Livre, Chap.
[1, 32]	παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ πού	γ'	ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ'
[1, 8]	Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος καὶ	Γάβαλα	καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί,
[1, 8]	Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ	Γαβίνιον	ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν
[1, 8]	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι	Γαβίνιον	ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης Συρίας
[1, 8]	πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν	Γαβίνιον	κατὰ δέος τῶν ἐπὶ τῆς
[1, 6]	τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα	Γαβίνιον	οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ
[1, 8]	Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν.	(Γαβίνιος	δὲ μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς
[1, 8]	σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον.	(Γαβίνιος	δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν
[1, 8]	ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως.	Γαβίνιος	δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον
[1, 8]	χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ	Γαβίνιος	δείσας, ἤδη δὲ παρῆν ἀπ'
[1, 8]	ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ	Γαβίνιος	εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος
[1, 8]	λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ	Γαβίνιος	ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα	Γαβίνιος	ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν,
[1, 8]	πολὺ παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι	Γαβίνιος.	Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν πολεμίων
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ	Γαβίνιος	ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 8]	Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα	Γαβίνιος	Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ
[1, 8]	δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν	Γαβινίου	δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου
[1, 8]	ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ	Γαβινίου	πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν
[1, 8]	δ' ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν	Γαβινίου	χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν
[1, 8]	τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι.	(Γαβινίῳ	δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν
[1, 12]	ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν	Γαβινίῳ	παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 20]	Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν	Γάδαρα	καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς
[1, 7]	ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ	Γάδαρα	ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ
[1, 7]	καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην	Γαδαρεῖ	τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ
[1, 8]	μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ	Γαδάροις,	οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς
[1, 4]	διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος	Γαδάρων	τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος,
[1, 7]	ὁμοίως δὲ καὶ τὰς παραλίους	Γάζαν	Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν πάλαι
[1, 20]	πρὸς δὲ τούτοις τῶν παραλίων	Γάζαν	καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ
[1, 4]	τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ	Γάζαν	τε καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα
[1, 2]	ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν	Γάζαρά	τε καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν
[1, 4]	Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν	Γαλααδίτας	καὶ Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς
[1, 33]	Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε καὶ	Γαλάται	διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς πόλεμον.
[1, 0]	Ῥωμαίους δὲ οἵ τε γείτονες	Γαλάται	παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ
[1, 20]	πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους	Γαλάτας,	οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν
[1, 22]	δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν	Γαλατῶν	βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ
[1, 28]	ἐκγόνων τά τε παιδία ταυτὶ	γαληνοτέροις	ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας
[1, 3]	καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ	Γαλιλαίᾳ	διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς
[1, 15]	καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ	Γαλιλαία	προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν τὸ
[1, 16]	τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν	Γαλιλαίαν	ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον οἱ
[1, 17]	οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας
[1, 10]	ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν	Γαλιλαίαν.	Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους,
[1, 15]	τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ	Γαλιλαίαν	καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ
[1, 0]	σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν	Γαλιλαίαν,	καὶ ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς
[1, 10]	ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς	Γαλιλαίαν	κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ ὢν
[1, 16]	οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν	Γαλιλαίαν	κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν
[1, 13]	(Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν	Γαλιλαίαν,	τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν
[1, 8]	πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς	Γαλιλαίας.	Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς
[1, 20]	τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς	Γαλιλαίας	γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων
[1, 0]	ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς τε	Γαλιλαίας	ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ τὴν
[1, 15]	καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς	Γαλιλαίας	ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ
[1, 16]	ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς	Γαλιλαίας	καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς
[1, 11]	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς	Γαλιλαίας	κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ
[1, 12]	Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ τῆς	Γαλιλαίας	Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη
[1, 17]	τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ τῆς	Γαλιλαίας	μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη
[1, 4]	Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς	Γάμαλα	φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα
[1, 25]	Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ τὸν	γαμβρὸν	ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ
[1, 25]	ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου	γαμβρός,	ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον
[1, 24]	σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ	γαμβροῦ	λέγουσα. Καί τις ἑτέρα διαβολὴ
[1, 2]	ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ	γαμβροῦ,	ὃς αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα
[1, 23]	φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ	γαμβροῦ	σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς
[1, 25]	Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ	γαμβρῷ	καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται
[1, 9]	τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται·	γαμεῖ	γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν
[1, 22]	ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα,	γαμεῖ	Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου
[1, 9]	πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι	γαμεῖ	τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα
[1, 24]	ἂν ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις	γαμεῖν	πλείους καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου
[1, 22]	παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο	γαμετήν,	γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς
[1, 24]	τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν	γαμετὴν	οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων.
[1, 22]	ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει	γαμετῆς	ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ.
[1, 28]	Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν	γαμηθῆναι	τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν
[1, 17]	πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν	γάμον·	ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους.
[1, 9]	τὸν υἱὸν καὶ διὰ τὸν	γάμον	κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς
[1, 25]	υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν τὸν	γάμον,	ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ
[1, 28]	ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν	γάμον.	Περιῄει δὲ καὶ τὸν Φερώραν
[1, 24]	Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν	γάμον	πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ
[1, 22]	αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ	γάμος	κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ
[1, 24]	Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ	γάμου	πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ
[1, 28]	καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς	γάμους	ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας
[1, 28]	κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς	γάμους·	ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες
[1, 28]	ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς	γάμους.	(Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν
[1, 23]	ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ	γάμων	ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν τῆς
[1, 24]	αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε	γάμων	ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας
[1, 19]	ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν	γὰρ	ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι
[1, 3]	μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει	γὰρ	ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ'
[1, 28]	τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν	γὰρ	Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς
[1, 29]	ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου	γὰρ	ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ
[1, 4]	καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ	γὰρ	ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα
[1, 28]	Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο	γὰρ	ἂν οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς.
[1, 31]	παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ	γὰρ	ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ'
[1, 13]	πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ	γὰρ	ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν
[1, 21]	Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος	γὰρ	ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας· καὶ
[1, 10]	ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ	γὰρ	ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς
[1, 3]	μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ	γὰρ	ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας
[1, 26]	εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ	γὰρ	ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ
[1, 3]	ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ	γὰρ	Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι.
[1, 2]	Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ	γὰρ	Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν
[1, 23]	δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει	γὰρ	Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις.
[1, 24]	καὶ πᾶσα ἡ γενεά· πάντα	γὰρ	Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ πικρότατον
[1, 30]	ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ	γὰρ	Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει
[1, 32]	Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν	γὰρ	Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς
[1, 18]	ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη	γὰρ	Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος
[1, 21]	ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν	γὰρ	ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ δ'
[1, 33]	διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον	γὰρ	ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν
[1, 31]	τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν	γὰρ	ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν
[1, 13]	ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει	γὰρ	ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν
[1, 24]	ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε	γὰρ	ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος
[1, 30]	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο	γὰρ	ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι'
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον	γὰρ	ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι
[1, 33]	μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει	γὰρ	ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή
[1, 31]	ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν	γὰρ	Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες
[1, 15]	καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν	γὰρ	αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ
[1, 0]	ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι	γὰρ	αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ
[1, 24]	ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ	γὰρ	αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας
[1, 30]	Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος τί	γὰρ	αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον
[1, 25]	εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι	γὰρ	αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ
[1, 25]	ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ	γὰρ	αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ
[1, 31]	φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι	γὰρ	αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς τὴν
[1, 24]	θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν	γὰρ	αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν
[1, 30]	ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις	γὰρ	αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον
[1, 14]	προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι	γὰρ	αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας,
[1, 32]	κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα	γὰρ	αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ
[1, 30]	διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν	γὰρ	αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα τῶν
[1, 29]	ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο	γὰρ	αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς
[1, 2]	τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει	γὰρ	αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν
[1, 17]	θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν	γὰρ	αὐτῷ τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν
[1, 33]	εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς	γὰρ	ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους ἄνδρας
[1, 22]	καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ	γὰρ	ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον,
[1, 27]	διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι	γὰρ	βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ'
[1, 23]	ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ	γὰρ	βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς
[1, 19]	συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς	γὰρ	βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει
[1, 24]	καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ	γὰρ	βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν,
[1, 25]	τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας	γὰρ	γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις
[1, 11]	ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν	γὰρ	δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν
[1, 11]	ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα	γὰρ	δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ
[1, 4]	δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον	γὰρ	δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 17]	αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ	γὰρ	δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον
[1, 32]	Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν	γὰρ	δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν
[1, 23]	ἡ περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν	γὰρ	δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ
[1, 25]	πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην	γὰρ	δὴ καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ
[1, 12]	τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν	γὰρ	δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος
[1, 28]	Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην	γὰρ	δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ
[1, 21]	τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους	γὰρ	δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν
[1, 12]	Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ	γὰρ	δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων
[1, 5]	γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου	γὰρ	δὴ μάλιστα τοῦ νόμου τὰ
[1, 14]	ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον	γὰρ	δὴ στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων
[1, 21]	μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν	γὰρ	δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν
[1, 0]	συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν μὲν	γὰρ	δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν
[1, 4]	παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε	γὰρ	Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες,
[1, 21]	τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ	γὰρ	Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ
[1, 20]	δέους πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω	γὰρ	ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου
[1, 13]	τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε	γὰρ	ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ
[1, 19]	δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου	γὰρ	ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων
[1, 32]	ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς	γὰρ	ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα
[1, 23]	καὶ περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ	γὰρ	ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ
[1, 6]	πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως
[1, 11]	ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό τε	γὰρ	ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου
[1, 19]	δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε	γὰρ	ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος καὶ
[1, 25]	μου τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ	γὰρ	εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος,
[1, 14]	τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο	γάρ,	εἰ τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος
[1, 20]	καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος	γὰρ	εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας
[1, 32]	ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ	γὰρ	εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν
[1, 27]	νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ	γὰρ	εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων
[1, 33]	πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον	γὰρ	εἶναι κατὰ τὸν ναὸν ἢ
[1, 28]	δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν	γὰρ	εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ τὴν
[1, 30]	γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί	γάρ,	εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων
[1, 7]	μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ	γὰρ	εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν
[1, 10]	καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ	γὰρ	εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι,
[1, 24]	διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ	γὰρ	εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα
[1, 6]	διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν	γὰρ	εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ
[1, 22]	περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ	γὰρ	εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος
[1, 13]	κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ	γὰρ	ἐκ φανεροῦ οἷόν τε ἦν
[1, 18]	τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν	γὰρ	ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς
[1, 15]	ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν	γὰρ	ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν
[1, 32]	τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ	γὰρ	ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς
[1, 29]	εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων	γὰρ	ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου
[1, 1]	ἐν τῇ πόλει φρουράν, οὔπω	γὰρ	ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς
[1, 32]	ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω	γὰρ	ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς.
[1, 23]	ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν	γὰρ	ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ
[1, 23]	ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ	γὰρ	ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς
[1, 4]	τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα	γὰρ	ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις
[1, 33]	εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ	γὰρ	ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει
[1, 30]	Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ	γὰρ	ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν
[1, 19]	τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ	γὰρ	ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ'
[1, 24]	πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς	γὰρ	ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ περὶ
[1, 32]	τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ	γὰρ	ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ
[1, 26]	ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι	γὰρ	ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ
[1, 14]	τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ	γὰρ	ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν
[1, 6]	τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν	γὰρ	ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων
[1, 24]	τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ	γὰρ	ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως
[1, 31]	μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν	γὰρ	ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι τὸ
[1, 32]	Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ	γὰρ	ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ τις
[1, 27]	ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ	γὰρ	ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ
[1, 26]	τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν	γὰρ	εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς
[1, 25]	τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν	γὰρ	εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν
[1, 27]	θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ	γάρ,	ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν
[1, 24]	ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ	γὰρ	ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος
[1, 15]	γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην	γὰρ	ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον,
[1, 8]	πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν	γὰρ	ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο
[1, 31]	τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ	γὰρ	ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς
[1, 33]	καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν	γὰρ	ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο
[1, 29]	εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ	γὰρ	ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς
[1, 12]	Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν	γὰρ	ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ
[1, 23]	ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν	γὰρ	ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια τὴν
[1, 29]	μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ	γὰρ	ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν
[1, 30]	τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ	γὰρ	ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ
[1, 17]	πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ	γὰρ	ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ
[1, 22]	τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον	γὰρ	ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς
[1, 33]	ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν	γὰρ	ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ
[1, 26]	γέ τι τοὺς ἀθλίους· μόνων	γὰρ	ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος
[1, 25]	ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ	γὰρ	ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν
[1, 1]	τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε
[1, 11]	ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ	γὰρ	ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ
[1, 10]	δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα	γὰρ	Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων
[1, 13]	ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ	γὰρ	Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν
[1, 10]	οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ	γὰρ	Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς περὶ
[1, 17]	τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι	γὰρ	ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας αἱ
[1, 19]	δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον	γὰρ	ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας
[1, 11]	Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν τε	γὰρ	Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην
[1, 19]	κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ	γὰρ	ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον,
[1, 17]	Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν	γὰρ	Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν
[1, 9]	τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν	γὰρ	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν
[1, 21]	τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν	γὰρ	καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια,
[1, 19]	ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν	γὰρ	καὶ λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων
[1, 32]	τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι	γὰρ	καὶ παρὰ θεῷ καὶ παρὰ
[1, 3]	τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει	γὰρ	καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς
[1, 32]	πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει	γὰρ	καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ
[1, 19]	βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον	γὰρ	κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους
[1, 9]	τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ	γὰρ	κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους
[1, 0]	ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης· τὰ	γὰρ	κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν,
[1, 16]	δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε
[1, 28]	δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ	γὰρ	κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς
[1, 3]	διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην	γὰρ	κυρίαν τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης
[1, 6]	παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον	γὰρ	λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε
[1, 4]	ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν	γὰρ	ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ
[1, 11]	χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ	γὰρ	Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν.
[1, 0]	δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν	γὰρ	μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν
[1, 31]	ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι	γάρ,	μή ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν
[1, 7]	εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ	γὰρ	μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα
[1, 31]	τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ	γὰρ	νῦν, εἴ τι κεκίνηται κατ'
[1, 10]	δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ	γὰρ	νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον
[1, 26]	ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ	γὰρ	ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα
[1, 24]	μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν	γὰρ	ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει
[1, 2]	ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων	γὰρ	ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν
[1, 1]	τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν	γὰρ	οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ
[1, 12]	ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ	γὰρ	οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι τότε
[1, 32]	ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ	γὰρ	οἶδα τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι
[1, 24]	ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν	γὰρ	οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον
[1, 13]	δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ	γὰρ	ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ
[1, 33]	συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν	γὰρ	ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ
[1, 27]	πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον	γὰρ	ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας
[1, 32]	τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ	γὰρ	ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα
[1, 21]	ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος	γὰρ	ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος
[1, 27]	τὴν δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει	γάρ,	ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται
[1, 30]	τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον	γὰρ	οὐ τῶν αὐτοῦ τινα παίδων
[1, 4]	Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους	γὰρ	οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν
[1, 21]	Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ	γὰρ	οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν
[1, 17]	τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ	γὰρ	οὗτος ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον
[1, 13]	πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο	γὰρ	οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου
[1, 26]	Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ	γὰρ	οὗτος ὢν ἐν τοῖς μάλιστα
[1, 33]	τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς	γὰρ	οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν
[1, 23]	βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε	γὰρ	οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν
[1, 24]	τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν	γὰρ	οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς,
[1, 25]	ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ· καὶ	γὰρ	οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς
[1, 25]	μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι	γὰρ	πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ
[1, 29]	τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ	γὰρ	παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ
[1, 32]	ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν	γὰρ	παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ πού
[1, 3]	συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς	γὰρ	πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ
[1, 22]	υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ	γὰρ	πεποιθὼς καὶ περισσόν τι τῆς
[1, 18]	τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ	γὰρ	περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ
[1, 29]	ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην	γὰρ	πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας
[1, 25]	ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου	γὰρ	ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ
[1, 15]	Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος	γὰρ	πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων
[1, 28]	ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν	γάρ	ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ
[1, 26]	καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ	γὰρ	πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου
[1, 4]	Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ	γὰρ	προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν,
[1, 30]	καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν	γὰρ	προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν.
[1, 32]	φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν	γὰρ	προτέρους βασιλείας τε ἔτι νέους
[1, 2]	(ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους· ὁ	γὰρ	Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε
[1, 9]	πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ	γὰρ	Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν
[1, 19]	Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον μὲν	γὰρ	ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων
[1, 27]	χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ	γὰρ	Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν
[1, 28]	θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν	γὰρ	Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ
[1, 20]	πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί· καὶ	γὰρ	σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας
[1, 31]	τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω	γάρ	σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς
[1, 21]	ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ	γὰρ	σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ
[1, 27]	ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην	γὰρ	συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος
[1, 19]	ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ	γὰρ	τὰ τῶν στοιχείων πάθη καὶ
[1, 25]	τὸ τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν	γὰρ	ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις
[1, 29]	Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς· καὶ	γὰρ	τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος ἐν
[1, 25]	πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν	γὰρ	τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις.
[1, 24]	ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν	γὰρ	τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα,
[1, 21]	ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν	γὰρ	τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν
[1, 17]	δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ	γὰρ	τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν
[1, 24]	τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν	γὰρ	τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ
[1, 13]	χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ	γὰρ	τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων
[1, 3]	τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ	γὰρ	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ
[1, 19]	Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς	γὰρ	τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ
[1, 5]	οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν	γὰρ	τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ
[1, 30]	θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου	γάρ	τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ
[1, 19]	Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ	γάρ	τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ
[1, 31]	μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν	γὰρ	τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς
[1, 18]	καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο	γὰρ	τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν
[1, 11]	φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν	γὰρ	τὸ πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν
[1, 10]	ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι	γὰρ	τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ
[1, 26]	τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι	γὰρ	τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ
[1, 22]	ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν	γὰρ	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν
[1, 19]	ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ	γὰρ	τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους
[1, 23]	δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ	γὰρ	τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν παρ'
[1, 19]	τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ	γὰρ	τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες
[1, 7]	εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου	γὰρ	τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις.
[1, 4]	γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας	γὰρ	τοὺς πύργους καὶ τὴν τάφρον
[1, 30]	Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι	γὰρ	τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί.
[1, 25]	παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς	γὰρ	τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν.
[1, 23]	τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ	γὰρ	τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ
[1, 22]	καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ	γὰρ	τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο,
[1, 28]	βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν	γὰρ	τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα,
[1, 21]	εἰ καί τις ἕτερος· καὶ	γὰρ	τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν,
[1, 0]	εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ	γὰρ	τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι
[1, 25]	εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ	γὰρ	τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ
[1, 18]	Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ	γὰρ	τῶν χρημάτων καὶ τῆς λείας
[1, 31]	βασίλειον δίχα τῶν φίλων· οὗτοι	γὰρ	ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος
[1, 1]	συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε	γὰρ	υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ
[1, 17]	τῆς πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη	γὰρ	ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ
[1, 30]	καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ	γὰρ	φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ τοὺς
[1, 29]	ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ	γὰρ	Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς
[1, 8]	στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ	γὰρ	χρήματα καὶ ὅπλα καὶ σῖτον
[1, 2]	καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως	γὰρ	ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ
[1, 0]	ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου	γάρ,	ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ
[1, 26]	ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ	γὰρ	ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς
[1, 1]	δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν	γαστέρα	πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς
[1, 4]	Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν	Γαυλάνην	ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει
[1, 4]	χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ	Γαυλάνην	καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου
[1, 20]	διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι	γε	αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ
[1, 2]	καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι	γε	γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ
[1, 0]	δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι. (Καίτοι	γε	ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς
[1, 20]	φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι	γε	ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον
[1, 20]	(Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου	γε,	ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον·
[1, 30]	με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ	γε,	ἔφη, ὦ γύναι, τῆς εἰς
[1, 32]	ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον;	γε	ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα
[1, 8]	ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς	γε	ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ
[1, 0]	ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι	γε	ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν
[1, 2]	μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς	γε	καὶ περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων
[1, 18]	ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς γυναῖκά	γε	καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ'
[1, 2]	φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ	γε	κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον
[1, 4]	αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό	γε	λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων
[1, 19]	ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι	γε	μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν,
[1, 27]	εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι	γε,	μή ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος
[1, 2]	ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς	γε	μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας
[1, 8]	ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ	γε	μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων
[1, 26]	παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν	γε	μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ
[1, 13]	γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω	γε	μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν
[1, 21]	τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν	γε	μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν
[1, 20]	Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ	γε	μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ
[1, 21]	εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό	γε	μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν
[1, 21]	ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ	γε	μήν, εἰ καί τις ἕτερος·
[1, 23]	τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ	γε	μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων,
[1, 23]	ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς	γε	μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς
[1, 15]	ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους	γε	μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως
[1, 27]	τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης	γε	μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε
[1, 3]	γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ	γε	μὴν εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ
[1, 21]	Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί	γε	μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι
[1, 10]	Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους	γε	μὴν καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ'
[1, 14]	τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά	γε	μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον·
[1, 1]	ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ	γε	μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης
[1, 33]	τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά	γε	μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας
[1, 21]	Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά	γε	μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον
[1, 18]	μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ	γε	μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο
[1, 23]	εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό	γε	μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ
[1, 0]	παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό	γε	μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι
[1, 29]	αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν	γε	μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας
[1, 1]	αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ	γε	μὴν οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα
[1, 19]	ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη	γε	μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας
[1, 21]	μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν	γε	μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις,
[1, 28]	πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ	γε	μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ
[1, 17]	τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς	γε	μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς
[1, 31]	ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά	γε	μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν
[1, 30]	μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα	γε	μὴν τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον
[1, 27]	δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς	γε	μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς
[1, 29]	μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί	γε	μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων
[1, 22]	ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς	γε	μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη
[1, 2]	εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη	γε	μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως
[1, 13]	τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά	γε	μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ
[1, 33]	θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν	γε	μὴν ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν
[1, 10]	εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ	γε	μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος
[1, 30]	Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό	γε	παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ
[1, 13]	Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι	γε	πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος
[1, 0]	ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων	γε	πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς
[1, 25]	τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ	γε	πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων
[1, 10]	κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά	γε	συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ
[1, 18]	οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν	γε	συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ
[1, 4]	ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό	γε	ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν
[1, 19]	ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν	γε	τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς
[1, 21]	αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν	γε	τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ
[1, 0]	μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς	γε	τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ
[1, 26]	μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν	γέ	τι τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ
[1, 23]	τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς	γε	τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ
[1, 24]	ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη	γέ	τοι πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ
[1, 4]	ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί	γε	τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ
[1, 22]	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ	γε	τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι
[1, 2]	ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι	γε	υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων
[1, 27]	φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις, εἴ	γε	Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις
[1, 23]	ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ	γεγενημένοις	ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν,
[1, 5]	τινα τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ	γεγενημένον	κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι
[1, 26]	ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ	γεγενημένος	ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν
[1, 32]	παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι	γεγενημένους	ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί
[1, 0]	οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων	γεγενημένων,	ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι
[1, 32]	πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς	γεγεννηκότα.	Χρὴ δέ με διὰ τοῦτο
[1, 33]	πατρίου νόμου. Τί δ' οὕτως	γεγήθασιν	διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι
[1, 33]	ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ	γεγηθὼς	τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν
[1, 22]	μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι	γεγόνεισαν	αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον
[1, 25]	τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ	γέγονεν,	μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ
[1, 31]	κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν	γέγονεν·	μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος·
[1, 19]	πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως	γέγονεν	τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ
[1, 5]	γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες	γεγονέναι	περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ
[1, 26]	τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς	γεγονέναι	τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι
[1, 19]	τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας	γεγονέναι·	φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν στοιχείων
[1, 20]	βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ	γεγονέναι	χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ'
[1, 25]	παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος	γεγονώς,	εἰ μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον
[1, 29]	Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς	γεγονώς.	(Ἔπλευσεν δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ
[1, 25]	αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον·	γεγραφέναι	γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων.
[1, 30]	ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην	γεγραφέναι.	Καὶ κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν
[1, 23]	ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ τάχιον	γεγραφὼς	τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι
[1, 33]	μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν	γειτνιώντων	χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς
[1, 0]	ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ τε	γείτονες	Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν
[1, 27]	ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας	γέμειν	τὸν βίον, καὶ πάνθ' ὅσα
[1, 21]	Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου	γέμουσιν	ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν
[1, 24]	τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ	γενεά·	πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ
[1, 15]	ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ	γενεαῖς.	Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει λαβών,
[1, 16]	δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν	γενεαῖς	καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις.
[1, 24]	ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα	γενεαλογοῦσα	τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς
[1, 28]	αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων	γενεάν·	ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ
[1, 18]	ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν	γενεὰν	τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν
[1, 7]	τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς	γενεᾶς	αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ
[1, 30]	αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς	γενεᾶς	ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν τῶν
[1, 28]	προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης	γενεᾶς	κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς
[1, 32]	Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης τῆς	γενεᾶς	μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς
[1, 28]	Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς	γενεᾶς	ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς
[1, 32]	ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας	γενέσθαι,	δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν
[1, 3]	προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς	γενέσθαι	καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον
[1, 28]	πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν	γενέσθαι	κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας
[1, 8]	δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν, ὡς	γενέσθαι	μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ
[1, 11]	καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας	γενέσθαι·	ταῦτα γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος
[1, 4]	Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων	γενέσθαι	τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ
[1, 23]	σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ	γενέσθαι.	Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς
[1, 21]	ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ	γένεσις	μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν
[1, 19]	κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας	γένηται	δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν
[1, 27]	μέντοι γε, μή ποτε κἀκείνῳ	γένηται	μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ
[1, 8]	Σκαύρῳ διάδοχος τά τε ἄλλα	γενναῖον	ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ
[1, 8]	ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν	γενναῖος	ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως.
[1, 17]	ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει μάλα	γενναῖος	ἐν τῇ μάχῃ φανείς, καὶ
[1, 8]	οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν	γενναίως	ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ
[1, 7]	δὲ καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ	γενναίως	ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ
[1, 2]	κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ	γενναίως	ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν
[1, 18]	ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ	γεννᾶται	τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις
[1, 33]	καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας	γεννῶσα,	πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια
[1, 23]	τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας	γεννῶσιν	αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν
[1, 24]	εἰ πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους	γένοιντο.	Οἱ δὲ τὰς μὲν διαβολὰς
[1, 28]	τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι	γένοιντο	τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε
[1, 28]	παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα·	γένοιο	γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ τῆς
[1, 8]	κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον	γένοιτο	δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη
[1, 14]	πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ	γένοιτο	καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος,
[1, 33]	εἶναι λέγοντες, εἰ καί τις	γένοιτο	κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου
[1, 20]	ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ	γένοιτο	πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ
[1, 13]	τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι	γένοιτο	τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε
[1, 30]	ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν	γένοιτο	τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν
[1, 31]	δεδιέναι γάρ, μή ποτε προσθήκη	γένοιτο	τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ
[1, 0]	τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε	γενόμενα	περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ
[1, 18]	ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν	γενομένη	κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου
[1, 26]	μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας	γενομένης	αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς
[1, 6]	καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος.	Γενομένης	δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων
[1, 17]	ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον.	Γενομένης	δὲ τῆς παρατάξεως τὰ μὲν
[1, 4]	τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης	γενομένης	ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν
[1, 9]	Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ	γενομένης	κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος ὧν
[1, 19]	μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς	γενομένης	οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν
[1, 4]	κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ	γενομένης	πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν
[1, 8]	χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ	γενομένης	συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ
[1, 13]	τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ	γενομένης	συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ
[1, 13]	καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον	γενόμενοί	τε πλείους μέχρι τῶν βασιλείων
[1, 26]	ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ βασιλέως	γενομένοις,	τότε δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων
[1, 20]	τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην	γενόμενον·	ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ
[1, 19]	Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην	γενόμενον,	ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον
[1, 8]	ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων	γενόμενος	ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν
[1, 20]	ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς	γενόμενος	ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος
[1, 21]	ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ	γενόμενος,	ἐν ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν
[1, 9]	ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς	γενόμενος	καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου
[1, 11]	μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας	γενόμενος	μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει τά
[1, 33]	ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου	γενόμενος	πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ
[1, 16]	δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων	γενόμενος	ταχέως μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα
[1, 0]	τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης·	(γενομένου	γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε
[1, 11]	Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ	γενομένου	κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν
[1, 33]	ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων	γενομένου	πρὸς μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν,
[1, 13]	προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν	γενομένῳ	τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας
[1, 22]	δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων	γενομένων	δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ'
[1, 29]	ὁ Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ,	γένος	δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ'
[1, 6]	καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ.	Γένος	δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε
[1, 22]	ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν,	γένος	ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα,
[1, 26]	καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη.	Γένος	ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ
[1, 2]	αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων	γένος,	οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ
[1, 3]	τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν	γένος	οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας ἢ
[1, 24]	ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ	γένους	ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς
[1, 14]	τάς τε αὐτοῦ καὶ τοῦ	γένους	συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς
[1, 25]	ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ	γενώμεθα	τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις
[1, 21]	Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ	γέρας.	Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν
[1, 4]	Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ	Γέρασαν	ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων
[1, 33]	δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος	Γερμανοί	τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες
[1, 25]	οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ	γέροντας,	οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας
[1, 24]	δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ	γέροντι	καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ
[1, 3]	εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ	γέρων	διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος
[1, 23]	εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ	γέρων	ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε
[1, 7]	συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει	γέφυραν	ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο.
[1, 19]	πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ	γῆ	σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος
[1, 21]	διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ τὸ	γήλοφον	ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον.
[1, 21]	στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ	γηλόφου	κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν
[1, 24]	ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος	γήμαι	βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ
[1, 8]	δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ	γήμαντι	γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας
[1, 17]	ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους.	(Γήμας	δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ
[1, 12]	ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ	γήμας	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,
[1, 27]	πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι	γήμασθαι	σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως
[1, 20]	μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας	γῆν	ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ
[1, 21]	καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας,	γῆν	δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ
[1, 20]	καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν τὴν	γῆν	καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον
[1, 30]	ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ	γῆν	καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν
[1, 33]	ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν	γήρᾳ	καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν
[1, 16]	προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν	γηραιῶν	τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ
[1, 2]	Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι γε	γηραλέος	ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου·
[1, 32]	ζῆν χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν	γῆρας	ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν
[1, 18]	ἦν τε οὔτε νηπίων οὔτε	γήρως	ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ
[1, 32]	ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ	γήρως	καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς
[1, 32]	ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ	γῆς	καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν
[1, 21]	τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν	γῆς	οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ
[1, 10]	ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου	γῆς,	πολλὰ δ' εἰς τὸ ἔθνος
[1, 11]	αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα πείθει	γίνεσθαι.	Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται
[1, 30]	αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς	γίνεσθαι	σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς
[1, 0]	τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει	γίνεσθαι	τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ
[1, 23]	φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις	γίνεσθαι	τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ
[1, 25]	εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ	γίνεσθαι	τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας·
[1, 12]	αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι πολέμου	γίνεσθαι	φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι
[1, 28]	μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους	γίνεσθαι,	χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ
[1, 16]	τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον.	Γίνεται	γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς
[1, 4]	τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν.	(Γίνεται	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν
[1, 10]	αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς.	Γίνεται	δ' ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ
[1, 15]	τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας,	γίνεται	δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ
[1, 33]	παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν.	(Γίνεται	δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ
[1, 4]	δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους κτείνει.	Γίνεται	δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος
[1, 6]	ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ.	Γίνεται	δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ
[1, 25]	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας.	Γίνεται	δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς
[1, 29]	ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ.	Γίνεται	δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ
[1, 1]	λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον.	Γίνεται	δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς
[1, 4]	τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν.	Γίνεται	δὲ καὶ τότε κρείττων καὶ
[1, 9]	τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν.	Γίνεται	δὲ κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος
[1, 4]	βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων.	(Γίνεται	δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος
[1, 26]	τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει,	γίνεται	δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 12]	Συρίας πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις	γίνεται	Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ
[1, 12]	Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ	γίνεται.	(Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους
[1, 8]	πολύ γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ	γίνεται	θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης,
[1, 2]	τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ	γίνεται	καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος,
[1, 26]	αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς πρώτοις	γίνεται·	καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ
[1, 26]	κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς	γίνεται	καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν
[1, 27]	ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς	γίνεται.	Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος
[1, 19]	Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν μέγα	γίνεται	κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες
[1, 10]	Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν	γίνεται	παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος·
[1, 10]	ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ	γίνεται	περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ
[1, 29]	ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος,	γίνεται	προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ
[1, 9]	αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος	γίνεται	πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων.
[1, 8]	δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν	γίνεται	Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ'
[1, 1]	Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος	γίνεται.	(Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας
[1, 12]	ὃ μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις	γίνεται	ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν
[1, 13]	ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις	γίνεται	τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι
[1, 11]	δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ	γίνεται,	τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ
[1, 18]	ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως	γινομένη	δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν
[1, 27]	αὐτῷ καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ	γίνονται,	καὶ τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν.
[1, 8]	Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς	γίνονται,	Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις
[1, 0]	παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ	γινώσκουσι	τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν.
[1, 17]	Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων,	Γιτθὰ	καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο
[1, 24]	ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ	Γλαφύρα	γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ
[1, 28]	καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν	Γλαφύραν	μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν
[1, 24]	καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ	Γλαφύρας	βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ
[1, 24]	πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ	Γλαφύρας	καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον.
[1, 28]	ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ	Γλαφύρας	υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος,
[1, 4]	ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων	γλιχόμενος,	καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις
[1, 33]	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ	γλυκύτητος	δ' ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν
[1, 0]	κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα καὶ	γλῶσσα	λέλυται, πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν,
[1, 0]	κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι	γλώσσῃ	μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις
[1, 24]	πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ	γλώσσης·	καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί,
[1, 7]	μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς	γνησίοις	ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν
[1, 0]	τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ	γνησίοις	πρὸς μὲν τὰ λήμματα καὶ
[1, 13]	χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου	γνήσιον	ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν
[1, 27]	τῶν τέκνων, οἵ σε τῶν	γνησίων	περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι
[1, 8]	Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν.	Γνοὺς	ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν
[1, 20]	συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ	γνοὺς	ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας
[1, 29]	ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων εἴη.	Γνοῦσαι	δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ
[1, 27]	κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν	γνώμην	ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο
[1, 19]	τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν	γνώμην	ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος
[1, 23]	παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς	γνώμης	πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα
[1, 0]	τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς	γνώμης·	τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον
[1, 0]	Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε	γνῶναι	διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς,
[1, 33]	κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ	γνῶναι	τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν
[1, 30]	Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν	γνώριμον.	(Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις
[1, 10]	ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ Καίσαρι	γνώριμος	ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος
[1, 3]	διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς	γνωρίμους	ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι
[1, 33]	νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς	γνωρίμους,	ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη
[1, 25]	τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας	γοῦν	Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ
[1, 23]	θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν	γοῦν	Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ
[1, 16]	δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς	γοῦν	ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει
[1, 10]	τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο	γοῦν	ἀνά τε τὰς κώμας καὶ
[1, 9]	καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ	γοῦν	ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου
[1, 27]	λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι	γοῦν	ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις
[1, 31]	εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια	γοῦν	ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων
[1, 19]	σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς	γοῦν	ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου
[1, 31]	ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει	γοῦν	ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν
[1, 13]	τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν	γοῦν	αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον
[1, 17]	ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς	γοῦν	αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν
[1, 30]	πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι	γοῦν	αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ
[1, 25]	καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι	γοῦν	αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου
[1, 20]	ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα	γοῦν	αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ τοῖς
[1, 24]	καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς	γοῦν	αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ
[1, 14]	Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ	γοῦν	βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ
[1, 32]	μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια	γοῦν	βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ
[1, 28]	καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος	γοῦν	γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ
[1, 13]	φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα	γοῦν	δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα.
[1, 22]	ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ	γοῦν,	εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον
[1, 6]	καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος	γοῦν	εἰς τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως
[1, 21]	τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία	γοῦν	ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται
[1, 4]	πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ	γοῦν	ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος
[1, 30]	καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν	γοῦν	ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον
[1, 16]	μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται	γοῦν	ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας,
[1, 23]	ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς	γοῦν	ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ
[1, 19]	σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι	γοῦν	ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ, τὸ
[1, 26]	κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς	γοῦν	ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ
[1, 17]	οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ	γοῦν	ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο
[1, 21]	μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ	γοῦν	ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν τε
[1, 10]	ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς	γοῦν	ἤδη μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν
[1, 21]	δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ	γοῦν	ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν·
[1, 33]	τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης	γοῦν	ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ τὸ
[1, 11]	χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ	γοῦν	Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν
[1, 15]	ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα	γοῦν	Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων,
[1, 11]	αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα	γοῦν	καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας
[1, 30]	ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται	γοῦν	καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ
[1, 21]	εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ	γοῦν	κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν
[1, 27]	περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει	γοῦν	κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ
[1, 30]	φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα	γοῦν	νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ
[1, 12]	τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους	γοῦν	πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον,
[1, 0]	ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ	γοῦν	πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς
[1, 26]	μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ	γοῦν	παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ>
[1, 1]	ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν	γοῦν	πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς
[1, 19]	ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ	γοῦν	προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν
[1, 7]	ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν	γοῦν	σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ
[1, 2]	ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία	γοῦν	τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν
[1, 20]	τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν	γοῦν	τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν·
[1, 5]	αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην	γοῦν	τινα τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ
[1, 24]	τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο	γοῦν	τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ
[1, 26]	αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται	γοῦν	τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι
[1, 33]	ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς	γοῦν	τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην
[1, 3]	ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο	γοῦν	τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε
[1, 8]	τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν	γοῦν	τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ
[1, 16]	τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες	γοῦν	τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον
[1, 18]	καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει	γοῦν	τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ
[1, 17]	νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας	γοῦν	τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν
[1, 1]	εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας	γοῦν	υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς
[1, 11]	τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν	γοῦν	ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον
[1, 13]	δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν	γοῦν	Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην
[1, 21]	τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν	γοῦν	ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε μὴν
[1, 11]	κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν.	Γόφνα	γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο
[1, 1]	λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν	Γοφνιτικὴν	τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν
[1, 32]	ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι	γράμμασιν,	πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα δι'
[1, 32]	οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες	γράμματα	παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν
[1, 32]	τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι	γράμματα,	περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ τοῦ
[1, 26]	καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς	γράμματα·	πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ
[1, 13]	τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ	γράμματα,	προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα
[1, 27]	ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως	γράμματα,	σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ
[1, 32]	Λάβε, πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ	γράμματα.	Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα,
[1, 24]	δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν	γραμματεῖς,	ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς
[1, 26]	μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου·	γραμματεὺς	δ' ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ
[1, 31]	τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν·	γράφει	γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ
[1, 20]	ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν μοι	γράφει	καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι
[1, 33]	πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου	γράφει,	τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ
[1, 6]	αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις	γράφειν	ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα,
[1, 0]	γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι	γράφειν,	ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς
[1, 0]	ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ	γράφειν,	ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης· τὰ
[1, 0]	γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων	γράφειν.	Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν τὸ
[1, 27]	δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες	γραφὲν	αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε
[1, 31]	μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν	γραφομένων,	ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά
[1, 0]	προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ	γράφοντι.	(Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς
[1, 31]	ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς	γράφουσιν	κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς
[1, 31]	Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν	γράψαι	διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν
[1, 29]	τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ·	γραψάντων	γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ
[1, 32]	τὰ περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι	γράψας	μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ
[1, 21]	γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι	γυμνάσια,	Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε
[1, 21]	ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς	γυμνασίαις	αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον
[1, 21]	καὶ χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ·	γυμνασιαρχίαις	δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ
[1, 21]	τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς	γυμνὸν	εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν
[1, 17]	ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον	γυμνὸν	ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς
[1, 10]	Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε	γυμνὸς	ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ
[1, 30]	Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος	γυμνοὺς	ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν
[1, 30]	Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ	γυμνώσας	αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου,
[1, 30]	ἦ πολύ γε, ἔφη, ὦ	γύναι,	τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ
[1, 18]	Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς	γυναῖκά	γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν,
[1, 16]	τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν	γυναῖκα	καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ
[1, 2]	γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν τε	γυναῖκα	καὶ τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας
[1, 5]	ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε	γυναῖκα	καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν
[1, 22]	τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν	γυναῖκα,	κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν,
[1, 29]	καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου	γυναῖκα·	ταύτην γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη
[1, 29]	ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν	γυναῖκα.	Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ
[1, 8]	ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι	γυναῖκα	τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον
[1, 12]	αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο	γυναῖκα	τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς
[1, 30]	μὲν γὰρ αὐτῷ τι τὴν	γυναῖκα	τῶν οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα
[1, 29]	ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ τὴν	γυναῖκα	φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ τι
[1, 22]	τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς	γυναῖκας	ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ
[1, 30]	ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου	γυναῖκας	ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος.
[1, 30]	πρὸς Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου	γυναῖκας	ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν
[1, 30]	Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν	γυναῖκας.	Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην
[1, 4]	ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ πόλει	γυναῖκάς	τε καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν
[1, 24]	ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς	γυναῖκας,	ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ
[1, 28]	γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ	γυναῖκες	μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ
[1, 22]	ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ	γυναικὶ	βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς
[1, 32]	δώροις χίλια τάλαντα, τῇ δὲ	γυναικὶ	καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις
[1, 29]	ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα	γυναικὶ	μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ
[1, 30]	ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ	γυναικὶ	παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ
[1, 5]	δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ	γυναικὶ	πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι
[1, 24]	Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ	γυναικὶ	συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς
[1, 8]	δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου	γυναικὶ	τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν
[1, 22]	ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ	γυναικομανοῦντι	καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ
[1, 22]	ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ	γυναικὸς	ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς
[1, 9]	πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου	γυναικὸς	Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ
[1, 25]	αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς	γυναικὸς	ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ
[1, 25]	οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς	γυναικός,	ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα
[1, 22]	ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ	γυναικὸς	ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν.
[1, 28]	καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς	γυναικὸς	Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι
[1, 24]	ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας	γυναικός·	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν
[1, 31]	φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς	γυναικὸς	ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον
[1, 29]	ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς	γυναικὸς	οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς
[1, 19]	ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ	γυναικὸς	οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ
[1, 22]	κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον τῆς	γυναικὸς	Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν
[1, 18]	οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας	γυναικῶν,	ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως
[1, 13]	τὰς πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς	γυναικῶν	ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις,
[1, 13]	καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν	γυναικῶν	καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ
[1, 13]	ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων	γυναικῶν	καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν
[1, 13]	προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη	γυναικῶν,	καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν
[1, 29]	βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ	γυναικῶν	σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ
[1, 24]	Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις	γυναιξὶν	ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν
[1, 15]	δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν	γυναιξὶν	καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν
[1, 13]	διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς	γυναιξὶν	ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ
[1, 5]	ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ	γύναιον	διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ
[1, 32]	ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ	γύναιον	ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου
[1, 30]	μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν	γύναιον	ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον,
[1, 13]	καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ	γυναίου	τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν,
[1, 25]	κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου	γυνὴ	γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ
[1, 24]	τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου	γυνὴ	Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν,
[1, 31]	ἥ τε μήτηρ καὶ ἡ	γυνή.	Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας ἐν
[1, 29]	ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα	γυνὴ	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τῆς
[1, 6]	ταῦτα δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου	γυνὴ	μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν
[1, 30]	τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ	γυνὴ	μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί γάρ,
[1, 30]	πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ	γυνὴ	τήν τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου
[1, 4]	πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ	γυνὴ	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν