HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), La guerre des Juifs contre les Romains, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 183 formes différentes pour 294 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 32]   ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα.

[1, 14]   ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου

[1, 30]   Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον

[1, 31]   (Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς

[1, 32]   δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ'

[1, 13]   περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ κατ'

[1, 3]   ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς

[1, 12]   Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς

[1, 30]   διά τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ

[1, 14]   ὅτι καὶ τότε διὰ Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς

[1, 30]   Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ

[1, 16]   Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν

[1, 22]   εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ'

[1, 30]   ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων

[1, 33]   πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας

[1, 22]   συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν διὰ τὴν

[1, 26]   οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος

[1, 33]   ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον,

[1, 31]   φάρμακον. Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς

[1, 26]   ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν

[1, 18]   μήτε τῆς τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως,

[1, 26]   ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν,

[1, 24]   πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν

[1, 15]   γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν

[1, 6]   Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν

[1, 4]   τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν

[1, 1]   Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ

[1, 21]   ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ

[1, 32]   ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος

[1, 4]   δ' αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν

[1, 30]   μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται

[1, 29]   μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ

[1, 32]   εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς

[1, 26]   λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε

[1, 11]   παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν

[1, 29]   Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε

[1, 11]   καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν

[1, 27]   Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι

[1, 13]   προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ

[1, 24]   τῶν δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ

[1, 30]   ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε Φερώρας

[1, 21]   κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει,

[1, 9]   γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς

[1, 21]   ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ κατὰ

[1, 26]   αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς

[1, 24]   Πᾶν δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ

[1, 26]   παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ

[1, 24]   προδότας καὶ τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν

[1, 25]   καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος

[1, 4]   ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν

[1, 31]   ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ

[1, 28]   δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους

[1, 23]   ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα,

[1, 20]   δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα

[1, 1]   ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα

[1, 24]   ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ

[1, 26]   ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ

[1, 25]   τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό τε

[1, 10]   ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι

[1, 21]   ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις

[1, 11]   καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ

[1, 29]   τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν

[1, 13]   ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν

[1, 6]   ὡς πρέπον εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ

[1, 7]   τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ

[1, 33]   δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε

[1, 3]   λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν

[1, 13]   ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν

[1, 32]   οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν

[1, 20]   εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας

[1, 29]   ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου

[1, 21]   πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα

[1, 7]   μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς

[1, 25]   ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει

[1, 28]   δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς

[1, 31]   αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης

[1, 1]   τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται

[1, 2]   κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων

[1, 18]   ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως

[1, 14]   εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν

[1, 11]   εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν

[1, 21]   γε μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν,

[1, 27]   ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν

[1, 7]   ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει προσηγάγετο.

[1, 23]   Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος

[1, 3]   τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς

[1, 13]   ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ

[1, 0]   ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε ὁ λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν

[1, 6]   ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν

[1, 16]   Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ δὲ

[1, 2]   τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά τε μνήμην τῶν

[1, 3]   μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς

[1, 0]   τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ

[1, 0]   ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν καὶ τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας

[1, 33]   εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν

[1, 26]   κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα

[1, 8]   περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ τὸν Κράσσον

[1, 32]   Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ'

[1, 21]   ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ λέγειν τὰς εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους

[1, 32]   Τερατείαν δέ μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος

[1, 0]   ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος

[1, 30]   Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ

[1, 25]   βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν πρὸς

[1, 3]   μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ

[1, 16]   δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην

[1, 24]   ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν ταῖς

[1, 24]   Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν

[1, 33]   ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ καί τις γένοιτο κίνδυνος,

[1, 10]   ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων

[1, 24]   μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς

[1, 10]   ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς

[1, 26]   αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ

[1, 27]   ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον.

[1, 24]   ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι

[1, 33]   βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς

[1, 24]   δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν

[1, 32]   τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη,

[1, 27]   αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν

[1, 31]   ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ δὲ

[1, 29]   τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν

[1, 25]   θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται,

[1, 10]   αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν

[1, 29]   Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ

[1, 26]   τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα λέγων τε καὶ πράττων τὰ πρὸς

[1, 19]   ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ

[1, 20]   χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας

[1, 27]   φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ

[1, 16]   βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα

[1, 18]   γὰρ τῶν χρημάτων καὶ τῆς λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη.

[1, 21]   εἰσὶ δ' οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ

[1, 19]   δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ

[1, 0]   εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ

[1, 0]   ἁγνείας καὶ τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν

[1, 1]   περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν

[1, 6]   ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη

[1, 0]   ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα

[1, 21]   χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ

[1, 26]   υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας

[1, 0]   εὐθέως τὸ στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα

[1, 21]   ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου

[1, 5]   ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ

[1, 21]   πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν

[1, 21]   Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες

[1, 21]   τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις,

[1, 13]   δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες

[1, 15]   καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ

[1, 0]   δὲ γνησίοις πρὸς μὲν τὰ λήμματα καὶ τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως

[1, 0]   στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ

[1, 3]   μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι

[1, 20]   μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν.

[1, 20]   ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα

[1, 16]   τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες

[1, 18]   τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ τὴν

[1, 18]   δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν

[1, 20]   δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε

[1, 0]   πρὸς τοὺς τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς

[1, 16]   πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ

[1, 10]   συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις

[1, 6]   συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων

[1, 30]   ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι

[1, 12]   κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν

[1, 4]   τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ

[1, 28]   ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου.

[1, 23]   χρηστὸς μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ

[1, 25]   ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ λίαν ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος

[1, 17]   δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ τὸ

[1, 9]   βοήθειαν τόν τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς

[1, 9]   ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ'

[1, 21]   ἐν πελάγει διὰ τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι

[1, 21]   δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις τε

[1, 21]   δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος

[1, 6]   πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν

[1, 27]   τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς

[1, 21]   τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ

[1, 21]   εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ

[1, 21]   φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν

[1, 21]   τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν τοῦ

[1, 21]   φύσιν μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς

[1, 31]   καὶ διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ'

[1, 21]   μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ

[1, 21]   συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς

[1, 0]   τε τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ πηγὰς τὰς ἐν

[1, 17]   τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο

[1, 33]   ἔξεισι μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ

[1, 19]   ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ'

[1, 0]   στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ

[1, 2]   καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ

[1, 3]   τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν

[1, 32]   παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ

[1, 32]   ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ

[1, 28]   οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι

[1, 29]   πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας

[1, 21]   οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι

[1, 22]   διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα,

[1, 0]   ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων

[1, 10]   ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ δὴ λογιστέον εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι

[1, 33]   αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς,

[1, 7]   εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς

[1, 4]   ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους.

[1, 10]   δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε καὶ τοῖς πατρίοις

[1, 29]   δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ

[1, 33]   ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς

[1, 32]   εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν

[1, 24]   δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ

[1, 3]   διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς

[1, 23]   ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν

[1, 13]   κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς

[1, 13]   πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς

[1, 10]   εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ

[1, 27]   πάντως· εἰ δὲ δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς

[1, 12]   χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε

[1, 0]   τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ τοῖς

[1, 23]   καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ δεινότατος

[1, 15]   μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ

[1, 0]   ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ

[1, 12]   οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν.

[1, 24]   οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος

[1, 26]   τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις.

[1, 22]   καὶ τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς

[1, 27]   ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις

[1, 24]   μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ

[1, 32]   εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας

[1, 19]   τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ

[1, 33]   εἶναι Καίσαρα· τά γε μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν.

[1, 16]   καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς

[1, 21]   ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον

[1, 33]   εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ

[1, 20]   φίλοις· μεθ' οὓς καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν.

[1, 1]   ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν

[1, 18]   μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν·

[1, 17]   συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ'

[1, 16]   τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς τὴν

[1, 16]   μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν,

[1, 8]   εἴς τινα λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν

[1, 9]   τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ χῶρον,

[1, 13]   τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο

[1, 33]   ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις

[1, 15]   εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους

[1, 33]   φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς τε

[1, 8]   ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ

[1, 15]   λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς

[1, 2]   φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης

[1, 17]   ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ

[1, 18]   τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ

[1, 8]   μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος

[1, 19]   ἐν τῇ τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ

[1, 4]   ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο

[1, 21]   προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει.

[1, 33]   αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα

[1, 8]   μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ

[1, 4]   πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ

[1, 33]   τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς

[1, 11]   μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο

[1, 1]   κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν

[1, 4]   τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην σπάνει

[1, 12]   καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ

[1, 6]   ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ

[1, 17]   ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ

[1, 19]   ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν

[1, 8]   δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν

[1, 15]   περὶ τὴν χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ'

[1, 18]   πρὸς μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς,

[1, 13]   καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ'

[1, 15]   μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν

[1, 15]   ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν

[1, 5]   τε καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ

[1, 11]   ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ

[1, 14]   Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν

[1, 17]   διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον

[1, 21]   τί δεῖ λέγειν τὰς εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν

[1, 26]   ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου

[1, 22]   διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει.

[1, 32]   παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων τὴν τῶν ζώντων

[1, 24]   τὴν δ' εἰς τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν τε

[1, 22]   μηδενὸς τῶν διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος

[1, 3]   τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό

[1, 24]   τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς

[1, 13]   τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ

[1, 22]   τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ

[1, 20]   αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς

[1, 33]   φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ

[1, 33]   παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς

[1, 4]   τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς

[1, 6]   Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ

[1, 25]   αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς

[1, 15]   Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας.

[1, 19]   δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο.

[1, 14]   μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου

[1, 17]   κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ

[1, 14]   λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν

[1, 7]   τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν

[1, 7]   ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ

[1, 13]   μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις

[1, 17]   ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ

Livre, Chap.
[1, 32]	ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών.	Λάβε,	πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα.
[1, 14]	ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως	λαβεῖν,	οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου
[1, 30]	Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ	λαβεῖν	παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον
[1, 31]	(Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας	λαβεῖν	σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς
[1, 32]	δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο	λαβεῖν	τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ'
[1, 13]	περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον	λαβεῖν,	ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ κατ'
[1, 3]	ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα;	Λαβέτωσαν	ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς
[1, 12]	Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς ἂν	λάβῃ,	συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς
[1, 30]	διά τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου,	λάβοι	δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ
[1, 14]	ὅτι καὶ τότε διὰ Πάρθων	λάβοι	τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς
[1, 30]	Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς	λαβόμενος	ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ
[1, 16]	Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ	λαβόντες	ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν
[1, 22]	εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα	λαβόντι	καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ'
[1, 30]	ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν	λαβοῦσα.	Τῶν τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων
[1, 33]	πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν οὐ	λάβρος,	κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας
[1, 22]	συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην	λαβρότερος,	ὡς μηδενὸς τῶν διὰ τὴν
[1, 26]	οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη.	Λαβὼν	δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος
[1, 33]	ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο.	Λαβὼν	δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον,
[1, 31]	φάρμακον. Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ	λαβὼν	ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς
[1, 26]	ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν	λαβὼν	καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν
[1, 18]	μήτε τῆς τότε τύχης ἔννοιαν	λαβὼν	κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως,
[1, 26]	ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω	λαβὼν	οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν,
[1, 24]	πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν	λαβὼν	παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν
[1, 15]	γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει	λαβών,	Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν
[1, 6]	Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ	λαβὼν	Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν
[1, 4]	τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον	λαβὼν	τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν
[1, 1]	Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ	λαβὼν	τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ
[1, 21]	ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον	λαγόνα	συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ
[1, 32]	ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι	λαθεῖν	οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος
[1, 4]	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν	Λάθουρον	ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν
[1, 30]	μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς.	Λάθρα	γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται
[1, 29]	μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα,	λάθρα	δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ
[1, 32]	εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ	λάθρα	δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς
[1, 26]	λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ	λάθρα	διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε
[1, 11]	παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω	λάθρα	καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 29]	Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν	λάθρα	καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε
[1, 11]	καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις	λάθρα	προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν
[1, 27]	Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα	λάθρα	τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι
[1, 13]	προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει	λάθρα	τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ
[1, 24]	τῶν δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον	λαθραίαν,	τούς τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ
[1, 30]	ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς	λαθραίας	αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε Φερώρας
[1, 21]	κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν ἐκ	λαιᾶς	χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει,
[1, 9]	γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ	λαιὸν	ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς
[1, 21]	ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ	Λακεδαιμόνιοι	Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ κατὰ
[1, 26]	αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν	Λάκων,	Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς
[1, 24]	Πᾶν δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ	λαληθὲν	εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ
[1, 26]	παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ	λαλιᾶς	τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ
[1, 24]	προδότας καὶ τῶν πραττομένων ἢ	λαλουμένων	φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν
[1, 25]	καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο.	Λαμβάνει	δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος
[1, 4]	ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ	λαμβάνει	τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν
[1, 31]	ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει,	λαμβάνει	τις αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ
[1, 28]	δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν	λαμβάνοντας	οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους
[1, 23]	ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν	λαμβάνοντες	ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα,
[1, 20]	δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ	λαμβάνοντος.	(Μετὰ δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα
[1, 1]	ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο.	Λαμβανούσης	δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν	λαμβάνων	τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ
[1, 26]	ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ.	Λαμπρὰ	δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ
[1, 25]	τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα	λαμπρὰ	ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό τε
[1, 10]	ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν	λαμπρὰν	ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι
[1, 21]	ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι	λαμπράν,	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις
[1, 11]	καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει,	λαμπρὰν	δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ
[1, 29]	τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε	λαμπρὰν	καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν
[1, 13]	ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει	λαμπράν.	Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν
[1, 6]	ὡς πρέπον εἴη τὸν οὕτω	λαμπρᾶς	προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ
[1, 7]	τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους	λαμπροῖς	ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ
[1, 33]	δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ	λαμπρὸν	ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε
[1, 3]	λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος	λαμπρὸς	ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν
[1, 13]	ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ	λαμπρότατα	τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν
[1, 32]	οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων·	λαμπροτάταις	δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν
[1, 20]	εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε	λαμπροτάτας	ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας
[1, 29]	ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν	λαμπροτάτης.	Ἔνα μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου
[1, 21]	πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ	λαμπροτάτοις	ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα
[1, 7]	μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως	λαμπροτάτοις	κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς
[1, 25]	ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους δὲ	λαμπροτάτους	καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει
[1, 28]	δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη.	Λαμπροτέρας	δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς
[1, 31]	αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη	λαμπρότερόν	τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης
[1, 1]	τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ	λαμπροῦ	κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται
[1, 2]	κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας	λαμπρῶς	ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων
[1, 18]	ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν·	λαμπρῶς	μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως
[1, 14]	εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν	λαμπρῶς	ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν
[1, 11]	εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ	Λαοδίκειαν	ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν
[1, 21]	γε μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα,	Λαοδικεῦσι	δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν,
[1, 27]	ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν	λαὸν	ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν
[1, 7]	ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν	λαὸν	εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει προσηγάγετο.
[1, 23]	Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν	λαὸν	καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος
[1, 3]	τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ	λαὸς	εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς
[1, 13]	ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς	λαὸς	ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ
[1, 0]	ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε ὁ	λαὸς	μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν
[1, 6]	ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ	λαοῦ	περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν
[1, 16]	Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν	λάρναξιν	ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ δὲ
[1, 2]	τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ	λαῷ	πεποιθὼς κατά τε μνήμην τῶν
[1, 3]	μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι,	λέγειν	δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς
[1, 0]	τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ	λέγειν	καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ
[1, 0]	ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ καινὰ	λέγειν	καὶ τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας
[1, 33]	εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα	λέγειν.	Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν
[1, 26]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους	λέγειν,	ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα
[1, 8]	περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς	λέγειν.	(Πάρθους δὲ μετὰ τὸν Κράσσον
[1, 32]	Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν φίλων	λέγειν	τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ'
[1, 21]	ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ	λέγειν	τὰς εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους
[1, 32]	Τερατείαν δέ μου καὶ ὑπόκρισιν	λέγεις	τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος
[1, 0]	ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς	λέγοιμεν	ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος
[1, 30]	Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς	λεγομένοις	ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ
[1, 25]	βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς	λεγομένοις	Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν πρὸς
[1, 3]	μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς	λεγομένοις	ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ
[1, 16]	δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν	λεγομένων	ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην
[1, 24]	ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ	λεγομένων	διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν ταῖς
[1, 24]	Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν	λεγομένων	καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν
[1, 33]	ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι	λέγοντες,	εἰ καί τις γένοιτο κίνδυνος,
[1, 10]	ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην	λέγοντες	καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων
[1, 24]	μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι	λέγοντες,	πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς
[1, 10]	ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο,	λέγοντες	ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς
[1, 26]	αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς	λέγοντος	ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ
[1, 27]	ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν πλέον	λέγοντος,	στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον.
[1, 24]	ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου	λέγοντος,	ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι
[1, 33]	βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα	λέγουσα	καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς
[1, 24]	δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ	λέγουσα.	Καί τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν
[1, 32]	τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα	λέγων	αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη,
[1, 27]	αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν	λέγων,	εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν
[1, 31]	ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ	λέγων	εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ δὲ
[1, 29]	τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι	λέγων,	ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν
[1, 25]	θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα	λέγων	Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται,
[1, 10]	αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα	λέγων	καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν
[1, 29]	Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι	λέγων	οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ
[1, 26]	τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα	λέγων	τε καὶ πράττων τὰ πρὸς
[1, 19]	ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν	λέγων	τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ
[1, 20]	χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι	λέγων	τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας
[1, 27]	φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα	λέγων	ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ
[1, 16]	βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος	λείαν,	ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα
[1, 18]	γὰρ τῶν χρημάτων καὶ τῆς	λείας	ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη.
[1, 21]	εἰσὶ δ' οἷς ἄλση καὶ	λειμῶνας	ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ
[1, 19]	δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ τὸ	λειπόμενον	πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ
[1, 0]	εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι,	λείπονται	τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ
[1, 0]	ἁγνείας καὶ τὰς τῶν ἱερέων	λειτουργίας,	ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν
[1, 1]	περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς τὰς	λειτουργίας	σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν
[1, 6]	ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ	λειφθεὶς	εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη
[1, 0]	ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ	λείψανα	τοῦ πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα
[1, 21]	χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ μόνον	λείψανον	τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ
[1, 26]	υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι	λελυμένους,	τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας
[1, 0]	εὐθέως τὸ στόμα καὶ γλῶσσα	λέλυται,	πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα
[1, 21]	ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ	λευκῆς	μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου
[1, 5]	ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν	Λευκόλλου.	(Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ
[1, 21]	πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις	λευκοτάτης	μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν
[1, 21]	Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ λιμένι	λευκοῦ	καὶ αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες
[1, 21]	τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν	λευκῷ	λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις,
[1, 13]	δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ	λῃζομένων	τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες
[1, 15]	καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον τὸ	λῆμμα	ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ
[1, 0]	δὲ γνησίοις πρὸς μὲν τὰ	λήμματα	καὶ τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως
[1, 0]	στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι	λημμάτων·	ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ
[1, 3]	μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις	λήσειν	ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι
[1, 20]	μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς	λῃσταῖς	ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν.
[1, 20]	ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος	λῃστὰς	Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα
[1, 16]	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο	λῃστάς,	οἳ πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες
[1, 18]	τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν	λῃστεῖαι	πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ τὴν
[1, 18]	δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς	λῃστείας	ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν
[1, 20]	δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ	λῃστήριον.	Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε
[1, 0]	πρὸς τοὺς τυράννους ἢ τὸ	λῃστρικὸν	αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς
[1, 16]	πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος	λῃστρικόν.	Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ
[1, 10]	συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν	λῃστῶν.	Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις
[1, 6]	συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος	ληφθείς,	εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ	ληφθὲν	ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι
[1, 12]	κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ	ληφθέντας	Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν
[1, 4]	τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ	ληφθέντων	ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ
[1, 28]	ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης	λήψεται	πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου.
[1, 23]	χρηστὸς μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ	λήψεται	τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ
[1, 25]	ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ	λίαν	ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος
[1, 17]	δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν	Λίβανον	ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ τὸ
[1, 9]	βοήθειαν τόν τε ἔποικον τοῦ	Λιβάνου	Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς
[1, 9]	ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ	Λιβάνῳ	Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ'
[1, 21]	ἐν πελάγει διὰ τὴν ἐκ	λιβὸς	ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι
[1, 21]	δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι	λιθίνῳ	τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις τε
[1, 21]	δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ	λίθοι	συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος
[1, 6]	πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο	λίθοις	ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν
[1, 27]	τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ	λίθοις.	Πέμψας δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς
[1, 21]	τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται	λίθου,	καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ
[1, 21]	εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος καθίει	λίθους	ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ
[1, 21]	φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ	λίθῳ	καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν
[1, 21]	τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν	λιμένα,	Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν τοῦ
[1, 21]	φύσιν μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς	λιμένα	κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς
[1, 31]	καὶ διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν	λιμένα	τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ'
[1, 21]	μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ	λιμένι	λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ
[1, 21]	συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ	λιμένι	μέγεθος καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς
[1, 0]	τε τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα,	λίμνας	τε καὶ πηγὰς τὰς ἐν
[1, 17]	τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν	λίμνην	κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο
[1, 33]	ἔξεισι μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην,	ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ
[1, 19]	ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ	λιμοῦ	καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ'
[1, 0]	στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ	λιμοῦ	κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ
[1, 2]	καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων	λιμοῦ	μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ
[1, 3]	τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ	λιμῷ	διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν
[1, 32]	παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς	Λιουίας	εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ
[1, 32]	ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ	Λιουίας	θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ
[1, 28]	οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ	Λιουίας	τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι
[1, 29]	πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι	λιπαρῶς	μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας
[1, 21]	οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις προσνείμας	λιπαρωτάτην	καὶ ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι
[1, 22]	διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα,	λογιζόμενον	δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα,
[1, 0]	ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων	λογίοις,	οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων
[1, 10]	ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ δὴ	λογιστέον	εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι
[1, 33]	αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων	λόγοις	διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς,
[1, 7]	εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα	λόγοις	ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς
[1, 4]	ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων	λόγοις	ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους.
[1, 10]	δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα	λόγον	αὐτῷ τε καὶ τοῖς πατρίοις
[1, 29]	δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν	λόγον,	δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ
[1, 33]	ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ	λόγον	καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς
[1, 32]	εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν	λόγον.	(Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν
[1, 24]	δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς	λογοποιίας	τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ
[1, 3]	διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν	λογοποιουμένων.	Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς
[1, 23]	ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν αὐτὸς	λογοποιῶν,	τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν
[1, 13]	κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι	λόγος	ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς
[1, 13]	πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ ἄλλος	λόγος,	ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς
[1, 10]	εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη	λόγου	δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ
[1, 27]	πάντως· εἰ δὲ δὴ καὶ	λόγου	μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς
[1, 12]	χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ	λόγου	τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε
[1, 0]	τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι	λόγους	ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ τοῖς
[1, 23]	καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ περὶ	λόγους	ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ δεινότατος
[1, 15]	μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν	λόγῳ	μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ
[1, 0]	ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ τῷ	λόγῳ	πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ
[1, 12]	οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ	λόγῳ	σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν.
[1, 24]	οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ	λόγῳ	χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος
[1, 26]	τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι	λόγων	καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις.
[1, 22]	καὶ τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν	λοιδορίαις.	Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς
[1, 27]	ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων,	λοιδορίας	δὲ καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις
[1, 24]	μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς	λοιδορίας	ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ
[1, 32]	εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης	λοιδορίας	τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας
[1, 19]	τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται·	λοιμοῦ	μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ
[1, 33]	εἶναι Καίσαρα· τά γε μὴν	λοιπὰ	κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν.
[1, 16]	καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ	λοιπὰ	τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς
[1, 21]	ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε μὴν	λοιπὰ	τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον
[1, 33]	εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ	λοιπὴ	δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ
[1, 20]	φίλοις· μεθ' οὓς καὶ τῇ	λοιπῇ	στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν.
[1, 1]	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ	λοιπὴν	δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν
[1, 18]	μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν	λοιπὴν	ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν·
[1, 17]	συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς	λοιπῆς	δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ'
[1, 16]	τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς	λοιπῆς	δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς τὴν
[1, 16]	μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ	λοιποὶ	δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν,
[1, 8]	εἴς τινα λόφον, οἱ δὲ	λοιποὶ	χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν
[1, 9]	τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς	λοιποῖς	Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ χῶρον,
[1, 13]	τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς	λοιποῖς	προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο
[1, 33]	ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς	λοιποῖς	τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις
[1, 15]	εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ	λοιπὸν	ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους
[1, 33]	φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ	λοιπὸν	ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς τε
[1, 8]	ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ	λοιπὸν	ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ
[1, 15]	λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ	λοιπὸν	ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς
[1, 2]	φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ	λοιπὸν	δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης
[1, 17]	ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ	λοιπὸν	διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ
[1, 18]	τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ	λοιπὸν	ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ
[1, 8]	μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ	λοιπὸν	πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος
[1, 19]	ἐν τῇ τροπῇ, τὸ δὲ	λοιπὸν	πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ
[1, 4]	ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό γε	λοιπὸν	πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο
[1, 21]	προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ	λοιπὸν	ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει.
[1, 33]	αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ	λοιποῦ	πλήθους ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα
[1, 8]	μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς	λοιποὺς	ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ
[1, 4]	πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς	λοιποὺς	ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ
[1, 33]	τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς	λοιποὺς	δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς
[1, 11]	μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς δὲ	λοιποὺς	εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο
[1, 1]	κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς	λοιποὺς	ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν
[1, 4]	τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ	λοιποὺς	καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην σπάνει
[1, 12]	καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ	λοιποὺς	μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ
[1, 6]	ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ	Λολλίου	καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ
[1, 17]	ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων	λουσόμενος	ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ
[1, 19]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν	λόφον	κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν
[1, 8]	δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα	λόφον,	οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν
[1, 15]	περὶ τὴν χώραν εἴργειν καὶ	λοχᾶν	τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ'
[1, 18]	πρὸς μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν	λόχοι	δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς,
[1, 13]	καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ	λόχους	φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ'
[1, 15]	μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ	λοχῶντες	συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν
[1, 15]	ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν	Λύδδοις	θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν
[1, 5]	τε καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν,	λύειν	τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ
[1, 11]	ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν	λυθεὶς	ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ
[1, 14]	Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες.	Λυθείσης	δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν
[1, 17]	διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα,	λυθέντες	ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον
[1, 21]	τί δεῖ λέγειν τὰς εἰς	Λυκίους	ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν
[1, 26]	ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ	λυμεῶνα	τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου
[1, 22]	διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν	λύπην	ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει.
[1, 32]	παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις	λύπην	καὶ διακρίνων τὴν τῶν ζώντων
[1, 24]	τὴν δ' εἰς τὰ μέλλοντα	λύπην	προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν τε
[1, 22]	μηδενὸς τῶν διὰ τὴν στεργομένην	λυπηρῶν	αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος
[1, 3]	τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς	λύπης	σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό
[1, 24]	τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς τὸ	λυποῦν	μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς
[1, 13]	τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος	Λυσανίας	ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ
[1, 22]	τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν	Λυσανίας	τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ
[1, 20]	αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν	Λυσανίου	μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς
[1, 33]	φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι	λύσαντας	αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ
[1, 33]	παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν	λύσας	τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς
[1, 4]	τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ.	~(Λύσασα	δ' ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 6]	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ	λύσειαν	τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ
[1, 25]	αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ μὴ	λύσειεν	τὸν γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς
[1, 15]	Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα·	λύσειν	γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας.
[1, 19]	δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ	λύτρα	διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο.
[1, 14]	μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ	λύτρα	ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου
[1, 17]	κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα	λύτρον	αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ
[1, 14]	λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ	λυτρουμένου	παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν
[1, 7]	τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο,	λυχνίαν	τε καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν
[1, 7]	ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ	λύχνους	καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ
[1, 13]	μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα	λωβᾶται	τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις
[1, 17]	ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών.	Λωφήσαντος	δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/05/2006