Livre, Chap.
[1, 28]	Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν	ὁ	ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ
[1, 3]	δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς	ὁ	ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ
[1, 1]	ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας	ὁ	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ
[1, 1]	δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος	ὁ	ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον
[1, 10]	προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ καὶ	ὁ	ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν
[1, 2]	φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον	ὁ	ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε ἄλλα
[1, 24]	τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο	ὁ	Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ
[1, 4]	ὅλης, οἷς ὅρος τῆς φυγῆς	ὁ	Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις
[1, 28]	Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν	ὁ	Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ
[1, 25]	εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν	ὁ	ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ
[1, 33]	ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος	ὁ	ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών.
[1, 3]	ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας	ὁ	Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ
[1, 3]	πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ'	ὁ	Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν
[1, 10]	Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα	ὁ	Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ
[1, 10]	περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους	ὁ	Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν
[1, 28]	Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς	ὁ	Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους.
[1, 32]	τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ'	ὁ	Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν
[1, 29]	δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας	ὁ	Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ συμφέρον
[1, 28]	γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος	ὁ	Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον.
[1, 0]	καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης	ὁ	Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν
[1, 14]	εἰ τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος	ὁ	Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι
[1, 29]	γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ Συλλαῖος	ὁ	Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν
[1, 14]	ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ βραδέως	ὁ	Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους
[1, 22]	ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος	ὁ	Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς
[1, 8]	διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ	ὁ	Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ
[1, 3]	δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις	ὁ	Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ τὸν
[1, 6]	δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν	ὁ	Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ
[1, 27]	ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις	ὁ	Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ
[1, 3]	(Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν	ὁ	Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ μήθ'
[1, 8]	καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος	ὁ	Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν
[1, 7]	δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ	ὁ	Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς
[1, 10]	~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος	ὁ	Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν
[1, 32]	~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν	ὁ	βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ
[1, 30]	πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν	ὁ	βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ
[1, 4]	τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ	ὁ	βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα
[1, 22]	δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας τε	ὁ	βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ
[1, 32]	μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ	ὁ	βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα
[1, 24]	συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν	ὁ	βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν
[1, 8]	μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ	ὁ	βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς
[1, 31]	ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη.	(Ὁ	βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν
[1, 33]	μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις	ὁ	βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων
[1, 26]	τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ	ὁ	βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα καὶ
[1, 33]	διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν	ὁ	βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα
[1, 24]	Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν	ὁ	βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου
[1, 24]	ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις	ὁ	βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων
[1, 28]	μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ'	ὁ	βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ
[1, 29]	ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ'	ὁ	βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν
[1, 19]	ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους	ὁ	βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια
[1, 33]	τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις	ὁ	βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας
[1, 15]	κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν	ὁ	βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν
[1, 26]	δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις	ὁ	βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν
[1, 30]	Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς	ὁ	βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν
[1, 30]	γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην	ὁ	βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν
[1, 10]	παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ'	ὁ	βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ τι
[1, 3]	αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας	ὁ	βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ
[1, 21]	πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ'	ὁ	βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ
[1, 8]	Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν	ὁ	βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν
[1, 23]	ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν	ὁ	βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι
[1, 33]	ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ'	ὁ	βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην
[1, 24]	γέ τοι πρὸς τοσοῦτον δέος	ὁ	βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ
[1, 30]	γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν	ὁ	βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε
[1, 1]	τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ'	ὁ	βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ
[1, 27]	κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ'	ὁ	βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο
[1, 33]	ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν	ὁ	βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς
[1, 22]	δ' αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς	ὁ	γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς
[1, 13]	τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν·	ὁ	γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν
[1, 10]	(Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως·	ὁ	γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς
[1, 2]	ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους·	ὁ	γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν
[1, 3]	Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας	ὁ	γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον
[1, 30]	τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς	ὁ	γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι
[1, 14]	παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν.	Ὁ	γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας
[1, 11]	τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν.	Ὁ	γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν
[1, 24]	καὶ ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν,	ὁ	δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι
[1, 25]	υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως.	~(Ὁ	δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα
[1, 23]	μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον,	ὁ	δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι'
[1, 8]	ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν.	(Ὁ	δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων
[1, 1]	ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ.	Ὁ	δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 24]	προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν,	ὁ	δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ
[1, 7]	ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός,	ὁ	δ' αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος
[1, 11]	ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον.	Ὁ	δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα
[1, 32]	ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς.	(Ὁ	δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς
[1, 23]	ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν,	ὁ	δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων
[1, 21]	νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος.	Ὁ	δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ
[1, 16]	Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας.	Ὁ	δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων
[1, 26]	αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην.	(Ὁ	δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν.	Ὁ	δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ
[1, 23]	ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος.	Ὁ	δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν
[1, 13]	καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων.	Ὁ	δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν
[1, 27]	στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον.	Ὁ	δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ
[1, 22]	εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν.	Ὁ	δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς
[1, 13]	ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν.	Ὁ	δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς
[1, 23]	μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν,	ὁ	δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν
[1, 13]	ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον.	Ὁ	δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον
[1, 27]	ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας.	Ὁ	δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε
[1, 21]	ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν.	(Ὁ	δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ
[1, 18]	τῶν κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων.	Ὁ	δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν
[1, 33]	ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ.	Ὁ	δὲ βραχὺ μὲν πρὸς τὴν
[1, 8]	πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν.	Ὁ	δὲ δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον
[1, 33]	μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς.	Ὁ	δὲ δῆμος δείσας μὴ διὰ
[1, 20]	μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο.	Ὁ	δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό
[1, 31]	Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών.	Ὁ	δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα
[1, 10]	τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος,	ὁ	δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ
[1, 16]	στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν.	(Ὁ	δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο
[1, 33]	ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν.	Ὁ	δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν,
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη.	Ὁ	δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς
[1, 2]	εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν.	Ὁ	δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη
[1, 22]	ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος.	Ὁ	δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ
[1, 10]	ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης.	Ὁ	δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα
[1, 10]	ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην.	Ὁ	δὲ καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος
[1, 2]	Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα.	Ὁ	δὲ καίτοι γε γηραλέος ὢν
[1, 21]	Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας,	ὁ	δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς
[1, 12]	καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος.	Ὁ	δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς
[1, 6]	Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον.	Ὁ	δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει
[1, 29]	τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν.	Ὁ	δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ
[1, 17]	κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς.	Ὁ	δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ
[1, 6]	καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον.	(Ὁ	δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον
[1, 1]	τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν.	(Ὁ	δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον
[1, 16]	ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος.	Ὁ	δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ
[1, 29]	διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα,	ὁ	δὲ οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν
[1, 33]	τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν.	Ὁ	δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως
[1, 4]	ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα.	Ὁ	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν
[1, 14]	αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν.	Ὁ	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν
[1, 16]	ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν.	Ὁ	δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν
[1, 7]	καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν.	Ὁ	δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ
[1, 27]	ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην.	Ὁ	δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς
[1, 26]	εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις.	Ὁ	δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας
[1, 11]	εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους.	Ὁ	δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ
[1, 1]	τε ἦν διὰ τὸ ὕψος,	ὁ	δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν
[1, 2]	τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις.	Ὁ	δὲ τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας,
[1, 9]	πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων.	(Ὁ	δὲ τότε μὲν τὸν ἄνδρα
[1, 3]	ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον.	Ὁ	δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων
[1, 13]	τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι.	Ὁ	δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς
[1, 29]	ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι.	Ὁ	δὲ φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν
[1, 10]	ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον.	(Ὁ	δὲ ὢν φύσει δραστήριος ὕλην
[1, 17]	Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν.	Ὁ	δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω
[1, 23]	ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν.	Ὁ	δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων
[1, 3]	δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες·	ὁ	δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα.
[1, 26]	εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν	ὁ	Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ
[1, 29]	ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος	ὁ	ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως
[1, 31]	μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ	ὁ	ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν,
[1, 33]	δῆμος δείσας μὴ διὰ πολλῶν	ὁ	ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν
[1, 32]	διὰ πάντων μου τῶν τέκνων	ὁ	ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς
[1, 28]	ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς	ὁ	ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς
[1, 32]	ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς	ὁ	ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ,
[1, 8]	ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν	ὁ	ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ
[1, 22]	πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος	ὁ	ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ'
[1, 7]	θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς, ὧν	ὁ	ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς
[1, 26]	τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς	ὁ	Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν
[1, 8]	Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην	ὁ	ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν
[1, 30]	λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων	ὁ	θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ·
[1, 4]	ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης	ὁ	Θεόδωρος τά τε σφέτερα καὶ
[1, 32]	τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς	ὁ	θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς
[1, 30]	αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην	ὁ	θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα·
[1, 32]	εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ	ὁ	θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς
[1, 3]	ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων	ὁ	Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης
[1, 4]	δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος	ὁ	καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν
[1, 33]	Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος	ὁ	καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ
[1, 0]	Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν	ὁ	καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ
[1, 12]	καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων	ὁ	κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς
[1, 1]	ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος	ὁ	κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης
[1, 0]	ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος	ὁ	κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος
[1, 29]	βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν	ὁ	Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος
[1, 11]	δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς	ὁ	κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ
[1, 33]	ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή τις	ὁ	κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν
[1, 3]	μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν	ὁ	λαὸς εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς
[1, 0]	αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε	ὁ	λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν
[1, 11]	ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας	ὁ	Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν
[1, 22]	αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον	ὁ	Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν
[1, 30]	βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ θεὸς	ὁ	μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι
[1, 11]	Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν	ὁ	μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου
[1, 11]	χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ	ὁ	μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας
[1, 32]	πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος	ὁ	μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς
[1, 23]	ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον·	ὁ	μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς
[1, 18]	καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ'	ὁ	μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ'
[1, 17]	ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ	ὁ	μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ
[1, 2]	τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ	ὁ	μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ
[1, 13]	μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα.	(Ὁ	μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι
[1, 29]	ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ'	ὁ	μὲν παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ'
[1, 2]	δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ	ὁ	μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι
[1, 22]	μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ'	ὁ	μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ
[1, 24]	δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ'	ὁ	μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος
[1, 23]	Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν	ὁ	μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ
[1, 9]	Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος	ὁ	Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς
[1, 13]	τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος	ὁ	Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει
[1, 0]	οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ'	ὁ	μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν καὶ
[1, 0]	μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ	ὁ	μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν,
[1, 32]	πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος	ὁ	μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ
[1, 6]	εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν	ὁ	Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ
[1, 26]	ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος	ὁ	μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν
[1, 0]	τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε	ὁ	ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ
[1, 24]	Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος	ὁ	νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς
[1, 2]	ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον	ὁ	νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν
[1, 9]	μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος	ὁ	νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου
[1, 22]	δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων	ὁ	νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος
[1, 7]	διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς	ὁ	νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο.
[1, 5]	Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας	ὁ	νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν
[1, 17]	συμποσίου μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν	ὁ	οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ
[1, 19]	ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ	ὁ	ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν
[1, 22]	τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν	ὁ	παῖς διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα,
[1, 32]	ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς	ὁ	πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως
[1, 32]	τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν	ὁ	παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα
[1, 32]	ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας,	ὁ	παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις
[1, 13]	βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως	ὁ	Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις
[1, 18]	χρημάτων καὶ τῆς λείας ἁπάσης	ὁ	Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ'
[1, 26]	καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον	ὁ	πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο,
[1, 27]	αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς	ὁ	πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν
[1, 33]	εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν	ὁ	πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ
[1, 31]	μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς	ὁ	πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν
[1, 23]	γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης	ὁ	πατὴρ τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας
[1, 24]	ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ	ὁ	πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ
[1, 30]	ἤδη, νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν	ὁ	πατήρ, φθάσαι δ' ἂν τάχα
[1, 32]	καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν	ὁ	πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ
[1, 32]	ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν	ὁ	πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις τὴν
[1, 24]	τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν	ὁ	πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα
[1, 13]	δὲ τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην	ὁ	πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω
[1, 1]	δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης	ὁ	πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ
[1, 9]	μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης	ὁ	Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ'
[1, 24]	τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως	ὁ	περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο.
[1, 0]	ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς	ὁ	πόλεμος ἀνερράγη τά τε συμβάντα
[1, 0]	καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν	ὁ	πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν
[1, 4]	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς	ὁ	πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς
[1, 19]	τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας	ὁ	πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως
[1, 7]	γοῦν σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν	ὁ	Πομπήιος εἰς τὸν ναόν, ἔνθα
[1, 7]	εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν	ὁ	Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς ἔργου
[1, 7]	δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων	ὁ	Πομπήιος τά τε ἄλλα τῆς
[1, 7]	κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις	ὁ	πόνος, εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας
[1, 0]	οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς	ὁ	πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ
[1, 3]	γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν	ὁ	πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν
[1, 21]	πύργοις τε διείληπται μεγίστοις, ὧν	ὁ	προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ
[1, 6]	κράτος ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος	ὁ	Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς
[1, 15]	πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος	ὁ	Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας
[1, 24]	αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος	ὁ	Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν
[1, 20]	οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς	ὁ	σοὶ τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι
[1, 13]	πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν	ὁ	στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς
[1, 19]	εἶχε καὶ πρὸ τοῦ πλήθους	ὁ	στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ
[1, 8]	Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο καὶ	ὁ	στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ
[1, 17]	ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην	ὁ	συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ'
[1, 26]	Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς	ὁ	συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ'
[1, 32]	ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός,	ὁ	σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ
[1, 32]	μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος	ὁ	ταμίας τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς
[1, 32]	μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ	ὁ	τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ
[1, 31]	ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος	ὁ	τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ
[1, 24]	δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος	ὁ	τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ τε
[1, 1]	τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν	ὁ	τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι
[1, 17]	ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος ἦν	ὁ	τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ
[1, 20]	χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος	ὁ	τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ
[1, 21]	Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον	ὁ	τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν τις
[1, 1]	πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ	ὁ	τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ
[1, 2]	αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ	ὁ	τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ
[1, 27]	γένηται μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις	ὁ	τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ
[1, 1]	καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας	ὁ	υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν
[1, 9]	μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ	ὁ	υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ
[1, 32]	τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν,	ὁ	ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ.
[1, 9]	δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ'	ὁ	φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν
[1, 32]	ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ,	ὁ	φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών. Λάβε,
[1, 21]	μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν	ὁ	φόβος, ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος
[1, 24]	ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον	ὁ	χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ περὶ
[1, 20]	Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος.	Ὅ	γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι
[1, 1]	εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν.	Ὅ	γε μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα
[1, 10]	τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες	ὅ	τε πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς
[1, 20]	ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν	ὅ	τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ
[1, 29]	τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων	ὅ	τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ'
[1, 10]	δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν	ὅ	τι χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα
[1, 31]	Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος,	ὅ	τινες ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν,
[1, 8]	τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς	ὃ	Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ παρῆν
[1, 21]	μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων,	ὃ	δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ'
[1, 2]	τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων,	ὃ	Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν
[1, 20]	καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν.	Ὃ	δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν,
[1, 3]	ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον,	ὃ	δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο
[1, 10]	ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν.	Ὃ	δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο
[1, 4]	τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος,	ὃ	δὴ μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα
[1, 19]	ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας,	ὃ	δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν
[1, 17]	ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ'	ὃ	καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν
[1, 13]	εἴς τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων,	ὃ	καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν
[1, 2]	πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος,	ὃ	κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις
[1, 17]	τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς	ὃ	καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν
[1, 22]	γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς	ὃ	μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον,
[1, 12]	λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς	ὃ	μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται
[1, 29]	γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν,	ὃ	νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ
[1, 11]	ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς	ὃ	συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ
[1, 3]	οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν,	ὃ	τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς ἀντέχει.
[1, 30]	ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ'	ὃ	φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ'
[1, 24]	περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν	Ὀβαίδα	τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς
[1, 4]	τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν	Ὀβαίδᾳ	τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ
[1, 9]	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν.	Ὀγδοήκοντα	δὲ μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν,
[1, 1]	ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ	ὀγδοήκοντα	ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς
[1, 13]	τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας	ὁδεύειν	αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων
[1, 32]	κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ,	ὁδευέτω	διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ
[1, 7]	ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς	ὁδοῦ	διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς
[1, 17]	ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς	ὁδοὺς	ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν
[1, 24]	περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην	ὁδοὺς	ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς
[1, 13]	αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς	ὀδοῦσιν,	ὡς μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ
[1, 23]	τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον	ὀδυνήσει	τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν
[1, 24]	ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος	ὀδυνώμενοι	κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος
[1, 28]	Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν	ὀδυνώμενος·	ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ τῷ
[1, 0]	οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν	ὀδυρμῶν	ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις οἴκτου
[1, 31]	φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον	ὀδύροιντο,	πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν·
[1, 5]	ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα	ὀδυρόμενον	τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα
[1, 25]	παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ μανίαν	ὀδυρόμενος,	ἧς αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα
[1, 31]	ἐν τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων,	ὅθ'	αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν
[1, 6]	καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας.	Ὅθεν	ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ
[1, 9]	τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν·	ὅθεν	οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι
[1, 4]	νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων·	ὅθεν	παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει
[1, 0]	διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς,	ὅθεν	τε ἤρξατο καὶ δι' ὅσων
[1, 30]	βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς	οἱ	ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας
[1, 30]	ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ	οἱ	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν
[1, 28]	Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν	οἱ	Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ
[1, 19]	γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες	οἱ	Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ
[1, 19]	στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον	οἱ	Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ δὲ
[1, 4]	πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες	οἱ	βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις
[1, 1]	πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες	οἱ	βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ
[1, 24]	τὸ βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες	οἱ	δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος
[1, 20]	ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς.	Οἱ	δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα
[1, 15]	καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων.	Οἱ	δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος
[1, 24]	μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες·	οἱ	δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι
[1, 27]	Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς μηνύσεις φέροντας.	Οἱ	δ' ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες
[1, 16]	ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις,	οἱ	δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν
[1, 31]	γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν.	Οἱ	δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα
[1, 29]	φίλον Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον.	Οἱ	δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν
[1, 19]	πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο.	Οἱ	δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης
[1, 17]	διὰ μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον,	οἱ	δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν
[1, 2]	διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει,	οἱ	δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες
[1, 8]	Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις,	οἱ	δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα,
[1, 1]	τῆς πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς.	Οἱ	δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν
[1, 8]	δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον,	οἱ	δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ
[1, 4]	ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους.	Οἱ	δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν
[1, 27]	τῶν μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες,	οἱ	δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς
[1, 17]	Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν,	οἱ	δὲ περὶ Πάππον οὔτε πρὸς
[1, 8]	εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν.	Οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι
[1, 24]	πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο.	Οἱ	δὲ τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο
[1, 15]	τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις·	οἱ	δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν
[1, 5]	Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον.	Οἱ	δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου
[1, 23]	δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς	οἱ	διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη
[1, 12]	ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν	οἱ	διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ
[1, 1]	ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ	οἱ	δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς
[1, 33]	πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς	οἱ	δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος
[1, 12]	εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων	οἱ	δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου,
[1, 14]	ἦσαν δὲ τῶν περὶ αὐτὸν	οἱ	δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους
[1, 27]	ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ	οἱ	δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις
[1, 4]	δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε	οἱ	Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη
[1, 12]	μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ	οἱ	ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες
[1, 7]	τε θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ	οἱ	ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ
[1, 27]	συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε	οἱ	ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος,
[1, 0]	τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ	οἱ	ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν
[1, 1]	ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ	οἱ	Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο,
[1, 8]	ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ	οἱ	Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ
[1, 0]	κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον	οἱ	Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε
[1, 4]	καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον	οἱ	Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα.
[1, 0]	πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν	οἱ	Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ
[1, 4]	οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι	οἱ	καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον τῆς
[1, 9]	τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ	οἱ	κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας
[1, 2]	λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον	οἱ	κατὰ τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι
[1, 7]	κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον	οἱ	κατὰ τοῦτο τὸ μέρος πύργοι
[1, 20]	δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν	οἱ	Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ
[1, 16]	πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν,	οἱ	λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν
[1, 17]	καὶ ἐκ τῆς ἄλλης χώρας,	οἱ	μὲν διὰ μῖσος τὸ πρὸς
[1, 27]	Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ'	οἱ	μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ
[1, 21]	ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν	οἱ	μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν
[1, 24]	καὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον	οἱ	μὲν ἑκόντες οἱ δ' ἐξ
[1, 27]	Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ'	οἱ	μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων
[1, 23]	ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ'	οἱ	μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον,
[1, 27]	πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων,	οἱ	μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες
[1, 0]	πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων,	οἱ	μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν,
[1, 26]	εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ'	οἱ	μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν,
[1, 5]	καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως.	Οἱ	μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν
[1, 31]	καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς.	Οἱ	μὲν οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων
[1, 21]	μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ	οἱ	μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι
[1, 12]	ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ	οἱ	μὴ προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο
[1, 0]	πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν	οἱ	μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ
[1, 33]	ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως	οἱ	νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ
[1, 21]	ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ μόνον	οἱ	νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ μετ'
[1, 23]	διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας	οἱ	παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους
[1, 11]	ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν	οἱ	πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ
[1, 0]	καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν,	οἱ	παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ
[1, 13]	λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ'	οἱ	Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν
[1, 27]	τε καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς	οἱ	πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου
[1, 19]	ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν	οἱ	πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν τῶν
[1, 19]	Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως	οἱ	πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ
[1, 24]	ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν	οἱ	περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν
[1, 26]	διὰ τὴν πατρίδα καὶ πάντες	οἱ	περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν
[1, 13]	καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους	οἱ	περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ
[1, 27]	ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ	οἱ	περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς
[1, 15]	διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες	οἱ	περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν
[1, 8]	γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν	οἱ	περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως
[1, 21]	εἰς τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν	οἱ	πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος
[1, 17]	τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν	οἱ	πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ
[1, 19]	προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν	οἱ	πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς
[1, 16]	μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν	οἱ	πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν ὅπλων
[1, 17]	Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν	οἱ	πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν
[1, 6]	ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες	οἱ	πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς
[1, 10]	αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν	οἱ	πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ'
[1, 3]	τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες	οἱ	πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν τε
[1, 3]	καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς	οἱ	πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 17]	προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν	οἱ	προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ
[1, 5]	Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων	οἱ	προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν
[1, 33]	ὃν δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν	οἱ	σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ
[1, 21]	λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν	οἱ	στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν
[1, 33]	Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος	οἱ	στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες
[1, 17]	τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων	οἱ	στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον
[1, 25]	ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ	οἱ	συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες
[1, 6]	κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον	οἱ	τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ
[1, 15]	πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος	οἱ	ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ
[1, 9]	δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις	οἱ	τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες·
[1, 16]	Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον	οἱ	τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ
[1, 27]	οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ'	οἱ	τοῦ βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι,
[1, 0]	ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς	οἱ	τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας
[1, 12]	οἵ τε πεσόντες ταφῆς καὶ	οἱ	τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ.
[1, 21]	καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ	οἱ	τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον.
[1, 0]	Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς	οἱ	τύραννοι, καὶ τὰς τούτων πρὸς
[1, 31]	Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους	οἱ	τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν·
[1, 14]	δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς	οἱ	ὕπατοι θύσοντές τε καὶ τὸ
[1, 22]	Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον	οἱ	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ
[1, 6]	τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν	οἱ	φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν
[1, 19]	μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον,	οἱ	φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε
[1, 28]	ὀλίγα πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα.	Οἵ	γε μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν
[1, 27]	πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν τέκνων,	οἵ	σε τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων
[1, 24]	Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων,	οἵ	τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ
[1, 0]	συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ	οἵ	τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ
[1, 12]	ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν	οἵ	τε πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ
[1, 0]	τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ'	οἵ	τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ
[1, 33]	δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν κλίνην	οἵ	τε υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος
[1, 10]	τε καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις,	οἳ	κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις
[1, 17]	δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων,	οἳ	μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται
[1, 19]	εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις,	οἳ	παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς
[1, 2]	πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων γένος,	οἳ	περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν
[1, 0]	οὔτε τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν,	οἳ	πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες
[1, 16]	ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς,	οἳ	πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ
[1, 19]	αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας,	οἳ	πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων
[1, 12]	ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον·	οἳ	προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ
[1, 20]	φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας,	οἳ	πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ
[1, 32]	ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους,	οἳ	τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ
[1, 0]	αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις,	οἳ	τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων,
[1, 33]	συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον.	Οἳ	τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς
[1, 26]	μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς	οἵας	τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ δι'
[1, 33]	καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν	οἶδα,	ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας
[1, 32]	Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ	οἶδα	τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν
[1, 33]	τε τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος	οἰδήματα	τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ
[1, 19]	ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης	οἰηθέντες	ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν
[1, 10]	στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς	οἰήσεως·	ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν
[1, 0]	ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ	οἰκεῖα,	Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον τότε
[1, 0]	συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις	οἰκεία	καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας
[1, 11]	διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν	οἰκείαις	ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν,
[1, 19]	σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ	οἰκείας	ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη
[1, 1]	Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς	οἰκείας,	πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ,
[1, 10]	ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν	οἰκείοις	ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν
[1, 25]	γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν	οἰκείοις	περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί
[1, 25]	τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος	οἰκείοις	ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ
[1, 5]	ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ	οἰκεῖον	ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς
[1, 16]	δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν	οἰκεῖον	ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς
[1, 12]	θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην	οἰκεῖος	τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ
[1, 14]	συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς	οἰκειοτάτους	ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ
[1, 13]	περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν	οἰκειοτάτων	προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει
[1, 15]	καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς	οἰκείους	ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται δ'
[1, 16]	μητέρα καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας	οἰκείους	ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ
[1, 15]	πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς	οἰκείους	ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς
[1, 21]	(Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς τε	οἰκείους	καὶ φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ
[1, 15]	Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας	οἰκείους	παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ
[1, 15]	ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν	οἰκείων	δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς
[1, 19]	Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ	οἰκείων	ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ
[1, 32]	εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς	οἰκέται	τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι,
[1, 30]	δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε	οἰκέτην	μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία
[1, 5]	τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν	οἰκετῶν,	εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ πάντας
[1, 32]	εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις	οἰκετῶν	ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης
[1, 33]	πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν	οἰκετῶν	καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ'
[1, 11]	δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν	οἰκετῶν	τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς
[1, 21]	μὴ μόνον τὴν ἔνδον τῶν	οἰκημάτων	ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ
[1, 17]	Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς	οἰκήσεις	σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ
[1, 21]	καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν	οἰκήτορας,	γῆν δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην
[1, 8]	Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν	οἰκητόρων	ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ
[1, 17]	εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν	οἰκία	νένακτο, τὰ τέγη δ' ἦν
[1, 21]	χεῖλος πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ'	οἰκίαι	τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται
[1, 13]	αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον	οἰκίαις	ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ στασιάζων
[1, 6]	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου	οἰκίαν.	(Δέος δὲ τοῖς τε ἄλλοις
[1, 6]	φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς	οἰκίας·	Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς τὰ
[1, 13]	τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς τὰς	οἰκίας	εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι
[1, 17]	ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς	οἰκίας	ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον·
[1, 26]	λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς	οἰκίας	καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους
[1, 24]	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς	οἰκίας	καὶ περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν
[1, 26]	δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς	οἰκίας	κατέμαθεν, τάς τε τῶν ἀδελφῶν
[1, 15]	ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς	οἰκίας	παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν
[1, 18]	τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς	οἰκίας	συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες·
[1, 31]	μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν	οἴκοθεν	ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ τοῦ
[1, 31]	δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς	οἴκοι	συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας
[1, 5]	δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ τὰς	οἴκοι	ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν
[1, 21]	δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ	οἴκοις	μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ
[1, 32]	ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν	οἶκον,	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τούτοις
[1, 22]	εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς κατ'	οἶκον	ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ
[1, 33]	κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς κατ'	οἶκον	ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν
[1, 23]	πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν	οἶκον	αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι
[1, 2]	δίκας ἐφ' οἷς εἰς τὸν	οἶκον	αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης
[1, 32]	δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν	οἶκον	καί μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν
[1, 22]	ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν	οἶκον	καὶ τάχιον μέν, μάλιστα δὲ
[1, 20]	Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος	οἶκον	οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ
[1, 0]	φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν	οἰκονομίαν	καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ
[1, 33]	ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς	οἶκος	ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα
[1, 17]	μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ	οἶκος	εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων
[1, 21]	τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς	οἰκουμένης	δῶρον, εἰς ἣν ἡ δόξα
[1, 18]	φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν τῆς	οἰκουμένης	ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ
[1, 32]	τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς	οἰκουμένης	προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις
[1, 25]	ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας,	οἴκους	δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας
[1, 21]	δύο τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους	οἴκους,	οἷς οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο,
[1, 18]	Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν	οἰκτείρας	πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε
[1, 27]	Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς	οἰκτείρας	ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν,
[1, 5]	ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ	οἰκτείρασα	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς
[1, 26]	βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς	οἰκτείρειν	τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ
[1, 22]	καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ	οἶκτον	οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ
[1, 32]	ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον εἰς	οἶκτον	προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ θυμὸς
[1, 4]	νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ	οἶκτον	τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς
[1, 2]	τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων	οἶκτος	εἰσῄει καὶ δέος, ἡ δὲ
[1, 14]	δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν	οἶκτος,	καὶ κατὰ μνήμην μὲν τῆς
[1, 0]	ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις	οἴκτου	σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ μὲν
[1, 25]	καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν	οἰκτρότατος	φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ
[1, 23]	τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας	οἶμαι	τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ
[1, 0]	πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες	οἶμαι	ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν.
[1, 33]	ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών.	Οἰμωγὴ	δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ
[1, 3]	κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς	οἰμωγὴ	τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ
[1, 15]	ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ	οἶνον	καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν
[1, 24]	ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ	οἰνοχοεῖν	προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν,
[1, 13]	καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς	οἰνοχόος	ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους
[1, 13]	καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ'	οἰνοχόῳ	τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν
[1, 11]	Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν	οἰνοχόων	χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ
[1, 26]	τούς τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας	οἷοι,	καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ
[1, 30]	κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν	οἰόμενον	αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας·
[1, 32]	Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν,	οἷον	Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη
[1, 0]	ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ	οἷον	ἦν τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον,
[1, 6]	παρῆν τε καὶ αὐτὸς ὡς	οἷόν	τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας
[1, 13]	ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ	οἷόν	τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ
[1, 24]	εἰ μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν	οἴονται	καὶ νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν,
[1, 1]	τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ	οἷός	τε ἦν διὰ τὸ ὕψος,
[1, 21]	καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ'	οἷς	ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ
[1, 4]	τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς	οἷς	Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν
[1, 20]	καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον	οἷς	διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ
[1, 21]	δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν	οἷς	ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι
[1, 16]	τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν	οἷς	ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν
[1, 2]	ἀθανασίας εἶναι δόντος δίκας ἐφ'	οἷς	εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν.
[1, 32]	μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν	οἷς	εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς
[1, 18]	εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν πόλιν, ἐφ'	οἷς	ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ
[1, 11]	ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ'	οἷς	ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς
[1, 23]	Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν	οἷς	ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί.
[1, 10]	ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον,	οἷς	ἢ τὸ τῶν παίδων ἢ
[1, 26]	προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ'	οἷς	Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς
[1, 8]	ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς	οἷς	Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη
[1, 10]	τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων.	Οἷς	καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ
[1, 11]	τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν	οἷς	καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων·
[1, 27]	οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν	οἷς	καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ
[1, 8]	ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν	οἷς	καὶ Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ
[1, 27]	βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ'	οἷς	καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ
[1, 28]	εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς	οἷς	μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ'
[1, 14]	χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν,	οἷς	μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν
[1, 26]	ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ'	οἷς	ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ
[1, 33]	τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ'	οἷς	οἱ δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον
[1, 15]	ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς	οἷς	ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν
[1, 29]	τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ'	οἷς	ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ' ἔτι
[1, 4]	φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης,	οἷς	ὅρος τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου
[1, 26]	βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ'	οἷς	οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ'
[1, 21]	ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν	οἷς	οὐ μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ
[1, 21]	τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους,	οἷς	οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν
[1, 15]	ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν	οἷς	οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους
[1, 9]	ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν	οἷς	πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ
[1, 6]	τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον.	Οἷς	πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ
[1, 13]	Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων	οἷς	προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν
[1, 19]	ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην·	οἷς	συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους
[1, 16]	ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ'	οἷς	χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι
[1, 10]	τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε	οἴχεσθαι	τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον
[1, 33]	μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον ὡς	οἰχομένου	βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος
[1, 33]	εἰς τὰ ἴδια. Τούτων δ'	οἰχομένων	ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ
[1, 19]	Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ	ὄκνος	ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον
[1, 4]	μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς	ὀκτακισχιλίοις·	παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ τὸ
[1, 8]	ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς	ὀκτακισχιλίους,	ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν
[1, 4]	κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν	ὀκτακισχιλίους	ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος
[1, 4]	τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων	ὀκτακοσίους	ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ πόλει
[1, 17]	Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον	ὀκτακοσίους	μὲν τῶν περὶ τὸ ὄρος
[1, 9]	Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ περὶ	ὀκτακοσίους.	Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα
[1, 13]	Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν	ὀκτακοσίους	φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια
[1, 5]	τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ὀκτακοσίων.	Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς
[1, 25]	οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας	ὅλας	ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης,
[1, 21]	ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς	ὅλας	πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν
[1, 10]	τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν	ὄλβῳ	καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν
[1, 13]	ἱερὸν πάντα καὶ ἡ πόλις	ὅλη	πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς χώρας
[1, 8]	Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν	ὅλην	ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ
[1, 13]	Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς	ὅλην,	καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ
[1, 0]	καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς	ὅλην	τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν
[1, 17]	Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς	ὅλης	δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη
[1, 20]	Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας	ὅλης	ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν
[1, 33]	ἑκάστης κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ	ὅλης	Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον
[1, 33]	κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας	ὅλης	καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί
[1, 30]	ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι'	ὅλης	νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε
[1, 4]	νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας	ὅλης,	οἷς ὅρος τῆς φυγῆς ὁ
[1, 1]	δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς	ὅλης	παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ
[1, 0]	πυρὸς ἡρπάγη τήν τε τῆς	ὅλης	πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ
[1, 1]	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ	ὅλης	Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον,
[1, 32]	τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ	ὅλης	τῆς γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα
[1, 21]	Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν δι'	ὅλης	τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν
[1, 21]	μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ'	ὅλης	τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν
[1, 32]	ἅπασιν τῆς τε χώρας οὐκ	ὀλίγα	καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ
[1, 28]	καὶ τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ	ὀλίγα	πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ
[1, 29]	τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας	ὀλίγας	ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας
[1, 1]	παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας	ὀλίγας	ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν
[1, 17]	κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ'	ὀλίγας	ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον παρὰ
[1, 2]	τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ	ὀλίγας	καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν
[1, 1]	ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας	ὀλίγας	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς
[1, 15]	Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ	ὀλίγην	ξένων τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν
[1, 5]	κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ	ὀλίγην,	ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ
[1, 33]	στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ	ὀλίγης	ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει
[1, 7]	μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ	ὀλίγοι	μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ'
[1, 3]	γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ	ὀλίγοι	παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί,
[1, 33]	Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ	ὀλίγοι	προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς
[1, 12]	παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ	ὀλίγοις	Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς
[1, 2]	πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν	ὀλίγοις	εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ
[1, 3]	ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ'	ὀλίγον	ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ
[1, 17]	τὰ μὲν ἄλλα μέρη πρὸς	ὀλίγον	ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην
[1, 7]	προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς	ὀλίγον.	(Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις
[1, 17]	Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ	ὀλίγον	ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους
[1, 32]	ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς παρ'	ὀλίγον	καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι'
[1, 17]	ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ	ὀλίγον	μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ
[1, 19]	ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ'	ὀλίγον	πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς
[1, 25]	πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς	ὀλίγον,	πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν
[1, 32]	ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν μὲν	ὀλίγου	δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς
[1, 15]	Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ'	ὀλίγου	στίφους τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα
[1, 15]	καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς	ὀλίγους	τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα
[1, 4]	τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν	ὀλίγων	ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ
[1, 15]	τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν	ὀλίγων	πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο
[1, 2]	ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν	ὅλοις	καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε
[1, 13]	τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ	ὁλοκλήρους	ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς
[1, 14]	τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ	ὅλον	καὶ διὰ τὴν τοῦ παρόντος
[1, 32]	τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας	ὅλον	τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον,
[1, 24]	καὶ περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν	ὅλος	ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι
[1, 2]	σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους	ὅλος	ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα
[1, 0]	τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν	ὁλοσχερῶς	καὶ κατὰ κράτος ἃς δὲ
[1, 9]	γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ'	ὅλου	σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν τὰ
[1, 26]	λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν	ὅλου	τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ
[1, 32]	μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον	ὀλοφυρμόν·	οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί
[1, 32]	σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω	ὀλοφυρμὸς	τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ
[1, 32]	ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ'	ὀλοφυρμοῦ	καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς τε
[1, 23]	Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν μόλις	ὀλοφυρμοῦ	παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου
[1, 0]	τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ'	ὀλοφύρσεις	τῷ γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ'
[1, 7]	τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια,	ὁλόχρυσα	πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον
[1, 33]	τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ	ὁλόχρυσος	ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς
[1, 21]	ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας	ὀλυμπιάδος,	ἐν οἷς οὐ μόνον οἱ
[1, 28]	Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ	Ὀλυμπιάς,	ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος
[1, 21]	εἰς ἣν ἡ δόξα τῶν	Ὀλυμπίασιν	ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ
[1, 21]	κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ	Ὀλυμπίασιν	Διός, ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης
[1, 27]	τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων	Ὄλυμπον	ἐγγράφους τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ
[1, 9]	αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει σὺν	ὅλῳ	τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν
[1, 29]	Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε μέγιστον	ὅλῳ	τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας
[1, 5]	ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν	ὅλων	ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ κατάγειν
[1, 28]	αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν	ὅλων,	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν
[1, 0]	καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν	ὅλων	εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ
[1, 8]	ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν	ὅλων	ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε
[1, 9]	τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν	ὅλων	κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν
[1, 3]	ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν	ὅλων	ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι
[1, 10]	παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν	ὅλων·	οὐ μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς
[1, 0]	Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ τῶν	ὅλων	Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ
[1, 17]	Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν	ὅλων	παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς
[1, 20]	αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ τῶν	ὅλων	πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν πρὸς
[1, 6]	Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν	ὅλων	συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ
[1, 5]	ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν	ὅλων,	τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ
[1, 6]	~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν τῶν	ὅλων	Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα τὴν
[1, 11]	Τύρῳ γίνεται, τόν τε υἱὸν	ὁμηρεύοντα	παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω
[1, 6]	καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν	ὁμήρων·	ταῦτα δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου
[1, 22]	πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς	ὁμιλίαις	ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ
[1, 32]	ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην	ὁμιλίας	καὶ τὰ περὶ τὸ συνέδριον
[1, 28]	τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν	ὄμμασιν	ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ>
[1, 22]	κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην	ὁμοεθνεῖς.	Καὶ εἴ γε τούτοις ἐπείσθη
[1, 26]	τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς	ὅμοια	κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος
[1, 28]	Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν	ὁμοίοις	ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ
[1, 1]	ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς	ὁμοίοις	ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς τῶν
[1, 1]	Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν	ὅμοιον·	περὶ ὧν αὖθις κατὰ χώραν
[1, 14]	δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς	ὁμοίως	ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν·
[1, 7]	Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν,	ὁμοίως	δὲ καὶ τὰς παραλίους Γάζαν
[1, 21]	ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος	ὁμοίως	ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος
[1, 13]	προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων	ὁμοίως	ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς
[1, 21]	σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν	ὁμοίως,	ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν
[1, 20]	παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε	ὁμοίως,	οὐδὲ ἔστιν ὅ τι τῶν
[1, 2]	κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις	ὁμοίως	ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ
[1, 25]	φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον.	Ὁμοίως	τε καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος
[1, 32]	πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν	ὁμολογεῖς	φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν
[1, 0]	κατὰ κράτος ἃς δὲ δι'	ὁμολογίας	ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ τὰ
[1, 20]	Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν	ὁμολογῶ	γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ
[1, 25]	αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν	ὁμολογῶν,	δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο,
[1, 23]	συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους	ὁμονοεῖν.	Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί,
[1, 23]	τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἂν	ὁμονοῆτε.	Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον
[1, 29]	καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε	ὁμόνοιαν	ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ
[1, 23]	τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν	ὁμόνοιαν,	ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον·
[1, 29]	ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς	ὁμονοίας	αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ
[1, 23]	φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς	ὁμονοίας	ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος
[1, 29]	μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν	ὀμόσας	ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς
[1, 11]	Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους	ὁμόσε	τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον
[1, 25]	μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς	ὁμόσε	χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ
[1, 20]	συμμένοντος. Ὅ γε μὴν βασιλεὺς	ὁμόσε	χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ
[1, 0]	πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην	ὁμόφυλον	ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ
[1, 0]	μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην	ὁμόφυλον	συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ
[1, 0]	τε τῶν τυράννων πρὸς τοὺς	ὁμοφύλους	ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ
[1, 7]	τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν	ὁμοφύλων	ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν
[1, 0]	Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν	ὁμοφύλων	διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα
[1, 15]	οὐκ ὀλίγην ξένων τε καὶ	ὁμοφύλων	ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ'
[1, 21]	δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις	ὁμώνυμον	πύργον, οὗ τό τε σχῆμα
[1, 3]	καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος	ὁμωνυμοῦν	τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν
[1, 13]	δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν	ὁμωνύμῳ	μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν
[1, 29]	ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας	ὅμως	καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ.
[1, 31]	δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν,	ὅμως	οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων
[1, 24]	τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας,	ὅμως	οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς
[1, 33]	Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν	ὅμως	τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε
[1, 10]	τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης·	ὅν,	εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ'
[1, 12]	καὶ τὸ πλέον διὰ Φάβιον,	ὃν	Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν
[1, 10]	ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς	ὃν	αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα
[1, 29]	αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν,	ὃν	δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ
[1, 33]	τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν·	ὃν	δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ
[1, 26]	μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς	ὃν	διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι
[1, 2]	καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος,	ὃν	ἐν Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ
[1, 3]	τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον,	ὃν	ἠγάπα τε καὶ τῆς βασιλείας
[1, 26]	καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι'	ὃν	ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας
[1, 22]	ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν,	ὃν	ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν,
[1, 8]	διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων.	Ὃν	καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη
[1, 29]	γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας.	Ὃν	καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας
[1, 1]	τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ'	ὃν	καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς
[1, 32]	ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην,	ὃν	κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης αὐτός,
[1, 32]	ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος,	ὃν	ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι;
[1, 33]	δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος,	ὃν	οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ
[1, 19]	τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον,	ὃν	παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν.
[1, 14]	καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων	ὃν	πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν
[1, 3]	ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ'	ὃν	τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις
[1, 24]	καὶ τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις,	ὃν	τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος,
[1, 21]	τὸ πλέον δ' ἐλάφων καὶ	ὀνάγρων	εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ
[1, 26]	καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν	ὀνειδίζων,	εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς
[1, 17]	κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην	ὄνειροι	σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν,
[1, 1]	μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι,	Ὀνίας	μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας
[1, 1]	μῆνας ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς	Ὀνίας	πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ'
[1, 9]	ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ τὴν	Ὀνίου	προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ
[1, 28]	ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν	ὄνομα	βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις·
[1, 22]	γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς	ὄνομα,	γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ
[1, 12]	μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων,	ὄνομα	δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον.
[1, 21]	ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ	ὄνομα,	ἣν αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ
[1, 27]	τῆς αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων	ὄνομα,	προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ
[1, 1]	ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν	ὄνομα,	συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε
[1, 27]	δέ τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης,	ὄνομα	Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη
[1, 5]	πάλαι μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις	ὀνομαζόμενον,	αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν τῆς
[1, 31]	πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ	ὀνόματος	τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς
[1, 30]	προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν.	Ὄντα	γε μὴν τῶν πώποτε πατέρων
[1, 30]	τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην	ὄντα	διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν.
[1, 14]	καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν	ὄντα	ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν
[1, 28]	πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν	ὄντα	καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον
[1, 27]	Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ	ὄντα	κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν
[1, 26]	σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον	ὄντα	κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως,
[1, 5]	ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως	ὄντα	νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ
[1, 17]	ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν	ὄντα	πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν
[1, 8]	πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος	ὄντα	συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ
[1, 28]	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν	ὄντα	τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου
[1, 24]	μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον	ὄντα	τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι
[1, 27]	ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν	ὄντα.	Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα
[1, 17]	ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν	ὄντα	τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους
[1, 31]	μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις	ὄντα.	Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ μου
[1, 21]	ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν	ὄντα	χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων
[1, 10]	διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους	ὄντας	ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν
[1, 12]	ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους	ὄντας	ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς περὶ
[1, 8]	μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους	ὄντας	εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ
[1, 30]	τούς τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας	ὄντας	ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται
[1, 13]	ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις	ὄντας	καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον
[1, 19]	διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης	ὄντες	καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι
[1, 0]	δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε	ὄντες	καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν
[1, 17]	τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν.	(Ὄντι	δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς
[1, 32]	τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ	ὄντι	καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν
[1, 14]	Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ	ὄντι	κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου
[1, 11]	τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ	ὄντι	προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ
[1, 10]	τούτου καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος	ὄντι	συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ
[1, 21]	Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν	ὅντινα	τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς
[1, 0]	δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν	ὄντος,	καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς
[1, 22]	Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ	ὄντος	παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ
[1, 5]	προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ παίδων	ὄντων	ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον
[1, 25]	εἰ μὴ λύσειεν τὸν γάμον,	ὄντων	μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων,
[1, 2]	ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς	ὄντως	καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ'
[1, 6]	καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις	ὀξέσιν	ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ
[1, 28]	καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον	ὀξέως,	ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς
[1, 25]	κατιδὼν τό τε τοῦ βασιλέως	ὀξύρροπον	καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ'
[1, 25]	μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους,	ὅπερ	ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν
[1, 7]	Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων,	ὅπερ	ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν
[1, 2]	τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς,	ὅπερ	ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν.
[1, 8]	Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα καὶ	ὅπλα	καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος
[1, 11]	Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ	ὅπλα	πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας
[1, 3]	Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας	ὅπλα	τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ
[1, 31]	τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς	ὁπλίσαιτο	κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ
[1, 11]	ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς	ὁπλίτας	ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν
[1, 16]	ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν,	ὁπλίτας	μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων
[1, 9]	ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους	ὁπλίτας.	Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς ἐν
[1, 12]	ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας	ὁπλίτας	πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ
[1, 11]	ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν	ὁπλίτας	συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην
[1, 8]	συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν	ὁπλίτας	χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς,
[1, 3]	βασιλεῖ τήν τε πομπὴν τῶν	ὁπλιτῶν	ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα τοῦ
[1, 13]	τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον	ὁπλιτῶν.	Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος,
[1, 17]	πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν	ὁπλιτῶν	οἰκία νένακτο, τὰ τέγη δ'
[1, 15]	δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος	ὁπλιτῶν	ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο
[1, 3]	ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν	ὁπλιτῶν	ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι
[1, 18]	ἔστιν δ' οὓς καὶ τοῖς	ὅπλοις	ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην
[1, 19]	δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον	ὅπλοις	ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς
[1, 23]	κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ δ'	ὅπλοις	κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ
[1, 13]	μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς	ὅπλοις	ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ
[1, 0]	ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς	ὅπλοις,	(ὅπως τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο,
[1, 19]	ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς	ὅπλοις	προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν ὑδάτων
[1, 4]	ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς	ὅπλοις	συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ
[1, 3]	ἂν ἥδιστά σε ἐν τοῖς	ὅπλοις.	(Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν
[1, 26]	τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς	ὅπλοις	χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς.
[1, 16]	οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν	ὅπλων	ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες,
[1, 4]	τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν	ὅπλων.	(Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων
[1, 20]	πάντως ἄν με μετὰ τῶν	ὅπλων	ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν
[1, 16]	ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν	ὅπλων,	Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ
[1, 4]	βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν	ὅπλων	λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς
[1, 17]	ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν	ὅπλων	λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν
[1, 3]	τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν	ὅπλων	προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν
[1, 3]	ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν	ὅπλων	ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ
[1, 13]	καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ'	ὁπόσα	διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ'
[1, 0]	προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ	ὁπόσα	χώματα, περιβόλους τε τῶν τριῶν
[1, 0]	δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ	ὁπόσας,	καὶ ὅπως ἐκ τῆς στάσεως
[1, 2]	δικαίου πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος	ὁπότε	καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα καὶ
[1, 2]	αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης	ὁπότε	μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς
[1, 13]	δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν.	Ὁπότερον	δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν
[1, 0]	οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον.	Ὅπου	δ' οἵ τε τούτων συγγραφεῖς
[1, 0]	δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν	ὅπου	δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ
[1, 15]	ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ'	ὅπου	καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν
[1, 0]	κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν,	ὅπου	καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν
[1, 19]	τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν,	ὅπου	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες
[1, 33]	τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον,	ὅπου	κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ
[1, 0]	τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς	ὅπου	μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον
[1, 0]	ὅπως τε τὰς δυνάμεις καὶ	ὅπου	συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως
[1, 0]	Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες καὶ	ὅπως	ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην
[1, 24]	δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας,	ὅπως	αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς
[1, 7]	δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει	ὅπως	δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα
[1, 26]	τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ	ὅπως	διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ,
[1, 0]	ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ	ὅπως	ἐκ τῆς στάσεως ἡ πόλις
[1, 8]	Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν,	ὅπως	ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον.
[1, 0]	ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος καὶ	ὅπως	κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα
[1, 0]	καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ	ὅπως	μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην
[1, 0]	Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων,	ὅπως	τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι,
[1, 0]	τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον,	ὅπως	τε ὁ λαὸς μετὰ τὴν
[1, 0]	οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις,	ὅπως	τε ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη
[1, 0]	δεύτερον εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν,	ὅπως	τε τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου
[1, 0]	ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις,	(ὅπως	τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ
[1, 30]	ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον,	ὅπως	φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι
[1, 25]	μειρακίου σύ· καὶ γὰρ οὐχ	ὁρᾶν	αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν εἰς
[1, 25]	Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ	ὁρᾶν	ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο
[1, 32]	διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ	ὄργανα,	μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ
[1, 18]	ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ τοῖς	ὀργάνοις	ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα καινότερον·
[1, 20]	γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος	ὀργὴ	πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν
[1, 24]	δὲ μετ' οὐ πολὺ τὴν	ὀργὴν	ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ.
[1, 28]	Τότε μὲν οὖν πολλὰ πρὸς	ὀργὴν	ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις
[1, 33]	συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν	ὀργὴν	ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς,
[1, 26]	ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον	ὀργὴν	ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν
[1, 23]	ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν	ὀργὴν	ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν καθ'
[1, 25]	καὶ τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον	ὀργὴν	ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ
[1, 29]	διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς	ὀργὴν	καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου
[1, 24]	πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν	ὀργὴν	οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν
[1, 10]	πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ'	ὀργήν	τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες
[1, 10]	μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν	ὀργὴν	τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν
[1, 10]	οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ'	ὀργὴν	τῆς περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς
[1, 13]	δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς κατ'	ὀργὴν	τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ
[1, 25]	παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν	ὀργὴν	χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ
[1, 2]	ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ'	ὀργὴν	ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας
[1, 25]	δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων	ὀργῆς	διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον
[1, 4]	Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν	ὀργῆς	εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος·
[1, 16]	ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς	ὀργῆς	ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς
[1, 23]	δὲ τῆς μητρῴας οἱ παῖδες	ὀργῆς	καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες
[1, 33]	τούτοις ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν	ὀργῆς	κρείττων τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν
[1, 2]	Πρὸς ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν	ὀργῆς	πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος,
[1, 17]	νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον	ὀργῆς,	ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν
[1, 11]	δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας	ὀργιζόμενον	τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ
[1, 29]	δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς	ὀργισθεὶς	Φάβατος, ἦν δ' ἔτι παρὰ
[1, 21]	λιμένι μέγεθος καθίει λίθους ἐπ'	ὀργυιὰς	εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος, ὧν
[1, 21]	μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν	ὄρει	προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν
[1, 1]	διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν	ὀρεινήν.	Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ,
[1, 2]	Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς	ὄρεσι	προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς
[1, 8]	καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις	ὄρεσιν.	(Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους τῆς
[1, 16]	δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις	ὄρεσιν	ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ
[1, 17]	θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς	ὄρεσιν	καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων
[1, 1]	πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς τὰ	ὄρη	καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ
[1, 4]	μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ	ὄρη	καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν
[1, 16]	πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας	ὄρθιος	ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν
[1, 21]	τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο	ὀρθοὶ	λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον
[1, 33]	σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις	ὀρθόπνοια	καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων
[1, 13]	ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ	ὅρκοις	ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς
[1, 11]	τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ	ὅρκοις	ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν
[1, 26]	βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν	ὅρκοις	τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων
[1, 0]	καὶ ὅσα κατὰ τὰς πρώτας	ὁρμὰς	ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις,
[1, 6]	ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν μὲν	ὁρμὴ	καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ
[1, 16]	δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν	ὁρμὴν	μέχρι τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς
[1, 6]	εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν	ὁρμὴν	ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ
[1, 2]	Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν	ὁρμὴν	οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα
[1, 10]	ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν	ὁρμὴν	παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ
[1, 11]	γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν	ὁρμὴν	τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ
[1, 17]	τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν	ὁρμὴν	ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης
[1, 16]	Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον	ὁρμῆς·	ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς
[1, 15]	Καὶ μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως>	ὁρμήσας	αὐτὸς εἰς τὴν χώραν τοσαύτην
[1, 8]	βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν	ὁρμήσας	Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ καὶ
[1, 1]	καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς	ὁρμήσας	τήν τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ
[1, 10]	ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν	ὁρμήσειν	μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν
[1, 8]	μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν	ὁρμητήριον	γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ
[1, 20]	Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο πάλιν	ὁρμητήριον	τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν,
[1, 19]	διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης εἰς	Ὄρμιζα	καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον
[1, 21]	δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς	ὅρμους	ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα
[1, 7]	καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις	ὅροις	περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα
[1, 29]	εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας	ὅρον	ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς τὸν
[1, 8]	καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον	ὄρος	μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ
[1, 17]	ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ τὸ	ὄρος	προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν
[1, 4]	ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς	ὅρος	τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος
[1, 21]	τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν τις	ὄρους	εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ
[1, 6]	τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ	ὄρους	ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν
[1, 2]	καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ	ὄρους	χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ
[1, 0]	φύσιν καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας	ὅρους,	ἔτι τε τῆς χώρας τὴν
[1, 17]	τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς	ὀρόφους	ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ
[1, 6]	ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος	ὀρρωδοῦν,	καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι
[1, 8]	μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ	Ὀρσάνην	φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν
[1, 28]	γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ τῆς	ὀρφανῆς.	Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ
[1, 28]	μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος	ὀρφανίας.	Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ πατὴρ
[1, 28]	καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς	ὀρφανοὺς	ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη
[1, 28]	ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν τῶν	ὀρφανῶν	ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση
[1, 29]	Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν	ὀρφανῶν	ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς
[1, 28]	αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν	ὀρφανῶν	καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις
[1, 28]	παρὰ τῷ πατρὶ τὴν τῶν	ὀρφανῶν	τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε
[1, 0]	τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ	ὁρῶ	δέ, πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι
[1, 17]	ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν	ὀρῶν	κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ
[1, 15]	συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν	ὀρῶν	παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας.
[1, 7]	τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον	ὁρῶν	καὶ τὴν πρὸ τούτων φάραγγα
[1, 21]	γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων	ὁρῶν	καὶ τὸ μόνον λείψανον τῆς
[1, 16]	θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον	ὁρῶν	πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ
[1, 28]	καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις	ὁρῶν	τὸν βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς
[1, 10]	δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν	ὁρῶν	τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ
[1, 14]	καὶ τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν,	ὁρῶντά	γε μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου
[1, 23]	καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς	ὁρῶντες	προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν
[1, 28]	καὶ δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην	ὁρῶντι	τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν
[1, 30]	πλεῖστον μὲν εἰς τὸ πῦρ	ὁρῶντος	αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ
[1, 8]	τε ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν,	ὅς	γε ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν
[1, 2]	ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν,	ὅς	γε καὶ περὶ δύο τῶν
[1, 12]	πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν,	ὃς	ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα παραλαμβάνει
[1, 8]	καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός,	ὃς	ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης
[1, 8]	θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης,	ὃς	αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς
[1, 24]	χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον,	ὃς	αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος
[1, 2]	συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ,	ὃς	αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα καὶ
[1, 11]	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν,	ὃς	δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν
[1, 2]	δὲ τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας,	ὃς	δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ
[1, 7]	στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς·	ὃς	διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ
[1, 9]	αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών,	ὃς	ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ
[1, 3]	ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν,	ὃς	ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον
[1, 6]	τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν·	ὃς	ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ
[1, 32]	δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον,	ὃς	ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν;
[1, 2]	εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος,	ὃς	ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ
[1, 19]	τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος,	ὃς	ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν
[1, 30]	τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον,	ὃς	ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ
[1, 24]	Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον,	ὃς	ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ
[1, 9]	Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ χῶρον,	ὃς	Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ'
[1, 24]	καὶ νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν,	ὃς	καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν
[1, 2]	ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην,	ὃς	καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας
[1, 1]	πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον,	ὃς	καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς
[1, 25]	τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις.	Ὃς	κατιδὼν τό τε τοῦ βασιλέως
[1, 26]	πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος,	ὃς	οὐ μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου
[1, 24]	καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων,	ὃς	πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας
[1, 10]	ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ	ὃς	ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν
[1, 8]	ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον·	ὃς	ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς
[1, 11]	Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας,	ὃς	ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς
[1, 0]	τε συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ	ὅσα	κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον
[1, 25]	ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα,	ὅσα	κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ
[1, 27]	γέμειν τὸν βίον, καὶ πάνθ'	ὅσα	μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε
[1, 0]	τῶν αἰτίων. Εἰ δή τις	ὅσα	πρὸς τοὺς τυράννους ἢ τὸ
[1, 0]	τοῦ δήμου καὶ τὰς συμφορὰς	ὅσα	τε ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ
[1, 0]	ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ	ὅσα	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ
[1, 0]	τε ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ	ὅσα	ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ ὅσα
[1, 0]	ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ	ὅσα	ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν.
[1, 24]	δὲ καὶ τοῦτο καὶ πάνθ'	ὅσα	Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν
[1, 0]	φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ	ὁσάκις	Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν καὶ
[1, 0]	διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε	ὅσας	ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους
[1, 7]	τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις,	ὅσας	μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν
[1, 28]	ὅση τε σπουδὴ ζώντων καὶ	ὅση	μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι'
[1, 28]	ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους,	ὅση	τε σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση
[1, 0]	εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν	ὅσῃ	τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ
[1, 33]	ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον	ὁσημέραι	τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε
[1, 1]	ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν	ὅσην	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν
[1, 16]	καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν	ὅσην	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις
[1, 0]	ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε	ὅσην	ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς
[1, 0]	ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ'	ὅσης	ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ
[1, 32]	σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς	ὅσιος	Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα
[1, 23]	τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις,	ὅσοι	δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι
[1, 0]	τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ	ὅσοι	σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν
[1, 16]	καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος	ὅσοις	ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν
[1, 13]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων οὐχ	ὅσοις	ἤλπισαν· ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ
[1, 14]	τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους	ὅσον	ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ
[1, 21]	μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ	ὅσον	εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος καθίει
[1, 18]	Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων	ὅσον	εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 3]	ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας	ὅσον	ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ
[1, 28]	θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν τις,	ὅσον	ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος,
[1, 23]	τις τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον,	ὅσον	ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε
[1, 10]	Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός,	ὅσον	οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν
[1, 10]	εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν	ὅσον	πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ
[1, 19]	τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες	ὅσον	ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον·
[1, 19]	ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ'	ὅσον	τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί
[1, 2]	τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ'	ὅσον	τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ
[1, 24]	ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος	ὅσον	ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς
[1, 22]	μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης,	ὅσος	ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα
[1, 16]	αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα καὶ	ὅσους	ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν
[1, 27]	μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς,	ὅστις	κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς
[1, 33]	χρησάμενος, εἰ καί τις ἄλλος,	ὅστις	κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ
[1, 27]	ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν	ὅστις	οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν
[1, 0]	ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν,	ὅσῳ	καὶ τῆς γνώμης· τὰ γὰρ
[1, 0]	ὅθεν τε ἤρξατο καὶ δι'	ὅσων	ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος καὶ
[1, 32]	βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς,	ὅταν	ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν
[1, 32]	ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ.	Ὅταν	ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν
[1, 27]	γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν,	ὅταν	θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι,
[1, 30]	τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος·	ὅτε	ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε
[1, 19]	τοῦ δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν.	Ὅτε	γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος
[1, 12]	πατρῷος δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως	ὅτε	εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ
[1, 3]	ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν,	ὅτε	μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί
[1, 3]	Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ ἔστιν	ὅτε	πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς
[1, 22]	τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ	ὅτι	βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ
[1, 0]	ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς.	Ὅτι	γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν,
[1, 13]	ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ'	ὅτι	γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω
[1, 24]	ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς,	ὅτι	δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς
[1, 10]	τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν	ὅτι	ζῇ· καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι
[1, 26]	τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν,	ὅτι	Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο
[1, 26]	καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν	ὅτι	καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας
[1, 27]	δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ,	ὅτι	καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως·
[1, 14]	ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ'	ὅτι	καὶ τότε διὰ Πάρθων λάβοι
[1, 24]	διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ'	ὅτι	καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς
[1, 32]	ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν,	ὅτι	κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ
[1, 32]	πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος,	ὅτι	καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας
[1, 32]	ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν,	ὅτι	λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον
[1, 32]	πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ'	ὅτι	μὲν καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ
[1, 30]	Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν	ὅτι	μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου
[1, 2]	περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν	ὅτι	μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων
[1, 11]	μὲν ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων,	ὅτι	μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ
[1, 20]	οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν,	ὅτι	πάντως ἄν με μετὰ τῶν
[1, 3]	τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας	ὅτι	πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει
[1, 12]	ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ	ὅτι	περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου
[1, 33]	γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον,	ὅτι	πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν
[1, 32]	με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον,	ὅτι	πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος
[1, 29]	ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ φησιν,	ὅτι	Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα
[1, 27]	διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ πρότερον,	ὅτι	Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα
[1, 10]	ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις,	ὅτι	τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν
[1, 28]	τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων,	ὅτι	τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας
[1, 23]	ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος	ὅτι	τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας
[1, 3]	Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην,	ὅτι	τε παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος
[1, 13]	ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις,	ὅτι	τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ
[1, 14]	καὶ τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο,	ὅτι	τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ
[1, 29]	εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν,	ὅτι	τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς
[1, 30]	καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους,	ὅτι	τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν
[1, 10]	αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ	ὅτι	τὴν εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ
[1, 25]	εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος,	ὅτι	τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω
[1, 30]	(Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι, καὶ	ὅτι	Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν
[1, 23]	μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων,	ὅτι	χρηστὸς μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ
[1, 10]	πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων·	οὐ	γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς
[1, 3]	μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν·	οὐ	γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ
[1, 26]	χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς·	οὐ	γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς
[1, 22]	ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ·	οὐ	γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν
[1, 23]	ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος·	οὐ	γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας
[1, 17]	ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον·	οὐ	γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν
[1, 23]	μοι καὶ περὶ ἐκείνων δίκας·	οὐ	γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ
[1, 6]	πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς,
[1, 27]	τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον·	οὐ	γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν
[1, 13]	ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν,	οὐ	γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν τε
[1, 24]	λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως·	οὐ	γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν,
[1, 32]	ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους;	Οὐ	γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ
[1, 27]	στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος·	οὐ	γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ
[1, 31]	πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος·	οὐ	γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς
[1, 1]	καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς
[1, 11]	δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν·	οὐ	γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς
[1, 16]	χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως
[1, 28]	βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις·	οὐ	γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ
[1, 23]	ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον·	οὐ	γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν
[1, 19]	καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν·	οὐ	γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν
[1, 30]	μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας.	Οὐ	γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ
[1, 26]	νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον·	οὐ	γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι
[1, 19]	περὶ τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ'	οὐ	διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ
[1, 20]	ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον	οὐ	διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ
[1, 5]	δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ	οὐ	διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ
[1, 10]	αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ	οὐ	διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ
[1, 27]	κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ'	οὐ	θάνατον· οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν
[1, 24]	ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν	οὐ	κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ·
[1, 2]	δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν	οὐ	κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ
[1, 26]	μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς	οὐ	κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου
[1, 33]	ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν	οὐ	λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς
[1, 13]	μὲν τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ'	οὐ	μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια·
[1, 29]	διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς μὲν	οὐ	μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ
[1, 28]	οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ δέος	οὐ	μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν
[1, 10]	πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων·	οὐ	μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν
[1, 12]	καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν.	(Οὐ	μὴν αὐτῷ τι πρὸς τὴν
[1, 0]	ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν.	(Οὐ	μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ
[1, 4]	ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων.	Οὐ	μὴν εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον
[1, 18]	καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν.	Οὐ	μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ
[1, 15]	τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον.	Οὐ	μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν
[1, 4]	Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν·	οὐ	μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις
[1, 16]	καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει.	Οὐ	μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς
[1, 15]	παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας.	Οὐ	μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ
[1, 15]	Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος.	Οὐ	μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι
[1, 11]	ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον.	(Οὐ	μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς
[1, 12]	τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ.	Οὐ	μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ
[1, 6]	τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα.	Οὐ	μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς
[1, 14]	εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν·	οὐ	μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει
[1, 16]	ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως.	Οὐ	μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν
[1, 2]	τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο.	Οὐ	μήν τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ
[1, 6]	ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον.	Οὐ	μήν τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο·
[1, 4]	τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν.	(Οὐ	μὴν τό γε λοιπὸν πλῆθος
[1, 29]	πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν.	Οὐ	μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ
[1, 19]	πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν.	Οὐ	μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ
[1, 13]	φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον.	(Οὐ	μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος
[1, 27]	ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις,	οὐ	μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν
[1, 26]	μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο.	Οὐ	μὴν ὤνησέν γέ τι τοὺς
[1, 18]	τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν·	οὐ	μὴν ὡς γυναῖκά γε καὶ
[1, 29]	περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον.	Οὐ	μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ πρὸς
[1, 21]	λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον,	οὐ	μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος
[1, 20]	ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων,	οὐ	μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς,
[1, 33]	λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν	οὐ	μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ
[1, 14]	ἅμα καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον	οὐ	μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον,
[1, 21]	ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν	οὐ	μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ'
[1, 9]	δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος	οὐ	μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ
[1, 21]	ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς	οὐ	μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ
[1, 26]	τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς	οὐ	μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας
[1, 10]	ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας	οὐ	μόνον τε κατ' εὔνοιαν τὴν
[1, 24]	περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν	οὐ	μόνον τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας,
[1, 23]	τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ'	οὐ	μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς
[1, 0]	πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον	οὐ	μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν
[1, 8]	ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν	οὐ	νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ
[1, 26]	Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας	οὐ	παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται
[1, 0]	ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν	οὐ	παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ
[1, 17]	τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν	οὐ	περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν
[1, 24]	εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ	οὐ	πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς
[1, 3]	Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας	οὐ	πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ
[1, 13]	τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ'	οὐ	πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ
[1, 2]	βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ'	οὐ	πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν
[1, 8]	τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ'	οὐ	πολύ γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ
[1, 26]	τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ'	οὐ	πολὺ δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 29]	μὲν παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ'	οὐ	πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο
[1, 19]	αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ'	οὐ	πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν
[1, 8]	ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ'	οὐ	πολὺ παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι
[1, 18]	πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ'	οὐ	πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος
[1, 24]	συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ'	οὐ	πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς
[1, 0]	ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες	οὐ	πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου
[1, 19]	παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον	οὐ	πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς
[1, 27]	τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν	οὐ	πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι.
[1, 32]	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς	οὐ	πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα
[1, 27]	Ἡρώδης. Τούς γε μὴν υἱοὺς	οὐ	προήγαγεν εἰς τὴν δίκην μάλα
[1, 30]	αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα τῶν	οὐ	συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως
[1, 17]	χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις	οὐ	σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν
[1, 20]	καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος,	οὐ	τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ
[1, 10]	καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων	οὐ	τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα
[1, 30]	ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ	οὐ	τῶν αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ
[1, 29]	παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων	οὐ	τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ
[1, 21]	καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον	οὐ	τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν
[1, 31]	τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ	οὐ	Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην·
[1, 21]	Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν	οὐ	φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν
[1, 10]	δὴ καὶ περὶ τῆς νίκης	οὐ	χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι,
[1, 25]	τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν	οὐ	χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ
[1, 29]	πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ	οὔ	τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε
[1, 21]	λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι'	οὗ	βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα
[1, 17]	δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ	οὗ	βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ
[1, 33]	ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ'	οὗ	δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς
[1, 30]	μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς	οὗ	δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ' ἦν
[1, 3]	πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ	οὗ	κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν
[1, 33]	πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ'	οὗ	μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν
[1, 10]	φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ'	οὗ	μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν
[1, 17]	τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ	οὗ	παρ' ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου
[1, 21]	τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον,	οὗ	τό τε σχῆμα καὶ τὴν
[1, 25]	μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι'	οὗ	τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν,
[1, 32]	ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ σύ,	Οὔαρε,	καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον
[1, 32]	δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει.	Οὔαρε,	σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα
[1, 32]	τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι,	Οὔαρε,	τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς
[1, 32]	ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ,	Οὔαρε,	τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ
[1, 32]	αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν	Οὔαρον	εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ
[1, 32]	τε ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν	Οὔαρον	εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ
[1, 31]	δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα	Οὔαρον.	Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν
[1, 32]	καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον.	(Οὔαρος	δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον,
[1, 31]	εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν	Οὔαρος	ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ
[1, 0]	μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ	Οὐάρου	κατὰ τὴν χώραν ὄντος, καὶ
[1, 20]	ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν	Οὐάρρων	καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν τὴν
[1, 20]	λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ	Οὐάρρωνα	τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες
[1, 32]	φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα	Οὐάρῳ	καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν
[1, 19]	γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης	οὐδ'	ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς.
[1, 32]	ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν	οὐδ'	ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον,
[1, 6]	καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ μὴν	οὐδ'	Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου
[1, 31]	ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι ἦν	οὐδ'	ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ
[1, 29]	Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς	οὐδ'	ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς ἂν
[1, 22]	ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς	οὐδ'	ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ
[1, 19]	ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ τέκνων	οὐδ'	ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ
[1, 19]	Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς	οὐδ'	ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης
[1, 16]	ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν	οὐδαμόθεν	προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον
[1, 8]	πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς,	οὐδαμοῦ	δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς
[1, 32]	διὰ γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν	οὐδαμοῦ	παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω
[1, 0]	τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας	οὐδαμοῦ,	προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν
[1, 22]	παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς	οὐδὲ	ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ
[1, 10]	Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος	οὐδὲ	αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν
[1, 10]	πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων;	Οὐδὲ	γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς
[1, 26]	Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν·	οὐδὲ	γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ
[1, 22]	Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην·	οὐδὲ	γὰρ τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς
[1, 0]	ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι.	Οὐδὲ	γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν
[1, 19]	γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως	οὐδὲ	διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις
[1, 31]	περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν	οὐδὲ	ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο
[1, 20]	ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως,	οὐδὲ	ἔστιν ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων
[1, 7]	τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ	οὐδὲ	κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ
[1, 20]	σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ'	οὐδὲ	μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν
[1, 21]	μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς	οὐδὲ	ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ
[1, 9]	ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν	οὐδὲ	οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς
[1, 26]	τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν	οὐδὲ	παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ
[1, 14]	Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν	οὐδὲ	παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν.
[1, 19]	ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν,	οὐδὲ	περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ
[1, 29]	πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ	οὐδὲ	πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι
[1, 24]	διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς	οὐδὲ	Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας
[1, 0]	οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας	οὐδὲ	τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως
[1, 0]	λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ	οὐδὲ	τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ
[1, 9]	Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν	οὐδὲ	ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ
[1, 6]	Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες	οὐδὲ	τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα
[1, 21]	τούς τε οἰκείους καὶ φίλους	οὐδὲ	τῆς ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ
[1, 20]	ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ	οὐδὲ	τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι
[1, 26]	παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα	οὐδὲ	φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον
[1, 0]	κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος	οὐδεὶς	ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν
[1, 27]	οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ	οὐδεὶς	δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος
[1, 32]	στενάξω τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ'	οὐδεὶς	διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ
[1, 18]	τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος	οὐδεὶς	ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ
[1, 19]	προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ'	οὐδεὶς	ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς
[1, 27]	ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ δράματος·	οὐδεὶς	μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας
[1, 24]	Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν	οὐδείς,	ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος
[1, 17]	ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν ἄλλων	οὐδεὶς	παρῆν κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος
[1, 16]	αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν	οὐδεὶς	προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων δὲ
[1, 31]	ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως	οὐδεὶς	τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν
[1, 18]	τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης	οὐδεμίαν	καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε
[1, 1]	ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας	οὐδεμίαν	κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα
[1, 19]	τὰ τῶν στοιχείων πάθη καὶ	οὐδὲν	ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν ἐν
[1, 2]	πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν	οὐδὲν	ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον
[1, 33]	ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ'	οὐδὲν	Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα
[1, 17]	τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ	οὐδὲν	αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν
[1, 24]	καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς·	οὐδὲν	γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο·
[1, 24]	σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον·	οὐδὲν	γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς
[1, 7]	νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους.	(Οὐδὲν	δὲ οὕτως ἐν ταῖς τότε
[1, 20]	Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν.	Οὐδὲν	δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς
[1, 16]	τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς	οὐδὲν	ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ
[1, 15]	τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς	οὐδὲν	ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν.
[1, 26]	ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν	οὐδὲν	ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ
[1, 26]	Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης	οὐδὲν	ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν
[1, 28]	Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας	οὐδὲν	μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ'
[1, 21]	καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν γῆς	οὐδὲν	μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου
[1, 32]	πάρειμι διὰ γῆς καὶ θαλάσσης	οὐδὲν	οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ
[1, 0]	ἦν τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον,	οὐδὲν	οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς
[1, 2]	καὶ δέος, ἡ δὲ μήτηρ	οὐδὲν	οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε
[1, 3]	καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ	οὐδὲν	οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν,
[1, 32]	ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς	οὐδὲν	πλέον εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν
[1, 1]	συνέβη δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον,	οὐδὲν	πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ
[1, 29]	ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ	οὐδὲν	Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ πάντα
[1, 21]	δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ'	οὐδὲν	τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν
[1, 26]	τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν	οὐδὲν	τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ
[1, 7]	τῶν εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων	οὐδένα	λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ
[1, 24]	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις·	οὐδενὶ	γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν
[1, 18]	ἀεί τι κώλυμα καινότερον· ἐν	οὐδενὶ	δ' οὕτως ὡς ἐν ταῖς
[1, 10]	πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ	οὐδέποτε,	πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος
[1, 0]	πταίσμασι δείσας περὶ τῶν ὅλων	Οὐεσπασιανὸν	ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς
[1, 0]	τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων,	Οὐεσπασιανὸς	δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ
[1, 26]	φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς	οὐκ	ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν
[1, 30]	ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν	οὐκ	αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς,
[1, 22]	ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ	οὐκ	ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι
[1, 24]	ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον	οὐκ	ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας
[1, 22]	παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην,	οὐκ	ἂν παραπώλετο· δέλεαρ δ' αὐτῷ
[1, 32]	θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου, πάτερ,	οὐκ	ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην,
[1, 29]	ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ	οὐκ	ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς
[1, 6]	ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν	οὐκ	ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ
[1, 33]	παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον	οὐκ	ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν
[1, 24]	φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως	οὐκ	ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως,
[1, 17]	ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ	οὐκ	ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ
[1, 6]	εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ'	οὐκ	ἀπέχρησεν τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν
[1, 23]	υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας	οὐκ	ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ
[1, 24]	γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν	οὐκ	ἀπὸ γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ'
[1, 21]	ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος	οὐκ	ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ
[1, 3]	ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν·	οὐκ	ἄρα θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ'
[1, 12]	γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων	οὐκ	ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς
[1, 19]	μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς	οὐκ	αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας,
[1, 29]	ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ' εὐθέως	οὐκ	αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ δύο
[1, 21]	ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων	οὐκ	αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ
[1, 22]	ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην	οὐκ	αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ
[1, 13]	Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον	οὐκ	ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων
[1, 4]	καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ	οὐκ	ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον
[1, 24]	παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν	οὐκ	εἰς μακράν τε τοὺς μὲν
[1, 10]	αὐτοῦ· πιστεύων δ' ὁ βασιλεὺς	οὐκ	εἶχεν ὅ τι χρὴ δρᾶν.
[1, 24]	τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς	οὐκ	εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ
[1, 28]	δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν	οὐκ	ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ'
[1, 23]	προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν	οὐκ	ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου
[1, 4]	τότε κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις	οὐκ	ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν
[1, 14]	αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ	οὐκ	ἔλαττον τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας
[1, 16]	οἳ πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες	οὐκ	ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς
[1, 27]	θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις	οὐκ	ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν δὲ
[1, 24]	ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς	οὐκ	ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας
[1, 33]	ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν	οὐκ	ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο
[1, 25]	παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς	οὐκ	ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι'
[1, 19]	συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ' ἐλπὶς	οὐκ	ἐξ οἰκείας ἰσχύος ἀλλ' ἐξ
[1, 2]	ἐπὶ Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ'	οὐκ	ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν
[1, 23]	γε τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν	οὐκ	ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς
[1, 29]	βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς	οὐκ	ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων
[1, 10]	ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν	οὐκ	ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ
[1, 30]	ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον	οὐκ	ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα
[1, 13]	τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν	οὐκ	ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος.
[1, 26]	αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον	οὐκ	ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν
[1, 21]	αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ	οὐκ	ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας
[1, 24]	καὶ στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν	οὐκ	ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη
[1, 3]	καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος	οὐκ	ἔστιν ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς
[1, 10]	μὲν τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας	οὐκ	ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι
[1, 25]	γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν	οὐκ	ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας,
[1, 10]	πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους	οὐκ	ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς
[1, 29]	ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος,	οὐκ	ἔχων ὅ τι χρὴ δρᾶν
[1, 13]	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν	οὐκ	ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως τοῦ
[1, 17]	τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν	οὐκ	ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν
[1, 4]	Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν	οὐκ	ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη
[1, 16]	ἀνειμένοι τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ'	οὐκ	ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν
[1, 0]	Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν	οὐκ	ἠρέμει, μεστὰ δ' ἦν πάντα
[1, 1]	τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας	οὐκ	ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ
[1, 2]	καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες	οὐκ	ἠρέμουν, μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν
[1, 21]	τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ	οὐκ	οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην
[1, 32]	ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε χώρας	οὐκ	ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις
[1, 28]	θεραπείαις καὶ τοὺς Καίσαρος φίλους	οὐκ	ὀλίγα πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα.
[1, 2]	καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε	οὐκ	ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν.
[1, 15]	εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν	οὐκ	ὀλίγην ξένων τε καὶ ὁμοφύλων
[1, 5]	διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν	οὐκ	ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι
[1, 33]	βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς	οὐκ	ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας
[1, 3]	τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ'	οὐκ	ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων,
[1, 33]	καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις	οὐκ	ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις
[1, 12]	ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς	οὐκ	ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν,
[1, 17]	ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος	οὐκ	ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου
[1, 32]	σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος,	οὐκ	ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ'
[1, 15]	τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων	οὐκέτ'	ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη
[1, 31]	τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ'	οὐκέτι	ἦν οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων
[1, 27]	βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος	οὐκέτι	καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς
[1, 13]	τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ'	οὐκέτι	λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ
[1, 32]	τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον·	οὐκέτι	οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ
[1, 20]	ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς	οὐκέτι	χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι
[1, 27]	Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν	οὖν	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον.
[1, 17]	τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν	οὖν	ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην
[1, 29]	χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν	οὖν	ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ
[1, 32]	ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι	οὖν	ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων.
[1, 7]	ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν	οὖν	ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων
[1, 19]	καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν	οὖν	ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ
[1, 22]	τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων	οὖν	ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης
[1, 15]	γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν	οὖν	ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες
[1, 25]	ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ μὲν	οὖν	Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ τὸν
[1, 31]	τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος	οὖν	αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον
[1, 24]	αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν	οὖν	αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς
[1, 25]	θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε	οὖν	βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ
[1, 28]	Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν	οὖν	Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης
[1, 20]	τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν	οὖν	δόγματι τὸ βέβαιόν σοι τῆς
[1, 5]	ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ μὲν	οὖν	δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν
[1, 10]	εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν	οὖν	Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ
[1, 31]	τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν	οὖν	εἰλήφει τὴν περὶ τῆς Φερώρα
[1, 14]	Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν	οὖν	εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου
[1, 28]	ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν	οὖν	ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν,
[1, 24]	τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν	οὖν	ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον
[1, 8]	πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν	οὖν	ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα
[1, 17]	ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν	οὖν	ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ
[1, 2]	τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν	οὖν	καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον,
[1, 30]	τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς	οὖν	ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας
[1, 22]	ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν	οὖν	ὁ παῖς διὰ νυκτὸς εἰς
[1, 20]	ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας	οὖν	Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν
[1, 13]	ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν	οὖν	οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι
[1, 1]	εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν	οὖν	πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον,
[1, 28]	Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν	οὖν	πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει
[1, 31]	ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν	οὖν	προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ
[1, 29]	πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας	οὖν	συνέδριον τῶν τε φίλων καὶ
[1, 32]	Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν	οὖν	ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει
[1, 15]	ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν	οὖν	τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ
[1, 1]	τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν	οὖν	τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ
[1, 19]	ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν	οὖν	τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ
[1, 18]	δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν	οὖν	φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς
[1, 15]	οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν	οὖν	φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν
[1, 27]	δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους	Οὐολούμνιόν	τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν
[1, 27]	καὶ τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν.	Οὐολούμνιος	δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο,
[1, 27]	Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ>	Οὐολούμνιος	ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως
[1, 20]	μέντοι δέους πλέον ἢ ἔπασχεν·	οὔπω	γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν
[1, 1]	τὴν ἐν τῇ πόλει φρουράν,	οὔπω	γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ
[1, 17]	ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ	οὔπω	πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν
[1, 10]	ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον	οὔπω	προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ
[1, 30]	ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν καὶ	οὐρανὸν	διέπων μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν
[1, 32]	μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ'	οὐρανοῦ	δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα
[1, 23]	θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον.	Οὕς	γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει
[1, 9]	Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι'	οὓς	αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο
[1, 12]	ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας	οὓς	ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν
[1, 7]	οὓς μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας,	οὓς	δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα
[1, 31]	ὀνόματος τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων,	οὓς	δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν,
[1, 23]	τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν.	Οὓς	δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν
[1, 15]	οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος,	οὓς	δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας
[1, 15]	οὓς μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν,	οὓς	δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς
[1, 15]	Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος,	οὓς	Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην
[1, 5]	ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν	οὓς	ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ
[1, 5]	ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ κατάγειν	οὓς	ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ δεσμεῖν.
[1, 16]	τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς	οὓς	ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ
[1, 12]	ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς	οὓς	Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν
[1, 12]	πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν,	οὓς	καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ
[1, 12]	ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν δ'	οὓς	καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ
[1, 20]	σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ'	οὓς	καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς
[1, 18]	τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ'	οὓς	καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης
[1, 33]	ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας,	οὓς	κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι
[1, 15]	οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων	οὓς	μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς
[1, 7]	περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον	οὓς	μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς
[1, 32]	τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν,	οὓς	ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς
[1, 27]	Σαλώμη τε καὶ Φερώρας, μεθ'	οὓς	οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν
[1, 24]	ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς	οὓς	οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ
[1, 24]	δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως	οὖσα.	Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν
[1, 28]	ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ	οὖσαν	ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας
[1, 6]	φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν	οὖσαν	ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς
[1, 24]	δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν	οὖσαν	αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην
[1, 28]	μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην	οὖσαν	διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον
[1, 27]	τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων	οὖσαν	ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν
[1, 15]	Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν	οὖσαν	ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος
[1, 24]	τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν	οὖσαν,	καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει
[1, 21]	τε σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος	οὖσαν	ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς
[1, 14]	οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν	οὖσαν.	Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος
[1, 27]	καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν	οὖσαν	οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν
[1, 21]	ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν	οὖσαν	ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων
[1, 28]	παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς	οὔσης	γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι
[1, 28]	καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης.	Οὔσης	δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ
[1, 21]	περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς	οὔσης	διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς
[1, 1]	τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς	οὔσης	τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ
[1, 24]	ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ πιθανοῖς	οὖσιν	ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις
[1, 19]	καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς	οὔτ'	ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον
[1, 18]	ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε χερσὶν	οὔτ'	ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν
[1, 1]	παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως	οὔτε	αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος
[1, 7]	τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων	οὔτε	ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων
[1, 0]	τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν	οὔτε	ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις.
[1, 18]	οὔτε νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος	οὔτε	ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος
[1, 31]	τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης	οὔτε	ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη
[1, 24]	μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην·	οὔτε	γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας
[1, 4]	τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις·	οὔτε	γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ
[1, 13]	ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν·	οὔτε	γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς
[1, 23]	τοῦ βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν·	οὔτε	γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ'
[1, 18]	προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε νηπίων	οὔτε	γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν,
[1, 19]	ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν	οὔτε	δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων
[1, 31]	ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος·	οὔτε	δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου
[1, 19]	ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας.	Οὔτε	δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον
[1, 7]	ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια.	Οὔτε	δὲ τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς
[1, 23]	γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως,	οὔτε	εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ
[1, 4]	Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ'	οὔτε	Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες
[1, 15]	ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον	οὔτε	κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς
[1, 15]	κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς	οὔτε	μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς
[1, 18]	τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε	οὔτε	νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε
[1, 4]	Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν	οὔτε	οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο
[1, 2]	δέος, ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν	οὔτε	πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς
[1, 17]	Πάππον οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος	οὔτε	πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ
[1, 17]	συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ Πάππον	οὔτε	πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς
[1, 2]	οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας	οὔτε	πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον
[1, 0]	τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος	οὔτε	προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι
[1, 0]	πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς	οὔτε	τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ
[1, 0]	δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ	οὔτε	τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου
[1, 1]	χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν	οὔτε	τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς
[1, 0]	τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου	οὔτε	τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης
[1, 19]	κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν	οὔτε	τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ'
[1, 18]	τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε	οὔτε	χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς
[1, 22]	κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος,	οὔτι	κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ
[1, 31]	τὸ βασίλειον δίχα τῶν φίλων·	οὗτοι	γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου
[1, 17]	καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους.	Οὗτοι	καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως
[1, 29]	ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν.	Οὗτοι	μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ
[1, 23]	τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν	οὗτοι	χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ
[1, 6]	ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους.	Οὗτος	ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ
[1, 27]	γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων	οὗτος	ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ
[1, 8]	αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν.	Οὗτος	εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν
[1, 4]	κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ'	οὗτος	ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ
[1, 32]	ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν·	οὗτός	ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε
[1, 17]	φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ	οὗτος	ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών.
[1, 25]	παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων	οὗτος	ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό
[1, 0]	ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς	οὗτος	μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων
[1, 13]	πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν	οὗτος	ὁ Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην
[1, 32]	μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα·	οὗτος	ὁ μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων
[1, 32]	μή μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων·	οὗτος	ὁ ταμίας τῶν ὕπνων καὶ
[1, 13]	παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ	οὗτος	παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε
[1, 28]	διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν	οὗτος,	ὑποικούρει δὲ καὶ δέος οὐ
[1, 26]	Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ	οὗτος	ὢν ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις
[1, 3]	προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος	οὑτοσὶ	σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ
[1, 13]	φανεροῦ οἷόν τε ἦν ἀνδρὸς	οὕτω	δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ
[1, 6]	καὶ ὡς πρέπον εἴη τὸν	οὕτω	λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα
[1, 32]	τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς	οὕτω	μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην.
[1, 28]	Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν	οὕτω	πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν
[1, 33]	πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ	οὕτω	τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν
[1, 20]	ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν	οὕτω	φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ
[1, 30]	ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν	οὕτω	φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ
[1, 32]	ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις	οὕτως	ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν,
[1, 8]	γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ'	οὕτως.	Γαβίνιος δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ
[1, 33]	τοῦ πατρίου νόμου. Τί δ'	οὕτως	γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον,
[1, 12]	τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν	οὕτως	διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου τῶν
[1, 12]	ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν	οὕτως	διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ ἐν
[1, 11]	ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς	οὕτως	εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ
[1, 23]	καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ	οὕτως	εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι
[1, 7]	δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ	οὕτως	ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο
[1, 20]	πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ	οὕτως	ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς
[1, 8]	τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν.	Οὕτως	ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ
[1, 24]	αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην	οὕτως	ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι
[1, 30]	μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν	οὕτως	ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί πω
[1, 32]	εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν	οὕτως	ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων
[1, 19]	μέντοι γε μέχρι τοῦ μέλλειν	οὕτως	ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς ἔργοις
[1, 16]	τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον	οὕτως	ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς
[1, 26]	τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν	οὕτως	ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ
[1, 25]	καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος	οὕτως	ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου
[1, 23]	ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων,	οὕτως	ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον
[1, 21]	Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον,	οὕτως	ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους
[1, 11]	καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων·	οὕτως	ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ'
[1, 11]	ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν	οὕτως	Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος
[1, 32]	τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς	οὕτως	μετῆλθε τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας;
[1, 24]	πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ	οὕτως	πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς
[1, 30]	διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν	οὕτως	στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος
[1, 16]	τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν	οὕτως	τὰ σπήλαια καὶ τοὺς ἐν
[1, 18]	ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις.	Οὕτως	τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα
[1, 23]	νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον	οὕτως	τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον
[1, 13]	καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν	οὕτως	τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες
[1, 3]	φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν	οὕτως	τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ
[1, 25]	ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης δ'	οὕτως	ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός,
[1, 23]	πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν	οὕτως	ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ
[1, 18]	κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ'	οὕτως	ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν
[1, 32]	τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς	οὐχ	ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν
[1, 0]	καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ	οὐχ	ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ τάξιν
[1, 1]	οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως	οὐχ	οἷός τε ἦν διὰ τὸ
[1, 25]	τοῦ μειρακίου σύ· καὶ γὰρ	οὐχ	ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν
[1, 25]	γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος	οὐχ	ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν
[1, 0]	ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν·	οὐχ	ὁρῶ δέ, πῶς ἂν εἶναι
[1, 13]	Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν ἄλλων	οὐχ	ὅσοις ἤλπισαν· ὁ γὰρ Ἡρώδης
[1, 32]	ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε	οὐχ	ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας
[1, 19]	τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις	οὐχ	ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ τέκνων
[1, 16]	διδόντος, εἰς μὲν τὴν προδοσίαν	οὐχ	ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος
[1, 25]	ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον,	οὐχ	ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ· καὶ
[1, 8]	δὲ τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν	οὐχ	ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον
[1, 32]	εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ	ὀφείλω	θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ
[1, 3]	ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον	ὀφείλων	ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς
[1, 13]	μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος	Ὀφελλίου	φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ
[1, 19]	Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν	ὀφθαλμὸν	αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν,
[1, 3]	εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν	ὀφθαλμὸν	ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον,
[1, 28]	παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς	ὀφθαλμοὺς	εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων
[1, 3]	τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς	ὀφθαλμοὺς	ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας ὅσον
[1, 33]	πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς	ὀφθαλμοὺς	ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ
[1, 18]	τι τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν	ὀφθείη.	Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ τὰς
[1, 27]	ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ μόνον	ὀφθέντες	ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ δὴ
[1, 8]	Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον	ὄχλον	ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς
[1, 13]	ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον	ὄχλον	δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ
[1, 0]	τούτων, τήν τε τῆς πόλεως	ὀχυρότητα	καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ
[1, 21]	τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν	ὀχυρότητα	τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ
[1, 7]	ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε	ὀχυρότητα	τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ
[1, 21]	καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον	ὀχυρότητι	καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν
[1, 7]	τε ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος	ὀχυρώτατα	τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου
[1, 13]	βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν	ὀχυρωτάτην	ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ
[1, 12]	δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων	ὀχυρώτατον	Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ τι
[1, 4]	Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις	ὀψὲ	καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ
[1, 4]	καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς	ὄψεσι·	καὶ ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος
[1, 1]	καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος	ὄψιν	ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι ταῖς
[1, 21]	μόνον τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων	ὄψιν	εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς
[1, 25]	ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον	ὄψομαι	κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν