Livre, Chap.
[1, 22]	μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ	πάθει	καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην
[1, 22]	Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο τῷ	πάθει,	καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ
[1, 0]	τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ	πάθει·	πόλιν μὲν γὰρ δὴ τῶν
[1, 16]	δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε	πάθει	συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν
[1, 17]	δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ	πάθει,	τὸ πλεῖον δὲ τοῦ πένθους
[1, 18]	εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν	παθεῖν·	ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας
[1, 17]	Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν	παθεῖν,	ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ'
[1, 0]	τῇ διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ	πάθεσι	διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος
[1, 33]	πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις	πάθεσιν	ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν
[1, 25]	μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας	πάθεσιν	οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος
[1, 33]	λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις	πάθεσιν	ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν
[1, 19]	φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν στοιχείων	πάθη	καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ
[1, 0]	περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων	πάθη	μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ
[1, 10]	τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς	πάθῃ,	πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας
[1, 0]	στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ	πάθη	τοῦ δήμου καὶ τὰς συμφορὰς
[1, 21]	τις εἴποι ἴδια τῶν εὖ	παθόντων	δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις
[1, 10]	εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν	πάθος,	ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ
[1, 27]	φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ	πάθος.	Τέλος δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ
[1, 14]	ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ	πάθος	ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν
[1, 6]	τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου	πάθους	διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον,
[1, 29]	ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ	πάθους·	μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει
[1, 2]	κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου	πάθους·	ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο,
[1, 2]	καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ	πάθους	ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ
[1, 32]	περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ τοῦ	πάθους	ὡς παρ' ὀλίγον καὶ τὴν
[1, 3]	καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν	παθῶν	ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι
[1, 1]	φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας	παθῶν	καὶ κατὰ μνήμην ὧν παρὰ
[1, 32]	γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ	παθὼν	ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με
[1, 0]	ἤρξατο καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν	παθῶν	ὁ πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν,
[1, 2]	ἐκρατύνατο πρός τε τὸν Ἀντιόχου	παῖδα	διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι
[1, 18]	ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου	παῖδα	δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν
[1, 14]	ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου	παῖδα·	καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν
[1, 13]	τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην	παῖδα	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ
[1, 2]	χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν	παῖδα	μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν
[1, 23]	κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς	παῖδας	ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης
[1, 5]	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς	παῖδας	Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν Ἀντωνίαν·
[1, 30]	κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου	παῖδας.	Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ
[1, 2]	τε γυναῖκα καὶ τοὺς δύο	παῖδας	ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην,
[1, 16]	μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς	παῖδας	ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ
[1, 23]	προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς	παῖδας	θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει
[1, 23]	τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ	παῖδες	ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν
[1, 31]	γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως	παῖδες	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε
[1, 23]	~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας οἱ	παῖδες	ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν
[1, 28]	τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου	παῖδες.	Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος
[1, 31]	Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης	παιδευόμενοι	μειράκιά τε ἤδη καὶ φρονήματος
[1, 23]	τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης	παιδευόμενοι,	πλέον δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν
[1, 22]	ὁ νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ	παιδευόμενος	τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους
[1, 28]	κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ	παιδί,	Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο
[1, 27]	τόν τε Τίρωνα σὺν τῷ	παιδὶ	καὶ τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν,
[1, 28]	αὐτῆς τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ	παιδί,	τὴν δ' ἑτέραν τῷ πρὸς
[1, 28]	καὶ φίλους παραστησάμενός τε τὰ	παιδία	καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς
[1, 28]	τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά τε	παιδία	ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ
[1, 24]	καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ	παιδικὰ	δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος.
[1, 3]	τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ	παιδὸς	ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς
[1, 33]	(Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ	παιδὸς	ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας
[1, 2]	ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου	παιδὸς	ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν,
[1, 22]	οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ ὄντος	παιδὸς	ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν
[1, 11]	Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν τοῦ	παιδὸς	καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας
[1, 8]	ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ	παιδός,	ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα,
[1, 5]	νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν	παίδων	Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ
[1, 0]	οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν	παίδων	εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν
[1, 0]	μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου	παίδων	ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς
[1, 3]	τις τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ	παίδων	ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ'
[1, 10]	ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν	παίδων	ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ
[1, 10]	ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ τῶν	παίδων	ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο,
[1, 28]	τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου	παίδων,	ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος,
[1, 1]	τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν	παίδων	καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ,
[1, 30]	γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ τινα	παίδων	μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν
[1, 5]	ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ	παίδων	ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν
[1, 16]	καὶ τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ	παίδων	πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους
[1, 11]	δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου	παίδων	περιγίνεται· τόν τε γὰρ Ἱεροσολύμων
[1, 8]	(Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου	παίδων	Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα
[1, 28]	εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν	παίδων	συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος
[1, 10]	ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ τῶν	παίδων	τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν
[1, 2]	αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ τῶν	παίδων	φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων,
[1, 22]	πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν ὁ	παῖς	διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ
[1, 17]	ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ	παῖς	εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς τὸ
[1, 0]	ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου	παῖς	ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός τε
[1, 7]	ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα	παῖς	ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ'
[1, 28]	καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου	παῖς	προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης
[1, 16]	Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς	παισὶν	ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα καὶ
[1, 13]	τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ	Πάκορον	εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ
[1, 13]	ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς	Πάκορον.	Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων
[1, 13]	ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι	Πάκορον	οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ
[1, 13]	βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν περὶ	Πάκορον	σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα τὴν
[1, 13]	δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς	Πάκορος	αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ τὴν
[1, 13]	βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ	Πάκορος,	ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ'
[1, 16]	Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ	Πακόρου	Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους
[1, 13]	ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως τοῦ	Πακόρου	φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς
[1, 13]	Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν	Πακόρῳ	τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος
[1, 26]	φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν·	πάλαι	γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος
[1, 13]	νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί,	πάλαι	δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ
[1, 25]	Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν εὑρήσων	πάλαι	δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ σοῦ
[1, 6]	ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ	πάλαι	διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος
[1, 10]	πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν	πάλαι	διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς τὸν
[1, 26]	ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου	πάλαι·	διὸ δὴ καὶ ταχέως ὡς
[1, 1]	Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος	πάλαι,	καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς
[1, 8]	μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν	πάλαι.	Καὶ τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος
[1, 24]	τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ	πάλαι	μὲν ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος
[1, 7]	Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν	πάλαι	μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον
[1, 5]	βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον,	πάλαι	μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον,
[1, 18]	Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς	πάλαι	μήτε τῆς τότε τύχης ἔννοιαν
[1, 4]	Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς	πάλαι	μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς
[1, 0]	κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς	πάλαι	πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ
[1, 17]	καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν	πάλαι	στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις
[1, 16]	τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ	πάλαι	τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον
[1, 12]	καὶ γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες	πάλαι	τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς
[1, 27]	τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο.	(Παλαιὸς	δέ τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης,
[1, 33]	τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ	παλαίων	τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν
[1, 4]	ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι	πάλιν	Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν
[1, 33]	μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ	πάλιν	ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια.
[1, 22]	τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως	πάλιν	ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ
[1, 8]	Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους	πάλιν	ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην
[1, 4]	ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ	πάλιν	ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ
[1, 25]	ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ	πάλιν	αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα
[1, 4]	ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον	πάλιν	ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις
[1, 11]	πρὸς τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι.	Πάλιν	γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος
[1, 6]	δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ,	πάλιν	δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν,
[1, 32]	τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ	πάλιν	δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει.
[1, 6]	εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ	πάλιν	εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ'
[1, 19]	ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης	πάλιν	εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ
[1, 8]	Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου	πάλιν	εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν
[1, 1]	ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ	πάλιν	εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ
[1, 2]	Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος	πάλιν	εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ
[1, 20]	Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ	πάλιν	ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς
[1, 15]	ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ	πάλιν	ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα
[1, 12]	Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν	πάλιν	ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα
[1, 26]	εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ	πάλιν	λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ
[1, 11]	προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ	πάλιν	Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο
[1, 10]	οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ	πάλιν	οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν
[1, 8]	Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ	πάλιν	ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν
[1, 20]	ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο	πάλιν	ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν
[1, 12]	~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας	πάλιν	στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος
[1, 33]	νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ	πάλιν	τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον
[1, 6]	ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα.	Πάλιν	τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ
[1, 4]	Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει	πάλιν	τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ
[1, 28]	Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ	Παλλάδος	Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ καὶ
[1, 25]	χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ	παλλακίδι,	ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε
[1, 4]	ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς	παλλακίσιν	ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν
[1, 17]	θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ	παλτοῖς	ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν
[1, 17]	ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων	παλτῷ	κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος
[1, 18]	ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ	παμπληθεῖς	ἔν τε τοῖς στενωποῖς καὶ
[1, 6]	Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά τε	πάμπολυν	καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις
[1, 14]	Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ	Παμφυλίαν	καὶ τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον
[1, 33]	ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ	πᾶν	ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς
[1, 24]	δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι.	Πᾶν	δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν
[1, 17]	μάχῃ φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν	πᾶν	διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ
[1, 10]	τῆς νίκης οὐ χρὴ κατὰ	πᾶν	εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν
[1, 33]	ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα	πᾶν	ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν
[1, 21]	ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν	πᾶν	κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς
[1, 4]	πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ	πᾶν	τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν.
[1, 8]	προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ	πᾶν	τὸ ἔθνος εἰς πέντε συνόδους,
[1, 24]	μῖσος, τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν	πᾶν	τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης·
[1, 21]	τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ	πᾶν	χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ
[1, 21]	τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ	Πάνειον	ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν
[1, 27]	ἀνομίας γέμειν τὸν βίον, καὶ	πάνθ'	ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν
[1, 24]	Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο καὶ	πάνθ'	ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ
[1, 25]	εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο	Παννυχίς,	τῶν τε φίλων ἐτίμησεν κατ'
[1, 31]	παρέχω γάρ σου καιρὸν τοῖς	πανουργεύμασιν.	Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως
[1, 31]	οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ	πανουργίας	ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς
[1, 32]	σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ	πανοῦργον	ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν,
[1, 25]	γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται τὸ	πανοῦργον	καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι
[1, 23]	οὕτως ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου	πανοῦργον	καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο.
[1, 11]	τήν τε ἰσχὺν καὶ τὸ	πανοῦργον	τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην
[1, 32]	βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ	πανοῦργον	τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν
[1, 32]	λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ	πανοῦργος	ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων
[1, 13]	καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον	πανούργῳ	σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν
[1, 24]	τε ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ	πανούργῳ	τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος,
[1, 28]	ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι	πανούργως	ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα
[1, 3]	ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ	πανούργως	ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν
[1, 13]	ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα	πανούργως	ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ
[1, 19]	κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν	πανούργως	ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν
[1, 6]	κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον	πάντ'	ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν
[1, 8]	καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ	πάντα	Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς
[1, 24]	βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ γενεά·	πάντα	γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ
[1, 24]	πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα.	Πάντα	δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ
[1, 24]	τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας.	Πάντα	δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς
[1, 20]	τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν	πάντα	διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ
[1, 24]	τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη	πάντα	διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν
[1, 32]	τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται	πάντα	ἐκεῖνα τῷ πατρί σου, μὴ
[1, 21]	δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν	πάντα	ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ
[1, 30]	ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε	πάντα	ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας.
[1, 24]	ἦν, καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ,	πάντα	ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος
[1, 29]	οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ	πάντα	Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος
[1, 0]	οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ' ἦν	πάντα	θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς
[1, 13]	τά τε περὶ τὸ ἱερὸν	πάντα	καὶ ἡ πόλις ὅλη πλήθους
[1, 32]	οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ	πάντα	καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ
[1, 1]	ἱεροῦ τόν τε χῶρον ἐκάθηρε	πάντα	καὶ περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς
[1, 24]	διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς	πάντα	κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας καὶ
[1, 26]	καὶ τὰ τῆς βασιλείας μύση	πάντα	κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι
[1, 26]	συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ	πάντα	λέγων τε καὶ πράττων τὰ
[1, 32]	ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο,	πάντα	μὲν τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν
[1, 0]	καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα	πάντα	μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν
[1, 27]	υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ	πάντα	μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα
[1, 32]	Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ	πάντα,	μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης
[1, 25]	μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ	πάντα,	ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν
[1, 23]	ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ	πάντα	πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν βασιλείαν
[1, 8]	τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν	πάντα	περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα
[1, 0]	Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα	πάντα	περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ
[1, 7]	καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα	πάντα,	πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ
[1, 16]	πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ	πάντα	πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς
[1, 33]	οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ	πάντα	τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα
[1, 21]	συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς	πάντα	τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου
[1, 25]	καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο	πάντα	τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας,
[1, 28]	ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ	πάντα	τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ
[1, 7]	βάθος ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων	πάντα	τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος
[1, 23]	ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ	πάντα	τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ'
[1, 33]	καὶ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα	πάντα	τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί
[1, 15]	περὶ τὴν πόλιν ἦν ἔρημα	πάντα	τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει
[1, 30]	πότε δ' ἂν γένοιτο τοῦτο;	Παντάπασιν	αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς
[1, 30]	(Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα	παντάπασιν	ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς
[1, 30]	γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό γε	παντάπασιν	παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας
[1, 23]	τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι	παντάπασιν	τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς
[1, 15]	μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν	πάντας	ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων
[1, 32]	ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς	πάντας	ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν
[1, 17]	δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ	πάντας	ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν.
[1, 5]	οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ	πάντας	εὔνους διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ
[1, 30]	τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα	πάντας	ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ
[1, 12]	δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν	πάντας,	ἦσαν δ' οὓς καὶ δωρησάμενος
[1, 13]	πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ	πάντας	καὶ τοὺς μὲν εἰς τὴν
[1, 23]	θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει,	πάντας	οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν
[1, 23]	ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα	πάντας,	τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως
[1, 31]	παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο	πάντας	τοὺς ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ
[1, 8]	μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο	πάντας	τοὺς κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους
[1, 11]	Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ	πανταχόθεν	δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ στεφάνους
[1, 26]	σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων.	Πανταχοῦ	δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα
[1, 8]	Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς	πανταχοῦ	δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ ξενίαις
[1, 8]	μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος,	πανταχοῦ	μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ
[1, 32]	ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ	πανταχοῦ	πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν
[1, 7]	τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες	πανταχοῦ	τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν
[1, 18]	ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης	πανταχοῦ	φόνος ἦν μυρίος, τῶν μὲν
[1, 17]	σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε	παντελοῦς	κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη
[1, 25]	οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως	πάντες	Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη
[1, 28]	μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ	πάντες	ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν.
[1, 27]	ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν	πάντες	θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ
[1, 4]	ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν	πάντες,	καὶ τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν
[1, 14]	βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται	πάντες.	Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος
[1, 24]	προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος.	Πάντες	μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν
[1, 26]	βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα καὶ	πάντες	οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων
[1, 17]	τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν	πάντες.	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν
[1, 33]	Γερμανοί τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι	πάντες	ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ'
[1, 20]	ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα	παντὶ	τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης
[1, 33]	πάτρια καὶ διὰ τοῦτο ἐν	παντὶ	τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης,
[1, 0]	ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν	παντὶ	τῷ πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον
[1, 2]	Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ	πάντοθεν	αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε
[1, 15]	διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας	παντοίων	κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν
[1, 3]	ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι	παντὸς	ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν τις
[1, 7]	ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς	παντὸς	ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας
[1, 32]	πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ	παντὸς	ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου καὶ
[1, 30]	Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν	παντὸς	οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ'
[1, 32]	ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος	πάντων	ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν
[1, 19]	οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν	πάντων	ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ
[1, 0]	συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν	πάντων	ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ
[1, 26]	εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ.	Πάντων	δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον
[1, 31]	ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη.	Πάντων	δ' αὐτοῦ τότε καὶ τῶν
[1, 24]	εὐδαίμονας ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ	πάντων	δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ
[1, 31]	αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ	πάντων	ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος·
[1, 28]	ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται	πάντων	ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς
[1, 25]	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ	πάντων	κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι
[1, 31]	μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ	πάντων	μῖσος ἦν. Τάχα καὶ τοὺς
[1, 32]	διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ	πάντων	μου τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος
[1, 12]	γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ	πάντων	ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ
[1, 25]	γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ	πάντων.	(Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα,
[1, 33]	ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ	πάντων	τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας
[1, 25]	τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ	πάντων	Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ
[1, 10]	ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ	πάντων	ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ
[1, 20]	τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι	πάντως	ἄν με μετὰ τῶν ὅπλων
[1, 27]	ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται	πάντως·	εἰ δὲ δὴ καὶ λόγου
[1, 25]	νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι	πάντως	ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην
[1, 22]	οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης,	πάνυ	γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν
[1, 7]	δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν	πάνυ	νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους.
[1, 3]	προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο	πάνυ	πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ
[1, 6]	τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον τῶν	πάνυ	φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ
[1, 3]	ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων,	παπαί,	νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ
[1, 26]	τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν	πάππον	ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα καὶ
[1, 17]	διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ	Πάππον	μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας,
[1, 17]	ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ	Πάππον	οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε
[1, 22]	ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν	πάππον	τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων
[1, 17]	ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν,	Πάππον	τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς
[1, 22]	ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν	πάππον	Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην·
[1, 28]	εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος,	πάππος	γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ'
[1, 28]	λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως	πάππου.	Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην
[1, 28]	τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ	πάππῳ	καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου
[1, 26]	διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν	παππῴαν	αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε
[1, 6]	πολεμίοις καὶ περὶ τὸν καλούμενον	Παπυρῶνα	συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει,
[1, 30]	τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν	παρ'	ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος
[1, 27]	σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι	παρ'	Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας
[1, 24]	παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ	παρ'	Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ'
[1, 4]	διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν	παρ'	ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς
[1, 13]	ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ	παρ'	ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον,
[1, 14]	δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ	παρ'	Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν εἰς
[1, 24]	παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν	παρ'	Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν
[1, 28]	τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα	παρ'	ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον
[1, 32]	πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα	παρ'	αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε·
[1, 13]	ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν	παρ'	αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις
[1, 32]	με εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ	παρ'	αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε
[1, 21]	τῆς βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον	παρ'	αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις
[1, 1]	Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ	παρ'	αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν τῷ
[1, 14]	τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι	παρ'	αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς
[1, 25]	δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν	παρ'	αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ μὴ
[1, 25]	ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν	παρ'	αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ
[1, 29]	καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν	παρ'	αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον Συλλαίου
[1, 18]	ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν ἀθεάτων	παρ'	αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη
[1, 0]	ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι	παρ'	εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό γε
[1, 29]	πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ	παρ'	ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος
[1, 30]	τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ	παρ'	ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου
[1, 26]	φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ	παρ'	ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι
[1, 0]	τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ	παρ'	Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ
[1, 1]	(Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε τὸ	παρ'	ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε
[1, 6]	ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει	παρ'	ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ
[1, 9]	περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς	παρ'	ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς
[1, 29]	ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν	παρ'	ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ πολὺ
[1, 17]	αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ	παρ'	ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν
[1, 23]	προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν	παρ'	ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων
[1, 23]	γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν	παρ'	ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν
[1, 0]	τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ	παρ'	ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές,
[1, 13]	Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν	παρ'	Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων
[1, 32]	ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς	παρ'	ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας
[1, 19]	ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν	παρ'	ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ'
[1, 2]	ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι,	παρ'	ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν.
[1, 30]	ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον,	παρ'	ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι
[1, 24]	αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς καὶ	παρὰ	ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ
[1, 26]	πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ	παρὰ	Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται
[1, 17]	ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον	παρὰ	Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν
[1, 14]	φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ	παρὰ	Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ
[1, 6]	δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ	παρὰ	Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ
[1, 26]	φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ	παρὰ	Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ
[1, 13]	αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον	παρὰ	γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι,
[1, 21]	ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται,	παρὰ	δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς
[1, 8]	ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν,	παρὰ	δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι.
[1, 15]	τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία.	~(Παρὰ	δὲ τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος
[1, 4]	δὲ τὸ τέλος τῆς παρατάξεως	παρὰ	δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ
[1, 31]	Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ	παρὰ	δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων
[1, 11]	ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ	παρὰ	δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν
[1, 4]	ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος	παρὰ	δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς τὰς
[1, 29]	ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ' ἔτι	παρὰ	Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης
[1, 32]	τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ καὶ	παρὰ	θεῷ καὶ παρὰ σοί, πάτερ.
[1, 23]	τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ	παρὰ	θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα
[1, 2]	ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται	παρὰ	Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις.
[1, 28]	σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση μνήμη	παρὰ	Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων
[1, 19]	αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ	παρὰ	Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς.
[1, 29]	ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου	παρὰ	Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ
[1, 24]	αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος	παρὰ	Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν
[1, 32]	ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης	παρὰ	Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ
[1, 32]	Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ	παρὰ	μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς
[1, 10]	τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ	παρὰ	πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων·
[1, 30]	ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ	παρὰ	πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ
[1, 32]	μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς	παρὰ	Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας
[1, 13]	Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος	παρὰ	Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων
[1, 29]	Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ	παρὰ	Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν Συρίαν
[1, 32]	γὰρ καὶ παρὰ θεῷ καὶ	παρὰ	σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι
[1, 24]	Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν	παρὰ	τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν
[1, 25]	τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι	παρὰ	τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ
[1, 21]	ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο	παρὰ	τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ
[1, 31]	εἴ τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ,	παρὰ	τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ
[1, 33]	αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον	παρὰ	τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν
[1, 19]	δέοντος καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν	παρὰ	τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν
[1, 1]	παθῶν καὶ κατὰ μνήμην ὧν	παρὰ	τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους
[1, 12]	καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ	παρὰ	τῆς πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ
[1, 15]	Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος	παρὰ	τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ
[1, 26]	οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι	παρὰ	τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα
[1, 10]	περὶ τῷ νεανίᾳ, μή τι	παρὰ	τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει
[1, 11]	γίνεται, τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα	παρὰ	τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα
[1, 9]	δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος	παρὰ	τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν
[1, 19]	χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους	παρὰ	τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς
[1, 0]	τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω	παρὰ	τὸν τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην
[1, 10]	δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους	παρὰ	τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν
[1, 14]	ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα	παρὰ	τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις
[1, 33]	ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον	παρὰ	τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε
[1, 3]	γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν	παρὰ	τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ
[1, 33]	εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν	παρὰ	τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα
[1, 32]	αὐτόν, ἂν μή τινα πορίσῃ	παρὰ	τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν
[1, 31]	ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν	παρὰ	τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν
[1, 33]	τῷ θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα	παρὰ	τοὺς πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν.
[1, 23]	τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ	παρὰ	τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον
[1, 28]	ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι	παρὰ	τῷ πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν
[1, 10]	καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων,	παρὰ	τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν
[1, 6]	τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον	παρὰ	τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν
[1, 33]	ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ	παρὰ	τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον
[1, 16]	ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο	παρὰ	τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη
[1, 12]	Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν	παρὰ	Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν,
[1, 17]	κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ	παραβαλλόμενος,	ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους
[1, 4]	γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις	παραβοηθῶν,	ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ μὲν
[1, 19]	τῆς νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ	παράβολοι.	(Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ
[1, 9]	κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν	παραβολώτατος	ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς
[1, 24]	ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα,	παραγγείλαντος	τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε
[1, 17]	τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων	παραγγείλας	μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ
[1, 6]	τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ	παράγγελμα	τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν
[1, 1]	φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ	παραγγέλματα	παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ
[1, 17]	πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν	παραγγελμάτων	ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε
[1, 10]	πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς	παραγγελοῦντας	διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς
[1, 2]	δὲ τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος	παραγενέσθαι	εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον
[1, 31]	ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν,	παραγενόμεναι	δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας
[1, 0]	ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ	παραγενόμενοι	δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς
[1, 6]	Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην,	παραγενόμενος	δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως
[1, 27]	μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ	παραγενόμενος	εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ,
[1, 30]	Καὶ κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν	παραγηρᾶν	οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν
[1, 10]	μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου	παραγίνεται	διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ
[1, 15]	τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα	παραγίνεται,	καὶ τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην
[1, 33]	(Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα	παραγίνεται	μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον οὐκ
[1, 32]	ἐκεῖνα τῷ πατρί σου, μὴ	παραγίνου	πρὸς αὐτόν, ἂν μή τινα
[1, 7]	τῇ πόλει καὶ τὰ βασίλεια	παραδιδόντων	ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα
[1, 8]	δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια	παραδιδοὺς	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ
[1, 23]	ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς	παραδίδωμι,	καὶ τῶν μὲν ἡδέων ὡς
[1, 30]	Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ	παραδοίη	Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν
[1, 26]	αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας οὐ	παράδοξον	εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν
[1, 10]	πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται	παραδόξως	Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον
[1, 8]	Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς	παραδόσεως	τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ'
[1, 13]	καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ	παραδοῦναι	αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν
[1, 16]	Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι	παραδοῦναι	τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται
[1, 21]	αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν.	(Παραδοὺς	δ' αἰῶνι τούς τε οἰκείους
[1, 9]	μὲν τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον,	παραδοὺς	δ' αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ
[1, 7]	κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν.	Παραδοὺς	δὲ ταύτην τε καὶ τὴν
[1, 8]	καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ	παραδοὺς	κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην
[1, 13]	βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου	παραδοὺς	προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 13]	ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν	παραθαλασσίων	χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ
[1, 30]	κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ	παραθέσθαι	τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς
[1, 27]	Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν	παραίνεσιν	ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ
[1, 13]	γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ	παραινοῦντος	ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ
[1, 10]	Ὁ δὲ καὶ τοῦ πατρὸς	παραινοῦντος	καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν
[1, 13]	(Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ	παραινοῦντος	Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος
[1, 22]	Καὶ εἴ γε τούτοις ἐπείσθη	παραινοῦσιν	μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ
[1, 32]	ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ	παραινῶν	ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον
[1, 27]	καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν	παραινῶν·	παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν
[1, 33]	βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος	παρακαλεῖ	καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις
[1, 13]	Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος	παρακαλεῖ	Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς
[1, 23]	τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν	παρακαλοῦντα,	μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν
[1, 14]	ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους	παρακαλοῦντας.	Τὸ χρεὼν δ' ἄρα τὴν
[1, 10]	ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν	παρακαλοῦντες	καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει
[1, 26]	Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου	παρακαλοῦντος,	ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ
[1, 18]	περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι	παρακαλοῦντος	οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ'
[1, 23]	θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς	παρακαλῶ	γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία,
[1, 31]	τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν	παρακαλῶν·	θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς
[1, 16]	δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων	παρακαλῶν.	Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς
[1, 18]	Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν	παρακαλῶν	τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ'
[1, 14]	τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου	παρακαταθήκας	θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν περὶ
[1, 8]	τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ	παρακαταθήκην	ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ
[1, 17]	μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ	παρακινεῖν	πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ
[1, 14]	ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς	παρακλήσεις	τῆς βασιλίδος καὶ μήτε τὴν
[1, 31]	χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν	παρακλίνας,	ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου
[1, 25]	δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο,	παρακοπὴν	δὲ φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος,
[1, 31]	τὸν πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ	παρακροτήσας	ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος
[1, 19]	μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις	παρακροτήσας	τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους,
[1, 10]	Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν	παραλαβόντος,	τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν
[1, 13]	εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν	παραλαβών,	καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο,
[1, 9]	ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου	παραλαβών,	ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ
[1, 15]	δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους	παραλαβὼν	ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον
[1, 24]	ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν	παραλάβωσιν	τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς
[1, 12]	ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα	παραλαμβάνει	κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην
[1, 4]	ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ χωρίον	παραλαμβάνει.	Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ
[1, 8]	τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν	παραλαμβάνει	Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ
[1, 16]	ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ	παραλαμβάνει	τὴν πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου
[1, 0]	ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν.	Παραλείψω	δὲ οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων
[1, 21]	Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς	παραλίοις	πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος
[1, 21]	Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς	παραλίοις	ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα
[1, 4]	Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς τὴν	παράλιον	αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν
[1, 21]	κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν	παράλιον	ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν τὴν
[1, 13]	αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ τὴν	παράλιον,	Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς μεσογείου
[1, 21]	Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν	παράλιον	καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε·
[1, 7]	Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς	παραλίους	Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν
[1, 30]	δεδοικώς, μή τινα τῶν αἰτίων	παραλίπῃ.	(Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν
[1, 3]	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ	παραλίῳ	Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν
[1, 20]	Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις τῶν	παραλίων	Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην
[1, 19]	ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε·	(Παραλογώτατά	μοι δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν
[1, 7]	ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν	παραλῦσαι·	τῆς θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς
[1, 4]	τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ	παραλύσας	ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς
[1, 33]	τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον	παραμένειν,	τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς
[1, 25]	τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν	παραμένουσαν	μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων,
[1, 10]	καὶ μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον	παραμῖξαι	φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ
[1, 24]	ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως,	παραμυθίαν	λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν
[1, 32]	καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ	παραμυθούμενος	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην
[1, 5]	αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς	παρανομίαις	ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν
[1, 11]	ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου	παρανομίας	γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει
[1, 16]	πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ	παρανομίας.	Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν
[1, 1]	προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα	παρανομίας	οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ'
[1, 2]	κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου	παρανομίας.	Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν
[1, 10]	καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς	παρανομώτατα	μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 21]	τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου	παραπλέοντα	σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ τὴν
[1, 21]	ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην	παραπλέων	ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ
[1, 23]	αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν	παραπλέων	κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν
[1, 22]	διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν	παραπώλετο·	δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου τῆς
[1, 23]	δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν	παρασκευάζοιτο	τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ
[1, 12]	πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος	παρασκευαζόμενος.	Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν
[1, 10]	εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον	παρασκευαζόμενος	οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ
[1, 6]	οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς	παρασκευαῖς,	εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν
[1, 32]	ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ	παρασκευάσαντα	πατρὶ φάρμακον ἦ πού γ'
[1, 11]	ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου	παρασκευήν,	τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς
[1, 2]	Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ	παράστημα	τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς
[1, 3]	τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ	παράστημα	τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ'
[1, 22]	ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως	παραστῆσαι	τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ
[1, 14]	Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος	παραστησάμενοι	τὸν Ἡρώδην τάς τε πατρῴας
[1, 23]	λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς	παραστησάμενος	ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ
[1, 28]	Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ φίλους	παραστησάμενός	τε τὰ παιδία καὶ δακρύων
[1, 25]	τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν.	Παραστήσας	δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ
[1, 26]	οὐ γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ	παραστήσεσθαι	πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ
[1, 32]	πάτερ, ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι,	παρασχεῖν	δέ μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους
[1, 9]	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει	παρασχεῖν·	ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν
[1, 31]	παρῄνουν καὶ μὴ τῇ μελλήσει	παρασχεῖν	τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην,
[1, 20]	τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου	παρασχεῖν	ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως,
[1, 26]	ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ	παράσχῃ	τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς
[1, 7]	προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ	παρασχόντα	καὶ διότι τὸ κατὰ τὴν
[1, 23]	μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας	παρασχόντι	τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη,
[1, 13]	ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων καὶ	παραταξαμένους	ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας
[1, 9]	Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν τῇ	παρατάξει	σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι
[1, 17]	Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς	παρατάξεως	εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως
[1, 4]	πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε τῆς	παρατάξεως	κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς
[1, 1]	καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης	παρατάξεως·	καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι
[1, 4]	Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος τῆς	παρατάξεως	παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ
[1, 17]	καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς	παρατάξεως,	πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ
[1, 17]	προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς	παρατάξεως	τὰ μὲν ἄλλα μέρη πρὸς
[1, 25]	ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ	παρατεταγμένον	Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ
[1, 29]	νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν ἡ	παρατήρησις	ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη
[1, 22]	καὶ διὰ τὸ κῆδος εὔνους,	παρατίθεται	τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς
[1, 30]	μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες	παρατυγχάνειν.	Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα
[1, 0]	ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ τὸ	παρατυχεῖν	τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν
[1, 0]	ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ	παρατυχόντες	τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες
[1, 0]	τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ	παρατυχοῦσι	τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως
[1, 0]	τὰ πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον	παρατυχὼν	ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς
[1, 15]	διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν	παραφυλάσσοντες	τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ
[1, 24]	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ	παραφυλάττει	κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι.
[1, 5]	Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην.	(Παραφύονται	δὲ αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν
[1, 26]	πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν	παραχαράξας	τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται.
[1, 2]	τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν	παραχρῆμα	ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν ὑπὲρ
[1, 22]	δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς	παραχρῆμα	κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ'
[1, 1]	κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ	παραχρῆμα	μὲν δείσας τὸ πλῆθος τῶν
[1, 31]	προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν	παραχρῆμα	μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς
[1, 11]	πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ	παραχρῆμα	μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν,
[1, 33]	ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ	παραχρῆμα	πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν
[1, 24]	Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν	παραχρῆμα	πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ τῶν
[1, 26]	προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ	παραχρῆμα	πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν
[1, 32]	κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ	παραχρῆμα	τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας
[1, 24]	Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ	παραχρῆμα	τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ	παραχωρήσας	τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον
[1, 26]	πολὺ δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν	παρέβαλεν	ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων
[1, 15]	ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν	παρέβαλεν	λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς
[1, 12]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ	παρέβαλλεν,	τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν
[1, 4]	εἰ μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ	παρεβοήθει·	Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους
[1, 3]	ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι	παρεδρεύοντες	αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν
[1, 24]	πολλοί, πλείους δὲ τῶν φίλων	παρεδύοντο	κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ παρ'
[1, 33]	τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων	παρέδωκεν	τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ
[1, 32]	μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς	παρεθέμην.	Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν,
[1, 3]	ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε	παρείη	μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν·
[1, 15]	ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε	παρείη	τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ
[1, 0]	σχεδὸν δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ	παρειλήφαμεν	ἢ πόλεων πρὸς πόλεις ἢ
[1, 32]	καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ.	Πάρειμι	δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι
[1, 32]	Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους,	πάρειμι	διὰ γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν
[1, 8]	τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς	παρεῖναι	Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης
[1, 2]	Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ	παρεῖχεν·	εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς
[1, 20]	φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος.	Παρεῖχεν	μέντοι δέους πλέον ἢ ἔπασχεν·
[1, 13]	προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν	παρεῖχον.	Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν
[1, 30]	μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ	παρεκαθέζου	δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος
[1, 24]	πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς	παρεκάλει	διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ
[1, 33]	τῆς εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας	παρεκάλει.	Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας
[1, 33]	διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ,	παρεκάλει	πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν
[1, 0]	δὲ οἵ τε γείτονες Γαλάται	παρεκίνουν	καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει,
[1, 17]	Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης	παρελαύνων	παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται.
[1, 6]	τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ	παρελαύνων	Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς
[1, 6]	ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη.	(Παρελθόντος	γοῦν εἰς τὴν χώραν πρέσβεις
[1, 14]	συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς	παρελθὼν	Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν κατὰ
[1, 7]	ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων·	παρελθὼν	γοῦν σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν
[1, 1]	στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει.	Παρελθὼν	δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς
[1, 1]	Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ	παρελθὼν	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας
[1, 4]	μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ	παρελθὼν	εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον
[1, 14]	αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ	παρελθὼν	εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν
[1, 10]	ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ	παρελθὼν	καὶ χρήσηται κατὰ τῶν δόντων
[1, 33]	τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα	παρελθὼν	Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα
[1, 24]	Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου,	παρελθὼν	ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν
[1, 10]	τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει	παρελθών,	ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ
[1, 33]	πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως.	Παρέλιπεν	δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν,
[1, 24]	συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν	παρέλιπεν.	Προήχθη γέ τοι πρὸς τοσοῦτον
[1, 4]	δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ	παρέμειναν	νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ
[1, 0]	πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται	παρέντες	τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι
[1, 31]	γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως.	Πάρεργον	δὲ τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα
[1, 17]	καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ	πάρεργον	ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν γάμον·
[1, 33]	ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν	παρέργῳ,	ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται
[1, 14]	στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ	παρεσκευάζετο·	διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς
[1, 11]	αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο·	παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ τῆς
[1, 6]	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	παρεσκευάζετο	πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ,
[1, 24]	ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο,	συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ
[1, 7]	γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον	παρεσκευάζοντο.	Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους
[1, 3]	ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ	παρεσκευακέναι	κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν
[1, 27]	τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν·	παρεσκευάσθαι	γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν
[1, 10]	οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ	παρεσκευασμένον	κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ' ὁ
[1, 19]	~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος	παρεσκεύαστο	μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη
[1, 19]	φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν	παρεσπονδημένων	ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ
[1, 28]	ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ	παρέστη	περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε
[1, 20]	τε Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις	παρέστη	πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν
[1, 32]	ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ	πάρεστιν;	Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος
[1, 11]	Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει,	παρεστῶτας	ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς
[1, 27]	γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν	παρεστώτων	τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι.
[1, 20]	περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ	παρέσχεν.	Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς
[1, 21]	ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ	παρέσχεν	εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ
[1, 21]	χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν	παρέσχεν	πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ
[1, 19]	προάγων τὴν δύναμιν εἰς μάχην	παρετάσσετο	καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς
[1, 17]	λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν	παρέτρεχον	γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ
[1, 31]	σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον·	παρέχω	γάρ σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν.
[1, 32]	γε ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν	παρεχώρησα	τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς
[1, 29]	δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ	παρήγγειλεν	μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε
[1, 23]	τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος·	παρηκολούθει	γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους
[1, 22]	Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν	παρῆλθεν,	ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν,
[1, 8]	Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ πολὺ	παρῆν	ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην
[1, 8]	ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ	παρῆν	ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις
[1, 11]	Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ	παρῆν	αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ
[1, 4]	χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις·	παρῆν	δὲ αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν
[1, 8]	πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου·	παρῆν	δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ
[1, 18]	καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ πολὺ	παρῆν	ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον
[1, 17]	Τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς	παρῆν	κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς
[1, 6]	ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ	παρῆν	τε καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν
[1, 19]	τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης	παρῆν	τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς
[1, 6]	πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν	παρῄνει	δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον εἴη
[1, 12]	τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ	παρῄνει	προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης
[1, 2]	οἷς εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν	παρηνόμησεν.	Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν
[1, 33]	ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε	παρῄνουν	ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι
[1, 31]	τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι	παρῄνουν	καὶ μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν
[1, 6]	δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ	παρῄνουν	οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων
[1, 25]	εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν βίβλοι	παρῆσαν	εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ
[1, 25]	ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη	παρῃτεῖτο	καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν
[1, 13]	εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο.	(Πάρθοι	δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν
[1, 13]	(Ὁ μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ.	Πάρθοι	δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα
[1, 13]	τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος.	Πάρθοι	δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ
[1, 13]	τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ	Πάρθοι	κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα
[1, 14]	προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος	Πάρθοις,	ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην
[1, 18]	μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα	Πάρθοις	ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας
[1, 13]	γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν	Πάρθοις,	ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς
[1, 13]	τε πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν	Πάρθον	εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει
[1, 13]	ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ	Πάρθος	ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος
[1, 18]	καὶ τῆς λείας ἁπάσης ὁ	Πάρθος	εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ
[1, 15]	Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας	Πάρθους	ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν
[1, 24]	δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς	Πάρθους	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ
[1, 8]	ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν.	(Πάρθους	δὲ μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν
[1, 8]	ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν	Πάρθους	διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν
[1, 15]	ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων	Πάρθους	ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν,
[1, 0]	τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ	Πάρθους	μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε
[1, 16]	Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς	Πάρθους	πόλεμον Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην
[1, 8]	Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ	Πάρθους	στρατείαν τόν τε ἄλλον τοῦ
[1, 15]	ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ	Πάρθους	ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν
[1, 8]	ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ	Πάρθους	ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον·
[1, 13]	δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν	Παρθυηνήν.	~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς
[1, 18]	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἐκ	Πάρθων	Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν
[1, 13]	(Βαρυτέρους δὲ κατὰ τὴν φυγὴν	Πάρθων	Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς,
[1, 8]	Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ	Πάρθων	κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ
[1, 14]	ἀλλ' ὅτι καὶ τότε διὰ	Πάρθων	λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών.
[1, 16]	πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ	Πάρθων	μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου
[1, 13]	Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων	Πάρθων	οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ
[1, 14]	Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν κατὰ	Πάρθων	πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν,
[1, 22]	πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ	Πάρθων	πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν
[1, 13]	δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ	Πάρθων	σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως
[1, 24]	τὴν μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς	Πάρθων	ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ
[1, 7]	ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν	παριέναι	τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο,
[1, 3]	καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο	παριόντα	διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς
[1, 19]	ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν	παρίσταται	θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα
[1, 24]	μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει,	παρὸ	καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς·
[1, 3]	ενόμενος δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν	πάροδον,	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν
[1, 1]	καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς	παρόδου	Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως.
[1, 14]	εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς	παρόδου	μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων
[1, 15]	Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν	παρόδων	προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν ἢ
[1, 3]	τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων,	παρὸν	αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν
[1, 19]	τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ	παρὸν	ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν
[1, 27]	δ' ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς	παρόντας	διετείνετο κατηγόρει τε τὴν μὲν
[1, 14]	ὅλον καὶ διὰ τὴν τοῦ	παρόντος	ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε βασιλέα
[1, 31]	γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι	παρόντος·	ἄτοπον δ' εἶναι δι' ἀδήλους
[1, 0]	τῆς στάσεως ἡ πόλις διέκειτο	παρόντος	αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο
[1, 23]	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ	παρόντος·	οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν
[1, 25]	τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν	παρόντων	τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς,
[1, 5]	καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν	παροξυνάντων	ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης
[1, 26]	φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι τὰ	παροξύνοντα	καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς
[1, 24]	νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ	παροξύνοντες	μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ
[1, 24]	γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ	παροξύνων.	Συνήργει δὲ καὶ πρὸς τὴν
[1, 19]	ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο	παρορμᾶν	ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε·
[1, 10]	παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων	παρρησίαν	ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν
[1, 23]	προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει καὶ	παρρησίαν.	Ἐκ δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν
[1, 22]	τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν δὲ	παρρησίαν	ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν
[1, 23]	Ὁ δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ	παρρησίαν	καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 31]	τότε φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν	παρρησίαν,	πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ τοῦ
[1, 24]	τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως	παρρησιασαμένου	μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει
[1, 31]	Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται.	(Παρυπήντησεν	δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία
[1, 10]	ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα	παρὼν	γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς
[1, 12]	περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ	παρὼν	Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις
[1, 32]	τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ	παρώξυνα	δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι'
[1, 12]	τὰ κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες	παρώξυναν	Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας
[1, 11]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο·	παρώξυνεν	δ' αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας
[1, 27]	πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν.	~(Παρώξυνεν	δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν
[1, 22]	τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν.	Παρώξυνεν	δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος
[1, 32]	κακοβουλίας; Τί δέ με καὶ	παρώξυνεν	κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ'
[1, 25]	πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν	παρωξύνετο·	τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος
[1, 10]	καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ	παρώξυνον	τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε
[1, 10]	τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην	παρώξυνται,	καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν
[1, 4]	μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος	παρωρείου	καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει
[1, 9]	ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας.	Παρώρμησεν	δὲ καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ
[1, 32]	ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ	παρωσάμενος	τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους
[1, 10]	ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας	παρωσαμένους	ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε ἐντολὰς
[1, 32]	μὲν καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ	πᾶς	δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ,
[1, 26]	ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ	πᾶς	ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν
[1, 33]	στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ	πᾶς	οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ.
[1, 15]	τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων	πᾶσα	ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν
[1, 24]	τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ	πᾶσα	ἡ γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος
[1, 7]	ἡμέραν καὶ οἱ ἐναγισμοὶ καὶ	πᾶσα	θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ
[1, 33]	κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα	πᾶσα	Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος ἄκων
[1, 27]	δὴ μετέωρος ἥ τε Συρία	πᾶσα	καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων
[1, 17]	δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ	πᾶσα	μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ
[1, 31]	τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ	πᾶσα	πόλις ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου
[1, 24]	τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ	πᾶσαι	διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας
[1, 31]	διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι	πᾶσαι	τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ
[1, 2]	πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας	πάσαις	κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας
[1, 30]	Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ	πάσαις	τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι
[1, 21]	δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ,	πᾶσαν	ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις
[1, 4]	τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης	πᾶσαν	ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ
[1, 6]	οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ ἁλῶναι,	πᾶσαν	δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο
[1, 12]	τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν	πᾶσαν	διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ
[1, 12]	παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς	πᾶσαν	διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων
[1, 21]	ὧν ἡ πόλις μέση κεῖται,	πᾶσαν	εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον,
[1, 24]	τάλαντα, τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου	πᾶσαν	ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ
[1, 0]	τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ	πᾶσαν	ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν
[1, 3]	σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι	πᾶσαν	εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ
[1, 18]	τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες	πᾶσαν	ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος
[1, 13]	τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ	πᾶσαν	προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ
[1, 7]	τάφρον ἔχου καὶ τὴν φάραγγα	πᾶσαν	ὕλην συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν
[1, 30]	δὲ τῷ φόβῳ καὶ πρὸς	πᾶσαν	ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν
[1, 15]	αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς	πάσας	ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς
[1, 28]	ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς	πάσας	ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ
[1, 7]	κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς	πάσας	τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν
[1, 18]	Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ	πάσας.	Ὧν γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα
[1, 18]	προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου	πάσῃ	θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ
[1, 32]	μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς	πάσης	ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα.
[1, 10]	μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν	πάσης	ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ
[1, 10]	τὸ μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος	πάσης	ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει
[1, 24]	χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων, ὃς	πάσης	μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν
[1, 27]	καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ	πάσης	Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ
[1, 30]	εἰ μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν	πάσης	τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο,
[1, 26]	τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι	πάσης	χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας
[1, 12]	Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα	πᾶσιν	ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι·
[1, 21]	τὸ γέρας. Σῖτόν γε μὴν	πᾶσιν	ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ
[1, 20]	ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν	πᾶσιν	ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ
[1, 9]	αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς	πᾶσιν	παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ
[1, 32]	φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ	πᾶσιν	πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος ὁ
[1, 18]	ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν	πᾶσιν	τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα
[1, 30]	εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης	πᾶσιν	τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν
[1, 19]	αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον	πάσχειν	ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω
[1, 1]	ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς	πάσχοντας	εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας
[1, 25]	καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα	πάσχων	ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν
[1, 0]	γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις	πασῶν	τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε
[1, 24]	τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς	πασῶν	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον εἴη
[1, 32]	ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ με,	πάτερ,	ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς
[1, 32]	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω,	πάτερ,	ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν
[1, 32]	τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ,	πάτερ,	καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν,
[1, 32]	παρὰ θεῷ καὶ παρὰ σοί,	πάτερ.	Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ ταῖς
[1, 32]	καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου,	πάτερ,	οὐκ ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις
[1, 32]	φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών. Λάβε,	πάτερ,	τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα
[1, 32]	ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ,	πάτερ,	ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν·
[1, 9]	τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν	πατέρα	ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ
[1, 27]	πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν	πατέρα	αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς
[1, 25]	καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν	πατέρα·	δεῖν μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν
[1, 26]	μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν	πατέρα	δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ
[1, 26]	Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν	πατέρα	καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι'
[1, 26]	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν	πατέρα,	καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι
[1, 31]	Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν	πατέρα	καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν
[1, 23]	λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν	πατέρα,	καὶ τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ
[1, 23]	ὢν ἐν ταῖς πρὸς τὸν	πατέρα	κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν
[1, 24]	τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ	πατέρα	μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα
[1, 25]	~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν	πατέρα	μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς
[1, 26]	αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα	πατέρα	οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ
[1, 11]	ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν	πατέρα	πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ'
[1, 24]	ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς	πατέρα	πείσαντες ταχέως τὸν μὲν ἐν
[1, 27]	μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν	πατέρα	τὴν περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν.
[1, 26]	ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν	πατέρα.	Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν
[1, 31]	Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ τὸν	πατέρα	τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν
[1, 31]	ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν	πατέρα,	φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον
[1, 28]	μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν	πατέρα	χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς τὰς
[1, 28]	γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς	πατέρας	αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν
[1, 28]	εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων	πατέρας	δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ
[1, 30]	Ὄντα γε μὴν τῶν πώποτε	πατέρων	μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι
[1, 26]	ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ	πατήρ,	Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ
[1, 27]	Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς ὁ	πατὴρ	αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν
[1, 28]	ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ	πατὴρ	ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι
[1, 32]	πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος	πατὴρ	ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους
[1, 33]	καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ	πατήρ,	ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ
[1, 10]	εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ τε	πατὴρ	καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ
[1, 24]	τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς	πατήρ,	καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει
[1, 25]	ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς	πατὴρ	λίαν ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν
[1, 16]	τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων	πατὴρ	μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς
[1, 31]	ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ	πατὴρ	μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν τὸ
[1, 23]	Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ	πατὴρ	τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν
[1, 28]	θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν οὕτω	πατὴρ	τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 23]	Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ	πατήρ,	ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε
[1, 24]	ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ	πατὴρ	φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ
[1, 30]	νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν ὁ	πατήρ,	φθάσαι δ' ἂν τάχα καὶ
[1, 32]	ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ	πατρὶ	καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα
[1, 11]	λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ	πατρὶ	κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ
[1, 31]	θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ	πατρί,	κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ'
[1, 23]	τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ	πατρὶ	κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ
[1, 31]	μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ	πατρὶ	μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι
[1, 21]	τις ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ	πατρὶ	μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν
[1, 23]	ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ	πατρὶ	πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν
[1, 31]	τε ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ	πατρὶ	περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ
[1, 31]	συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ	πατρὶ	πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς
[1, 32]	ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ	πατρί	σου, μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν,
[1, 14]	ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ	πατρὶ	συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν καὶ
[1, 28]	ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ τῷ	πατρὶ	τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ
[1, 32]	τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα	πατρὶ	φάρμακον ἦ πού γ' ἂν
[1, 1]	ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ	πάτρια	βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα
[1, 33]	πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ	πάτρια	καὶ διὰ τοῦτο ἐν παντὶ
[1, 5]	δὴ μάλιστα τοῦ νόμου τὰ	πάτρια	καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς
[1, 26]	γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν	πατρίδα	καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτὸν
[1, 11]	ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν	πατρίδα	μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον
[1, 31]	Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν	πατρίδα	σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ
[1, 18]	Οὕτως τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος	πατρίδα	τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν
[1, 12]	ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ	πατρίδι	πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν
[1, 19]	ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης	πατρίδος,	ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος·
[1, 10]	καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς	πατρίδος	ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ
[1, 0]	λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς	πατρίδος	ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν
[1, 22]	πεποιθὼς καὶ περισσόν τι τῆς	πατρίδος	ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην
[1, 0]	πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς	πατρίδος	συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις
[1, 10]	μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς	πατρίδος	ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς
[1, 10]	λόγον αὐτῷ τε καὶ τοῖς	πατρίοις	νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ
[1, 3]	τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι	πάτριον	τῷ θεῷ, συνέβη μὲν κατ'
[1, 10]	τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς	πατρίου	γῆς, πολλὰ δ' εἰς τὸ
[1, 33]	τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ	πατρίου	νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω
[1, 33]	Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ	πατρίου	νόμου. Τί δ' οὕτως γεγήθασιν
[1, 19]	ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν τοῦ	πατρίου	φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν
[1, 33]	καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς	πατρίους	νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ
[1, 0]	ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ	πατρίῳ	συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος
[1, 0]	καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ	πατρίῳ	φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς
[1, 24]	ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου τε	πατρίως	Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ
[1, 31]	αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν	πατροκτονίαν,	αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας
[1, 32]	οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ	πατροκτονίας	γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι
[1, 25]	γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν	πατροκτόνον	ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ
[1, 32]	θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ	πατροκτόνος.	Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ φίλει
[1, 32]	Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ	πατροκτόνος	καὶ πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν
[1, 32]	τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ	πατροκτόνος,	ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς
[1, 32]	μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ	πατροκτόνος,	οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα
[1, 26]	κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι	πατροκτόνος.	(Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς
[1, 31]	παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο	πατροκτόνου	τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν
[1, 23]	φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ	πατρὸς	αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ
[1, 27]	μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ	πατρὸς	αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς
[1, 11]	Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ	πατρὸς	ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως
[1, 11]	αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα τοῦ	πατρὸς	ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν
[1, 26]	θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ	πατρὸς	γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ
[1, 9]	καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ
[1, 32]	βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ	πατρός,	ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ
[1, 31]	λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ	πατρὸς	ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς
[1, 24]	τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ	πατρὸς	ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως
[1, 32]	πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ	πατρός,	ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν μου
[1, 30]	Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα·
[1, 26]	γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ	πατρὸς	λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος
[1, 26]	δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ τοῦ	πατρὸς	μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων
[1, 10]	Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ τοῦ	πατρὸς	παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων
[1, 32]	γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ	πατρὸς	παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον
[1, 10]	δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ	πατρὸς	πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς
[1, 3]	ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ	πατρὸς	τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος
[1, 13]	ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ	πατρὸς	τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος
[1, 26]	πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου	πατρὸς	τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ
[1, 11]	στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ	πατρός.	Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ
[1, 15]	Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν	πατρῴα	φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ
[1, 9]	μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ	πατρῴᾳ	χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι
[1, 2]	Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν	πατρῴαν	ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ
[1, 14]	Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ τὴν	πατρῴαν	φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς
[1, 2]	ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς	πατρῴας	εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν
[1, 14]	παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς τε	πατρῴας	εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς
[1, 14]	πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς	πατρῴας	φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο
[1, 10]	νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς	πατρῷον	ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι
[1, 12]	γὰρ δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς	πατρῷος	δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε
[1, 2]	πεποιθὼς κατά τε μνήμην τῶν	πατρῴων	κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου
[1, 13]	ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ	παῦσαι	τὴν στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς
[1, 28]	μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ	παύσαιτο	τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον
[1, 4]	τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν	παυσάμενος	τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι
[1, 33]	κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις	παχείαις	καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ
[1, 27]	Σατορνῖνός τε καὶ οἱ περὶ	Πεδάνιον	πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος
[1, 21]	ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας	πεδίῳ	κτίσας ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν
[1, 11]	Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν	πεζήν	τε καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ
[1, 19]	καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ	πεζοί.	Πλήθει μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων
[1, 16]	ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις	πεζοῖς	καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας
[1, 4]	ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ	πεζοῖς	ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ
[1, 4]	ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι,	πεζῶν	δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν
[1, 17]	πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ	πεζῶν,	ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου
[1, 17]	δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη	πεζῶν,	ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν
[1, 1]	υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν	πεζῶν	μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ
[1, 6]	κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ' αὕτη	πεζῶν	τε καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες,
[1, 16]	διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ	πεζῶν	τρία τέλη καὶ μίαν ἴλην
[1, 6]	παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις	πειθαρχεῖν	ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν
[1, 23]	ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ πάντα	πειθαρχεῖν,	τὸν δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν
[1, 11]	διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα	πείθει	γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου
[1, 6]	δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ	πείθει	τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ'
[1, 5]	κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος	πείθει	τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ
[1, 19]	γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα	πείθει	τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν
[1, 13]	δ' ἦν οὗτος ὁ Μενναίου,	πείθει	τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων
[1, 29]	Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι.	Πείθεται	δ' ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ
[1, 1]	χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν.	Πείθεται	δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι,
[1, 8]	ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον.	Πείθεται	δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι
[1, 27]	βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης	πείθεται,	καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα
[1, 33]	τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι.	Πείθεται	μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς
[1, 31]	βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν.	Πείθεται	τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον,
[1, 10]	χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος.	Πείθεται	τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς
[1, 25]	τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν.	(Πείθεται	Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς
[1, 27]	δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων	πείθῃ	τοῖς πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα
[1, 19]	Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν	πειθηνίοις·	εὖ γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν
[1, 10]	κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ	πείθοιντο	ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν
[1, 8]	Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ	Πειθόλαον	τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ
[1, 8]	εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ	Πειθόλαος	ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος
[1, 8]	Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ	Πειθόλαος,	συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον
[1, 24]	καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ	πειθόμενος	ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες
[1, 3]	τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας	πείθουσιν	τὰ μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως
[1, 33]	ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ νόμου	πειραζόντων	τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς
[1, 21]	τὴν φύσιν μείζονα μὲν τοῦ	Πειραιῶς	λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς
[1, 20]	βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω.	Πειράσομαι	δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν τί
[1, 10]	οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε	πειράσουσιν	ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν
[1, 10]	ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ	πειρᾶται	τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν
[1, 20]	πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος.	Πειρῶ	δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν
[1, 28]	τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας.	Πειρῶμαι	δ' εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην
[1, 2]	πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ	πειρώμενος	ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις
[1, 29]	δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι	πεῖσαι	Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν
[1, 19]	ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ	πεῖσαι	τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν
[1, 24]	πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα	πείσαντες	ταχέως τὸν μὲν ἐν χερσὶν
[1, 11]	Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται	πείσαντος	Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας,
[1, 29]	Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων.	Πείσας	δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν
[1, 2]	τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας	πείσας	τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ καὶ
[1, 14]	τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις	πείσειν	ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων
[1, 27]	εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ	πεισθεὶς	Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ'
[1, 16]	τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ	πεισθεὶς	ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν
[1, 13]	Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους.	Πεισθεὶς	Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς
[1, 6]	Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς	πεισθεὶς	κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ
[1, 20]	μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ	πεισθεὶς	μᾶλλον ἢ σοί· καὶ γὰρ
[1, 13]	παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ	πεισθεὶς	τῇ τε πόλει καὶ ξενίᾳ
[1, 7]	ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν	Πείσωνα	εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν
[1, 21]	ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν ἐν	πελάγει	διὰ τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν,
[1, 21]	ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ	πέλαγος,	ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος
[1, 21]	οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ	πελάγους	τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο·
[1, 7]	τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου	πελέκει	κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς
[1, 9]	καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος	πελέκει	ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου
[1, 33]	τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον	πελέκεσιν.	Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ βασιλέως
[1, 18]	ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας	πέλεκυς	ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας
[1, 4]	κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ	Πέλλαν	ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν
[1, 7]	κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ	Πέλλαν	καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ
[1, 6]	Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων	Πέλλαν	καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας.
[1, 27]	υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων,	πέμπει	δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους
[1, 9]	υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα	πέμπει.	Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς
[1, 10]	παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ,	πέμπει	πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην
[1, 16]	δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου	πέμπει	συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους
[1, 17]	ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως,	πέμπει	τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν
[1, 25]	πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως ἔφη	πέμπειν	αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον·
[1, 22]	ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος.	Πέμπεται	μὲν οὖν ὁ παῖς διὰ
[1, 8]	εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ	πέμπτῳ	Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας.
[1, 28]	τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα	πέμπων	ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε
[1, 8]	ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια	πέμπων.	Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα
[1, 11]	Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ	πέμπων	Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν
[1, 13]	μὲν ἐκ τῆς τότε πληγῆς,	πεμφθεὶς	δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι
[1, 15]	τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς	πεμφθεὶς	ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ'
[1, 15]	Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου	πεμφθεὶς	Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ
[1, 13]	τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ	πεμφθεὶς	οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ
[1, 8]	εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν	πεμφθεὶς	Σκαύρῳ διάδοχος τά τε ἄλλα
[1, 1]	οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ	πεμφθεὶς	ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ
[1, 3]	μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ	πεμφθέντας	πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ τοῦ
[1, 19]	μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ	πεμφθέντες	ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν
[1, 29]	ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου	πεμφθῆναι	πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ
[1, 32]	τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ	πέμψαι.	Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς πρὸς
[1, 17]	ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ	πέμψαντι	τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ
[1, 16]	δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ	πέμψαντος	ἄλλως τε καὶ πλείον' Ἡρώδου
[1, 27]	κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις.	Πέμψας	δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς
[1, 6]	ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον,	πέμψας	καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ'
[1, 16]	πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει	πέμψας	τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή
[1, 33]	ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα	πέμψας	τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον.
[1, 10]	συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ	πέμψειαν,	ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν πάλαι
[1, 22]	διότι τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς	πέμψειεν	εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι'
[1, 33]	ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ	πενθεῖσθαι	δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον
[1, 24]	(Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι	πενθερὰν	οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν
[1, 7]	αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου	πενθερός,	ὁ δ' αὐτὸς ἦν καὶ
[1, 23]	κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ	πενθερῷ	πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ
[1, 22]	μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ	πένθος	ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν τῇ
[1, 31]	ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο	πένθος,	ὅ τινες ὡς ἐπὶ θείῳ
[1, 29]	μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας	πένθος	τε μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει
[1, 14]	τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ	πένθους	ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω.
[1, 17]	πάθει, τὸ πλεῖον δὲ τοῦ	πένθους	ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο
[1, 21]	οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν	πενταετηρίδος	εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ
[1, 21]	ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ	πενταετηρικοὺς	ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ
[1, 4]	καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον	πεντακισμυρίων	Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν·
[1, 19]	ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο·	πεντακισχίλιοι	γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ,
[1, 8]	ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν	πεντακισχίλιοι,	περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς
[1, 1]	μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ	πεντακισχιλίους,	ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ
[1, 32]	καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ	πεντακόσια,	ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[1, 19]	ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων	πεντακόσια	τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ
[1, 13]	παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς	πεντακοσίαις	καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο
[1, 33]	καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ,	πεντακόσιοι	δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν
[1, 15]	τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει,	πεντακοσίους	δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν
[1, 8]	μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ	πεντακοσίους	ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν
[1, 13]	σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ	πεντακοσίων	γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια
[1, 13]	ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ	πεντακοσίων	ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ
[1, 1]	ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας,	πέντε	γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν
[1, 15]	ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων	πέντε	δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ
[1, 33]	τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς	πέντε	ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ
[1, 1]	(Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας	πέντε,	ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ
[1, 19]	αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς	πέντε	μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ
[1, 17]	Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν	πέντε	μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ
[1, 15]	δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν	πέντε	μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων
[1, 18]	διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης	πέντε	μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως
[1, 6]	αὕτη πεζῶν τε καὶ ἱππέων	πέντε	μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν
[1, 17]	παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ	πέντε	σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει
[1, 8]	δὲ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς	πέντε	συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας,
[1, 22]	αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης	πέντε	τέκνων γενομένων δύο μὲν θυγατέρες,
[1, 2]	ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ	πέντε	υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ
[1, 12]	ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων	πεντεκαίδεκα	μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ
[1, 21]	τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν.	~(Πεντεκαιδεκάτῳ	γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν
[1, 16]	ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν	πεντήκοντα	ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα
[1, 21]	ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν	πεντήκοντα,	βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς
[1, 33]	σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ	πεντήκοντα	δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ
[1, 26]	Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν	πεντήκοντα	δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν
[1, 17]	ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι	πεντήκοντα	τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ
[1, 32]	διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ	πεντήκοντα	ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν
[1, 13]	ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ	πεντηκοστὴ	καλεῖται, τά τε περὶ τὸ
[1, 24]	δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς	πεπαιδευμένους	ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν
[1, 27]	τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν	πεπατῆσθαι	τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν,
[1, 32]	δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ,	πέπεισμαι.	Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς
[1, 32]	καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα	πεπεισμένη	τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς
[1, 5]	τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ	πεπεισμένος	ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς
[1, 11]	Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην	πεπιστευμένον	τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ
[1, 33]	σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως	πεπιστευμένος	τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ
[1, 27]	ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας	πεπλάσθαι,	τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης
[1, 31]	ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης	πεπλήρωτο	καὶ μόνος ἠγνόει τὰ κατ'
[1, 32]	ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ	πεποίηκας	τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ
[1, 24]	ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ	πεποιήκει	προδότας καὶ τῶν πραττομένων ἢ
[1, 24]	τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν	πεποιημένας.	(Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα
[1, 29]	προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ τὸ	πεποιθὸς	ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ παρ'
[1, 19]	δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ ἄγαν	πεποιθὸς	ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν
[1, 19]	γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν	πεποιθότες	ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς
[1, 23]	καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ	πεποιθώς,	ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν.
[1, 22]	ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ	πεποιθὼς	καὶ περισσόν τι τῆς πατρίδος
[1, 2]	πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ	πεποιθὼς	κατά τε μνήμην τῶν πατρῴων
[1, 6]	Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει	πεποιθὼς	τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε
[1, 17]	βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν	πεποιθὼς	τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι'
[1, 32]	ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν,	πεπομφέναι	δὲ αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν.
[1, 20]	γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε	πεπομφέναι	πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν
[1, 16]	τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν	πεπονημένων	ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς
[1, 13]	ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ τότε	πεπυσμένος	εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ
[1, 13]	καίτοι πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν,	πέπυστο	γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ
[1, 17]	Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω	πέπυστο	Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων
[1, 19]	παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε	πέρα	τοῦ δέοντος καὶ κατὰ τῶν
[1, 30]	Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν	Περαίαν·	πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς
[1, 24]	εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ	πέραν	Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν
[1, 33]	μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν	πέρας.
[1, 25]	δι' οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο,	πέρας	εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς
[1, 9]	ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ	Περγαμηνὸς	μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον
[1, 21]	τε καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν	Πέργαμον	οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων;
[1, 20]	τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος	περὶ	Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους
[1, 24]	τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ	περὶ	Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν,
[1, 24]	μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς	περὶ	Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν οὐ
[1, 25]	ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ	περὶ	ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς
[1, 15]	πόλιν ἦν ἔρημα πάντα τῶν	περὶ	Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ
[1, 11]	Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς	περὶ	Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε
[1, 10]	τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται	περὶ	Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος
[1, 2]	κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν	περὶ	Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν
[1, 18]	κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς	περὶ	αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς
[1, 21]	τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ	περὶ	αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης
[1, 26]	τὴν πατρίδα καὶ πάντες οἱ	περὶ	αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην.
[1, 7]	ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς	περὶ	αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς τὸν
[1, 14]	παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν	περὶ	αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν
[1, 3]	τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν	περὶ	αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα
[1, 21]	ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ	περὶ	αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι
[1, 26]	κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων καὶ	περὶ	αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ
[1, 30]	ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο	περὶ	αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην
[1, 24]	αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας	περὶ	γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα
[1, 8]	τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι,	περὶ	δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα
[1, 10]	πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν,	περὶ	δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι.
[1, 19]	πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς	περὶ	Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς
[1, 1]	ἡ φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς	περὶ	δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι
[1, 2]	μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ	περὶ	δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι
[1, 0]	τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ	περὶ	ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη
[1, 23]	ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι καὶ	περὶ	ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ
[1, 22]	καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο	περὶ	ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ
[1, 18]	τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ	περὶ	Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος
[1, 13]	ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ	περὶ	Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν
[1, 33]	ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν	περὶ	Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν πέρας.
[1, 23]	καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ	περὶ	θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν
[1, 6]	ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ	περὶ	Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ
[1, 6]	αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς	περὶ	Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν
[1, 16]	μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ	περὶ	Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα
[1, 15]	λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς	περὶ	Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος.
[1, 13]	ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι	περὶ	καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος
[1, 23]	μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ	περὶ	λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ
[1, 8]	ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς	περὶ	Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ.
[1, 16]	ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ	περὶ	μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος
[1, 26]	λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι·	περὶ	μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας
[1, 10]	πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ	περὶ	μὲν τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας
[1, 32]	τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ·	περὶ	μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν
[1, 9]	καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ	περὶ	ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ'
[1, 1]	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο	περὶ	ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν
[1, 13]	τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν	περὶ	Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα
[1, 14]	ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ	περὶ	Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου τὸ
[1, 25]	διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ	περὶ	πάντων. (Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου
[1, 17]	μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ	περὶ	Πάππον οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος
[1, 27]	Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ οἱ	περὶ	Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ>
[1, 32]	αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις	περὶ	πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς
[1, 19]	ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος	περὶ	πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία τοὺς
[1, 25]	συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου·	περὶ	πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς
[1, 20]	τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου	περὶ	Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν
[1, 15]	τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς	περὶ	Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις
[1, 28]	Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε μὴν	περὶ	Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν
[1, 4]	συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις	περὶ	Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος
[1, 10]	τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ	περὶ	τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι
[1, 21]	πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ	περὶ	τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν
[1, 0]	ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα	περὶ	ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς
[1, 33]	ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες	περί	τε τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος
[1, 33]	μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν	περὶ	τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν
[1, 23]	τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι	περὶ	τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ
[1, 10]	γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς	περὶ	τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας
[1, 24]	ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ	περὶ	τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο.
[1, 9]	τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ	περὶ	τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι.
[1, 17]	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ	περὶ	τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο
[1, 21]	Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς	περὶ	τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους
[1, 33]	σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ	περὶ	τὴν κλίνην οἵ τε υἱεῖς
[1, 31]	λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια τῶν	περὶ	τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη
[1, 15]	καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ μὴ	περὶ	τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη
[1, 18]	ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ	περὶ	τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ
[1, 15]	τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ	περὶ	τὴν πόλιν ἦν ἔρημα πάντα
[1, 14]	ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ	περὶ	τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν
[1, 15]	Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν	περὶ	τὴν χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν
[1, 23]	τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο	περὶ	τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν
[1, 10]	κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ	περὶ	τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ
[1, 0]	ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι	περὶ	τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς
[1, 33]	ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ	περὶ	τῆς εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας
[1, 3]	δὲ καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν	περὶ	τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν
[1, 16]	ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε	περὶ	τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ
[1, 25]	δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ σοῦ	περὶ	τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ
[1, 10]	τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ	περὶ	τῆς νίκης οὐ χρὴ κατὰ
[1, 0]	ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ τὰ	περὶ	τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας
[1, 31]	Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει τὴν	περὶ	τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν
[1, 24]	γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ	περὶ	τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη
[1, 5]	τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη	περὶ	τὸ θεῖον. Οἱ δὲ τὴν
[1, 18]	ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ	περὶ	τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς
[1, 21]	δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ	περὶ	τὸ ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον
[1, 13]	ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε	περὶ	τὸ ἱερὸν πάντα καὶ ἡ
[1, 8]	δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων	περὶ	τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν
[1, 17]	τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν	περὶ	τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων
[1, 32]	πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ	περὶ	τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ
[1, 7]	ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ	περὶ	τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες
[1, 15]	δὲ τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν	περὶ	τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ'
[1, 0]	μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ	περὶ	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου
[1, 24]	δὲ καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν	περὶ	τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε
[1, 15]	φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς	περὶ	τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν
[1, 15]	ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ	περὶ	τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν
[1, 4]	τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς	περὶ	τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης
[1, 8]	ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ	περὶ	τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ
[1, 8]	συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ	περὶ	τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι,
[1, 12]	ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς	περὶ	τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν
[1, 6]	ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ	περὶ	τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς
[1, 18]	πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ	περὶ	τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον
[1, 7]	εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς	περὶ	τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς
[1, 6]	κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ	περὶ	τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν
[1, 19]	περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων	περὶ	τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς
[1, 3]	(Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς ἡ	περὶ	τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει
[1, 10]	προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι	περὶ	τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ
[1, 19]	καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα	περὶ	τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ
[1, 22]	ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά τε	περὶ	τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν
[1, 7]	οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν	περὶ	τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ'
[1, 25]	τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται	περὶ	τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ
[1, 10]	φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας	περὶ	τῷ νεανίᾳ, μή τι παρὰ
[1, 31]	ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ	περὶ	τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν
[1, 5]	κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι	περὶ	τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 28]	ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη	περὶ	τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι
[1, 6]	τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς	περὶ	τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος
[1, 26]	τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι	περὶ	τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ
[1, 8]	εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει	περὶ	τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς
[1, 28]	ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν	περὶ	τῶν ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ
[1, 8]	τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς	περὶ	τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν,
[1, 0]	ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας	περὶ	τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ
[1, 20]	~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ	περὶ	τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ
[1, 6]	ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς	περὶ	τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα
[1, 5]	ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν	περὶ	τῶν ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον
[1, 33]	τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς	περὶ	τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ'
[1, 27]	δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν	περὶ	τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν
[1, 6]	ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν	περὶ	Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον,
[1, 32]	τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ	περὶ	Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος
[1, 19]	μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ	περὶ	Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ
[1, 12]	βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον	περὶ	Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν
[1, 1]	ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον·	περὶ	ὧν αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν.
[1, 29]	προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον	περὶ	ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ
[1, 26]	καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ	περὶ	ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ
[1, 8]	Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων,	περὶ	ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ
[1, 8]	ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ,	περὶ	ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν.
[1, 33]	εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα	περιαθρήσας	μή τις ὁ κωλύων εἴη,
[1, 32]	καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα,	περιαλγὴς	δ' ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους
[1, 32]	καὶ μή μέ τις ἐνεδρεύοι	περιβλέπων·	οὗτος ὁ ταμίας τῶν ὕπνων
[1, 4]	γλιχόμενος, καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς	περιβόλοις	ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ χωρίον
[1, 21]	πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν	περίβολον	βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον
[1, 0]	ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα,	περιβόλους	τε τῶν τριῶν τειχῶν καὶ
[1, 21]	γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ	περιβόλῳ	τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ
[1, 13]	τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ	περιγενέσθαι,	προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων
[1, 12]	τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος	περιγενόμενος	Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν
[1, 11]	Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων	περιγίνεται·	τόν τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν
[1, 21]	εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ	περιγραφῇ	δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις
[1, 19]	σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα	περιγραφὴν	ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί
[1, 26]	στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ	περιδύειν	τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν
[1, 21]	τὴν μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις	περιέγραψεν,	διέβη δὲ εἰς ὅλας πόλεις
[1, 8]	ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα	περιεῖλεν	καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν,
[1, 17]	τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει	περιεῖναι	δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων
[1, 20]	τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν	περιεῖναι	Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν.
[1, 12]	τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον	περιεῖναι	Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν
[1, 32]	Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως	περιεῖχον	πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας
[1, 7]	μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις	περιέκλεισεν.	Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ
[1, 9]	ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται	περιελθὼν	Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ
[1, 16]	εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται.	Περιελθὼν	δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ
[1, 9]	Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα	περιελθὼν	συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς
[1, 13]	ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ	περιέμενον	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν,
[1, 26]	δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν.	Περιέρχεται	γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ
[1, 3]	ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην.	(Περιέρχεται	δὲ αὐτῶν ἡ τίσις εἰς
[1, 29]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον	περιέρχεται	τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν
[1, 24]	ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ	περιεσκεμμένως	δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς
[1, 7]	πρὸς δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν	περιεσκόπει	ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε
[1, 25]	θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως	περιέστησεν	Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου
[1, 6]	τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ	περιεστῶτος	φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς
[1, 21]	μὲν γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις	περιέσχεν,	ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις
[1, 1]	τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ	περιετείχισε	καὶ τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας
[1, 0]	πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων,	περιέχει	δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν
[1, 13]	ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ	περιέχειν	οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο
[1, 31]	οὐκέτι ἦν οὐδ' ἐκ τῶν	περιεχόντων	ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ
[1, 28]	Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον.	Περιῄει	δὲ καὶ τὸν Φερώραν δώροις
[1, 26]	ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ	περιῆλθεν.	(Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον
[1, 4]	δὲ μάχης γενομένης ἕως μὲν	περιῆν	Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ
[1, 18]	πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων	περιῆν	τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης
[1, 17]	ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ	περιῆν	τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων
[1, 19]	Πλήθει μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων	περιῆσαν,	ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι
[1, 18]	οὕτως ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις	περιῆσαν	τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ
[1, 20]	(Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ	περιθεὶς	αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν
[1, 21]	τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ	περιθέοντι	λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις
[1, 24]	ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει	περιθήσουσιν	αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ
[1, 0]	μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος	περιιδεῖν	πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν
[1, 30]	φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ.	Περιιόντες	δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 27]	καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα	περιιὼν	πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν
[1, 18]	ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως	περικαθεζομένης	πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν,
[1, 21]	μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων καὶ	περικαλλέστατος	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον
[1, 21]	πόλιν δύο τοὺς μεγίστους καὶ	περικαλλεστάτους	οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός πῃ
[1, 21]	τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις	περικεχύσθαι	τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ
[1, 25]	τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις	περικομπήσας	καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι
[1, 27]	τέκνων, οἵ σε τῶν γνησίων	περικόπτοντες	διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ,
[1, 0]	καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα	περιλαβὼν	ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν
[1, 17]	ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ	περιμείνας	ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν
[1, 7]	οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ	πέριξ	εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς
[1, 8]	ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ	πέριξ	πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν
[1, 10]	τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν	πέριξ	στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν δὲ μετ'
[1, 4]	πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ	περιόδοις	πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν
[1, 0]	τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς	περιοίκους	ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ
[1, 10]	τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν	περιόντα	Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ
[1, 12]	τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι	περιορῴη	τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ
[1, 22]	τὴν λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς	περιοῦσαν	διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας
[1, 2]	ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς	περιουσίας	ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος
[1, 32]	δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς	περιοῦσιν	ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν
[1, 19]	ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ	περιόψεταί	τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν
[1, 26]	μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν	περιόψεται	τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν,
[1, 21]	κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς	περίπατος.	Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος
[1, 17]	ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν	περιπέμπει.	Τούτῳ μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς
[1, 18]	οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι	περιπέμποντος	τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος
[1, 31]	ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ	περιπλέκεσθαί	μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις
[1, 8]	Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών.	Περιποιησάμενος	δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο,
[1, 25]	γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις	περισπωμένας·	κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε
[1, 11]	Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ	περισπωμένου	καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας
[1, 5]	τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις	περισσὸν	δή τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα
[1, 22]	κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ	περισσόν	τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν.
[1, 11]	πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα	περιστάντες	τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν.
[1, 33]	ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε	περιστήσαντες	τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία
[1, 21]	καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ	περίστυλα	θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν καὶ
[1, 19]	ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν	περισχόντες	αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ'
[1, 7]	ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ	περισχόντες	πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς
[1, 19]	συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους	περισχὼν	ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς
[1, 16]	Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ	περισῶσαί	τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς
[1, 32]	τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα	περιτιθεὶς	αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν
[1, 3]	τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς	περιτίθεται	μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν
[1, 0]	ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως	περιττόν,	ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ
[1, 1]	ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ	περιχρύσοις	προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ
[1, 2]	αἷς τὸ Χουθαίων γένος, οἳ	περιῴκουν	τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 12]	δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε	πεσόντες	ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας
[1, 4]	ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι·	πεσόντος	δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ
[1, 22]	τῷ πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ	πεσόντος	ὁ ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη
[1, 30]	ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα	πεσοῦσα	διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ
[1, 32]	ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ	πεσὼν	πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ
[1, 29]	ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν ἐν	Πέτρᾳ	δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν
[1, 16]	Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν	πέτρα	κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος
[1, 13]	Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος	πέτρᾳ	προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ
[1, 21]	τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς	πέτραις,	ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος
[1, 6]	φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην	Πέτραν	διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας
[1, 30]	βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς	Πέτραν.	Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς
[1, 13]	πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν	Πέτραν	ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 8]	τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν	Πέτρας	εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ
[1, 7]	τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ	πετροβόλοι	τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ'
[1, 19]	καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ	πετρώδη	καὶ δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου
[1, 10]	γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς	πεφαρμάχθαι	δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον
[1, 0]	πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν,	πεφίμωνται	παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ
[1, 22]	ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν	πεφίμωτο	τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς
[1, 26]	γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι	πεφρικὼς	τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι
[1, 19]	ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ	πεφυρμένοι	τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει
[1, 0]	οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς	πεφωραμένοις.	(Ἔπειτα διέξειμι τήν τε τῶν
[1, 31]	ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν	πεφωρᾶσθαι,	τάχα δ' εἴ τι καὶ
[1, 31]	τάχα δ' εἴ τι καὶ	πεφώραται,	διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ
[1, 32]	πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ	πεφώραται	πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί σου,
[1, 21]	περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός	πῃ	συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων
[1, 21]	τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ	πηγαί·	καὶ γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι
[1, 21]	μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου	πηγάς·	καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ τόπος·
[1, 0]	τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ	πηγὰς	τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ
[1, 14]	δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς	Πηλούσιον	ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου μὴ
[1, 8]	Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ	Πηλούσιον	ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς
[1, 9]	δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ	Πηλούσιον	ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς
[1, 9]	δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ	Πηλούσιον	ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει
[1, 9]	τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ	Πηλούσιον	μὲν ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν
[1, 20]	διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι	Πηλουσίου	παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε
[1, 18]	ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι	Πηλουσίου	πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ'
[1, 32]	τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ	πιεῖν.	Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ
[1, 24]	Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ	πιθανοῖς	οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης
[1, 22]	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τὸ	πιθανὸν	ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν
[1, 27]	αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην	πικρὰν	κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν
[1, 32]	ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα	πικρὰν	κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ
[1, 32]	ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς	πικρᾶς	ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν
[1, 24]	ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον	πικρίας,	ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ
[1, 32]	λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον	πικροτάτας	καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ
[1, 24]	γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ	πικρότατον	Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου
[1, 30]	Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις	πίνοιεν	ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι'
[1, 4]	ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα	πίνων	καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα.
[1, 6]	Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ	πιότατον	φοίνικά τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον
[1, 8]	δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων	πίπτουσι	μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους
[1, 4]	μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει·	Πισίδαι	καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ
[1, 32]	δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις	πιστεύειν,	ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ
[1, 24]	ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ μὴ	πιστεύειν	ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς
[1, 32]	ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν	πιστεύειν	τὸ σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι
[1, 27]	καὶ Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον	πιστεύεις	τούτοις κατὰ τῶν τέκνων, οἵ
[1, 25]	τὰς αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα	πιστεύοντα	τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή
[1, 10]	λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ·	πιστεύων	δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν
[1, 4]	θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο	πίστεως,	διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες.
[1, 10]	τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ	πίστεώς	τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν
[1, 24]	τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα	πίστιν,	αἱ κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν
[1, 24]	φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν	πίστιν	ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ
[1, 24]	ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως	πίστιν	ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος
[1, 24]	φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς	πίστιν	ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ δέος.
[1, 31]	τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία	πίστις	τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν
[1, 22]	ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ,	πιστὸς	δὲ ἦν καὶ διὰ τὸ
[1, 26]	ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ	πιστὸς	τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου
[1, 20]	δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν	πιστός,	ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ
[1, 32]	γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν	πιστότερα,	ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις
[1, 24]	διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες,	πιστώσεσθαι	δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις
[1, 16]	ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά,	πλαγίας	δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας.
[1, 0]	ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν	πλαζομένην	ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν,
[1, 30]	ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας	πλανηθῆναι	μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ
[1, 10]	ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ	πλανηθήσεται	καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ
[1, 26]	μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν	πλασάμενος·	διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά
[1, 32]	καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ	πλάσας	Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας
[1, 32]	βασιλεῖ τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου	πλασθῆναι	γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ
[1, 0]	ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ	πλάσμασι.	(Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν
[1, 27]	αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν	Πλατάνῃ	κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ'
[1, 21]	δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ	πλατεῖαν	οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου
[1, 31]	ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν	πλάττεται	κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος
[1, 21]	πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν	πλατὺς	περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος,
[1, 17]	μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ	πλεῖον	δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ
[1, 14]	Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου τὸ	πλεῖον	ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται
[1, 3]	εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ	πλεῖον	ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ
[1, 16]	τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε καὶ	πλείον'	Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν τὴν
[1, 7]	καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ	πλεῖον	οἱ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος
[1, 24]	κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ	πλεῖόν	τι προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ
[1, 28]	αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς	πλεῖον,	ὡς ἂν οὐκ ἐκ τοῦ
[1, 29]	ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου.	Πλείονα	δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε
[1, 33]	διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι	πλειόνων	ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν.
[1, 24]	πλείους καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου	πλείοσιν,	αἳ πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον
[1, 30]	(Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις	πλείοσιν	θεραπαίνας τε καί τινας τῶν
[1, 23]	μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ	πλείοσιν.	Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν,
[1, 24]	καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί,	πλείους	δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι.
[1, 24]	ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν	πλείους	καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν,
[1, 13]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε	πλείους	μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ
[1, 7]	πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο	πλείους.	(Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν ταῖς
[1, 17]	δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ	πλείους.	Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς
[1, 31]	τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν	πλεῖστα	δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν
[1, 29]	ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ	πλεῖστα	δοὺς χρήματα τήν τε διαθήκην
[1, 21]	περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας	πλείσταις	καὶ τῶν ἔξω πόλεων τὸ
[1, 13]	ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς	πλείστας	τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν
[1, 1]	βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ	πλείστης	δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε
[1, 15]	αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς	πλείστης	δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν μέρει
[1, 17]	δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ	πλείστης	στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ πεζῶν,
[1, 7]	ἐν δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι.	Πλεῖστοι	δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν
[1, 21]	τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ	πλεῖστοι	μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα,
[1, 24]	ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ	πλεῖστοι	μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον
[1, 4]	ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ μὲν	πλεῖστον	αὐτῶν ἐπί τε τῆς παρατάξεως
[1, 21]	πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν.	Πλεῖστόν	γε μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας
[1, 21]	τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ	πλεῖστον	ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ
[1, 30]	ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ	πλεῖστον	μὲν εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος
[1, 20]	δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ	πλεῖστον	μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον
[1, 19]	δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται	πλεῖστόν	τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ
[1, 0]	Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ	πλεῖστόν	τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ
[1, 2]	παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο,	πλεῖστον	τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά τε
[1, 15]	τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη	πλεῖστον	ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος
[1, 25]	αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ	πλείστου	γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν
[1, 4]	ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι	πλείστους	ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς
[1, 25]	ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς	πλείστους	αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων Φερώραν
[1, 15]	τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή,	πλείστους	γε μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ
[1, 13]	ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον	πλείστους	μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας
[1, 13]	ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν·	πλείω	γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας
[1, 8]	πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν τε	πλείω	συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν
[1, 13]	Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ' οὐ	πλείω	τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ
[1, 2]	ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς	πλείων	οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος, ἡ
[1, 32]	εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ	πλέον	Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι καὶ
[1, 21]	συοτρόφος μὲν ἡ χώρα, τὸ	πλέον	δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων εὔπορος·
[1, 23]	πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι,	πλέον	δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν·
[1, 12]	Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ	πλέον	διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν
[1, 1]	ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν	πλέον	δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι
[1, 10]	καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ,	πλέον	εἶναι τῆς στρατείας τὸ ἄδικον.
[1, 32]	κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν	πλέον	εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν μοι
[1, 7]	ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ	πλέον	ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ
[1, 20]	Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους	πλέον	ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι
[1, 19]	στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις	πλέον	ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην
[1, 29]	τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ	πλέον	ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν
[1, 1]	δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν	πλέον	ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν
[1, 27]	μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν	πλέον	λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα
[1, 13]	ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ	πλέον	ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ
[1, 32]	δέ με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι	πλέον,	ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ
[1, 20]	δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ	πλέον	τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν.
[1, 21]	θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις	πλέον	τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ
[1, 3]	ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ	πλέον	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ
[1, 0]	ὧν εἰ καὶ τῷ λόγῳ	πλεονεκτοῦσι,	λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ
[1, 14]	Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν	πλεονεξίαν.	Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς πατρῴας
[1, 18]	δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν	πλεονεξίαν	ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο
[1, 2]	οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ βασιλέως	πλεονεξίαν	Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ
[1, 32]	δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην,	πλέοντι	δὲ νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα
[1, 31]	δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου	πλέοντος	ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη.
[1, 17]	Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν	πλευρὰν	ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ
[1, 27]	Οἱ δ' ὡς εἰς Ῥώμην	πλεύσαντες	ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 20]	χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ	πλεύσας	εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ,
[1, 14]	φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος	πλεύσειεν	ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ
[1, 19]	πρὸς μέν γε τὰς δαιμονίους	πληγὰς	ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ δ'
[1, 30]	πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον.	(Πληγεὶς	οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν
[1, 19]	πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ	πληγῇ	τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας
[1, 20]	οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ	πληγὴν	κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ
[1, 17]	ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν	πληγὴν	οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ
[1, 19]	τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς	πληγῆς	αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων
[1, 4]	κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς	πληγῆς	Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς τὴν
[1, 1]	τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς	πληγῆς	ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ
[1, 13]	ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς τότε	πληγῆς,	πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου
[1, 1]	Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο,	πλήθει	δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ
[1, 4]	συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ	πλήθει	καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς
[1, 19]	πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί.	Πλήθει	μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν,
[1, 17]	τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ	πλήθει	περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν
[1, 21]	κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται	πλήθει	τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς
[1, 31]	πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ	πλήθει	τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς
[1, 19]	τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ	πλῆθος,	ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες
[1, 19]	γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον	πλῆθος	ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας,
[1, 7]	διότι τὸ κατὰ τὴν χώραν	πλῆθος	ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ
[1, 11]	ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ	πλῆθος	ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν
[1, 16]	ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν	πλῆθος	διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ πάντα
[1, 21]	πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων	πλῆθος	εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης
[1, 19]	δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ	πλῆθος	ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις
[1, 26]	Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων	πλῆθος	ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς
[1, 10]	Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ	πλῆθος	ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ
[1, 18]	συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν	πλῆθος	ἐπὶ θέαν τοῦ τε ἱεροῦ
[1, 8]	μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν
[1, 19]	τῇ τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα.
[1, 17]	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ	πλῆθος	Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος
[1, 0]	τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ	πλῆθος	καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην
[1, 19]	δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ	πλῆθος	καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον
[1, 15]	Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ	πλῆθος	ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη·
[1, 6]	ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ	πλῆθος	ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι
[1, 17]	περὶ Πάππον οὔτε πρὸς τὸ	πλῆθος	οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες
[1, 2]	τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε	πλῆθος	πάλιν εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν
[1, 33]	τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ	πλῆθος	παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς
[1, 22]	καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ	πλῆθος.	Πέμπεται μὲν οὖν ὁ παῖς
[1, 19]	Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ	πλῆθος	περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία
[1, 18]	ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ	πλῆθος	ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ
[1, 7]	σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα,	πλῆθός	τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν
[1, 0]	αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε τὸ	πλῆθος	τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε
[1, 15]	τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ	πλῆθος	τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν
[1, 11]	ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ	πλῆθος,	τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται
[1, 19]	τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ	πλῆθος	τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ
[1, 23]	τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ	πλῆθος,	τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις,
[1, 18]	διακρίνας τὸ κατὰ τὴν πόλιν	πλῆθος	τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας
[1, 1]	αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ πολὺ	πλῆθος	τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς
[1, 33]	οἵ τε υἱεῖς καὶ τὸ	πλῆθος	τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ
[1, 1]	Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ	πλῆθος	τῶν φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη
[1, 19]	τῇ δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον	πλῆθος	ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην·
[1, 4]	(Οὐ μὴν τό γε λοιπὸν	πλῆθος	ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς
[1, 17]	πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν	πλῆθος	ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν
[1, 17]	ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν	πλῆθος,	ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς
[1, 33]	εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ	πλήθους	ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ.
[1, 19]	κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ τοῦ	πλήθους	ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν
[1, 33]	στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ	πλήθους	προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν
[1, 13]	πάντα καὶ ἡ πόλις ὅλη	πλήθους	τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται
[1, 27]	καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ	πλημμελείας	μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ καὶ
[1, 5]	νόμου τὰ πάτρια καὶ τοὺς	πλημμελοῦντας	εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ
[1, 25]	ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν	πλὴν	Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι
[1, 27]	οὓς οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι	πλὴν	Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ
[1, 24]	πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας	πλὴν	διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν
[1, 23]	κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις	πλὴν	διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν
[1, 16]	ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων,	πλὴν	καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες
[1, 4]	σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη	πλὴν	ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ
[1, 15]	ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ	πλὴν	ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο.
[1, 10]	μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε,	πλὴν	ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν
[1, 18]	βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε	πλὴν	Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς
[1, 1]	τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα	πλήξας	ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν,
[1, 33]	εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς	πλήξων	ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος
[1, 15]	εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν	πλήρεις	καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων.
[1, 33]	ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς	πλήρη	πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς
[1, 4]	ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία	πληρώσας	ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ'
[1, 17]	ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους	πλησίον,	αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς
[1, 17]	ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς	πλησίον	ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ
[1, 2]	οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς	πλησίον,	ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν
[1, 8]	οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ	πλησίον	ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν
[1, 16]	Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου	πλησίον	καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν
[1, 13]	φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς	πλησίον	οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ
[1, 21]	τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ	πλοιζομένοις	τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν
[1, 21]	κτίσας ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν	πλουσίαν	ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ
[1, 2]	Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ	πλουσιώτατος	βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ
[1, 13]	γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ	πλουσιωτάτου	τότε Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς
[1, 26]	ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ ἡμῶν	πλουτήσαντας	οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις
[1, 21]	θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν	πλοῦτον	δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν
[1, 6]	Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα καὶ	πλούτου	καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων
[1, 21]	καὶ οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ	πλούτου	μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα
[1, 21]	ἐκ θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας	πλούτῳ	δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων
[1, 20]	Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ	πλούτῳ	δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ
[1, 21]	τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους	πόδας	ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν
[1, 33]	συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε τοὺς	πόδας	ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε
[1, 21]	ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος	ποδῶν	πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα,
[1, 32]	γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν	ποδῶν	τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ,
[1, 32]	καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν	ποδῶν	τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη,
[1, 26]	Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα,	πόθῳ	χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς·
[1, 6]	ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν,	ποιεῖ	μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ
[1, 20]	καὶ αὖθις ἀγαθόν τί σε	ποιεῖν,	ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις
[1, 16]	ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς	ποιεῖσθαι	πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος
[1, 25]	πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ	ποιεῖσθαι	τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς
[1, 13]	τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ	ποιῆσαι	τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον
[1, 23]	αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν	ποιησάμενον	ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον
[1, 13]	καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει	ποιησάμενος	τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν
[1, 29]	τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας	ποιησάμενος	ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει
[1, 32]	τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ	ποιήσας	βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ
[1, 10]	τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο	ποιήσας,	εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ τε
[1, 4]	τε τὸ αἴτιον, τί ἂν	ποιήσας	καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ
[1, 32]	παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους	ποιήσας	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ
[1, 24]	ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος	ποιήσας	τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα
[1, 24]	ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας	ποιήσει	καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ
[1, 32]	Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος	ποιήσειεν	ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ
[1, 15]	ὡς μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα	ποιήσειεν	πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν
[1, 24]	βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις	ποιήσειν,	αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες
[1, 27]	μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι	ποιήσειν	λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου
[1, 32]	ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ	ποιήσεις,	ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν
[1, 0]	ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα.	Ποιήσομαι	δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν,
[1, 0]	ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν	ποιήσομαι	τῆς συντάξεως· τούτων δὲ τὰ
[1, 31]	ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς	ποικίλας	ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ
[1, 23]	διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν	ποικίλας	ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν αὐτὸς
[1, 33]	ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς	ποικίλη,	τὸ σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς
[1, 33]	σῶμα πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα	ποικίλοις	πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ
[1, 18]	τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος	ποικίλως	ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ τὸν
[1, 24]	τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν	ποικιλώτατος	ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε
[1, 26]	οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	ποινὴ	περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν
[1, 30]	ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ	ποινὴ	τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα.
[1, 33]	τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας	ποινὴν	εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα
[1, 17]	πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ	ποινὴν	τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ
[1, 16]	προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν	ποιούμενοι	τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη
[1, 16]	ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ	ποιούμενος,	ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν.
[1, 11]	καὶ παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις	ποιούμενος.	(Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν
[1, 17]	ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο	ποιούμενος	τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ
[1, 17]	ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον	ποιούμενος	τῆς πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη
[1, 20]	Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο	ποιουμένου	περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν
[1, 7]	τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ	πόλει	γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον
[1, 4]	ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ	πόλει	γυναῖκάς τε καὶ τέκνα αὐτῶν
[1, 6]	τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ	πόλει	δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος
[1, 13]	Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ τε	πόλει	καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται
[1, 7]	δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ	πόλει	καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ
[1, 1]	ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ	πόλει,	μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων
[1, 1]	ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν τῇ	πόλει	φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ
[1, 7]	καὶ τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ	πόλεις,	ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ'
[1, 21]	περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς ὅλας	πόλεις	αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν
[1, 26]	πλουτήσαντας οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας	πόλεις	ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ
[1, 5]	καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς	πόλεις	ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα
[1, 9]	Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ ταύτῃ	πόλεις	ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ
[1, 0]	ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς	πόλεις	ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ
[1, 8]	αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους	πόλεις	καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων.
[1, 11]	τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς	πόλεις	καὶ παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις
[1, 2]	ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ	πόλεις,	κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν
[1, 7]	καὶ τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ	πόλεις,	ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον
[1, 21]	τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς	πόλεις	πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ
[1, 18]	γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ	πόλεις	τε πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος
[1, 26]	τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς	πόλεις	φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ
[1, 21]	καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ	πόλεις	ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ
[1, 7]	ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου	πολεμεῖν	ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα,
[1, 4]	καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ	πολεμεῖν	ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις
[1, 8]	Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο	πολεμεῖν.	Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων
[1, 6]	ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο	πολεμεῖν	πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ
[1, 0]	Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους	πολεμήσας	τὰ πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον
[1, 17]	Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν	πολεμίαν	καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται,
[1, 15]	ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν	πολεμίαν	οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ
[1, 16]	τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν	πολεμικὴν	ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν.
[1, 3]	τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ	πολεμικὸν	κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ
[1, 17]	συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ	πολέμιοι	διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα.
[1, 19]	μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ	πολέμιοι,	καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν
[1, 16]	πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ	πολέμιοι,	μετὰ δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων
[1, 17]	τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ	πολέμιοι·	τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος
[1, 13]	κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς	πολεμίοις	αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν,
[1, 7]	δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς	πολεμίοις.	(Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον
[1, 17]	κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς	πολεμίοις	εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν
[1, 13]	ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς	πολεμίοις	ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον
[1, 6]	τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς	πολεμίοις	καὶ περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα
[1, 29]	καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν	πολέμιον	ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς
[1, 16]	καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς	πολέμιον	ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς
[1, 16]	ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς	πολέμιον,	κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν
[1, 14]	εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ	πολέμιον	τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ
[1, 23]	τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς	πολέμιον	ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ τὸ
[1, 10]	δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ	πολεμίου	Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων
[1, 10]	Ῥωμαίους γε μὴν καὶ Καίσαρα	πολεμίους	ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ
[1, 17]	γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς	πολεμίους.	(Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 15]	οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς	πολεμίους	ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ
[1, 13]	καὶ τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς	πολεμίους	ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 7]	πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς	πολεμίους	ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς
[1, 13]	ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς	πολεμίους	καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον
[1, 19]	γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς	πολεμίους	μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν
[1, 13]	συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς	πολεμίους	οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς
[1, 14]	οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ	πολεμίους	τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ
[1, 17]	τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε	πολεμίους	ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον
[1, 21]	δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων εὔπορος·	πολεμιστὴς	δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν
[1, 19]	μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν	πολεμίων	ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν
[1, 13]	ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν	πολεμίων.	Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον.
[1, 1]	τὴν μάχην πολλούς τε τῶν	πολεμίων	ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας
[1, 8]	Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν	πολεμίων	δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει
[1, 1]	καὶ διακόψας τὸ στῖφος τῶν	πολεμίων	ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι
[1, 4]	καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν	πολεμίων,	ἡ δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 13]	Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν	πολεμίων	καὶ πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα
[1, 17]	ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν	πολεμίων	ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος,
[1, 19]	δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν	πολεμίων	περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς
[1, 18]	δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν	πολεμίων	τότε κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων
[1, 18]	ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν	πολεμίων.	(Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν
[1, 0]	τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν	πολέμοις	εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν
[1, 14]	καὶ πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων	πόλεμον	βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται
[1, 8]	τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο	πόλεμον,	ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα.
[1, 2]	ἠρέμουν, μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν	πόλεμον	ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ'
[1, 19]	Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας	πόλεμον,	ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ
[1, 8]	ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν	πόλεμον.	Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια
[1, 33]	Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς	πόλεμον.	Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ δύναμις
[1, 16]	δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους	πόλεμον	Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ τὸν Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους	πόλεμον	συστάντα μέγιστον οὐ μόνον τῶν
[1, 0]	δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ	πόλεμος	ἀνερράγη τά τε συμβάντα κατὰ
[1, 10]	περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ	πόλεμος	ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ
[1, 0]	δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ	πόλεμος	καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ
[1, 11]	τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ μέγας	πόλεμος	Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ
[1, 4]	πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ	πόλεμος,	μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς
[1, 19]	σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ	πόλεμος;	Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν
[1, 19]	ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου	πολέμου.	Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ γῆ
[1, 12]	ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι	πολέμου	γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ
[1, 8]	ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ	πολέμου	διδόντος καὶ τὸ φρούριον κακῶς
[1, 0]	τὰ μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν	πολέμου	διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης ἂν
[1, 16]	χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ	πολέμου	διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ
[1, 17]	στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις	πολέμου	δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν
[1, 9]	ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ	πολέμου.	Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ
[1, 0]	συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ τοῦ	πολέμου	καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως
[1, 19]	ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ	πολέμου	καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ
[1, 0]	μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ	πολέμου	καὶ τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων
[1, 11]	τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον	πολέμου	Καίσαρί τε τῷ νέῳ καὶ
[1, 11]	δόντες, μετὰ δὲ τὴν τοῦ	πολέμου	κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ
[1, 19]	τῷ θεῷ θύματα περὶ τοῦ	πολέμου	κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν
[1, 10]	ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ	πολέμου	Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας
[1, 0]	οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ	πολέμου	οὔτε τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων
[1, 8]	μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου	πολέμου·	παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον
[1, 7]	Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ	πολέμου	πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ
[1, 10]	δὲ δὴ λογιστέον εἴη καὶ	πολέμου	ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι
[1, 19]	εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ	πολέμου	συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ
[1, 13]	ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου	πολέμου	τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ
[1, 20]	ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ	πολέμου.	Τοῦ δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς
[1, 2]	γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ	πολέμου·	τοὺς μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ
[1, 19]	πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ	πολέμου	τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ
[1, 6]	ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου	πολεμοῦντος	πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς
[1, 0]	σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι	πολέμους,	τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς
[1, 21]	Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν	πολέμῳ	Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ
[1, 21]	καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν	πολέμῳ,	καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς
[1, 0]	τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ	πολέμῳ,	καὶ ὡς οὗτος μετὰ τοῦ
[1, 0]	τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ	πολέμῳ	καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ
[1, 17]	σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι	πολέμῳ	κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν
[1, 11]	ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον	πολέμῳ	περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν
[1, 14]	διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον	πολέμῳ	τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ
[1, 0]	Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ τῷ	πολέμῳ	τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ
[1, 11]	βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς	πόλεσιν.	Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ
[1, 21]	τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς	πόλεσιν	ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν
[1, 10]	τὰς κώμας καὶ ἐν ταῖς	πόλεσιν	Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ
[1, 15]	δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς	πόλεσιν	τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος,
[1, 11]	τούτου καὶ τὴν τῶν ἄλλων	πόλεων	ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις
[1, 0]	τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν	πόλεων	αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ
[1, 16]	τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν	πόλεων	ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων
[1, 12]	Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων	πόλεων	πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον
[1, 0]	καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ	πόλεων	πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι
[1, 21]	συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν ἔξω	πόλεων	τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν
[1, 11]	ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς	πόλεως	αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες
[1, 0]	ἡρπάγη τήν τε τῆς ὅλης	πόλεως	ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ ταύτης
[1, 6]	ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς	πόλεως	ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος
[1, 24]	αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης	πόλεως	ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια τὰς
[1, 6]	ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ τῆς	πόλεως	ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει
[1, 12]	ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς	πόλεως	καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος.
[1, 15]	δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς	πόλεως,	μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς
[1, 22]	τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς	πόλεως	μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι·
[1, 5]	μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς	πόλεως.	Οἱ μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας
[1, 1]	τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς	πόλεως	οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ
[1, 0]	μέτρα τούτων, τήν τε τῆς	πόλεως	ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ
[1, 13]	διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς	πόλεως	σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν
[1, 1]	καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω	πόλεως	συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν
[1, 1]	ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς	πόλεως	τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ
[1, 15]	καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς	πόλεως	τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ
[1, 1]	τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς	πόλεως	τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ
[1, 0]	δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς	πόλεως	ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ
[1, 6]	τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου	πόλεως	χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος
[1, 7]	γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν	πόλιν	αἵ τε θυσίαι καθ' ἡμέραν
[1, 1]	δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε	πόλιν	αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ πολὺ
[1, 21]	διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ	πόλιν	ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ
[1, 16]	τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε	πόλιν	ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν
[1, 18]	ἤδη καὶ τὰς κατὰ τὴν	πόλιν	ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον,
[1, 18]	πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ τὴν	πόλιν	ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις
[1, 4]	τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ	πόλιν	Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν
[1, 9]	κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν	πόλιν.	Γίνεται δὲ κἀν τῇ προσβολῇ
[1, 17]	καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν	πόλιν.	Διελὼν δὲ εἰς ἔργα τὴν
[1, 21]	βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος	πόλιν	δύο τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους
[1, 14]	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν	πόλιν	ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας
[1, 21]	ὥστε τῷ μὲν πάντα ἔχειν	πόλιν	εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ
[1, 7]	μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν	πόλιν	ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν,
[1, 2]	τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν	πόλιν	ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ
[1, 7]	στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν	πόλιν,	ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ ἱερὸν
[1, 11]	Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν	πόλιν·	ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς
[1, 18]	τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν	πόλιν,	ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα
[1, 21]	(Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς παραλίοις	πόλιν	ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο
[1, 15]	τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν	πόλιν	ἦν ἔρημα πάντα τῶν περὶ
[1, 21]	γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν	πόλιν,	ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς
[1, 2]	ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν	πόλιν	ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς
[1, 17]	κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν	πόλιν.	(Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη>
[1, 18]	σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν	πόλιν	Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο·
[1, 4]	τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν	πόλιν	καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν
[1, 0]	καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν	πόλιν	καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ
[1, 21]	Ἐν μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι	πόλιν	καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους
[1, 15]	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν	πόλιν	καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ
[1, 33]	Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν	πόλιν	μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια
[1, 0]	ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ πάθει·	πόλιν	μὲν γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ
[1, 9]	διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν	πόλιν	μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ
[1, 13]	ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων	πόλιν,	μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα
[1, 10]	δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν	πόλιν	μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν
[1, 18]	Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ τὴν	πόλιν	πλῆθος τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ
[1, 16]	σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν	πόλιν	πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων
[1, 18]	χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν τὴν	πόλιν	Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας
[1, 12]	ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν	πόλιν	συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ
[1, 5]	ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν	πόλιν,	ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον
[1, 21]	δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν	πόλιν,	τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν
[1, 13]	καὶ τοὺς μὲν εἰς τὴν	πόλιν,	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἱερόν,
[1, 0]	αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ ἑκάστην	πόλιν	τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας,
[1, 2]	τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ τὴν	πόλιν,	ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων.
[1, 2]	ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ	πολιορκίᾳ	Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν
[1, 4]	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε	πολιορκίᾳ	κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ
[1, 7]	ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ	πολιορκίᾳ	παρασχόντα καὶ διότι τὸ κατὰ
[1, 0]	πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ	πολιορκίᾳ	χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων.
[1, 16]	διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ πάντα	πολιορκίαις	ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο
[1, 6]	Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν τὴν	πολιορκίαν.	Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας
[1, 13]	καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς	πολιορκίαν	αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν
[1, 1]	κατὰ μνήμην ὧν παρὰ τὴν	πολιορκίαν	ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ
[1, 18]	περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν	πολιορκίαν,	ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων
[1, 6]	αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν	πολιορκίαν·	ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν
[1, 8]	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν	πολιορκίαν,	ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν
[1, 2]	Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς	πολιορκίας	ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν
[1, 15]	πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς	πολιορκίας,	γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην
[1, 18]	μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς	πολιορκίας	διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην
[1, 2]	Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα τῆς	πολιορκίας	ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ
[1, 11]	διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς	πολιορκίας,	ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς
[1, 7]	ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς	πολιορκίας	μόλις ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες
[1, 2]	τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς	πολιορκίας	πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ
[1, 16]	γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς	πολιορκίας,	πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας,
[1, 18]	κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς	πολιορκίας	τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις
[1, 17]	αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς	πολιορκίας	τὸν γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει
[1, 18]	εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς	πολιορκίας	τούς τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ
[1, 14]	τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν	πολιορκουμένους	διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν
[1, 5]	Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ	πολιορκοῦντα	Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις ὑπηγάγετο.
[1, 30]	εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν εἴη	πολιὸς	ἤδη, νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν
[1, 15]	περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ	πόλις	αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον καὶ
[1, 16]	μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις,	πόλις	δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον καρτερά,
[1, 0]	ὅπως ἐκ τῆς στάσεως ἡ	πόλις	διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε
[1, 31]	βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα	πόλις	ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης
[1, 21]	Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ	πόλις	μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν
[1, 13]	τὸ ἱερὸν πάντα καὶ ἡ	πόλις	ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς
[1, 8]	καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη	πόλις	τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς
[1, 2]	Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ	πόλις	ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως,
[1, 7]	Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς	πολίταις	κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν.
[1, 9]	Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν,	πολιτείᾳ	τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο
[1, 8]	τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν	πολιτείαν.	Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ
[1, 8]	κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην	πολιτείαν	ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν
[1, 26]	οὐ μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου	πολιτευθείσας	Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ
[1, 18]	βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων	πολιτῶν	φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν τῆς
[1, 17]	τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν	πολίχνας	καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν ἐν
[1, 1]	τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν	πολίχνην	αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον, ὃς
[1, 1]	τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ	πολίχνην	τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ
[1, 21]	καὶ τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν	πολιχνίοις	τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν
[1, 13]	πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι γε	πολλὰ	ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν
[1, 12]	τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα·	πολλὰ	γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ
[1, 26]	δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα·	πολλὰ	γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ
[1, 26]	πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου.	Πολλὰ	δ' εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ'
[1, 10]	πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς,	πολλὰ	δ' εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ
[1, 6]	Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων,	πολλὰ	δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει
[1, 24]	μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ	πολλὰ	δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ
[1, 23]	πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ,	πολλὰ	δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον
[1, 18]	δὲ τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο,	πολλὰ	δὲ τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος
[1, 24]	ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα.	Πολλὰ	δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν
[1, 16]	μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα καὶ	πολλὰ	δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν
[1, 28]	δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ	πολλὰ	διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος
[1, 18]	τὰς κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς,	πολλὰ	διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων
[1, 18]	ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ	πολλὰ	θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει,
[1, 25]	βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ	πολλὰ	καὶ δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων
[1, 17]	οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ	πολλὰ	καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς
[1, 6]	χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος	πολλὰ	καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων
[1, 20]	ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ	πολλὰ	καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον
[1, 8]	δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ	πολλὰ	κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ
[1, 20]	διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ	πολλὰ	μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο.
[1, 31]	ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς	πολλὰ	μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς
[1, 23]	ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ	πολλὰ	μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ
[1, 29]	προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα	πολλὰ	μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον,
[1, 6]	Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ	πολλὰ	μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις
[1, 6]	καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,	πολλὰ	μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ
[1, 13]	ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι	πολλὰ	παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ
[1, 12]	κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου	πολλὰ	παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν
[1, 33]	στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ	πολλὰ	περὶ τῆς εἰς τὸν διάδοχον
[1, 0]	τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ	πολλὰ	περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι
[1, 6]	πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ	πολλὰ	περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς
[1, 28]	διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν	πολλὰ	πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν
[1, 32]	τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος	πολλὰ	πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου
[1, 22]	μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε	πολλὰ	πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ
[1, 32]	ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα τε	πολλὰ	πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας
[1, 16]	δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι	πολλά	τε περὶ τῆς Ἡρώδου βίας
[1, 22]	Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην	πολλά	τε περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν
[1, 29]	φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα τε	πολλὰ	τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν
[1, 25]	οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον.	(Πολλὰ	τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ
[1, 26]	κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει	πολλὰ	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος
[1, 9]	πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ	πολλὰ	τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ
[1, 4]	δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι	πολλὰ	τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς
[1, 33]	γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ	πολλὰ	τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων
[1, 31]	καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε	πολλὰ	τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει
[1, 3]	ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ	πολλὰ	τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ
[1, 7]	καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ	πολλὰ	τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος
[1, 33]	πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ	πολλὰ	χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς
[1, 24]	εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη.	Πολλαὶ	δ' ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου
[1, 21]	οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν.	Πολλαὶ	δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς
[1, 8]	Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι	πολλαί,	τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην
[1, 11]	καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα	πολλαῖς	ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς
[1, 21]	αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ	πολλαῖς	πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ
[1, 19]	δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον	πολλάκις	αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω
[1, 19]	ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην	πολλάκις.	Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει
[1, 30]	δ' ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν Περαίαν·	πολλάκις	γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ'
[1, 24]	μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ,	πολλάκις	δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης
[1, 30]	φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου.	Πολλάκις	δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα
[1, 0]	ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον,	πολλάκις	δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς
[1, 21]	ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ	πολλάκις,	ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις
[1, 25]	προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς	πολλάκις	ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν
[1, 27]	γε Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς	πολλάκις	θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν
[1, 32]	οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα	πολλάκις	με εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ
[1, 10]	συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ	πολλάκις	μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε,
[1, 11]	ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ	πολλάκις	σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν
[1, 26]	δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα	πολλαπλασίω	λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν
[1, 20]	κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ σίτου	πολλὰς	ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ
[1, 29]	ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον	πολλὰς	τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως
[1, 21]	μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν	πολλαχοῦ	καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ
[1, 2]	κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ	πολλαχοῦ	κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις
[1, 16]	ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών,	πολλὴ	δ' ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων,
[1, 31]	δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία	πολλὴ	πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι
[1, 16]	πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας,	πολλὴν	δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν
[1, 16]	τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ	πολλὴν	τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω
[1, 16]	ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ	πολλῆς	δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ'
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ	πολλῆς	οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 21]	ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος.	Πολλοὶ	γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν
[1, 10]	τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες	πολλοὶ	δὲ> τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις
[1, 19]	πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων	πολλοὶ	δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι
[1, 13]	(Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον	πολλοὶ	Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους
[1, 13]	φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο	πολλοί,	καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς
[1, 24]	φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον	πολλοὶ	καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς
[1, 2]	ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων, καὶ	πολλοὶ	κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν,
[1, 17]	σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο·	πολλοὶ	μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν
[1, 19]	ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα,	πολλοὶ	μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ
[1, 24]	γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο	πολλοί,	πλείους δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο
[1, 0]	ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων	πολλοὶ	πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων
[1, 24]	ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ	πολλοὶ	πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ
[1, 27]	δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν	πολλοί.	Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς
[1, 16]	προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων δὲ	πολλοὶ	τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα
[1, 6]	συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ	πολλοὶ	τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν
[1, 15]	τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ	πολλοὶ	τῶν ἐκ τῆς πόλεως τὴν
[1, 7]	δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα	πολλοὶ	τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους
[1, 24]	δὲ καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος·	πολλοῖς	γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον,
[1, 6]	ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας,	πολλοῖς	δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν
[1, 17]	τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν	πολλοῖς	ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει,
[1, 8]	ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν	πολλοῖς	καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ
[1, 11]	ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον	πολλοῖς	τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα
[1, 29]	βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ	πολλοῖς	χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν
[1, 29]	ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ	πολλοῖς	χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν
[1, 1]	γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι	πολλοῦ	διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ
[1, 16]	χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι	πολλοῦ	μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον
[1, 8]	ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι	πολλοῦ	μὲν οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 9]	τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι	πολλοῦ	μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ
[1, 0]	χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ	πολλοῦ	πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται
[1, 32]	μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ	πολλοῦ	συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς
[1, 13]	ἤλπισαν· ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ	πολλοῦ	τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος
[1, 13]	χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ	πολλοὺς	αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην
[1, 12]	ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν,	πολλοὺς	δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε
[1, 31]	φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν,	πολλοὺς	δὲ ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως
[1, 2]	ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος.	Πολλοὺς	δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι
[1, 7]	φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας·	πολλοὺς	δὲ τούτους ἐποίει τὸ δέος
[1, 24]	ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ δέος.	Πολλοὺς	δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας
[1, 6]	τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ	πολλοὺς	ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ
[1, 17]	κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε μὴν	πολλοὺς	ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ
[1, 8]	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ	πολλοὺς	εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει
[1, 8]	ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις	πολλοὺς	Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας
[1, 9]	προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν	πολλοὺς	καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους
[1, 5]	μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ	πολλοὺς	καὶ πάντας εὔνους διὰ τὴν
[1, 13]	ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου	πολλοὺς	κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ
[1, 13]	θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ	πολλοὺς	κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς
[1, 4]	συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ	πολλοὺς	μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ
[1, 12]	μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας	πολλοὺς	μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν·
[1, 0]	πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ	πολλοὺς	μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν,
[1, 16]	ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας,	πολλοὺς	μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν
[1, 30]	καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο	πολλούς	τε τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν
[1, 1]	φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν μάχην	πολλούς	τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται
[1, 8]	μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας	πολλοὺς	τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ
[1, 13]	Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς	πολλοὺς	τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ
[1, 10]	αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ	πολλοὺς	τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα
[1, 15]	ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ	πολλοὺς	τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν
[1, 20]	Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη	πολλῷ	βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς
[1, 24]	ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ	πολλῷ	τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς
[1, 25]	οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς	πολλῷ	χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς
[1, 1]	προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου	πολλῶν	ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ
[1, 1]	δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ	πολλῶν	ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας
[1, 20]	νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ	πολλῶν	ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ
[1, 30]	αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου,	πολλῶν	δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον.
[1, 4]	Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ	πολλῶν	ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία
[1, 13]	τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ	πολλῶν	ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς
[1, 1]	προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ ἔθνους	πολλῶν	καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς
[1, 33]	νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ	πολλῶν	κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις
[1, 33]	δὲ δῆμος δείσας μὴ διὰ	πολλῶν	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον
[1, 2]	πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ	πολὺ	γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ
[1, 30]	τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ	πολύ	γε, ἔφη, ὦ γύναι, τῆς
[1, 8]	λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ	πολύ	γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται
[1, 26]	δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ	πολὺ	δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν
[1, 29]	παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ	πολὺ	δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ
[1, 19]	εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ	πολὺ	δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων
[1, 1]	εἶναι, τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει	πολὺ	καὶ διακόψας τὸ στῖφος τῶν
[1, 30]	τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην	πολὺ	μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν
[1, 16]	ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ	πολὺ	μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ
[1, 16]	ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ	πολὺ	μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ
[1, 8]	ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ	πολὺ	παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος.
[1, 18]	θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ	πολὺ	παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων
[1, 17]	(Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν	πολὺ	πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς
[1, 15]	κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ	πολὺ	πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα
[1, 1]	πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ	πολὺ	πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ,
[1, 19]	κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων καὶ	πολὺ	συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ
[1, 16]	μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι	πολὺ	ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ
[1, 24]	ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ	πολὺ	τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην
[1, 0]	τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ	πολὺ	τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ'
[1, 26]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ	πολὺ	τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς
[1, 32]	ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς	πολὺν	ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ
[1, 32]	τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ	πολὺν	ζῆν χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν
[1, 13]	πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς	πολὺν	χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ
[1, 7]	τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ	πολὺν	χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει,
[1, 16]	πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν	πολυπλασίονα	διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς.
[1, 28]	τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ	πολυπροσώπου	τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο
[1, 19]	(Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ	πολὺς	ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς δ'
[1, 17]	ἅπαντας διώκει. Φόνος δ' ἦν	πολύς,	τῶν μὲν εἰς τὴν κώμην
[1, 26]	ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ	πολυτελείᾳ.	Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν
[1, 21]	τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ	πολυτελείᾳ.	Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι
[1, 33]	Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς	πολυτέλειαν,	ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον
[1, 21]	καὶ τὴν ἐν τῷ μεγέθει	πολυτέλειαν	διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ
[1, 31]	ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε	πολυτελεῖς	καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε
[1, 21]	Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας	πολυτελεῖς,	πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν
[1, 13]	ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις	πολυτελεστάτοις	ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο
[1, 21]	ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις	πολυτελεστάτοις,	ὡς μὴ μόνον τὴν ἔνδον
[1, 18]	τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι	πολύτροποι,	μάλιστα τὰ περὶ τὴν πόλιν
[1, 8]	δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων	Πομπήιον	Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν
[1, 10]	πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς	Πομπήιον	διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν
[1, 6]	τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ	Πομπήιον,	εἰ μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν.
[1, 10]	μὲν Βάσσου διὰ τὴν εἰς	Πομπήιον	εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ
[1, 6]	ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς	Πομπήιον	καὶ πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως
[1, 0]	εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ	Πομπήιον.	Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου
[1, 6]	Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς	Πομπήιον.	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου
[1, 6]	καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν	Πομπήιον.	Οὐ μήν τι τῶν ὡμολογημένων
[1, 6]	καὶ κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων	Πομπήιον	πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ
[1, 10]	διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς τὸν	Πομπήιον	φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ
[1, 7]	πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας	Πομπήιος	Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ
[1, 8]	δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο	Πομπήιος.	Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός
[1, 7]	σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ	Πομπήιος	εἰς τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ
[1, 7]	μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ	Πομπήιος,	ἐν αἷς παντὸς ἔργου διὰ
[1, 7]	βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα	Πομπήιος	ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν
[1, 6]	προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι	Πομπήιος	ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν
[1, 6]	ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ	Πομπήιος	ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν
[1, 6]	πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας	Πομπήιος	πολλὰ καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν
[1, 7]	πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ	Πομπήιος	τά τε ἄλλα τῆς καρτερίας
[1, 17]	καθ' ὃ καὶ πρὶν εἷλεν	Πομπήιος	τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς
[1, 9]	ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ	Πομπηίου	καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ
[1, 10]	τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ	Πομπηίου	κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν
[1, 6]	εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ	Πομπηίου	Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος
[1, 6]	δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ	Πομπηίου.	Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος καὶ
[1, 8]	ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ	Πομπηίου	τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει
[1, 9]	ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν	Πομπηίου	τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ
[1, 9]	πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ	Πομπηίου	τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας
[1, 9]	γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ	Πομπηίου	φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ
[1, 7]	δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν	Πομπηίῳ	τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους
[1, 11]	ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ	πομπὴν	ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν.
[1, 3]	πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν τε	πομπὴν	τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ
[1, 10]	ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ	πονηροὶ	παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν
[1, 3]	ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ	πονηροὶ	τῷ βασιλεῖ τήν τε πομπὴν
[1, 3]	τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ	πονηροὶ	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο.
[1, 10]	χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον	πονηροῖς	συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν
[1, 3]	τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν	πονηρόν,	ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων ὡς
[1, 27]	κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς	πονηροτάτοις,	εἴ γε Φερώρα καὶ Σαλώμης
[1, 25]	τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη	πονηρῶν	ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου
[1, 0]	ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ	πόνοις	μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε
[1, 7]	ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ	πόνος,	εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν
[1, 0]	τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ	πόνου	τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες
[1, 17]	προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου τὴν	πορείαν	αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης
[1, 17]	τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν	πορείαν	ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ
[1, 20]	δὲ καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου	πορευομένοις	μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον
[1, 20]	τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα	πορευόμενον	ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα
[1, 0]	Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ	πορθήσας	Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ τῷ
[1, 4]	καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ	πορίσας	ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ
[1, 32]	πρὸς αὐτόν, ἂν μή τινα	πορίσῃ	παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων
[1, 26]	καὶ πράξεις τὰ δι' αἵματος	πορισθέντα	χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ
[1, 21]	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς	πόρους	χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν
[1, 27]	υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ	πόρρω	τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ
[1, 21]	στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ·	πόρρωθεν	δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος
[1, 17]	τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες,	πόρρωθεν	δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον,
[1, 13]	μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη	πόρρωθεν	ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος
[1, 18]	τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ	πόρρωθεν	συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων περιῆν
[1, 0]	καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς	πορρωτάτω	καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον
[1, 30]	τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε	πορρωτάτω	τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς
[1, 17]	Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα	πορρωτάτω	τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων
[1, 30]	ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς	πορρωτάτω	τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον
[1, 33]	τὸ σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς	πορφύρᾳ	κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο
[1, 0]	τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ	πόσα	ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν,
[1, 18]	βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου	ποσίν.	Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς
[1, 25]	καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου	ποσίν,	ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος
[1, 21]	καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας	ποταμοῖς	τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν
[1, 16]	οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν	ποταμὸν	ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι
[1, 19]	τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην	ποταμὸν	μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ
[1, 18]	καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου	ποταμοῦ	πάσας. Ὧν γενομένη κυρία καὶ
[1, 9]	Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ	ποταμοῦ·	τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει
[1, 20]	σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι,	ποταπὸς	φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς
[1, 30]	ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν	ποτε	ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ'
[1, 25]	ταύτην γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί	ποτε	αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην.
[1, 22]	ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη	ποτὲ	γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν,
[1, 30]	δὲ καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν·	πότε	δ' ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν
[1, 13]	ὡς μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ	ποτε	δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ
[1, 30]	βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί	ποτε	ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν
[1, 25]	Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ	ποτέ	ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός,
[1, 28]	τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ	ποτε	Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ φίλους
[1, 28]	παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή	ποτε	κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν
[1, 27]	βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε, μή	ποτε	κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν τοῖς
[1, 31]	τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή	ποτε	προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο
[1, 31]	τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή	ποτε	προσθήκη γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης
[1, 21]	ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ	ποτὲ	τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ
[1, 19]	τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει	ποτὲ	τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον
[1, 25]	τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή	ποτε	τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη
[1, 22]	ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ ἄν	ποτε	τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν
[1, 26]	λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν	ποτε	τοῦ βασιλέως γενομένοις, τότε δ'
[1, 32]	οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί	ποτε	φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ
[1, 31]	τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή	ποτε	φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε δ'
[1, 33]	ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ	πότιμα.	Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς
[1, 32]	γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ	πού	γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν
[1, 25]	ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα,	ποῦ	δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν,
[1, 25]	διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ	ποῦ	ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου
[1, 0]	διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς	πράγμασι	λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ
[1, 0]	ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις	πράγμασι	τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν
[1, 0]	οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς	πράγμασιν,	ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ
[1, 0]	ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς	πράγμασιν	ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ
[1, 13]	μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ	πράγματα,	δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς
[1, 0]	καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ	πράγματα	καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν
[1, 17]	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου	πράγματα.	Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν
[1, 0]	βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ	πράγματα	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς
[1, 0]	καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ	πράγματα	συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις
[1, 0]	σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ μὲν	πράγματα	τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ'
[1, 29]	Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην	πραγματεύεται	διὰ τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας
[1, 30]	δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου	πραγματευσαμένου·	τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς
[1, 2]	(Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν	πραγμάτων	αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε καὶ
[1, 0]	λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς	πραγμάτων	γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους
[1, 10]	τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν	πραγμάτων	διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν
[1, 4]	διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος	πραγμάτων.	Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν
[1, 28]	ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν	πραγμάτων,	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ
[1, 29]	οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ	πραγμάτων	εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν
[1, 4]	καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα	πραγμάτων	εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ
[1, 23]	ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ τῶν	πραγμάτων	ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ θέλω.
[1, 33]	μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν	πραγμάτων	ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ'
[1, 22]	τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν	πραγμάτων	εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ
[1, 16]	φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου	πραγμάτων	Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος
[1, 0]	ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν	πραγμάτων	θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ
[1, 10]	τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν	πραγμάτων	καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων
[1, 11]	ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει	πραγμάτων	καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε
[1, 12]	βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν	πραγμάτων,	ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ
[1, 10]	ζῇ· καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι	πραγμάτων	οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ'
[1, 0]	τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν	πραγμάτων,	περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν
[1, 2]	ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν	πραγμάτων	προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν
[1, 20]	εὐθέως ἡ περὶ τῶν ὅλων	πραγμάτων	φροντὶς διὰ τὴν πρὸς Ἀντώνιον
[1, 11]	εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ	πράξει	χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ
[1, 26]	ἔπειτ' εἰς οἵας τρυφὰς καὶ	πράξεις	τὰ δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα
[1, 0]	ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς	πράξεις	τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ
[1, 33]	θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου	πράξεως·	τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης
[1, 11]	λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς	πρᾶξιν	δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος
[1, 33]	πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν	πρᾶξιν,	ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας
[1, 25]	μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ	πρᾳότερον.	(Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν
[1, 24]	καὶ πεποιήκει προδότας καὶ τῶν	πραττομένων	ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ
[1, 24]	καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν	πραττομένων	ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς
[1, 29]	Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν	πραττομένων	καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο
[1, 26]	καὶ πάντα λέγων τε καὶ	πράττων	τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος
[1, 6]	Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ	πρέμνα	συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον.
[1, 26]	τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ	πρέπειν	αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς
[1, 6]	Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς	πρέπον	εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα
[1, 13]	τοῖς κατὰ τὸν βίον ἔργοις	πρέπουσαν·	κατέχει δὲ καὶ ἄλλος λόγος,
[1, 6]	Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ	πρεσβεῖον	αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ
[1, 23]	διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ	πρεσβεῖον·	οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις
[1, 24]	Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ	πρεσβείου,	Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν
[1, 12]	ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν	πρέσβεις	εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος
[1, 6]	(Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν χώραν	πρέσβεις	εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 19]	οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ	πρέσβεις	ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων
[1, 19]	ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς	πρέσβεις,	οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες
[1, 27]	τε καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον	πρέσβεις,	σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος,
[1, 19]	τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ	πρεσβευομένους	ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων
[1, 12]	ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος,	πρεσβευομένων	τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον
[1, 13]	Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην	πρεσβεύσασθαι	περὶ καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ
[1, 27]	δ' αὐτῷ καὶ οἱ δύο	πρεσβευταὶ	γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί τινες
[1, 19]	κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν	πρέσβεων	ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου
[1, 33]	καὶ παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ	πρέσβεων	ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ
[1, 12]	Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν	πρέσβεων	πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς
[1, 24]	τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν	πρεσβυτάτην	τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ
[1, 10]	μὲν δὴ τῶν παίδων τὸν	πρεσβύτατον	Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν
[1, 33]	καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν	πρεσβύτατον	υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει,
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ	πρεσβύτατος	ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ
[1, 22]	παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς	πρεσβυτάτους	βασιλικῶς ἦγεν διά τε τὴν
[1, 1]	σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ	πρεσβυτάτῳ	τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν.
[1, 32]	μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν	πρεσβυτάτων	Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ
[1, 5]	ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν	πρεσβύτερον	Ὑρκανὸν διά τε τὴν ἡλικίαν
[1, 3]	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ	πρεσβύτερος	αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς
[1, 0]	καὶ ὡς οὗτος μετὰ τοῦ	πρεσβυτέρου	τῶν παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων
[1, 28]	σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ	πρεσβυτέρῳ	τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα
[1, 2]	γε καὶ περὶ δύο τῶν	πρεσβυτέρων	υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι
[1, 16]	τε πάθει συνείχετο καὶ τῷ	πρεσβύτῃ	δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων
[1, 32]	εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν	πρηνὴς	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,
[1, 6]	γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει	πρὶν	ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν
[1, 31]	δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς	πρὶν	ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ
[1, 30]	δ' ἂν τάχα καὶ τελευτήσας	πρὶν	ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ
[1, 33]	δὲ τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος.	Πρὶν	δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ
[1, 17]	προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ,	πρὶν	δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ
[1, 5]	Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν.	Πρὶν	δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 1]	Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως.	Πρὶν	δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος
[1, 17]	ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ	πρὶν	εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν
[1, 17]	γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ	πρὶν	εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον
[1, 4]	πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ	πρὶν	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ
[1, 13]	λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ	πρὶν	ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς
[1, 18]	μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ	πρὶν	κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους ἕτερον
[1, 31]	μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ	πρὶν	πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς αἰτίας
[1, 21]	καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ	πρὸ	αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς
[1, 25]	δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν,	πρὸ	δὲ πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην·
[1, 4]	Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ,	πρὸ	δὲ τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν
[1, 12]	τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις.	(Πρὸ	δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν
[1, 30]	τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε	πρὸ	δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς
[1, 0]	περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ	πρὸ	ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο
[1, 8]	συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων	πρὸ	μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ
[1, 24]	δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ μακαρίους,	πρὸ	πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ
[1, 32]	Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ	πρὸ	πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ'
[1, 0]	ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ	πρὸ	ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα καὶ
[1, 31]	ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ	πρὸ	τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων
[1, 15]	τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη	πρὸ	τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης
[1, 2]	κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις	πρὸ	τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει.
[1, 16]	διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν	πρὸ	τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων.
[1, 11]	Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν	πρὸ	τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις,
[1, 9]	τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας	πρὸ	τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν.
[1, 33]	σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ	πρὸ	τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ
[1, 17]	οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο,	πρὸ	τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ
[1, 19]	τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ	πρὸ	τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος
[1, 7]	τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν	πρὸ	τούτων φάραγγα φοβερὰν τό τε
[1, 32]	κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος	πρὸ	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ·
[1, 32]	Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς	πρὸ	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω,
[1, 17]	τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν	προαγαγόντες	εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ
[1, 2]	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ	προάγων	ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον
[1, 19]	κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν	προάγων	τὴν δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο
[1, 0]	τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ	προαιρέσει·	αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ
[1, 14]	Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν	προαιρούμενος	τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ
[1, 16]	πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι.	Προαισθόμενος	δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος
[1, 13]	Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων	προακηκοὼς	τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει
[1, 15]	ἔρημα πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον	προανεσκευασμένων,	ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον καὶ
[1, 13]	Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων	προανεσκεύαστο,	καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως
[1, 3]	πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς	προαπαγγέλμασιν,	ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν
[1, 17]	Σόσσιος δὲ δύο μὲν τάγματα	προαπέστειλεν	εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς
[1, 17]	τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ	προάστεια	τρία μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ
[1, 13]	πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ	προάστειον	πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ
[1, 31]	ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας	προβαλὼν	καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν,
[1, 29]	ἃ δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος	προβέβλητο·	μισούμεναί γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ
[1, 0]	ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ	προγενέστερα	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως,
[1, 19]	λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν	προγένοιτ'	ἄν τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ
[1, 2]	Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν.	Προγνοὺς	δὲ τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος
[1, 31]	ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή ποτε	προγνοὺς	φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά
[1, 21]	καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος	προγόνου	Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ
[1, 24]	μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι	προγόνων	μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες
[1, 0]	πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν	προγόνων	συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί τινες
[1, 6]	διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος	προγόνων	τε ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ
[1, 21]	ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν	προδεδόμηντο	πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος,
[1, 31]	δ' εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας	προδήλων	ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον
[1, 21]	οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ	προδοσίᾳ	τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο.
[1, 16]	Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν τὴν	προδοσίαν	οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν
[1, 24]	ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει	προδότας	καὶ τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων
[1, 26]	δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ	προδότης	Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ
[1, 29]	παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται	προδότης	Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ τε
[1, 5]	τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς	προεβάλλετο.	Δύο δ' αὐτῇ παίδων ὄντων
[1, 2]	μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων	προεῖδέν	τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν
[1, 16]	βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας	προείλοντο	θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν
[1, 33]	χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς	προείπαμεν,	Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο.
[1, 11]	δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι	προειπεῖν	τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν
[1, 32]	πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου	προειπὼν	καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας
[1, 31]	δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν	προειρήκαμεν	παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα
[1, 30]	Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις τὰ	προειρημένα	σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ συνθήκην
[1, 33]	ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου γενόμενος	πρόεισιν	εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν
[1, 6]	ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι	προεῖχεν	ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς
[1, 19]	δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ	προεκαλεῖτο	τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς
[1, 4]	φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ γὰρ	προεκινδύνευεν	ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν
[1, 26]	μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν,	προεκομίσθη	δέ τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου
[1, 33]	οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ	προέκοπτεν	εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς
[1, 2]	υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων	προεκπέμπει,	αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως
[1, 17]	ἱππέων τε καὶ πεζῶν, ἣν	προεκπέμψας	διὰ τῆς μεσογείου τὴν πορείαν
[1, 27]	αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα,	προεκπηδήσας	ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς
[1, 32]	κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης αὐτός,	προέκρινας	δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ
[1, 0]	ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη	προελθεῖν	καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις
[1, 23]	ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου	προελθεῖν.	Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας
[1, 13]	μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα,	προελθεῖν	οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως
[1, 13]	συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας	προελθεῖν,	ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ
[1, 2]	τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ	προελθόντες	ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι τῆς
[1, 14]	τῇ δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα	προελθόντι	τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν
[1, 33]	τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν	προελθοῦσα	μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν
[1, 32]	πού γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι.	Προελθὼν	δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς
[1, 2]	ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν.	(Προελθὼν	δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα
[1, 12]	(Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει	προελθὼν	ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν
[1, 13]	ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς	προεμβαλεῖν	ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν
[1, 10]	ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ	προεξελθόντες	ὅ τε πατὴρ καὶ ὁ
[1, 31]	κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ	προεπέμφθη	λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ
[1, 25]	πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν,	προεπέμφθη	τε ὑπό τε Ἡρώδου καὶ
[1, 13]	αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν	προέπεμψεν	τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ
[1, 13]	καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς	προέπεμψεν	Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ
[1, 25]	ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος	προέπεσεν,	ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων
[1, 3]	καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς	προεροῦντας	ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ
[1, 6]	πρέπον εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς	προεστῶτα	βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ·
[1, 26]	πάντες οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως	προετίμων	τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ
[1, 2]	τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ	προεφήτευσεν·	ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι,
[1, 27]	Τούς γε μὴν υἱοὺς οὐ	προήγαγεν	εἰς τὴν δίκην μάλα προμηθῶς·
[1, 23]	ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα,	προήγαγεν	μὲν εἰς δάκρυα πάντας, τὸν
[1, 33]	διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς πόλεμον.	Προῆγεν	δ' ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη
[1, 14]	Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν,	προῆγον	δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς
[1, 26]	ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ	προηγουμένως	μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου,
[1, 33]	οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο.	~(Προῄει	δ' αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον
[1, 17]	δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη,	προῆλθεν	δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε
[1, 10]	ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως	προῆλθεν·	δεῖν τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ
[1, 3]	ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος	προῆλθεν,	ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην.
[1, 2]	ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον	προῆλθον	οἱ κατὰ τὴν πόλιν, ὡς
[1, 13]	τε πλείους μέχρι τῶν βασιλείων	προῆλθον.	Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων
[1, 24]	τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν	προημαρτημένων	ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ μέλλον
[1, 33]	ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον	προήνεγκεν	συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν
[1, 31]	ἦν. Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν	προῃρημένους	οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν
[1, 33]	οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ	προῄρητο	ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν ταῖς
[1, 3]	μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ	προησφαλίσθαι	πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν
[1, 24]	οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν.	Προήχθη	γέ τοι πρὸς τοσοῦτον δέος
[1, 21]	Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα	προθεὶς	ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας
[1, 19]	Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς	προθυμίαις	καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς
[1, 9]	ὁ φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου	προθυμίαν	καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ
[1, 7]	Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε ἄλλα	προθυμότατον	ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα
[1, 7]	τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας	προθύμους.	(Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον
[1, 13]	πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον	προθύμους	ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον.
[1, 19]	παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα	προθύμους,	ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ μετὰ
[1, 17]	πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ	προθύμως	ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως
[1, 19]	χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν	προθυσάμενοι	τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων
[1, 11]	ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης	προιδόμενος	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν τε
[1, 1]	φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ	προιδὼν	τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ
[1, 16]	κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα	προιέναι	κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ
[1, 13]	Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ	προιέναι	μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς
[1, 24]	πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ	προικὶ	τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας
[1, 28]	μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς	προικὸς	Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς
[1, 15]	δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο.	Προιόντα	δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια
[1, 16]	τὸ στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ	προιόντα	τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου
[1, 15]	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει,	προιόντι	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο
[1, 20]	εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας	προιστάμενος.	Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις
[1, 0]	Τό γε μὴν μνήμῃ τὰ	προιστορηθέντα	διδόναι καὶ τὰ τῶν ἰδίων
[1, 32]	δὲ καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους.	Προκαθέζεται	δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ
[1, 27]	προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον.	Προκαθίζουσίν	τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς
[1, 6]	τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ	προκαλουμένου	καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν
[1, 6]	εἰς τὴν ἄκραν, ὡς μὴ	προκαταλύειν	δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος
[1, 6]	τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς.	Προκατασκευάσας	δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν
[1, 32]	ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν μου	προκατεγνωκέναι,	παρασχεῖν δέ μοι τὰς ἀκοὰς
[1, 26]	ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ	προκατείληπτο,	φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος
[1, 19]	καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις	προκατήπειγεν	ἡ δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων.
[1, 19]	τοῦ πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον.	Προκινδυνεύσω	δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις·
[1, 30]	σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα	προκομίζει	τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ
[1, 10]	παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος	προκοπῆς	αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ
[1, 23]	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες	προκόπτοντα	διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ
[1, 12]	δὲ τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην	προκρίνοντος,	ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ καὶ
[1, 21]	πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος,	προκυμία	γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν
[1, 20]	ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ	προλαβὼν	ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος,
[1, 13]	ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι,	προλαβὼν	Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων
[1, 13]	πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε	προλοχίζοιντο	μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ
[1, 15]	ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων	προλοχίζων,	ἐν οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ
[1, 4]	συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ	προλοχίσαντι	κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ
[1, 2]	δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι	προλοχίσας	πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ
[1, 31]	τῶν περὶ τὴν μητέρα κακῶν	προμαντευομένης	ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς
[1, 19]	ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν	προμήθειαν·	ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος
[1, 31]	τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν	προμηθέστεροι	τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον
[1, 19]	τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο	προμηθέστερον	ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον
[1, 25]	Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα	προμηθὴς	καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως
[1, 27]	προήγαγεν εἰς τὴν δίκην μάλα	προμηθῶς·	ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ μόνον
[1, 30]	διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ	προνοήσειν	μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα
[1, 18]	ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο.	(Πρόνοια	δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν
[1, 30]	ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα·	προνοίᾳ	δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος
[1, 3]	τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ	προνοίᾳ	σφάλλεται καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος
[1, 16]	τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι	πρόνοιαν	καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων
[1, 15]	ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν	προνοούμενος	ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο
[1, 3]	ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ	προνοῶν	τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι
[1, 23]	τοῖς δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν	προξενεῖ,	τό γε μὴν μέγεθος τῆς
[1, 32]	γὰρ οἶδα τὸ θηρίον καὶ	προορῶμαι	τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν
[1, 18]	διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν,	προπέμπει	δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου πάσῃ
[1, 23]	συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ·	προπέμπει	δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς
[1, 14]	καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες	προπέμπουσιν	αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ
[1, 15]	καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου	προπεμφθέντα·	λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς
[1, 8]	μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον	προπέμψας	αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων
[1, 16]	κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους.	Προπέμψας	δὲ πεζῶν τρία τέλη καὶ
[1, 10]	ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα	προπέμψας	ἐκ τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν
[1, 14]	Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος	προπέμψας	ἐκ τῆς χώρας κατὰ τάχος
[1, 8]	τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον	προπέμψας	μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς
[1, 18]	πάσας. Ὧν γενομένη κυρία καὶ	προπέμψασα	μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα
[1, 19]	συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας	προπεπομφότες	τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους
[1, 21]	ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ	προπετείᾳ	στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν
[1, 19]	ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ	προπετείᾳ	τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν
[1, 13]	Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ	προπυθόμενος	τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ'
[1, 3]	καί τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ	προρρηθέντων	διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ
[1, 1]	καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ·	πρὸς	ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο
[1, 13]	τε τὰ τῶν πολεμίων καὶ	πρὸς	ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν
[1, 20]	πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν	πρὸς	ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς
[1, 12]	δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον.	Πρὸς	ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς
[1, 24]	γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς.	Πρὸς	ἃ τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα
[1, 2]	εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει.	Πρὸς	ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς
[1, 24]	ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ	πρὸς	ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα
[1, 2]	Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ,	πρὸς	αἷς τὸ Χουθαίων γένος, οἳ
[1, 4]	κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ	πρὸς	Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος,
[1, 25]	μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν	πρὸς	Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας
[1, 25]	λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν	πρὸς	Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον,
[1, 29]	τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι	πρὸς	ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο
[1, 0]	οἱ τύραννοι, καὶ τὰς τούτων	πρὸς	ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας
[1, 18]	μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο	πρὸς	ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς τε
[1, 19]	ἦν, τὸ δ' αὐτὸ καὶ	πρὸς	ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ
[1, 16]	Ἰώσηπον, ὡς μή τι νεωτερισθείη	πρὸς	Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα
[1, 14]	τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ	πρὸς	Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ
[1, 17]	οἱ μὲν διὰ μῖσος τὸ	πρὸς	Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς
[1, 17]	μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν	πρὸς	Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ βέβαιον
[1, 13]	τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες	πρὸς	Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν
[1, 12]	ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν	πρὸς	Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη
[1, 17]	(Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν	πρὸς	Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν
[1, 2]	Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα	πρὸς	Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας
[1, 1]	Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες	πρὸς	Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον
[1, 29]	τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ	πρὸς	Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ
[1, 12]	Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων	πρὸς	Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ
[1, 16]	κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν	πρὸς	Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας.
[1, 16]	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς	πρὸς	Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν
[1, 11]	ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ	πρὸς	Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν
[1, 20]	ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν	πρὸς	Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον
[1, 16]	ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα	πρὸς	ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά,
[1, 19]	τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν	πρὸς	Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος
[1, 21]	ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ	πρὸς	Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ'
[1, 16]	τέλη καὶ μίαν ἴλην ἱππέων	πρὸς	Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα
[1, 29]	Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ	πρὸς	Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ
[1, 8]	καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη	πρὸς	Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο
[1, 28]	κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων, εἰ	πρὸς	Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην
[1, 28]	γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ	πρὸς	Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν
[1, 20]	ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ τείχη	πρὸς	ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν
[1, 2]	μήν τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ	πρὸς	ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος,
[1, 24]	λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ	πρὸς	αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον Φερώραν
[1, 22]	αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου	πρὸς	αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν
[1, 22]	Ἡρώδην πολλά τε περὶ τοῦ	πρὸς	αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις
[1, 32]	τῷ πατρί σου, μὴ παραγίνου	πρὸς	αὐτόν, ἂν μή τινα πορίσῃ
[1, 31]	ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον	πρὸς	αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος ἦν.
[1, 31]	δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ	πρὸς	αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους
[1, 22]	τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων	πρὸς	αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς
[1, 3]	μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ	πρὸς	αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον
[1, 32]	πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς	πρὸς	αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ
[1, 27]	τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι	πρὸς	αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ'
[1, 29]	Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει	πρὸς	αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ
[1, 26]	τά τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο	πρὸς	αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν
[1, 8]	ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται	πρὸς	αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων
[1, 24]	στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα	πρὸς	αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην
[1, 25]	περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν	πρὸς	αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια.
[1, 16]	περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν	πρὸς	αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν
[1, 11]	παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας	πρὸς	αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν
[1, 24]	τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ	πρὸς	αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ
[1, 24]	καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ	πρὸς	αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ
[1, 19]	πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου	πρὸς	αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει
[1, 19]	οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες	πρὸς	αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν
[1, 13]	Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν	πρὸς	Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι
[1, 24]	οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ	πρὸς	βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ.
[1, 33]	τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν	πρὸς	βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον,
[1, 27]	ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα	πρὸς	βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος
[1, 16]	Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα	πρὸς	Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς
[1, 21]	τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα	πρὸς	βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ'
[1, 19]	τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος·	πρὸς	γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες
[1, 3]	τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος,	πρὸς	δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ
[1, 21]	δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς,	πρὸς	δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε
[1, 2]	τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο.	(Πρὸς	δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε
[1, 19]	Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς.	Πρὸς	δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ
[1, 19]	ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων.	Πρὸς	δὲ τὴν ἧτταν μέγα γίνεται
[1, 0]	τὸ στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται,	πρὸς	δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ
[1, 31]	δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο,	πρὸς	δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη
[1, 7]	ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει,	πρὸς	δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει
[1, 16]	καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων.	(Πρὸς	δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ
[1, 18]	δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς,	πρὸς	δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν
[1, 1]	ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν.	(Πρὸς	δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως
[1, 21]	ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες.	Πρὸς	δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς
[1, 10]	Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν.	Πρὸς	δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ
[1, 20]	Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν,	πρὸς	δὲ τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν
[1, 25]	Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον,	πρὸς	δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ
[1, 15]	καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ	πρὸς	δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ
[1, 0]	τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε	πρὸς	εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη
[1, 26]	ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο	πρὸς	ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν
[1, 21]	αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος	πρὸς	ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ
[1, 3]	μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ	πρὸς	ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν
[1, 22]	διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη	πρὸς	ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά τε
[1, 3]	ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων ὡς	πρὸς	ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ τὴν
[1, 21]	ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι	πρὸς	ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ.
[1, 24]	ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον	πρὸς	ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας
[1, 17]	ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ	πρὸς	ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας
[1, 0]	τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ	πρὸς	ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ
[1, 20]	οὓς καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ	πρὸς	εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ
[1, 2]	σὺν τῇ μητρὶ καὶ φεύγει	πρὸς	Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας
[1, 29]	τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε	πρὸς	ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ
[1, 0]	τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ	πρὸς	ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην
[1, 26]	λέγων τε καὶ πράττων τὰ	πρὸς	ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς
[1, 22]	τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν	πρὸς	ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας.
[1, 6]	τε καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες,	πρὸς	ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ'
[1, 16]	μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα	πρὸς	Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν
[1, 12]	τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ	πρὸς	Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν
[1, 24]	Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς	πρὸς	Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο
[1, 32]	ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς	πρὸς	Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ
[1, 22]	τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι	πρὸς	Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ
[1, 24]	μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου	πρὸς	Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος
[1, 1]	τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς	πρὸς	Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος
[1, 0]	πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ	πρὸς	Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει
[1, 27]	διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ	πρὸς	Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε
[1, 29]	δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι	πρὸς	Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ τι
[1, 21]	τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς	πρὸς	Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ
[1, 32]	δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ	πρὸς	Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν
[1, 23]	ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ	πρὸς	Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ καὶ
[1, 9]	παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται	πρὸς	Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ
[1, 11]	οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ	πρὸς	Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί
[1, 14]	εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ	πρὸς	Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ
[1, 21]	Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ	πρὸς	καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ
[1, 8]	κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν	πρὸς	μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι,
[1, 19]	τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος·	πρὸς	μέν γε τὰς δαιμονίους πληγὰς
[1, 0]	κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις	πρὸς	μὲν τὰ λήμματα καὶ τὰς
[1, 18]	τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ	πρὸς	μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι
[1, 19]	ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ	πρὸς	μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας
[1, 33]	Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου	πρὸς	μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς
[1, 10]	τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ	πρὸς	μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ
[1, 28]	παιδί, τὴν δ' ἑτέραν τῷ	πρὸς	μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ'
[1, 28]	Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ	πρὸς	μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην
[1, 28]	αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται	πρὸς	μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ
[1, 29]	ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ	πρὸς	νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς
[1, 8]	κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν.	Πρὸς	ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ
[1, 22]	τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ	πρὸς	ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην
[1, 12]	δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν.	Πρὸς	ὃ μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 11]	δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει	πρὸς	ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ
[1, 4]	καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην,	πρὸς	οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών,
[1, 8]	καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης,	πρὸς	οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ
[1, 15]	ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας	πρὸς	οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ
[1, 17]	παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα μέρη	πρὸς	ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ
[1, 7]	ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους	πρὸς	ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων
[1, 25]	μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει	πρὸς	ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο·
[1, 26]	πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν,	πρὸς	ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα
[1, 28]	ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν πολλὰ	πρὸς	ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον,
[1, 16]	τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ	πρὸς	οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ
[1, 12]	ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ.	(Πρὸς	οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν
[1, 24]	αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ	πρὸς	οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν
[1, 32]	διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι	πρὸς	οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ
[1, 13]	ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο	πρὸς	Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων
[1, 16]	Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν	πρὸς	Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε καὶ
[1, 24]	Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα τῷ	πρὸς	Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ·
[1, 27]	(Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς ὡς	πρὸς	παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε τὴν
[1, 30]	Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ καὶ	πρὸς	πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε
[1, 22]	ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν τῇ	πρὸς	περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς
[1, 0]	ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων	πρὸς	πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων,
[1, 13]	φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια	πρὸς	πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν
[1, 10]	πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν	πρὸς	Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ
[1, 6]	οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν	πρὸς	Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ τοῦ
[1, 6]	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν	πρὸς	Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[1, 1]	ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας	πρὸς	Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ
[1, 4]	τῶν πολεμίων, ἡ δὲ νίκη	πρὸς	Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ
[1, 1]	Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας	πρὸς	Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία
[1, 4]	(Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ	πρὸς	Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν
[1, 14]	πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ	πρὸς	Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα
[1, 0]	παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ	πρὸς	Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ πρὸς
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ τὸν Ἰουδαίων	πρὸς	Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ
[1, 1]	τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ	πρὸς	Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ
[1, 2]	φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ τῇ	πρὸς	Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο
[1, 20]	τῆς ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα.	Πρὸς	σὲ δὲ ἦλθον ἔχων τὴν
[1, 20]	καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ	πρὸς	σὲ πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα
[1, 10]	βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν	πρὸς	Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι
[1, 18]	τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος	πρὸς	Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε καὶ
[1, 31]	τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ	πρὸς	Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ
[1, 24]	ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου	πρὸς	Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων
[1, 3]	ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ	πρὸς	σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ
[1, 6]	τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν	πρὸς	σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν
[1, 30]	αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ	πρὸς	τὰ ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ
[1, 6]	χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο	πρὸς	τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν
[1, 15]	καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει	πρὸς	τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ
[1, 0]	γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα	πρὸς	τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ
[1, 24]	ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς	πρὸς	τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ
[1, 21]	μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα	πρὸς	ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν
[1, 2]	ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε	πρὸς	τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν
[1, 4]	βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα	πρὸς	τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν
[1, 16]	στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν	πρὸς	τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ'
[1, 21]	ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα	πρὸς	τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν
[1, 4]	ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ	πρὸς	τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον
[1, 6]	βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ	πρὸς	τὰς θεραπείας καὶ μὴ φέρων
[1, 1]	πάντα καὶ περιετείχισε καὶ τὰ	πρὸς	τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας
[1, 21]	μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ	πρὸς	τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν
[1, 28]	τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ	πρὸς	τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν
[1, 30]	σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν.	(Πρὸς	ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα
[1, 6]	ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται.	(Πρὸς	ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ
[1, 7]	φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται.	~(Πρὸς	ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν
[1, 20]	ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην.	(Πρὸς	ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε,
[1, 14]	Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου	πρὸς	ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος
[1, 31]	γάρ σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν.	Πρὸς	ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι
[1, 10]	πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι.	(Πρὸς	ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν
[1, 5]	μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα.	Πρὸς	ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ
[1, 13]	ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο.	Πρὸς	ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις
[1, 33]	τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα	πρὸς	ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν
[1, 16]	ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν	πρός	τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ
[1, 2]	Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο	πρός	τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς
[1, 6]	τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται	πρός	τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 21]	ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο	πρὸς	τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία
[1, 0]	ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ	πρὸς	τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν
[1, 16]	ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα	πρὸς	τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν
[1, 2]	καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι	πρὸς	τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι
[1, 16]	Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ	πρὸς	τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν
[1, 21]	ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν	πρὸς	τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν
[1, 13]	Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε ἄλλα	πρὸς	τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον
[1, 33]	Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ μὲν	πρὸς	τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ,
[1, 8]	Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας	πρὸς	τὴν ἔφοδον δύναμίν τε πλείω
[1, 16]	τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν	πρὸς	τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι,
[1, 12]	Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ τι	πρὸς	τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς
[1, 2]	ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ	πρὸς	τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν
[1, 15]	κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν	πρὸς	τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους
[1, 4]	εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας	πρὸς	τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον
[1, 18]	ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας	πρὸς	τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς
[1, 14]	αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο	πρὸς	τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ
[1, 31]	θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς	πρὸς	τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ
[1, 30]	τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον	πρὸς	τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν,
[1, 17]	οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε	πρὸς	τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως
[1, 24]	καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ	πρὸς	τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου
[1, 21]	ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι	πρὸς	τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν
[1, 6]	Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος	πρὸς	Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν
[1, 3]	ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι	πρὸς	τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς
[1, 8]	καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ	πρὸς	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς
[1, 8]	δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν	πρὸς	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν,
[1, 16]	βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν	πρὸς	τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον
[1, 8]	Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα	πρὸς	τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν
[1, 21]	Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ	πρὸς	τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν,
[1, 4]	μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν	πρὸς	τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ
[1, 7]	ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς	πρὸς	τὸ θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ
[1, 10]	μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ	πρὸς	τὸ κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο,
[1, 24]	μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ	πρὸς	τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν
[1, 24]	διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ	πρὸς	τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ
[1, 32]	Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ	πρὸς	τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν
[1, 9]	τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι	πρὸς	τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε
[1, 22]	διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ	πρὸς	τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι
[1, 17]	οἱ δὲ περὶ Πάππον οὔτε	πρὸς	τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν
[1, 25]	θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε	πρὸς	τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα.
[1, 29]	ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ	πρὸς	τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας
[1, 33]	ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ	πρὸς	τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε
[1, 8]	τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα	πρὸς	τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ
[1, 4]	τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ	πρὸς	τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ
[1, 32]	τε ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ	πρὸς	τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους
[1, 26]	διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις	πρὸς	τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ
[1, 3]	τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ	πρὸς	τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς
[1, 18]	τοὺς ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα	πρὸς	τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς
[1, 2]	οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε	πρὸς	τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα
[1, 6]	καὶ δίχα δωρεῶν αἷς καὶ	πρὸς	τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν
[1, 8]	διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν	πρὸς	τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ
[1, 6]	οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν	πρὸς	τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ
[1, 8]	ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης Συρίας	πρὸς	τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ
[1, 22]	ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς	πρὸς	τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν
[1, 10]	δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου	πρὸς	τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως
[1, 14]	κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ	πρὸς	τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν
[1, 4]	Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν	πρὸς	τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ
[1, 4]	εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ	πρὸς	τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ
[1, 32]	(Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν	πρὸς	τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι
[1, 9]	Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ	πρὸς	τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ'
[1, 31]	Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι	πρὸς	τὸν πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ
[1, 23]	δεινότατος μὲν ὢν ἐν ταῖς	πρὸς	τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ
[1, 11]	καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ	πρὸς	τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν
[1, 26]	πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ	πρὸς	τὸν πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον
[1, 10]	τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν	πρὸς	τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς
[1, 30]	αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται	πρὸς	τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν
[1, 32]	συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς	πρὸς	τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται
[1, 24]	διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι	πρὸς	τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ
[1, 9]	τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν	πρὸς	τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ
[1, 13]	ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ στασιάζων	πρὸς	τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν,
[1, 0]	ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ	πρὸς	τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος
[1, 3]	ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ,	πρὸς	τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ'
[1, 24]	ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ	πρὸς	τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ
[1, 2]	ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε ἄλλα	πρὸς	τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν
[1, 18]	ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον	πρὸς	τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν
[1, 20]	καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι	πρὸς	τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν
[1, 0]	διέξειμι τήν τε τῶν τυράννων	πρὸς	τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν
[1, 28]	βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ	πρὸς	τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε
[1, 0]	αἰτίων. Εἰ δή τις ὅσα	πρὸς	τοὺς τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν
[1, 4]	τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι	πρὸς	τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον
[1, 3]	ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν.	Πρὸς	τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα
[1, 8]	ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ	πρὸς	τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου
[1, 32]	τὸν οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ	πρὸς	τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει
[1, 33]	δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα,	πρὸς	τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ
[1, 0]	αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς	πρὸς	τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ
[1, 12]	πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν	πρὸς	Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν
[1, 10]	ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς τῆς	πρὸς	Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς τι
[1, 10]	τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει	πρὸς	Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν
[1, 2]	συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ	πρὸς	φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ
[1, 30]	τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς	πρὸς	Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας
[1, 20]	πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ	πρὸς	φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας,
[1, 8]	τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς	προσαγαγέσθαι·	μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας
[1, 7]	ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ	προσαγαγὼν	τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς
[1, 12]	πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων.	(Προσαγανακτούντων	δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν
[1, 9]	εἶργον αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου	προσαγορευομένην	χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι
[1, 26]	προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ	προσακούειν	εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν
[1, 9]	περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ	προσάξεσθαι.	Φθάνει δ' ὁ φθόνος καὶ
[1, 7]	προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ	προσάρκτιον	κλίμα τήν τε τάφρον ἔχου
[1, 7]	πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ	προσβαλεῖν,	τήν τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν
[1, 2]	καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο	προσβάλλειν,	ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην τε
[1, 2]	μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ	προσβαλὼν	τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα
[1, 24]	ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ	προσβλέπειν	ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ τοῖς
[1, 7]	ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς	προσβολὰς	εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ τὸν
[1, 16]	ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ στόμα	προσβολὰς	μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ
[1, 0]	ἡ πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ,	προσβολάς	τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα
[1, 9]	πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν τῇ	προσβολῇ	διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ'
[1, 13]	βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν	προσβολὴν	ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον
[1, 9]	Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ	προσγενομένῃ	δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ
[1, 1]	τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει,	προσγενομένων	δ' ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν
[1, 1]	φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει·	προσγενομένων	δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν
[1, 10]	δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω	προσδοκῶν	ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς.
[1, 33]	τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν.	Προσδραμὼν	δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς
[1, 17]	ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ	προσέβαλλεν	μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν
[1, 16]	ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ	προσεβοήθει	καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν
[1, 17]	περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην.	(Προσεγίνετο	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ
[1, 13]	μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ	προσεγίνοντο	πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ
[1, 9]	εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ	προσέθεντο	Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα
[1, 16]	Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς	προσέθετο,	καὶ τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ
[1, 15]	πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία	προσέθετο.	Προύκειτο μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον
[1, 20]	τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ	προσέθηκεν	τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν
[1, 21]	τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ	προσείκασται,	Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ τῇ
[1, 21]	διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ	προσειπὼν	Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν
[1, 20]	εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ,	πρόσεισιν	αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν μὲν
[1, 5]	ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή τι	προσεῖχεν	ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ
[1, 15]	τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ	προσέκειντο	Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης
[1, 24]	δ' εἰς τὰ μέλλοντα λύπην	προσέλαβον·	ἔγνωσαν γὰρ τήν τε Σαλώμην
[1, 23]	Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα,	προσελάμβανον	ἤδη τῷ μίσει καὶ παρρησίαν.
[1, 27]	δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας	προσελθεῖν	ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος
[1, 30]	τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ	προσελθόντες	τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις
[1, 22]	ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ	προσελθόντι	καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ
[1, 26]	ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ	προσελθὼν	ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ
[1, 13]	Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ	προσελθὼν	ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ
[1, 8]	τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει	προσελθών,	εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν
[1, 19]	Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ δέει,	προσελθὼν	ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν
[1, 28]	ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ	προσελθὼν	ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν
[1, 30]	ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον·	προσενεγκεῖν	μὲν γὰρ αὐτῷ τι τὴν
[1, 26]	πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα	προσενεγκὼν	δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα
[1, 20]	διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος,	προσένειμεν	αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος
[1, 6]	ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ	προσεπέρρωσεν	τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος
[1, 10]	πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ	προσεπιτυγχάνει	τὰ τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι
[1, 26]	ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα·	προσεπιψεύδεται	δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν
[1, 24]	μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις	προσεπλάττετο.	Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς
[1, 22]	ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν	προσέταξεν	ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο
[1, 27]	οὖσαν οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας	προσέταξεν	ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως
[1, 13]	Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς μεσογείου	προσέταξεν	ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι
[1, 11]	τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα	προσέταξεν	Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν.
[1, 7]	καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις	προσέταξεν	καὶ τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν
[1, 27]	καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα	προσέταξεν	Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν
[1, 14]	ἐκ τῆς χώρας κατὰ τάχος	προσέτασσεν	ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις,
[1, 24]	ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν	προσετέτακτο,	τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ
[1, 13]	δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς	προσετέτακτο	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον
[1, 24]	τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ,	προσετίθει	δ' ὅτι καὶ τῶν ἄλλων
[1, 24]	τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ	προσετίθει.	Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν κατὰ
[1, 25]	ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον	προσέφυγεν	Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη,
[1, 24]	οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ δὲ	προσέχειν,	ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται
[1, 24]	τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε	προσέχειν	τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ'
[1, 21]	κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες.	Προσεχεῖς	δ' οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ
[1, 20]	τε Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν	προσεχῆ	Βαταναίαν τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν
[1, 10]	οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ	προσεχῆ	τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου
[1, 17]	εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ	προσέχοντες	Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ
[1, 12]	κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ μὴ	προσέχοντες	πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν
[1, 1]	καὶ πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ	προσεχόντων	ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην
[1, 13]	κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ	προσεχόντων	ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ
[1, 4]	κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ	προσεχώρησαν	εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων
[1, 7]	λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει	προσηγάγετο.	Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη
[1, 5]	ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν	προσηγάγετο.	Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος·
[1, 8]	φιλίαις τε καὶ ξενίαις μάλιστα	προσηγάγετο	τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν
[1, 8]	καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος	προσῆγεν,	καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας
[1, 15]	ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα φιλία	προσῆγεν,	οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος,
[1, 21]	παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον	προσηγόρευσε·	τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου δι'
[1, 21]	οἷς οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο,	προσηγόρευσεν	ἀπὸ τῶν φίλων τὸν μὲν
[1, 21]	ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει	προσηγόρευσεν	Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ
[1, 21]	θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς	προσηγορίας	ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος
[1, 5]	αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν τῆς	προσηγορίας	ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε
[1, 13]	προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ	προσῄει	Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν,
[1, 33]	ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι	προσῄεσαν	τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους,
[1, 24]	φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ	προσῄεσαν,	ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν
[1, 7]	ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν	προσῆκον	ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ
[1, 6]	καὶ τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν	προσήκοντα.	Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει
[1, 6]	τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ	προσηκούσης	ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ
[1, 24]	ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ	προσηκούσης	πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια
[1, 17]	ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον	προσημαίνουσιν,	καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς
[1, 16]	τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ	προσθεῖναι	πολὺ ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς
[1, 2]	παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ	πρόσθεν,	ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος
[1, 24]	Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ	πρόσθεν	ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις·
[1, 21]	δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας	προσθέσει	χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν
[1, 31]	μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή ποτε	προσθήκη	γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν.
[1, 24]	ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ	προσθήκης	μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην·
[1, 25]	ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω;	Προσθήσω	δὲ καὶ τὴν θυγατέρα μου
[1, 24]	προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε	προσιέναι	μήτε προσέχειν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον.
[1, 31]	πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς	προσιέναι	τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης,
[1, 33]	ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων	προσίεσθαι.	Τῆς νόσου δ' ἦν ἐπίτασις
[1, 11]	πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε	προσίεται	τὸν Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας
[1, 3]	Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν ὅπλων	προσίοι,	καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς
[1, 3]	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ	προσιόντες	οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν
[1, 33]	οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους	προσιόντες	ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν,
[1, 23]	γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν	προσιόντων,	ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν παρ'
[1, 23]	ὥσθ' οἱ μὲν καθ' ἡμέραν	προσίσταντο	μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη
[1, 10]	παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν	προσίστατο,	λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς
[1, 16]	πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν	προσιτά,	πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα
[1, 11]	διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος	προσιὼν	ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις
[1, 31]	αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς	προσιών	τε ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ
[1, 5]	Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα	προσκαθεζόμενον	Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις
[1, 2]	τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν	προσκαθεζόμενος	τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν
[1, 24]	τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ	προσκαλεσάμενος	αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην
[1, 33]	τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι.	Προσκαλεσάμενος	δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ
[1, 30]	Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με	προσκαλεσάμενος	ἐκεῖνος ἦ πολύ γε, ἔφη,
[1, 5]	τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ	προσκείμενον,	πάλαι μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις
[1, 17]	ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ	προσκειμένου	τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους.
[1, 15]	τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς	προσκεχωρηκυίας	διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ
[1, 0]	τὰ μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ	προσκρινέτω,	τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι.
[1, 26]	ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς θήρας	προσκρούειν	μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν
[1, 26]	γενομένοις, τότε δ' ἔκ τινων	προσκρουσμάτων	ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς
[1, 29]	καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ	προσκρούων	Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν
[1, 3]	ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον	προσκυνῆσαι	τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ.
[1, 28]	Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς	προσλάβοι.	Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς
[1, 29]	τῆς μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς	προσλαβοῦσα	καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ
[1, 14]	περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται.	Προσλαβὼν	δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων
[1, 29]	βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν,	προσλαβὼν	δὲ τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς
[1, 1]	ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ	προσλαβὼν	ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας
[1, 22]	ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ	προσλαλεῖν,	μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ
[1, 17]	μὲν τῶν περὶ τὸ ὄρος	προσλαμβάνει	συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα
[1, 19]	μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ φήμη	προσλογοποιοῦσα	τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον·
[1, 21]	αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις	προσνείμας	λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ τῷ
[1, 32]	ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ	πρόσοδον	μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα,
[1, 24]	ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος,	προσόδους	δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα,
[1, 21]	ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο	προσόδους	κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε
[1, 2]	καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν	προσοίκων,	κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν ἄκραν
[1, 17]	συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν	προσοιμώξας	τῷ πάθει, τὸ πλεῖον δὲ
[1, 25]	πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς	προσομολογῆσαι	μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ'
[1, 16]	ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ	προσονειδίσας	τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ
[1, 16]	μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως	προσπεσόντες,	ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι
[1, 8]	καὶ τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου·	προσπεσόντων	δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας
[1, 13]	αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν	προσπεσὼν	αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς
[1, 9]	τὸ λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα	προσπεσὼν	τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς
[1, 18]	κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως,	προσπίπτει	δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος
[1, 25]	μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις	προσπίπτει	τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις
[1, 12]	διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν	προσποιησάμενος	βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς
[1, 23]	δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι	προσποιουμένους.	~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ
[1, 16]	δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως	προσπολεμοῦντα	Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου
[1, 13]	δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ	προσρῆξαι	τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου
[1, 11]	τινος τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου	πρόσταγμα”	Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ
[1, 29]	φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ	πρόσταγμα,	λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις.
[1, 24]	δ' ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως	προστάγματα,	παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι
[1, 27]	Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ	προστάγματος	τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν
[1, 11]	τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου	προσταγμάτων	ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς
[1, 29]	Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος	προσταγμάτων,	ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ
[1, 18]	ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν τῶν	προσταγμάτων	ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν
[1, 25]	Ὁμοίως τε καὶ οἱ συγγενεῖς	προστάξαντος	τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα
[1, 3]	πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ,	προστάξας	ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ
[1, 22]	πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με	προστάξας.	(Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον
[1, 33]	Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ	προστάξας	ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας
[1, 17]	ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ	προστάξας	Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς
[1, 13]	καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν	προστάξας	ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν
[1, 12]	τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν	προστάξας	οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ
[1, 8]	πέντε συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις	προστάξας,	τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ
[1, 8]	καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ	προστασίᾳ	τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν
[1, 11]	τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ	προστάσσοντος	εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν
[1, 32]	εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης	προστάτης	Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με
[1, 19]	τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ	προστάτης	ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει
[1, 6]	γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ	προσταχθέντα,	ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 12]	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ	προστησάμενοι	τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν
[1, 14]	δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι	προστησάμενος	Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ'
[1, 0]	ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε	προστιθεὶς	τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν
[1, 20]	(Μετὰ δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα	προστίθησιν	αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν τε
[1, 10]	ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας	προστρέχοντες	πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν τοῖς
[1, 6]	παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν	προσφάτως	ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ
[1, 24]	οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον	προσφέρειν,	ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε
[1, 7]	ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ ναῷ	προσφεύγοντας,	οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον.
[1, 18]	οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ	προσφεύγοντες·	ἦν τε οὔτε νηπίων οὔτε
[1, 5]	δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί.	Προσφεύγουσι	δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ
[1, 6]	ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ	προσφυγόντα	τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι
[1, 9]	(Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω,	πρόσω	δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις
[1, 30]	ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει	πρόσω	τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ
[1, 25]	κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος	προσωμολόγει	μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ'
[1, 24]	ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ	προσωπεῖον	ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους.
[1, 31]	τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ	πρόσωπον	ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι ἦν
[1, 26]	ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν	προσώπων	ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ
[1, 13]	προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων	προσώπων	νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα
[1, 14]	πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει	προσωτέρω.	Καὶ δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ
[1, 3]	ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε μου	προτέθνηκεν	ἡ ἀλήθεια καί τι τῶν
[1, 26]	φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν	προτείνων.	Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς τοῖς
[1, 1]	πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις	προτειχίσμασι	κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν
[1, 19]	ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν	προτέρᾳ	μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ
[1, 19]	ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ	προτέρᾳ	νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς
[1, 33]	γε μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς	προτέρας	διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς
[1, 21]	τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς	προτερήμασιν	ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ
[1, 3]	κατέκειτο δ' ἐν τῇ βάρει	πρότερον	αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας
[1, 14]	τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν	πρότερον	αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ
[1, 26]	Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ ὡς	πρότερον	αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα
[1, 0]	βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα	πρότερον	ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ
[1, 20]	τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ	πρότερον	ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως
[1, 31]	προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ	πρότερον	ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι
[1, 16]	τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι	πρότερον	ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης
[1, 13]	μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην	πρότερον	λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ
[1, 12]	τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ.	Πρότερον	μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν
[1, 23]	ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ τὸ	πρότερον	μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον
[1, 31]	τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος.	Πρότερον	μὲν οὖν εἰλήφει τὴν περὶ
[1, 27]	αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ	πρότερον,	ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι
[1, 10]	διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν	πρότερον	τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ
[1, 15]	γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν	πρότερον,	ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ	προτέρου	διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς
[1, 32]	πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ	προτέρους	βασιλείας τε ἔτι νέους ἀξιώσας
[1, 21]	Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ τῶν	προτέρων	βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ
[1, 1]	τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν	προτέρων	μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον
[1, 15]	κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν	προτεταγμένων.	Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν πρῶτον
[1, 17]	τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν	προτεταγμένων,	κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς
[1, 23]	κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ	προτίθεται	τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς
[1, 23]	Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον	προτιμᾶν	ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν
[1, 33]	τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ	προτομὰς	ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον
[1, 24]	περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο.	Προύβη	δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς
[1, 0]	δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ,	προυθέμην	ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων
[1, 0]	ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας	προυκαλέσατο,	διακρινῶ δὲ τὰ πάθη τοῦ
[1, 32]	καὶ τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον	προυκαλέσατο,	μόνον δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην
[1, 15]	ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο.	Προύκειτο	μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα
[1, 4]	καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα.	Προύκοψεν	δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς
[1, 20]	Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας	προύκοψεν,	εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα
[1, 19]	σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα	προύκοψεν	ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ
[1, 20]	στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν.	Προυνόησεν	δὲ καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου
[1, 18]	γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ	προύπτῳ	τῷ θανεῖν, διὰ δὲ τῶν
[1, 4]	καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι	προύχειν	δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς
[1, 5]	δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ	προύχειν	δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα
[1, 21]	τε διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ	προύχων	καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος
[1, 13]	Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων,	προφάσει	μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν
[1, 14]	χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν,	προφάσει	μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ
[1, 33]	ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ	προφάσει	τοῦ νόμου πειραζόντων τι μεῖζον
[1, 15]	ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος	προφάσεις,	εἴς τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας
[1, 11]	τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς	προφάσεως	καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται
[1, 15]	καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως	πρόφασιν	εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες.
[1, 5]	δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν,	πρόφασις	δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων
[1, 31]	ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη	πρόφασις	ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη.
[1, 0]	συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι	προφῆται,	τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς
[1, 2]	ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ	προφητείαν·	ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον
[1, 2]	κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο.	Προχωρούντων	δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν
[1, 30]	εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ	πρῴην	ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ
[1, 18]	πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου.	Πρῶτα	δὲ τὰ περὶ τὸ ἱερὸν
[1, 3]	βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ	πρῶτα	διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος
[1, 0]	αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ	πρῶτα	καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ
[1, 0]	Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ τὰς	πρώτας	ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς
[1, 6]	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος	πρωτεύων	τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ
[1, 6]	ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ	πρώτῃ	συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται.
[1, 20]	τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν	πρώτην	ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ
[1, 19]	Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν τὴν	πρώτην	ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ
[1, 14]	ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν	πρώτην	ἑσπέραν κατά τι τῶν ἐπιχωρίων
[1, 8]	Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν	πρώτην	ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις
[1, 14]	εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ	πρώτην	Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος
[1, 30]	περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς	πρώτην	ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου
[1, 26]	ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς	πρώτοις	γίνεται· καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς
[1, 26]	Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς	πρώτοις	ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον
[1, 31]	ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ	πρῶτον	ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ
[1, 27]	ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν	πρῶτον	ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον,
[1, 33]	πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ	πρῶτον,	εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν
[1, 3]	πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν	πρῶτον	ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς,
[1, 20]	βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε	πρῶτον	καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα
[1, 8]	αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ μὲν	πρῶτον	καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο·
[1, 15]	προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν	πρῶτον	κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν
[1, 26]	Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν	πρῶτον	μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς
[1, 19]	μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα·	πρῶτον	μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν
[1, 22]	μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν.	Πρῶτον	μὲν γὰρ τὸν ἐκ τῆς
[1, 23]	Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί,	πρῶτον	μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν,
[1, 26]	τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ	πρῶτον	μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους
[1, 10]	Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ	πρῶτον	μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς
[1, 33]	πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει	πρῶτον	μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν,
[1, 16]	τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ	πρῶτον	τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν
[1, 23]	ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης	πρῶτον	τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ
[1, 15]	ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι	πρῶτον	τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας,
[1, 21]	ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος,	πρῶτος	αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ
[1, 11]	διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη.	Πρῶτος	δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν
[1, 9]	αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας	πρῶτος	εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν μετὰ
[1, 1]	συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους	πρῶτος	ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ
[1, 2]	ταλάντοις καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν	πρῶτος	Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο.
[1, 3]	βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα	πρῶτος	μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον
[1, 27]	ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ	πρῶτος	Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν
[1, 7]	εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ	πρῶτος	ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα
[1, 31]	οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ	πρώτου	πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον
[1, 14]	καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς	πρώτῳ	διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν
[1, 15]	ἔστιν δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ	πταίοντες	ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ
[1, 3]	ἦν γένος οὐκ ἔστιν ὅτε	πταίσας	ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν,
[1, 20]	σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων τῶν	πταισθέντων	διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν
[1, 0]	ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου	πταίσμασι	δείσας περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν
[1, 21]	ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν	πταισμάτων	οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ
[1, 15]	καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς	Πτολεμαίδα	καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην
[1, 2]	τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς	Πτολεμαίδα	πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ
[1, 20]	πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ	Πτολεμαίδα	τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε
[1, 21]	μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ	Πτολεμαίδι	γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας
[1, 5]	δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον	Πτολεμαίδι	καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ
[1, 1]	Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς	Πτολεμαῖον	διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν
[1, 4]	πολεμίων, ἡ δὲ νίκη πρὸς	Πτολεμαῖον	ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς
[1, 9]	τόν τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου	Πτολεμαῖον	καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ
[1, 4]	καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα	Πτολεμαῖον	συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ
[1, 1]	διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας πρὸς	Πτολεμαῖον	τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ'
[1, 4]	τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς	Πτολεμαῖον	τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται
[1, 2]	τῷ θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ	Πτολεμαῖον	ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ
[1, 5]	Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν	Πτολεμαῖος	ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην
[1, 2]	ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ	Πτολεμαῖος	ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς
[1, 12]	δ' ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς	Πτολεμαῖος	Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος
[1, 13]	τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος,	Πτολεμαῖος	δ' ἦν οὗτος ὁ Μενναίου,
[1, 2]	Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ	Πτολεμαῖος	εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη
[1, 8]	ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται	Πτολεμαῖος	ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου
[1, 33]	κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν	Πτολεμαῖος	ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον
[1, 9]	ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ	Πτολεμαῖος	ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει
[1, 24]	οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ	Πτολεμαῖος	ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ
[1, 2]	δὲ δικαίου πάθους· ὁ γὰρ	Πτολεμαῖος	ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα
[1, 9]	δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ	Πτολεμαῖος	τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν
[1, 2]	αὐτῇ γε κρείττονα τὸν ἐκ	Πτολεμαίου	θάνατον ἀθανασίας εἶναι δόντος δίκας
[1, 14]	Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ	Πτολεμαίου	καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ
[1, 2]	πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς	Πτολεμαίου	παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος
[1, 2]	αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ	Πτολεμαίου	τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν
[1, 1]	κράτος καὶ πολὺ πλῆθος τῶν	Πτολεμαίῳ	προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς
[1, 13]	Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι	Πτολεμαιῶν	καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ'
[1, 30]	ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ	πτώματος,	ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν
[1, 33]	τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη	πύελον	ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς
[1, 31]	πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν	πυθέσθαι	σαφῶς δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν
[1, 21]	καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ	Πύθιον	ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ
[1, 13]	γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι	πυθόμενον	παρὰ γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης
[1, 16]	καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων.	Πυθόμενος	δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ
[1, 21]	προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε	πυκναὶ	πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ
[1, 7]	Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς	πύλας·	πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει τὸ
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην	πύλην	ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε
[1, 2]	καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν	πύλην,	ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ τοῦ
[1, 21]	ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς	πύλης	ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς
[1, 31]	γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου	πυλῶνος	εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν
[1, 33]	στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν βασιλέα	πυνθανόμενοι	ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ
[1, 33]	συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα.	Πυνθανομένῳ	δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν
[1, 4]	καὶ τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον,	πυνθανομένῳ	τε τὸ αἴτιον, τί ἂν
[1, 26]	τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας	πυνθανομένῳ	τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος
[1, 30]	ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν	πυξίδα	παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ.
[1, 30]	κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν	πυξίδα	ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ
[1, 16]	τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ	πῦρ	ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ
[1, 0]	Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ	πῦρ	ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ
[1, 32]	ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ	πῦρ,	ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων
[1, 30]	καὶ πλεῖστον μὲν εἰς τὸ	πῦρ	ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ
[1, 7]	οἱ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος	πύργοι	μεγέθει τε καὶ κάλλει διαφέροντες.
[1, 21]	Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν ἄκραν	πύργοις	περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον
[1, 21]	περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ	πύργοις	τε διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ
[1, 20]	Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος	πύργον·	ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ πρὸς
[1, 7]	καὶ τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος	πύργον	καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε
[1, 21]	τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον	πύργον,	οὗ τό τε σχῆμα καὶ
[1, 21]	ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο	πύργος,	διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου
[1, 3]	δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος	πύργος	εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ
[1, 21]	μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων	πύργος	ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ
[1, 3]	δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο	πύργος	ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο
[1, 3]	τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο	πύργος,	ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον
[1, 21]	συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος	πύργου	μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ
[1, 17]	τρία μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ	πύργους	ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ
[1, 4]	τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους	πύργους	ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων.
[1, 4]	Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς	πύργους	καὶ τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε
[1, 7]	Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος	πύργους	ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ
[1, 1]	προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων	πύργῳ	τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι
[1, 15]	δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν	πύργων	ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ
[1, 7]	τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν	πύργων	καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν.
[1, 33]	νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο·	πυρετὸς	μὲν γὰρ ἦν οὐ λάβρος,
[1, 4]	ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις	πυρετῶν	ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον
[1, 0]	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ	πυρὸς	ἡρπάγη τήν τε τῆς ὅλης
[1, 30]	οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί	πω	συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω
[1, 30]	ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν τῶν	πώποτε	πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον
[1, 25]	Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη,	πῶς	ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον
[1, 0]	καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ,	πῶς	ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ
[1, 13]	δὲ τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων,	πῶς	ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν,
[1, 32]	τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω,	πῶς	βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ'
[1, 32]	ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν·	πῶς	γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς
[1, 32]	καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν.	Πῶς	ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις