Livre, Chap.
[1, 1]	σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς	ἃ	ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ
[1, 31]	ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν γραφομένων,	ἃ	δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε
[1, 13]	τὰ τῶν πολεμίων καὶ πρὸς	ἃ	δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ
[1, 29]	βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι'	ἃ	δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο·
[1, 27]	καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν,	ἃ	καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις
[1, 0]	τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων,	ἃ	κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς
[1, 8]	δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν.	Ἃ	πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου
[1, 14]	Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς	ἃ	παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις
[1, 20]	βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς	ἃ	παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν
[1, 12]	μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς	ἃ	παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ
[1, 24]	ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς	ἃ	τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη
[1, 0]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν	ἃ	τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ
[1, 2]	μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς	ἃ	τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων
[1, 14]	πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι'	ἃ	φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις
[1, 32]	εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν	ἀβασάνιστος.	Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων
[1, 9]	δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς	ἀβάσκανος	γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου
[1, 19]	μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν	ἀβλαβές·	ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ
[1, 17]	Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ τείχους	ἀγαγὼν	τὴν δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ
[1, 10]	εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν	ἀγαθὴν	ἔριν τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 23]	ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες	ἀγαθοί,	πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν
[1, 33]	τὴν ψυχὴν καὶ τὴν ἐν	ἀγαθοῖς	αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ
[1, 20]	ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις	ἀγαθόν	τί σε ποιεῖν, ὡς μὴ
[1, 10]	ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν	ἀγαθοῦ	τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ·
[1, 18]	Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας	ἀγαθοὺς	καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο,
[1, 7]	ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον	ἀγαθῷ	στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον
[1, 15]	τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ'	ἀγαθῷ	τε παρείη τοῦ δήμου καὶ
[1, 29]	τὴν σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ'	ἀγαθῷ	τῶν αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι
[1, 33]	ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων	ἀγαθῶν	ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ
[1, 19]	περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ	ἀγαθῶν	δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον
[1, 32]	δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων	ἀγαθῶν	ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ
[1, 3]	διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν	ἀγαθῶν	παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ
[1, 31]	εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων	ἀγαθῶν	στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι
[1, 19]	κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ	ἄγαν	πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ
[1, 6]	ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα,	ἀγανακτήσας	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ
[1, 7]	τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα	ἀγανακτήσας	Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς
[1, 6]	ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ'	ἀγανακτήσας	Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν περὶ
[1, 29]	ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ ὡς	ἀγανακτήσειεν	Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου
[1, 27]	ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν	ἀγανακτήσεως	ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν
[1, 23]	ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς	ἀγανακτήσεως,	ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν
[1, 27]	μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι'	ἀγανάκτησιν.	Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ τε
[1, 24]	ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς	ἀγανάκτησιν	ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ
[1, 22]	ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας	ἀγανάκτησις	εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ μάλιστα
[1, 31]	ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν	ἀγανακτοῖεν·	ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ
[1, 27]	Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς	ἀγανακτοῦντας.	Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους
[1, 12]	ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον	ἀγανακτούντων	Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν
[1, 27]	τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς	ἀγανακτοῦσιν	πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν
[1, 25]	Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς	ἀγανακτῶν	πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα
[1, 26]	γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ	ἀγαπᾷ	βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις
[1, 3]	μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ	ἀγαπᾶν,	ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους
[1, 10]	πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον	ἀγαπᾶν	ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ νῦν
[1, 29]	ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ	ἀγαπήσας	Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως
[1, 29]	τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ	ἀγαπήσας	τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς
[1, 12]	ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν	ἀγαπητὸς	ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ
[1, 3]	ἅτε δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν	ἀγαπῶν	καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ
[1, 4]	βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον	ἀγαπῶντα	τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν.
[1, 8]	μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ	ἀγαπῶντας	αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ μὲν
[1, 0]	κατηγορίας, τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν	ἀγαπῶσιν,	ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα.
[1, 6]	τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος	ἀγγελθεὶς	αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς
[1, 17]	ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν	ἄγγελοι	τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον
[1, 14]	ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς	ἀγγέλοις	ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος
[1, 26]	Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα δι'	ἀγένειαν	ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς θήρας
[1, 24]	οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς	ἀγένειαν	τήν τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου
[1, 33]	αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ	ἀγενεῖς	καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους
[1, 18]	διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς	ἀγεννείας	πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης
[1, 13]	ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν	ἀγεννέστατον,	ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν
[1, 30]	εὐθέως εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν.	Ἀγηοχέναι	τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν
[1, 7]	ἔθνους ὡς τὸ τέως ἀόρατον	ἅγιον	ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν
[1, 0]	οἷον ἦν τοῦ ναοῦ τὸ	ἅγιον,	οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς
[1, 18]	καὶ τῶν κατὰ τὸν ναὸν	ἁγίων.	Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν
[1, 0]	ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ	ἁγνείας	καὶ τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας,
[1, 11]	ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ'	ἁγνεύοντας	τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς
[1, 0]	ὁ πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν,	ἀγνοεῖν	δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων
[1, 2]	δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων	ἀγνοεῖν,	ὅς γε καὶ περὶ δύο
[1, 26]	ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν	ἀγνοοῦντα	τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ
[1, 33]	καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους	ἀγνοοῦντας	φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ δι'
[1, 13]	καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ τὴν	ἀγορὰν	συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς
[1, 21]	ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ	ἀγοράς,	ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ
[1, 16]	τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε	ἀγορᾶς	αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν
[1, 21]	καὶ στοὰς καὶ ναοὺς καὶ	ἀγορὰς	Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί
[1, 20]	Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ'	Ἀγρίππα	δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ
[1, 5]	ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ	Ἀγρίππα	Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν.
[1, 20]	ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ'	Ἀγρίππαν,	ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα.
[1, 28]	τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ	Ἀγρίππας	καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ
[1, 21]	τὸν μὲν Καισάρειον τὸν δὲ	Ἀγρίππειον.	(Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον
[1, 21]	τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ	Ἀγρίππειον	προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου
[1, 4]	αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως	Ἀγριππιάδα	ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται
[1, 5]	Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ	Ἀγριππιὰς	πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν
[1, 23]	τε ἡλικίαν μου καὶ τὴν	ἀγωγὴν	τοῦ βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν·
[1, 29]	αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν	ἀγὼν	τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ
[1, 18]	πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος	ἄγων	αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα
[1, 18]	θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων	ἄγων	δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν
[1, 10]	μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν	ἄγων	δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ
[1, 16]	ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ'	ἄγων	ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς
[1, 11]	δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν	ἄγων	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου
[1, 19]	πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν	ἄγων	Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν.
[1, 9]	ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν	ἄγων	Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν
[1, 11]	ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας	ἄγων.	Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ
[1, 19]	γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων	ἄγων	καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν
[1, 7]	εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον	ἄγων	μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο
[1, 21]	τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς	ἀγῶνας	καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ
[1, 8]	περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως	ἀγωνιζόμενοι,	τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν
[1, 7]	καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως	ἀγωνισαμένους	λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε
[1, 17]	Τούτῳ μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς	ἀγώνισμα,	Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν
[1, 15]	Προύκειτο μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον	ἀγώνισμα	Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον
[1, 11]	φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν	ἀγώνισμα	τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ
[1, 28]	κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν	ἀγώνισμα.	Τότε μὲν οὖν πολλὰ πρὸς
[1, 9]	ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος	ἀγωνιστὴς	γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ'
[1, 21]	ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον	ἀγωνοθέτης	ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην
[1, 21]	πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε	ἀγωνοθετοῦσαν	αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον
[1, 21]	ἣν ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν	ἀγώνων	διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους
[1, 32]	δέ, πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς	ἀγῶσιν	ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ
[1, 32]	μόνον δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην	ἄδακρυν	διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον.
[1, 16]	πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες	ἄδειαν	οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν
[1, 5]	πόλεως. Οἱ μὲν οὖν δοθείσης	ἀδείας	ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα
[1, 7]	ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς	ἀδελφαῖς	ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην
[1, 28]	ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων δύο	ἀδελφὰς	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ
[1, 9]	Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς	ἀδελφὰς	αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν.
[1, 19]	δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν	ἀδελφή.	Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως ὑπὸ
[1, 22]	ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ	ἀδελφὴ	τὸν καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς
[1, 32]	ὡς παρ' ὀλίγον καὶ τὴν	ἀδελφὴν	ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν
[1, 28]	πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν	ἀδελφὴν	αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται
[1, 22]	ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν	ἀδελφὴν	αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα δειναῖς
[1, 30]	τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν	ἀδελφὴν	γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων
[1, 32]	δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν	ἀδελφήν.	Ἐν μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις
[1, 28]	Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν	ἀδελφὴν	καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς
[1, 33]	συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν	ἀδελφὴν	καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν
[1, 24]	ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν τε	ἀδελφὴν	τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας,
[1, 24]	βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας	ἀδελφὴν	τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ
[1, 22]	Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς	ἀδελφῆς	αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν καὶ
[1, 32]	τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς	ἀδελφῆς,	ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις,
[1, 29]	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τῆς	ἀδελφῆς	προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα
[1, 28]	ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ μὲν	ἀδελφῆς	υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ
[1, 28]	εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ	ἀδελφιδῆν.	Χωρὶς δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς
[1, 14]	παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν	ἀδελφιδοῦν	ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ'
[1, 28]	καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ	ἀδελφιδοῦς	αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ
[1, 24]	πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν	ἀδελφιδῷ·	Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ πολὺ
[1, 30]	γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ	ἀδελφοί.	Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας τόλμης
[1, 23]	οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε	ἀδελφοί.	Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη
[1, 24]	τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ τε	ἀδελφοὶ	τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ
[1, 24]	καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς	ἀδελφοῖς.	Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν
[1, 24]	ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς	ἀδελφοῖς	ἡ στάσις, καὶ χείρους τὰς
[1, 2]	βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ τοῖς	ἀδελφοῖς,	καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ
[1, 28]	ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς	ἀδελφοῖς	πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ
[1, 31]	πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας	ἀδελφοκτονίας	κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς
[1, 32]	κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν	ἀδελφοκτόνον	καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ
[1, 3]	Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ
[1, 17]	ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν	ἀδελφόν,	ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος
[1, 3]	αὐτῶν ἡ τίσις εἰς τὸν	ἀδελφὸν	Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε καὶ
[1, 23]	ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως
[1, 30]	κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν	ἀδελφὸν	αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν
[1, 29]	μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις.
[1, 6]	τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ	ἀδελφὸν	βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν
[1, 33]	μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν	ἀδελφὸν	δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ
[1, 29]	ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν
[1, 17]	Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν	ἀδελφὸν	ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν
[1, 10]	τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν	ἀδελφὸν	εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν
[1, 29]	θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν	ἀδελφὸν	ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ
[1, 12]	ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν	ἀδελφόν.	Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν
[1, 22]	τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν	ἀδελφὸν	Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ
[1, 16]	τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν	ἀδελφὸν	Ἰώσηπον, ὡς μή τι νεωτερισθείη
[1, 13]	μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας	ἀδελφὸν	καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει
[1, 29]	δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν	ἀδελφὸν	καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ
[1, 13]	δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν	ἀδελφὸν	συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ
[1, 30]	μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν	ἀδελφὸν	τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν
[1, 6]	κτείνει, μεθ' ὧν καὶ τὸν	ἀδελφὸν	τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ
[1, 12]	συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη τὸν	ἀδελφὸν	τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα·
[1, 3]	πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ	ἀδελφὸς	ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι
[1, 24]	αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ'	ἀδελφὸς	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο
[1, 1]	καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ	ἀδελφὸς	αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν
[1, 1]	συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ	ἀδελφὸς	αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν
[1, 10]	ὅ τε πατὴρ καὶ ὁ	ἀδελφὸς	ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες
[1, 15]	δὲ ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος	ἀδελφὸς	Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων
[1, 2]	τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ	ἀδελφὸς	Ἰωνάθης τά τε ἄλλα πρὸς
[1, 2]	ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν	ἀδελφὸς	τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν
[1, 13]	Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος	ἀδελφὸς	ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν
[1, 4]	καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν	ἀδελφὸς	ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ
[1, 24]	Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας	ἁδελφὸς	κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου πρὸς
[1, 3]	Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ	ἀδελφοῦ	διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει
[1, 30]	τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ	ἀδελφοῦ	διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας
[1, 17]	τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν	ἀδελφοῦ·	καὶ γὰρ οὗτος ἦν ὁ
[1, 24]	τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ	ἀδελφοῦ	καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς
[1, 3]	προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ	ἀδελφοῦ.	Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ
[1, 26]	τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ	ἀδελφοῦ	κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ
[1, 17]	δὲ κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος	ἀδελφοῦ	παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς
[1, 24]	διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν	ἀδελφοῦ	προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς
[1, 30]	πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ'	ἀδελφοῦ	τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν
[1, 28]	υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ	ἀδελφοῦ	Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν
[1, 9]	κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς	ἀδελφούς.	(Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου
[1, 23]	φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς	ἀδελφοὺς	ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ
[1, 4]	~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ τοὺς	ἀδελφοὺς	αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν
[1, 2]	τήν τε μητέρα καὶ τοὺς	ἀδελφοὺς	αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους
[1, 9]	ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ'	ἀδελφοὺς	αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών,
[1, 2]	ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς	ἀδελφοὺς	Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ καὶ
[1, 13]	τὴν μὲν μητέρα καὶ τοὺς	ἀδελφοὺς	καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ
[1, 13]	μὲν ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς	ἀδελφοὺς	λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ
[1, 24]	ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς	ἀδελφοὺς	παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν,
[1, 12]	Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς	ἀδελφοὺς	πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων.
[1, 3]	τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν	ἀδελφῷ	καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις;
[1, 26]	αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ	ἀδελφῷ.	Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων
[1, 28]	Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν	ἀδελφῶν	Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ
[1, 31]	εἴη τῷ πατρὶ περὶ τῶν	ἀδελφῶν	ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ λέγων
[1, 32]	μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν	ἀδελφῶν,	ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας.
[1, 32]	φάρμακον ἦ πού γ' ἂν	ἀδελφῶν	ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν
[1, 4]	ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν τῶν	ἀδελφῶν	βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον
[1, 26]	οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε τῶν	ἀδελφῶν	διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς
[1, 28]	τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν	ἀδελφῶν.	Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν
[1, 6]	πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν	ἀδελφῶν	ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται
[1, 2]	μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν	ἀδελφῶν	ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς
[1, 16]	Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν	ἀδελφῶν	ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς
[1, 31]	τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν
[1, 31]	προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες	ἀδελφῶν	ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης
[1, 27]	ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν	ἀδελφῶν	θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις
[1, 26]	ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν	ἀδελφῶν	καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη
[1, 32]	διακρίνων τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν	ἀδελφῶν,	ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ
[1, 10]	παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν	ἀδελφῶν	πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς,
[1, 31]	μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο
[1, 23]	κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν
[1, 13]	μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν	ἀδελφῶν	προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ
[1, 24]	δ' ὅτι καὶ τῶν ἄλλων	ἀδελφῶν	τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ
[1, 32]	πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν	ἀδελφῶν	τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς
[1, 3]	ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ	ἀδελφῶν	τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον,
[1, 26]	καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ
[1, 12]	λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν	ἀδελφῶν.	Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος
[1, 23]	Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν
[1, 30]	βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ	ἄδηλα	καὶ τὸν ἐκ σοῦ φόβον
[1, 11]	ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν,	ἄδηλον	ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν
[1, 3]	γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ	ἄδηλον	καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν
[1, 31]	παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι δι'	ἀδήλους	ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ
[1, 30]	ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ τῶν	ἀδήλων	ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω τῆς
[1, 28]	Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ	ἀδήριτον	ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν
[1, 0]	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν	Ἀδιαβηνούς	τε γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς
[1, 13]	ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος ἦν	ἀδιάλειπτος.	(Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ
[1, 32]	θεός ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν	ἀδικεῖν	μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ
[1, 6]	βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ·	ἀδικεῖσθαι	δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς
[1, 11]	ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς	ἀδικήμασιν	Ἀντίπατρος δὲ τήν τε ἰσχὺν
[1, 10]	συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν	ἀδικήματος.	Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς
[1, 1]	πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν	ἀδικημάτων	τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν
[1, 10]	πλέον εἶναι τῆς στρατείας τὸ	ἄδικον.	Διὸ δὴ καὶ περὶ τῆς
[1, 32]	ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν	ἄδικον	εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω
[1, 6]	προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ	ἀδικουμένῳ·	ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα
[1, 23]	δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε	ἀδίκους	μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες,
[1, 24]	τὸν υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν	ἀδίκως.	~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν
[1, 16]	κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν	ἀδοκήτως	προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν
[1, 6]	οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν.	Ἀδοξήσας	δὲ πρὸς τὰς θεραπείας καὶ
[1, 0]	οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς	ἀδοξοῦσιν.	(Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι
[1, 26]	καὶ τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν	ἀδοξῶν”	κατὰ δὲ τὰς θήρας προσκρούειν
[1, 30]	ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ καθ'	ᾅδου	φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος
[1, 2]	ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας καὶ	Ἀδωρεὸν	καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ
[1, 8]	καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ	Ἀδώρεος	καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ
[1, 21]	ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος	ἀεὶ	γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα δι'
[1, 5]	στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος	ἀεὶ	θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην μὲν
[1, 24]	ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν	ἀεὶ	καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ
[1, 32]	καί μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν	ἀεί,	κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον
[1, 13]	αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων	ἀεί,	πάλαι δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν,
[1, 16]	ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ τὸν	ἀεὶ	προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ
[1, 5]	τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε	ἀεὶ	συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν
[1, 0]	τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ	ἀεὶ	τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ
[1, 3]	τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων	ἀεὶ	τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων
[1, 19]	Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις	ἀεὶ	τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι
[1, 18]	τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον	ἀεί	τι κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ
[1, 25]	βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν	ἀεί	τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ
[1, 19]	ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς	ἀεί	τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης
[1, 4]	πεσόντος δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν	ἀεὶ	τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες,
[1, 24]	ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος	ἀεὶ	τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ
[1, 17]	μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς	ἀεὶ	τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος δ'
[1, 8]	Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος	ἀεὶ	φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος
[1, 33]	πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν	ἀετὸν	ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος,
[1, 33]	ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν	ἀετὸν	ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως
[1, 33]	βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην	ἀετὸν	χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε παρῄνουν
[1, 7]	Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν	Ἄζωτόν	τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ
[1, 8]	καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ	Ἄζωτος	καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων
[1, 2]	πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν	ἀηθεστάτων.	Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν
[1, 2]	κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον	ἀθανασίας	εἶναι δόντος δίκας ἐφ' οἷς
[1, 33]	θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν	ἀθάνατόν	τε τὴν ψυχὴν καὶ τὴν
[1, 18]	νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν	ἀθεάτων	παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ
[1, 3]	θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις	ἀθεμίτοις	λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα
[1, 33]	τοὺς πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν.	Ἀθέμιτον	γὰρ εἶναι κατὰ τὸν ναὸν
[1, 33]	τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν	ἀθεμίτου	πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης
[1, 21]	οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ'	Ἀθηναῖοι	καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ
[1, 16]	(Ἐν δὲ τούτῳ περὶ μὲν	Ἀθήνας	διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ
[1, 19]	τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν	Ἀθηνίων	εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι
[1, 19]	γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ	Ἀθηνίωνος	ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος
[1, 19]	ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος	Ἀθηνίωνος,	ὃς ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας
[1, 21]	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς	ἆθλα	μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς
[1, 26]	μὴν ὤνησέν γέ τι τοὺς	ἀθλίους·	μόνων γὰρ ἦν τῶν κακῶν
[1, 7]	ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες	ἀθορύβως	ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες
[1, 32]	ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς	ἀθροίζει	τῶν συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ
[1, 18]	καὶ γὰρ περὶ τὸν ναὸν	ἀθροιζόμενον	τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ
[1, 11]	Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν	ἀθροίσαντες	ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα
[1, 5]	δ' ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους	ἀθροίσας	ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα
[1, 10]	περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν	ἀθροίσας	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν
[1, 29]	γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν.	Ἀθροίσας	οὖν συνέδριον τῶν τε φίλων
[1, 11]	ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν	ἀθροίσων	εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν.
[1, 3]	κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν	ἀθρόον	τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ
[1, 17]	μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους	ἀθρόους	ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν
[1, 3]	ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων	ἄθρουν	αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν
[1, 22]	τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν	ἄθρουν	ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν
[1, 19]	μέν γε τὰς δαιμονίους πληγὰς	ἀθυμεῖν	εἰκὸς ἦν, τὸ δ' αὐτὸ
[1, 33]	τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ	ἀθυμίᾳ	ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ ἤδη
[1, 33]	τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς	ἀθυμίαις	ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ λόγον
[1, 19]	ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν	ἄθυμον	ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ
[1, 1]	ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε	αἱ	ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος
[1, 30]	φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον	αἱ	βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο
[1, 31]	μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν,	αἱ	δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν,
[1, 32]	δὲ αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν.	Αἱ	δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε
[1, 23]	κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως.	Αἱ	διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν,
[1, 5]	ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα καὶ	αἱ	δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ'
[1, 24]	μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν,	αἱ	κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν
[1, 21]	τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν	αἱ	μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν
[1, 5]	τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ	αἱ	μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων
[1, 31]	τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ'	αἱ	μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν,
[1, 13]	ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς	αἱ	νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί,
[1, 7]	ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ	αἱ	πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον
[1, 21]	κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν	αἱ	πηγαί· καὶ γένεσις μέν, ὡς
[1, 18]	δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν	αἱ	πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων
[1, 17]	γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας	αἱ	σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο
[1, 23]	φύσιν, ἧς καὶ παρὰ θηρίοις	αἱ	στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον
[1, 9]	Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς	αἱ	ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ
[1, 23]	στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν	αἱ	τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν
[1, 7]	εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν	αἵ	τε θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ
[1, 25]	αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην.	Αἵ	τε οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς
[1, 24]	καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν,	αἳ	πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ
[1, 11]	ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς πόλεως	αἰγιαλὸν	ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν
[1, 12]	πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν	αἰγιαλὸν	Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς
[1, 9]	ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν	αἰγιαλὸν	τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ'
[1, 4]	Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης	αἰγιαλῶν	διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ
[1, 9]	χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι	Αἰγύπτιοι.	Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ
[1, 9]	Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς	Αἰγυπτίοις	εἰς μάχην κατὰ χῶρον, ὃς
[1, 0]	τε ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν	Αἰγυπτίων,	χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι
[1, 4]	τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς	Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ
[1, 17]	βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς	Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο μὲν
[1, 22]	εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς	Αἴγυπτον	Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας
[1, 14]	Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ'	Αἴγυπτον	αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν
[1, 20]	Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ'	Αἴγυπτον	διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ
[1, 9]	Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ'	Αἴγυπτον	δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ
[1, 8]	ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς	Αἴγυπτον	ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ
[1, 0]	διοικήσει τῶν ὅλων εἰς τὴν	Αἴγυπτον	ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως
[1, 20]	Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς	Αἴγυπτον	ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων,
[1, 10]	ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν εἰς	Αἴγυπτον	συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ
[1, 9]	δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν	Αἴγυπτον	ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ
[1, 30]	ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ	Αἰγύπτου	δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά
[1, 7]	τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις	Αἰγύπτου	καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ
[1, 14]	ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ'	Αἰγύπτου.	Καὶ τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν
[1, 21]	πάντα τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ'	Αἰγύπτου	παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ
[1, 30]	τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ'	Αἰγύπτου	τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν
[1, 0]	(Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς	Αἰγύπτου	Τίτος δεύτερον εἰς τὴν χώραν
[1, 8]	δείσας, ἤδη δὲ παρῆν ἀπ'	Αἰγύπτου	τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ
[1, 14]	φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς	αἰδεσθέντες	προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ
[1, 23]	τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς	αἰδημόνως	ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς
[1, 33]	τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ	αἰδοίου	σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις
[1, 16]	τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις	αἰδούμενος	Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην
[1, 23]	ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν	αἰδούμενος.	Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων
[1, 0]	νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ μῆκος	αἰδοῦνται	τοῦ πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος
[1, 19]	ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν	αἰεὶ	διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν τούτων
[1, 21]	περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος,	αἰθριώτατος	γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας·
[1, 30]	καὶ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως	αἰκίαν	φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν,
[1, 2]	μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς	αἰκίας	οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ
[1, 27]	εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς	αἰκίας	πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον.
[1, 1]	καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους	αἰκιζόμενος	καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος
[1, 13]	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας	αἰκίσασθαι.	Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν
[1, 17]	τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν	αἰκίσασθαι	τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν
[1, 3]	ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν	αἷμα	ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν ἐν
[1, 32]	διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν	αἷμα,	κἂν διὰ πάντων μου τῶν
[1, 3]	αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν	αἷμα;	Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι
[1, 3]	τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ	αἷμα.	Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ
[1, 3]	ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις τὸ	αἷμα	τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ'
[1, 26]	καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ δι'	αἵματος	ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν
[1, 26]	τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ δι'	αἵματος	πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε
[1, 18]	ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν ἀφ'	αἵματος	ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς
[1, 19]	καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους	αἱρεθῆναι.	~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ
[1, 4]	καὶ τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον	αἱρεῖ	Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν καὶ
[1, 2]	εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ.	Αἱρεῖ	δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας
[1, 1]	ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην	αἱρεῖ,	κατὰ δὲ τόπον, ὃς καλεῖται
[1, 1]	αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε πόλιν	αἱρεῖ	κατὰ κράτος καὶ πολὺ πλῆθος
[1, 2]	δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων	αἱρεῖ	μὲν Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην
[1, 2]	δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς	αἱρεῖ,	πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων γένος,
[1, 4]	καὶ τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν	αἱρεῖ,	τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους
[1, 33]	ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου θάνατον	αἱρεῖσθαι.	(Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις
[1, 10]	ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας	αἵρεσιν	ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ τῷ
[1, 27]	καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον	αἱρούμενοι	βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε, μή
[1, 6]	αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν	αἷς	καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις
[1, 7]	ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν	αἷς	παντὸς ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν
[1, 0]	ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν	αἷς	πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν
[1, 29]	διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως·	αἷς	συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ
[1, 2]	καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς	αἷς	τὸ Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν
[1, 33]	λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν	αἷς	Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ
[1, 22]	τῶν διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν	αἰσθάνεσθαι·	τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος εἰς
[1, 33]	ψυχὴν καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς	αἴσθησιν	αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς
[1, 13]	ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ'	αἴσθησις	γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς
[1, 13]	Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων.	Αἰσθόμενοι	δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος
[1, 0]	καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν	αἰσχρὸν	ἦν. Τό γε μὴν μνήμῃ
[1, 24]	ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην	αἰτησάμενος	παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων
[1, 32]	ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην	αἰτήσας	μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν
[1, 32]	μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν,	αἰτήσας	τὸ φάρμακον δίδωσί τινι τῶν
[1, 25]	μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ'	αἰτήσασθαι	παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς
[1, 31]	περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις	αἰτίαις	ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ
[1, 11]	τοῦ παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα	αἰτίαν	ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας
[1, 25]	σύ· καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν	αἰτίαν,	ἐξ ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον
[1, 3]	βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν	αἰτίαν	ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν
[1, 30]	τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν	αἰτίαν	ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι
[1, 30]	τὴν τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν	αἰτίαν,	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς
[1, 25]	δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ	αἰτίαν	τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας
[1, 27]	μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς	αἰτίας.	Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ
[1, 31]	πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς	αἰτίας	ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι
[1, 29]	ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων	αἰτίας,	ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ
[1, 20]	καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ	αἰτίας	τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου
[1, 25]	ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς	αἰτίας.	Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν
[1, 19]	χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς	αἴτιον	αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς
[1, 25]	φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς	αἴτιον	εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς
[1, 4]	τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ	αἴτιον,	τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς,
[1, 21]	καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς	αἴτιος,	ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ
[1, 26]	διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας	αἴτιος	αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν Λάκων,
[1, 25]	τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν	αἴτιος	γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται τὸ
[1, 10]	γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς	αἴτιος·	δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ
[1, 0]	δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων	αἴτιος	οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν
[1, 12]	σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας	αἰτίους	μήτε τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι
[1, 17]	παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς	αἰτίους	τοῦ φόνου, ταχέως τῶν καθ'
[1, 0]	πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν	αἰτίων.	Εἰ δή τις ὅσα πρὸς
[1, 30]	ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν οὐκ	αἰτίων	εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς, μή
[1, 30]	βασάνους δεδοικώς, μή τινα τῶν	αἰτίων	παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς
[1, 7]	καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς	αἰτιωτάτους	μὲν τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει,
[1, 25]	ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης	αἰτούμενος	καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν,
[1, 0]	σημεῖα καὶ τέρατα καὶ τὴν	αἰχμαλωσίαν	τῶν τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων
[1, 16]	τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς	αἰχμαλωσίας	προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν
[1, 7]	δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς	αἰχμαλώτοις	ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός,
[1, 18]	παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων	αἰχμάλωτον	Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον
[1, 7]	Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς	αἰχμάλωτον.	Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες
[1, 19]	γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις	αἰχμάλωτον	ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ
[1, 4]	Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος	αἰχμαλώτους	ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ
[1, 0]	αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν	αἰχμαλώτων	κολάσεις, ὅπως τε ὁ ναὸς
[1, 8]	δέος τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης	αἰχμαλώτων,	τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ τῶν
[1, 21]	βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ'	αἰῶνι	τούς τε οἰκείους καὶ φίλους
[1, 33]	καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν	αἰώνιον	παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ
[1, 0]	καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων ἀπ'	αἰῶνος	ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι
[1, 4]	ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις	ἀκαίροις	ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ
[1, 4]	δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ τὸν	Ἄκαιρον	ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ
[1, 0]	καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε	ἄκαιρον	ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν,
[1, 24]	τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν	ἀκαταιτιάτων	τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ
[1, 1]	τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην	Ἀκέδασαν	συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ
[1, 32]	παρασχεῖν δέ μοι τὰς ἀκοὰς	ἀκεραίους	εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ
[1, 23]	ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ'	ἀκηκοέναι	προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς
[1, 26]	ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν	ἀκηκοέναι	τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν
[1, 16]	ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς·	ἀκηκοὼς	δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως
[1, 15]	οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας	ἀκηκοὼς	τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ
[1, 13]	ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν	ἀκηρύκτου	πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον
[1, 0]	τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς	ἀκμάζον	κατά τε χεῖρα καὶ χρήμασιν,
[1, 19]	ἔτος μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον,	ἀκμάζοντος	δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου
[1, 33]	πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν	Ἀκμὴ	μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο,
[1, 17]	δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν	ἀκμῇ	τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν
[1, 32]	δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν	Ἀκμὴν	διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη
[1, 14]	τῆς βασιλίδος καὶ μήτε τὴν	ἀκμὴν	τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς
[1, 32]	νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς	Ἀκμῆς	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων
[1, 32]	ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος	Ἀκμῆς	τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν ταύτης
[1, 32]	προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι τὰς	ἀκοὰς	ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω
[1, 20]	πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα τὰς	ἀκοὰς	ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ
[1, 0]	ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ ὧν	ἀκοῇ	παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς πόλεις
[1, 0]	οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ'	ἀκοῇ	συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα
[1, 33]	ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις	ἀκολουθοῦντες	ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ'
[1, 16]	Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας	ἀκονιτὶ	παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ τῆς
[1, 17]	παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν	ἀκοντίζεται.	(Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον
[1, 21]	κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν	ἀκοντιστήν	τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον
[1, 24]	δὲ προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ	ἄκοντος	διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς
[1, 0]	κολάσεις, ὅπως τε ὁ ναὸς	ἄκοντος	ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν
[1, 10]	Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων	ἄκοντος	τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν
[1, 30]	τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον;	Ἄκουε,	βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ θεὸς
[1, 29]	ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας	ἀκούοντος	βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος
[1, 28]	τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον	ἄκουσαν	Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων συνῴκισεν
[1, 15]	βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ'	ἀκούσας	Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν
[1, 33]	ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως	ἀκούσας	Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς
[1, 12]	διὰ τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος	ἀκούσας	ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους
[1, 27]	παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ'	ἀκούσας	Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα σὺν
[1, 0]	καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας	ἀκούσας	καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν
[1, 3]	σε ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα	ἀκούσας	ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ
[1, 3]	τὸ αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς	ἀκούσας	ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο
[1, 3]	τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς	ἀκούσας	ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα
[1, 6]	χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων,	ἀκούσας	συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον,
[1, 22]	κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως	ἀκούσας	τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ
[1, 10]	δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ	ἀκούσας	Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης
[1, 15]	καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ	ἄκρα	κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς.
[1, 1]	δὲ τοῦ ἄστεος τὸ μέρος	Ἄκρα	κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ
[1, 21]	φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν	ἄκραν	πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν
[1, 2]	προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν	ἄκραν	τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ
[1, 6]	πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν	ἄκραν,	ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν.
[1, 1]	τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ	ἀκρασίας	παθῶν καὶ κατὰ μνήμην ὧν
[1, 22]	ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ'	ἀκράτου	ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν
[1, 3]	συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ'	ἀκράτου	τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα
[1, 18]	πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε	ἀκρατῶς	καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν
[1, 0]	ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα μετ'	ἀκριβείας	ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ
[1, 0]	βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα μετ'	ἀκριβείας,	ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια καὶ
[1, 0]	τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ'	ἀκριβείας	καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ
[1, 0]	πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ	ἀκριβείας,	ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι.
[1, 21]	δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ'	ἀκριβὲς	ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ
[1, 0]	ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ δ'	ἀκριβὲς	τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ
[1, 5]	τῶν ἄλλων καὶ τοὺς νόμους	ἀκριβέστερον	ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή τι
[1, 26]	δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν	ἀκριβῆ	φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται
[1, 33]	κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες	ἀκριβοῦν	τὰ πάτρια καὶ διὰ τοῦτο
[1, 0]	γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας	ἀκριβῶς,	ὅθεν τε ἤρξατο καὶ δι'
[1, 10]	τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν	ἀκρίτους	οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν
[1, 12]	τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας	ἀκρίτως.	Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων
[1, 26]	μόνων γὰρ ἦν τῶν κακῶν	ἀκροατὴς	ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ
[1, 13]	καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ	ἀκρόπολιν	ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν
[1, 20]	λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν πρώτην	ἀκτιάδα	προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν
[1, 19]	Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ'	Ἀκτιακοῦ	πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης
[1, 20]	πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ	Ἄκτιον	νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον
[1, 19]	βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ	Ἀκτίου	πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ
[1, 20]	ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν	Ἀκτίῳ	πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην
[1, 32]	δυσμένειαν. Σὺ δέ με, πάτερ,	ἄκων	ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι
[1, 0]	ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν	ἄκων	αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ
[1, 33]	πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος	ἄκων	ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο,
[1, 3]	αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν	ἄκων	ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν
[1, 3]	σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν ὑπογαίων	ἀλαμπεῖ,	κατέκειτο δ' ἐν τῇ βάρει
[1, 30]	καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν	ἀλάστορα.	Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον
[1, 33]	ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς	ἀλγηδόνες	περί τε τοὺς πόδας ὥσπερ
[1, 33]	καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν	ἀλγηδόνων	ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο.
[1, 24]	εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ τῶν	ἀλγηδόνων	ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι
[1, 30]	Ἐβόα δέ τις ἐν ταῖς	ἀλγηδόσιν	θεὸς ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν
[1, 28]	θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν τῷ	Ἀλεξᾶ	παιδί, τὴν δ' ἑτέραν τῷ
[1, 28]	σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν	Ἀλεξᾷ	τινι τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ
[1, 20]	ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων	Ἀλεξᾶν	ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ
[1, 33]	ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης	Ἀλεξᾶν	οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν
[1, 5]	ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν·	Ἀλεξάνδρα	δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν,
[1, 5]	περισσὸν δή τι προσεῖχεν ἡ	Ἀλεξάνδρα	σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον. Οἱ
[1, 5]	ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν	Ἀλεξάνδρᾳ	τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ'
[1, 5]	πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν	Ἀλεξάνδρα	τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως
[1, 9]	κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν	Ἀλεξάνδραν	ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ διὰ
[1, 5]	βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν	Ἀλεξάνδραν	εἰς τὸ καὶ τοὺς ἄλλους
[1, 5]	ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς	Ἀλεξάνδρας.	Δεινὴ δ' ἦν τὰ μείζω
[1, 5]	Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης	Ἀλεξάνδρας	ὁ νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος
[1, 30]	τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν	Ἀλεξανδρείᾳ.	Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 14]	τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς	Ἀλεξάνδρειαν.	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν
[1, 8]	τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος
[1, 8]	φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς	Ἀλεξάνδρειον.	(Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 27]	τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς	Ἀλεξάνδρειον	ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους,
[1, 8]	Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης
[1, 8]	τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος
[1, 16]	αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν	Ἀλεξάνδρειον.	Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ
[1, 8]	τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε	Ἀλεξάνδρειόν	τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα
[1, 6]	ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς	Ἀλεξάνδρειον,	τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον τῶν
[1, 26]	προεκομίσθη δέ τις πρὸς τὸν	Ἀλεξανδρείου	φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος,
[1, 8]	Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν	Ἀλέξανδρον	ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν
[1, 27]	δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως	Ἀλέξανδρον	ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ
[1, 5]	τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν	Ἀλέξανδρον·	ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν
[1, 24]	μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ	Ἀλέξανδρον,	ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς
[1, 4]	τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς	Ἀλέξανδρον	ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι
[1, 30]	γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ'	Ἀλέξανδρον	καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης
[1, 31]	βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ	Ἀλέξανδρον	καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ
[1, 32]	παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα	Ἀλέξανδρον	καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ
[1, 25]	διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς	Ἀλέξανδρον	καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν
[1, 4]	τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας	Ἀλέξανδρον	κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ
[1, 24]	θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ τὸν	Ἀλέξανδρον	λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας τοῦ
[1, 4]	ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν	Ἀλέξανδρον,	μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν τὸ
[1, 24]	ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν	Ἀλέξανδρον	ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης
[1, 24]	τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ'	Ἀλέξανδρον	ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ
[1, 25]	Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν πρὸς	Ἀλέξανδρον	ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς
[1, 24]	τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν	Ἀλέξανδρον·	οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει
[1, 25]	δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν	Ἀλέξανδρον	προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν
[1, 23]	τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν	Ἀλέξανδρον	σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ
[1, 28]	ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν	Ἀλέξανδρον,	τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν
[1, 24]	Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν	Ἀλέξανδρον.	(Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι
[1, 4]	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν	Ἀλέξανδρον	τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ
[1, 26]	μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ	Ἀλέξανδρον	ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι
[1, 24]	προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς περὶ	Ἀλέξανδρον.	Φοβερὸς δ' ἦν οὐ μόνον
[1, 8]	ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ'	Ἀλέξανδρον	ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας πρὸς
[1, 26]	συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν	Ἀλέξανδρον,	ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς
[1, 8]	τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας	Ἀλέξανδρος	ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε	Ἀλέξανδρος	ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται
[1, 28]	Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ	Ἀλέξανδρος,	Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης τῆς
[1, 4]	Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,	Ἀλέξανδρος	Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ
[1, 24]	ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος	γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ
[1, 4]	νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν.	Ἀλέξανδρος	δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν
[1, 4]	Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους,	Ἀλέξανδρος	δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους
[1, 25]	ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι νῦν	Ἀλέξανδρος·	ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας
[1, 7]	υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος μὲν	Ἀλέξανδρος	ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν
[1, 25]	μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ'	Ἀλέξανδρος	ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον
[1, 4]	περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους	Ἀλέξανδρος	ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ
[1, 26]	πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς	Ἀλέξανδρος	καὶ τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν
[1, 4]	Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς	Ἀλέξανδρος	καὶ τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον
[1, 26]	καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην	Ἀλέξανδρος	μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου·
[1, 24]	ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν,	Ἀλέξανδρος	μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου
[1, 24]	παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ	Ἀλέξανδρος.	Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο
[1, 8]	κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν	Ἀλέξανδρος	ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας
[1, 9]	δὲ καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος	πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ
[1, 26]	φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος	Ἀλέξανδρος	τά τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο
[1, 8]	ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον	Ἀλέξανδρος	χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς
[1, 25]	γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ'	Ἀλεξάνδρου	βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον
[1, 24]	πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ	Ἀλεξάνδρου	γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς
[1, 27]	βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν	Ἀλεξάνδρου	δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς
[1, 27]	διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι παρ'	Ἀλεξάνδρου	δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης
[1, 26]	τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ	Ἀλεξάνδρου	θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ
[1, 4]	οἷς ὅρος τῆς φυγῆς ὁ	Ἀλεξάνδρου	θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ
[1, 30]	ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ
[1, 26]	φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον
[1, 28]	Χωρὶς δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης.
[1, 27]	τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ
[1, 29]	λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ τῶν	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται
[1, 24]	ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ	Ἀλεξάνδρου	λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ
[1, 8]	Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς	Ἀλεξάνδρου	μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν
[1, 4]	ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς	Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα
[1, 4]	μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν	Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ
[1, 30]	ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ	Ἀλεξάνδρου	παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ
[1, 28]	ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ	Ἀλεξάνδρου	παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ
[1, 28]	θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν	Ἀλεξάνδρου	παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν
[1, 28]	πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ	Ἀλεξάνδρου	παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς
[1, 26]	τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ	Ἀλεξάνδρου	παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ
[1, 24]	ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ'	Ἀλεξάνδρου,	παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ
[1, 25]	βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν	Ἀλεξάνδρου·	περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν
[1, 32]	τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ κατ'	Ἀλεξάνδρου	πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν
[1, 26]	οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ'	Ἀλεξάνδρου	τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν
[1, 26]	αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν	Ἀλεξάνδρου	τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς
[1, 5]	δ' αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ	Ἀλεξάνδρου	τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά
[1, 22]	Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν
[1, 12]	Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας τὴν	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ
[1, 17]	αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην
[1, 26]	προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης	Ἀλεξάνδρου,	τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος
[1, 5]	γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων φίλον	Ἀλεξάνδρῳ	γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες
[1, 26]	τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν,	Ἀλεξάνδρῳ	δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος
[1, 26]	μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας	Ἀλεξάνδρῳ	διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας
[1, 26]	εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην	Ἀλεξάνδρῳ.	Διάρας δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα
[1, 27]	ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς	Ἀλεξάνδρῳ	θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ
[1, 27]	υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ φίλον	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ
[1, 26]	ὢν ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ
[1, 8]	περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων	Ἀλεξάνδρῳ.	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν
[1, 24]	δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν
[1, 24]	κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ παρ'	Ἀλεξάνδρῳ	λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ,
[1, 28]	τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ	Ἀλεξάνδρῳ	μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ πικρότατον	Ἀλεξάνδρῳ,	πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ,
[1, 23]	φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν δίκην	Ἀλεξάνδρῳ·	προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα
[1, 4]	καὶ κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς	Ἀλεξάνδρῳ	προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι
[1, 24]	εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ	Ἀλεξάνδρῳ	συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις
[1, 8]	Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ	Ἀλεξάνδρῳ	τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν.
[1, 27]	ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους	Ἀλεξάνδρῳ	τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν
[1, 3]	θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ	ἀλήθεια	καί τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ
[1, 0]	ἢ κατηγορίας, τοῖς γε τὴν	ἀλήθειαν	ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν
[1, 32]	πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις τὴν	ἀλήθειαν	ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον·
[1, 30]	βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν	ἀλήθειαν.	Ἡ δὲ γυνὴ τήν τε
[1, 0]	πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν	ἀλήθειαν,	καὶ Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους
[1, 27]	πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν	ἀλήθειαν,	συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν
[1, 0]	φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς	ἀληθείας	διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ τε
[1, 30]	θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς	ἀληθείας	πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι
[1, 20]	φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς	ἀληθείας	ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ,
[1, 32]	Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους	ἀληθεῖς	ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ
[1, 24]	τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς	ἀληθεῖς·	καὶ τῶν φημιζομένων ἕν τι
[1, 13]	παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ δὲ	ἀληθὲς	Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον
[1, 27]	πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ	ἀληθὲς	ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν ἐν
[1, 0]	παρ' ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας	ἀληθές,	ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν
[1, 13]	διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν	ἀληθὲς	ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν.
[1, 30]	καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας	ἀληθοῦς.	Εἰ δὲ καί ποτε ἐκεῖνος
[1, 21]	πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον	ἀλίμενον,	ὡς πάντα τὸν τὴν Φοινίκην
[1, 8]	δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν	ἁλίσκεται	καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός,
[1, 27]	μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς	ἁλίσκοιτο	καὶ νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ
[1, 7]	ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος	ἁλισκομένου	δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς
[1, 0]	τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν	ἁλισκομένων	πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον
[1, 25]	αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ	ἀλιτήριός	μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ
[1, 16]	ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν	ἀλκίμους	καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς
[1, 13]	μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς	ἀλκιμωτάτους	κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον διασώζεται.
[1, 21]	ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν;	Ἀλλ'	Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε
[1, 0]	μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν,	ἀλλ'	ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα
[1, 30]	ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας.	Ἀλλ'	ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον,
[1, 28]	οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος	ἀλλ'	ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ
[1, 24]	θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις.	Ἀλλ'	ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον
[1, 32]	παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς;	Ἀλλ'	ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ γὰρ
[1, 30]	ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί πω συγχεόμενον.	Ἀλλ'	ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας
[1, 23]	Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις.	Ἀλλ'	εἴς γε τὸ φανερὸν τὴν
[1, 27]	καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν	ἀλλ'	ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι
[1, 6]	πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος,	ἀλλ'	ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς
[1, 19]	ἐλπὶς οὐκ ἐξ οἰκείας ἰσχύος	ἀλλ'	ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε
[1, 32]	πῶς βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον.	Ἀλλ'	ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν
[1, 22]	Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας,	ἀλλ'	ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ.
[1, 15]	ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς,	ἀλλ'	ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς περὶ τὸν
[1, 30]	μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν	ἀλλ'	ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν
[1, 19]	οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον,	ἀλλ'	ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα
[1, 10]	ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν	ἀλλ'	ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην
[1, 26]	φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας,	ἀλλ'	ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον
[1, 21]	τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος,	ἀλλ'	ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ
[1, 10]	πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν,	ἀλλ'	ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ
[1, 21]	ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν.	Ἀλλ'	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν καὶ
[1, 18]	γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν,	ἀλλ'	ὁ μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια
[1, 29]	τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος.	Ἀλλ'	ὁ μὲν παρ' ἐλπίδα σώζεται,
[1, 22]	τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις.	Ἀλλ'	ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις,
[1, 24]	τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς.	Ἀλλ'	ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ
[1, 0]	μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν,	ἀλλ'	ὁ μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν
[1, 27]	ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας.	Ἀλλ'	οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ
[1, 26]	ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας.	Ἀλλ'	οἱ μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων
[1, 21]	οὐ μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος	ἀλλ'	ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς
[1, 13]	αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν,	ἀλλ'	ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ
[1, 14]	μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον,	ἀλλ'	ὅτι καὶ τότε διὰ Πάρθων
[1, 32]	ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν·	ἀλλ'	ὅτι μὲν καὶ σύ, Οὔαρε,
[1, 19]	θύματα περὶ τοῦ πολέμου κατέστεψαν.	Ἀλλ'	οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν
[1, 27]	ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων,	ἀλλ'	οὐ θάνατον· οὐ γὰρ εἶναι
[1, 20]	καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας,	ἀλλ'	οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ
[1, 2]	τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει.	Ἀλλ'	οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ βασιλέως
[1, 19]	τέκνων οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος,	ἀλλ'	ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι
[1, 24]	Τούτοις καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν	ἀλλ'	ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ
[1, 4]	τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος,	ἀλλ'	ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι
[1, 16]	μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος,	ἀλλ'	ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ'
[1, 18]	παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς,	ἀλλ'	ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν.
[1, 11]	πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν.	Ἀλλὰ	γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης
[1, 21]	μὲν Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον.	(Ἀλλὰ	γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν
[1, 24]	φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν,	ἀλλὰ	εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο,
[1, 22]	ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον,	ἀλλὰ	θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ
[1, 26]	ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν,	ἀλλὰ	καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη.
[1, 33]	δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν,	ἀλλὰ	καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν
[1, 25]	ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον	ἀλλὰ	καὶ γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους
[1, 10]	εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους	ἀλλὰ	καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς
[1, 29]	δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον	ἀλλὰ	καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν
[1, 7]	τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο,	ἀλλὰ	καὶ μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως
[1, 21]	οἷς οὐ μόνον οἱ νικῶντες,	ἀλλὰ	καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ
[1, 13]	μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον,	ἀλλὰ	καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε
[1, 17]	μὴ μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων	ἀλλὰ	καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον
[1, 21]	πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο,	ἀλλὰ	καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους
[1, 16]	πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων	ἀλλὰ	καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς
[1, 9]	οὐ μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν,	ἀλλὰ	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει
[1, 20]	μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς,	ἀλλὰ	καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν
[1, 21]	τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν,	ἀλλὰ	καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ
[1, 24]	μόνον τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας,	ἀλλὰ	καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ
[1, 23]	Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον τούτους	ἀλλὰ	καὶ τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ
[1, 13]	Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν μόνον,	ἀλλὰ	καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν
[1, 18]	γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν,	ἀλλὰ	καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ
[1, 26]	οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων.	(Ἀλλὰ	καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς
[1, 32]	μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν,	ἀλλὰ	κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ,
[1, 10]	οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν,	ἀλλὰ	κατὰ δέος τῶν πάλαι διαφορῶν
[1, 24]	παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν,	ἀλλὰ	κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ'
[1, 3]	ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον,	ἀλλά	με ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου
[1, 0]	τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν,	ἀλλὰ	μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι
[1, 13]	καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον,	ἀλλὰ	μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι,
[1, 32]	Φόβος ἐκ σοῦ τις ἄλλος·	ἀλλὰ	μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς
[1, 32]	οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος.	Ἀλλὰ	μήπω με τούτῳ φίλει τῷ
[1, 33]	δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν,	ἀλλὰ	πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν
[1, 2]	κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν,	ἀλλὰ	προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι
[1, 24]	ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως,	ἀλλὰ	προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς
[1, 26]	περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων,	ἀλλὰ	πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ
[1, 20]	τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ	ἀλλὰ	σώζου γε, ἔφη, καὶ βασίλευε
[1, 12]	Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν,	ἀλλὰ	τὰ κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες
[1, 0]	αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων,	ἀλλὰ	τὰ μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας
[1, 19]	Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος,	ἀλλὰ	τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν
[1, 16]	ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει,	ἀλλὰ	τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς
[1, 23]	τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν,	ἀλλὰ	τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι,
[1, 30]	τινα παίδων μετὰ τὴν τελευτήν,	ἀλλὰ	τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι.
[1, 22]	Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως,	ἀλλὰ	τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι
[1, 31]	σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος,	ἀλλὰ	τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ
[1, 13]	ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν,	ἀλλὰ	τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν
[1, 32]	αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον;	Ἀλλὰ	φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος
[1, 21]	οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν,	ἀλλὰ	φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς
[1, 21]	δὲ καὶ περὶ τὰς ῥίζας	ἄλλα	βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν καὶ
[1, 8]	πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά τε	ἄλλα	γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς
[1, 11]	τὸ συμπόσιον θνήσκει τά τε	ἄλλα	δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων
[1, 21]	φρουρίου καὶ τῶν προτέρων βασιλείων	ἄλλα	κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς
[1, 2]	προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν	ἄλλα	κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου
[1, 17]	δὲ τῆς παρατάξεως τὰ μὲν	ἄλλα	μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης
[1, 33]	τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν τὰ	ἄλλα	πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ
[1, 12]	ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε	ἄλλα	παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας
[1, 7]	ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε	ἄλλα	προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ
[1, 13]	καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε	ἄλλα	πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ
[1, 2]	ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε	ἄλλα	πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς
[1, 22]	ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν,	ἄλλα	τε πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν
[1, 32]	τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον,	ἄλλα	τε πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν
[1, 29]	τῶν τε φίλων καὶ συγγενῶν	ἄλλα	τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει
[1, 31]	τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος	ἄλλα	τε πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα
[1, 7]	κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά τε	ἄλλα	τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν
[1, 31]	δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά τε	ἄλλα	φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι
[1, 28]	Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ καὶ	ἄλλαι	θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη,
[1, 8]	καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ	ἄλλαι	πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ'
[1, 14]	ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν ταῖς	ἄλλαις	ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές τε
[1, 26]	τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς	ἄλλαις	ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν
[1, 28]	Φερώραν δώροις τε καὶ ταῖς	ἄλλαις	θεραπείαις καὶ τοὺς Καίσαρος φίλους
[1, 23]	τῷ τε κόσμῳ καὶ ταῖς	ἄλλαις	θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ
[1, 20]	τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς	ἄλλαις	τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ
[1, 16]	καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε	ἄλλαις	τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς
[1, 21]	ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ'	ἄλλας	ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο
[1, 2]	Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας	ἄλλας	τε οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν
[1, 19]	τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος	ἄλλη,	κατ' ἔτος μὲν τῆς βασιλείας
[1, 29]	δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς	ἀλλήλας	ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ
[1, 4]	οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ'	ἀλλήλοις	ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου
[1, 13]	συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων	ἀλλήλοις	κατὰ λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος.
[1, 30]	ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν	ἀλλήλοις	σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν
[1, 24]	στάσις, καὶ χείρους τὰς ἐπ'	ἀλλήλοις	ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν
[1, 6]	καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως	ἀλλήλους	ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος
[1, 0]	τύραννοι, καὶ τὰς τούτων πρὸς	ἀλλήλους	διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ
[1, 25]	τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς	ἀλλήλων	ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ
[1, 27]	τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ'	ἀλλήλων,	πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ
[1, 21]	τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν	ἄλλην	κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς
[1, 8]	παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν	ἄλλην	πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων.
[1, 8]	ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν	ἄλλην	συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου
[1, 6]	Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς	ἄλλης	ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως.
[1, 6]	ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ τῆς	ἄλλης	ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος
[1, 22]	ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς	ἄλλης,	πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς
[1, 8]	παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ'	ἄλλης	Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν
[1, 9]	ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε	ἄλλης	τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν
[1, 17]	αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς	ἄλλης	χώρας, οἱ μὲν διὰ μῖσος
[1, 31]	ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν	ἄλλο	δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς
[1, 2]	τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ'	ἄλλο	μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν
[1, 8]	τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ	ἄλλο	τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος
[1, 15]	ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς,	ἄλλοι	δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο
[1, 32]	πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἅπασιν τῆς τε χώρας οὐκ
[1, 32]	Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς	ἄλλοις	εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν
[1, 15]	τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν	ἄλλοις	ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος·
[1, 28]	ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν	ἄλλοις·	οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων,
[1, 32]	Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς	ἄλλοις	οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ
[1, 6]	οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς τε	ἄλλοις	τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ'
[1, 11]	εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί τισιν	ἄλλοις	τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν
[1, 26]	Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων	ἄλλον	ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως
[1, 8]	ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν τε	ἄλλον	τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν
[1, 32]	ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ τις	ἄλλος·	ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις
[1, 13]	ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ	ἄλλος	λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ
[1, 33]	δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί τις	ἄλλος,	ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν
[1, 0]	ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ τάξιν	ἀλλοτρίαν,	ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ καινὰ
[1, 19]	ἐξ οἰκείας ἰσχύος ἀλλ' ἐξ	ἀλλοτρίας	ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ
[1, 19]	οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς	ἀλλοτρίας,	οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν
[1, 26]	ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν	ἀλλοτρίοις	καὶ μετὰ τὸν τῆς μητρὸς
[1, 7]	δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων οὔτε	ἄλλου	τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο,
[1, 32]	καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς τε	ἄλλους	ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον εἰς
[1, 5]	Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ τοὺς	ἄλλους	διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους
[1, 3]	ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ'	ἄλλους	εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ
[1, 29]	τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ	ἄλλους	τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον
[1, 0]	μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις	ἀλλόφυλος	ὢν Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις
[1, 0]	σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς	ἀλλόφυλος,	ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν.
[1, 11]	τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς	ἀλλοφύλους	εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους.
[1, 0]	τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς	ἀλλοφύλους,	καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν
[1, 1]	καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν	ἀλλοφύλων	ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ
[1, 7]	ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν	ἀλλοφύλων·	παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς περὶ
[1, 18]	πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ τῶν	ἀλλοφύλων	συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν
[1, 29]	Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ'	ἄλλῳ	τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ
[1, 32]	βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν	ἄλλων	ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας
[1, 24]	προσετίθει δ' ὅτι καὶ τῶν	ἄλλων	ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν
[1, 5]	δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν	ἄλλων	αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην
[1, 32]	Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ ταῖς	ἄλλων	βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ
[1, 29]	γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν	ἄλλων	ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας
[1, 5]	Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν	ἄλλων	καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι.
[1, 10]	ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ'	ἄλλων	Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ
[1, 17]	ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν	ἄλλων	οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην ὁ
[1, 13]	ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ γὰρ
[1, 11]	τὴν τούτου καὶ τὴν τῶν	ἄλλων	πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν
[1, 12]	τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν	ἄλλων	πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν
[1, 13]	διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ'	ἄλλων	προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ
[1, 8]	τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ τῶν	ἄλλων	τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς
[1, 19]	Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε	ἄλλων	τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων
[1, 11]	πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ	ἄλλως	Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι
[1, 5]	τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ	ἄλλως	ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν
[1, 0]	τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ	ἄλλως	περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ
[1, 16]	οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος	ἄλλως	τε καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος,
[1, 26]	δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον	ἄλλως	ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς
[1, 10]	φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ καὶ	ἄλλως	ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται.
[1, 17]	μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς	ἄλογος.	Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν,
[1, 26]	εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς	ἀλόγως	ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ
[1, 33]	ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ	ἁλουργὶς	ποικίλη, τὸ σῶμα δ' ἐπ'
[1, 9]	αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν.	Ἁλοὺς	δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν
[1, 21]	τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς	ἄλση	καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ
[1, 0]	Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον	ἀλώμενοι	καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ
[1, 6]	δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ	ἁλῶναι,	πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας
[1, 19]	Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας	ἁλώσεσθαι	τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα
[1, 19]	ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον	ἁλώσεως	γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως
[1, 7]	ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν τῆς	ἁλώσεως	ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς
[1, 1]	κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν	ἁλώσεως	τῇ πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς
[1, 17]	Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων	ἅλωσιν	Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς
[1, 0]	τήν τε τῆς ὅλης πόλεως	ἅλωσιν	καὶ τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα
[1, 7]	καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν	ἅλωσιν	περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν
[1, 0]	φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν	ἅλωσιν	τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς
[1, 19]	καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν	ἁλώσονται	κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ
[1, 4]	διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι.	Ἅμα	δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα
[1, 10]	τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν.	Ἅμα	δὲ ταῦτα λέγων καὶ δι'
[1, 33]	τὸν ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι.	(Ἅμα	δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη
[1, 4]	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς	ἅμα	Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς
[1, 14]	πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες	ἅμα	καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ
[1, 10]	χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς	ἅμα	καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι
[1, 6]	ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος	ἅμα	καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα
[1, 27]	καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ'	ἅμα	λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ
[1, 32]	Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς	ἅμα	Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας
[1, 24]	ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς	ἅμα	ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ
[1, 2]	Μεδάβην μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν	ἅμα	ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα
[1, 2]	ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες	ἅμα	τῇ δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως
[1, 8]	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν	ἅμα	τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ
[1, 33]	καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς	ἅμα	τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς
[1, 4]	τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ	Ἀμαθοῦν.	Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας
[1, 8]	οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς	Ἀμαθοῦντα,	τὸ δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα
[1, 4]	Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ	Ἀμαθοῦντος,	ὃ δὴ μέγιστον μὲν ἦν
[1, 31]	τῶν γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος	ἁμαρτήματα.	Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς γράφουσιν
[1, 23]	καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν	ἁμαρτήματα	τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς
[1, 25]	παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν	ἁμαρτημάτων,	ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς εἰς
[1, 15]	Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην	ἁμαρτημάτων	Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν
[1, 23]	μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον	ἀμείβομαι.	Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι
[1, 26]	δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ'	ἀμείλικτον	εὑρίσκειν τὸν πατέρα καὶ μόνῳ
[1, 21]	δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν	ἄμεινον	ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ λέγειν
[1, 30]	ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε	ἄμεινον	εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ
[1, 19]	στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν ζώντων	ἄμεινον.	Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν
[1, 24]	ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ μέλλον	ἀμείνους	γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς μὲν
[1, 21]	τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας	ἀμείνω	καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας
[1, 25]	τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον,	ἀμείψωμεν	τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς
[1, 6]	Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων.	Ἀμέλει	πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε
[1, 18]	ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες.	Ἀμέλει	τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν
[1, 17]	ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν,	ἀμελήσας	τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει
[1, 32]	καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν	ἀμελῶν	τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου·
[1, 32]	τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς	ἀμεριμνίας,	ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς
[1, 21]	δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς	ἀμέτρητον	ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος
[1, 21]	ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα,	ἀμέτροις	μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ
[1, 7]	δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς	ἀμηχανίαις	ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν
[1, 10]	εὐνοίας ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν.	(Ἀμήχανον	δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν·
[1, 30]	ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ'	ἀμήχανον	ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ'
[1, 25]	Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν	ἀμήχανον	ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν
[1, 0]	τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε	ἀμήχανον	ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ
[1, 32]	τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν	ἀμήχανον,	ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ
[1, 16]	πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ	ἀμήχανον	τοῦ τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ
[1, 11]	ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ	Ἀμμαοῦν	καὶ δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων
[1, 16]	ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς	Ἀμμαοῦντα	πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς
[1, 14]	γάρ, εἰ τῆς πατρῴας φιλίας	ἀμνημονέστερος	ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ
[1, 15]	δώσων δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις	ἀμνηστίαν.	Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ
[1, 15]	δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας	ἀμοιβή,	πλείστους γε μὴν ἐλπὶς ὡς
[1, 23]	ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν	ἀμοιβήν,	στασιάζων δὲ καὶ παρὰ τῷ
[1, 26]	αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς	ἀμοιβὴν	τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ
[1, 19]	κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν	ἀμυνάμενος	καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ
[1, 4]	δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα	ἄμυναν	εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει.
[1, 19]	Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν	ἄμυναν	λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ
[1, 18]	μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς	ἄμυναν	τῆς πολιορκίας τούς τε χωννύντας
[1, 10]	καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν	ἄμυναν,	φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ'
[1, 11]	ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς	ἄμυναν.	Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν
[1, 16]	οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν	ἀμύνασθαι	Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ
[1, 24]	μακράν τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς	ἀμυνεῖται,	τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει
[1, 12]	κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν	ἀμύνεσθαι	θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν.
[1, 15]	τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν	ἀμύνεσθαι	τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν
[1, 2]	Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν	ἀμύνης	αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν
[1, 25]	χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς	ἀμύνης	ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως
[1, 1]	τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς	ἀμύνης	τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς
[1, 16]	γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς	ἀμυνομένοις.	Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ
[1, 15]	ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς	ἀμυνόμενον.	(Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν
[1, 19]	πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων	ἀμυνόμενος·	ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν
[1, 7]	τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ	ἀμυνομένους	πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν
[1, 19]	τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις.	Ἀμυνομένῳ	δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ
[1, 17]	τὰ τέγη δ' ἦν ὕπερθεν	ἀμυνομένων	κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν,
[1, 7]	ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ σώματος	ἀμύνονται	τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης
[1, 15]	μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς	ἀμυνούμενος,	δώσων δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις
[1, 21]	γε μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων,	ἀμφιθέατρον	καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια
[1, 33]	πλήθους ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα	ἀμφιθεάτρῳ.	Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ
[1, 15]	κλέος, οὓς δὲ τῆς ἐξ	ἀμφοῖν	εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν
[1, 25]	βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ	ἀμφοῖν	ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ
[1, 24]	Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς μὲν>	ἀμφότεροι	καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων,
[1, 4]	τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν	ἀμφοτέροις·	οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι
[1, 22]	ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν	ἀμφοτέρους.	Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο τῷ
[1, 6]	αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ	ἀμφοτέρους,	νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ
[1, 10]	τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας	ἀμφοτέρους	ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων
[1, 27]	Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν	ἀμφοτέρους	τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ'
[1, 26]	κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος	ἀμφοτέρους	ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα·
[1, 0]	τὰ μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας	ἀμφοτέρων	διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς
[1, 16]	πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος	ἀμφοτέρων	ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ περὶ
[1, 11]	τὴν πατρίδα μου σώζει τὸν	ἀμφοτέρων	ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν
[1, 23]	τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ'	ἀμφοτέρων	τῶν υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ
[1, 20]	ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως	ἄν	με μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας
[1, 22]	τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ	ἄν	ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν
[1, 19]	καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ'	ἄν	τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ
[1, 21]	ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν	ἄν	τις εἴποι ἴδια τῶν εὖ
[1, 3]	μέχρι παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ'	ἄν	τις ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν,
[1, 28]	τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ'	ἄν	τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις
[1, 32]	πατρὶ φάρμακον ἦ πού γ'	ἂν	ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ
[1, 19]	ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ'	ἂν	Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο
[1, 13]	καὶ διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ'	ἂν	ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει
[1, 23]	γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ'	ἂν	ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν
[1, 27]	τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς	ἂν	ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας
[1, 25]	Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς	ἂν	αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν,
[1, 0]	τῷ γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ'	ἂν	αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις,
[1, 24]	καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς	ἂν	γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ
[1, 30]	ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ'	ἂν	γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν
[1, 4]	αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ	ἂν	διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι.
[1, 21]	αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον	ἂν	εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων
[1, 0]	ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς	ἂν	εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς
[1, 25]	οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς	ἂν	εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων
[1, 19]	τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ'	ἂν	ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν
[1, 0]	πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης	ἂν	ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ
[1, 23]	δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ'	ἂν	ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ
[1, 24]	ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς	ἂν	ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν
[1, 29]	Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας ὡς	ἂν	ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται
[1, 3]	ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ'	ἂν	ἥδιστά σε ἐν τοῖς ὅπλοις.
[1, 24]	καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ	ἂν	ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας μυστήριον·
[1, 13]	τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ'	ἂν	καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον
[1, 23]	καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς	ἂν	καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ
[1, 8]	τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε	ἂν	καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς γε
[1, 4]	στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ	ἂν	κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ
[1, 13]	τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς	ἂν	κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ
[1, 12]	τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς	ἂν	λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν
[1, 32]	σου, μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν,	ἂν	μή τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ
[1, 24]	ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως	ἂν	ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς
[1, 25]	Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς	ἂν	οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι
[1, 23]	θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν,	ἂν	ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως
[1, 28]	Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς	ἂν	οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος
[1, 28]	τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ	ἂν	οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ
[1, 22]	μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ	ἂν	παραπώλετο· δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου
[1, 4]	πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον, τί	ἂν	ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον·
[1, 32]	ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν,	ἂν	σὺ θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ
[1, 32]	ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ	ἂν	ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν
[1, 30]	ἡμέραν ὁ πατήρ, φθάσαι δ'	ἂν	τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι
[1, 29]	οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς	ἂν	τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ
[1, 17]	τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς	ἂν	τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου,
[1, 31]	τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ	ἂν	τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι
[1, 13]	τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ	ἂν	τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν.
[1, 19]	δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας,	ἂν	τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες
[1, 18]	τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς	ἂν	τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη
[1, 33]	ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν,	ἂν	ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς
[1, 5]	τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ'	ἂν	ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς
[1, 20]	χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ'	ἂν	ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν
[1, 33]	τὴν σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις	ἀνὰ	πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ
[1, 10]	Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν	ἀνά	τε τὰς κώμας καὶ ἐν
[1, 13]	μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν	ἀνὰ	τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ
[1, 17]	αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς	ἀνὰ	τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν
[1, 18]	στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ'	ἀνὰ	τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος
[1, 5]	μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν	ἀνὰ	τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα
[1, 10]	ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς	ἀνὰ	τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν,
[1, 3]	τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα	ἀναβάλλει.	Ττοῦτό τις τῶν ἐν τῇ
[1, 3]	Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς	ἀναβάντα	μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν
[1, 15]	πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων	ἀναβοᾶν	καὶ χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν
[1, 8]	καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος	ἀναγκάζεται	συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν μάχην
[1, 28]	παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν	ἀναγκαῖος,	τῷ δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε,
[1, 15]	προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν τὸ	ἀναγκαιότατον	ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι
[1, 13]	δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν	ἀναγκαιοτάτων	τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ
[1, 8]	δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον	ἀναγκάσας	ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους
[1, 32]	δέ με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας,	ἀναγκάσας	καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ.
[1, 16]	ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα	ἀναγκασθῆναι	παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ
[1, 11]	τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ	ἀνάγκη.	Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης
[1, 0]	καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ	ἀνάγκης·	(γενομένου γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου
[1, 24]	πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς	ἀνάγκης	ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως,
[1, 32]	μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν	ἀναγνῷ.	Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ
[1, 25]	τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους	ἀναγνῶναι	καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον
[1, 13]	τὰ πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν	ἀνάγουσιν	εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ
[1, 0]	εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς	ἀναγράφουσιν,	οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ
[1, 13]	βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας	ἀναδεδεγμένος	ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς
[1, 33]	κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης	ἀναδραμὼν	περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ
[1, 31]	ἦν οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων	ἀνάδυσις,	καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ
[1, 33]	τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν	ἀναθάλψαι	τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη
[1, 33]	βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος	ἀναθαρρεῖ	τε καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας
[1, 19]	πρὸς γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν	ἀναθαρρήσαντες	οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες
[1, 1]	δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν	ἀναθαρσήσας	κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ
[1, 18]	ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν	ἀναθεὶς	τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ
[1, 21]	Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν	ἀναθημάτων;	Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν
[1, 14]	θύσοντές τε καὶ τὸ δόγμα	ἀναθήσοντες	εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ
[1, 24]	Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν	ἀναιδεῖ	γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας,
[1, 31]	εἴ τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν	ἀναιδείᾳ	καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ
[1, 11]	ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος	ἀναιδείᾳ	τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν
[1, 25]	ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι'	ἀναιδείας	ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν
[1, 14]	δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς	ἀναιδείας	τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου
[1, 3]	συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα	ἀναιδέστατον,	τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον
[1, 9]	τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν	ἀναιρεθεὶς	ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων
[1, 24]	θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον	ἀναιρεθέντι	συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ'
[1, 1]	χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν	ἀναιρεθέντων	τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς
[1, 18]	ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον	ἀναιρεθῆναι.	(Ἐν μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων
[1, 16]	εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν	ἀναιρεῖ	καὶ τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν
[1, 13]	πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων	ἀναιρεῖ	συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων
[1, 1]	πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων	ἀναιρεῖ,	ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς
[1, 1]	γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν	ἀναιρεῖ	τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν
[1, 2]	τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας	ἀναιρεῖ	τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ
[1, 13]	κατὰ τὸ προάστειον πλείστους μὲν	ἀναιρεῖ,	τρέπεται δὲ πάντας καὶ τοὺς
[1, 22]	τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς	ἀναιρεῖν	αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ
[1, 18]	Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον	ἀναιρεῖν	ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν κτήσεων
[1, 13]	πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος	ἀναιρεῖν	τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς
[1, 33]	Τί δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος,	ἀναιρεῖσθαι	μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν
[1, 3]	ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων	ἀναιρεῖται,	βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν
[1, 9]	ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος.	(Ἀναιρεῖται	δὲ καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ
[1, 1]	πολλούς τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας	ἀναιρεῖται	καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ
[1, 27]	κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον	ἀναιρέσεως	τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ
[1, 11]	δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς	ἀναίρεσιν	ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον.
[1, 33]	δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν	ἀναίρεσιν	τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας
[1, 32]	περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν	ἀναίρεσιν	τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου
[1, 2]	ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς	ἀναιρήσοντας	ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον
[1, 3]	τε παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος	ἀναιρήσων	αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν
[1, 11]	ἐχώρει μὲν ὡς καὶ Μάλιχον	ἀναιρήσων,	ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν
[1, 27]	ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν	ἀναιροῦνται	μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι
[1, 8]	τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν	ἀναιροῦνται,	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη
[1, 11]	περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν	ἀναιροῦσιν.	Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς
[1, 24]	τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς	ἀνακαλεῖσθαι	μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ
[1, 19]	ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς	ἀνακαλέσασθαι	τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις.
[1, 14]	μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς	ἀνακαλέσοντας	τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ
[1, 27]	τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν	ἀνακομισθῆναι	τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ
[1, 21]	μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν	ἀνακοπὴν	τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη,
[1, 23]	φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις	ἀνακόπτω	τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος
[1, 29]	Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν	ἀνακριθέντες	καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι
[1, 30]	Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς	ἀνακτησάμενος,	κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος,
[1, 11]	ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν	ἀνακτησάμενός	τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος
[1, 6]	προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας	ἀνακτήσασθαι	τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν
[1, 7]	αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν.	Ἀνακτίζει	δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων
[1, 8]	ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις	ἀνακτίζειν	ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος
[1, 8]	πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας	ἀνακτίζων.	Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς
[1, 10]	προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς πατρίδος	ἀνακτίσαι	κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ τιμὰς
[1, 21]	τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον.	Ἀνακτίσας	δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον
[1, 2]	αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως	ἀναλαβὼν	ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς
[1, 16]	ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας	ἀναλαβών,	πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία τῶν
[1, 14]	ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας	ἀναλαβών,	τῇ δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα
[1, 6]	Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον,	ἀναλαβὼν	τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ
[1, 6]	ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ	ἀναλαβὼν	τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως
[1, 15]	Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας	ἀναλαβών,	ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε
[1, 32]	χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν	ἀναλίσκειν;	Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων
[1, 28]	ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ'	ἀναλίσκων	κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς
[1, 4]	ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν	ἀναλίσκων·	ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις
[1, 22]	τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος	ἀνάλογον	τὴν λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς
[1, 21]	καὶ σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν	ἀναλόγῳ,	κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος,
[1, 18]	λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην,	ἀναλόγως	δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ
[1, 4]	Κανὰ κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων	ἀναλωθῆναι	συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ
[1, 0]	ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν	ἀναλώμασι	καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν
[1, 21]	ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις	ἀναλώμασιν	ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ
[1, 21]	διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς	ἀναλώμασιν	ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον
[1, 21]	θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς	ἀναλώμασιν	καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν
[1, 21]	πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις	ἀναλώμασιν	ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς
[1, 5]	βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ'	ἀναλώματα	καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας.
[1, 31]	ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν	ἀναλώματος	ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη
[1, 11]	ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων	ἀναμνησθέντες	ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς πόλεως
[1, 32]	ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν	ἀναμνησθῶ,	Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ
[1, 19]	καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν	ἀνάνδρων.	Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι
[1, 14]	ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας	ἀνανεούμενον,	ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ
[1, 31]	ἡ γυνή. Καὶ τότε μὲν	ἀνανήψας	ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν.
[1, 4]	τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν	ἀνάπαυσιν	τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις
[1, 25]	διαδοχήν, εἰ μή τινες ἦσαν	ἀναπείθοντες	καὶ τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον
[1, 33]	τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν	ἀναπέμπειν	ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια. Τούτων
[1, 7]	ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ	ἀναπεπληρωμένης	τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας
[1, 13]	πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς χώρας	ἀναπίμπλαται	τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος
[1, 7]	δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ	ἀναπληροῦν	διὰ βάθος ἄπειρον καὶ τῶν
[1, 32]	βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους	ἀναπλήσειεν	τὸν οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ
[1, 23]	ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν.	Ἀναπλησθεὶς	δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ
[1, 15]	ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος	ἀναπλησθέντων	οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν
[1, 12]	τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς	ἀναρρωσθεὶς	τά τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον
[1, 10]	εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις	ἀνασεσωκώς.	Γίνεται δ' ἐκ τούτου καὶ
[1, 13]	ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν,	ἀνάστατον	δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν,
[1, 5]	σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν	ἀνασταυρωθέντων	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον
[1, 4]	ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους	ἀνασταυρώσας	ἐν μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς
[1, 14]	τῆς χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν	ἀναστρέφειν,	προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι
[1, 33]	καὶ πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν	ἀναστρεφομένων	σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς
[1, 19]	ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων	ἀναστῶμεν.	Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς
[1, 12]	ὡς μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν	ἀνασχέσθαι.	(καὶ τότε μὲν οὕτως διελύθησαν,
[1, 10]	παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ	ἀνατάσει	μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι
[1, 21]	τις ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος	ἀνατείνεται,	παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα
[1, 8]	μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἀνατειχίζειν	ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ
[1, 21]	ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας	ἀνατέλλουσιν	αἱ πηγαί· καὶ γένεσις μέν,
[1, 0]	δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους	ἀνατίθημι	τῇ διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ
[1, 0]	Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων	ἀνατίθημι·	τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς μὲν
[1, 0]	δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν	ἀνατολήν,	ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ
[1, 25]	δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας	ἀνατρέπεσθαι.	(Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ
[1, 16]	δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς	ἀναφυγὰς	εἰς τὰ ἕλη καὶ τὰ
[1, 16]	Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην	ἀναχωρεῖ	καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος
[1, 15]	ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον καὶ	ἀναχωρεῖν	ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς
[1, 16]	καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν	ἀναχωρεῖν	πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως
[1, 12]	οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ	ἀναχωρήσαντος	ἐκ Συρίας πάλιν στάσις ἐν
[1, 11]	θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος	ἀναχωρήσαντος	Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ,
[1, 13]	δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα	ἀναχωροῦντας	ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται
[1, 4]	ᾔει. Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς	ἀναχωρῶν	εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας
[1, 11]	συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν	ἄνδρα	μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος,
[1, 33]	Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν	ἄνδρα	ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους
[1, 9]	(Ὁ δὲ τότε μὲν τὸν	ἄνδρα	τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν
[1, 1]	οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ'	ἄνδρα	τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ
[1, 19]	δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων	ἀνδραγαθίαν,	ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν,
[1, 8]	ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων	ἀνδραποδίζεται,	κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς
[1, 0]	αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν τε	ἀνδραποδισθέντων	τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἣν
[1, 18]	ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν	ἄνδρας	ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον
[1, 26]	Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς	ἄνδρας.	Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν τῶν
[1, 33]	γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους	ἄνδρας	ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς
[1, 13]	τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν	ἄνδρας	ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν.
[1, 33]	ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους	ἄνδρας	ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες
[1, 17]	κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς	ἄνδρας,	Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν
[1, 18]	ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις μήτε	ἀνδράσιν	ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε μὴν
[1, 19]	εὖ γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν	ἀνδρείαν	ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ
[1, 16]	ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν	ἀνδρείας	καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν
[1, 13]	ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον,	ἀνδρειότατα	θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς
[1, 12]	οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν	ἄνδρες	ἧκον εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν
[1, 22]	(Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ	ἀνδρὶ	Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς
[1, 17]	ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα σωθεὶς	ἀνδρὸς	θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν
[1, 8]	τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε	ἀνδρὸς	καὶ τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ
[1, 13]	ἐκ φανεροῦ οἷόν τε ἦν	ἀνδρὸς	οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης
[1, 5]	μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν	ἀνδρῶν,	ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ μὴ
[1, 33]	εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν	ἀνδρῶν	κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει
[1, 19]	Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν	ἀνδρῶν	τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ
[1, 20]	οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν	ἀνδρῶν	τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον·
[1, 18]	Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε καὶ	ἀνδρῶν	τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν
[1, 30]	δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε	ἀνδρῶν	φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον
[1, 6]	πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ	ἀνέβαινεν	εἰς τὴν ἄκραν, ὡς μὴ
[1, 32]	ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν	ἀνεβάλλετο	λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος
[1, 33]	τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας	ἀνεγίνωσκεν,	ἐν αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ
[1, 33]	καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις	ἀνεγίνωσκεν	ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ περὶ
[1, 0]	ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν	ἀνέγραψα.	Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως
[1, 13]	πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην	ἀνεδείματο	Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ.
[1, 21]	τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον	ἀνεδείματο.	Καὶ τί δεῖ λέγειν τὰς
[1, 10]	Καὶ πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος	ἀνεδείματο	τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον
[1, 10]	δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς	ἀνεδείχθη	κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ
[1, 17]	τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις	ἀνεδέχοντο,	καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος,
[1, 22]	πάθει καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος	ἀνέδην	ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ
[1, 1]	προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς	ἀνέδην	ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ
[1, 32]	τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων	ἀνέδην,	πλέοντι δὲ νῦν εἰς Ῥώμην
[1, 4]	ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ	ἀνέδην	ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος
[1, 18]	χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον	ἀνέζευξεν	ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον
[1, 22]	θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν	ἀνεζωπυρεῖτο.	Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς
[1, 2]	ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος	ἀνεθεὶς	τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 21]	ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος.	Ἀνέθηκεν	δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν
[1, 21]	δ' οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας	ἀνέθηκεν.	Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ
[1, 21]	ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας	ἀνέθηκεν	τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ
[1, 22]	ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις	ἀνειλεῖτο.	Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ
[1, 28]	Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς	ἀνεῖλεν	Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην
[1, 4]	ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων	ἀνεῖλεν	ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν
[1, 22]	αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς	ἀνεῖλεν,	ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν
[1, 4]	Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν	ἀνεῖλεν	τῶν πολεμίων, ἡ δὲ νίκη
[1, 8]	κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον	ἀνείλετο	πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ
[1, 7]	θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν	ἀνειλημένους·	ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης
[1, 16]	Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον	ἀνειμένοι	τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ
[1, 15]	στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας Πάρθους	ἀνείργειν	μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν
[1, 8]	τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν	ἀνείρξων,	περὶ ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν.
[1, 13]	αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων	ἀνέκοπτε	τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ
[1, 8]	Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους	ἀνέκοπτεν	Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών.
[1, 16]	φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων	ἀνέκοπτεν	τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ
[1, 33]	βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν.	Ἀνέκραγεν	δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου
[1, 3]	τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους	ἀνέκραγεν,	ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες
[1, 21]	δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν	ἀνέκτισεν	λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν
[1, 33]	ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο	ἀνελεῖν.	(Γίνεται δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς
[1, 33]	τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις	ἀνελεῖν.	(Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν
[1, 29]	τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν	ἀνελεῖν	ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν
[1, 30]	γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην	ἀνελεῖν	ἕως αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ
[1, 29]	ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην	ἀνελεῖν.	Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ
[1, 8]	τοὺς κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους	ἀνελεῖν.	Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη
[1, 11]	πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων	ἀνελεῖν	τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν
[1, 27]	αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν	ἀνελεῖν.	Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν
[1, 12]	μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ	ἀνελεῖν	ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ'
[1, 12]	(Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους	ἀνελόντες	ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ
[1, 20]	διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν	ἀνελόντι	καὶ χρήματα καὶ τείχη πρὸς
[1, 11]	μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον	ἀνελών.	Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως
[1, 17]	οὗτος ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον	ἀνελών.	Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν
[1, 9]	γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν	ἀνελὼν	τὸν υἱὸν καὶ διὰ τὸν
[1, 21]	δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ	ἀνέμων	τῷ τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ
[1, 13]	δὲ καὶ ἄλλος λόγος, ὡς	ἀνενέγκαι	μὲν ἐκ τῆς τότε πληγῆς,
[1, 11]	ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ	ἀνενεγκὼν	Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ κτείνας
[1, 19]	τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους	ἀνέντος	Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ τῶν
[1, 10]	ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ γὰρ	ἀνέξεσθαι	μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν
[1, 25]	καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς	ἀνεξικακίας,	εἰ ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος·
[1, 32]	τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν	ἀνεξικακίας	ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον·
[1, 4]	μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας	ἀνεπαύσατο	τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν
[1, 27]	Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος	ἀνέπειθεν,	ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε
[1, 0]	πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς	ἀνέπειθεν,	τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς
[1, 13]	βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων	ἀνέπεισεν	πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως,
[1, 29]	Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν Συρίαν	ἀνεπέμφθησαν	εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ
[1, 0]	ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας	ἀνέπεμψα	πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς
[1, 18]	Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν	ἀνέπεμψεν.	Οὐ μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο
[1, 21]	δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ	ἀνεπληρώθη	τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ
[1, 0]	τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος	ἀνερράγη	τά τε συμβάντα κατὰ Κέστιον
[1, 1]	χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς	ἀνέστειλεν.	Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος
[1, 18]	δ' οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις	ἀνέστειλεν,	ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων,
[1, 18]	λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν	ἀνέστελλεν	τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν
[1, 7]	κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους·	ἀνέστελλον	δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν
[1, 15]	δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες	ἀνέστρεφον.	(Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων
[1, 4]	Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας	ἀνέστρεψεν	ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς
[1, 33]	καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς	ἀνέστρεψεν.	Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου
[1, 17]	καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς	ἀνετείχιζέν	τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται.
[1, 21]	ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν	ἀνετειχίσατο	χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις
[1, 26]	ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς	ἀνέτρεψεν,	ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ
[1, 8]	μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους	ἀνέφυγον	εἴς τινα λόφον, οἱ δὲ
[1, 21]	λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς	ἀνέχει,	τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο
[1, 3]	συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ	ἀνέχεσθαι	τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων,
[1, 6]	εἰ μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν.	Ἀνεχώρει	δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς
[1, 8]	στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς	ἀνεχώρει	ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν
[1, 8]	πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος	ἀνεχώρει	καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος
[1, 15]	ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν	ἀνεχώρει	μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα
[1, 12]	δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες	ἀνεχώρησαν	εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ
[1, 4]	μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν,	Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ
[1, 4]	μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας	ἀνεχώρησεν.	Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ
[1, 6]	μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ	ἀνεχώρησεν	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν
[1, 6]	εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ	ἀνεχώρησεν	εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος
[1, 2]	Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα	ἀνεχώρησεν	εἴς τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος
[1, 7]	Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ ἱερὸν	ἀνεχώρησεν	καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ
[1, 4]	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν,	ἀνεχώρησεν.	(Οὐ μὴν τό γε λοιπὸν
[1, 10]	τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν	ἀνεχώρησεν	πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις
[1, 17]	ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν,	Σόσσιος δὲ δύο μὲν τάγματα
[1, 28]	Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους,	ἀνεψιάν	τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ
[1, 33]	Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ	ἀνεψιὸς	αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ
[1, 9]	ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα	ἀνήγαγεν.	Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν
[1, 4]	πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους	ἀνήγαγεν	εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ
[1, 33]	ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν	ἀνήγγειλεν	τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος
[1, 24]	βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν	ἀνήγετο	καὶ τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ
[1, 10]	καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν	ἀνῄει	φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν.
[1, 26]	πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς	ἀνήκεστον	ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν
[1, 6]	μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν	ἀνηκέστου	πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν
[1, 26]	τὰ δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα	ἀνηλώθη,	τούς τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας
[1, 32]	ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον	ἀνημέρου,	πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς σαῖς
[1, 33]	βραχὺ μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν	ἀνήνεγκεν,	αὖθις δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ
[1, 33]	γενομένου πρὸς μὲν τὴν φωνὴν	ἀνήνεγκεν,	εἰς δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς
[1, 31]	μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος	ἀνήνεγκεν	τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις
[1, 21]	ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν.	Ἀνήνυτον	ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ
[1, 11]	θνήσκει τά τε ἄλλα δραστήριος	ἀνὴρ	ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν
[1, 26]	ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς	ἀνὴρ	καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς
[1, 26]	δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν	ἀνὴρ	πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος,
[1, 24]	τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης	ἀνήρ,	ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς
[1, 7]	καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν	ἀνῃρέθησαν	μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ
[1, 24]	τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως	ἀνῄρει.	Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ
[1, 18]	τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους	ἀνῄρει.	Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων
[1, 16]	διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις	ἀνῄρει,	μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος,
[1, 17]	πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους	ἀνῄρει,	τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων
[1, 29]	τούτου γὰρ ἄλλους τε φίλους	ἀνῃρήκει	καὶ Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ
[1, 10]	παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον	ἀνῄρηκεν	Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς
[1, 33]	ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν	ἀνῃρημένη	κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ'
[1, 32]	ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς	ἀνῃρημένοις	λύπην καὶ διακρίνων τὴν τῶν
[1, 28]	ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς	ἀνῃρημένοις	μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει
[1, 10]	συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ τὸν	ἀνῃρημένον	καὶ διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα
[1, 3]	γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον	ἀνῃρημένος	Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον
[1, 16]	(Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων,	ἀνῃρημένου	δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου
[1, 28]	μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν	ἀνῃρημένων	γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν
[1, 31]	τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν	ἀνῃρημένων	δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν
[1, 28]	τε αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν	ἀνῃρημένων,	μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν
[1, 3]	γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων	ἀνῃρῆσθαι.	Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν
[1, 17]	μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας,	ἀνῄρητο	δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει
[1, 22]	ἣν Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς	ἀνῄρητο	καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ
[1, 5]	Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας	ἀνῄρουν	οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ
[1, 7]	δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν	ἀνῃροῦντο	καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον
[1, 8]	αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον	ἀνήχθη	καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς
[1, 10]	γε μὴν καὶ Καίσαρα πολεμίους	ἀνθ'	ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ γὰρ
[1, 0]	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας	ἀνθέλκεται·	τά τε γενόμενα περὶ ταύτης
[1, 20]	τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν καὶ	Ἀνθηδόνα	καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον·
[1, 4]	Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν καὶ	Ἀνθηδόνα	τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ
[1, 21]	πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ	Ἀνθηδόνα	τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ
[1, 8]	Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια καὶ	Ἀνθηδὼν	καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ
[1, 5]	μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις	ἀνθισταμένη	τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο.
[1, 19]	πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ'	ἀνθρώπειόν	τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει
[1, 19]	τὸ δ' αὐτὸ καὶ πρὸς	ἀνθρωπίνην	ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ
[1, 19]	τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν	ἀνθρώποις	βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην
[1, 19]	τῶν στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν	ἀνθρώποις	πλέον ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς
[1, 29]	δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν	ἄνθρωπον	πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας,
[1, 5]	Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς	ἀνθρώπου	κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ
[1, 29]	συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ τῆς	ἀνθρώπου	κατηγόρει καὶ τὴν εἰς τὰς
[1, 32]	μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ'	ἀνθρώπους	ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν
[1, 22]	ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν	ἀνθρώπῳ	γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ'
[1, 19]	σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος	ἀνθρώπων	δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ
[1, 32]	ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων	ἀνθρώπων	ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον
[1, 19]	πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων	ἀνθρώπων	νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα
[1, 11]	πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον·	ἀνθυπεκρίνετο	δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν
[1, 31]	ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς	ἀνθυπεκρίνετο	τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ
[1, 22]	ἡ τύχη τοῖς κατ' οἶκον	ἀνιαροῖς	ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς
[1, 23]	ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν	ἀνιαρῶν	τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ
[1, 24]	μετ' οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν	ἀνίει	διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο
[1, 29]	εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ	ἀνίει	Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς
[1, 2]	Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν	ἀνιέντων	λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον
[1, 9]	Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων κρατήσας	ἀνίησι	μὲν τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον,
[1, 19]	μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν	ἀνίκητον	δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα
[1, 6]	ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον	ἀνιόντων,	ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς
[1, 2]	τάλαντα χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον	ἀνίστησι	τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις
[1, 21]	βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν	ἄνοδον	διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ τὸ
[1, 16]	ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ	ἀνόδους	μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ
[1, 20]	γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς	ἀνοίας	αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν,
[1, 7]	τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων	ἀνοίγειν	Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ
[1, 2]	Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου τάφον	ἀνοίξας,	ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο,
[1, 27]	τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν,	ἀνομίας	γέμειν τὸν βίον, καὶ πάνθ'
[1, 24]	ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ	ἀνομίας	ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ
[1, 23]	παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες	ἀνόνητον	ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ
[1, 3]	πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας	ἄνοπλον	ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως
[1, 3]	αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας	ἀνόπλου	μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν
[1, 18]	ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους	ἀνόσιον	ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων ἔγγιον
[1, 8]	μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν	ἀνοχὴν	τοῦ πολέμου διδόντος καὶ τὸ
[1, 29]	ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων,	ἀνταγωνιούμενος	δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν
[1, 18]	καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν	ἀντάλλαγμα	κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς
[1, 26]	τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ	ἀντεῖχεν	ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ
[1, 4]	γενομένης ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος	ἀντεῖχεν	ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην
[1, 33]	τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν	ἀντείχετο	σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας
[1, 7]	αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας.	Ἀντεῖχον	δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ
[1, 19]	αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν	ἀντεῖχον	οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος,
[1, 18]	βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς λῃστείας	ἀντεπενοήθησαν	λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς
[1, 17]	τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως	ἀντεπεξῆλθον.	Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως τὰ
[1, 20]	αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς	ἀντεπέστελλεν	ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν
[1, 11]	μετιέναι τὸν φονέα τοῦ πατρὸς	ἀντεπιστείλας	καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις
[1, 6]	πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ	ἀντέσχεν	Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ
[1, 17]	μὲν ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον	ἀντέσχεν,	Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην τοῦ
[1, 3]	ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς	ἀντέχει.	(Θαυμάσαι δ' ἄν τις ἐν
[1, 10]	ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν	ἀντὶ	βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν
[1, 10]	ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν	ἀντὶ	κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ
[1, 8]	δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο	ἀντὶ	τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι.
[1, 18]	ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ	ἀντὶ	τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως
[1, 30]	σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ	ἀντὶ	τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ
[1, 24]	ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς	ἀντὶ	τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν
[1, 16]	Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς	Ἀντιγονείοις	χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας
[1, 18]	ταῖς τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ'	Ἀντιγονείους	ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη
[1, 18]	μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ	Ἀντιγόνην	ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς γυναῖκά
[1, 13]	μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα	Ἀντίγονον,	ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν
[1, 18]	ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην	Ἀντίγονον	Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα
[1, 15]	τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ'	Ἀντίγονον	ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος
[1, 16]	ὡς μή τι νεωτερισθείη πρὸς	Ἀντίγονον	αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα καὶ
[1, 17]	καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ'	Ἀντίγονον	αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος
[1, 14]	εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς	Ἀντίγονον	διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη
[1, 3]	ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν	Ἀντίγονον,	ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως,
[1, 3]	ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν	Ἀντίγονον	ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ,
[1, 3]	μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν	Ἀντίγονον,	εἰ μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι,
[1, 33]	βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας	Ἀντίγονον	ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα
[1, 16]	ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ'	Ἀντίγονον.	Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ
[1, 12]	κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ τὸν	Ἀντίγονον	ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν
[1, 3]	χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ	Ἀντίγονον	ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα
[1, 15]	ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς περὶ τὸν	Ἀντίγονον	καὶ τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι,
[1, 9]	Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς	Ἀντίγονον	καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς
[1, 13]	καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν	Ἀντίγονον,	καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις
[1, 17]	μὲν διὰ μῖσος τὸ πρὸς	Ἀντίγονον,	οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ
[1, 3]	ἡ τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν	Ἀντίγονον,	ὃν ἠγάπα τε καὶ τῆς
[1, 17]	τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς	Ἀντίγονον·	οὐ γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι
[1, 14]	ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον τὸν	Ἀντίγονον	οὐ μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη
[1, 15]	δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν	Ἀντίγονον	οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων
[1, 15]	ἦν ἔρημα πάντα τῶν περὶ	Ἀντίγονον	προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον
[1, 13]	Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς	Ἀντίγονον	προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν
[1, 15]	ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ'	Ἀντίγονον	συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς
[1, 12]	τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν	Ἀντίγονον	τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον
[1, 2]	ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ	Ἀντίγονον·	ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν
[1, 3]	σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς τὸν	Ἀντίγονον	ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα
[1, 15]	τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας.	Ἀντίγονος	δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν
[1, 15]	κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας	Ἀντίγονος	διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν εἴργειν
[1, 7]	δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος	Ἀντίγονος	εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ
[1, 3]	τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ	Ἀντίγονος,	ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 15]	ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ'	Ἀντίγονος	ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων
[1, 15]	~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον	Ἀντίγονος	ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς
[1, 3]	προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν τόπον	Ἀντίγονος	ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς
[1, 3]	διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος	Ἀντίγονος	ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον,
[1, 16]	Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν	Ἀντίγονος	ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν
[1, 3]	τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ	Ἀντίγονος	λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς
[1, 17]	τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ	Ἀντίγονος	μὴ μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων
[1, 18]	πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ	Ἀντίγονος	μήτε τῆς πάλαι μήτε τῆς
[1, 10]	Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ	Ἀντίγονος	ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα
[1, 3]	ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ	Ἀντίγονος	οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον
[1, 15]	καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ	Ἀντίγονος	παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι
[1, 13]	ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν	Ἀντίγονος	παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ
[1, 13]	χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς	Ἀντίγονος	τὰς πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς
[1, 16]	Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν	Ἀντίγονος	τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ
[1, 13]	αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν	Ἀντίγονος	ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα
[1, 12]	τὸ πλέον διὰ Φάβιον, ὃν	Ἀντίγονος	χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς
[1, 10]	κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος·	Ἀντιγόνου	δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ
[1, 15]	δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ'	Ἀντιγόνου	διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος
[1, 13]	πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ'	Ἀντιγόνου	θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ
[1, 19]	Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον ἡ	Ἀντιγόνου	κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν
[1, 3]	ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα τοῦ	Ἀντιγόνου	μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι
[1, 17]	δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν	Ἀντιγόνου	νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε
[1, 16]	δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν	Ἀντιγόνου	πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι.
[1, 17]	δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν	Ἀντιγόνου	στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ
[1, 8]	ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ'	Ἀντιγόνου	τοῦ παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης
[1, 16]	τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς	Ἀντιγόνου	φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν
[1, 16]	Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ'	Ἀντιγόνου	χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα.
[1, 13]	τὴν στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς	Ἀντιγόνῳ	βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων
[1, 17]	ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον.	(Ἀντιγόνῳ	δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη,
[1, 17]	τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης	Ἀντιγόνῳ	κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν
[1, 17]	τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες	Ἀντιγόνῳ.	Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ τῆς
[1, 12]	ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος	Ἀντιγόνῳ.	(Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ
[1, 13]	γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις	Ἀντιγόνῳ	τὰ πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν
[1, 13]	καὶ πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα	Ἀντιγόνῳ.	(Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον
[1, 27]	τὴν περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν.	Ἀντιγράφει	γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς,
[1, 26]	τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν	ἀντιδιδόναι	τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν
[1, 26]	Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ	ἀντιθεῖναι	τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ·
[1, 21]	διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος	ἀντικρὺ	ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει
[1, 20]	μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος	ἄντικρυς	εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου
[1, 28]	ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν	ἄντικρυς	μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν
[1, 24]	Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν	ἄντικρυς	ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν
[1, 13]	ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν	ἄντικρυς	ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ'
[1, 27]	τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς	ἀντιλέγοντος	ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ
[1, 18]	τοῦ τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις	ἀντιμηχανώμενον	ἀεί τι κώλυμα καινότερον· ἐν
[1, 9]	Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν	Ἀντιοχείᾳ	Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης
[1, 12]	ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν πρὸς	Ἀντιόχειαν	Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ
[1, 17]	δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς	Ἀντιόχειαν	Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ
[1, 25]	Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν ἕως	Ἀντιοχείας.	~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ εἰς
[1, 21]	Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ'	Ἀντιοχέων	τῶν ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ
[1, 2]	τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν τε	Ἀντίοχον	ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις
[1, 16]	ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν,	Ἀντίοχον	δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι
[1, 2]	σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς	Ἀντίοχον	δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ
[1, 1]	κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν	Ἀντίοχον	εἶναι, τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει
[1, 1]	υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς	Ἀντίοχον	ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς
[1, 4]	Οὐ μὴν εἶρξαί γε τὸν	Ἀντίοχον	ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους
[1, 4]	ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν	Ἀντίοχον.	Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης ἕως
[1, 1]	εἰ συνέβη δὲ εἶναι τὸν	Ἀντίοχον,	οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας
[1, 2]	τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν	Ἀντίοχον	τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως
[1, 1]	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν	Ἀντίοχον	ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ
[1, 4]	μάχης γενομένης ἕως μὲν περιῆν	Ἀντίοχος	ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ
[1, 1]	πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς	Ἀντίοχος	γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν
[1, 2]	Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος.	(Ἀντίοχος	δὲ κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ
[1, 1]	εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει.	Ἀντίοχος	δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ
[1, 2]	περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν	Ἀντίοχος	ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης
[1, 2]	συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ γὰρ	Ἀντίοχος	Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ
[1, 1]	κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν	Ἀντίοχος,	κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ
[1, 4]	(Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων	Ἀντίοχος	ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου
[1, 1]	Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν	Ἀντίοχος	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ
[1, 0]	ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς	Ἀντίοχος	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ
[1, 2]	ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε τὸν	Ἀντιόχου	παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν
[1, 2]	τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ	Ἀντιόχου	παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ
[1, 1]	κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς	Ἀντιόχου	στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ
[1, 1]	συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε τοὺς	Ἀντιόχου	στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει.
[1, 4]	Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν	Ἀντιόχου	φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς Γάμαλα
[1, 1]	Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ	Ἀντιόχου	φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον
[1, 1]	Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ	Ἀντιόχου	φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι
[1, 1]	ὧν αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν.	(Ἀντιόχῳ	γε μὴν οὔτε τὸ παρ'
[1, 2]	κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται καὶ	Ἀντιόχῳ	σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν
[1, 18]	Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος	ἀντίπαλον.	Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν τε
[1, 29]	Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν	ἀντίπαλος	ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν
[1, 32]	μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν	Ἀντίπαν	ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ
[1, 33]	δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ	Ἀντίπαν.	(Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ
[1, 25]	ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην	ἀντιπαρακαλεῖν	ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν
[1, 14]	μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς	ἀντιπαρασχεῖν	χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις
[1, 12]	Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης	ἀντιπαραταξάμενος	ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας
[1, 19]	Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς	ἀντιπαραταξαμένων.	Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν μέγα
[1, 26]	τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας	ἀντιπαρέχειν·	πάλαι γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι
[1, 15]	τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ	ἀντιπαρηγοροῦντες	οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε
[1, 33]	κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν,	Ἀντίπας,	βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ
[1, 28]	Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός,	Ἀντίπας	δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης
[1, 8]	πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ	Ἀντιπάτου	τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ
[1, 28]	ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ παιδί,	Ἀντίπατρε,	τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ
[1, 21]	τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν	Ἀντιπατρίδα,	καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον
[1, 4]	τὸ μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ	Ἀντιπατρίδος	παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν
[1, 30]	σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς	Ἀντίπατρον;	Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ
[1, 11]	Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν	Ἀντίπατρον·	ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν
[1, 26]	ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε κατ'	Ἀντίπατρον	ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς
[1, 28]	πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν	Ἀντίπατρον,	αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς
[1, 22]	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν	Ἀντίπατρον	διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν
[1, 29]	αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν	Ἀντίπατρον	διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα,
[1, 30]	γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν	Ἀντίπατρον	εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς
[1, 30]	ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα τὸν	Ἀντίπατρον	εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν εἴη
[1, 28]	θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν	Ἀντίπατρον	εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον.
[1, 32]	Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος	Ἀντίπατρον	ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ,
[1, 32]	ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν	Ἀντίπατρον	ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι
[1, 8]	δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἀντίπατρον	ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο τάγμα
[1, 31]	τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον	Ἀντίπατρον.	(Ἔτι δὲ καὶ πρὸ τῆς
[1, 30]	~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην	Ἀντίπατρον	ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον
[1, 24]	οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον	Ἀντίπατρον	ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ
[1, 30]	Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν	Ἀντίπατρον	Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν
[1, 33]	πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν	Ἀντίπατρον.	Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ
[1, 9]	ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι'	Ἀντίπατρον	ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει
[1, 23]	κατάγει τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος	Ἀντίπατρον	καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται.
[1, 32]	χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς	Ἀντίπατρον	καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας
[1, 32]	δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι'	Ἀντίπατρον.	Καὶ τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα
[1, 30]	τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην	Ἀντίπατρον,	ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων
[1, 30]	δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος	Ἀντίπατρον	οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ
[1, 32]	καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι'	Ἀντίπατρον·	οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν
[1, 29]	Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς	Ἀντίπατρον	περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον.
[1, 8]	ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων	Ἀντίπατρον	προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ
[1, 12]	Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν	Ἀντίπατρον,	τότε δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 29]	τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ'	Ἀντίπατρον,	ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα
[1, 26]	τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν	Ἀντίπατρον,	ὡς ἄρα μόνος τε εἴη
[1, 32]	(Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν	Ἀντίπατρον,	ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ
[1, 24]	τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ'	Ἀντίπατρος	ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ
[1, 33]	οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας	Ἀντίπατρος	ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς τοὺς
[1, 10]	φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ	Ἀντίπατρος	ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος
[1, 31]	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων	Ἀντίπατρος	ἃς μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν
[1, 24]	ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου,	Ἀντίπατρος	δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν
[1, 10]	καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς.	(Ἀντίπατρος	δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς
[1, 9]	αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς.	(Ἀντίπατρος	δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν
[1, 11]	τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν	Ἀντίπατρος	δὲ τήν τε ἰσχὺν καὶ
[1, 10]	Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ	Ἀντίπατρος	διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν.
[1, 29]	κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν	Ἀντίπατρος	ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος
[1, 28]	δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ	Ἀντίπατρος	ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς
[1, 32]	Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων	Ἀντίπατρος	εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ
[1, 28]	ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς μὲν	Ἀντίπατρος	ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ
[1, 28]	ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων	Ἀντίπατρος,	ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις
[1, 24]	λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ	Ἀντίπατρος	ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ
[1, 29]	ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ	Ἀντίπατρος	ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ.
[1, 30]	αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν	Ἀντίπατρος	ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ'
[1, 32]	ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ	Ἀντίπατρος	ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ
[1, 26]	ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν	Ἀντίπατρος	ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν
[1, 32]	ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος	Ἀντίπατρος	εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις
[1, 24]	αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον Φερώραν	Ἀντίπατρος	ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην,
[1, 32]	δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον	Ἀντίπατρος;	Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ'
[1, 23]	ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ	Ἀντίπατρος	ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ'
[1, 23]	ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ'	Ἀντίπατρος	ἤδη καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο,
[1, 24]	πᾶσα ἡ γενεά· πάντα γὰρ	Ἀντίπατρος	ἦν, καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ,
[1, 28]	τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς	Ἀντίπατρος	καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος·
[1, 29]	τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ	Ἀντίπατρος	καὶ πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ
[1, 32]	κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας	Ἀντίπατρος	καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν
[1, 32]	Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους	Ἀντίπατρος·	Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς διὰ
[1, 33]	κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ'	Ἀντίπατρος	κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν ὡς,
[1, 30]	σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ συνθήκην	Ἀντίπατρος	μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ'
[1, 33]	νόσου δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν	Ἀντίπατρος,	ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας
[1, 9]	ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους	Ἀντίπατρος	οὐ μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν,
[1, 31]	μόνος ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν	Ἀντίπατρος·	οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις
[1, 9]	τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν	Ἀντίπατρος	παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ·
[1, 32]	περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον	Ἀντίπατρος	ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους
[1, 8]	ὅπλα καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους	Ἀντίπατρος	προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους
[1, 31]	ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς	Ἀντίπατρος.	Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει τὴν
[1, 30]	συνόδους, ὅτι τε Φερώρας καὶ	Ἀντίπατρος	σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ
[1, 11]	τὴν τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν	Ἀντίπατρος	ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον.
[1, 11]	Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας	Ἀντίπατρος	τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς
[1, 9]	δὲ κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος	Ἀντίπατρος·	τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος
[1, 28]	Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ	Ἀντίπατρος	τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει
[1, 8]	τοῦ φόνου δὲ ἦν σύμβουλος	Ἀντίπατρος.	Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων
[1, 6]	Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ	Ἀντίπατρος	τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ
[1, 24]	ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος	Ἀντίπατρος	ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος
[1, 30]	Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος	Ἀντιπάτρου.	Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι
[1, 24]	ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν	Ἀντιπάτρου	βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις
[1, 8]	ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ	Ἀντιπάτρου	βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν
[1, 33]	τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ	Ἀντιπάτρου	γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ
[1, 29]	ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο,	Ἀντιπάτρου	δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ
[1, 28]	μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν	Ἀντιπάτρου	διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν
[1, 31]	τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ'	Ἀντιπάτρου·	ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος
[1, 28]	δ' ἑτέραν τῷ πρὸς μητρὸς	Ἀντιπάτρου	θείῳ. Τῶν δ' ἐκ Μαριάμμης
[1, 23]	ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον	Ἀντιπάτρου	καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν
[1, 30]	παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος	Ἀντιπάτρου	καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ
[1, 26]	ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς	Ἀντιπάτρου	καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν
[1, 26]	τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν	Ἀντιπάτρου	καὶ πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ
[1, 30]	φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ'	Ἀντιπάτρου	καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός
[1, 0]	Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ	Ἀντιπάτρου	κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν
[1, 10]	δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ	Ἀντιπάτρου	κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν
[1, 9]	ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν	Ἀντιπάτρου	κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε μὲν
[1, 26]	διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ,	Ἀντιπάτρου	μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ
[1, 30]	πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν	Ἀντιπάτρου	μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς
[1, 29]	τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν	Ἀντιπάτρου	μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ
[1, 30]	ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν	Ἀντιπάτρου	μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ
[1, 24]	πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ	Ἀντιπάτρου	μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς
[1, 32]	ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς	Ἀντιπάτρου	μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ
[1, 30]	γυνὴ τήν τε φιλίαν τῆς	Ἀντιπάτρου	μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ τὰς
[1, 14]	καὶ κατὰ μνήμην μὲν τῆς	Ἀντιπάτρου	ξενίας, τὸ δὲ ὅλον καὶ
[1, 11]	Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν	Ἀντιπάτρου	παίδων περιγίνεται· τόν τε γὰρ
[1, 23]	κινδύνων, οὕτως ἤδη τό τε	Ἀντιπάτρου	πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν
[1, 14]	ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς	Ἀντιπάτρου	παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν
[1, 32]	πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ	Ἀντιπάτρου	προειπὼν καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ
[1, 24]	καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ	Ἀντιπάτρου	πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς
[1, 14]	οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς	Ἀντιπάτρου	στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον
[1, 11]	πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ'	Ἀντιπάτρου	σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε
[1, 10]	τὸ τῶν παίδων ἢ τὸ	Ἀντιπάτρου	σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ
[1, 28]	Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς	Ἀντιπάτρου·	τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον
[1, 30]	ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον	Ἀντιπάτρου	τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις
[1, 6]	ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν	Ἀντιπάτρου	Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος
[1, 31]	πᾶσα πόλις ἤδη τῆς κατ'	Ἀντιπάτρου	φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος ἠγνόει
[1, 32]	φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ τοὺς	Ἀντιπάτρου	φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα
[1, 12]	ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς ὑπ'	Ἀντιπάτρου	φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 14]	ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ'	Ἀντιπάτρου	χρέα καὶ μηδὲν εἰς τὰς
[1, 31]	συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις τῶν	Ἀντιπάτρῳ	βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον.	~(Ἀντιπάτρῳ	δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν
[1, 10]	μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο,	Ἀντιπάτρῳ	δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ
[1, 26]	τὸν πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον	Ἀντιπάτρῳ,	δι' ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι
[1, 30]	τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ	Ἀντιπάτρῳ	διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ'
[1, 10]	εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν	Ἀντιπάτρῳ	θεραπεία τε ἦν ἐκ τοῦ
[1, 8]	κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ	Ἀντιπάτρῳ·	καὶ γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ'	Ἀντιπάτρῳ,	καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ
[1, 11]	βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον	Ἀντιπάτρῳ.	Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς
[1, 10]	Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς	Ἀντιπάτρῳ	καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας
[1, 11]	ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν	Ἀντιπάτρῳ,	κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος
[1, 27]	τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ'	Ἀντιπάτρῳ	καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον
[1, 10]	τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως	Ἀντιπάτρῳ	μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ
[1, 32]	ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον	Ἀντιπάτρῳ·	νέῳ γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ
[1, 6]	παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα	Ἀντιπάτρῳ	πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν
[1, 24]	πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον	Ἀντιπάτρῳ	προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν
[1, 31]	ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον	Ἀντιπάτρῳ	σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ
[1, 26]	μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων	Ἀντιπάτρῳ	τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν
[1, 11]	καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ'	Ἀντιπάτρῳ	τήν τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς
[1, 24]	μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου	Ἀντιπάτρῳ	τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ
[1, 26]	ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον	Ἀντιπάτρῳ	τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν
[1, 22]	Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς	ἀντιποιούμενος	βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν
[1, 21]	ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων	ἀντιπράσσοντα	τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν
[1, 7]	Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων	ἀντιστασιαστῶν	ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν
[1, 4]	ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε τῶν	ἀντιστασιαστῶν	κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν
[1, 18]	οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον	ἀντισχεῖν	διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης
[1, 7]	αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες	ἀντισχεῖν	εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ
[1, 8]	δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας	ἀντισχὼν	ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ'
[1, 30]	τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν	Ἀντίφιλον	κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν
[1, 0]	ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων	ἀντιφιλονεικῶν	αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων,
[1, 30]	δ' ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν	Ἀντιφίλου	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους
[1, 30]	αὐτὸν διά τινος τῶν ἑταίρων	Ἀντιφίλου,	λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων
[1, 32]	ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ	Ἀντιφίλου	τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων
[1, 21]	δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς	ἄντρον	ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς
[1, 21]	οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ	ἄντρου	κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν
[1, 3]	τῇ βάρει πρότερον αὖθις δ'	Ἀντωνίᾳ	μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι,
[1, 21]	κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον	Ἀντωνίαν	ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν.
[1, 6]	συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν	Ἀντωνίαν	καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν
[1, 5]	παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν	Ἀντωνίαν·	φρούριον δ' ἦν τῷ βορείῳ
[1, 18]	τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν	Ἀντώνιον	ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν
[1, 16]	καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν	Ἀντώνιον.	Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς
[1, 12]	πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς	Ἀντώνιον	εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων
[1, 20]	ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ	Ἀντώνιον	ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε
[1, 18]	καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν	Ἀντώνιον	ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν
[1, 8]	Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον	Ἀντώνιον	ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ'
[1, 12]	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ'	Ἀντώνιον	ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον·
[1, 19]	ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν	Ἀντώνιον	Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας
[1, 16]	ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν μὲν	Ἀντώνιον	θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς
[1, 15]	στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων	Ἀντώνιον.	~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις
[1, 16]	δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς	Ἀντώνιον	κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ
[1, 16]	μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς	Ἀντώνιον	ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ
[1, 11]	Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς	Ἀντώνιον	πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς
[1, 8]	μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον	Ἀντώνιον	προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην
[1, 20]	σε ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης	Ἀντώνιον.	(Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ
[1, 20]	πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν πρὸς	Ἀντώνιον	φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος.
[1, 12]	Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις	Ἀντώνιον	χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ
[1, 12]	κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν	Ἀντώνιον	ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι.
[1, 18]	οὐ πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων	Ἀντώνιος	ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου
[1, 12]	Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος. Καὶ	Ἀντώνιος	ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς
[1, 16]	τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν	Ἀντώνιος,	Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς
[1, 14]	πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν	Ἀντώνιος	εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον
[1, 12]	Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων	Ἀντώνιος	ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν,
[1, 12]	πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν	Ἀντώνιος	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους
[1, 14]	πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν	Ἀντώνιος	καὶ πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων
[1, 20]	ἔχω. Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν	Ἀντώνιος	Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί·
[1, 14]	πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς	Ἀντώνιος	μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες
[1, 17]	μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν	Ἀντώνιος	μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας
[1, 22]	ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον	Ἀντώνιος.	Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως,
[1, 8]	τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος	Ἀντώνιος,	πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς,
[1, 12]	Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας	Ἀντώνιος,	πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς
[1, 18]	μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας	Ἀντώνιος	τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς
[1, 18]	τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ	Ἀντώνιος	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων
[1, 20]	ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ	Ἀντωνίου	βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ
[1, 14]	χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης.	(Ἀντωνίου	δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν
[1, 9]	ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ'	Ἀντωνίου	Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις
[1, 5]	ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος	Ἀντωνίου,	καθάπερ ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ
[1, 15]	αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος καὶ	Ἀντωνίου	καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν
[1, 16]	ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος	Ἀντωνίου	πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου
[1, 15]	καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ'	Ἀντωνίου	πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν
[1, 17]	ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον παρὰ	Ἀντωνίου	τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν
[1, 20]	εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ	Ἀντωνίου	τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς
[1, 21]	ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν	Ἀντωνίου	τιμήν. Τό γε μὴν ἑαυτοῦ
[1, 20]	ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν	Ἀντωνίου	φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα
[1, 22]	τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον	Ἀντωνίῳ	καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν
[1, 20]	ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος	Ἀντωνίῳ.	Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην
[1, 8]	δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ	Ἀντωνίῳ	καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ'
[1, 14]	διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν	Ἀντωνίῳ	καὶ τάς τε αὐτοῦ καὶ
[1, 20]	τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ'	Ἀντωνίῳ	καὶ τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου
[1, 18]	χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας	Ἀντωνίῳ	καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν.
[1, 11]	Καίσαρί τε τῷ νέῳ καὶ	Ἀντωνίῳ	Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες
[1, 19]	πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης	Ἀντωνίῳ	συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε ἄλλων
[1, 19]	τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων	Ἀντωνίῳ·	τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν,
[1, 18]	ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον	Ἀντωνίῳ.	Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις
[1, 17]	ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ	Ἀντωνίῳ	τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ
[1, 18]	κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους ἕτερον	ἀντωχύρουν·	καθόλου τε οὔτε χερσὶν οὔτ'
[1, 20]	Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ τῆς	ἀνύδρου	πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ
[1, 21]	ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν	ἀνυπερβλήτῳ	δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ
[1, 24]	γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας	ἀνυπεύθυνος	ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ
[1, 31]	ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς	ἀνύποπτος	εἴη τῷ πατρὶ περὶ τῶν
[1, 19]	γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν	ἀνυπόστατον,	ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε.
[1, 6]	σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν	ἀνυπόστατον.	Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον
[1, 21]	καὶ ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ'	ἀνυπόστατος.	Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις
[1, 17]	αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς	ἀνυτικωτάτους	τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων
[1, 0]	Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς	ἄνω	βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα
[1, 21]	μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν	ἄνω	δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς μεγίστους
[1, 1]	ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς	ἄνω	πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς
[1, 7]	τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων	ἄνωθεν,	κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις
[1, 21]	αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν γὰρ	ἀνῳκοδόμησεν	ἐκ θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας
[1, 4]	αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου τὸ	ἀνώμαλον,	πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον, τί
[1, 23]	ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε	ἀνωμάλους	τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ
[1, 21]	ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς,	ἄξια	τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς
[1, 25]	τῶν τε φίλων ἐτίμησεν κατ'	ἀξίαν	ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ οἱ
[1, 5]	πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν	ἀξιόλογον	ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων
[1, 1]	ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς	ἀξιολόγους	αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν
[1, 4]	Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν	ἀξιόμαχον	εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ
[1, 2]	καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν	ἄξιον	ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς πατρῴας
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν.	(Ἄξιον	δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον
[1, 32]	τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης	ἄξιον	συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ
[1, 0]	αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας	ἄξιον·	φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν
[1, 32]	θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν	ἀξιοπιστίαν	καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός
[1, 24]	διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν	ἀξιόπιστος	κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις
[1, 25]	μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ	ἀξιοπίστως	Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν
[1, 13]	προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα	ἀξιοπίστως	τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν
[1, 20]	ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον·	ἄξιος	γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω
[1, 18]	μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος	ἄξιος	τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς
[1, 7]	ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν	ἀξιούντων	καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν
[1, 23]	οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς.	Ἀξιῶ	δ' οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ
[1, 25]	ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ σὸν	ἀξίωμα	βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ
[1, 14]	τήν τε φήμην καὶ τὸ	ἀξίωμα	τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς
[1, 5]	μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ τὸ	ἀξίωμα	τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς,
[1, 12]	ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς	ἀξιώματι	καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν
[1, 1]	περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν	ἀξιώματι	μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι,
[1, 32]	προτέρους βασιλείας τε ἔτι νέους	ἀξιώσας	καὶ πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ
[1, 10]	(Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν	ἀξιώτερον	τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ
[1, 7]	τοῦ ἔθνους ὡς τὸ τέως	ἀόρατον	ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων·
[1, 30]	κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε	ἀπ'	Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ
[1, 8]	Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ παρῆν	ἀπ'	Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος,
[1, 0]	αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων	ἀπ'	αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων
[1, 27]	ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν	ἀπ'	ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα
[1, 13]	ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ	ἀπ'	ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ
[1, 28]	ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν	ἀπ'	αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς
[1, 7]	ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν	ἀπ'	αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες
[1, 24]	τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν	ἀπ'	αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης
[1, 7]	ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ	ἀπ'	αὐτῶν καὶ τὰς ἐν τῇ
[1, 8]	γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας	ἀπ'	Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις
[1, 32]	τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ'	ἀπ'	οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ
[1, 1]	ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν	ἀπαγαγὼν	χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς
[1, 24]	καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν	ἀπαγγελθείη	τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο
[1, 0]	παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν	ἀπαγγελίαν	ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ'
[1, 31]	μῖσος ἦν. Τάχα καὶ τοὺς	ἀπαγγέλλειν	προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες
[1, 14]	τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν	ἀπαγγέλλεται.	Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο
[1, 15]	καὶ χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν	ἀπάγειν	τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς
[1, 15]	ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς τροφὰς	ἀπαιτεῖν	ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς
[1, 3]	ὁ λαὸς εἰς τὴν χώραν	ἀπαλλαγεὶς	τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν
[1, 27]	ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς	ἀπαλλαγὴν	τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι,
[1, 1]	εἰς δυναστείαν καὶ διὰ τὴν	ἀπαλλαγὴν	τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων
[1, 29]	δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος	ἀπαλλαγῆναι	τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν
[1, 29]	Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν	ἀπαλλάσσεται	μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν
[1, 2]	ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους	ἀπαλλάττει.	(Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς
[1, 11]	εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ	Ἀπάμειαν	δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον
[1, 10]	ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ	Ἀπάμειαν	ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος,
[1, 11]	διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν	Ἀπάμειαν	τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς
[1, 18]	Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι'	Ἀπαμείας	καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν
[1, 18]	αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς	ἅπαν	ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη
[1, 30]	οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες	ἅπαν	τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ
[1, 0]	τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν	ἅπαν	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι
[1, 2]	καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον	ἀπανασταίη,	διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν μὲν
[1, 5]	δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος	ἀπαναστὰς	διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος
[1, 15]	δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς	ἀπαναστάσεως	πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι
[1, 15]	κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας	ἀπαναστήσας.	Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους
[1, 0]	τίνες τε ὄντες καὶ ὅπως	ἀπανέστησαν	Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον
[1, 1]	αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων	ἀπανίσταται,	καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν
[1, 6]	δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης	ἀπαντᾷ	χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ τῷ
[1, 25]	ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς εἰς	ἅπαντα	ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς
[1, 8]	κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς	ἅπαντα	χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ
[1, 10]	μὴ πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν	ἀπαντᾶν,	περὶ δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον
[1, 15]	τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως	ἅπαντας	ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς
[1, 17]	ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος	ἅπαντας	διώκει. Φόνος δ' ἦν πολύς,
[1, 4]	ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων	ἅπαντας.	(Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ
[1, 32]	δακρύων ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους	ἅπαντας	καὶ τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον
[1, 1]	ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ	ἅπαντες	μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ
[1, 12]	τῆς καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν	ἁπάντων	ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς
[1, 5]	θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων	ἁπάντων,	τοῖς δ' ἐκ τούτων χρήμασιν
[1, 33]	τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ	ἁπάντων	ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν
[1, 32]	οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ	ἁπάντων.	Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον
[1, 25]	Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας	ἀπάξειν	ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν
[1, 13]	πῶς ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν	ἀπαρτίσειαν,	οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν
[1, 32]	ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν	ἀπαρτισθῇ	πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης
[1, 13]	μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν	ἅπασαν,	ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων
[1, 2]	ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν	ἅπασαν	κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας
[1, 20]	Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν	ἅπασαν.	Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον
[1, 11]	ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν Συρίας	ἁπάσης	ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε
[1, 19]	ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν	ἁπάσης	Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς
[1, 18]	τῶν χρημάτων καὶ τῆς λείας	ἁπάσης	ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ
[1, 14]	τε ξενίαν καὶ τὴν ἐν	ἅπασιν	εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν καὶ
[1, 15]	συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν	ἅπασιν	εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου καὶ
[1, 16]	ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος	ἅπασιν.	(Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν
[1, 28]	εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν	ἅπασιν	ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ
[1, 24]	τῶν φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν	ἅπασιν	πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν
[1, 32]	ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἅπασιν	τῆς τε χώρας οὐκ ὀλίγα
[1, 20]	δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν	ἅπασιν	τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς καὶ
[1, 24]	εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον	ἀπατηθεῖεν	ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ
[1, 13]	ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους	ἀπατήσας	προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ
[1, 9]	Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν ἰδίων	ἀπέβαλεν,	καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ
[1, 28]	πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν	ἀπεδάκρυσέν	τε καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν
[1, 17]	ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ	ἀπεδέδεικτο,	πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ
[1, 17]	συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς	ἀπεδέδεικτο,	Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι
[1, 32]	αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν	ἀπεδείκνυεν	Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου
[1, 25]	μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ'	ἀπεδείκνυεν	τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ
[1, 33]	προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος	ἀπεδείκνυτο.	Τούτῳ δὲ τόν τε δακτύλιον
[1, 32]	τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους	ἀπέδειξα	τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι,
[1, 30]	ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ'	ἀπέδειξαν	αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ
[1, 32]	αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων,	ἀπέδειξας	δὲ ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν
[1, 8]	διάδοχος τά τε ἄλλα γενναῖον	ἀπέδειξεν	ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ'
[1, 21]	πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων	ἀπέδειξεν,	ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν
[1, 33]	ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων	ἀπεδείχθη	βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ
[1, 8]	κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις	ἀπεδείχθη	πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ
[1, 32]	πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν	ἀπεδήμουν,	ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ
[1, 16]	τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας	ἀπεδίδου	διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα
[1, 27]	δ' ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες	ἀπέδοσαν	τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα,
[1, 24]	ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ'	ἀπέδρα	Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς
[1, 7]	ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους	ἀπεθαύμαζεν	καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι·
[1, 14]	ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον	ἀπεθήκατο	φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ
[1, 24]	τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ	ἀπέθνησκον	πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ
[1, 19]	αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων	ἀπειθὲς	κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς
[1, 1]	νομῷ πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις	ἀπεικασμένην	καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ
[1, 24]	ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν	ἀπειλεῖν,	ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν
[1, 10]	τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν	ἀπειλῇ	καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν
[1, 25]	καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως	ἀπειλὴν	διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ
[1, 11]	ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν	ἀπειλὴν	τοῦ Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς
[1, 31]	διὰ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως	ἀπειλήν,	ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα
[1, 21]	πελάγει διὰ τὴν ἐκ λιβὸς	ἀπειλήν,	ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον
[1, 10]	ὀργὴν τῆς περὶ τὴν δίκην	ἀπειλῆς	στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν
[1, 10]	τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν,	ἀπειλητὴς	ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις,
[1, 24]	ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας	ἀπειλοῖεν	οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν
[1, 2]	τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν	ἀπειλούμενον	αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε
[1, 18]	τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς δ'	ἀπειλούμενος	ἔστιν δ' οὓς καὶ τοῖς
[1, 3]	ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ	ἀπειλοῦντι	καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ
[1, 33]	μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον οὐκ	ἀπειλῶν	αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς
[1, 6]	τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας	ἀπειλῶν	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ
[1, 13]	Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος	ἄπειμι	τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν
[1, 24]	φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν	ἀπεῖπεν	τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς
[1, 7]	κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς	ἄπειροι·	καὶ τὰ περὶ τὸ τεῖχος
[1, 19]	εἰς Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας	ἄπειροι	τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον.
[1, 17]	πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς	ἀπείροις	πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ
[1, 10]	ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν δὲ	ἀπειροκάλως	εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν
[1, 7]	ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος	ἄπειρον	καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον
[1, 19]	ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν	ἄπειρον	πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν
[1, 21]	κορυφὴ μέν τις ὄρους εἰς	ἄπειρον	ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν
[1, 33]	ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας	ἀπείρους	ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ
[1, 17]	προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος	ἀπείρους.	Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω,
[1, 6]	καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων	ἄπεισιν	μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος
[1, 15]	βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων	ἀπεκαλύψατο	τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς
[1, 8]	φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς	ἀπέκλεισεν	εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην
[1, 16]	διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε πόλιν	ἀπέκλεισεν	καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς
[1, 2]	παρ' ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας	ἀπέκλιναν.	~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς
[1, 24]	τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ	ἀπέκοπτε	τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ
[1, 33]	ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος,	ἀπεκρίναντο	τοῦ πατρίου νόμου. Τί δ'
[1, 19]	τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν	ἀπεκρούσαντο	ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ
[1, 19]	τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς	ἀπέκτειναν	καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα
[1, 12]	Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν	ἀπέκτεινεν,	πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ
[1, 9]	ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην	ἀπέκτεινεν	πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς
[1, 2]	δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ'	ἀπελαθεὶς	ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν
[1, 28]	οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος	ἀπελαύνει	τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς
[1, 10]	αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης	ἀπελαύνοιεν	τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ δ'
[1, 32]	τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ	ἀπελευθέροις	περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ
[1, 31]	Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ	ἀπελεύθερος	αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο
[1, 33]	ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ	ἀπελευθέρων	ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ
[1, 7]	κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων	ἀπελευθέρων	Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ'
[1, 30]	λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ τινες	ἀπελευθέρων	κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν
[1, 18]	ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων	ἀπελθεῖν	δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς
[1, 23]	καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος	ἀπελογεῖτο	περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ
[1, 31]	τῷ πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν	ἀπελογεῖτο,	τὰ μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι
[1, 23]	οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν	ἀπελπισθῆναι	ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος,
[1, 23]	τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς	ἀπελύσατο.	Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 24]	αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς	ἀπέλυσεν	τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ'
[1, 11]	ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ'	ἀπεμειλίξατο	Κάσσιον Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν
[1, 24]	οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς	ἀπεμέμφετο·	συνίει δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ
[1, 11]	Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος	ἀπεμνημόνευσεν	Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις
[1, 32]	φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια,	ἀπένειμεν	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν
[1, 15]	ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες	ἀπεπειρῶντο	τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ
[1, 17]	ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες	ἀπεπειρῶντο	τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν
[1, 28]	Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης	ἀπέπεμψεν	εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον,
[1, 12]	ἦσαν δ' οὓς καὶ δωρησάμενος	ἀπέπεμψεν	εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως
[1, 8]	φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν	ἀπέπεμψεν,	παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν
[1, 31]	πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις,	ἅπερ	ἦν αὐτῷ μόνα τὰ τῆς
[1, 1]	πάτρια βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν	ἀπερίτμητα	καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ·
[1, 23]	καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς	ἀπέρρηξεν	τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ
[1, 32]	καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας	ἀπερριμμένον	καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος
[1, 24]	Οἱ δὲ τὰς μὲν διαβολὰς	ἀπεσκευάζοντο	ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ
[1, 7]	ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν	ἀπέστησαν.	Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας
[1, 8]	χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν	ἀπέστησεν	Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ
[1, 7]	τὸ κατὰ τὴν χώραν πλῆθος	ἀπέστησεν	Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων,
[1, 29]	φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν	ἀπέστρεφεν	τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι
[1, 31]	ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος	ἀπέστρεψεν,	ἐπειδὴ πᾶσα πόλις ἤδη τῆς
[1, 4]	γυναῖκάς τε καὶ τέκνα αὐτῶν	ἀπέσφαξεν	ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων
[1, 16]	τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν	ἀπέσφαττεν.	Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων
[1, 16]	ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ δὲ	ἀπέσφαττόν	τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ
[1, 7]	τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ	ἀπεσφάττοντο	καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς
[1, 8]	τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν	ἀπέσχετο	Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην
[1, 10]	Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης	ἀπεφήνατο,	Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν.
[1, 27]	γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος	ἀπεφήνατο	κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ'
[1, 27]	καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις	ἀπέφηνεν.	Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς
[1, 8]	Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον	ἀπεφορτίσατο,	μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους
[1, 20]	Τοῦ δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς	ἀπέφραξαν	οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς
[1, 3]	Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν	ἀπέχεσθαι,	κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ
[1, 22]	ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν	ἀπέχθειαν	ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν
[1, 24]	δὲ καὶ πρὸς τὴν ταύτης	ἀπέχθειαν	ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα
[1, 4]	ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος	ἀπέχθειαν.	Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ
[1, 23]	εἴς γε τὸ φανερὸν τὴν	ἀπέχθειαν	οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος.
[1, 1]	αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους	ἀπεχθείας	ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν
[1, 13]	οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον	ἀπεχόμενοι	μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν
[1, 17]	συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ'	ἀπέχρη	τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν
[1, 17]	πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ	ἀπέχρησεν	ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς
[1, 6]	Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ	ἀπέχρησεν	τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ
[1, 30]	πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν	ἀπέχω	τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ
[1, 31]	οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων	ἀπήγγειλεν	αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας
[1, 31]	οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν	ἀπηγγέλλετο	διὰ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως
[1, 0]	καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων	ἀπηγγελμένα.	Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται
[1, 4]	μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς	ἀπήλασεν	εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην
[1, 12]	τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως	ἀπήλασεν.	Πρὸς ὃ μείζων ἐν τοῖς
[1, 24]	τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες	ἀπηλλάγησαν,	Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι
[1, 19]	τε ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν	ἀπηλλαγμένος	θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ
[1, 23]	δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ	ἀπηλλαγμένος·	παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ
[1, 4]	τὸ σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας	ἀπήλλαξεν.	Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις τοῖς
[1, 17]	ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν	ἀπηνέγκατο·	πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν
[1, 24]	εἶναι δὲ καὶ τοῖς φίλοις	ἀπηνέστατος·	πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ
[1, 16]	πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν ὅπλων	ἀπήντων	ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ
[1, 24]	περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος	ἀπηρείσατο.	Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ
[1, 25]	ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον.	Ἀπιόντα	δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων
[1, 32]	ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν,	ἀπιστία	με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ
[1, 13]	γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν	ἀπιστίαν	τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν
[1, 13]	πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ	ἄπιστον	αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ
[1, 13]	ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ	ἀπίστους	εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν
[1, 7]	ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας	ἀπίσχουσιν	Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου τῆς
[1, 5]	τὸ θεῖον. Οἱ δὲ τὴν	ἁπλότητα	τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες
[1, 24]	Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ	ἁπλῶς	φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν,
[1, 24]	Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν	ἀπὸ	Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ
[1, 6]	ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν	ἀπὸ	Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος
[1, 8]	δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ	ἀπὸ	Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον
[1, 24]	ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ	ἀπὸ	γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν,
[1, 24]	ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ	ἀπὸ	Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ
[1, 13]	Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς,	ἀπὸ	δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων
[1, 1]	ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν.	Ἀπὸ	δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν
[1, 6]	ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος	ἀπὸ	διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς
[1, 13]	ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν	ἀπὸ	ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι
[1, 3]	πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν	ἀπὸ	ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι
[1, 21]	πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν	ἀπὸ	Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν
[1, 18]	ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν	ἀπὸ	Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ.
[1, 25]	νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην	ἀπὸ	Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν εὑρήσων
[1, 1]	υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς	ἀπὸ	κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ
[1, 8]	μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός, ὃς	ἀπὸ	Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ
[1, 31]	δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν	ἀπὸ	Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος,
[1, 32]	τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων	ἀπὸ	Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς
[1, 23]	ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ'	ἀπὸ	Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν
[1, 4]	ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν	ἀπὸ	Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι
[1, 3]	Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς	ἀπὸ	στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν,
[1, 29]	δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε	ἀπὸ	Συλλαίου Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ
[1, 17]	ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν	ἀπὸ	Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ
[1, 5]	τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ	ἀπό	τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα
[1, 24]	εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν	ἀπὸ	Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ
[1, 0]	ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας	ἀπὸ	τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς
[1, 1]	οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν	ἀπὸ	τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς
[1, 18]	τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν	ἀπὸ	τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς
[1, 1]	τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ	ἀπὸ	τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ
[1, 15]	ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς	ἀπὸ	τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ
[1, 10]	δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν	ἀπὸ	τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος,
[1, 6]	ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν	ἀπὸ	τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ
[1, 13]	ἡ πόλις ὅλη πλήθους τῶν	ἀπὸ	τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον
[1, 32]	γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν	ἀπὸ	τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος
[1, 27]	εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ	ἀπὸ	τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν
[1, 30]	Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες	ἀπὸ	τοῦ βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς
[1, 1]	τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ	ἀπὸ	τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι
[1, 21]	ὧν ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος	ἀπὸ	τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται,
[1, 21]	πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν	ἀπὸ	τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ	ἀπὸ	τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν
[1, 30]	ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν	ἀπὸ	τοῦ τέγους τόν τε ἔλεγχον
[1, 33]	σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς	ἀπὸ	τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν
[1, 15]	μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς	ἀπὸ	τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις·
[1, 18]	πολιορκίας τούς τε χωννύντας εἶργον	ἀπὸ	τοῦ τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις
[1, 3]	ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς	ἀπὸ	τοῦ φόνου σπίλοις τὸ αἷμα
[1, 24]	ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ μικρὸν	ἀπὸ	τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς τὸ
[1, 21]	καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας	ἀπὸ	τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου
[1, 30]	δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας	ἀπὸ	τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο
[1, 17]	Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους	ἀπὸ	τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν
[1, 15]	σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας	ἀπὸ	τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν.
[1, 16]	τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ	ἀπὸ	τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο,
[1, 21]	οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν	ἀπὸ	τῶν φίλων τὸν μὲν Καισάρειον
[1, 21]	αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς	ἀποβαίνουσιν	πλατὺς περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους
[1, 4]	Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν	ἀποβάλλει	τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας
[1, 8]	καὶ κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους	ἀποβαλών,	ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι
[1, 8]	ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος	ἀπογνοὺς	περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς
[1, 33]	ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ λοιπὸν	ἀπογνοὺς	τὴν σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις
[1, 23]	δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς	ἀπογνῶναι	μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι
[1, 19]	ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ'	ἀπογνώσεως	ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν
[1, 25]	δὲ αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα	ἀπογνώσεως·	μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας
[1, 19]	ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν	ἀπόγνωσιν	τῆς νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ
[1, 11]	δ' αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας	ἀπόγνωσις	ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό τε
[1, 0]	μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους	ἀποδεικνύειν,	καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων
[1, 23]	ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας	ἀποδείκνυμι	βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης πρῶτον
[1, 14]	αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν,	ἀποδεικνύντες	ἅμα καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον
[1, 32]	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν,	ἀποδεικνὺς	ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν
[1, 5]	τούτων χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν	ἀποδείκνυσι	βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν
[1, 0]	γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους	ἀποδείκνυσι	τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων μὲν
[1, 5]	Ὑρκανὸν διά τε τὴν ἡλικίαν	ἀποδείκνυσιν	ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον
[1, 12]	Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας	ἀποδείκνυσιν	τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν
[1, 32]	ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος	ἀποδείκνυσιν	τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι
[1, 0]	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ	ἀποδείκνυται,	καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν
[1, 10]	τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας	ἀποδείκνυται	καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς
[1, 2]	ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς	ἀποδείκνυται	καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ
[1, 25]	ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς	ἀποδείκνυται	τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν
[1, 13]	Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν	ἀποδείξας	ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα
[1, 32]	πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ	ἀποδείξας	καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ
[1, 23]	Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν	ἀποδείξας	κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη
[1, 3]	ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον	ἀποδείξας	ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν
[1, 21]	μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος	ἀποδείξας	τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ
[1, 7]	ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ'	ἀποδείξας	Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε ἄλλα
[1, 11]	δὲ τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν	ἀποδείξειν	Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα.
[1, 32]	ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν τὰς	ἀποδείξεις	ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος
[1, 32]	ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν·	ἀποδείξω	γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ
[1, 5]	ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν	ἀποδέουσα	καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν
[1, 19]	πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον	ἀποδέω	κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν
[1, 21]	δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ	ἀποδέων	τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ
[1, 22]	κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν	ἀποδημήσειν	Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς
[1, 29]	Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς Ῥώμην	ἀποδημίαν	αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν
[1, 31]	(Ἔτι δὲ καὶ πρὸ τῆς	ἀποδημίας	ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ'
[1, 23]	υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς	ἀποδημίας,	καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ
[1, 32]	Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς	ἀποδημίας,	ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως	ἀποδιδράσκει	καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς
[1, 31]	ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον	ἀποδοῦναι	μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι
[1, 29]	Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν	ἀποδοὺς	ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ
[1, 7]	Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις	ἀποδοὺς	πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν
[1, 8]	παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν	ἀποδρᾶναι.	(Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος
[1, 11]	καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν	ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ
[1, 24]	τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους	ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος
[1, 24]	παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην	ἀποδρᾶναι.	Τούτοις καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν
[1, 8]	αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος	ἀποδρὰς	ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς
[1, 8]	Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ δ'	ἀποδρὰς	τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος
[1, 10]	μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ	ἀποδύρεσθαι	περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος
[1, 30]	πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ	ἀποδυρόμενον	πρὸς τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον
[1, 16]	τε περὶ τῆς Ἡρώδου βίας	ἀποδυρόμενος	καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ
[1, 10]	ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν	ἀποδώσοντα	λόγον αὐτῷ τε καὶ τοῖς
[1, 22]	τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ	ἀποθανὼν	αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον
[1, 4]	τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς,	ἀποθανών,	ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι
[1, 29]	πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας	ἀποθνήσκει	Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης
[1, 30]	ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε	ἀποθνήσκοντι	Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με
[1, 25]	φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ	ἀποκόπτειν	μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ
[1, 15]	ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας	ἀποκόψαι	τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε
[1, 7]	ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν	ἀποκόψαντες	ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν
[1, 32]	κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν	ἀποκόψας	ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί
[1, 16]	Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς	ἀποκρήμνοις	ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας
[1, 28]	μὲν οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν	ἀποκρινάμενος	ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ
[1, 14]	φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις	ἀποκρινάμενος	ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν
[1, 11]	τίς ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον.	Ἀποκριναμένου	δέ τινος τῶν χιλιάρχων τὸ
[1, 31]	Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως	ἀποκρίνασθαι	δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ
[1, 30]	εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν;	Ἀποκρίνασθαι	τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς
[1, 0]	ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε	ἀποκρυπτόμενος	οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα
[1, 0]	γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν	ἀποκρύψομαι	μέλλων γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν.
[1, 12]	Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας	ἀποκτεῖναι.	~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου
[1, 1]	μάχην πολλούς τε τῶν πολεμίων	ἀποκτείνας	ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας
[1, 33]	τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν	ἀποκτείνας	Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη
[1, 13]	κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν	ἀποκτείνας	αὖθις εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος
[1, 32]	παρ' ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν	ἀποκτείνας	δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο
[1, 13]	καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν	ἀποκτείνας	εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο.
[1, 16]	πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων	ἀποκτείνας,	πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε
[1, 8]	προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων	ἀποκτείνας	πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς
[1, 4]	αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους	ἀποκτείνας	τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν
[1, 10]	μεγίστου στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν	ἀποκτείνει	καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ
[1, 33]	καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους	ἀποκτείνει	τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν
[1, 13]	μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην	ἀπολαβεῖν·	(δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς
[1, 6]	Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης	ἀπολαύειν	τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ
[1, 10]	ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης	ἀπολαύοντες·	εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς
[1, 5]	δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ μὲν	ἀπολαύσεις	τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ
[1, 30]	γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν	ἀπόλαυσιν	τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν
[1, 33]	μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν	ἀπολαύσουσιν	μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις
[1, 23]	τῶν μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες	ἀπολαύσουσιν,	τὸ βάρος δὲ τῶν πραγμάτων
[1, 25]	ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν,	ἀπολαύων	μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ
[1, 33]	τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν	ἀπολειφθεῖσαν	τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν
[1, 29]	τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον	ἀπολείψειν	τὸ ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα
[1, 3]	κυρίαν τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης	ἀπολελοίπει,	καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν,
[1, 30]	Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν	ἀπολέσαντα	πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ,
[1, 10]	μή τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς	ἀποληφθεὶς	πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς
[1, 21]	μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην	ἀπολιπεῖν.	Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις
[1, 30]	γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς	ἀπολιπεῖν.	Ὄντα γε μὴν τῶν πώποτε
[1, 28]	καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς	ἀπολιπεῖν	τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ
[1, 8]	καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ	Ἀπολλωνία	καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά
[1, 32]	καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ	ἀπολογεῖσθαι	κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν
[1, 6]	πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν	ἀπολογηθεὶς	ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν
[1, 32]	τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα	ἀπολογία	μοι μόνη, τούτοις τῆς εἰς
[1, 11]	Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς	ἀπολογίαις	καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ
[1, 13]	Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος	ἀπολογίαις	τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν
[1, 32]	τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν	ἀπολογίαν·	ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν
[1, 31]	Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν	ἀπολογίαν	εἰς αὔριον· παρέχω γάρ σου
[1, 32]	πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν	ἀπολογίαν·	πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν
[1, 24]	εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν	ἀπολογίαν	τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι
[1, 31]	μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς	ἀπολογίας	ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον
[1, 11]	γὰρ τὸ πλῆθος, τότε μὲν	ἀπολογούμενόν	τε προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ
[1, 24]	πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς	ἀπολογούμενος	Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης
[1, 12]	τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας	ἀπολογούμενος	συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος.
[1, 15]	καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν	ἀπολύει	λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ
[1, 10]	πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην	ἀπολύειν	Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ
[1, 11]	τὸν Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας	ἀπολύειν	ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ
[1, 31]	ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς	ἀπολυθείη.	(Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας
[1, 16]	δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον	ἀπολύσας	αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς
[1, 27]	καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον	ἀπολύσεσθαι	τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν
[1, 27]	ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον,	ἀπολωλέναι	τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν,
[1, 32]	ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς	ἀπολωλότας.	Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ
[1, 13]	δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν	ἀπολωλότων	ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν
[1, 28]	παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν	ἀπολωλότων	ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα
[1, 26]	Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ'	ἀποπειραθεὶς	τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει,
[1, 22]	γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν,	ἀποπεμψάμενος	ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος
[1, 26]	τότε δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων	ἀποπεπτωκόσι	τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης
[1, 27]	οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν	ἀποπνῖξαι.	Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ
[1, 16]	προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ	ἀπόπτου	δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε
[1, 16]	τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν	ἀπορεῖν	πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου,
[1, 8]	καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν	ἀπορθήτους	πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας
[1, 14]	φίλων. Καίπερ δὲ ὢν ἐν	ἀπορίᾳ	χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν
[1, 21]	διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους	ἀπορίᾳ	χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ μόνον
[1, 18]	πρὸς δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων	ἀπορίαν	αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ
[1, 10]	ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι'	ἀπορίαν,	ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν
[1, 15]	λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς	ἀπορίας.	Καὶ μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως>
[1, 27]	μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν	ἀπορούμενος	εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ
[1, 25]	μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων,	ἀπορραγεῖσαν	δὲ αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα
[1, 18]	δὲ καὶ τὰ τῆς βασιλείας	ἀπορραγέντα	χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον
[1, 27]	σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως	ἀπόρρητα	διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα.
[1, 26]	ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ	ἀπόρρητα·	προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων
[1, 22]	ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ	ἀπόρρητον	ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν
[1, 22]	προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ	ἀπόρρητον	ἦν, καὶ οὐκ ἄν ποτε
[1, 32]	δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν	ἀπορρήτους	ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας
[1, 24]	δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν	ἀπορρήτων,	καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ
[1, 29]	τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν	ἀπορρήτων	τῷ τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι
[1, 30]	γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν	ἀπορρήτων	Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν
[1, 10]	ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος	ἀπορρίψας	τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν
[1, 21]	οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον	ἀπορρῶγα	βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου
[1, 2]	ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν,	ἀποσκευάζεσθαι	τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα
[1, 10]	τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν	ἀποσκευαζόμενοι.	(Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας
[1, 13]	Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις	ἀποσκευασάμενος	τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον.
[1, 29]	τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος	ἀποσκευάσασθαι	μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς
[1, 31]	Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν	ἀποσκευάσασθαι	σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται
[1, 31]	κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν	ἀποσκευάσασθαι	τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι
[1, 4]	σφέτερα καὶ τὴν τοῦ βασιλέως	ἀποσκευὴν	αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς
[1, 21]	ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν τε	ἀποσκευὴν	καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα,
[1, 30]	γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν.	Ἀποσκήπτει	δ' εἰς πρώτην ὁ θυμὸς
[1, 9]	αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος	ἀποσπάσας	τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ
[1, 4]	βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις	ἀποστάσεων,	Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους,
[1, 14]	ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως	ἀποστερεῖν	τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν
[1, 32]	ἦ πού γ' ἂν ἀδελφῶν	ἀποσχέσθαι.	Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον
[1, 4]	καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις	ἀποτειχίσας	διὰ μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει.
[1, 2]	τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν	ἀποτειχίσας	τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ
[1, 17]	Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων	ἀποτέμνει	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα
[1, 33]	ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ	ἀποτέμνων	ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή τις
[1, 18]	πολλὰ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν	ἀποτεμόμενος	καὶ δὴ καὶ τὸν ἐν
[1, 16]	τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ	ἀποτεμόμενος	λείαν, ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον
[1, 20]	προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας	ἀποτμηθεῖσαν	χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ
[1, 16]	Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς	ἀποτρέποντι.	Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν
[1, 13]	περὶ καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ	ἀποτρέποντος	Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν
[1, 28]	ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις	ἀποτυχεῖν.	Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν
[1, 22]	Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας	ἀποῦσαν	δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ
[1, 31]	κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν	ἀπουσίαν	γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι
[1, 27]	ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς	ἀποφάσεως	ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν πάντες
[1, 13]	συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων	ἀποφορτίσασθαι·	μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον
[1, 17]	νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς	ἀποφραγῆναι	τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν
[1, 24]	ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον	ἀποφράττειν	τὰς λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν
[1, 4]	πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς	ἀποφράττων.	Οὐ μὴν εἶρξαί γε τὸν
[1, 21]	καὶ πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν	ἀποφυγὰς	ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν
[1, 1]	ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην	ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν
[1, 16]	δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην	ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις καὶ
[1, 0]	στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ	ἀποχωρήσαντος	ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων εἰς
[1, 16]	ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν	ἀποχώρησιν	αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος
[1, 10]	ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην,	ἀποψηφίζεται.	(Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ
[1, 4]	ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις	ἅπτεται.	Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων
[1, 11]	ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν	ἀπωδύρετο	μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ
[1, 26]	Ἀλέξανδρος τά τε κατ' Ἀντίπατρον	ἀπωδύρετο	πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης
[1, 23]	πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν	ἀπωδύρετο.	Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ
[1, 21]	κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων	ἄπωθεν	Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν
[1, 11]	καὶ τὴν τῶν ἄλλων πόλεων	ἀπώλειαν	Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας
[1, 27]	τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις	ἀπώλειαν	ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ	ἀπωλείας	αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν
[1, 12]	Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς	ἀπωλείας	αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι πολέμου
[1, 11]	παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν	ἀπωλείας	γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας ὁ
[1, 32]	Σὺ δέ με, πάτερ, ἄκων	ἀπώλεσας,	ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ
[1, 8]	δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός τε	ἀπώλετο	καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ
[1, 11]	χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος	ἄρα,	ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα
[1, 3]	ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ	ἄρα	θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις
[1, 33]	καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς	ἄρα	καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη
[1, 26]	ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς	ἄρα	μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ
[1, 20]	πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ δ'	ἄρα	τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας
[1, 14]	Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ'	ἄρα	τὴν αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ
[1, 11]	Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ'	ἄρα	τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν.
[1, 19]	ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις	Ἄραβα	τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον,
[1, 15]	τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς	Ἄραβας	ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων
[1, 6]	πρός τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς	Ἄραβας	ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ
[1, 19]	καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς	Ἄραβας	αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων,
[1, 19]	γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς	Ἄραβας	ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ
[1, 14]	(Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους τοὺς	Ἄραβας	εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν
[1, 29]	μόνον ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους	Ἄραβας	εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν
[1, 4]	κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς	Ἄραβας	ᾔει. Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς
[1, 19]	νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς	Ἄραβας	καὶ πρὸς μὲν τὴν πρώτην
[1, 9]	ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε	Ἄραβας	ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ
[1, 19]	Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς	Ἄραβας	πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας
[1, 18]	τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ	Ἄραβας	ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην
[1, 4]	γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς	Ἄραβας	ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ τῆς
[1, 19]	μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς	Ἄραβας.	Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ
[1, 19]	τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ	Ἄραβες	ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος
[1, 20]	ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν	Ἄραβες.	Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ
[1, 19]	αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ	Ἄραβες.	(Μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς
[1, 27]	καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ	Ἄραβι	γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ
[1, 28]	γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ	Ἄραβι	Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν,
[1, 19]	ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν	Ἀραβίαν	ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν
[1, 8]	~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν	Ἀραβίαν	ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο
[1, 21]	φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς	Ἀραβίαν	ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ,
[1, 14]	δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν	Ἀραβίαν	ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος
[1, 6]	Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς	Ἀραβίας	ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ
[1, 6]	Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς	Ἀραβίας	ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν
[1, 19]	Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος	Ἀραβίας	ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις
[1, 4]	δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους	Ἀραβίας	ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας
[1, 8]	γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ	Ἀραβίας	Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς
[1, 8]	κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς	Ἀραβίας	τὴν δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς
[1, 14]	γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς	Ἀραβίας,	τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος
[1, 30]	τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς	Ἀραβίας	φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον σκευάσῃ
[1, 13]	πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν	Ἀραβικὴν	Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν
[1, 8]	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς	Ἀραβίοις	ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους
[1, 6]	(Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν	Ἀράβων	ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους
[1, 8]	καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν	Ἀράβων	βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ
[1, 4]	κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ	Ἀράβων	βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην
[1, 24]	πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ	Ἀράβων	βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος
[1, 19]	ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα τῶν	Ἀράβων,	καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς
[1, 0]	καὶ Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους	Ἀράβων	τε τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ
[1, 4]	αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν	Ἀράβων	φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ γὰρ
[1, 0]	πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς	ἄρας	ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον
[1, 14]	τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ	Ἄραψ	γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν
[1, 29]	(Ἔπλευσεν δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ	Ἄραψ	ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν
[1, 14]	προσωτέρω. Καὶ δὴ βραδέως ὁ	Ἄραψ	μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς
[1, 22]	βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ	Ἄραψ·	οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει
[1, 29]	τῇ βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν	Ἄραψ.	Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν
[1, 8]	τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ	Ἄραψ	τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις
[1, 19]	σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν	Ἄραψιν	δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι
[1, 14]	ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ	Ἄραψιν	εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν
[1, 16]	καὶ μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς	Ἄρβηλα	κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας
[1, 2]	πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ	Ἀργαρίζειν	αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ
[1, 2]	ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν	ἀργεῖται	παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν
[1, 2]	ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ	ἀργὸν	ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται
[1, 21]	δὲ ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ'	Ἄργος.	Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ
[1, 31]	καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε	ἀργυρᾶ	καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε
[1, 26]	ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν	ἀργυρίζεται	καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν
[1, 16]	διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα	ἀργυρίου	καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν
[1, 15]	περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον	ἀργυριούμενος.	Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς
[1, 7]	καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ	Ἀρέθουσαν,	ὁμοίως δὲ καὶ τὰς παραλίους
[1, 16]	ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον	ἀρέσασθαι	τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν
[1, 6]	Οὗτος ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν	Ἀρέτᾳ	προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας
[1, 6]	τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ	Ἀρέτᾳ	τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ
[1, 6]	τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν	Ἀρέταν	δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ
[1, 6]	δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς τὸν	Ἀρέταν	δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν
[1, 4]	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος	Ἀρέταν	ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας
[1, 29]	μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ πρὸς	Ἀρέταν	ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα·
[1, 8]	καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς	Ἀρέταν,	ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν
[1, 6]	ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν	Ἀρέτας	καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν
[1, 14]	καὶ διὰ τὴν τοῦ παρόντος	ἀρετὴν	ἔγνω καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν
[1, 20]	σὲ δὲ ἦλθον ἔχων τὴν	ἀρετὴν	τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν
[1, 10]	σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας	ἀρετῆς.	(Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ
[1, 9]	σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς	ἀρετῆς.	Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ
[1, 16]	Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς	ἀρετῆς	αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν
[1, 33]	φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ δι'	ἀρετῆς	τὸν ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι.
[1, 13]	ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ	ἀρετῆς	ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν
[1, 4]	ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν τὸν	ἀριθμόν,	ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν
[1, 7]	μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς	ἀριστείοις	δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ καὶ
[1, 8]	εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην	ἀριστεύει	τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος
[1, 7]	Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν	Ἀριστόβουλον	ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον.
[1, 6]	περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ'	Ἀριστόβουλον,	ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν
[1, 8]	ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν	Ἀριστόβουλον	ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν
[1, 5]	τῶν ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον	Ἀριστόβουλον	διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται
[1, 8]	πολλοῦ μὲν οἱ περὶ τὸν	Ἀριστόβουλον	διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ
[1, 26]	Τὰ δ' αὐτὰ καὶ τὸν	Ἀριστόβουλον	εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ
[1, 6]	μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν	Ἀριστόβουλον	εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν
[1, 6]	τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν	Ἀριστόβουλον	εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ
[1, 30]	διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ	Ἀριστόβουλον	ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ
[1, 2]	ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ	Ἀριστόβουλον	ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν μέχρι
[1, 2]	τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ	Ἀριστόβουλον	καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων
[1, 7]	δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος	Ἀριστόβουλον	μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν	Ἀριστόβουλον.	Ὁ δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων
[1, 31]	πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ	Ἀριστόβουλον	ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν
[1, 9]	ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν τὸν	Ἀριστόβουλον,	παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο τάγματα
[1, 5]	Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν	Ἀριστόβουλον	τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα
[1, 3]	τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν	Ἀριστόβουλον,	τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει
[1, 6]	πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν	Ἀριστόβουλον,	Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης
[1, 6]	μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν	Ἀριστόβουλος,	ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ
[1, 8]	μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων	Ἀριστόβουλος	ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις
[1, 3]	πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ	Ἀριστόβουλος	ἅτε δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 6]	δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ	Ἀριστόβουλος.	Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν
[1, 24]	Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς	Ἀριστόβουλος	ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν
[1, 27]	γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ	Ἀριστόβουλος	θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα,
[1, 6]	Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον	Ἀριστόβουλος	ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει
[1, 3]	κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ	Ἀριστόβουλος,	καὶ προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων
[1, 6]	ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας·	Ἀριστόβουλος	μὲν γὰρ εἰς τὰ βασίλεια,
[1, 24]	ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ	Ἀριστόβουλος	ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου,
[1, 3]	πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν	Ἀριστόβουλος	τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς
[1, 5]	Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν παίδων	Ἀριστόβουλος	τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν
[1, 28]	Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ	Ἀριστόβουλος	υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ
[1, 6]	ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ'	Ἀριστόβουλος	ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ
[1, 6]	χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν	Ἀριστοβούλου	βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν
[1, 8]	Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ	Ἀριστοβούλου	γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως
[1, 9]	Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς	Ἀριστοβούλου	γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς
[1, 6]	ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν ἡ	Ἀριστοβούλου	γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει
[1, 30]	Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί
[1, 28]	Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν	Ἀριστοβούλου	δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς
[1, 6]	δὲ τοῖς τε ἄλλοις τῶν	Ἀριστοβούλου	διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος
[1, 28]	δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν	Ἀριστοβούλου	θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν οὕτω
[1, 22]	γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀριστοβούλου	θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι
[1, 12]	δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀριστοβούλου	θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην
[1, 5]	τε γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας	Ἀριστοβούλου	καθείργνυσιν εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον
[1, 26]	Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν	Ἀριστοβούλου	καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν
[1, 30]	τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς	Ἀριστοβούλου	καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ'
[1, 12]	Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν	Ἀριστοβούλου,	καὶ τὸ πλέον διὰ Φάβιον,
[1, 8]	Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ	Ἀριστοβούλου,	μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο
[1, 7]	Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ	Ἀριστοβούλου	μέρος εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν
[1, 17]	Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀριστοβούλου	μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν
[1, 6]	Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν	Ἀριστοβούλου	οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς τε
[1, 8]	δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν	Ἀριστοβούλου	παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν
[1, 7]	τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ	Ἀριστοβούλου	πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς ἦν
[1, 26]	μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι
[1, 7]	τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν	Ἀριστοβούλου	πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν
[1, 9]	δ' ὁ φθόνος καὶ τὴν	Ἀριστοβούλου	προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας·
[1, 10]	αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ	Ἀριστοβούλου	πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται
[1, 8]	κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς	Ἀριστοβούλου	στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ
[1, 28]	μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν τὴν	Ἀριστοβούλου	συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν
[1, 28]	τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ
[1, 27]	Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον
[1, 24]	ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ	Ἀριστοβούλου	τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα
[1, 26]	αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ	Ἀριστοβούλου	τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα,
[1, 6]	ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ παρὰ	Ἀριστοβούλου	τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν
[1, 29]	μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν
[1, 6]	χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ	Ἀριστοβούλου	φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται.
[1, 3]	Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν.	(Ἀριστοβούλῳ	γε μὴν εὐθὺς ἡ περὶ
[1, 28]	υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος,	Ἀριστοβούλῳ	δ' ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης
[1, 6]	καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος.	Ἀριστοβούλῳ	δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ
[1, 8]	οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν	Ἀριστοβούλῳ	διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων
[1, 7]	κατὰ τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν	Ἀριστοβούλῳ	συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ
[1, 26]	συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ	Ἀριστοβούλῳ	τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς
[1, 5]	οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ	Ἀριστοβούλῳ	τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες,
[1, 27]	μεθ' οὓς οἱ πάσης Συρίας	ἄριστοι	πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον
[1, 8]	ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν	ἀριστοκρατίᾳ	διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ γε
[1, 21]	τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν	ἄριστος	ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα
[1, 1]	τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς	ἄριστος	κατὰ τὴν μάχην πολλούς τε
[1, 20]	τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος	ἄριστος,	ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος,
[1, 8]	ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν	ἀρίστων.	Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ ἔθνος
[1, 23]	γε μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας	ἀρκεῖ	καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ
[1, 5]	οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν	Ἀρμενίαν	Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας
[1, 6]	ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ	Ἀρμενίας	ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς
[1, 5]	ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν	Ἀρμενίων	βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα
[1, 25]	βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ τὰς	ἀρνήσεις	ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα,
[1, 11]	τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος	ἀρνούμενος	ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν
[1, 27]	βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν	ἀρνουμένων,	τοῦ δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος,
[1, 24]	ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν	ἀρξάμενος	ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς
[1, 1]	διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων	ἄρξας	τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ
[1, 30]	ἂν τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν	ἄρξασθαι	βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί
[1, 1]	κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε αἱ	ἁρπαγαὶ	καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν,
[1, 1]	Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε	ἁρπαγαῖς	ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς
[1, 18]	δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς	ἁρπαγὰς	δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου,
[1, 13]	ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς	ἁρπαγὰς	ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς
[1, 18]	καὶ τὰς κατὰ τὴν πόλιν	ἁρπαγάς,	πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ
[1, 13]	(Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ'	ἁρπαγὴν	τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς τὰς
[1, 18]	μάλιστα τὰ περὶ τὴν πόλιν	ἁρπαζόντων	ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις μήτε
[1, 24]	οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην	ἁρπασάμενος	εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι
[1, 5]	τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν	ἁρπάσας	μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ
[1, 22]	τὸν καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς	ἁρπάσασα	τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν
[1, 17]	Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν σῖτον	ἁρπάσων	ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων
[1, 33]	ἡ νόσος ἅτε δὴ τῶν	ἀρρωστημάτων	ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων·
[1, 18]	ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον	Ἀρταβάζην	τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ·
[1, 24]	ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις	ἄρτι	κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ
[1, 1]	τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ	ἄρτι	τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως
[1, 21]	καὶ τὸ μόνον λείψανον τῆς	ἀρχαίας	Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης
[1, 0]	ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται.	(Ἀρχαιολογεῖν	μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες
[1, 14]	προῆγον δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις	ἀρχαῖς	οἱ ὕπατοι θύσοντές τε καὶ
[1, 0]	ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν	ἀρχαίων	συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς
[1, 6]	καὶ πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως	ἄρχειν	ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα.
[1, 20]	βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν	ἄρχειν	οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ
[1, 12]	Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας	ἄρχειν·	τοῦ δὲ τοὺς περὶ τὸν
[1, 26]	καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων	Ἀρχέλαον.	Ἦν δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ
[1, 26]	εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν	Ἀρχέλαον	ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι
[1, 33]	διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν	Ἀρχέλαον	τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ
[1, 33]	ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ'	Ἀρχέλαος	ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν τε
[1, 25]	καὶ διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν	Ἀρχέλαος	ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ
[1, 25]	ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ'	Ἀρχέλαος	ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ
[1, 25]	πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις	Ἀρχέλαος	διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει τῷ
[1, 33]	τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν	Ἀρχέλαος	εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν
[1, 28]	ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ	Ἀρχέλαος	ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ
[1, 31]	ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ	Ἀρχέλαος	καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ
[1, 25]	κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν	Ἀρχέλαος	οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν
[1, 23]	Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως	Ἀρχέλαος	ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας
[1, 25]	τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως	Ἀρχέλαος	ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν
[1, 32]	ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων	Ἀρχελάου	καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ
[1, 26]	ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ	Ἀρχελάου	πάλαι· διὸ δὴ καὶ ταχέως
[1, 25]	περὶ πάντων. (Τὸ μὲν οὖν	Ἀρχελάου	στρατήγημα, δι' οὗ τὸν γαμβρὸν
[1, 26]	Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν	Ἀρχελάου	στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον
[1, 26]	εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ	Ἀρχελάου,	τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν
[1, 27]	οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν	Ἀρχελάου	τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα
[1, 23]	αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν	Ἀρχελάου	τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον
[1, 25]	τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν	Ἀρχελάου	φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν,
[1, 26]	πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν	Ἀρχελάου	φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος
[1, 25]	συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες	Ἀρχελάῳ	δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε
[1, 28]	περὶ τῶν ὅλων, εἰ πρὸς	Ἀρχελάῳ	καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν
[1, 25]	ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν	Ἀρχελάῳ.	Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς
[1, 23]	ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ δὲ	Ἀρχελάῳ	κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ
[1, 28]	κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς	Ἀρχελάῳ	πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ
[1, 33]	(Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν	Ἀρχελάῳ	συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος οἱ
[1, 23]	Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν	ἄρχεται.	(Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν ἡ
[1, 6]	εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων	ἄρχεται	χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων,
[1, 8]	οὐ πολύ γε μὴν αὐτοῖς	ἀρχὴ	γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ
[1, 4]	τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν	ἀρχὴ	θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος
[1, 11]	ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν	ἀρχὴν	ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας·
[1, 26]	διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν	ἀρχὴν	δίχα φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι
[1, 3]	ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν	ἀρχὴν	εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν
[1, 0]	καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν	ἀρχὴν	ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων
[1, 2]	τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν	ἀρχὴν	ἐκρατύνατο πρός τε τὸν Ἀντιόχου
[1, 11]	κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν	ἀρχὴν	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας
[1, 5]	τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν	ἀρχὴν	ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν
[1, 13]	δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν	ἀρχὴν	ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν
[1, 0]	Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως	ἀρχήν,	ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην.
[1, 2]	Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ τὴν	ἀρχὴν	κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις
[1, 30]	ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον	ἀρχὴν	λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ τινες
[1, 4]	λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν	ἀρχὴν	νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν
[1, 1]	πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν	ἀρχήν.	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν
[1, 22]	ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν	ἀρχὴν	παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο
[1, 6]	Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν	ἀρχήν,	πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς
[1, 14]	τότε διὰ Πάρθων λάβοι τὴν	ἀρχὴν	Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου
[1, 26]	μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης	ἀρχὴν	σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον
[1, 12]	ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν	ἀρχὴν	τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις.
[1, 26]	βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν	ἀρχὴν	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα
[1, 2]	κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν τε	ἀρχὴν	τοῦ ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 13]	κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν	ἀρχὴν	τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ'
[1, 32]	βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς	ἀρχῆς	διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν
[1, 32]	δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς	ἀρχῆς	διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ
[1, 23]	μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς	ἀρχῆς	καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ
[1, 30]	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς	ἀρχῆς	ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω
[1, 0]	ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος	ἀρχῆς	ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά τε
[1, 10]	γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς	ἀρχῆς	ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ
[1, 5]	εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ	ἀρχῆς	προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ παίδων
[1, 6]	κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης	ἀρχῆς.	Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν
[1, 5]	τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς	ἀρχῆς	τὸ γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας·
[1, 13]	ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ'	ἀρχῆς	ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ τότε
[1, 13]	ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους	ἀρχιερᾶσθαι·	τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει
[1, 5]	διά τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν	ἀρχιερέα	καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ
[1, 7]	θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν	ἀρχιερέα	τά τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν
[1, 7]	μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ	ἀρχιερεῖ,	τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε
[1, 2]	ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς	ἀρχιερεὺς	ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας
[1, 1]	καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ δ'	ἀρχιερεὺς	Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ
[1, 1]	ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς τῶν	ἀρχιερέων	ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς
[1, 30]	Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ τοῦ	ἀρχιερέως	θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ·
[1, 28]	δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ	ἀρχιερέως	θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ Ἀρχέλαος
[1, 29]	ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ	ἀρχιερέως	θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ
[1, 0]	ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ τοῦ	ἀρχιερέως,	καὶ οἷον ἦν τοῦ ναοῦ
[1, 28]	Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν	ἀρχιερέως	πάππου. Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ
[1, 13]	ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν	ἀρχιερωσύνην	ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι·
[1, 9]	ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν	ἀρχιερωσύνην	δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ.
[1, 22]	ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν	ἀρχιερωσύνην	ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν τιμὴν
[1, 2]	ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ τὴν	ἀρχιερωσύνην	καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ
[1, 2]	καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν	ἀρχιερωσύνην	Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ θεῷ
[1, 10]	ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς	ἀρχιερωσύνης	ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν
[1, 10]	φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν	ἀρχιλῃστὴν	τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα
[1, 19]	ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου.	Ἀρχομένου	γὰρ ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα
[1, 4]	Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν	ἄρχοντα	Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ
[1, 12]	Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν	ἄρχοντα	τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς
[1, 23]	καὶ τῶν μὲν ἡδέων ὡς	ἄρχοντες	ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ τῶν
[1, 33]	αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων	ἀρωματοφόροι.	Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα
[1, 7]	θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε	ἀρωμάτων	σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων
[1, 31]	πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι'	ἃς	αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα·
[1, 28]	διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ'	ἃς	αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν
[1, 0]	μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος	ἃς	δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα
[1, 7]	τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις,	ἃς	εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο
[1, 14]	αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον,	ἃς	κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ
[1, 21]	τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον·	ἃς	μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων,
[1, 0]	καὶ ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς	ἃς	μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος
[1, 31]	ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος	ἃς	μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς
[1, 3]	γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν,	ἃς	οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ
[1, 7]	λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν.	Ἃς	πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις
[1, 17]	Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν,	ἃς	συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν
[1, 21]	ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος	ἀσαλεύτου	καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς
[1, 0]	καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν	Ἀσαμωναίου	παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ'
[1, 1]	τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς	Ἀσαμωναίου	τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης
[1, 4]	αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς	ἀσέβειαν	τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ
[1, 30]	Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς	ἀσεβείας	τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ' ὃ
[1, 33]	τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς	ἀσεβεῖς.	Ὁ δὲ δῆμος δείσας μὴ
[1, 19]	τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς	ἀσεβεστάτους,	ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν
[1, 1]	τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ	ἀσεβῆ	παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν
[1, 22]	Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν	ἀσελγείας	ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι
[1, 12]	ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ	ἄσημον,	Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν
[1, 3]	τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν	ἀσθένειαν	αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν
[1, 18]	νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε	ἀσθενείας	γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ
[1, 26]	(Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων	ἀσθενεῖς	τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι
[1, 0]	πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς	ἀσθενεστέροις	καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις
[1, 18]	περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ	ἀσθενέστερον	ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς
[1, 31]	ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ πρῶτον	ἀσθενήσει	φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς
[1, 27]	κατηγόρει τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν	ἀσθενῶς	ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν
[1, 12]	Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς	Ἀσίας	Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων
[1, 9]	τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς	Ἀσκάλωνα	πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου
[1, 9]	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν	Ἀσκάλωνι	κατείχετο, τούς τε Ἄραβας ξένος
[1, 21]	δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν,	Ἀσκαλωνίταις	δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς,
[1, 31]	κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ	ἀσκεπτότεροι	καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν
[1, 0]	ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν	ἄσκησιν	τῶν ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας
[1, 4]	τρία πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας.	Ἀσμένως	δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη
[1, 8]	Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας.	Ἀσμένως	δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας
[1, 8]	καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων	ἀσμένως	ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ
[1, 16]	τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ	ἀσμένως	Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς
[1, 15]	καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων	ἀσμένως	τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ
[1, 6]	τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους	ἀσπασάμενοι	διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν
[1, 31]	τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς	ἀσπασόμενος.	Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ
[1, 2]	δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα	Ἀσπένδιον·	κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν
[1, 31]	δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς	ἀσπίδων	καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα
[1, 0]	τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ	Ἀσσυρίων	καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον
[1, 7]	φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ	ἄστεος	ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο
[1, 15]	τὸ πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ	ἄστεος	οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε
[1, 21]	ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ	ἄστεος	πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ
[1, 1]	τὴν κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ	ἄστεος	τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας
[1, 15]	Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν	ἄστυ	διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας
[1, 21]	τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ	ἄστυ	Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς
[1, 26]	ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον	ἀσυκοφάντητον	καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας
[1, 0]	ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ	ἀσύμφωνα	διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι
[1, 13]	βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν	ἀσυντάκτοις	κατὰ τὸ προάστειον πλείστους μὲν
[1, 19]	ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον	ἀσφάλειαν	ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι
[1, 29]	ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν	ἀσφάλειαν	ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας
[1, 32]	καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν	ἀσφάλειαν	ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο
[1, 20]	καὶ χρήματα καὶ τείχη πρὸς	ἀσφάλειαν	καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην
[1, 2]	τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς	ἀσφάλειαν·	Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος
[1, 33]	δ' ἔξεισι μὲν εἰς τὴν	Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ
[1, 16]	μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος	ἀσφαλῶς	ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας
[1, 13]	τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς	ἀσφαλῶς	μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς
[1, 4]	Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν	Ἀσωχὶν	ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν
[1, 19]	συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην	ἄτακτοι	καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ
[1, 4]	μυρία δ' ἦν τὸν ἀριθμόν,	ἀτάκτοις	ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον.
[1, 3]	διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος	ἅτε	δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν
[1, 33]	πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος	ἅτε	δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ
[1, 28]	ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν	ἀτέκνους,	ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς
[1, 9]	αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ	ἀτελείᾳ	τῆς τε ἄλλης τιμῆς καὶ
[1, 7]	πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν	ἀτέλεστος	ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος,
[1, 23]	Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν	ἀτιμίαν	ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ
[1, 31]	ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε	ἀτιμότερον	ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη μὲν
[1, 23]	ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν	ἀτιμούμενον.	Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι
[1, 10]	Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ βασιλείας	ἀτονώτερον.	Φασάηλον μὲν δὴ τῶν παίδων
[1, 25]	λίαν ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν	ἀτονώτερος	ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ
[1, 31]	μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος·	ἄτοπον	δ' εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας
[1, 0]	δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων·	ἄτοπον	ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις
[1, 14]	ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν	Ἀτρατῖνος	παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς τε
[1, 28]	δ' εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην	ἀτυχέστατος,	πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ
[1, 33]	ἐν δὲ τοῖς κατ' οἶκον	ἀτυχέστατος.	Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν
[1, 0]	τὰ γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος	ἀτυχήματα	πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ
[1, 0]	δὲ οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων	ἀτυχίας	οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις,
[1, 0]	μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν	Αὐγούστου	μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ
[1, 30]	τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν	αὐθέντην	Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα
[1, 15]	τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ	αὐθημερὸν	αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ
[1, 20]	βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ	αὖθις	ἀγαθόν τί σε ποιεῖν, ὡς
[1, 19]	ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας	αὖθις	ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς
[1, 2]	Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο.	(Αὖθίς	γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους
[1, 3]	δ' ἐν τῇ βάρει πρότερον	αὖθις	δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου
[1, 7]	τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας.	Αὖθις	δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά
[1, 2]	τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας.	Αὖθις	δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος
[1, 33]	μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν,	αὖθις	δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς
[1, 8]	φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα·	αὖθις	δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν.
[1, 9]	εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς.	Αὖθις	δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν
[1, 12]	(καὶ τότε μὲν οὕτως διελύθησαν,	αὖθις	δὲ οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων
[1, 5]	μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον,	αὖθις	δὲ ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας
[1, 28]	ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον,	αὖθις	δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις
[1, 13]	Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας	αὖθις	εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν
[1, 13]	λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ	αὖθις	ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν
[1, 8]	γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς	αὖθις	Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ
[1, 1]	ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν	αὖθις	κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε
[1, 0]	προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν	αὖθις	καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων ἀπ'
[1, 9]	πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον	αὖθις	οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν
[1, 8]	Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς	αὖθις	πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν
[1, 28]	τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν	αὖθίς	τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων,
[1, 10]	ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ	αὖθις	ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ
[1, 4]	καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν	αὖθις	ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα
[1, 29]	καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν	αὐλήν,	ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ
[1, 27]	(Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ τῆς	αὐλῆς	τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας
[1, 14]	κατά τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν	αὐλίζεται	τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ'
[1, 15]	Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων	αὐλισάμενος	ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν
[1, 21]	κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων	αὐλῶνα	πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς
[1, 28]	δὲ καὶ δέος οὐ μέτριον	αὐξανομένην	ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν·
[1, 0]	τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν	αὔξειν	τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ
[1, 19]	τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος	αὖος	ἦν τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν
[1, 20]	προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ τὴν	Αὐρανῖτιν	χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος
[1, 31]	καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς	αὔριον·	παρέχω γάρ σου καιρὸν τοῖς
[1, 19]	προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον βραχύτερον,	αὐτὰ	δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ
[1, 26]	καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ'	αὐτὰ	καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας
[1, 24]	μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς	αὐτὰ	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος
[1, 21]	οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ	αὗται	λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν
[1, 17]	καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν ἐν	αὐταῖς	διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας
[1, 11]	δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας	αὐταῖς	ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν
[1, 24]	τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν	αὐταῖς	ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα
[1, 17]	Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν	αὐταῖς	ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων
[1, 24]	παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον	αὐταῖς·	οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς
[1, 19]	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες	αὔτανδρον	εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ
[1, 10]	Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας	αὔταρκες	εἶναι καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν
[1, 0]	ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας	αὐτὰς	ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς
[1, 13]	οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις	αὐτὰς	καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ'
[1, 2]	ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς	αὐτῇ	γε κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου
[1, 2]	αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον	αὐτῇ	θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ
[1, 0]	τε καὶ πηγὰς τὰς ἐν	αὐτῇ,	καὶ τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν
[1, 29]	ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν	αὐτῇ	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας
[1, 1]	καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν	αὐτῇ	κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται,
[1, 5]	ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ'	αὐτῇ	παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν
[1, 18]	ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν	αὐτῇ	πόλεις τε πλὴν Τύρου καὶ
[1, 33]	τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν	αὐτῇ	συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν
[1, 5]	Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν ἄλλων	αὐτή,	Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν
[1, 6]	τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ'	αὕτη	πεζῶν τε καὶ ἱππέων πέντε
[1, 6]	τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον	αὕτη	τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ
[1, 22]	Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον	αὐτήν,	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τὸ
[1, 2]	κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν	αὐτὴν	ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ
[1, 27]	παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν	αὐτὴν	διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ πρότερον,
[1, 22]	γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν	αὐτήν,	εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ
[1, 27]	ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς	αὐτὴν	ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα
[1, 22]	ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν	αὐτήν,	ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ τῆς
[1, 25]	ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν	αὐτὴν	ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου
[1, 8]	τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ	αὐτὴν	ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας
[1, 22]	τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς	αὐτὴν	ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν
[1, 3]	μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν	αὐτὴν	κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων
[1, 9]	ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι'	αὐτὴν	κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν
[1, 18]	εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ'	αὐτὴν	μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος.
[1, 30]	θάτερα πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ'	αὐτὴν	ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ
[1, 24]	ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν	αὐτὴν	ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ
[1, 21]	εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς	αὐτὴν	οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις προσνείμας
[1, 30]	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας	αὐτὴν	παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν
[1, 19]	τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς	αὐτὴν	προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ
[1, 0]	τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ	αὐτὴν	στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς
[1, 22]	πολλά τε περὶ τοῦ πρὸς	αὐτὴν	συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον,
[1, 21]	τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν	αὐτήν.	(Τά γε μὴν λοιπὰ τῶν
[1, 2]	συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες	αὐτήν	τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας
[1, 7]	τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ'	αὐτὴν	τὴν ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ
[1, 22]	ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν	αὐτήν,	ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ
[1, 24]	ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς εἰς	αὐτὴν	ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ
[1, 0]	Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν πόλεων	αὐτῆς	ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ
[1, 5]	μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ'	αὐτῆς.	(Διογένην γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων
[1, 5]	θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ	αὐτῆς	εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά
[1, 30]	ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν	αὐτῆς	ἐν βασάνοις τὸ σῶμα καὶ
[1, 16]	τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ'	αὐτῆς	ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν
[1, 30]	υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ	αὐτῆς	Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς
[1, 17]	πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε	αὐτῆς	Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς ἄλλης
[1, 30]	πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα	αὐτῆς	καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ
[1, 28]	τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν	αὐτῆς	ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς
[1, 30]	συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν	αὐτῆς	οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς
[1, 33]	ποικίλη, τὸ σῶμα δ' ἐπ'	αὐτῆς	πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν
[1, 32]	πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ'	αὐτῆς	πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ
[1, 18]	καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν	αὐτῆς	τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται,
[1, 28]	φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων	αὐτῆς	τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί,
[1, 2]	τὸν παῖδα μήτι πρὸς τὴν	αὐτῆς	ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς,
[1, 22]	γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν	αὐτῆς	ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει.
[1, 17]	αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον	αὐτῆς	Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ
[1, 24]	διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ	αὐτῆς	Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ
[1, 19]	ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν	αὐτίκα	δίκας, ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος
[1, 11]	ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ παρῆν	αὐτίκα	στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ
[1, 30]	φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος	αὐτίκα	τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ
[1, 10]	δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ'	αὐτὸ	δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου
[1, 19]	ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ δ'	αὐτὸ	καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν
[1, 3]	ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ καὶ	αὐτὸ	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ
[1, 6]	φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς	αὐτογράφοις	ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν
[1, 27]	τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν·	αὐτόθι	γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως
[1, 0]	λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει·	αὐτοὶ	δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων
[1, 10]	πολλὰ δ' εἰς τὸ ἔθνος	αὐτοὶ	διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι
[1, 10]	μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν	αὐτοὶ	κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων
[1, 19]	ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες καὶ	αὐτοὶ	παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον
[1, 5]	ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν	αὐτοί.	Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων
[1, 15]	εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου καὶ	αὐτοὶ	πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος
[1, 5]	ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν	αὐτοὶ	σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν
[1, 0]	ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος	αὐτοῖς	ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς
[1, 13]	Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν	αὐτοῖς	αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων
[1, 28]	κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας	αὐτοῖς	ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ
[1, 8]	(Μετ' οὐ πολύ γε μὴν	αὐτοῖς	ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς
[1, 13]	Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν παρ'	αὐτοῖς	γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν
[1, 18]	δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις	αὐτοῖς	ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί
[1, 13]	ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς	αὐτοῖς	ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ'
[1, 3]	ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ'	αὐτοῖς	ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα;
[1, 4]	Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον τε	αὐτοῖς	ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου
[1, 15]	αὐτὸς εἰς τὴν χώραν τοσαύτην	αὐτοῖς	ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας
[1, 1]	δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν	αὐτοῖς	ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 25]	λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων μὲν	αὐτοῖς	ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης δ'
[1, 31]	τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν	αὐτοῖς	ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον δίχα
[1, 16]	τὰ σπήλαια καὶ τοὺς ἐν	αὐτοῖς	Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ
[1, 10]	ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην	αὐτοῖς	καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται
[1, 13]	τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον	αὐτοῖς	καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ καὶ
[1, 17]	ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν	αὐτοῖς	κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους
[1, 25]	θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς	αὐτοῖς	μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν
[1, 19]	κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν	αὐτοῖς	νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς
[1, 4]	συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν	αὐτοῖς	ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας
[1, 0]	τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν	αὐτοῖς	οἱ τύραννοι, καὶ τὰς τούτων
[1, 0]	καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ	αὐτοῖς	ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ
[1, 12]	ἦν γὰρ δὴ καὶ ξένος	αὐτοῖς	πατρῷος δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως
[1, 19]	καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν	αὐτοῖς	περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι
[1, 1]	ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ' ἦν	αὐτοῖς	περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν
[1, 6]	προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ	αὐτοῖς	περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ
[1, 16]	ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς	αὐτοῖς	ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον.
[1, 16]	Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος	αὐτοῖς	τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν
[1, 33]	ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ'	αὐτοῖς	τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι.
[1, 6]	περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν	αὐτοῖς	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν
[1, 27]	Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν	αὐτοῖς	ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ
[1, 0]	αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων	αὐτοκράτωρ	ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει
[1, 19]	ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς	αὐτομάτοις	ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ'
[1, 19]	ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ	αὐτομάτως	οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ
[1, 8]	ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος	αὐτομολήσας	μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν,
[1, 0]	Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς τῶν	αὐτομόλων	ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων
[1, 27]	ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς	αὐτόν,	ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς
[1, 32]	πατρί σου, μὴ παραγίνου πρὸς	αὐτόν,	ἂν μή τινα πορίσῃ παρὰ
[1, 29]	μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ	αὐτὸν	ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε
[1, 27]	πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν	αὐτὸν	ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς
[1, 18]	κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ	αὐτὸν	ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς ἅπαν
[1, 21]	τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ	αὐτὸν	ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα,
[1, 4]	καὶ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς	αὐτόν,	ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό γε
[1, 31]	καὶ μόνος ἠγνόει τὰ κατ'	αὐτὸν	Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν
[1, 10]	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ	αὐτὸν	ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι
[1, 32]	δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν	αὐτὸν	ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ
[1, 28]	μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι'	αὐτὸν	ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ
[1, 14]	ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ'	αὐτὸν	Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς
[1, 30]	αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας·	αὐτὸν	γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς
[1, 8]	καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ'	αὐτόν.	Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ
[1, 24]	ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ	αὐτὸν	δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν
[1, 26]	ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα	αὐτὸν	δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου
[1, 30]	ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ'	αὐτὸν	διά τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου,
[1, 26]	Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν	αὐτὸν	διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν
[1, 30]	Τοῦ δὲ εἰπόντος τί γὰρ	αὐτὸν	ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε
[1, 18]	δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ	αὐτὸν	ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων
[1, 33]	μὴν ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν	αὐτὸν	ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ.
[1, 14]	τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν	αὐτὸν	εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν
[1, 25]	δεῖν μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν	αὐτὸν	εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι
[1, 20]	Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν	αὐτὸν	εἰς τὰς δωρεὰς ὡς τὸ
[1, 31]	διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς	αὐτὸν	ἐκ πάντων μῖσος ἦν. Τάχα
[1, 6]	πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν	αὐτὸν	ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν
[1, 7]	ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ'	αὐτὸν	ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος καὶ Φάβιος.
[1, 31]	αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς	αὐτὸν	ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ
[1, 6]	ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν	αὐτὸν	ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν μὲν
[1, 32]	ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ	αὐτὸν	ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς
[1, 22]	γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς	αὐτὸν	ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν,
[1, 13]	ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν	αὐτὸν	ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων
[1, 9]	Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ'	αὐτὸν	ἐν τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ
[1, 31]	εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις	αὐτὸν	ἔννοια τῶν περὶ τὴν μητέρα
[1, 25]	οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν	αὐτὸν	ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ
[1, 24]	τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν	αὐτὸν	ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον
[1, 20]	ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος	αὐτὸν	ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων
[1, 9]	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι'	αὐτὸν	ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ
[1, 3]	τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς	αὐτὸν	ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν.
[1, 32]	Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς πρὸς	αὐτὸν	ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ
[1, 24]	λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς	αὐτὸν	ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ
[1, 18]	τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν	αὐτὸν	ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ
[1, 21]	(Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος	αὐτὸν	ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ δὲ
[1, 26]	ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς	αὐτὸν	εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν
[1, 20]	τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ	αὐτὸν	εὐθέως ἡ περὶ τῶν ὅλων
[1, 26]	ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ'	αὐτὸν	εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ.
[1, 26]	φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν	αὐτὸν	Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ
[1, 27]	τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς	αὐτὸν	ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ
[1, 11]	Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ'	αὐτὸν	ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι
[1, 26]	πατρίδα καὶ πάντες οἱ περὶ	αὐτὸν	ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ
[1, 26]	ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ'	αὐτὸν	ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 30]	ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ	αὐτὸν	ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος
[1, 6]	δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν	αὐτόν·	ἦν δ' αὕτη πεζῶν τε
[1, 10]	στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν δὲ μετ'	αὐτὸν	Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν
[1, 25]	καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ'	αὐτὸν	Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις
[1, 28]	προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν	αὐτὸν	ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ
[1, 14]	πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ'	αὐτὸν	ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς
[1, 9]	Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω δ'	αὐτὸν	ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ τὴν
[1, 27]	ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν	αὐτὸν	καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων,
[1, 13]	ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν	αὐτὸν	καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ
[1, 29]	μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει πρὸς	αὐτὸν	καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν
[1, 20]	Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ	αὐτὸν	καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι
[1, 27]	βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε καὶ	αὐτὸν	καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν.
[1, 26]	τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς	αὐτὸν	καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν
[1, 4]	Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας	αὐτὸν	καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον
[1, 6]	Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ'	αὐτὸν	καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν αἷς
[1, 24]	δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ'	αὐτὸν	κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους
[1, 21]	Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις	αὐτὸν	κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ
[1, 17]	τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως	αὐτὸν	μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες,
[1, 9]	διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ'	αὐτὸν	μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος
[1, 16]	πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ'	αὐτὸν	μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις,
[1, 10]	κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν	αὐτὸν	μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν
[1, 29]	Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ	αὐτὸν	μόνον ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους
[1, 33]	ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας	αὐτόν.	Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον
[1, 7]	παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς περὶ	αὐτὸν	ὁ Πομπήιος εἰς τὸν ναόν,
[1, 14]	θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν περὶ	αὐτὸν	οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ
[1, 21]	αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ'	αὐτὸν	οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς
[1, 18]	τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν	αὐτὸν	οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν
[1, 24]	κόμας, εἰ μὴ διὰ τοῦτ'	αὐτὸν	οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ δὲ
[1, 3]	ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ	αὐτὸν	ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον
[1, 13]	τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν	αὐτόν.	Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ,
[1, 10]	Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ'	αὐτὸν	ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ
[1, 8]	ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι ταχέως	αὐτόν,	ὅς γε ἤδη καὶ τὸ
[1, 3]	παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων	αὐτόν·	οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον
[1, 8]	ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας	αὐτὸν	πάλαι. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[1, 27]	σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ'	αὐτὸν	πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων,
[1, 8]	περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς	αὐτόν,	συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος
[1, 24]	καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς	αὐτὸν	συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως
[1, 0]	τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς μετ'	αὐτὸν	συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον·
[1, 11]	χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν	αὐτὸν	Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν
[1, 25]	πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς	αὐτὸν	τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου
[1, 10]	ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς	αὐτόν	τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην
[1, 10]	Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους	αὐτόν	τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς
[1, 21]	~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας	αὐτόν	τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ
[1, 21]	τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ	αὐτὸν	τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν
[1, 9]	ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε	αὐτὸν	τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ
[1, 22]	τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος εἰς	αὐτὸν	τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς
[1, 16]	θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς	αὐτὸν	τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ
[1, 26]	προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων	αὐτὸν	τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ
[1, 16]	τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς	αὐτόν.	Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς
[1, 31]	δὲ καὶ φόβος ἐπῄει τις	αὐτὸν	τῶν τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη
[1, 13]	ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν	αὐτὸν	ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν·
[1, 15]	τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν	αὐτὸν	ὑπό τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου
[1, 30]	καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ'	αὐτὸν	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ τὴν
[1, 23]	κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν	αὐτὸν	φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ
[1, 11]	ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς	αὑτὸν	εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ
[1, 6]	ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν	αὑτόν.	Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε
[1, 23]	δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι'	αὑτὸν	ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν ἐν
[1, 25]	ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ'	αὐτὸς	ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν
[1, 21]	ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος	αὐτὸς	ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς
[1, 2]	ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν	αὐτὸς	αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων
[1, 21]	πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ	αὐτὸς	αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν
[1, 27]	Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς	αὐτὸς	ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην πικρὰν
[1, 26]	γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης	αὐτὸς	ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος
[1, 32]	τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ	αὐτὸς	ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς
[1, 22]	ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ	αὐτὸς	ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ
[1, 24]	δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν	αὐτὸς	Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ
[1, 13]	νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν	αὐτὸς	ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ'	αὐτὸς	γεγονέναι τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς·
[1, 19]	βασιλέως καὶ τὸν λόφον κατέσχον,	αὐτὸς	δὲ καθ' ἡμέραν προάγων τὴν
[1, 7]	ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους.	(Αὐτὸς	δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα
[1, 17]	προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν,	αὐτὸς	δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως
[1, 2]	αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει,	αὐτὸς	δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν
[1, 16]	μή τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον	αὐτὸς	δὲ τὴν μητέρα καὶ ὅσους
[1, 33]	τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις.	(Αὐτὸς	δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται
[1, 7]	διέπειν καὶ δύο τῶν ταγμάτων,	αὐτὸς	διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο
[1, 17]	διὰ τῆς μεσογείου τὴν πορείαν	αὐτὸς	διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ
[1, 0]	γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν	αὐτὸς	δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ
[1, 8]	τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας	αὐτὸς	εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν.
[1, 17]	προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον	αὐτὸς	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ
[1, 4]	πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ'	αὐτὸς	εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς
[1, 17]	τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων	αὐτὸς	εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 13]	διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν	αὐτὸς	εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο.
[1, 11]	Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ	αὐτὸς	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο·
[1, 15]	μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας	αὐτὸς	εἰς τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς
[1, 25]	Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ	αὐτὸς	ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ μὲν
[1, 28]	ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ' ἃς	αὐτὸς	ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν
[1, 21]	πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν	αὐτὸς	ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ
[1, 8]	τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν	αὐτὸς	ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις
[1, 16]	ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας	αὐτὸς	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις
[1, 2]	Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ	αὐτὸς	ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου
[1, 3]	Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν	αὐτὸς	ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ'
[1, 14]	βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον	αὐτὸς	ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ
[1, 30]	τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως	αὐτός	ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας
[1, 18]	δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου,	αὐτὸς	ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων
[1, 23]	βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν	αὐτός,	ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν
[1, 27]	συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ	αὐτὸς	ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι'
[1, 9]	ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ	αὐτὸς	ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους
[1, 23]	ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς	αὐτὸς	ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς
[1, 7]	ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ'	αὐτὸς	ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ
[1, 9]	καὶ διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος	αὐτὸς	ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος
[1, 26]	Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας	αὐτὸς	Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ
[1, 17]	συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ	αὐτὸς	Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν
[1, 16]	τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας	αὐτὸς	ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ
[1, 1]	ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας	αὐτὸς	καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ
[1, 23]	ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν	αὐτὸς	λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους
[1, 24]	ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας,	αὐτὸς	μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς
[1, 15]	Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων,	αὐτὸς	μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης
[1, 28]	τέκνα δὲ ἐκ τούτων ἑπτά,	αὐτὸς	μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης
[1, 30]	μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς	αὐτὸς	μὲν εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι
[1, 13]	τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος	αὐτὸς	μὲν ᾔει κατὰ τὴν παράλιον,
[1, 24]	συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς	αὐτὸς	μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς
[1, 17]	καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους πλησίον,	αὐτὸς	μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου
[1, 32]	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων	αὐτὸς	μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ
[1, 16]	ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην	αὐτὸς	μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ
[1, 0]	εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς	αὐτὸς	ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν
[1, 1]	πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως	αὐτὸς	ὁρμήσας τήν τε πόλιν αἱρεῖ
[1, 9]	τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ'	αὐτὸς	παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται
[1, 10]	τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης	αὐτὸς	πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων
[1, 25]	χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ	αὐτὸς	πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ
[1, 32]	ὃν κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης	αὐτός,	προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας
[1, 25]	εἰς γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον	αὐτὸς	συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας
[1, 13]	Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν	αὐτὸς	τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν,
[1, 8]	Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην	αὐτός	τε ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς
[1, 17]	καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων	αὐτός	τε θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν
[1, 0]	Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς,	αὐτός	τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα
[1, 10]	δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ μὴν	αὐτὸς	τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ
[1, 11]	Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ'	αὐτὸς	τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς
[1, 26]	βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν	αὐτὸς	τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης
[1, 13]	χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε μὴν	αὐτὸς	ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος
[1, 31]	μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς	αὐτὸς	ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν
[1, 0]	ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς	αὐτὸς	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ
[1, 11]	Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν	αὐτὸς	Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ'
[1, 17]	θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ	αὐτὸς	ὡς ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ
[1, 6]	Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ	αὐτὸς	ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς
[1, 24]	μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα
[1, 9]	(Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ υἱὸς	αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν
[1, 21]	κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς	αὐτοῦ	βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ'
[1, 4]	δ' ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ
[1, 7]	Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς μετ'	αὐτοῦ	γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος
[1, 32]	εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ παρ'	αὐτοῦ	γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν
[1, 21]	βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον παρ'	αὐτοῦ·	γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε
[1, 23]	πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ'	αὐτοῦ	διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ
[1, 24]	κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ'	αὐτοῦ	διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ
[1, 24]	ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς	αὐτοῦ	διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις
[1, 30]	τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν	αὐτοῦ	διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν
[1, 8]	σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα δ'	αὐτοῦ	διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι'
[1, 10]	τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε	αὐτοῦ	δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς
[1, 28]	Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ'	αὐτοῦ	δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον,
[1, 9]	δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς	αὐτοῦ,	ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη
[1, 1]	μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ
[1, 28]	θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς	αὐτοῦ	Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς
[1, 30]	τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον	αὐτοῦ	καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν
[1, 27]	συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ'	αὐτοῦ	καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς
[1, 16]	πολὺ ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς	αὐτοῦ	καὶ ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν
[1, 31]	καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ	αὐτοῦ	καὶ τὰς πρὸς τὴν μητέρα
[1, 19]	οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν	αὐτοῦ	καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν
[1, 22]	ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν	αὐτοῦ	καὶ τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν
[1, 1]	Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας	αὐτοῦ	καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας
[1, 29]	Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ'	αὐτοῦ	καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν
[1, 14]	ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε	αὐτοῦ	καὶ τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο,
[1, 4]	δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν	αὐτοῦ	καὶ τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον,
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας	αὐτοῦ	καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι
[1, 32]	τῇ δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις	αὐτοῦ	καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ
[1, 4]	περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις	αὐτοῦ	καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων
[1, 17]	τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν	αὐτοῦ,	καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς
[1, 20]	σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας	αὐτοῦ.	Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας
[1, 12]	δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ'	αὐτοῦ	κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου
[1, 30]	μὲν εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος	αὐτοῦ	κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς
[1, 23]	πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος	αὐτοῦ	κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν
[1, 17]	Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς	αὐτοῦ	κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε μὴν
[1, 9]	ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ	αὐτοῦ	κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν
[1, 15]	φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ	αὐτοῦ	κλέος, οὓς δὲ τῆς ἐξ
[1, 31]	βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος	αὐτοῦ,	κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον
[1, 16]	Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν	αὐτοῦ	λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν
[1, 1]	πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ'	αὐτοῦ	λαβὼν τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ
[1, 5]	τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος	αὐτοῦ	μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις
[1, 2]	πολέμου· τοὺς μέντοι γε υἱεῖς	αὐτοῦ	μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς
[1, 31]	νῦν, εἴ τι κεκίνηται κατ'	αὐτοῦ,	παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ
[1, 17]	παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς	αὐτοῦ	παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ
[1, 10]	ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς	αὐτοῦ	παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα
[1, 21]	χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον	αὐτοῦ,	πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ
[1, 2]	καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους	αὐτοῦ	πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν
[1, 27]	δόντος εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν.
[1, 8]	τε ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς	αὐτοῦ,	περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς
[1, 10]	Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ'	αὐτοῦ·	πιστεύων δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ
[1, 22]	τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς	αὐτοῦ,	πιστὸς δὲ ἦν καὶ διὰ
[1, 29]	ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν	αὐτοῦ	πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι
[1, 2]	τε μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς
[1, 17]	οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες	αὐτοῦ	προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς
[1, 1]	τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων
[1, 14]	τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν	αὐτοῦ	πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες
[1, 9]	γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς	αὐτοῦ	πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς
[1, 9]	τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι'	αὐτοῦ	προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ φθόνος
[1, 0]	στάσεως ἡ πόλις διέκειτο παρόντος	αὐτοῦ,	προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ
[1, 33]	Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν	αὐτοῦ	προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς
[1, 9]	Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς
[1, 24]	πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων	αὐτοῦ.	Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ
[1, 14]	Τὸ χρεὼν δ' ἄρα τὴν	αὐτοῦ	σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος
[1, 2]	πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν	αὐτοῦ	στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν
[1, 27]	καὶ αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ
[1, 11]	δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος	αὐτοῦ	συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς
[1, 29]	ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ δι'	αὐτοῦ	τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν.
[1, 14]	δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ'	αὐτοῦ	τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν
[1, 20]	καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον	αὐτοῦ	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ
[1, 26]	πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας	αὐτοῦ	ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ
[1, 31]	καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας	αὐτοῦ	ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος
[1, 11]	(Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ χρεὼν	αὐτοῦ	ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης
[1, 28]	τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς	αὐτοῦ	ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ
[1, 14]	Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον	αὐτοῦ	τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς
[1, 21]	ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν	αὐτοῦ	τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς
[1, 2]	κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας	αὐτοῦ	τε Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων
[1, 23]	δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον	αὐτοῦ	τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι τοῖς
[1, 20]	δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν	αὐτοῦ	τῇ βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα
[1, 7]	ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ'	αὐτοῦ	τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν
[1, 26]	γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς	αὐτοῦ	τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ
[1, 28]	συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν	αὐτοῦ	τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ'
[1, 16]	μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ'	αὐτοῦ	τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε
[1, 0]	χώραν κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν	αὐτοῦ	τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν
[1, 31]	σαφῶς δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν	αὐτοῦ	τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή
[1, 21]	χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν	αὐτοῦ	τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν
[1, 10]	πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν	αὐτοῦ	τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν
[1, 11]	ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος	αὐτοῦ	τὴν ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν
[1, 2]	ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς	αὐτοῦ	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς
[1, 33]	δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς	αὐτοῦ	τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ'
[1, 21]	εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν	αὐτοῦ	τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος,
[1, 30]	ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ τῶν	αὐτοῦ	τινα παίδων μετὰ τὴν τελευτήν,
[1, 17]	εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον	αὐτοῦ	τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης,
[1, 28]	δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν	αὐτοῦ	τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος,
[1, 33]	Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν	αὐτοῦ	τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς
[1, 33]	παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν	αὐτοῦ	τὸ σῶμα πᾶν ἡ νόσος
[1, 11]	ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον	αὐτοῦ	τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν
[1, 1]	περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ'	αὐτοῦ	τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε
[1, 29]	βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν	αὐτοῦ	τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν
[1, 25]	τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ'	αὐτοῦ	τὸν υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν
[1, 10]	μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος	αὐτοῦ	τοσούτους παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων
[1, 31]	πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ'	αὐτοῦ	τότε καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν
[1, 24]	διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ	αὐτοῦ.	(Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει
[1, 14]	στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον	αὐτοῦ	τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε
[1, 29]	προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν ὑπ'	αὐτοῦ	τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ
[1, 30]	σὺ δ' ὃ φυλάσσεις κατ'	αὐτοῦ	φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν
[1, 21]	πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ'	αὐτοῦ	φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ
[1, 24]	πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν	αὐτοῦ	φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν
[1, 18]	πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν τὰ	αὐτοῦ	φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς καθίστατο,
[1, 24]	ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ'	αὐτοῦ	φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως
[1, 33]	τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ	αὐτοῦ	χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ
[1, 26]	καὶ δεινότητι λόγων καὶ περὶ	αὐτοῦ	ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν
[1, 10]	δὲ ταῦτα λέγων καὶ δι'	αὑτοῦ	καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν τὸν
[1, 10]	Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι'	αὑτοῦ	μὲν ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν
[1, 15]	φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον	αὐτούς,	ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες
[1, 24]	ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ	αὐτοὺς	ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα
[1, 33]	ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς	αὐτοὺς	ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν
[1, 4]	αἴτιον, τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν	αὐτούς,	ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν
[1, 26]	κτείνας οὐ παράδοξον εἰ καὶ	αὐτοὺς	ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ'
[1, 24]	ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν,	αὐτοὺς	δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς
[1, 30]	εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ	αὐτοὺς	διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 5]	ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ'	αὐτούς,	εἰ μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ
[1, 24]	καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ	αὐτούς·	εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν τῶν
[1, 9]	Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ'	αὐτοὺς	εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας
[1, 33]	ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον	αὐτοὺς	εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ
[1, 24]	πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς	αὐτοὺς	ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ δι'
[1, 14]	μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ	αὐτοὺς	ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ
[1, 13]	τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ	αὐτοὺς	ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν
[1, 0]	τῆς γνώμης· τὰ γὰρ κατ'	αὐτοὺς	ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ
[1, 23]	φάμενος ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν	αὐτοὺς	ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ
[1, 27]	Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ'	αὐτοὺς	ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ
[1, 10]	Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν	αὐτοὺς	ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας
[1, 19]	περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς	αὐτοὺς	ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν·
[1, 30]	μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ'	αὐτοὺς	Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν
[1, 24]	ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος	αὐτούς,	καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν
[1, 21]	νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ μετ'	αὐτοὺς	καὶ οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ
[1, 13]	Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων	αὐτοὺς	καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ τὴν
[1, 19]	οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις	αὐτοὺς	κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ τοῦ
[1, 12]	Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν	αὐτοὺς	κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ
[1, 15]	κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς.	Αὐτοὺς	μὲν οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι
[1, 31]	τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ'	αὐτοὺς	ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο
[1, 0]	Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ'	αὐτοὺς	πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν
[1, 19]	παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς	αὐτούς.	Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν
[1, 8]	περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης	αὐτοὺς	προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων
[1, 16]	στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε	αὐτοὺς	σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν
[1, 7]	Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις	αὐτοὺς	τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει
[1, 19]	ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς	αὐτοὺς	τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε
[1, 23]	ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν εἰς	αὐτοὺς	φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις
[1, 13]	ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ κατ'	αὐτοὺς	φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν
[1, 4]	προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας	αὐτῷ	γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν
[1, 6]	τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν	αὐτῷ.	Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου
[1, 13]	ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν	αὐτῷ	γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι
[1, 24]	τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ νέον,	αὐτῷ	δὲ προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ
[1, 4]	ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ	αὐτῷ	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν
[1, 8]	ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος	αὐτῷ	διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος
[1, 32]	Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν ἐπ'	αὐτῷ	διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν
[1, 20]	Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν	αὐτῷ	δίχα διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα
[1, 3]	δακρύων καὶ στενάξας ὅσον ἦν	αὐτῷ	δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ
[1, 9]	δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ'	αὐτῷ	δύο τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν
[1, 4]	τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν	αὐτῷ.	Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος
[1, 22]	οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ δ'	αὐτῷ	θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος
[1, 7]	γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν	αὐτῷ	θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς, ὧν
[1, 15]	Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ'	αὐτῷ	καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς
[1, 17]	καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ'	αὐτῷ	καθ' ἡμέραν πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων
[1, 8]	τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν	αὐτῷ	καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ
[1, 28]	δὲ Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ'	αὐτῷ	καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε
[1, 33]	(Γίνεται δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς	αὐτῷ	καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο
[1, 27]	τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ'	αὐτῷ	καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται,
[1, 6]	ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν	αὐτῷ	καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων
[1, 17]	μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν	αὐτῷ	καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας
[1, 29]	Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς δ'	αὐτῷ	καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν
[1, 4]	δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ'	αὐτῷ	καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα
[1, 20]	καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ'	αὐτῷ	καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος
[1, 2]	τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ'	αὐτῷ	καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους
[1, 17]	μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ'	αὐτῷ	καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς
[1, 20]	Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν	αὐτῷ	καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ
[1, 24]	παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος	αὐτῷ	καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ
[1, 4]	δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ	αὐτῷ	καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς
[1, 9]	τὴν πόλιν μετὰ τῶν σὺν	αὐτῷ.	(Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω,
[1, 7]	δ' αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος	αὐτῷ.	Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ
[1, 27]	μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα	αὐτῷ.	Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς ὁ
[1, 20]	Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε	αὐτῷ	κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ σίτου
[1, 29]	κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν	αὐτῷ	κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον
[1, 26]	ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος	αὐτῷ	κατέστη. Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς
[1, 10]	εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου δεῖν	αὐτῷ·	κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος·
[1, 28]	ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς	αὐτῷ	κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ
[1, 21]	καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν δ'	αὐτῷ	κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ
[1, 1]	οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν	αὐτῷ,	κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ
[1, 32]	Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ	αὐτῷ	λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ
[1, 21]	χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν	αὐτῷ	λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς
[1, 32]	κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς	αὐτῷ,	μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν
[1, 28]	αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ	αὐτῷ	μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ
[1, 28]	αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ	αὐτῷ	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα,
[1, 17]	πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ'	αὐτῷ	μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ
[1, 24]	βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε	αὐτῷ	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ
[1, 23]	αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ'	αὐτῷ	μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ
[1, 11]	καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ'	αὐτῷ	μετιέναι τὸν φονέα τοῦ πατρὸς
[1, 25]	γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί ποτε	αὐτῷ	μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ
[1, 11]	πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος	αὐτῷ	μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι,
[1, 29]	μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε	αὐτῷ	μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης
[1, 25]	ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν	αὐτῷ	μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ
[1, 31]	ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν	αὐτῷ	μόνα τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια.
[1, 31]	κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ'	αὐτῷ	μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν
[1, 20]	σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους	αὐτῷ.	Νῦν μὲν οὖν δόγματι τὸ
[1, 17]	λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν	αὐτῷ	παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς
[1, 6]	ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν	αὐτῷ,	πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν
[1, 25]	καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ'	αὐτῷ	πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν
[1, 31]	τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ'	αὐτῷ	παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων
[1, 4]	ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν	αὐτῷ	παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν
[1, 26]	τρόπον· οὐ γὰρ ὡς πρότερον	αὐτῷ	παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα
[1, 4]	ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ ξενικὸν	αὐτῷ	παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν·
[1, 2]	ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης	αὐτῷ	παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ
[1, 3]	ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε	αὐτῷ	παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον
[1, 28]	τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε	αὐτῷ	παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή
[1, 21]	ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν	αὐτῷ	παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου
[1, 26]	ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος	αὐτῷ	πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν.
[1, 6]	δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν	αὐτῷ	πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν
[1, 10]	Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ	αὐτῷ	πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν
[1, 6]	ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς	αὐτῷ	περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας
[1, 24]	τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους	αὐτῷ,	πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν
[1, 32]	ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ	αὐτῷ	πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ τὸ
[1, 25]	ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως	αὐτῷ	ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός
[1, 2]	Οὐ μήν τι τούτων ἤρκεσεν	αὐτῷ	πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ
[1, 3]	σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ	αὐτῷ	πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο·
[1, 33]	διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ'	αὐτῷ	πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος
[1, 11]	ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς	αὐτῷ	πρὸς τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι.
[1, 13]	γε μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν	αὐτῷ	προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν
[1, 13]	τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν	αὐτῷ	προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ
[1, 6]	στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον	αὐτῷ	προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους,
[1, 12]	διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν	αὐτῷ.	Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα
[1, 30]	μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν	αὐτῷ	πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ
[1, 33]	κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ'	αὐτῷ	πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν
[1, 0]	τά τε γενόμενα περὶ ταύτης	αὐτῷ	σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης
[1, 32]	ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ δ'	αὐτῷ	σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον
[1, 15]	Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις	αὐτῷ,	σῖτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον
[1, 10]	ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν	αὐτῷ	σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης
[1, 22]	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν	αὐτῷ	στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον καὶ
[1, 17]	Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ'	αὐτῷ	στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ'
[1, 17]	μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι	αὐτῷ	συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ παρ'
[1, 8]	τοῦ παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης	αὐτῷ	συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη
[1, 22]	ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν	αὐτῷ	τὰ κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν
[1, 31]	τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν	αὐτῷ	τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι
[1, 29]	Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ συμφέρον	αὐτῷ	τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ
[1, 25]	παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν	αὐτῷ	τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους
[1, 27]	Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος	αὐτῷ	ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς
[1, 10]	ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον	αὐτῷ	τε καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις,
[1, 20]	ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν	αὐτῷ	τε Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις
[1, 30]	δ' ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν	αὐτῷ	τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι
[1, 22]	ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν	αὐτῷ	τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ
[1, 12]	πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν	αὐτῷ	τι πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν
[1, 30]	φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ	αὐτῷ	τι τὴν γυναῖκα τῶν οὐ
[1, 29]	καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ	αὐτῷ	τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος.
[1, 2]	ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ	αὐτῷ	τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν
[1, 22]	εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν	αὐτῷ.	Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ
[1, 20]	φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς	αὐτῷ	τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν
[1, 15]	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ'	αὐτῷ	τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ
[1, 19]	ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον	αὐτῷ	τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη·
[1, 21]	διέβη δὲ εἰς ὅλας πόλεις	αὐτῷ	τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν γε
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως	αὐτῷ	τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς
[1, 24]	τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν	αὐτῷ	τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν
[1, 29]	δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ'	αὐτῷ,	τὸν μὲν φίλον Συλλαίου τὸν
[1, 17]	ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο δ'	αὐτῷ	τρίτον ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς
[1, 27]	θάνατον· οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν	αὐτῷ	τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις
[1, 33]	ἤδη, καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν	αὐτῷ	τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν
[1, 22]	ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν	αὐτῷ.	(Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε
[1, 17]	δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ	αὐτῷ	τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ'
[1, 19]	ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν	αὐτῷ	τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος·
[1, 3]	ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες	αὐτῷ	τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ
[1, 24]	ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν	αὐτῷ	φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ
[1, 13]	βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι	αὐτῷ	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας
[1, 26]	καὶ πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν	αὐτῷ	φίλος ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται·
[1, 21]	ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον ἐπ'	αὐτῷ	φρούριον· ἃς μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν
[1, 29]	φίλων τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν	αὑτῷ·	γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον
[1, 17]	Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος	αὐτῶν	ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος ἦν
[1, 13]	εἰς τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς	αὐτῶν	ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις
[1, 29]	ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας	αὐτῶν	ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ
[1, 24]	τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν	αὐτῶν	ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς
[1, 4]	πόλει γυναῖκάς τε καὶ τέκνα	αὐτῶν	ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα
[1, 32]	ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας	αὐτῶν	ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ
[1, 13]	Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς	αὐτῶν	ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην τοῦ
[1, 30]	μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ	αὐτῶν.	Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην ὁ
[1, 18]	διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς χώρας	αὐτῶν	ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ τὸν
[1, 3]	τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος	αὐτῶν	Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν
[1, 23]	τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν	αὐτῶν	ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ
[1, 23]	παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ θράσους	αὐτῶν	ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ
[1, 26]	Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν	αὐτῶν	βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν
[1, 30]	ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ'	αὐτῶν	εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης
[1, 9]	ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον	αὐτῶν	ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν
[1, 0]	ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν	αὐτῶν	ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε ὁ
[1, 28]	ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας	αὐτῶν.	(Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε
[1, 31]	ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ'	αὐτῶν	ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών
[1, 4]	πάντες, καὶ τὸ μὲν πλεῖστον	αὐτῶν	ἐπί τε τῆς παρατάξεως κἀν
[1, 26]	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος	αὐτῶν	ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ
[1, 31]	Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται κατ'	αὐτῶν	ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπὶ
[1, 24]	οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους	αὐτῶν,	ἕως ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ.
[1, 3]	λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ	αὐτῶν	ἡ τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν
[1, 32]	Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ'	αὐτῶν,	ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ
[1, 16]	τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ	αὐτῶν	καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν
[1, 7]	Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ'	αὐτῶν	καὶ τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ
[1, 20]	καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν	αὐτῶν	Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν
[1, 23]	τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς	αὐτῶν	κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου
[1, 0]	τοὺς τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν	αὐτῶν	κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι
[1, 29]	προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν	αὐτῶν	λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν
[1, 14]	φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς	αὐτῶν	Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς χώρας
[1, 16]	κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ μὲν	αὐτῶν	μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ'
[1, 24]	ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ'	αὐτῶν	μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι
[1, 18]	εἴ τι τῶν ἀθεάτων παρ'	αὐτῶν	ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ
[1, 21]	τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ	αὐτῶν	πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν
[1, 2]	ἐφ' οἷς εἰς τὸν οἶκον	αὐτῶν	παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε
[1, 19]	καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον	αὐτῶν	περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες.
[1, 16]	στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον	αὐτῶν	πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας
[1, 16]	τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν	αὐτῶν	πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ
[1, 17]	οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον	αὐτῶν	πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ
[1, 25]	κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους	αὐτῶν,	πρὸ δὲ πάντων Φερώραν καὶ
[1, 4]	ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον	αὐτῶν	πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας
[1, 4]	μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις	αὐτῶν	στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ
[1, 19]	Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν	αὐτῶν	συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον
[1, 2]	τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ'	αὐτῶν	συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ
[1, 30]	γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας	αὐτῶν	συνόδους, ὅτι τε Φερώρας καὶ
[1, 23]	διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν	αὐτῶν	τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην
[1, 23]	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ'	αὐτῶν	ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ
[1, 15]	συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν	αὐτῶν	τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν
[1, 26]	πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης	αὐτῶν	τὴν μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον
[1, 21]	(Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον	αὐτῶν	τὴν μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις
[1, 19]	ἦν τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν	αὐτῶν	τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες
[1, 6]	Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς	αὐτῶν	τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν·
[1, 19]	τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε	αὐτῶν	φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ διασωθέντες
[1, 26]	καὶ μετὰ τὸν τῆς μητρὸς	αὐτῶν	φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας,
[1, 19]	μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν	αὐτῶν	φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ
[1, 1]	καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη τε	αὐτῶν	φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν
[1, 21]	πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν	αὐτῶν	ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ
[1, 18]	τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν	ἀφ'	αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ
[1, 21]	πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον	ἀφ'	ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν
[1, 33]	ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ	ἀφ'	ἑκάστης κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ
[1, 33]	πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα,	ἀφ'	οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη
[1, 33]	ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας	ἀφ'	οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν
[1, 6]	δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων	ἀφαιρεθέντες	μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν
[1, 20]	τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ	ἀφαιρεῖται	Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς
[1, 26]	οὐ παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς	ἀφαιρεῖται	τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς
[1, 22]	Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ	ἀφαιρέσει	γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ
[1, 0]	ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ' ἐν	ἀφαιρέσεως	δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν
[1, 30]	φέρε καὶ βλέποντός μου ταχέως	ἀφάνισον,	ἵνα μὴ καὶ καθ' ᾅδου
[1, 28]	μὲν τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς	ἀφείλετο,	ταῦτα δέ μοι μετὰ τῆς
[1, 22]	τῆς πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς	ἀφεὶς	κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον τῆς
[1, 25]	τὸ πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις	ἀφεὶς	προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην
[1, 27]	νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο δεῖν	ἀφελέσθαι	τὸν πατέρα τὴν περὶ τῶν
[1, 30]	τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς	ἀφελόμενος	γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον
[1, 7]	καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον.	(Ἀφελόμενος	δὲ τοῦ ἔθνους καὶ τὰς
[1, 10]	δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς	ἀφέσεως	εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς μὲν
[1, 24]	ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων	ἄφεσιν,	εἰ πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους
[1, 13]	τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους	ἀφεστῶτας	κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν,
[1, 8]	ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν	ἀφεστώτων	Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ
[1, 4]	πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν	ἀφεώρα.	Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν
[1, 19]	δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον	ἀφηγεῖσθαι	τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε
[1, 5]	ἄλλων καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον	ἀφηγεῖσθαι.	Τούτοις περισσὸν δή τι προσεῖχεν
[1, 0]	τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον	ἀφηγήσασθαι	Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων
[1, 2]	προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον	ἀφηγήσασθαι,	παρ' ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας
[1, 2]	καίτοι γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον	ἀφηγήσατο	τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι γε
[1, 11]	τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν	ἀφηγήσει	πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός
[1, 2]	τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως	ἀφηγούμενος	τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά
[1, 18]	γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον	ἀφῆκεν,	ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο.
[1, 12]	κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην	ἀφῆκεν.	Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ τῆς
[1, 30]	τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας.	Ἀφῃρῆσθαι	δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[1, 30]	ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι τἀληθές,	ἀφήσειν	πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ'
[1, 16]	κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν	ἀφθονία	τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν
[1, 15]	τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων	ἀφθονίαν	ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς
[1, 16]	Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν	ἀφθόνοις	διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων, Ἡρώδης
[1, 20]	πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ	ἄφθονον	ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν
[1, 33]	κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν	ἀφιέναι.	Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ
[1, 23]	ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων	ἀφιέναι	τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ'
[1, 16]	ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν	ἀφικέσθαι	πολλά τε περὶ τῆς Ἡρώδου
[1, 25]	διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος	ἀφικνεῖται	περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ
[1, 23]	(Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης	ἀφικνεῖται,	συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ τοὺς
[1, 31]	ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην	ἀφικνουμένων	ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ
[1, 14]	καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον	ἀφικόμενος,	ἔνθα τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων
[1, 31]	ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης	ἄφιξιν	ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς
[1, 22]	δὲ μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης	ἄφιξιν.	Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν ἐκ
[1, 29]	Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης	ἀφίστησίν	τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ
[1, 28]	ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν	ἀφόρητον	ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων
[1, 23]	τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ'	ἀφόρητος	ἦν ἡ μεταβολή, καὶ τὸν
[1, 29]	δὲ τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς	ἀφόρητος	ἦν· τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ
[1, 33]	ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ	ἀφόρητος	τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου
[1, 26]	ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις	ἀφορμαῖς.	Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα
[1, 10]	χρήσηται κατὰ τῶν δόντων ταῖς	ἀφορμαῖς.	(Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν
[1, 24]	αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς	ἀφορμὰς	ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων ἕν
[1, 23]	Ἐκ δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν	ἀφορμὰς	οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον
[1, 26]	ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην	ἀφορμὴν	ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς
[1, 0]	τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως	ἀφορμὴν	ἢ κατηγορίας, τοῖς γε τὴν
[1, 31]	ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ	ἀφορμήν·	καὶ γὰρ νῦν, εἴ τι
[1, 26]	ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας	ἀφορμὴν	πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν,
[1, 25]	κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος	ἀφορμὴν	τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν
[1, 7]	δὲ τούτους ἐποίει τὸ δέος	ἀφορῶντας	εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν.
[1, 32]	πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως	ἄφρων	ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι
[1, 19]	τὸ μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς	ἀφύλακτον,	οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν·
[1, 24]	διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον	ἀφυλάκτως	ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ
[1, 11]	τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν	ἀφώρισεν,	Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν
[1, 26]	ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν	Ἀχαίαν	καὶ περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται.
[1, 12]	Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς	ἀχαριστίαν	ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ
[1, 10]	ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς σωτηρίας	ἀχάριστον	εἶναι. Εἰ δὲ δὴ λογιστέον
[1, 33]	πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν	Ἀχίαβος	ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα
[1, 8]	ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν	ἄχρηστον	ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο
[1, 4]	ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν	ἁψάμενος	πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις
[1, 2]	οἱ κατὰ τὴν πόλιν, ὡς	ἅψασθαι	καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ
[1, 19]	Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν	ἀψύχων	κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν