Livre, Chap.
[1, 3]	τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν	Βαβυλῶνι	δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν
[1, 0]	ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν καὶ	Βαβυλωνίους	Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω καὶ
[1, 13]	μὲν ᾔει κατὰ τὴν παράλιον,	Βαζαφράνην	δὲ διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν
[1, 13]	γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς	Βαζαφράνην	πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι γε
[1, 22]	ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν	Βαζαφράνης	καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ
[1, 13]	ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο	Βαζαφράνου	τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ
[1, 4]	τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι	βαθείᾳ,	πρὸ δὲ τῆς τάφρου τεῖχος
[1, 7]	βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης	βαθείας	κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ τε
[1, 4]	ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ	βαθείας	φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν.
[1, 21]	ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ	βαθεῖς	ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων
[1, 21]	ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ	βαθμοῖς	διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον
[1, 7]	δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ	βάθος	ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα
[1, 21]	οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα,	βάθος	ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς δὲ
[1, 31]	διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ	Βάθυλλος	εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ
[1, 21]	βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα	βαθύνεται	πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ
[1, 16]	μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς	βαθυτάτας	φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις,
[1, 1]	ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν	Βακχίδην.	Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ
[1, 1]	ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ	Βακχίδης	ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος,
[1, 21]	παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ	βαλανεῖα	καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ
[1, 17]	εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς τὸ	βαλανεῖον	εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει
[1, 17]	ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς τὸ	βαλανεῖον	ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ
[1, 21]	φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ	Βαλανεώταις	καὶ τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν
[1, 27]	ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις	βαλλόμενοι	καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ
[1, 18]	φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ	βάλσαμον,	δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε πλὴν
[1, 6]	πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν καὶ	βάλσαμον	τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες
[1, 22]	κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν	βαπτιζόμενος	ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ'
[1, 24]	ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ	βαπτομένῳ	τὰς κόμας, εἰ μὴ διὰ
[1, 21]	συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ	βαραθρώδης	κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται
[1, 13]	ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς	βαρβάροις.	(Ἔτι δὲ τῶν περὶ Πάκορον
[1, 0]	γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω	βαρβάροις	τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον
[1, 13]	φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς	βαρβάρους,	ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος,
[1, 13]	μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς	βαρβάρους·	καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν
[1, 13]	δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς	βαρβάρους	καὶ τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς
[1, 13]	αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν	βαρβάρων	ἀεί, πάλαι δ' ἂν καὶ
[1, 16]	τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν	βαρβάρων	ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν,
[1, 14]	πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν	βαρβάρων	ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ
[1, 13]	ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν	βαρβάρων	ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ
[1, 3]	ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν τῇ	βάρει	πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ,
[1, 24]	τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ	βαρεῖς	μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας
[1, 18]	λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς	βάρεως,	προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν.
[1, 5]	προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς ἔφην,	βᾶρις	ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν
[1, 23]	ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ	βάρος	δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν,
[1, 25]	τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ	βάρους,	ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι,
[1, 32]	ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς	βαρὺν	οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ
[1, 8]	Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν	βαρὺς	ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 13]	εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο.	(Βαρυτέρους	δὲ κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων
[1, 13]	ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν	βαρυτέρους	τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν
[1, 30]	καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ	βασανιζόμεναι,	καὶ ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν
[1, 30]	θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ·	βασανιζόμενοι	γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ
[1, 29]	τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ	βασανιζόμενοι	πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς
[1, 30]	Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου.	Βασανίζων	δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο
[1, 26]	τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται.	Βασανίσας	δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν
[1, 24]	Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ	βασανίσας	τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου
[1, 31]	κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν	βάσανοι	πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ'
[1, 27]	τῷ παιδὶ καὶ τὸν κουρέα	βασάνοις	διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων,
[1, 24]	Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο	βασάνοις,	καὶ τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως
[1, 32]	δὲ δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων	βασάνοις	πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω
[1, 30]	δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν	βασάνοις	τὸ σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ
[1, 24]	αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς	βάσανον	ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες
[1, 30]	τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς	βασάνους	δεδοικώς, μή τινα τῶν αἰτίων
[1, 30]	Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς	βασάνους	μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι
[1, 30]	δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν	βασάνων	ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ
[1, 16]	βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν	βασιλέα	ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν
[1, 13]	πόλιν, μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι	βασιλέα	Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ
[1, 32]	τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν	βασιλέα,	δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων
[1, 8]	ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων	βασιλέα	διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν
[1, 14]	παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε	βασιλέα	καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς
[1, 4]	ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ	βασιλέα	καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ'
[1, 23]	χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν	βασιλέα	καὶ περὶ θανάτου τῶν υἱῶν
[1, 20]	ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν	βασιλέα	καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα
[1, 16]	γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε τὸν	βασιλέα	καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει.
[1, 18]	Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας	βασιλέα,	καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν
[1, 33]	τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε	βασιλέα	κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ
[1, 26]	τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν	βασιλέα	κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων καὶ
[1, 27]	σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ	βασιλέα	κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν	βασιλέα	λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον
[1, 17]	καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν	βασιλέα,	λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν
[1, 32]	τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ	βασιλέα	μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν
[1, 16]	ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν	βασιλέα	μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς
[1, 32]	ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν	βασιλέα	μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν
[1, 24]	καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν	βασιλέα.	Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο
[1, 28]	ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν	βασιλέα	παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν
[1, 5]	χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι	βασιλέα.	Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν
[1, 5]	ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων	βασιλέα	προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν
[1, 33]	ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν	βασιλέα	πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ
[1, 33]	νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς	βασιλέα.	Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ
[1, 25]	Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν	βασιλέα,	σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε τὸ
[1, 27]	μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι	βασιλέα.	Σκέψαι μέντοι γε, μή ποτε
[1, 4]	ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας	βασιλέα.	Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ τὴν
[1, 11]	ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας	βασιλέα.	Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε
[1, 27]	ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς	βασιλέα	τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι
[1, 29]	Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ	βασιλέα·	τούτου γὰρ ἄλλους τε φίλους
[1, 7]	πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν	βασιλέα,	τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων
[1, 29]	Φερώρας ὡς ἂν ἤδη καὶ	βασιλεῖ	βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν
[1, 12]	δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ	βασιλεῖ	γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ
[1, 28]	τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ	βασιλεῖ	γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ
[1, 32]	ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ	βασιλεῖ	διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν
[1, 29]	αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ	βασιλεῖ	διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς οὐκ
[1, 23]	ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ	βασιλεῖ	διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν
[1, 24]	ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ	βασιλεῖ	διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν μὲν
[1, 33]	οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ	βασιλεῖ	δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν
[1, 24]	Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ	βασιλεῖ,	καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν·
[1, 10]	εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν	βασιλεῖ	καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν
[1, 27]	δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ	βασιλεῖ	πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν
[1, 26]	Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ	βασιλεῖ	περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις
[1, 4]	(Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων	βασιλεῖ	προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας
[1, 18]	περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ	βασιλεῖ	πρὸς μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν
[1, 30]	γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ	βασιλεῖ	προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι
[1, 32]	Καὶ παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο	βασιλεῖ	τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν
[1, 32]	ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ	βασιλεῖ	τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι
[1, 3]	τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ	βασιλεῖ	τήν τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ	βασιλεῖ	τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν
[1, 27]	πάθος. Τέλος δὲ καὶ τῷ	βασιλεῖ	τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν,
[1, 29]	Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ τε	βασιλεῖ	φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ
[1, 29]	μὲν ὁ Κόρινθος ἐν τῇ	βασιλείᾳ,	γένος δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει
[1, 13]	οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ	βασίλεια·	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις
[1, 32]	ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ	βασιλείᾳ	κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ
[1, 7]	Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ τὰ	βασίλεια	παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος
[1, 4]	ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ	βασιλείᾳ	πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται
[1, 20]	ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ	βασιλείᾳ	προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας
[1, 21]	καὶ περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα	βασίλεια	τήν τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς
[1, 13]	πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ	βασίλεια	τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν
[1, 20]	πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ	βασιλείᾳ	τόν τε Τράχωνα καλούμενον καὶ
[1, 6]	Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς τὰ	βασίλεια,	Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν
[1, 25]	φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς	βασιλείαις	ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί
[1, 5]	εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν	βασιλείαν	Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ
[1, 23]	ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ	βασιλείαν,	ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς
[1, 4]	γε ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ	βασιλείαν	ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων
[1, 26]	τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν	βασιλείαν	εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι
[1, 16]	αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς τὴν	βασιλείαν	ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα
[1, 6]	Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα τὴν	βασιλείαν	ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι
[1, 31]	τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν	βασιλείαν	ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται
[1, 6]	βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν	βασιλείαν	ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί
[1, 26]	καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης	βασιλείαν·	ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν
[1, 33]	καί τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο	βασιλείαν	ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ
[1, 24]	περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν	βασιλείαν,	ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν,
[1, 32]	πάντα μὲν τὰ κατὰ τὴν	βασιλείαν	κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ
[1, 23]	πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν	βασιλείαν	καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα
[1, 3]	αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς	βασιλείαν	μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος
[1, 0]	μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν	βασιλειᾶν	ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ
[1, 24]	καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν	βασιλείαν	οὐκ εἰς μακράν τε τοὺς
[1, 26]	μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν	βασιλείαν.	Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ
[1, 20]	παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ	βασιλείαν	πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο,
[1, 26]	τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν	βασιλείαν	προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς
[1, 6]	βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν	βασιλείαν	τὸν καὶ τρόπῳ καὶ καθ'
[1, 30]	τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι	βασιλείας	ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί ποτε
[1, 22]	δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος	βασιλείας,	ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν
[1, 24]	οὐ μόνον τοῖς ἐκ τῆς	βασιλείας,	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις·
[1, 18]	μισθοῦται δὲ καὶ τὰ τῆς	βασιλείας	ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς
[1, 23]	τό γε μὴν μέγεθος τῆς	βασιλείας	ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ
[1, 10]	τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ	βασιλείας	ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ τῶν
[1, 21]	εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς	βασιλείας	αὐτόν τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν
[1, 1]	μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς	βασιλείας	αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους
[1, 0]	οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς	βασιλείας	διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα
[1, 28]	τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα	βασιλείας,	δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ
[1, 19]	ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν τῆς	βασιλείας	ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου
[1, 25]	μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη	βασιλείας,	ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ
[1, 32]	με καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ;	Βασιλείας	ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους;
[1, 20]	δόγματι τὸ βέβαιόν σοι τῆς	βασιλείας	ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις
[1, 21]	οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς	βασιλείας	ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα
[1, 3]	γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ	βασιλείας	ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις
[1, 14]	Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς	βασιλείας	ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ
[1, 28]	γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς	βασιλείας	καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά
[1, 21]	δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς	βασιλείας	καὶ χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ·
[1, 3]	ὃν ἠγάπα τε καὶ τῆς	βασιλείας	κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ
[1, 26]	τὴν μητέρα καὶ τὰ τῆς	βασιλείας	μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς
[1, 25]	γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ	βασιλείας	ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις
[1, 23]	καὶ μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς	βασιλείας	παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός,
[1, 21]	ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς	βασιλείας	πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε καὶ
[1, 24]	ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς	βασιλείας	πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας
[1, 33]	ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις τῆς	βασιλείας	σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν
[1, 32]	ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους	βασιλείας	τε ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ
[1, 23]	οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν	βασιλείας	τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν
[1, 6]	εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα	βασιλείας	ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι
[1, 13]	σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ	βασιλείας	ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ
[1, 22]	κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς	βασιλείοις	ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ
[1, 10]	πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν τοῖς	βασιλείοις	βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ
[1, 21]	λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν	βασιλείοις,	ἐν ᾗ μάλιστα τὸ φύσει
[1, 13]	κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ	βασιλείοις	πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην
[1, 21]	περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον	βασιλείοις	πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον τὴν
[1, 13]	τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ	βασίλειον	ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων·
[1, 6]	εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται·	βασίλειον	αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα
[1, 31]	οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ	βασίλειον	δίχα τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ
[1, 24]	ὡς πασῶν τῶν κατὰ τὸ	βασίλειον	εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν
[1, 3]	οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ	βασίλειον	ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ πρῶτα
[1, 30]	καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ	βασίλειον	ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ τῶν
[1, 29]	πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ	βασίλειον,	ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ βασιλέως
[1, 24]	πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ	βασίλειον,	καὶ πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν
[1, 24]	Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ	βασίλειον·	κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος
[1, 21]	τιμήν. Τό γε μὴν ἑαυτοῦ	βασίλειον	κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν
[1, 28]	πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ	βασίλειον	μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ
[1, 24]	δὲ καὶ τῶν κατὰ τὸ	βασίλειον	οἱ μὲν ἑκόντες οἱ δ'
[1, 21]	τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ	βασίλειον.	(Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν
[1, 33]	εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ	βασίλειον	ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως
[1, 4]	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ	βασιλεῖς	ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων,
[1, 10]	μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ	βασιλεῖς	ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν
[1, 18]	καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων	βασιλεῖς	Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν
[1, 23]	Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι	βασιλεῖς,	καὶ τῆς γνώμης πρῶτον τὸν
[1, 18]	κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ	βασιλεῖς	τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ
[1, 21]	τοῦ φρουρίου καὶ τῶν προτέρων	βασιλείων	ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα
[1, 5]	δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν	βασιλείων	ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα
[1, 21]	πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν	βασιλείων	ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν
[1, 13]	γενόμενοί τε πλείους μέχρι τῶν	βασιλείων	προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου
[1, 4]	τὸν ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν	βασιλειῶντα	κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα
[1, 30]	ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε,	βασιλεῦ,	καὶ μετὰ σοῦ θεὸς ὁ
[1, 20]	ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη, καὶ	βασίλευε	νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ
[1, 22]	ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ	βασιλεύειν	ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ
[1, 14]	πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον	βασιλεύειν	Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες.
[1, 6]	πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε	βασιλεύειν	μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα
[1, 22]	τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι	βασιλεύοντι	γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων
[1, 32]	δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ	βασιλεὺς	ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ φίλων,
[1, 30]	διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ	βασιλεὺς	ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ
[1, 4]	Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ ὁ	βασιλεὺς	ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς
[1, 22]	δι' ἣν Λυσανίας τε ὁ	βασιλεὺς	ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ·
[1, 32]	ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ	βασιλεὺς	Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς
[1, 17]	τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν	βασιλεὺς	ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ
[1, 24]	καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ	βασιλεὺς	ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ
[1, 8]	υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ	βασιλεὺς	αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος
[1, 14]	εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν	βασιλεὺς	αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς
[1, 20]	εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου	βασιλεὺς	γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι
[1, 23]	αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς	βασιλεὺς	γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα
[1, 33]	τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας,	βασιλεὺς	δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ
[1, 30]	παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ.	Βασιλεὺς	δ' ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν
[1, 31]	Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ	βασιλεὺς	δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων
[1, 18]	ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται.	(βασιλεὺς	δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ
[1, 30]	τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί.	Βασιλεὺς	δὲ τῆς μητρῴας τόλμης καὶ
[1, 33]	τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ	βασιλεὺς	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς
[1, 26]	πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ ὁ	βασιλεὺς	διὰ τὴν πατρίδα καὶ πάντες
[1, 17]	αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ οὗ	βασιλεὺς	ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ
[1, 33]	τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ	βασιλεὺς	ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα
[1, 24]	ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ	βασιλεὺς	ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος.
[1, 24]	ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ	βασιλεὺς	ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ
[1, 33]	οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη	βασιλεὺς	ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ
[1, 10]	ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ	βασιλεύς	ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν
[1, 27]	ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ	βασιλεὺς	εὐθέως ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν
[1, 28]	τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ	βασιλεὺς	ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς
[1, 29]	δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ	βασιλεύς·	καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ
[1, 21]	τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ	βασιλεὺς	καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου
[1, 19]	ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ	βασιλεὺς	καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα
[1, 33]	ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ	βασιλεύς,	καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς
[1, 15]	Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν ὁ	βασιλεὺς	καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν
[1, 26]	καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ	βασιλεὺς	κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται.
[1, 30]	μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ	βασιλεὺς	λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν.
[1, 29]	τε διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ	βασιλεὺς	μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ
[1, 30]	παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ	βασιλεὺς	μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν
[1, 20]	σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα	βασιλεύς·	μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος
[1, 20]	Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε μὴν	βασιλεὺς	ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω,
[1, 10]	κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ' ὁ	βασιλεὺς	οὐκ εἶχεν ὅ τι χρὴ
[1, 24]	ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς	βασιλεύς,	τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς
[1, 32]	καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη	βασιλεύς	τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ
[1, 3]	Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ	βασιλεὺς	τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς
[1, 21]	ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ	βασιλεὺς	τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ
[1, 8]	δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ	βασιλεὺς	τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι
[1, 18]	τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ	βασιλεὺς	τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς δ'
[1, 23]	δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ	βασιλεύς,	τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς
[1, 33]	ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ	βασιλεὺς	ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν
[1, 24]	τοι πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ	βασιλεὺς	ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ
[1, 30]	ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ	βασιλεὺς	ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε καί
[1, 1]	Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ	βασιλεὺς	ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης
[1, 27]	Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ	βασιλεὺς	ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει
[1, 33]	λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ	βασιλεύς,	ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως
[1, 26]	τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ	βασιλεύσας	αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ
[1, 33]	παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ,	βασιλεύσας	ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον
[1, 4]	ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος	βασιλεύσας	ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη.
[1, 3]	δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ	βασιλεύσας	οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ'
[1, 11]	πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ	βασιλεύσειν	αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα
[1, 32]	φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας	βασιλεῦσιν	ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι
[1, 19]	τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ	βασιλεῦσιν,	ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν
[1, 2]	τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος	βασιλέων	ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια
[1, 24]	τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ	βασιλέων	Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε
[1, 4]	τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ	βασιλέως	Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας
[1, 30]	ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ τοῦ	βασιλέως	αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς
[1, 29]	καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος	βασιλέως·	αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν
[1, 25]	προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ	βασιλέως	ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως
[1, 31]	ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ τοῦ	βασιλέως	ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα,
[1, 27]	γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ	βασιλέως	ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν
[1, 4]	τε σφέτερα καὶ τὴν τοῦ	βασιλέως	ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων
[1, 15]	γε μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ	βασιλέως	βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις
[1, 26]	τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ	βασιλέως	γενομένοις, τότε δ' ἔκ τινων
[1, 27]	πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ	βασιλέως	γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ
[1, 30]	ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ	βασιλέως	δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε
[1, 10]	(Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ	βασιλέως	διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς
[1, 25]	ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ	βασιλέως	δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν
[1, 6]	ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν	βασιλέως.	Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ
[1, 25]	ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ	βασιλέως	ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων τῷ
[1, 24]	Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων	βασιλέως	ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ.
[1, 10]	τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον	βασιλέως	ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι
[1, 24]	Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ	βασιλέως	ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ
[1, 24]	ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ	βασιλέως·	ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν
[1, 23]	δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων	βασιλέως	θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει
[1, 1]	(Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ	βασιλέως	Ἰούδας οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ'
[1, 2]	πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ	βασιλέως,	καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς
[1, 24]	φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ	βασιλέως	καὶ πᾶσα ἡ γενεά· πάντα
[1, 33]	κατὰ τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου	βασιλέως,	καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ
[1, 19]	ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	καὶ τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς
[1, 18]	γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ	βασιλέως	καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν
[1, 32]	ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ	βασιλέως	κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον
[1, 14]	ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ	βασιλέως	λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ
[1, 7]	δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου	βασιλέως	λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν.
[1, 24]	συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ	βασιλέως	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος
[1, 5]	περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν
[1, 25]	Ὃς κατιδὼν τό τε τοῦ	βασιλέως	ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν
[1, 1]	μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι	βασιλέως	οὐχ οἷός τε ἦν διὰ
[1, 31]	ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος	βασιλέως	παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά
[1, 25]	καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ	βασιλέως	πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν,
[1, 22]	κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ	βασιλέως	παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς
[1, 33]	ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ	βασιλέως.	Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς
[1, 31]	τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ	βασιλέως.	Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ τὸν
[1, 33]	τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ	βασιλέως	πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει
[1, 32]	τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ	βασιλέως	περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην.
[1, 2]	Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ	βασιλέως	πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ
[1, 24]	συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ τοῦ	βασιλέως	προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε
[1, 3]	πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ τοῦ	βασιλέως	σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς τὸν
[1, 33]	πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ	βασιλέως	στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ
[1, 27]	ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις τοῦ	βασιλέως	στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν
[1, 27]	Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ	βασιλέως	συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη τε
[1, 26]	δ' ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ	βασιλέως,	τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι
[1, 27]	Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ	βασιλέως·	τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 10]	κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ	βασιλέως	τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν καὶ
[1, 29]	βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ	βασιλέως	ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι' ἃ
[1, 13]	Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ	βασιλέως	υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος
[1, 10]	τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ	βασιλέως,	ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως
[1, 31]	πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ τοῦ	βασιλέως	φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις
[1, 24]	δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι	βασιλίδα.	Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν
[1, 26]	εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ	βασιλίδι	συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν
[1, 24]	πάλαι μὲν ἔτι ζώσης τῆς	βασιλίδος	ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ	βασιλίδος	καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι
[1, 14]	διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς	βασιλίδος	καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ
[1, 32]	ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ	βασιλίδος	μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς
[1, 24]	τι προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ	βασιλίδος.	Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς
[1, 10]	τε ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους	βασιλικὴ	καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς
[1, 23]	ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν	βασιλικήν·	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ
[1, 23]	παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς	βασιλικῆς	ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν ταῖς
[1, 1]	διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ	βασιλικοὶ	καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι,
[1, 9]	ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς	βασιλικοῖς	μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ
[1, 24]	ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν	βασιλικὸν	γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ'
[1, 33]	εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν	βασιλικὸν	κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ·
[1, 21]	αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι τοῦ	βασιλικοῦ	πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ
[1, 24]	πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ	βασιλικῷ	θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ μὲν
[1, 20]	διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ	βασιλικῷ	πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον
[1, 24]	γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν	βασιλικῶν	ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ
[1, 11]	ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν	βασιλικῶν	οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ.
[1, 13]	Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν	βασιλικῶν	ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς
[1, 24]	καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος,	βασιλικῶν	τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν
[1, 22]	τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους	βασιλικῶς	ἦγεν διά τε τὴν μητρῴαν
[1, 18]	στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας,	βασιλικώτατα	δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς
[1, 6]	καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν τε	βασιλικώτατα	κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς
[1, 3]	Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ	βασίλισσα	συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς
[1, 10]	δὲ> τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις	βασκάνων	ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ τῶν
[1, 10]	καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν	Βάσσου	διὰ τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν
[1, 11]	τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα	Βάσσῳ	τε Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα
[1, 20]	Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ	Βαταναίαν	τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν
[1, 29]	τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ	βεβαίοις	μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν
[1, 19]	δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις	βέβαιον,	ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς
[1, 3]	πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται,	βέβαιον	ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ
[1, 17]	πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ	βέβαιον	εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν
[1, 20]	Νῦν μὲν οὖν δόγματι τὸ	βέβαιόν	σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι
[1, 20]	γε, ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν	βεβαιότερον·	ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν
[1, 15]	μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως	βεβαίου,	δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο.
[1, 29]	ὡς ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ	βεβαίῳ.	Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα
[1, 33]	γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ	βεβαιωτὴν	τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά
[1, 32]	τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ	βεβλημένος	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,
[1, 27]	ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν	βεβουλευμένοι,	κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται,
[1, 31]	ἡ τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ	βεβουλευμένων·	ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ,
[1, 1]	κατὰ δὲ τόπον, ὃς καλεῖται	Βεθζαχαρία	στενῆς οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας
[1, 7]	τῆς θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς	βέλεσιν	ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας
[1, 15]	ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς	βέλεσιν.	(Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο
[1, 4]	ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς	Βεμέσελιν	πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους
[1, 16]	Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς	Βεντίδιον	ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν
[1, 16]	περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος,	Βεντίδιος	δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους
[1, 16]	μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου	Βεντίδιος	ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ
[1, 15]	Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ	Βεντίδιος	μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς
[1, 15]	αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ	Βεντίδιος	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ
[1, 20]	δι' ὧν μοι γράφει καὶ	Βεντίδιος	συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς
[1, 15]	τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων	Βεντιδίου	καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ'
[1, 28]	ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ	Βερνίκην	συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου·
[1, 28]	καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ	Βερνίκης	τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ
[1, 1]	τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν.	Βηθσουρὸν	μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ
[1, 9]	καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ	βήματος	ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ'
[1, 27]	Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς	Βηρυτόν,	ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ
[1, 21]	στοὰς καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς	Βηρυτῷ	κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε
[1, 33]	καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ	βηχὶ	σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς
[1, 12]	δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου,	βίᾳ	μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων,
[1, 22]	δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ	βιάζεσθαι	δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν
[1, 29]	(Ἡρώδης δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν	βιαζόμενος	ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει
[1, 4]	στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ	βιαζόμενος	παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς
[1, 3]	ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ	βιαζομένῳ	τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς
[1, 16]	μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν	βιαζομένων	δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο
[1, 12]	αὐτῷ τι πρὸς τὴν Ἡρώδου	βίαν	ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε
[1, 6]	κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου	βίαν,	κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν
[1, 16]	πολλά τε περὶ τῆς Ἡρώδου	βίας	ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος.
[1, 17]	φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι	βιασθεὶς	χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις.
[1, 24]	δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι	βιασθέντες	ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ
[1, 8]	διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ	βιασθέντες	ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν
[1, 0]	(Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ	βιβλίοις	καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ
[1, 25]	νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν	βίβλοι	παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ
[1, 25]	αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου	βίβλους	ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς
[1, 25]	καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν	βίβλους	συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν,
[1, 25]	Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων	βίβλων	οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν
[1, 12]	ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς	Βιθυνίαν	ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ
[1, 13]	τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν	βίον	ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ
[1, 27]	τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν	βίον,	καὶ πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ
[1, 24]	τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου	βίον	οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν
[1, 23]	μου καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ	βίου	καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ
[1, 23]	τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον	βίου	προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς
[1, 10]	ἐν ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν	βιώσονται	τῶν τε ἰδίων κτημάτων καὶ
[1, 19]	πλέον ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς	βλάβην	ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ
[1, 19]	ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ	βλαβῆτε.	(Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς
[1, 24]	πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας	βλασφημίαις·	ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς
[1, 31]	διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν	βλασφημοῖεν	τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον
[1, 19]	δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ	βλάψαι	καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας
[1, 7]	ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας	βλέποντες	ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν,
[1, 30]	Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ	βλέποντός	μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ
[1, 25]	γε πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα	βλέπων	ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν
[1, 33]	κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν.	(Βοὴ	δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ
[1, 19]	οὐ πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς	βοήθειαν	ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας
[1, 9]	ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν	βοήθειαν	τόν τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου
[1, 6]	παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου	βοηθεῖν	αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ
[1, 11]	ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ	βοηθεῖν	εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ
[1, 17]	Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ	βοηθεῖν	ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον
[1, 12]	στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ	βοηθεῖν	ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ
[1, 13]	πολεμίων καὶ πρὸς ἃ δέοι	βοηθήσοντα	Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν
[1, 2]	μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν	βοηθήσων	τῇ μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς,
[1, 15]	Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς	βοηθήσων	τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ'
[1, 2]	καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ	βοηθὸν	Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος
[1, 16]	Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ	βοηθὸν	ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ τῆς
[1, 12]	Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος	βοηθὸν	εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς δ'
[1, 28]	Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην	βοηθὸν	ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο
[1, 13]	στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ	βοηθόν.	Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν
[1, 25]	τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ	βοηθὸς	αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ
[1, 29]	Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο	βοηθῷ	καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ
[1, 3]	ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς δὲ	βοῆς	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν
[1, 21]	πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ	βορβόρου	κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι τὸ
[1, 21]	ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς	βορέαν	Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι
[1, 21]	αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ	βορέας·	καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ
[1, 21]	περὶ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ	βόρειον	ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν
[1, 21]	πλατὺς περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους	βόρειος,	αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ
[1, 17]	οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ	βορείου	τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς
[1, 5]	Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν τῷ	βορείῳ	κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι
[1, 15]	καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ	βοσκήματα	κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας
[1, 19]	γὰρ ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα	βοσκημάτων	μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ
[1, 23]	δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ	βούλεται.	(Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης
[1, 25]	Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ	βούλεται	συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου·
[1, 25]	κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ	βούλεται	τὸ πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις
[1, 19]	(Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ	βούλευμα·	πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ
[1, 17]	κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη	βουλευομένῳ	καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης
[1, 30]	αἱ βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας	βουλεύσαιτο	φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς Πέτραν.
[1, 32]	διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν	βουλευσάμενος,	ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς
[1, 30]	οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι	βουλευσάμενος	τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ
[1, 25]	Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν	βουλευτέον,	κἂν ᾖς πατὴρ λίαν ἢ
[1, 16]	καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις.	Βουληθεὶς	δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί
[1, 8]	εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου	βούλημα	κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας
[1, 14]	Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν	βουλήν,	ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ'
[1, 14]	ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς	βουλῆς	Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον
[1, 17]	παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται.	(Βουλόμενος	δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ
[1, 19]	μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο	βουλόμενος	ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ
[1, 22]	τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ	βουλόμενος,	ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι
[1, 0]	τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν.	Βούλονται	μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους
[1, 25]	καὶ δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων	βοῶσαι,	καὶ διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν
[1, 10]	λογιστέον εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς	βραβεύεσθαι	θεῷ, πλέον εἶναι τῆς στρατείας
[1, 14]	φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ	βραδέως	ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ
[1, 11]	ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς	βραδυτῆτα	κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν.
[1, 19]	καὶ λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων	βρασμῶν	προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον βραχύτερον,
[1, 24]	γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν,	βραχέα	μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ
[1, 30]	πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου	βραχύ.	Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν μητέρα
[1, 30]	τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα,	βραχὺ	δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα
[1, 18]	ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ	βραχὺ	καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν
[1, 33]	πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ	βραχὺ	μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν,
[1, 20]	καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ	βραχυτέραν	περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ
[1, 19]	βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον	βραχύτερον,	αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει
[1, 31]	δ' αὐτοῦ τότε καὶ τῶν	βραχυτέρων	ἐν τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων,
[1, 14]	ᾗ μετὰ τῶν φίλων εἰς	Βρεντέσιον	καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς
[1, 1]	ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια	βρέφη	τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ
[1, 11]	δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ	Βροῦτον	πολέμου Καίσαρί τε τῷ νέῳ
[1, 11]	ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ	Βρούτου	κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν
[1, 21]	καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια,	Βύβλῳ	δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ
[1, 1]	εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων,	βωμόν	τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν
[1, 0]	ἔτι δὲ τούτων καὶ τοῦ	βωμοῦ	τὰ μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας,
[1, 1]	ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ	βωμῷ·	πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν,
[1, 22]	ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ	βωμῷ	προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν
[1, 7]	αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ τῷ	βωμῷ	φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων