 9]	τούς τε Ἄραβας ξένος ὢν	ἔπεισεν	ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων
[1, 15]	ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν	ἔπεισεν.	Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν
[1, 32]	Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας	ἔπεισεν	Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ
[1, 8]	τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον	ἔπεισεν.	Τῆς δ' ἄλλης Συρίας πρὸς
[1, 22]	ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε τούτοις	ἐπείσθη	παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην,
[1, 18]	ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως	ἐπεισχυθείσης	πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος, τῶν
[1, 26]	καὶ τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους,	ἔπειτ'	εἰς οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις
[1, 13]	καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς	ἔπειτα	ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις
[1, 17]	τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης,	ἔπειτα	δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ
[1, 0]	ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις.	(Ἔπειτα	διέξειμι τήν τε τῶν τυράννων
[1, 15]	καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον.	(Ἔπειτα	Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα
[1, 11]	στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν·	ἔπειτα	καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 23]	γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον,	ἔπειτα	καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ
[1, 26]	κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως,	ἔπειτα	Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν
[1, 28]	τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς,	ἔπειτα	κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ
[1, 24]	καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος	ἔπειτα	κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν
[1, 27]	θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν.	Ἔπειτα	μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς
[1, 33]	μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν,	ἔπειτα	περιαθρήσας μή τις ὁ κωλύων
[1, 32]	τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον,	ἔπειτα	πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν
[1, 9]	ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων κέρας·	ἔπειτα	προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν
[1, 4]	ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν.	(Ἔπειτα	συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ
[1, 4]	τῆς χώρας πρὸς τὴν μάχην,	ἔπειτα	τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία
[1, 33]	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν.	Ἔπειτα,	τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου
[1, 22]	μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι·	ἔπειτα	τὸν πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν
[1, 23]	παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν,	ἔπειτα	τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς
[1, 33]	μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν,	ἔπειτα	τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα
[1, 11]	κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας	ἔπειτα	τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν
[1, 14]	Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην	ἐπειχθεὶς	πρώτῳ διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν
[1, 31]	τὰς πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις	ἐπειχθέντος·	οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν
[1, 4]	καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον	ἐπεκαλοῦντο.	Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα
[1, 13]	τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις	ἐπεκδραμὼν	ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον πλείστους
[1, 33]	πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν	ἐπέκειτο	τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ
[1, 13]	ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν	ἐπεκθεόντων	ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος ἦν
[1, 29]	μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων	ἐπεκράτουν.	Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν
[1, 9]	τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν	ἐπεκύρωσεν	Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ
[1, 4]	Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ.	Ἐπελθὼν	δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά
[1, 13]	στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς	ἐπελθὼν	ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου
[1, 19]	Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης	ἐπελθὼν	ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου
[1, 16]	ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν	ἐπελθὼν	τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς
[1, 0]	χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν	ἐπελθὼν	τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν τε
[1, 16]	καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων	ἐπεμελήθη.	(Ἐν δὲ τούτῳ περὶ μὲν
[1, 23]	ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν	ἐπέμφθη	καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ τε
[1, 6]	καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς	ἐπέμφθη	μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας
[1, 9]	αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις	ἐπέμφθη	τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται
[1, 20]	τὸ δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς	ἔπεμψα	μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν
[1, 32]	πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας	ἔπεμψα	πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι
[1, 12]	γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν	ἔπεμψαν	πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν
[1, 14]	δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας	ἔπεμψεν	διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν
[1, 9]	αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ τάχος	ἔπεμψεν	εἰς Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως
[1, 8]	καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν	ἔπεμψεν	ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ
[1, 2]	μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν	ἔπεμψεν	καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ
[1, 2]	καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας	ἔπεμψεν.	Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον ὁ
[1, 10]	ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων	ἔπεμψεν	συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου
[1, 8]	Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην	ἔπεμψεν	τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ
[1, 3]	ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν	ἔπεμψεν	τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς
[1, 33]	σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας	ἐπενόει·	διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς
[1, 29]	βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ'	ἐπενόει	μηχανὴν δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο
[1, 21]	Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς	ἐπεξεκούφισεν.	Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ τῆς
[1, 5]	Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ	ἐπεξελθεῖν	Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς	ἐπεξῄει,	δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις
[1, 30]	τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος	ἐπεξῄει	πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ
[1, 18]	ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν	ἐπεξῄεσαν.	Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς
[1, 15]	ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ'	ἐπεξῄεσαν	ἤδη τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον
[1, 0]	διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν	ἐπεξῆλθον	τὰ λείψανα τοῦ πολέμου καὶ
[1, 21]	εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων	ἐπεξιέναι,	καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ
[1, 9]	εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους	ἐπέρρωσεν,	ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς
[1, 8]	ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἐπέρρωσεν	τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς
[1, 11]	παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως	ἔπεσεν,	μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα,
[1, 21]	βασιλείας αὐτόν τε τὸν ναὸν	ἐπεσκεύασεν	καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν
[1, 19]	αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν	ἔπεσον	ἐν τῇ τροπῇ, τὸ δὲ
[1, 8]	ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν	ἔπεσον	τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν
[1, 32]	τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν ταύτης	ἐπέσταλτο	βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς
[1, 32]	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων	ἐπέστειλεν	Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην αἰτήσας
[1, 10]	μὲν δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ	ἐπέστελλεν	ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς
[1, 16]	δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν	ἐπέστελλεν	τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι
[1, 15]	μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος	ἐπέστελλεν	τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ'
[1, 2]	δὲ διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας	ἐπέστη	τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ
[1, 2]	πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς	ἐπέστησε	τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον·
[1, 16]	προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον	ἐπέστρεφεν	ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ
[1, 32]	Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον	ἐπεσχέθη	νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς
[1, 11]	ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν,	ἐπέσχεν	δὲ τὴν τούτου καὶ τὴν
[1, 20]	καὶ τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας	ἐπέτεινεν	εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει
[1, 29]	τήν τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις	ἐπέτεινεν.	Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν
[1, 24]	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος	ἐπετέμνετο.	Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας,
[1, 21]	παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας	ἐπετησίοις	τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους
[1, 24]	ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν	ἐπετίθει.	Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων
[1, 25]	Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν	ἐπέτρεπεν	πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ
[1, 15]	ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους	ἐπέτρεπεν	τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως
[1, 16]	πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις	ἐπετύγχανεν	Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων
[1, 21]	ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς	ἐπετύγχανεν·	μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα
[1, 13]	δ' οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων.	Ἐπετύγχανον	δὲ καὶ τῶν ἄλλων οὐχ
[1, 15]	Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν.	Ἐπέτυχεν	δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς
[1, 21]	ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς	ἐπέτυχεν	πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο,
[1, 28]	διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων·	ἐπεύχομαι	δὲ καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι
[1, 23]	ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν·	ἐπεύχομαι	δὲ καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι
[1, 3]	σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος	ἐπέχεεν.	Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν
[1, 4]	ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις	ἐπεχείρει	διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ
[1, 11]	δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν	ἐπέχων	καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν
[1, 14]	τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ	ἐπήγετο	τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά·
[1, 8]	ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ	ἐπήγετο	τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους,
[1, 2]	δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν	ἐπῄει	κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ
[1, 8]	ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς	ἐπῄει	τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος,
[1, 31]	ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ φόβος	ἐπῄει	τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή
[1, 11]	ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς	ἐπῄει	φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ παρὰ
[1, 8]	αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ'	ἐπηκολούθουν,	καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ
[1, 16]	κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας	ἐπῆλθεν	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ
[1, 0]	ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην	ἐπῆλθον	ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον
[1, 0]	ὅσα κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς	ἐπῆλθον	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως
[1, 26]	(Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς	ἐπῄνει	πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα
[1, 0]	μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις	ἐπηρεάζοντες,	ὧν εἰ καὶ τῷ λόγῳ
[1, 33]	μή τις ὁ κωλύων εἴη,	ἐπῆρεν	τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν.
[1, 27]	νίκην πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων,	ἐπηρώτα	τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος
[1, 4]	φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν	ἐπὶ	Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς
[1, 29]	αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς	ἐπὶ	βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν,
[1, 8]	ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης	ἐπὶ	Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου
[1, 4]	ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν	ἐπὶ	Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου
[1, 21]	τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος	ἐπὶ	γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος·
[1, 24]	εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν	ἐπὶ	γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο
[1, 5]	τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα	ἐπὶ	Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν
[1, 17]	μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες,	ἐπὶ	δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν
[1, 12]	ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ	ἐπὶ	δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων
[1, 11]	ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον	ἐπὶ	δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν
[1, 16]	τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν	ἐπὶ	δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ'
[1, 0]	πόλιν καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν	ἐπὶ	δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ
[1, 21]	τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος	ἐπὶ	διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ
[1, 31]	καθύμνουν, ἦν δ' ὡς ἔοικεν,	ἐπὶ	διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις
[1, 10]	ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν	ἐπὶ	δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ
[1, 10]	προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ κληθεὶς	ἐπὶ	δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς
[1, 0]	ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος	ἐπὶ	διοικήσει τῶν ὅλων εἰς τὴν
[1, 8]	κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων	ἐπὶ	δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν
[1, 32]	τὸ φάρμακον δίδωσί τινι τῶν	ἐπὶ	θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ
[1, 30]	Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ'	ἐπὶ	θάτερα πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ'
[1, 18]	ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος	ἐπὶ	θέαν τοῦ τε ἱεροῦ καὶ
[1, 31]	ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες ὡς	ἐπὶ	θείῳ καθύμνουν, ἦν δ' ὡς
[1, 17]	ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας	ἐπὶ	θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ
[1, 13]	μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ	ἐπὶ	Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων.
[1, 17]	τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων	ἐπὶ	Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν,
[1, 13]	ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε πλείους
[1, 10]	τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν.
[1, 17]	εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι
[1, 17]	Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ τείχους
[1, 15]	ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι τοῖς
[1, 17]	τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε
[1, 12]	εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας
[1, 0]	θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας
[1, 2]	Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας	ἐπὶ	Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ
[1, 8]	ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν	ἐπὶ	Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν
[1, 18]	ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν	ἐπὶ	Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς
[1, 23]	παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν'	ἐπὶ	Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ
[1, 26]	εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν	ἐπὶ	Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως
[1, 23]	τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν	ἐπὶ	Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν μόλις
[1, 25]	καὶ τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον	ἐπὶ	κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν
[1, 10]	ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν	ἐπὶ	κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν
[1, 30]	ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ	ἐπὶ	κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα
[1, 8]	ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει	ἐπὶ	Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον
[1, 19]	λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν	ἐπὶ	μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν
[1, 19]	ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας	ἐπὶ	μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ φήμη
[1, 7]	πόλει καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων	ἐπὶ	μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν
[1, 21]	θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος ὡς	ἐπὶ	μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ
[1, 2]	ὃν ἐν Δώροις πρὸ τῆς	ἐπὶ	Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ
[1, 2]	ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος	ἐπὶ	Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ
[1, 23]	θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν	ἐπὶ	μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ
[1, 24]	ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς	ἐπὶ	μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν
[1, 20]	Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ'	ἐπὶ	Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας
[1, 8]	παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν	ἐπὶ	Πάρθους στρατείαν τόν τε ἄλλον
[1, 8]	τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ'	ἐπὶ	Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος
[1, 2]	τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν	ἐπὶ	πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως
[1, 7]	τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ'	ἐπὶ	πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο τὸ
[1, 21]	ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος	ἐπὶ	πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ'
[1, 20]	Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν	ἐπὶ	πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς
[1, 0]	ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν	ἐπὶ	πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν
[1, 29]	δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν	ἐπὶ	πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι
[1, 7]	τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ'	ἐπὶ	πολὺν χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον
[1, 24]	τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων	ἐπὶ	προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα
[1, 8]	αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν	ἐπὶ	προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ
[1, 18]	μέν γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις	ἐπὶ	προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ δὲ
[1, 2]	θύσας τῷ θεῷ μετὰ τάχους	ἐπὶ	Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ
[1, 14]	τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους	ἐπὶ	Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ
[1, 31]	Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν	ἐπὶ	Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε
[1, 29]	δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ	ἐπὶ	Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος
[1, 0]	ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς	ἐπὶ	Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς
[1, 31]	προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος	ἐπὶ	Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ
[1, 31]	Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες	ἐπὶ	Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε ἤδη
[1, 23]	πατέρα, καὶ τὸ πρότερον μὲν	ἐπὶ	Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς
[1, 23]	ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς	ἐπὶ	Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν
[1, 31]	αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος τῶν	ἐπὶ	Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν
[1, 28]	Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων	ἐπὶ	Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε μὴν
[1, 17]	τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς	ἐπὶ	Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν
[1, 11]	πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ'	ἐπὶ	Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν
[1, 16]	ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς	ἐπὶ	Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους
[1, 21]	Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος	ἐπὶ	σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους
[1, 28]	τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους	ἐπὶ	συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ
[1, 3]	τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς	ἐπὶ	συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ
[1, 15]	τε παρείη τοῦ δήμου καὶ	ἐπὶ	σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ
[1, 13]	ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν	ἐπὶ	τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι
[1, 24]	ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν	ἐπὶ	ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν
[1, 24]	ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν	ἐπὶ	ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη,
[1, 2]	αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν	ἐπὶ	τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς,
[1, 4]	καὶ τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν	ἐπί	τε τῆς παρατάξεως κἀν τῇ
[1, 30]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ τὴν	ἐπὶ	τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ
[1, 3]	τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον	ἐπὶ	τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ
[1, 23]	δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων	ἐπὶ	τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι
[1, 0]	λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην	ἐπὶ	τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ
[1, 19]	ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν	ἐπὶ	τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά
[1, 6]	μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν	ἐπὶ	τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν
[1, 6]	τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν	ἐπὶ	τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν
[1, 6]	τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ	ἐπὶ	τὴν βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ
[1, 9]	καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς	ἐπὶ	τὴν βοήθειαν τόν τε ἔποικον
[1, 20]	γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς	ἐπὶ	τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν
[1, 13]	συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς	ἐπὶ	τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ
[1, 1]	δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν	ἐπὶ	τὴν ἐν τῇ πόλει φρουράν,
[1, 11]	ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν	ἐπὶ	τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου
[1, 15]	πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων,	ἐπὶ	τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν
[1, 4]	Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος	ἐπὶ	τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας
[1, 6]	τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ	ἐπὶ	τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα
[1, 23]	χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν	ἐπὶ	τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα.
[1, 19]	χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν	ἐπὶ	τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι
[1, 30]	τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ'	ἐπὶ	τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ
[1, 11]	τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς	ἐπὶ	τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ
[1, 29]	ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα	ἐπὶ	τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ
[1, 21]	πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς	ἐπὶ	τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος,
[1, 7]	τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως	ἐπὶ	τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ
[1, 29]	ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν	ἐπὶ	τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς
[1, 17]	Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ'	ἐπὶ	τῆς παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν
[1, 21]	φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ	ἐπὶ	τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα,
[1, 8]	τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν	ἐπὶ	τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε
[1, 17]	Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας	ἐπὶ	τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας
[1, 11]	καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων	ἐπὶ	τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ
[1, 10]	τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν	ἐπὶ	τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως
[1, 8]	Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος,	ἐπὶ	τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον
[1, 26]	οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις	ἐπὶ	τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν
[1, 16]	ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο	ἐπὶ	τὸ στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ
[1, 17]	καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν	ἐπὶ	τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ
[1, 17]	ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους	ἐπὶ	τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας
[1, 32]	τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν	ἐπὶ	τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων
[1, 28]	ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν	ἐπὶ	τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι'
[1, 17]	τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ	ἐπὶ	τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς
[1, 10]	τὸν δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην	ἐπὶ	τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν
[1, 0]	περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων	ἐπὶ	τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ
[1, 27]	γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ	ἐπὶ	τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο
[1, 16]	προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα	ἐπὶ	τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν
[1, 0]	ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ'	ἐπὶ	τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ
[1, 26]	ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς	ἐπὶ	τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος
[1, 27]	δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν	ἐπὶ	τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ
[1, 12]	δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν	ἐπὶ	τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ
[1, 32]	τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ'	ἐπὶ	τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ·
[1, 30]	τοιοῦτον περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ'	ἐπὶ	τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ
[1, 32]	ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ'	ἐπὶ	τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς
[1, 1]	διακόψας τὸ στῖφος τῶν πολεμίων	ἐπὶ	τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν
[1, 8]	κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας	ἐπὶ	τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν
[1, 13]	εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς	ἐπὶ	τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ
[1, 17]	πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας	ἐπὶ	τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν
[1, 0]	χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ	ἐπὶ	τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων
[1, 31]	τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς	ἐπὶ	τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς
[1, 11]	Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες	ἐπὶ	τὸν πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν
[1, 16]	Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ	ἐπὶ	τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά
[1, 2]	καὶ τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας	ἐπὶ	τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ
[1, 13]	Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς	ἐπὶ	τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι
[1, 18]	αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς	ἐπὶ	τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ
[1, 23]	ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν	ἐπὶ	τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν,
[1, 26]	καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν	ἐπὶ	τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν
[1, 31]	τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες	ἐπὶ	τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν
[1, 21]	ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας· καὶ	ἐπὶ	τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν
[1, 2]	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων	ἐπὶ	τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο
[1, 4]	πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς	ἐπὶ	τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ
[1, 19]	τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν	ἐπὶ	τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν
[1, 4]	Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι	ἐπὶ	τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν
[1, 32]	δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ	ἐπὶ	τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς
[1, 16]	Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς	ἐπὶ	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν.
[1, 16]	δ' ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων,	ἐπὶ	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο
[1, 6]	Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον	ἐπὶ	τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ
[1, 18]	ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν	ἐπὶ	τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς
[1, 17]	πλεῖον δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος	ἐπὶ	τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν
[1, 2]	τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ	ἐπὶ	τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε
[1, 24]	ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν	ἐπὶ	τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν
[1, 6]	ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως.	Ἐπὶ	τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ
[1, 21]	τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν.	(Ἐπὶ	τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν
[1, 23]	Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ'	ἐπὶ	τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν
[1, 31]	διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν.	~(Ἐπὶ	τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς
[1, 33]	ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν.	(Ἐπὶ	τούτοις ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν
[1, 10]	παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ	ἐπὶ	τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει
[1, 26]	ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν δ'	ἐπὶ	τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν
[1, 15]	εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες.	Ἐπὶ	τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου
[1, 12]	διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος.	Ἐπὶ	τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα
[1, 26]	γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον	ἐπὶ	τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ
[1, 12]	εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν	ἐπὶ	τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ
[1, 17]	καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν	ἐπὶ	τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι
[1, 30]	γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα	ἐπὶ	τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ
[1, 11]	ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν	ἐπὶ	τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς
[1, 26]	δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς	ἐπὶ	τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν
[1, 10]	δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ'	ἐπὶ	τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς
[1, 11]	καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ'	ἐπὶ	τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ
[1, 12]	Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος	ἐπὶ	τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ
[1, 17]	δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων	ἐπὶ	τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν
[1, 17]	μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν	ἐπὶ	τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι
[1, 15]	τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ	ἐπὶ	τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ
[1, 25]	(Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν	ἐπὶ	Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς
[1, 8]	ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως	ἐπὶ	χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται
[1, 33]	καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν	ἐπὶ	χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ
[1, 1]	πλέον δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις	ἐπιβαλέσθαι	θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ
[1, 18]	ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων	ἐπιβῆναι	τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς
[1, 2]	ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ'	ἐπιβιοὺς	ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ
[1, 33]	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς	ἐπιβιοὺς	πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ'
[1, 16]	ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης	ἐπιβλέπων	τῷ τε πάθει συνείχετο καὶ
[1, 2]	ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς	ἐπιβολαῖς	καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται
[1, 33]	αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς	ἐπιβολὴν	ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ'
[1, 13]	τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς	ἐπιβουλαῖς	ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους
[1, 24]	μὲν ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος	ἐπιβουλεύειν	αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι
[1, 32]	ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας.	Ἐπιβουλεύειν	δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς
[1, 19]	τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον,	ἐπιβουλεύεται	δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει
[1, 2]	ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς	ἐπιβουλευθεὶς	ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ
[1, 1]	ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης	ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων
[1, 25]	Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ τὸν	ἐπιβουλευθέντα	τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι
[1, 24]	ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς	ἐπιβουλεύοι	τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ
[1, 23]	τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς	ἐπιβουλεύοιτο	μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν,
[1, 25]	μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν	ἐπιβουλευόμενον,	οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ·
[1, 19]	τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν,	ἐπιβουλεύουσα	πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι
[1, 32]	τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς	ἐπιβουλεύουσι	διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ
[1, 2]	μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς	ἐπιβουλεύων	δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι
[1, 13]	πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ	ἐπιβουλήν,	ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν
[1, 33]	καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν	ἐπιβουλήν.	Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς
[1, 24]	τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς	ἐπιβουλὴν	ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν τῇ
[1, 13]	σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα τὴν	ἐπιβουλὴν	ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ
[1, 27]	διετείνετο κατηγόρει τε τὴν μὲν	ἐπιβουλὴν	ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς
[1, 13]	πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν	ἐπιβουλὴν	αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο
[1, 11]	κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος	ἐπιβουλὴν	ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον
[1, 13]	σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν	ἐπιβουλὴν	καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος
[1, 13]	σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν	ἐπιβουλὴν	καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς
[1, 27]	τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν	ἐπιβουλήν·	κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν
[1, 25]	βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν	ἐπιβουλήν,	κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους
[1, 24]	ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν	ἐπιβουλὴν	μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι
[1, 26]	Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ'	ἐπιβουλὴν	ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν
[1, 11]	στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς	ἐπιβουλῆς	ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ
[1, 22]	πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν	ἐπιβουλῆς	ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης
[1, 4]	μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς	ἐπιβουλῆς,	εἰ μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ
[1, 26]	διὰ τοῦτο μέχρι νῦν τῆς	ἐπιβουλῆς	ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ
[1, 19]	οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν	ἐπιβουλῆς.	Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις
[1, 31]	ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς	ἐπιβουλῆς	ἡ σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν
[1, 13]	Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται τῆς	ἐπιβουλῆς	καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν παραθαλασσίων
[1, 26]	καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς	ἐπιβουλῆς.	Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν
[1, 13]	τότε Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς	ἐπιβουλῆς	ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ
[1, 30]	τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς	ἐπιβουλῆς	συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν
[1, 13]	Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν	ἐπίβουλον,	ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν
[1, 32]	κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον	ἐπίβουλον;	Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ
[1, 25]	ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος	ἐπίβουλον,	ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα
[1, 11]	πατρίδα μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων	ἐπίβουλον	ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς
[1, 32]	καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως	ἐπίβουλον	διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις
[1, 31]	εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν	ἐπίβουλον	καὶ δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς
[1, 32]	δὲ ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης	ἐπίβουλος	Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου
[1, 25]	ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως	ἐπίβουλος	καὶ τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ
[1, 32]	δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον	ἐπιβούλους,	οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ·
[1, 3]	ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν	ἐπιβούλων·	τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ
[1, 8]	τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν	ἐπιγαμβρίαν,	κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 12]	ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν	ἐπιγαμίαν	αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο
[1, 25]	τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς	ἐπιγαμίας	δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως
[1, 29]	πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς	ἐπιγαμίας	ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν
[1, 0]	πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς	ἐπιγράφειν	τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς τῷ
[1, 3]	διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς	ἐπιδεῖν	ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ
[1, 28]	τά τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις	ἐπιδεῖν	ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν.
[1, 4]	καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς	ἐπιδειξαμένων.	Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος τῆς
[1, 10]	εἶναι καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν	ἐπιδείξασθαι	τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται
[1, 16]	καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε	ἐπίδειξιν	ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι
[1, 3]	μετὰ τῶν ὅπλων ὡς πρὸς	ἐπίδειξιν.	ενόμενος δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν
[1, 26]	κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν	ἐπιδημήσας	πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν
[1, 21]	ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς	ἐπιδημίας	ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων.
[1, 8]	(Πάρθους δὲ μετὰ τὸν Κράσσον	ἐπιδιαβαίνειν	εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος
[1, 33]	δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς	ἐπιδιαθήκας	ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος μὲν
[1, 4]	Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν	ἐπιδιδοὺς	καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ
[1, 0]	δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας	ἐπιδραμῶ	συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς
[1, 13]	τῆς πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους	ἐπιεικῶς	πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης
[1, 21]	ἦν γὰρ δὴ τὸ γήλοφον	ἐπιεικῶς	ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν
[1, 13]	μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ'	ἐπιθαλαττίων	Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι
[1, 33]	πάντων τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς	ἐπιθειάζοντας	ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ
[1, 17]	ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους.	Ἐπιθεμένων	δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ
[1, 19]	διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν τούτων	ἐπίθεσιν	ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ
[1, 1]	αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς	ἐπιθύειν	τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες
[1, 17]	τούς γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν	ἐπιθυμία	μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν
[1, 18]	ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν τῆς	ἐπιθυμίας,	Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν
[1, 22]	Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς	ἐπιθυμίας	ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν,
[1, 8]	πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν	ἐπιθυμοῦντας	μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν
[1, 0]	τὴν πόλιν καὶ τὸν ναὸν	ἐπιθυμῶν	ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο,
[1, 2]	ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων.	Ἐπικαλοῦνται	δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα
[1, 32]	καὶ πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν	ἐπικαλύψειν	ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ
[1, 16]	στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων	ἐπικαρπίας	ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν
[1, 17]	ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς	ἐπικατασείων	τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς
[1, 3]	ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ	ἐπικατασπείσαντος	τὸ αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς
[1, 1]	θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας	ἐπικατέσεισεν	ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν
[1, 24]	τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον	ἐπικείμενος,	καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν
[1, 10]	παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν	ἐπικεχείρηκεν	ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ
[1, 8]	Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων	ἐπικηρυκεύεται	πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν
[1, 6]	τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος	ἐπικηρυκεύεται	πρός τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς
[1, 14]	ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις,	ἐπικηρυκεύσασθαι	γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς
[1, 2]	μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν	ἐπικλασθέντα	φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ
[1, 4]	θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος	ἐπικληθείς,	Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος
[1, 4]	ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα	ἐπικληθεῖσαν.	(Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ
[1, 2]	Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν	ἐπικληθέντα	Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ
[1, 4]	Ἅμα δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον	ἐπικληθέντα	Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος
[1, 2]	καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν	ἐπικληθέντα	Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος.
[1, 4]	αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον	ἐπικληθέντα	Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα,
[1, 21]	αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ τὰς	ἐπικλήσεις	περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς ὅλας
[1, 9]	τε Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν	ἐπικουρῆσαι	καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων
[1, 8]	καὶ ὅπλα καὶ σῖτον καὶ	ἐπικούρους	Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ
[1, 8]	Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς	ἐπικρατείας	ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο.
[1, 2]	ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων	ἐπικρατείας	μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη
[1, 0]	ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν	ἐπικρατεῖν.	Εἰ δέ τις οἴκτου σκληρότερος
[1, 5]	δὲ ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας	ἐπικρατήσαντος	Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε τοῦ
[1, 1]	Ὀνίας μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων	ἐπικρατήσας	ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς Τωβία
[1, 19]	προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν ὑδάτων	ἐπιλειπόντων.	Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς
[1, 24]	μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ	ἐπιλείψειν	τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν
[1, 8]	Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον	ἐπίλεκτοι	καὶ τὸ ἄλλο τάγμα τῶν
[1, 18]	πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς	ἐπιλέκτων	ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν
[1, 17]	ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν	ἐπίμαχον,	καθ' ὃ καὶ πρὶν εἷλεν
[1, 20]	τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις	ἐπιμειλιξάμενος	αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου
[1, 8]	συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν τούτων	ἐπιμέλειαν	ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν
[1, 0]	τε γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς	ἐπιμελείας	ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο καὶ
[1, 11]	τότε μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης	ἐπιμελητὴν	καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε καὶ
[1, 28]	παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν	ἐπιμελούμενον	τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ
[1, 24]	κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους	ἐπιμελῶς.	Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν οὐ
[1, 18]	(Ἐν μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων	ἐπινήψας	Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας
[1, 16]	ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον δ'	ἐπινοίᾳ	χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους
[1, 18]	καθόλου τε οὔτε χερσὶν οὔτ'	ἐπινοίαις	ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες.
[1, 7]	τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς	ἐπινοίας	καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς
[1, 7]	τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους	ἐπιόντας	βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας
[1, 13]	τά τε ἄλλα πρὸς τὴν	ἐπιορκίαν	καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους.
[1, 4]	ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν	ἐπιοῦσαν	νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας
[1, 32]	τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ'	ἐπιούσῃ	συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει
[1, 33]	ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ	ἐπιπεσόντων·	ἦν μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν
[1, 19]	πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς	ἐπιπίπτει	συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος
[1, 4]	δ' ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις	ἐπιπίπτει	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς
[1, 32]	τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν	ἐπίπλαστον	ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν
[1, 25]	πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης	ἐπίπροσθεν	τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως δίκαιον·
[1, 6]	δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ'	ἐπίπροσθεν	τοῦ δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου
[1, 16]	κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος	ἐπιρρέπουσα	ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα
[1, 10]	πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος	ἐπισείσειεν	αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις
[1, 33]	τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης	ἐπισήμους	ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν
[1, 8]	Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν	ἐπισήμων	ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες
[1, 5]	αὐτῆς. (Διογένην γοῦν τινα τῶν	ἐπισήμων	φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ
[1, 31]	προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ	ἐπίσης,	καὶ τότε φανῆναι τὸ μῖσος
[1, 15]	καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν·	ἐπισκευασάμενος	γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν
[1, 21]	ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ δ'	ἐπισκευάσας	πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν
[1, 24]	ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς,	ἐπισκώπτοντες	ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ
[1, 3]	καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς	ἐπισπείσω	κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν
[1, 0]	ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς	ἐπισταμένοις	τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ
[1, 32]	ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς	ἐπιστάμενον.	(Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως
[1, 23]	ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν,	ἐπιστάμενος	δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς
[1, 23]	ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς	ἐπιστάμενος	ὅτι τὰς στάσεις καὶ τὰς
[1, 32]	δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον	ἐπιστάμενος	τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ'
[1, 28]	ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων	ἐπισταμένων,	ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς
[1, 16]	ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος	ἐπιστείλαντος	Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ'
[1, 10]	γε μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε	ἐπιστείλαντος	αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν τῶν
[1, 9]	Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ'	ἐπιστείλαντος	καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ
[1, 16]	καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον	ἐπιστέλλων	τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ
[1, 0]	ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος	ἐπιστένοντες	συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν τῆς
[1, 30]	φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς Πέτραν.	Ἐπίστευσεν	δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις
[1, 24]	τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς	ἐπίστευσεν	ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι
[1, 3]	κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων	ἐπίστευσεν	ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ
[1, 7]	ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς	ἐπιστήσας	τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς
[1, 31]	πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ'	ἐπιστολαὶ	δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς
[1, 33]	τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον	ἐπιστολαί,	δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη
[1, 6]	ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις	ἐπιστολαῖς,	ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν,
[1, 32]	σου τῷ πατρὶ καὶ τὰς	ἐπιστολὰς	ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα
[1, 32]	ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης	ἐπιστολὰς	ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν,
[1, 31]	ἃς μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν	ἐπιστολὰς	ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπὶ Ῥώμης
[1, 13]	δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς	ἐπιστολὰς	κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς
[1, 32]	γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν	ἐπιστολὰς	κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας
[1, 31]	κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν	ἐπιστολὰς	προσιών τε ὡς ἀνύποπτος εἴη
[1, 31]	τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας	ἐπιστολὰς	ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος
[1, 26]	τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον	ἐπιστολὴ	παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν
[1, 33]	τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν	ἐπιστολήν,	ἐν ᾗ πολλὰ περὶ τῆς
[1, 31]	τὴν περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς	ἐπιστολὴν	ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο
[1, 33]	εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν	ἐπιστολὴν	λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν
[1, 31]	ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς	ἐπιστολὴν	παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ
[1, 31]	μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι'	ἐπιστολῆς	ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος
[1, 32]	δὲ ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν	ἐπιστολῆς·	καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον
[1, 32]	ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς	ἐπιστολῆς	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν
[1, 8]	διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι'	ἐπιστολῶν	δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο
[1, 16]	στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι'	ἐπιστολῶν	ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε
[1, 11]	θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι'	ἐπιστολῶν	τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο
[1, 18]	προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον	ἐπιστρατεύοντα	Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι'
[1, 0]	ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ	ἐπιστρατευσαμένους,	ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι.
[1, 19]	τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες	ἐπιστρέφονται	καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ
[1, 4]	μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης	ἐπιστρέψας,	μυρία δ' ἦν τὸν ἀριθμόν,
[1, 26]	τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων	ἐπιστώσατο.	Οὐ μὴν ὤνησέν γέ τι
[1, 1]	τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης	ἐπισυγκροτήσας	κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς
[1, 17]	ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν	ἐπισυλλεγόμενον	αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς
[1, 6]	ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν	ἐπισυλλέξας	εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ
[1, 8]	καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς	ἐπισυνιστάντα·	τοῦ φόνου δὲ ἦν σύμβουλος
[1, 8]	Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων	ἐπισυνίστη,	τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς
[1, 28]	τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας	ἐπισυντάξειεν	οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ δέος
[1, 24]	μὲν ἑκόντες οἱ δ' ἐξ	ἐπιτάγματος,	ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν
[1, 4]	καὶ Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς	ἐπιτάξας	ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ
[1, 33]	προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ' ἦν	ἐπίτασις	ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν
[1, 7]	τε χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις	ἐπιτάσσει	φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους
[1, 23]	ἐμὲ τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν	ἐπιτάσσειν	παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ
[1, 33]	πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν	ἐπιτάφιον	ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς
[1, 21]	μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν	ἐπιτειχίσας	τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν
[1, 23]	δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ	ἐπιτείχισμα	τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ
[1, 7]	προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ ἔθους	ἐπιτελεῖν	θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν
[1, 23]	τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους	ἐπιτέμνεται·	τὸ δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν
[1, 6]	βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν	ἐπιτέμνοντες	τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς
[1, 15]	τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ	ἐπιτήδεια	ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει,
[1, 18]	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων	ἐπιτήδεια	καὶ μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν
[1, 8]	Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ	ἐπιτήδεια	πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος
[1, 13]	ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ	ἐπιτήδεια	πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν
[1, 9]	κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ	ἐπιτήδεια	τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ
[1, 15]	Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ	ἐπιτήδεια	τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς
[1, 8]	καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ	ἐπιτήδεια	τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε
[1, 15]	ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις	ἐπιτηδείοις	διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ
[1, 8]	ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον	ἐπιτηδείοις	εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν
[1, 16]	καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν	ἐπιτήδειον	ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας
[1, 21]	ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας	ἐπιτήδειον	τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς
[1, 33]	τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς	ἐπιτηδειότατος	εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ
[1, 12]	ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς	ἐπιτηδειοτέρους	ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς
[1, 23]	αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς	ἐπιτηδείους	φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς
[1, 15]	γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν	ἐπιτηδείων	ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς τροφὰς
[1, 4]	εἰς Κανὰ κώμην σπάνει τῶν	ἐπιτηδείων	ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας.
[1, 1]	ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν	ἐπιτηδείων	ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην
[1, 18]	διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν τῶν	ἐπιτηδείων	ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν
[1, 15]	εἰς τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς	ἐπιτηδείων	ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι
[1, 20]	οὐδὲ ἔστιν ὅ τι τῶν	ἐπιτηδείων	ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν
[1, 16]	πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία τῶν	ἐπιτηδείων,	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις
[1, 11]	χρήματα καί τισιν ἄλλοις τῶν	ἐπιτηδείων	κατὰ τάχος, ἐν οἷς καὶ
[1, 3]	εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ	ἐπίτηδες	τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ
[1, 29]	σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν	ἐπιτηροῦσαν	Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ
[1, 7]	πόνος, εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας	ἐπιτηρῶν	ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς
[1, 0]	ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι. (Καίτοι γε	ἐπιτιμήσαιμ'	ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων
[1, 30]	μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ	ἐπιτίμιον,	σὺ δ' ὃ φυλάσσεις κατ'
[1, 16]	φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν	ἐπιτίμιον	τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν
[1, 6]	μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ'	ἐπιτρέπειν	αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς
[1, 6]	καὶ τῷ μετὰ τῆς πόλεως	ἐπιτρέπειν	καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν
[1, 18]	τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις	ἐπιτρέπειν	φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ
[1, 33]	φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ,	ἐπιτρέποι	Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ μὲν
[1, 12]	ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν	ἐπιτρέπων.	(Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα
[1, 10]	τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς	ἐπιτρέφων;	Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν
[1, 16]	τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας	ἐπιτρέψαι	σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει
[1, 10]	ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν	ἐπιτροπὴν	αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι
[1, 20]	δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς	ἐπιτρόποις	διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος,
[1, 20]	δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης	ἐπίτροπον	ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς
[1, 24]	τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως	ἐπίτροπον,	ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα
[1, 30]	τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν	ἐπίτροπος	Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν
[1, 27]	πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος	ἐπίτροπος,	ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως συγγενεῖς
[1, 10]	μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος πάσης	ἐπίτροπος	Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ
[1, 2]	ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος,	ἐπίτροπος	μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς
[1, 33]	λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς	ἐπιφανείας	ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες
[1, 1]	πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν	Ἐπιφανῆ	πάλιν εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα
[1, 1]	ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς	Ἐπιφανὴς	διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας πρὸς
[1, 0]	συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς	Ἐπιφανὴς	ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ
[1, 19]	ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην	ἐπιφέρεται·	λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ
[1, 26]	τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ	ἐπιφερόντων	ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν δ'
[1, 32]	δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας	ἐπίφθονον;	Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς
[1, 21]	ὁ φόβος, ὡς μὴ δόξειεν	ἐπίφθονος	ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν
[1, 33]	βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς	ἐπιχειρήσεως	οἱ νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας
[1, 13]	μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς	ἐπιχειροῦσι	τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν
[1, 19]	διώξει τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων	ἐπιχωρίους	ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ
[1, 13]	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν	ἐπιχωρίους	ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας
[1, 2]	τά τε ἄλλα πρὸς τοὺς	ἐπιχωρίους	διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ
[1, 11]	ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς	ἐπιχωρίους.	Ὁ δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας
[1, 16]	ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς	ἐπιχωρίους.	Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία τέλη
[1, 1]	ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε	ἐπιχωρίους	συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 14]	πρώτην ἑσπέραν κατά τι τῶν	ἐπιχωρίων	ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών,
[1, 2]	παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν	ἐπιχωρίων,	καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες
[1, 12]	μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν	ἐπιχωρίων	οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ
[1, 15]	τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν	ἐπιχωρίων	οὓς μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν,
[1, 14]	πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν,	ἐπιψηφίζονται	πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς
[1, 27]	παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν	ἐπιψηφίσασθαι.	Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ οἱ
[1, 10]	τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους	ἐπιὼν	κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος
[1, 6]	τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος	ἐπιὼν	τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν,
[1, 24]	ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος	ἔπλασσεν	τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς
[1, 14]	τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης	ἔπλει.	(Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ
[1, 32]	Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν	ἔπλεον	ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ
[1, 29]	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς.	(Ἔπλευσεν	δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ
[1, 21]	γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν,	ἐπλήρωσεν	δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις,
[1, 18]	λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις	ἐπλήρωσεν·	λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην,
[1, 21]	Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν χώραν	ἐπλήρωσεν	ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ
[1, 0]	καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν	ἐποίει	τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ
[1, 7]	τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους	ἐποίει	τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν
[1, 28]	διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν	ἐποιεῖτο	τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα
[1, 24]	πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς	ἐποιεῖτο	τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον
[1, 0]	ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων	ἐποιησάμην.	~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης
[1, 32]	ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν	ἐποίησας	ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς
[1, 0]	παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας	ἐποιήσατο	καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε
[1, 2]	τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς	ἐποιήσατο.	Οὐ μήν τι τούτων ἤρκεσεν
[1, 31]	ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον	ἐποιήσατο	πένθος, ὅ τινες ὡς ἐπὶ
[1, 17]	τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης	ἐποιήσατο.	Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως
[1, 1]	δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος	ἐποιήσατο	φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν
[1, 20]	ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι γε	ἐποίησεν	Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ
[1, 24]	παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν	ἐποίησεν	καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος,
[1, 9]	τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν	ἐποίησεν	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι'
[1, 14]	καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς	ἐποίησεν	τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον
[1, 17]	μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους	ἐποικοδομεῖν	αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς
[1, 9]	ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν τε	ἔποικον	τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον,
[1, 27]	συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος	ἐποικτισάμενος,	ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν
[1, 2]	πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας	ἐπολιόρκει.	Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ
[1, 19]	εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν	ἐπολιόρκει,	καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις
[1, 9]	Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν	ἐπολιόρκει	τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν
[1, 2]	ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν	ἐπολιόρκει	τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις.
[1, 15]	δὲ τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος	ἐπολιόρκει	τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν
[1, 0]	καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς	ἐπολοφύρεσθαι	ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι
[1, 16]	τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς	ἑπομένους	ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών,
[1, 13]	ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν	ἑπομένων	ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον
[1, 22]	αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις	ἐπομνύμενον,	ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς
[1, 30]	εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας	ἐπομνύμενος,	εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς
[1, 8]	μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις,	ἐπόρθει	δὲ τὰ πέριξ πολλὰ κἀν
[1, 16]	Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες,	ἐπόρθουν	δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς
[1, 25]	εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας	ἐπορίζετο·	καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ.
[1, 29]	τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν	ἐπορίζετο.	Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας ὡς
[1, 32]	διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν	ἐποριζόμην.	Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον
[1, 28]	διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον	ἐπραγματεύσατο	τὸν γάμον. Περιῄει δὲ καὶ
[1, 0]	τε ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς	ἑπτὰ	ἁγνείας καὶ τὰς τῶν ἱερέων
[1, 28]	ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ τούτων	ἑπτά,	αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος,
[1, 0]	θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν	ἑπτὰ	βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις
[1, 33]	δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς	ἑπτὰ	καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν
[1, 11]	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας	ἑπτά.	Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ
[1, 31]	ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων	ἑπτὰ	μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ
[1, 16]	Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν τις	ἑπτὰ	παίδων πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς
[1, 4]	μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας	ἑπτὰ	πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει
[1, 14]	ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν	ἑπτά·	τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια
[1, 2]	τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ	ἑπταετίαν	ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς
[1, 21]	δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον	ἔπταισεν	ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων
[1, 22]	δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην	ἑπτακαιδεκαέτει,	μετὰ δὲ τὴν τιμὴν κτείνας
[1, 19]	οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς	ἑπτακισχιλίους	κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν
[1, 11]	(Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν	ἑπτακόσια	τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν
[1, 30]	ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος.	Ἐπτόητο	δὲ τῷ φόβῳ καὶ πρὸς
[1, 6]	ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν	ἐπύθετο,	καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος
[1, 3]	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν	ἐπυνθάνετο	καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον
[1, 5]	Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις	ἐπωνομάσθησαν.	Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν
[1, 33]	ἢ προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς	ἐπώνυμον	ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ
[1, 22]	ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ'	ἐρασθείη	ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν,
[1, 4]	τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς	ἔργα	καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ
[1, 33]	κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους νόμους	ἔργα	κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ
[1, 0]	ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν	ἔργα	μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς
[1, 17]	τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς	ἔργα	τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ
[1, 5]	ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον	ἐργασαμένην.	Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα
[1, 21]	δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε	ἐργασίαν	καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ'
[1, 3]	ἄρα θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ'	ἔργοις	ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με
[1, 19]	οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς	ἔργοις	ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι
[1, 24]	πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς	ἔργοις	ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν
[1, 4]	ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις	ἔργοις	ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ
[1, 13]	καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν βίον	ἔργοις	πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ ἄλλος
[1, 26]	τὸν πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον	ἐργολαβήσας	τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον
[1, 33]	προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον	ἔργον	εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 7]	ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς	ἔργου	διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν
[1, 15]	ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον,	ἔργῳ	δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν
[1, 21]	(Τά γε μὴν λοιπὰ τῶν	ἔργων,	ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς,
[1, 17]	ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν	ἔργων	αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν
[1, 24]	Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς	ἐρεθίσοντας,	ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι
[1, 0]	ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς εἰδότας	ἐρεῖν.	(Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις
[1, 8]	πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς	ἐρειπίοις	ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν
[1, 17]	ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν	ἐρειπίων	οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ
[1, 21]	καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς	ἔρευναν	γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ
[1, 30]	Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον	ἐρευνηταί	τε καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων
[1, 15]	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἦν	ἔρημα	πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων,
[1, 31]	(Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν	ἐρημία	πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς
[1, 32]	καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν	ἐρημίαν,	διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν
[1, 18]	πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν	ἐρημίας	βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων
[1, 10]	καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων	ἔρημον	ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται
[1, 4]	πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος	ἔρημον	λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα
[1, 19]	γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες	ἐρήμου	τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς
[1, 10]	καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν	ἔριν	τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους
[1, 6]	τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ'	ἕρμαιον	ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν
[1, 8]	ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν ἑτέροις	ἐροῦμεν.	~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ τῆς
[1, 31]	ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων	ἑρπετῶν,	ἵνα εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει
[1, 4]	ἡ δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον	ἔρρεψεν.	Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς
[1, 19]	τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον.	(Ἔρρεψεν	μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα·
[1, 30]	δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν.	Ἐρρήθη	δὲ παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα
[1, 7]	ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν	ἔρριπτον	ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ
[1, 16]	κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν	ἔρριψεν.	(Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ σπήλαια
[1, 25]	στρατήγημα, δι' οὗ τὸν γαμβρὸν	ἐρρύσατο,	πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς
[1, 2]	γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν	ἐρρωμενεστάτων	προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς
[1, 17]	πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ	ἔρυμα.	(Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος
[1, 8]	τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ	ἔρυμα.	Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην
[1, 15]	κατὰ νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς	ἔρυμα	καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων
[1, 6]	ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ	ἔρυμα.	Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς
[1, 21]	ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ	ἔρυμα,	τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα
[1, 19]	τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ	ἔρυμα.	Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως
[1, 4]	ὃ δὴ μέγιστον μὲν ἦν	ἔρυμα	τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα
[1, 0]	λείψανα τοῦ πολέμου καὶ τὰ	ἐρύματα	τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ
[1, 5]	τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν	ἐρυμάτων	ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ τούτων
[1, 17]	ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν	ἐρυμάτων,	Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω
[1, 2]	εἴς τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος	ἐρυμάτων,	ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ
[1, 12]	τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν	ἐρυμάτων,	τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν
[1, 8]	τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν	ἐρυμάτων	ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους
[1, 24]	ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν	ἐρωμένην	ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο,
[1, 22]	Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν	ἔρως.	Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν
[1, 22]	καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ	ἔρως	πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν
[1, 22]	δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης	ἔρως	συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην
[1, 24]	Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς	ἔρωτα	δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης
[1, 22]	Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ τὸν	ἔρωτα	ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ
[1, 22]	ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς	ἔρωτα	κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως
[1, 25]	ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι τὸν	ἔρωτα	τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ
[1, 22]	Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν	ἔρωτα	τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ
[1, 9]	τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ'	ἔρωτι	γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ
[1, 12]	ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας	ἔρωτι	δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι
[1, 18]	ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας	ἔρωτι	διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν
[1, 24]	χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν	ἐς	πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας
[1, 25]	τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν	ἔσεσθαι	δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ
[1, 27]	τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν	ἔσεσθαι	μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ
[1, 23]	μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν	ἐσθῆτα	ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι
[1, 20]	αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν μὲν	ἐσθῆτα	καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ
[1, 22]	κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν	ἐσθῆτα	λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι
[1, 10]	ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν	ἐσθῆτα	τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων,
[1, 31]	χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον,	ἐσθῆτάς	τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας
[1, 0]	ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς	ἐσθῆτας	τῶν ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως,
[1, 25]	ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε	ἐσθῆτι	καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου
[1, 24]	δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης	ἐσθήτων	τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν,
[1, 33]	καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων	ἐσθίειν,	ἔπειτα περιαθρήσας μή τις ὁ
[1, 8]	ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος	ἐσκεδάσθη	φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς
[1, 5]	Οἱ μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας	ἐσκεδάσθησαν	ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ
[1, 16]	λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν	ἐσκεδάσθησαν,	ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων,
[1, 27]	Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις	ἐσκέπτετο.	(Παλαιὸς δέ τις τοῦ βασιλέως
[1, 30]	τὴν γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως	ἐσκευασμένων,	φαγόντα δ' εὐθέως εἰς τὴν
[1, 31]	ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν	ἐσκευωρημένας	ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ
[1, 32]	Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης	ἐσκευωρημένων	ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην
[1, 10]	δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς	ἐσομένας	ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας
[1, 19]	αὖος ἦν τῷ δέει, προσελθὼν	ἐσπάραττεν	αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ
[1, 17]	τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν	ἑσπέραν,	διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ
[1, 6]	στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ μίαν	ἑσπέραν	ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα.
[1, 17]	τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς	ἑσπέραν	ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ
[1, 14]	Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν πρώτην	ἑσπέραν	κατά τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν
[1, 8]	συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην	ἑσπέραν	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος
[1, 31]	τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν	ἔσπευδεν,	ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει,
[1, 23]	Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι' αὑτὸν	ἐσπουδάζετο,	δεινότατος μὲν ὢν ἐν ταῖς
[1, 0]	γνώμης· τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς	ἐσπούδαζον	ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ τὸ
[1, 22]	γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα	ἐσπούδασεν.	Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν
[1, 3]	τις ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν,	Ἐσσαῖος	ἦν γένος οὐκ ἔστιν ὅτε
[1, 0]	τῶν ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον	ἐστασιάσθη	τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε
[1, 10]	αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις	ἔστειλεν	εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ
[1, 32]	ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ γὰρ	ἐστεργόμην;	Φόβος ἐκ σοῦ τις ἄλλος·
[1, 33]	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ'	ἐστὶ	καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα
[1, 21]	ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν·	ἔστι	δὲ καὶ συοτρόφος μὲν ἡ
[1, 23]	Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν,	ἑστιᾷ	μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ
[1, 10]	Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς	ἐστιν	ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ
[1, 30]	Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός	ἐστιν	ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος·
[1, 6]	διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας	ἐστίν.	Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 16]	δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ'	ἐστὶν	Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο
[1, 23]	βάρος δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν	ἐστιν,	κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ'
[1, 32]	οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ θεός	ἐστίν	μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς”
[1, 25]	γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ	ἐστιν	ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα,
[1, 32]	καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός	ἐστιν	ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι
[1, 2]	καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν	ἐστιν	Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα
[1, 6]	Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ'	ἐστὶν	φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων
[1, 3]	μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων	ἐστίν,	ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη
[1, 15]	Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν,	ἔστιν	δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες
[1, 18]	μὲν παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος	ἔστιν	δ' οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις
[1, 21]	ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ	ἔστιν	εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον
[1, 31]	προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας,	ἔστιν,	ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ
[1, 23]	ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς	ἔστιν	ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα,
[1, 24]	στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ	ἔστιν	ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ
[1, 19]	τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ'	ἔστιν	ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν
[1, 20]	ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ	ἔστιν	ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν
[1, 27]	τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ	ἔστιν	ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια,
[1, 3]	Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ	ἔστιν	ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν
[1, 16]	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις	ἐστράτευσεν.	Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς
[1, 27]	κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς	ἐστρατολόγησεν·	αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν	ἐστρατοπεδευμένους,	ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν
[1, 24]	ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν	ἐστρέφετο,	καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς
[1, 1]	στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν	ἐσύλησε	καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ'
[1, 30]	τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας	ἔσυρον	εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν
[1, 3]	σφάλλεται καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος	ἔσφακτο	καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ
[1, 1]	πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν,	ἐσφάττοντο	δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης
[1, 18]	Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον.	Ἐσφάττοντο	δὲ παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς
[1, 18]	χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς	ἔσχατον	ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως
[1, 10]	καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς	ἔσχατον	δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω
[1, 7]	πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς	ἔσχατον	παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων
[1, 0]	εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς	ἔσχατον	συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν
[1, 18]	Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις	ἐσχάτου	διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς
[1, 24]	οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης	ἐσχεδιασμένοις	ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν
[1, 19]	τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν	ἔσχεν	ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ
[1, 31]	καὶ τότε φανῆναι τὸ μῖσος	ἔσχεν	παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ
[1, 33]	τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον	ἔσχεν	πέρας.
[1, 22]	τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην	ἔσχεν	τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι
[1, 4]	παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις	ἔσχεν	τὸν δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν
[1, 32]	ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς	ἐσχηκέναι;	Τερατείαν δέ μου καὶ ὑπόκρισιν
[1, 17]	στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον	ἐσωρεύθη	νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς
[1, 12]	ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους	ἔσωσεν	μὲν πάντας, ἦσαν δ' οὓς
[1, 26]	φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος	ἑταῖρον	ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι·
[1, 30]	ἐπ' αὐτὸν διά τινος τῶν	ἑταίρων	Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου
[1, 17]	καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν	ἑταίρων	ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς
[1, 17]	περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν	ἑταίρων	μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει.
[1, 22]	δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν	ἐτάραξεν	Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ τὸν
[1, 33]	Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς	ἐτάφη.	Καὶ τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην
[1, 0]	τὴν χώραν ὄντος, καὶ ὡς	ἔτει	δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ
[1, 21]	ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν	ἔτει	τῆς βασιλείας αὐτόν τε τὸν
[1, 8]	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων	ἐτείχιζε	Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ
[1, 0]	ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς περιοίκους	ἐτειχίσαντο,	καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς
[1, 4]	ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους	ἐτεκτήνατο	τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ
[1, 11]	πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας	ἐτέλεσεν.	(Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει
[1, 20]	τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ	ἐτελεύτα	Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν
[1, 1]	πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς	ἐτελεύτησεν,	μηδὲν πλέον δράσας τοῦ τοῖς
[1, 24]	κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις	ἑτέρα	διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν
[1, 9]	Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν	ἑτέραν	καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ
[1, 2]	δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ'	ἑτέραν	πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ
[1, 28]	τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ'	ἑτέραν	τῷ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ.
[1, 21]	τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν	ἑτέρας	προσθέσει χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα
[1, 19]	κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν	ἑτέρας	συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ
[1, 11]	γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο	ἑτέρας	τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν
[1, 27]	δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις	ἕτεροί	τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς
[1, 8]	διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν	ἑτέροις	ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ
[1, 32]	Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν	ἑτέροις,	εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ
[1, 32]	ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν	ἑτέροις	φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ
[1, 18]	πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους	ἕτερον	ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε χερσὶν
[1, 19]	θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν	ἕτερον.	(Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ
[1, 1]	προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν	ἕτερον	καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης
[1, 4]	παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν	ἕτερον	μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει,
[1, 21]	γε μήν, εἰ καί τις	ἕτερος·	καὶ γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον
[1, 33]	τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας	ἕτερος	Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν
[1, 7]	καὶ δύο υἱεῖς, ὧν ὁ	ἕτερος	μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ
[1, 27]	θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων	ἑτέρου	τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ'
[1, 30]	Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης	ἑτέρου	τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν
[1, 29]	αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ δύο	ἑτέρους	Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν
[1, 21]	τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους	ἑτέρους.	(Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν
[1, 24]	προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς	ἑτέρους.	Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου,
[1, 26]	Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος	ἑτέρους	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους
[1, 7]	εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ	ἑτέρων	δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ
[1, 31]	δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς	ἑτέρων	ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ πρῶτον
[1, 33]	θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι'	ἑτέρων	καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν
[1, 10]	τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν	ἑτέρων	καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος,
[1, 26]	καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας	ἑτέρων	μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι,
[1, 0]	κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν	ἔτεσι	τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ
[1, 5]	καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν	ἔτεσιν	ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν
[1, 2]	ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα	ἔτεσιν	ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς
[1, 4]	πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ	ἔτεσιν·	οὐ μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς
[1, 18]	γε μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον	ἐτέτακτο	πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς
[1, 18]	πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως	ἐτετάρακτο·	καὶ γὰρ περὶ τὸν ναὸν
[1, 13]	τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ	ἔτη	δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου
[1, 2]	ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα	ἔτη	Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ
[1, 4]	βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν	ἔτη.	~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ
[1, 33]	ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων	ἔτη	τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ
[1, 4]	ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας	ἔτη	τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ
[1, 1]	καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ'	ἔτη	τρία καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ
[1, 11]	Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ'	ἔτη	τρία καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου
[1, 30]	Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων	ἐτημέλει	διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ
[1, 30]	καὶ τὸν ἐκ σοῦ φόβον	ἐτήρησα.	(Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα
[1, 21]	περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς	ἐτησίους	εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν
[1, 31]	μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς,	ἔτι	δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ
[1, 18]	κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις,	ἔτι	δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ
[1, 31]	ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον.	(Ἔτι	δὲ καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας
[1, 2]	καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον,	ἔτι	δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς
[1, 0]	καὶ τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας,	ἔτι	δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων
[1, 0]	καὶ τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν,	ἔτι	δὲ τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ
[1, 13]	ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις.	(Ἔτι	δὲ τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων,
[1, 20]	αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον	ἔτι	δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν
[1, 9]	ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν	ἔτι	εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ
[1, 24]	(Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι μὲν	ἔτι	ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ
[1, 26]	βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν	ἔτι	ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ.
[1, 17]	διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς ἦν	ἔτι	θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος
[1, 10]	εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ'	ἔτι	ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν
[1, 29]	εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς	ἔτι	καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι,
[1, 26]	τὴν ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ'	ἔτι	καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ
[1, 12]	γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ	ἔτι	μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας
[1, 26]	ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν,	ἔτι	μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα
[1, 32]	μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας τε	ἔτι	νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς
[1, 29]	οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ'	ἔτι	παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται
[1, 14]	ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς	ἔτι	τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ
[1, 0]	καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους,	ἔτι	τε τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα,
[1, 3]	τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις	ἔτι	τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις
[1, 10]	γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς	ἔτι,	φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους
[1, 30]	διαλιποῦσα καὶ τί γάρ, εἶπεν,	ἔτι	φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος
[1, 32]	τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς	ἐτίμα	Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν
[1, 25]	ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε φίλων	ἐτίμησεν	κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε
[1, 19]	ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς.	Ἐτιμωρήσατο	μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ
[1, 14]	ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν	ἕτοιμος	τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας.
[1, 26]	γὰρ ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς	ἑτοιμότατος	Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς
[1, 14]	ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν	ἑτοιμότερον	αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον,
[1, 9]	δι' οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις	ἑτοίμως	συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν
[1, 2]	Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος	ἑτοίμως	ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον
[1, 29]	μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον,	ἐτόλμησεν	δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι
[1, 28]	πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως,	ἐτόλμησεν	δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ
[1, 15]	τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες	ἐτόξευόν	τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι
[1, 17]	δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον	ἔτος	ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ
[1, 19]	ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ'	ἔτος	μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος
[1, 2]	τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν	ἔτος,	ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ
[1, 3]	μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον	ἔτος,	πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ
[1, 24]	καὶ πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον	ἐτραχύνετο.	Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ
[1, 33]	καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν	ἐτρέποντο	τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν
[1, 15]	ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων	ἐτρέψαντο	τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ
[1, 12]	πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ	ἔτρωσεν·	ὧν οἵ τε πεσόντες ταφῆς
[1, 15]	Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν.	Ἐτύγχανεν	δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς
[1, 31]	ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν·	ἔτυχεν	δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ
[1, 13]	ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος.	Ἔτυχεν	δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν
[1, 12]	εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ	ἔτυχεν	μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ
[1, 25]	τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις	ἔτυχεν	συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν
[1, 19]	ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν·	ἔτυχον	γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς
[1, 19]	τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων	ἔτυχον	ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ
[1, 33]	ἦν μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν	ἐτῶν	ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν
[1, 14]	γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα	ἐτῶν	ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος
[1, 19]	δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις·	εὖ	γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν
[1, 27]	γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς,	εὖ	μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ
[1, 21]	ἄν τις εἴποι ἴδια τῶν	εὖ	παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ
[1, 31]	ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν	εὐαγγελιζόμενος,	καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ
[1, 26]	(Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον	Εὐάρεστον	τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος
[1, 23]	μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς δ'	εὐγένεια	τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε
[1, 22]	ἦγεν διά τε τὴν μητρῴαν	εὐγένειαν	καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ.
[1, 24]	γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς	εὐγένειαν,	καὶ ὡς πασῶν τῶν κατὰ
[1, 23]	ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν	εὐγένειαν	οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ'
[1, 24]	ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ δι'	εὐγένειαν	πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ
[1, 26]	ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ	εὐγενείας	ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως
[1, 26]	τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος	εὐγενὴς	Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα δι'
[1, 24]	ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ'	εὐδαίμονας	ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων
[1, 2]	Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν	εὐδαιμονίᾳ	Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ τὴν
[1, 2]	ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς πατρῴας	εὐδαιμονίας	ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ
[1, 20]	Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν	εὐδαιμονίας	προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη
[1, 0]	τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε	εὐδαιμονίας	συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον
[1, 10]	Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν	εὐδοκιμοῦντα	καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν
[1, 10]	κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον	εὐδοξίας	προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν
[1, 10]	νίκης οὐ χρὴ κατὰ πᾶν	εὔελπιν	εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ
[1, 32]	πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς σαῖς	εὐεργεσίαις	ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν, ὡς
[1, 15]	οὓς δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν	εὐεργεσίας	ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν ἐλπὶς
[1, 14]	τὸν Ἡρώδην τάς τε πατρῴας	εὐεργεσίας	καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 26]	ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν	εὐεργεσιῶν	καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς
[1, 10]	καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν	εὐεργέτῃ,	χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον
[1, 20]	ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν	εὐεργέτην,	ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς
[1, 26]	τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ	εὐεργέτην	καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ
[1, 32]	Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν ἐκείνους	εὐεργέτησα	τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν
[1, 21]	ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον	εὐεργετῶν	τὰς πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων.
[1, 23]	τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην	εὐθέως.	Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις
[1, 22]	ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων	εὐθέως	ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ
[1, 24]	καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις	εὐθέως	ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη
[1, 25]	βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ	εὐθέως	αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ
[1, 2]	στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν·	εὐθέως	γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν
[1, 13]	τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον.	Εὐθέως	δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς
[1, 26]	τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας	εὐθέως	ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ
[1, 6]	γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς,	εὐθέως	εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν
[1, 22]	κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ'	εὐθέως	εἵπετο τῷ πάθει, καὶ τοῦ
[1, 30]	οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ'	εὐθέως	εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι
[1, 27]	τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς	εὐθέως	ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν καὶ
[1, 22]	μετὰ δὲ τὴν τιμὴν κτείνας	εὐθέως,	ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι
[1, 10]	δὲ ὢν φύσει δραστήριος ὕλην	εὐθέως	εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν
[1, 20]	ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν	εὐθέως	ἡ περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων
[1, 6]	γοῦν εἰς τὴν χώραν πρέσβεις	εὐθέως	ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου
[1, 24]	δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν	εὐθέως	ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ
[1, 33]	τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ'	εὐθέως	ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 26]	δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν	εὐθέως	καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων
[1, 15]	ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν δέησιν	εὐθέως>	ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν χώραν
[1, 29]	δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ'	εὐθέως	οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ
[1, 17]	τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος	εὐθέως	συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ
[1, 3]	ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν	εὐθέως	τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ.
[1, 17]	διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν	εὐθέως	τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ
[1, 0]	λήμματα καὶ τὰς δίκας κέχηνεν	εὐθέως	τὸ στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται,
[1, 33]	ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ'	εὐθέως	τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ
[1, 24]	βασάνοις, καὶ τὴν μὲν συνουσίαν	εὐθέως	ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς
[1, 33]	δὲ βραχὺ μὲν πρὸς τὴν	εὐθυμίαν	ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ γὰρ
[1, 13]	ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν,	εὔθυμος	ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς
[1, 28]	διέλυσεν τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ'	εὐθὺς	Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν
[1, 33]	προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ'	εὐθὺς	ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ
[1, 4]	τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν	εὐθὺς	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν
[1, 18]	τῆς λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος	εὐθὺς	ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου
[1, 3]	μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν	εὐθὺς	ἡ περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια
[1, 3]	τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ'	εὐθὺς	οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες
[1, 31]	δέ σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν	εὐκαίρως	ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου
[1, 1]	τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος	εὐκλείας	ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ
[1, 25]	ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς ἡλικίας	εὔκολον	ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ
[1, 22]	μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων	εὔλογον,	τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ τοῦ
[1, 4]	καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς	εὐμαρεῖς	ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί
[1, 11]	καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας	εὐμαρῶς.	(Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ χρεὼν
[1, 27]	Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς	εὐμεταχείριστον	αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε,
[1, 24]	τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι'	εὐμορφίαν	οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ
[1, 10]	εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ'	εὐνοίᾳ	αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος
[1, 7]	προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν	εὐνοίᾳ	πλέον ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν
[1, 32]	καὶ διακρίνων τὴν τῶν ζώντων	εὔνοιαν	ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός,
[1, 32]	πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα δι'	εὔνοιαν.	Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας
[1, 14]	καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους	εὔνοιαν	διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον
[1, 10]	Βάσσου διὰ τὴν εἰς Πομπήιον	εὔνοιαν	δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν
[1, 12]	δ' οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν	εὔνοιαν	ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως καὶ
[1, 3]	ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν	εὔνοιαν	καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ
[1, 14]	ξενίαν καὶ τὴν ἐν ἅπασιν	εὔνοιαν,	ὁρῶντά γε μὴν καὶ τὸ
[1, 5]	παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς	εὔνοιαν	προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς
[1, 33]	προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν	εὔνοιαν,	συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν παρὰ
[1, 10]	Σαμαρείας οὐ μόνον τε κατ'	εὔνοιαν	τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ
[1, 10]	μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν	εὐνοίας	ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον
[1, 21]	δ' αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν	εὐνοίας	καὶ ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν
[1, 10]	περὶ μὲν τῆς εἰς Καίσαρα	εὐνοίας	οὐκ ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ·
[1, 33]	περὶ τῆς εἰς τὸν διάδοχον	εὐνοίας	παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν
[1, 21]	δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν	εὐνομίαν.	(Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος
[1, 4]	παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ τὸ	εὐνοοῦν	Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν δ'
[1, 28]	τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον	εὔνους	γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς
[1, 5]	εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ πάντας	εὔνους	διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν
[1, 22]	ἦν καὶ διὰ τὸ κῆδος	εὔνους,	παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς
[1, 10]	ἔριν τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις	εὐνουστέρους	καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ μὲν
[1, 18]	τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας	εὐνουστέρους	ταῖς τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ'
[1, 24]	κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν	εὐνοῦχοι	τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον
[1, 25]	θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ	εὐνούχοις	καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς,
[1, 20]	αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν,	εὐποιίας	δι' ὧν μοι γράφει καὶ
[1, 21]	πλέον δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων	εὔπορος·	πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν
[1, 10]	τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν	εὐπραγίαις	φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη
[1, 4]	τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν	εὐπραγίαν,	καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ
[1, 4]	Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς	εὐπραγίας	αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ
[1, 2]	ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς	εὐπραγίας	αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ τῶν
[1, 1]	ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς	εὐπραγίας	εἰς δυναστείαν καὶ διὰ τὴν
[1, 22]	ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους	εὐπραγίας	ἡ τύχη τοῖς κατ' οἶκον
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς	εὗρεν	ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ
[1, 19]	συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων	εὗρεν	καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς
[1, 32]	Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας	εὑρηκέναι	γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα
[1, 2]	ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων	εὑρήσειν.	Μεδάβην μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν
[1, 25]	ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν	εὑρήσων	πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ
[1, 15]	καὶ τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην	εὑρίσκει,	πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας
[1, 10]	ὢν φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως	εὑρίσκει	τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν
[1, 14]	οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν	εὑρίσκει	φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς
[1, 26]	προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον	εὑρίσκειν	τὸν πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον
[1, 30]	ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους.	Εὑρίσκεται	γοῦν καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως
[1, 32]	καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος	εὑρίσκεται·	τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν
[1, 29]	οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας,	εὑρίσκετο	δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ
[1, 26]	διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους	εὑρίσκων	ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν,
[1, 32]	ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις,	εὗρον	ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον
[1, 21]	μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα,	εὖρος	δέκα, τινὲς δὲ καὶ μείζους.
[1, 26]	καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους	Εὐρυκλέα	σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν	Εὐρυκλεῖ	καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ
[1, 26]	πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος	Εὐρυκλῆς	ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς
[1, 26]	ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ	Εὐρυκλῆς	οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο.
[1, 26]	αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν Λάκων,	Εὐρυκλῆς	τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν
[1, 14]	μὲν δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας	εὑρὼν	δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ
[1, 23]	ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ'	εὑρὼν	μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν
[1, 29]	ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας	εὑρὼν	παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον
[1, 15]	Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν	εὑρών,	ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ
[1, 23]	ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ τὴν	εὐσέβειαν·	οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων
[1, 20]	πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς	εὐσέβειαν.	~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας
[1, 32]	μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν	εὐσέβειαν.	Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς
[1, 5]	ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ δόξαν	εὐσεβείας·	ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ
[1, 32]	καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς	εὐσεβείας	καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης
[1, 5]	Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν	εὐσεβέστερον	εἶναι τῶν ἄλλων καὶ τοὺς
[1, 15]	διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν	εὐστόχουν,	ἔστιν δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ
[1, 21]	ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην	εὐστοχώτατον	ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς
[1, 2]	προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς	εὐσύνοπτον	ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ
[1, 25]	πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν	εὐσχήμονι	σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο·
[1, 18]	Τοῦ γε μὴν μαχίμου τὸ	εὐτακτότερον	ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας
[1, 7]	ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων	εὐταξίαν.	Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος
[1, 0]	περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις	εὐταξίας	καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων,
[1, 7]	συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς	εὐτρέπιζεν	ἔχων τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 20]	προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς	εὐτυχεστέροις	διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας
[1, 4]	ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν	εὐφραίνετό	γε ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ
[1, 23]	τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον	εὐφρανεῖ	τις τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον,
[1, 8]	ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν	Εὐφράτην	αὐτός τε ἀπώλετο καὶ ὁ
[1, 22]	δὲ κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ	Εὐφράτην	ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε τούτοις
[1, 0]	τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ	Εὐφράτην	ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι
[1, 0]	Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ	Εὐφράτην	ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους
[1, 8]	ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν	Εὐφράτην	ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ
[1, 8]	Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ'	Εὐφράτου	κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς
[1, 16]	προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν	Εὐφράτου	πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν
[1, 7]	καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ	Εὐφράτου	Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο τῶν
[1, 18]	γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις	Εὐφράτου	τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν
[1, 21]	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ	εὐφυίαν	τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ
[1, 23]	τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν	εὐχαρίστει	τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι
[1, 10]	παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως	εὐχαριστεῖν	καὶ μὴ πρὸς μὲν τὸ
[1, 20]	με μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας	εὐχάριστον,	εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ
[1, 23]	ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας	εὐχαριστῶν	καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς
[1, 16]	γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ	εὐώνυμον	κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν
[1, 4]	ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς	εὐωχίαις	αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ
[1, 25]	μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν	εὐωχίαις	καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ'
[1, 20]	καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς	εὐωχίαν	πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ
[1, 11]	Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν	ἐφ'	ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ
[1, 13]	ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις	ἐφ'	ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς
[1, 2]	ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας	ἐφ'	ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία
[1, 23]	μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς	ἐφ'	ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος.
[1, 8]	ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως	ἐφ'	ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν
[1, 23]	εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως,	ἐφ'	ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν
[1, 6]	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ	ἐφ'	ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς
[1, 2]	θάνατον ἀθανασίας εἶναι δόντος δίκας	ἐφ'	οἷς εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν
[1, 18]	θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν πόλιν,	ἐφ'	οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ
[1, 11]	Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον	ἐφ'	οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ
[1, 26]	τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως.	Ἐφ'	οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν
[1, 27]	γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν	ἐφ'	οἷς καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ
[1, 26]	αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν·	ἐφ'	οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε
[1, 33]	καὶ τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν,	ἐφ'	οἷς οἱ δορυφόροι καὶ τὸ
[1, 29]	ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων.	Ἐφ'	οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ'
[1, 26]	τῆς βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν,	ἐφ'	οἷς οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα
[1, 16]	ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν.	(Ἐφ'	οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν
[1, 9]	ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς	ἐφ'	ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν
[1, 19]	ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν,	ἐφ'	ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ
[1, 27]	καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν.	(Ἐφ'	ᾧ τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς
[1, 24]	βασιλικὸν γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης,	ἐφ'	ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν
[1, 18]	ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης	ἐφαίνοντο,	καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ
[1, 17]	Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς	ἔφαμεν	αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς
[1, 19]	Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς	ἔφαμεν,	ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ
[1, 25]	καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν	ἔφασκεν,	ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ
[1, 26]	καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν	ἔφασκεν	Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν
[1, 24]	δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις	ἔφασκον·	δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς
[1, 30]	λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον	ἔφασκον	ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ
[1, 24]	δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς	ἐφεδρεύειν	Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν
[1, 26]	εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς	ἐφεδρεύοντας	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ,
[1, 32]	ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς	ἐφέδροις	τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα
[1, 24]	Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς ἂν	ἐφειμένου	τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους
[1, 22]	γὰρ τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς	ἐφείσατο,	δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 24]	αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς	ἐφεστάναι	δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη.
[1, 26]	πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν	ἐφεστῶτα	πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν
[1, 18]	τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς	ἔφη	διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων
[1, 33]	τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα,	ἔφη,	Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον,
[1, 20]	ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε,	ἔφη,	καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος
[1, 27]	τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν,	ἔφη,	κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ
[1, 11]	τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα,	ἔφη,	κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα μου
[1, 10]	τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ	ἔφη	λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ
[1, 25]	ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον,	ἔφη,	μή ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ
[1, 32]	ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ,	ἔφη,	μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ
[1, 25]	τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως	ἔφη	πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι
[1, 25]	προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν	ἔφη,	πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις
[1, 23]	παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός,	ἔφη,	συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ
[1, 27]	ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ,	ἔφη,	Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω
[1, 3]	μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν,	ἔφη,	τὸ θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν
[1, 30]	προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ γε,	ἔφη,	ὦ γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν
[1, 25]	τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ	ἐφήβους	μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους
[1, 23]	σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς	ἐφηδόμενος,	ὡς ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς
[1, 29]	ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν	ἐφημίσθη	φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν νεκρὸν
[1, 5]	ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς	ἔφην,	βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης
[1, 0]	ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς	ἔφην,	μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν
[1, 32]	ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν, ὡς	ἔφης	αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων,
[1, 14]	δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν	ἐφθάκει	καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν
[1, 14]	τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον.	Ἔφθανεν	δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς
[1, 20]	πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς	ἐφθέγξατο.	Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν
[1, 6]	λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν	ἔφθη	κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ μὴ
[1, 15]	Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν	ἔφθη	καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ μὴ
[1, 19]	τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος	ἔφθη	συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους
[1, 10]	ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν	ἔφθη	τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες
[1, 10]	νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ	ἐφιᾶσιν.	(Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο
[1, 22]	καὶ περισσόν τι τῆς πατρίδος	ἐφιέμενος	ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ
[1, 10]	ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ νῦν	ἐφίεσθαι	πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν,
[1, 1]	πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν.	Ἐφικέσθαι	μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι
[1, 20]	μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος	ἐφιλεῖτο	μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ
[1, 21]	δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον	ἐφιλονείκησεν	πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν
[1, 10]	τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος	ἐφιλοτιμεῖτο	τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν
[1, 31]	οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν	ἐφίμουν·	γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν
[1, 25]	βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον	ἐφιστὰς	κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος
[1, 0]	δείσας περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν	ἐφίστησι	τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος
[1, 13]	διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς	ἐφόδια,	μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς
[1, 31]	αὐτῷ μόνα τὰ τῆς σωτηρίας	ἐφόδια.	(Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς
[1, 23]	νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους	ἐφόδιον.	Εἴ γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη
[1, 6]	τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν	ἔφοδον	Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε
[1, 8]	Ὁ δὲ δείσας πρὸς τὴν	ἔφοδον	δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν, ὡς
[1, 16]	δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς τὴν	ἔφοδον	ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ
[1, 11]	Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν	ἔφοδον	Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν
[1, 2]	ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν	ἔφοδον	ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν
[1, 19]	δ' αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην	ἔφοδον	πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον
[1, 16]	παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ τῆς	ἐφόδου	τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς
[1, 18]	τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν	ἐφόνα,	καὶ τοὺς ἐν τέλει Σύρων
[1, 32]	ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς	ἐφορᾷ	πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ
[1, 14]	παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν	ἐφορμούντων	τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν
[1, 7]	ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν	ἐφρούρει,	πρὸς δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν
[1, 13]	Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ πολλῶν	ἐφρούρει	τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις
[1, 27]	μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων	ἐφρουροῦντο.	(Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς ὡς
[1, 22]	Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης	ἐφυγάδευσεν	τῆς πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς
[1, 18]	ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς	ἐφυλάττετο.	(Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι
[1, 21]	εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς πύλης	ἐχάραξεν	τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν
[1, 18]	λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς	ἐχαρίσθη.	~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος
[1, 13]	ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν	ἔχει	λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ
[1, 19]	βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν	ἔχει	τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται
[1, 16]	ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς	ἐχειμέριζον	σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ
[1, 33]	δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον	ἔχειν,	ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς
[1, 24]	ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας	ἔχειν	ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς
[1, 19]	γε μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως	ἔχειν,	ἐν δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι
[1, 23]	ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας	ἔχειν	ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ
[1, 16]	ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως	ἔχειν	καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε
[1, 21]	δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν πάντα	ἔχειν	πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα,
[1, 24]	μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος	ἐχεμυθεῖν	τε ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ
[1, 28]	Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην	ἐχέτω	τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς
[1, 12]	κατὰ δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην	ἔχθος	συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ
[1, 24]	ἔγνωσαν γὰρ τήν τε Σαλώμην	ἐχθρὰν	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν
[1, 24]	ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ	ἔχθραν	ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν
[1, 10]	νεανίᾳ, μή τι παρὰ τοῖς	ἐχθροῖς	ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν
[1, 15]	Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι τοῖς	ἐχθροῖς	ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ
[1, 19]	μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς	ἐχθροῖς	οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς
[1, 27]	βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν	ἐχθρὸν	ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία
[1, 14]	δὴ στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων	ἐχθρὸν	ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν
[1, 28]	τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν	ἐχθροτάτην	ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο τῆς
[1, 24]	Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν	ἐχθρότατος	Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο
[1, 24]	εἰς μακράν τε τοὺς μὲν	ἐχθροὺς	ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας
[1, 15]	πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς	ἐχθροὺς	ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ τοῖς
[1, 19]	νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς	ἐχθροὺς	ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ'
[1, 17]	τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς	ἐχθροὺς	ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ
[1, 13]	εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς	ἐχθροὺς	καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν
[1, 28]	μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ'	ἐχθροὺς	οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ
[1, 24]	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος	ἐχθρωδῶς	καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς
[1, 12]	διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου τῶν	ἐχθρῶν	ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν οὕτως
[1, 25]	διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν	ἐχθρῶν	βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν
[1, 19]	τοῦ δέοντος καὶ κατὰ τῶν	ἐχθρῶν	παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε,
[1, 24]	ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος	ἔχοι	τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν
[1, 28]	καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν	ἔχοιεν	οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ
[1, 22]	μὲν διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως	ἔχοντα,	λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας
[1, 16]	προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον	ἔχοντα	στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον
[1, 24]	χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας	ἔχοντες	ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος
[1, 14]	Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον	ἔχοντες	Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν
[1, 16]	ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν	ἔχοντες,	τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες
[1, 23]	ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων	ἔχοντες	ὥραν ὁ μὲν τῆς τηθίδος
[1, 28]	τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον	ἔχοντι	τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον
[1, 21]	εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον τῶν	ἐχόντων.	(Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι πρὸς
[1, 6]	αὐτῷ καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων	ἐχόντων	μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς,
[1, 24]	Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν	ἐχορήγει	ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος
[1, 32]	ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν	ἐχορήγησα	χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν
[1, 21]	γέρας. Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν	ἐχορήγησεν	τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ
[1, 7]	προσάρκτιον κλίμα τήν τε τάφρον	ἔχου	καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην
[1, 22]	ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως.	Ἔχουσα	δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ
[1, 15]	Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν	ἔχουσαι	καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς
[1, 30]	εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν	ἔχουσαν	τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ'
[1, 19]	ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς	ἔχουσιν,	οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν
[1, 15]	γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ'	ἔχρῃζεν	φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς
[1, 15]	δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ	ἐχρῆν	πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς
[1, 21]	τὰς πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων.	(Ἐχρήσατο	δὲ καὶ σώματι πρὸς τὴν
[1, 21]	ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν	ἐχρήσατο	καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ
[1, 29]	χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν	ἐχρῆτο	βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα
[1, 33]	τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην	ἐχρῆτο	θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν
[1, 14]	τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ'	ἐχρῆτο	τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν
[1, 20]	ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας	ἔχω.	Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος
[1, 3]	ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν	ἔχων	ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν
[1, 29]	τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους	ἔχων	αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ
[1, 21]	βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ'	ἔχων	ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς
[1, 26]	ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν	ἔχων	Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς τῷ
[1, 8]	προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην	ἔχων	δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ τὸν
[1, 10]	πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως	ἔχων	ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ
[1, 1]	καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς	ἔχων	Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν
[1, 9]	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν	ἔχων	κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι
[1, 29]	ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ	ἔχων	ὅ τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν
[1, 10]	εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον	ἔχων,	παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν
[1, 3]	ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας	ἔχων,	παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ
[1, 20]	διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον	ἔχων	τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα
[1, 10]	καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ μὲν	ἔχων	τὴν πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως
[1, 7]	τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν	ἔχων	τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς
[1, 27]	τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων,	ἔχων	υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ φίλον
[1, 13]	οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας	ἐχώρει	λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ'
[1, 11]	δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος	ἐχώρει	μὲν ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων,
[1, 17]	ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος	ἐχώρει	μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν
[1, 3]	ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν,	ἐχώρει	μετὰ τῶν ὅπλων ὡς πρὸς
[1, 11]	τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις	ἐχώρει	πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ
[1, 24]	ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον	ἐχώρει	τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ
[1, 13]	τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως	ἐχώρησαν	ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου
[1, 0]	τε ἤρξατο καὶ δι' ὅσων	ἐχώρησεν	παθῶν ὁ πόλεμος καὶ ὅπως
[1, 17]	τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους	ἐχώρουν.	Τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς
[1, 17]	κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν	ἕω	διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν
[1, 6]	ἐν τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν	ἕωθεν	ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς
[1, 30]	μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν	ἐῶντες	παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων
[1, 10]	ὅ τι χρὴ δρᾶν. Ὡς	ἑώρα	μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ
[1, 25]	μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς δ'	ἑώρα	πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη,
[1, 19]	(Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς	ἑώρα	προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ
[1, 25]	ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον	ἑώρα,	τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω,
[1, 24]	γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν,	ἕως	ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις
[1, 25]	τε Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν	ἕως	Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ
[1, 30]	ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν	ἕως	αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς
[1, 16]	μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ	ἕως	Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ
[1, 4]	Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης	ἕως	μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ
[1, 25]	τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν,	ἕως	περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ
[1, 18]	πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν,	ἕως	τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι
[1, 9]	μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ,	ἕως	ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς
[1, 29]	πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας,	ἕως	ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ τὸν