Livre, Chap.
[1, 16]	ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς	δ'	ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα
[1, 24]	ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ	δ'	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα.
[1, 9]	βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς	δ'	ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου
[1, 13]	αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς	δ'	αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν
[1, 25]	προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην	δ'	αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος·
[1, 21]	πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς	δ'	αἰῶνι τούς τε οἰκείους καὶ
[1, 21]	ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ	δ'	ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν.
[1, 0]	δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ	δ'	ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην
[1, 19]	ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ	δ'	Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν
[1, 25]	τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ	δ'	Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν
[1, 21]	χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις	δ'	ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν
[1, 8]	ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς	δ'	ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου
[1, 3]	γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς	δ'	ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ
[1, 10]	τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν	δ'	ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ
[1, 26]	ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ	δ'	ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα καὶ
[1, 3]	φθόνῳ μέχρι παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι	δ'	ἄν τις ἐν τούτῳ καὶ
[1, 28]	αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι	δ'	ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν
[1, 13]	φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον	δ'	ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν
[1, 30]	καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε	δ'	ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ
[1, 13]	ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι	δ'	ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ
[1, 30]	καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ, φθάσαι	δ'	ἂν τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν
[1, 18]	αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν	δ'	ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ
[1, 5]	τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ	δ'	ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς
[1, 18]	εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς καθίστατο, τοὺς	δ'	Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν
[1, 15]	βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ	δ'	Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων
[1, 15]	τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα	δ'	Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν
[1, 21]	τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν	δ'	Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν
[1, 24]	μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει	δ'	Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως
[1, 23]	καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον, ὁ	δ'	Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι' αὑτὸν
[1, 33]	ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ	δ'	Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν
[1, 11]	ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη	δ'	Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν τοῦ
[1, 3]	ἐν τῇ βάρει πρότερον αὖθις	δ'	Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν
[1, 20]	σοὶ τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι	δ'	Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ τῆς
[1, 21]	ἐλάφων καὶ ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς	δ'	ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς
[1, 32]	ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν	δ'	ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς
[1, 25]	προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς	δ'	ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ
[1, 18]	βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς	δ'	ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς καὶ
[1, 11]	οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος	δ'	ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ
[1, 17]	ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ	δ'	ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε
[1, 23]	καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα	δ'	ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς,
[1, 7]	ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις	δ'	ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε
[1, 8]	τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ	δ'	ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον
[1, 26]	καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων	δ'	ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως
[1, 20]	τοῦ πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ	δ'	ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ
[1, 14]	προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν	δ'	ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει
[1, 11]	αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα	δ'	ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς
[1, 33]	δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς	δ'	Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν
[1, 25]	ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει	δ'	Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ
[1, 1]	τρία καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ	δ'	ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν
[1, 26]	τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ	δ'	αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν
[1, 5]	νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο	δ'	αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου
[1, 6]	πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν	δ'	αὕτη πεζῶν τε καὶ ἱππέων
[1, 18]	ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει	δ'	αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ
[1, 30]	ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν	δ'	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο
[1, 5]	τῶν μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι	δ'	αὐτῆς. (Διογένην γοῦν τινα τῶν
[1, 19]	πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ	δ'	αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον
[1, 3]	κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ	δ'	αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν
[1, 9]	ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα	δ'	αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει σὺν
[1, 26]	ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν	δ'	αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ
[1, 11]	τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν	δ'	αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις
[1, 25]	εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα	δ'	αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα
[1, 9]	τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω	δ'	αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ
[1, 24]	τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ	δ'	αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο.
[1, 16]	τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς	δ'	αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα
[1, 30]	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι	δ'	αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ
[1, 25]	μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε	δ'	αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 26]	τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν	δ'	αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει συνεργεῖν
[1, 4]	καὶ πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν	δ'	αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει
[1, 7]	καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ	δ'	αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ.
[1, 9]	τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς	δ'	αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος
[1, 11]	μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος	δ'	αὐτὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν
[1, 23]	τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς	δ'	αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν
[1, 24]	καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις	δ'	αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων
[1, 8]	ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα	δ'	αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου
[1, 27]	ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν	δ'	αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ
[1, 16]	Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος	δ'	αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν
[1, 31]	ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων	δ'	αὐτοῦ τότε καὶ τῶν βραχυτέρων
[1, 21]	ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ	δ'	αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας
[1, 5]	τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι	δ'	αὐτούς, εἰ μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν,
[1, 31]	δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη	δ'	αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ
[1, 9]	τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς	δ'	αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ τάχος
[1, 22]	Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ	δ'	αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ
[1, 15]	μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι	δ'	αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ
[1, 17]	τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο	δ'	αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ πλῆθος
[1, 28]	ἐκ δὲ Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο	δ'	αὐτῷ καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη
[1, 27]	ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι	δ'	αὐτῷ καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ
[1, 29]	δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς	δ'	αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν
[1, 4]	ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται	δ'	αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον
[1, 20]	Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο	δ'	αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ
[1, 2]	ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων	δ'	αὐτῷ καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς
[1, 17]	Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε	δ'	αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης
[1, 21]	κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν	δ'	αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων
[1, 17]	ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ	δ'	αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ
[1, 23]	τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει	δ'	αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος
[1, 11]	μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ	δ'	αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα τοῦ
[1, 31]	λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν	δ'	αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ
[1, 33]	ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει	δ'	αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ
[1, 33]	καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ	δ'	αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν
[1, 32]	καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ	δ'	αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν
[1, 15]	ᾔει πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε	δ'	αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν
[1, 17]	τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο	δ'	αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ οὗ
[1, 23]	ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο	δ'	αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις.
[1, 23]	πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς	δ'	ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή, καὶ
[1, 30]	ἔξεισι μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει	δ'	ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ τέγους τόν
[1, 13]	τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς	δ'	ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς
[1, 7]	ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι	δ'	ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως
[1, 23]	τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ	δ'	ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως
[1, 28]	φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι	δ'	εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος,
[1, 31]	τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα	δ'	εἴ τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν
[1, 31]	γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον	δ'	εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων
[1, 26]	τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ	δ'	εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν,
[1, 23]	δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς	δ'	εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν
[1, 30]	Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει	δ'	εἰς πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα
[1, 24]	ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν	δ'	εἰς τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον·
[1, 26]	καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας	δ'	εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ
[1, 10]	ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ	δ'	εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ
[1, 24]	τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη	δ'	εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ
[1, 29]	κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον	δ'	εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον,
[1, 15]	μὲν οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι	δ'	εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν
[1, 21]	τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ	δ'	εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων
[1, 28]	ἡ δὲ ἐξ Ἐλπίδος. Δύο	δ'	εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ
[1, 28]	δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ	δ'	ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης Ἡρώδης
[1, 28]	πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν	δ'	ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ μὲν
[1, 28]	μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης	δ'	ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως
[1, 1]	βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων	δ'	ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν καὶ
[1, 10]	καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται	δ'	ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ Καίσαρι
[1, 5]	μὲν τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς	δ'	ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας
[1, 26]	ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις, τότε	δ'	ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς
[1, 24]	ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα	δ'	ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα,
[1, 23]	ἐστιν, κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω	δ'	ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν μου
[1, 4]	τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται	δ'	ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις,
[1, 29]	τῶν αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι	δ'	ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ ὡς
[1, 32]	σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί	δ'	ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος;
[1, 5]	συνθήκαις καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει	δ'	ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι
[1, 29]	καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο	δ'	ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα
[1, 33]	δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν	δ'	ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ
[1, 33]	οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους	δ'	ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς
[1, 19]	μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ	δ'	ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ'
[1, 21]	μὲν ἡ χώρα, τὸ πλέον	δ'	ἐλάφων καὶ ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς
[1, 24]	μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν	δ'	ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ
[1, 19]	αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ	δ'	ἐλπὶς οὐκ ἐξ οἰκείας ἰσχύος
[1, 15]	οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται	δ'	ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν
[1, 32]	ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν	δ'	ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι
[1, 0]	μὲν ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς	δ'	ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ
[1, 16]	κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ	δ'	ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος
[1, 10]	ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον	δ'	ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς
[1, 13]	τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι	δ'	ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι
[1, 31]	ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε	δ'	ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν
[1, 33]	ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται	δ'	ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ
[1, 3]	τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο	δ'	ἐν τῇ βάρει πρότερον αὖθις
[1, 4]	εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν	δ'	ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι,
[1, 31]	τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν	δ'	ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ τῆς
[1, 32]	μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ	δ'	ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν τὰς
[1, 7]	καὶ τὰ περὶ τὸ τεῖχος	δ'	ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις
[1, 15]	στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης	δ'	ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ τὸν
[1, 24]	βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες οἱ	δ'	ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ
[1, 32]	Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι	δ'	ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον
[1, 4]	κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν	δ'	ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά τε
[1, 33]	κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα	δ'	ἔξεισι μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν
[1, 30]	τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ	δ'	ἔξεισι μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει
[1, 20]	μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον	δ'	ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ πλέον
[1, 14]	αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ	δ'	ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ
[1, 23]	θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ	δ'	ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης
[1, 13]	λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης	δ'	ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά
[1, 33]	δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ σῶμα	δ'	ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ
[1, 6]	εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ	δ'	ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι>
[1, 4]	Ἰουδαίων εἰς μυρίους κτείνει. Γίνεται	δ'	ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ
[1, 23]	μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι	δ'	ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους.
[1, 3]	αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν	δ'	ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ'
[1, 26]	ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ	δ'	ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας
[1, 8]	ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι	δ'	ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι
[1, 20]	τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ	δ'	ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς
[1, 8]	παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ	δ'	ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται
[1, 7]	πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον	δ'	ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο
[1, 7]	καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος	δ'	ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις τοῖς
[1, 11]	τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς	δ'	ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο
[1, 30]	ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς	δ'	ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου
[1, 17]	τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο	δ'	ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει τὴν
[1, 0]	μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς	δ'	ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι
[1, 32]	λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος	δ'	ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ
[1, 30]	φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν	δ'	ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ
[1, 32]	γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν	δ'	ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας
[1, 23]	δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ	δ'	ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους
[1, 26]	ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν	δ'	ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης
[1, 10]	δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ	δ'	ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον
[1, 11]	τρία καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου	δ'	ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος
[1, 2]	πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν	δ'	ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ
[1, 26]	φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται	δ'	ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν
[1, 13]	τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν	δ'	ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο
[1, 16]	τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον	δ'	ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν
[1, 32]	σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ	δ'	ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς
[1, 6]	ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται	δ'	ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ παρὰ
[1, 21]	γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ	δ'	ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν
[1, 31]	βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ	δ'	ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως
[1, 9]	πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς	δ'	ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ
[1, 33]	τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος	δ'	ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ
[1, 16]	πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις	δ'	ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον
[1, 6]	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο	δ'	ἐστὶν φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως
[1, 28]	μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν	δ'	ἑτέραν τῷ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου
[1, 29]	Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν	δ'	ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος,
[1, 23]	Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς	δ'	εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό
[1, 24]	μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους	δ'	εὐδαίμονας ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ
[1, 22]	παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια	δ'	εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει, καὶ
[1, 30]	τῶν οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα	δ'	εὐθέως εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν.
[1, 33]	αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ	δ'	εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ
[1, 29]	γένος δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει	δ'	εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ
[1, 33]	χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη	δ'	εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος
[1, 28]	φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη	δ'	εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν
[1, 33]	τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ	δ'	εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων,
[1, 3]	αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη	δ'	εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ
[1, 23]	φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ	δ'	εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ
[1, 28]	οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους	δ'	ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας
[1, 14]	χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις	δ'	ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως
[1, 21]	αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν	δ'	ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν
[1, 25]	Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς	δ'	ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον,
[1, 4]	βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα	δ'	ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ
[1, 33]	πάντες ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν	δ'	ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς
[1, 15]	ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο	δ'	ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ
[1, 3]	(Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν	δ'	ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν
[1, 31]	μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων	δ'	ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων
[1, 19]	καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν	δ'	ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν τοῦ
[1, 24]	Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα	δ'	ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα.
[1, 12]	βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς	δ'	ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος
[1, 29]	Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος	δ'	ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ' εὐθέως
[1, 1]	Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία	δ'	ἦν αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου
[1, 16]	τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ	δ'	ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ
[1, 6]	μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος	δ'	ἦν ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ
[1, 33]	τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου	δ'	ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν
[1, 14]	ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα	δ'	ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος
[1, 6]	τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα	δ'	ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ
[1, 18]	ὁ μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια	δ'	ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων
[1, 6]	μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος	δ'	ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα
[1, 6]	πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ	δ'	ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον
[1, 26]	ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς	δ'	ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως,
[1, 24]	προσέχειν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς	δ'	ἦν οὐ μόνον τοῖς ἐκ
[1, 13]	ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος	δ'	ἦν οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει
[1, 0]	τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ	δ'	ἦν πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα,
[1, 17]	ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος	δ'	ἦν πολύς, τῶν μὲν εἰς
[1, 5]	ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις	δ'	ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν
[1, 5]	αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ	δ'	ἦν τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν
[1, 30]	παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν	δ'	ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς
[1, 7]	ὕλην συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν	δ'	ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος
[1, 4]	τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία	δ'	ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει
[1, 2]	Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας	δ'	ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ'
[1, 5]	καθείργνυσιν εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον	δ'	ἦν τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ
[1, 17]	ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ τέγη	δ'	ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ
[1, 32]	κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς	δ'	ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς
[1, 22]	ὁ ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη	δ'	ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς
[1, 26]	Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ	δ'	Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν
[1, 17]	λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι	δ'	Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν
[1, 30]	μετ' αὐτῶν εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν	δ'	Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ
[1, 7]	μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο	δ'	ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο
[1, 22]	γενομένων δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς	δ'	ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ
[1, 24]	οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ	δ'	ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου τε
[1, 4]	τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν	δ'	Ἰουδαίων εἰς μυρίους κτείνει. Γίνεται
[1, 3]	τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς	δ'	ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας
[1, 32]	λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ	δ'	ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν,
[1, 28]	ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς	δ'	ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ
[1, 29]	χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται	δ'	ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο
[1, 10]	καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων	δ'	ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ
[1, 33]	τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει	δ'	ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην
[1, 1]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται	δ'	ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ
[1, 27]	Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς	δ'	ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας
[1, 9]	Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει	δ'	ὁ φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 30]	τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ	δ'	ὃ φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ φάρμακον
[1, 13]	ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι	δ'	οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν
[1, 0]	πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου	δ'	οἵ τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο
[1, 21]	θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες. Προσεχεῖς	δ'	οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ
[1, 13]	Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ	δ'	οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ
[1, 21]	ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ	δ'	οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν.
[1, 33]	ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια. Τούτων	δ'	οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις
[1, 0]	πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς	δ'	ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι. (Καίτοι γε
[1, 23]	Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ	δ'	ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος,
[1, 15]	μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν	δ'	ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον.
[1, 24]	Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει	δ'	ὅτι καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν
[1, 13]	Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος, Ἡρώδης	δ'	οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ
[1, 23]	χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ	δ'	οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ
[1, 13]	μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν	δ'	οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον
[1, 32]	ἐμαυτὸν στενάξω τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται	δ'	οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν
[1, 19]	καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς	δ'	οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις
[1, 33]	ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν	δ'	οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ
[1, 6]	πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ	δ'	οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ ἁλῶναι,
[1, 16]	διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων, Ἡρώδης	δ'	οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν μὲν
[1, 3]	πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν	δ'	οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν
[1, 31]	εἶναι τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ	δ'	οὐκέτι ἦν οὐδ' ἐκ τῶν
[1, 12]	Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν	δ'	οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν
[1, 18]	παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν	δ'	οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν,
[1, 4]	Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς	δ'	οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ
[1, 4]	καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται	δ'	οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ
[1, 8]	μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ	δ'	οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας
[1, 33]	ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου. Τί	δ'	οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες
[1, 25]	αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης	δ'	οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς
[1, 18]	τι κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ	δ'	οὕτως ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις
[1, 27]	ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ	δ'	υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ
[1, 22]	τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ	δ'	ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα
[1, 19]	πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς	δ'	ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν
[1, 29]	καὶ τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον	δ'	ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας
[1, 33]	μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος	δ'	ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ
[1, 16]	αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ	δ'	ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε
[1, 15]	λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ	δ'	ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν
[1, 5]	ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης	δ'	ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν
[1, 4]	νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ	δ'	ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς
[1, 4]	πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως	δ'	ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ
[1, 24]	ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ	δ'	ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες
[1, 7]	δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι	δ'	ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο
[1, 23]	ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς	δ'	ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ
[1, 17]	εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως	δ'	ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο
[1, 30]	ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ	δ'	ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις
[1, 30]	Ἀντίπατρος μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας	δ'	ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις
[1, 13]	Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην	δ'	Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν.
[1, 17]	παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ	δ'	ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου
[1, 23]	μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον	δ'	ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο
[1, 27]	ἐγγράφους τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ	δ'	ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν
[1, 31]	ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν	δ'	ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς
[1, 20]	ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις	δ'	ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν
[1, 30]	τοῦ βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ	δ'	ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον
[1, 33]	τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης	δ'	ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ'
[1, 27]	πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο	δ'	ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς
[1, 2]	τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ	Δαγὼν	καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν
[1, 31]	ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων	δαίμονες	ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ
[1, 30]	δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	δαίμονες	ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε
[1, 31]	Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ	δαιμόνιον,	καὶ διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν
[1, 19]	οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε	δαιμόνιον	ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν,
[1, 3]	ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ	δαιμόνιον.	Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας
[1, 17]	τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ	δαιμόνιόν	τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ
[1, 2]	προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ	δαιμόνιον	ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν,
[1, 19]	δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ	δαιμόνιος	ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν τῆς
[1, 19]	δέος· πρὸς μέν γε τὰς	δαιμονίους	πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ
[1, 3]	ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων	δαιμονίῳ	προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν τόπον
[1, 26]	τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης	δαίμοσιν·	οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι
[1, 28]	ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων πατέρας	δαίμων	σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι
[1, 32]	οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ	δαίμων	τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον
[1, 23]	τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς	δάκρυα	πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν
[1, 25]	φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ	δακρύοις	προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς
[1, 33]	πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ	δακρύσῃ.	(Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν
[1, 32]	ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ	δακρύων	ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους ἅπαντας
[1, 28]	παραστησάμενός τε τὰ παιδία καὶ	δακρύων	ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ
[1, 3]	Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι	δακρύων	καὶ στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ
[1, 33]	Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα	δακτύλιον	παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν
[1, 33]	ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν τε	δακτύλιον	τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο
[1, 4]	πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου	Δαμασκηνοὶ	διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν
[1, 20]	τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς	Δαμασκηνοῖς.	Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν
[1, 10]	ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς	Δαμασκὸν	ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ
[1, 6]	πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς	Δαμασκὸν	ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ
[1, 6]	Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς	Δαμασκὸν	ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ
[1, 20]	ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν	Δαμασκόν,	Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν
[1, 6]	Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς	Δαμασκὸν	Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν
[1, 5]	χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ	Δαμασκὸν	στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος
[1, 12]	παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ	Δαμασκόν,	ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου
[1, 18]	εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ	Δαμασκοῦ.	Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν
[1, 21]	Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν καὶ	Δαμασκῷ	θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις
[1, 21]	ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ	Δαμασκῷ	καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ
[1, 14]	καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος,	δανείσασθαι	παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον
[1, 31]	τῷ πλήθει τῆς εἰς ταῦτα	δαπάνης	τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ·
[1, 30]	τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο,	δαπανήσειν	αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ σῶμα
[1, 24]	Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ	Δαρείου	τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ
[1, 2]	τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν	Δαυίδου	τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος
[1, 12]	ἧκον εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν	Δάφνην	ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας
[1, 17]	Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν	Δάφνην	ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον
[1, 21]	θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ	δαψιλεῖ	κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον
[1, 21]	Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι	δαψίλειαν;	Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί
[1, 21]	καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον	δαψιλῆ·	πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων
[1, 29]	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας	δὲ	ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν
[1, 8]	τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς	δὲ	ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ
[1, 33]	ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς	δὲ	ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας
[1, 21]	φίλων τὸν μὲν Καισάρειον τὸν	δὲ	Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις
[1, 28]	ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ	δὲ	ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς
[1, 3]	τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν	δὲ	ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν
[1, 28]	καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ	δὲ	ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος
[1, 0]	μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν	δὲ	ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν·
[1, 5]	λύειν τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου	δὲ	αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων
[1, 7]	μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον	δὲ	αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας.
[1, 25]	ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν	δὲ	αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως·
[1, 1]	ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ	δὲ	ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ μνήμην
[1, 31]	μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς	δὲ	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς
[1, 26]	Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ	δὲ	Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν
[1, 24]	τις εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς	δὲ	Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ
[1, 8]	ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον	δὲ	Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο
[1, 13]	τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ	δὲ	ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν
[1, 27]	τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς	δὲ	ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν
[1, 33]	γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ	δὲ	ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ σῶμα δ'
[1, 7]	μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς	δὲ	ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ
[1, 6]	πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας	δὲ	ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν
[1, 7]	σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη	δὲ	ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς
[1, 12]	μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου	δὲ	ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν στάσις
[1, 6]	Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν	δὲ	ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν, ὡς
[1, 11]	λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις	δὲ	ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ
[1, 21]	τινὲς δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ	δὲ	ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη
[1, 6]	ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας	δὲ	ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο
[1, 6]	γὰρ εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς	δὲ	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν.
[1, 16]	ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας	δὲ	ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ
[1, 24]	ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς	δὲ	ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ
[1, 18]	οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ	δὲ	ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς
[1, 30]	φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι	δὲ	ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου·
[1, 3]	νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν	δὲ	Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς
[1, 17]	κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος	δὲ	Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ τῶν
[1, 26]	καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον	δὲ	ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ
[1, 33]	ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην	δὲ	Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν
[1, 15]	καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ	δὲ	ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον
[1, 24]	τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη	δὲ	Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ
[1, 33]	Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν	δὲ	Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν.
[1, 21]	γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ	δὲ	ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας
[1, 17]	δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος	δὲ	Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ'
[1, 25]	αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα	δὲ	ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν
[1, 13]	προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ	δὲ	ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους
[1, 7]	ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν	δὲ	ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς ἐν
[1, 24]	ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες	δὲ	ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ
[1, 3]	μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος	δὲ	ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον.
[1, 10]	μὲν ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν	δὲ	ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων.
[1, 16]	λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ	δὲ	ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς
[1, 7]	ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες	δὲ	ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς
[1, 24]	μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα	δὲ	ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα.
[1, 1]	καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν	δὲ	ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν
[1, 1]	εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων	δὲ	ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας
[1, 30]	ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις	δὲ	ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα τὸν
[1, 32]	ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος	δὲ	ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς
[1, 16]	μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν	δὲ	ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν μὲν
[1, 13]	γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου	δὲ	ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι
[1, 5]	ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι	δὲ	Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν
[1, 1]	καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης	δὲ	ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς
[1, 23]	ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ	δὲ	Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο
[1, 31]	τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ	δὲ	ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες
[1, 16]	ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης	δὲ	ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας
[1, 8]	εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος	δὲ	αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ
[1, 5]	διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται	δὲ	αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι,
[1, 0]	Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει	δὲ	αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου
[1, 6]	φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης	δὲ	αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς
[1, 18]	ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα	δὲ	αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα
[1, 32]	ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν	δὲ	αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν
[1, 20]	ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει	δὲ	αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ τῶν
[1, 30]	ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων	δὲ	αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν
[1, 20]	τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν	δὲ	αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον
[1, 32]	καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται	δὲ	αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς
[1, 24]	ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων	δὲ	αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν
[1, 13]	ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ	δὲ	αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν
[1, 4]	αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν	δὲ	αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς
[1, 4]	μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν	δὲ	αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν
[1, 32]	τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι	δὲ	αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ
[1, 3]	οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον	δὲ	αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος
[1, 3]	καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται	δὲ	αὐτῶν ἡ τίσις εἰς τὸν
[1, 33]	γὰρ ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς	δὲ	ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ
[1, 31]	μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι	δὲ	ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν, εἴ
[1, 21]	τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις	δὲ	βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς
[1, 24]	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν	δὲ	βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί,
[1, 29]	Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ	δὲ	βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ
[1, 18]	μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ	δὲ	βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς λῃστείας
[1, 21]	δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ	δὲ	βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ
[1, 27]	λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ	δὲ	βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε καὶ
[1, 21]	ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ	δὲ	βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ
[1, 18]	κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ	δὲ	βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς
[1, 15]	πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν	δὲ	Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν
[1, 28]	ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου	δὲ	Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς
[1, 8]	Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος	δὲ	βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι
[1, 12]	τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος	δὲ	βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν
[1, 2]	ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται	δὲ	βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον·
[1, 25]	καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται	δὲ	βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ
[1, 3]	ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς	δὲ	βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν
[1, 33]	ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ	δὲ	βραχὺ μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς	δὲ	Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ
[1, 8]	τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ	δὲ	Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν
[1, 2]	ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων	δὲ	γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ
[1, 12]	ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε	δὲ	γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου
[1, 2]	ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις	δὲ	γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ
[1, 0]	μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς	δὲ	γνησίοις πρὸς μὲν τὰ λήμματα
[1, 20]	τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ	δὲ	γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον.
[1, 33]	τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν	δὲ	γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ
[1, 32]	χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα, τῇ	δὲ	γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ
[1, 30]	ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ	δὲ	γυνὴ τήν τε φιλίαν τῆς
[1, 24]	μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ	δὲ	δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν
[1, 8]	καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ	δὲ	δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν
[1, 32]	καὶ παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος	δὲ	δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις
[1, 27]	μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ	δὲ	δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως
[1, 10]	τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ	δὲ	δὴ λογιστέον εἴη καὶ πολέμου
[1, 24]	τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν	δὲ	δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν
[1, 33]	ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ	δὲ	δῆμος δείσας μὴ διὰ πολλῶν
[1, 9]	ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην	δὲ	δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ'
[1, 24]	πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς	δὲ	δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν
[1, 0]	ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος ἃς	δὲ	δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ
[1, 2]	τοῦ πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης	δὲ	διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη
[1, 13]	ᾔει κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην	δὲ	διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν.
[1, 19]	τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ	δὲ	διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης εἰς
[1, 19]	ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι	δὲ	διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ
[1, 28]	τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο	δὲ	διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ
[1, 29]	οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα	δὲ	διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς
[1, 18]	ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα	δὲ	διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς
[1, 2]	μὲν ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο	δὲ	δικαίου πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος
[1, 8]	Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ	δὲ	δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον,
[1, 19]	πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ	δὲ	δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος
[1, 16]	ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς	δὲ	διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν
[1, 30]	τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς	δὲ	δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν.
[1, 29]	βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα	δὲ	δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ
[1, 10]	ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ	δὲ	δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ'
[1, 17]	αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος	δὲ	δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς
[1, 32]	ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις	δὲ	δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν.
[1, 20]	εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ	δὲ	δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα
[1, 6]	καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς	δὲ	δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ
[1, 0]	αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου	δὲ	ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ δ'
[1, 8]	ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι	δὲ	ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν
[1, 16]	ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν	δὲ	ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ
[1, 26]	ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ	δέ,	εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ
[1, 10]	τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς	δὲ	εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ
[1, 26]	μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι	δὲ	εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν
[1, 1]	ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ συνέβη	δὲ	εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον
[1, 30]	τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ	δὲ	εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν;
[1, 6]	Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος	δὲ	εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ
[1, 24]	ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα	δὲ	εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ
[1, 17]	εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν	δὲ	εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ
[1, 31]	ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς	δὲ	εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις
[1, 21]	καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη	δὲ	εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ
[1, 26]	ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ	δὲ	εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ
[1, 13]	δὲ εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς	δὲ	εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει.
[1, 13]	μὲν εἰς τὴν πόλιν, τοὺς	δὲ	εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ
[1, 17]	οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν	δὲ	εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ
[1, 31]	μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς	δὲ	εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν
[1, 31]	ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ	δὲ	εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα καὶ
[1, 21]	εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς	δὲ	ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι
[1, 22]	τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν	δὲ	ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων
[1, 31]	ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι	δὲ	ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ
[1, 6]	μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει	δὲ	ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν
[1, 32]	διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη	δὲ	ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς·
[1, 28]	βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα	δὲ	ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς μὲν
[1, 7]	δύο Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο	δὲ	ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ
[1, 5]	ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα	δὲ	ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις
[1, 6]	ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν	δὲ	ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς
[1, 18]	ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι	δὲ	ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους
[1, 33]	δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν	δὲ	ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ
[1, 0]	ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις	δὲ	ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως
[1, 17]	μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν	δὲ	ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς
[1, 0]	πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν	δὲ	Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς
[1, 31]	ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο	δὲ	ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν
[1, 10]	κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα	δὲ	ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ
[1, 30]	πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ	δὲ	ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ
[1, 4]	διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος	δὲ	ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν
[1, 15]	διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων	δὲ	ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου
[1, 17]	ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων	δὲ	ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς
[1, 17]	τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων	δὲ	ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ'
[1, 13]	ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ	δὲ	ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς
[1, 24]	ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ	δὲ	ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν
[1, 13]	εἰς τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν	δὲ	ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας
[1, 33]	δ' ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν	δὲ	ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ
[1, 16]	πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς	δὲ	ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας
[1, 28]	ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ	δὲ	ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν
[1, 17]	ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς	δὲ	ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας
[1, 13]	ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ	δὲ	ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων καὶ
[1, 24]	βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν	δὲ	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς
[1, 33]	ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι	δὲ	ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ
[1, 31]	τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς	δὲ	ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς
[1, 5]	καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν	δὲ	ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς
[1, 8]	μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους	δὲ	ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς
[1, 0]	πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς	δὲ	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς
[1, 6]	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν	δὲ	ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν καὶ
[1, 17]	μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ	δὲ	ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι·
[1, 16]	μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος	δὲ	ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον
[1, 32]	διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι	δὲ	ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ
[1, 2]	ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ	δὲ	ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό
[1, 10]	ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ	δὲ	ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου
[1, 15]	ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο	δὲ	ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς
[1, 20]	συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ	δὲ	ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ
[1, 7]	ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν	δὲ	ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει
[1, 13]	καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ	δὲ	ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων
[1, 12]	πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν	δὲ	ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας
[1, 12]	ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς	δὲ	ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε πεσόντες
[1, 12]	Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης	δὲ	ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ
[1, 21]	κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ	δὲ	εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην
[1, 16]	προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ	δὲ	ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ
[1, 32]	προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας	δὲ	ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ
[1, 0]	διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι	δὲ	ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 20]	φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα	δὲ	ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ
[1, 27]	οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν	δὲ	ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί.
[1, 33]	χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ	δὲ	ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ
[1, 18]	ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν	δὲ	ἤδη καὶ τὰς κατὰ τὴν
[1, 31]	Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ	δὲ	ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι
[1, 21]	εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ	δὲ	Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν
[1, 20]	τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ	δὲ	ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς
[1, 22]	Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς	δὲ	ἦν καὶ διὰ τὸ κῆδος
[1, 8]	Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου	δὲ	ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι
[1, 14]	πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου	δὲ	ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος,
[1, 0]	ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ	δὲ	ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον
[1, 29]	λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν	δὲ	Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς
[1, 23]	μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι	δὲ	Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ'
[1, 22]	τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν	δὲ	Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας,
[1, 29]	βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου	δὲ	Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης
[1, 18]	τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς	δὲ	Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ τὴν
[1, 19]	πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται	δὲ	Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει τοὺς
[1, 16]	τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου	δὲ	Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει
[1, 15]	ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη	δὲ	Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας
[1, 29]	πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο	δὲ	Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει
[1, 16]	τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος	δὲ	Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους
[1, 28]	Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες	δὲ	Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν
[1, 21]	ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον	δὲ	ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ
[1, 29]	τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι	δὲ	ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι
[1, 29]	ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ	δὲ	θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ
[1, 10]	γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου	δὲ	θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ πολεμίου
[1, 23]	ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ	δὲ	θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν
[1, 1]	μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ	δὲ	θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ
[1, 16]	ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ	δὲ	θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ
[1, 13]	ἐκ τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς	δὲ	ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν
[1, 24]	τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους	δὲ	ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν
[1, 8]	προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ	δὲ	ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ
[1, 9]	Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν	δὲ	Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ
[1, 15]	ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε	δὲ	Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους
[1, 21]	Διός, ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης	δὲ	ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος.
[1, 2]	τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ	δὲ	Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ
[1, 22]	αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ	δὲ	Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν
[1, 19]	πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω	δὲ	κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ
[1, 28]	ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας	δὲ	καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις
[1, 30]	μὲν εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι	δὲ	καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ, φθάσαι
[1, 19]	καὶ τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς	δὲ	καθ' ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν
[1, 11]	τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος	δὲ	καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον
[1, 13]	τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει	δὲ	καὶ ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι
[1, 10]	Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ	δὲ	καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ
[1, 21]	τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας	δὲ	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν
[1, 10]	αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ	δὲ	καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς
[1, 15]	καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν	δὲ	καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος
[1, 6]	ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς	δὲ	καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες
[1, 28]	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας	δὲ	καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς
[1, 20]	σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι	δὲ	καὶ αὖθις ἀγαθόν τί σε
[1, 2]	ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει	δὲ	καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ
[1, 7]	τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει	δὲ	καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην
[1, 33]	πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις	δέ,	καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ
[1, 4]	ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος	δέ,	καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς
[1, 4]	μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται	δὲ	καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ
[1, 29]	ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται	δὲ	καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν
[1, 28]	ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει	δὲ	καὶ δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην
[1, 20]	πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν	δὲ	καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις
[1, 25]	ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων	δὲ	καὶ διαδοχήν, εἰ μή τινες
[1, 12]	τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν	δὲ	καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα
[1, 24]	πρὸ πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι	δὲ	καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ
[1, 11]	δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν	δὲ	καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα
[1, 1]	κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται	δὲ	καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης
[1, 21]	βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς	δὲ	καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη
[1, 2]	καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν	δὲ	καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν
[1, 9]	τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται	δὲ	καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος
[1, 24]	διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο	δὲ	καὶ πάλαι μὲν ἔτι ζώσης
[1, 4]	ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν	δὲ	καὶ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς
[1, 23]	ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων	δὲ	καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ
[1, 8]	τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει	δὲ	καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς
[1, 8]	γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους	δὲ	καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ
[1, 21]	ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν	δὲ	καὶ περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα
[1, 30]	πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ	δὲ	καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε
[1, 31]	τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι	δὲ	καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν
[1, 24]	καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει	δὲ	καὶ πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν
[1, 2]	μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε	δὲ	καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν
[1, 25]	τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω	δὲ	καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς
[1, 15]	τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν	δὲ	καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως
[1, 27]	ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας	δὲ	καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ
[1, 29]	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν	δὲ	καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ
[1, 21]	ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι	δὲ	καὶ συοτρόφος μὲν ἡ χώρα,
[1, 21]	πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο	δὲ	καὶ σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν
[1, 18]	δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται	δὲ	καὶ τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα
[1, 24]	μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον	δὲ	καὶ τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις,
[1, 7]	Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως	δὲ	καὶ τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην
[1, 2]	καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε	δὲ	καὶ τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν
[1, 25]	ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω	δὲ	καὶ τὴν θυγατέρα μου τῷ
[1, 22]	τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον	δὲ	καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι'
[1, 3]	δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ	δὲ	καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ
[1, 33]	μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο	δὲ	καὶ τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ,
[1, 2]	τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ	δὲ	καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε
[1, 8]	παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις	δὲ	καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ
[1, 32]	καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς
[1, 15]	τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων	δὲ	καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ
[1, 5]	κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν	δὲ	καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις.
[1, 20]	ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ	δὲ	καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός,
[1, 24]	ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι	δὲ	καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς
[1, 23]	αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν	δὲ	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα
[1, 4]	μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα	δὲ	καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον
[1, 26]	θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν	δὲ	καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ
[1, 28]	τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει	δὲ	καὶ τὸν Φερώραν δώροις τε
[1, 4]	ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται	δὲ	καὶ τότε κρείττων καὶ μάχαις
[1, 29]	ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν	δὲ	καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο
[1, 24]	κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος	δὲ	καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς
[1, 10]	ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ	δὲ	καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ
[1, 32]	τῶν συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ	δὲ	καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται
[1, 9]	Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν	δὲ	καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς
[1, 7]	τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον	δὲ	καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως
[1, 27]	ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας	δὲ	καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν
[1, 24]	ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα	δὲ	καὶ τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα
[1, 14]	τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν	δὲ	καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον
[1, 27]	ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος	δὲ	καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν
[1, 28]	μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι	δὲ	καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς
[1, 23]	ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι	δὲ	καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν
[1, 13]	οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις
[1, 24]	στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν	δὲ	καὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 13]	μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ	δὲ	καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ
[1, 29]	εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει	δὲ	καὶ Φερώρας ὡς ἂν ἤδη
[1, 31]	κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη	δὲ	καὶ φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν
[1, 6]	ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει	δὲ	καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος.
[1, 0]	μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν	δὲ	καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ
[1, 10]	γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος	δὲ	Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ,
[1, 23]	βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς	δὲ	Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ
[1, 23]	μὲν εἰς δάκρυα πάντας, τὸν	δὲ	Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι
[1, 10]	τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος	δὲ	Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας
[1, 23]	μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ	δὲ	Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ
[1, 2]	ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ	δὲ	καίτοι γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον
[1, 13]	μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι	δὲ	καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν
[1, 22]	μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ	δὲ	κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι
[1, 21]	δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ	δὲ	κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ
[1, 26]	νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω	δὲ	καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ
[1, 9]	διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται	δὲ	κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος·
[1, 21]	πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν	δὲ	κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη
[1, 21]	αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ	δὲ	κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου
[1, 12]	οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ	δὲ	Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν
[1, 22]	διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ	δὲ	κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν
[1, 2]	Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος	δὲ	κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος
[1, 16]	ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ	δὲ	κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν
[1, 24]	ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει	δὲ	κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος
[1, 17]	μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης	δὲ	κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ
[1, 22]	μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο	δὲ	κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην
[1, 15]	τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι	δὲ	κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν
[1, 8]	παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος	δὲ	κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας
[1, 3]	ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος	δὲ	κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος
[1, 13]	Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους	δὲ	κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους
[1, 23]	ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ	δὲ	κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ
[1, 15]	πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους	δὲ	κατὰ τὸ πρὸς δύσιν κλίμα
[1, 7]	καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς	δὲ	κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν
[1, 23]	πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς	δὲ	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος
[1, 4]	τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν	δὲ	καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα
[1, 4]	συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη	δὲ	κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε
[1, 13]	τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον	δὲ	καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ
[1, 9]	τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις	δὲ	καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον
[1, 1]	πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ	δὲ	καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς
[1, 8]	μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς	δὲ	κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου
[1, 2]	τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν	δὲ	κατίδοι τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην,
[1, 24]	ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς	δὲ	κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους
[1, 25]	μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους	δὲ	λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι.
[1, 13]	ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν	δὲ	λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι
[1, 12]	τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς	δὲ	ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας,
[1, 1]	φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν	δὲ	λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς
[1, 8]	ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον, οἱ	δὲ	λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες
[1, 8]	ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ	δὲ	λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ
[1, 19]	ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ, τὸ	δὲ	λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς
[1, 21]	κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ	δὲ	λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ
[1, 11]	τοῖς μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς	δὲ	λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς
[1, 4]	κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς	δὲ	λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην
[1, 12]	οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς	δὲ	λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς
[1, 15]	τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ	δὲ	λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν
[1, 26]	τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν	δὲ	λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν
[1, 11]	τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς	δὲ	Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων
[1, 4]	διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ	δὲ	μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ
[1, 12]	τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ	δὲ	Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος
[1, 21]	προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν	δὲ	μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα
[1, 4]	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς	δὲ	μάχης γενομένης ἕως μὲν περιῆν
[1, 18]	ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν	δὲ	μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ
[1, 32]	συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ	δέ	με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον,
[1, 32]	τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί	δέ	με καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ;
[1, 32]	βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ	δέ	με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας
[1, 21]	περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν	δὲ	μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν
[1, 24]	μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας	δὲ	μείζων, ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει
[1, 8]	ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν	δὲ	μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος
[1, 24]	μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ	δὲ	μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει,
[1, 9]	τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο	δὲ	μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ,
[1, 12]	δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα	δὲ	Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ
[1, 10]	τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν	δὲ	μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς
[1, 24]	ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ	δὲ	μετ' οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν
[1, 20]	ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα	δὲ	μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον
[1, 10]	διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει	δὲ	μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε
[1, 8]	πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος	δὲ	μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον
[1, 13]	αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι	δὲ	μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον
[1, 22]	οἶκον καὶ τάχιον μέν, μάλιστα	δὲ	μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν.
[1, 9]	ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος	δὲ	μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς
[1, 17]	εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς	δὲ	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει
[1, 8]	οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους	δὲ	μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς
[1, 23]	καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ	δὲ	μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον
[1, 6]	μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ	δὲ	μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν
[1, 7]	μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον	δὲ	μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως
[1, 8]	πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν	δὲ	μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς
[1, 23]	περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει	δὲ	μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι
[1, 32]	Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα	δέ,	μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην
[1, 29]	κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ	δὲ	μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει
[1, 27]	καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ	δὲ	μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν
[1, 33]	φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν	δὲ	μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει
[1, 3]	καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς	δὲ	μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν
[1, 24]	μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς	δὲ	μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι
[1, 2]	οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος, ἡ	δὲ	μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς
[1, 32]	μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ	δὲ	μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς
[1, 27]	μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ	δὲ	μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι'
[1, 28]	πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα	δέ	μοι μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν
[1, 32]	ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν	δέ	μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς
[1, 2]	μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς	δὲ	μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει
[1, 11]	Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο	δὲ	μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων
[1, 12]	αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα	δὲ	μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς
[1, 27]	κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν	δὲ	μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν
[1, 9]	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα	δὲ	μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ
[1, 32]	φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν	δέ	μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν
[1, 4]	ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν	δὲ	μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς
[1, 31]	λέγων εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ	δὲ	νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν
[1, 5]	ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων, τὸν	δὲ	νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν
[1, 4]	μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ	δὲ	νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ
[1, 29]	ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ πολὺ	δὲ	νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης
[1, 32]	ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι	δὲ	νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια
[1, 8]	χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται	δὲ	ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα,
[1, 4]	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν	δὲ	ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ
[1, 32]	μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ	δὲ	ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς
[1, 31]	τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς	δὲ	ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος
[1, 32]	Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον	δὲ	ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει
[1, 19]	ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ	δὲ	ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ
[1, 1]	πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας	δὲ	ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας
[1, 30]	ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες	δὲ	οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες
[1, 1]	ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο	δὲ	οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ
[1, 12]	τότε μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις	δὲ	οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν
[1, 8]	Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων	δὲ	οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ
[1, 0]	ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους	δὲ	οἵ τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν
[1, 7]	ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων	δὲ	ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι
[1, 17]	εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ	δὲ	ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει,
[1, 14]	μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ	δὲ	ὅλον καὶ διὰ τὴν τοῦ
[1, 14]	ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ	δὲ	ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ'
[1, 11]	τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ	δὲ	ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν
[1, 6]	παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ	δέ,	οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς
[1, 1]	παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ	δέ,	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε,
[1, 16]	καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ	δέ,	οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος
[1, 29]	χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ	δὲ	οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν
[1, 0]	Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου	δὲ	Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν ὄντος,
[1, 29]	μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν	δὲ	οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν
[1, 0]	τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω	δὲ	οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας
[1, 29]	ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει	δὲ	οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ
[1, 10]	καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ	δὲ	οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις
[1, 29]	Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης	δὲ	οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι
[1, 17]	τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ	δὲ	οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν
[1, 14]	πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν	δὲ	οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς Ἡρώδην
[1, 21]	τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου	δὲ	οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς
[1, 17]	τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων	δὲ	οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ
[1, 7]	τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν	δὲ	οὕτως ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς
[1, 20]	οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν	δὲ	οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς
[1, 0]	ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος	δὲ	οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ
[1, 16]	δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου	δὲ	Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει
[1, 33]	σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ	δὲ	παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ
[1, 4]	πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται	δὲ	πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ
[1, 15]	λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος	δὲ	πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ
[1, 28]	Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ	δὲ	Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ
[1, 18]	μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο	δὲ	παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς στενωποῖς
[1, 8]	ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν	δὲ	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς πέντε
[1, 21]	παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται	δὲ	Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ
[1, 16]	αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια	δὲ	πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς
[1, 13]	προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται	δὲ	πάντας καὶ τοὺς μὲν εἰς
[1, 25]	ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ	δὲ	πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην
[1, 13]	ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν	δὲ	παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν
[1, 30]	τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι	δὲ	παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος
[1, 30]	χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη	δὲ	παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα,
[1, 11]	Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς	δὲ	παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως
[1, 32]	θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ	δὲ	παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους
[1, 6]	ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ	δὲ	παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν
[1, 1]	τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος	δὲ	παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας
[1, 4]	καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ	δὲ	παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν
[1, 14]	προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ	δὲ	παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη
[1, 8]	Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη	δὲ	παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε
[1, 16]	τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη	δὲ	Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ
[1, 22]	ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν	δὲ	παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς
[1, 0]	ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος	δὲ	πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο,
[1, 32]	μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ	δέ,	πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν
[1, 23]	δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν	δὲ	πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους
[1, 4]	Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις	δὲ	πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ
[1, 16]	πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας	δὲ	πεζῶν τρία τέλη καὶ μίαν
[1, 10]	καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ	δὲ	πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν
[1, 13]	Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος	δὲ	πεισθεὶς τῇ τε πόλει καὶ
[1, 4]	Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος	δὲ	Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει
[1, 33]	τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι	δὲ	πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν
[1, 14]	τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν	δὲ	πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει
[1, 1]	πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς	δὲ	πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει
[1, 24]	ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν	δὲ	πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν
[1, 25]	σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν	δὲ	περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν
[1, 18]	τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ	δὲ	περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι
[1, 14]	θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας	δὲ	περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου
[1, 17]	ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ	δὲ	περὶ Πάππον οὔτε πρὸς τὸ
[1, 17]	ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο	δὲ	περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην.
[1, 8]	τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ
[1, 19]	ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος	δὲ	περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων
[1, 24]	πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα	δὲ	περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην
[1, 4]	τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις	δὲ	περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι
[1, 21]	βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς	δὲ	περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν
[1, 26]	μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν	δὲ	πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν
[1, 32]	πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας	δὲ	πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν
[1, 17]	ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς	δὲ	πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ
[1, 24]	βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε	δὲ	πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ
[1, 21]	ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ	δὲ	πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ
[1, 13]	πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον	δὲ	ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ
[1, 32]	Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς	δὲ	ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους,
[1, 32]	τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς	δὲ	ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας
[1, 21]	ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ	δὲ	πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας
[1, 17]	κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο	δὲ	πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα
[1, 2]	ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς	δὲ	πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας
[1, 28]	ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει	δὲ	πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ
[1, 16]	οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων	δὲ	πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον.
[1, 29]	τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας	δὲ	πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος
[1, 5]	ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν	δὲ	πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους διὰ
[1, 28]	Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης	δὲ	πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος
[1, 9]	ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ	δὲ	Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων
[1, 11]	τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν	δὲ	πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας
[1, 25]	ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν	δὲ	πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην
[1, 19]	δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει	δὲ	πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα
[1, 0]	ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ	δὲ	προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ
[1, 31]	τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε	δὲ	προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος
[1, 26]	προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται	δὲ	προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης
[1, 33]	ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας	δὲ	προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν
[1, 4]	συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς	δὲ	πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ
[1, 29]	μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος	δὲ	πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο
[1, 24]	τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν	δὲ	πρὸς αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον
[1, 31]	ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι	δὲ	πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς
[1, 17]	καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης	δὲ	πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους
[1, 27]	καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει	δὲ	πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν
[1, 16]	φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ	δὲ	πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων
[1, 4]	ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου	δὲ	πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος
[1, 6]	τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας	δὲ	πρὸς τὰς θεραπείας καὶ μὴ
[1, 8]	τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος	δὲ	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ
[1, 3]	παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν	δὲ	πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ
[1, 26]	θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας	δὲ	προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον
[1, 9]	ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι	δὲ	προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ
[1, 28]	τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν	δὲ	προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν
[1, 24]	αὐτὸν οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ	δὲ	προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος
[1, 17]	συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ	δὲ	προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος
[1, 14]	ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν	δὲ	πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν
[1, 7]	εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ	δὲ	πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος
[1, 21]	τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο	δὲ	πύργοις τε διείληπται μεγίστοις, ὧν
[1, 0]	Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ	δέ,	πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν
[1, 11]	Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται	δὲ	Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν
[1, 8]	τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων	δὲ	Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν
[1, 33]	καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος	δὲ	Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν
[1, 2]	Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι	δὲ	Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ,
[1, 33]	δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ	δὲ	σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ
[1, 31]	πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι	δέ	σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως
[1, 25]	εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ	δὲ	σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων,
[1, 15]	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα	δὲ	σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν
[1, 16]	ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ	δὲ	σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν
[1, 19]	δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ	δὲ	στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ
[1, 14]	τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς	δὲ	συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς
[1, 8]	ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην	δὲ	συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς
[1, 20]	πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην	δὲ	σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος
[1, 15]	μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα	δὲ	σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ
[1, 14]	μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον	δὲ	σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ
[1, 32]	γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι	δὲ	σὺν τοῖς διὰ χρημάτων δώροις
[1, 1]	ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν	δὲ	συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ
[1, 26]	περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως	δὲ	συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ
[1, 14]	ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης	δὲ	συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν
[1, 27]	μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ	δὲ	σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον
[1, 28]	ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ	δὲ	σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 15]	μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους	δὲ	τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν
[1, 0]	πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ	δὲ	τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν
[1, 0]	ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων	δὲ	τὰ μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν
[1, 0]	δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ	δὲ	τὰ πάθη τοῦ δήμου καὶ
[1, 18]	ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα	δὲ	τὰ περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο,
[1, 8]	Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει	δὲ	τὰ πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ
[1, 7]	καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν	δὲ	τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ
[1, 11]	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου	δὲ	τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς
[1, 21]	τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ	δὲ	τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον
[1, 7]	ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν	δὲ	ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος
[1, 32]	δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς	δὲ	ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς
[1, 19]	οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο	δὲ	ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν
[1, 22]	μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ	δὲ	τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ
[1, 25]	γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ	δὲ	τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ
[1, 17]	παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ	δὲ	τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν
[1, 0]	τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι	δὲ	τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ
[1, 2]	ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς	δὲ	τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου
[1, 26]	πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ	δὲ	τὰς θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν,
[1, 24]	τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ	δὲ	τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς
[1, 14]	ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος	δὲ	τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ
[1, 30]	τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν	δὲ	τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς
[1, 29]	ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας	δὲ	τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ
[1, 8]	καὶ τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ	δὲ	ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν
[1, 32]	δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ	δὲ	ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος
[1, 10]	ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα	δὲ	ταῦτα λέγων καὶ δι' αὑτοῦ
[1, 19]	ἄν τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ	δὲ	ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος·
[1, 20]	οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ	δὲ	ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ
[1, 4]	τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ	δὲ	ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν
[1, 7]	εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς	δὲ	ταύτην τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 0]	μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι	δὲ	ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν
[1, 5]	ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις	δὲ	ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος
[1, 15]	τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ	δὲ	ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων
[1, 16]	κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν	δὲ	ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ'
[1, 21]	Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ	δὲ	τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ στοὰς
[1, 28]	μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ	δὲ	τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν
[1, 26]	καὶ πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ	δὲ	τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ
[1, 8]	ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ	δὲ	τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ
[1, 30]	Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν	δὲ	τῇ γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον.
[1, 29]	μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν	δὲ	τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος
[1, 4]	ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ	δὲ	τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ
[1, 21]	Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν	δὲ	τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν,
[1, 21]	μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ	δὲ	τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν
[1, 26]	καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ	δὲ	τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς
[1, 5]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον	δὲ	τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ
[1, 33]	γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ	δὲ	τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς
[1, 32]	βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα	δὲ	τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς
[1, 5]	σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον. Οἱ	δὲ	τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ
[1, 24]	ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι	δὲ	τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον·
[1, 12]	προστάξας οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν	δὲ	τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ
[1, 5]	πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει	δὲ	τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ
[1, 31]	μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι	δὲ	τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ
[1, 23]	τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν	δὲ	τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται.
[1, 14]	καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν	δὲ	τὴν βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας
[1, 6]	ἀπέχρησεν τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν	δὲ	τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς
[1, 24]	ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ	δὲ	τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν
[1, 19]	ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς	δὲ	τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος
[1, 33]	τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ	δὲ	τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας
[1, 24]	μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι	δὲ	τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους
[1, 6]	ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς	δὲ	τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ
[1, 2]	ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς	δὲ	τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι
[1, 19]	τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς	δὲ	τὴν ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα
[1, 21]	Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ	δὲ	τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν,
[1, 0]	στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς	δὲ	τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ
[1, 23]	ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς	δὲ	τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς
[1, 22]	ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα	δὲ	τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν
[1, 28]	ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ	δὲ	τὴν μὲν σήν, ὦ Φερώρα,
[1, 31]	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς	δὲ	τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ'
[1, 16]	τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς	δὲ	τὴν μητέρα καὶ ὅσους ἐκ
[1, 25]	ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ	δὲ	τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν
[1, 2]	ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος	δὲ	τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ
[1, 17]	οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης	δὲ	τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν
[1, 7]	Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς	δὲ	τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως
[1, 20]	τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ	δὲ	τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ
[1, 16]	τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς	δὲ	τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ
[1, 11]	ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος	δὲ	τήν τε ἰσχὺν καὶ τὸ
[1, 22]	αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ	δὲ	τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ
[1, 21]	δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι	δὲ	τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν
[1, 11]	τε καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ	δὲ	τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν
[1, 11]	ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν	δὲ	τὴν τούτου καὶ τὴν τῶν
[1, 8]	ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ	δὲ	τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς
[1, 18]	ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς	δὲ	τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ
[1, 8]	ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην	δὲ	τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ
[1, 21]	εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ	δὲ	τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον
[1, 1]	χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς	δὲ	τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας
[1, 16]	τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν	δὲ	τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς
[1, 33]	ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο	δὲ	τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν
[1, 12]	εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ	δὲ	τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν
[1, 1]	πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος	δὲ	τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς
[1, 14]	συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης	δὲ	τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ
[1, 17]	αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ	δὲ	τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου
[1, 15]	δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς	δὲ	τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή,
[1, 8]	ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως	δὲ	τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες
[1, 31]	ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον	δὲ	τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης
[1, 3]	ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι	δὲ	τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ
[1, 28]	ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ	δὲ	τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ
[1, 23]	τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι	δὲ	τῆς μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς
[1, 30]	ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς	δὲ	τῆς μητρῴας τόλμης καὶ τὸν
[1, 17]	αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης	δὲ	τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα
[1, 29]	αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη	δὲ	τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν
[1, 16]	ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας	δὲ	τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον
[1, 17]	ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης	δὲ	τῆς παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα
[1, 11]	ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ	δὲ	τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ
[1, 32]	αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ	δὲ	τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ
[1, 27]	τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος	δὲ	τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ
[1, 19]	οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ	δὲ	τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης
[1, 10]	μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ	δὲ	τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ
[1, 4]	αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ	δὲ	τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν
[1, 18]	τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ	δὲ	τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ
[1, 11]	ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου	δέ	τινος τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου
[1, 30]	τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα	δέ	τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς
[1, 0]	ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ	δέ	τις οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής,
[1, 26]	οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη	δέ	τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον
[1, 27]	ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς	δέ	τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα
[1, 7]	τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον	δὲ	τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ
[1, 15]	μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς	δὲ	τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ
[1, 19]	ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε	δὲ	τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν
[1, 28]	ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο	δὲ	τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν
[1, 1]	ἦν διὰ τὸ ὕψος, ὁ	δὲ	τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα
[1, 33]	μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς	δὲ	τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν
[1, 15]	ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης	δὲ	τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ
[1, 0]	μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων	δὲ	τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη
[1, 24]	τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν	δὲ	τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως
[1, 6]	διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα	δὲ	τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν
[1, 12]	πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ	δὲ	τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν
[1, 21]	παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν	δὲ	τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον
[1, 4]	ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ	δὲ	τὸ τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ
[1, 24]	μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει	δὲ	τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ
[1, 7]	πλέον ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν	δὲ	τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ
[1, 33]	ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα	δὲ	τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ
[1, 21]	τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον	δὲ	τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν.
[1, 19]	τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν	δὲ	τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα
[1, 33]	φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν	δὲ	τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν
[1, 21]	τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν	δὲ	τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους
[1, 23]	τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος	δὲ	τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς
[1, 21]	μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι	δὲ	τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις
[1, 17]	ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει	δὲ	τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα
[1, 18]	μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει	δὲ	τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν
[1, 8]	Πάρθων κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ	δὲ	τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν
[1, 6]	εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος	δὲ	τοῖς τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου
[1, 21]	καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς	δὲ	τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς
[1, 10]	καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς	δὲ	τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος
[1, 3]	προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν	δὲ	τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν
[1, 5]	ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην	δὲ	τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι
[1, 16]	εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον	δὲ	τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ
[1, 2]	Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ	δὲ	τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς
[1, 8]	ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς	δὲ	τὸν Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο
[1, 33]	δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι	δὲ	τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν
[1, 21]	τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν	δὲ	τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς
[1, 17]	σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει	δὲ	τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ
[1, 16]	ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα. Τούτων	δὲ	τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν
[1, 33]	βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ	δὲ	τόν τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ
[1, 6]	ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι	δὲ	τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ
[1, 13]	τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι	δὲ	τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος
[1, 26]	ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας	δὲ	τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν
[1, 15]	βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ	δὲ	τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει
[1, 1]	μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ	δὲ	τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς
[1, 32]	μέν, ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας	δὲ	τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν
[1, 9]	Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ	δὲ	τότε μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς
[1, 19]	μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος	δὲ	τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ
[1, 1]	στρατιώτας εἰς τὴν κάτω· τοῦτο	δὲ	τοῦ ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα
[1, 25]	τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου	δὲ	τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ'
[1, 10]	μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι	δὲ	τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι
[1, 13]	ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης	δὲ	τοῦ δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν
[1, 7]	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος	δὲ	τοῦ ἔθνους καὶ τὰς ἐν
[1, 23]	τῷ μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ	δὲ	τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ
[1, 1]	τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας	δὲ	τοῦ ἱεροῦ τόν τε χῶρον
[1, 17]	προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ πλεῖον	δὲ	τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς
[1, 10]	τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου	δὲ	τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ
[1, 11]	τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ	δὲ	τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο
[1, 11]	Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος	δὲ	τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον
[1, 24]	εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι	δὲ	τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς
[1, 16]	τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν	δὲ	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν
[1, 17]	κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος	δὲ	τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ πάντας
[1, 17]	ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος	δὲ	τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 4]	μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος	δὲ	τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν
[1, 17]	πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν	δὲ	τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ
[1, 15]	μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης	δὲ	τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν
[1, 8]	φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος	δὲ	τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν
[1, 23]	τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ	δὲ	τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι
[1, 19]	μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ	δὲ	τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος
[1, 18]	μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως	δὲ	τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν
[1, 28]	ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν	δὲ	τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον
[1, 3]	καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ	δὲ	τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ
[1, 8]	Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος	δὲ	τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε
[1, 12]	τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ	δὲ	τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος,
[1, 22]	ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο	δὲ	τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά
[1, 21]	ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν	δὲ	τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν
[1, 20]	καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς	δὲ	τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν καὶ
[1, 2]	τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος	δὲ	τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά
[1, 12]	ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ	δὲ	τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ
[1, 7]	ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς	δὲ	τούτους ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας
[1, 13]	τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν	δὲ	τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ
[1, 16]	Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν	δὲ	τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν
[1, 28]	ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς	δὲ	τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 18]	βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ	δὲ	τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ
[1, 20]	τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ	δὲ	τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ
[1, 22]	ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ	δὲ	τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως
[1, 0]	τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι	δὲ	τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ
[1, 7]	χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε	δὲ	τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν
[1, 19]	βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων	δὲ	τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ
[1, 24]	μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν	δὲ	τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ
[1, 16]	εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ	δὲ	τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν
[1, 30]	τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο	δὲ	τῷ φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν
[1, 32]	δὲ ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν	δὲ	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον;
[1, 13]	τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ	δὲ	τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν
[1, 23]	ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου	δὲ	τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον,
[1, 4]	Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος	δὲ	τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ
[1, 23]	ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς	δὲ	τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα
[1, 24]	εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις	δὲ	τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο
[1, 17]	πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους	δὲ	τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ
[1, 10]	καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ	δὲ>	τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων
[1, 24]	τῶν λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς	δὲ	τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον
[1, 4]	πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας	δὲ	τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας
[1, 17]	ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας	δὲ	τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις
[1, 4]	τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα	δὲ	τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων
[1, 33]	ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου	δὲ	τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν
[1, 13]	ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως	δὲ	τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο
[1, 2]	καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων	δὲ	τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ
[1, 5]	τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει	δὲ	τῶν μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι
[1, 16]	ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ	δὲ	τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν
[1, 14]	τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν	δὲ	τῶν περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι.
[1, 13]	φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι	δὲ	τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς
[1, 23]	ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος	δὲ	τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν
[1, 12]	διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων	δὲ	τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν
[1, 33]	σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς	δὲ	τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις
[1, 18]	ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ	δὲ	τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς
[1, 24]	παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους	δὲ	τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν
[1, 15]	μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας	δὲ	ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς
[1, 28]	τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν	δὲ	υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί.
[1, 23]	ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι	δὲ	ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν
[1, 4]	Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως	δὲ	ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ
[1, 28]	αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν	δὲ	ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν
[1, 28]	ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις	δὲ	ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο,
[1, 13]	ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν	δὲ	ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης
[1, 1]	καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει	δὲ	ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ
[1, 17]	γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας	δὲ	ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος
[1, 33]	τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ	δὲ	ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ
[1, 10]	ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ	δὲ	ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη
[1, 19]	μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ	δὲ	ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο·
[1, 11]	τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος	δὲ	ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται,
[1, 33]	ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς	δὲ	ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν
[1, 12]	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν	δὲ	Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ
[1, 13]	καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ	δὲ	Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ
[1, 30]	γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται	δὲ	φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν
[1, 29]	τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ	δὲ	φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ
[1, 24]	Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν	δὲ	Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν
[1, 25]	ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς	δὲ	Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων
[1, 30]	ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς	δὲ	Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων
[1, 16]	τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος	δὲ	φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου
[1, 21]	Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν	δὲ	φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν
[1, 25]	γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν	δὲ	φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς
[1, 20]	καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ	δὲ	φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς
[1, 11]	τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε	δὲ	φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ
[1, 29]	τὸν μὲν φίλον Συλλαίου τὸν	δὲ	φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι
[1, 17]	Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν	δὲ	χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε
[1, 18]	μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος	δὲ	χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον
[1, 23]	ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς	δέ,	ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν
[1, 14]	καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ	δὲ	ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται
[1, 10]	εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ	δὲ	ὢν φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως
[1, 24]	Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ	δὲ	ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν τε
[1, 17]	σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ	δὲ	ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν
[1, 32]	σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο	δὲ	ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος
[1, 30]	δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου	δεδακρυμένος,	τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ
[1, 2]	μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως	δεδεγμένων	ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ
[1, 13]	ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων	δεδεγμένων.	Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν
[1, 3]	προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι	δεδεμένην.	(Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ τίσις
[1, 31]	αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα·	δεδιέναι	γάρ, μή ποτε προσθήκη γένοιτο
[1, 29]	δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν	δεδίκαστο	Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς δ'
[1, 32]	ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι.	Δέδοικα	δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν
[1, 19]	προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ	δεδοικότος	ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ
[1, 31]	λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ	δεδοικὼς	μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι'
[1, 30]	οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους	δεδοικώς,	μή τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ.
[1, 29]	δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ	δεδοικὼς	τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ
[1, 11]	Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ	δεδοικὼς	τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς
[1, 26]	διὸ δὴ καὶ ταχέως ὡς	δεδοκιμασμένος	ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως
[1, 12]	Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι	δεδουλωμένον·	οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ
[1, 25]	καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν,	δεδρακέναι	γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν
[1, 30]	ὅπως φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ,	δεδωκέναι	δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου
[1, 25]	ὡς τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι	δεδωκότα	δίκας, μετὰ δὲ σοῦ περὶ
[1, 30]	καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ	δεδώρητο	κόσμου, πολλῶν δ' ἦν ταλάντων,
[1, 0]	κτήσεως τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως	δέει	γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν,
[1, 19]	στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ	δέει,	προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα.
[1, 7]	τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ	δέει	προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις
[1, 31]	ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ	δέει	τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ
[1, 16]	τε τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ	δεηθεὶς	ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης
[1, 23]	Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι	δεήσει	συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ
[1, 15]	τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν	δέησιν	εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν
[1, 20]	τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν	δέησιν.	Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ'
[1, 18]	ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν	δεθεὶς	ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ
[1, 19]	ὡς πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους	δεθῆναι,	τῇ δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον
[1, 13]	ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν·	(δεῖ	γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου
[1, 21]	ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί	δεῖ	λέγειν τὰς εἰς Λυκίους ἢ
[1, 7]	τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως	δεῖ	προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα τῶν
[1, 29]	τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν	δεῖ	φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς·
[1, 21]	ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω	δειμάμενος	πόλιν δύο τοὺς μεγίστους καὶ
[1, 29]	ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων	δεῖν	Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς
[1, 13]	μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος	δεῖν	αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς
[1, 10]	Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου	δεῖν	αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα
[1, 27]	τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο	δεῖν	ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν περὶ
[1, 10]	βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης,	δεῖν	ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον
[1, 24]	τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον·	δεῖν	μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας
[1, 25]	διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα·	δεῖν	μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν
[1, 32]	τοῦτον; γε ζῶν μὲν ὀλίγου	δεῖν	παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ
[1, 10]	οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν·	δεῖν	τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην
[1, 25]	εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ	δεινὰ	κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ
[1, 22]	ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα	δειναῖς	ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 19]	Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει,	δεινὴ	γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε
[1, 5]	καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας.	Δεινὴ	δ' ἦν τὰ μείζω διοικεῖν,
[1, 22]	ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις,	δεινὴ	δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει,
[1, 24]	ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει.	Δεινῆς	δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον·
[1, 25]	πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς	δεινοῖς	ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας
[1, 26]	τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ	δεινὸς	μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ
[1, 23]	λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ	δεινότατος	εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος
[1, 23]	ἤδη καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο,	δεινότατος	μὲν ὢν ἐν ταῖς πρὸς
[1, 22]	λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας	δεινότητα,	δι' ἣν Λυσανίας τε ὁ
[1, 26]	γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ	δεινότητι	λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν
[1, 22]	καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν	δείξειεν	ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι
[1, 11]	τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ	δεῖπνον	ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν
[1, 24]	γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ	δεῖπνον	προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν
[1, 11]	εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ	δείπνου	παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν
[1, 17]	δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν,	δείσαντες	τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ
[1, 11]	καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα	δείσας	Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου
[1, 25]	τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ	δείσας.	Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα
[1, 8]	Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος	δείσας,	ἤδη δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου
[1, 33]	ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος	δείσας	μὴ διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος
[1, 11]	αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ	δείσας	ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν
[1, 10]	τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ	δείσας	περὶ τῷ νεανίᾳ, μή τι
[1, 0]	Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι	δείσας	περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι
[1, 8]	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ	δείσας	πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν τε
[1, 4]	τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ	δείσας	στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον
[1, 1]	τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν	δείσας	τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς
[1, 5]	τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ	δεισιδαιμονίας	ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι
[1, 15]	ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει,	δέκα	δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε
[1, 21]	ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος	δέκα,	τινὲς δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ
[1, 20]	καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι	δεκάτῳ	πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν,
[1, 22]	πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο·	δέλεαρ	δ' αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς
[1, 19]	ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν	δέλεαρ	τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας
[1, 26]	Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν	δέλεαρ	ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω
[1, 26]	αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν	δελεάσας	καὶ ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς
[1, 15]	συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς	Δέλλιος	ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν
[1, 9]	προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ	Δέλτα	περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις
[1, 21]	πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε καὶ	δένδρεσιν	πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ
[1, 20]	Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ	δεξάμενος	Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο
[1, 13]	προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου	δεξαμένων	αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ
[1, 21]	τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους	δέξασθαι	δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν πάντα
[1, 21]	διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου	δέξασθαι	δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν
[1, 6]	δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει	δέξασθαι>	καὶ ὡς πρέπον εἴη τὸν
[1, 6]	βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν	δέξασθαί	τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν
[1, 13]	μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον	δέξασθαι	τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ
[1, 26]	παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν	δέξηται	τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ
[1, 16]	παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ	δεξιᾷ	κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα
[1, 21]	τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ	δεξιᾷ	τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν
[1, 1]	δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ	δεξιᾷ	χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν
[1, 33]	μὲν τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ	δεξιᾷ	χρησάμενος, εἰ καί τις ἄλλος,
[1, 19]	ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον	δεξιάν,	δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας,
[1, 26]	ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι	δεξιάν,	ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ
[1, 33]	τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν	δεξιάν.	Καὶ περὶ τὴν κλίνην οἵ
[1, 16]	πάθει συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ	δεξιὰν	ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν.
[1, 33]	ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν	δεξιὰν	ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ
[1, 18]	φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς	δεξιᾶς,	ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν
[1, 28]	καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς	δεξιάς,	ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν
[1, 25]	υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς	δεξιὰς	καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς
[1, 0]	καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ	δεξιὰς	τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ
[1, 21]	ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ	δεξιοῦ	δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ
[1, 16]	Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν	δεξιοῦ	προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον
[1, 9]	τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ	δεξιῷ	κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ
[1, 16]	λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ	δεξιῷ	τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου
[1, 13]	τῶν πολεμίων καὶ πρὸς ἃ	δέοι	βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων
[1, 24]	λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ	δέοι	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι
[1, 32]	παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ	δέομαι	μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν,
[1, 21]	γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς	δεομένοις,	καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν
[1, 18]	Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν	δεόμενον.	Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ
[1, 8]	αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων	δεόμενος	καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς
[1, 6]	ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου	δεομένου	βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν
[1, 16]	παίδων πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς	δεομένους	τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν
[1, 10]	καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος,	δέον	ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ
[1, 10]	παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος·	δέον	γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς
[1, 19]	Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ	δέοντος	καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ
[1, 7]	πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει τὸ	δέος	ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων
[1, 6]	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν.	(Δέος	δὲ τοῖς τε ἄλλοις τῶν
[1, 2]	ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ	δέος,	ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε
[1, 24]	Προήχθη γέ τοι πρὸς τοσοῦτον	δέος	ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας
[1, 28]	ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ	δέος	οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν
[1, 24]	πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ	δέος.	Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ
[1, 19]	δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι	δέος·	πρὸς μέν γε τὰς δαιμονίους
[1, 28]	μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ	δέος.	Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας
[1, 8]	δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ	δέος	τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων,
[1, 10]	εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ	δέος	τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν
[1, 6]	Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος καὶ	δέους,	καὶ κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων
[1, 10]	δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον	δέους	κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν
[1, 11]	φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ	δέους	ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν,
[1, 20]	περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι	δέους	πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ
[1, 3]	τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας.	Δεσμεῖ	δὲ καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν
[1, 32]	γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται.	Δεσμεῖ	δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ
[1, 27]	παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας	δεσμεῖ	μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ
[1, 5]	οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ	δεσμεῖν.	Καθόλου δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις
[1, 9]	ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν	δεσμῶν	τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ
[1, 13]	αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν	δεσμώτας	αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν
[1, 12]	παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς	δεσμώτας	ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο
[1, 33]	τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς	δεσμώτας,	οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο,
[1, 32]	τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων	δεσμώτῃ	πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος
[1, 18]	στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων	δεσμώτην	Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν
[1, 13]	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα,	δεσμώτην	δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν
[1, 8]	ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα,	δεσμώτης	ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ
[1, 10]	αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι	δεσπότας	παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε
[1, 10]	καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς	δεσπότῃ	τῶν ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς
[1, 19]	τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν	δεσπότην	γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις
[1, 10]	αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος	δεσπότην	καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον,
[1, 6]	δ' ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ	δεσποτικώτερον	διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα
[1, 18]	τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη	δεσπότις,	ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν
[1, 19]	Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται	δεσπότις	καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ
[1, 24]	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον εἴη	δεσπότις,	κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου,
[1, 7]	τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου	δευτέραν	εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις.
[1, 31]	τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ	δευτέρας	ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν
[1, 21]	προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς	δευτέρας	ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ μόνον
[1, 24]	πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ	δευτερεύειν	νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ
[1, 0]	ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος	δεύτερον	εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως
[1, 17]	μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ	δεύτερον	παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες
[1, 30]	πολλῶν δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει	δεύτερον.	Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ
[1, 17]	ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα	δεύτερος	καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους.
[1, 8]	ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο	δευτέρου	πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν
[1, 4]	τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν	δευτέρῳ	τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν
[1, 7]	πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας ἐν	δευτέρῳ	τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ'
[1, 1]	μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν	δευτέρῳ	τὸ ζῆν. Ὅ γε μὴν
[1, 4]	Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα.	(Δέχεται	δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν
[1, 12]	δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος	δεχθεὶς	ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς
[1, 14]	τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην,	δεχθεὶς	ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν
[1, 7]	ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων	δεχομένων	Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ τὰ
[1, 6]	Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει	δέχονται.	~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον
[1, 33]	τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ	δὴ	αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς
[1, 17]	παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ	δὴ	βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ
[1, 32]	ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ	δὴ	βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ
[1, 14]	ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ	δὴ	βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν
[1, 23]	περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ	δὴ	δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον
[1, 3]	κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ	δὴ	καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος
[1, 11]	πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ	δὴ	καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος
[1, 27]	ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ	δὴ	καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον
[1, 25]	Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ	δὴ	καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ
[1, 12]	Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ	δὴ	καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς
[1, 2]	πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ	δὴ	καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ
[1, 11]	γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς	δὴ	καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων
[1, 10]	τῆς στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ	δὴ	καὶ περὶ τῆς νίκης οὐ
[1, 15]	πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα	δὴ	καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν·
[1, 0]	δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα	δὴ	καὶ τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων
[1, 26]	εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ	δὴ	καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη,
[1, 3]	τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε	δὴ	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ
[1, 18]	τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ	δὴ	καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα,
[1, 28]	ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ	δὴ	καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ
[1, 21]	Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ	δὴ	καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ
[1, 12]	τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ	δὴ	κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον
[1, 25]	ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας	δὴ	κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν
[1, 10]	σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ	δὴ	λογιστέον εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς
[1, 29]	ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι' ἃ	δὴ	μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί
[1, 10]	καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ	δὴ	μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον·
[1, 5]	διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ	δὴ	μάλιστα τοῦ νόμου τὰ πάτρια
[1, 4]	πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ	δὴ	μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα τῶν
[1, 27]	καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα	δὴ	μετέωρος ἥ τε Συρία πᾶσα
[1, 28]	αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω	δὴ	πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας.
[1, 0]	πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω	δὴ	παρ' ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας
[1, 2]	τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς	δὴ	πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος
[1, 14]	αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν	δὴ	πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι'
[1, 7]	τε καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα	δὴ	πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ
[1, 3]	τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν	δὴ	πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ
[1, 16]	κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ	δὴ	πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ
[1, 24]	λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ	δὴ	Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς
[1, 14]	πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ	δὴ	στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν
[1, 4]	νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ	δὴ	στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ
[1, 0]	παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν	δὴ	τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες
[1, 8]	Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα	δὴ	τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς
[1, 5]	νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν	δή	τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη
[1, 10]	πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν	δὴ	τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν
[1, 0]	εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ	δή	τις ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους
[1, 21]	τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ	δὴ	τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ
[1, 33]	μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν	δὴ	τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί,
[1, 23]	ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ	δὴ	τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ
[1, 29]	κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν	δὴ	τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων
[1, 33]	τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε	δὴ	τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ
[1, 30]	μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία	δὴ	τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς
[1, 10]	καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν	δὴ	τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων
[1, 0]	τῷ πάθει· πόλιν μὲν γὰρ	δὴ	τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν
[1, 3]	τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ	δὴ	χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα
[1, 19]	θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ	δὴ	χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή.
[1, 13]	δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι	δῆθεν	αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων
[1, 31]	αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο	δηλητήριον	ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων
[1, 30]	μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου	δηλητήριον	φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά τινος
[1, 13]	δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα	δηλητηρίων	φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον
[1, 24]	εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ	δῆλον	ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν
[1, 28]	Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ	δῆλος	ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ
[1, 0]	αἷς πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς	δηλοῦν	καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε
[1, 20]	ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν	δηλῶσαι	τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ
[1, 8]	εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν	δηλώσαντος	τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ
[1, 1]	περὶ ὧν αὖθις κατὰ χώραν	δηλώσομεν.	(Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε τὸ
[1, 21]	μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς	δηλώσομεν.	Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ
[1, 21]	δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς	δηλώσομεν.	(Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν
[1, 32]	Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς	δηλώσοντας	τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ
[1, 4]	φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα	Δημήτριον	ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν
[1, 4]	δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα	Δημήτριον	ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ'
[1, 4]	Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν	Δημήτριος,	ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον
[1, 4]	συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ	Δημήτριος	καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων
[1, 4]	ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων,	Δημήτριος	μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος
[1, 4]	Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς,	Δημητρίου	μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ
[1, 4]	μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα	Δημητρίῳ	Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ'
[1, 4]	παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ	Δημητρίῳ	παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ
[1, 7]	Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων	Δημητρίῳ	χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν
[1, 5]	καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν	δῆμον	εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ
[1, 0]	παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν μὲν	δῆμον	ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον,
[1, 4]	Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν	δῆμον,	ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν
[1, 33]	κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ	δῆμος	δείσας μὴ διὰ πολλῶν ὁ
[1, 33]	ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ	δημοτική	τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ
[1, 15]	ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ	δήμου	καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως,
[1, 0]	διακρινῶ δὲ τὰ πάθη τοῦ	δήμου	καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα τε
[1, 13]	ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ	δήμου	πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων
[1, 1]	καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ	δήμου	πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν
[1, 2]	ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ τοῦ	δήμου	ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν.
[1, 21]	εἴποι ἴδια τῶν εὖ παθόντων	δήμων	ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν
[1, 24]	ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ	δῆσαι	τὸν υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν
[1, 3]	ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι	δήσας.	Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν μητέρα
[1, 2]	πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ	δήσας	ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς
[1, 2]	τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως	δῃώσοντα	τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον
[1, 29]	τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας,	δι'	ἃ δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος
[1, 14]	δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν	δι'	ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς
[1, 27]	δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς	δι'	ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ
[1, 26]	εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα	δι'	ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς
[1, 31]	τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι	δι'	ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι,
[1, 26]	τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ	δι'	αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται
[1, 26]	οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ	δι'	αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς
[1, 25]	οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν	δι'	ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον
[1, 9]	θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ	δι'	Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον
[1, 32]	παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας	δι'	Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν ἐκείνους
[1, 32]	ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας	δι'	Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν
[1, 18]	ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν	δι'	Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις
[1, 10]	νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον	δι'	ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ
[1, 33]	ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ	δι'	ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου θάνατον
[1, 31]	τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς	δι'	ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν
[1, 9]	μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς	δι'	αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος
[1, 28]	ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν	δι'	αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω
[1, 9]	ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ	δι'	αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ
[1, 23]	ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ	δι'	αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν
[1, 9]	καὶ τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν	δι'	αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ
[1, 29]	τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ	δι'	αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος
[1, 10]	Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων καὶ	δι'	αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν
[1, 10]	τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ	δι'	αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν πόλιν
[1, 21]	ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα	δι'	ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν
[1, 31]	δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται,	δι'	ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα
[1, 8]	αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου	δι'	ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ
[1, 16]	τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν	δι'	ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά
[1, 11]	τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ	δι'	ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν
[1, 33]	ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι	δι'	ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν,
[1, 24]	αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ	δι'	εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν
[1, 24]	καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη	δι'	εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη.
[1, 32]	γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα	δι'	εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης
[1, 30]	γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα	δι'	ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ
[1, 22]	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,	δι'	ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν
[1, 22]	δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα,	δι'	ἣν Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς
[1, 29]	τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν	δι'	ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον
[1, 30]	πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως	δι'	ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην
[1, 21]	ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν	δι'	ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς
[1, 0]	καὶ κατὰ κράτος ἃς δὲ	δι'	ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ
[1, 26]	πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ,	δι'	ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ
[1, 0]	ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο καὶ	δι'	ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος
[1, 21]	ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει,	δι'	οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον
[1, 25]	(Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα,	δι'	οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας
[1, 9]	τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον,	δι'	οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως
[1, 27]	αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια,	δι'	ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ
[1, 22]	πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ	δι'	ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν
[1, 32]	τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα,	δι'	ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν
[1, 21]	προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου	δι'	ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς
[1, 0]	τε χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς	δι'	ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν ἐν
[1, 4]	εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ	δι'	ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ
[1, 33]	τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς	δι'	ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου
[1, 22]	ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα	δι'	ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο
[1, 27]	τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου	δι'	ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε
[1, 33]	ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί,	δι'	ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος
[1, 18]	μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι	δι'	ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς
[1, 17]	πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν,	δι'	ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ
[1, 28]	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα	δι'	ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων.
[1, 20]	Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας	δι'	ὧν μοι γράφει καὶ Βεντίδιος
[1, 8]	Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει	διὰ	Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν
[1, 7]	Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν	διὰ	βάθος ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων
[1, 25]	ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι.	Διὰ	γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν
[1, 32]	δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι	διὰ	γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ
[1, 21]	μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,	διὰ	δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι
[1, 18]	Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν,	διὰ	δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις
[1, 5]	γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον	διὰ	δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ
[1, 5]	ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον	διὰ	θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ
[1, 17]	τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν	διὰ	Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα
[1, 7]	καὶ δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς	διὰ	Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν
[1, 10]	δ' εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ	διὰ	κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν
[1, 28]	καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ	διὰ	Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν
[1, 4]	τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας	διὰ	μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται
[1, 3]	πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ	διὰ	μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν
[1, 17]	τῆς ἄλλης χώρας, οἱ μὲν	διὰ	μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ
[1, 22]	Πέμπεται μὲν οὖν ὁ παῖς	διὰ	νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ
[1, 17]	δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι	διὰ	νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ
[1, 11]	καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται	διὰ	νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν
[1, 32]	ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα	διὰ	παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου
[1, 32]	οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν	διὰ	πάντων μου τῶν τέκνων ὁ
[1, 15]	μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς	διὰ	Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ
[1, 14]	τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ τότε	διὰ	Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους
[1, 32]	τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ	διὰ	πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος,
[1, 33]	Ὁ δὲ δῆμος δείσας μὴ	διὰ	πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει
[1, 20]	δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον	διὰ	Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ
[1, 5]	ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς	διὰ	τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς
[1, 22]	Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ.	(Διὰ	ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ
[1, 24]	περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας.	(Διὰ	ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα τῶν
[1, 2]	πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ	διὰ	ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ
[1, 25]	κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ	διὰ	τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται
[1, 16]	Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν	διὰ	τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν
[1, 27]	ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα	διὰ	τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην
[1, 14]	βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν	διὰ	τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον.
[1, 5]	Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν	διά	τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα
[1, 22]	δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν	διά	τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ
[1, 1]	τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ	διὰ	τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας
[1, 19]	ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι	διὰ	τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες
[1, 23]	ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα	διὰ	τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν
[1, 10]	πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου	διὰ	τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος
[1, 21]	Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει	διὰ	τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ
[1, 31]	ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο	διὰ	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν,
[1, 4]	Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους	διὰ	τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ
[1, 8]	μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα	διὰ	τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς
[1, 4]	δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη	διὰ	τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν
[1, 5]	δὲ πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους	διὰ	τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν
[1, 7]	Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς ἔργου	διὰ	τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι,
[1, 26]	γίνεται· καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς	διὰ	τὴν πατρίδα καὶ πάντες οἱ
[1, 14]	κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ	διὰ	τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ
[1, 20]	περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς	διὰ	τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος
[1, 12]	μὴ προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο	διὰ	τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ.
[1, 22]	Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν	διὰ	τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον
[1, 14]	ξενίας, τὸ δὲ ὅλον καὶ	διὰ	τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω
[1, 20]	πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ	διὰ	τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου
[1, 15]	ξένων τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν	διὰ	τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων
[1, 0]	ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι	διὰ	τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν
[1, 1]	πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει	διὰ	τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν.
[1, 13]	κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ	διὰ	τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν
[1, 17]	τε καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας	διὰ	τῆς μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς
[1, 30]	Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν	διά	τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι
[1, 5]	πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν	διὰ	τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι
[1, 22]	αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν καὶ	διὰ	τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν
[1, 12]	δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ	διὰ	τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας
[1, 24]	βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι	διὰ	τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ
[1, 4]	ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ	διὰ	τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου
[1, 1]	βασιλέως οὐχ οἷός τε ἦν	διὰ	τὸ ὕψος, ὁ δὲ τὸ
[1, 10]	μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ	διὰ	τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν
[1, 9]	Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ	διὰ	τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν
[1, 22]	ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν	διὰ	τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον
[1, 10]	καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ	διὰ	τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας
[1, 3]	τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα	διὰ	τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους
[1, 22]	ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον	διὰ	τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς
[1, 24]	βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ μὴ	διὰ	τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ νέον,
[1, 32]	υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με	διὰ	τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς
[1, 33]	δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ	διὰ	τοῦτο ἐν παντὶ τῷ ἔθνει
[1, 11]	Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ	διὰ	τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα φίλος
[1, 26]	μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ	διὰ	τοῦτο μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 20]	Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν.	Διὰ	τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον
[1, 32]	ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω	διὰ	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα,
[1, 21]	τὴν ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν	διὰ	τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν
[1, 29]	δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται	διὰ	τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων
[1, 10]	φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος	διὰ	τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου
[1, 12]	τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον	διὰ	Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος
[1, 17]	τῆς μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς	διὰ	Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς
[1, 2]	τε ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους	διὰ	φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ τῇ
[1, 14]	οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους	διὰ	χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης.
[1, 19]	τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ	διὰ	χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους
[1, 32]	Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς	διὰ	χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα, τῇ
[1, 29]	γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον	διὰ	χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ
[1, 18]	μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου	διὰ	ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας
[1, 11]	καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας	διαβαίνει	τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς
[1, 8]	ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους	διαβαίνειν	ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν ἑτέροις
[1, 23]	τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ	διαβάλλοντες	ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ
[1, 18]	καὶ τοὺς ἐν τέλει Σύρων	διαβάλλουσα	πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν
[1, 31]	πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς	διαβάλλουσι	δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν,
[1, 6]	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος	διαβάλλων,	πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν
[1, 33]	τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει·	διαβὰς	γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ
[1, 8]	τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος.	Διαβὰς	δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός τε
[1, 32]	τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου·	διαβεβλήκει	γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι
[1, 26]	ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν	διαβεβλημένων.	(Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων
[1, 22]	γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ	διαβῆναι	πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο·
[1, 27]	παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν	διαβληθεῖσαν	ἐφ' οἷς καὶ πρότερον, ὅτι
[1, 26]	Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν τῶν	διαβληθέντων	ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις πρὸς
[1, 32]	τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου	διαβολαῖς	ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν
[1, 24]	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς	διαβολαῖς	ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ
[1, 24]	γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς	διαβολαῖς,	ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ.
[1, 24]	γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς μὲν	διαβολὰς	ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι
[1, 22]	ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς τὰς	διαβολὰς	ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον
[1, 23]	ταῖς πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις,	διαβολὰς	δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας
[1, 24]	Τὰ δὲ μειράκια τὰς μὲν	διαβολὰς	ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως
[1, 23]	αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ	διαβολὰς	ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ
[1, 24]	μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς	διαβολάς,	καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους
[1, 28]	ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς	διαβολὰς	τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος,
[1, 3]	πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει	διαβολὴ	καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν
[1, 24]	γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις ἑτέρα	διαβολὴ	συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα
[1, 23]	τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ	διαβολῇ,	τὸν βασιλέα καὶ περὶ θανάτου
[1, 29]	εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν	διαβολὴν	καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς
[1, 24]	τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα	διαβολὴν	παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι πρὸς
[1, 24]	νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς	διαβολὴν	τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως
[1, 32]	πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν	διαβολῆς	δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ
[1, 24]	προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα	διαβολῆς	οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς
[1, 28]	ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου	διαβολῶν	ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν πολλὰ
[1, 3]	κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ	διαβολῶν,	ἃς οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ
[1, 23]	αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν	διαβολῶν	Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς
[1, 24]	πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ τῶν	διαβολῶν	ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις
[1, 31]	προσθήκη γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης	διαβολῶν.	Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν
[1, 32]	αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε	διαβολῶν	πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη,
[1, 27]	λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα	διαγγέλλοι	πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο
[1, 2]	τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ.	~(Διαδεξάμενος	δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης
[1, 26]	δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν	διαδέξασθαι	παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν
[1, 24]	προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος	διαδέξεται	τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν
[1, 26]	βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει	διαδέχεσθαι	τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος,
[1, 20]	βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ	διάδημα	δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν
[1, 33]	ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ	διάδημα	μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος
[1, 20]	μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης τὸ	διάδημα.	Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον ἔχων
[1, 3]	εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν	διάδημα	πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν
[1, 24]	μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν	διαδήματος,	προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν
[1, 20]	διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα	διαδήματος,	τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ
[1, 23]	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν	διαδήματος	χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν
[1, 24]	ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ	διαδιδόντος	τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς
[1, 7]	μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ	διαδιδράσκει,	σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ
[1, 28]	δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς	διαδόσεις	ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ' ἃς
[1, 25]	ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ	διαδοχήν,	εἰ μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες
[1, 28]	~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν	διαδοχὴν	μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ
[1, 23]	ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια τὴν	διαδοχὴν	προξενεῖ, τό γε μὴν μέγεθος
[1, 30]	Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς	διαδοχῆς	γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς
[1, 32]	τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς	διαδοχῆς·	τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον
[1, 25]	καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς	διάδοχοι.	(Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην
[1, 30]	γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα	διάδοχον	Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ
[1, 26]	ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται	διάδοχον	Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν
[1, 30]	καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα·	διάδοχον	γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ τινα
[1, 32]	μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς	διάδοχον.	Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ
[1, 33]	πολλὰ περὶ τῆς εἰς τὸν	διάδοχον	εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν
[1, 32]	ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς	διάδοχον	καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα
[1, 33]	πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ	διάδοχον	μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν
[1, 8]	ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ	διάδοχος	ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς
[1, 29]	Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης	διάδοχος	ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ
[1, 10]	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται	διάδοχος,	~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον
[1, 8]	Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ	διάδοχος	τά τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν
[1, 23]	καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη	διάδοχος·	ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ
[1, 23]	κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν	διαδόχου	κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ
[1, 32]	Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι καὶ	διαδόχῳ	τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην.
[1, 27]	οἵ σε τῶν γνησίων περικόπτοντες	διαδόχων	ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν
[1, 25]	πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα	διαζεύξας	ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην
[1, 22]	ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι	διαζευχθῆναι,	τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς
[1, 0]	τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ	διαθέσει	καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς
[1, 22]	λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν	διαθέσει.	~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας οἱ
[1, 0]	ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ τὴν	διάθεσιν,	ἔτι δὲ τούτων καὶ τοῦ
[1, 23]	δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ	διάθεσις.	Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν
[1, 3]	ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ	διάθεσις	μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ
[1, 32]	τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς	διαθήκαις	ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ
[1, 23]	ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν ταῖς	διαθήκαις	καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη
[1, 32]	ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν ταῖς	διαθήκαις	ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ
[1, 33]	προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς	διαθήκας	ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον
[1, 30]	παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ	διαθήκας	μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν
[1, 33]	μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας	διαθήκας	φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο
[1, 32]	ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε	διαθήκην	αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν
[1, 29]	πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν τε	διαθήκην	κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν
[1, 30]	Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς	διαθήκης	ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος
[1, 33]	ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν	διαθηκῶν	εἶναι Καίσαρα· τά γε μὴν
[1, 31]	βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι κακῷ	διακαλυφθέντων,	ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι
[1, 4]	Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν	διακηρύσσοντες	οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ'
[1, 6]	ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον	διακινδυνεύειν	μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ
[1, 28]	ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον	διακόπτειν	τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν
[1, 31]	τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ·	διακόσια	γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ
[1, 21]	ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς	διακοσίοις	λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν·
[1, 15]	καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν	διακοσίοις	τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς
[1, 21]	ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ	διακοσίους	πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν
[1, 18]	τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία	διακοσίων	ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει
[1, 8]	δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ	διακόψαντες	τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς
[1, 29]	εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον.	~(Διακόψας	δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας
[1, 1]	τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ	διακόψας	τὸ στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ
[1, 28]	ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν	διακόψῃ	μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι
[1, 18]	πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης	διακρίνας	τὸ κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος
[1, 0]	ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο,	διακρινῶ	δὲ τὰ πάθη τοῦ δήμου
[1, 32]	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ	διακρίνων	τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν,
[1, 14]	ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο·	διακρουσάμενος	δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος
[1, 4]	δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη	διακρούσεσθαι	τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων.
[1, 12]	τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν	διαλαβόντος	τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ
[1, 33]	τὸ σῶμα πᾶν ἡ νόσος	διαλαβοῦσα	ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν
[1, 10]	πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς	διαλαβὼν	πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ
[1, 7]	Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς	διαλαβὼν	φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν
[1, 30]	τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς	διαλαλεῖν,	ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον
[1, 16]	δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν	διαλαμβάνει	πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς
[1, 17]	ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ	διαλανθάνοντες	ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες
[1, 29]	μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης	διαλέγεσθαι.	Ὁ δὲ φανερῶς μὲν οὐ
[1, 30]	ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ	διαλέγεσθαι	Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος τί
[1, 26]	ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα	διαλέγοιντο	τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ
[1, 25]	πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι	διαλεξόμενον·	γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ
[1, 6]	τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ	διαλεχθεὶς	περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ
[1, 33]	κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν	διάλιθος,	στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ
[1, 25]	ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ	διαλίθῳ	καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις
[1, 15]	τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ	διαλιπεῖν	τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς
[1, 30]	(Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν	διαλιποῦσα	καὶ τί γάρ, εἶπεν, ἔτι
[1, 23]	διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ	διαλλαγαὶ	δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε
[1, 23]	γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς	διαλλαγαῖς	ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ τάχιον
[1, 26]	τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ	διαλλαγὰς	ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος
[1, 25]	πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς	διαλλαγὰς	ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον.
[1, 2]	πρός τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα	διαλλαγὰς	ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι τούτων
[1, 23]	ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς	διαλλαγὰς	Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν
[1, 6]	ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις	διαλλαγέντες	ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ
[1, 4]	ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν	διαλλαγῆναι	μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα
[1, 11]	πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας	διαλλακτὰς	αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα πείθει
[1, 23]	τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν	διαλλακτὴν	αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν
[1, 13]	ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ	διαλλακτὴν	μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι,
[1, 23]	ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα,	διαλλάξαι	δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ
[1, 11]	Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα	διαλλάξας	ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας,
[1, 26]	Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ	διαλλάξειεν	Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς
[1, 25]	μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ	διαλλάσσει	τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν
[1, 25]	οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος	διαλλάσσεταί	τε καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ
[1, 16]	βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ	διαλλάττει.	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς
[1, 16]	Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ' ἐν	διαλογισμῷ	τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει
[1, 4]	παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει	διαλύεσθαι	πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ
[1, 17]	συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν,	διαλυθέντος	δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ
[1, 8]	πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν	διαλύσαιτο	τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ
[1, 21]	ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν	διαλύσεις	ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις
[1, 0]	καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε	διαμαρτάνειν.	Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς
[1, 31]	ἦν δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ	διαμαρτίᾳ	τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ
[1, 16]	Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν	διαμαρτίαν	θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει,
[1, 20]	Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις	διαμένειν	πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ
[1, 2]	τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ	διαμενοῦσι	κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε
[1, 6]	κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι	διαμισουμένῳ.	Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων
[1, 33]	στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν	διανεῖμαι	καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι
[1, 18]	στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη	διανεμεῖν	ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς
[1, 23]	δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ	διανεμῶ	καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους
[1, 16]	ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου	διανέμων	ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου
[1, 16]	ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν	διάνοιαν	Ἀντίγονος τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν
[1, 30]	ὦ γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν	διανοίας	τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως
[1, 16]	τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ	διανύσας	ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ
[1, 17]	τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ	διανύσας	ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν
[1, 27]	θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα,	διαπέμπεται	σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ
[1, 31]	ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ	διαπεράσας	εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς
[1, 13]	παρὰ γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης	διαπεφεύγοι,	νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν
[1, 19]	ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ	διαπιστεῦσαι	τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν'
[1, 27]	τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν	διαπλεύσας	εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς
[1, 7]	εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις.	(Διαποροῦντος	δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις
[1, 26]	ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ.	Διάρας	δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς
[1, 13]	ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ	διαρκῆ	τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς
[1, 15]	Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις	διαρκουμένους,	σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ καὶ
[1, 10]	πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας	διαρρήδην	ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης.
[1, 9]	κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους	διαρρήξας	πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν
[1, 9]	Γίνεται δὲ κἀν τῇ προσβολῇ	διασημότατος	Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν
[1, 31]	δ' εἴ τι καὶ πεφώραται,	διασκευάσειν	ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν
[1, 25]	κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν	διασπαράξω;	Προσθήσω δὲ καὶ τὴν θυγατέρα
[1, 0]	τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας	διαστασιάσαντες	εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους
[1, 11]	μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι,	διαστασιάσειν	γὰρ τὸ πλῆθος, τότε μὲν
[1, 10]	δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους	διαστασιάσῃ	παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ τῶν
[1, 11]	τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ	διαστασιασθέντων	τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις
[1, 21]	στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν	διάστημα	μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ
[1, 0]	τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ	διαστήματα	καὶ τὴν φύσιν καὶ τοὺς
[1, 24]	κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ	διασύρειν	τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν
[1, 15]	στίφους τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα	διασώζει	κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν
[1, 6]	χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν	διασώζεται·	βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν.
[1, 13]	ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον	διασώζεται.	Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν
[1, 30]	κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα	διασώζεται.	Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς
[1, 14]	πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον	διασώζεται	σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ
[1, 1]	τοῦ ἔθνους πολλῶν καὶ τοὺς	διασωθέντας	ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ
[1, 19]	αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ	διασωθέντες	ἐκ τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα
[1, 33]	σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν	διατάξειεν	καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι
[1, 4]	παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν	διαταφρεύει	φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς
[1, 18]	κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ	διατεινόμενος	πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε
[1, 16]	ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει	διατριβῆς.	Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις
[1, 17]	κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος	διαφεὶς	καὶ αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι
[1, 29]	ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ	διαφέρεσθαι	πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς
[1, 7]	πύργοι μεγέθει τε καὶ κάλλει	διαφέροντες.	(Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων
[1, 17]	ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε	διαφεύγουσιν	πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον
[1, 26]	Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν	διαφεύξεσθαι	ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν
[1, 32]	κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν ἐρημίαν,	διαφεύξεται	δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα,
[1, 19]	τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ	διαφεύξονται	τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ
[1, 13]	τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας	διαφῆκεν	ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια,
[1, 15]	Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας	διαφῆκεν	Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν.
[1, 33]	προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη	διαφῆκεν	τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ
[1, 24]	βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου	διαφθαρέντος.	Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ
[1, 3]	ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ	διαφθεῖραι	δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ
[1, 32]	πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν	διαφθείρας	ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ
[1, 32]	καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ	διαφθείρας	ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν
[1, 31]	φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν γράψαι	διαφθείρας	χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν
[1, 17]	δισχιλίους δὲ τῶν ἐν αὐταῖς	διαφθείρει	καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν
[1, 16]	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος	διαφθείρει,	τὰ φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις
[1, 11]	ταῦτα γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος	διαφθείρει	τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν
[1, 22]	τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ	διαφθείρειεν	αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ
[1, 13]	τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ	διαφθείρειεν	αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς
[1, 29]	τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος	διαφθείρειεν	αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν,
[1, 17]	φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν	διαφθείρεται·	νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς
[1, 4]	τῆς παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ	διαφθείρεται,	τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς
[1, 24]	τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν	διαφθείρων	ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα
[1, 14]	Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον	διαφορά·	τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη τε
[1, 26]	κατέμαθεν, τάς τε τῶν ἀδελφῶν	διαφορὰς	καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον
[1, 0]	καὶ τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους	διαφοράς.	(Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς
[1, 4]	ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς	διαφοράς,	συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν
[1, 28]	Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν	διάφορον	ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο
[1, 10]	δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν	διάφορον.	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος
[1, 21]	Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει	διάφορον	τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν
[1, 21]	ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει	διάφορος·	ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος
[1, 19]	αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ	διάφορος·	πρὸς γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν
[1, 24]	διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς	διαφόρους	φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο.
[1, 6]	τοῖς τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου	διαφόρων	ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ
[1, 10]	δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον	διαφορῶν	καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος
[1, 10]	ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν πάλαι	διαφορῶν	καὶ τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον
[1, 11]	οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν	διαφόρων·	οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος
[1, 15]	ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ τοῖς	διαφορωτάτοις	ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ
[1, 10]	ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως	διαφυγεῖν	εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον
[1, 10]	(Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον	διαφυγεῖν·	Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη μὲν καὶ
[1, 12]	ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ	διαφυγόντες	ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν
[1, 4]	φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν.	Διαφυγὼν	δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ
[1, 1]	δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον	διαφυγὼν	καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον
[1, 8]	ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν	διαφυγών.	Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους
[1, 11]	ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ	διαφυλάξας·	(Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς
[1, 32]	προειπὼν καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ	διαχέας	ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο,
[1, 27]	ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε	διαχειρίσασθαι,	μεγάλας τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου
[1, 5]	εἰς τὸ καὶ τοὺς ἄλλους	διαχειρίσασθαι	τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν
[1, 19]	πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ	διδάσκουσιν	προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ
[1, 22]	ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ	διδαχθεὶς	τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην
[1, 28]	χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ	διδοίη.	Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο
[1, 0]	γε μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα	διδόναι	καὶ τὰ τῶν ἰδίων χρόνων
[1, 23]	ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς	διδόντες,	ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον·
[1, 16]	ἄλλως τε καὶ πλείον' Ἡρώδου	διδόντος,	εἰς μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ
[1, 8]	συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου	διδόντος	καὶ τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου·
[1, 17]	τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ	διδόντος.	Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ
[1, 10]	πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων	διδόντων	παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον
[1, 19]	πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα	διδόντων	πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ
[1, 0]	δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη,	διδότω	παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας νόμον
[1, 0]	διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι	διδοὺς	ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς.
[1, 28]	ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ	διδοὺς	πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ ἐκ
[1, 24]	οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει	διδοὺς	συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ
[1, 0]	ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ	διδοὺς	τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν
[1, 24]	καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει	διδοὺς	τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς
[1, 3]	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ	διδοὺς	φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων.
[1, 31]	ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα.	Δίδωμι	δέ σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν
[1, 23]	ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί.	Δίδωμι	δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ
[1, 25]	περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται·	δίδωσι	γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ'
[1, 32]	ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον	δίδωσί	τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων
[1, 18]	ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον,	δίδωσιν	αὐτῇ πόλεις τε πλὴν Τύρου
[1, 20]	λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ	δίδωσιν.	Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας
[1, 19]	θεῷ καὶ μετὰ τὴν θυσίαν	διέβαινεν	τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς
[1, 29]	ταύτην γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη	διέβαλλεν.	Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν τε
[1, 26]	τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος	διέβαλλεν	ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν
[1, 29]	ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ	διέβαλλεν	τὴν σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ'
[1, 24]	ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ.	(Διεβάλλετο	δὲ καὶ πάλαι μὲν ἔτι
[1, 22]	τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν	διέβαλλον	αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς
[1, 21]	μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν,	διέβη	δὲ εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ
[1, 20]	βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ	διέγνω,	καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα
[1, 25]	ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν	διέγνω,	καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν
[1, 18]	ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν	διεγνωκότες.	Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε
[1, 0]	ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων	διέγνων,	ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα μετ'
[1, 20]	λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα	διέδωκεν.	Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ τῆς
[1, 24]	πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο.	Διέθηκεν	δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ τὸν
[1, 23]	δάκρυα πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα	διέθηκεν	οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν
[1, 12]	οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως	διέθηκεν,	ὡς μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν
[1, 30]	ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ	διείλεκτο	περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς
[1, 8]	πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων.	Διεῖλεν	δὲ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς
[1, 11]	τοῦ Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς	διεῖλεν	εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί τισιν
[1, 21]	τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις τε	διείληπται	μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων καὶ
[1, 0]	ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον,	δίειμι.	Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι
[1, 0]	μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι	δίειμι,	τὰ δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς
[1, 15]	ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη·	διεκαθέζοντο	δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες
[1, 3]	σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων	διεκαρτέρει,	καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος
[1, 8]	μὲν οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον	διεκαρτέρουν	γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες
[1, 18]	λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς	διεκδρομάς,	πρὸς δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων
[1, 0]	ἐκ τῆς στάσεως ἡ πόλις	διέκειτο	παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας
[1, 26]	τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως	διέκειτο	πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου
[1, 17]	εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω	διεκίνει	τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων
[1, 19]	χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή.	Διεκλείσθη	γε μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς
[1, 32]	δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν	διεκράτει	τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν
[1, 4]	οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως,	διεκρίνοντο	ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ
[1, 24]	τὸν μὲν ἐν χερσὶν φόβον	διεκρούσαντο,	τὴν δ' εἰς τὰ μέλλοντα
[1, 18]	τὸ δὲ τούτων ἔγγιον φίλους	διεκρούσατο,	πολλὰ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν
[1, 25]	τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν	διεκρούσατο.	Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ
[1, 20]	χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς	διεκρούσατο	τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα
[1, 17]	Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι	διεκωλύθη	σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε
[1, 20]	ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ	διεκώλυσαν	Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε
[1, 18]	τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη.	Διεκώλυσεν	δὲ ἤδη καὶ τὰς κατὰ
[1, 21]	διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον	διέλαβεν·	ἦν γὰρ δὴ τὸ γήλοφον
[1, 23]	καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ	διελέγοντό	τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ'
[1, 24]	ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ.	Διελεγχθεῖσα	δὲ καὶ τοῦτο καὶ πάνθ'
[1, 24]	καὶ τῶν φημιζομένων ἕν τι	διελεγχθὲν	ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν
[1, 24]	κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ	διελεγχθέντι	συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ
[1, 20]	τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ	διέλειπεν	ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος
[1, 9]	τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε	διελθεῖν	ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ
[1, 31]	τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου	διελθόντων	ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν
[1, 12]	ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν οὕτως	διελύθησαν,	αὖθις δὲ οἱ ἐν τέλει
[1, 6]	τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους	διελύθησαν,	ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν
[1, 23]	φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος	διέλυσεν	τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους
[1, 28]	δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως	διέλυσεν	τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς
[1, 17]	πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν.	Διελὼν	δὲ εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν
[1, 25]	Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται,	διέμενε	δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον
[1, 0]	καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην	διενεμήθησαν·	καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον
[1, 3]	Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν μητέρα	διενεχθεῖσαν	περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ
[1, 29]	μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ	διενυκτέρευεν	σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν
[1, 0]	οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα	διέξειμι	τήν τε τῶν τυράννων πρὸς
[1, 0]	μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων	διέξειμι,	τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι
[1, 18]	πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ	διεξελθοῦσα	τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς
[1, 14]	τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν	διεξῄεσαν,	ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον τὸν
[1, 0]	μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου	διεξοδικώτερον	καὶ μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας
[1, 7]	μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ	διέπειν	καὶ δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς
[1, 16]	ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα	διέπεμψεν	εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ
[1, 15]	εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος	διέπεμψεν	περὶ τὴν χώραν εἴργειν καὶ
[1, 29]	ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ	διέποντι	τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην.
[1, 13]	περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα	διεπράξατο	Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων
[1, 12]	Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ	διεπυνθάνετο	τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ
[1, 30]	θεὸς ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν	διέπων	μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν τῶν
[1, 33]	νόμου. Τί δ' οὕτως γεγήθασιν	διερωτήσαντος,	ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων
[1, 20]	περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι	διεσήμαινεν	τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ
[1, 17]	τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν	διεσκεδάσθη,	κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς
[1, 33]	στῖφος Γερμανοί τε καὶ Γαλάται	διεσκευασμένοι	πάντες ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν
[1, 24]	πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ	διεστασίασεν	ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς
[1, 11]	Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ τὰ	διεστῶτα	τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν
[1, 3]	Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν	διετάραξεν.	(Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς ἡ
[1, 27]	ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας	διετείνετο	κατηγόρει τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν
[1, 33]	ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει	διετείνετο,	τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν
[1, 16]	κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου	διετίθεσαν	τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν
[1, 12]	ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα	διέτριβεν	Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ
[1, 20]	καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα	διέτριβεν	Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος,
[1, 1]	καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς	διεφέρετο	περὶ ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 33]	(Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις	διεφημίσθη	καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε
[1, 30]	βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ	διεφθάρθαι	φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ
[1, 18]	γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι	διεφθαρμένος	ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν τῆς
[1, 15]	ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου	διεφθαρμένος.	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει,
[1, 17]	ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην	διεφθαρμένους,	εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως
[1, 19]	ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς	διέφθειρεν	μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν
[1, 16]	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος	διέφθειρεν,	οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν
[1, 15]	συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς	διέφθειρον.	Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν,
[1, 19]	δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι	διεφθείροντο·	πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ
[1, 32]	θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον	διέφυγον.	Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ
[1, 27]	μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ	διεχώρισεν	ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς
[1, 3]	τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων	διέψευσται·	ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον
[1, 24]	βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ	διήγγειλεν	ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι
[1, 24]	ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα	διήγγειλεν	Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος
[1, 29]	τῶν πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ	διήγγελλεν.	(Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν
[1, 16]	δὲ τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας	διῆγεν	Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν
[1, 8]	εἷρξεν, τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ	διῆγεν	εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν
[1, 0]	ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα	διηγήματα	σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ
[1, 16]	~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις	διῆγον	ἀνειμένοι τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ'
[1, 25]	διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν	διῆγον.	Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται
[1, 1]	οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ	διηγωνίσαντο,	πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ
[1, 4]	πύργους καὶ τὴν τάφρον χώσας	διήλαυνε	μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ
[1, 27]	παιδὶ καὶ τὸν κουρέα βασάνοις	διήλεγχεν,	καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ
[1, 32]	Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι.	Διηλέγχθη	δὲ ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν
[1, 24]	Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ	διηλέγχοντο	βασάνοις, καὶ τὴν μὲν συνουσίαν
[1, 30]	γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει	διηλλαγμένος.	Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ καὶ
[1, 5]	εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ	διήμαρτεν	τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς
[1, 10]	ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ	διήμαρτεν	τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης
[1, 13]	οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι	διημαρτηκότες	ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν
[1, 0]	μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας	διήμαρτον.	Ὅπου δ' οἵ τε τούτων
[1, 30]	εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ	διήμαρτον,	τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ
[1, 6]	λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι	διήμειψαν	τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ
[1, 18]	τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν	διήνεγκαν	τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου
[1, 21]	ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ	διηνεκὲς	πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε
[1, 21]	δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ	διηνεκέσιν	ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις,
[1, 13]	Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν	διηνεκῶς,	ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως
[1, 14]	Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ ὧν	διηνέχθη	τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ τότε
[1, 1]	τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα	διήνυσεν.	Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος
[1, 2]	κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη,	διηπείλει.	Πρὸς ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν
[1, 3]	ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ πρῶτα	διηπίστει	τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε
[1, 24]	ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων	διηρεύνα	καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις
[1, 15]	δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ	διήρπασαν	πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων
[1, 11]	ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην	διηρώτα,	τίς ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον.
[1, 21]	ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων	διικνεῖται.	Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ
[1, 32]	εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι,	δίκαια	γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν
[1, 25]	πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας	δίκαια.	Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον
[1, 11]	προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν	δικαίαν.	(Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ
[1, 32]	υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα	δικαίας	αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον.
[1, 6]	αἷς καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν	δικαιολογίαις	χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν
[1, 27]	πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ	δίκαιον,	ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν
[1, 25]	ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως	δίκαιον·	ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ
[1, 10]	Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ	δικαιοσύνης	σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας
[1, 2]	ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ	δικαίου	πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε
[1, 6]	αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ	δικαίου	τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα·
[1, 6]	καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν	δικαίων	ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου.
[1, 6]	Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ τοῦ	δικαίως	ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ
[1, 0]	(Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς	δικαίως	τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων
[1, 18]	ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς	δικαίως	τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς
[1, 19]	δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα	δίκας,	ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη
[1, 2]	Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι δόντος	δίκας	ἐφ' οἷς εἰς τὸν οἶκον
[1, 19]	δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι	δίκας	ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις
[1, 0]	μὲν τὰ λήμματα καὶ τὰς	δίκας	κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα καὶ
[1, 25]	τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα	δίκας,	μετὰ δὲ σοῦ περὶ τῆς
[1, 23]	δώσει μοι καὶ περὶ ἐκείνων	δίκας·	οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς
[1, 32]	ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ	δικαστὴν	ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ
[1, 23]	ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ	δικαστὴν	διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ
[1, 23]	εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ	δικαστὴν	ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον,
[1, 31]	Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον καὶ	δικαστὴν	εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ
[1, 31]	τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι	δικαστήριον	καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον.
[1, 27]	ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ	δικαστήριον.	Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν
[1, 32]	καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς	δικαστὴς	ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι.
[1, 0]	δέ τις οἴκτου σκληρότερος εἴη	δικαστής,	τὰ μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ
[1, 31]	πρόφασις ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον	δίκη.	Πάντων δ' αὐτοῦ τότε καὶ
[1, 3]	ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι	δίκη	φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι,
[1, 23]	Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν	δίκην	Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου
[1, 10]	κατ' ὀργὴν τῆς περὶ τὴν	δίκην	ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 10]	ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ	δίκην	ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε
[1, 27]	υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς τὴν	δίκην	μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι
[1, 10]	δεῖν τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ	δίκην	παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως
[1, 10]	διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς	δίκης.	Ὁ δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος,
[1, 10]	εἶναι τῆς στρατείας τὸ ἄδικον.	Διὸ	δὴ καὶ περὶ τῆς νίκης
[1, 26]	ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι·	διὸ	δὴ καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος
[1, 16]	ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς.	Διὸ	δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς
[1, 4]	τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων.	Διὸ	δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς
[1, 15]	ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος·	διὸ	καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν
[1, 19]	νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι.	(Διὸ	μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς
[1, 26]	σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος·	διὸ	μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε
[1, 5]	ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς.	(Διογένην	γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων φίλον
[1, 5]	Δεινὴ δ' ἦν τὰ μείζω	διοικεῖν,	δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα
[1, 20]	τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις	διοικεῖν.	Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν
[1, 12]	τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν	διοικεῖν	τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ
[1, 2]	τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα	διοικήσας	ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα
[1, 5]	Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ	διοικήσασα	τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ
[1, 0]	αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ	διοικήσει	τῶν ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον
[1, 33]	Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς	διοικήσεις	τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ
[1, 5]	κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ	διοικηταὶ	τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε
[1, 29]	καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι,	διοικητὴν	εἶναι λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ,
[1, 29]	πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος	διοικητὴν	ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου.
[1, 10]	συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ	διοικοῦντι	τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν
[1, 4]	ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ	Διόνυσος	ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν,
[1, 24]	οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς	διορθώσεως,	ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ
[1, 20]	μίαν εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων	διόρθωσιν	τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι
[1, 6]	χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ	διὸς	ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ'
[1, 21]	Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν	Διός,	ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ
[1, 19]	συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ	Διόσπολιν	ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων.
[1, 30]	πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ	διότι	κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν εἰς
[1, 22]	τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι	διότι	τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν
[1, 7]	ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ	διότι	τὸ κατὰ τὴν χώραν πλῆθος
[1, 26]	Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν ὁ	Διόφαντος	τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ
[1, 26]	Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι	Διοφάντου·	γραμματεὺς δ' ἦν ὁ Διόφαντος
[1, 21]	αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης	διπλασίονα,	ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν
[1, 5]	διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα	διπλασίονα	κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ
[1, 26]	κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο·	δὶς	γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ
[1, 7]	τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα	δισχίλια.	Οὔτε δὲ τούτων οὔτε ἄλλου
[1, 8]	χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ	δισχίλια	τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος.
[1, 7]	μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ	δισχίλιοι,	Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ
[1, 16]	ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν	δισχιλίοις	πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει
[1, 8]	πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ	δισχιλίους	ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον, οἱ
[1, 17]	καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται,	δισχιλίους	δὲ τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει
[1, 20]	ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ	δίχα	διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ
[1, 6]	ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ	δίχα	δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς τὸν
[1, 4]	δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν	δίχα	πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ
[1, 20]	τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι	δίχα	τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις
[1, 17]	τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους	δίχα	τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ
[1, 31]	αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον	δίχα	τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες
[1, 26]	παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν	δίχα	φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι τὰ
[1, 19]	ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ	δίψα	τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ
[1, 32]	τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς	διψήσας	τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ πάντων
[1, 19]	τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ	δίψους	ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον
[1, 17]	τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας	διώκει.	Φόνος δ' ἦν πολύς, τῶν
[1, 5]	καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο	διώκειν	τε καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν,
[1, 15]	πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι	διώκοντες.	Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ'
[1, 8]	ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ	διῳκοῦντο.	(Μετ' οὐ πολύ γε μὴν
[1, 9]	ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς	διώκουσι	Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι
[1, 16]	ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ	διώκουσιν	ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι
[1, 28]	ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ,	διωμόσατο	μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ
[1, 13]	συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ	διώξαντες	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε
[1, 19]	ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ	διώξει	τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους
[1, 18]	Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας	διωργισμένων,	τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ
[1, 32]	μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα	διωρθώσατο.	~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς τὸ
[1, 32]	φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι	διωρίαν.	Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ τοῖς
[1, 4]	δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας	διωχθεὶς	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων
[1, 2]	Καὶ ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως	διωχθεὶς	ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ
[1, 14]	ὕπατοι θύσοντές τε καὶ τὸ	δόγμα	ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν
[1, 17]	μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου	δόγμασιν,	δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος
[1, 20]	καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα	δόγματι	διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ
[1, 20]	μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν	δόγματι	τὸ βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας
[1, 5]	τῆς πόλεως. Οἱ μὲν οὖν	δοθείσης	ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν·
[1, 4]	εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ	δοκεῖ	μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς
[1, 19]	ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι	δοκεῖ	τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος·
[1, 24]	δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ μὴ	δοκεῖν	ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ
[1, 22]	τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι	δοκεῖν	αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς
[1, 24]	καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι	δοκεῖν	αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν
[1, 1]	πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ	δοκεῖν	ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος
[1, 17]	σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι	δοκεῖν,	Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ
[1, 24]	εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ	δοκεῖν	τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν
[1, 21]	μὲν πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι	δοκεῖν	τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ
[1, 27]	ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι	δοκεῖς,	ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ
[1, 1]	μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ	δοκιμώτατοι.	Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ
[1, 0]	δέ, πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι	δοκοῖεν	οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε
[1, 19]	ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ	δοκοῦν	ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται.
[1, 5]	ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων	δοκοῦν	εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων καὶ
[1, 4]	καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν	δοκοῦντα.	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν
[1, 33]	σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα	δοκοῦντες	ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ διὰ
[1, 5]	Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν	δοκοῦντες,	κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι
[1, 19]	τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν	δοκοῦντες·	τὸ μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς
[1, 1]	διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ	δοκοῦντος	εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός τε
[1, 10]	ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι	δοκοῦντος	ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν
[1, 0]	ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ	δοκοῦσιν	ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ
[1, 21]	καὶ γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι	δοκοῦσιν,	ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς
[1, 0]	ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι	δοκῶ	κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος
[1, 23]	μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς	δοκῶν,	τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος·
[1, 31]	καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ	δόλοις,	ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα τὰ
[1, 32]	τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν	δόλοις	τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε,
[1, 10]	διὰ τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν	δολοφονήσαντος	Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου
[1, 11]	πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων	δόλῳ	Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ'
[1, 2]	ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον	δόλῳ	συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν
[1, 21]	ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς	δομήσεως	δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ
[1, 11]	δύναμιν πεζήν τε καὶ ἱππικὴν	δόντες,	μετὰ δὲ τὴν τοῦ πολέμου
[1, 2]	ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι	δόντος	δίκας ἐφ' οἷς εἰς τὸν
[1, 27]	χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου	δόντος	εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ
[1, 10]	ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε ἐντολὰς	δόντος	μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ
[1, 10]	παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ τῶν	δόντων	ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας
[1, 20]	τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει.	Δόξα	γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ
[1, 21]	οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν ἡ	δόξα	τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους
[1, 4]	τὸ τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ	δόξαν	ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν
[1, 17]	παρ' ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου	δόξαν	ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ
[1, 33]	γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ πότιμα.	Δόξαν	δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ
[1, 31]	κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ	δόξαν	ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ
[1, 5]	τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ	δόξαν	εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα
[1, 6]	τὴν ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν	δόξειεν	αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί
[1, 21]	ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς μὴ	δόξειεν	ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον
[1, 10]	καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε καταλύειν	δόξειεν	Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε
[1, 33]	παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι	δόξης,	Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ
[1, 33]	τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ	δορυφόροι	καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί
[1, 33]	νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς	δορυφόρους	ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ
[1, 26]	λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν	δόσιν,	εἰ μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται
[1, 24]	τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς	δούλαις	ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς,
[1, 30]	ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ	δούλας	χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη
[1, 3]	χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι	δουλείας·	τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν
[1, 6]	τὰς θεραπείας καὶ μὴ φέρων	δουλεύειν	ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος
[1, 24]	τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς ἔρωτα	δούλης,	ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν
[1, 30]	Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον·	δοῦναι	γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα
[1, 19]	Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ	δοῦναι	δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον
[1, 6]	καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν	δοῦναι	δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν
[1, 14]	ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ	δοῦναι	δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ
[1, 14]	τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια	δοῦναι	προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν
[1, 8]	Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια	δοῦναι	τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν
[1, 32]	ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς	δοῦναι	τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ
[1, 11]	τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν	δοῦναι	φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν
[1, 13]	τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν	δοὺς	αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς
[1, 22]	εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα	δοὺς	ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον
[1, 13]	χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν	δοὺς	ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων
[1, 29]	καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ	δοὺς	Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου
[1, 22]	τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο,	δοὺς	μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει,
[1, 23]	προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα	δοὺς	μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ'
[1, 31]	γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα	δοὺς	χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον,
[1, 29]	θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα	δοὺς	χρήματα τήν τε διαθήκην κομίζειν,
[1, 27]	ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ	δράματος·	οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι
[1, 26]	δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ	δραματουργὸν	ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα
[1, 24]	λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως	δραματουργῶν	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς
[1, 27]	νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη	δραμοῦσα	πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν.
[1, 33]	μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ	δραμὼν	ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ'
[1, 29]	οὐκ ἔχων ὅ τι χρὴ	δρᾶν	μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν
[1, 10]	οὐκ εἶχεν ὅ τι χρὴ	δρᾶν.	Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον.
[1, 10]	Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων	δραπέτου	καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ
[1, 4]	ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα	δράσαντι.	Ἅμα δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον
[1, 1]	καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον	δράσας	τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος
[1, 27]	κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν	δρασμὸν	βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης
[1, 15]	Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων	δρασμὸν	ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν
[1, 14]	γε μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου	δραστήριον·	συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν, ἐν
[1, 11]	συμπόσιον θνήσκει τά τε ἄλλα	δραστήριος	ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ
[1, 10]	νέον. (Ὁ δὲ ὢν φύσει	δραστήριος	ὕλην εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι.
[1, 16]	πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ	δραχμὰς	ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς
[1, 33]	τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα	δραχμὰς	ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα
[1, 21]	περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου	Δρούσιον	κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς
[1, 13]	δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον	Δρυμὸν	προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν
[1, 13]	μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε	δύναιτο	τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ
[1, 33]	Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον,	δύναμαι	δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ
[1, 6]	καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν,	δυνάμει	δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ
[1, 20]	τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ	δυνάμει.	Δόξα γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι
[1, 2]	κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ	δυνάμει	μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε
[1, 9]	ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ	δυνάμει	παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ
[1, 10]	ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ καὶ	δυνάμει	φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους
[1, 11]	Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν	δυνάμεις.	Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ
[1, 0]	χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς	δυνάμεις	καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας,
[1, 1]	ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ	δυνάμεις,	καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο
[1, 21]	ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι	δυνάμενα,	ὥστε τῷ μὲν πάντα ἔχειν
[1, 21]	δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι	δυναμένην	τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν
[1, 17]	καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου	δυνάμενον.	(Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ
[1, 29]	παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ	δυνάμενος	ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν
[1, 30]	ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ	δυνάμενος·	ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος,
[1, 22]	ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι	δυναμένῳ.	Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν
[1, 2]	προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς	δυνάμεως	ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος.
[1, 1]	ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης	δυνάμεως	αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε πόλιν
[1, 2]	Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ	δυνάμεως	δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ
[1, 9]	μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον	δυνάμεως	εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον
[1, 17]	ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης	δυνάμεως	εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν,
[1, 0]	Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται	δυνάμεως	ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ
[1, 20]	συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς	δυνάμεως	ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν
[1, 18]	τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς	δυνάμεως	ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος,
[1, 17]	αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς	δυνάμεως	ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ
[1, 19]	Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς	δυνάμεως	Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι
[1, 4]	τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς	δυνάμεως.	Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν
[1, 15]	καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς	δυνάμεως,	καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ
[1, 16]	ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς	δυνάμεως.	Οὐ μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον
[1, 18]	ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης	δυνάμεως	περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν
[1, 1]	παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς	δυνάμεως.	Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας
[1, 10]	βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης	δυνάμεως	προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ κληθεὶς
[1, 16]	ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς	δυνάμεως	προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν
[1, 15]	μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης	δυνάμεως,	Σίλωνα δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν,
[1, 19]	τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς	δυνάμεως.	Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς
[1, 10]	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ	δυνάμεως	συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ τὸν
[1, 17]	ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος	δυνάμεως·	συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος
[1, 7]	φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς	δυνάμεως.	Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν
[1, 8]	ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ	δύναμιν	ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ
[1, 8]	ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν	δύναμιν	ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος καὶ
[1, 1]	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν	δύναμιν	ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν.
[1, 6]	πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι	δύναμιν	αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν·
[1, 28]	μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας,	δύναμιν	δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ
[1, 19]	δὲ καθ' ἡμέραν προάγων τὴν	δύναμιν	εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο
[1, 6]	μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν	δύναμιν	ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ
[1, 17]	ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ	δύναμιν.	Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον
[1, 6]	Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν	δύναμιν	καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας
[1, 10]	καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων	δύναμιν	μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ.
[1, 8]	Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν	δύναμιν.	(Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου
[1, 8]	αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων	δύναμιν.	Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον
[1, 15]	Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς	δύναμιν	οὐκ ὀλίγην ξένων τε καὶ
[1, 8]	Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν πολεμίων	δύναμιν	οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ
[1, 10]	Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου	δύναμιν	παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος
[1, 11]	αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν	δύναμιν	πεζήν τε καὶ ἱππικὴν δόντες,
[1, 17]	μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν	δύναμιν,	συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος
[1, 11]	φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ παρὰ	δύναμιν	τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ
[1, 5]	δ' ἦν τὰ μείζω διοικεῖν,	δύναμίν	τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν
[1, 8]	δὲ δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον	δύναμίν	τε πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι
[1, 4]	ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ	δύναμιν	τὸ σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας
[1, 32]	τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος	δύναμιν.	Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων
[1, 8]	ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας	δύναμιν	ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ τὴν
[1, 4]	μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ	δύναμις	αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν
[1, 3]	καὶ στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ	δύναμις	εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν
[1, 15]	βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη	δύναμις	ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν
[1, 33]	πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ	δύναμις	ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις
[1, 5]	δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι	δυνάσταις.	Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν ἄλλων
[1, 0]	Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν	δυναστείαν	αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε
[1, 1]	δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς	δυναστείαν	καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν
[1, 10]	τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ	δυναστείας	αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ
[1, 1]	φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς περὶ	δυναστείας	ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ
[1, 19]	γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν	δυναστῶν	καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι
[1, 19]	ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί	δύναται	μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι
[1, 11]	ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν	δυνατοὶ	δωρεάς τε καὶ στεφάνους φέροντες,
[1, 12]	Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ	δυνατοὶ	κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ
[1, 1]	τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς	δυνατοῖς	Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν
[1, 20]	μέντοι γε αὐτῷ κατὰ τὸ	δυνατὸν	καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας,
[1, 13]	οἷόν τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω	δυνατοῦ	περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν
[1, 9]	δὲ καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ	δυνατοὺς	ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν τε
[1, 8]	θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς πανταχοῦ	δυνατοὺς	φιλίαις τε καὶ ξενίαις μάλιστα
[1, 11]	γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν	δυνατῶν	ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς
[1, 25]	ὑπό τε Ἡρώδου καὶ τῶν	δυνατῶν	ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ
[1, 24]	εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν τῶν	δυνατῶν	περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς
[1, 17]	τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν	δυνατῶν	προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν
[1, 14]	δὲ τῶν περὶ αὐτὸν οἱ	δυνατώτατοι.	(Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους τοὺς
[1, 12]	τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν	δυνατωτάτους	κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ
[1, 25]	πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ τῶν	δυνατωτάτων	βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους εἰς
[1, 29]	καὶ Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ	δυνατωτάτων.	Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον
[1, 11]	τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ	δυνατώτερον	ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ
[1, 26]	ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων	δυνατώτερος,	ὃς οὐ μόνον τὰς ὑπ'
[1, 31]	ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι	δυνηθεὶς	αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς
[1, 0]	καὶ μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας	δύνωμαι	δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα τῆς
[1, 28]	καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων	δύο	ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς
[1, 13]	δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη	δύο	Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν
[1, 5]	ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο.	Δύο	δ' αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ
[1, 28]	Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ Ἐλπίδος.	Δύο	δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε
[1, 7]	ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον.	Δύο	δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ
[1, 22]	μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ,	δύο	δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν
[1, 11]	Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ	δύο	ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει
[1, 29]	οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ	δύο	ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ,
[1, 8]	ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ	δύο	ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται
[1, 33]	αὐτῷ καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις.	Δύο	ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν
[1, 29]	δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι	δύο	θυγατέρας, δι' ἃ δὴ μάλιστα
[1, 22]	ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων	δύο	μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν
[1, 17]	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ	δύο	μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν
[1, 21]	ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ	δύο	ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ
[1, 2]	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς	δύο	παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον
[1, 27]	Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ οἱ	δύο	πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί
[1, 9]	τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ	δύο	τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς
[1, 16]	κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ	δύο	τάγματα. Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν
[1, 28]	Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς	δύο	Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ'
[1, 21]	κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν	δύο	τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους,
[1, 2]	ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ περὶ	δύο	τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ
[1, 7]	καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ	δύο	τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας
[1, 7]	δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ	δύο	υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος μὲν
[1, 7]	Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι	δύο	Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ
[1, 30]	νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ	δυοῖν	ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ
[1, 29]	εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον,	δυοῖν	θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν
[1, 21]	τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως	δυσάλωτον	εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ
[1, 19]	τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ	δύσβατα	χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν
[1, 16]	εἰς τὰ ἕλη καὶ τὰ	δυσερεύνητα	τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης
[1, 23]	τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα.	Δυσὶ	δ' ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 15]	(Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ πρὸς	δύσιν	κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ
[1, 15]	ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου,	δυσκίνητός	τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα
[1, 21]	δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ	δυσκόλῳ	κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν
[1, 18]	Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν	δυσμένειαν	δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ
[1, 32]	ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ	δυσμένειαν.	Σὺ δέ με, πάτερ, ἄκων
[1, 7]	τήν τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν	δυσμεταχείριστον	ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ τούτων
[1, 33]	γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ	δύσπνοια	καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν,
[1, 31]	ἐν τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου,	δυσσεβεστάτη	κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν
[1, 2]	αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ	δυσσεβοῦς,	ὡς αὐτῇ γε κρείττονα τὸν
[1, 19]	ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ	δυστυχεῖν	οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον,
[1, 0]	αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς	δυστυχήμασι	τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω
[1, 5]	τὰ δ' ἀναλώματα καὶ αἱ	δυσχέρειαι	τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν
[1, 21]	τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν	δυσχέρειαν,	ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς
[1, 8]	τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς	δυσχωρίαις,	ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ πολλὰ
[1, 17]	ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς	δυσχωρίαις	τῶν ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει
[1, 14]	δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις	δυσωπεῖσθαι.	Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας
[1, 25]	γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι	δυσώπημα	τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν
[1, 6]	δέους, καὶ κατῄει μὲν ὡς	δυσωπήσων	Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν
[1, 0]	χώραν ὄντος, καὶ ὡς ἔτει	δωδεκάτῳ	τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος
[1, 13]	ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι·	δῶρα	γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας
[1, 23]	Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου	δῶρα	δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς
[1, 7]	καὶ τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην	Δῶρα	καὶ τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος
[1, 25]	προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ	δῶρα	λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό
[1, 26]	τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ	δῶρα	προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ
[1, 32]	καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ	δωρεαῖς	ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν
[1, 18]	μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν	δωρεαῖς	Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ
[1, 24]	στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο	δωρεαῖς	ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων,
[1, 20]	τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν	δωρεάν,	ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς
[1, 14]	Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι	δωρεὰν	μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ
[1, 14]	καὶ μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου	δωρεὰς	ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι.
[1, 21]	τὰς εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους	δωρεὰς	ἢ τὴν δι' ὅλης τῆς
[1, 11]	αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ	δωρεάς	τε καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης
[1, 27]	μεγάλας τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου	δωρεὰς	ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν
[1, 20]	οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς	δωρεὰς	ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος.
[1, 26]	σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα	δωρεῖται	ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν ἀκριβῆ
[1, 25]	διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης	δωρεῖται	ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε
[1, 6]	ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα	δωρεῶν	αἷς καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν
[1, 28]	πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ	δωρεῶν.	Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς
[1, 12]	πάντας, ἦσαν δ' οὓς καὶ	δωρησάμενος	ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς
[1, 7]	αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις	δωρησάμενος	τῇ τε χώρᾳ καὶ τοῖς
[1, 21]	αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις	δωρησαμένου	τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει
[1, 30]	δ' εἰς πρώτην ὁ θυμὸς	Δωρίδα	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας
[1, 23]	υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ τῆς	Δωρίδος	Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν
[1, 28]	ἑπτά, αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ	Δωρίδος,	Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς
[1, 22]	μὲν γὰρ τὸν ἐκ τῆς	Δωρίδος	υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ
[1, 12]	γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον,	Δωρὶς	ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον,
[1, 22]	γαμετήν, γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων	Δωρὶς	ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 6]	Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου	δωροδοκίᾳ	παρῆν τε καὶ αὐτὸς ὡς
[1, 15]	δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν	δωροδοκίαν·	ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν
[1, 15]	καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος	δωροδοκίας	ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν
[1, 20]	ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ	δώροις	ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν
[1, 25]	αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα	δώροις	θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ
[1, 24]	συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ	δώροις	μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν
[1, 2]	σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν	Δώροις	πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας
[1, 28]	Περιῄει δὲ καὶ τὸν Φερώραν	δώροις	τε καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις
[1, 6]	πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ	δώροις	ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει
[1, 5]	καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ	δώροις	ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς
[1, 32]	δὲ σὺν τοῖς διὰ χρημάτων	δώροις	χίλια τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ
[1, 21]	Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης	δῶρον,	εἰς ἣν ἡ δόξα τῶν
[1, 25]	δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως	δῶρον	ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν,
[1, 18]	αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα	δῶρον	Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων
[1, 24]	ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ	δῶρον,	ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην
[1, 21]	φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ	Δώρων	καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις
[1, 23]	θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει	δώσει	μοι καὶ περὶ ἐκείνων δίκας·
[1, 16]	Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα	δώσειν	ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[1, 13]	γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας	δώσειν	ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο.
[1, 19]	αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν,	δώσουσιν	δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν
[1, 15]	μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος,	δώσων	δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν.