Livre, Chap.
[1, 6]	Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου	Μάγνου	πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ
[1, 3]	μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο	μαθεῖν	ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ
[1, 19]	ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο	μάθοιτ'	ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ
[1, 24]	φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ	μακαρίους,	πρὸ πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι
[1, 2]	ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ,	μακαριστὸς	ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας
[1, 2]	λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς	Μακεδόνων	ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα
[1, 5]	Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ	μακρὰν	ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη
[1, 24]	διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς	μακράν	τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται,
[1, 32]	ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ	μακρὰν	τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ,
[1, 13]	γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι	μάλα	ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν
[1, 17]	τῶν ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει	μάλα	γενναῖος ἐν τῇ μάχῃ φανείς,
[1, 25]	δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς	μάλα	προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ
[1, 27]	οὐ προήγαγεν εἰς τὴν δίκην	μάλα	προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ
[1, 25]	αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως·	μαλακωτέρας	γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν
[1, 28]	Ἀντίπας δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ	Μαλθάκης	τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς,
[1, 13]	ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ	μάλισθ'	ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν·
[1, 5]	Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ	μάλιστ'	ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ
[1, 6]	ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ	μάλιστα	Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ'
[1, 4]	ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ·	μάλιστα	γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν
[1, 10]	τὸ κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο,	μάλιστα	δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα
[1, 22]	τὸν οἶκον καὶ τάχιον μέν,	μάλιστα	δὲ μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης
[1, 32]	τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ,	μάλιστα	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν,
[1, 21]	ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ	μάλιστα	δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ
[1, 33]	ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν	μάλιστα	δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ
[1, 13]	Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν	μάλιστα	ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν
[1, 29]	δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ	μάλιστα	ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην
[1, 22]	ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν	μάλιστα	ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν
[1, 3]	περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν	μάλιστα	κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ
[1, 22]	ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ	μάλιστα	κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς
[1, 22]	ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην,	μάλιστα	μὲν διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως
[1, 8]	δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ ξενίαις	μάλιστα	προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ
[1, 18]	κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι,	μάλιστα	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων
[1, 31]	μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν τὸ	μάλιστα	ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ
[1, 29]	δύο θυγατέρας, δι' ἃ δὴ	μάλιστα	ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε
[1, 32]	γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ	μάλιστα	τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ
[1, 29]	ἦν δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ	μάλιστα	τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν
[1, 21]	λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ	μάλιστα	τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ
[1, 10]	πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ	μάλιστα	τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο
[1, 7]	καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ	μάλιστα	τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας
[1, 5]	δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ	μάλιστα	τοῦ νόμου τὰ πάτρια καὶ
[1, 26]	γὰρ οὗτος ὢν ἐν τοῖς	μάλιστα	φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν
[1, 11]	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τοῖς	μάλιστα	φίλος ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς
[1, 11]	ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς καὶ	Μάλιχον	ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν,
[1, 11]	διηρώτα, τίς ὁ κτείνας εἴη	Μάλιχον.	Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν χιλιάρχων
[1, 11]	στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι	Μάλιχον	ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ
[1, 11]	μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν	Μάλιχον	καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει,
[1, 11]	εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ	Μάλιχον	μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου
[1, 11]	ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως	Μάλιχον.	Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν
[1, 11]	ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν	Μάλιχον	πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ
[1, 11]	τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ	Μάλιχος	ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται·
[1, 11]	ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν	Μάλιχος	ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν
[1, 11]	ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας·	(Μάλιχος	δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας
[1, 11]	τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν,	Μάλιχος	δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ
[1, 11]	γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας ὁ	Μάλιχος	διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων
[1, 11]	ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον	Μάλιχος,	ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ'
[1, 8]	ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν	Μάλιχος	ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς
[1, 11]	εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν	Μάλιχος	προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ
[1, 11]	Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς	Μαλίχου	παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον
[1, 12]	ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν	Μαλίχου	τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ
[1, 12]	Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ	Μαλίχου	τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς
[1, 11]	κατὰ τάχος, ἐν οἷς καὶ	Μαλίχῳ	τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν
[1, 12]	φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι	μᾶλλον	ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς
[1, 16]	τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ	μᾶλλον	ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν
[1, 24]	μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ	μᾶλλον	ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ
[1, 30]	πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ	μᾶλλον	εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ
[1, 4]	πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ	μᾶλλον	ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ
[1, 3]	ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν	μᾶλλον	ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ
[1, 19]	καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα	μᾶλλον	ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος
[1, 32]	ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι	μᾶλλον	ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος
[1, 24]	ψύγματος καὶ πρὸς τὸ λυποῦν	μᾶλλον	ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ
[1, 28]	δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν	μᾶλλον	εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς
[1, 20]	γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς	μᾶλλον	ἢ σοί· καὶ γὰρ σὲ
[1, 31]	καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν	μᾶλλον	ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες,
[1, 6]	μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν	μᾶλλον	ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ
[1, 23]	οἱ μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο	μᾶλλον,	ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ
[1, 23]	ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω	μᾶλλον·	ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον
[1, 16]	πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε	μᾶλλον	οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ
[1, 18]	τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ	Μάλχον	ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν τῶν
[1, 22]	τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ	Μάλχος	ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει
[1, 14]	οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν	Μάλχος	προπέμψας ἐκ τῆς χώρας κατὰ
[1, 15]	ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων	Μάλχῳ	μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ
[1, 3]	οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν	μανθανόντων,	παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη,
[1, 25]	κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ	μανίαν	ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι τὸν
[1, 7]	περὶ τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι	μανιῶντες	ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ
[1, 3]	ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ	μάντευμα.	Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας
[1, 3]	παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν	μάντιν	διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς
[1, 33]	υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος	Μαργάλου.	Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν
[1, 12]	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ	Μαριάμην	οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ
[1, 22]	ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ	Μαριάμμη,	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ
[1, 13]	συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ	Μαριάμμη,	συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι
[1, 28]	υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ	Μαριάμμη.	Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ
[1, 30]	καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ	Μαριάμμη	τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ
[1, 30]	γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ	Μαριάμμην	καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου
[1, 22]	ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ	Μαριάμμην	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,
[1, 26]	αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς	Μαριάμμης	δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν
[1, 22]	Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ	Μαριάμμης	ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων
[1, 24]	πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν	Μαριάμμης	ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν
[1, 22]	υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ	Μαριάμμης	ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις ταῖς
[1, 30]	τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ	Μαριάμμης	Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό
[1, 28]	Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ' ἐκ	Μαριάμμης	θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν
[1, 23]	δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν	Μαριάμμης	κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ δ'
[1, 22]	ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς	Μαριάμμης,	ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως.
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ	Μαριάμμης.	Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς
[1, 22]	ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ	Μαριάμμης	πέντε τέκνων γενομένων δύο μὲν
[1, 28]	ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ	Μαριάμμης	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας
[1, 29]	δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ	Μαριάμμης	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς.
[1, 8]	Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια	Μάρισά	τε καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα
[1, 13]	ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν	Μαρισαίων	πόλιν, μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι
[1, 7]	καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ	Μάρισαν	Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως
[1, 2]	οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ	Μάρισαν.	(Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας,
[1, 12]	τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ	Μαρίων	ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ
[1, 12]	δὲ καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας	Μαρίωνα	τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη τρία
[1, 8]	καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ	Μᾶρκον	Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ
[1, 8]	δὲ μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς	Μᾶρκον	Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν
[1, 8]	ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν	Μᾶρκος	Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ
[1, 21]	δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς	μαρμάρου	καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς·
[1, 21]	εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης	μαρμάρου	τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ
[1, 21]	εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ	μαρμάρῳ	καὶ πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν
[1, 25]	ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ	μάρτυν	ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη
[1, 0]	μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ	μαρτυρίας	ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ
[1, 9]	Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα	μάρτυς	ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν
[1, 0]	ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι,	μάρτυς	αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος,
[1, 32]	ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν	μάρτυς”	ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον
[1, 30]	καὶ μετὰ σοῦ θεὸς ὁ	μάρτυς	ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ
[1, 32]	σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι	μάρτυς	τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς
[1, 15]	μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα	Μασάδα	καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς
[1, 15]	(Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν	Μασάδα	ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ
[1, 15]	τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν	Μασάδᾳ,	τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους,
[1, 13]	ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν	Μασάδαν.	Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους.
[1, 12]	κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον	Μασάδαν.	(Οὐ μὴν αὐτῷ τι πρὸς
[1, 13]	κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς	Μασάδαν	τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ
[1, 12]	ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς	Μασάδας	ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ
[1, 16]	τὴν μητέρα καὶ ὅσους ἐκ	Μασάδας	οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν
[1, 15]	ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ	Μασάδας	οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν
[1, 21]	Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ	μαστοειδῆ	κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων
[1, 1]	πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε.	(Ματθίας	γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων
[1, 33]	Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ	Ματθίας	ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι
[1, 0]	συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος	Ματθίου	παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός
[1, 16]	ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς	Μαχαιρᾶ	παρανομίας. Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ
[1, 16]	τάγματα. Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν	Μαχαιρᾶν	Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ
[1, 16]	χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι	Μαχαιρᾶν	ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς
[1, 17]	περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν ἦν	Μαχαιρᾶς	ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν
[1, 17]	πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα	Μαχαιρᾶς	ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ
[1, 16]	ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος	Μαχαιρᾶς	εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ
[1, 17]	μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν	Μαχαιρᾶς·	ᾔει δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων
[1, 33]	Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ	μαχαίριον,	εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα
[1, 8]	συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ	Μαχαιροῦντα·	αὖθις δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ	Μαχαιροῦντα	πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος
[1, 8]	τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς	Μαχαιροῦντα	συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην
[1, 8]	ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ	Μαχαιροῦντος.	Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον
[1, 17]	οὐ γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι	Μαχαιρῶν	σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ
[1, 4]	δὲ καὶ τότε κρείττων καὶ	μάχαις	ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων
[1, 4]	ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ	μάχῃ	Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου
[1, 12]	ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ	μάχῃ	καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν
[1, 13]	Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει	μάχη	κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ'
[1, 8]	πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε	μάχῃ	κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην
[1, 19]	οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ	μάχῃ	κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι,
[1, 1]	πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν	μάχῃ	νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς
[1, 4]	οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ	μάχῃ	νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν.
[1, 17]	θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν τῇ	μάχῃ	φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν
[1, 19]	τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν	μάχην	ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν
[1, 8]	ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν	μάχην	ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν
[1, 4]	χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς τὴν	μάχην,	ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας,
[1, 9]	συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς	μάχην	κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον
[1, 8]	ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν	μάχην	ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ
[1, 19]	πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ	μάχην·	οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς
[1, 19]	ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν εἰς	μάχην	παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας.
[1, 1]	καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν	μάχην	πολλούς τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας
[1, 8]	ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς	μάχην.	Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ
[1, 8]	ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ	μάχης	αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον
[1, 4]	περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ	μάχης	γενομένης ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος
[1, 19]	Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς	μάχης	εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ
[1, 1]	καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς	μάχης	ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει
[1, 4]	τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ	μάχης	τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ
[1, 18]	ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε μὴν	μαχίμου	τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν
[1, 2]	κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν	μαχιμωτέρων	εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν καὶ
[1, 18]	αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ	μαχομένων	περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι
[1, 32]	τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ	με	διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι
[1, 32]	προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις	με	εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ παρ'
[1, 32]	εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί δέ	με	καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας
[1, 20]	ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν	με	μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον,
[1, 32]	κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ	με,	πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν
[1, 30]	ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε	με	προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ γε,
[1, 22]	τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί	με	προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ
[1, 3]	ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά	με	ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς.
[1, 32]	τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ μή	μέ	τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ
[1, 32]	ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία	με	τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω,
[1, 32]	παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω	με	τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι
[1, 19]	ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν	μέγα	γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ
[1, 11]	ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ	μέγα	μέρος εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης
[1, 21]	πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ	μεγάλαι	στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν καὶ
[1, 18]	δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα	μεγάλαις	μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς
[1, 27]	θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι,	μεγάλας	τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς
[1, 24]	πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ τὸ	μεγάλαυχον	τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας
[1, 33]	δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν	μεγάλην	πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ
[1, 0]	ὁρῶ δέ, πῶς ἂν εἶναι	μεγάλοι	δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ
[1, 1]	μηδὲν πλέον δράσας τοῦ τοῖς	μεγάλοις	ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ
[1, 25]	γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν	μεγάλοις	σώμασιν ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν
[1, 24]	Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ δώροις	μεγάλοις	ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ
[1, 21]	Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ τῆς	μεγαλονοίας	ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς μὴ
[1, 20]	φρόνημα καὶ τὸ πλέον τῆς	μεγαλονοίας	ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν
[1, 21]	ἐν ᾗ μάλιστα τὸ φύσει	μεγαλόνουν	ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ
[1, 10]	Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ	μεγάλου	Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν.
[1, 0]	ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ	μεγάλους	τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ
[1, 20]	εἰς τὰς δωρεὰς ὡς τὸ	μεγαλόφρον	τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν
[1, 20]	τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ	μεγαλοφρόνως	εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ
[1, 21]	καὶ τῶν ἔξω πόλεων τὸ	μεγαλόψυχον	ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ
[1, 28]	ὡς ἂν οὐκ ἐκ τοῦ	μεγαλοψύχου	χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος.
[1, 1]	ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε	μεγάλῳ	καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν
[1, 19]	κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν	μέγαν	ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον
[1, 3]	δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ	μέγαν	ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν
[1, 11]	κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ	μέγας	πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων
[1, 21]	Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ	μεγέθει	διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς
[1, 21]	σχῆμα καὶ τὴν ἐν τῷ	μεγέθει	πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν.
[1, 19]	ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ	μεγέθει	συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης
[1, 7]	κατὰ τοῦτο τὸ μέρος πύργοι	μεγέθει	τε καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα
[1, 4]	δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ	μεγέθει	τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ
[1, 21]	τήν τε ἐργασίαν καὶ τὸ	μέγεθος·	εἰσὶ δ' οἷς ἄλση καὶ
[1, 19]	δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ	μέγεθος·	ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς
[1, 21]	γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι	μέγεθος	καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν
[1, 23]	διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε μὴν	μέγεθος	τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν.
[1, 0]	Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ	μέγεθος	τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ
[1, 21]	τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα	μέγιστα	προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς
[1, 24]	ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου	μέγιστα	τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ'
[1, 33]	κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη	μεγίστη	κατὰ τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου
[1, 31]	ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων	μεγίστη	πρόφασις ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον
[1, 26]	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα	μεγίστην	ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ
[1, 8]	πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου,	μεγίστην	δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας
[1, 14]	ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη	μεγίστην,	ἐν ᾗ μετὰ τῶν φίλων
[1, 32]	βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν	μεγίστην.	Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ
[1, 33]	τοῦτο ἐν παντὶ τῷ ἔθνει	μεγίστης	ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς
[1, 0]	Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις	μεγίστοις	ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε καὶ
[1, 21]	τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ	μεγίστοις	ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ
[1, 21]	Τοῦτο δὲ πύργοις τε διείληπται	μεγίστοις,	ὧν ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος
[1, 19]	κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι	μέγιστον	ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ
[1, 31]	τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ	μέγιστον	ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες ὡς
[1, 21]	τῷ κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος	μέγιστον	καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας
[1, 4]	κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ	μέγιστον	μὲν ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ
[1, 29]	εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε	μέγιστον	ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ
[1, 0]	Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα	μέγιστον	οὐ μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς,
[1, 11]	ἔτη τρία καὶ μῆνας ἑπτά.	Μεγίστου	δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου
[1, 10]	προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ	μεγίστου	στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει
[1, 3]	ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη μετὰ	μεγίστου	συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ
[1, 0]	ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς ἔφην,	μεγίστου	τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις
[1, 21]	ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς	μεγίστους	καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ
[1, 2]	ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν.	Μεδάβην	μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα
[1, 3]	τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν	μεθ'	ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν,
[1, 24]	ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ	μεθ'	ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ
[1, 1]	τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ	μεθ'	ἡμέρας ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ
[1, 9]	Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς	μεθ'	ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως
[1, 0]	κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον καὶ	μεθ'	ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι,
[1, 20]	τε σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις·	μεθ'	οὓς καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ
[1, 27]	φίλοι, Σαλώμη τε καὶ Φερώρας,	μεθ'	οὓς οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι
[1, 12]	ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς	μεθ'	ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων
[1, 6]	συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει,	μεθ'	ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν
[1, 17]	δὲ ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν.	Μεθ'	ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς
[1, 28]	δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις	μεθηρμόσατο,	καὶ αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 20]	πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς	μεῖζον	δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ
[1, 21]	δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι	μεῖζον	εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον τῶν
[1, 3]	καὶ τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου	μεῖζον	ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε
[1, 19]	τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται	μεῖζον	ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ
[1, 20]	ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ	μεῖζον	ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο
[1, 33]	προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων τι	μεῖζον	ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ
[1, 19]	Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ	μεῖζον	θράσος ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα
[1, 23]	τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ	μεῖζόν	τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι
[1, 21]	τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν	μείζονα	μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν,
[1, 11]	τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ	μείζονα·	τό τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν
[1, 10]	τι χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα	μείζονα	τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ
[1, 21]	τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου	μείζονες.	Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ λιμένι
[1, 31]	καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ	μείζονι	κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν
[1, 17]	δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ	μείζονος	δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ
[1, 10]	Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ	μείζονος	προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι
[1, 4]	Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα	μειζόνων	καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον
[1, 21]	εὖρος δέκα, τινὲς δὲ καὶ	μείζους.	Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον,
[1, 5]	Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν τὰ	μείζω	διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα
[1, 12]	μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ	μείζων	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή·
[1, 24]	ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ	μείζων,	ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς
[1, 25]	λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ	μειλίσσεται,	διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς
[1, 8]	γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ	μειλισσομένη	τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν
[1, 23]	ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα,	μείνατε	ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα
[1, 27]	καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ	μειράκια,	δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο,
[1, 24]	καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ	μειράκια	στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν
[1, 24]	προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ	μειράκια	τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ
[1, 31]	βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι	μειράκιά	τε ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί.
[1, 27]	ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ	μειράκια,	τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς
[1, 27]	εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς	μειρακίοις	ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις τοῦ
[1, 25]	σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε τὸ	μειράκιον	ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον,
[1, 25]	περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ	μειρακίου	καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν
[1, 25]	πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ	μειρακίου	σύ· καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν
[1, 25]	στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ	μειρακίου	τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν
[1, 25]	ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων τῷ	μειρακίῳ	κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ
[1, 26]	Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς τῷ	μειρακίῳ	σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος·
[1, 26]	ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν	μειρακίων	ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν γέ
[1, 27]	αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν	μειρακίων,	οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ
[1, 33]	δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται	μελαγχολῶν	ἤδη, καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν
[1, 25]	ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη,	μελαίνῃ	τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει
[1, 9]	πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ	μέλιτι	συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως
[1, 19]	Χρὴ μέντοι γε μέχρι τοῦ	μέλλειν	οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς
[1, 29]	Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ τι	μελλήσας	ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ
[1, 31]	ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ τῇ	μελλήσει	παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν
[1, 3]	νῦν δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι	μέλλοις,	θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε ἐν
[1, 24]	προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ	μέλλον	ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς
[1, 10]	χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι,	μέλλοντά	γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ
[1, 24]	διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς τὰ	μέλλοντα	λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν
[1, 19]	χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ	μέλλοντας	ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ
[1, 33]	δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι	μέλλοντες	ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν
[1, 17]	καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ	μέλλοντι	πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ
[1, 2]	τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν	μελλόντων	ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ περὶ
[1, 32]	τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν	μέλλουσαν	ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν·
[1, 0]	τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι	μέλλων	γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ'
[1, 22]	ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ.	(Μέλλων	οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ
[1, 33]	δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν	μελῶν,	ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι
[1, 21]	τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα	μεμετρημένοι.	Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς
[1, 18]	ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ	μεμηνότες	πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ
[1, 1]	ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων	μεμιαμμένων,	βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ
[1, 25]	σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν,	μεμίανται.	Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ τὸν
[1, 20]	τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου	μεμισθωμένος	οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς
[1, 32]	εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι.	Μέμνησο	δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον
[1, 10]	περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα	μέμφεσθαι	καὶ μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον
[1, 2]	κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ	μεμφθῆναι	τὴν τύχην. Τρία γοῦν τὰ
[1, 9]	παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ	Μέμφιν	ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι
[1, 20]	Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ	μεμφομένου	τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν
[1, 31]	καὶ τὰς πρὸς τὴν μητέρα	μέμψεις	ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν
[1, 26]	καὶ ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς	μέμψεσιν	ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ
[1, 0]	παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ	μέμψεως	ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς γε
[1, 11]	δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ	μὲν	ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος
[1, 28]	δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ	μὲν	ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ
[1, 4]	ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου	μὲν	ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν
[1, 24]	ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς	μὲν	ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ
[1, 16]	ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ περὶ	μὲν	Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ
[1, 13]	τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι	μὲν	ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν,
[1, 7]	δύο υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος	μὲν	Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει,
[1, 2]	καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ	μὲν	ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ
[1, 17]	Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως τὰ	μὲν	ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν,
[1, 15]	ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς	μὲν	ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ
[1, 5]	εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν	μὲν	ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς.
[1, 23]	Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ	μὲν	ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο,
[1, 16]	(Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν	μὲν	ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας
[1, 24]	θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς	μὲν>	ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ
[1, 27]	ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ	μὲν	ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν
[1, 21]	ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα	μὲν	ἄν τις εἴποι ἴδια τῶν
[1, 13]	ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον πλείστους	μὲν	ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας καὶ
[1, 8]	περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι	μὲν	ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος
[1, 0]	τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ	μὲν	ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος
[1, 31]	καὶ ἡ γυνή. Καὶ τότε	μὲν	ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας
[1, 18]	προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι	μὲν	ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους
[1, 4]	πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς	μὲν	ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ δὲ
[1, 15]	αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς	μὲν	ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως,
[1, 33]	ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ	μὲν	ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ
[1, 19]	καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι	μὲν	ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν
[1, 13]	χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν	μὲν	Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος
[1, 24]	τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν	μὲν	ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ
[1, 1]	ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ	μὲν	Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας
[1, 29]	διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς	μὲν	Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης
[1, 28]	δὲ ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς	μὲν	Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ'
[1, 30]	δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο	μὲν	Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον
[1, 16]	δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν	μὲν	Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς
[1, 4]	ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη	μὲν	ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν
[1, 10]	ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν	μὲν	ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ
[1, 11]	τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ	μὲν	Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ'
[1, 0]	πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι	μὲν	ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον
[1, 32]	διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα	μὲν	ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων
[1, 19]	ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων	μὲν	ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς
[1, 12]	ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς	μὲν	ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν
[1, 8]	Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα	μὲν	ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις
[1, 3]	δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου	μὲν	ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον,
[1, 22]	αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν	μὲν	ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον,
[1, 30]	τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ	μὲν	ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον,
[1, 3]	Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο	μὲν	ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν,
[1, 24]	βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα	μὲν	ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ
[1, 18]	τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν	μὲν	ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ
[1, 10]	Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος	μὲν	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται
[1, 33]	ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ	μὲν	ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων
[1, 5]	καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ	μὲν	ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν,
[1, 11]	διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος, τότε	μὲν	ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν Μάλιχον
[1, 16]	ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ	μὲν	ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ
[1, 8]	φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς	μὲν	ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ
[1, 32]	Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ	μὲν	ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην
[1, 6]	ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν	μὲν	Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς
[1, 7]	στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν	μὲν	Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι
[1, 21]	πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης	μὲν	ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ
[1, 27]	κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν	μὲν	ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν πλέον
[1, 26]	δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον	μὲν	Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν
[1, 33]	τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον	μὲν	Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν
[1, 18]	Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις	μὲν	αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης
[1, 13]	καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο	μὲν	αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν
[1, 25]	μὴ λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων	μὲν	αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης
[1, 27]	υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον	μὲν	αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν
[1, 10]	Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα	μὲν	αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης
[1, 11]	τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε	μὲν	αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν
[1, 23]	παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ	μὲν	αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς
[1, 23]	ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ	μὲν	αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς
[1, 24]	ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν	μὲν	αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος
[1, 12]	κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ	μὲν	αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα
[1, 22]	καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς	μὲν	αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ
[1, 16]	Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ	μὲν	αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ
[1, 16]	διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ	μὲν	αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια
[1, 23]	Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι	μὲν	αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ
[1, 28]	ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος	μὲν	ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται
[1, 8]	ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν	μὲν	ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ
[1, 22]	ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο	μὲν	Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ
[1, 13]	τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς	μὲν	βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ
[1, 31]	μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ	μὲν	βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ
[1, 0]	θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς	μὲν	βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ
[1, 10]	Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου	μὲν	Βάσσου διὰ τὴν εἰς Πομπήιον
[1, 31]	γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ	μὲν	βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ
[1, 2]	γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ	μὲν	Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην καὶ
[1, 19]	νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ	μὲν	γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ
[1, 21]	βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς	μὲν	γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ
[1, 31]	πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν	μὲν	γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ'
[1, 30]	αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν	μὲν	γὰρ αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα
[1, 17]	ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ	μὲν	γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν τέλει
[1, 0]	νόμον συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν	μὲν	γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις
[1, 6]	ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος	μὲν	γὰρ εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς
[1, 18]	πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς	μὲν	γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ
[1, 23]	αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ	μὲν	γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς
[1, 31]	καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο	μὲν	γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι
[1, 26]	τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ	μὲν	γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης
[1, 33]	γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν	μὲν	γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα,
[1, 12]	πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον	μὲν	γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων
[1, 23]	καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ	μὲν	γὰρ ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια
[1, 33]	διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς	μὲν	γὰρ ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς
[1, 17]	τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει	μὲν	γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ
[1, 21]	πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει	μὲν	γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι
[1, 19]	ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ	μὲν	γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ τῶν
[1, 0]	σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται	μὲν	γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν,
[1, 1]	τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς	μὲν	γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι
[1, 24]	δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ	μὲν	γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ
[1, 33]	προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη	μὲν	γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ
[1, 32]	καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς	μὲν	γὰρ προτέρους βασιλείας τε ἔτι
[1, 19]	καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον	μὲν	γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων
[1, 21]	ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις	μὲν	γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν,
[1, 22]	τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον	μὲν	γὰρ τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος
[1, 18]	τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς	μέν	γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ
[1, 19]	παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς	μέν	γε τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν
[1, 21]	πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν	μέν	γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ
[1, 8]	ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ	μὲν	γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ'
[1, 18]	φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ	μὲν	δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν
[1, 1]	ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα	μὲν	δείσας τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν
[1, 14]	περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης	μὲν	δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν
[1, 3]	κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ	μὲν	δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις
[1, 0]	ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν	μὲν	δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε
[1, 10]	τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς	μὲν	δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν
[1, 29]	καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα	μὲν	δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 10]	τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον	μὲν	δὴ τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον
[1, 0]	ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν	μὲν	δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν
[1, 17]	ἐκ τῆς ἄλλης χώρας, οἱ	μὲν	διὰ μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον,
[1, 5]	κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι	μὲν	διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν,
[1, 22]	σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα	μὲν	διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα,
[1, 24]	ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς	μὲν	διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες,
[1, 24]	ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια τὰς	μὲν	διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον
[1, 3]	ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται	μὲν	διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ
[1, 13]	φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας	μὲν	διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς
[1, 9]	σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον	μὲν	ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα
[1, 25]	ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν	μὲν	ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα,
[1, 31]	στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι	μὲν	ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ
[1, 17]	καὶ τεμὼν τὰ προάστεια τρία	μὲν	ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν
[1, 23]	Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν	μὲν	ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν,
[1, 32]	τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι	μὲν	ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ
[1, 30]	τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς	μὲν	εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ
[1, 30]	ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ	μὲν	εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας
[1, 27]	θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ	μὲν	εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς
[1, 23]	καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν	μὲν	εἰς δάκρυα πάντας, τὸν δὲ
[1, 21]	δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα	μὲν	εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ
[1, 30]	καὶ διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος	μὲν	εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν
[1, 6]	ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη	μὲν	εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ
[1, 33]	ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι	μὲν	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ
[1, 29]	δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται	μὲν	εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας
[1, 17]	Φόνος δ' ἦν πολύς, τῶν	μὲν	εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ
[1, 13]	τρέπεται δὲ πάντας καὶ τοὺς	μὲν	εἰς τὴν πόλιν, τοὺς δὲ
[1, 30]	Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον	μὲν	εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ
[1, 2]	Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ	μὲν	εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ
[1, 1]	φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας	μὲν	εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε
[1, 28]	ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ	μὲν	ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης
[1, 21]	ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς	μὲν	ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος
[1, 17]	ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν	μὲν	ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς τὸ
[1, 13]	καὶ ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι	μὲν	ἐκ τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς
[1, 28]	Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη, ἡ	μὲν	ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ
[1, 21]	διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ	μὲν	ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν
[1, 32]	ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί	μὲν	ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον;
[1, 24]	Φερώρας δὲ μείζων, ὃς πάσης	μὲν	ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος,
[1, 24]	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον οἱ	μὲν	ἑκόντες οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος,
[1, 26]	ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος	μὲν	ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς
[1, 8]	ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας	μὲν	ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων
[1, 32]	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια	μὲν	ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ
[1, 16]	Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι	μὲν	ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν
[1, 0]	ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς	μὲν	ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ'
[1, 13]	ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν	μὲν	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα,
[1, 27]	ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ	μὲν	ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο.
[1, 22]	υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ νεώτατος	μὲν	ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο
[1, 15]	συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος	μὲν	ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ
[1, 24]	ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν	μὲν	ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν
[1, 24]	ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες	μὲν	ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ τῶν
[1, 31]	ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη	μὲν	ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι
[1, 27]	ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν	μὲν	ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον
[1, 2]	παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε	μὲν	ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς μητρὸς
[1, 23]	δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον	μὲν	ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς
[1, 28]	ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες	μὲν	ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ τούτων
[1, 0]	τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις	μὲν	ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ
[1, 16]	ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων	μὲν	ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος
[1, 21]	κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ	μὲν	ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ
[1, 33]	αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα	μὲν	ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ'
[1, 0]	τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι	μὲν	ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ πολέμου
[1, 8]	μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι	μὲν	ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει
[1, 23]	τὸν πατέρα, καὶ τὸ πρότερον	μὲν	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ'
[1, 25]	πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην	μὲν	ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ'
[1, 27]	παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε τὴν	μὲν	ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος
[1, 8]	αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς	μὲν	ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας
[1, 21]	ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον	μὲν	ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει
[1, 13]	ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς	μὲν	ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις
[1, 0]	τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ	μὲν	ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι,
[1, 25]	μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν	μὲν	ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν
[1, 20]	πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν	μὲν	ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης,
[1, 31]	παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα	μὲν	ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν
[1, 24]	νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι	μὲν	ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν
[1, 20]	μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον	μὲν	εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ'
[1, 10]	βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις	μὲν	εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν
[1, 25]	ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν	μὲν	εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ
[1, 23]	περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ	μὲν	εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ
[1, 27]	βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ	μέν,	ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις
[1, 7]	~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον	μὲν	ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν πόλιν
[1, 28]	γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο	μὲν	ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο
[1, 24]	οὐκ εἰς μακράν τε τοὺς	μὲν	ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ'
[1, 10]	εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ	μὲν	ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν δὲ
[1, 21]	ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος	μὲν	ἡ χώρα, τὸ πλέον δ'
[1, 23]	τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν	μὲν	ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ
[1, 25]	εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων	μὲν	ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ
[1, 13]	Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς	μὲν	ᾔει κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην
[1, 13]	εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει	μὲν	ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν.
[1, 19]	τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε	μὲν	ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ'
[1, 8]	τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι	μὲν	ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν
[1, 4]	καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον	μὲν	ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην,
[1, 6]	ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος	μὲν	ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ
[1, 23]	καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ	μὲν	ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς
[1, 17]	ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ	μὲν	ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ
[1, 1]	τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες	μὲν	ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι.
[1, 24]	εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα	μὲν	ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ
[1, 19]	δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο	μὲν	Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν
[1, 13]	σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος	μὲν	Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν
[1, 4]	μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς	μὲν	ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι
[1, 29]	καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ	μὲν	ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν
[1, 27]	ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα	μὲν	ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις,
[1, 16]	ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν	μὲν	Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες,
[1, 24]	ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν	μὲν	θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον
[1, 22]	Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων δύο	μὲν	θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς.
[1, 32]	τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον	μὲν	ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν
[1, 24]	τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς	μὲν	ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ
[1, 16]	δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν	μὲν	Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις
[1, 8]	ἔθνος εἰς πέντε συνόδους, τὸ	μὲν	Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις,
[1, 12]	περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς	μὲν	Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς
[1, 23]	τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ	μὲν	καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον, ὁ
[1, 0]	ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων	μὲν	κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες,
[1, 33]	μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς	μὲν	καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ	μὲν	καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν
[1, 28]	ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης Ἡρώδης	μὲν	καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί,
[1, 24]	ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος	μὲν	καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ
[1, 0]	πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους	μὲν	καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς
[1, 10]	φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη	μὲν	καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς
[1, 14]	Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος	μὲν	καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην
[1, 32]	τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι	μὲν	καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς
[1, 21]	προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων τὸν	μὲν	Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ
[1, 20]	τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ	μὲν	Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ'
[1, 21]	κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη	μὲν	κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ
[1, 3]	σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη	μὲν	κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ
[1, 17]	γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος	μὲν	καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον
[1, 0]	πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου	μὲν	κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ
[1, 26]	ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον	μὲν	κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς
[1, 27]	θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ	μὲν	κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην
[1, 28]	κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς	μὲν	λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι,
[1, 14]	παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη	μὲν	λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης
[1, 11]	τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα	μὲν	λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις
[1, 22]	συνέβη τὸν οἶκον καὶ τάχιον	μέν,	μάλιστα δὲ μετὰ τὴν ἐκ
[1, 3]	δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν	μὲν	μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ
[1, 4]	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ	μὲν	μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου
[1, 2]	περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ	μὲν	μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν
[1, 31]	ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα	μὲν	μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ
[1, 13]	οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν	μὲν	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ
[1, 24]	καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς	μὲν	μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον,
[1, 1]	Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν	μὲν	μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους,
[1, 0]	καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει	μὲν	Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 26]	πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου	μὲν	ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον
[1, 32]	ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον	μὲν	ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν
[1, 29]	ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο	μὲν	ὁ Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ,
[1, 13]	ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους	μὲν	ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 8]	καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ	μὲν	οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν
[1, 16]	ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ	μὲν	οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς,
[1, 32]	τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν	μὲν	ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας,
[1, 0]	ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς	μὲν	ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος ἃς
[1, 21]	ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν	μὲν	ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις
[1, 26]	Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ	μὲν	ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται
[1, 28]	ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ	μὲν	ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν
[1, 8]	πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους	μὲν	ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους
[1, 17]	τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα	μὲν	ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ τέγη
[1, 6]	αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν	μὲν	ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον
[1, 29]	ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς	μὲν	οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα
[1, 0]	ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ	μὲν	οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ'
[1, 25]	ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν	μὲν	οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον.
[1, 31]	τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς	μὲν	οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν
[1, 9]	τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ	μὲν	οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ
[1, 16]	πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως	μὲν	οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων
[1, 26]	ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ	μὲν	οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη
[1, 25]	Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι	μὲν	οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ
[1, 27]	συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ	μὲν	οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος
[1, 17]	δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν	μὲν	οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ
[1, 29]	πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι	μὲν	οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ
[1, 7]	ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων	μὲν	οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι,
[1, 19]	τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους	μὲν	οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες
[1, 15]	σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς	μὲν	οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ'
[1, 25]	αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ	μὲν	οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ
[1, 28]	δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν	μὲν	οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς
[1, 20]	πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν	μὲν	οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν σοι
[1, 5]	ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ	μὲν	οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ
[1, 31]	ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον	μὲν	οὖν εἰλήφει τὴν περὶ τῆς
[1, 14]	καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα	μὲν	οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς
[1, 28]	μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ	μὲν	οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν
[1, 24]	μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες	μὲν	οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον
[1, 8]	Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον	μὲν	οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ
[1, 17]	στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ	μὲν	οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης
[1, 2]	ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην	μὲν	οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς
[1, 22]	ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται	μὲν	οὖν ὁ παῖς διὰ νυκτὸς
[1, 13]	τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ	μὲν	οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ
[1, 1]	Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν	μὲν	οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ
[1, 28]	τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε	μὲν	οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος
[1, 31]	καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ	μὲν	οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον
[1, 32]	ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν	μὲν	οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο.
[1, 15]	πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο	μὲν	οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα
[1, 1]	ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι	μὲν	οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως
[1, 19]	τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει	μὲν	οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο
[1, 18]	ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον	μὲν	οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ
[1, 15]	τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος	μὲν	οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν
[1, 12]	τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε	μὲν	οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ
[1, 26]	περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον	μὲν	οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 11]	ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον	μὲν	οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ
[1, 16]	νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται	μὲν	οὕτως τὰ σπήλαια καὶ τοὺς
[1, 21]	πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν	μὲν	ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι
[1, 21]	φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ	μὲν	πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν
[1, 12]	τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν	μὲν	πάντας, ἦσαν δ' οὓς καὶ
[1, 7]	καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι	μὲν	πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο
[1, 29]	καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ	μὲν	παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ
[1, 3]	τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ	μὲν	παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν
[1, 18]	ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς	μὲν	παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν
[1, 2]	ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ	μὲν	παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν
[1, 17]	βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν	μὲν	παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ
[1, 15]	ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς	μὲν	πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ
[1, 8]	βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι	μὲν	πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον
[1, 17]	τοῦ βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς	μὲν	πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν,
[1, 33]	τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ	μὲν	περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν πέρας.
[1, 4]	Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης ἕως	μὲν	περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις
[1, 8]	εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς	μὲν	Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει
[1, 22]	δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ	μὲν	πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ
[1, 31]	ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς	μὲν	πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ
[1, 4]	παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ	μὲν	πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε τῆς
[1, 24]	νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ	μὲν	ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν
[1, 16]	δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν	μὲν	πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος
[1, 15]	τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν	μὲν	πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ
[1, 17]	δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε	μὲν	πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν
[1, 17]	εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς	μὲν	πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους
[1, 26]	Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις	μέν	ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις, τότε
[1, 0]	οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ	μὲν	πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς
[1, 5]	παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν	μὲν	πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε τὴν
[1, 25]	τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν	μὲν	πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς
[1, 33]	ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ	μὲν	πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις
[1, 17]	τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον	μὲν	προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ πλεῖον
[1, 13]	δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ	μὲν	προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται
[1, 14]	ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν	μὲν	πρώτην ἑσπέραν κατά τι τῶν
[1, 27]	ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ	μὲν	πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ
[1, 8]	ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ	μὲν	πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν
[1, 15]	τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ	μὲν	πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος
[1, 0]	τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου	μὲν	Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου
[1, 15]	δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε	μὲν	Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν
[1, 18]	πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος, τῶν	μὲν	Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας
[1, 28]	ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν	μὲν	σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ
[1, 26]	κατὰ δὲ τὰς θήρας προσκρούειν	μὲν	σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων.
[1, 7]	Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν πάλαι	μὲν	Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ
[1, 12]	(Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα	μὲν	συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν
[1, 17]	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα	μὲν	συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα
[1, 23]	κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς	μὲν	συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ'
[1, 24]	βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι	μὲν	συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν
[1, 17]	καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν	μὲν	συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ
[1, 24]	βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν	μὲν	συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ
[1, 33]	ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ	μὲν	τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ
[1, 18]	κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς	μὲν	τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς
[1, 32]	ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα	μὲν	τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα
[1, 25]	καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι	μὲν	τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι
[1, 0]	ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς	μὲν	τὰ λήμματα καὶ τὰς δίκας
[1, 6]	αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ	μὲν	τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν
[1, 17]	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο	μὲν	τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ
[1, 18]	πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς	μὲν	τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι'
[1, 7]	καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ	μὲν	ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ'
[1, 32]	θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ	μὲν	ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ
[1, 17]	τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα	μὲν	τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους
[1, 6]	Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι	μὲν	τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ
[1, 28]	ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ	μὲν	τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν
[1, 3]	κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ	μὲν	τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα
[1, 33]	μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο	μὲν	τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ
[1, 25]	τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει	μὲν	τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν
[1, 16]	καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς	μὲν	τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος
[1, 19]	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς	μὲν	τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον,
[1, 33]	δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς	μὲν	τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ
[1, 14]	μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην	μὲν	τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ
[1, 19]	συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος	μὲν	τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ
[1, 10]	ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ	μὲν	τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ
[1, 23]	ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ	μὲν	τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς
[1, 12]	παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο	μὲν	τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν
[1, 21]	Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ	μέν	τις ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος
[1, 10]	ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς	μὲν	τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ
[1, 10]	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον	μὲν	τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος
[1, 13]	τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος	μὲν	τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ
[1, 9]	Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε	μὲν	τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ
[1, 17]	πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον	μὲν	τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο
[1, 6]	καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ	μὲν	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος
[1, 0]	τῆς συντάξεως· τούτων δὲ τὰ	μὲν	τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον
[1, 21]	φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν μείζονα	μὲν	τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν
[1, 7]	θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους	μὲν	τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον
[1, 33]	ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος	μὲν	τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων
[1, 4]	τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος	μὲν	τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ
[1, 3]	προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι	μὲν	τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν
[1, 33]	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον	μὲν	τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα
[1, 11]	τε καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης	μὲν	τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν
[1, 28]	τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς	μὲν	τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο,
[1, 16]	αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας	μὲν	τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους
[1, 28]	καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν	μὲν	τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ'
[1, 7]	πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς	μὲν	τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ
[1, 23]	ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους	μὲν	τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν
[1, 4]	εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον	μὲν	τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν
[1, 8]	τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς	μὲν	τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν,
[1, 16]	τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς	μὲν	τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ
[1, 9]	καὶ τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι	μὲν	τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς
[1, 5]	εὔνους διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ	μὲν	τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ'
[1, 29]	ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς	μὲν	τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ
[1, 27]	Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν	μὲν	τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον·
[1, 17]	διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους	μὲν	τῶν περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει
[1, 8]	ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες	μὲν	υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ
[1, 23]	βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο	μὲν	ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ
[1, 5]	ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην	μὲν	ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην
[1, 28]	διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ	μὲν	ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα
[1, 32]	ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς	μὲν	ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ'
[1, 19]	δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ	μὲν	ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ
[1, 31]	τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ	μὲν	ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ
[1, 2]	ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν	μὲν	Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει
[1, 10]	σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ	μὲν	Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ
[1, 29]	καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς	μὲν	φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων
[1, 15]	περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ	μὲν	φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες
[1, 29]	Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν	μὲν	φίλον Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον.
[1, 1]	σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν	μὲν	φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν
[1, 4]	(Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι	μὲν	χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις·
[1, 29]	θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις	μὲν	χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ
[1, 21]	χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις	μὲν	χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ
[1, 14]	κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει	μὲν	χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς
[1, 31]	περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ	μὲν	ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν γραφομένων,
[1, 24]	βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ	μὲν	ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ
[1, 23]	καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος	μὲν	ὢν ἐν ταῖς πρὸς τὸν
[1, 23]	ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς	μὲν	ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν
[1, 12]	τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν	μὲν	ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ
[1, 2]	Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος	μὲν	ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων
[1, 22]	κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην	μὲν	ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν
[1, 29]	ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις	μὲν	ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ
[1, 15]	ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ	μὲν	ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον,
[1, 6]	ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ κατῄει	μὲν	ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν
[1, 21]	ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ γένεσις	μέν,	ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου,
[1, 5]	κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι	μέν,	ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις
[1, 32]	σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες	μέν,	ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ
[1, 11]	ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει	μὲν	ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι
[1, 30]	ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι	μὲν	ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν
[1, 30]	παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας	μενεῖν	κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα
[1, 4]	διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν	Μενναίου	μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν
[1, 9]	δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ	Μενναίου	παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ
[1, 13]	Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος ὁ	Μενναίου,	πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων
[1, 23]	καὶ παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ	μένουσιν,	ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς
[1, 20]	μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν	μέντοι	γε αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν
[1, 20]	σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς	μέντοι	γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς
[1, 19]	ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ	μέντοι	γε μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως
[1, 27]	ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι	μέντοι	γε, μή ποτε κἀκείνῳ γένηται
[1, 2]	νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς	μέντοι	γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν
[1, 20]	Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν	μέντοι	δέους πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω
[1, 19]	δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν	μέντοι	καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον
[1, 24]	ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν	μέντοι	κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ
[1, 26]	τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι	μέντοι	λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς
[1, 19]	καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας	μέντοι	μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς
[1, 25]	τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν	μέντοι	πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς
[1, 27]	κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ	μέντοι	ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ
[1, 6]	μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ	μέντοι	Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων
[1, 32]	Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ	μέντοι	τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ
[1, 19]	Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο	μέντοι	τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν
[1, 27]	τὸ τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς	μέντοι	ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν
[1, 31]	πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ	μένων	τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης
[1, 18]	Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν	μέρει	γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος
[1, 15]	πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν	μέρει	καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον τὸ
[1, 17]	τῆς παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα	μέρη	πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ
[1, 1]	τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος τὸ	μέρος	Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ
[1, 16]	εἵπετο καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν	μέρος	διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ
[1, 11]	ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα	μέρος	εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε,
[1, 7]	εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου	μέρος	εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ
[1, 17]	τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ	μέρος	οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ
[1, 2]	δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο	μέρος.	Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς
[1, 7]	πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο τὸ	μέρος	πύργοι μεγέθει τε καὶ κάλλει
[1, 9]	Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν	μέρος	τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν
[1, 3]	τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ	μέρος	τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο,
[1, 25]	ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι	μέρος	φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ
[1, 8]	Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ	μέρους	τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας
[1, 21]	καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις	μέση	κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν
[1, 4]	γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν	μέσῃ	τῇ πόλει γυναῖκάς τε καὶ
[1, 33]	ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι.	Μέσης	γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ
[1, 7]	αὐτῶν καὶ τὰς ἐν τῇ	μεσογείᾳ	πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν,
[1, 6]	Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν	μεσόγειον	ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 13]	παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς	μεσογείου	προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων
[1, 17]	πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς	μεσογείου	τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης
[1, 18]	διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν	μέσοις	αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν
[1, 7]	μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν	μέσοις	τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ
[1, 4]	ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν	μέσοις	τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ
[1, 14]	βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ	μέσον	ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ
[1, 6]	ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου.	Μέσος	δ' ἦν ἐλπίδος καὶ δέους,
[1, 12]	κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ	Μεσσάλας	ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ
[1, 14]	δὲ τὴν βουλήν, ἐν ᾗ	Μεσσάλας	καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι
[1, 0]	καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει,	μεστὰ	δ' ἦν πάντα θορύβων μετὰ
[1, 31]	μειράκιά τε ἤδη καὶ φρονήματος	μεστοί.	Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν
[1, 21]	τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν	μέσῳ	τῷ κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος
[1, 20]	ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο	μετ'	Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ
[1, 0]	διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα	μετ'	ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ'
[1, 0]	τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα	μετ'	ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια
[1, 0]	ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο	μετ'	ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα
[1, 30]	πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς	μετ'	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς
[1, 8]	ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ	μετ'	Ἀντιγόνου τοῦ παιδός, ὃς ἀπὸ
[1, 14]	βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ	μετ'	αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην
[1, 7]	παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ	μετ'	αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος καὶ
[1, 10]	πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν δὲ	μετ'	αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις
[1, 27]	τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ	μετ'	αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν
[1, 0]	τὰ τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς	μετ'	αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας
[1, 7]	κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς	μετ'	αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις
[1, 21]	οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ	μετ'	αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι τοῦ
[1, 30]	καὶ ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν	μετ'	αὐτῶν εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ'
[1, 15]	πεμφθεὶς ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν	μετ'	ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ
[1, 17]	τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ	μετ'	ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ
[1, 28]	πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ	μετ'	ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς
[1, 17]	ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ	μετ'	ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον
[1, 3]	συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ	μετ'	ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ
[1, 15]	διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν	μετ'	ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως καὶ
[1, 32]	οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα	μετ'	ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς
[1, 2]	τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών·	μετ'	οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον
[1, 8]	ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο.	(Μετ'	οὐ πολύ γε μὴν αὐτοῖς
[1, 26]	καὶ τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας.	~(Μετ'	οὐ πολὺ δὲ εἰς τὴν
[1, 29]	ὁ μὲν παρ' ἐλπίδα σώζεται,	μετ'	οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας,
[1, 19]	περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες.	(Μετ'	οὐ πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς
[1, 8]	Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ	μετ'	οὐ πολὺ παρῆν ἅμα τῇ
[1, 18]	Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ	μετ'	οὐ πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων
[1, 24]	ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ	μετ'	οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει
[1, 0]	ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη	μετὰ	ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον,
[1, 24]	ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ	μετὰ	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει
[1, 26]	ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ	μετὰ	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν
[1, 29]	Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους·	μετὰ	γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας.
[1, 17]	Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης·	μετὰ	γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος
[1, 3]	ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν.	~(Μετὰ	γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν
[1, 18]	τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ·	μετὰ	γὰρ τῶν χρημάτων καὶ τῆς
[1, 13]	ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι.	~(Μετὰ	δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ
[1, 25]	μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας,	μετὰ	δὲ σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς
[1, 25]	τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν,	μετὰ	δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις
[1, 8]	ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων τέκνων.	Μετὰ	δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος
[1, 32]	τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν.	(Μετὰ	δὲ ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης
[1, 20]	ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν.	Μετὰ	δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον
[1, 33]	Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν.	(Μετὰ	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς
[1, 24]	συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός·	μετὰ	δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε
[1, 33]	εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει.	Μετὰ	δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς
[1, 20]	ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος.	(Μετὰ	δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν
[1, 22]	μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει,	μετὰ	δὲ τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως,
[1, 11]	πεζήν τε καὶ ἱππικὴν δόντες,	μετὰ	δὲ τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν
[1, 8]	οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων.	(Μετὰ	δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν
[1, 13]	ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια,	μετὰ	δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους
[1, 16]	τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι,	μετὰ	δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν
[1, 2]	Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν	μετὰ	δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν
[1, 10]	στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου	μετὰ	δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ
[1, 2]	ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας	μετὰ	ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους
[1, 23]	ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ	μετὰ	καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ περὶ
[1, 20]	μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ	μετὰ	Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν
[1, 1]	πάλιν εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα	μετὰ	καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ
[1, 10]	πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ	μετὰ	καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε καταλύειν
[1, 27]	εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ	μετὰ	κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε ἰδίων
[1, 30]	ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι	μετὰ	Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης
[1, 10]	τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα	μετὰ	μεγίστου στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν
[1, 3]	κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη	μετὰ	μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ
[1, 17]	(Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων	μετὰ	μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ
[1, 8]	τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ	μετὰ	μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον
[1, 32]	περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας	μετὰ	μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ
[1, 7]	ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ	μετὰ	μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι
[1, 0]	μεστὰ δ' ἦν πάντα θορύβων	μετὰ	Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν
[1, 13]	καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται	μετὰ	πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα
[1, 17]	τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει	μετὰ	πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς·
[1, 1]	ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ	μετὰ	πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν
[1, 17]	συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος	μετὰ	πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ
[1, 16]	Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν	μετὰ	πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις
[1, 0]	ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ	μετὰ	πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν,
[1, 13]	τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ	μετὰ	πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ
[1, 24]	εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ	μετὰ	προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς
[1, 15]	Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ	μετὰ	Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν
[1, 30]	ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ	μετὰ	σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ
[1, 12]	στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος	μετὰ	στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ
[1, 17]	δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων	μετὰ	στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ
[1, 4]	ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ	μετὰ	στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι
[1, 10]	οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν	μετὰ	στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς
[1, 7]	ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει	μετὰ	στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν
[1, 33]	τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα	μετὰ	τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς
[1, 17]	τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ	μετὰ	ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν
[1, 13]	προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ	μετὰ	τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως
[1, 23]	τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται.	(Μετὰ	ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν
[1, 33]	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ	μετὰ	ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ
[1, 9]	ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ	μετὰ	ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι'
[1, 2]	Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ θεῷ	μετὰ	τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων
[1, 16]	ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς	μετὰ	τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς
[1, 3]	μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος	μετὰ	τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος,
[1, 17]	διδόντος. Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας	μετὰ	τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς
[1, 15]	αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ	μετὰ	τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς
[1, 22]	καὶ τάχιον μέν, μάλιστα δὲ	μετὰ	τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον
[1, 20]	πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ	μετὰ	τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον
[1, 0]	Σόσσιον, ὅπως τε ὁ λαὸς	μετὰ	τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου
[1, 19]	προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ	μετὰ	τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην
[1, 9]	πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ	μετὰ	τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν
[1, 30]	οὐ τῶν αὐτοῦ τινα παίδων	μετὰ	τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ
[1, 33]	ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν	μετὰ	τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ
[1, 7]	Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων	μετὰ	τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ'
[1, 31]	πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας	μετὰ	τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ
[1, 19]	πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα	μετὰ	τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο
[1, 4]	καὶ τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε	μετὰ	τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν
[1, 1]	οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ	μετὰ	τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι
[1, 19]	θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν	μετὰ	τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ
[1, 20]	Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα	μετὰ	τῆς ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα.
[1, 17]	Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ	μετὰ	τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν.
[1, 16]	αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν	μετὰ	τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν
[1, 16]	γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ	μετὰ	τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας
[1, 29]	θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ	μετὰ	τῆς μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς
[1, 13]	ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα	μετὰ	τῆς μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου
[1, 15]	ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει	μετὰ	τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ
[1, 6]	χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ τῷ	μετὰ	τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν
[1, 28]	Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν	μετὰ	τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς
[1, 28]	σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι	μετὰ	τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας.
[1, 31]	εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος	μετὰ	τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ
[1, 17]	ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου	μετὰ	τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος
[1, 11]	ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος	μετὰ	τὸ συμπόσιον θνήσκει τά τε
[1, 8]	νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ	μετὰ	τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν
[1, 19]	τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους	μετὰ	τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν
[1, 26]	αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ	μετὰ	τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον
[1, 0]	καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ	μετὰ	τοῦ καινὰ λέγειν καὶ τὸ
[1, 27]	αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται	μετὰ	τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ
[1, 33]	καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν	μετὰ	τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ
[1, 33]	καὶ κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται	μετὰ	τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν
[1, 0]	τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος	μετὰ	τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς
[1, 23]	δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ	μετὰ	τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι.
[1, 10]	παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν	μετὰ	τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς
[1, 3]	πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται	μετὰ	τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας
[1, 2]	τοὺς μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ	μετὰ	τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ
[1, 13]	ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς	μετὰ	τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους·
[1, 13]	οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης	μετὰ	τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ
[1, 5]	παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας	μετὰ	τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς
[1, 20]	εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν με	μετὰ	τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ
[1, 3]	κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ	μετὰ	τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς
[1, 3]	διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει	μετὰ	τῶν ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν.
[1, 3]	ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα	μετὰ	τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς
[1, 6]	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ	μετὰ	τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ
[1, 9]	πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν	μετὰ	τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ
[1, 6]	δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ	μετὰ	τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου
[1, 14]	ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ	μετὰ	τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας
[1, 1]	ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας	μετὰ	χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς
[1, 33]	εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος	μετὰ	χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ
[1, 8]	ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας	μετὰ	χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ
[1, 6]	καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν	μεταβαίνουσιν	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ
[1, 15]	τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε	μεταβάλλεσθαι,	τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ
[1, 0]	Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ	μεταβαλόντες	οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον.
[1, 0]	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ	μεταβαλὼν	ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ
[1, 9]	δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν	μεταβὰς	ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ
[1, 30]	καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης	μεταβήσεται	καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ
[1, 0]	σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης	μεταβολάς,	καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν
[1, 23]	(Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν ἡ	μεταβολή,	καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς
[1, 13]	ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις ἐν	μεταβολῇ	ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν·
[1, 18]	μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν	μεταβολὴν	ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην
[1, 14]	(Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν	μεταβολὴν	οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην μὲν
[1, 4]	καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον τῆς	μεταβολῆς	Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη
[1, 17]	γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία	μεταβολῆς	ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο
[1, 16]	πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς	μεταβολῆς	εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν
[1, 0]	ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα	μεταβολῆς	ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν
[1, 23]	τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν	μεταβολῆς,	μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ
[1, 8]	Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας	μεταβολῆς,	τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι.
[1, 16]	ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν	μεταγαγὼν	εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς
[1, 24]	τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς	μεταγενεστέραις	γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν
[1, 16]	διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως	μεταδιώκει	τε τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ
[1, 28]	οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον	μεταθεῖναι	τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ
[1, 10]	καὶ φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι	μετακινούμενον	ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ
[1, 31]	Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν	μετάκλησιν	ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ
[1, 7]	Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ	μετακτισθεῖσάν	τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις
[1, 27]	εἰ δὲ δὴ καὶ λόγου	μεταλάβοιεν,	ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας.
[1, 20]	προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι.	~(Μεταλαμβάνει	δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ
[1, 18]	δ' οὕτως ὡς ἐν ταῖς	μεταλλείαις	περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ
[1, 3]	εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ μύσους	μεταμέλεια	νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν
[1, 15]	τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ	μεταμέλειν.	Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον,
[1, 0]	πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως	μετανέστησαν,	νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι
[1, 14]	Καὶ δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ	μετανοήσας	ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας
[1, 22]	ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους.	Μετάνοια	δ' εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει,
[1, 4]	Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν	μετάνοιαν	αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου τὸ
[1, 28]	καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις	μετάνοιαν	ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει τοὺς
[1, 0]	διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς	μετάνοιαν	τῶν αἰτίων. Εἰ δή τις
[1, 21]	μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο.	Μεταξὺ	γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν
[1, 32]	φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν.	Μεταξὺ	δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν
[1, 21]	δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ	μεταξὺ	Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ τῶν
[1, 4]	τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν	μεταξὺ	τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ
[1, 20]	Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν	μεταξὺ	Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν
[1, 31]	τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι	μεταξὺ	τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου
[1, 19]	ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ τοῦ	μεταξὺ	φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος
[1, 25]	δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα	μεταπείθειν	ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε
[1, 4]	δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους	μεταπείσειν	ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι
[1, 33]	οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο,	μεταπεισθῆναι	τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν
[1, 29]	νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς	μεταπεμπόμενον·	ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς
[1, 30]	τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς	μεταπεμψάμενος	αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν.
[1, 0]	ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ	μεταποιῶν	οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ'
[1, 4]	μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον,	μεταρρεῖν	δὲ καὶ πᾶν τὸ ἔθνος
[1, 6]	Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ τούτους	μεταστήσας,	ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 28]	τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο	μετατεθῆναι	τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ
[1, 3]	Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν	μετατιθεὶς	περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ
[1, 25]	τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ	μεταχειριζόμενοι.	Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι
[1, 24]	παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης	μετέβαινεν	ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε
[1, 30]	Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος.	~(Μετέβαινεν	δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων.	(Μετέβαινεν	δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν
[1, 29]	ἔχων ὅ τι χρὴ δρᾶν	μετέβαινεν	ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε
[1, 29]	Ὁ δὲ φανερῶς μὲν οὐ	μετέβαινεν	τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν
[1, 17]	λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ.	Μετεβάλλετο	δὲ πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας,
[1, 32]	Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην αἰτήσας	μετέγραφεν,	καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν
[1, 3]	λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα	μέτεισι	δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ
[1, 9]	ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ	μετεῖχεν,	ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ
[1, 10]	Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς τι	μετεκίνησεν.	(Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον
[1, 21]	οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου	μετελάμβανον.	Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν
[1, 13]	νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν	μετελευσόμενον	τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ
[1, 17]	ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς	μετελθεῖν·	ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ
[1, 30]	ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων	μετέλθοι	τὴν τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν
[1, 6]	εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ	Μετέλλου	καὶ Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας,
[1, 8]	μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας	μετέπεισεν,	συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες,
[1, 31]	ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ	μετεπέμπετο,	καὶ τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα
[1, 16]	πόλεμον Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην	μετεπέμπετο	καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ
[1, 30]	Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι	μετεπέμψατο	μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον
[1, 30]	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους	μετέφερεν,	κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε
[1, 6]	καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες	μετέφερον	ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα,
[1, 27]	οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ	μετέωρος	ἥ τε Συρία πᾶσα καὶ
[1, 25]	εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν	μετήγαγεν	τὰς αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα
[1, 32]	ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς οὕτως	μετῆλθε	τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί
[1, 11]	γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης	μετῆλθεν.	~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας
[1, 11]	αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα	μετιέναι,	διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος, τότε
[1, 11]	ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ	μετιέναι	τὸν φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας
[1, 30]	προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ	μετιόντος	Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ'
[1, 17]	ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου	μετιὼν	θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ
[1, 7]	Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ	μετονομασθεῖσαν	Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις
[1, 3]	βάρει πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ	μετονομασθείσῃ,	προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν
[1, 0]	τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ	μέτρα	πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε
[1, 0]	τῶν τριῶν τειχῶν καὶ τὰ	μέτρα	τούτων, τήν τε τῆς πόλεως
[1, 10]	αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ	μετρῆσαι	τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ
[1, 28]	ὑποικούρει δὲ καὶ δέος οὐ	μέτριον	αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων
[1, 8]	μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ	μέτριον	φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς
[1, 4]	τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ	μετριότητι	προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν
[1, 21]	ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ	μετρίως	ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς
[1, 24]	διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ	μετρίως	παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο.
[1, 27]	μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν	μετριώτερον.	(Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος
[1, 29]	νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης	μετριώτερος·	καὶ γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν
[1, 10]	δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ	μέτρον	τῆς τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος
[1, 16]	ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ	μέτωπον	αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας
[1, 23]	τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ	μέχρι	Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα
[1, 2]	κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν,	μέχρι	καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες
[1, 19]	ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ	μέχρι	μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν
[1, 26]	ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα	μέχρι	νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον·
[1, 25]	ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ	μέχρι	νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην
[1, 26]	εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο	μέχρι	νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω
[1, 23]	δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς,	μέχρι	παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς
[1, 3]	παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ	μέχρι	παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν
[1, 20]	καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις	μέχρι	Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί
[1, 18]	ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν	μέχρι	Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ
[1, 4]	Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος,	μέχρι	πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν
[1, 1]	μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ	μέχρι	πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες
[1, 16]	ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα	μέχρι	πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ
[1, 8]	δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης συμβολῆς	μέχρι	πολλοῦ μὲν οἱ περὶ τὸν
[1, 9]	ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων	μέχρι	πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν
[1, 23]	ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας	μέχρι	Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς ἐφ'
[1, 2]	καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ	μέχρι	Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ
[1, 2]	Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν	μέχρι	Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν
[1, 1]	ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει,	μέχρι	ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς
[1, 16]	διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν	μέχρι	τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ
[1, 27]	δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι	μέχρι	τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ
[1, 29]	Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης	μέχρι	τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν
[1, 32]	πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος ὁ	μέχρι	τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ μή
[1, 2]	ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει	μέχρι	τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον
[1, 17]	ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν	μέχρι	τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς
[1, 10]	δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ	μέχρι	τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε,
[1, 3]	ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ	μέχρι	τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ
[1, 9]	διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ	μέχρι	τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς
[1, 3]	καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις;	Μέχρι	τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ
[1, 19]	νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε	μέχρι	τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν
[1, 3]	ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς.	Μέχρι	τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν
[1, 10]	βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ	μέχρι	τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς
[1, 17]	χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ	μέχρι	τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν,
[1, 23]	δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς	μέχρι	τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς
[1, 22]	δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν,	μέχρι	τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος
[1, 13]	Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε πλείους	μέχρι	τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ
[1, 3]	ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο,	μέχρι	τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς
[1, 26]	τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς	μέχρι	ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας
[1, 7]	καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ	μέχρις	Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν
[1, 16]	τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο,	μέχρις	αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς
[1, 18]	Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα	μέχρις	ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος
[1, 18]	Ὧν γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα	μέχρις	Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις
[1, 6]	Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ	μὴ	ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν
[1, 4]	αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ	μὴ	ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς,
[1, 10]	νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ	μὴ	βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης,
[1, 25]	μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ	μὴ	βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ τὰς
[1, 8]	Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ	μὴ	Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ
[1, 13]	τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι·	μὴ	γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι
[1, 19]	τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη·	μὴ	γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης
[1, 20]	Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς	μὴ	γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς
[1, 26]	ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ	μὴ	δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν.
[1, 32]	βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ	μὴ	διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν
[1, 33]	ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος δείσας	μὴ	διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ,
[1, 24]	καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ	μὴ	διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ
[1, 22]	εἴ γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν	μὴ	διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν
[1, 30]	πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ	μὴ	διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος
[1, 15]	εἴς τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας	μὴ	διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν
[1, 2]	δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι	μὴ	διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν
[1, 22]	ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ	μὴ	διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει
[1, 28]	γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς	μὴ	διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν
[1, 20]	τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ	μὴ	διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι
[1, 24]	τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ	μὴ	δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος
[1, 21]	μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς	μὴ	δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι
[1, 29]	γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι	μὴ	δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι
[1, 30]	μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι	μὴ	δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου
[1, 0]	Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς	μὴ	ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ
[1, 20]	ἀγαθόν τί σε ποιεῖν, ὡς	μὴ	ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν
[1, 2]	εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ	μὴ	θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ
[1, 31]	ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ	μὴ	θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ
[1, 25]	δὴ καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ	μὴ	θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε
[1, 23]	τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν	μὴ	θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν
[1, 5]	ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ	μὴ	καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως.
[1, 30]	βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα	μὴ	καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν
[1, 32]	ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ,	μὴ	κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ
[1, 15]	κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο	μὴ	καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος
[1, 15]	δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς	μὴ	κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας
[1, 25]	καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ	μὴ	κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου
[1, 26]	δι' ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι	μὴ	κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ
[1, 9]	Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον	μὴ	κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ
[1, 6]	διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν	μὴ	κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ'
[1, 6]	ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ	μὴ	λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ
[1, 25]	παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ	μὴ	λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων μὲν
[1, 32]	μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ	μή	μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος
[1, 13]	δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν,	μὴ	μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον,
[1, 5]	ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς	μὴ	μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος,
[1, 21]	τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς	μὴ	μόνον τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων
[1, 17]	πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος	μὴ	μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ
[1, 32]	ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς	μὴ	νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους
[1, 8]	τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς	μὴ	πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου·
[1, 32]	πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί σου,	μὴ	παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν μή
[1, 32]	ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ	μὴ	πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος
[1, 28]	διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ	μὴ	παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ
[1, 16]	ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ	μὴ	πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ
[1, 15]	ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ	μὴ	περὶ τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου
[1, 13]	δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ	μὴ	περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον
[1, 24]	κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ	μὴ	πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν
[1, 28]	αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων,	μή	ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου
[1, 27]	αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε,	μή	ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν
[1, 31]	σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς	μή	ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς
[1, 31]	αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ,	μή	ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν κατ'
[1, 25]	πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη,	μή	ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων
[1, 31]	ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων,	μή	ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε
[1, 10]	Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ	μὴ	προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ καὶ
[1, 13]	θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα	μὴ	προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη
[1, 6]	ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν, ὡς	μὴ	προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι
[1, 19]	τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν	μὴ	προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας
[1, 13]	Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς	μὴ	προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο.
[1, 0]	γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ	μὴ	πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ
[1, 10]	περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ	μὴ	πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν,
[1, 12]	τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ	μὴ	προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ
[1, 24]	τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ	μὴ	προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ
[1, 31]	οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον	μὴ	πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν
[1, 6]	ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ	μὴ	Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς
[1, 11]	ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι	μὴ	σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν
[1, 28]	ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς	μὴ	στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς,
[1, 32]	τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα	μὴ	Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ.
[1, 32]	σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι	μὴ	ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ
[1, 13]	παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ	μὴ	ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει
[1, 7]	τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ	μὴ	τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος,
[1, 31]	Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ	μὴ	τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ
[1, 16]	πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς	μή	τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς
[1, 10]	Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ,	μή	τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς
[1, 32]	μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν	μή	τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος
[1, 30]	αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς,	μή	τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν
[1, 25]	ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ	μή	τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ
[1, 33]	γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας	μή	τις ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν
[1, 4]	κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ	μὴ	τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι
[1, 14]	Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου	μὴ	τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς
[1, 11]	Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ	μὴ	φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν
[1, 32]	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα,	μὴ	φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος·
[1, 27]	τὸν βίον, καὶ πάνθ' ὅσα	μὴ	φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ
[1, 32]	ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα	μὴ	φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ.
[1, 16]	μέχρι τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς	μὴ	φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως
[1, 1]	δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι	μὴ	φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας
[1, 6]	δὲ πρὸς τὰς θεραπείας καὶ	μὴ	φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον
[1, 7]	ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας	μὴ	φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε
[1, 17]	Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ	μὴ	χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον
[1, 15]	πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς	μὴ	χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου
[1, 23]	εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς,	μηδ'	ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς
[1, 13]	συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι	μηδ'	ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι
[1, 33]	περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς	μηδ'	ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων
[1, 19]	παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν.	Μηδ'	ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν ἀψύχων
[1, 19]	ταρασσέτω τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα	μηδ'	ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς
[1, 13]	ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς	μηδὲ	αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο
[1, 28]	στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς,	μηδὲ	αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν
[1, 31]	αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν·	μηδὲ	γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον
[1, 0]	πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ	μηδὲ	γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων
[1, 26]	τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε	μηδὲ	λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι·
[1, 12]	Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς	μηδὲ	λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ
[1, 31]	αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή,	μηδέ	μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ
[1, 24]	τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς	μηδὲ	παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν,
[1, 30]	ἐν βασάνοις τὸ σῶμα καὶ	μηδὲ	τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ
[1, 22]	ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς	μηδὲ	τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ
[1, 30]	βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ	μηδὲ	τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ
[1, 15]	ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν	μηδὲ	τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων
[1, 24]	δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς	μηδὲ	τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως,
[1, 30]	οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ	μηδὲ	φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα
[1, 28]	ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ	μηδεὶς	τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ
[1, 0]	περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ	μηδεμίαν	τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ
[1, 16]	θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει,	μηδεμίαν	τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ'
[1, 32]	ἢ θεός ἐστίν μοι τοῦ	μηδὲν	ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας
[1, 26]	ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ	μηδὲν	ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ
[1, 29]	ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ	μηδὲν	ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου
[1, 18]	δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος	μηδὲν	αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν
[1, 20]	ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς·	μηδὲν	γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς
[1, 10]	αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν πόλιν	μηδὲν	δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν
[1, 8]	ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι·	μηδὲν	δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς
[1, 2]	τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ	μηδὲν	ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν
[1, 14]	τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ	μηδὲν	εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν
[1, 10]	τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ	μηδὲν	εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν
[1, 24]	ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς	μηδὲν	ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν
[1, 15]	καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς	μηδὲν	ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη
[1, 20]	ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς	μηδὲν	ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας
[1, 17]	ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας	μηδὲν	μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν
[1, 15]	καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως,	μηδὲν	μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος,
[1, 32]	τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη,	μηδέν	μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι
[1, 18]	μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ	μηδὲν	παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ
[1, 17]	ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ	μηδὲν	παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ
[1, 7]	Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ	μηδὲν	παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν μέσοις
[1, 31]	δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν	μηδὲν	πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ τι
[1, 1]	ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν,	μηδὲν	πλέον δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις
[1, 27]	τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ	μηδὲν	πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν
[1, 2]	γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς	μηδὲν	τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε
[1, 0]	τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς τῷ	μηδὲν	ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ
[1, 31]	καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα	μηδὲν	ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς
[1, 24]	Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ	μηδὲν	ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ
[1, 18]	τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ	μηδὲν	ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ
[1, 3]	δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις	μηδὲν	ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν
[1, 26]	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ	μηδὲν	ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε κατ'
[1, 30]	τοῦ βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς	μηδένα	μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες
[1, 30]	μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν	μηδένα	τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε
[1, 18]	τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς	μηδένα	τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ
[1, 18]	δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς	μηδένα	χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ
[1, 21]	τὸ δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ	μηδενὶ	δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον
[1, 27]	χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα	μηδενὸς	ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο
[1, 31]	ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ	μηδενὸς	προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ
[1, 3]	βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ	μηδενὸς	τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν
[1, 22]	ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς	μηδενὸς	τῶν διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν
[1, 21]	διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς	μηδέποτε	ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν.
[1, 21]	προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα	μηδέποτε	ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν γε
[1, 29]	φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ	μηδέποτε	πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ
[1, 2]	ἐν Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ	Μήδους	στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν
[1, 2]	(Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ	Μήδους	στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν·
[1, 0]	αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ	Μήδων	συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ
[1, 12]	τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ	μήθ'	ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ
[1, 3]	ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ	μήθ'	ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι
[1, 5]	τὴν πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο	μηθὲν	ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν
[1, 3]	αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ	μηκέτι	ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων
[1, 23]	οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ	μήκιστον	βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς
[1, 0]	μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ	μῆκος	αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε τὸ
[1, 21]	τι πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν	μῆκος	ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ
[1, 21]	κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι τὸ	μῆκος	οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς
[1, 21]	πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι	μῆκος	ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος
[1, 10]	διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν.	Μηκυνομένου	δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν
[1, 33]	τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ	μῆλον	ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ
[1, 2]	τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε	μὴν	Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν
[1, 8]	διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ γε	μὴν	αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος
[1, 10]	ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ	μὴν	αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας
[1, 26]	αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε	μὴν	αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς
[1, 13]	τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε	μὴν	αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν
[1, 21]	ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε	μὴν	αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ
[1, 12]	τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ	μὴν	αὐτῷ τι πρὸς τὴν Ἡρώδου
[1, 20]	ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε	μὴν	βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ
[1, 21]	τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε	μὴν	ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω
[1, 0]	τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ	μὴν	ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων
[1, 21]	τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε	μήν,	εἰ καί τις ἕτερος· καὶ
[1, 4]	τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ	μὴν	εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν·
[1, 18]	τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ	μὴν	εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν
[1, 23]	σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε	μὴν	ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι
[1, 23]	ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε	μὴν	ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ
[1, 15]	ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε	μὴν	ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου,
[1, 15]	δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ	μὴν	ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ'
[1, 27]	δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε	μὴν	ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων
[1, 3]	τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε	μὴν	εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ μύσους
[1, 4]	ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ	μὴν	εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις τὴν
[1, 16]	πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ	μὴν	Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον
[1, 15]	τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ	μὴν	Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας
[1, 15]	χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ	μὴν	Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ'
[1, 21]	κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε	μὴν	καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ
[1, 10]	ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε	μὴν	καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων
[1, 14]	ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε	μὴν	καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν
[1, 1]	δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ γε	μὴν	κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν·
[1, 33]	διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά γε	μὴν	λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας
[1, 21]	γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε	μὴν	λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ
[1, 11]	ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ	μὴν	Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος
[1, 18]	ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε	μὴν	μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς
[1, 23]	τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε	μὴν	μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ
[1, 0]	εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό γε	μὴν	μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ
[1, 29]	ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε	μὴν	νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος
[1, 12]	θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ	μὴν	οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ
[1, 6]	καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ	μὴν	οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ
[1, 14]	κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ	μὴν	οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν
[1, 1]	κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε	μὴν	οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι
[1, 19]	Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε	μὴν	πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν
[1, 21]	ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν γε	μὴν	πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ
[1, 28]	ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε	μὴν	περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες
[1, 17]	αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε	μὴν	πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος.
[1, 16]	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ	μὴν	πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ
[1, 32]	ἐκ σοῦ τις ἄλλος· ἀλλὰ	μὴν	σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην.
[1, 2]	Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ	μήν	τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς
[1, 6]	χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ	μήν	τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν
[1, 4]	ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ	μὴν	τό γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων
[1, 31]	δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε	μὴν	τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 30]	τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε	μὴν	τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην
[1, 27]	ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε	μὴν	υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς τὴν
[1, 29]	ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε	μὴν	ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν.
[1, 22]	προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε	μὴν	ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς
[1, 29]	αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ	μὴν	ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ
[1, 19]	καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ	μὴν	ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ
[1, 2]	καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε	μὴν	ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων
[1, 13]	ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ	μὴν	Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου
[1, 13]	ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε	μὴν	φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο
[1, 27]	Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ	μὴν	ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα
[1, 26]	ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ	μὴν	ὤνησέν γέ τι τοὺς ἀθλίους·
[1, 18]	ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ	μὴν	ὡς γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς
[1, 33]	δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε	μὴν	ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν
[1, 1]	ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία καὶ	μῆνας	ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας
[1, 11]	ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία καὶ	μῆνας	ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ
[1, 3]	ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ	μῆνας	τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ
[1, 7]	τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ	μηνὶ	τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν
[1, 30]	Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα	μηνύει.	(Τὰς δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην
[1, 24]	δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος.	Μηνυθὲν	δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις,
[1, 13]	εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ	μηνύοντα	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν
[1, 27]	οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα	μηνύσειν,	εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ.
[1, 24]	ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς	μηνύσεις	ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ
[1, 32]	ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς τε	μηνύσεις	ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα
[1, 27]	τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς	μηνύσεις	φέροντας. Οἱ δ' ὡς εἰς
[1, 24]	αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι	μηνυταὶ	προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα
[1, 30]	τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ	μηνυταὶ	τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε
[1, 24]	ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ	μηνυτὰς	ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ'
[1, 32]	αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς	μηνυτὰς	πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς
[1, 27]	προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ	μηνυτὴς	γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων
[1, 31]	καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ	μηνῶν·	τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων
[1, 26]	μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος.	Μήπω	δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις
[1, 32]	οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ	μήπω	με τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ·
[1, 18]	Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε	μησὶν	διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν
[1, 0]	καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ	μησὶν	ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων
[1, 29]	τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ	μήτ'	ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι.
[1, 23]	καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε	μήτε	ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς
[1, 18]	ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις	μήτε	ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε
[1, 23]	πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους	μήτε	ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ
[1, 29]	παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ	μήτε	αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν
[1, 10]	δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν	μήτε	γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος
[1, 10]	δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε	μήτε	ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ
[1, 10]	εἴ γε μήτε ἐντολὰς δόντος	μήτε	ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν
[1, 30]	ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην	μήτε	θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ
[1, 18]	τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ	μήτε	ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν.
[1, 10]	δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς	μήτε	καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων
[1, 30]	βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα	μήτε	οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν.
[1, 24]	παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι	μήτε	προσέχειν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς
[1, 24]	βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις	μήτε	προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς περὶ
[1, 12]	Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους	μήτε	τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας
[1, 29]	μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν	μήτε	τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ
[1, 14]	τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ	μήτε	τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας
[1, 18]	ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος	μήτε	τῆς πάλαι μήτε τῆς τότε
[1, 18]	καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι	μήτε	τῆς τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν
[1, 14]	τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας	μήτε	τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους
[1, 30]	τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν	μητέρα	αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον
[1, 24]	πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ	μητέρα	δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως
[1, 31]	ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν	μητέρα·	δεδιέναι γάρ, μή ποτε προσθήκη
[1, 22]	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν	μητέρα	δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ
[1, 3]	δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν	μητέρα	διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην
[1, 23]	ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν	μητέρα.	Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ τῶν
[1, 30]	ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου	μητέρα·	καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ
[1, 24]	αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν	μητέρα	καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις
[1, 16]	πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν	μητέρα	καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους
[1, 26]	τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν	μητέρα	καὶ τὰ τῆς βασιλείας μύση
[1, 2]	Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε	μητέρα	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων
[1, 13]	Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν	μητέρα	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν
[1, 31]	αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ τὴν	μητέρα	κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ'
[1, 26]	καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν	μητέρα	κτείνας οὐ παράδοξον εἰ καὶ
[1, 31]	αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς τὴν	μητέρα	μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει
[1, 29]	ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου	μητέρα	πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ
[1, 30]	τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου	μητέρα.	Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς
[1, 30]	βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν	μητέρα	τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 30]	Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν	μητέρα	τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς
[1, 5]	προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν	μητέρα	φείσασθαι μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα
[1, 24]	τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν	μητέρας	ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν
[1, 31]	πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ τε	μήτηρ	καὶ ἡ γυνή. Καὶ τότε
[1, 5]	ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ	μήτηρ	οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα καὶ
[1, 2]	εἰσῄει καὶ δέος, ἡ δὲ	μήτηρ	οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου	μήτηρ,	σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα
[1, 2]	ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα	μήτι	πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα
[1, 2]	ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ	μητρὶ	καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν
[1, 2]	τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ	μητρὶ	καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν
[1, 3]	σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ	μητρὶ	κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ
[1, 21]	κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ	μητρὶ	προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ
[1, 27]	τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ	μητροπάτορι.	Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 31]	γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς	μητρὸς	Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει
[1, 28]	τὴν δ' ἑτέραν τῷ πρὸς	μητρὸς	Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ' ἐκ
[1, 28]	δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς	μητρὸς	Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν
[1, 23]	τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς	μητρὸς	αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν
[1, 26]	ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν τῆς	μητρὸς	αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν
[1, 16]	ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ τῆς	μητρὸς	δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν
[1, 2]	μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς	μητρὸς	καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο
[1, 29]	γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς	μητρὸς	καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ
[1, 13]	τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς	μητρὸς	καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν
[1, 8]	πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου	μητρὸς	κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον
[1, 4]	ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς	μητρὸς	Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,
[1, 32]	οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου	μητρὸς	οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ
[1, 23]	μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος	μητρὸς	ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν
[1, 30]	τήν τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου	μητρὸς	πρὸς Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου
[1, 28]	ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς	μητρὸς	ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν
[1, 24]	Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν	μητρυιᾶς	χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι προγόνων
[1, 22]	βασιλικῶς ἦγεν διά τε τὴν	μητρῴαν	εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν
[1, 23]	περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς	μητρῴας	οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ
[1, 30]	οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς	μητρῴας	τόλμης καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο·
[1, 7]	προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας	μηχανὰς	ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ
[1, 29]	ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει	μηχανὴν	δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν
[1, 21]	μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν·	μιᾷ	γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων
[1, 30]	οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν.	Μία	δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει.
[1, 19]	χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν	μίαν	αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ
[1, 20]	ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος,	μίαν	εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν
[1, 6]	Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ	μίαν	ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ
[1, 32]	τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ	μίαν	ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ
[1, 16]	δὲ πεζῶν τρία τέλη καὶ	μίαν	ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην
[1, 7]	κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ	μίαν	τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ
[1, 25]	πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ	μιαρὸν	μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ
[1, 32]	τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ	μιαρὸν	τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν
[1, 32]	ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ	μιαροῦ	σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος,
[1, 32]	ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω	μιαροὺς	καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς
[1, 15]	Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους	μιγάδας	πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων,
[1, 25]	Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ καὶ	μιγῆναί	ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ
[1, 9]	χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο	Μιθριδάτῃ.	Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν
[1, 9]	κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι	Μιθριδάτην	ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου
[1, 8]	Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ καὶ	Μιθριδάτην	καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων
[1, 9]	μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ	Μιθριδάτης	ἐν τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους.
[1, 9]	τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ	Μιθριδάτης	ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν
[1, 9]	τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη	Μιθριδάτης	τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι
[1, 6]	καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ	Μιθριδάτου	θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα,
[1, 15]	προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν ἢ	μικρὰ	τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ
[1, 14]	γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν	μικρολογώτερος,	δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα
[1, 3]	παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ	μικρὸν	ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ
[1, 24]	φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ	μικρὸν	ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς
[1, 30]	καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ	μικρὸν	διαλιποῦσα καὶ τί γάρ, εἶπεν,
[1, 25]	ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ	μικρὸν	εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν
[1, 5]	τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ	μικρὸν	ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν
[1, 10]	ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ	μικρὸν	Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν
[1, 29]	ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ	μικρὸς	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν
[1, 0]	ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ	μικροὺς	νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ μῆκος
[1, 26]	βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς	μιμήσασθαι	πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν
[1, 30]	μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι	μισάδελφον·	δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν
[1, 23]	βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ	μίσει	καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ
[1, 0]	κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ	μίσει	τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν
[1, 6]	τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν	μισῆσαι	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν
[1, 30]	ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα	μισήσας	καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως
[1, 32]	πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ	μισήσῃς	τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης
[1, 31]	ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα	μισθοὺς	ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν
[1, 18]	ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς	μισθοὺς	ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν λοιπὴν
[1, 29]	ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν	μισθοὺς	κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 18]	τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται,	μισθοῦται	δὲ καὶ τὰ τῆς βασιλείας
[1, 4]	ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις,	μισθοφόροις	δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ
[1, 5]	τοῖς δ' ἐκ τούτων χρήμασιν	μισθοφόρους	ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς
[1, 4]	ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρους,	Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ
[1, 4]	ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο	μισθοφόρους	διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς
[1, 15]	δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ	μισθοφόρους	μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν
[1, 4]	Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρων	καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς
[1, 26]	ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως	μισθωτὸς	Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ
[1, 29]	ἦν· τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ	μῖσος	ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ
[1, 4]	τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου	μῖσος	Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης
[1, 22]	λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν	μῖσος	εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος
[1, 27]	γε, μή ποτε κἀκείνῳ γένηται	μῖσος	ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν
[1, 31]	ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι τὸ	μῖσος	ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ
[1, 31]	τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων	μῖσος	ἦν. Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν
[1, 24]	βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ	μῖσος	ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς,
[1, 28]	παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ	μῖσος	καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον
[1, 28]	δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν	μῖσος	μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους
[1, 12]	τῆς πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ	μῖσος	παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο
[1, 2]	μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ	μῖσος	τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ
[1, 17]	ἄλλης χώρας, οἱ μὲν διὰ	μῖσος	τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ
[1, 24]	πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε	μῖσος,	τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν
[1, 30]	γε μὴν τῶν πώποτε πατέρων	μισοτεκνότατον	Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον·
[1, 29]	δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο·	μισούμεναί	γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν
[1, 4]	τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι	μισοῦν	τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν.
[1, 27]	οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ	μισοῦντες	Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν.
[1, 11]	τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο	μισοῦντι	καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ'
[1, 29]	τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ	μίσους	ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν
[1, 32]	Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια	μίσους;	Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ
[1, 23]	παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ	μίσους	ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε τὸ
[1, 24]	χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι προγόνων	μισοῦσα	τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν
[1, 26]	περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων	μνείας	γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ
[1, 9]	Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς	μνημείοις	ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ
[1, 21]	ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ πατρὶ	μνημεῖον	κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν τῷ
[1, 28]	τε σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση	μνήμη	παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν
[1, 0]	αἰσχρὸν ἦν. Τό γε μὴν	μνήμῃ	τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ
[1, 21]	ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν	μνήμην	ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν
[1, 21]	οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν	μνήμην	καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη
[1, 14]	τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ	μνήμην	μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ
[1, 13]	πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς	μνήμην	τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον
[1, 17]	ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ	μνήμην	τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς
[1, 0]	Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν	μνήμην	τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ
[1, 2]	τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά τε	μνήμην	τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος
[1, 1]	δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ	μνήμην	ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν
[1, 21]	καὶ φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ	μνήμης	ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας
[1, 32]	δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα,	μνημονεύσας	ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς
[1, 25]	τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ	μνηστεύεσθαι	τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως
[1, 32]	καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος	μοι	γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον.
[1, 20]	ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν	μοι	γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε
[1, 19]	τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά	μοι	δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι
[1, 31]	καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί	μοι	θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα.
[1, 23]	ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει	μοι	καὶ περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ
[1, 32]	τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη	μοι	μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ
[1, 28]	δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ	μοι	μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος
[1, 32]	ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία	μοι	μόνη, τούτοις τῆς εἰς σὲ
[1, 27]	ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ	μοι	παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ'
[1, 3]	δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ	μοι,	σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ
[1, 32]	μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ	μοι	τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν
[1, 32]	πλέον εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν	μοι	τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο
[1, 32]	ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον καί	μοι	τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι
[1, 11]	ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ	μοῖραν	ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν
[1, 15]	Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ	μοῖραν	ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ
[1, 16]	Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ	μοῖραν	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς
[1, 2]	τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ	μοῖραν	τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ'
[1, 13]	οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ	μοῖραν	τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν
[1, 24]	συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ	μοιχείᾳ	τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ'
[1, 22]	κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς	μοιχείαν	διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ
[1, 25]	τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει	μόλις	Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει
[1, 11]	μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν,	μόλις	δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς
[1, 14]	τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν	μόλις	εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ
[1, 7]	Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας	μόλις	ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον
[1, 11]	προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ	μόλις	Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ
[1, 4]	κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ	μόλις	ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο
[1, 33]	λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται	μόλις	ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν
[1, 23]	ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν	μόλις	ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον
[1, 4]	ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι	μόλις	τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ
[1, 31]	καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ	μόνα	τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος
[1, 6]	καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων	μόναις	πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν
[1, 22]	ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως	μόναις	ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα
[1, 29]	ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν.	Μόνη	δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος
[1, 1]	τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι	μόνῃ	λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον.
[1, 10]	καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει	μόνῃ	μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ
[1, 32]	διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι	μόνη,	τούτοις τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας
[1, 7]	ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ	μόνοις	αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν.
[1, 14]	παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς	μόνοις	πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν
[1, 20]	συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς	μονομάχους	αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν δόγματι
[1, 21]	τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ	μόνον	ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς
[1, 25]	τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους	μόνον	ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους δὲ
[1, 29]	Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν	μόνον	ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας
[1, 13]	φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν	μόνον,	ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν
[1, 20]	Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ	μόνον	αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ
[1, 21]	Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις	μόνον	αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ τὰς
[1, 10]	παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα	μόνον	βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ
[1, 13]	ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ	μόνον	δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ
[1, 32]	τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο,	μόνον	δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν
[1, 26]	οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ	μόνον	ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν
[1, 3]	αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν	μόνον	ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν
[1, 33]	αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ	μόνον	ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν
[1, 14]	καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ	μόνον	ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ'
[1, 16]	οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους	μόνον	ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ
[1, 21]	τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ	μόνον	κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης
[1, 5]	συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ	μόνον	κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν
[1, 21]	ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ	μόνον	λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον,
[1, 9]	Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ	μόνον	μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ
[1, 21]	δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ	μόνον	οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ
[1, 33]	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ	μόνον	οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ
[1, 26]	ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ	μόνον	οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη.
[1, 27]	προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ	μόνον	ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ
[1, 12]	κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ	μόνον	περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ
[1, 23]	στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ	μόνον	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ
[1, 26]	Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ	μόνον	τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ
[1, 10]	κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ	μόνον	τε κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ
[1, 21]	περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ	μόνον	τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν
[1, 24]	Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν οὐ	μόνον	τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ
[1, 17]	ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ	μόνον	τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ
[1, 23]	τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ	μόνον	τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν
[1, 0]	Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ	μόνον	τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ
[1, 32]	δ' ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς	μόνον	ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην.
[1, 27]	μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ	μόνον	ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον.
[1, 2]	τύχην. Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα	μόνος	εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν τοῦ
[1, 26]	ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ	μόνος	εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα
[1, 31]	κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ	μόνος	ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος·
[1, 26]	πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα	μόνος	τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ
[1, 7]	συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ	μόνου	γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς
[1, 8]	τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο,	μόνους	δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας
[1, 9]	στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ	μόνους	τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης
[1, 30]	λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων·	μόνῳ	γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν.
[1, 7]	Πομπήιος εἰς τὸν ναόν, ἔνθα	μόνῳ	θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ,
[1, 31]	δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ	μόνῳ	σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ
[1, 27]	περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι	μόνῳ,	τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα.
[1, 26]	ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα καὶ	μόνῳ	φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως
[1, 26]	ὤνησέν γέ τι τοὺς ἀθλίους·	μόνων	γὰρ ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς
[1, 13]	εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι	μόνων	τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ'
[1, 25]	ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός	μου	γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν
[1, 23]	δ' ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν	μου	καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου
[1, 32]	διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ	μου	καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν.
[1, 32]	πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν	μου	προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι τὰς
[1, 3]	καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε	μου	προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί τι
[1, 11]	ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα	μου	σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών.
[1, 23]	καὶ τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ	μου	ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς
[1, 30]	καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός	μου	ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ
[1, 25]	Προσθήσω δὲ καὶ τὴν θυγατέρα	μου	τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ
[1, 32]	τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ πάντων	μου	τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ.
[1, 31]	ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ	μου	ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα.
[1, 11]	Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε	Μοῦρκον	καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας
[1, 11]	γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος	Μοῦρκον	τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς
[1, 10]	συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου	Μοῦρκος	μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου
[1, 11]	νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ	Μοῦρκος	στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας,
[1, 4]	ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας,	μυρία	δ' ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις
[1, 20]	δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα	μυριάδας,	ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν
[1, 8]	Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς	μυριάδας	Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ
[1, 1]	γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν	μυριάδας	πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας
[1, 19]	πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν	μυριάδας,	τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές·
[1, 8]	μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς	μυριάδες,	κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν
[1, 6]	πεζῶν τε καὶ ἱππέων πέντε	μυριάδες,	πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος,
[1, 27]	σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας	μυρίας	εἰς αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου
[1, 7]	συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν	μύριοι	καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι
[1, 8]	συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος	μύριοι	μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν
[1, 4]	μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ	μύριοι	τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας
[1, 18]	δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν	μυρίος,	τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ
[1, 4]	αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς	μυρίους	κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς
[1, 8]	τε πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι	μυρίους	μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ
[1, 4]	καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς	μυρίους.	Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν
[1, 26]	μητέρα καὶ τὰ τῆς βασιλείας	μύση	πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ
[1, 21]	Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ κατὰ	Μυσίαν	Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν
[1, 32]	λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον	μύσος	ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ
[1, 25]	ἐξ ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον	μύσος	προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας,
[1, 32]	τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ	μύσους	ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα τε
[1, 23]	οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ	μύσους	ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων
[1, 26]	οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ	μύσους	Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν
[1, 3]	μὴν εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ	μύσους	μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς
[1, 24]	ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας	μυστήριον·	τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν
[1, 21]	λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς	μυχοῖς	αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν
[1, 4]	καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ	Μωαβίτας	φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν
[1, 1]	τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης	Μωδεεὶν	ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας,