HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), La guerre des Juifs contre les Romains, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ζ = 22 formes différentes pour 39 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 23]   δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων.

[1, 3]   τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων

[1, 10]   ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων

[1, 25]   τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ

[1, 22]   ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους.

[1, 22]   μάλιστα μὲν διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν

[1, 9]   ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ

[1, 32]   ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον

[1, 33]   παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ

[1, 4]   τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ'

[1, 32]   τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν

[1, 26]   γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν

[1, 29]   Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ

[1, 1]   θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ γε μὴν κυβερνῶν τὸν

[1, 27]   πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος δὲ

[1, 32]   κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας

[1, 20]   ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ

[1, 20]   Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον

[1, 20]   ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ

[1, 2]   τῇ μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ'

[1, 4]   τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν

[1, 26]   τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ

[1, 20]   τί σε ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα

[1, 33]   Τῆς νόσου δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ,

[1, 32]   δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν

[1, 32]   εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς

[1, 32]   ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν

[1, 13]   τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ.

[1, 29]   Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς

[1, 30]   πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν

[1, 33]   ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων

[1, 14]   τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως

[1, 19]   ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος

[1, 32]   λύπην καὶ διακρίνων τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ

[1, 28]   τοῦ ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις

[1, 33]   ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει

[1, 6]   τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ

[1, 22]   αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς

[1, 24]   δὲ καὶ πάλαι μὲν ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις,

Livre, Chap.
[1, 23]	δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι	Ζεφυρίου	δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων.
[1, 3]	τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται·	ζῇ	γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων
[1, 10]	ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι	ζῇ·	καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων
[1, 25]	τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ	ζῇ	μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ
[1, 22]	ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου	ζηλοτυπίας	ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους.
[1, 22]	μάλιστα μὲν διὰ τὸν ἔρωτα	ζηλοτύπως	ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν
[1, 9]	ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν	ζηλωτὸν	ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ
[1, 32]	ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος,	ζηλωτοὺς	δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον
[1, 33]	παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ	ζῆν	ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ
[1, 4]	τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ	ζῆν	δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ'
[1, 32]	τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ	ζῆν	εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν
[1, 26]	γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ	ζῆν	ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν
[1, 29]	Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ	ζῆν	ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ
[1, 1]	θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ	ζῆν.	Ὅ γε μὴν κυβερνῶν τὸν
[1, 27]	πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ	ζῆν	ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος δὲ
[1, 32]	κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν	ζῆν	χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας
[1, 20]	ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται	Ζηνόδωρον·	ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ
[1, 20]	Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε·	Ζηνόδωρος	ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον
[1, 20]	ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα	Ζηνόδωρος,	προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ
[1, 2]	τῇ μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς	Ζήνωνα	τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ'
[1, 4]	τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ	Ζήνωνος	κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν
[1, 26]	τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν.	Ζητήσειν	δὲ καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ
[1, 20]	τί σε ποιεῖν, ὡς μὴ	ζητοίης	Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα
[1, 33]	Τῆς νόσου δ' ἦν ἐπίτασις	ζῶν	Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ,
[1, 32]	δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ	ζῶν	βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν
[1, 32]	εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε	ζῶν	μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς
[1, 32]	ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι	ζῶντα	Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν
[1, 13]	τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν	ζῶντα.	(Ὁ μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ.
[1, 29]	Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς	ζῶντα	ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς
[1, 30]	πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν	ζῶντας.	Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν
[1, 33]	ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε	ζῶντας,	τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων
[1, 14]	τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ	ζῶντος	ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως
[1, 19]	ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν	ζώντων	ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος
[1, 32]	λύπην καὶ διακρίνων τὴν τῶν	ζώντων	εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ
[1, 28]	τοῦ ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ	ζώντων	καὶ ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις
[1, 33]	ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ	ζῴου	τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει
[1, 6]	τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ	ζῶσα	τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ
[1, 22]	αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς	ζώσῃ	προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς
[1, 24]	δὲ καὶ πάλαι μὲν ἔτι	ζώσης	τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/05/2006