Livre, Chap.
[1, 33]	θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα	χαλασθὲν	εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ
[1, 20]	ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ	χαλεπὰ	μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο
[1, 6]	τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν	χαλεπαίνοντα	καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν
[1, 32]	ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ	χαλεπῇ·	περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ
[1, 24]	πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ	χαλεπήνας	Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα τῷ
[1, 16]	Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς	χαλεπήνας	Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν
[1, 24]	δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ	χαλεποί,	Φερώρας δὲ μείζων, ὃς πάσης
[1, 7]	πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς δυνάμεως.	Χαλεπὸν	δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ
[1, 28]	ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα	χαλεπὸν	ὄντα καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας
[1, 24]	εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ	χαλεπὸς	ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν
[1, 10]	συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ,	χαλεπῷ	δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς
[1, 28]	Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους.	(Χαλεπῶς	δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν
[1, 17]	πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς	χαλεπωτάτῳ	ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ
[1, 24]	μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς	χαλεπωτέρα	καὶ πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα
[1, 25]	ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ	χαλεπώτερα	πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης
[1, 27]	εἰς αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου	χαλεπώτερα	τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς
[1, 18]	καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης	χαλεπωτέραν	τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι
[1, 33]	~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς τὸ	χαλεπώτερον	ἡ νόσος ἅτε δὴ τῶν
[1, 19]	προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι	χαλεπώτερον·	ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης
[1, 28]	λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι,	χαλεπωτέρους	δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη.
[1, 9]	ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ	Χαλκίδος,	Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς
[1, 16]	βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς	χαράδραις,	ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ
[1, 13]	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἔξω	χαράκωμα	ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν
[1, 19]	δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ	χαράκωμα.	Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ
[1, 19]	πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ	χαράκωμα.	Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας
[1, 10]	Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ	χαραχθῆναι	τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον
[1, 28]	ἂν οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου	χαριζόμενος	ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν
[1, 7]	τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ	χαριζόμενος.	Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ
[1, 20]	θεὸς ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν	χαριζόμενος.	Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα
[1, 27]	τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ	χαρίσαιτο	τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος
[1, 21]	δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις	χαρισθὲν	οὐ μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος
[1, 11]	μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς	χάριτος	ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ
[1, 21]	λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον	χεῖλος	πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι
[1, 27]	Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα	χειμαζομένους	τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ
[1, 15]	τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς	χειμεριοῦντας	εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ
[1, 1]	τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν	χειμεριοῦσαν	εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ
[1, 15]	ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ	χειμεριοῦσαν	τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς
[1, 24]	(Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ	χειμὼν	τῆς οἰκίας καὶ περὶ τὴν
[1, 17]	τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν	χειμῶνι	βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ	χειμῶνι	διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ
[1, 17]	Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ	χειμῶνος	ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι
[1, 16]	Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ	χειμῶνος	κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν
[1, 14]	ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ	χειμῶνος	πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου
[1, 14]	καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ	χειμῶνος	ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ τὴν
[1, 0]	τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά τε	χεῖρα	καὶ χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν
[1, 33]	Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν	χεῖρα	κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη
[1, 17]	κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ	χεῖρα	μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ
[1, 7]	τὸ χῶμα ὕψου τῆς κατὰ	χεῖρα	συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ
[1, 8]	παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν	χεῖρα	συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ
[1, 6]	οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν	χεῖρα	τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν
[1, 0]	οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων	χεῖρας	ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ
[1, 7]	παντὸς ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν	χεῖρας	ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου
[1, 4]	μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς	χεῖρας	ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο
[1, 9]	οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς	χεῖρας	ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ.
[1, 25]	τε οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς	χεῖρας	Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ
[1, 31]	ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς	χεῖρας	λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ
[1, 31]	ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς	χεῖρας	προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας,
[1, 30]	σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ	χεῖρας.	(Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι, καὶ
[1, 2]	τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα	χεῖρας	ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα
[1, 21]	τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα	χειροποίητον	ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν
[1, 21]	γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν	χειροποίητον.	Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ τὰς
[1, 19]	ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ	χειρὸς	ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ
[1, 26]	ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης	χειρὸς	γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον
[1, 21]	ὧν τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς	χειρὸς	εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς
[1, 24]	καὶ πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν	χειρὸς	ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν.
[1, 4]	μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ	χειρὸς	ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος
[1, 1]	κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ	χειρὸς	οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν
[1, 33]	τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ	χειρὸς	οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα
[1, 24]	τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ	χείρους	τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες
[1, 16]	τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν.	(Χειροῦται	μὲν οὕτως τὰ σπήλαια καὶ
[1, 13]	κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου καὶ	χειρῶν	εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον
[1, 17]	οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ	χερμάσιν	καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς
[1, 25]	ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ	χερσὶν	διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ τὴν
[1, 18]	ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε	χερσὶν	οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον
[1, 19]	οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ	χερσὶν	πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν
[1, 24]	πείσαντες ταχέως τὸν μὲν ἐν	χερσὶν	φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς
[1, 19]	γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ τῶν	χθονίων	βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον
[1, 32]	σὺν τοῖς διὰ χρημάτων δώροις	χίλια	τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ καὶ
[1, 11]	τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς	χιλιάρχοις	ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι
[1, 11]	ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν	χιλιάρχοις	λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς
[1, 11]	Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν	χιλιάρχων	τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα,
[1, 8]	τινα λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ	χίλιοι	σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα
[1, 4]	δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν	χιλίοις,	μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν
[1, 12]	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή·	χιλίους	γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς
[1, 8]	ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας	χιλίους	δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ
[1, 16]	πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου	χιλίους	ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα. Τούτων
[1, 13]	γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν	χιλίων	ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος
[1, 8]	ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ	χιλίων.	Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης
[1, 13]	Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει	χιλίων	ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν
[1, 3]	ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων	χοαῖς	ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν
[1, 29]	ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν	χορηγήσειεν	μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν
[1, 15]	ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν	χορηγίαν	προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν,
[1, 12]	προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου·	χορηγὸς	δ' ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς
[1, 32]	ὁ ταμίας τῶν ὕπνων καὶ	χορηγὸς	τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν
[1, 2]	αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ	Χουθαίων	γένος, οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν
[1, 14]	κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου	χρέα	καὶ μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου
[1, 6]	καὶ μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς	χρείαις	ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς
[1, 13]	Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς	χρείας	διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς
[1, 11]	ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς τὰς	χρείας	Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν
[1, 19]	βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς	χρείας	ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον
[1, 11]	εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ	χρεὼν	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν
[1, 14]	δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ	χρεὼν	δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν
[1, 21]	μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη	χρεῶν	διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ
[1, 32]	ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα.	Χρὴ	δέ με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι
[1, 29]	φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ τι	χρὴ	δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ
[1, 10]	βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ τι	χρὴ	δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν
[1, 10]	καὶ περὶ τῆς νίκης οὐ	χρὴ	κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά
[1, 19]	ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται.	Χρὴ	μέντοι γε μέχρι τοῦ μέλλειν
[1, 0]	πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα	χρὴ	τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ
[1, 14]	εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν	χρῄζουσιν	τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ'
[1, 8]	συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ	χρήμασιν	διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ
[1, 24]	μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας	χρήμασιν	διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς
[1, 11]	διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων	χρήμασιν	δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ
[1, 33]	γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ	χρήμασιν	ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ
[1, 29]	πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς	χρήμασιν	Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν
[1, 5]	ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ τούτων	χρήμασιν	μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα.
[1, 29]	διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον	χρήμασιν,	ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ'
[1, 12]	καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον	χρήμασιν	οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου
[1, 12]	πλέον διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος	χρήμασιν	προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου·
[1, 15]	καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ	χρήμασιν	ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν
[1, 29]	Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς	χρήμασιν	Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο
[1, 0]	ἀκμάζον κατά τε χεῖρα καὶ	χρήμασιν,	ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς
[1, 31]	οὓς δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας	χρήμασιν,	ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν
[1, 26]	πράξεις τὰ δι' αἵματος πορισθέντα	χρήματα	ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ ἡμῶν
[1, 16]	τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ	χρήματα	δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ
[1, 15]	στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ	χρήματα	εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε
[1, 8]	Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ	χρήματα	καὶ ὅπλα καὶ σῖτον καὶ
[1, 20]	Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ	χρήματα	καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ
[1, 11]	τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ	χρήματα	καί τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων
[1, 21]	τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ	χρήματα	μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν
[1, 28]	οὐκ ὀλίγα πέμπων ἐπὶ Ῥώμης	χρήματα.	Οἵ γε μὴν περὶ Σατορνῖνον
[1, 14]	ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος	χρήματα	παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς
[1, 31]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς	χρήματα	συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς
[1, 29]	τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς	χρήματα	τήν τε διαθήκην κομίζειν, ἐν
[1, 33]	δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ	χρήματα	τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις.
[1, 32]	ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα	χρημάτων	ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν εἰς
[1, 21]	καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους	χρημάτων	ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ
[1, 18]	αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα	χρημάτων	ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν
[1, 15]	γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη	χρημάτων,	αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς
[1, 32]	Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς διὰ	χρημάτων	δώροις χίλια τάλαντα, τῇ δὲ
[1, 7]	ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν	χρημάτων	εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ
[1, 26]	ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ	χρημάτων	εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ
[1, 6]	γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν	χρημάτων	ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου
[1, 13]	καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος	χρημάτων	ἕνεκεν· πλείω γε μὴν αὐτὸς
[1, 13]	βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ	χρημάτων·	ἦν δ' οὐ πλείω τριακοσίων
[1, 18]	δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν	χρημάτων	καὶ τῆς λείας ἁπάσης ὁ
[1, 32]	τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια	χρημάτων;	Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν;
[1, 32]	χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν	χρημάτων·	λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην
[1, 14]	Καίπερ δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ	χρημάτων	ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ
[1, 21]	Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ	χρημάτων	ὁρῶν καὶ τὸ μόνον λείψανον
[1, 18]	ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη	χρημάτων	ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ
[1, 26]	ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις	χρημάτων	πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 18]	πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ	χρημάτων	τε καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν
[1, 6]	τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ	χρημάτων	τε ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ
[1, 2]	καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα	χρημάτων	τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς
[1, 18]	ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων	χρημάτων	τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε
[1, 25]	βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ	χρῆναι,	θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα
[1, 1]	ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ	χρησάμενοι	τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων
[1, 33]	τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ	χρησάμενος,	εἰ καί τις ἄλλος, ὅστις
[1, 21]	τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν	χρησάμενος	τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ
[1, 26]	πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις	χρήσασθαι	καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην
[1, 16]	τοῦ τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ	χρήσασθαι	σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν
[1, 3]	κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ	χρήσασθαι	τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον
[1, 10]	ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ	χρήσηται	κατὰ τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς.
[1, 20]	γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι	χρήσιμος	Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν
[1, 20]	δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι	χρήσιμος	ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων
[1, 21]	βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ	χρησιμώτερα	πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν
[1, 4]	ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ	χρησιμώτερα	τῆς χώρας πρὸς τὴν μάχην,
[1, 23]	συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι	χρηστοί,	τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ'
[1, 23]	ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι	χρηστὸς	μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται
[1, 0]	ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ	χρόνον	εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ
[1, 13]	σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν	χρόνον.	Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς
[1, 32]	ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν	χρόνον,	καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη
[1, 7]	πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν	χρόνον	στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν
[1, 6]	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου	χρόνον	ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ
[1, 15]	Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν	χρόνον	τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν
[1, 3]	ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ	χρόνος	ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν
[1, 29]	γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ	χρόνου	πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ
[1, 23]	ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος.	Χρόνῳ	δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν
[1, 22]	ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ	χρόνῳ	διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν
[1, 8]	τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος	χρόνῳ	συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν
[1, 33]	βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ	χρόνῳ	φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν
[1, 0]	διδόναι καὶ τὰ τῶν ἰδίων	χρόνων	τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου
[1, 31]	ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ	χρυσᾶ	συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ τῶν
[1, 8]	ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ	χρυσὸν	πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια
[1, 33]	αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν	χρυσοῦν	ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος
[1, 33]	αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν	χρυσοῦν	ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ'
[1, 18]	χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ	χρυσοῦν	ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν
[1, 33]	ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν	χρυσοῦν·	ὃν δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν
[1, 33]	κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ	χρυσοῦς,	τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν
[1, 25]	ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε	χρυσῷ	διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι,
[1, 32]	τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις	χρῶμαι.	Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν
[1, 6]	καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις	χρώμενοι	κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 1]	πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι	χρώμενον	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται
[1, 16]	φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις	χρώμενος	ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης
[1, 6]	πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ	χρώμενος	εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται·
[1, 10]	οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις	χρώμενος	ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται
[1, 8]	εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα	χρώμενος	κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ
[1, 23]	δ' ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν	χρώμενος,	κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα
[1, 25]	καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν	χρώμενος	οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς
[1, 14]	τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν	χρώμενος	Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν
[1, 0]	Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε	χρώμενος	Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι
[1, 19]	ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ	χρώμενος	ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε
[1, 23]	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος	χρώμενος.	Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ
[1, 31]	ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ	χυλοὺς	ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ
[1, 7]	θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ	χῶμα	ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς
[1, 17]	τὰ προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν	χώματα	καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει,
[1, 0]	τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα	χώματα,	περιβόλους τε τῶν τριῶν τειχῶν
[1, 7]	φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ	χώματι	καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου
[1, 18]	ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς τε	χωννύντας	εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ
[1, 7]	λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε	χώρᾳ	καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον.
[1, 6]	Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται	χώρα	κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας
[1, 9]	οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ	χώρᾳ	μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος
[1, 21]	δὲ καὶ συοτρόφος μὲν ἡ	χώρα,	τὸ πλέον δ' ἐλάφων καὶ
[1, 5]	δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν	χώραν·	Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν
[1, 3]	κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν	χώραν	ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας·
[1, 13]	ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν	χώραν	ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν
[1, 2]	τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους	χώραν	ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς
[1, 1]	ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις κατὰ	χώραν	δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε
[1, 15]	ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν	χώραν	εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς
[1, 21]	ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ	χώραν	ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ'
[1, 1]	τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν	χώραν	ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν.
[1, 0]	Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς τὴν	χώραν	ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς δυνάμεις
[1, 0]	τῶν παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων	χώραν	ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων
[1, 20]	Βαταναίαν τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν	χώραν	ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ
[1, 21]	εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν	χώραν	ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν
[1, 10]	κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν	χώραν	θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα
[1, 20]	τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν	χώραν	καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν	χώραν	κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν
[1, 0]	Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν	χώραν	κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ
[1, 9]	αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην	χώραν	κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι.
[1, 24]	δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο	χώραν	λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς
[1, 0]	Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν	χώραν	ὄντος, καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ
[1, 10]	καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν	χώραν	ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε
[1, 7]	καὶ διότι τὸ κατὰ τὴν	χώραν	πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον,
[1, 16]	ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν	χώραν	ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ
[1, 6]	ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν	χώραν	πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν
[1, 8]	ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ τὴν	χώραν	Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος
[1, 0]	ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων,	χώραν	τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ
[1, 21]	ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο	χώραν	τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν
[1, 15]	εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν	χώραν	τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν,
[1, 13]	ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς	χώρας	ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ
[1, 32]	ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς	χώρας	ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ
[1, 18]	φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς	χώρας	αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ
[1, 0]	τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς	χώρας,	ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι
[1, 14]	αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς	χώρας	κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει
[1, 16]	ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς	χώρας	κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου
[1, 19]	Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς	χώρας	κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι
[1, 21]	τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει	χώρας,	ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ
[1, 17]	Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς ἄλλης	χώρας,	οἱ μὲν διὰ μῖσος τὸ
[1, 32]	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε	χώρας	οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων·
[1, 4]	ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς	χώρας	πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν
[1, 0]	Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε τῆς	χώρας	τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ
[1, 4]	ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων.	Χωρεῖ	δὲ τὸ τέλος τῆς παρατάξεως
[1, 25]	ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε	χωρεῖν	διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν
[1, 20]	Ὅ γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε	χωρῆσαι	τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας
[1, 18]	καὶ τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα	χωρία	διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν,
[1, 19]	πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα	χωρία	τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε
[1, 3]	κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ καὶ	χωρίζεσθαι	μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε
[1, 32]	Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν	χωρίζεται.	Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον
[1, 6]	σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως	χωρίζεται.	(Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ
[1, 3]	Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι.	Χωρίον	δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος
[1, 19]	καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ	χωρίον	ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη
[1, 13]	μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ	χωρίον	καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ
[1, 13]	τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ	χωρίον	καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς
[1, 3]	Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον	χωρίον,	ὃ δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος
[1, 4]	περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ	χωρίον	παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην
[1, 17]	πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν	χωρίον	τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς
[1, 21]	πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ	χωρίου	δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ,
[1, 28]	ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν.	Χωρὶς	δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου
[1, 30]	ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας	χωρὶς	ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ
[1, 8]	ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου	χωρισμὸν	κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν
[1, 6]	ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ	χωρίῳ	μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς
[1, 8]	ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν	χωρίων	ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον
[1, 0]	πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα τῶν	χωρίων	καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν
[1, 33]	τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων	χωρίων	κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν,
[1, 13]	καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν παραθαλασσίων	χωρίων,	ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ
[1, 16]	ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν	χωρίων.	Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν
[1, 1]	δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν τε	χῶρον	ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε καὶ
[1, 9]	λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ	χῶρον,	ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα
[1, 15]	οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ	χωροῦντος	ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι
[1, 11]	ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ πράξει	χωρῶν	εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ
[1, 4]	τοὺς πύργους καὶ τὴν τάφρον	χώσας	διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/05/2006