HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), La guerre des Juifs contre les Romains, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ν = 100 formes différentes pour 177 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 8]   κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην

[1, 21]   τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ

[1, 18]   ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς

[1, 18]   ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ

[1, 21]   προσθέσει χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ

[1, 0]   καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς

[1, 1]   σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων,

[1, 1]   τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις

[1, 7]   αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι

[1, 21]   τῆς βασιλείας αὐτόν τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο

[1, 0]   σῶσαι τὴν πόλιν καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας

[1, 1]   τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν

[1, 33]   Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ

[1, 21]   καὶ ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ

[1, 0]   αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα

[1, 21]   μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ

[1, 21]   καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν

[1, 0]   καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων

[1, 0]   ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος

[1, 8]   τε ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ

[1, 21]   ἐξέδρας τε καὶ στοὰς καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ

[1, 21]   ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ

[1, 14]   δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ

[1, 21]   τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις,

[1, 21]   ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ

[1, 7]   ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς

[1, 18]   τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε νηπίων

[1, 21]   δὲ τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς

[1, 30]   αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ,

[1, 10]   δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ, μή τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς

[1, 24]   οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν

[1, 33]   οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα.

[1, 2]   δὲ καίτοι γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι

[1, 27]   μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι

[1, 2]   Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο,

[1, 27]   ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα

[1, 25]   διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως

[1, 27]   Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ γὰρ

[1, 10]   ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ

[1, 24]   ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν

[1, 7]   Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν

[1, 17]   εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν

[1, 33]   τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν

[1, 29]   ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε

[1, 9]   ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις

[1, 27]   αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ

[1, 16]   καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν

[1, 4]   ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ

[1, 33]   βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν

[1, 17]   ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι

[1, 24]   Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν

[1, 17]   καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ τέγη δ' ἦν ὕπερθεν

[1, 0]   εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται

[1, 20]   Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον ἢ

[1, 33]   θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν

[1, 23]   αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον.

[1, 24]   διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς καὶ

[1, 10]   ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ ὢν φύσει δραστήριος

[1, 17]   καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας

[1, 31]   εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς

[1, 32]   γὰρ προτέρους βασιλείας τε ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς ἐν

[1, 23]   εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον οὕτως

[1, 0]   τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας

[1, 0]   Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος

[1, 0]   δ' ἦν πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ

[1, 0]   καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά

[1, 32]   οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ

[1, 11]   Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος

[1, 7]   ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ ἔθους

[1, 33]   Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον

[1, 22]   ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ,

[1, 13]   μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς

[1, 16]   ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε

[1, 10]   πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς

[1, 0]   τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς

[1, 16]   ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν

[1, 5]   περὶ τῶν ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην.

[1, 10]   καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον

[1, 7]   σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν

[1, 5]   (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν

[1, 29]   σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα

[1, 18]   ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας

[1, 1]   ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ

[1, 4]   οὐ μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν

[1, 17]   (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς,

[1, 4]   ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ'

[1, 19]   τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας

[1, 17]   φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν,

[1, 17]   τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς

[1, 27]   ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα

[1, 19]   ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς

[1, 18]   ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν ἀθεάτων

[1, 19]   τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε μέχρι

[1, 19]   καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ

[1, 10]   Διὸ δὴ καὶ περὶ τῆς νίκης οὐ χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν

[1, 4]   ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος

[1, 2]   πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς

[1, 21]   τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν μείζονα μὲν τοῦ

[1, 32]   ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς

[1, 32]   αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν

[1, 29]   πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ

[1, 21]   δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν

[1, 27]   ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων,

[1, 21]   ἐν οἷς οὐ μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς

[1, 4]   ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον

[1, 16]   (Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν

[1, 32]   οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον

[1, 24]   δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες

[1, 26]   ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ

[1, 7]   βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ

[1, 10]   αὐτῷ τε καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν.

[1, 10]   τοσούτους παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ

[1, 0]   διδότω παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν μὲν

[1, 19]   ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ

[1, 33]   γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν

[1, 33]   ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν

[1, 5]   ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ νόμου τὰ πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας

[1, 33]   τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου. Τί δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος,

[1, 5]   εἶναι τῶν ἄλλων καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή

[1, 5]   τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ'

[1, 33]   τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι

[1, 33]   προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων

[1, 1]   λαβὼν τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην

[1, 29]   σώζεται, μετ' οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος·

[1, 33]   ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις

[1, 3]   ἡ περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ

[1, 30]   φαγόντα δ' εὐθέως εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν

[1, 4]   πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ

[1, 33]   αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν

[1, 33]   αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς

[1, 33]   δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ

[1, 33]   τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος,

[1, 33]   τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς

[1, 33]   Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους

[1, 12]   Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ'

[1, 4]   τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος

[1, 29]   ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον·

[1, 5]   τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν παίδων

[1, 24]   ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι μὲν

[1, 33]   ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους,

[1, 32]   δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς

[1, 3]   μὲν κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ

[1, 15]   φρούριον, εἰ μὴ περὶ τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι·

[1, 4]   τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης,

[1, 29]   ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις

[1, 13]   τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι

[1, 22]   μὲν οὖν ὁ παῖς διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ'

[1, 17]   τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ

[1, 11]   καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν

[1, 30]   ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν

[1, 6]   προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς

[1, 25]   μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν βίβλοι

[1, 13]   Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν

[1, 24]   μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν

[1, 25]   τὴν θυγατέρα μου τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν

[1, 26]   διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ

[1, 25]   τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ

[1, 30]   τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς,

[1, 19]   πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν

[1, 20]   σώζου γε, ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν

[1, 3]   ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις,

[1, 25]   τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον,

[1, 31]   διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν, εἴ τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ,

[1, 13]   γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον

[1, 32]   ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα,

[1, 3]   παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν,

[1, 2]   δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου

[1, 10]   ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι'

[1, 8]   στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ

[1, 20]   πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν

[1, 0]   ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ

[1, 26]   φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ

[1, 19]   καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ

[1, 5]   ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν

[1, 10]   τὴν χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον

[1, 19]   φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων

[1, 15]   μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο.

Livre, Chap.
[1, 8]	κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας	Ναβαταίων	τε μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην
[1, 21]	τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ	νάγμα	τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ
[1, 18]	ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ τὸν	ναὸν	ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς
[1, 18]	ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ τὸν	ναὸν	ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ
[1, 21]	προσθέσει χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα	ναὸν	αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ
[1, 0]	καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν	ναὸν	εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς
[1, 1]	σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν	ναὸν	εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων,
[1, 1]	τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ	ναὸν	ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις
[1, 7]	αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς τὸν	ναόν,	ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι
[1, 21]	τῆς βασιλείας αὐτόν τε τὸν	ναὸν	ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο
[1, 0]	σῶσαι τὴν πόλιν καὶ τὸν	ναὸν	ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας
[1, 1]	τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν	ναὸν	ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν
[1, 33]	Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ τὸν	ναὸν	ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ
[1, 21]	καὶ ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι	ναόν	τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ
[1, 0]	αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε ὁ	ναὸς	ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα
[1, 21]	μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ	ναὸς	Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ
[1, 21]	καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ	ναός	πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν
[1, 0]	καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ	ναοῦ	τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων
[1, 0]	ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν τοῦ	ναοῦ	τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος
[1, 8]	τε ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις	ναοῦ	χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ
[1, 21]	ἐξέδρας τε καὶ στοὰς καὶ	ναοὺς	καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ
[1, 21]	ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος	ναστὸς	ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ
[1, 14]	δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων	ναυπηγεῖται	τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ
[1, 21]	τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς	ναυτικοῦ	κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις,
[1, 21]	ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν τῷ	ναῷ	κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ
[1, 7]	ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ	ναῷ	προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς
[1, 18]	τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ	ναῷ	προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε νηπίων
[1, 21]	δὲ τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν	ναῶν,	εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς
[1, 30]	αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς ἤδη,	νεάζοι	δὲ καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ,
[1, 10]	δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ	νεανίᾳ,	μή τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς
[1, 24]	οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ	νεανίας	ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν
[1, 33]	οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα	νεανίας	συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα.
[1, 2]	δὲ καίτοι γε γηραλέος ὢν	νεανικώτερον	ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι
[1, 27]	μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς	νεανίσκοις,	οὐ μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι
[1, 2]	Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον ὁ	νεανίσκος	παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο,
[1, 27]	ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς	νεανίσκους	ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα
[1, 25]	διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει τῷ	νεανίσκῳ	τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως
[1, 27]	Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν	νεανίσκων,	ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ γὰρ
[1, 10]	ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος τῶν	νεανίσκων	ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ
[1, 24]	ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα τῶν	νεανίσκων	ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν
[1, 7]	Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ	νεκροί,	τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν
[1, 17]	εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ	νεκρὸν	αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν
[1, 33]	τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν	νεκρὸν	αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν
[1, 29]	ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν	νεκρὸν	εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε
[1, 9]	ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ	νεκρὸς	αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις
[1, 27]	αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς	νεκροὺς	εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ
[1, 16]	καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς	νεκροὺς	τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν
[1, 4]	ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον·	νεκρῷ	γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ
[1, 33]	βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ	νεκρῷ·	κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν
[1, 17]	ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη	νεκρῶν	πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι
[1, 24]	Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν	νεμεσῶν	τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 17]	καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία	νένακτο,	τὰ τέγη δ' ἦν ὕπερθεν
[1, 0]	εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς	νενικηκότες·	καὶ οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται
[1, 20]	Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον	νενικηκότος.	Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον ἢ
[1, 33]	θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ	νέοι.	Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν
[1, 23]	αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς	νέοις	γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον.
[1, 24]	διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ	νέον,	αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς καὶ
[1, 10]	ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ	νέον.	(Ὁ δὲ ὢν φύσει δραστήριος
[1, 17]	καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται·	νεοσύλλεκτοι	γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας
[1, 31]	εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ δὲ	νεότητος	ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς
[1, 32]	γὰρ προτέρους βασιλείας τε ἔτι	νέους	ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς ἐν
[1, 23]	εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ	νέους	ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον οὕτως
[1, 0]	τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς	Νέρων	ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας
[1, 0]	Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν	Νέρων,	Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος
[1, 0]	δ' ἦν πάντα θορύβων μετὰ	Νέρωνα,	καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ
[1, 0]	καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς	Νέρωνος	ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά
[1, 32]	οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ·	νέῳ	γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ
[1, 11]	Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε τῷ	νέῳ	καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος
[1, 7]	ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς	νεωκόροις	προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ ἔθους
[1, 33]	Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν	νέων	ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον
[1, 22]	ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ	νεώτατος	μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ,
[1, 13]	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ	νεωτάτου	τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς
[1, 16]	ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ	νεωτάτῳ	τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε
[1, 10]	πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν	νεωτερίζειν	ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς
[1, 0]	τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ	νεωτερίζον	τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς
[1, 16]	ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή τι	νεωτερισθείη	πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν
[1, 5]	περὶ τῶν ὅλων, τὸν δὲ	νεώτερον	Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην.
[1, 10]	καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ	νεωτεροποιὸς	εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον
[1, 7]	σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ	νεώτερος	Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν
[1, 5]	(Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ	νεώτερος	τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν
[1, 29]	σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ	νεωτέρους	ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα
[1, 18]	ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε	νηπίων	οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας
[1, 1]	ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ	νικᾷ	τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ
[1, 4]	οὐ μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς	νίκαις	τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν
[1, 17]	(Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ	νίκη,	προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς,
[1, 4]	ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ δὲ	νίκη	πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ'
[1, 19]	τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ	νίκῃ	τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 17]	φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ	νίκῃ	τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν,
[1, 17]	τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου	νίκην	ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς
[1, 27]	ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν	νίκην	πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα
[1, 19]	ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς	νίκην	πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς
[1, 18]	ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν	νίκην	ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν ἀθεάτων
[1, 19]	τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ	νίκης	ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε μέχρι
[1, 19]	καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς	νίκης	ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ
[1, 10]	Διὸ δὴ καὶ περὶ τῆς	νίκης	οὐ χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν
[1, 4]	ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ	νικήσας	Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος
[1, 2]	πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ	νικήσας	λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς
[1, 21]	τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ	νικήσας	τὴν φύσιν μείζονα μὲν τοῦ
[1, 32]	ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ	Νικόλαος	τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς
[1, 32]	αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη,	Νικολάῳ	δ' ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν
[1, 29]	πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο	Νικολάῳ	τάχιον. Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ
[1, 21]	δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι	Νικοπολῖταί	τε καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν
[1, 27]	ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ	νικῶν	νίκην πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων,
[1, 21]	ἐν οἷς οὐ μόνον οἱ	νικῶντες,	ἀλλὰ καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς
[1, 4]	ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν	νικῶντι	οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον
[1, 16]	(Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν	νιφετῷ	σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν
[1, 32]	οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ	νοεῖν,	ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον
[1, 24]	δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ	νοηθὲν	ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες
[1, 26]	ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ	νόθον	εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ
[1, 7]	βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν	νομίμων	εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ
[1, 10]	αὐτῷ τε καὶ τοῖς πατρίοις	νόμοις,	οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν.
[1, 10]	τοσούτους παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων	νόμον	ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ
[1, 0]	διδότω παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας	νόμον	συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν μὲν
[1, 19]	ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων	νόμον	ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ
[1, 33]	γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου	νόμου	θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν
[1, 33]	ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ	νόμου	πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν
[1, 5]	ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ	νόμου	τὰ πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας
[1, 33]	τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου	νόμου.	Τί δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος,
[1, 5]	εἶναι τῶν ἄλλων καὶ τοὺς	νόμους	ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή
[1, 5]	τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς	νόμους	ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ'
[1, 33]	τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους	νόμους	ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι
[1, 33]	προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς	νόμους,	καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων
[1, 1]	λαβὼν τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ	νομῷ	πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην
[1, 29]	σώζεται, μετ' οὐ πολὺ δὲ	νοσεῖ	Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος·
[1, 33]	ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ	νοσήματα	λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις
[1, 3]	ἡ περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια	νόσον	ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ
[1, 30]	φαγόντα δ' εὐθέως εἰς τὴν	νόσον	καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν
[1, 4]	πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν	νόσον	πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ
[1, 33]	αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ	νόσος	ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν
[1, 33]	αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν ἡ	νόσος	διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς
[1, 33]	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς	νόσου	γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ
[1, 33]	τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς	νόσου	δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος,
[1, 33]	τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ	νόσου	θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς
[1, 33]	Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς	νόσου	καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους
[1, 12]	Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ	νόσου	κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ'
[1, 4]	τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν	νόσου.	Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος
[1, 29]	ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς	νοσοῦντα	τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον·
[1, 5]	τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ	νοσούσης	Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν παίδων
[1, 24]	ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ	νόσῳ.	(Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι μὲν
[1, 33]	ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ	νόσῳ	λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους,
[1, 32]	δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη	νόσῳ	χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς
[1, 3]	μὲν κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας	νόσῳ	χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ
[1, 15]	φρούριον, εἰ μὴ περὶ τὴν	νύκτα	τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι·
[1, 4]	τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν	νύκτα	φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης,
[1, 29]	ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι	νυκτερινοί,	τήν τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις
[1, 13]	τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ	νύκτες	ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι
[1, 22]	μὲν οὖν ὁ παῖς διὰ	νυκτὸς	εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ'
[1, 17]	τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ	νυκτὸς	ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ
[1, 11]	καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ	νυκτός.	Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν
[1, 30]	ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι' ὅλης	νυκτὸς	μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν
[1, 6]	προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους,	νύκτωρ	ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς
[1, 25]	μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι	νύκτωρ	εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν βίβλοι
[1, 13]	Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων	νύκτωρ	ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν
[1, 24]	μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων	νύκτωρ	καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν
[1, 25]	τὴν θυγατέρα μου τῷ καλῷ	νυμφίῳ·	καὶ γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν
[1, 26]	διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι	νῦν	ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ
[1, 25]	τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι	νῦν	Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ
[1, 30]	τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν	νῦν	ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς,
[1, 19]	πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς	νῦν	ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν
[1, 20]	σώζου γε, ἔφη, καὶ βασίλευε	νῦν	βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν
[1, 3]	ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη,	νῦν	δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις,
[1, 25]	τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα.	Νῦν	δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον,
[1, 31]	διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ	νῦν,	εἴ τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ,
[1, 13]	γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι,	νῦν,	εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον
[1, 32]	ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ	νῦν	εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα,
[1, 3]	παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί,	νῦν	ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν,
[1, 2]	δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα	νῦν	ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου
[1, 10]	ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ	νῦν	ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι'
[1, 8]	στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ	νῦν	καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ
[1, 20]	πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ.	Νῦν	μὲν οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν
[1, 0]	ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν,	νῦν	τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ
[1, 26]	φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο μέχρι	νῦν	τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ
[1, 19]	καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα·	νυνὶ	δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ
[1, 5]	ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα	νωθέστερον	ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν
[1, 10]	τὴν χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν	νωθῆ	τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον
[1, 19]	φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ	νῶτα,	πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων
[1, 15]	μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ	νώτου	τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο.

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/05/2006