Livre, Chap.
[1, 30]	κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς	τὰ	ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ σοῦ
[1, 15]	πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ	τὰ	ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ
[1, 33]	καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν	τὰ	ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος,
[1, 1]	αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν	τὰ	Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ
[1, 27]	ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν	τὰ	ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα
[1, 26]	ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ	τὰ	ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς
[1, 6]	τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ	τὰ	Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει
[1, 1]	φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι	τὰ	ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν
[1, 0]	λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ	τὰ	Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ
[1, 18]	τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν	τὰ	αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς
[1, 13]	δ' οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει	τὰ	βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν
[1, 7]	δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ	τὰ	βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα
[1, 13]	καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ	τὰ	βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ
[1, 6]	οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς	τὰ	βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς
[1, 0]	γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης·	τὰ	γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι
[1, 33]	βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα·	τά	γε μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς
[1, 21]	κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν.	(Τά	γε μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων,
[1, 0]	πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν·	τὰ	γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα
[1, 5]	ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν,	τὰ	δ' ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι
[1, 26]	οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο.	Τὰ	δ' αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 15]	καὶ τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι,	τὰ	δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ
[1, 24]	καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν.	Τὰ	δὲ μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς
[1, 0]	ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι,	τὰ	δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας
[1, 16]	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν.	Τὰ	δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις
[1, 17]	λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος.	Τὰ	δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν
[1, 23]	καὶ τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν,	τὰ	δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς,
[1, 26]	εἰς οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις	τὰ	δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη,
[1, 0]	ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας	τὰ	διαστήματα καὶ τὴν φύσιν καὶ
[1, 11]	Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ	τὰ	διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν
[1, 8]	ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ	τὰ	δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο
[1, 16]	ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη καὶ	τὰ	δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ
[1, 31]	μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι	τὰ	ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον
[1, 16]	χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς	τὰ	ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν
[1, 23]	κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι	τὰ	ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν
[1, 7]	θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ,	τὰ	ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ
[1, 15]	ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς	τὰ	ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης
[1, 8]	τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου	τὰ	ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι
[1, 13]	γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ	τὰ	ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς
[1, 9]	μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν
[1, 15]	ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν	τὰ	ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν
[1, 8]	δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν
[1, 0]	τὰ λείψανα τοῦ πολέμου καὶ	τὰ	ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος
[1, 10]	νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει	τὰ	Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι
[1, 17]	ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς	τὰ	Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες
[1, 33]	καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς	τὰ	ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν
[1, 6]	μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς	τὰ	Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον
[1, 15]	Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει πρὸς	τὰ	Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ
[1, 0]	πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς	τὰ	Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν·
[1, 0]	Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ	τὰ	Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ
[1, 0]	Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ	τὰ	Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες καὶ
[1, 31]	φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος ἠγνόει	τὰ	κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ
[1, 13]	πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος	τὰ	κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι
[1, 9]	τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος	τὰ	κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν
[1, 2]	ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ	τὰ	κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας
[1, 32]	πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν	τὰ	κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς
[1, 6]	Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ	τὰ	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ
[1, 17]	τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται	τὰ	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα.
[1, 12]	μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ	τὰ	κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν
[1, 22]	τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ	τὰ	κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ
[1, 33]	τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ καὶ	τὰ	κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους νόμους
[1, 23]	οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν	τὰ	κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως.
[1, 25]	τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν	τὰ	κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ
[1, 29]	Συλλαίου Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ	τὰ	κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ
[1, 2]	μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία γοῦν	τὰ	κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν τε
[1, 13]	βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν	τὰ	λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ
[1, 0]	καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον	τὰ	λείψανα τοῦ πολέμου καὶ τὰ
[1, 0]	τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς μὲν	τὰ	λήμματα καὶ τὰς δίκας κέχηνεν
[1, 16]	Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει	τὰ	λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ
[1, 14]	δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ	τὰ	λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ
[1, 5]	τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν	τὰ	μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ
[1, 27]	Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ	τὰ	μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων
[1, 24]	ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς	τὰ	μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει.
[1, 27]	γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ	τὰ	μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ
[1, 24]	φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς	τὰ	μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ
[1, 2]	ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ	τὰ	μὲν ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο
[1, 17]	ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως	τὰ	μὲν ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον
[1, 23]	ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον,	τὰ	μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως
[1, 23]	τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ	τὰ	μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ
[1, 3]	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο.	Τὰ	μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς
[1, 0]	τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ	τὰ	μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων
[1, 28]	πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου.	Τὰ	μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω
[1, 3]	ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν	τὰ	μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι,
[1, 33]	κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ	τὰ	μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν
[1, 0]	τις οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής,	τὰ	μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω,
[1, 0]	ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων δὲ	τὰ	μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου
[1, 10]	καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι	τὰ	μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ
[1, 15]	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ	τὰ	μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ
[1, 31]	πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο,	τὰ	μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν
[1, 0]	δὲ τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ	τὰ	μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη
[1, 0]	τε τῶν τριῶν τειχῶν καὶ	τὰ	μέτρα τούτων, τήν τε τῆς
[1, 7]	τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ	τὰ	μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ
[1, 13]	πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι	τὰ	μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα,
[1, 33]	ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν	τὰ	νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων
[1, 19]	αὐτῶν φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν	τὰ	νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν
[1, 26]	καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη	τὰ	ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις
[1, 0]	κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει	τὰ	οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον
[1, 11]	φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον	τὰ	ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις
[1, 32]	ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων	τὰ	ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ
[1, 1]	τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς	τὰ	ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ
[1, 4]	τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς	τὰ	ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην
[1, 0]	τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ	τὰ	πάθη τοῦ δήμου καὶ τὰς
[1, 28]	τε καὶ φίλους παραστησάμενός τε	τὰ	παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς
[1, 24]	τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς	τὰ	παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ
[1, 14]	τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος	τὰ	παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν
[1, 32]	πολλάκις με εἰπών. Λάβε, πάτερ,	τὰ	παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν
[1, 6]	Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου	τὰ	παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον
[1, 26]	δίχα φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι	τὰ	παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ
[1, 1]	πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας	τὰ	πάτρια βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν
[1, 33]	τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν	τὰ	πάτρια καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[1, 5]	γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ νόμου	τὰ	πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς
[1, 0]	πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ	τὰ	περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων
[1, 16]	Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων	τὰ	περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως
[1, 9]	ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ	τὰ	περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ
[1, 18]	στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα	τὰ	περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια
[1, 15]	εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ	τὰ	περὶ τὴν πόλιν ἦν ἔρημα
[1, 14]	δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι	τὰ	περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται.
[1, 0]	ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ	τὰ	περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις
[1, 18]	οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ	τὰ	περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ
[1, 32]	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ	τὰ	περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας
[1, 7]	κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ	τὰ	περὶ τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι
[1, 7]	καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι,	τὰ	πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων
[1, 8]	εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ	τὰ	πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν·
[1, 24]	πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ	τὰ	πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ
[1, 24]	βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς,	τὰ	πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ,
[1, 3]	ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ	τὰ	πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ'
[1, 9]	φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν	τὰ	Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν
[1, 13]	καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ	τὰ	πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν
[1, 0]	βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις	τὰ	πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ
[1, 0]	τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς	τὰ	πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ
[1, 0]	λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου	τὰ	πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς
[1, 6]	τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες	τὰ	πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς
[1, 0]	τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ	τὰ	πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα
[1, 17]	ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν	τὰ	προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν χώματα
[1, 30]	ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις	τὰ	προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ
[1, 0]	ἦν. Τό γε μὴν μνήμῃ	τὰ	προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ τῶν
[1, 26]	πάντα λέγων τε καὶ πράττων	τὰ	πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν
[1, 1]	ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε καὶ	τὰ	πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ
[1, 0]	δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι	τὰ	πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι
[1, 10]	Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν	τὰ	προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ
[1, 6]	ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν	τὰ	προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς
[1, 0]	ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας	τὰ	πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν
[1, 0]	(Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι	τὰ	Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν
[1, 26]	τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ	τὰ	σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς
[1, 16]	δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι	τὰ	Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ
[1, 9]	ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν	τὰ	σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ
[1, 16]	ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως	τὰ	σπήλαια καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς
[1, 0]	μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν,	τὰ	στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι
[1, 0]	μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον	τὰ	συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς
[1, 8]	τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ	τὰ	συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ
[1, 8]	εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος	τά	τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν
[1, 11]	γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει	τά	τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν
[1, 12]	Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς	τά	τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ
[1, 7]	Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα	τά	τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν
[1, 13]	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον	τά	τε ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν
[1, 2]	δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης	τά	τε ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους
[1, 7]	τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος	τά	τε ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς
[1, 31]	προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο	τά	τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν
[1, 0]	ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται·	τά	τε γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ
[1, 26]	πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος	τά	τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς
[1, 28]	βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων	τά	τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν
[1, 13]	δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται,	τά	τε περὶ τὸ ἱερὸν πάντα
[1, 0]	Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη	τά	τε συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ
[1, 4]	Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος	τά	τε σφέτερα καὶ τὴν τοῦ
[1, 17]	πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο,	τὰ	τέγη δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων
[1, 10]	ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει	τὰ	τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα.
[1, 8]	μὲν οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν,	τὰ	τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς
[1, 8]	ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν	τὰ	τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας
[1, 18]	Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ	τὰ	τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων
[1, 26]	ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα καὶ	τὰ	τῆς βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν,
[1, 15]	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο	τὰ	τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων
[1, 25]	γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν	τὰ	τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ
[1, 31]	δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα	τὰ	τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν
[1, 4]	ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην,	τὰ	τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ
[1, 27]	τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα	τὰ	τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς
[1, 24]	Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον	τὰ	τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς
[1, 19]	αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω	τὰ	τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε
[1, 23]	οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν	τὰ	τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ
[1, 0]	μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ	τὰ	τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς μετ'
[1, 0]	ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη	τὰ	τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν
[1, 0]	ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν	τὰ	τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ
[1, 13]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε	τὰ	τῶν πολεμίων καὶ πρὸς ἃ
[1, 0]	καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ	τὰ	τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας
[1, 19]	συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ	τὰ	τῶν στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν
[1, 7]	ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν δὲ	τὰ	Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς
[1, 19]	ἐν δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι	τὰ	φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους,
[1, 19]	ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν	τὰ	φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης
[1, 16]	πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει,	τὰ	φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν
[1, 12]	περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου	τὰ	φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ
[1, 11]	τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν	τὰ	χρήματα καί τισιν ἄλλοις τῶν
[1, 4]	δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς	τὰ	χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς τὴν
[1, 13]	δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς	τὰ	ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς
[1, 17]	καὶ τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου	τάγμα	συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ
[1, 17]	προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν	τάγμα	ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ
[1, 8]	Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο	τάγμα	τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν
[1, 11]	τε Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα	τάγματα	διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς
[1, 9]	Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο	τάγματα	κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν,
[1, 17]	ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο μὲν	τάγματα	προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν,
[1, 16]	Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο	τάγματα.	Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν
[1, 7]	Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο τῶν	ταγμάτων,	αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην
[1, 0]	εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν	ταγμάτων,	τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ
[1, 17]	πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα	τἀδελφοῦ	διδόντος. Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας
[1, 24]	πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ	τἀδελφοῦ	δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ
[1, 14]	εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι	τἀδελφοῦ	ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ
[1, 17]	Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν	τἀδελφοῦ	θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς
[1, 25]	κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ	τἀδελφοῦ	καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο
[1, 5]	ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς	τἀδελφοῦ	καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν
[1, 6]	εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε	τἀδελφοῦ	προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ
[1, 11]	τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ	τἀδελφοῦ	συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν
[1, 14]	Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ τὴν	τἀδελφοῦ	τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους
[1, 10]	πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ	τἀδελφοῦ	τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ
[1, 25]	αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ	τἀδελφοῦ	τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ
[1, 17]	ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα τοὺς	τἀδελφοῦ	φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν
[1, 17]	παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ	τἀδελφῷ	ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ·
[1, 1]	θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν	τἀδελφῷ	τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν
[1, 21]	μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ	τἀδελφῷ	τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον,
[1, 7]	τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ	ταῖς	ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς
[1, 33]	Οἳ τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι	ταῖς	ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ
[1, 30]	ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις ἐν	ταῖς	ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν καὶ
[1, 14]	Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν	ταῖς	ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές
[1, 26]	παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ	ταῖς	ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν
[1, 28]	τὸν Φερώραν δώροις τε καὶ	ταῖς	ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς Καίσαρος
[1, 23]	Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ καὶ	ταῖς	ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος.
[1, 20]	Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ	ταῖς	ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ
[1, 32]	πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ	ταῖς	ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ'
[1, 7]	τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν	ταῖς	ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων
[1, 6]	τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν	ταῖς	αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις
[1, 19]	ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον	ταῖς	αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ
[1, 10]	καὶ χρήσηται κατὰ τῶν δόντων	ταῖς	ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν
[1, 25]	τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ	ταῖς	βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν
[1, 21]	δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν	ταῖς	γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε
[1, 13]	φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα	ταῖς	γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ
[1, 24]	δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς	ταῖς	διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν
[1, 24]	οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει	ταῖς	διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ
[1, 32]	παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ	ταῖς	διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον
[1, 23]	βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν	ταῖς	διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν
[1, 32]	τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν	ταῖς	διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ'
[1, 23]	τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ	ταῖς	διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ
[1, 24]	παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα	ταῖς	δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν
[1, 8]	ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο	ταῖς	δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ
[1, 17]	δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ	ταῖς	δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός τε
[1, 2]	ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως	ταῖς	ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος
[1, 16]	τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ	ταῖς	εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον
[1, 24]	διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ	ταῖς	ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ
[1, 3]	Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι	ταῖς	ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς
[1, 32]	τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς	ταῖς	ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ
[1, 26]	ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ	ταῖς	ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος
[1, 31]	φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ	ταῖς	ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς
[1, 24]	βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ	ταῖς	ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα
[1, 9]	τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ	ταῖς	ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ
[1, 11]	δ' ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ	ταῖς	ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος
[1, 29]	ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει	ταῖς	ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ
[1, 33]	ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε	ταῖς	ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς
[1, 25]	τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν	ταῖς	ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ
[1, 22]	Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις	ταῖς	ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν
[1, 2]	τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ	ταῖς	ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς
[1, 13]	ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ	ταῖς	ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ
[1, 4]	ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν	ταῖς	εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ
[1, 23]	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν	ταῖς	ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ
[1, 26]	τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ	ταῖς	κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος
[1, 28]	Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ	ταῖς	κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν
[1, 24]	διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ	ταῖς	μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ
[1, 18]	οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς ἐν	ταῖς	μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ
[1, 4]	ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό γε	ταῖς	νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων·
[1, 22]	τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν	ταῖς	ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη
[1, 4]	τε καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν	ταῖς	ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων καὶ
[1, 4]	καὶ ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος	ταῖς	παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις
[1, 5]	ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ	ταῖς	παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς
[1, 6]	δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον	ταῖς	παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν
[1, 13]	τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν	ταῖς	πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε
[1, 33]	ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν	ταῖς	περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς
[1, 21]	ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς	ταῖς	πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ
[1, 17]	δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ	ταῖς	πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ'
[1, 2]	μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα	ταῖς	πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ
[1, 13]	καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα	ταῖς	πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν
[1, 11]	εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο	ταῖς	πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν
[1, 10]	τε τὰς κώμας καὶ ἐν	ταῖς	πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς
[1, 15]	Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν	ταῖς	πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς
[1, 19]	τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ	ταῖς	προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν
[1, 22]	γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν,	ταῖς	πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω
[1, 23]	ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν ἐν	ταῖς	πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς
[1, 32]	εἶχον ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν	ταῖς	σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες
[1, 24]	ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν	ταῖς	συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας
[1, 33]	προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν	ταῖς	συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική τις
[1, 16]	οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ	ταῖς	τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ
[1, 1]	πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ,	ταῖς	τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς
[1, 0]	τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι	ταῖς	τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ
[1, 18]	μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους	ταῖς	τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους
[1, 7]	πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν	ταῖς	τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους
[1, 1]	ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι	ταῖς	ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας
[1, 24]	λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν	ταῖς	ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ
[1, 13]	δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ	ταῖς	φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα
[1, 16]	εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα	ταῖς	χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι
[1, 6]	θεραπείας καὶ μὴ φέρων δουλεύειν	ταῖς	χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ
[1, 10]	εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο	ταῖς	ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ
[1, 7]	ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ	τἀκριβὲς	ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ
[1, 14]	τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά·	τάλαντα	δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι
[1, 11]	δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια	τάλαντα	δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ
[1, 7]	καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς	τάλαντα	δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων οὔτε
[1, 30]	δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν	τάλαντα	ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ.
[1, 16]	εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν	τάλαντα.	(Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων,
[1, 8]	πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια	τάλαντα	ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς
[1, 11]	ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν	τάλαντα	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τοῖς
[1, 31]	ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν	τάλαντα,	καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν
[1, 32]	νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια	τάλαντα,	Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης τῆς
[1, 8]	δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι	τάλαντα,	κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς
[1, 17]	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα	τάλαντα	λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος.
[1, 19]	βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια	τάλαντα	μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους
[1, 32]	τοῖς διὰ χρημάτων δώροις χίλια	τάλαντα,	τῇ δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις
[1, 24]	προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν	τάλαντα,	τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν
[1, 6]	δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια	τάλαντα·	τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται
[1, 2]	ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια	τάλαντα	χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι
[1, 24]	ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις	ταλάντοις.	Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν
[1, 11]	πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν	ταλάντοις	θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος
[1, 2]	ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις	ταλάντοις	καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος
[1, 26]	καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται	ταλάντοις.	Ὁ δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην
[1, 25]	Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται	ταλάντων	ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ
[1, 18]	τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων	ταλάντων	εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ'
[1, 30]	δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ' ἦν	ταλάντων,	ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου
[1, 32]	καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα	ταλάντων	ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα
[1, 13]	ἦν δ' οὐ πλείω τριακοσίων	ταλάντων.	Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[1, 13]	πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων	ταλάντων	καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ
[1, 13]	τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν	ταλάντων	καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας
[1, 30]	τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν	ταλάντων·	μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ
[1, 23]	Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα	ταλάντων.	(Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης
[1, 32]	ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ	τάλας	ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς
[1, 30]	ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι	τἀληθές,	ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ
[1, 3]	τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ	τἀληθὲς	εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς
[1, 0]	δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ	τἀληθῆ	λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου
[1, 32]	τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ	ταμίας	τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς
[1, 14]	τε φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα	τἀνδρὸς	αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν.
[1, 10]	αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς	τἀνδρὸς	ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα
[1, 20]	ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον	τἀνδρὸς	ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος
[1, 33]	αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ	τἀνδρὸς	ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας,
[1, 11]	τε ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον	τἀνδρὸς	ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν
[1, 26]	ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς	τάξεως.	Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως
[1, 33]	δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ	ταξιάρχοις	ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ
[1, 23]	τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ μου	ταξιάρχους	ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας
[1, 24]	ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς	ταξιάρχους	κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα
[1, 19]	πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν	ταξιάρχων	ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου
[1, 0]	οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ	τάξιν	ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ
[1, 6]	μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις	ταπεινότερον	τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου
[1, 11]	Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας τῶν	ταπεινοτέρων	ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς καὶ
[1, 16]	καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς	ταπεινότητα	ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ
[1, 24]	γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν	ταπεινότητα,	καὶ ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν,
[1, 0]	περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι	ταπεινουμένου	τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ
[1, 0]	δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ	ταπεινοῦσιν·	οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς ἂν
[1, 19]	ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον	ταπεινώσει	ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ'
[1, 31]	τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν	Τάραντι	καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ
[1, 19]	πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς	ταρασσέτω	τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ'
[1, 31]	καὶ τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα	ταράσσον	Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ πρὸ
[1, 5]	ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι	ταραχὰς	ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου.
[1, 15]	ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους	ταραχὰς	καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ
[1, 10]	(Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν	ταραχὴ	Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου
[1, 12]	μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται	ταραχή·	χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις
[1, 17]	τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ	ταραχῆς	ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι
[1, 8]	αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ	Ταριχέας	μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας
[1, 9]	τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ	τὰς	ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα
[1, 2]	δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς	τὰς	αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον
[1, 27]	λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι	τὰς	αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν
[1, 25]	τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν	τὰς	αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα
[1, 32]	μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι	τὰς	ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν·
[1, 20]	σὲ πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα	τὰς	ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι
[1, 16]	ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι	τὰς	ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη καὶ
[1, 16]	λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ	τὰς	Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ
[1, 14]	τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν	τὰς	Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ
[1, 14]	μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ	τὰς	Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ'
[1, 32]	δ' ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν	τὰς	ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ
[1, 15]	προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν	τὰς	ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν δέησιν
[1, 25]	μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ	τὰς	ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ
[1, 18]	Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας	τὰς	ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν
[1, 13]	ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ	τὰς	ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν
[1, 24]	ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι	τὰς	ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων
[1, 30]	τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν	τὰς	βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον
[1, 24]	τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο·	τὰς	γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ
[1, 22]	τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο.	~(Τάς	γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ
[1, 22]	πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ	τὰς	γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς
[1, 24]	τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ	τὰς	γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν
[1, 23]	ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο,	τὰς	δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο.
[1, 0]	μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω,	τὰς	δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι. (Καίτοι
[1, 19]	καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν γε	τὰς	δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν,
[1, 30]	δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει.	(Τὰς	δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης
[1, 8]	τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος,	τὰς	δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν
[1, 30]	δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον.	Τὰς	δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν
[1, 28]	τε καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν	τὰς	δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως
[1, 25]	κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν	τὰς	δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων
[1, 15]	Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν	τὰς	διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων
[1, 22]	ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς	τὰς	διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν
[1, 24]	ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν	τὰς	διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς
[1, 28]	ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι	τὰς	διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν
[1, 28]	Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο	τὰς	διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ'
[1, 33]	αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν	τὰς	διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν
[1, 25]	ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ	τὰς	διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν
[1, 23]	μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν	τὰς	διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν
[1, 4]	πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο	τὰς	διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον
[1, 18]	ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν	τὰς	διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν τῶν
[1, 0]	πρὸς μὲν τὰ λήμματα καὶ	τὰς	δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα
[1, 33]	ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ	τὰς	διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον
[1, 0]	τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε	τὰς	δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ
[1, 20]	δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς	τὰς	δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ
[1, 29]	ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν εἰς	τὰς	ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε
[1, 30]	ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ	τὰς	ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι
[1, 7]	Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ μὴ	τὰς	ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν
[1, 28]	Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν	τὰς	ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι
[1, 24]	εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ	τὰς	εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον
[1, 21]	ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ λέγειν	τὰς	εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς
[1, 11]	τὰς πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν	τὰς	εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ
[1, 28]	δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	τὰς	ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου
[1, 7]	ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν	τὰς	ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο
[1, 16]	Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις	τὰς	ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου
[1, 30]	Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ	τὰς	ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς
[1, 14]	Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν εἰς	τὰς	ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς
[1, 10]	Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς	τὰς	ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ
[1, 24]	ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι	τὰς	ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ
[1, 23]	μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον	τὰς	ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος·
[1, 0]	ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ πηγὰς	τὰς	ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ
[1, 31]	εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ	τὰς	ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ
[1, 7]	(Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους καὶ	τὰς	ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς
[1, 2]	παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ	τὰς	ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ
[1, 7]	Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ	τὰς	ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας
[1, 4]	παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς	τὰς	ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν
[1, 33]	ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ	τὰς	ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν
[1, 18]	τε πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος	τὰς	ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν
[1, 7]	ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ	τὰς	ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις
[1, 15]	τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε	τὰς	ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν
[1, 17]	γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ	τὰς	ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν
[1, 21]	ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ	τὰς	ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί·
[1, 24]	ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ χείρους	τὰς	ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν,
[1, 16]	μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς	τὰς	ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς
[1, 0]	περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ	τὰς	ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς
[1, 29]	καὶ πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ	τὰς	ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις
[1, 21]	κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς	τὰς	ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν
[1, 33]	Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας	τὰς	ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος
[1, 21]	μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ	τὰς	ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς
[1, 7]	περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε	τὰς	ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους.
[1, 32]	ἔγραψά σου τῷ πατρὶ καὶ	τὰς	ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν
[1, 13]	φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς	τὰς	ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι
[1, 0]	ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια καὶ	τὰς	ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς τῶν
[1, 0]	τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ	τὰς	ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ τοῦ
[1, 21]	τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις	τὰς	ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε
[1, 4]	ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο	τὰς	εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν
[1, 4]	ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς	τὰς	εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν
[1, 2]	χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ	τὰς	εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ
[1, 3]	θεῷ, συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας	τὰς	ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον,
[1, 6]	κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς	τὰς	θεραπείας καὶ μὴ φέρων δουλεύειν
[1, 26]	ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι, καὶ	τὰς	θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν
[1, 26]	δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ	τὰς	θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας
[1, 21]	αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ	τὰς	Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον
[1, 9]	καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ	τὰς	Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς
[1, 16]	ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι	τὰς	κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες
[1, 18]	ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ	τὰς	κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ
[1, 8]	καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας	τὰς	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι
[1, 31]	ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν	τὰς	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς
[1, 24]	ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ	τὰς	κόμας, εἰ μὴ διὰ τοῦτ'
[1, 10]	Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ	τὰς	κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ
[1, 10]	κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε	τὰς	κώμας καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν
[1, 30]	τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ	τὰς	λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε
[1, 1]	καὶ περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς	τὰς	λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς
[1, 18]	(Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν	τὰς	λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν
[1, 24]	ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν	τὰς	λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως·
[1, 24]	τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ	τὰς	λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ
[1, 8]	τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει	τὰς	μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς
[1, 10]	τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα.	Τὰς	μὲν δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ
[1, 24]	μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ	τὰς	μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι
[1, 24]	πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια	τὰς	μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ
[1, 24]	ὅτι καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν	τὰς	μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ
[1, 24]	ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι	τὰς	μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων
[1, 27]	καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους	τὰς	μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ' ὡς
[1, 17]	τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε	τὰς	ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην
[1, 17]	κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν,	τὰς	οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν.
[1, 6]	περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν	τὰς	οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς
[1, 13]	ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς	τὰς	οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον
[1, 17]	τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ	τὰς	οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ
[1, 15]	λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες	τὰς	οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν
[1, 18]	τε τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ	τὰς	οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ
[1, 31]	Ὁ δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει	τὰς	οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ
[1, 5]	Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ	τὰς	οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν
[1, 32]	παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ	τὰς	παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς
[1, 14]	εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ	τὰς	παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ μήτε
[1, 7]	καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ	τὰς	παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ
[1, 11]	καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος	τὰς	περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ
[1, 0]	Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε	τὰς	περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων
[1, 13]	ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος	τὰς	πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν
[1, 11]	αὐτὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν	τὰς	πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν τὰς
[1, 21]	ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν	τὰς	πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο
[1, 26]	ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν	τὰς	πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως
[1, 0]	τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι	τὰς	πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω
[1, 24]	φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν	τὰς	πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς
[1, 32]	τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας	τὰς	πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ
[1, 31]	παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ	τὰς	πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος·
[1, 15]	χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς	τὰς	προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν
[1, 33]	τά γε μὴν λοιπὰ κατὰ	τὰς	προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ'
[1, 0]	κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ	τὰς	πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι
[1, 7]	τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ	τὰς	πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει
[1, 21]	χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ	τὰς	ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν τε
[1, 0]	αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ	τὰς	Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ
[1, 15]	ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι	τὰς	Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε τὰς
[1, 23]	ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι	τὰς	σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε
[1, 23]	ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι	τὰς	στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν
[1, 23]	κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν	τὰς	στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον
[1, 0]	τὰ πάθη τοῦ δήμου καὶ	τὰς	συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ τοῦ
[1, 25]	Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ	τὰς	συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι
[1, 14]	πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ	τάς	τε αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους
[1, 1]	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε,	τάς	τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ
[1, 32]	ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας	τάς	τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ
[1, 14]	αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην	τάς	τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν
[1, 26]	τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν,	τάς	τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ
[1, 30]	διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ	τὰς	τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου
[1, 23]	τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους	τὰς	τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ
[1, 21]	ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ	τὰς	τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν
[1, 25]	ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι	τὰς	τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει
[1, 6]	ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ	τὰς	τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν
[1, 26]	ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν	τὰς	τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς
[1, 0]	ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ	τὰς	τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ
[1, 0]	τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ	τὰς	τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε
[1, 0]	κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ	τὰς	τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς
[1, 0]	καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ	τὰς	τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ
[1, 29]	δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ	τὰς	τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος
[1, 21]	οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς	τὰς	τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει
[1, 26]	στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον	τὰς	ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς
[1, 7]	εἴς τε τὰς ἐπινοίας καὶ	τὰς	ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ
[1, 18]	τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα	τὰς	ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ
[1, 28]	πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς	τὰς	ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ
[1, 1]	τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι	τὰς	φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ
[1, 23]	ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις καὶ	τὰς	φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων
[1, 31]	ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος	τὰς	χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν
[1, 11]	Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς	τὰς	χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν
[1, 19]	τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον	τὰς	ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις
[1, 27]	ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί.	Ταῦθ'	ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας.
[1, 30]	καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς	ταῦθ'	ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ
[1, 22]	βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ	ταῦθ'	Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη,
[1, 6]	διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς	ταῦτ'	ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν
[1, 15]	καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα.	Ταῦτ'	ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν
[1, 27]	μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο.	Ταῦτ'	ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα
[1, 30]	τὸν ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα.	(Ταῦτ'	εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν
[1, 23]	τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε.	Ταῦτ'	εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν
[1, 30]	ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας.	(Ταῦτ'	ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι
[1, 13]	προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο.	Ταῦτ'	οὐκέτι λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ
[1, 7]	οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς	ταῦτα	ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει,
[1, 3]	ἥδιστά σε ἐν τοῖς ὅπλοις.	(Ταῦτα	ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ'
[1, 32]	Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα,	ταῦτα	ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις τῆς
[1, 11]	τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι·	ταῦτα	γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει
[1, 23]	βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ	ταῦτα	δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ
[1, 33]	τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς·	ταῦτα	δ' ἔξεισι μὲν εἰς τὴν
[1, 6]	κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων·	ταῦτα	δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ
[1, 31]	ἵνα τῷ πλήθει τῆς εἰς	ταῦτα	δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς
[1, 28]	τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο,	ταῦτα	δέ μοι μετὰ τῆς φύσεως
[1, 32]	Ἐν μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις	ταῦτα	διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς
[1, 28]	ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ>	ταῦτα	εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν
[1, 3]	σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον.	Ταῦτα	εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ
[1, 3]	δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα.	Ταῦτα	εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ
[1, 8]	τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ	ταῦτα	εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν
[1, 33]	οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ.	(Ταῦτα	ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν ἐν
[1, 32]	τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ	ταῦτα	καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος
[1, 0]	ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας	ταῦτα	καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους,
[1, 20]	φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς	ταῦτα	Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη,
[1, 24]	αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ	ταῦτα	καίτοι τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων
[1, 14]	ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς	ταῦτα	κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ
[1, 10]	ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ	ταῦτα	λέγων καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο
[1, 26]	ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ	ταῦτα	μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν
[1, 21]	ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ.	(Ταῦτα	μὲν ἄν τις εἴποι ἴδια
[1, 31]	σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς	ταῦτα	μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς
[1, 30]	παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων	ταῦτα	μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας χωρὶς
[1, 10]	τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς	ταῦτα	ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα
[1, 5]	ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς	ταῦτα	ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ
[1, 13]	Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς	ταῦτα	πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε
[1, 0]	εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον.	(Ταῦτα	πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις
[1, 19]	τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ	ταῦτα	περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ
[1, 4]	αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ	ταῦτα	πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν
[1, 7]	τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν	ταῦτα	Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ
[1, 20]	διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ	ταῦτα	πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας
[1, 16]	σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια	ταῦτα	πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν
[1, 33]	παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ	ταῦτα	πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως.
[1, 2]	ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ	ταῦτα	τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν
[1, 24]	ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι.	(Ταῦτα	τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς
[1, 32]	πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα.	Ταῦτα	τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα
[1, 9]	γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ	ταῦτα	ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν
[1, 32]	περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην.	Ταύτας	δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν
[1, 4]	βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ	ταύτας	ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ·
[1, 10]	κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ τιμὰς	ταύτας	Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ
[1, 17]	ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται·	ταύτῃ	γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ
[1, 21]	μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς	ταύτῃ	δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι
[1, 8]	ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς	ταύτῃ	Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ
[1, 5]	βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος	ταύτῃ	μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους,
[1, 9]	καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ	ταύτῃ	πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου.
[1, 17]	συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα	ταύτῃ	συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας
[1, 15]	δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ	ταύτῃ	φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον
[1, 26]	χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς.	Ταύτην	Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι
[1, 8]	ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ	ταύτην	ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν
[1, 25]	δὲ πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην·	ταύτην	γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί ποτε
[1, 28]	τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν.	Ταύτην	γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν
[1, 15]	πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη·	ταύτην	γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν
[1, 3]	μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας,	ταύτην	γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων ὁ
[1, 29]	μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα·	ταύτην	γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν.
[1, 27]	τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα·	ταύτην	γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ
[1, 29]	θυγατέρας, δι' ἃ δὴ μάλιστα	ταύτην	ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν
[1, 28]	πάππου. Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ	ταύτην	ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ
[1, 4]	ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ	ταύτην	καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα.
[1, 5]	Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν,	ταύτην	μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην.
[1, 30]	τῇ γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον.	Ταύτην	ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ
[1, 7]	τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ	ταύτην	τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ
[1, 2]	τῇ δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως	ταύτην	τε κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς
[1, 9]	κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν,	ταύτην	τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ
[1, 17]	τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν.	Ταύτην	τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ
[1, 4]	τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι.	Ταύτην	τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος,
[1, 0]	πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ	ταύτην	τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ
[1, 33]	τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα	ταύτης	Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν
[1, 24]	Συνήργει δὲ καὶ πρὸς τὴν	ταύτης	ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα
[1, 0]	ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα περὶ	ταύτης	αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ
[1, 4]	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ	ταύτης	ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον
[1, 32]	Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν	ταύτης	ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης
[1, 0]	πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ	ταύτης	σημεῖα καὶ τέρατα καὶ τὴν
[1, 30]	κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα.	Ταύτης	τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος
[1, 19]	Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν.	Ταύτης	τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ
[1, 5]	ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ	ταύτης	τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου,
[1, 32]	ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου.	(Ταύτης	φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν
[1, 28]	ἐμῶν ἐκγόνων τά τε παιδία	ταυτὶ	γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς
[1, 33]	θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς	ταφὴν	ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ'
[1, 9]	φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ	ταφῆς	ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν,
[1, 12]	ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε πεσόντες	ταφῆς	καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν
[1, 2]	Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου	τάφον	ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων
[1, 7]	τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν τε	τάφρον	ἔχου καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν
[1, 4]	γὰρ τοὺς πύργους καὶ τὴν	τάφρον	χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως.
[1, 4]	φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς	τάφρου	τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους
[1, 30]	βασάνοις τὸ σῶμα καὶ μηδὲ	τάφῳ	καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ
[1, 31]	ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι,	τάχα	δ' εἴ τι καὶ πεφώραται,
[1, 32]	ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ	τάχα	καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα,
[1, 30]	ὁ πατήρ, φθάσαι δ' ἂν	τάχα	καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας
[1, 31]	αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος ἦν.	Τάχα	καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ
[1, 31]	ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα,	τάχα	μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ'
[1, 24]	ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν	τάχει	περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας.
[1, 19]	πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν	τάχει	συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας
[1, 26]	ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ	τάχει	συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν
[1, 3]	ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με	ταχεῖα	μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι
[1, 31]	γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ	ταχεῖαν	εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος
[1, 33]	βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ	ταχέως	ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ
[1, 15]	ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ	ταχέως	ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο
[1, 8]	κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι	ταχέως	αὐτόν, ὅς γε ἤδη καὶ
[1, 30]	ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός μου	ταχέως	ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ καθ'
[1, 26]	καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις.	Ταχέως	δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον
[1, 2]	γε μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου	ταχέως	δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ
[1, 11]	τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος	ταχέως	ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ
[1, 16]	τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ	ταχέως	Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν
[1, 15]	ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται	ταχέως	καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον.
[1, 16]	ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος	ταχέως	μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα καὶ
[1, 19]	ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο	ταχέως	οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 23]	εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι	ταχέως,	οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ
[1, 24]	ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες	ταχέως	τὸν μὲν ἐν χερσὶν φόβον
[1, 27]	προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ	ταχέως	τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς
[1, 17]	τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου,	ταχέως	τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ
[1, 26]	Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ καὶ	ταχέως	ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ'
[1, 14]	οὐ μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη	τάχιον,	ἀλλ' ὅτι καὶ τότε διὰ
[1, 23]	διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ	τάχιον	γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις
[1, 22]	στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον καὶ	τάχιον	μέν, μάλιστα δὲ μετὰ τὴν
[1, 29]	Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ	τάχιον.	Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ
[1, 33]	τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω	τάχιστα	κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα
[1, 17]	διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ	τάχιστα	τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα
[1, 11]	τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ	τάχος,	ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ
[1, 9]	δ' αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ	τάχος	ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην τε
[1, 14]	προπέμψας ἐκ τῆς χώρας κατὰ	τάχος	προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος
[1, 25]	τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ	τάχους	εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ
[1, 16]	δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ	τάχους	ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν
[1, 2]	καὶ θύσας τῷ θεῷ μετὰ	τάχους	ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ
[1, 27]	πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ	τάχους	Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ
[1, 14]	ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ	τάχους	τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν
[1, 16]	νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς	τε	ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ
[1, 24]	δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν	τε	ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς
[1, 24]	ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ	τε	ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα
[1, 5]	ἦν τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν	τε	ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ
[1, 0]	κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν	τε	ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως
[1, 18]	οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν	τε	ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ
[1, 8]	Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά	τε	ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν
[1, 11]	μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει τά	τε	ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει
[1, 12]	βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά	τε	ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς
[1, 7]	δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά	τε	ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ
[1, 13]	τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά	τε	ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ
[1, 2]	τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά	τε	ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ
[1, 7]	Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά	τε	ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους
[1, 31]	φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά	τε	ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν·
[1, 16]	ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς	τε	ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς
[1, 9]	Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς	τε	ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν
[1, 6]	Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς	τε	ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει
[1, 8]	τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν	τε	ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ
[1, 32]	ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς	τε	ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον
[1, 19]	Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν	τε	ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος
[1, 8]	καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει	τε	ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς
[1, 0]	τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν	τε	ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ εἰς
[1, 8]	ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ	τε	ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων τέκνων.
[1, 2]	ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν	τε	Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας
[1, 23]	τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη τό	τε	Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν
[1, 30]	μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι	τε	ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν
[1, 29]	Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν	τε	ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ δι'
[1, 21]	τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν	τε	ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι
[1, 8]	Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός	τε	ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ,
[1, 9]	ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς	τε	Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι
[1, 31]	πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά	τε	ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα
[1, 1]	τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς	τε	ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας
[1, 2]	τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν	τε	ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ τὴν
[1, 7]	καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός	τε	ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν
[1, 17]	ἡμέραν πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ	τε	αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς
[1, 4]	ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον	τε	αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν.
[1, 9]	ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ	τε	αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ
[1, 10]	ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς	τε	αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς
[1, 14]	φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς	τε	αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους συμφορὰς
[1, 16]	τοῖς στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν	τε	αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ
[1, 24]	ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι	τε	αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 3]	ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα	τε	αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν
[1, 28]	πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά	τε	αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων,
[1, 19]	χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν	τε	αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ
[1, 1]	Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη	τε	αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς
[1, 33]	παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν	τε	βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος
[1, 29]	προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ	τε	βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν
[1, 6]	τε καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν	τε	βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ
[1, 0]	τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς	τε	Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ
[1, 24]	τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν	τε	γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς
[1, 11]	ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό	τε	γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν
[1, 11]	τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν	τε	γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ
[1, 0]	σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ	τε	γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ
[1, 0]	ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά	τε	γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα
[1, 0]	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς	τε	γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας
[1, 2]	τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν	τε	γυναῖκα καὶ τοὺς δύο παῖδας
[1, 5]	Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν	τε	γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου
[1, 33]	Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν	τε	δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν
[1, 32]	Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν	τε	διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα
[1, 29]	καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν	τε	διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς
[1, 21]	λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις	τε	διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων
[1, 9]	πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός	τε	διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται
[1, 10]	μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν	τε,	εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται,
[1, 26]	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος	τε	εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο
[1, 13]	καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν	τε	ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε
[1, 30]	ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ τέγους τόν	τε	ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ τοῦ
[1, 12]	Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν	τε	Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη
[1, 6]	Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων	τε	ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ τῆς
[1, 21]	ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν	τε	ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν
[1, 26]	αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς	τε	ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι, καὶ
[1, 0]	μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη	τε	ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ
[1, 0]	ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως	τε	ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ
[1, 16]	τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός	τε	ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον
[1, 1]	γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς	τε	ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς
[1, 9]	δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν	τε	ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ
[1, 21]	πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν	τε	ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ
[1, 25]	ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ	τε	ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς
[1, 32]	Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας	τε	ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς
[1, 0]	πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν	τε	εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς
[1, 24]	περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς	τε	ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς
[1, 27]	γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν	τε	ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν
[1, 24]	ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν	τε	ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ
[1, 15]	ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός	τε	ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ'
[1, 31]	παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά	τε	ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους
[1, 23]	θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν	τε	ἡλικίαν μου καὶ τὴν ἀγωγὴν
[1, 33]	ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν	τε	ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς
[1, 13]	οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν	τε	ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι,
[1, 1]	δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός	τε	ἦν διὰ τὸ ὕψος, ὁ
[1, 10]	ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία	τε	ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ
[1, 0]	τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν	τε	ἤρξατο καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν
[1, 25]	λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό	τε	Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν ἕως
[1, 33]	πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ	τε	ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου
[1, 17]	ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός	τε	θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν τῇ
[1, 7]	βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ	τε	θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ οἱ
[1, 1]	αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν	τε	ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας
[1, 10]	καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν	τε	ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης
[1, 27]	εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν	τε	ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ
[1, 7]	πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν τό	τε	ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα
[1, 18]	ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ	τε	ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ τὸν
[1, 21]	ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν	τε	ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες.
[1, 11]	τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν	τε	ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς
[1, 11]	βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν	τε	ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ τὴν
[1, 2]	(Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ	τε	Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων φθόνος
[1, 28]	Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν	τε	καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων
[1, 8]	καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά	τε	καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ
[1, 18]	διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων	τε	καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι
[1, 7]	καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν	τε	καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ
[1, 27]	Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους	τε	καὶ αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν
[1, 6]	πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν	τε	καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν τε
[1, 10]	χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ	τε	καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν
[1, 33]	καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί	τε	καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς
[1, 33]	καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ	τε	καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν
[1, 21]	τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς	τε	καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα,
[1, 5]	καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν	τε	καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ
[1, 25]	περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί	τε	καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν
[1, 21]	αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις	τε	καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας,
[1, 15]	ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν	τε	καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ
[1, 16]	τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά	τε	καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον
[1, 2]	τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά	τε	καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν
[1, 6]	αὐτόν· ἦν δ' αὕτη πεζῶν	τε	καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς
[1, 11]	ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν	τε	καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ
[1, 7]	τοῦτο τὸ μέρος πύργοι μεγέθει	τε	καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ
[1, 5]	διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν	τε	καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν
[1, 7]	ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν	τε	καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ
[1, 30]	δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί	τε	καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο
[1, 8]	δὲ τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις	τε	καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν
[1, 27]	γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός	τε	καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις,
[1, 25]	ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως	τε	καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ
[1, 15]	συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων	τε	καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς
[1, 13]	ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις	τε	καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν
[1, 17]	Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων	τε	καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ
[1, 7]	μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν	τε	καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ
[1, 0]	τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας	τε	καὶ πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ,
[1, 16]	γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως	τε	καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς
[1, 26]	Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα λέγων	τε	καὶ πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν
[1, 2]	διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν	τε	καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν
[1, 4]	εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν	τε	καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν
[1, 0]	πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί	τε	καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν
[1, 14]	διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη	τε	καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα
[1, 28]	αὐτῷ καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη	τε	καὶ Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ
[1, 8]	Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς	τε	καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ
[1, 2]	προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην	τε	καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ
[1, 11]	συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς	τε	καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν
[1, 21]	γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας	τε	καὶ στοὰς καὶ ναοὺς καὶ
[1, 24]	προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν	τε	καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ
[1, 26]	ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν	τε	καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ'
[1, 28]	δὲ καὶ τὸν Φερώραν δώροις	τε	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ
[1, 4]	ἐν μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς	τε	καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς
[1, 20]	καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν	τε	καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ
[1, 7]	Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην	τε	καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ
[1, 3]	τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα	τε	καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν·
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας	τε	καί τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν.
[1, 14]	ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές	τε	καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς
[1, 21]	Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί	τε	καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον
[1, 10]	δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ	τε	καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ
[1, 28]	αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν	τε	καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς
[1, 8]	ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν	τε	καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς
[1, 13]	ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν	τε	καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ
[1, 13]	καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν	τε	καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε
[1, 27]	βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη	τε	καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ
[1, 28]	(Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς	τε	καὶ φίλους παραστησάμενός τε τὰ
[1, 20]	τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ	τε	Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη
[1, 15]	ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό	τε	Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς
[1, 19]	ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν	τε	καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ
[1, 26]	διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά	τε	κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν
[1, 10]	Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον	τε	κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ
[1, 2]	καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν	τε	κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο.
[1, 2]	δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην	τε	κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου
[1, 28]	ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς	τε	κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων, εἰ
[1, 23]	ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ	τε	κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις
[1, 29]	οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν	τε	λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα
[1, 8]	τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων	τε	μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ
[1, 1]	τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ	τε	μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον,
[1, 29]	νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος	τε	μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν
[1, 32]	τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς	τε	μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ
[1, 2]	γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν	τε	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ
[1, 31]	ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ	τε	μήτηρ καὶ ἡ γυνή. Καὶ
[1, 2]	πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά	τε	μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ
[1, 27]	τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας	τέ	μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο.
[1, 11]	περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ	τε	Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα
[1, 14]	αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν	τε	ξενίαν καὶ τὴν ἐν ἅπασιν
[1, 22]	Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας	τε	ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος
[1, 0]	δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως	τε	ὁ λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου
[1, 0]	τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως	τε	ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος
[1, 27]	Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν	τε	οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ
[1, 21]	ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς	τε	οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ τῆς
[1, 10]	παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν	τε	οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ
[1, 20]	Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί	τε	ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ τι
[1, 29]	λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν	τε	ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει
[1, 0]	μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες	τε	ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων,
[1, 0]	πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς	τε	ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα,
[1, 0]	καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν	τε	ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα
[1, 2]	δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας	τε	οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ
[1, 25]	μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ	τε	οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας
[1, 18]	καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν	τε	οὔτε νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος
[1, 18]	τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου	τε	οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον
[1, 32]	τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς	τε	οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ
[1, 7]	περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν	τε	ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν
[1, 16]	ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ	τε	πάθει συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ
[1, 28]	καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά	τε	παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν
[1, 6]	τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά	τε	πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο
[1, 17]	διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ	τε	παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ
[1, 3]	μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι	τε	παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων
[1, 15]	τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ	τε	παρείη τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ
[1, 10]	ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ	τε	πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν
[1, 24]	δ' ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου	τε	πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ
[1, 14]	Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς	τε	πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ
[1, 10]	κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν	τε	πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ
[1, 16]	ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά	τε	περὶ τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος
[1, 13]	ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά	τε	περὶ τὸ ἱερὸν πάντα καὶ
[1, 22]	πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά	τε	περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς
[1, 12]	πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ	τε	πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι
[1, 13]	διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί	τε	πλείους μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον.
[1, 8]	δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν	τε	πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους
[1, 2]	ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό	τε	πλῆθος πάλιν εἰς τὸ τεῖχος
[1, 18]	τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις	τε	πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς
[1, 13]	εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ	τε	πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον
[1, 17]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς	τε	πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν
[1, 1]	πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν	τε	πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ
[1, 16]	αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν	τε	πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν
[1, 4]	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων	τε	πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ
[1, 22]	εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα	τε	πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι
[1, 32]	μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα	τε	πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ
[1, 29]	τε φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα	τε	πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ
[1, 31]	ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα	τε	πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ
[1, 31]	συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς	τε	πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά
[1, 3]	οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν	τε	πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ
[1, 30]	μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς	τε	πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον
[1, 30]	εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι	τε	πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα
[1, 13]	ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι	τε	προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες
[1, 11]	τὸ πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν	τε	προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ τῆς
[1, 21]	Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες	τε	πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων
[1, 9]	τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην	τε	ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ
[1, 6]	ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν	τε	Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ
[1, 0]	παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός	τε	Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ
[1, 24]	λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν	τε	Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον
[1, 28]	ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση	τε	σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση μνήμη
[1, 21]	φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν	τε	σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν
[1, 33]	λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς	τε	στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν
[1, 10]	κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν	τε	συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν
[1, 0]	ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά	τε	συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα
[1, 20]	Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν	τε	σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ'
[1, 27]	ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ	τε	Συρία πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν
[1, 15]	χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν	τε	σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους
[1, 4]	δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά	τε	σφέτερα καὶ τὴν τοῦ βασιλέως
[1, 21]	Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό	τε	σχῆμα καὶ τὴν ἐν τῷ
[1, 28]	συγγενεῖς τε καὶ φίλους παραστησάμενός	τε	τὰ παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας
[1, 13]	ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν	τε	τὰ τῶν πολεμίων καὶ πρὸς
[1, 6]	ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν	τε	τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς
[1, 0]	εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως	τε	τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε
[1, 15]	ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς	τε	τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν
[1, 7]	τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς	τε	τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας
[1, 10]	ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά	τε	τὰς κώμας καὶ ἐν ταῖς
[1, 0]	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως	τε	τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς
[1, 7]	κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν	τε	τάφρον ἔχου καὶ τὴν φάραγγα
[1, 5]	τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά	τε	τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ
[1, 18]	χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως	τε	τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς
[1, 27]	ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει	τε	τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς
[1, 22]	τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά	τε	τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι
[1, 33]	τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν	τε	τὴν ψυχὴν καὶ τὴν ἐν
[1, 0]	ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν	τε	τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ
[1, 4]	τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί	τε	τῆς παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ
[1, 0]	καὶ τὰ μέτρα τούτων, τήν	τε	τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ
[1, 0]	τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι	τε	τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας
[1, 27]	ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν	τε	Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ καὶ
[1, 4]	τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ	τε	τὸ αἴτιον, τί ἂν ποιήσας
[1, 15]	τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει	τε	τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο.
[1, 1]	ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην	τε	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν
[1, 18]	ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν	τε	τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς
[1, 2]	φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός	τε	τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο.
[1, 16]	τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει	τε	τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς
[1, 21]	γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν	τε	τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ
[1, 27]	πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν	τε	τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων
[1, 6]	ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί	τε	τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ
[1, 25]	ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό	τε	τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν
[1, 32]	Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας	τε	τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ
[1, 5]	προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό	τε	τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ
[1, 1]	κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ	τε	τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς
[1, 24]	τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν	τε	τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς
[1, 14]	τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι	τε	τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν
[1, 33]	καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί	τε	τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα
[1, 0]	Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων	τε	τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ
[1, 0]	ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ	τε	τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ
[1, 20]	προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν	τε	Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ
[1, 11]	Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί	τε	τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος
[1, 26]	σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς	τε	τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως
[1, 20]	λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει	τε	τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ
[1, 8]	ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί	τε	τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ
[1, 30]	πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς	τε	τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς
[1, 1]	ἄριστος κατὰ τὴν μάχην πολλούς	τε	τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ
[1, 0]	ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους	τε	τῶν τριῶν τειχῶν καὶ τὰ
[1, 0]	τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν	τε	τῶν τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους
[1, 6]	αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί	τε	τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ
[1, 21]	εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει	τε	ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν
[1, 33]	Καὶ περὶ τὴν κλίνην οἵ	τε	υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος τῶν
[1, 11]	τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς	τε	υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα
[1, 11]	ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν	τε	υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις
[1, 33]	ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας	τε	υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος
[1, 20]	καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν	τε	ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ
[1, 25]	Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη	τε	ὑπό τε Ἡρώδου καὶ τῶν
[1, 15]	ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς	τε	ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ
[1, 0]	δήμου καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα	τε	ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ ὅσα
[1, 0]	ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν	τε	ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν
[1, 6]	ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων	τε	ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ τῆς
[1, 13]	καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν	τε	ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων
[1, 6]	γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός	τε	Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν
[1, 11]	προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν	τε	Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει,
[1, 11]	πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός	τε	Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ
[1, 7]	πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν	τε	ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν
[1, 29]	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι	τε	Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ'
[1, 30]	τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι	τε	Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις
[1, 14]	τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν	τε	φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς
[1, 30]	ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ τήν	τε	φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς
[1, 29]	ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους	τε	φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν
[1, 25]	παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν	τε	φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον.
[1, 29]	διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν	τε	φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα τε
[1, 0]	ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά	τε	χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς δι'
[1, 25]	δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ	τε	χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ
[1, 0]	τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ	τε	χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι
[1, 18]	πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς	τε	χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους
[1, 7]	ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ	τε	χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει
[1, 32]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς	τε	χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν
[1, 1]	κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν	τε	χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε
[1, 1]	ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν	τε	ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών	τε	ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ
[1, 17]	μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ	τέγη	δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα.
[1, 30]	ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ	τέγους	τόν τε ἔλεγχον καὶ τὴν
[1, 33]	καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ	τέγους	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν.
[1, 19]	πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ	τεθαρρηκότες	ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ
[1, 17]	διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ	τεθαρρηκὼς	Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ
[1, 20]	χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ	τέθεικα	μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης τὸ
[1, 23]	ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον οὕτως	τεθεραπεύκαμεν	ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου
[1, 12]	Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ	τεθεραπευκὼς	οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως
[1, 22]	φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ	τεθνάναι	δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως
[1, 33]	ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς	τεθνεὼς	ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων
[1, 30]	τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ	τεθνεῶτί	πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν
[1, 30]	ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα	τεθνεῶτος	ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας
[1, 20]	Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου	τεθνεώτων,	οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις
[1, 32]	βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ	τεθνήκασι	τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ
[1, 14]	αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου	τεθνηκότος	εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν·
[1, 31]	πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει	τεθνηκὼς	ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον
[1, 26]	Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως καὶ	τεθνήξεσθαι	μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι
[1, 29]	αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς	τεθνηξόμενος.	Ἀλλ' ὁ μὲν παρ' ἐλπίδα
[1, 29]	δ' ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ	τέθραπτο	μὲν ὁ Κόρινθος ἐν τῇ
[1, 21]	λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ	τείχει.	Τοῦτο δὲ πύργοις τε διείληπται
[1, 20]	ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ	τείχη	πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ	τείχη	τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς
[1, 16]	ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ	τειχίζειν	Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν
[1, 19]	τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε	τειχίζειν.	Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος,
[1, 21]	τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ	τειχισάμενος	ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν
[1, 21]	φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον	τειχίσας	ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον.
[1, 10]	ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν τὸ	τεῖχος	ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου
[1, 7]	ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ τὸ	τεῖχος	δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς
[1, 15]	μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ	τεῖχος	ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε
[1, 8]	καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου	τεῖχος	ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών,
[1, 21]	καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ	τεῖχος,	ἐξέδρας τε καὶ στοὰς καὶ
[1, 21]	ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους	τεῖχος	ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν
[1, 4]	βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς τάφρου	τεῖχος	ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους
[1, 13]	ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ	τεῖχος,	Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ πολλῶν
[1, 2]	τε πλῆθος πάλιν εἰς τὸ	τεῖχος	συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες
[1, 7]	δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ	τεῖχος	Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ	τείχους	ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο δ'
[1, 7]	Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ	τείχους·	ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς
[1, 13]	οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ	τείχους	ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν.
[1, 9]	γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ	τείχους	διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν
[1, 2]	ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ	τείχους	εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν,
[1, 15]	λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ	τείχους	ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ
[1, 18]	καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ	τείχους	ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε
[1, 18]	Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ	τείχους	θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν πόλιν,
[1, 18]	τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ	τείχους	καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί
[1, 17]	ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου	τείχους	πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς
[1, 7]	προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα τῶν	τειχῶν	δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ
[1, 0]	χώματα, περιβόλους τε τῶν τριῶν	τειχῶν	καὶ τὰ μέτρα τούτων, τήν
[1, 16]	πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν	τειχῶν	ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος
[1, 32]	τούτοις τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας	τεκμηρίοις	χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ
[1, 21]	ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ.	Τεκμήριον	δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ
[1, 32]	μήπω με τούτῳ φίλει τῷ	τεκμηρίῳ·	κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ θεῷ
[1, 4]	τῇ πόλει γυναῖκάς τε καὶ	τέκνα	αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ
[1, 8]	οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ	τέκνα	δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν
[1, 28]	τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα,	τέκνα	δὲ ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς
[1, 8]	πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ	τέκνα.	Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν
[1, 27]	αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου	τέκνοις	ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ
[1, 32]	τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ καὶ	τέκνοις	αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις
[1, 14]	ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς	τέκνοις	δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς
[1, 30]	τοῦ πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ	τέκνοις	ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ τῶν
[1, 33]	καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις	τέκνοις	κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς κατ'
[1, 27]	καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς	τέκνοις	ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς
[1, 27]	οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι	τεκνοκτονίας	ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας
[1, 6]	ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν	τέκνων.	Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν,
[1, 32]	ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων	τέκνων,	ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα, δι'
[1, 22]	(Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε	τέκνων	γενομένων δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς
[1, 27]	νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ τῶν	τέκνων,	ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ
[1, 27]	εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων	τέκνων	ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι
[1, 8]	τε ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων	τέκνων.	Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 32]	κἂν διὰ πάντων μου τῶν	τέκνων	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων
[1, 27]	θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν	τέκνων,	οἵ σε τῶν γνησίων περικόπτοντες
[1, 19]	οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ	τέκνων	οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ'
[1, 16]	πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν	τέκνων	παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν
[1, 25]	ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ	τέκνων,	στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ
[1, 33]	τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν	τέκνων	συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ
[1, 12]	διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ ἐν	τέλει	Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς
[1, 17]	μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν	τέλει	συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν,
[1, 18]	ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν	τέλει	Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον
[1, 3]	Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ	τέλει	τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν
[1, 27]	τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ	τελεσθέντος	αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς
[1, 33]	τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας	τελευτᾷ,	βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας
[1, 3]	τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως	τελευτᾷ	βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα
[1, 4]	σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν.	Τελευτᾷ	γοῦν ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις
[1, 22]	τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ	τελευτᾷ.	(Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν
[1, 1]	ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων	τελευτᾷ.	~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς
[1, 5]	τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως	τελευτᾷ	διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα.
[1, 22]	νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος	τελευτᾷ,	δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς
[1, 1]	ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων,	τελευτᾷ	Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων
[1, 2]	τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς	τελευτᾷ,	μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν
[1, 1]	τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως	τελευτᾷ	μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς
[1, 13]	ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν οὕτως	τελευτᾷ.	Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν
[1, 27]	ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ	τελευταία	θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν·
[1, 31]	εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ	τελευταία	πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν
[1, 29]	Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι	τελευταίας	ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν
[1, 28]	παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ	τελευταῖον	ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων
[1, 29]	αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις.	Τελευταῖον	δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν
[1, 16]	πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου,	τελευταῖον	δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς
[1, 16]	κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς	τελευταῖον	ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως
[1, 10]	Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν	τελευταῖον	ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην.
[1, 26]	χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας	τελευταῖον	ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας
[1, 26]	πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ δὲ	τελευταῖον	ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου
[1, 24]	δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας	τελευταῖον	ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους.
[1, 23]	δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ	τελευταῖον	φάμενος ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν
[1, 4]	ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν,	τελευταῖος	δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον
[1, 30]	αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ τὴν	τελευτήν,	ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην
[1, 14]	προελθόντι τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ	τελευτὴν	ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον
[1, 33]	ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν	τελευτὴν	αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ
[1, 33]	πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν	τελευτήν.	(Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς δι'
[1, 24]	γυναικός· μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης	τελευτὴν	καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ
[1, 0]	ὁ λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου	τελευτὴν	κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος,
[1, 9]	(Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου	τελευτὴν	μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης
[1, 3]	~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς	τελευτὴν	ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν
[1, 31]	εἰλήφει τὴν περὶ τῆς Φερώρα	τελευτῆς	ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον
[1, 32]	δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα	τελευτήσαντος	ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς
[1, 13]	ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς	τελευτήσαντος,	Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος ὁ
[1, 30]	φθάσαι δ' ἂν τάχα καὶ	τελευτήσας	πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ
[1, 30]	Εἰ δὲ καί ποτε ἐκεῖνος	τελευτήσειεν·	πότε δ' ἂν γένοιτο τοῦτο;
[1, 33]	νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω	τελευτῶσιν	ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν καὶ
[1, 16]	ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία	τέλη	καὶ μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς
[1, 17]	ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν	τέλη	πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα
[1, 16]	τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν	τέλος	αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν
[1, 3]	εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων·	τέλος	δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς
[1, 8]	τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι,	τέλος	δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων
[1, 27]	τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος.	Τέλος	δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας
[1, 32]	πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν	τέλος	ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς οὕτως
[1, 29]	καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται	τέλος.	~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην
[1, 4]	χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ	τέλος	τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις·
[1, 27]	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	τέλος	τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι
[1, 27]	τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ	τέλος	τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν
[1, 21]	ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν	τέμενος	ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων,
[1, 17]	εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ	τεμὼν	τὰ προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν
[1, 19]	ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς	τέρας	γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν
[1, 17]	καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει	τέρας,	ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα σωθεὶς
[1, 19]	βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος;	Τέρας	μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς
[1, 0]	τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ	τέρατα	καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων
[1, 32]	ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι;	Τερατείαν	δέ μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις
[1, 24]	δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς	τερατείας	αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς
[1, 26]	κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου	τερατευσάμενος	Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον,
[1, 33]	Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη	τέσσαρα	καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ
[1, 16]	πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ	τεσσαράκοντα	ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς
[1, 21]	ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ	τεσσαράκοντα	θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ
[1, 33]	χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ	τεσσαράκοντα	νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς
[1, 25]	δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ	τέσσαρας	κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος
[1, 8]	ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα	τέσσαρες	μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ
[1, 3]	ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη	τέσσαρες·	ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ
[1, 25]	δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ	τεσσάρων	βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς
[1, 33]	γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα,	τεταπείνωτο	δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ
[1, 11]	(Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει	τεταραγμένην	κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ'
[1, 3]	φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ	τεταραγμένην	συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ'
[1, 0]	Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον τότε	τεταραγμένοις	ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά
[1, 23]	Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ	τεταραγμένον	καὶ μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς
[1, 4]	ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου.	Τεταρταίαις	δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη
[1, 8]	συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ	τέταρτον	εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ
[1, 7]	ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα	τετειχισμένον,	ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν
[1, 31]	φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν	τετελεσμένων,	μή ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον.
[1, 32]	τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι	τετόλμηκεν	ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις
[1, 26]	ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου	τετονῶσθαι	δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι
[1, 4]	ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι	τετρακισχίλιοι.	Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν
[1, 19]	ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν ἡμέραις	τετρακισχιλίους	δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ τὸ
[1, 16]	μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ	τετρακοσίοις	ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν
[1, 3]	περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ	τετρακοσιοστὸν	καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς
[1, 20]	καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος	τετρακοσίους	Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν.
[1, 12]	ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν	τετράρχαις.	(Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει
[1, 12]	τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν,	τετράρχας	ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν
[1, 24]	δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ	τετράρχην	αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε
[1, 28]	πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα	τετράρχην	βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες.
[1, 33]	υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει,	τετράρχην	δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν
[1, 14]	Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν	τετράρχην.	Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς
[1, 33]	καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος,	τετράρχης	δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς
[1, 29]	ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ	τετραρχίαν	ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς
[1, 14]	σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ	τετρυχωμένην,	δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου
[1, 26]	ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν	τέχνασμα	εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν
[1, 25]	βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ	τέχνῃ	τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο.
[1, 24]	Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο	τεχνικωτάτας,	αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος,
[1, 7]	καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς τὸ	τέως	ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν
[1, 17]	παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι,	τέως	δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς
[1, 15]	ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα	τέως	ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ
[1, 8]	Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος	τῇ	Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς
[1, 3]	ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν	τῇ	βάρει πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ
[1, 29]	τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος ἐν	τῇ	βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν Ἄραψ.
[1, 32]	ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν	τῇ	βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ
[1, 4]	ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν	τῇ	βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων.
[1, 20]	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ	τῇ	βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ
[1, 20]	τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ	τῇ	βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα καλούμενον
[1, 3]	κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν	τῇ	Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν
[1, 19]	μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων·	τῇ	γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν
[1, 22]	τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι	τῇ	γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν
[1, 30]	τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ	τῇ	γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην
[1, 5]	~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ	τῇ	γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν
[1, 24]	ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ	τῇ	γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ
[1, 19]	πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι,	τῇ	δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος
[1, 14]	ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών,	τῇ	δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι
[1, 32]	ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν.	~(Τῇ	δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ
[1, 17]	μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες.	(Τῇ	δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν
[1, 32]	διὰ χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα,	τῇ	δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ
[1, 0]	ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι	τῇ	διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι
[1, 19]	ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν	τῇ	διώξει τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων
[1, 20]	ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν	τῇ	δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ τε
[1, 2]	οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα	τῇ	δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην
[1, 9]	ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια	τῇ	δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ
[1, 23]	τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ	τῇ	ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι καὶ
[1, 21]	ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι	τῇ	θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος ὡς
[1, 3]	ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν ἐν	τῇ	θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ
[1, 25]	ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ	τῇ	θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς
[1, 0]	εἴη δικαστής, τὰ μὲν πράγματα	τῇ	ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις
[1, 29]	ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ	τῇ	κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν·
[1, 21]	προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ	τῇ	κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ
[1, 33]	κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο	τῇ	κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ
[1, 20]	τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς καὶ	τῇ	λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα
[1, 4]	τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ	τῇ	μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν
[1, 12]	τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ	τῇ	μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας
[1, 17]	τε θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν	τῇ	μάχῃ φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν
[1, 31]	σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ	τῇ	μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν
[1, 21]	τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ	τῇ	μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς
[1, 7]	ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς ἐν	τῇ	μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες
[1, 2]	τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων	τῇ	μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ
[1, 2]	ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν	τῇ	μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα
[1, 21]	καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν	τῇ	μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ
[1, 17]	εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως	τῇ	νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 24]	τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην	τῇ	νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι
[1, 33]	πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ	τῇ	νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς
[1, 3]	αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν	τῇ	παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν
[1, 9]	καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν	τῇ	παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ
[1, 12]	μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε	τῇ	πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως.
[1, 0]	μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις	τῇ	πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι
[1, 0]	ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα	τῇ	πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ
[1, 9]	πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν	τῇ	πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ
[1, 21]	πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα,	τῇ	περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας
[1, 7]	καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ	τῇ	πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς
[1, 4]	ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ	τῇ	πόλει γυναῖκάς τε καὶ τέκνα
[1, 6]	οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ	τῇ	πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας
[1, 7]	Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους	τῇ	πόλει καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων
[1, 1]	καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως	τῇ	πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν
[1, 1]	κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν	τῇ	πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο,
[1, 2]	αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε	τῇ	πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν
[1, 7]	τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν	τῇ	πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι τὸ
[1, 0]	τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς	τῇ	πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν
[1, 26]	ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ	τῇ	πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα
[1, 21]	χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ	τῇ	πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ
[1, 11]	οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε	τῇ	πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν.
[1, 0]	καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται	τῇ	προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων
[1, 22]	πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν	τῇ	πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ
[1, 0]	οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ	τῇ	πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ
[1, 2]	διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ	τῇ	πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν
[1, 9]	τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν	τῇ	προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ
[1, 9]	πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης	τῇ	προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς
[1, 19]	μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ	τῇ	προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ
[1, 6]	οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν	τῇ	πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 21]	πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ	τῇ	Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ
[1, 9]	εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν	τῇ	Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς
[1, 18]	συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων περιῆν	τῇ	Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν
[1, 24]	Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα	τῇ	Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει
[1, 21]	τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν γε	τῇ	Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος
[1, 6]	μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς	τῇ	Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ
[1, 23]	τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν	τῇ	στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ
[1, 10]	Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ	τῇ	Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους
[1, 24]	ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν	τῇ	σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον·
[1, 13]	Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς	τῇ	τε πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν
[1, 7]	γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος	τῇ	τε χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 11]	στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον	τῇ	τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος
[1, 31]	εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα καὶ	τῇ	τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς
[1, 18]	ἦν μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων	τῇ	τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ
[1, 9]	ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν	τῇ	τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ'
[1, 19]	διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν	τῇ	τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος
[1, 8]	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἅμα	τῇ	φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν
[1, 29]	ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε	τῇ	Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ'
[1, 28]	θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ	τῇ	Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν
[1, 21]	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν καὶ	τῇ	φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν μείζονα
[1, 4]	ἐπί τε τῆς παρατάξεως κἀν	τῇ	φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς
[1, 1]	ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος,	τῇ	φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ
[1, 8]	δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς	τῇδε	θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν
[1, 27]	Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ	τηθίδα,	διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι
[1, 24]	Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ τὴν	τηθίδα	Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν,
[1, 23]	ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν τῆς	τηθίδος	Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν
[1, 31]	τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν	τηλικαύταις	αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή,
[1, 19]	Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει.	Τηλικαύτῃ	πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ
[1, 18]	εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει	τηλικαύτης	δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν
[1, 0]	ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ	τηλικούτοις	πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους
[1, 21]	ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι	τηλικοῦτον	ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις,
[1, 32]	Καὶ τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα	τηλικοῦτον,	ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν μὲν
[1, 32]	ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον	τηλικοῦτον	μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ'
[1, 25]	αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν εἰς	τηλικοῦτον	μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη
[1, 18]	μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς	τηλικούτους	ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων
[1, 0]	δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ	τηλικούτων	κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ
[1, 24]	δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ	Τημένου,	κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου
[1, 10]	ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο	τὴν	ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν τοῖς
[1, 13]	αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ	τὴν	ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι
[1, 23]	τήν τε ἡλικίαν μου καὶ	τὴν	ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ τὴν
[1, 32]	πάθους ὡς παρ' ὀλίγον καὶ	τὴν	ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι
[1, 28]	οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ	τὴν	ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης
[1, 22]	μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ	τὴν	ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα
[1, 30]	ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ	τὴν	ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας
[1, 32]	λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην	τὴν	ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν ταῖς
[1, 33]	ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην	τὴν	ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης
[1, 3]	Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον,	τὴν	ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν
[1, 32]	ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ	τὴν	ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν
[1, 0]	ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων εἰς	τὴν	Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων,
[1, 9]	Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ	τὴν	Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν,
[1, 3]	δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς	τὴν	αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος
[1, 0]	ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα καὶ	τὴν	αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν τε
[1, 32]	Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ	τὴν	Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι.
[1, 14]	παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ μήτε	τὴν	ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε
[1, 21]	δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ	τὴν	ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ
[1, 2]	τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ	τὴν	ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις
[1, 6]	αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς	τὴν	ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν
[1, 26]	πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ	τὴν	ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν
[1, 9]	αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος	τὴν	Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ
[1, 5]	τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ	τὴν	Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ τοὺς
[1, 26]	ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ	τὴν	Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ'
[1, 22]	Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην	τὴν	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι'
[1, 12]	ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας	τὴν	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν
[1, 17]	ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει	τὴν	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα
[1, 0]	ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς γε	τὴν	ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς
[1, 32]	ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις	τὴν	ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω	τὴν	ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ τήν
[1, 0]	περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι	τὴν	ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν καὶ
[1, 27]	περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι	τὴν	ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας
[1, 8]	ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο	τὴν	ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν
[1, 7]	θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν	τὴν	ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι
[1, 0]	στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν	τὴν	ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ
[1, 23]	μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται	τὴν	ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ παρὰ
[1, 19]	συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ	τὴν	ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι
[1, 10]	ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι	τὴν	ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως,
[1, 33]	τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ	τὴν	ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε
[1, 32]	κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ	τὴν	ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς
[1, 21]	οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς	τὴν	ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν
[1, 4]	διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει	τὴν	ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου.
[1, 0]	ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς	τὴν	ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν
[1, 29]	μηχανὴν δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο	τὴν	ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων
[1, 19]	τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ	τὴν	ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν
[1, 21]	καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου	τὴν	ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ
[1, 17]	Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ	τὴν	Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον,
[1, 4]	καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ	τὴν	Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς
[1, 30]	εἰς πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα	τὴν	Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν
[1, 29]	καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ	τὴν	Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν
[1, 30]	τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν,	τὴν	Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς
[1, 30]	Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν μητέρα	τὴν	Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς
[1, 6]	τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ	τὴν	Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς
[1, 5]	τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς	τὴν	Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν τῷ
[1, 21]	βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς	τὴν	Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε μὴν
[1, 21]	γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ	τὴν	ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς
[1, 0]	τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει	τὴν	ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι
[1, 1]	εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ διὰ	τὴν	ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν
[1, 11]	εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος	τὴν	ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς τε
[1, 23]	Ἀλλ' εἴς γε τὸ φανερὸν	τὴν	ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν
[1, 13]	ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ	τὴν	ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς
[1, 5]	περὶ τὸ θεῖον. Οἱ δὲ	τὴν	ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν
[1, 19]	δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ	τὴν	ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες καὶ
[1, 30]	ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ	τὴν	ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον.
[1, 33]	καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ	τὴν	ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν,
[1, 32]	μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς	τὴν	ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν,
[1, 31]	ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου	τὴν	ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω γάρ
[1, 32]	σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας	τὴν	ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος,
[1, 24]	ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ	τὴν	ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν
[1, 31]	τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ	τὴν	ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν
[1, 16]	ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς	τὴν	ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς
[1, 19]	εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ	τὴν	Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν
[1, 8]	ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς	τὴν	Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας
[1, 14]	~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς	τὴν	Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος
[1, 13]	ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς	τὴν	Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ'
[1, 20]	Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον ἔχων	τὴν	ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ
[1, 6]	δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν	τὴν	Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ
[1, 28]	εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον,	τὴν	Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ
[1, 28]	τῷ δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε,	τὴν	Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν
[1, 6]	βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς	τὴν	Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς
[1, 9]	Φθάνει δ' ὁ φθόνος καὶ	τὴν	Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος
[1, 28]	κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν	τὴν	Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ
[1, 5]	τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς	τὴν	Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης
[1, 25]	τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ	τὴν	Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων
[1, 26]	δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος	τὴν	Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν
[1, 11]	ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ	τὴν	ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ
[1, 26]	αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς	τὴν	ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ δ'
[1, 3]	τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος	τὴν	ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται
[1, 0]	ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται,	τὴν	ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως·
[1, 2]	καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ	τὴν	ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε τὸν
[1, 11]	Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα	τὴν	ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία καὶ
[1, 5]	τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα	τὴν	ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος
[1, 13]	Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ,	τὴν	ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν
[1, 2]	εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ	τὴν	ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν
[1, 1]	τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν	τὴν	ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[1, 22]	μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς	τὴν	ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ	τὴν	ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 14]	καὶ τότε διὰ Πάρθων λάβοι	τὴν	ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ
[1, 12]	οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ	τὴν	ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν
[1, 26]	καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι	τὴν	ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ
[1, 13]	Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη	τὴν	ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος
[1, 13]	αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο	τὴν	ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους
[1, 9]	φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ	τὴν	ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν
[1, 22]	παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ	τὴν	ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν
[1, 2]	τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ	τὴν	ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ
[1, 3]	ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν	τὴν	ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη,
[1, 0]	Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ	τὴν	ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς τε
[1, 29]	δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι	τὴν	ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ
[1, 32]	ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα	τὴν	ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν
[1, 33]	ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν εἰς	τὴν	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ'
[1, 4]	τε καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα	τὴν	αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως
[1, 29]	δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ	τὴν	αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους·
[1, 20]	τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ	τὴν	Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε·
[1, 2]	κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι πρὸς	τὴν	αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ
[1, 14]	τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ	τὴν	αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν,
[1, 14]	παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ' ἄρα	τὴν	αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου
[1, 23]	τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ	τὴν	αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ'
[1, 26]	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι	τὴν	Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς πόλεις
[1, 5]	τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ	τὴν	βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος
[1, 26]	Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς	τὴν	βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν
[1, 16]	τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς	τὴν	βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν
[1, 6]	ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα	τὴν	βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ
[1, 31]	ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ	τὴν	βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν.
[1, 6]	τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι	τὴν	βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν
[1, 24]	οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν	τὴν	βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις
[1, 32]	κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ κατὰ	τὴν	βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα
[1, 23]	πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ	τὴν	βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ
[1, 24]	ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται	τὴν	βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν τε
[1, 26]	εἰ μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται	τὴν	βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα
[1, 6]	Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ	τὴν	βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ καὶ
[1, 9]	τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ	τὴν	βοήθειαν τόν τε ἔποικον τοῦ
[1, 14]	τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ	τὴν	βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ
[1, 16]	ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε	τὴν	Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον
[1, 17]	ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους
[1, 10]	παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον	τὴν	Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ
[1, 0]	ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην	τὴν	Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν πόλεων
[1, 16]	ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν	τὴν	Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν
[1, 13]	Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ	τὴν	Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας
[1, 28]	συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου·	τὴν	γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος
[1, 1]	ὁ δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ	τὴν	γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ
[1, 4]	τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ	τὴν	Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν
[1, 18]	τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα	τὴν	γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα
[1, 20]	Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν	τὴν	γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν
[1, 27]	πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα	τὴν	γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος
[1, 1]	τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς	τὴν	Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ
[1, 16]	ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ	τὴν	γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ
[1, 22]	διὰ τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται	τὴν	γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν
[1, 29]	λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ	τὴν	γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν
[1, 30]	προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ τι	τὴν	γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως ἐσκευασμένων,
[1, 29]	θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ	τὴν	γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ
[1, 21]	οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων;	Τὴν	δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ
[1, 24]	μὲν ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο,	τὴν	δ' εἰς τὰ μέλλοντα λύπην
[1, 28]	τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί,	τὴν	δ' ἑτέραν τῷ πρὸς μητρὸς
[1, 20]	πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ	τὴν	Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ
[1, 24]	καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον.	(Τὴν	δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν
[1, 1]	μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε,	τὴν	δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν
[1, 22]	ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον,	τὴν	δὲ παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι,
[1, 24]	δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα,	τὴν	δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο
[1, 14]	δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον.	Τὴν	δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας
[1, 15]	αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ	τὴν	δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς
[1, 20]	μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο	τὴν	δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον
[1, 33]	χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ	τὴν	δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν κλίνην
[1, 33]	τις ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν	τὴν	δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν
[1, 25]	ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία,	τὴν	δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν
[1, 21]	Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ	τὴν	δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν
[1, 29]	πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι	τὴν	διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης,
[1, 28]	τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι	τὴν	διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ
[1, 23]	γὰρ ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια	τὴν	διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε μὴν
[1, 0]	τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ	τὴν	διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων καὶ
[1, 16]	πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς	τὴν	διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις
[1, 16]	πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ	τὴν	διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε πόλιν
[1, 23]	ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ	τὴν	δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι
[1, 10]	Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς περὶ	τὴν	δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ
[1, 27]	μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς	τὴν	δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ,
[1, 19]	αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν προάγων	τὴν	δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ
[1, 6]	τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ	τὴν	δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις
[1, 8]	τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας	τὴν	δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν
[1, 17]	καὶ μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν	τὴν	δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον
[1, 0]	ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε	τὴν	δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως
[1, 18]	Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς	τὴν	δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται
[1, 21]	ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς	τὴν	δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα
[1, 20]	αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν	τὴν	δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως
[1, 15]	(Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο	τὴν	δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν
[1, 24]	ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα	τὴν	ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν
[1, 22]	καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα	τὴν	ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ
[1, 18]	Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν	τὴν	ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν ἀφ'
[1, 4]	μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις	τὴν	ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος
[1, 11]	Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης	τὴν	ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας
[1, 29]	τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς	τὴν	ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν
[1, 19]	ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε	τὴν	ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ
[1, 23]	ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ	τὴν	ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς
[1, 33]	τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν	τὴν	ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ
[1, 22]	πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι	τὴν	εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς
[1, 33]	διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι	τὴν	εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον
[1, 10]	διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι	τὴν	εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ'
[1, 23]	τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω	τὴν	εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ
[1, 0]	κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ	τὴν	εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον.
[1, 10]	ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ	τὴν	εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον
[1, 29]	τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων	τὴν	εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων
[1, 29]	πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ	τὴν	εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν,
[1, 22]	καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα	τὴν	εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν.
[1, 13]	πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ	τὴν	εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς
[1, 21]	παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ	τὴν	ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ
[1, 22]	τάχιον μέν, μάλιστα δὲ μετὰ	τὴν	ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν
[1, 30]	τέγους τόν τε ἔλεγχον καὶ	τὴν	ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα·
[1, 31]	τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ	τὴν	ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο
[1, 10]	οὐ μόνον τε κατ' εὔνοιαν	τὴν	ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ καὶ
[1, 31]	μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει	τὴν	ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον
[1, 26]	τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον	τὴν	ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι
[1, 26]	παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται	τὴν	ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ
[1, 24]	τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ	τὴν	ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην
[1, 10]	εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ	τὴν	ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ'
[1, 24]	χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ περὶ	τὴν	ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς
[1, 26]	Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς	τὴν	Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν
[1, 11]	τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ	τὴν	ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα
[1, 6]	ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους	τὴν	ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν
[1, 24]	νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε	τὴν	ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος
[1, 32]	ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε,	τὴν	ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς
[1, 19]	ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ	τὴν	ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ
[1, 19]	καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ	τὴν	ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν
[1, 23]	δὲ καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι	τὴν	ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ'
[1, 4]	γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ	τὴν	ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος
[1, 32]	ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος	τὴν	ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ
[1, 33]	ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν καὶ	τὴν	ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν,
[1, 20]	ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ	τὴν	ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν
[1, 14]	συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν καὶ	τὴν	ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε
[1, 19]	καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ	τὴν	ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ
[1, 1]	θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ	τὴν	ἐν τῇ πόλει φρουράν, οὔπω
[1, 21]	οὗ τό τε σχῆμα καὶ	τὴν	ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ
[1, 21]	βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον	τὴν	ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι
[1, 11]	προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ	τὴν	ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων
[1, 22]	ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι	τὴν	ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν
[1, 2]	Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον καὶ	τὴν	ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν
[1, 10]	πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς	τὴν	ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία
[1, 4]	δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς	τὴν	ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν τῶν
[1, 5]	ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς	τὴν	ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων
[1, 3]	λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς	τὴν	ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον
[1, 16]	τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης	τὴν	ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ
[1, 21]	ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς	τὴν	ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν
[1, 8]	Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς	τὴν	ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν
[1, 27]	ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ	τὴν	ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν·
[1, 20]	ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς	τὴν	ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα
[1, 8]	ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς	τὴν	ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν τε
[1, 30]	αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ	τὴν	ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ
[1, 32]	χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος	τὴν	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ
[1, 28]	εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ	τὴν	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα
[1, 27]	~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη	τὴν	ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην
[1, 33]	ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν	τὴν	ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον
[1, 13]	Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα	τὴν	ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ
[1, 13]	τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα	τὴν	ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ
[1, 13]	τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν	τὴν	ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο
[1, 13]	πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν	τὴν	ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς
[1, 27]	κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν	τὴν	ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν,
[1, 25]	ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν	τὴν	ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς
[1, 8]	προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ	τὴν	ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν
[1, 13]	συνελάμβανον τά τε ἄλλα πρὸς	τὴν	ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς
[1, 4]	δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ	τὴν	ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω
[1, 33]	διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ	τὴν	ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν,
[1, 29]	διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς	τὴν	ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν
[1, 10]	βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι	τὴν	ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ
[1, 32]	εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω	τὴν	ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας
[1, 24]	ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ	τὴν	ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι
[1, 10]	(Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας	τὴν	ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν
[1, 17]	ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην	τὴν	ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου
[1, 9]	ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ	τὴν	ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ
[1, 33]	Ὁ δὲ βραχὺ μὲν πρὸς	τὴν	εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ
[1, 4]	ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ	τὴν	εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν
[1, 23]	τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ	τὴν	εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ
[1, 32]	δέ μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις	τὴν	εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν
[1, 6]	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ	τὴν	ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων
[1, 8]	ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας πρὸς	τὴν	ἔφοδον δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν,
[1, 16]	λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς	τὴν	ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ
[1, 11]	πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς	τὴν	ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους
[1, 2]	τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ	τὴν	ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς
[1, 17]	πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ	τὴν	ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ
[1, 5]	μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε	τὴν	ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως
[1, 0]	δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν	τὴν	ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας
[1, 12]	(Οὐ μὴν αὐτῷ τι πρὸς	τὴν	Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς
[1, 24]	εἰς ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν	τὴν	Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν
[1, 25]	Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ	τὴν	Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις
[1, 0]	ὅπως τε ὁ λαὸς μετὰ	τὴν	Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν
[1, 19]	καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ	τὴν	ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα τῶν
[1, 2]	ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς	τὴν	ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην.
[1, 21]	τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν	τὴν	θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς
[1, 5]	πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους διὰ	τὴν	θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων
[1, 7]	τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς	τὴν	θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ
[1, 7]	ἐν αἷς παντὸς ἔργου διὰ	τὴν	θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ
[1, 25]	αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ	τὴν	θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως
[1, 25]	χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ	τὴν	θυγατέρα μου τῷ καλῷ νυμφίῳ·
[1, 25]	μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι	τὴν	θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος
[1, 19]	ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ μετὰ	τὴν	θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν
[1, 21]	τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ	τὴν	ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς
[1, 0]	ὅρους, ἔτι τε τῆς χώρας	τὴν	ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ πηγὰς
[1, 13]	βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ	τὴν	Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ
[1, 13]	ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς	τὴν	Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων
[1, 22]	τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ	τὴν	ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ
[1, 23]	παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι	τὴν	ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ παρὰ
[1, 15]	οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ	τὴν	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν
[1, 15]	καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ	τὴν	Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ
[1, 11]	ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ'
[1, 9]	ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ	τὴν	Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει
[1, 1]	ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ
[1, 2]	αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα	τὴν	Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα.
[1, 12]	ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν	τὴν	Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν
[1, 2]	ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος
[1, 6]	τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ	τὴν	Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον
[1, 17]	~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ	τὴν	Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν
[1, 4]	βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ	τὴν	Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον
[1, 7]	Παραδοὺς δὲ ταύτην τε καὶ	τὴν	Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου
[1, 13]	ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν
[1, 8]	συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ	τὴν	Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν
[1, 26]	~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν
[1, 12]	ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας
[1, 19]	κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ	τὴν	Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς
[1, 0]	τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς	τὴν	Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε
[1, 4]	χώρας πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα	τὴν	ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ'
[1, 0]	καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ	τὴν	ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν
[1, 10]	ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ	τὴν	ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν
[1, 15]	πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς πόλεως	τὴν	ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ
[1, 17]	παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες	τὴν	ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς
[1, 14]	χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ	τὴν	Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει.
[1, 26]	παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο	τὴν	καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ δι'
[1, 13]	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ	τὴν	καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς
[1, 17]	τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ	τὴν	καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ'
[1, 6]	καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς	τὴν	καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη
[1, 6]	ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει	τὴν	κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ' αὕτη
[1, 2]	προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν	τὴν	καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον
[1, 13]	Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος	τὴν	καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν βίον
[1, 1]	πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς	τὴν	κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος
[1, 17]	κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει	τὴν	κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα
[1, 32]	Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας	τὴν	κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος
[1, 31]	Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ	τὴν	κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ
[1, 17]	δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει	τὴν	κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ
[1, 13]	ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι	τὴν	κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου καὶ
[1, 23]	τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ	τὴν	Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν,
[1, 21]	καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ	τὴν	Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς
[1, 22]	ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ	τὴν	Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας
[1, 33]	παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ	τὴν	κλίνην οἵ τε υἱεῖς καὶ
[1, 6]	ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ	τὴν	κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον
[1, 28]	μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω	τὴν	κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν
[1, 17]	πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ	τὴν	κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη,
[1, 17]	ἦν πολύς, τῶν μὲν εἰς	τὴν	κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο,
[1, 17]	φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς	τὴν	λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ.
[1, 18]	τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε	τὴν	λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις
[1, 22]	χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον	τὴν	λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν
[1, 23]	Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ	τὴν	Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ
[1, 13]	χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι	τὴν	Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον δὲ
[1, 15]	ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς	τὴν	Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο.
[1, 13]	γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι	τὴν	Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς
[1, 19]	Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ	τὴν	μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς
[1, 8]	γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ	τὴν	μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι
[1, 4]	τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς	τὴν	μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης
[1, 8]	τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει	τὴν	μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος,
[1, 1]	στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ	τὴν	μάχην πολλούς τε τῶν πολεμίων
[1, 33]	κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ	τὴν	μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν
[1, 32]	οἶδα τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι	τὴν	μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον
[1, 22]	πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ	τὴν	μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων
[1, 27]	πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε	τὴν	μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν
[1, 20]	Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος,	τὴν	μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα
[1, 24]	δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης	τὴν	μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων
[1, 16]	Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ	τὴν	μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ
[1, 13]	δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος	τὴν	μὲν μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 28]	θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη.	Τὴν	μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς
[1, 21]	ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς	τὴν	μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον
[1, 15]	ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ	τὴν	μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους
[1, 25]	(Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ	τὴν	μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει
[1, 14]	πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ	τὴν	μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά τι
[1, 28]	τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ	τὴν	μὲν σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα
[1, 24]	τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ	τὴν	μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον
[1, 28]	συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς	τὴν	μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν
[1, 6]	ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ	τὴν	μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν
[1, 18]	Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς	τὴν	μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ
[1, 14]	ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς	τὴν	μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην
[1, 31]	καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ	τὴν	μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς
[1, 4]	ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν	τὴν	μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου
[1, 20]	ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ	τὴν	μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας
[1, 30]	Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν	τὴν	μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 31]	δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ	τὴν	μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή ποτε
[1, 22]	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ	τὴν	μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ'
[1, 3]	εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ	τὴν	μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας,
[1, 23]	εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην	τὴν	μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ
[1, 24]	γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς	τὴν	μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ,
[1, 16]	νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ	τὴν	μητέρα καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας
[1, 26]	καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ	τὴν	μητέρα καὶ τὰ τῆς βασιλείας
[1, 31]	τις αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ	τὴν	μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ
[1, 26]	αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν	τὴν	μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον εἰ
[1, 31]	γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς	τὴν	μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ
[1, 30]	φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ	τὴν	μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν
[1, 30]	θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς	τὴν	μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς
[1, 5]	οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει	τὴν	μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ τὸ
[1, 22]	πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά τε	τὴν	μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι
[1, 19]	τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι	τὴν	μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ
[1, 21]	ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ	τὴν	μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη
[1, 21]	γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν	τὴν	μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν,
[1, 0]	ὢν Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις	τὴν	μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς
[1, 18]	τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν	τὴν	νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν
[1, 30]	ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως εἰς	τὴν	νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ
[1, 4]	περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι	τὴν	νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ
[1, 15]	τὸ φρούριον, εἰ μὴ περὶ	τὴν	νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον
[1, 8]	Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο	τὴν	ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ
[1, 23]	τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι	τὴν	ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω
[1, 9]	αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ	τὴν	Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν
[1, 24]	Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ πολὺ	τὴν	ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ
[1, 33]	αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς	τὴν	ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ
[1, 23]	ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν	τὴν	ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν
[1, 24]	ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ	τὴν	ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα
[1, 10]	κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ	τὴν	ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον
[1, 1]	ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς	τὴν	ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην
[1, 16]	τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν	τὴν	ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ στόμα
[1, 6]	παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν	τὴν	ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς
[1, 2]	ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων	τὴν	ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες
[1, 10]	καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ	τὴν	ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ
[1, 11]	Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ	τὴν	ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον
[1, 17]	πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς	τὴν	ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον.
[1, 7]	παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ	τὴν	πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην,
[1, 26]	εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ	τὴν	παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν
[1, 33]	ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ	τὴν	παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ
[1, 27]	γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα	τὴν	παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας
[1, 4]	πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς	τὴν	παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ
[1, 21]	μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν	τὴν	παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν
[1, 13]	Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ	τὴν	παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς
[1, 21]	μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα	τὴν	παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον
[1, 13]	δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς	τὴν	Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν
[1, 26]	καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ	τὴν	πατρίδα καὶ πάντες οἱ περὶ
[1, 11]	Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ	τὴν	πατρίδα μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων
[1, 31]	διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ	τὴν	πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ
[1, 31]	ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι	τὴν	πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας
[1, 25]	μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ	τὴν	πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς
[1, 2]	ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ	τὴν	πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας
[1, 14]	εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ	τὴν	πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 30]	Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς	τὴν	Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν,
[1, 31]	Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει	τὴν	περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν
[1, 27]	ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα	τὴν	περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει
[1, 18]	γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα	τὴν	πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας
[1, 17]	αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ	τὴν	πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος
[1, 17]	ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην	τὴν	πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι·
[1, 17]	ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ	τὴν	πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας
[1, 7]	ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης	τὴν	πόλιν αἵ τε θυσίαι καθ'
[1, 18]	δὲ ἤδη καὶ τὰς κατὰ	τὴν	πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς
[1, 18]	λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ	τὴν	πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε
[1, 9]	ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει	τὴν	πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν τῇ
[1, 17]	ὃ καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος	τὴν	πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς ἔργα
[1, 14]	Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς	τὴν	πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ
[1, 7]	Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ	τὴν	πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ
[1, 2]	εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ	τὴν	πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν
[1, 7]	μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς	τὴν	πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ
[1, 11]	ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο	τὴν	πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν
[1, 18]	τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς	τὴν	πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου.
[1, 15]	ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ	τὴν	πόλιν ἦν ἔρημα πάντα τῶν
[1, 2]	ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς	τὴν	πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ
[1, 17]	Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη	τὴν	πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν
[1, 18]	Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ	τὴν	πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως
[1, 0]	ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι	τὴν	πόλιν καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν
[1, 33]	ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ	τὴν	πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ
[1, 9]	τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς	τὴν	πόλιν μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ.
[1, 10]	καὶ δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων	τὴν	πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς
[1, 18]	δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ	τὴν	πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν τὰ
[1, 16]	νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει	τὴν	πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν
[1, 18]	εἰ χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν	τὴν	πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν
[1, 12]	διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ	τὴν	πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε
[1, 5]	δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων	τὴν	πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν
[1, 21]	Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ	τὴν	πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις
[1, 13]	πάντας καὶ τοὺς μὲν εἰς	τὴν	πόλιν, τοὺς δὲ εἰς τὸ
[1, 2]	εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ	τὴν	πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν
[1, 6]	καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν	τὴν	πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς
[1, 1]	καὶ κατὰ μνήμην ὧν παρὰ	τὴν	πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας
[1, 18]	δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν	τὴν	πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς
[1, 6]	ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε	τὴν	πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς
[1, 8]	ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν	τὴν	πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ
[1, 8]	πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο	τὴν	πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε
[1, 9]	τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ	τὴν	Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα,
[1, 17]	ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου	τὴν	πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο.
[1, 17]	ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος	τὴν	πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας
[1, 33]	παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους	τὴν	πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ
[1, 24]	δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε	τὴν	πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ
[1, 7]	τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ	τὴν	πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν τό
[1, 16]	πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν	τὴν	προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ
[1, 12]	Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς	τὴν	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον
[1, 17]	σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ	τὴν	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς
[1, 20]	τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ	τὴν	πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ
[1, 4]	δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ	τὴν	πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς
[1, 10]	δέος τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ	τὴν	πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι.
[1, 12]	προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ	τὴν	πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον
[1, 20]	τόν τε Τράχωνα καλούμενον καὶ	τὴν	προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ τὴν
[1, 20]	μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ	τὴν	πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν	τὴν	πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται
[1, 8]	εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ	τὴν	πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς
[1, 30]	φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει	τὴν	πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου
[1, 30]	Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου	τὴν	πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ'
[1, 4]	ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην	τὴν	ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ'
[1, 0]	οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν
[1, 6]	καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι	τὴν	Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς
[1, 15]	βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν	τὴν	Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας
[1, 0]	πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ	τὴν	Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους,
[1, 17]	οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ	τὴν	Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας
[1, 16]	Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ	τὴν	Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας
[1, 10]	Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ	τὴν	Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν
[1, 3]	πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ	τὴν	σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,
[1, 13]	προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι	τὴν	στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ
[1, 22]	λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν διὰ	τὴν	στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ
[1, 8]	ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ	τὴν	στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ
[1, 17]	πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς ἔργα	τὴν	στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ προάστεια
[1, 17]	σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει	τὴν	στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς
[1, 4]	ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει	τὴν	στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος
[1, 20]	τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι	τὴν	συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ
[1, 32]	καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας	τὴν	συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα
[1, 7]	εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ	τὴν	συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει
[1, 29]	ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν	τὴν	σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ
[1, 13]	Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων	τὴν	σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν
[1, 7]	γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς	τὴν	Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην
[1, 29]	καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι	τὴν	Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης
[1, 6]	ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν	τὴν	Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ'
[1, 12]	ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος	τὴν	Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ πρὸς
[1, 1]	λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς	τὴν	Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν
[1, 10]	τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι	τὴν	Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν
[1, 7]	τὸ θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ	τὴν	σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ
[1, 33]	εἰς δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς	τὴν	σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ
[1, 14]	εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ	τὴν	τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ
[1, 24]	ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς	τὴν	ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς μὲν
[1, 24]	παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ πρὸς	τὴν	ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ
[1, 4]	ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους καὶ	τὴν	τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς
[1, 24]	Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν	τήν	τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ
[1, 21]	περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια	τήν	τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους
[1, 2]	γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν,	τήν	τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ
[1, 2]	Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ	τήν	τε γυναῖκα καὶ τοὺς δύο
[1, 5]	τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα	τήν	τε γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας
[1, 32]	κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι.	Τήν	τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ
[1, 29]	λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα	τήν	τε διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ
[1, 21]	πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ	τήν	τε ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος·
[1, 23]	μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος	τήν	τε ἡλικίαν μου καὶ τὴν
[1, 11]	αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ	τήν	τε ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον
[1, 11]	Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ	τήν	τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ
[1, 2]	ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο,	τήν	τε μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 14]	Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν,	τήν	τε ξενίαν καὶ τὴν ἐν
[1, 29]	αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί,	τήν	τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν.
[1, 7]	ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν,	τήν	τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον
[1, 1]	μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας	τήν	τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος
[1, 16]	δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος	τήν	τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ
[1, 3]	προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ	τήν	τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν
[1, 6]	ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν	τήν	τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς
[1, 24]	μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ	τήν	τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ τὸν
[1, 7]	δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα	τήν	τε τάφρον ἔχου καὶ τὴν
[1, 0]	κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη	τήν	τε τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν
[1, 0]	τειχῶν καὶ τὰ μέτρα τούτων,	τήν	τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ
[1, 0]	προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι	τήν	τε τῶν τυράννων πρὸς τοὺς
[1, 20]	ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν	τήν	τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν
[1, 0]	πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο,	τήν	τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς
[1, 13]	ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ	τήν	τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν
[1, 14]	ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι	τήν	τε φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα
[1, 30]	τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ	τήν	τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς
[1, 30]	τῶν αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ	τὴν	τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης
[1, 33]	οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι	τὴν	τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα
[1, 33]	ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ	τὴν	τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς
[1, 24]	θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ	τὴν	τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν
[1, 11]	τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς	τὴν	τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ
[1, 18]	τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ	τὴν	τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι.
[1, 22]	τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ	τὴν	τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν
[1, 21]	πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ	τὴν	τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν
[1, 10]	σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν	τὴν	τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς
[1, 25]	αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ	τὴν	τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν
[1, 4]	Θεόδωρος τά τε σφέτερα καὶ	τὴν	τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν
[1, 2]	στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν	τὴν	τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών·
[1, 11]	πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ	τὴν	τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ
[1, 8]	Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ	τὴν	τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ
[1, 14]	τὸ δὲ ὅλον καὶ διὰ	τὴν	τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ
[1, 11]	ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν	τὴν	τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι
[1, 3]	πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ	τὴν	τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος
[1, 11]	καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ	τὴν	τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος
[1, 11]	μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ	τὴν	τούτου καὶ τὴν τῶν ἄλλων
[1, 19]	στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ	τὴν	τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες
[1, 8]	ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ	τὴν	τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ
[1, 30]	γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι	τὴν	τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν,
[1, 19]	ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα	τὴν	τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν
[1, 32]	Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς	τὴν	τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον
[1, 2]	μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι	τὴν	τύχην. Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα
[1, 11]	ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου καὶ	τὴν	τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος
[1, 28]	δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι	τὴν	τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ
[1, 14]	οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου	τὴν	τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο
[1, 18]	ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ	τὴν	τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν
[1, 32]	τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων	τὴν	τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ
[1, 28]	γὰρ εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ	τὴν	τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν
[1, 8]	τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ	τὴν	τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας
[1, 7]	ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς	τὴν	τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ
[1, 29]	ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας	τὴν	ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν
[1, 17]	Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι	τὴν	ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον.
[1, 12]	στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ	τὴν	ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος
[1, 32]	τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ	τὴν	ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ ζῆν
[1, 21]	ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ	τὴν	ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει,
[1, 21]	κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε	τὴν	ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον
[1, 1]	εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ	τὴν	ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ
[1, 13]	ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος	τὴν	ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως
[1, 8]	λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες	τὴν	φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα
[1, 7]	τήν τε τάφρον ἔχου καὶ	τὴν	φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς
[1, 29]	εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ	τὴν	Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον
[1, 21]	παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν	τὴν	Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν
[1, 13]	φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ κατὰ	τὴν	φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας
[1, 27]	δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι	τὴν	φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν βίον,
[1, 0]	Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ	τὴν	φύσιν καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας
[1, 21]	ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας	τὴν	φύσιν μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς
[1, 33]	τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν	τὴν	φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ
[1, 33]	ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ	τὴν	χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως
[1, 15]	τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν	τὴν	χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ
[1, 5]	οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ	τὴν	χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ
[1, 3]	οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς	τὴν	χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι
[1, 13]	ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου	τὴν	χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι
[1, 15]	Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ	τὴν	χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς
[1, 1]	καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς	τὴν	χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς
[1, 0]	τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς	τὴν	χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς
[1, 10]	Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ	τὴν	χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς
[1, 19]	μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ	τὴν	χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν
[1, 0]	καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν	τὴν	χώραν κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν
[1, 0]	ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ	τὴν	χώραν ὄντος, καὶ ὡς ἔτει
[1, 10]	λέγων καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο	τὴν	χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ
[1, 7]	παρασχόντα καὶ διότι τὸ κατὰ	τὴν	χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν
[1, 16]	στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ	τὴν	χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς
[1, 6]	ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς	τὴν	χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ
[1, 8]	δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ	τὴν	χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ
[1, 15]	δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς	τὴν	χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν
[1, 21]	(Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι πρὸς	τὴν	ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος
[1, 3]	καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου	τὴν	ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο,
[1, 33]	γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε	τὴν	ψυχὴν καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς
[1, 33]	σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ	τὴν	ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν τέκνων
[1, 31]	γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα.	Τηνικαῦτά	γε μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ
[1, 13]	Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ.	Τηνικαῦτά	γε μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν
[1, 26]	εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν	τηρεῖν,	ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ
[1, 25]	Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι	τηρεῖν	πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας
[1, 23]	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ	τηρῆσαι	τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε.
[1, 23]	ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς	τηρήσατε	μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς
[1, 23]	κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί,	τηροῦσιν	τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ
[1, 32]	τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ	τηρῶν	ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων;
[1, 23]	τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν	τῆς	ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν
[1, 18]	ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος	τῆς	ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ
[1, 22]	ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης	τῆς	ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν
[1, 32]	πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι	τῆς	ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ
[1, 29]	γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς καὶ	τῆς	ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου
[1, 0]	διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ	τῆς	Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς τὴν
[1, 16]	καὶ τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ	τῆς	αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ
[1, 32]	ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι	τῆς	Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης
[1, 5]	δ' ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι	τῆς	Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν τὰ
[1, 8]	ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης	τῆς	Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ
[1, 0]	πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ	τῆς	ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ
[1, 30]	σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ	τῆς	ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε
[1, 20]	δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν	τῆς	ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ,
[1, 25]	ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα	τῆς	ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας
[1, 6]	μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα	τῆς	ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν
[1, 6]	τε ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ	τῆς	ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους.
[1, 17]	τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ	τῆς	ἄλλης χώρας, οἱ μὲν διὰ
[1, 7]	ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν	τῆς	ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν
[1, 32]	ταμίας τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς	τῆς	ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ
[1, 25]	πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ	τῆς	ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς
[1, 24]	οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ	τῆς	ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν
[1, 14]	τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο	τῆς	ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς
[1, 25]	δὲ καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα	τῆς	ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι νῦν
[1, 5]	θεῖον. Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα	τῆς	ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη
[1, 29]	καὶ συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ	τῆς	ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν εἰς
[1, 20]	καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ	τῆς	ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς
[1, 32]	εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ	τῆς	Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ
[1, 30]	δὲ γυνὴ τήν τε φιλίαν	τῆς	Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ
[1, 14]	οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην μὲν	τῆς	Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ ὅλον
[1, 20]	διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ	τῆς	ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν
[1, 1]	γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ	τῆς	ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας
[1, 15]	Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως	τῆς	ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο
[1, 31]	Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ πρὸ	τῆς	ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας
[1, 23]	τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ	τῆς	ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει
[1, 31]	τότε μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει	τῆς	ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ
[1, 6]	Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ	τῆς	Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν
[1, 6]	καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη	τῆς	Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ
[1, 8]	τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν	τῆς	Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ δ'
[1, 14]	ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην	τῆς	Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν
[1, 30]	καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ	τῆς	Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον
[1, 9]	τοῦ σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα	τῆς	ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ
[1, 16]	μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι	τῆς	ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως
[1, 9]	εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας	τῆς	Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς
[1, 21]	ὁρῶν καὶ τὸ μόνον λείψανον	τῆς	ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον
[1, 32]	ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα	τῆς	ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε,
[1, 32]	φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα	τῆς	ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν
[1, 23]	ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον	τῆς	ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν,
[1, 30]	αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης	τῆς	ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει
[1, 10]	οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ	τῆς	ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα
[1, 5]	διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ	τῆς	ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ δόξαν
[1, 10]	Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον	τῆς	ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας
[1, 30]	συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω	τῆς	ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ'
[1, 12]	μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ	τῆς	Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων
[1, 27]	συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ	τῆς	αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα,
[1, 10]	ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ	τῆς	ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς
[1, 18]	ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ	τῆς	βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου
[1, 24]	ἦν οὐ μόνον τοῖς ἐκ	τῆς	βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν
[1, 18]	ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ τὰ	τῆς	βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων
[1, 23]	προξενεῖ, τό γε μὴν μέγεθος	τῆς	βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς
[1, 21]	εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει	τῆς	βασιλείας αὐτόν τε τὸν ναὸν
[1, 1]	τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ	τῆς	βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς
[1, 0]	ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ	τῆς	βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ
[1, 19]	δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν	τῆς	βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ
[1, 20]	οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν σοι	τῆς	βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ
[1, 21]	δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα	τῆς	βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς
[1, 14]	Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ	τῆς	βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ
[1, 21]	Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ	τῆς	βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον παρ'
[1, 3]	Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε καὶ	τῆς	βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ
[1, 26]	καὶ τὴν μητέρα καὶ τὰ	τῆς	βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ'
[1, 21]	πόλιν, ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ	τῆς	βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε
[1, 24]	μείζων, ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει	τῆς	βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ
[1, 33]	φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις	τῆς	βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων
[1, 24]	καὶ πάλαι μὲν ἔτι ζώσης	τῆς	βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε
[1, 14]	παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις	τῆς	βασιλίδος καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν
[1, 23]	μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν	τῆς	βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν
[1, 14]	ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ	τῆς	βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ
[1, 8]	τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις	τῆς	Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ
[1, 20]	καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ	τῆς	Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ
[1, 15]	τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ	τῆς	Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου
[1, 16]	καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ	τῆς	Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου
[1, 11]	Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ	τῆς	Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ
[1, 12]	ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ	τῆς	Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον
[1, 17]	Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ	τῆς	Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην
[1, 7]	ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ	τῆς	γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν
[1, 30]	κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα	τῆς	γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν
[1, 32]	τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης	τῆς	γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ
[1, 28]	ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου	τῆς	γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι
[1, 23]	τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ	τῆς	γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον,
[1, 0]	ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ	τῆς	γνώμης· τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς
[1, 25]	ἧς αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα	τῆς	γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον
[1, 25]	δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου	τῆς	γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι
[1, 28]	ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας	τῆς	γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ
[1, 31]	ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ	τῆς	γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως.
[1, 29]	οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι	τῆς	γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι'
[1, 22]	ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον	τῆς	γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς
[1, 8]	Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν.	Τῆς	δ' ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν
[1, 23]	ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν,	τῆς	δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει
[1, 3]	παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα.	Τῆς	δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς
[1, 14]	λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών.	Τῆς	δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης
[1, 18]	καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν	τῆς	δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν
[1, 30]	τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν	τῆς	διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ
[1, 32]	καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις	τῆς	διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ
[1, 30]	αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου	τῆς	διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ
[1, 24]	ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα	τῆς	διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ
[1, 21]	δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα	τῆς	δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ,
[1, 2]	ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν	τῆς	δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο
[1, 20]	καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα	τῆς	δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν
[1, 18]	περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ	τῆς	δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν
[1, 19]	τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ	τῆς	δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον
[1, 4]	τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ	τῆς	δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ
[1, 15]	αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ	τῆς	δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα
[1, 1]	τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ	τῆς	δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς
[1, 19]	διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ	τῆς	δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν
[1, 7]	τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης	τῆς	δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ
[1, 23]	τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ	τῆς	Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον
[1, 22]	Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν ἐκ	τῆς	Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς
[1, 21]	τε οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ	τῆς	ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον
[1, 33]	παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ	τῆς	ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν
[1, 25]	τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν	τῆς	εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ
[1, 30]	πολύ γε, ἔφη, ὦ γύναι,	τῆς	εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 14]	τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον	τῆς	εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς
[1, 10]	τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν	τῆς	εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη
[1, 32]	οὓς ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε	τῆς	εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί δέ
[1, 32]	ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις	τῆς	εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι.
[1, 31]	τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει	τῆς	εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς
[1, 33]	ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ περὶ	τῆς	εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει.
[1, 21]	αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ	τῆς	ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν
[1, 20]	ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα	τῆς	ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν.
[1, 20]	δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ	τῆς	ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς
[1, 0]	ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ	τῆς	ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ
[1, 21]	Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν	τῆς	Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης
[1, 5]	εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν	τῆς	ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς
[1, 15]	ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ	τῆς	ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς
[1, 28]	συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι	τῆς	ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν
[1, 0]	ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ	τῆς	ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε
[1, 0]	δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα	τῆς	ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς
[1, 32]	Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον	τῆς	ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ'
[1, 3]	λαὸς εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς	τῆς	ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ
[1, 15]	τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ	τῆς	ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους
[1, 8]	πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ	τῆς	ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ
[1, 0]	ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην	τῆς	ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν
[1, 15]	εἰ μὴ περὶ τὴν νύκτα	τῆς	ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν
[1, 3]	καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ	τῆς	ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν
[1, 32]	ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα	τῆς	ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις
[1, 3]	τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει	τῆς	ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ
[1, 31]	καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ	τῆς	ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον
[1, 2]	Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις πρὸ	τῆς	ἐπὶ Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ'
[1, 31]	κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ	τῆς	ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν
[1, 11]	Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν	τῆς	ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος
[1, 4]	δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι	τῆς	ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ ξενικὸν
[1, 26]	καὶ διὰ τοῦτο μέχρι νῦν	τῆς	ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς
[1, 31]	δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ	τῆς	ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ οὐ
[1, 13]	ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται	τῆς	ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν
[1, 26]	ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας	τῆς	ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας
[1, 13]	πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν σύνταξιν	τῆς	ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν,
[1, 30]	ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη	τῆς	ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ'
[1, 25]	ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ	τῆς	ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ
[1, 18]	διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν	τῆς	ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν
[1, 22]	ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ	τῆς	ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν
[1, 32]	μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης	τῆς	ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης
[1, 33]	οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος	τῆς	ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς
[1, 33]	ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο	τῆς	ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης γοῦν
[1, 1]	Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ	τῆς	εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ διὰ
[1, 32]	γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς	τῆς	εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης
[1, 23]	σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ	τῆς	ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ
[1, 16]	ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ	τῆς	ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα
[1, 0]	δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ	τῆς	ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα
[1, 25]	τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ	τῆς	ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι.
[1, 3]	ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ	τῆς	ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ
[1, 16]	βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ	τῆς	Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα
[1, 7]	πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ	τῆς	θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο
[1, 7]	καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι·	τῆς	θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν
[1, 25]	δίκας, μετὰ δὲ σοῦ περὶ	τῆς	θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε
[1, 24]	τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν	τῆς	ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ τὴν
[1, 2]	Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ	τῆς	Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας
[1, 17]	Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ	τῆς	Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι
[1, 13]	πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ	τῆς	Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν
[1, 28]	αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ	τῆς	Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος,
[1, 2]	παράστημα τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε	τῆς	ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ
[1, 1]	ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ	τῆς	Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν
[1, 6]	τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ	τῆς	Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς,
[1, 1]	τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ	τῆς	Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ
[1, 12]	Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν	τῆς	Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ
[1, 0]	καὶ τὴν φύσιν καὶ τοὺς	τῆς	Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε τῆς
[1, 6]	ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα	τῆς	Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά τε
[1, 13]	τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν	τῆς	ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς
[1, 0]	Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν τὸ	τῆς	ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν
[1, 0]	καινὰ λέγειν καὶ τὸ σῶμα	τῆς	ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν
[1, 0]	ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν	τῆς	ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ πάθει·
[1, 0]	τὰ συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς	τῆς	ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς
[1, 15]	(Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ	τῆς	Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς
[1, 10]	τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ	τῆς	Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται
[1, 29]	Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ	τῆς	Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς Ῥώμην
[1, 21]	δωρεὰς ἢ τὴν δι' ὅλης	τῆς	Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι
[1, 10]	Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι	τῆς	καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ
[1, 12]	Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν	τῆς	καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων
[1, 31]	διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα	τῆς	Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ
[1, 27]	εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω	τῆς	Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος
[1, 7]	ὁ Πομπήιος τά τε ἄλλα	τῆς	καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ
[1, 31]	ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις ἤδη	τῆς	κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ
[1, 6]	ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα	τῆς	κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης
[1, 7]	ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου	τῆς	κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς
[1, 19]	Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως ὑπὸ	τῆς	Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ·
[1, 19]	Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα	τῆς	κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος
[1, 32]	τὸ σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι	τῆς	κοίτης εἰσάγων καὶ μή μέ
[1, 17]	προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι	τῆς	κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς.
[1, 22]	αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ	τῆς	κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς
[1, 18]	μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων καὶ	τῆς	λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς
[1, 17]	Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ	τῆς	λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι
[1, 16]	μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ	τῆς	λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς
[1, 3]	μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου	τῆς	λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει.
[1, 2]	νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ	τῆς	Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ
[1, 11]	Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα	τῆς	Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ
[1, 22]	γὰρ ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν	τῆς	Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν
[1, 12]	τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ	τῆς	Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ
[1, 16]	ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων	τῆς	Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ' ἐν
[1, 19]	εἰργάσαντο. Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ	τῆς	μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου
[1, 1]	πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ	τῆς	μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν
[1, 21]	ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ	τῆς	μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς
[1, 20]	ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ πλέον	τῆς	μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ
[1, 8]	Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν	τῆς	μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις,
[1, 29]	διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης,	τῆς	μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν
[1, 13]	τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ	τῆς	μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ'
[1, 17]	καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ	τῆς	μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ
[1, 4]	οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον	τῆς	μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ
[1, 16]	δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον	τῆς	μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων
[1, 31]	οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν	τῆς	μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν
[1, 23]	μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ	τῆς	μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ'
[1, 26]	ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν	τῆς	μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης
[1, 16]	τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ	τῆς	μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι
[1, 2]	ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα	τῆς	μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας,
[1, 29]	ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ	τῆς	μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα
[1, 13]	καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ	τῆς	μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν
[1, 4]	Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ	τῆς	μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον
[1, 23]	πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ	τῆς	μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ
[1, 30]	αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ	τῆς	μητρῴας τόλμης καὶ τὸν υἱὸν
[1, 0]	ὄντος, καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ	τῆς	Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη
[1, 19]	προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν	τῆς	νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι.
[1, 10]	ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ περὶ	τῆς	νίκης οὐ χρὴ κατὰ πᾶν
[1, 33]	βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων	τῆς	νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν,
[1, 33]	ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι.	Τῆς	νόσου δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν
[1, 33]	ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον	τῆς	νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς
[1, 26]	εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν	τῆς	ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ'
[1, 7]	ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ	τῆς	ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς
[1, 10]	μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν	τῆς	οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ'
[1, 26]	μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα	τῆς	οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ
[1, 24]	δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν	τῆς	οἰκίας καὶ περὶ τὴν ἐκείνου
[1, 26]	(Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ	τῆς	οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε τῶν
[1, 21]	κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης	τῆς	οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν ἡ
[1, 18]	πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν	τῆς	οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ
[1, 32]	μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ	τῆς	οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα
[1, 17]	διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ	τῆς	ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν
[1, 1]	Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ	τῆς	ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ
[1, 0]	τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν τε	τῆς	ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ
[1, 29]	τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ	τῆς	ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη
[1, 23]	καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ	τῆς	ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς
[1, 16]	Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ	τῆς	ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων
[1, 28]	γένοιο γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ	τῆς	ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς
[1, 21]	καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν	τῆς	οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος
[1, 18]	ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε	τῆς	πάλαι μήτε τῆς τότε τύχης
[1, 8]	τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ	τῆς	παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ
[1, 17]	πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ	τῆς	παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι,
[1, 4]	μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε	τῆς	παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται,
[1, 4]	ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος	τῆς	παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε
[1, 17]	στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ	τῆς	παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ
[1, 17]	αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ	τῆς	παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα μέρη
[1, 1]	ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης	τῆς	παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς
[1, 14]	Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα	τῆς	παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν
[1, 10]	ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη	τῆς	πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν
[1, 0]	κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι	τῆς	πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ
[1, 22]	γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν τι	τῆς	πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ
[1, 0]	ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς	τῆς	πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν
[1, 10]	πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο	τῆς	πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ
[1, 10]	μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν	τῆς	πατρίου γῆς, πολλὰ δ' εἰς
[1, 2]	καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον	τῆς	πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ
[1, 14]	ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ	τῆς	πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ
[1, 10]	ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν	τῆς	περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν
[1, 2]	καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ	τῆς	περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν
[1, 32]	ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ	τῆς	πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα
[1, 15]	χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ	τῆς	πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν
[1, 19]	παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης	τῆς	πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν
[1, 4]	μυρίους κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω	τῆς	πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς
[1, 11]	προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ	τῆς	πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα
[1, 6]	νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ	τῆς	πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ
[1, 6]	τε ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ	τῆς	πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα
[1, 12]	δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ	τῆς	πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος
[1, 15]	τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ	τῆς	πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς
[1, 22]	διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν	τῆς	πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς
[1, 5]	εἰ μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ	τῆς	πόλεως. Οἱ μὲν οὖν δοθείσης
[1, 1]	οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι	τῆς	πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ
[1, 0]	τὰ μέτρα τούτων, τήν τε	τῆς	πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ
[1, 13]	μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα	τῆς	πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς
[1, 1]	δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα	τῆς	πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος
[1, 15]	στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ	τῆς	πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους
[1, 1]	εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε	τῆς	πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ
[1, 0]	πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν	τῆς	πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ
[1, 2]	ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς	τῆς	πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου
[1, 15]	ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ	τῆς	πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη·
[1, 18]	τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ	τῆς	πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ
[1, 2]	ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα	τῆς	πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος,
[1, 11]	τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν	τῆς	πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς
[1, 7]	θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ	τῆς	πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν πύργων
[1, 2]	χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι	τῆς	πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ
[1, 16]	Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς	τῆς	πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων
[1, 18]	ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ	τῆς	πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς
[1, 17]	ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος	τῆς	πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη γὰρ
[1, 18]	τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν	τῆς	πολιορκίας τούς τε χωννύντας εἶργον
[1, 28]	Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ	τῆς	προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν,
[1, 16]	διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο	τῆς	πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ'
[1, 32]	Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ	τῆς	πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ
[1, 1]	δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ	τῆς	πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς
[1, 21]	ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον	τῆς	πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν.
[1, 24]	ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν	τῆς	πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον
[1, 7]	δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ	τῆς	πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας ἐν
[1, 10]	τῶν ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς	τῆς	πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς
[1, 21]	καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια	τῆς	προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας
[1, 5]	ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν	τῆς	προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό
[1, 11]	ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ	τῆς	προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος
[1, 2]	τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος	τῆς	Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ
[1, 21]	δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ	τῆς	πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν
[1, 0]	ἔνθα δὴ καὶ τὰ περὶ	τῆς	Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ
[1, 0]	τοῦ πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος	τῆς	Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ
[1, 8]	Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν ἐπὶ	τῆς	Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς
[1, 28]	Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης	τῆς	Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας
[1, 32]	λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ	τῆς	Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως
[1, 28]	δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης	τῆς	Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν
[1, 15]	Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ	τῆς	Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ
[1, 2]	προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι	τῆς	Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον καὶ
[1, 27]	ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ	τῆς	σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ'
[1, 28]	ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο	τῆς	σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν
[1, 0]	καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ	τῆς	στάσεως ἡ πόλις διέκειτο παρόντος
[1, 0]	τοῦ πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ	τῆς	στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ
[1, 4]	εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη	τῆς	στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ
[1, 10]	ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι	τῆς	στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ
[1, 11]	τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς	τῆς	στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις
[1, 8]	ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους	τῆς	στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς
[1, 17]	πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς	τῆς	συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς
[1, 15]	τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ	τῆς	συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν
[1, 9]	ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ	τῆς	συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον
[1, 19]	ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου	τῆς	συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων
[1, 19]	Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ δὲ	τῆς	συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν
[1, 17]	ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι	τῆς	συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν
[1, 4]	αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει	τῆς	συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος
[1, 0]	προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι	τῆς	συντάξεως· τούτων δὲ τὰ μὲν
[1, 17]	διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ	τῆς	Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν
[1, 10]	(Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ	τῆς	Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ
[1, 11]	καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ	τῆς	Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς
[1, 31]	δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ	τῆς	Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι
[1, 20]	δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα	τῆς	Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν
[1, 17]	ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ	τῆς	Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ
[1, 6]	Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ	τῆς	Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων
[1, 11]	παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ	τῆς	σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα·
[1, 10]	τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ	τῆς	σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ
[1, 20]	δὲ ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν	τῆς	σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι,
[1, 31]	ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα τὰ	τῆς	σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς
[1, 5]	δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον	τῆς	τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν
[1, 10]	τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ	τῆς	τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ
[1, 26]	δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι	τῆς	τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας
[1, 4]	διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ	τῆς	τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ
[1, 16]	τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν	τῆς	τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν
[1, 9]	τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ	τῆς	τε ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως
[1, 10]	ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι	τῆς	τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ
[1, 0]	καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων,	τῆς	τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα
[1, 32]	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν	τῆς	τε χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ
[1, 24]	τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ	τῆς	τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων,
[1, 23]	γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν	τῆς	τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς
[1, 10]	ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον	τῆς	τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας
[1, 13]	λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ	τῆς	τότε πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς
[1, 18]	Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι μήτε	τῆς	τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν
[1, 28]	Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης	τῆς	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ
[1, 29]	Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης	τῆς	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν
[1, 23]	μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ	τῆς	τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ
[1, 27]	Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν	τῆς	τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς
[1, 12]	Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν	τῆς	τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν
[1, 30]	γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς	τῆς	ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ
[1, 22]	παραπώλετο· δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου	τῆς	υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ
[1, 4]	Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ	τῆς	ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν
[1, 9]	ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει	τῆς	ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα
[1, 11]	τε προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ	τῆς	ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ
[1, 30]	ἕως αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ	τῆς	ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ
[1, 17]	τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι	τῆς	ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον·
[1, 30]	ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω	τῆς	ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς
[1, 7]	φοβερὰν τό τε ἱερὸν ἐντὸς	τῆς	φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ
[1, 7]	τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης	τῆς	φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ
[1, 11]	διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν	τῆς	φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος
[1, 32]	Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον	τῆς	φαρμακείας τάς τε μηνύσεις ἑξῆς>
[1, 13]	ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι·	τῆς	Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος
[1, 31]	μὲν οὖν εἰλήφει τὴν περὶ	τῆς	Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι
[1, 10]	τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην	τῆς	φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ καὶ
[1, 24]	δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ	τῆς	φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ,
[1, 4]	ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος	τῆς	φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη.
[1, 16]	τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ	τῆς	φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων
[1, 29]	τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα	τῆς	φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ
[1, 25]	τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ	τῆς	φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς
[1, 28]	ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι μετὰ	τῆς	φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι
[1, 11]	(Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου	τῆς	χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ
[1, 13]	Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους	τῆς	χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν
[1, 19]	συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν	τῆς	χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς
[1, 13]	πόλις ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ	τῆς	χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν.
[1, 32]	βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ	τῆς	χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς
[1, 18]	ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ	τῆς	χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ
[1, 0]	ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται	τῆς	χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων
[1, 14]	βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ	τῆς	χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν,
[1, 16]	σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν	τῆς	χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ
[1, 19]	ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου	τῆς	χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν
[1, 4]	βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα	τῆς	χώρας πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα
[1, 0]	τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε	τῆς	χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε
[1, 24]	ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ περὶ	τῆς	ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ'
[1, 31]	προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν	τῆς	ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν προμηθέστεροι
[1, 5]	ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ	τῆς	ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ
[1, 4]	ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ	τῆς	ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους
[1, 4]	ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον,	τί	ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών,
[1, 17]	φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν	τι	αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ
[1, 30]	διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος	τί	γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν
[1, 30]	ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ	τί	γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν
[1, 32]	ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην.	Τί	δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον
[1, 33]	κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου.	Τί	δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι
[1, 32]	μετῆλθε τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας;	Τί	δέ με καὶ παρώξυνεν κατὰ
[1, 21]	ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ	τί	δεῖ λέγειν τὰς εἰς Λυκίους
[1, 24]	ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων ἕν	τι	διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ
[1, 19]	περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ	τί	δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ
[1, 21]	ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ	τι	θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις
[1, 5]	εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά	τι	Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν
[1, 31]	μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ	τι	καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ
[1, 19]	τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν	τι	κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ
[1, 24]	δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη	τι	κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ
[1, 31]	ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν, εἴ	τι	κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν
[1, 18]	καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί	τι	κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ'
[1, 33]	καὶ προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων	τι	μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς.
[1, 29]	πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ	τι	μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν
[1, 32]	ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ	τί	μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον
[1, 25]	ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί	τι	μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους,
[1, 10]	πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς	τι	μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις
[1, 16]	τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή	τι	νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ
[1, 10]	δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ, μή	τι	παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ,
[1, 24]	αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν	τι	προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος.
[1, 21]	ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν	τι	πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος
[1, 12]	ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ	τι	πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν,
[1, 5]	ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή	τι	προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ
[1, 20]	Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν	τί	σε ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης
[1, 19]	τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν	τι	σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα
[1, 0]	δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ	τι	συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς
[1, 32]	ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί	τι	τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν
[1, 30]	ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ	τι	τὴν γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως
[1, 22]	τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν	τι	τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν
[1, 15]	χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου	τι	τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν
[1, 23]	οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν	τι	τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν
[1, 18]	ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί	τι	τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου
[1, 26]	ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν γέ	τι	τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν
[1, 2]	παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν	τι	τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν·
[1, 18]	χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ	τι	τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη.
[1, 20]	τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ	τι	τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει.
[1, 14]	τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά	τι	τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς
[1, 17]	τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν	τι	τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων
[1, 33]	συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ	τι	τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου
[1, 31]	καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ	τι	τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν
[1, 13]	γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς	τι	τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται
[1, 3]	μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί	τι	τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται·
[1, 2]	ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς	τι	τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ
[1, 6]	καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν	τι	τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ
[1, 19]	φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί	τι	χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας
[1, 29]	γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ	τι	χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον,
[1, 10]	ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ	τι	χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα
[1, 5]	μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην.	Τιγράνην	δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον
[1, 6]	ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς	Τιγράνην,	παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν
[1, 28]	μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο	Τιγράνης	καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ
[1, 18]	Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν	Τιγράνου	παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ
[1, 7]	θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν	τιθέμενοι.	Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων
[1, 25]	ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν	τίθεσθαι	τὸ τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν
[1, 10]	ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ	τιμαὶ	παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν
[1, 20]	οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις	τιμαῖς,	ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν
[1, 16]	προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε ἄλλαις	τιμαῖς	αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς τὴν
[1, 18]	τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς	τιμαῖς	καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει.
[1, 23]	μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς	τιμὰς	διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ
[1, 10]	ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ	τιμὰς	ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ
[1, 21]	εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς	τιμὰς	ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο
[1, 0]	τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν.	Τιμάσθω	δὴ παρ' ἡμῖν τὸ τῆς
[1, 23]	παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ	τιμὴν	βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ
[1, 28]	τῷ πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν	τιμὴν	ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν
[1, 22]	ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν	τιμὴν	κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν
[1, 3]	ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι	τιμὴν	μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν
[1, 21]	Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου	τιμήν.	Τό γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον
[1, 21]	τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν	τιμὴν	τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν
[1, 31]	καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ	τιμῆς	ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς
[1, 21]	ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα	τιμῆς	γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν
[1, 10]	τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς	τιμῆς	θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται
[1, 9]	καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης	τιμῆς	καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν
[1, 28]	μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν	τιμῆς,	μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας,
[1, 6]	δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν	τιμῆς	ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις
[1, 10]	ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ τῷ	τιμήσαντι	τὸ μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος
[1, 12]	ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ	τίμιον.	Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ
[1, 4]	ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ	τιμιώτατα	δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος
[1, 24]	ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι	τιμιώτατοι	τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ
[1, 24]	τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς	τιμιωτάτοις	μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς
[1, 24]	ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ	τιμιώτατος	τῶν φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ
[1, 29]	δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα	τιμώμενος,	γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων
[1, 33]	ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη	τιμωρεῖν	ἤδη τῷ θεῷ καὶ τὰ
[1, 29]	ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς ἂν	τιμωρήσαιτο	τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους
[1, 26]	τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων.	Τιμωρήσειν	γε μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ
[1, 11]	φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ	τιμωρίᾳ	τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ
[1, 11]	παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ	τιμωρίᾳ	τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ
[1, 10]	δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ	τιμωρίᾳ	τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων.
[1, 12]	καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου	τιμωρίαν	ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν
[1, 32]	Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν	τιμωρίαν	ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ
[1, 30]	μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης	τιμωρίας	ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν
[1, 19]	τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες	τιμωροὶ	τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις
[1, 8]	περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς	τινα	λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι
[1, 30]	διάδοχον γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ	τινα	παίδων μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ
[1, 32]	παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν μή	τινα	πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν.
[1, 24]	αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων	τινὰ	ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς
[1, 26]	καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς	τινα	τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν
[1, 30]	εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς, μή	τινα	τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ
[1, 20]	δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό	τινα	τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην
[1, 11]	γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει	τινὰ	τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι
[1, 5]	Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν	τινα	τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον
[1, 17]	καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον	τινὰ	τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ
[1, 29]	λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ	τινας	ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ'
[1, 30]	θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν	τινας	ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν
[1, 16]	δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί	τινας	Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν.
[1, 8]	τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ	τινὰς	μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας
[1, 15]	οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων	τινὰς	οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι
[1, 19]	τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί	τινας	προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα.
[1, 11]	ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν	τινας	πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ
[1, 30]	ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε καί	τινας	τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ
[1, 13]	ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ	τινὰς	τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς
[1, 30]	ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ	τινες	ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες
[1, 27]	τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι,	τινὲς	δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε
[1, 21]	πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα,	τινὲς	δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ
[1, 0]	προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί	τινες	Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ
[1, 18]	τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου	τινὲς	ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες
[1, 27]	πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί	τινες	ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς
[1, 25]	δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ μή	τινες	ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς
[1, 32]	καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται	τινὲς	οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες
[1, 0]	(Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων,	τίνες	τε ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν
[1, 31]	καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ	τινες	ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν
[1, 23]	φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό	τινες	ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων
[1, 19]	ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ	τινὶ	βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν
[1, 32]	φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ	τίνι	μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ
[1, 24]	πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων	τινὶ	προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ
[1, 13]	Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ	τινὶ	τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς
[1, 11]	τάχος, ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ	τινὶ	τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ
[1, 29]	γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ	τινὶ	τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ
[1, 32]	σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί	τινι	τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ
[1, 7]	Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ	τινὶ	τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος.
[1, 3]	καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν	τινι	τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ'
[1, 28]	τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ	τινι	τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν
[1, 10]	ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ	τινος,	δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ
[1, 20]	προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ	τίνος,	ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ
[1, 33]	εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ ζῴου	τινὸς	ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ'
[1, 27]	κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ	τινος	θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ
[1, 33]	χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα,	τίνος	κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου.
[1, 30]	δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά	τινος	τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ
[1, 7]	Οὔτε δὲ τούτων οὔτε ἄλλου	τινὸς	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ
[1, 11]	κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ	τινος	τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα”
[1, 13]	πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου	τινὸς	ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν,
[1, 30]	καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου	τινός,	ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς
[1, 21]	αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ	τινῶν	ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς
[1, 26]	βασιλέως γενομένοις, τότε δ' ἔκ	τινων	προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ'
[1, 27]	τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα	Τίρων,	ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ
[1, 27]	μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη,	Τίρων	οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ
[1, 27]	Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε	Τίρωνα	σὺν τῷ παιδὶ καὶ τὸν
[1, 27]	πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν	Τίρωνα	σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας
[1, 27]	ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων καὶ	Τίρωνος	κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς
[1, 32]	γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ	τις	ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν
[1, 33]	τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί	τις	ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης
[1, 19]	τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί	τις	Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην
[1, 24]	διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν	τις	ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς
[1, 31]	δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει	τις	αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ τὴν
[1, 31]	ἤδη δὲ καὶ φόβος ἐπῄει	τις	αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή ποτε
[1, 19]	δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ	τις	αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ
[1, 33]	καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ καί	τις	γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου
[1, 21]	ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν	τις	εἴποι ἴδια τῶν εὖ παθόντων
[1, 24]	Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν	τις	εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ
[1, 31]	Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν	τις	ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε
[1, 17]	τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ	τις	ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα
[1, 32]	τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ	τίς	ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος
[1, 30]	τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ	τις	ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ
[1, 3]	παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν	τις	ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος
[1, 32]	κοίτης εἰσάγων καὶ μή μέ	τις	ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας
[1, 32]	ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων	τις	ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον καί
[1, 33]	ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική	τις	ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ
[1, 16]	θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν	τις	ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ τῆς
[1, 24]	ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί	τις	ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν
[1, 21]	(Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ καί	τις	ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ πατρὶ
[1, 27]	ᾧ τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς	τις	κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ
[1, 11]	μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα,	τίς	ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου
[1, 33]	ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή	τις	ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν
[1, 32]	Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου	τις	οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ
[1, 0]	ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ	τις	οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ
[1, 21]	ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν	τις	ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται,
[1, 0]	μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ δή	τις	ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους ἢ
[1, 28]	Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν	τις,	ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων
[1, 19]	τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω	τις	οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ
[1, 26]	τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ	τις	πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ
[1, 23]	πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ	τις	τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον
[1, 27]	τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ	τις	τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων,
[1, 3]	σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό	τις	τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων
[1, 17]	φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν	τίσαιτο	τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως
[1, 11]	διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί	τισιν	ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος,
[1, 26]	καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ	τίσιν.	Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν πάππον
[1, 3]	δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ	τίσις	εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν
[1, 0]	τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον,	Τίτος	δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν
[1, 0]	ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου	Τίτος	δεύτερον εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν,
[1, 0]	μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ	Τίτος,	ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν
[1, 0]	πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις	Τίτος	σῶσαι τὴν πόλιν καὶ τὸν
[1, 0]	καὶ οἷον ἦν τοῦ ναοῦ	τὸ	ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε
[1, 3]	φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς	τὸ	ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας
[1, 10]	θεῷ, πλέον εἶναι τῆς στρατείας	τὸ	ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ περὶ
[1, 3]	ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος	τὸ	αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας
[1, 3]	τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις	τὸ	αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη
[1, 4]	τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε	τὸ	αἴτιον, τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν
[1, 8]	Καὶ τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ
[1, 8]	εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν
[1, 8]	καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος
[1, 8]	τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε
[1, 8]	περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ	τὸ	ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν
[1, 16]	μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς	τὸ	ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον δ'
[1, 15]	Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν	τὸ	ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ
[1, 7]	τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν	τὸ	ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον καὶ
[1, 8]	Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς	τὸ	Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν.
[1, 32]	κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον	τὸ	Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν ἐπ'
[1, 10]	ἢ τὸ τῶν παίδων ἢ	τὸ	Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς
[1, 4]	μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου	τὸ	ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον,
[1, 14]	κἀκεῖνοι τήν τε φήμην καὶ	τὸ	ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν
[1, 5]	τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ	τὸ	ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ'
[1, 13]	ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ	τὸ	ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ
[1, 22]	οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι,	τὸ	ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα
[1, 22]	με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας	τὸ	ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ ἄν
[1, 2]	διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη	τὸ	ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν
[1, 7]	τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ	τὸ	Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ ἱερὸν
[1, 18]	γὰρ περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον	τὸ	ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον
[1, 21]	ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων,	τὸ	ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ
[1, 15]	πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ	τὸ	αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ τῆς
[1, 17]	παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς	τὸ	βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις
[1, 17]	μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς	τὸ	βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες
[1, 18]	Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται	τὸ	βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε
[1, 23]	μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν,	τὸ	βάρος δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν
[1, 13]	εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ	τὸ	βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ
[1, 31]	(Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς	τὸ	βασίλειον δίχα τῶν φίλων· οὗτοι
[1, 24]	καὶ ὡς πασῶν τῶν κατὰ	τὸ	βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα
[1, 3]	ἃς οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ	τὸ	βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ
[1, 30]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν	τὸ	βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ
[1, 29]	μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ	τὸ	βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ
[1, 24]	ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν	τὸ	βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς οὐκ
[1, 24]	ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη	τὸ	βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ
[1, 28]	δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ	τὸ	βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν
[1, 24]	Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν κατὰ	τὸ	βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες οἱ
[1, 33]	δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ	τὸ	βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ
[1, 22]	αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ	τὸ	βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ
[1, 20]	αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν δόγματι	τὸ	βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω.
[1, 21]	στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν καὶ	τὸ	βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς
[1, 19]	ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην	τὸ	βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια
[1, 9]	κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος·	τὸ	γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ
[1, 29]	κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν·	τὸ	γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι
[1, 4]	εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν	τό	γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν
[1, 21]	ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν.	Τό	γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ
[1, 23]	δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ,	τό	γε μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας
[1, 0]	ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν.	Τό	γε μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα
[1, 21]	ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ	τὸ	γέρας. Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν
[1, 21]	ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ	τὸ	γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν
[1, 24]	αἳ πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον	τὸ	Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν
[1, 17]	πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι·	τὸ	γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς
[1, 5]	ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς	τὸ	γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου
[1, 32]	αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ	τὸ	γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά
[1, 21]	ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου,	τὸ	δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς
[1, 0]	ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα,	τὸ	δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ,
[1, 19]	δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν,	τὸ	δ' αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην
[1, 31]	σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ	τὸ	δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς τὸν
[1, 3]	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω	τὸ	δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ
[1, 2]	καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ	τὸ	δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων
[1, 13]	ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν.	Τὸ	δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν
[1, 8]	συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας,	τὸ	δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα
[1, 21]	τῶν εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου,	τὸ	δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον
[1, 23]	ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται·	τὸ	δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ'
[1, 16]	ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες,	τὸ	δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν
[1, 21]	δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ,	τὸ	δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ
[1, 8]	Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ.
[1, 19]	γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν
[1, 21]	τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη,	τὸ	δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι
[1, 32]	τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην.	Τὸ	δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς
[1, 14]	μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας,	τὸ	δὲ ὅλον καὶ διὰ τὴν
[1, 33]	στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς,	τὸ	δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν.
[1, 19]	ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας,	τὸ	δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον
[1, 28]	εἰ μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς,	τὸ	δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι
[1, 26]	Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν πατέρα.	Τὸ	δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου
[1, 8]	δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα,	τὸ	δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο,
[1, 18]	καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο,	τὸ	δὲ τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο,
[1, 22]	καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ.	Τὸ	δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης
[1, 20]	ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης,	τὸ	δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν
[1, 9]	δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη	τὸ	Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς
[1, 7]	πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει	τὸ	δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν
[1, 17]	αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ	τὸ	δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν,
[1, 20]	τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ	τὸ	διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν,
[1, 20]	τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης	τὸ	διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον
[1, 21]	παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὸ	διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς
[1, 27]	μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι	τὸ	δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι
[1, 27]	Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε	τὸ	δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες
[1, 14]	οἱ ὕπατοι θύσοντές τε καὶ	τὸ	δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον.
[1, 24]	δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ	τὸ	δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς
[1, 19]	δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ	τὸ	δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης
[1, 20]	συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ κατὰ	τὸ	δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα
[1, 19]	ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ	τὸ	δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις
[1, 28]	οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ	τὸ	ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν τῶν
[1, 23]	αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται	τὸ	ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα
[1, 4]	διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς	τὸ	ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν
[1, 10]	πατρίου γῆς, πολλὰ δ' εἰς	τὸ	ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν,
[1, 4]	Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν	τὸ	ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ
[1, 8]	τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν	τὸ	ἔθνος εἰς πέντε συνόδους, τὸ
[1, 4]	μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν	τὸ	ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται
[1, 2]	τὸ Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν	τὸ	εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ.
[1, 19]	ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ	τὸ	εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες·
[1, 32]	αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ	τὸ	ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε
[1, 13]	τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς	τὸ	ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ
[1, 30]	ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας	τὸ	ἐπιτίμιον, σὺ δ' ὃ φυλάσσεις
[1, 17]	οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον	τὸ	ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ
[1, 8]	πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς	τὸ	ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν
[1, 6]	δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς	τὸ	ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου
[1, 21]	πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν	τὸ	ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον.
[1, 19]	κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους	τὸ	ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο
[1, 4]	ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ	τὸ	εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν
[1, 18]	τροφήν. Τοῦ γε μὴν μαχίμου	τὸ	εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς
[1, 16]	Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ	τὸ	εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται.
[1, 4]	κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα	τὸ	ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται
[1, 26]	πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι	τὸ	ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς
[1, 29]	γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν	τὸ	ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος,
[1, 1]	ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ	τὸ	ζῆν. Ὅ γε μὴν κυβερνῶν
[1, 6]	πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς	τὸ	ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν
[1, 24]	Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν	τὸ	ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ
[1, 14]	εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν καὶ	τὸ	Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν
[1, 3]	παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη,	τὸ	θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ
[1, 7]	καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς	τὸ	θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν
[1, 5]	προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ	τὸ	θεῖον. Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα
[1, 32]	σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα	τὸ	θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν
[1, 1]	διὰ τὸ ὕψος, ὁ δὲ	τὸ	θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας
[1, 33]	ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι καὶ	τὸ	Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε καὶ
[1, 7]	καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ	τὸ	ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ
[1, 33]	γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ	τὸ	ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες
[1, 7]	δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς	τὸ	ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν
[1, 7]	ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ	τὸ	ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ
[1, 18]	Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ περὶ	τὸ	ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως
[1, 21]	ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ	τὸ	ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον ἐπ'
[1, 13]	οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς	τὸ	ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας
[1, 1]	ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι	τὸ	ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ
[1, 7]	τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς	τὸ	ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν
[1, 7]	τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς	τὸ	ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι
[1, 13]	πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε περὶ	τὸ	ἱερὸν πάντα καὶ ἡ πόλις
[1, 7]	μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι	τὸ	ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ
[1, 13]	τὴν πόλιν, τοὺς δὲ εἰς	τὸ	ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς τὸ
[1, 4]	ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται	τὸ	Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ
[1, 27]	ἥ τε Συρία πᾶσα καὶ	τὸ	Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος
[1, 8]	οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ	τὸ	Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται,
[1, 5]	Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς	τὸ	καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν
[1, 23]	δὲ καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ	τὸ	κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι
[1, 14]	καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς	τὸ	Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ
[1, 11]	Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν χιλιάρχων	τὸ	Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη,
[1, 21]	καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ	τὸ	κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν
[1, 18]	ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας	τὸ	κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς
[1, 7]	τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι	τὸ	κατὰ τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν
[1, 8]	αὐτόν, ὅς γε ἤδη καὶ	τὸ	καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν
[1, 0]	τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ	τὸ	Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ'
[1, 22]	πιστὸς δὲ ἦν καὶ διὰ	τὸ	κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα,
[1, 12]	Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ	τὸ	κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων
[1, 10]	καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς	τὸ	κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα
[1, 20]	ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ σοὶ	τὸ	κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ
[1, 18]	γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος	τὸ	κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ
[1, 9]	τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει	τὸ	λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν
[1, 19]	τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ	τὸ	λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν
[1, 15]	μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον	τὸ	λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος
[1, 20]	Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι	τὸ	λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει
[1, 0]	ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους ἢ	τὸ	λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ
[1, 30]	Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα	τὸ	ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ'
[1, 15]	κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι,	τὸ	λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ
[1, 33]	τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ	τὸ	λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς
[1, 8]	τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες	τὸ	λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ
[1, 15]	ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες	τὸ	λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες
[1, 2]	πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται.	Τὸ	λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ
[1, 17]	νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ	τὸ	λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων
[1, 18]	μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι,	τὸ	λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα,
[1, 24]	ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς	τὸ	λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ
[1, 31]	πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν	τὸ	μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ
[1, 3]	τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει	τὸ	μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ
[1, 24]	ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ	τὸ	μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς
[1, 20]	αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς ὡς	τὸ	μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ
[1, 21]	πλείσταις καὶ τῶν ἔξω πόλεων	τὸ	μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ
[1, 21]	θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν καὶ	τὸ	μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς ἄλση
[1, 19]	αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει	τὸ	μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον
[1, 0]	τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε	τὸ	μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ
[1, 25]	βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε	τὸ	μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν
[1, 24]	τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς	τὸ	μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ
[1, 19]	εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες·	τὸ	μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον,
[1, 8]	τὸ ἔθνος εἰς πέντε συνόδους,	τὸ	μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ
[1, 4]	στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον	τὸ	μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος
[1, 16]	καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ	τὸ	μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς
[1, 27]	φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι.	Τὸ	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 25]	γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων.	(Τὸ	μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι'
[1, 4]	ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ	τὸ	μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε
[1, 27]	ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι
[1, 8]	δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 15]	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ	τὸ	μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ
[1, 28]	τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ	τὸ	μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν
[1, 24]	τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ	τὸ	μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν,
[1, 1]	κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος	τὸ	μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ
[1, 7]	ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο	τὸ	μέρος πύργοι μεγέθει τε καὶ
[1, 15]	τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ	τὸ	μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ
[1, 10]	Ὁ δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι	τὸ	μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος πάσης
[1, 6]	Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν	τὸ	μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν
[1, 24]	λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν	τὸ	μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ'
[1, 26]	περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις	τὸ	μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο.
[1, 18]	Οὐ μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο	τὸ	μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος
[1, 17]	τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη	τὸ	μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες.
[1, 0]	οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε	τὸ	μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε
[1, 21]	βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι	τὸ	μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ
[1, 31]	γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι	τὸ	μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ
[1, 21]	καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ	τὸ	μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος
[1, 0]	ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ	τὸ	νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς
[1, 10]	ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ	τὸ	νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς
[1, 24]	τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν	τὸ	νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ
[1, 4]	γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ	τὸ	ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ
[1, 18]	τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ	τὸ	ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ
[1, 5]	ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι	τὸ	οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ
[1, 21]	καὶ ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν	τὸ	ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν τῷ
[1, 17]	Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ	τὸ	ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ
[1, 27]	μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε	τὸ	πάθος. Τέλος δὲ καὶ τῷ
[1, 14]	τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε	τὸ	πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ
[1, 32]	ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε,	τὸ	πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν
[1, 25]	αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται	τὸ	πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς
[1, 11]	δὲ τήν τε ἰσχὺν καὶ	τὸ	πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν
[1, 32]	τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς	τὸ	πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ
[1, 17]	διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ	τὸ	πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως
[1, 12]	πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ	τὸ	πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν
[1, 24]	φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ	τὸ	παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν
[1, 1]	δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε	τὸ	παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως
[1, 2]	δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη	τὸ	παράστημα τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε
[1, 3]	πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ	τὸ	παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ
[1, 0]	ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ	τὸ	παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν
[1, 19]	λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ	τὸ	παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς
[1, 21]	λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς	τὸ	πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι
[1, 22]	προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς	τὸ	πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν
[1, 29]	ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ	τὸ	πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ
[1, 31]	ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου	τὸ	περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις
[1, 8]	ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ	τὸ	Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν.
[1, 9]	Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ	τὸ	Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο,
[1, 9]	προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς	τὸ	Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν
[1, 9]	μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ	τὸ	Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω δ'
[1, 22]	αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς	τὸ	πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι
[1, 6]	περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας	τὸ	πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν καὶ
[1, 17]	ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει,	τὸ	πλεῖον δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος
[1, 14]	περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου	τὸ	πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον
[1, 32]	ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι	τὸ	πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι
[1, 21]	καὶ συοτρόφος μὲν ἡ χώρα,	τὸ	πλέον δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων
[1, 12]	συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ	τὸ	πλέον διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος
[1, 13]	τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται	τὸ	πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν
[1, 20]	μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ	τὸ	πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς
[1, 3]	ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι	τὸ	πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν
[1, 19]	ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν	τὸ	πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ
[1, 11]	καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον	τὸ	πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον
[1, 10]	ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα	τὸ	πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ
[1, 0]	τῶν τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων	τὸ	πλῆθος καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι
[1, 19]	Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν	τὸ	πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων
[1, 6]	μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ	τὸ	πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ
[1, 17]	δὲ περὶ Πάππον οὔτε πρὸς	τὸ	πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν
[1, 33]	τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ	τὸ	πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν
[1, 22]	προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν	τὸ	πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν ὁ
[1, 19]	οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες	τὸ	πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα
[1, 18]	δ' ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων	τὸ	πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ
[1, 0]	μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε	τὸ	πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς
[1, 11]	τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ	τὸ	πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε
[1, 19]	Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι	τὸ	πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα
[1, 23]	ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν	τὸ	πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς
[1, 33]	κλίνην οἵ τε υἱεῖς καὶ	τὸ	πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς
[1, 1]	Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας	τὸ	πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς τὰ
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ	τὸ	πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας
[1, 23]	τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ	τὸ	πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ
[1, 21]	πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ	τὸ	πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα
[1, 13]	τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ	τὸ	προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται
[1, 17]	χώρας, οἱ μὲν διὰ μῖσος	τὸ	πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ
[1, 24]	ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ	τὸ	πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς
[1, 15]	ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ	τὸ	πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος
[1, 12]	διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ	τὸ	πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον
[1, 4]	ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ	τὸ	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος
[1, 28]	ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ	τὸ	πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά
[1, 7]	ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ	τὸ	προσάρκτιον κλίμα τήν τε τάφρον
[1, 29]	δὲ φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν	τὸ	πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν
[1, 31]	δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι	τὸ	πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι
[1, 23]	πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ	τὸ	πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι,
[1, 31]	χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ	τὸ	πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας
[1, 21]	πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ	τὸ	Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο.
[1, 0]	τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ	τὸ	πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν
[1, 32]	πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω	τὸ	πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν
[1, 30]	ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν εἰς	τὸ	πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ
[1, 24]	Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν	τὸ	ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ
[1, 24]	ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν	τὸ	ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου
[1, 15]	τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ	τὸ	ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ
[1, 17]	ἐν τῇ μάχῃ φανείς, καὶ	τὸ	Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ
[1, 10]	εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς μὲν	τὸ	σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς
[1, 25]	ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς	τὸ	σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν
[1, 1]	ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας	τὸ	στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν
[1, 0]	καὶ τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως	τὸ	στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς
[1, 16]	προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ	τὸ	στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα
[1, 33]	δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ	τὸ	στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ
[1, 9]	τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ	τὸ	στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ
[1, 19]	εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ	τὸ	στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον
[1, 17]	τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ	τὸ	στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν
[1, 15]	περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε	τὸ	στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης
[1, 11]	τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ	τὸ	συμπόσιον θνήσκει τά τε ἄλλα
[1, 31]	πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ	τὸ	συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν
[1, 29]	ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς	τὸ	συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος
[1, 28]	ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν	τὸ	συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος
[1, 32]	Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ	τὸ	συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν
[1, 24]	ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ	τὸ	συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ
[1, 17]	ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ	τὸ	συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας διώκει.
[1, 20]	διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ	τὸ	σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα
[1, 33]	διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη,	τὸ	σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ
[1, 33]	ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη	τὸ	σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου
[1, 30]	ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις	τὸ	σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν.
[1, 32]	Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν	τὸ	σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι τῆς
[1, 33]	τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ	τὸ	σῶμα πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα
[1, 4]	ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν	τὸ	σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν.
[1, 10]	λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ	τὸ	σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν
[1, 0]	μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν καὶ	τὸ	σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον.
[1, 33]	ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι	τὸ	σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον
[1, 23]	κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη	τό	τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν
[1, 11]	σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα·	τό	τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις
[1, 7]	τὴν πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν	τό	τε ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος
[1, 2]	δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες	τό	τε πλῆθος πάλιν εἰς τὸ
[1, 21]	ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ	τό	τε σχῆμα καὶ τὴν ἐν
[1, 25]	οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν	τό	τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν	τὸ	τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ
[1, 7]	ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ	τὸ	τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν
[1, 15]	τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ	τὸ	τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ
[1, 13]	πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν	τὸ	τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ
[1, 2]	τό τε πλῆθος πάλιν εἰς	τὸ	τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν
[1, 7]	Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας	τὸ	τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος
[1, 23]	γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ	τὸ	τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ πατρὶ
[1, 4]	καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ	τὸ	τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν
[1, 27]	καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων	τὸ	τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι
[1, 7]	συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς	τὸ	τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ
[1, 10]	τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ	τὸ	τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει.
[1, 25]	μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ	τὸ	τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ
[1, 0]	γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν	τὸ	τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ'
[1, 25]	τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι	τὸ	τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ
[1, 4]	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν	τὸ	τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων
[1, 13]	Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν	τὸ	τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν
[1, 32]	πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ	τὸ	τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς
[1, 10]	βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ	τὸ	τῶν παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου
[1, 19]	Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ	τὸ	τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ
[1, 0]	Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω καὶ	τὸ	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς
[1, 0]	ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν	τὸ	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν
[1, 21]	δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ	τὸ	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ
[1, 21]	ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη	τὸ	ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ
[1, 3]	ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ	τὸ	ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ καὶ
[1, 21]	καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη	τὸ	ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον
[1, 1]	οὐχ οἷός τε ἦν διὰ	τὸ	ὕψος, ὁ δὲ τὸ θηρίον
[1, 23]	μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε	τὸ	φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν
[1, 32]	ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας	τὸ	φάρμακον δίδωσί τινι τῶν ἐπὶ
[1, 30]	ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ	τὸ	φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ.
[1, 30]	Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ παραθέσθαι	τὸ	φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος
[1, 31]	τῶν τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη	τὸ	φάρμακον. Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ
[1, 21]	εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην	τὸ	φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ
[1, 21]	δὲ εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ	τὸ	φιλότιμον. Ἐν μέν γε τῇ
[1, 24]	τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα καίτοι	τὸ	φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως
[1, 13]	ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς	τὸ	φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα
[1, 15]	Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν	τὸ	φρούριον, εἰ μὴ περὶ τὴν
[1, 15]	οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν	τὸ	φρούριον ᾔει πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα·
[1, 13]	πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν	τὸ	φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ κατὰ
[1, 8]	ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος καὶ	τὸ	φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ
[1, 8]	οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας	τὸ	φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς
[1, 4]	εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν	τὸ	φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ
[1, 27]	νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι	τὸ	φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι.
[1, 21]	ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα	τὸ	φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ
[1, 26]	τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ	τὸ	φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν·
[1, 33]	διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς	τὸ	χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε δὴ
[1, 19]	τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν	τὸ	χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν
[1, 19]	λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς	τὸ	χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ
[1, 2]	Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς	τὸ	Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν τὸ
[1, 11]	καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα	τὸ	χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ
[1, 14]	τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας.	Τὸ	χρεὼν δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ
[1, 7]	τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι,	τὸ	χῶμα ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα
[1, 13]	εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν	τὸ	χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν
[1, 13]	ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν	τὸ	χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης
[1, 4]	φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης	τὸ	χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ
[1, 0]	ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ	τὸ	ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν.
[1, 24]	ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ	τὸ	ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς·
[1, 24]	ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ	τοι	πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς
[1, 32]	παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν	τοιάδε·	ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ
[1, 19]	παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων	τοιάδε·	(Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ παρὸν
[1, 20]	τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας	τοιᾶσδε·	Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος
[1, 26]	ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος.	(Τοιαῦτα	κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει
[1, 32]	τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ.	(Τοιαῦτα	λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως
[1, 25]	χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ	τοιαῦτα	λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ
[1, 32]	πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος.	Τοιαῦτα	μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν
[1, 19]	ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ	τοιαῦτα	τῷ θεῷ θύματα περὶ τοῦ
[1, 31]	τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων	τοιαύτας	κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν
[1, 4]	φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη.	Τοιούτοις	ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν
[1, 27]	οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος	τοιοῦτον.	~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν
[1, 33]	Καὶ τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην	τοιοῦτον	ἔσχεν πέρας.
[1, 32]	πατρὸς παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι	τοιοῦτον	ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς
[1, 29]	τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων	τοιοῦτον	περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ
[1, 13]	ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο	τοιοῦτος	χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε μὴν
[1, 25]	μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι	τοιούτου	γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ
[1, 26]	γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ	τοιούτου	πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου.
[1, 32]	κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς	τοιούτους	υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με
[1, 25]	κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν	τοιούτων	ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον
[1, 14]	δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ	τοῖς	ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ
[1, 24]	δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν	τοῖς	ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος
[1, 24]	μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ	τοῖς	ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ χείρους
[1, 2]	ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ	τοῖς	ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ
[1, 28]	πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς	τοῖς	ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει
[1, 11]	σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ	τοῖς	ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν τε
[1, 7]	ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ	τοῖς	αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου
[1, 32]	περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε χώρας
[1, 32]	τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν	τοῖς	ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ
[1, 32]	εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν	τοῖς	ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς
[1, 16]	σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν	τοῖς	ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν
[1, 21]	οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος	τοῖς	ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ.
[1, 21]	τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς	τοῖς	ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας
[1, 32]	ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ	τοῖς	ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων τὴν
[1, 28]	τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ	τοῖς	ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν
[1, 1]	ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει	τοῖς	Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος
[1, 0]	ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ	τοῖς	ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας
[1, 17]	τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν	τοῖς	ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ
[1, 3]	Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι	τοῖς	ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις τὸ
[1, 21]	πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα	τοῖς	ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ δ'
[1, 8]	καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς	τοῖς	Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ
[1, 0]	τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες	τοῖς	ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς
[1, 17]	πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ	τοῖς	αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε
[1, 13]	ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι	τοῖς	βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν περὶ
[1, 22]	τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν	τοῖς	βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη
[1, 10]	προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν	τοῖς	βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ
[1, 9]	ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη	τοῖς	βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ
[1, 7]	παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν μέσοις	τοῖς	βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης
[1, 15]	ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο	τοῖς	βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων
[1, 19]	Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ·	τοῖς	γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα
[1, 33]	ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν·	τοῖς	γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε
[1, 0]	ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας,	τοῖς	γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ
[1, 7]	καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας	τοῖς	γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς
[1, 31]	νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν	τοῖς	γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα
[1, 13]	δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα.	Τοῖς	δ' αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 18]	δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν	τοῖς	δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς
[1, 23]	καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται.	(Τοῖς	δ' ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή,
[1, 5]	κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων,	τοῖς	δ' ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους
[1, 0]	τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι κτήσεως	τοῖς	δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι
[1, 23]	γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία,	τοῖς	δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ,
[1, 0]	τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι·	τοῖς	δὲ γνησίοις πρὸς μὲν τὰ
[1, 24]	τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος,	τοῖς	δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ
[1, 16]	οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς,	τοῖς	δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν
[1, 25]	τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα,	τοῖς	δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ
[1, 21]	Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν	τοῖς	δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα
[1, 32]	τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν	τοῖς	διὰ χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα,
[1, 31]	τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην,	τοῖς	διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ
[1, 15]	ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ	τοῖς	διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες
[1, 9]	λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν	τοῖς	διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ
[1, 1]	καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως	τοῖς	δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν
[1, 0]	λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ	τοῖς	δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη,
[1, 4]	θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς	τοῖς	εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν
[1, 23]	τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους	τοῖς	εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς,
[1, 26]	Διάρας δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα	τοῖς	ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια
[1, 24]	Φοβερὸς δ' ἦν οὐ μόνον	τοῖς	ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ
[1, 33]	νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ	τοῖς	ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν
[1, 24]	ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα	τοῖς	ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος
[1, 0]	γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως	τοῖς	Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ'
[1, 0]	λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ	τοῖς	ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς
[1, 21]	ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ	τοῖς	ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ
[1, 32]	ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς	τοῖς	ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος,
[1, 7]	δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις	τοῖς	ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου
[1, 23]	δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν	τοῖς	ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν
[1, 21]	Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν	τοῖς	ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς
[1, 5]	οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ	τοῖς	ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ
[1, 21]	ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ
[1, 24]	ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων
[1, 9]	δὲ τότε μὲν τὸν ἄνδρα	τοῖς	ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς
[1, 0]	αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ	τοῖς	ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν
[1, 23]	ὡς ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς	τοῖς	ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ
[1, 32]	καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν	τοῖς	ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ,
[1, 0]	ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν	τοῖς	ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι
[1, 20]	ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας	τοῖς	ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα
[1, 19]	μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ	τοῖς	ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ
[1, 24]	λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν	τοῖς	ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον
[1, 8]	τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς	τοῖς	ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν
[1, 20]	φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ	τοῖς	εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε
[1, 10]	τῷ νεανίᾳ, μή τι παρὰ	τοῖς	ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς
[1, 15]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι	τοῖς	ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ
[1, 19]	Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν	τοῖς	ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ
[1, 33]	ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα	τοῖς	ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς
[1, 14]	μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων	τοῖς	ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε
[1, 33]	δ' ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη	τοῖς	ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν
[1, 16]	δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ	τοῖς	ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς
[1, 25]	τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει	τοῖς	Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν
[1, 4]	δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ	τοῖς	ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ
[1, 4]	ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις	τοῖς	θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς
[1, 33]	καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα	τοῖς	ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι
[1, 7]	στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς	τοῖς	ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ
[1, 1]	τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε	τοῖς	Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν
[1, 12]	ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων ἐν	τοῖς	Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν
[1, 7]	δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ καὶ	τοῖς	Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ
[1, 10]	τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν	τοῖς	Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι'
[1, 0]	τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ	τοῖς	Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ
[1, 2]	Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος	τοῖς	Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου
[1, 22]	λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο	τοῖς	ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας
[1, 19]	κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς	τοῖς	Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν
[1, 26]	Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο	τοῖς	ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ βασιλέως
[1, 19]	τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι	τοῖς	ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν
[1, 10]	δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ	τοῖς	ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ
[1, 21]	πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ	τοῖς	καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν γῆς
[1, 0]	τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη	τοῖς	καιροῖς ἀκμάζον κατά τε χεῖρα
[1, 6]	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν	τοῖς	καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς
[1, 22]	μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη	τοῖς	κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ
[1, 33]	ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν δὲ	τοῖς	κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ
[1, 33]	ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην	τοῖς	κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα
[1, 0]	τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ	τοῖς	κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι
[1, 13]	ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν	τοῖς	κατὰ τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν·
[1, 8]	τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν	τοῖς	καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ
[1, 0]	ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ	τοῖς	Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ τῶν
[1, 27]	τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι	τοῖς	κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν
[1, 17]	πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι	τοῖς	κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ
[1, 30]	Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν	τοῖς	λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων·
[1, 25]	καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει	τοῖς	λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν
[1, 3]	Τὰ μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει	τοῖς	λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ
[1, 20]	ὡς μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον	τοῖς	λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ
[1, 32]	τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν	τοῖς	Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ
[1, 9]	ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν	τοῖς	λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ
[1, 13]	τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων	τοῖς	λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ'
[1, 33]	τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα	τοῖς	λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται
[1, 26]	καὶ γὰρ οὗτος ὢν ἐν	τοῖς	μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ
[1, 11]	τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο ἐν	τοῖς	μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς δὲ
[1, 26]	μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ	τοῖς	Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν
[1, 1]	ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας τοῦ	τοῖς	μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν
[1, 27]	διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως	τοῖς	μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις
[1, 15]	Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ,	τοῖς	μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας
[1, 0]	χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων	τοῖς	μὲν ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς
[1, 17]	σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ	τοῖς	μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους
[1, 0]	καὶ τὰ τῶν ἰδίων χρόνων	τοῖς	μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ
[1, 21]	Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ	τοῖς	μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους.
[1, 27]	σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ	τοῖς	νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο δεῖν
[1, 23]	εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ	τοῖς	νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους
[1, 7]	ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν	τοῖς	νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ
[1, 13]	προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται	τοῖς	ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις ἐν
[1, 1]	τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος	τοῖς	ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς
[1, 14]	Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας	τοῖς	ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας
[1, 18]	ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς καὶ	τοῖς	ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν
[1, 13]	τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν	τοῖς	ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ
[1, 0]	πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι	τοῖς	ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς περιοίκους
[1, 19]	περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι	τοῖς	ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν
[1, 4]	Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη	τοῖς	ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ
[1, 3]	θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε ἐν	τοῖς	ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος,
[1, 26]	κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ	τοῖς	ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις
[1, 18]	εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ	τοῖς	ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα
[1, 2]	μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν	τοῖς	ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς
[1, 17]	τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν	τοῖς	ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν
[1, 16]	τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ	τοῖς	παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα
[1, 31]	αὔριον· παρέχω γάρ σου καιρὸν	τοῖς	πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ'
[1, 21]	ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν	τοῖς	παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν,
[1, 21]	καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ	τοῖς	παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ
[1, 10]	ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε καὶ	τοῖς	πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους
[1, 24]	τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν	τοῖς	περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν
[1, 18]	εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ	τοῖς	περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν
[1, 7]	τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν	τοῖς	περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς
[1, 15]	παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων	τοῖς	περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον
[1, 8]	Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες	τοῖς	περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων
[1, 15]	διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν	τοῖς	περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ
[1, 21]	καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ	τοῖς	περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς
[1, 15]	ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη	τοῖς	περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ
[1, 4]	ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει	τοῖς	περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ
[1, 32]	Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ	τοῖς	περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς·
[1, 0]	οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς	τοῖς	πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν τε
[1, 13]	ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι	τοῖς	πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ
[1, 7]	ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο	τοῖς	πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν
[1, 17]	καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ	τοῖς	πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν
[1, 13]	πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ	τοῖς	πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ
[1, 6]	δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο	τοῖς	πολεμίοις καὶ περὶ τὸν καλούμενον
[1, 27]	ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ	τοῖς	πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα καὶ
[1, 0]	ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ	τοῖς	πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει
[1, 0]	συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες	τοῖς	πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα
[1, 0]	γράφειν, ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν	τοῖς	πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ
[1, 3]	ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν	τοῖς	προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε
[1, 26]	πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν	τοῖς	πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ ὁ
[1, 26]	ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ	τοῖς	πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς
[1, 18]	ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο	τοῖς	Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν,
[1, 7]	εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν	τοῖς	Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ μὴ
[1, 17]	προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι	τοῖς	Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν
[1, 7]	μόνου γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται	τοῖς	σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς
[1, 19]	θράσος ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα	τοῖς	σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς
[1, 32]	διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ	τοῖς	σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ
[1, 18]	ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ	τοῖς	Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν
[1, 33]	τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα	τοῖς	σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς
[1, 16]	ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον οἱ	τοῖς	σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις
[1, 16]	ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν	τοῖς	σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια
[1, 16]	τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν	τοῖς	σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν
[1, 18]	Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν τε	τοῖς	στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς οἰκίας
[1, 16]	ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει	τοῖς	στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε
[1, 33]	πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν	τοῖς	στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ
[1, 15]	Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος	τοῖς	στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν
[1, 8]	κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ	τοῖς	στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ
[1, 18]	τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως	τοῖς	στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη
[1, 33]	Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη	τοῖς	στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς
[1, 27]	ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν	τοῖς	στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος·
[1, 20]	γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ	τοῖς	στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι
[1, 16]	ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον	τοῖς	στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων
[1, 4]	στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι	τοῖς	συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ'
[1, 27]	αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα	τοῖς	συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος
[1, 10]	τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα	τοῖς	Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν
[1, 15]	τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν	τοῖς	σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας
[1, 21]	Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ	τοῖς	σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ
[1, 13]	Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι	τοῖς	τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ
[1, 21]	τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν,	τοῖς	ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα,
[1, 6]	τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ	τοῖς	τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων
[1, 33]	τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν	τοῖς	τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς
[1, 11]	Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου	τοῖς	τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ
[1, 15]	ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων	τοῖς	τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν
[1, 14]	τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν	τοῖς	τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο
[1, 27]	αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ	τοῖς	τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι
[1, 8]	ἤδη δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου	τοῖς	τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς
[1, 17]	τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς	τοῖς	τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν
[1, 24]	τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος	τοῖς	τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν
[1, 11]	τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ	τοῖς	Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ
[1, 10]	προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ	τοῖς	υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων
[1, 23]	αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι	τοῖς	υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν,
[1, 23]	τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα	τοῖς	υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ τῆς
[1, 23]	γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας	τοῖς	υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν
[1, 12]	λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν	τοῖς	ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ
[1, 33]	λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν	τοῖς	ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ
[1, 26]	προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς	τοῖς	Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν·
[1, 17]	ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου	τοῖς	ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει
[1, 0]	Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ	τοῖς	ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου
[1, 11]	φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ	τοῖς	ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν
[1, 24]	προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ	τοῖς	φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν
[1, 33]	πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ	τοῖς	φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς
[1, 20]	ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν	τοῖς	φίλοις· μεθ' οὓς καὶ τῇ
[1, 0]	πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ	τοῖς	φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ
[1, 11]	παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν	τοῖς	χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν.
[1, 21]	τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ	τοῖς	ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν
[1, 21]	λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν	τοίχοις	καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι
[1, 16]	ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ	τοιῷδε·	καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς
[1, 10]	σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν	τόλμαν,	εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν
[1, 1]	ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης	τόλμαν	ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου
[1, 25]	ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς	τόλμας	πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις
[1, 31]	πρὸς τὸν πατέρα καὶ τῇ	τόλμῃ	παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος.
[1, 17]	(Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον	τόλμῃ	τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει
[1, 26]	ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως,	τολμηρὸς	ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης
[1, 18]	τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν	τολμηροτέρων	κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι,
[1, 31]	δὲ τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα	τόλμης	ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 30]	ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας	τόλμης	καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν
[1, 18]	περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι	τόλμης	οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν
[1, 31]	ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν	τολμῆσαι	παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι δι'
[1, 24]	οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα	τολμῆσαι	τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους
[1, 26]	Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου,	τολμήσας	εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην
[1, 27]	Τέλος δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ	τολμήσας	προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη,
[1, 7]	ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι	τολμήσας	τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν
[1, 1]	Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ	τολμήσας	τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ
[1, 33]	Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ	τολμήσειαν	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν.
[1, 3]	τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς	τολμῶντος	εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων·
[1, 31]	πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι	τολμῶντος·	ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ
[1, 0]	(Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν	τολμῶσιν,	ἐν αἷς πρὸς τῷ μηδὲν
[1, 6]	τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς	τομὰς	ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ
[1, 14]	λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο	τὸν	ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα
[1, 3]	ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ
[1, 17]	δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω	τὸν	ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ
[1, 3]	δὲ αὐτῶν ἡ τίσις εἰς	τὸν	ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε
[1, 23]	ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων,
[1, 30]	ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες	τὸν	ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον·
[1, 29]	χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη
[1, 29]	ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας
[1, 17]	πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον	τὸν	ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας
[1, 10]	διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ	τὸν	ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο
[1, 12]	τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς	τὸν	ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν
[1, 22]	κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ	τὸν	ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου
[1, 16]	καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας	τὸν	ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή τι
[1, 29]	ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα	τὸν	ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο
[1, 13]	Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς	τὸν	ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ
[1, 30]	τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ	τὸν	ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι
[1, 6]	ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν καὶ	τὸν	ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς
[1, 12]	Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη	τὸν	ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια
[1, 16]	ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ	τὸν	ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν.
[1, 12]	τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ	τὸν	αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ'
[1, 9]	κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ	τὸν	αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ
[1, 4]	τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ	τὸν	Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως
[1, 30]	μὴ καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι	τὸν	ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ
[1, 26]	ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις πρὸς	τὸν	Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου
[1, 5]	διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους	τὸν	Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας
[1, 24]	καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ	τὸν	Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας
[1, 24]	συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ	τὸν	Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν
[1, 26]	τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ	τὸν	Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας
[1, 11]	καὶ τὴν πατρίδα μου σώζει	τὸν	ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ
[1, 11]	τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς	τὸν	ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ
[1, 33]	δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ	τὸν	ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη,
[1, 9]	κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε μὲν	τὸν	ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς
[1, 10]	δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ	τὸν	ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν περιόντα
[1, 3]	προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε	τὸν	Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ
[1, 3]	ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ	τὸν	Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν ὅπλων
[1, 12]	Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ	τὸν	Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 15]	ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς περὶ	τὸν	Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν φανερῶς
[1, 13]	γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια	τὸν	Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν.
[1, 14]	διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον	τὸν	Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ ὧν
[1, 15]	Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ	τὸν	Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων
[1, 3]	βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς	τὸν	Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας
[1, 17]	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν	τὸν	Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ'
[1, 1]	προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ	τὸν	Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε ἰδίων
[1, 4]	ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί γε	τὸν	Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς
[1, 4]	ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ	τὸν	Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης
[1, 1]	κἂν εἰ συνέβη δὲ εἶναι	τὸν	Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ
[1, 2]	τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε	τὸν	Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ
[1, 28]	πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει	τὸν	Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ
[1, 30]	τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι	τὸν	Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος
[1, 30]	δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα	τὸν	Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν
[1, 32]	ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ	τὸν	Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ
[1, 8]	ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ	τὸν	Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο
[1, 30]	παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι	τὸν	Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός
[1, 33]	παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει	τὸν	Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ	τὸν	Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος τε
[1, 32]	λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας	τὸν	Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν
[1, 24]	μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ	τὸν	Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν
[1, 6]	μεθ' ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν	τὸν	Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ
[1, 30]	ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι	τὸν	Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου
[1, 18]	ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς	τὸν	Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν
[1, 16]	ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι	τὸν	Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος
[1, 18]	κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου	τὸν	Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς
[1, 19]	βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει	τὸν	Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς
[1, 24]	Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε	τὸν	ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ
[1, 2]	πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς	τὸν	ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας
[1, 21]	Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ	τὸν	ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς
[1, 30]	ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα	τὸν	ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε,
[1, 8]	τε καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο	τὸν	Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν,
[1, 6]	ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ	τὸν	Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν
[1, 6]	δίχα δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς	τὸν	Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι
[1, 4]	ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν	τὸν	ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ
[1, 7]	διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο	τὸν	Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς
[1, 8]	τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς	τὸν	Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην
[1, 8]	μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ περὶ	τὸν	Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος
[1, 26]	ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ καὶ	τὸν	Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς
[1, 6]	τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι	τὸν	Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ'
[1, 6]	ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν	τὸν	Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων,
[1, 6]	πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς	τὸν	Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ τῶν
[1, 9]	κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν	τὸν	Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο
[1, 5]	ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα	τὸν	Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ
[1, 3]	ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι	τὸν	Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ
[1, 26]	πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας	τὸν	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος
[1, 12]	πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον	τὸν	Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον διὰ
[1, 5]	μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ	τὸν	Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ
[1, 10]	τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν	τὸν	ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ
[1, 4]	οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών,	τὸν	ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας
[1, 12]	ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει	τὸν	ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας
[1, 23]	παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει	τὸν	ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ
[1, 30]	περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ	τὸν	αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ τὸν
[1, 26]	μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ	τὸν	αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ
[1, 2]	οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον	τὸν	αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα
[1, 1]	υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ	τὸν	Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας
[1, 16]	τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ	τὸν	βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα.
[1, 23]	ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ,	τὸν	βασιλέα καὶ περὶ θανάτου τῶν
[1, 20]	μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος	τὸν	βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ
[1, 16]	ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε	τὸν	βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ
[1, 26]	ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν	τὸν	βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων
[1, 33]	κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι	τὸν	βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν
[1, 17]	ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο	τὸν	βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν
[1, 16]	ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε	τὸν	βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν
[1, 32]	τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη	τὸν	βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς,
[1, 24]	ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο	τὸν	βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν
[1, 28]	ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν	τὸν	βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας
[1, 33]	τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε	τὸν	βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα
[1, 25]	αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα	τὸν	βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε
[1, 7]	Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι	τὸν	βασιλέα, τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ
[1, 24]	τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας	τὸν	βασιλικὸν γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης,
[1, 33]	Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα	τὸν	βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ
[1, 13]	ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ	τὸν	βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ
[1, 27]	συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν	τὸν	βίον, καὶ πάνθ' ὅσα μὴ
[1, 8]	δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη	τὸν	Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν ἐπὶ
[1, 8]	Τῆς δ' ἄλλης Συρίας πρὸς	τὸν	Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους
[1, 25]	οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ	τὸν	γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ
[1, 17]	καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας	τὸν	γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς
[1, 9]	ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ διὰ	τὸν	γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς
[1, 25]	τὸν υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν	τὸν	γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη
[1, 28]	ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο	τὸν	γάμον. Περιῄει δὲ καὶ τὸν
[1, 6]	μήν τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο·	τὸν	γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν
[1, 32]	περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς·	τὸν	γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ
[1, 29]	καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ.	Τόν	γε μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 23]	περὶ θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο.	(Τὸν	γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης
[1, 30]	τόλμης καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο·	τὸν	γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα
[1, 13]	Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν.	Τὸν	γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς
[1, 32]	ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον,	τὸν	δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον,
[1, 2]	προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ	τὸν	Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ
[1, 21]	τῶν φίλων τὸν μὲν Καισάρειον	τὸν	δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ
[1, 3]	ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον,	τὸν	δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς
[1, 23]	προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα πάντας,	τὸν	δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς
[1, 4]	μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει,	τὸν	δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν
[1, 26]	ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους,	τὸν	δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ
[1, 21]	ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ,	τὸν	δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον
[1, 10]	καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν,	τὸν	δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ
[1, 5]	ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων,	τὸν	δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα
[1, 23]	μὲν τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν,	τὸν	δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ
[1, 28]	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα,	τὸν	δὲ υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα
[1, 29]	αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον Συλλαίου	τὸν	δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι
[1, 5]	ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη	τὸν	δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ
[1, 4]	ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν	τὸν	δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ
[1, 33]	ᾗ πολλὰ περὶ τῆς εἰς	τὸν	διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ
[1, 23]	φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν	τὸν	διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν
[1, 10]	χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα	τὸν	διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου
[1, 27]	διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ,	τὸν	ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι
[1, 29]	καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν	τὸν	ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους
[1, 33]	Τούτῳ δὲ τόν τε δακτύλιον	τὸν	ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ
[1, 30]	παίδων μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ	τὸν	ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ
[1, 33]	καὶ πρὸ τοῦ δι' ἀρετῆς	τὸν	ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα
[1, 2]	δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε κρείττονα	τὸν	ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι
[1, 30]	ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ	τὸν	ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ'
[1, 23]	ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει	τὸν	ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ
[1, 22]	Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν γὰρ	τὸν	ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον
[1, 1]	περὶ ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον	τὸν	ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ' ἦν
[1, 31]	πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο	τὸν	ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ
[1, 32]	ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ	τὸν	ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς τε
[1, 10]	ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς	τὸν	ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ
[1, 1]	τὸ στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ	τὸν	ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν
[1, 1]	ζῆν. Ὅ γε μὴν κυβερνῶν	τὸν	ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ
[1, 33]	ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους	τὸν	ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ
[1, 32]	Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ	τὸν	ἐμὸν οἶκον καί μοι τοὺς
[1, 11]	σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν	τὸν	ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος
[1, 18]	αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ	τὸν	ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ
[1, 21]	προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ	τὸν	ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ
[1, 23]	τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ	τὸν	ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα,
[1, 1]	καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ	τὸν	ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν
[1, 26]	συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν	τὸν	ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην
[1, 23]	ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή, καὶ	τὸν	ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα
[1, 20]	ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου	τὸν	ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν.
[1, 32]	πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ	τὸν	ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα
[1, 25]	μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ	τὸν	ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ
[1, 13]	ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν	τὸν	ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς
[1, 31]	δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων	τὸν	ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή ποτε
[1, 2]	ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον	τὸν	ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας
[1, 2]	μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα	τὸν	ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν
[1, 32]	προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ	τὸν	ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ
[1, 1]	Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ	τὸν	Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν χώραν
[1, 22]	ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ	τὸν	ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ
[1, 25]	μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι	τὸν	ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας
[1, 22]	δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ	τὸν	ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ
[1, 19]	καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ	τὸν	ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην
[1, 4]	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν	τὸν	ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα
[1, 20]	τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον	τὸν	εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος,
[1, 8]	ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ	τὸν	Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο καὶ
[1, 8]	συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ	τὸν	Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων,
[1, 26]	ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς	τὸν	ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ
[1, 20]	Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα	τὸν	ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν
[1, 24]	προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα	τὸν	Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν
[1, 16]	τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας	τὸν	Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς
[1, 22]	καὶ πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν	τὸν	Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον
[1, 10]	Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι	τὸν	Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ'
[1, 10]	ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον	τὸν	Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ τοῦ
[1, 13]	καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ καὶ	τὸν	Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε
[1, 24]	κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα	τὸν	Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ
[1, 22]	ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα	τὸν	Ἡρώδην πολλά τε περὶ τοῦ
[1, 12]	ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς περὶ	τὸν	Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ
[1, 14]	καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι	τὸν	Ἡρώδην τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας
[1, 29]	ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς	τὸν	Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς
[1, 26]	ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν	τὸν	Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα λέγων
[1, 26]	ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα	τὸν	Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ ὡς
[1, 1]	ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι	τὸν	θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν
[1, 24]	Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ	τὸν	θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ
[1, 24]	τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ	τὸν	θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς
[1, 19]	μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν	τὸν	θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι
[1, 23]	βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης πρῶτον	τὸν	θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς
[1, 0]	αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ	τὸν	θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν
[1, 11]	Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης	τὸν	θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι'
[1, 24]	τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ	τὸν	θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν
[1, 9]	καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ	τὸν	Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων
[1, 19]	καὶ μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν	τὸν	Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως.
[1, 11]	τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει	τὸν	Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν
[1, 33]	καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν	τὸν	Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ	τὸν	Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα
[1, 2]	πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει	τὸν	Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος
[1, 2]	τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα	τὸν	Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα
[1, 17]	καὶ γὰρ οὗτος ἦν ὁ	τὸν	Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ
[1, 22]	πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς	τὸν	Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς
[1, 22]	ἦν, καὶ οὐκ ἄν ποτε	τὸν	Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος
[1, 22]	τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς	τὸν	Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ δ'
[1, 17]	ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι	τὸν	Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων
[1, 4]	ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον	τὸν	καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι
[1, 6]	κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν	τὸν	καὶ τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν
[1, 5]	ὁ νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος	τὸν	καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν,
[1, 11]	Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ	τὸν	καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας,
[1, 22]	Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ	τὸν	καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα
[1, 16]	Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο	τὸν	καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε
[1, 11]	~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον	τὸν	καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου
[1, 10]	καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς	τὸν	Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ
[1, 29]	Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον	τὸν	Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ
[1, 13]	παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ	τὸν	καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον
[1, 33]	ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς	τὸν	καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος
[1, 6]	εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ	τὸν	καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ
[1, 13]	βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων	τὸν	Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς
[1, 14]	ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς	τὸν	κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην
[1, 22]	οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει	τὸν	κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν
[1, 20]	εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν	τὸν	Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ
[1, 32]	ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ	τὸν	κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν
[1, 27]	Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ καὶ	τὸν	κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν
[1, 8]	καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ	τὸν	Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους
[1, 4]	δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς	τὸν	κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς
[1, 26]	ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι	τὸν	Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ
[1, 4]	(Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ πρὸς	τὸν	Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν
[1, 27]	τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας	τὸν	λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι
[1, 7]	ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ,	τὸν	λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει
[1, 23]	εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν	τὸν	λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς
[1, 17]	ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ	τὸν	Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ
[1, 21]	πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις	τὸν	λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν
[1, 29]	Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν	τὸν	λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων,
[1, 32]	τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει	τὸν	λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας
[1, 19]	πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ	τὸν	λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ'
[1, 20]	ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ	τὸν	Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν
[1, 11]	τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται	τὸν	Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν
[1, 11]	αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες	τὸν	Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς
[1, 12]	καὶ ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν	τὸν	Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ
[1, 3]	τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν	τὸν	μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν
[1, 19]	πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται	τὸν	μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν
[1, 16]	πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε	τὸν	μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι
[1, 8]	Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ	τὸν	μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους
[1, 0]	Τίτος, ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ	τὸν	μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν
[1, 24]	(Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως	τὸν	μὲν ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο,
[1, 25]	γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς	τὸν	μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας,
[1, 21]	συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων	τὸν	μὲν Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον.
[1, 3]	Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν	τὸν	μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει
[1, 5]	αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου	τὸν	μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε
[1, 2]	θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ	τὸν	μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος
[1, 29]	ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ,	τὸν	μὲν φίλον Συλλαίου τὸν δὲ
[1, 4]	Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον	τὸν	Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ
[1, 13]	διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι	τὸν	μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα.
[1, 18]	τε ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ	τὸν	ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς
[1, 18]	ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ	τὸν	ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία
[1, 0]	ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ	τὸν	ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι,
[1, 1]	λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς	τὸν	ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων
[1, 7]	περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς	τὸν	ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν
[1, 21]	ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν τε	τὸν	ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν
[1, 0]	Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν καὶ	τὸν	ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς
[1, 1]	ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ	τὸν	ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν
[1, 33]	κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ	τὸν	ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς
[1, 33]	ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ	τὸν	νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ
[1, 24]	συνθήκας περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον	τὸν	Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον,
[1, 32]	διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν	τὸν	οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς
[1, 23]	θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ	τὸν	οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν
[1, 2]	δόντος δίκας ἐφ' οἷς εἰς	τὸν	οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ
[1, 22]	δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη	τὸν	οἶκον καὶ τάχιον μέν, μάλιστα
[1, 32]	δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς	τὸν	Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν
[1, 32]	τούς τε ἄλλους ἅπαντας καὶ	τὸν	Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον
[1, 6]	δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον εἴη	τὸν	οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν
[1, 30]	στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος	τὸν	οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί
[1, 30]	ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον,	τὸν	οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι
[1, 2]	ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει	τὸν	παῖδα μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς
[1, 19]	ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ	τὸν	πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν
[1, 26]	ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ	τὸν	πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα
[1, 22]	ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα	τὸν	πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ
[1, 22]	φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ	τὸν	πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 23]	οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις	τὸν	παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει
[1, 13]	τῇ τε πόλει καὶ ξενίᾳ	τὸν	Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων,
[1, 9]	καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς	τὸν	πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι
[1, 27]	βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο	τὸν	πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν,
[1, 25]	τε καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ	τὸν	πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως ἔφη
[1, 26]	ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ	τὸν	πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ
[1, 26]	εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν	τὸν	πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ,
[1, 26]	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα	τὸν	πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις
[1, 31]	ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς	τὸν	πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας
[1, 23]	ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων	τὸν	πατέρα, καὶ τὸ πρότερον μὲν
[1, 23]	μὲν ὢν ἐν ταῖς πρὸς	τὸν	πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ
[1, 25]	ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ	τὸν	πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς
[1, 11]	ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς	τὸν	πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν
[1, 27]	οὐ μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι	τὸν	πατέρα τὴν περὶ τῶν υἱῶν
[1, 26]	ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς	τὸν	πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας
[1, 31]	βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ	τὸν	πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ
[1, 31]	χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν	τὸν	πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 28]	τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε	τὸν	πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς
[1, 21]	ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ	τὸν	περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ
[1, 10]	διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ	τὸν	περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους
[1, 21]	καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι	τὸν	πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις
[1, 23]	θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα	τὸν	ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα,
[1, 8]	Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο	τὸν	πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ
[1, 6]	ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει	τὸν	Πομπήιον. Οὐ μήν τι τῶν
[1, 10]	πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς	τὸν	Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα
[1, 16]	διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ	τὸν	ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν
[1, 10]	Φασάηλον μὲν δὴ τῶν παίδων	τὸν	πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ
[1, 33]	ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον	τὸν	πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου
[1, 11]	τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ	τὸν	πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν
[1, 19]	πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι	τὸν	πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ
[1, 22]	πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω	τὸν	πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με
[1, 16]	διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ	τὸν	πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε
[1, 8]	βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ	τὸν	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον,
[1, 30]	παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς	τὸν	Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος
[1, 13]	ἦν οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει	τὸν	σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ
[1, 31]	τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς	τὸν	Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται.
[1, 19]	τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε	τὸν	σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι·
[1, 19]	ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ	τὸν	σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν
[1, 33]	Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ	τὸν	σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως
[1, 15]	δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ	τὸν	Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος
[1, 17]	ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ	τὸν	σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ
[1, 26]	οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων	τὸν	Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ
[1, 16]	τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον	τὸν	στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ
[1, 16]	καὶ δύο τάγματα. Τούτων δὲ	τὸν	στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι'
[1, 19]	προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας	τὸν	στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν
[1, 27]	Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε	τὸν	στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον
[1, 29]	φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ	τὸν	σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ
[1, 17]	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς	τὸν	τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ
[1, 8]	εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν	τόν	τε ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 2]	ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων	τόν	τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας
[1, 33]	δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος	τόν	τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ
[1, 11]	ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται·	τόν	τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον
[1, 33]	δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ	τόν	τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι
[1, 30]	δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ τέγους	τόν	τε ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ
[1, 9]	Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν	τόν	τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον
[1, 27]	δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης	τόν	τε Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ
[1, 20]	ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ	τόν	τε Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν
[1, 11]	ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται,	τόν	τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς
[1, 11]	Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν	τόν	τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον
[1, 1]	κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ	τόν	τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ
[1, 21]	τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα	τὸν	τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα
[1, 0]	πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ	τὸν	τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ
[1, 26]	Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ	τὸν	τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν
[1, 18]	Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην	τὸν	Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ
[1, 27]	μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν	τὸν	Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς
[1, 21]	ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα	τὸν	τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν,
[1, 11]	ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον	τὸν	τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο
[1, 14]	αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς	τὸν	τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ
[1, 2]	τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ	τὸν	τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς
[1, 12]	καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα	τὸν	Τυρίων τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα
[1, 10]	μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ	τὸν	τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης·
[1, 28]	δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ	τὸν	τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ
[1, 14]	ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας	τὸν	ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους
[1, 27]	ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν καὶ	τὸν	υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ
[1, 25]	βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ	τὸν	υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν τὸν
[1, 9]	ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα	τὸν	υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα
[1, 30]	δὲ τῆς μητρῴας τόλμης καὶ	τὸν	υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ
[1, 9]	γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν	τὸν	υἱὸν καὶ διὰ τὸν γάμον
[1, 24]	ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι	τὸν	υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως.
[1, 32]	κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς	τὸν	υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα
[1, 31]	καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ	τὸν	ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ φόβος
[1, 6]	Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν	τὸν	Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει
[1, 6]	τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ	τὸν	Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ
[1, 6]	Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ	τὸν	Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν
[1, 7]	προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ	τὸν	Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς ἐπινοίας
[1, 5]	ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον	τὸν	Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν
[1, 6]	καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε	τὸν	Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν
[1, 2]	τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη	τὸν	Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα
[1, 10]	ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων	τὸν	Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας,
[1, 10]	Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον	τὸν	Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι
[1, 6]	περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ	τὸν	Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον.
[1, 10]	αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν	τὸν	Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ βασιλείας
[1, 6]	ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν	τὸν	Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς
[1, 2]	στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει	τὸν	Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ
[1, 6]	χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ	τὸν	Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ
[1, 13]	βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ	τὸν	Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς
[1, 1]	Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν	τὸν	ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε
[1, 30]	τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ	τὸν	Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν
[1, 28]	τὸν γάμον. Περιῄει δὲ καὶ	τὸν	Φερώραν δώροις τε καὶ ταῖς
[1, 11]	Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι	τὸν	φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ
[1, 26]	τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ	τὸν	φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ
[1, 15]	ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ	τὸν	χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς
[1, 33]	δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν	τὸν	χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα,
[1, 33]	σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους	τὸν	χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη
[1, 21]	κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ	τοξότην	εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς
[1, 1]	ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν	τοπαρχίαν	φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς
[1, 3]	δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν	τόπον	Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι
[1, 1]	διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν	τόπον	ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην
[1, 21]	(Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν	τόπον	ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς
[1, 1]	οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ	τόπον,	ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης
[1, 21]	εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον	τόπον	τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν
[1, 21]	πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ	τόπος·	ἔνθα κορυφὴ μέν τις ὄρους
[1, 16]	ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ	τόπου,	τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ.
[1, 15]	σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους	τόπους,	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν πόλιν
[1, 21]	βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ	τόπῳ	βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος
[1, 4]	γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ	τοσαῦτα	δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ τὸν
[1, 21]	ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον.	(Τοσαῦτα	συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν ἔξω
[1, 22]	πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο.	Τοσαύτη	δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας
[1, 4]	καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα.	Τοσαύτη	δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον,
[1, 15]	ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν χώραν	τοσαύτην	αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς
[1, 24]	φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ	τοσαύτην	ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ'
[1, 10]	τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι	τοσαύτης	δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ
[1, 3]	ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι	τοσαύτης	ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ
[1, 25]	ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο	τοσούτοις	ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς
[1, 33]	νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων	τοσούτοις	πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο
[1, 24]	τῆς πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς,	τοσοῦτον	Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ
[1, 19]	ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ	τοσοῦτον	ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ
[1, 22]	διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι·	τοσοῦτον	γὰρ ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν
[1, 6]	τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα·	τοσοῦτον	γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός
[1, 24]	παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι πρὸς	τοσοῦτον	δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς
[1, 10]	γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ	τοσοῦτον	δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους
[1, 17]	οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ	τοσοῦτον	ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς
[1, 23]	κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ	τοσοῦτον	εὐφρανεῖ τις τὸν παρ' ἡλικίαν
[1, 19]	δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ	τοσοῦτον	ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον
[1, 17]	ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς	τοσοῦτον	ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι
[1, 13]	ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν	τοσοῦτον	ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν
[1, 24]	κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς	τοσοῦτον	πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων
[1, 2]	οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς	τοσοῦτον	προῆλθον οἱ κατὰ τὴν πόλιν,
[1, 31]	τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν·	τοσοῦτον	πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος
[1, 13]	δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ	τοσοῦτον	ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν
[1, 17]	τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς	τοσοῦτον,	ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας
[1, 1]	οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ	τοσοῦτος	φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας
[1, 9]	Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι	τοσούτου	τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ
[1, 10]	ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ	τοσούτους	παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον
[1, 0]	τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι	τοσούτῳ	τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν
[1, 33]	κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ	τοσούτῳ	χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν,
[1, 25]	μή ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ	τοσούτων	εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ
[1, 18]	ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ	τοσούτων	πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν
[1, 32]	ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ	τοσούτων	τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα,
[1, 14]	τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ	τότε	βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον
[1, 26]	μέν ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις,	τότε	δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι
[1, 31]	μή ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον.	Τότε	δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν
[1, 12]	ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον,	τότε	δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ
[1, 24]	τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις,	τότε	δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς
[1, 14]	διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ	τότε	διὰ Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν
[1, 31]	Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ	τότε	καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ
[1, 18]	ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων	τότε	κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων·
[1, 4]	εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ	τότε	κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ
[1, 16]	καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν	τότε	μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι
[1, 30]	ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος,	τότε	με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ
[1, 31]	μήτηρ καὶ ἡ γυνή. Καὶ	τότε	μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς
[1, 11]	μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος,	τότε	μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν
[1, 11]	εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε,	τότε	μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν
[1, 28]	γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα.	Τότε	μὲν οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν
[1, 12]	λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ	τότε	μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ
[1, 9]	τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ	τότε	μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις
[1, 33]	πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ	τότε	παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν
[1, 13]	ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ	τότε	πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι
[1, 13]	ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς	τότε	πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ'
[1, 20]	τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης	τότε	πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ
[1, 11]	Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν	τότε	στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι
[1, 7]	(Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν ταῖς	τότε	συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς
[1, 13]	οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου	τότε	Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 0]	οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον	τότε	τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον
[1, 3]	τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ	τότε	τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ
[1, 33]	ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ	τότε	τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις
[1, 18]	μήτε τῆς πάλαι μήτε τῆς	τότε	τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν
[1, 31]	ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ	τότε	φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν,
[1, 12]	γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι	τότε	ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν
[1, 3]	ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ	τοῦ	ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν,
[1, 30]	γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας	τοῦ	ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα
[1, 24]	ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου	τοῦ	ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας
[1, 3]	κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ	τοῦ	ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ
[1, 26]	δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου	τοῦ	ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ
[1, 19]	τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ	τοῦ	Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος
[1, 3]	ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα	τοῦ	Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην,
[1, 2]	ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν	τοῦ	Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ
[1, 24]	γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα	τοῦ	Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν
[1, 22]	ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου	τοῦ	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ
[1, 12]	τότε δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου	τοῦ	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ
[1, 17]	εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου	τοῦ	Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς
[1, 30]	ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ	τοῦ	ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 28]	Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς	τοῦ	ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ
[1, 29]	διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς	τοῦ	ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ
[1, 0]	τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ	τοῦ	ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν τοῦ
[1, 7]	τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε	τοῦ	ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν
[1, 15]	κατὰ τὸ πρὸς δύσιν κλίμα	τοῦ	ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν
[1, 21]	κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ	τοῦ	ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι.
[1, 1]	εἰς τὴν κάτω· τοῦτο δὲ	τοῦ	ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται·
[1, 25]	ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ	τοῦ	βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ
[1, 4]	Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου	τοῦ	βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ
[1, 30]	τε ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ	τοῦ	βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ'
[1, 25]	μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν	τοῦ	βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ
[1, 31]	οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ	τοῦ	βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς
[1, 27]	Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ	τοῦ	βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν
[1, 4]	τά τε σφέτερα καὶ τὴν	τοῦ	βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ'
[1, 26]	διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε	τοῦ	βασιλέως γενομένοις, τότε δ' ἔκ
[1, 27]	Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ	τοῦ	βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη
[1, 30]	σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ	τοῦ	βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα
[1, 10]	ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος	τοῦ	βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν
[1, 25]	τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ	τοῦ	βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ
[1, 25]	ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται	τοῦ	βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων
[1, 24]	πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ	τοῦ	βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι
[1, 24]	συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα	τοῦ	βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι
[1, 1]	Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν	τοῦ	βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων
[1, 2]	Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα	τοῦ	βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας
[1, 24]	τῶν φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ	τοῦ	βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ γενεά·
[1, 19]	ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως καὶ τὸν λόφον κατέσχον,
[1, 18]	ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος	τοῦ	βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς
[1, 32]	ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος	τοῦ	βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ
[1, 14]	τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ	τοῦ	βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν
[1, 24]	διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις	τοῦ	βασιλέως ὁ περὶ τῆς ψυχῆς
[1, 5]	γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν
[1, 25]	ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό τε	τοῦ	βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου
[1, 25]	τε καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος	τοῦ	βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ
[1, 22]	οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα	τοῦ	βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος,
[1, 33]	μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο	τοῦ	βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος
[1, 31]	μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ	τοῦ	βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ
[1, 33]	καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ	τοῦ	βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα
[1, 32]	δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε	τοῦ	βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν
[1, 2]	ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν	τοῦ	βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ'
[1, 24]	ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ	τοῦ	βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις
[1, 3]	πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ	τοῦ	βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς
[1, 27]	μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις	τοῦ	βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων
[1, 27]	καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ	τοῦ	βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη
[1, 26]	γραμματεὺς δ' ἦν ὁ Διόφαντος	τοῦ	βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς
[1, 27]	πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου	τοῦ	βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν
[1, 29]	τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ	τοῦ	βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι'
[1, 10]	μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ	τοῦ	βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης
[1, 31]	παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ	τοῦ	βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα
[1, 21]	μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι	τοῦ	βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ
[1, 9]	ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ	τοῦ	βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς
[1, 23]	ἡλικίαν μου καὶ τὴν ἀγωγὴν	τοῦ	βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε
[1, 17]	μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται	τοῦ	βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν
[1, 0]	διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων καὶ	τοῦ	βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα μετ'
[1, 2]	ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου	τοῦ	γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν τε
[1, 23]	αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς	τοῦ	γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς
[1, 18]	ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν.	Τοῦ	γε μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον
[1, 14]	καὶ τάς τε αὐτοῦ καὶ	τοῦ	γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε
[1, 19]	ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη.	~(Τοῦ	δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο
[1, 20]	κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ πολέμου.	Τοῦ	δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν
[1, 3]	μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι	τοῦ	δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος
[1, 21]	καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε·	τοῦ	δ' αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν
[1, 18]	τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι.	Τοῦ	δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς
[1, 21]	ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ.	Τοῦ	δὲ ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν
[1, 19]	διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο.	Τοῦ	δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ
[1, 30]	ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ.	Τοῦ	δὲ εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν
[1, 29]	ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα.	Τοῦ	δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν
[1, 27]	διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων,	τοῦ	δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν
[1, 32]	ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν.	Τοῦ	δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν
[1, 18]	τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων,	τοῦ	δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν
[1, 17]	κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο,	τοῦ	δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ
[1, 12]	διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν·	τοῦ	δὲ τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην
[1, 19]	διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ	τοῦ	δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε
[1, 11]	αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν	τοῦ	δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι
[1, 19]	θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα	τοῦ	δέοντος καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν
[1, 24]	τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ	τοῦ	δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ'
[1, 15]	ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη	τοῦ	δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς
[1, 0]	προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ πάθη	τοῦ	δήμου καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα
[1, 13]	λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ	τοῦ	δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν
[1, 1]	ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ	τοῦ	δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ
[1, 2]	πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ	τοῦ	δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν
[1, 24]	βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων	τοῦ	δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ μὴ
[1, 33]	ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ	τοῦ	δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου
[1, 6]	βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν	τοῦ	δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια
[1, 6]	πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ	τοῦ	δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς
[1, 1]	οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας	τοῦ	δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ
[1, 1]	ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν	τοῦ	δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός
[1, 19]	θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι	τοῦ	δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ
[1, 14]	ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ	τοῦ	δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ'
[1, 27]	Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος	τοῦ	δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι
[1, 2]	τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι	τοῦ	δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε κρείττονα
[1, 19]	προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ	τοῦ	ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν
[1, 10]	τε κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ	τοῦ	ἔθνους ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν ἐκ	τοῦ	ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ
[1, 4]	τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ	τοῦ	ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν,
[1, 28]	διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ	τοῦ	ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι
[1, 7]	Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ	τοῦ	ἔθνους καὶ τὰς ἐν κοίλῃ
[1, 2]	μόνος εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν	τοῦ	ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ
[1, 28]	τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ	τοῦ	ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ ζώντων
[1, 6]	καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων	τοῦ	ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ τὸν
[1, 1]	οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ	τοῦ	ἔθνους πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας
[1, 26]	ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς	τοῦ	ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς μέχρι
[1, 7]	ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο	τοῦ	ἔθνους ὡς τὸ τέως ἀόρατον
[1, 8]	Πάρθους στρατείαν τόν τε ἄλλον	τοῦ	ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα
[1, 33]	δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως	τοῦ	ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν
[1, 32]	καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με	τοῦ	ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς
[1, 27]	καὶ πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ	τοῦ	ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος
[1, 4]	τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου	τοῦ	Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ.
[1, 33]	συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν παρὰ	τοῦ	θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς
[1, 17]	τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ	τοῦ	θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς
[1, 30]	ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω	τοῦ	θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς
[1, 23]	μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ	τοῦ	θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες
[1, 22]	εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει, καὶ	τοῦ	θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν
[1, 0]	τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ	τοῦ	ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ τὴν
[1, 8]	Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν	τοῦ	ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο
[1, 3]	τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ	τοῦ	ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν,
[1, 5]	δ' ἦν τῷ βορείῳ κλίματι	τοῦ	ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς
[1, 17]	βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ	τοῦ	ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν
[1, 1]	μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ	τοῦ	ἱεροῦ τόν τε χῶρον ἐκάθηρε
[1, 2]	τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς	τοῦ	Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν ἧτταν
[1, 16]	Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ	τοῦ	καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ
[1, 0]	τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ	τοῦ	καινὰ λέγειν καὶ τὸ σῶμα
[1, 21]	παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου	τοῦ	Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας,
[1, 32]	ἂν μή τινα πορίσῃ παρὰ	τοῦ	Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς
[1, 21]	ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ	τοῦ	Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες
[1, 21]	ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ	τοῦ	Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα
[1, 23]	κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου	τοῦ	Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη
[1, 11]	τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν	τοῦ	Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν
[1, 0]	συντάξεως· τούτων δὲ τὰ μὲν	τοῦ	κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον καὶ
[1, 21]	δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι	τοῦ	κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες.
[1, 0]	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου	τοῦ	κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν
[1, 13]	αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην	τοῦ	κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ
[1, 1]	πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ	τοῦ	κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν
[1, 0]	γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε	τοῦ	κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει
[1, 25]	κἂν ᾖς πατὴρ λίαν ἢ	τοῦ	κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν
[1, 27]	ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ	τοῦ	κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις.
[1, 16]	τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ	τοῦ	κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν
[1, 3]	τοῦ φόνου σπίλοις τὸ αἷμα	τοῦ	κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς
[1, 21]	λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν	τοῦ	κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν.
[1, 21]	ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν	τοῦ	κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν
[1, 21]	ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν	τοῦ	κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ
[1, 20]	τὰς δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον	τοῦ	λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν πρώτην
[1, 6]	διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ καὶ	τοῦ	λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι
[1, 9]	τὴν βοήθειαν τόν τε ἔποικον	τοῦ	Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι'
[1, 0]	τῆς στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ	τοῦ	λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ
[1, 33]	συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ	τοῦ	λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ κατὰ
[1, 14]	τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν	τοῦ	λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο
[1, 16]	πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ	τοῦ	μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται
[1, 10]	Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ	τοῦ	μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν
[1, 28]	πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ ἐκ	τοῦ	μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ
[1, 25]	ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ	τοῦ	μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι
[1, 25]	εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ	τοῦ	μειρακίου σύ· καὶ γὰρ οὐχ
[1, 25]	τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ	τοῦ	μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν
[1, 19]	ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε μέχρι	τοῦ	μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ
[1, 19]	Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ	τοῦ	μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο
[1, 32]	εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν μοι	τοῦ	μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν,
[1, 7]	τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα	τοῦ	μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν
[1, 3]	ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν	τοῦ	μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ
[1, 32]	τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς	τοῦ	μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ
[1, 29]	ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς	τοῦ	μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας
[1, 23]	ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ	τοῦ	μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε
[1, 3]	μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι	τοῦ	μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ
[1, 32]	φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον	τοῦ	μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα
[1, 23]	μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ	τοῦ	μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον
[1, 26]	τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου	τοῦ	μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην
[1, 3]	γε μὴν εὐθὺς ἡ περὶ	τοῦ	μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ
[1, 0]	ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ	τοῦ	ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ
[1, 0]	τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν	τοῦ	ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε
[1, 13]	παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς καὶ	τοῦ	νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν
[1, 33]	κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει	τοῦ	νόμου πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου
[1, 5]	εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα	τοῦ	νόμου τὰ πάτρια καὶ τοὺς
[1, 21]	αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων	τοῦ	Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ προσείκασται,
[1, 2]	κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου	τοῦ	ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς
[1, 29]	συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν	τοῦ	πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας
[1, 2]	τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ	τοῦ	πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ
[1, 32]	γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ	τοῦ	πάθους ὡς παρ' ὀλίγον καὶ
[1, 3]	οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες	τοῦ	παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα.
[1, 33]	Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν	τοῦ	παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ,
[1, 11]	δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν	τοῦ	παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν
[1, 8]	δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου	τοῦ	παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ
[1, 13]	οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως	τοῦ	Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι
[1, 13]	~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου	τοῦ	Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ
[1, 14]	δὲ ὅλον καὶ διὰ τὴν	τοῦ	παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε
[1, 23]	μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ	τοῦ	παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ
[1, 33]	καί τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ	τοῦ	πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ
[1, 33]	ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο	τοῦ	πατρίου νόμου. Τί δ' οὕτως
[1, 19]	δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν	τοῦ	πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ
[1, 23]	Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα	τοῦ	πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ'
[1, 27]	οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς	τοῦ	πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ
[1, 11]	καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν	τοῦ	πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ
[1, 11]	δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα	τοῦ	πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ'
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ	τοῦ	πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι
[1, 9]	ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ
[1, 32]	δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν	τοῦ	πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ
[1, 31]	Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ	τοῦ	πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν,
[1, 24]	καὶ τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ	τοῦ	πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ
[1, 32]	πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν	τοῦ	πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν
[1, 30]	παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις
[1, 26]	μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι,	τοῦ	πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς
[1, 26]	εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ	τοῦ	πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο
[1, 10]	τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ	τοῦ	πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων
[1, 32]	τῆς γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα	τοῦ	πατρὸς παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι
[1, 10]	αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ	τοῦ	πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν
[1, 3]	εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν	τοῦ	πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν
[1, 13]	Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν	τοῦ	πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν
[1, 11]	αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ	τοῦ	πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος
[1, 13]	πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα	τοῦ	παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ δὲ
[1, 21]	νικήσας τὴν φύσιν μείζονα μὲν	τοῦ	Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ
[1, 21]	ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον	τοῦ	πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας
[1, 16]	Ὁ δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει	τοῦ	πέμψαντος ἄλλως τε καὶ πλείον'
[1, 17]	τῷ πάθει, τὸ πλεῖον δὲ	τοῦ	πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς
[1, 10]	ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι	τοῦ	πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων;
[1, 19]	αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ	τοῦ	πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος
[1, 33]	κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ	τοῦ	πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν
[1, 13]	πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα	τοῦ	πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν σύνταξιν
[1, 4]	εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν	τοῦ	πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ
[1, 8]	ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν	τοῦ	πολέμου διδόντος καὶ τὸ φρούριον
[1, 9]	αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο	τοῦ	πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης
[1, 0]	τὰς συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ	τοῦ	πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς
[1, 19]	Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι	τοῦ	πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν.
[1, 0]	Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα	τοῦ	πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα τῶν
[1, 11]	ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ τὴν	τοῦ	πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο
[1, 19]	τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα περὶ	τοῦ	πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται
[1, 10]	παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ	τοῦ	πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς
[1, 0]	καὶ οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται	τοῦ	πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος τῆς
[1, 7]	αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν	τοῦ	πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ
[1, 2]	γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο	τοῦ	πολέμου· τοὺς μέντοι γε υἱεῖς
[1, 19]	τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν	τοῦ	πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω
[1, 11]	χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ	τοῦ	πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων
[1, 6]	τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος	τοῦ	Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος
[1, 9]	περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν	τοῦ	ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν
[1, 24]	καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ	τοῦ	πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ
[1, 0]	πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος μετὰ	τοῦ	πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς τὴν
[1, 22]	τὸν Ἡρώδην πολλά τε περὶ	τοῦ	πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς
[1, 11]	ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ	τοῦ	πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου
[1, 20]	στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν	τοῦ	πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ δ'
[1, 27]	ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως	τοῦ	προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον
[1, 11]	δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ	τοῦ	προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ
[1, 24]	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ	τοῦ	προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα
[1, 31]	φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ	τοῦ	πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ'
[1, 30]	βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ	τοῦ	πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν
[1, 0]	ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ	τοῦ	πυρὸς ἡρπάγη τήν τε τῆς
[1, 28]	ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ	τοῦ	Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην
[1, 5]	ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε	τοῦ	Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ
[1, 19]	ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς	τοῦ	σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ
[1, 2]	Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ	τοῦ	Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ
[1, 24]	Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ	τοῦ	σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς
[1, 25]	καὶ γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν	τοῦ	σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν,
[1, 0]	τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ	τοῦ	σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται
[1, 32]	ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος	τοῦ	σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι
[1, 20]	πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ	τοῦ	σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς
[1, 21]	πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ	τοῦ	στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ
[1, 21]	τῷ τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ	τοῦ	στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι
[1, 25]	συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν	τοῦ	στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν εἰς
[1, 24]	Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας	τοῦ	στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα
[1, 15]	παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι	τοῦ	στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων
[1, 16]	ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ	τοῦ	στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν
[1, 17]	ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ	τοῦ	συμποσίου μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν
[1, 23]	διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ	τοῦ	συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε
[1, 23]	Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ	τοῦ	συνειδότος ἡ περὶ λόγους ἰσχύς·
[1, 6]	φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον	τοῦ	σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως
[1, 7]	τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ	τοῦ	σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη
[1, 17]	τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ	τοῦ	σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς
[1, 9]	πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν	τοῦ	σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς
[1, 20]	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν	τοῦ	σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον
[1, 8]	τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων,	τοῦ	τε ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων
[1, 33]	τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα	τοῦ	τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ
[1, 18]	τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν	τοῦ	τε ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ
[1, 30]	κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ	τοῦ	τέγους τόν τε ἔλεγχον καὶ
[1, 33]	παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ	τοῦ	τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον
[1, 17]	ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι	τοῦ	τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο
[1, 7]	ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο	τοῦ	τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι
[1, 13]	πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω	τοῦ	τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς
[1, 9]	τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος	τοῦ	τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς
[1, 2]	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ	τοῦ	τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ
[1, 15]	τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ	τοῦ	τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ
[1, 18]	ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι	τοῦ	τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε
[1, 18]	τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι	τοῦ	τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν
[1, 18]	τούς τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ	τοῦ	τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον
[1, 1]	συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας	τοῦ	τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας
[1, 16]	μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον	τοῦ	τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι
[1, 33]	ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος μὲν	τοῦ	Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων
[1, 20]	οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ	τοῦ	Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ'
[1, 4]	ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ	τοῦ	τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε
[1, 24]	κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου	τοῦ	Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν
[1, 30]	προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν	τοῦ	φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ
[1, 22]	εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ	τοῦ	φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ
[1, 29]	μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ	τοῦ	φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο.
[1, 17]	ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην	τοῦ	φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν
[1, 17]	τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν	τοῦ	φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ
[1, 8]	Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα·	τοῦ	φόνου δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος.
[1, 10]	ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ	τοῦ	φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς
[1, 3]	καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ	τοῦ	φόνου σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ
[1, 17]	ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους	τοῦ	φόνου, ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν
[1, 3]	νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν	τοῦ	φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ
[1, 14]	(Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ	τοῦ	φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις
[1, 21]	καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου	τοῦ	φρουρίου καὶ τῶν προτέρων βασιλείων
[1, 17]	τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ	τοῦ	χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ
[1, 16]	ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ	τοῦ	χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ'
[1, 14]	βασιλίδος καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν	τοῦ	χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ
[1, 21]	ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν	τοῦ	χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον
[1, 24]	συνίει δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ	τοῦ	ψύγματος καὶ πρὸς τὸ λυποῦν
[1, 0]	(γενομένου γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου	τοῦδε	τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν
[1, 27]	πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν.	Τοῦθ'	οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς
[1, 22]	ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ.	Τοῦθ'	ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην,
[1, 32]	ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας	τοὐμὸν	αἷμα, κἂν διὰ πάντων μου
[1, 3]	δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος	τοὐμὸν	αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ
[1, 29]	συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο,	τοὐναντίον	δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς
[1, 19]	Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε	τοὐναντίον	ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν
[1, 32]	Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς	τοὔνομα.	Καὶ παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο
[1, 10]	αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο	τοὔνομα	μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας.
[1, 26]	κατέστη. Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς	τοὔνομα,	πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν
[1, 8]	τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον	τοὔνομα	τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος
[1, 27]	πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν	τοὺς	ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως
[1, 9]	γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς	τοὺς	ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν
[1, 23]	ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν	τοὺς	ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος·
[1, 4]	ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ	τοὺς	ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον
[1, 2]	καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα καὶ	τοὺς	ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ
[1, 2]	Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ	τοὺς	ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ
[1, 13]	Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα καὶ	τοὺς	ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα
[1, 13]	Τούτους μὲν ὁ στασιάζων πρὸς	τοὺς	ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης
[1, 24]	ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν	τοὺς	ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων
[1, 12]	σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν	τοὺς	ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν
[1, 26]	Οὐ μὴν ὤνησέν γέ τι	τοὺς	ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν τῶν
[1, 17]	ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο	τοὺς	αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως τῶν
[1, 7]	ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ	τοὺς	αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου πελέκει
[1, 4]	παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν	τοὺς	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς
[1, 13]	ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων	τοὺς	ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον
[1, 5]	τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ	τοὺς	ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ'
[1, 11]	δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν	τοὺς	ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς
[1, 0]	καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς	τοὺς	ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι
[1, 4]	τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ	τοὺς	ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας.
[1, 17]	ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο	τοὺς	ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς
[1, 10]	πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ	τοὺς	ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν
[1, 2]	Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο,	τοὺς	ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν
[1, 14]	Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους	τοὺς	ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ
[1, 26]	οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν	τοὺς	ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν
[1, 17]	παρῆν κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος	τοὺς	ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ
[1, 1]	καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε	τοὺς	Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας
[1, 32]	καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ	τοὺς	Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς
[1, 17]	ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ	τοὺς	ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν
[1, 1]	κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα	τοὺς	ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ'
[1, 12]	Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι	τοὺς	ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους
[1, 31]	πάντων μῖσος ἦν. Τάχα καὶ	τοὺς	ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων
[1, 15]	οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι	τοὺς	ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς
[1, 6]	ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν καὶ	τοὺς	Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον,
[1, 19]	εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι	τοὺς	Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν
[1, 19]	ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ	τοὺς	Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν
[1, 14]	δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους	τοὺς	Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους
[1, 4]	τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ	τοὺς	Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ ὁ
[1, 19]	προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ	τοὺς	Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν τὴν
[1, 4]	τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ	τοὺς	Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ
[1, 19]	εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο	τοὺς	Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει,
[1, 30]	δὲ τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς,	τοὺς	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι
[1, 8]	ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον	τοὺς	Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου
[1, 19]	ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι	τοὺς	ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι
[1, 13]	ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι	τοὺς	βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ
[1, 13]	ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε	τοὺς	βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν
[1, 13]	Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων	τοὺς	βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος εἰς
[1, 28]	δὲ καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι	τοὺς	γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς
[1, 28]	γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι	τοὺς	γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ
[1, 28]	γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι	τοὺς	γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 33]	προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως·	τοὺς	γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους
[1, 3]	βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων·	τοὺς	γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν
[1, 17]	ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι·	τούς	γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία
[1, 27]	Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης.	Τούς	γε μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν
[1, 3]	παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς	τοὺς	γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ
[1, 33]	τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς	τοὺς	γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος
[1, 16]	τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ.	Τοὺς	γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν
[1, 9]	τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν.	Τοὺς	δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ
[1, 3]	ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως,	τοὺς	δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ
[1, 18]	φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς καθίστατο,	τοὺς	δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ
[1, 0]	ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι,	τοὺς	δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους
[1, 8]	ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς,	τοὺς	δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ
[1, 33]	ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν,	τοὺς	δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν
[1, 24]	ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας μυστήριον·	τοὺς	δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων
[1, 13]	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἱερόν,	τοὺς	δὲ εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα
[1, 13]	τοὺς μὲν εἰς τὴν πόλιν,	τοὺς	δὲ εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς
[1, 21]	χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει,	τοὺς	δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ
[1, 12]	ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων,	τοὺς	δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν
[1, 11]	ἐν τοῖς μάλιστα φίλος ἦν.	Τοὺς	δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας
[1, 4]	παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται,	τοὺς	δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ
[1, 12]	εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν,	τοὺς	δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν.
[1, 12]	συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ	τοὺς	δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη
[1, 33]	μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν	τοὺς	δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς
[1, 32]	βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα	τοὺς	δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ
[1, 1]	ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν καὶ	τοὺς	διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας
[1, 24]	τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς	τοὺς	διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ
[1, 33]	τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας	τοὺς	δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι
[1, 2]	αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα καὶ	τοὺς	δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν
[1, 25]	στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν εἰς	τοὺς	ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς
[1, 31]	πλήθει τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης	τοὺς	εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια
[1, 32]	τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος	τοὺς	ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα
[1, 24]	καὶ πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα	τοὺς	ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν
[1, 22]	τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ	τοὺς	ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως
[1, 15]	τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ	τοὺς	ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως
[1, 20]	μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς	τοὺς	ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς.
[1, 19]	δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει	τοὺς	ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος
[1, 18]	ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο	τοὺς	ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον
[1, 32]	ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει	τοὺς	ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ
[1, 30]	τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς	τοὺς	ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ
[1, 26]	ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι	τοὺς	ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς
[1, 31]	δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας	τοὺς	ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ καὶ
[1, 32]	τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ	τοὺς	ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς καὶ
[1, 31]	~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς	τοὺς	ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις
[1, 28]	μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν	τοὺς	ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν
[1, 23]	μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ	τοὺς	ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ
[1, 33]	τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα	τοὺς	ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς
[1, 16]	μὲν οὕτως τὰ σπήλαια καὶ	τοὺς	ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ
[1, 15]	τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει	τοὺς	ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις
[1, 9]	τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ	τοὺς	ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν
[1, 24]	πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ	τοὺς	ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει.
[1, 18]	ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ	τοὺς	ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς
[1, 23]	οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ	τοὺς	ἐν τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους
[1, 10]	Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν	τοὺς	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος
[1, 16]	πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ	τοὺς	ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ
[1, 16]	ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ	τοὺς	ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς,
[1, 6]	τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ	τοὺς	ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ
[1, 17]	ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν	τοὺς	ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς
[1, 13]	τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ	τοὺς	ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν
[1, 2]	ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ	τοὺς	ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν
[1, 30]	γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ	τοὺς	ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε
[1, 28]	μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει	τοὺς	ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε
[1, 8]	οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ	τοὺς	ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς
[1, 18]	αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ	τοὺς	ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν
[1, 33]	σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν, ὥστε	τοὺς	ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν
[1, 12]	Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο	τοὺς	ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ
[1, 23]	μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ	τοὺς	ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν
[1, 2]	Ἰωνάθης τά τε ἄλλα πρὸς	τοὺς	ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν
[1, 11]	τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας	τοὺς	ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς προφάσεως
[1, 16]	οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν	τοὺς	ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία
[1, 16]	ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα	τοὺς	ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας
[1, 24]	προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ	τοὺς	ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος
[1, 26]	ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται	τοὺς	ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ
[1, 19]	αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ	τοὺς	ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη,
[1, 17]	δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ	τοὺς	ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν
[1, 13]	εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον	τοὺς	ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν
[1, 18]	γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ	τοὺς	ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο
[1, 19]	περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία	τοὺς	Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν
[1, 15]	ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς	τοὺς	ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ
[1, 5]	πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς	τοὺς	ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο.
[1, 7]	τά τε ἄλλα τῆς καρτερίας	τοὺς	Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ
[1, 19]	κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος	τοὺς	Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς
[1, 5]	πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι	τοὺς	Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ
[1, 7]	τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι	τοὺς	καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ
[1, 18]	ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς	τοὺς	καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων
[1, 28]	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ	τοὺς	Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων
[1, 14]	ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε	τοὺς	κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ
[1, 8]	δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας	τοὺς	κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν.
[1, 9]	ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου	τοὺς	καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ
[1, 19]	ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες	τοὺς	καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν
[1, 24]	πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν	τοὺς	καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ
[1, 8]	δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς	τοὺς	λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα.
[1, 4]	ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας	τοὺς	λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν
[1, 33]	ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας,	τοὺς	λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν
[1, 1]	τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων	τοὺς	λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν
[1, 21]	τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο	τοὺς	μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς
[1, 13]	ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης	τοὺς	μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν
[1, 32]	μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην.	Τοὺς	μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας τε
[1, 13]	ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας καὶ	τοὺς	μὲν εἰς τὴν πόλιν, τοὺς
[1, 21]	τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν	τοὺς	μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων
[1, 8]	ὃς αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη,	τοὺς	μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ
[1, 13]	δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν,	τοὺς	μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς
[1, 24]	βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν τε	τοὺς	μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους
[1, 33]	Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ	τοὺς	μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς
[1, 28]	ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ	τοὺς	μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους
[1, 18]	ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς	τοὺς	μὲν παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος
[1, 23]	υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος,	τοὺς	μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι
[1, 18]	τὸ κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος	τοὺς	μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους
[1, 28]	ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ	τοὺς	μὲν τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς
[1, 2]	ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου·	τοὺς	μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ
[1, 7]	πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ	τοὺς	μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς
[1, 26]	τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ	τοὺς	μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς
[1, 0]	δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων	τοὺς	μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις
[1, 32]	δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ	τοὺς	μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν
[1, 18]	διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων	τοὺς	μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν
[1, 20]	Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς	τοὺς	μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν
[1, 27]	δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους	τοὺς	νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη
[1, 27]	τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος	τοὺς	νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι
[1, 16]	καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ	τοὺς	νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται
[1, 5]	εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων καὶ	τοὺς	νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν
[1, 33]	ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις	τοὺς	νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν
[1, 14]	γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε	τοὺς	οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους
[1, 15]	Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον	τοὺς	οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται
[1, 15]	ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος	τοὺς	οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων
[1, 0]	τήν τε τῶν τυράννων πρὸς	τοὺς	ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων
[1, 11]	καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα	τοὺς	ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός,
[1, 17]	Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων	τοὺς	ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας
[1, 28]	ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς	τοὺς	ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ
[1, 28]	τὰ παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας	τοὺς	ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν
[1, 3]	βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ	τοὺς	ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας
[1, 33]	εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ	τοὺς	ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου
[1, 5]	οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα καὶ	τοὺς	παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν
[1, 16]	πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους	τοὺς	παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ
[1, 0]	ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι	τοὺς	πάλαι πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται
[1, 8]	καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ	τοὺς	πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ
[1, 10]	ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν	τοὺς	παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς
[1, 1]	μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων	τοὺς	πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε.
[1, 28]	ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ	τοὺς	πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν
[1, 33]	θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ	τοὺς	πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον
[1, 12]	ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ	τοὺς	περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς,
[1, 7]	πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων	τοὺς	περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε
[1, 25]	τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν	τοὺς	πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων
[1, 5]	τοῦ νόμου τὰ πάτρια καὶ	τοὺς	πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους
[1, 33]	κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε	τοὺς	πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ
[1, 17]	τὸν γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει	τοὺς	πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ
[1, 15]	ἐν οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ	τοὺς	πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς
[1, 13]	βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος εἰς	τοὺς	πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν
[1, 7]	(Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις	τοὺς	πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ
[1, 13]	ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι	τοὺς	πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 19]	Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι	τοὺς	πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ'
[1, 13]	ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι	τοὺς	πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν
[1, 13]	Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν	τοὺς	πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ
[1, 0]	μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε	τοὺς	πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην
[1, 19]	κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι	τοὺς	πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον
[1, 22]	Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ	τοὺς	πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά τε
[1, 3]	προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν	τοὺς	προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο
[1, 4]	τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ	τοὺς	πύργους καὶ τὴν τάφρον χώσας
[1, 0]	διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους	τοὺς	Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ
[1, 2]	ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ	τοὺς	Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος
[1, 15]	τὴν χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν	τοὺς	σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον,
[1, 0]	τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς	τοὺς	στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ
[1, 1]	ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς	τοὺς	στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν
[1, 1]	ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ	τοὺς	στρατιώτας εἰς τὴν κάτω· τοῦτο
[1, 33]	ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες	τοὺς	στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ
[1, 7]	τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων	τοὺς	στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ
[1, 3]	πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν	τοὺς	σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν ὑπογαίων
[1, 15]	δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες	τοὺς	τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν
[1, 17]	νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε	τοὺς	τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν
[1, 17]	Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα	τοὺς	τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ
[1, 24]	τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ	τοὺς	ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι.
[1, 8]	καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ	τοὺς	ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ
[1, 32]	μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν	τούς	τε ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν
[1, 9]	Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο,	τούς	τε Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν
[1, 26]	δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη,	τούς	τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι,
[1, 24]	δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν,	τούς	τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ
[1, 21]	Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι	τούς	τε οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ
[1, 17]	ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν	τούς	τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ
[1, 30]	καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο	τούς	τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας
[1, 18]	ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας	τούς	τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ
[1, 0]	διαστήματα καὶ τὴν φύσιν καὶ	τοὺς	τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε
[1, 23]	συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε	τοὺς	τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ
[1, 23]	ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ	τοὺς	τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ
[1, 0]	Εἰ δή τις ὅσα πρὸς	τοὺς	τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν
[1, 1]	ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως	τοὺς	Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες
[1, 27]	καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ	τοὺς	υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ
[1, 2]	βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας	τοὺς	υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον
[1, 27]	οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους	τοὺς	υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων,
[1, 23]	βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι	τοὺς	υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας
[1, 27]	ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας	τοὺς	υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας
[1, 32]	Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ	τοὺς	υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα
[1, 26]	καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς	τοὺς	υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι
[1, 9]	ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς	τοὺς	ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν
[1, 33]	ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν	τοὺς	ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς
[1, 14]	τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται	τοὺς	ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς
[1, 4]	ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς	τοὺς	ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν
[1, 17]	ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει,	τοὺς	ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ
[1, 15]	σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ	τοὺς	φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ
[1, 24]	ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ	τοὺς	Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν
[1, 2]	δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι	τοὺς	φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν
[1, 24]	τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται,	τοὺς	φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ
[1, 21]	βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν καὶ	τοὺς	φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ
[1, 17]	(Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη>	τοὺς	φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ
[1, 32]	τὸν ἐμὸν οἶκον καί μοι	τοὺς	φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν
[1, 32]	κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ	τοὺς	φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον
[1, 33]	ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε	τοὺς	φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα
[1, 4]	Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ τρισὶ	τοὺς	φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης
[1, 33]	Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς	τοὺς	φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι
[1, 8]	ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο	τοὺς	ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν
[1, 23]	τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι.	Τούσδε	τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς,
[1, 33]	θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι.	Τούσδε	τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω
[1, 20]	γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ	τοῦτ'	ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως
[1, 30]	τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ	τοῦτ'	ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς
[1, 24]	τὰς κόμας, εἰ μὴ διὰ	τοῦτ'	αὐτὸν οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ
[1, 17]	εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ.	Τοῦτ'	ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος
[1, 9]	ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου	τοῦτ'	ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ
[1, 23]	πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν,	τουτέστιν	τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ
[1, 8]	ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ	τοῦτο	ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων
[1, 30]	Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ	τοῦτό	γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ
[1, 3]	πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ.	Τοῦτο	γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ
[1, 6]	συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον,	τοῦτο	δ' ἐστὶν φρούριον τῶν πάνυ
[1, 27]	διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα.	Τοῦτο	δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους
[1, 21]	ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει.	Τοῦτο	δὲ πύργοις τε διείληπται μεγίστοις,
[1, 1]	τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν κάτω·	τοῦτο	δὲ τοῦ ἄστεος τὸ μέρος
[1, 32]	γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με διὰ	τοῦτο	ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω
[1, 33]	ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης
[1, 11]	κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν τοῖς μάλιστα φίλος ἦν.
[1, 31]	αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ	τοῦτο	ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον.
[1, 32]	ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν	τοῦτο	θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας
[1, 19]	ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ	τοῦτο	καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν·
[1, 17]	ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν.	Τοῦτο	καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν
[1, 3]	μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον	τοῦτο,	καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν
[1, 24]	ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ	τοῦτο	καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει,
[1, 24]	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα.	Τοῦτο	κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ
[1, 6]	τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει.	Τοῦτο	λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα
[1, 19]	εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ	τοῦτο	μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων·
[1, 3]	σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ	τοῦτο	μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων
[1, 26]	τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ	τοῦτο	μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος.
[1, 25]	τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ	τοῦτο	πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται
[1, 30]	τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν γένοιτο	τοῦτο;	Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς
[1, 3]	τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς	τοῦτο	πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται
[1, 31]	κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ	τοῦτο	πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν
[1, 10]	καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη	τοῦτο	ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ
[1, 7]	δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ	τοῦτο	τὸ μέρος πύργοι μεγέθει τε
[1, 7]	ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν	τοῦτο	τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ
[1, 8]	γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς	τοῦτο	Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ
[1, 20]	βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ	τοῦτο,	ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη
[1, 6]	τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ	τούτοις	διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ καὶ
[1, 21]	ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ	τούτοις	δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας
[1, 16]	τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ	τούτοις	ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον
[1, 32]	οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς	τούτοις	εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν
[1, 31]	ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται	τούτοις,	ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ
[1, 22]	Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε	τούτοις	ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς
[1, 27]	οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ	τούτοις	ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ
[1, 24]	ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ.	(Τούτοις	Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ'
[1, 27]	ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον.	(Τούτοις	Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς
[1, 10]	ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται	τούτοις	Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας
[1, 23]	εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ	τούτοις	ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ
[1, 31]	Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ	τούτοις	καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους
[1, 24]	κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι.	Τούτοις	καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ'
[1, 3]	βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν.	(Τούτοις	κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ
[1, 10]	οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν.	(Τούτοις	κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ
[1, 27]	Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις	τούτοις	κατὰ τῶν τέκνων, οἵ σε
[1, 28]	ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν	τούτοις	κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην
[1, 33]	ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ	τούτοις	ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς
[1, 33]	αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς	τούτοις	ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ
[1, 33]	Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου.	Τούτοις	οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων
[1, 19]	ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε.	(Τούτοις	παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα
[1, 25]	γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι.	(Τούτοις	περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται·
[1, 5]	καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι.	Τούτοις	περισσὸν δή τι προσεῖχεν ἡ
[1, 21]	εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ	τούτοις	προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ
[1, 8]	Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ	τούτοις	Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν
[1, 23]	τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ	τούτοις	συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους
[1, 32]	πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη,	τούτοις	τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις
[1, 20]	Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ	τούτοις	τῶν παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα
[1, 13]	Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν.	Τούτοις	ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει
[1, 10]	φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ	τούτοις	Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών,
[1, 20]	ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον.	(Τούτοις	φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς
[1, 26]	τὰ ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ	τούτοις	χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου
[1, 24]	ἕως ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ.	(Τούτοις	ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν
[1, 15]	εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον	τοῦτον	Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ,
[1, 4]	τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου·	τοῦτον	γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς
[1, 14]	φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά·	τοῦτον	γὰρ δὴ στασιώδη τε καὶ
[1, 27]	ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως·	τοῦτον	γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι'
[1, 32]	μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον	τοῦτον;	γε ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν
[1, 3]	κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ	τοῦτον	ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ
[1, 32]	ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν	τοῦτον	ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν
[1, 28]	οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος	τοῦτον	ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει δὲ
[1, 8]	ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην.	Τοῦτον	μὲν οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν,
[1, 18]	Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ.	Τοῦτον	μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου
[1, 2]	Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ	τοῦτον	ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε
[1, 22]	ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ	τοῦτον	Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν
[1, 11]	καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν	τοῦτον	τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν,
[1, 11]	διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ	τοῦτον	τὸν καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος
[1, 29]	ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα·	τούτου	γὰρ ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει
[1, 30]	Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν	τούτου	γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ
[1, 4]	συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ	τούτου	Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 30]	τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ	τούτου	θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ
[1, 10]	κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ	τούτου	καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι
[1, 11]	σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν	τούτου	καὶ τὴν τῶν ἄλλων πόλεων
[1, 22]	τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ	τούτου	καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς
[1, 8]	δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν	τούτου	κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια
[1, 12]	αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ	τούτου	πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν
[1, 23]	στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον	τούτους	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν τῇ
[1, 32]	καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ	τούτους	Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς
[1, 9]	κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι.	Τούτους	Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ κωλύειν
[1, 21]	δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται.	Τούτους	γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων
[1, 24]	αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο.	Τούτους	εἰς τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις
[1, 31]	τε ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί.	Τούτους	ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι
[1, 7]	Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ	τούτους	ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς
[1, 14]	τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ	τούτους	Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα
[1, 15]	ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ	τούτους	Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους
[1, 12]	Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ	τούτους	κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν
[1, 13]	ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν.	Τούτους	μὲν ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς
[1, 19]	προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα.	Τούτους	μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ
[1, 6]	ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ	τούτους	μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν
[1, 23]	τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ	τούτους	ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες
[1, 19]	ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα.	Τούτους	περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι
[1, 15]	καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν	τούτῳ	Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς
[1, 30]	θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ·	τούτῳ	γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην
[1, 30]	ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου·	τούτῳ	γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν
[1, 22]	τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη·	τούτῳ	γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν τι
[1, 8]	φόνου δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος.	Τούτῳ	γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ
[1, 10]	ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν	τούτῳ	γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων
[1, 33]	Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο.	Τούτῳ	δὲ τόν τε δακτύλιον τὸν
[1, 13]	τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν	τούτῳ	διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον
[1, 17]	ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν	τούτῳ	θραύεται τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 3]	(Θαυμάσαι δ' ἄν τις ἐν	τούτῳ	καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος
[1, 26]	πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ	τούτῳ	καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν
[1, 13]	ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ	τούτῳ	καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς
[1, 8]	δὲ τὰ πέριξ πολλὰ κἀν	τούτῳ	κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά.
[1, 8]	τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν	τούτῳ	Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει
[1, 32]	νέῳ γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ	τούτῳ	μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ
[1, 17]	μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει.	Τούτῳ	μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα,
[1, 32]	τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν	τούτῳ	Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ
[1, 5]	εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν	τούτῳ	νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν
[1, 16]	Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ	τούτῳ	περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος,
[1, 3]	πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν	τούτῳ	προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ
[1, 2]	ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν	τούτῳ	Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ
[1, 8]	Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν	τούτῳ	Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν
[1, 19]	ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν	τούτῳ	συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην
[1, 19]	ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν	τούτῳ	τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος
[1, 30]	τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν	τούτῳ	τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον,
[1, 12]	βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν	τούτῳ	Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος
[1, 31]	εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον,	τούτῳ	Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο
[1, 32]	ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με	τούτῳ	φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ
[1, 0]	ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ	τούτων	αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον
[1, 33]	ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια.	Τούτων	δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς
[1, 17]	τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται.	Τούτων	δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ
[1, 0]	ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως·	τούτων	δὲ τὰ μὲν τοῦ κατ'
[1, 16]	χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα.	Τούτων	δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος
[1, 28]	τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ	τούτων	δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 18]	τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ	τούτων	ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ
[1, 0]	τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ	τούτων	ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες
[1, 19]	αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν	τούτων	ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται
[1, 8]	ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν	τούτων	ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 28]	μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ	τούτων	ἑπτά, αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ
[1, 30]	καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν	τούτων	ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν
[1, 2]	διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι	τούτων	ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων
[1, 20]	Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ	τούτων	Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν
[1, 22]	βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ	τούτων	ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως συνήργει
[1, 0]	ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ	τούτων	καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα
[1, 10]	κατὰ τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς.	(Τούτων	Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον
[1, 31]	γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ	τούτων	μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ πρὸς
[1, 0]	ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους,	τούτων	μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις
[1, 22]	τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ	τούτων	ὁ νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ
[1, 7]	ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ	τούτων,	ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ,
[1, 7]	εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ	τούτων	οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν
[1, 28]	ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν	τούτων	πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα
[1, 0]	αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ τὰς	τούτων	πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς
[1, 0]	διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ τε	τούτων	συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι
[1, 32]	πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν.	Τούτων	σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος
[1, 0]	τριῶν τειχῶν καὶ τὰ μέτρα	τούτων,	τήν τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα
[1, 7]	δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ	τούτων	φάραγγα φοβερὰν τό τε ἱερὸν
[1, 5]	ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ	τούτων	χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι
[1, 7]	λυχνίαν τε καὶ λύχνους καὶ	τράπεζαν	καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα
[1, 11]	ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν.	(Τραπεὶς	δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην
[1, 19]	πρὸς μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν	τραπέντας	ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν
[1, 13]	δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν	τραπόμενοι	τῶν φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας
[1, 4]	ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ	τραπόμενος	εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν
[1, 13]	θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ	τραῦμα	δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν.
[1, 11]	ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς	τραύμασιν	ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν
[1, 7]	δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί,	τραυματίαι	δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ
[1, 12]	τε πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ	τραυματίαι	θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ
[1, 10]	ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν	τραυμάτων,	καὶ περὶ μὲν τῆς εἰς
[1, 20]	αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν τε	Τράχωνα	καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν
[1, 20]	προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ	Τράχωνος	καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν.
[1, 33]	ἐν αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ	Τράχωνος	καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος,
[1, 20]	διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ	Τράχωνος	λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ
[1, 22]	τέκνων γενομένων δύο μὲν θυγατέρες,	τρεῖς	δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων
[1, 19]	μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ	τρεῖς	διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν
[1, 21]	καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ	τρεῖς	ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς
[1, 3]	πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας	τρεῖς,	ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς
[1, 24]	τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο.	Τρεῖς	ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ,
[1, 8]	καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς	τρεῖς	μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ
[1, 8]	προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ	τρεῖς	μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως
[1, 23]	ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς	τρεῖς	παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς
[1, 23]	συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ τοὺς	τρεῖς	υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς
[1, 17]	αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα	τρέμοντες,	ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν.
[1, 13]	τὸ προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ,	τρέπεται	δὲ πάντας καὶ τοὺς μὲν
[1, 17]	ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον	τρέπεται.	Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ
[1, 30]	τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ	τρέπεται	πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς
[1, 15]	Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους	τρέπεται	ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς
[1, 17]	ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ	τρεπόμενος	ἅπαντας διώκει. Φόνος δ' ἦν
[1, 16]	τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου	τρέπονται.	Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ
[1, 19]	καὶ δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου	τρέπονται	πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο.
[1, 6]	φοίνικά τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον	τρέφει.	Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ
[1, 13]	τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν	τρεψάμενοι	τοὺς πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην
[1, 2]	ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην.	Τρία	γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν,
[1, 1]	ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη	τρία	καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ δ'
[1, 11]	κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη	τρία	καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ'
[1, 12]	Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη	τρία	κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ
[1, 17]	στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ προάστεια	τρία	μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους
[1, 4]	πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν,	τρία	πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως
[1, 16]	τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν	τρία	τέλη καὶ μίαν ἴλην ἱππέων
[1, 33]	τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ	τριάκοντα,	ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων
[1, 2]	διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ	τριάκοντα	ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ,
[1, 33]	Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ	τριάκοντα,	καὶ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα
[1, 23]	μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι	τριάκοντα	ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 14]	ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος	τριακόσια	δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ
[1, 8]	πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ	τριακόσια	δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος
[1, 32]	δὲ νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα	τριακόσια	τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης
[1, 6]	τοῦ δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου	τριακόσια	τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος
[1, 24]	τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ	τριακοσίοις	ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν
[1, 2]	Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας	τριακοσίοις	ταλάντοις καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν
[1, 13]	χρημάτων· ἦν δ' οὐ πλείω	τριακοσίων	ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν
[1, 18]	μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ	τριβῇ	τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ
[1, 2]	καὶ τοῦ πάθους ὅλος ἦν.	Τριβομένης	δὲ διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας
[1, 14]	ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται	τριήρη	μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ τῶν
[1, 21]	ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο.	Τριπόλει	μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ
[1, 0]	κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι	τρισὶ	καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν
[1, 4]	τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ	τρισὶ	τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ
[1, 2]	τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν	τρισὶν	ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ
[1, 2]	βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ	τρισχίλια	τάλαντα χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον
[1, 8]	ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον	τρισχίλιοι	δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς
[1, 8]	τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν	τρισχίλιοι	μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν,
[1, 4]	δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν	τρισχίλιοι,	πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ
[1, 16]	ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν	τρισχιλίους	ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ'
[1, 9]	αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς	τρισχιλίους	ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς
[1, 21]	οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ	τρίτοι	τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας
[1, 23]	ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα,	τρίτον	ἐμὲ τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν
[1, 17]	τὴν δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ	τρίτον	ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν
[1, 2]	δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν	τρίτον	Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο,
[1, 17]	πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ	τρίτος,	ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν
[1, 7]	νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν.	Τρίτῳ	γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις
[1, 24]	ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ	τριχῶν	πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ
[1, 21]	αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι	τριῶν	ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν·
[1, 27]	οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ	τριῶν	παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν
[1, 0]	ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε τῶν	τριῶν	τειχῶν καὶ τὰ μέτρα τούτων,
[1, 9]	ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ	τροπῇ	περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς
[1, 19]	πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ	τροπῇ,	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη
[1, 27]	Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν	τρόπον	ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς
[1, 24]	τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν	τρόπον	ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς
[1, 26]	ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα	τρόπον	ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ
[1, 25]	φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο πάντα	τρόπον	αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ
[1, 28]	ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα	τρόπον	διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ
[1, 7]	ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα	τρόπον	εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν
[1, 26]	Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου	τρόπον	καὶ πάντα λέγων τε καὶ
[1, 26]	μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου	τρόπον·	οὐ γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ
[1, 23]	τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα	τρόπον	προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος
[1, 4]	τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ	τρόπου	τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ
[1, 6]	ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν καὶ	τρόπῳ	καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ
[1, 16]	σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει	τρόπῳ	τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας
[1, 15]	ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς	τροφὰς	ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας
[1, 32]	καὶ πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ	τροφείοις	φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας
[1, 18]	μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων	τροφήν.	Τοῦ γε μὴν μαχίμου τὸ
[1, 33]	αὖθις δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ	τροφῆς	καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν
[1, 26]	ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας	τρυφὰς	καὶ πράξεις τὰ δι' αἵματος
[1, 23]	ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς	τρυφὴν	ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται·
[1, 2]	τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν·	Τρύφων	γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν
[1, 27]	ἐκ τῆς αὐλῆς τις κουρέων,	Τρύφων	ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας
[1, 2]	ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν	Τρύφωνα	συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ γὰρ
[1, 2]	γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ	Τρύφωνος,	ὃν ἐν Δώροις πρὸ τῆς
[1, 9]	παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ	τρωθεὶς	ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος
[1, 3]	λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει.	Ττοῦτό	τις τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ
[1, 14]	ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου μὴ	τυγχάνων	ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν
[1, 2]	ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι	τυπτομένην	τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ
[1, 12]	δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς	τυραννίδος	ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος
[1, 12]	μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου	τυραννίσιν	πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ
[1, 0]	ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ	τύραννοι,	καὶ τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους
[1, 0]	τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων	τύραννοι,	μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ
[1, 12]	τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων	τύραννον	ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων,
[1, 10]	δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως	τύραννον,	Ῥωμαίους γε μὴν καὶ Καίσαρα
[1, 2]	ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν	τύραννος.	(Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν ὧν
[1, 2]	πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ	τύραννος,	ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου
[1, 0]	δή τις ὅσα πρὸς τοὺς	τυράννους	ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς
[1, 26]	κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ	Τυράννῳ	λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν
[1, 12]	παρὰ τῆς πόλεως καὶ τῷ	τυράννῳ	μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων
[1, 0]	(Ἔπειτα διέξειμι τήν τε τῶν	τυράννων	πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ
[1, 0]	τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν	τυράννων	τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος
[1, 13]	προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων	Τύριοι	Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν
[1, 11]	τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς	Τυρίοις	ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς
[1, 12]	τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας	Τυρίους	ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν δ'
[1, 14]	ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος	Τυρίους	παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ' ἄρα
[1, 12]	κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν	Τυρίων	κολάζειν προστάξας οὓς ἂν λάβῃ,
[1, 12]	ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν	Τυρίων	τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν
[1, 12]	γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς	Τύρον,	ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 27]	δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς	Τύρον	κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον
[1, 18]	δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε πλὴν	Τύρου	καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου
[1, 7]	χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ	Τύρου	κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους·
[1, 11]	Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν	Τύρῳ	γίνεται, τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα
[1, 21]	καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ	Τύρῳ,	Σιδῶνί γε μὴν καὶ Δαμασκῷ
[1, 31]	ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ	τύχας	καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ
[1, 10]	κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται	τυχεῖν	ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι
[1, 33]	κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πάντα	τύχῃ	δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί τις
[1, 21]	σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ	τύχῃ·	καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν
[1, 1]	οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι	τύχῃ	κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς
[1, 22]	γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ	τύχη	τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν,
[1, 0]	πλῆθος καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι	τύχην	διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν
[1, 19]	ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν	τύχην.	Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ
[1, 32]	δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν	τύχην	κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς
[1, 17]	οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ	τύχην	ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ
[1, 2]	ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν	τύχην.	Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος
[1, 18]	τῆς πάλαι μήτε τῆς τότε	τύχης	ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ
[1, 20]	καὶ τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου	τύχης	τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ
[1, 5]	βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης	τυχὸν	τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ
[1, 26]	δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ	τῷ	ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν
[1, 6]	λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα	τῷ	ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 28]	τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν	τῷ	Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ' ἑτέραν
[1, 22]	θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ	τῷ	ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ,
[1, 27]	οἷς καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ	τῷ	Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ
[1, 28]	τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι	τῷ	Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην
[1, 4]	φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ	τῷ	Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν
[1, 6]	αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα	τῷ	Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ
[1, 7]	ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι	τῷ	ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν
[1, 12]	θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος	τῷ	βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον
[1, 28]	μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ	τῷ	βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα
[1, 32]	ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους	τῷ	βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους
[1, 23]	διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη	τῷ	βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο
[1, 24]	ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ	τῷ	βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν
[1, 24]	ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι	τῷ	βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ ὧν
[1, 27]	Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο	τῷ	βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο
[1, 26]	αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ	τῷ	βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν
[1, 30]	τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς	τῷ	βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
[1, 32]	Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει	τῷ	βασιλεῖ τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου
[1, 3]	Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ	τῷ	βασιλεῖ τήν τε πομπὴν τῶν
[1, 6]	καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα	τῷ	βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν
[1, 27]	τὸ πάθος. Τέλος δὲ καὶ	τῷ	βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ
[1, 33]	ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως	τῷ	βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς
[1, 13]	τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ	τῷ	βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας
[1, 24]	πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι	τῷ	βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ
[1, 20]	Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ	τῷ	βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε
[1, 5]	τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν	τῷ	βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον,
[1, 1]	φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν	τῷ	βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν
[1, 22]	τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ	τῷ	βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν
[1, 7]	κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ	τῷ	βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν
[1, 25]	εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ	τῷ	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας.
[1, 0]	τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν	τῷ	γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης·
[1, 0]	ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις	τῷ	γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν
[1, 6]	κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν.	Τῷ	δ' ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ
[1, 18]	ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων.	(Τῷ	δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς
[1, 24]	τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο,	τῷ	δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ'
[1, 14]	αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας,	τῷ	δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ
[1, 11]	ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν,	τῷ	δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις
[1, 28]	ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος,	τῷ	δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν
[1, 19]	ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν	τῷ	δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ
[1, 31]	δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ	τῷ	δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι
[1, 9]	ἐν τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ	τῷ	δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος
[1, 29]	οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ	τῷ	διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς
[1, 10]	καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι	τῷ	ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ
[1, 29]	κομίσας πένθος τε μέγιστον ὅλῳ	τῷ	ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν
[1, 33]	καὶ διὰ τοῦτο ἐν παντὶ	τῷ	ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας
[1, 2]	γένος, οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν	τῷ	ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ
[1, 1]	παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν	τῷ	Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε τοῖς
[1, 33]	καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ	τῷ	θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου
[1, 18]	συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ	τῷ	θανεῖν, διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων
[1, 23]	ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ παρὰ	τῷ	θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει,
[1, 19]	νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα	τῷ	θεῷ θύματα περὶ τοῦ πολέμου
[1, 19]	στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν	τῷ	θεῷ καὶ μετὰ τὴν θυσίαν
[1, 7]	πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο	τῷ	θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν
[1, 33]	καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη	τῷ	θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ
[1, 2]	πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας	τῷ	θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον
[1, 23]	ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει	τῷ	θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ
[1, 18]	δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς	τῷ	θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων
[1, 28]	ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ	τῷ	θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ
[1, 3]	ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον	τῷ	θεῷ, συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας
[1, 23]	θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ καὶ	τῷ	θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν,
[1, 6]	βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν	τῷ	ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος
[1, 21]	καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας	τῷ	Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ
[1, 21]	μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν	τῷ	καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας
[1, 25]	δὲ καὶ τὴν θυγατέρα μου	τῷ	καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ
[1, 10]	τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν	τῷ	Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ
[1, 7]	Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν	τῷ	κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ
[1, 33]	μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν	τῷ	κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν
[1, 12]	Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ	τῷ	κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ μὴ
[1, 20]	γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι	τῷ	κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς
[1, 12]	Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη	τῷ	Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι
[1, 18]	μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος	τῷ	Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν
[1, 21]	προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ	τῷ	κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον
[1, 2]	εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον	τῷ	λαῷ πεποιθὼς κατά τε μνήμην
[1, 9]	παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ	τῷ	Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν
[1, 21]	πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι	τῷ	λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου,
[1, 21]	κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν	τῷ	λιμένι μέγεθος καθίει λίθους ἐπ'
[1, 0]	φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ	τῷ	λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει·
[1, 24]	οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν	τῷ	λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ
[1, 21]	τε σχῆμα καὶ τὴν ἐν	τῷ	μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς
[1, 4]	Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα	τῷ	μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν
[1, 31]	τότε καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν	τῷ	μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ
[1, 25]	βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων	τῷ	μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ
[1, 26]	ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς	τῷ	μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν
[1, 17]	κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ	τῷ	μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον
[1, 23]	ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι.	Τῷ	μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς δ'
[1, 24]	καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν·	τῷ	μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ
[1, 26]	μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου,	τῷ	μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν
[1, 21]	τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε	τῷ	μὲν πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι
[1, 6]	ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ	τῷ	μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ
[1, 30]	αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ	τῷ	μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ
[1, 24]	μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας	τῷ	μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ
[1, 0]	ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς	τῷ	μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ
[1, 27]	ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ	τῷ	μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου
[1, 23]	Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη	τῷ	μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ
[1, 21]	τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν	τῷ	ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν,
[1, 7]	τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν	τῷ	ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους
[1, 18]	κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ	τῷ	ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε
[1, 10]	Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ	τῷ	νεανίᾳ, μή τι παρὰ τοῖς
[1, 25]	Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει	τῷ	νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι
[1, 33]	τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα	τῷ	νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος
[1, 11]	καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε	τῷ	νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ
[1, 16]	οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ	τῷ	νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς
[1, 27]	Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω	τῷ	ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ
[1, 22]	εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία	τῷ	πάθει καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος
[1, 22]	ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο	τῷ	πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος
[1, 0]	τὸν τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην	τῷ	πάθει· πόλιν μὲν γὰρ δὴ
[1, 17]	Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας	τῷ	πάθει, τὸ πλεῖον δὲ τοῦ
[1, 27]	Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα σὺν	τῷ	παιδὶ καὶ τὸν κουρέα βασάνοις
[1, 24]	ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ πολλῷ	τῷ	πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε
[1, 32]	ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου	τῷ	πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας
[1, 11]	ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ	τῷ	πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ'
[1, 31]	μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν	τῷ	πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν
[1, 23]	Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς	τῷ	πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ
[1, 31]	καὶ μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν	τῷ	πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς
[1, 21]	καί τις ἕτερος· καὶ γὰρ	τῷ	πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν
[1, 23]	τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν	τῷ	πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ
[1, 31]	προσιών τε ὡς ἀνύποπτος εἴη	τῷ	πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο,
[1, 31]	φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν	τῷ	πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι'
[1, 32]	τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα	τῷ	πατρί σου, μὴ παραγίνου πρὸς
[1, 14]	ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ	τῷ	πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν
[1, 28]	ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ	τῷ	πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν
[1, 8]	τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ	τῷ	πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς
[1, 17]	βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ	τῷ	πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν
[1, 23]	Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο	τῷ	πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος
[1, 21]	ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται	τῷ	περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ
[1, 31]	τε πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα	τῷ	πλήθει τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης
[1, 0]	περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι	τῷ	πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος μετὰ
[1, 0]	ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι	τῷ	πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν
[1, 0]	πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ	τῷ	πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας
[1, 1]	τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ	τῷ	πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν
[1, 28]	μὲν σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα	τῷ	πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων,
[1, 16]	τῷ τε πάθει συνείχετο καὶ	τῷ	πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν
[1, 11]	ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου	τῷ	πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ
[1, 21]	ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας	τῷ	πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον
[1, 24]	γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ	τῷ	πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς
[1, 0]	τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει	τῷ	πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων,
[1, 14]	μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα	τῷ	πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς
[1, 28]	Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ' ἑτέραν	τῷ	πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν
[1, 24]	χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα	τῷ	πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν
[1, 10]	στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ	τῷ	Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων
[1, 13]	κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν,	τῷ	σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα
[1, 13]	ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ	τῷ	σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν
[1, 26]	δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον	τῷ	Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος ὢν
[1, 26]	γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ	τῷ	στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ
[1, 12]	ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ	τῷ	στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ
[1, 16]	δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν	τῷ	σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας
[1, 26]	δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι	τῷ	τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ
[1, 29]	γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων	τῷ	τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος
[1, 23]	γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα	τῷ	τε κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις
[1, 16]	Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων	τῷ	τε πάθει συνείχετο καὶ τῷ
[1, 32]	Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ φίλει	τῷ	τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ
[1, 10]	αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ	τῷ	τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς τιμῆς
[1, 21]	εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων	τῷ	τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ
[1, 4]	νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις	τῷ	τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ
[1, 12]	ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως καὶ	τῷ	τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ
[1, 29]	αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν	τῷ	φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ
[1, 30]	φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον σκευάσῃ	τῷ	Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ τούτου
[1, 32]	ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν	τῷ	φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι
[1, 3]	τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ	τῷ	φθόνῳ μέχρι παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι
[1, 32]	ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι	τῷ	φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς
[1, 10]	ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι	τῷ	φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας
[1, 26]	καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ	τῷ	φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν
[1, 30]	βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ	τῷ	φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν
[1, 11]	μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ	τῷ	φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων
[1, 10]	φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει	τῷ	φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται	τῷ	φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 17]	τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς	τῷ	φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι
[1, 2]	καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν	τῷ	φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα κρείττων
[1, 22]	κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι	τῷ	χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον
[1, 7]	τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας	τῷ	χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ
[1, 6]	τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν	τῷ	χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο
[1, 1]	ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς	Τωβία	υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς
[1, 3]	κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως	τῶν	ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ
[1, 28]	ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ	τῶν	ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς
[1, 31]	ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ περὶ	τῶν	ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ
[1, 32]	αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν	τῶν	ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς
[1, 4]	τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν	τῶν	ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ
[1, 26]	τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε	τῶν	ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο
[1, 6]	χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ	τῶν	ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ.
[1, 2]	μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ	τῶν	ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ
[1, 16]	σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ	τῶν	ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς
[1, 31]	πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου·
[1, 27]	μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ	τῶν	ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν
[1, 26]	δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν	τῶν	ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων
[1, 10]	ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ	τῶν	ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου
[1, 31]	γε μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν
[1, 23]	πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ
[1, 13]	τῆς μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου	τῶν	ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς
[1, 32]	καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ	τῶν	ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ
[1, 26]	λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι
[1, 12]	καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν	τῶν	ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος
[1, 23]	μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ,
[1, 30]	βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ	τῶν	ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω
[1, 1]	τῇ πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς	τῶν	ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης
[1, 2]	τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ	τῶν	ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον
[1, 18]	τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι	τῶν	ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν
[1, 0]	τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν	τῶν	αἰτίων. Εἰ δή τις ὅσα
[1, 30]	εἰς βασάνους δεδοικώς, μή τινα	τῶν	αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται
[1, 0]	τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς	τῶν	αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε ὁ
[1, 24]	εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ	τῶν	ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι
[1, 33]	τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο,	τῶν	ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην
[1, 24]	συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ	τῶν	ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς
[1, 29]	ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ	τῶν	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον
[1, 4]	τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ	τῶν	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα
[1, 0]	καὶ τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν	τῶν	ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς
[1, 1]	δυναστείαν καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν	τῶν	ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων,
[1, 7]	τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ	τῶν	ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς
[1, 18]	τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ	τῶν	ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ
[1, 32]	ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ	τῶν	ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ
[1, 24]	θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι καὶ	τῶν	ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας
[1, 29]	μισούμεναί γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ	τῶν	ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς
[1, 5]	τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι	τῶν	ἄλλων καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον
[1, 13]	τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ	τῶν	ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ
[1, 11]	δὲ τὴν τούτου καὶ τὴν	τῶν	ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως
[1, 12]	δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων	τῶν	ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς
[1, 8]	αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ	τῶν	ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα
[1, 25]	ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα	τῶν	ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς
[1, 13]	Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ	τῶν	ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς
[1, 5]	αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ	τῶν	ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων.
[1, 5]	φείσασθαι μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα	τῶν	ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ
[1, 33]	πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ	τῶν	ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ
[1, 19]	τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας	τῶν	ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε
[1, 20]	Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε	τῶν	ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται
[1, 28]	οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν	τῶν	ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ
[1, 31]	καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ	τῶν	ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει
[1, 28]	ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη περὶ	τῶν	ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο
[1, 23]	τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ	τῶν	ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ'
[1, 16]	ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει	τῶν	Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς
[1, 28]	ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο	τῶν	Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν
[1, 9]	μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα	τῶν	Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε
[1, 11]	ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ	τῶν	Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν τε
[1, 31]	ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις	τῶν	Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ
[1, 4]	κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε	τῶν	ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα
[1, 20]	δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα	τῶν	Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον·
[1, 28]	Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν	τῶν	ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ
[1, 4]	μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ	τῶν	ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας
[1, 17]	πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα	τῶν	ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος
[1, 13]	καὶ ἡ πόλις ὅλη πλήθους	τῶν	ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ
[1, 13]	τοῦ δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν	τῶν	ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ'
[1, 24]	κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι	τῶν	ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον
[1, 29]	μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου	τῶν	ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ φησιν,
[1, 30]	τί γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι	τῶν	ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα
[1, 6]	Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος	τῶν	Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς
[1, 19]	τὴν ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα	τῶν	Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα
[1, 4]	δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ	τῶν	Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ
[1, 6]	(Δέος δὲ τοῖς τε ἄλλοις	τῶν	Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα
[1, 8]	τὴν δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς	τῶν	Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ
[1, 8]	τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ	τῶν	ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ
[1, 33]	χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε δὴ	τῶν	ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ
[1, 0]	συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ	τῶν	ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ
[1, 26]	τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ	τῶν	Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ
[1, 33]	φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο	τῶν	Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος
[1, 1]	ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς	τῶν	ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως
[1, 0]	τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ	τῶν	Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας,
[1, 0]	ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς	τῶν	αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν
[1, 29]	σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ	τῶν	αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ'
[1, 30]	τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ	τῶν	αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ τὴν
[1, 13]	λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ	τῶν	αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι
[1, 21]	χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ	τῶν	αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ
[1, 18]	γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα	τῶν	ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν
[1, 8]	θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν	τῶν	ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον
[1, 19]	ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ	τῶν	ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν
[1, 13]	μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ	τῶν	βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ' ἂν
[1, 16]	αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν	τῶν	βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος
[1, 14]	μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν	τῶν	βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ,
[1, 13]	Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν	τῶν	βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν
[1, 30]	Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ	τῶν	βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ
[1, 5]	Καθόλου δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις	τῶν	βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ'
[1, 21]	ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν	τῶν	βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς
[1, 13]	ἔθεον γενόμενοί τε πλείους μέχρι	τῶν	βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ
[1, 24]	μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ	τῶν	βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς
[1, 11]	δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ	τῶν	βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον
[1, 13]	δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ	τῶν	βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου
[1, 16]	ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ	τῶν	βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας
[1, 31]	Πάντων δ' αὐτοῦ τότε καὶ	τῶν	βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι κακῷ
[1, 22]	ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ	τῶν	Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ.
[1, 32]	κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται·	τῶν	γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν
[1, 15]	τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι·	τῶν	γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ'
[1, 9]	παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ·	τῶν	γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ
[1, 4]	εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος·	τῶν	γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν
[1, 25]	ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο·	τῶν	γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν
[1, 33]	Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ	τῶν	γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ'
[1, 16]	αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ	τῶν	γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ
[1, 27]	κατὰ τῶν τέκνων, οἵ σε	τῶν	γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ
[1, 31]	τὰ μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι	τῶν	γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα.
[1, 10]	καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος,	τῶν	δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ
[1, 18]	ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον.	~(Τῶν	δ' ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων
[1, 28]	τῷ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ.	Τῶν	δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ
[1, 32]	μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα,	τῶν	δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην,
[1, 4]	τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους.	Τῶν	δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν
[1, 13]	διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν.	Τῶν	δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ
[1, 4]	τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ,	τῶν	δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους κτείνει.
[1, 3]	ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας·	τῶν	δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ'
[1, 16]	Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν.	Τῶν	δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο,
[1, 22]	ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ.	(Τῶν	δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων
[1, 7]	ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο.	Τῶν	δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ
[1, 12]	πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως.	Τῶν	δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος
[1, 27]	ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια,	τῶν	δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν
[1, 29]	εἶναι λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ,	τῶν	δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς
[1, 13]	πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ.	(Τῶν	δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ
[1, 18]	ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί,	τῶν	δὲ μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων
[1, 4]	εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει.	Τῶν	δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς
[1, 7]	ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα,	τῶν	δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν
[1, 9]	τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν	τῶν	δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ'
[1, 28]	καὶ ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις	τῶν	δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν.
[1, 22]	ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς	τῶν	διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι·
[1, 26]	οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου	τῶν	διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους
[1, 26]	ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν	τῶν	διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις
[1, 23]	Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ	τῶν	διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς
[1, 24]	παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ	τῶν	διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν
[1, 33]	ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν	τῶν	διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά γε
[1, 11]	ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ	τῶν	διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη.
[1, 6]	προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ	τῶν	δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ
[1, 10]	διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ	τῶν	δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ
[1, 19]	Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ	τῶν	δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν
[1, 11]	φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων	τῶν	δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει
[1, 25]	τε ὑπό τε Ἡρώδου καὶ	τῶν	δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ
[1, 24]	αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν	τῶν	δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν,
[1, 17]	ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας	τῶν	δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην
[1, 25]	Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ	τῶν	δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους
[1, 19]	ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα	τῶν	ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν
[1, 24]	ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην	τῶν	ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις
[1, 26]	ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ	τῶν	ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον
[1, 24]	δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν	τῶν	ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον
[1, 26]	ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ	τῶν	εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ
[1, 15]	δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς	τῶν	εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν.
[1, 31]	δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς	τῶν	εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ
[1, 7]	διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ	τῶν	εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα
[1, 27]	υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ	τῶν	ἐκ τῆς αὐλῆς τις κουρέων,
[1, 15]	μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ	τῶν	ἐκ τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν
[1, 30]	Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ	τῶν	ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ
[1, 29]	μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ	τῶν	ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς
[1, 29]	Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ	τῶν	ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων.
[1, 31]	ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ	τῶν	ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων
[1, 30]	πλείοσιν θεραπαίνας τε καί τινας	τῶν	ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις
[1, 30]	θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ	τῶν	ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ
[1, 1]	ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον	τῶν	ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ
[1, 0]	ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ	τῶν	ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων
[1, 12]	(Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ	τῶν	ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ
[1, 28]	τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς	τῶν	ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ
[1, 28]	συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ	τῶν	ἐμῶν ἐκγόνων τά τε παιδία
[1, 32]	φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ	τῶν	ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ
[1, 3]	τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ	τῶν	ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ
[1, 23]	τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ	τῶν	ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις
[1, 1]	ἦν αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου	τῶν	ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς
[1, 17]	μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ	τῶν	ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς
[1, 29]	τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον	τῶν	ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ
[1, 33]	δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ	τῶν	ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί,
[1, 21]	γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων	τῶν	ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν
[1, 17]	ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ	τῶν	ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην
[1, 3]	ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις	τῶν	ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων
[1, 10]	ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ>	τῶν	ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον,
[1, 24]	λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ	τῶν	ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν
[1, 1]	βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ	τῶν	ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι
[1, 17]	τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις	τῶν	ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει μάλα
[1, 17]	ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ	τῶν	ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν
[1, 32]	τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα	τῶν	ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία
[1, 21]	(ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν	τῶν	ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν
[1, 21]	ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ	τῶν	ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην
[1, 21]	βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ	τῶν	ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο.
[1, 17]	ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν	τῶν	ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν
[1, 4]	τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ	τῶν	ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο
[1, 32]	αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί τινι	τῶν	ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν.
[1, 31]	κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος	τῶν	ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ
[1, 29]	τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ	τῶν	ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν
[1, 8]	μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος	τῶν	ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ
[1, 3]	πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ	τῶν	ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν
[1, 8]	σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα	τῶν	ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα
[1, 5]	δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν τινα	τῶν	ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν
[1, 4]	καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην σπάνει	τῶν	ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων
[1, 1]	ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν	τῶν	ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν
[1, 18]	τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν	τῶν	ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί,
[1, 20]	ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ τι	τῶν	ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα
[1, 16]	ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία	τῶν	ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς
[1, 11]	τὰ χρήματα καί τισιν ἄλλοις	τῶν	ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν οἷς
[1, 14]	μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά τι	τῶν	ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας
[1, 2]	τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν	τῶν	ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν
[1, 12]	Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα	τῶν	ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο,
[1, 15]	ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ	τῶν	ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα φιλία
[1, 13]	ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς	τῶν	ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν
[1, 21]	αὐτήν. (Τά γε μὴν λοιπὰ	τῶν	ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ
[1, 17]	τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ	τῶν	ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει
[1, 17]	ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ	τῶν	ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο,
[1, 2]	μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ	τῶν	ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν
[1, 5]	διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν	τῶν	ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ
[1, 17]	Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι	τῶν	ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ
[1, 12]	Τυρίων τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα	τῶν	ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους
[1, 8]	γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως	τῶν	ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ
[1, 30]	φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά τινος	τῶν	ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ'
[1, 17]	κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους	τῶν	ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς
[1, 17]	πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ	τῶν	ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν
[1, 21]	μὲν ἄν τις εἴποι ἴδια	τῶν	εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ
[1, 14]	τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ	τῶν	ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι
[1, 12]	οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου	τῶν	ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν
[1, 25]	χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ	τῶν	ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν
[1, 19]	πέρα τοῦ δέοντος καὶ κατὰ	τῶν	ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην
[1, 21]	μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον	τῶν	ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι
[1, 19]	ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου	τῶν	ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ
[1, 32]	ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων τὴν	τῶν	ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς
[1, 33]	τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι	τῶν	ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν
[1, 0]	καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις	τῶν	ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ'
[1, 33]	ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι	τῶν	ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ'
[1, 16]	παρανομίας. Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ	τῶν	ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε
[1, 8]	ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε	τῶν	ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα
[1, 8]	ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ	τῶν	ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι·
[1, 16]	ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν	τῶν	Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς
[1, 21]	τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ	τῶν	Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ'
[1, 18]	μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως	τῶν	Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ
[1, 16]	σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας	τῶν	Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως
[1, 3]	ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ	τῶν	θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς
[1, 4]	ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν	τῶν	Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ τρισὶ
[1, 4]	ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ	τῶν	Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν
[1, 33]	ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ	τῶν	θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν τὴν
[1, 13]	προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ	τῶν	θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ
[1, 28]	τινι τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ	τῶν	θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν τῷ
[1, 9]	αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους	τῶν	ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν
[1, 7]	ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ	τῶν	ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν
[1, 18]	φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ	τῶν	ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις.
[1, 0]	τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ	τῶν	ἰδίων χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν
[1, 1]	ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου	τῶν	ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν
[1, 0]	λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας	τῶν	ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ
[1, 0]	τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς	τῶν	ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς
[1, 7]	ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ	τῶν	ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας
[1, 0]	ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα	τῶν	ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς
[1, 7]	δὲ τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς	τῶν	ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ
[1, 7]	πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ	τῶν	ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια.
[1, 4]	τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ	τῶν	Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ,
[1, 10]	ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν	τῶν	Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν,
[1, 0]	εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ	τῶν	Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς
[1, 7]	ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον καὶ	τῶν	Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν,
[1, 19]	οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν	τῶν	Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς
[1, 19]	τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ	τῶν	Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν
[1, 8]	ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο τάγμα	τῶν	Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ
[1, 15]	μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους	τῶν	ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται,
[1, 17]	τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως	τῶν	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ'
[1, 0]	πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ μόνον	τῶν	καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ
[1, 1]	ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν	τῶν	καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ'
[1, 7]	ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι	τῶν	καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν
[1, 29]	Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν	τῶν	Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς
[1, 30]	διέπων μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν	τῶν	κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα.
[1, 26]	τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν	τῶν	κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ
[1, 13]	ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς	τῶν	καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς
[1, 19]	ἐν τῇ διώξει τοὺς ἐκ	τῶν	Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς
[1, 11]	ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι	τῶν	Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν
[1, 31]	γάρ, μή ποτε προσθήκη γένοιτο	τῶν	κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ
[1, 19]	συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε ἄλλων	τῶν	κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ
[1, 32]	(Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ	τῶν	κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν
[1, 32]	περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ	τῶν	κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι.
[1, 27]	τῶν τε ἰδίων συγγενῶν καὶ	τῶν	κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν
[1, 24]	ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν	τῶν	κατὰ τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις,
[1, 3]	ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ	τῶν	κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ
[1, 24]	Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ	τῶν	κατὰ τὸ βασίλειον οἱ μὲν
[1, 9]	ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος	τῶν	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν
[1, 18]	θέαν τοῦ τε ἱεροῦ καὶ	τῶν	κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ
[1, 13]	ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ	τῶν	καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν
[1, 0]	τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην	τῶν	κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις
[1, 2]	τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ	τῶν	κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν,
[1, 31]	χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ	τῶν	κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει τῆς
[1, 13]	εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα	τῶν	κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ
[1, 0]	τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ	τῶν	κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς
[1, 15]	περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν	τῶν	κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι,
[1, 5]	ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ	τῶν	κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος
[1, 19]	πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν	τῶν	κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν,
[1, 23]	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα	τῶν	κινδύνων, οὕτως ἤδη τό τε
[1, 19]	ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ	τῶν	Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς
[1, 7]	ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ	τῶν	κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ
[1, 18]	Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν	τῶν	κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις,
[1, 16]	Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς	τῶν	λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν
[1, 24]	τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι	τῶν	λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ
[1, 10]	τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς	τῶν	λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς
[1, 3]	καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ	τῶν	λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος
[1, 3]	δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ	τῶν	μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν,
[1, 24]	αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος	τῶν	Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις
[1, 2]	πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων	τῶν	μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν
[1, 26]	διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι	τῶν	μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν
[1, 27]	μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν	τῶν	μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ
[1, 2]	αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν	τῶν	μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ
[1, 33]	καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων	τῶν	μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν
[1, 5]	ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ	τῶν	μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ'
[1, 7]	χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει,	τῶν	μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ
[1, 27]	τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ	τῶν	μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν
[1, 24]	διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ	τῶν	μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει
[1, 23]	ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς,	τῶν	μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς
[1, 17]	διώκει. Φόνος δ' ἦν πολύς,	τῶν	μὲν εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων
[1, 23]	βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ	τῶν	μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν,
[1, 17]	ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν.	Τῶν	μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν
[1, 18]	ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος,	τῶν	μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς
[1, 27]	πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν	τῶν	νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ
[1, 10]	ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος	τῶν	νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει
[1, 24]	(Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα	τῶν	νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε
[1, 33]	Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν	τῶν	νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ
[1, 10]	δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν	τῶν	νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων,
[1, 13]	δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ	τῶν	οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας
[1, 15]	Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις	τῶν	οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας
[1, 5]	Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ	τῶν	οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ
[1, 33]	κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς	τῶν	οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους
[1, 11]	ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα	τῶν	οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν
[1, 21]	ὡς μὴ μόνον τὴν ἔνδον	τῶν	οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ
[1, 8]	καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί,	τῶν	οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων.
[1, 31]	σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι	τῶν	οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ
[1, 21]	δῶρον, εἰς ἣν ἡ δόξα	τῶν	Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ
[1, 5]	μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ	τῶν	ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ
[1, 28]	κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ	τῶν	ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ
[1, 0]	ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει	τῶν	ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη
[1, 8]	πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ	τῶν	ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί
[1, 9]	ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ	τῶν	ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν
[1, 3]	τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν	τῶν	ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ
[1, 10]	τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ	τῶν	ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς τῆς
[1, 0]	τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ	τῶν	ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ,
[1, 17]	γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ	τῶν	ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς
[1, 20]	δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ	τῶν	ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν
[1, 6]	Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ	τῶν	ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες
[1, 5]	νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ	τῶν	ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον
[1, 6]	ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν	τῶν	ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα
[1, 7]	σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ	τῶν	ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ
[1, 0]	τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ	τῶν	ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν
[1, 3]	τῷ βασιλεῖ τήν τε πομπὴν	τῶν	ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα
[1, 16]	ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ	τῶν	ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν
[1, 4]	ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο	τῶν	ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ
[1, 20]	ὅτι πάντως ἄν με μετὰ	τῶν	ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ
[1, 16]	μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι	τῶν	ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει,
[1, 4]	ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος	τῶν	ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς
[1, 17]	ὡς ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ	τῶν	ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς
[1, 3]	δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ	τῶν	ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν
[1, 3]	μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ	τῶν	ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος
[1, 28]	τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν	τῶν	ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους,
[1, 29]	ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς	τῶν	ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ
[1, 28]	ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον	τῶν	ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς
[1, 28]	εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ τὴν	τῶν	ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς
[1, 17]	τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ	τῶν	ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων,
[1, 15]	Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ	τῶν	ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια
[1, 30]	γὰρ αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα	τῶν	οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ'
[1, 30]	πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε	τῶν	οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους
[1, 5]	τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος	τῶν	παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας
[1, 0]	ὡς οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου	τῶν	παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν
[1, 10]	ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ	τῶν	παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ
[1, 10]	βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ	τῶν	παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν
[1, 1]	ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ	τῶν	παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ
[1, 28]	ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ	τῶν	παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα
[1, 10]	βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ	τῶν	παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ
[1, 2]	εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ	τῶν	παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν
[1, 10]	αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος	τῶν	πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς
[1, 17]	σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο	τῶν	πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς
[1, 6]	Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον	τῶν	πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους
[1, 4]	ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο	τῶν	παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν
[1, 13]	καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας	τῶν	παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς
[1, 17]	ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας	τῶν	παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ
[1, 13]	τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι	τῶν	παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων·
[1, 20]	καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις	τῶν	παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ
[1, 19]	πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ	τῶν	παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ
[1, 15]	δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια	τῶν	παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν
[1, 25]	ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ	τῶν	παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος
[1, 5]	τὸ καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι	τῶν	παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον·
[1, 2]	λαῷ πεποιθὼς κατά τε μνήμην	τῶν	πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς
[1, 16]	πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ	τῶν	πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ
[1, 15]	τὴν πόλιν ἦν ἔρημα πάντα	τῶν	περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε
[1, 2]	Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ	τῶν	περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ
[1, 14]	Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ	τῶν	περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης
[1, 3]	τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ	τῶν	περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν
[1, 13]	ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ	τῶν	περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν
[1, 31]	κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια	τῶν	περὶ τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης
[1, 17]	ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν	τῶν	περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους,
[1, 6]	ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ	τῶν	περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ'
[1, 31]	δ' οὐκέτι ἦν οὐδ' ἐκ	τῶν	περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν
[1, 10]	παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ	τῶν	πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν δὲ
[1, 32]	ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ	τῶν	ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ,
[1, 32]	εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ	τῶν	ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ,
[1, 19]	πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ	τῶν	πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας
[1, 13]	νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα	τῶν	πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι
[1, 1]	κατὰ τὴν μάχην πολλούς τε	τῶν	πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ'
[1, 8]	φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν	τῶν	πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος
[1, 1]	πολὺ καὶ διακόψας τὸ στῖφος	τῶν	πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν.
[1, 4]	ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν	τῶν	πολεμίων, ἡ δὲ νίκη πρὸς
[1, 13]	τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ	τῶν	πολεμίων καὶ πρὸς ἃ δέοι
[1, 17]	εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει	τῶν	πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ
[1, 19]	Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς	τῶν	πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου
[1, 18]	(Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι	τῶν	πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ τῶν
[1, 18]	ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν	τῶν	πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς
[1, 0]	ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς	τῶν	πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς
[1, 16]	ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ	τῶν	πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ
[1, 2]	Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος	τῶν	πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε
[1, 10]	καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ	τῶν	πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς
[1, 28]	ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν	τῶν	πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ
[1, 23]	ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ	τῶν	πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ
[1, 33]	οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν	τῶν	πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα,
[1, 22]	δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ	τῶν	πραγμάτων εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν
[1, 0]	(Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις	τῶν	πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς
[1, 10]	καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας	τῶν	πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως
[1, 12]	Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν	τῶν	πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι
[1, 0]	μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται	τῶν	πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου
[1, 2]	υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι	τῶν	πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν·
[1, 24]	κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας καὶ	τῶν	πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα
[1, 24]	νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα	τῶν	πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ
[1, 29]	ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη	τῶν	πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν.
[1, 19]	ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ	τῶν	πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ
[1, 12]	τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ	τῶν	πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν,
[1, 32]	βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν	τῶν	πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει
[1, 2]	ὅς γε καὶ περὶ δύο	τῶν	πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι
[1, 0]	Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ	τῶν	προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί
[1, 24]	φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς	τῶν	προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ
[1, 10]	τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ	τῶν	πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ
[1, 6]	ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας	τῶν	πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ'
[1, 23]	Εἴ γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη	τῶν	προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν
[1, 2]	τε καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν	τῶν	προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν
[1, 18]	Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν	τῶν	προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι
[1, 26]	τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς	τῶν	προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται
[1, 21]	μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ	τῶν	προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω
[1, 1]	εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς	τῶν	προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν
[1, 15]	δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο	τῶν	προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν
[1, 17]	ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο	τῶν	προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι
[1, 20]	ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων	τῶν	πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον·
[1, 21]	σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ	τῶν	πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ'
[1, 1]	κατὰ κράτος καὶ πολὺ πλῆθος	τῶν	Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε
[1, 15]	οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ	τῶν	πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα
[1, 7]	μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα	τῶν	πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ
[1, 30]	γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν	τῶν	πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ
[1, 8]	σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα	τῶν	Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα
[1, 7]	τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν	τῶν	Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ
[1, 7]	κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ	τῶν	Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά
[1, 8]	ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ	τῶν	Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ
[1, 33]	ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι	τῶν	σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ
[1, 3]	ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι	τῶν	σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης
[1, 0]	τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ	τῶν	στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν
[1, 19]	τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ	τῶν	στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις
[1, 0]	καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος	τῶν	στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ τοῖς
[1, 0]	μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ	τῶν	στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ
[1, 15]	τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς	τῶν	στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ
[1, 33]	τε υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος	τῶν	συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι
[1, 32]	συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει	τῶν	συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ
[1, 24]	συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας	τῶν	συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν
[1, 33]	κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ	τῶν	συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν.
[1, 4]	τό γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων	τῶν	συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς
[1, 6]	τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ	τῶν	συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν
[1, 9]	εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν μετὰ	τῶν	σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον
[1, 23]	καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ	τῶν	συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι
[1, 24]	ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ	τῶν	συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ
[1, 17]	δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ	τῶν	σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι
[1, 1]	τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας	τῶν	σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ
[1, 3]	πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ	τῶν	σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι
[1, 17]	αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν	τῶν	σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ,
[1, 1]	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ	τῶν	τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος
[1, 9]	ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ	τῶν	τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ
[1, 7]	Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο	τῶν	ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς
[1, 0]	πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν	τῶν	ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας
[1, 19]	τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ	τῶν	ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ
[1, 11]	καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας	τῶν	ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς
[1, 19]	μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη	τῶν	τε ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν
[1, 0]	καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων	τῶν	τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ
[1, 27]	(Ἡρώδης γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ	τῶν	τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας
[1, 1]	ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι,	τῶν	τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ
[1, 10]	ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται	τῶν	τε ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς
[1, 27]	λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου	τῶν	τε ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν
[1, 25]	καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς,	τῶν	τε φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν
[1, 29]	Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον	τῶν	τε φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα
[1, 7]	δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα	τῶν	τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν
[1, 16]	τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ	τῶν	τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις
[1, 6]	ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ	τῶν	τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους
[1, 27]	καὶ νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ	τῶν	τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου.
[1, 32]	αἷμα, κἂν διὰ πάντων μου	τῶν	τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα
[1, 27]	πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ	τῶν	τέκνων, οἵ σε τῶν γνησίων
[1, 16]	τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι	τῶν	τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς
[1, 33]	δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ	τῶν	τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν
[1, 31]	καὶ φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν	τῶν	τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη τὸ
[1, 25]	ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ	τῶν	τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους
[1, 18]	πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ	τῶν	τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι
[1, 30]	τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα.	Τῶν	τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς
[1, 10]	τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν	τῶν	τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν τῆς
[1, 0]	καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε	τῶν	τριῶν τειχῶν καὶ τὰ μέτρα
[1, 0]	πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν τε	τῶν	τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα
[1, 0]	καὶ τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν	τῶν	τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ
[1, 12]	τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα	τῶν	Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς ἂν
[1, 19]	τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα	τῶν	ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους
[1, 21]	ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς	τῶν	ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ.
[1, 16]	στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα	τῶν	υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ
[1, 27]	ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν περὶ	τῶν	υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον
[1, 23]	Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον	τῶν	υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος,
[1, 23]	ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων	τῶν	υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας
[1, 23]	τὸν βασιλέα καὶ περὶ θανάτου	τῶν	υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον
[1, 3]	προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί τι	τῶν	ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ
[1, 2]	μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι	τῶν	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν
[1, 4]	δὴ μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα	τῶν	ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ
[1, 32]	ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας	τῶν	ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας,
[1, 0]	πάθει· πόλιν μὲν γὰρ δὴ	τῶν	ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν
[1, 3]	μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι	τῶν	ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν
[1, 18]	προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ δὲ	τῶν	ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης
[1, 13]	καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων	τῶν	Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ' οὐ
[1, 7]	ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα	τῶν	ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει
[1, 24]	ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ	τῶν	φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν
[1, 29]	τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ	τῶν	φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο
[1, 27]	κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ	τῶν	φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις, εἴ
[1, 24]	ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει	τῶν	φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον
[1, 14]	τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ	τῶν	φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν
[1, 14]	δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου	τῶν	φίλων. Καίπερ δὲ ὢν ἐν
[1, 32]	συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ	τῶν	φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν.
[1, 24]	ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος	τῶν	φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ
[1, 27]	Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ	τῶν	φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς μηνύσεις
[1, 31]	ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον δίχα	τῶν	φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ
[1, 24]	μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ	τῶν	φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ
[1, 31]	ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν προμηθέστεροι	τῶν	φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν
[1, 28]	δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι	τῶν	φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων
[1, 21]	ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ	τῶν	φίλων τὸν μὲν Καισάρειον τὸν
[1, 6]	φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ παράγγελμα	τῶν	φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς
[1, 6]	Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε	τῶν	φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ παράγγελμα
[1, 1]	παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ πλῆθος	τῶν	φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει·
[1, 2]	κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν ἄκραν	τῶν	φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται
[1, 13]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι	τῶν	φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον
[1, 16]	τὴν πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου	τῶν	φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους
[1, 19]	μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ	τῶν	χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι
[1, 11]	εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος	τῶν	χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος
[1, 13]	ἐκεῖ γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν	τῶν	χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς
[1, 6]	τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν	τῶν	χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ
[1, 18]	παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ	τῶν	χρημάτων καὶ τῆς λείας ἁπάσης
[1, 32]	τε χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ	τῶν	χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα
[1, 8]	πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια	τῶν	χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ
[1, 0]	τοῦ πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα	τῶν	χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν
[1, 16]	τὰ ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα	τῶν	χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν
[1, 6]	τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν τι	τῶν	ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ