Livre, Chap.
[1, 7]	γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς	σαββάτοις.	Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος
[1, 26]	Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ	σαθρὰ	τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε
[1, 32]	ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς	σαῖς	εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν,
[1, 21]	τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα	σαλεύειν	ἐν πελάγει διὰ τὴν ἐκ
[1, 31]	τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ	σαλεύουσαν.	Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ
[1, 33]	στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ	Σαλώμη	διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν
[1, 29]	γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον ἡ	Σαλώμη	διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν
[1, 24]	γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ	Σαλώμῃ	διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ'
[1, 27]	τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ	Σαλώμη	δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν
[1, 22]	τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον	Σαλώμη	ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς
[1, 28]	ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ	Σαλώμη,	ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ
[1, 8]	οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ	Σαλώμη	θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς πανταχοῦ
[1, 29]	τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν	Σαλώμη	καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον
[1, 24]	Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ	Σαλώμη·	καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς
[1, 24]	ἃ τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα	Σαλώμη	πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ'
[1, 27]	τοῦ βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι,	Σαλώμη	τε καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς
[1, 27]	συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ	Σαλώμη	τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα·
[1, 29]	παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν	Σαλώμη	τῶν πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ
[1, 28]	τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ	Σαλώμην	ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ
[1, 24]	προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν τε	Σαλώμην	ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον Φερώραν·
[1, 24]	ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ	Σαλώμην	καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος
[1, 28]	πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ	Σαλώμην	οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος
[1, 29]	ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν	Σαλώμην	πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ τῆς
[1, 25]	πρὸ δὲ πάντων Φερώραν καὶ	Σαλώμην·	ταύτην γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί
[1, 32]	χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα	Σαλώμην	τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν
[1, 33]	ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ	Σαλώμην	τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα	Σαλώμην,	ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν
[1, 24]	καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ	Σαλώμης	ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ
[1, 32]	τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ	Σαλώμης	ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ
[1, 32]	(Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ κατὰ	Σαλώμης	ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ
[1, 32]	ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ	Σαλώμης	ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι
[1, 32]	τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ	Σαλώμης	ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε
[1, 23]	ὥραν ὁ μὲν τῆς τηθίδος	Σαλώμης,	ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν,
[1, 28]	Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης τῆς	Σαλώμης	Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ
[1, 27]	πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα καὶ	Σαλώμης	καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις
[1, 32]	δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς	Σαλώμης	λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον
[1, 22]	οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ	Σαλώμης	τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ
[1, 2]	εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν καὶ	Σαμαγὰν	ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ
[1, 8]	τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ	Σαμάρεια	καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ
[1, 15]	διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ	Σαμάρειαν.	Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ
[1, 17]	ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς	Σαμάρειαν	ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου
[1, 7]	Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν καὶ	Σαμάρειαν	καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν
[1, 16]	Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς	Σαμάρειαν	καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ
[1, 17]	τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ	Σαμάρειαν	περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν ἦν
[1, 20]	ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ	Σαμάρειαν,	πρὸς δὲ τούτοις τῶν παραλίων
[1, 11]	κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ	Σαμάρειαν	στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν·
[1, 15]	χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ	Σαμάρειαν,	ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις αὐτῷ,
[1, 2]	Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι	Σαμαρείας,	ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις
[1, 10]	στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ	Σαμαρείας	οὐ μόνον τε κατ' εὔνοιαν
[1, 16]	καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ	Σαμαρείας	ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς
[1, 2]	ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς	Σαμαρεῖς	ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος πάλιν
[1, 30]	(Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν	Σαμαρείτην	Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου.
[1, 21]	φιλότιμον. Ἐν μέν γε τῇ	Σαμαρείτιδι	πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ
[1, 28]	καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς	Σαμαρείτιδος,	καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ
[1, 21]	λέγειν τὰς εἰς Λυκίους ἢ	Σαμίους	δωρεὰς ἢ τὴν δι' ὅλης
[1, 16]	τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ	Σαμόσατα.	~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ
[1, 16]	αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα	Σαμοσάτοις,	πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον
[1, 17]	πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν	Σαμοσάτων	ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ
[1, 14]	τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ	Σαπφινίου	τῶν φίλων. Καίπερ δὲ ὢν
[1, 13]	φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ	Σαραμάλλα	τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν
[1, 28]	χρήματα. Οἵ γε μὴν περὶ	Σατορνῖνον	ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν
[1, 27]	τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος	Σατορνῖνος	ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων,
[1, 27]	ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος,	Σατορνῖνός	τε καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον
[1, 29]	μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ	Σατορνίνῳ	τῷ διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν
[1, 13]	τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ	σατράπῃ	δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ
[1, 13]	καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ	σατράπῃ	προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 13]	οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει τὸν	σατράπην	ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων
[1, 13]	ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων	σατράπου	σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ
[1, 17]	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι	σαφεῖς	τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ
[1, 31]	ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ	σαφὲς	μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν
[1, 25]	τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν	σαφῶς	ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ
[1, 31]	ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι	σαφῶς	δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ
[1, 23]	τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι,	σαφῶς	ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις καὶ
[1, 19]	πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ	σβέσας	τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν
[1, 20]	ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς	σὲ	δὲ ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν
[1, 27]	ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ	σε	διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι παρ'
[1, 3]	χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά	σε	ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας
[1, 32]	θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς	σὲ	κακοβουλίας; Τί δέ με καὶ
[1, 20]	μᾶλλον ἢ σοί· καὶ γὰρ	σὲ	κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ.
[1, 20]	μοι γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν	σε	πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ.
[1, 20]	δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν τί	σε	ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον.
[1, 20]	ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς	σὲ	πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα τὰς
[1, 32]	σοῦ τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν	σὲ	τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια
[1, 25]	γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ	σὲ	τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ
[1, 27]	τούτοις κατὰ τῶν τέκνων, οἵ	σε	τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ'
[1, 32]	μοι μόνη, τούτοις τῆς εἰς	σὲ	φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ
[1, 5]	τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα	Σεβαστὴ	καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν
[1, 2]	μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν	Σεβαστὴ	πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ
[1, 21]	Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ	Σεβαστὴν	ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν
[1, 27]	δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς	Σεβαστὴν	οὖσαν οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας
[1, 31]	δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς τὸν	Σεβαστὸν	λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν
[1, 5]	Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε τοῦ	Σεβαστοῦ	καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς
[1, 19]	Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ γῆ	σεισθεῖσα	βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων
[1, 19]	ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν	σεισμὸν	ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ
[1, 19]	κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν	σεισμόν,	ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν
[1, 19]	τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ	σεισμοῦ	βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος;
[1, 4]	Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ	Σελεύκειαν	καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην,
[1, 4]	ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ	Σελεύκου·	τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ
[1, 10]	τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος	Σέξτον	Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν
[1, 10]	διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς	Σέξτον	παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι.
[1, 10]	μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ.	Σέξτος	δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ
[1, 10]	τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ	Σέξτου	Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας
[1, 10]	Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας	Σέξτου	παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις
[1, 10]	Γίνεται δ' ἐκ τούτου καὶ	Σέξτῳ	Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ
[1, 33]	ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς	Σεπφεραίου	καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις
[1, 16]	φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν	Σέπφωριν	ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ
[1, 8]	Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ	Σέπφωρις	ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως
[1, 8]	ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ	Σερουιανῷ	στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς
[1, 33]	καὶ τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας	σεσημασμένας·	κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν
[1, 5]	δή τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα	σεσοβημένη	περὶ τὸ θεῖον. Οἱ δὲ
[1, 7]	ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων	σεσωρευμένον	καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς
[1, 33]	παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν	σημαντῆρα	δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος
[1, 0]	τε γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ	σημεῖα	καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς,
[1, 0]	ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ ταύτης	σημεῖα	καὶ τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν
[1, 9]	σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν τὰ	σημεῖα	τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος
[1, 19]	χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι	σημεῖον	βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν
[1, 10]	χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης	σημεῖον	καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς.
[1, 17]	τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι	σημεῖον	ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει τὴν
[1, 3]	διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ	σήμερον	ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ
[1, 28]	φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν	σήν,	ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ
[1, 33]	ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου	σηπεδὼν	σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια
[1, 32]	σὺ θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ	σιγᾶν	ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν·
[1, 32]	τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο	σιγῶν,	αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί τινι
[1, 24]	βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ.	Σιγῶντες	δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν
[1, 13]	προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ	σιδήρου	καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν
[1, 21]	ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ,	Σιδῶνί	γε μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα,
[1, 13]	οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ	Σιδωνίων	δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ
[1, 27]	οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ	Σιδωνίων	ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 18]	πόλεις τε πλὴν Τύρου καὶ	Σιδῶνος	τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας.
[1, 4]	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ	Σίκιμα.	(Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι
[1, 2]	ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ	Σίκιμα	καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς
[1, 15]	τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ	Σίλων	ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ
[1, 15]	ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ	Σίλων	ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών,
[1, 15]	τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος,	Σίλων	δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ'
[1, 15]	ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως,	Σίλωνα	δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς
[1, 15]	ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως καὶ	Σίλωνα	διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην
[1, 15]	ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ τὸν	Σίλωνα	ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς
[1, 16]	περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως	Σίλωνα	πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ
[1, 16]	ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον	Σίλωνά	τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι
[1, 15]	πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ	Σίλωνα	τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη
[1, 15]	δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς	Σίλωνος	δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν
[1, 15]	ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ	Σίλωνος,	οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς
[1, 15]	ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς	Σίλωνος	προφάσεις, εἴς τε τὰς ἑξῆς
[1, 15]	συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ μετὰ	Σίλωνος	στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ
[1, 2]	ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην.	(Σίμων	δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων
[1, 2]	τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον	Σίμωνα.	Ὁ δὲ καίτοι γε γηραλέος
[1, 2]	δὲ κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ	Σίμωνος	ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 2]	στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ	Σίμωνος,	ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου,
[1, 8]	ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ	Σισέννᾳ	καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν
[1, 15]	χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς	σιτηγοὺς	κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ
[1, 17]	συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν	σῖτον	ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους.
[1, 21]	ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας.	Σῖτόν	γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς
[1, 8]	γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα καὶ	σῖτον	καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ
[1, 15]	ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις αὐτῷ,	σῖτον	καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ
[1, 20]	αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ	σίτου	πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ
[1, 3]	τὰ μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως	σιωπῆσαι,	λέγειν δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον
[1, 26]	δὲ τὰς θήρας προσκρούειν μὲν	σιωπῶν,	ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ
[1, 10]	αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα	σιωπῶντος·	Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν,
[1, 6]	καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν	Σκαῦρος.	Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ
[1, 8]	εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ	Σκαῦρος	εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς
[1, 8]	τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις	Σκαῦρος	ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν.
[1, 6]	τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν	Σκαῦρος	ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν καὶ
[1, 6]	κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ μὴ	Σκαῦρος	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν
[1, 8]	ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι	Σκαῦρος	ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως
[1, 6]	οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ	Σκαύρου	δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ αὐτὸς
[1, 8]	μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς	Σκαύρῳ	διάδοχος τά τε ἄλλα γενναῖον
[1, 7]	τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου	Σκαύρῳ	διέπειν καὶ δύο τῶν ταγμάτων,
[1, 24]	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ	σκέμματος	αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος
[1, 25]	γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ	σκέμματος,	ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται.
[1, 25]	δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα,	σκεπτέον,	ἔφη, μή ποτε τὸ μειράκιον
[1, 6]	ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι	σκέπτεσθαι	τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον.
[1, 23]	ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ θέλω.	Σκεπτέσθω	δ' ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν
[1, 13]	(Ἔτι δὲ τῶν περὶ Πάκορον	σκεπτομένων,	πῶς ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 31]	εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ	σκέπτου	τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω
[1, 30]	Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον	σκευάσῃ	τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ
[1, 1]	καὶ τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας	σκεύη	καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν
[1, 27]	τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα.	Σκέψαι	μέντοι γε, μή ποτε κἀκείνῳ
[1, 31]	Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας ἐν	σκέψει	τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ'
[1, 3]	εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ	σκηνοποιεῖσθαι	πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη μὲν
[1, 22]	καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ	σκηπτὸς	ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν
[1, 33]	ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ	σκῆπτρον	παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ
[1, 10]	πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ	σκιὰν	ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν
[1, 9]	υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ	Σκιπίωνος	ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος
[1, 10]	διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν	Σκιπίωνος	ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς
[1, 0]	ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις οἴκτου	σκληρότερος	εἴη δικαστής, τὰ μὲν πράγματα
[1, 0]	μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ	σκοποῦ	δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν
[1, 31]	μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ	σκοποῦντες,	ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ τῇ
[1, 3]	ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ τὴν	σκοτεινὴν	πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ
[1, 2]	ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν μέχρι	Σκυθοπόλεως	διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει,
[1, 2]	ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι τῆς	Σκυθοπόλεως	ταύτην τε κατέδραμον καὶ τὴν
[1, 6]	Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ	Σκυθόπολιν	ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ
[1, 7]	ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον	Σκυθόπολίν	τε καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν
[1, 8]	ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος	Σκυθόπολίς	τε καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν
[1, 27]	τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς	σκυθρωπῆς	ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν
[1, 19]	ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς	σκυθρωποῖς	ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν
[1, 10]	καὶ μὴ πρὸς μὲν τὸ	σκυθρωπὸν	ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς σωτηρίας
[1, 28]	τοὺς μὲν τούτων πατέρας δαίμων	σκυθρωπὸς	ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι μετὰ
[1, 3]	ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν	σκυθρωπὸς	ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει,
[1, 33]	φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν	σκώληκας	γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ
[1, 27]	αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ	σκώμματα	καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας
[1, 29]	ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ	Σόαιμον	τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας
[1, 31]	καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν	σοβαρὸς	εἶναι τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ
[1, 32]	καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν.	Σοὶ	δέ, πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς
[1, 31]	ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ	σοι	δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα
[1, 20]	Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ	σοί·	καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ
[1, 32]	ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί	σοι,	Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ
[1, 32]	καὶ παρὰ θεῷ καὶ παρὰ	σοί,	πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ
[1, 20]	μὲν οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν	σοι	τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ
[1, 20]	Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ	σοὶ	τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ'
[1, 32]	τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε,	σοὶ	φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα τὸ
[1, 32]	Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ τοῖς	σοῖς	ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος
[1, 25]	ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ	σὸν	ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ
[1, 18]	πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς	Σόσσιον,	εἰ χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν
[1, 17]	μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας	Σόσσιον	καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ'
[1, 0]	κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν	Σόσσιον,	ὅπως τε ὁ λαὸς μετὰ
[1, 18]	ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο	Σόσσιον,	ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον.
[1, 17]	δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο,	Σόσσιος	δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν
[1, 17]	Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,	Σόσσιος	δὲ δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν
[1, 18]	ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον.	Σόσσιος	δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ
[1, 17]	δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ	Σόσσιος	μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε
[1, 18]	τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς	Σοσσίου	ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας
[1, 18]	τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι	Σοσσίου.	Πρῶτα δὲ τὰ περὶ τὸ
[1, 32]	δέ με καὶ παρώξυνεν κατὰ	σοῦ;	Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια
[1, 32]	ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ	σοῦ	γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς
[1, 30]	Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ	σοῦ	θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς
[1, 31]	ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω γάρ	σου	καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα
[1, 32]	πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί	σου,	μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν
[1, 25]	πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ	σοῦ	περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν
[1, 32]	Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ	σοῦ	τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ
[1, 32]	γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά	σου	τῷ πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς
[1, 30]	τὰ ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ	σοῦ	φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει
[1, 20]	ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ	σοῦ	φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι
[1, 33]	δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν	σοφίας	ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ
[1, 33]	δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ	σοφισταί,	καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ καί
[1, 33]	δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν	σοφισταὶ	κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες
[1, 33]	μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς	σοφισταῖς	κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ
[1, 0]	συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα	σοφιστικῶς	ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ
[1, 33]	τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν	σοφιστῶν	τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ
[1, 26]	αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν	σπαθήσας,	ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται
[1, 4]	λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην	σπάνει	τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν
[1, 15]	τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους,	σπανίζοντας	δὲ ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος
[1, 15]	ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν	σπάνιν	ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς
[1, 18]	δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ	σπάνιν	ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον
[1, 1]	ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ	σπάνιν	τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν
[1, 21]	καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ	σπάνιον	ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν
[1, 2]	δὲ κατίδοι τυπτομένην τε καὶ	σπαραττομένην,	ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους ὅλος
[1, 3]	σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης	σπαραττομένων	ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις
[1, 17]	περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις	σπαράττων	εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς
[1, 26]	ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ	Σπαρτιάτῃ·	καὶ γὰρ οὗτος ὢν ἐν
[1, 26]	περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν	Σπαρτιάτην.	(Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ
[1, 19]	ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη	σπάσαντες	τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω
[1, 33]	τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ	σπασμοὶ	πάντων τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς
[1, 33]	γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ	σπασμώδει	διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι
[1, 17]	ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας αἱ	σπεῖραι,	καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν
[1, 15]	μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ	σπείρας	ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε	σπειρῶν,	ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ
[1, 7]	ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν,	σπένδοντες	δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ
[1, 31]	τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ	σπεύδειν	παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ
[1, 31]	δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα	σπεύδοντες	ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον
[1, 11]	τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο	σπεύδων	ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς
[1, 31]	ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι	σπεύδων	Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται κατ'
[1, 17]	τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει	σπεύδων	ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς
[1, 31]	βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν	σπεύδων	τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή
[1, 11]	καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ	σπεύσας	εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου
[1, 16]	ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ	σπήλαια	καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης·
[1, 16]	τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ	σπήλαια	ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν
[1, 16]	φόβων, πλὴν καθόσον οἱ τοῖς	σπηλαίοις	ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει
[1, 16]	αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς	σπηλαίοις	ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα
[1, 16]	ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς	σπηλαίοις	ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς
[1, 3]	ἔτι τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου	σπίλοις	τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν.
[1, 32]	πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν	σπλάγχνων	τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς
[1, 3]	ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν	σπλάγχνων	ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων
[1, 3]	μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν	σπλάγχνων	χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα
[1, 7]	καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ	σπονδεῖα	καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός
[1, 18]	περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι	σπουδάζοντος	ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν
[1, 27]	ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι	σπουδάζουσα	λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα
[1, 23]	δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς	σπουδὰς	θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν
[1, 28]	ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση τε	σπουδὴ	ζώντων καὶ ὅση μνήμη παρὰ
[1, 14]	χρεὼν δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ	σπουδὴν	ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς
[1, 28]	ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο τῆς	σπουδῆς,	τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ
[1, 33]	τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι.	Σταδίους	δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα
[1, 21]	πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ	σταδίους	εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς
[1, 21]	μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα	σταδίων	ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως,
[1, 21]	οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε	σταδίων	εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ
[1, 3]	τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν	σταδίων	ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας
[1, 13]	ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως	σταδίων	καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον.
[1, 16]	πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον	σταθμούς.	Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν
[1, 11]	ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν	στάσει	τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα
[1, 23]	καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς	στάσεις	καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ
[1, 26]	ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ	στάσεως	ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν
[1, 0]	ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ τῆς	στάσεως	ἡ πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ,
[1, 0]	πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς	στάσεως	καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ
[1, 1]	ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην.	~(Στάσεως	τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ'
[1, 0]	ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς	στασιάζοντας	προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ πάθη
[1, 23]	παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν,	στασιάζων	δὲ καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ
[1, 13]	οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ	στασιάζων	πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν
[1, 22]	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ	στασιασθῆναι	συνέβη τὸν οἶκον καὶ τάχιον
[1, 8]	δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου	στασιαστὰς	ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ ἦν
[1, 0]	μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν	στασιαστῶν	φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν
[1, 13]	μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν	στάσιν.	Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν.
[1, 2]	καὶ τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει	στάσιν	τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ'
[1, 4]	γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν	στάσις	ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν
[1, 12]	δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν	στάσις	ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ
[1, 24]	~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ	στάσις,	καὶ χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις
[1, 0]	πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν	στάσις	οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων
[1, 7]	(Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον	στάσις	τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν
[1, 14]	Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ	στασιώδη	τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν.
[1, 10]	καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ	στασιώδης	αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ
[1, 21]	ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ	στέγαις	περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν
[1, 24]	μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει	στεγανώτατος	ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς
[1, 3]	τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ	στενάξας	ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν·
[1, 32]	ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν	στενάξω	τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς
[1, 1]	δὲ τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία	στενῆς	οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ
[1, 16]	πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα	στενοτάτας.	Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν
[1, 21]	καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ	στενωποὶ	τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα
[1, 18]	δὲ παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς	στενωποῖς	καὶ κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι
[1, 22]	ὡς μηδενὸς τῶν διὰ τὴν	στεργομένην	λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν
[1, 25]	μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων,	στεργομένης	δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου
[1, 30]	τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως	στέργοντα	μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν
[1, 6]	ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν	στερηθέντα	τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ
[1, 28]	δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ	στερίσκειν	αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ
[1, 31]	δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν	στερίσκεσθαι,	καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν
[1, 18]	δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ	στέφανον	ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην
[1, 33]	διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ,	στέφανος	δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ
[1, 11]	πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ	στεφάνους	φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ
[1, 13]	καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ	στίφει	μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται,
[1, 33]	οἱ δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον	στῖφος	Γερμανοί τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι
[1, 15]	ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ	στῖφος	ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης
[1, 18]	ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ	στῖφος	ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ
[1, 7]	Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον	στῖφος,	καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν
[1, 33]	τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ	στῖφος	οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους
[1, 24]	ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ	στῖφος	ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν
[1, 1]	ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας τὸ	στῖφος	τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα
[1, 10]	τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου	στίφους	αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ
[1, 15]	τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου	στίφους	τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει
[1, 10]	Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ	στίφους,	ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν
[1, 21]	τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει	στοᾷ.	(Ταῦτα μὲν ἄν τις εἴποι
[1, 21]	Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι	στοαὶ	περὶ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ
[1, 21]	δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ	στοὰς	καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ
[1, 19]	γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν	στοιχείων	πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον
[1, 0]	τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ	στόμα	καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ
[1, 16]	τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ	στόμα	προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ
[1, 21]	ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ	στόματος	ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου
[1, 21]	τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ	στόματος	κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν,
[1, 16]	καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς	στομίοις,	οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς
[1, 16]	κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ	στόμιον	καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν
[1, 23]	ἧς καὶ παρὰ θηρίοις αἱ	στοργαὶ	μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν
[1, 23]	ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς	στοργάς.	Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον τούτους
[1, 24]	ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ μειράκια	στοργῆς,	τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ
[1, 4]	πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ	στρατείαις	ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος
[1, 8]	Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους	στρατείαν	τόν τε ἄλλον τοῦ ἐν
[1, 8]	εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν	στρατείαν	Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ
[1, 14]	εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου	στρατείας	ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ
[1, 4]	Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη τῆς	στρατείας.	Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους
[1, 2]	Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους	στρατείας	ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν
[1, 3]	δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ	στρατείας	ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν
[1, 10]	βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι τῆς	στρατείας	τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ
[1, 2]	συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν	στρατεύει·	εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος,
[1, 8]	(Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ	στρατεύειν	γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας
[1, 4]	ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας	στρατεύεσθαι	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ
[1, 4]	καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα.	Στρατεύεται	δ' οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 2]	ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν,	στρατεύσας	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν
[1, 2]	γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους	στρατεύσας	καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως
[1, 20]	γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον.	Στρατεύσας	οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν
[1, 25]	πάντων. (Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου	στρατήγημα,	δι' οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο,
[1, 25]	Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ	στρατηγήματος	καὶ κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς
[1, 26]	παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου	στρατηγημάτων	δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον τὰς
[1, 19]	ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι	στρατηγήσουσιν	τοῦ πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον.
[1, 1]	κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου	στρατηγοῖς,	καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν
[1, 16]	Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν	στρατηγὸν	ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν
[1, 14]	ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας	στρατηγὸν	ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο·
[1, 10]	πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ	στρατηγὸν	καθίστησιν, τὸν δὲ μετ' αὐτὸν
[1, 17]	ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου	στρατηγὸν	καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς
[1, 16]	δύο τάγματα. Τούτων δὲ τὸν	στρατηγὸν	Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν
[1, 2]	γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ	στρατηγὸν	μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν
[1, 10]	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος	στρατηγὸς	ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας
[1, 19]	καὶ πρὸ τοῦ πλήθους ὁ	στρατηγὸς	Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ δέει,
[1, 6]	εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων	στρατηγὸς	ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε
[1, 15]	(Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων	στρατηγὸς	πεμφθεὶς ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν
[1, 11]	σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε	στρατηγοῦντα	Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον
[1, 1]	μάχῃ νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου	στρατηγοὺς	καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν
[1, 33]	Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ βασιλέως	στρατηγῷ,	κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης
[1, 12]	μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ	στρατηγῷ	κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν
[1, 7]	ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων	στρατηγῷ	κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς
[1, 7]	τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ	στρατηγῷ,	τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ
[1, 19]	ὃς ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας	στρατηγῶν	αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν
[1, 10]	παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος	στρατηγῶν	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ
[1, 0]	στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος τῶν	στρατηγῶν,	οἳ πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 7]	Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ	στρατηγῶν	Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς
[1, 0]	ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων	στρατιᾷ	καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς
[1, 8]	τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ	στρατιά.	Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει
[1, 23]	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν τῇ	στρατιᾷ	μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον
[1, 20]	μεθ' οὓς καὶ τῇ λοιπῇ	στρατιᾷ	πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν
[1, 11]	καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος	στρατιὰν	ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ
[1, 10]	τῆς περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς	στρατιὰν	ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων
[1, 15]	ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων	στρατιὰν	εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν
[1, 8]	Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ	στρατιὰν	ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει
[1, 17]	τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ	στρατιὰν	Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ
[1, 20]	καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ	στρατιὰν	καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ
[1, 17]	Διελὼν δὲ εἰς ἔργα τὴν	στρατιὰν	καὶ τεμὼν τὰ προάστεια τρία
[1, 17]	ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει τὴν	στρατιάν.	Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους
[1, 5]	Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν	στρατιάν,	πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ
[1, 4]	αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν	στρατιὰν	συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ
[1, 12]	ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ	στρατιᾶς	ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν
[1, 11]	πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς	στρατιᾶς	ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ
[1, 17]	Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ	στρατιᾶς	ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν
[1, 4]	κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ	στρατιᾶς	ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς
[1, 17]	αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης	στρατιᾶς	ἱππέων τε καὶ πεζῶν, ἣν
[1, 10]	προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ	στρατιᾶς.	(Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως·
[1, 8]	(Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους τῆς	στρατιᾶς	Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο
[1, 7]	ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ	στρατιᾶς·	ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν,
[1, 0]	τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης	στρατιᾶς	οὔτε τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν,
[1, 33]	συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος οἱ	στρατιῶται	μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο
[1, 17]	ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ	στρατιῶται	ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη
[1, 33]	ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς τε	στρατιώταις	ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι
[1, 33]	παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς	στρατιώταις	ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ
[1, 15]	ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς	στρατιώταις	ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό
[1, 8]	μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς	στρατιώταις	ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος
[1, 18]	πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς	στρατιώταις	ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν
[1, 33]	δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς	στρατιώταις	καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν
[1, 27]	κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν τοῖς	στρατιώταις	ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ
[1, 20]	αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ τοῖς	στρατιώταις	παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ
[1, 16]	διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς	στρατιώταις	τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας
[1, 1]	τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς	στρατιώτας	αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε
[1, 1]	τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς	στρατιώτας	εἰς τὴν κάτω· τοῦτο δὲ
[1, 33]	ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς	στρατιώτας,	ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς
[1, 7]	κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς	στρατιώτας·	ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ σώματος
[1, 18]	ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον	στρατιώτην,	ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα
[1, 27]	(Παλαιὸς δέ τις τοῦ βασιλέως	στρατιώτης,	ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα
[1, 0]	βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ	στρατιωτικὰ	δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων·
[1, 19]	τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ	στρατιωτικὸν	ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο.
[1, 15]	δ' αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος	στρατιωτικὸν	καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς
[1, 33]	γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ	στρατιωτικὸν	προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη
[1, 24]	λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας τοῦ	στρατιωτικοῦ	καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς
[1, 17]	ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει	στρατιωτικώτερον·	εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο.
[1, 0]	καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν	στρατιωτῶν	ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος
[1, 21]	ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ	στρατιωτῶν	ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους
[1, 17]	οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι	στρατιωτῶν	καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου
[1, 15]	δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν	στρατιωτῶν	σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα
[1, 11]	ὃς δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα	στρατὸν	ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός.
[1, 11]	τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην	στρατὸν	ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 19]	τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν	στρατὸν	ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ
[1, 27]	διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν	στρατοπεδάρχην	καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους
[1, 17]	Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ	στρατοπεδεύεται·	ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ'
[1, 19]	Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως.	Στρατοπεδευσάμενος	δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν
[1, 6]	κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ	στρατοπεδευσάμενος	ἐν τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν
[1, 15]	τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες.	(Στρατοπεδευσαμένους	δὲ κατὰ τὸ πρὸς δύσιν
[1, 9]	καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ	στρατόπεδον	αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους
[1, 19]	Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ	στρατόπεδον	αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ
[1, 19]	προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ	στρατόπεδον	ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν
[1, 17]	οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ	στρατόπεδον·	ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν καλουμένην
[1, 15]	Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ	στρατόπεδον	καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ'
[1, 9]	μάχην κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων	στρατόπεδον	καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν
[1, 33]	καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων	στρατόπεδον.	Οἳ τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι
[1, 8]	αὐτός τε ἀπώλετο καὶ ὁ	στρατὸς	αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ νῦν
[1, 15]	τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ	στρατοῦ	μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον.
[1, 16]	αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ	στρατοῦ	μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς
[1, 21]	παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν,	Στράτωνος	ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν
[1, 3]	χωρίον, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ	Στράτωνος	ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ
[1, 3]	δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον,	Στράτωνος	ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων
[1, 20]	καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ	Στράτωνος	πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ
[1, 7]	Δῶρα καὶ τὴν πάλαι μὲν	Στράτωνος	πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν
[1, 3]	Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν	Στράτωνος	πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν
[1, 27]	τοῦ δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος,	στρεβλοῦν	ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ
[1, 4]	γοῦν ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις	στρεφόμενος	βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν
[1, 21]	μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον.	Στρογγύλοις	μὲν γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις
[1, 31]	ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ	στρωμνὰς	ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ
[1, 33]	μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος,	στρωμνὴ	δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ σῶμα
[1, 30]	ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον,	σὺ	δ' ὃ φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ
[1, 32]	τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν.	Σὺ	δέ με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας,
[1, 32]	ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν	σὺ	θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν
[1, 25]	ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου	σύ·	καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν,
[1, 32]	εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ	σύ,	Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος
[1, 32]	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ·	σύ,	πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν
[1, 10]	καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι	συγγενεῖ	τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι
[1, 27]	ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως	συγγενεῖς	καὶ φίλοι, Σαλώμη τε καὶ
[1, 23]	γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει	συγγενεῖς	καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ
[1, 25]	ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ οἱ	συγγενεῖς	προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ
[1, 28]	ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης	συγγενεῖς	τε καὶ φίλους παραστησάμενός τε
[1, 3]	με ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου	συγγενοῦς.	Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον,
[1, 29]	συνέδριον τῶν τε φίλων καὶ	συγγενῶν	ἄλλα τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου
[1, 33]	υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος τῶν	συγγενῶν,	ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι καὶ
[1, 27]	κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε ἰδίων	συγγενῶν	καὶ τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν
[1, 32]	μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν	συγγενῶν	καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας τῶν	συγγενῶν	οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν.
[1, 24]	καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει,	συγγινώσκεται·	καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ
[1, 25]	ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα,	συγγνώμην	δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ καὶ
[1, 24]	πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς	συγγνώμην	τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ
[1, 0]	παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας νόμον	συγγνώμην	τῷ πάθει· πόλιν μὲν γὰρ
[1, 25]	Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν	συγγνώμης	αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν
[1, 8]	ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο	συγγνώμης	ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ
[1, 8]	τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν,	συγγνωσθῆναί	τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ
[1, 0]	κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ	συγγράμματα,	τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας
[1, 0]	Ὅπου δ' οἵ τε τούτων	συγγραφεῖς	ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται,
[1, 0]	ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων	συγγραφέων	ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων
[1, 0]	δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων	συγγράφουσιν	ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν
[1, 15]	Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην	συγκαταγαγεῖν	ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν
[1, 4]	ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων καὶ	συγκατακείμενος	ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ
[1, 12]	κολάζειν προστάξας οὓς ἂν λάβῃ,	συγκατασκευάζειν	δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ'
[1, 24]	δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ	συγκατεκλίνετο.	Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ δώροις
[1, 7]	ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ	συγκατεφλέγοντο.	Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι
[1, 12]	δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος	συγκατήγαγεν	Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ
[1, 27]	τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν,	συγκεχύσθαι	τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν
[1, 2]	πλῆθος πάλιν εἰς τὸ τεῖχος	συγκλείουσιν	καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν
[1, 33]	εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν	συγκλεῖσαι.	Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν
[1, 8]	Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν ἡ	σύγκλητος	εἷρξεν, τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ
[1, 17]	αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς	συγκλήτου	δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο,
[1, 15]	Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς	συγκλήτου	προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν
[1, 14]	ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ	συγκλήτου	πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν
[1, 9]	~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ τῆς	συγκλήτου	φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης
[1, 18]	τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν	συγκομιδαί,	τῶν δὲ μαχομένων περιῆν τῇ
[1, 0]	αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ	σύγκρισιν	ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους,
[1, 0]	τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ	σύγκρισιν·	καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος,
[1, 1]	Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους	συγκροτεῖ	δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος
[1, 8]	Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ	συγκροτήσας	δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ
[1, 19]	τῶν πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ	συγκροτήσας	ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν
[1, 5]	μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ	συγκροτοῦσα	διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν
[1, 11]	καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας	συγκροτῶν·	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν,
[1, 21]	τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα	συγκτίσας	πλείσταις καὶ τῶν ἔξω πόλεων
[1, 30]	ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί πω	συγχεόμενον.	Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς
[1, 32]	(Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ	συγχύσεως	ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν
[1, 31]	ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ	σύγχυσις	καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ
[1, 0]	τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες	συκοφαντοίη,	διδότω παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας
[1, 7]	πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος	Σύλλα	παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ
[1, 13]	Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε	συλλαβεῖν	ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν,
[1, 10]	μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν τε	συλλαβὼν	ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν.
[1, 12]	δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν	συλλαβὼν	εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν,
[1, 24]	δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη.	Συλλαβὼν	οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ
[1, 31]	μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ πρὸς	Συλλαῖον	δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ τότε
[1, 24]	κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου πρὸς	Συλλαῖον	τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως
[1, 29]	τῷ τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι	Συλλαῖος	διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον
[1, 29]	θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ	Συλλαῖος	ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς
[1, 32]	σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ	Συλλαῖος	τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη
[1, 30]	δεδωκέναι δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον	Συλλαίου	πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον.
[1, 29]	παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον	Συλλαίου	τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ
[1, 29]	Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης	Συλλαίου	τῶν ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ
[1, 29]	δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ	Συλλαίου	Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ τὰ
[1, 28]	Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι	Συλλαίῳ,	διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ
[1, 27]	ἐφ' οἷς καὶ πρότερον, ὅτι	Συλλαίῳ	τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα
[1, 29]	βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν Ἄραψ.	Συλλαμβάνει	δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον
[1, 2]	εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ	συλλαμβάνει	καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει·
[1, 33]	ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας	συλλαμβάνει	καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ
[1, 23]	γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις	συλλαμβάνεσθαι	περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει
[1, 15]	διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον	συλλαμβανόντων	Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος
[1, 0]	μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα	συλλέγειν,	πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ
[1, 0]	παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ	συλλέγοντες	εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς
[1, 8]	τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ	συλληφθέντα	φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα·
[1, 33]	πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ	συλληφθέντας	κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν
[1, 33]	ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν	συλληφθέντων	παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν
[1, 17]	οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην ὁ	συλληψόμενος	τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη
[1, 17]	ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ	συμβαίνει	τέρας, ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα
[1, 10]	πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε	συμβαλεῖν	βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις
[1, 19]	αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει	συμβαλεῖν·	ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες
[1, 8]	πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται	συμβαλεῖν	καὶ κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους
[1, 17]	ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο	συμβαλεῖν,	οἱ δὲ περὶ Πάππον οὔτε
[1, 1]	μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν	συμβάλλει	τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς
[1, 16]	ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν.	Συμβαλόντες	γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ
[1, 8]	Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ	συμβαλόντων	περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι
[1, 6]	καὶ περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα	συμβαλὼν	αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ'
[1, 25]	τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο.	Συμβαλὼν	γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ
[1, 19]	ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς	συμβαλὼν	Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει.
[1, 13]	κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ	συμβαλών,	καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις
[1, 1]	δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ	συμβαλὼν	μάχῃ νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου
[1, 4]	λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα	συμβαλὼν	Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι
[1, 0]	ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά τε	συμβάντα	κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ
[1, 21]	πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι	συμβέβηκεν	τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα
[1, 7]	ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν	συμβῆναι,	τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν
[1, 6]	Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ	συμβολῇ	λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν
[1, 4]	πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον	συμβολὴ	πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς
[1, 19]	κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς	συμβολῆς	γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν
[1, 7]	χῶμα ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα	συμβολῆς	εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου
[1, 8]	Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης	συμβολῆς	μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ περὶ
[1, 6]	δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων	συμβολῆς	περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ
[1, 13]	χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης	συμβολῆς	ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες
[1, 11]	τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ	συμβουλεύσαντος	αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα
[1, 20]	μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου	συμβουλίας	τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ
[1, 14]	ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι.	Συμβούλοις	δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς
[1, 10]	δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς	συμβούλοις	χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος.
[1, 5]	φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ	σύμβουλον	ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων
[1, 8]	ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ ἦν	σύμβουλος	Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν
[1, 20]	κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ	σύμβουλος	ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην
[1, 24]	πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ,	σύμβουλος	κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ
[1, 26]	Ἦν δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ	σύμβουλος	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ
[1, 10]	ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ	σύμβουλος	ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν
[1, 20]	εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ	συμμαχίαν	μέντοι γε αὐτῷ κατὰ τὸ
[1, 10]	Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν	συμμαχίαν.	Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος
[1, 10]	καὶ ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον	συμμαχίαν	οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν,
[1, 20]	ὧν μοι γράφει καὶ Βεντίδιος	συμμαχίαν	σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους
[1, 0]	χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι	σύμμαχοι	ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν,
[1, 4]	ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς	συμμάχοις	περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους
[1, 17]	γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν	σύμμαχον	ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ
[1, 17]	τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ	σύμμαχον.	~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν πόλιν
[1, 2]	Αὖθις δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ	σύμμαχος	κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις
[1, 20]	ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην	σύμμαχος,	μίαν εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων
[1, 6]	καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας	συμμάχους.	Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ
[1, 16]	Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει	συμμάχους	Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς
[1, 17]	τῶν περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει	συμμάχους,	Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα ταύτῃ
[1, 17]	τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ	συμμαχῶν,	αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς
[1, 4]	γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν	συμμάχων	κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ
[1, 17]	ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας	συμμάχων,	οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν,
[1, 18]	τότε κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων	συμμάχων·	ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος
[1, 6]	Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ τῶν	συμμεινάντων	φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν
[1, 20]	ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου	συμμένοντος.	Ὅ γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε
[1, 19]	μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας	συμμετασχεῖν	τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ
[1, 24]	ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο,	συμμέτοχοι	δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ
[1, 21]	ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι·	συμμετρησάμενος	γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι
[1, 8]	ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος,	συμμίξαντες	τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν
[1, 22]	τε περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν	συμπαθοῦς	ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς
[1, 29]	γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ	συμπαθῶς	ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ
[1, 12]	ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος	συμπαρεστῶτος	Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος. Καὶ
[1, 19]	πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν	συμπατούμενοι	διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν
[1, 4]	πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις	συμπεσόντες.	Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος
[1, 6]	κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας	συμπεφευγέναι	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο
[1, 26]	καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ	συμπιστεύων	καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ
[1, 17]	τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν	συμπλέκεσθαι	τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες,
[1, 15]	Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν φανερῶς	συμπλεκόμενοι,	τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον.
[1, 7]	τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ	συμπολεμεῖν	ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν
[1, 33]	πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν	συμπομπεύσοντα	τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ
[1, 11]	Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ	συμπόσιον	θνήσκει τά τε ἄλλα δραστήριος
[1, 17]	τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ	συμποσίου	μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ
[1, 2]	δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν	συμποσίῳ	ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς
[1, 12]	εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι	συμπράξειεν,	καὶ ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν
[1, 23]	ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις	συμφέρει	κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν.
[1, 14]	κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην	συμφέρειν	ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ
[1, 11]	ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ	συμφέρειν	ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ Κάσσιος
[1, 31]	σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ	συμφέρον	Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ
[1, 29]	ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ	συμφέρον	αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς
[1, 28]	θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ	συμφέροντι	τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν
[1, 23]	κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ	συμφέροντος	ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς
[1, 29]	τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ	συμφερόντων.	Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν
[1, 19]	Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει	συμφορὰ	δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν
[1, 24]	Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς	συμφοραῖς	Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας τῶν
[1, 33]	ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν ταῖς	συμφοραῖς	αὐτῷ καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις.
[1, 19]	πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν	συμφοραῖς	ἧκον· σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ
[1, 7]	δὲ οὕτως ἐν ταῖς τότε	συμφοραῖς	καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς τὸ
[1, 0]	διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος	συμφοραῖς.	Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία
[1, 33]	ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν τέκνων	συμφοραῖς,	ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι
[1, 20]	Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν	συμφορὰν	αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς
[1, 32]	πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν	συμφορὰν	ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ
[1, 19]	(Μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς	συμφορᾶς	βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς
[1, 14]	τε αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους	συμφορὰς	ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους
[1, 31]	ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι	συμφοράς,	ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο
[1, 26]	μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους	συμφορὰς	καὶ τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους,
[1, 17]	τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς	συμφορᾶς.	Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας
[1, 0]	πάθη τοῦ δήμου καὶ τὰς	συμφορὰς	ὅσα τε ὑπὸ τοῦ πολέμου
[1, 4]	εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς	συμφορᾶς	πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν
[1, 19]	μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας	συμφορᾶς	τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ
[1, 32]	τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον	συμφορᾶς	τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ
[1, 7]	καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην	συμφορούσης	τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν
[1, 0]	Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι	συμφορῶν	ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς εἰδότας
[1, 0]	συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον	συμφορῶν	αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων
[1, 19]	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει	συμφορῶν	ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο
[1, 6]	δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει	συμφυγὼν	ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας
[1, 31]	τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα	συμφύρειν	ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε
[1, 30]	δὲ παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα	σύμφωνα,	καὶ διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος
[1, 27]	τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι.	Σύμψηφοι	δ' αὐτῷ καὶ οἱ δύο
[1, 23]	τῆς γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν	σύμψηφον,	ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι.
[1, 20]	τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε	σὺν	ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς
[1, 8]	λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι	σὺν	Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν
[1, 29]	μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας	σὺν	αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει.
[1, 9]	εἰς τὴν πόλιν μετὰ τῶν	σὺν	αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν
[1, 12]	φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν	σὺν	Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς
[1, 16]	οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς	σὺν	γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς
[1, 15]	πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας	σὺν	γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν
[1, 7]	Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει,	σὺν	δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος
[1, 15]	διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου	σὺν	διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο
[1, 30]	ὅτι τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος	σὺν	ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ
[1, 29]	τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν	σὺν	ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν
[1, 15]	τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ	σὺν	μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον
[1, 27]	καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις,	σὺν	οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ'
[1, 2]	αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην	σὺν	ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον
[1, 9]	δ' αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει	σὺν	ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται
[1, 13]	δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου	σὺν	Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν
[1, 14]	ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ	σὺν	ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι
[1, 2]	πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου	σὺν	τῇ μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς
[1, 32]	παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων	σὺν	τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται
[1, 32]	καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ	σὺν	τοῖς διὰ χρημάτων δώροις χίλια
[1, 8]	ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει	σὺν	τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος
[1, 7]	ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν	σὺν	τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος
[1, 27]	ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα	σὺν	τῷ παιδὶ καὶ τὸν κουρέα
[1, 12]	προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης	σὺν	Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους
[1, 28]	ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων.	(Συναγαγὼν	γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε
[1, 1]	ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται.	(Συναγαγὼν	γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε,
[1, 33]	ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας	συναγαγὼν	εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν
[1, 19]	καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον	συναγαγὼν	Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν
[1, 23]	δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται,	συναγαγὼν	τὸν λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς
[1, 8]	Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ	συναγαγὼν	χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ
[1, 26]	αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ	συναγανακτῶν.	~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη
[1, 15]	τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ	συναγηοχὼς	δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων τε
[1, 6]	λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα	συνάγουσιν	κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ
[1, 8]	ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην	συναθροίσειν	δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος
[1, 17]	πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο.	Συναθροισθείσης	δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς
[1, 19]	γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ	συναθροισθέντες	εἰς Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας
[1, 26]	ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ	συναλγεῖν	ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ καὶ
[1, 19]	αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ	συναναγκασθέντες	ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι
[1, 8]	παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ	συναπέδρα,	δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ
[1, 24]	μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει.	Συναπέκλιναν	δὲ καὶ τῶν κατὰ τὸ
[1, 24]	καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι	συναπήγετο·	τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως
[1, 24]	ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους.	~(Συναπῄει	δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις,
[1, 7]	τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν	συνάπτουσαν	ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν
[1, 28]	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ	συναρμόσαι	τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς
[1, 23]	τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη,	συναρμόσω	μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ
[1, 1]	εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα,	συνασπίσας	μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ
[1, 24]	ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη,	συναφίστα	δ' ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως
[1, 1]	μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ	συνάψαι	τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς
[1, 19]	ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ	συνάψαντες	τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ
[1, 27]	τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ	συνδήσασθαι	τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων
[1, 23]	τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν	συνδιατριβόντων	κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί,
[1, 14]	κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ	συνδιήνεγκεν,	τήν τε ξενίαν καὶ τὴν
[1, 13]	λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι	συνδραμόντες	πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ
[1, 28]	χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος.	Συνέβαινεν	δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν
[1, 9]	Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν	συνέβαλλεν	τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην
[1, 11]	Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα.	Συνέβη	δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν
[1, 1]	ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ	συνέβη	δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν
[1, 3]	ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ,	συνέβη	μὲν κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας
[1, 15]	περὶ τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου	συνέβη	πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων
[1, 4]	κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι	συνέβη	πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου
[1, 0]	ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας	συνέβη	προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν
[1, 22]	θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι	συνέβη	τὸν οἶκον καὶ τάχιον μέν,
[1, 13]	τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας	συνεβούλευεν	τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι·
[1, 31]	μὲν οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων	συνεβούλευον	μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ
[1, 31]	καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους	συνέδραμεν,	ἡ τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ
[1, 24]	λέγουσα. Καί τις ἑτέρα διαβολὴ	συνέδραμεν	ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ
[1, 28]	κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ	συνέδριον.	Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ
[1, 32]	ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ τὸ	συνέδριον	Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν
[1, 32]	ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ	συνέδριον	μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν
[1, 29]	ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν	συνέδριον	τῶν τε φίλων καὶ συγγενῶν
[1, 27]	ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ	συνεδρίου	τῶν τε ἰδίων συγγενῶν καὶ
[1, 27]	ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς	συνέδροις	ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος,
[1, 21]	ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι	συνεζευγμένοι	τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου
[1, 24]	τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι	συνέζευξεν	ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ
[1, 24]	πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ	συνειδὸς	εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ τῶν
[1, 23]	δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ	συνειδότος	ἡ περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν
[1, 32]	οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ	συνειλημμένοι,	κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς
[1, 13]	παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν	συνειλημμένον,	καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη,
[1, 23]	ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ	συνεῖναι	δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ
[1, 17]	τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους.	Συνεισπίπτει	δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ
[1, 17]	γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν τέλει	συνειστιάθησαν	κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος
[1, 16]	Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει	συνείχετο	καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν
[1, 33]	νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ	συνεῖχον	ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ
[1, 21]	οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός πῃ	συνεκρίνετο,	προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων τὸν
[1, 27]	αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ	συνελάμβανεν.	(Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ τῆς
[1, 13]	προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν	συνελάμβανον	τά τε ἄλλα πρὸς τὴν
[1, 6]	πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα	συνελαύνεται.	Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς,
[1, 8]	φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα	συνελαύνονται.	Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν
[1, 8]	τὴν ἔφοδον δύναμίν τε πλείω	συνέλεγεν,	ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας
[1, 13]	ἀεί, πάλαι δ' ἂν καὶ	συνελήφθησαν,	εἰ μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 2]	ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν	συνελθόντες	οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ πρὸς
[1, 10]	τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως	συνελθόντων.	Οἷς καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον
[1, 28]	βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες.	Συνελογίζετο	δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ
[1, 8]	τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν,	συνέμενον	δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος
[1, 17]	τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα	συνέμιξεν,	δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι
[1, 4]	μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος	συνέμισγον	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ
[1, 2]	τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα	συνεξελών·	μετ' οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος
[1, 19]	συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ	συνεξορμᾶν	ἤδη τῶν τε ἄλλων τῶν
[1, 17]	τῶν μὲν εἰς τὴν κώμην	συνεξωθουμένων	ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ
[1, 0]	ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον	συνεπαρθήσεσθαι	σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ
[1, 24]	ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν.	Συνεπέβη	δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς
[1, 17]	ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς	συνέπεμψεν	Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν σῖτον
[1, 17]	πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως	συνέπεσεν.	Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας
[1, 8]	καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων.	Συνεπολίσθησαν	γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε
[1, 26]	δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει	συνεργεῖν	ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον,
[1, 25]	γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς	συνεργήσειν.	(Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν,
[1, 18]	καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε	συνερρήγνυντο	τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ
[1, 19]	ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου	συνερρωγότος	παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν
[1, 25]	καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον	συνεσκέπτετο.	Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ
[1, 30]	φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις	σύνεσμεν,	ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν
[1, 17]	καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ	συνεστὸς	ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος
[1, 0]	πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων	συνετάξαντο	μετ' ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων
[1, 3]	τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην	συνετήκετο,	μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου
[1, 13]	καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη,	συνετωτάτη	γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ'
[1, 23]	διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν	συνευχομένους	τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν
[1, 9]	οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως	συνεφήψαντο	τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη
[1, 33]	τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου	συνεχεῖς	ἀλγηδόνες περί τε τοὺς πόδας
[1, 4]	τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς,	συνεχὴς	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς
[1, 24]	ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν	συνεχῶς	τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους
[1, 24]	βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ	συνεχῶς	τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς
[1, 17]	χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν	συνεχῶς	τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν
[1, 0]	τε τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου	συνήγαγε	καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ
[1, 14]	μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον·	συνήγαγεν	δὲ τὴν βουλήν, ἐν ᾗ
[1, 5]	συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν	συνήγαγεν	οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον
[1, 27]	εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ,	συνῆγε	τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ
[1, 17]	τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν,	συνήγετο	δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ
[1, 33]	ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ	συνῆγον	αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ
[1, 33]	δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ	συνηδομένων,	καὶ κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται
[1, 27]	ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα	συνήθη	καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς
[1, 8]	Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα	συνήθη	πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν
[1, 15]	πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα	συνηθροίσθη·	διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν
[1, 30]	τι τὴν γυναῖκα τῶν οὐ	συνήθως	ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως εἰς
[1, 23]	δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν·	συνηνδροῦτο	δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ
[1, 25]	λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι.	(Συνῄνει	τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως·	συνῆπτε	δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ
[1, 15]	φρούριον ᾔει πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα·	συνῆπτε	δ' αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος
[1, 15]	τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο.	Συνῆπτεν	δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς
[1, 23]	καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο.	Συνήργει	δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ
[1, 24]	οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων.	Συνήργει	δὲ καὶ πρὸς τὴν ταύτης
[1, 29]	φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο.	Συνήργει	δὲ καὶ Φερώρας ὡς ἂν
[1, 22]	τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως	συνήργει	καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος,
[1, 21]	παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα	συνηρεφὲς	ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης
[1, 28]	ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν παίδων	συνήρμοσεν	τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον
[1, 11]	(Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ	συνῇσαν	οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε
[1, 20]	ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν χαριζόμενος.	Συνήττημαι	δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ
[1, 33]	ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν,	συνηύχοντο	δὲ καὶ τὴν παρὰ τοῦ
[1, 17]	Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα ταύτῃ	συνῆψεν.	Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν
[1, 8]	τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην	συνθεόντων.	(Μετὰ δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν
[1, 5]	προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν	συνθήκαις	καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ'
[1, 4]	καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ	συνθήκας	ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν
[1, 8]	τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ	συνθήκας	ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν
[1, 24]	γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει	συνθήκας	περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν
[1, 30]	προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ	συνθήκην	Ἀντίπατρος μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας
[1, 26]	αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ	συνιδὼν	τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα
[1, 24]	γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο·	συνίει	δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ
[1, 24]	τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν	συνιέναι.	(Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν,
[1, 20]	δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ	συνιππάσατο	ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως
[1, 0]	ἰδίων χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν	συνιστάνειν	ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος
[1, 11]	τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος,	~(συνίσταται	δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν
[1, 26]	καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη,	συνίστησιν	δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ
[1, 28]	δέ μοι μετὰ τῆς φύσεως	συνίστησιν	ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ
[1, 30]	ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς	συνίστωρ·	βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς
[1, 3]	μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ	συννοίας	ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ'
[1, 29]	Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν	σύνοδον	ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν
[1, 29]	ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς	συνόδου	καὶ τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον
[1, 30]	ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν	συνόδους,	ὅτι τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος
[1, 8]	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς πέντε	συνόδους,	τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ
[1, 25]	δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται	συνοικίζειν	αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ
[1, 24]	Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν	συνοικίσας	ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ
[1, 26]	γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι	συνοικῶν	ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν
[1, 24]	κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ	συνόντας	χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν
[1, 29]	ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ.	Συνουσίαι	δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ
[1, 24]	διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν μὲν	συνουσίαν	εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ
[1, 29]	βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν	σύνταγμα	κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους
[1, 5]	αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι,	σύνταγμά	τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι
[1, 3]	ὅτι τε παρείη μετὰ μεγίστου	συντάγματος	ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι
[1, 24]	τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν	συνταγμάτων,	ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν
[1, 25]	τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους	συνταξάμενος	προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς
[1, 0]	τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ	συντάξας	ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου
[1, 0]	τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς	συντάξεως·	τούτων δὲ τὰ μὲν τοῦ
[1, 13]	τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν	σύνταξιν	τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν
[1, 12]	ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν πόλιν	συνταράσσοντες	παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς
[1, 3]	τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα	συντάσσεται	μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ
[1, 27]	Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον	συνταφησομένους	Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν
[1, 25]	ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς	συνταχθείσας	ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι καὶ
[1, 8]	δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα	συντελῶσιν	εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον
[1, 9]	χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι	συντηρούμενος	ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ'
[1, 30]	τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι	σύντομον.	Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς ὕδρας
[1, 0]	προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ	συντόμως,	(ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς
[1, 6]	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ	συντόνῳ	φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην
[1, 14]	εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ	συντονώτερον	ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς
[1, 1]	γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ	συντριβεὶς	ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας τοῦ
[1, 4]	βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων	συντριβεῖσαν.	Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 10]	μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ	συντρόφῳ	καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ
[1, 29]	πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς	συνυπεκρίνετο	καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ
[1, 1]	ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως	συνωθεῖ	τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν κάτω·
[1, 18]	στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς οἰκίας	συνωθούμενοι	καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν
[1, 24]	Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ	συνῴκισεν	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ
[1, 28]	Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην	συνῴκισεν	θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν
[1, 28]	καὶ αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου	συνῴκισεν	θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ
[1, 28]	ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων	συνῴκισεν	καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν
[1, 31]	ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ	συνωνούμενος	ἄλλα τε πολλὰ τῶν κειμηλίων,
[1, 4]	γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν	συνωσθεῖσαν	κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει
[1, 19]	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη	συνωσθὲν	εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν
[1, 21]	θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ	συοτρόφος	μὲν ἡ χώρα, τὸ πλέον
[1, 23]	υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον	σύρας	μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς
[1, 27]	τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ	σύρας	τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν
[1, 9]	Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς ἐν	Συρίᾳ	δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν
[1, 10]	τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ	Συρίᾳ	κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν
[1, 28]	γε μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν	Συρίᾳ	πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ
[1, 27]	Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ τε	Συρία	πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν
[1, 21]	Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν	Συρίᾳ	πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ
[1, 7]	ἔθνους καὶ τὰς ἐν κοίλῃ	Συρίᾳ	πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ
[1, 2]	γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν	Συρίᾳ	πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων
[1, 7]	ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν	Συριακὴν	ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην τε
[1, 29]	παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν	Συρίαν	ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ
[1, 6]	πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς	Συρίαν	ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου
[1, 6]	καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν	Συρίαν	εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν
[1, 22]	ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν	Συρίαν,	ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον οἱ
[1, 12]	Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν	Συρίαν,	κατὰ δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην
[1, 11]	καὶ δὴ καὶ Κάσσιος εἰς	Συρίαν	καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις.
[1, 13]	σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ	Συρίαν	κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν
[1, 8]	Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει	Συρίαν.	Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους
[1, 8]	προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς	Συρίαν	πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά τε
[1, 9]	τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς	Συρίαν,	πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων
[1, 1]	δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν	Συρίαν.	(Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ
[1, 10]	μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν	Συρίαν.	Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα
[1, 9]	τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς	Συρίαν,	ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ
[1, 8]	μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς	Συρίαν	ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν
[1, 17]	νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς	Συρίας	αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς
[1, 11]	Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν	Συρίας	ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν
[1, 19]	συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς κοίλης	Συρίας	ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους
[1, 27]	Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ πάσης	Συρίας	ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως·
[1, 4]	Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης	Συρίας	βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ
[1, 10]	δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς	Συρίας	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον
[1, 11]	Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς	Συρίας,	ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς τὰς
[1, 31]	ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ τῆς	Συρίας	ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς
[1, 10]	Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης	Συρίας	καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον τε
[1, 20]	ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ	Συρίας	Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ
[1, 20]	ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς	Συρίας	καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν
[1, 20]	δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ	Συρίας	ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν
[1, 11]	πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα	Συρίας,	ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ'
[1, 12]	μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ	Συρίας	πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται
[1, 15]	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ	Συρίας	Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς
[1, 1]	κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης	Συρίας	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον, ἡ
[1, 8]	Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης	Συρίας	πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης
[1, 17]	Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς	Συρίας	Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν
[1, 6]	δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς	Συρίας	συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν
[1, 17]	δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ	Συρίας	συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον
[1, 10]	λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς	Σύροις	ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά
[1, 4]	παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν·	Σύρους	γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ
[1, 0]	πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι	συρραγέντων,	οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς
[1, 13]	στίφει μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν	συρρήγνυται,	καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους
[1, 18]	ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν τέλει	Σύρων	διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν
[1, 13]	παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε	Σύρων	τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην,
[1, 1]	τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ	σῦς	ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ
[1, 0]	τὸν Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον	συστάντα	μέγιστον οὐ μόνον τῶν καθ'
[1, 11]	κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν.	(Συστάντος	δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ
[1, 8]	Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα	συχνὴν	βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν
[1, 15]	φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες	συχνοὺς	διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν
[1, 17]	χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε	συχνοὺς	κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς
[1, 24]	ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν τῇ	σφαγῇ	τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν
[1, 3]	ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς	σφαγὴν	Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο
[1, 19]	ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον·	σφαλερὰ	δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ οἰκείας
[1, 16]	τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι	σφαλερωτάτῃ.	Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν
[1, 3]	θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ	σφάλλεται	καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο
[1, 33]	ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες	σφᾶς	αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν
[1, 19]	ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον	σφᾶς	αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς
[1, 15]	εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε	σφᾶς	χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους τόπους,
[1, 4]	ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά τε	σφέτερα	καὶ τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν
[1, 15]	ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς	σφετέροις·	οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ
[1, 16]	θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ	σφετέρῳ	δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν
[1, 17]	Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ τῶν	σφετέρων	ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν,
[1, 1]	ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν	σφετέρων	ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ
[1, 16]	μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι	σφίσιν	ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ
[1, 0]	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι	σφίσιν	ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ τε
[1, 24]	κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ·	σφόδρα	δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ
[1, 25]	πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα.	Σφόδρα	δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται
[1, 17]	μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ	σφόδρα	θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ
[1, 13]	τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ	σφόδρα	καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 27]	τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα,	σφόδρα	μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς
[1, 27]	στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν	σφόδρα	συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ
[1, 14]	ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται	σφόδρα	τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην,
[1, 16]	δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ	σφοδροτάτῳ	διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν
[1, 17]	ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη	σφοδροτάτῳ.	Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς
[1, 27]	λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα	σφοδρότερον.	Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο
[1, 19]	τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ	σφῶν	αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν
[1, 12]	προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ	σφῶν	δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα
[1, 0]	οὐ μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς,	σχεδὸν	δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν
[1, 33]	ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ ἤδη	σχεδὸν	ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν
[1, 17]	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει	σχεδόν.	(Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν
[1, 9]	καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου	σχεδὸν	τοῦ σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα
[1, 20]	τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ	σχῆμα	ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς·
[1, 21]	ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό τε	σχῆμα	καὶ τὴν ἐν τῷ μεγέθει
[1, 6]	δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ	σχήματος	ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται.
[1, 33]	πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων	σχοίνοις	παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ
[1, 30]	σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν	σχῶμέν	ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας.
[1, 28]	αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ	σῷ	παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα·
[1, 11]	κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα μου	σώζει	τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε
[1, 27]	οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται	σώζειν	ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα
[1, 29]	Ἀλλ' ὁ μὲν παρ' ἐλπίδα	σώζεται,	μετ' οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ
[1, 11]	γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου	σώζεται	πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα
[1, 20]	ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ	σώζου	γε, ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν
[1, 30]	τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ	σώζουσα	τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον;
[1, 17]	τέρας, ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα	σωθεὶς	ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ
[1, 9]	ἐν τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους.	Σωθεὶς	δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς
[1, 3]	φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι,	σῶμα	ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ
[1, 33]	στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ	σῶμα	δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον,
[1, 33]	ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ	σῶμα	ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ
[1, 30]	δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ	σῶμα	καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς
[1, 32]	καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ	σῶμα·	οὗτος ὁ μέχρι τῆς κοίτης
[1, 33]	ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ	σῶμα	πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις
[1, 4]	καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ	σῶμα	πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ
[1, 10]	δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ	σῶμα	σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν
[1, 0]	τοῦ καινὰ λέγειν καὶ τὸ	σῶμα	τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ
[1, 33]	ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ	σῶμα	χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει
[1, 25]	ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις	σώμασιν	ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ
[1, 21]	τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ	σώματι	πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης
[1, 21]	δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς	σωματικοῖς	προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ·
[1, 7]	στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ	σώματος	ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ
[1, 17]	φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ	σώματος	διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς ἦν
[1, 32]	μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ	σώματος·	εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ
[1, 9]	τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ	σώματος	εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς.
[1, 20]	αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ	σώματος	τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν
[1, 29]	ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν	σωματοφύλακα	Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι.
[1, 3]	τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς	σωματοφύλακας	ἔν τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ,
[1, 3]	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν	σωματοφυλάκων	ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν
[1, 32]	ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ	σωματοφύλαξ.	Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον
[1, 17]	τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν	σωμάτων	ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι
[1, 0]	τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος	σῶσαι	τὴν πόλιν καὶ τὸν ναὸν
[1, 26]	δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα	σωτῆρα	καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται
[1, 32]	ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον ὡς	σωτῆρα	τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί δ'
[1, 25]	κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι	σωτηρία,	τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας
[1, 15]	παρείη τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ	σωτηρίᾳ	τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς
[1, 6]	Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς	σωτηρίαν	ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν ἡ
[1, 33]	πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο	σωτηρίαν	τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει·
[1, 7]	θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν	σωτηρίαν	τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν
[1, 33]	δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν	σωτηρίαν	τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα
[1, 11]	παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ τῆς	σωτηρίας	ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό
[1, 26]	τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι	σωτηρίας	ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα
[1, 10]	σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς	σωτηρίας	ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ δὴ
[1, 13]	πλείω γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ	σωτηρίας	δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας
[1, 20]	ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς	σωτηρίας	ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς
[1, 23]	Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ	σωτηρίας	εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος,
[1, 31]	ἦν αὐτῷ μόνα τὰ τῆς	σωτηρίας	ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν
[1, 17]	συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ	σωτηρίας	κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ
[1, 11]	Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις	σωτῆρος	ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν
[1, 10]	τῶν παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου	σωφρονικὸν	προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ