HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), La guerre des Juifs contre les Romains, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ι  =  130 formes différentes pour 413 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[1, 9]   ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ  Ἰάμβλιχον,   δι' οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις
[1, 8]   καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ  Ἰάμνεια   καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ
[1, 7]   καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ  Ἰάμνειαν   καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ
[1, 2]   Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην καὶ  Ἰάμνειαν   τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ
[1, 30]   παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον  ἰατρεύοντος   ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ
[1, 33]   πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς  ἰατροῖς   ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ
[1, 13]   τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ  ἰατρὸς   ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν
[1, 19]   ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν  ἰδεῖν   ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην.
[1, 31]   ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες  ἰδεῖν   μᾶλλον τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ
[1, 32]   ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν  ἰδίᾳ   πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ'
[1, 27]   φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς  ἰδίᾳ   τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως
[1, 33]   πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ  ἴδια.   Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη
[1, 21]   (Ταῦτα μὲν ἄν τις εἴποι  ἴδια   τῶν εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου,
[1, 21]   γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν  ἰδίαν   χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν
[1, 24]   γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς  ἰδίας   γυναικός· μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης
[1, 24]   βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ  ἰδίας   εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ
[1, 21]   πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον  ἰδίοις   ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί
[1, 7]   κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς  ἰδίοις   ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ
[1, 33]   ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας  ἰδίοις   τέκνοις κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς
[1, 24]   κατὰ γὰρ ἔχθραν μῖσος  ἴδιον   ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ
[1, 0]   τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων  ἴδιον.   Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις
[1, 7]   Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ  ἴδιον   στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ
[1, 0]   ἔτι τε τῆς χώρας τὴν  ἰδιότητα,   λίμνας τε καὶ πηγὰς τὰς
[1, 15]   τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς  ἰδίους   τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν
[1, 9]   ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν  ἰδίων   ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ
[1, 7]   Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν  ἰδίων   ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ
[1, 1]   τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε  ἰδίων   ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας τὸ
[1, 10]   καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε  ἰδίων   κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες·
[1, 27]   μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε  ἰδίων   συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν
[1, 18]   αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν  ἰδίων   χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως
[1, 0]   προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ τῶν  ἰδίων   χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν
[1, 3]   τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον κατ'  ἰδιώτην,   ὅτι τε παρείη μετὰ μεγίστου
[1, 5]   νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν  ἰδιώτην.   (Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς τὴν
[1, 10]   μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι  ἰδιώτης,   δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα
[1, 22]   τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν  ἰδιώτης   ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν ἐξ
[1, 1]   γε μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα  ἰδιώτης   ἦν· κἂν εἰ συνέβη δὲ
[1, 20]   μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα  ἰδιώτης,   τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν
[1, 33]   τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν  ἰδιώτης   ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας
[1, 26]   διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ  ἰδιώτιδος,   καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων
[1, 23]   μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ  ἰδιώτιδος   μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν
[1, 24]   ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς μὲν  ἰδιῶτιν,   δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος
[1, 21]   τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον  ἰδόντες.   Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ
[1, 16]   οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν μὲν  Ἰδουμαίαν   δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν
[1, 13]   τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν  Ἰδουμαίαν   δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν
[1, 15]   στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν  Ἰδουμαίαν   καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν
[1, 13]   τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν  Ἰδουμαίαν   τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο,
[1, 2]   ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς  Ἰδουμαίας   ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας καὶ
[1, 17]   Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ τῆς  Ἰδουμαίας,   ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν
[1, 13]   τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ  Ἰδουμαίας   ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι
[1, 13]   καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς  Ἰδουμαίας   Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς
[1, 6]   πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν  Ἰδουμαῖος   προγόνων τε ἕνεκα καὶ πλούτου
[1, 0]   οἳ πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις  ἱδρώσαντες   οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς
[1, 22]   τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν  ἱερὰν   ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ
[1, 23]   ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν  ἱερὰν   φύσιν, ἧς καὶ παρὰ θηρίοις
[1, 0]   Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων  ἱερεύς,   αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ
[1, 1]   (Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν  ἱερέων   εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα,
[1, 0]   ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν  ἱερέων   καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον
[1, 0]   ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς τῶν  ἱερέων   λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας
[1, 7]   πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν  ἱερέων   ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες
[1, 21]   (Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν  Ἱεριχοῖ   μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ
[1, 33]   λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ κατὰ  Ἱεριχοῦντα   ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος
[1, 22]   παῖς διὰ νυκτὸς εἰς  Ἱεριχοῦντα,   ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ
[1, 6]   Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ  Ἱεριχοῦντα,   ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον
[1, 6]   περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ  Ἱεριχοῦντα   καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 8]   Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον εἰς  Ἱεριχοῦντα   κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις
[1, 15]   ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν  Ἱεριχοῦντα   παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν πόλιν
[1, 33]   φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς  Ἱεριχοῦντα   παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον
[1, 15]   πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν  Ἱεριχοῦντα   συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν
[1, 15]   ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς  Ἱεριχοῦντα.   Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ
[1, 18]   καὶ δὴ καὶ τὸν ἐν  Ἱεριχοῦντι   φοινικῶνα, ἐν γεννᾶται τὸ
[1, 2]   ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν ὑπὲρ  Ἱεριχοῦντος   ἐρυμάτων, Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος
[1, 17]   ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ  Ἱεριχοῦντος   ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς
[1, 17]   ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ  Ἱεριχοῦντος   ᾔει σπεύδων τάχιστα τοὺς
[1, 17]   πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς  Ἱεριχοῦντος   καὶ ἐκ τῆς ἄλλης χώρας,
[1, 15]   καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων.  Ἱεριχοῦντος   μὲν οὖν φρουρὰν βασιλεὺς
[1, 21]   ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ  Ἱεριχοῦντος   φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον
[1, 21]   ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ  Ἱεριχοῦς   ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα
[1, 33]   ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ τὸ  ἱερὸν   ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς
[1, 7]   τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ  ἱερὸν   ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ'
[1, 14]   ἑσπέραν κατά τι τῶν ἐπιχωρίων  ἱερὸν   αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ
[1, 7]   στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ  ἱερὸν   ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ ναῷ
[1, 7]   τούτων φάραγγα φοβερὰν τό τε  ἱερὸν   ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον,
[1, 18]   Πρῶτα δὲ τὰ περὶ τὸ  ἱερὸν   ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης
[1, 21]   αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ  ἱερὸν   καὶ τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ
[1, 13]   περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ  ἱερὸν   καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα
[1, 1]   ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ  ἱερὸν   κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν
[1, 7]   πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ  ἱερὸν   καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι,
[1, 7]   πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ  ἱερόν.   δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας
[1, 13]   καλεῖται, τά τε περὶ τὸ  ἱερὸν   πάντα καὶ πόλις ὅλη
[1, 7]   τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ  ἱερὸν   τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς
[1, 13]   πόλιν, τοὺς δὲ εἰς τὸ  ἱερόν,   τοὺς δὲ εἰς τὸ ἔξω
[1, 8]   τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς  Ἱεροσόλυμα   Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν
[1, 23]   τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς  Ἱεροσόλυμα   Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν
[1, 1]   φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς  Ἱεροσόλυμα   καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν
[1, 0]   κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος  Ἱεροσόλυμα   καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ
[1, 6]   προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς  Ἱεροσόλυμα   καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον.
[1, 6]   ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ  Ἱεροσόλυμα.   Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος
[1, 29]   Τόν γε μὴν νεκρὸν εἰς  Ἱεροσόλυμα   κομίσας πένθος τε μέγιστον ὅλῳ
[1, 12]   τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς  Ἱεροσόλυμα   πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ
[1, 8]   φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς  Ἱεροσόλυμα   πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο
[1, 4]   ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς  Ἱεροσόλυμα.   Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν
[1, 6]   τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς  Ἱεροσόλυμα   συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος
[1, 15]   τὸ φρούριον ᾔει πρὸς τὰ  Ἱεροσόλυμα·   συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ μετὰ
[1, 11]   ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς  Ἱεροσόλυμα   τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων
[1, 4]   συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς  Ἱεροσόλυμα   τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι
[1, 28]   Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς  Ἱεροσολυμίτιδος   Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ
[1, 8]   καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν  Ἱεροσολύμοις   ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ
[1, 13]   ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν  Ἱεροσολύμοις   Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην δ'
[1, 1]   Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε τοῖς  Ἱεροσολύμοις   ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον·
[1, 12]   ἐκ Συρίας πάλιν στάσις ἐν  Ἱεροσολύμοις   γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος
[1, 12]   Πρὸς μείζων ἐν τοῖς  Ἱεροσολύμοις   γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν
[1, 7]   τῇ τε χώρᾳ καὶ τοῖς  Ἱεροσολύμοις   ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ
[1, 10]   ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν τοῖς  Ἱεροσολύμοις   εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ
[1, 13]   Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν  Ἱεροσολύμοις   ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων
[1, 13]   συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον ἐν  Ἱεροσολύμοις   Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ
[1, 0]   στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ τοῖς  Ἱεροσολύμοις   ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος
[1, 2]   περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν  Ἱεροσολύμοις   ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς
[1, 8]   τόν τε ἄλλον τοῦ ἐν  Ἱεροσολύμοις   ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ
[1, 2]   ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς  Ἱεροσολύμοις.   δὲ τὸν Δαυίδου τάφον
[1, 21]   Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν  Ἱεροσολύμοις   ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό τε
[1, 8]   εἰς πέντε συνόδους, τὸ μὲν  Ἱεροσολύμοις   προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ
[1, 18]   τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ  Ἱεροσολύμων   ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον
[1, 15]   δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν  Ἱεροσολύμων   αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς
[1, 8]   Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη  Ἱεροσολύμων   γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ
[1, 22]   ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν ἐξ  Ἱεροσολύμων   Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν
[1, 13]   τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   ἔθεον γενόμενοί τε πλείους μέχρι
[1, 21]   ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν  Ἱεροσολύμων   ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ
[1, 10]   δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν
[1, 17]   τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη
[1, 0]   ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ  Ἱεροσολύμων   ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας
[1, 17]   δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   καὶ μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν
[1, 10]   δὴ τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον  Ἱεροσολύμων   καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν,
[1, 15]   πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   κατὰ νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς
[1, 17]   πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ'
[1, 8]   καὶ Πειθόλαος ἦν ἐξ  Ἱεροσολύμων   ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι
[1, 11]   παίδων περιγίνεται· τόν τε γὰρ  Ἱεροσολύμων   φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον
[1, 12]   Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει
[1, 0]   μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ  Ἱεροσολύμων   ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται·
[1, 33]   πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς  ἱεροσύλων   καὶ προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων
[1, 0]   τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ  ἱεροῦ   καὶ τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν,
[1, 18]   πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ τε  ἱεροῦ   καὶ τῶν κατὰ τὸν ναὸν
[1, 8]   Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ  ἱεροῦ   παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν
[1, 3]   Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ  ἱεροῦ,   πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν
[1, 5]   ἦν τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ  ἱεροῦ   προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς ἔφην,
[1, 17]   ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ  ἱεροῦ   στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον,
[1, 1]   Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ  ἱεροῦ   τόν τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα
[1, 5]   καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς  ἱεροὺς   νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο
[1, 2]   τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις  ἱερῷ.   Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας
[1, 6]   Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ  ἱερῷ   καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως
[1, 0]   ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν  ἱερῶν   κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη
[1, 7]   τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν  ἱερῶν   κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ
[1, 7]   τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν  ἱερῶν   χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε
[1, 31]   καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον.  Ἰθι   καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς
[1, 21]   γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε  ἰθυβολώτατον   καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς
[1, 2]   τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς  ἱκεσίας,   ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι
[1, 28]   κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν  ἱκετεύειν   ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς
[1, 33]   τε καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας  ἱκέτευεν   ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν.
[1, 6]   πολλὰ καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν  ἱκετευόντων   ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν
[1, 28]   διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος  ἱκετεύουσαν   γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο
[1, 1]   Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον  ἱκέτευσαν   αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν
[1, 16]   δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος  ἱκέτευσεν   δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι
[1, 32]   πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,  ἱκετεύω,   πάτερ, ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι,
[1, 12]   παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας  ἱκέτην   ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ
[1, 20]   τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν  ἱκέτην   γενόμενον· ἐνίκα δὲ Καίσαρος
[1, 14]   διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν  ἱκέτης.   (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν
[1, 6]   Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος  ἱκέτης   ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ
[1, 31]   βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς  ἱλαρωτέρα,   τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα
[1, 16]   πεζῶν τρία τέλη καὶ μίαν  ἴλην   ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς
[1, 20]   τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας  ἵμεροι   καὶ θεὸς σοὶ τὸ
[1, 22]   Ἀλλ' μὲν πεφίμωτο τοῖς  ἱμέροις,   δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις
[1, 23]   φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς,  ἵν'   ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς
[1, 19]   διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον,  ἵν'   κρατήσαντος Ἀραβίας κρατηθέντος
[1, 26]   φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος,  ἵνα   αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ
[1, 31]   ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν,  ἵνα   εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον,
[1, 28]   πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων,  ἵνα   ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ
[1, 10]   οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ'  ἵνα   Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται
[1, 30]   καὶ βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον,  ἵνα   μὴ καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι
[1, 32]   καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν,  ἵνα   μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως
[1, 21]   ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις,  ἵνα   μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν
[1, 33]   τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας,  ἵνα   πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος
[1, 8]   τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ  ἵνα   συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ
[1, 31]   ἄλλα τε πολλὰ τῶν κειμηλίων,  ἵνα   τῷ πλήθει τῆς εἰς ταῦτα
[1, 9]   τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν  Ἰόνιον   Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων κρατήσας
[1, 9]   μὲν ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν  ἰόντα   εἶργον αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου
[1, 21]   κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς  ἰόντων   αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν.
[1, 15]   τῆς πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον  Ἰόππη·   ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν
[1, 7]   δὲ καὶ τὰς παραλίους Γάζαν  Ἰόππην   Δῶρα καὶ τὴν πάλαι μὲν
[1, 15]   Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα  Ἰόππην   ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος
[1, 2]   αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε καὶ  Ἰόππην   καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε
[1, 20]   παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ  Ἰόππην   καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ'
[1, 4]   ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν  Ἰόππης   αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ
[1, 21]   ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ  Ἰόππης,   ὧν πόλις μέση κεῖται,
[1, 19]   μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν  Ἰορδάνην   ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος
[1, 11]   πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν  Ἰορδάνην   στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς
[1, 4]   μὲν ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ  Ἰορδάνην,   τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου
[1, 33]   θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν  Ἰορδάνην   τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς·
[1, 16]   φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως  Ἰορδάνου   κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ μὲν
[1, 24]   ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ πέραν  Ἰορδάνου   πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ
[1, 21]   λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς  Ἰορδάνου   πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον
[1, 21]   μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν  Ἰορδάνου,   τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς
[1, 1]   ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ  Ἰούδᾳ   τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν
[1, 33]   περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα  Ἰουδαία   καὶ πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ'
[1, 31]   καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν  Ἰουδαίᾳ   μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ
[1, 31]   ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν  Ἰουδαίᾳ   τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων
[1, 15]   ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν  Ἰουδαίᾳ   χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ
[1, 19]   τῶν τε ἄλλων τῶν κατὰ  Ἰουδαίαν   ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας,
[1, 11]   λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς τὴν  Ἰουδαίαν   ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν
[1, 25]   βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους εἰς  Ἰουδαίαν   Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ
[1, 8]   τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς  Ἰουδαίαν   Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ
[1, 18]   Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς  Ἰουδαίαν   δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα
[1, 9]   ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ τὴν  Ἰουδαίαν   δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ'
[1, 1]   αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν  Ἰουδαίαν   ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' βασιλεὺς
[1, 2]   στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν  Ἰουδαίαν   ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα.
[1, 12]   τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν  Ἰουδαίαν   ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων
[1, 2]   Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν  Ἰουδαίαν   ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς
[1, 6]   μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν  Ἰουδαίαν   ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη.
[1, 17]   δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς  Ἰουδαίαν   Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ
[1, 16]   καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ  Ἰουδαίαν.   Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς
[1, 17]   τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ τὴν  Ἰουδαίαν   Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ
[1, 4]   Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ τὴν  Ἰουδαίαν   καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ
[1, 7]   δὲ ταύτην τε καὶ τὴν  Ἰουδαίαν   καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ
[1, 13]   παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν  Ἰουδαίαν   κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν πολεμίων
[1, 8]   βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν  Ἰουδαίαν   κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι
[1, 26]   οὐ πολὺ δὲ εἰς τὴν  Ἰουδαίαν   παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου
[1, 15]   Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς  Ἰουδαίαν   παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων
[1, 2]   δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ  Ἰουδαίαν   στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ
[1, 12]   Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν  Ἰουδαίαν   σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν
[1, 4]   ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς  Ἰουδαίαν,   τρία πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας.
[1, 23]   παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς εἰς  Ἰουδαίαν   ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς
[1, 10]   προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας εἰς  Ἰουδαίαν   ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν τὸ
[1, 10]   τῆς τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος  Ἰουδαίας   ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη
[1, 11]   κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ  Ἰουδαίας   βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν
[1, 19]   κρατήσαντος Ἀραβίας κρατηθέντος  Ἰουδαίας   γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν
[1, 1]   δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς  Ἰουδαίας   εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν
[1, 6]   πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς  Ἰουδαίας   εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ
[1, 1]   τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς  Ἰουδαίας   ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς
[1, 19]   τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης  Ἰουδαίας   κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας
[1, 12]   ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς  Ἰουδαίας   κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ τὸν
[1, 4]   ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω  Ἰουδαίας   ὅλης, οἷς ὅρος τῆς φυγῆς
[1, 0]   τὴν φύσιν καὶ τοὺς τῆς  Ἰουδαίας   ὅρους, ἔτι τε τῆς χώρας
[1, 33]   κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης  Ἰουδαίας   συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον
[1, 6]   αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς  Ἰουδαίας   τὸ πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν
[1, 4]   δὲ αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν  Ἰουδαικὸν   εἰς μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων
[1, 4]   (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ  Ἰουδαικὸν   ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν
[1, 27]   τε Συρία πᾶσα καὶ τὸ  Ἰουδαικὸν   ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ
[1, 18]   διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην  Ἰουδαικοῦ   μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο
[1, 9]   προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ  Ἰουδαῖοι   Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον
[1, 15]   ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, προσέκειντο  Ἰουδαῖοι   διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν
[1, 4]   μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε  Ἰουδαῖοι   θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο
[1, 1]   παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ  Ἰουδαῖοι   καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει
[1, 8]   πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ  Ἰουδαῖοι,   καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον
[1, 0]   τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ  Ἰουδαῖοι   μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην
[1, 13]   δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ  Ἰουδαῖοι   συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς
[1, 7]   διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν  Ἰουδαῖοι,   τὸ χῶμα ὕψου τῆς κατὰ
[1, 0]   τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ  Ἰουδαῖοι   τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς
[1, 4]   μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ  Ἰουδαῖοι   τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται
[1, 16]   τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν  Ἰουδαίοις   ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ
[1, 24]   ὡς ἂν ἐφειμένου τε πατρίως  Ἰουδαίοις   γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ βασιλέως
[1, 11]   εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ  Ἰουδαίοις   εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος
[1, 19]   πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς  Ἰουδαίοις   ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν ἡμέραις
[1, 9]   νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου  Ἰουδαίοις   ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος.
[1, 2]   κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ  Ἰουδαίοις   ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν
[1, 28]   ζώντων καὶ ὅση μνήμη παρὰ  Ἰουδαίοις   τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν
[1, 0]   ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων  Ἰουδαίοις   τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων,
[1, 2]   μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη  Ἰουδαίους   ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς
[1, 7]   τε ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς  Ἰουδαίους   ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν
[1, 1]   βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς  Ἰουδαίους   ἀπεχθείας υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται.
[1, 10]   τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα  Ἰουδαίους   διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ
[1, 19]   Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς  Ἰουδαίους   ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως
[1, 5]   ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς  Ἰουδαίους,   ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν
[1, 13]   δὲ κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων  Ἰουδαίους   ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ
[1, 8]   διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ  Ἰουδαίους   ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν
[1, 18]   δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ  Ἰουδαίους   καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων
[1, 1]   παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν  Ἰουδαίους   καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη τε
[1, 0]   Ῥωμαίους μίσει τῷ πρὸς  Ἰουδαίους   καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ
[1, 4]   Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ  Ἰουδαίους   μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε
[1, 8]   τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ  Ἰουδαίους   πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος Ἀριστοβούλου,
[1, 33]   ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη,  Ἰουδαίους   τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι
[1, 8]   Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ  Ἰουδαίους   φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον
[1, 19]   οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν  Ἰουδαίων   ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς
[1, 8]   μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας  Ἰουδαίων   ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον
[1, 4]   μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων  Ἰουδαίων   ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ
[1, 6]   ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν  Ἰουδαίων   ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον
[1, 0]   Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα,  Ἰουδαίων   δὲ τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις
[1, 5]   τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι  Ἰουδαίων   δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων
[1, 4]   βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ'  Ἰουδαίων   εἰς μυρίους κτείνει. Γίνεται δ'
[1, 9]   ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων  Ἰουδαίων   εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ
[1, 2]   καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος  Ἰουδαίων   ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς
[1, 17]   αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ πλῆθος  Ἰουδαίων   ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ
[1, 12]   αὖθις δὲ οἱ ἐν τέλει  Ἰουδαίων   ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν
[1, 1]   κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς  Ἰουδαίων   ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος
[1, 4]   προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι  Ἰουδαίων   ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ
[1, 8]   ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς  Ἰουδαίων   ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς,
[1, 19]   προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ  Ἰουδαίων   ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς
[1, 15]   πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ  Ἰουδαίων   ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας
[1, 0]   ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ  Ἰουδαίων   ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ
[1, 0]   ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ  Ἰουδαίων   καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ,
[1, 7]   Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ  Ἰουδαίων   κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων
[1, 7]   ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο.  Ἰουδαίων   μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ
[1, 10]   αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν τῶν  Ἰουδαίων   νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ
[1, 12]   Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ  Ἰουδαίων   οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ
[1, 14]   ἔγνω καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν  Ἰουδαίων   ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην.
[1, 0]   τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν  Ἰουδαίων,   ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ
[1, 7]   διὰ βάθος ἄπειρον καὶ τῶν  Ἰουδαίων   πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν
[1, 19]   πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν τῶν  Ἰουδαίων   περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις
[1, 19]   νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν  Ἰουδαίων   πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν
[1, 0]   καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ  Ἰουδαίων   πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν
[1, 0]   ~(Ἐπειδὴ τὸν  Ἰουδαίων   πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον
[1, 9]   εἰς μάχην κατὰ χῶρον, ὃς  Ἰουδαίων   στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν
[1, 0]   ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ  Ἰουδαίων,   τίνες τε ὄντες καὶ ὅπως
[1, 18]   ~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν πόλιν  Ἰουδαίων   τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ
[1, 0]   ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ  Ἰουδαίων   τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς πορθήσας
[1, 0]   πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς τὴν  Ἰουδαίων   χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος
[1, 8]   καὶ τὸ ἄλλο τάγμα τῶν  Ἰουδαίων,   ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος,
[1, 3]   ἄν τις ἐν τούτῳ καὶ  Ἰούδαν,   Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ ἔστιν
[1, 1]   πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων  Ἰούδας   εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει.
[1, 1]   δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως  Ἰούδας   οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ
[1, 33]   τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης,  Ἰούδας   τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας
[1, 1]   Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς παρόδου  Ἰούδας   ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν
[1, 26]   ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι  Ἰουκούνδῳ   καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς
[1, 31]   κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον  ἰοὺς   ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν,
[1, 26]   καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς  ἱππάρχοις   μέν ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις,
[1, 16]   Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους  ἱππεῖς   δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον.
[1, 17]   εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν,  ἱππεῖς   δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ
[1, 1]   γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε,  ἱππεῖς   δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα
[1, 16]   συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους  ἱππεῖς   καὶ δύο τάγματα. Τούτων δὲ
[1, 8]   ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους  ἱππεῖς,   καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων
[1, 4]   εἰς μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων  ἱππεῖς   μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ
[1, 4]   Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος  ἱππεῦσι   μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς
[1, 16]   Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις  ἱππεῦσιν   διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον,
[1, 19]   μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς  ἱππεῦσιν   οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν
[1, 15]   μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν  ἱππέων,   ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ
[1, 6]   δ' αὕτη πεζῶν τε καὶ  ἱππέων   πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ
[1, 16]   τρία τέλη καὶ μίαν ἴλην  ἱππέων   πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ
[1, 13]   τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων  ἱππέων,   προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι
[1, 17]   καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς  ἱππέων   τε καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας
[1, 13]   Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων  ἱππέων   τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς
[1, 11]   καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε καὶ  ἱππικὴν   δόντες, μετὰ δὲ τὴν τοῦ
[1, 21]   ἐν μάλιστα δι' ἐμπειρίαν  ἱππικῆς   ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ
[1, 19]   πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας  ἱππικὸν   ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν
[1, 33]   Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον  ἱππόδρομον   ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην
[1, 18]   πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε  ἵπποις   μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ
[1, 4]   πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν  ἵππον   ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν
[1, 20]   χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ  Ἵππον   καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις
[1, 7]   πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν,  Ἵππον   Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν καὶ
[1, 13]   τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς  ἵππου   παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν
[1, 10]   μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς  ἴσοις   ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον.
[1, 21]   τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν  ἰσομήκει   στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν τις
[1, 21]   καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ  ἴσος   Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν
[1, 3]   Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν  ἰσοτίμως,   τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας.
[1, 16]   καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς  ἵστατο   ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ τὸν
[1, 19]   χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ  ἴστε   τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν
[1, 0]   δικαστής, τὰ μὲν πράγματα τῇ  ἱστορίᾳ   προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ
[1, 0]   γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ τὴν  ἱστορίαν,   ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ
[1, 0]   δὴ παρ' ἡμῖν τὸ τῆς  ἱστορίας   ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται.
[1, 0]   κολακείαις πλάσμασι. (Καίτοι γε  ἱστορίας   αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς
[1, 0]   λέγειν καὶ τὸ σῶμα τῆς  ἱστορίας   κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι
[1, 0]   συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν τῆς  ἱστορίας   νόμον συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν
[1, 0]   συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς  ἱστορίας   οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ
[1, 24]   Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν,  ἱστουργοὺς   ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς
[1, 9]   Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον  ἰσχύι   πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός
[1, 10]   αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ τὴν  ἰσχὺν   ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ
[1, 11]   ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν τε  ἰσχὺν   καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας
[1, 15]   τῶν ἐκ τῆς πόλεως τὴν  ἰσχὺν   καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ
[1, 17]   Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν  ἰσχὺν   οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον
[1, 6]   οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων  ἰσχὺν   οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν
[1, 11]   Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε  ἰσχὺν   τοῦ παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα
[1, 19]   δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ οἰκείας  ἰσχύος   ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας.
[1, 15]   Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης  ἰσχύος   ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ καθ'
[1, 6]   καὶ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης  ἰσχύος   πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα
[1, 3]   οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν  ἰσχυρόν,   τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς
[1, 22]   γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων  ἰσχυρότερον   Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ'
[1, 33]   τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος  ἰσχυρότερον   τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας
[1, 23]   ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς  ἰσχυρῶς   ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν
[1, 23]   τοῦ συνειδότος περὶ λόγους  ἰσχύς·   ἦν γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν.
[1, 4]   μὴν εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον  ἴσχυσεν·   ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους καὶ
[1, 28]   (Καταμάθοι δ' ἄν τις, ὅσον  ἴσχυσεν   ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ
[1, 8]   Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ  Ἰταβύριον   ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ
[1, 14]   ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ τὴν  Ἰταλίαν   θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας
[1, 0]   τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς  Ἰταλίαν   καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα
[1, 12]   Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν  Ἰταλίαν   Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας
[1, 15]   δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς  Ἰταλίας   εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν
[1, 10]   πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς  Ἰταλίας   Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ
[1, 29]   πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ τῆς  Ἰταλίας   φίλων τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν
[1, 19]   σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν.  Ἴτω   τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ'
[1, 2]   παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον  Ἰωάννην,   ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς
[1, 3]   γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων  Ἰωάννης   ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος
[1, 1]   ἡμέρας ὀλίγας ἀδελφὸς αὐτοῦ  Ἰωάννης   ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου
[1, 2]   λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ  Ἰωάννης   καὶ τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν
[1, 2]   οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. δὲ  Ἰωάννης   ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα
[1, 2]   δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε  Ἰωάννου   καὶ τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει
[1, 2]   τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς  Ἰωάννου   σὺν τῇ μητρὶ καὶ φεύγει
[1, 22]   πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν  Ἰωνάθην·   οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ ὄντος
[1, 2]   τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν  Ἰωνάθην.   (Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν
[1, 2]   φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν  Ἰωνάθην   σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς
[1, 2]   ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ἀδελφὸς  Ἰωνάθης   τά τε ἄλλα πρὸς τοὺς
[1, 2]   Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ  Ἰωνάθου,   καὶ πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος
[1, 21]   τὴν δι' ὅλης τῆς  Ἰωνίας   ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν;
[1, 17]   γὰρ οὗτος ἦν τὸν  Ἰώσηπον   ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος
[1, 22]   γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν  Ἰώσηπον   ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς
[1, 22]   καὶ οὐκ ἄν ποτε τὸν  Ἰώσηπον   ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ
[1, 22]   διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν  Ἰώσηπον   ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. δ' ὑπ'
[1, 15]   μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ  Ἰώσηπον,   ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα
[1, 17]   ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν  Ἰώσηπον·   κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει
[1, 17]   Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ  Ἰώσηπον   τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων
[1, 16]   ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν  Ἰώσηπον,   ὡς μή τι νεωτερισθείη πρὸς
[1, 15]   σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ καὶ  Ἰώσηπος   ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν
[1, 13]   κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας  Ἰώσηπος   ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς
[1, 28]   Ὀλυμπιάς, ἣν ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ  Ἰώσηπος   εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος
[1, 8]   βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς  Ἰώσηπος   καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ.
[1, 0]   πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι  Ἰώσηπος   Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς,
[1, 22]   εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. δὲ  Ἰώσηπος,   οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα
[1, 22]   ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν  Ἰωσήπῳ   τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/05/2006