Livre, Chap.
[1, 21]	φόβος, ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος	ἤ	τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς
[1, 7]	στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον	ἢ	δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς
[1, 29]	λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων,	ἢ	ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα.
[1, 0]	παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς πόλεις	ἢ	ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν
[1, 33]	γὰρ εἶναι κατὰ τὸν ναὸν	ἢ	εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ ζῴου
[1, 0]	πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον	ἢ	ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν
[1, 20]	νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον	ἢ	ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ
[1, 33]	ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς	ἢ	ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι·
[1, 32]	Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν	ἢ	θεός ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν
[1, 3]	τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον	ἢ	κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη
[1, 24]	ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος	ἢ	κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι
[1, 0]	πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν	ἢ	κατηγορίας, τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν
[1, 0]	σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ	ἢ	κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ
[1, 0]	Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας	ἢ	κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε
[1, 24]	δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων	ἢ	κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο
[1, 19]	πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας	ἢ	κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ
[1, 19]	τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν'	ἢ	κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας
[1, 24]	πεποιήκει προδότας καὶ τῶν πραττομένων	ἢ	λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως
[1, 24]	μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων	ἢ	λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν
[1, 0]	καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν	ἢ	μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς
[1, 15]	παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν	ἢ	μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης
[1, 0]	ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους	ἢ	μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται
[1, 24]	τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν	ἢ	μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς
[1, 10]	αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας	ἢ	πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ'
[1, 0]	μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις	ἢ	πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς
[1, 0]	δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν	ἢ	πόλεων πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν
[1, 21]	πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ'	ἢ	προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν
[1, 21]	αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν	ἢ	προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε
[1, 33]	κατὰ τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας	ἢ	προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον
[1, 21]	δεῖ λέγειν τὰς εἰς Λυκίους	ἢ	Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν δι'
[1, 20]	ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον	ἢ	σοί· καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν
[1, 30]	φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος	ἢ	σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς
[1, 29]	ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν	ἢ	τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον
[1, 29]	δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν	ἢ	τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων
[1, 21]	εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς	ἢ	τὴν δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας
[1, 19]	πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον	ἢ	τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται·
[1, 32]	ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος;	Ἢ	τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν,
[1, 10]	οἷς ἢ τὸ τῶν παίδων	ἢ	τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες
[1, 0]	τις ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους	ἢ	τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν
[1, 31]	τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον	ἢ	τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι
[1, 32]	ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν;	Ἢ	τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν,
[1, 10]	τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς	ἢ	τὸ τῶν παίδων ἢ τὸ
[1, 0]	τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν	ἢ	τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες
[1, 25]	βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ λίαν	ἢ	τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον,
[1, 28]	παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν	ἢ	τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα
[1, 6]	ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον	ἢ	ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος
[1, 21]	Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις	ἢ	φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ
[1, 24]	Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων	ἢ	φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ
[1, 19]	ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις	ἢ	χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις
[1, 3]	γένος οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας	ἢ	ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς
[1, 5]	ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον	ἢ	ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων,
[1, 30]	δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος	ἦ	πολύ γε, ἔφη, ὦ γύναι,
[1, 32]	τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον	ἦ	πού γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι.
[1, 13]	αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς	ᾖ,	τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν
[1, 24]	αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ πειθόμενος	ᾖ.	(Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως
[1, 22]	βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη	ἡ	ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς τὰς
[1, 19]	ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν	ἡ	Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ
[1, 5]	Τούτοις περισσὸν δή τι προσεῖχεν	ἡ	Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον.
[1, 24]	καὶ πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν	ἡ	Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν
[1, 26]	πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως	ἡ	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν.
[1, 3]	τὸ θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν	ἡ	ἀλήθεια καί τι τῶν ὑπ'
[1, 11]	τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν	ἡ	ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον
[1, 19]	κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον	ἡ	Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε
[1, 24]	τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν	ἡ	Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν
[1, 6]	σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν	ἡ	Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων.
[1, 3]	ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως	ἡ	βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων·
[1, 15]	δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα	ἡ	Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν
[1, 27]	θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν·	ἡ	γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα
[1, 29]	αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους·	ἡ	γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς
[1, 24]	ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα	ἡ	γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν,
[1, 19]	Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος	ἡ	γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον
[1, 31]	ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ καὶ	ἡ	γυνή. Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας
[1, 30]	μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ'	ἡ	γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί
[1, 4]	οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ'	ἡ	γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα
[1, 30]	αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν.	Ἡ	δ' ἔξεισι μὲν ὡς κομιοῦσα,
[1, 28]	μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν,	ἡ	δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ
[1, 30]	λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν.	Ἡ	δὲ γυνὴ τήν τε φιλίαν
[1, 28]	Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας,	ἡ	δὲ ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ'
[1, 16]	δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας.	Ἡ	δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα
[1, 2]	πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος,	ἡ	δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς
[1, 4]	πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων,	ἡ	δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν.
[1, 23]	συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις	ἡ	διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες
[1, 19]	μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν	ἡ	δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει
[1, 21]	τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν	ἡ	δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται.
[1, 4]	ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν	ἡ	δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ
[1, 26]	εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι	ἡ	Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ
[1, 24]	Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν	ἡ	θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι καὶ
[1, 6]	Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν	ἡ	Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν
[1, 20]	Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ	ἡ	Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ
[1, 33]	ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ'	ἡ	λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν
[1, 22]	(Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν	ἡ	Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ
[1, 28]	Τῶν δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων	ἡ	μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν,
[1, 28]	θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη,	ἡ	μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ
[1, 23]	ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν	ἡ	μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος
[1, 5]	Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν	ἡ	μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα
[1, 17]	δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν	ἡ	νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον
[1, 33]	δ' αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον	ἡ	νόσος ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων
[1, 33]	(Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν	ἡ	νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο·
[1, 29]	κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν	ἡ	παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν
[1, 23]	αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος	ἡ	περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ
[1, 3]	διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς	ἡ	περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον
[1, 20]	αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως	ἡ	περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς
[1, 30]	δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον	ἡ	ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν
[1, 15]	τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ'	ἡ	πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον
[1, 0]	καὶ ὅπως ἐκ τῆς στάσεως	ἡ	πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς
[1, 21]	γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν	ἡ	πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι
[1, 13]	περὶ τὸ ἱερὸν πάντα καὶ	ἡ	πόλις ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ
[1, 14]	ἔλαττον τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας	ἡ	πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ
[1, 31]	καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν	ἡ	πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ'
[1, 33]	τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς	ἡ	Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς
[1, 29]	Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον	ἡ	Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον
[1, 24]	προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς	ἡ	στάσις, καὶ χείρους τὰς ἐπ'
[1, 8]	κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ	ἡ	στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς
[1, 8]	εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν	ἡ	σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα δ'
[1, 31]	ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς	ἡ	σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος,
[1, 31]	Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν,	ἡ	τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων·
[1, 11]	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν	ἡ	τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ
[1, 3]	διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν	ἡ	τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον,
[1, 24]	Καί τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν	ἡ	τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως·
[1, 3]	ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ'	ἡ	τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν
[1, 30]	τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ	ἡ	τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς
[1, 23]	οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος	ἡ	τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς
[1, 22]	~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας	ἡ	τύχη τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς
[1, 19]	Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν	ἡ	φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί
[1, 1]	Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον,	ἡ	φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς περὶ
[1, 21]	ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος μὲν	ἡ	χώρα, τὸ πλέον δ' ἐλάφων
[1, 31]	αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους	ἥ	τε μήτηρ καὶ ἡ γυνή.
[1, 27]	δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος	ἥ	τε Συρία πᾶσα καὶ τὸ
[1, 23]	ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος,	ἣ	καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ
[1, 13]	ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς,	ἣ	πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε περὶ
[1, 23]	ὁ μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης,	ἣ	τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ
[1, 29]	τήν τε διαθήκην κομίζειν, ἐν	ᾗ	βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου
[1, 21]	καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν	ᾗ	μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο.
[1, 14]	συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν, ἐν	ᾗ	Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος
[1, 14]	χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν	ᾗ	μετὰ τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον
[1, 33]	τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν	ᾗ	πολλὰ περὶ τῆς εἰς τὸν
[1, 3]	ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν	ᾗ	σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη
[1, 17]	λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων	ᾗ	τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν·
[1, 13]	ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ	ἠβούλετο	καίτοι μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου
[1, 33]	νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν	ἡβώντων	στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν βασιλέα
[1, 28]	γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς	ἠγανάκτησεν	καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς
[1, 10]	Ὁ δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος,	ἠγάπα	γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς
[1, 3]	εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν	ἠγάπα	τε καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν
[1, 27]	καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς	ἠγαπηκὼς	ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν
[1, 33]	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν.	Ἠγγέλθη	δ' εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ,
[1, 3]	καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος	ἠγγέλλετο	κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ
[1, 31]	καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν	ἤγγιζεν	ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας
[1, 4]	πρὸ δὲ τῆς τάφρου τεῖχος	ἤγειρεν	ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο
[1, 10]	Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις	ἡγεῖτο	κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε
[1, 26]	καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν	ἡγεῖτο	τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ
[1, 20]	Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν	ἡγεμόνα	τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι
[1, 28]	γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ	ἡγεμόνας	αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους.
[1, 18]	ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς	ἡγεμόνας,	βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον,
[1, 24]	τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε	ἡγεμόνας	τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους
[1, 27]	τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ	ἡγεμόνες	γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός
[1, 0]	τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων	ἡγεμονεύοντος,	Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν
[1, 10]	πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων	ἡγεμόνι	κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται
[1, 18]	βραχὺ καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης	ἡγεμονίαν	ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ
[1, 0]	ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν	Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς
[1, 0]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς	ἡγεμονίας	ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα περὶ
[1, 0]	μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν	ἡγεμόνων	γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν
[1, 27]	καὶ τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν	ἡγεμόνων	ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν
[1, 27]	μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε	ἡγεμόνων	καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν
[1, 27]	ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν δὲ	ἡγεμόνων	καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ'
[1, 10]	μὴν καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ'	ἡγεμόνων	καὶ φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι
[1, 33]	διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς	ἡγεμόσι	καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ
[1, 1]	καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς	ἡγεμόσι	χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν.
[1, 14]	τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς	ἡγεμόσιν	ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε φήμην
[1, 15]	τοῖς τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα	ἡγεμόσιν	καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις
[1, 33]	ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς	ἡγεμόσιν	καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ,
[1, 16]	ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς	ἡγεμόσιν	πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον
[1, 8]	συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον	ἡγεμόσιν	ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ
[1, 8]	ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ	ἡγεμὼν	Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος
[1, 31]	ὢν Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας	ἡγεμών.	Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν
[1, 33]	ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ	ἡγεμὼν	οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ
[1, 22]	δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς	ἦγεν	διά τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν
[1, 2]	πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς	ἦγεν	ἑαυτὸν καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 9]	Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς	ἦγεν	ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν
[1, 3]	ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν,	ἦγεν	ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι
[1, 10]	ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἦγεν	καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη
[1, 0]	ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον	ἡγησάμενος	περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι
[1, 18]	ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον	ἡγήσατο,	τὸ δὲ τούτων ἔγγιον φίλους
[1, 29]	τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν.	Ἠγνόει	δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων
[1, 24]	δὲ μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς	ἠγνόει,	παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον
[1, 31]	Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος	ἠγνόει	τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε
[1, 31]	μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ	ἠγνόει	τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος.
[1, 32]	Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος	ἠγνόουν,	οὓς ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε
[1, 31]	τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης	ἠγόραζεν	ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς ἀνύποπτος
[1, 11]	ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας,	ἡγούμενος	δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῄει
[1, 27]	εἰς τὴν δίκην μάλα προμηθῶς·	ᾔδει	γάρ, ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες
[1, 24]	ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε	ᾔδει	καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ
[1, 33]	μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν	ἡδέων	προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ' ἦν
[1, 23]	υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν	ἡδέων	ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος
[1, 26]	μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν	ἡδέως	καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς
[1, 24]	ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν	ἡδέως,	παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν
[1, 26]	καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτὸν	ἡδέως	προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ'
[1, 25]	τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν	ἤδη	βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν,
[1, 18]	ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν·	ἤδη	γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι
[1, 17]	ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν γάμον·	ἤδη	γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας
[1, 31]	πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν·	ἤδη	δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο,
[1, 7]	τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις.	Ἤδη	δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους
[1, 15]	μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος.	(Ἤδη	δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς
[1, 31]	Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην·	ἤδη	δὲ καὶ φόβος ἐπῄει τις
[1, 8]	ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας,	ἤδη	δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς
[1, 16]	παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα.	(Ἤδη	δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου
[1, 23]	διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν	ἤδη	διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη
[1, 15]	ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε	ἤδη	δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος
[1, 8]	ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον	ἤδη	Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ
[1, 29]	δὲ καὶ Φερώρας ὡς ἂν	ἤδη	καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ
[1, 23]	προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος	ἤδη	καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος
[1, 5]	τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες	ἤδη	καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο
[1, 23]	ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα	ἤδη	καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ
[1, 31]	περὶ τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης	ἤδη	καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς.
[1, 33]	ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν	ἤδη,	καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ
[1, 18]	παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ	ἤδη	καὶ τὰς κατὰ τὴν πόλιν
[1, 25]	τὸν γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς	ἤδη	καὶ τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως
[1, 8]	καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς γε	ἤδη	καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε	ἤδη	καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας
[1, 0]	πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς	ἤδη	καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει
[1, 20]	τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον	ἤδη	Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ
[1, 4]	οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν	ἤδη	μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον,
[1, 31]	οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ	ἤδη	μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς,
[1, 10]	εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν	ἤδη	μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ
[1, 21]	δὲ κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν	ἤδη	μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,
[1, 9]	συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν	ἤδη	Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον
[1, 30]	ὡς αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς	ἤδη,	νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν ὁ
[1, 25]	μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως	ἤδη	παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν
[1, 13]	ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς	ἤδη	πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν
[1, 19]	δίκας, ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος	ἤδη	σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν.
[1, 24]	ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον	ἤδη,	συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ τοῦ
[1, 33]	ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ	ἤδη	σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ
[1, 26]	ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων	ἤδη	τὰ ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ
[1, 3]	ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας	ἤδη	τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει
[1, 13]	υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος	ἤδη	τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος,
[1, 17]	ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν	ἤδη	τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς
[1, 31]	φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις	ἤδη	τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο
[1, 9]	ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος	ἤδη	τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς
[1, 23]	ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως	ἤδη	τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ
[1, 21]	δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως	ἤδη	τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος
[1, 4]	οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο	ἤδη	τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ
[1, 15]	οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν	ἤδη	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ
[1, 33]	ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν	ἤδη	τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς
[1, 2]	ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων	ἤδη	τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν
[1, 17]	πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν	ἤδη>	τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ
[1, 12]	Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον	ἤδη	τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς
[1, 23]	οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον	ἤδη	τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς
[1, 33]	ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν	ἤδη	τῷ θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα
[1, 12]	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον	ἤδη	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ
[1, 23]	τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον	ἤδη	τῷ μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ
[1, 19]	παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν	ἤδη	τῶν τε ἄλλων τῶν κατὰ
[1, 13]	μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν	ἤδη	φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι
[1, 18]	Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν	ἤδη	χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας
[1, 3]	καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν	ἥδιστά	σε ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα
[1, 24]	γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ βασιλέως	ἡδομένου	πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ τὸ
[1, 0]	ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς	ἡδονὴν	ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς
[1, 26]	τε καὶ πράττων τὰ πρὸς	ἡδονὴν	αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς πρώτοις
[1, 23]	τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν	ἡδὺ	καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν
[1, 10]	φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν.	Ἤει	δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς
[1, 17]	πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς·	ᾔει	δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν
[1, 13]	Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν	ᾔει	κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ
[1, 4]	δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν	ᾔει	πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος,
[1, 15]	ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον	ᾔει	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ'
[1, 14]	δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων	ᾔει	προσωτέρω. Καὶ δὴ βραδέως ὁ
[1, 17]	(Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος	ᾔει	σπεύδων ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ
[1, 17]	θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος	ᾔει	στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς
[1, 16]	εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς	ᾔει	τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος
[1, 17]	τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν	ᾔει	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν
[1, 16]	ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος	ᾔει	τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ
[1, 4]	ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας	ᾔει.	Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν
[1, 6]	μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ	ἦθος	διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν
[1, 28]	αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς	ἦθος,	ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη περὶ
[1, 24]	ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ	ἦθος	ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ πολλῷ
[1, 15]	βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις	ἤθροιστο.	Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ
[1, 29]	δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ	ἥκει	πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν.
[1, 10]	ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην	ἥκειν	ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε καὶ
[1, 9]	ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς	ἧκεν	ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας.
[1, 31]	γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ'	ἧκεν	ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ
[1, 20]	ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς	ἧκεν	εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ
[1, 6]	δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν	ἧκεν	εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων
[1, 31]	σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς	ἧκεν	εἰς τὸ βασίλειον δίχα τῶν
[1, 6]	ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν	ἧκεν,	ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα
[1, 32]	τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν	ἧκεν	ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ
[1, 22]	περισσόν τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος	ἧκεν.	Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς
[1, 2]	ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον	ᾐκίζετο	καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον
[1, 17]	δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως	ἠκολούθει	σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ
[1, 27]	γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί τινες	ἠκολούθησαν.	Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως
[1, 12]	ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες	ἧκον	εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην
[1, 33]	παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων	ἧκον	ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν
[1, 12]	πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν	ἧκον	καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες
[1, 6]	εἰς τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως	ἧκον	παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου
[1, 19]	ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς	ἧκον·	σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ
[1, 26]	ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ' αὐτὸν	ἠκονῆσθαι	ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι
[1, 31]	σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως	ἥκοντα	Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν
[1, 2]	ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος	ἥκοντα	τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς
[1, 13]	μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν	ἥκοντα	τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ
[1, 19]	πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον	ἥκοντες	πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν
[1, 4]	ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς	ἥκοντος	συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις
[1, 13]	τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων	ἤκουσαν	ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς
[1, 24]	τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως·	ἤκουσεν	γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς
[1, 17]	ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς	ἤκουσεν	ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας
[1, 30]	ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν	ἤκουσεν	ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ
[1, 26]	δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν	ἤκουσεν	οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων.
[1, 5]	τὸ γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας·	ἠκρίβου	γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ νόμου
[1, 19]	τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς	ἠκροβολίζετο	βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον
[1, 22]	ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης	ἦκτο	γαμετήν, γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων
[1, 12]	ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ	ἦκτο	γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον,
[1, 17]	νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἤλασεν,	εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ.
[1, 15]	ὀλίγην ξένων τε καὶ ὁμοφύλων	ἤλαυνεν	διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον
[1, 14]	τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον	ἤλαυνεν	εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι
[1, 17]	ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος	ἤλαυνεν	ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ
[1, 16]	πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς	ἤλαυνεν	πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ
[1, 28]	ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν	ἠλέει	τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ
[1, 21]	παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ	Ἠλείοις	χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν τῆς
[1, 7]	τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος.	Ἠλευθέρωσεν	δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς
[1, 18]	Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις	ἦλθεν	εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ
[1, 3]	ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας	ἦλθεν	εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ
[1, 24]	τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον	ἦλθεν	ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν
[1, 9]	κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας	ἦλθον,	ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος
[1, 20]	τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ	ἦλθον	ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας
[1, 23]	παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ	ἡλικία,	τοῖς δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν
[1, 23]	ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς	ἡλικίαις	ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων
[1, 5]	πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε τὴν	ἡλικίαν	ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα
[1, 18]	δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν	ἡλικίαν	ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε
[1, 23]	τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν παρ'	ἡλικίαν	θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον.
[1, 4]	καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ'	ἡλικίαν	καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ
[1, 23]	Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν τε	ἡλικίαν	μου καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ
[1, 6]	τὸν καὶ τρόπῳ καὶ καθ'	ἡλικίαν	προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος
[1, 0]	τὰ δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς	ἡλικίας	ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ
[1, 25]	ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς	ἡλικίας	εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ
[1, 32]	τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον,	ἡλίκον	τοῦτον; γε ζῶν μὲν ὀλίγου
[1, 32]	τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν,	ἡλίκος	ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί
[1, 1]	αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν τῷ	Ἡλιοπολίτῃ	νομῷ πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 6]	ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς	ἡλίου	πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας
[1, 18]	δὲ τὰ περὶ τὸ ἱερὸν	ἡλίσκετο,	καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ
[1, 33]	τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε	ἤλπιζεν	καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν
[1, 14]	ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων	ἤλπιζεν	πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς
[1, 13]	καὶ τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις	ἤλπισαν·	ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ
[1, 0]	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν	ἤλπισαν,	Ῥωμαίους δὲ οἵ τε γείτονες
[1, 14]	Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους	ἤλπισεν	καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς
[1, 11]	τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις	ἤλπισεν	Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ
[1, 24]	τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν	ἥμαρτέν	τις εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς
[1, 16]	Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν	ἡμαρτημένων	γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε τὸν
[1, 8]	πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν	ἡμαρτημένων	δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια
[1, 8]	ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν	ἡμαρτημένων	πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν
[1, 30]	ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας	ἡμᾶς	Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ
[1, 30]	Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα	ἡμᾶς	ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ'
[1, 22]	Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς	ἡμᾶς	ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων
[1, 0]	μέγιστον οὐ μόνον τῶν καθ'	ἡμᾶς,	σχεδὸν δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ
[1, 19]	μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον	ἡμᾶς	τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας
[1, 29]	Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης,	ἠμεληκὼς	μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος
[1, 21]	φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης	ἠμέλησεν,	ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ
[1, 0]	ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν	ἠμέληται.	(Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων,
[1, 21]	ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν	ἡμέρᾳ	ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι
[1, 2]	παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν	ἡμέραις.	Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς
[1, 19]	Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν	ἡμέραις	τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ
[1, 14]	δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας	ἡμέραν	Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν
[1, 13]	Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι καθ'	ἡμέραν	αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ
[1, 17]	συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας	ἡμέραν	εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς
[1, 24]	κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ'	ἡμέραν	ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων
[1, 22]	ὁ Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ'	ἡμέραν	ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς
[1, 1]	καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ'	ἡμέραν	ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία
[1, 1]	ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ'	ἡμέραν	ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει,
[1, 13]	ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ'	ἡμέραν	ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος
[1, 28]	μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ'	ἡμέραν	ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν
[1, 15]	ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ καθ'	ἡμέραν	ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ
[1, 7]	καὶ μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως	ἡμέραν	καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις
[1, 7]	πόλιν αἵ τε θυσίαι καθ'	ἡμέραν	καὶ οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα
[1, 7]	τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ'	ἡμέραν	νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν.
[1, 30]	πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ καθ'	ἡμέραν	ὁ πατήρ, φθάσαι δ' ἂν
[1, 17]	κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ'	ἡμέραν	πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε
[1, 19]	λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ'	ἡμέραν	προάγων τὴν δύναμιν εἰς μάχην
[1, 23]	ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν καθ'	ἡμέραν	προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος
[1, 24]	Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ'	ἡμέραν	τῆς πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς,
[1, 32]	συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν	ἡμέραν	χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς
[1, 26]	δ' εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ'	ἡμέραν,	ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον
[1, 8]	προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο	ἡμέρας	ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ
[1, 1]	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας	ἡμέρας	ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν
[1, 16]	Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα	ἡμέρας	ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως.
[1, 3]	σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς	ἡμέρας	ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος
[1, 33]	ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης γοῦν	ἡμέρας	καὶ πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν
[1, 17]	Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας	ἡμέρας	καὶ τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου
[1, 15]	προφάσεις, εἴς τε τὰς ἑξῆς	ἡμέρας	μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος
[1, 3]	συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας τὰς	ἡμέρας	νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν
[1, 29]	ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ	ἡμέρας	ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ
[1, 1]	πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ'	ἡμέρας	ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης
[1, 29]	καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας	ἡμέρας	ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη
[1, 33]	ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε	ἡμέρας	τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν
[1, 30]	καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν	ἡμερῶν	τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν
[1, 24]	μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν	ἡμέρως,	εἶναι δὲ καὶ τοῖς φίλοις
[1, 0]	τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν	ἡμετέραν	ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη
[1, 0]	τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ	ἡμέτεροι	προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι
[1, 19]	διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις	ἡμετέρους	παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον
[1, 32]	μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς	ἤμην.	Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον
[1, 20]	σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος	ἤμην	σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων τῶν
[1, 0]	καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον	ἡμῖν	Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ τῆς
[1, 19]	τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ'	ἡμῖν	αὐτίκα δίκας, ἂν τοῦ πατρίου
[1, 25]	ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν	ἡμῖν	βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ λίαν
[1, 19]	τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας	ἡμῖν·	οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ
[1, 0]	ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ'	ἡμῖν	τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ
[1, 30]	οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν τούτων	ἡμῖν	τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου
[1, 30]	αὐτοῦ φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν	ἡμῖν	φέρε καὶ βλέποντός μου ταχέως
[1, 21]	τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν	ἡμισταδίων,	τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον
[1, 16]	ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον	ἠμύνατο,	μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα
[1, 30]	μητρῴας τόλμης καὶ τὸν υἱὸν	ἠμύνατο·	τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην
[1, 19]	γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν	ἡμῶν	οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ
[1, 26]	χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ	ἡμῶν	πλουτήσαντας οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας
[1, 19]	χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις	ἡμῶν	συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ' ἐλπὶς
[1, 23]	στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον	ἡμῶν	τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ
[1, 29]	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν	ἦν	ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου
[1, 2]	ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς	ἦν	ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς
[1, 28]	Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων	ἦν	ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον
[1, 13]	ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος	ἦν	ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ
[1, 11]	τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον	ἦν.	Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως
[1, 24]	ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος	ἦν,	ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν
[1, 8]	ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν	ἦν	ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ
[1, 13]	γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν τε	ἦν	ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν
[1, 26]	ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης	ἦν	Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν πατέρα.
[1, 24]	πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ'	ἦν	ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί
[1, 12]	εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς δ'	ἦν	ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ.
[1, 28]	δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος	ἦν	ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι
[1, 29]	ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος δ'	ἦν	Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ
[1, 4]	διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον	ἦν	αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους
[1, 1]	τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ'	ἦν	αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν
[1, 3]	ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας ὅσον	ἦν	αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα
[1, 31]	διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ	ἦν	αὐτῷ μόνα τὰ τῆς σωτηρίας
[1, 19]	Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς	ἦν	αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ
[1, 19]	μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς	ἦν	αὐτῶν φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν
[1, 16]	χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ'	ἦν	ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς
[1, 23]	συνειδότος ἡ περὶ λόγους ἰσχύς·	ἦν	γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ
[1, 12]	περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς,	ἦν	γὰρ δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς
[1, 21]	λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν·	ἦν	γὰρ δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς
[1, 3]	ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος	ἦν	γένος οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας
[1, 30]	θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ	ἦν	γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς
[1, 6]	αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν·	ἦν	δ' αὕτη πεζῶν τε καὶ
[1, 24]	ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος.	Ἦν	δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη·
[1, 29]	συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος,	ἦν	δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα
[1, 13]	ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων·	ἦν	δ' οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων.
[1, 31]	τινες ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν,	ἦν	δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ
[1, 26]	ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον.	Ἦν	δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος
[1, 1]	εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός τε	ἦν	διὰ τὸ ὕψος, ὁ δὲ
[1, 33]	νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος	ἦν	διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη,
[1, 10]	ἔθνους ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς	ἦν.	Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός,
[1, 10]	ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε	ἦν	ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ
[1, 24]	αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος	ἦν	ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς
[1, 27]	Συρία πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν	ἦν	ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ δράματος·
[1, 6]	κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ'	ἦν	ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ κατῄει
[1, 4]	τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων	ἦν	ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης
[1, 18]	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων	ἦν	ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα
[1, 22]	ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος	ἦν	ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ
[1, 24]	δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν	ἦν	ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν
[1, 17]	τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ	ἦν	ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ πρὶν
[1, 33]	ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ'	ἦν	ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ
[1, 30]	πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς	ἦν	ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν
[1, 15]	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν πόλιν	ἦν	ἔρημα πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον
[1, 4]	Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον μὲν	ἦν	ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ
[1, 17]	σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς	ἦν	ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων
[1, 14]	ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ'	ἦν	ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους
[1, 24]	τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς	ἦν	ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ
[1, 24]	καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα	ἦν	ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ'
[1, 6]	πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ'	ἦν	ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν
[1, 23]	προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος	ἦν	ἡ μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ
[1, 31]	τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις	ἦν	ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων
[1, 23]	ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς	ἦν	ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν
[1, 18]	μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ'	ἦν	Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε
[1, 2]	φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα κρείττων	ἦν,	(ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους· ὁ
[1, 16]	αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος	ἦν	θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν
[1, 6]	Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ'	ἦν	Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα καὶ
[1, 22]	τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ	ἦν	καὶ διὰ τὸ κῆδος εὔνους,
[1, 7]	Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς	ἦν	καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς
[1, 22]	(Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον	ἦν,	καὶ οὐκ ἄν ποτε τὸν
[1, 24]	ἡ γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος	ἦν,	καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα
[1, 1]	μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης	ἦν·	κἂν εἰ συνέβη δὲ εἶναι
[1, 26]	ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος	ἦν	Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων
[1, 17]	Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν	ἦν	Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν
[1, 31]	τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων·	ἦν	μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων
[1, 33]	ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων·	ἦν	μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν
[1, 6]	καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ'	ἦν	μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν
[1, 22]	στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ	ἦν	μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης,
[1, 13]	αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος	ἦν	μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη
[1, 18]	τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος	ἦν	μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ
[1, 26]	τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ'	ἦν	ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς
[1, 8]	ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος	ἦν	ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας
[1, 17]	αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος	ἦν	ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος
[1, 0]	αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον	ἦν	ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις
[1, 33]	πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ	ἦν	οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος
[1, 14]	τεθνηκότος εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος	ἦν·	οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν
[1, 24]	τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ'	ἦν	οὐ μόνον τοῖς ἐκ τῆς
[1, 31]	πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι	ἦν	οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις,
[1, 16]	σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν	ἦν	οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους
[1, 13]	τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ'	ἦν	οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει τὸν
[1, 0]	Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ'	ἦν	πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ
[1, 24]	τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως	ἦν	παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης
[1, 7]	τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν	ἦν	παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον
[1, 17]	τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος δ'	ἦν	πολύς, τῶν μὲν εἰς τὴν
[1, 9]	διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς	ἦν	πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ
[1, 7]	συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ	ἦν	προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν
[1, 5]	ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ'	ἦν	Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν,
[1, 29]	δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος	ἦν	Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν
[1, 8]	στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ	ἦν	σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα
[1, 24]	χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς	ἦν.	Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς
[1, 5]	δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ'	ἦν	τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε
[1, 30]	οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ'	ἦν	ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ
[1, 31]	πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος	ἦν.	Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους
[1, 18]	συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες·	ἦν	τε οὔτε νηπίων οὔτε γήρως
[1, 31]	ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας	ἦν.	~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν
[1, 7]	συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ'	ἦν	τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον
[1, 29]	τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος	ἦν·	τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος
[1, 0]	τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν	ἦν.	Τό γε μὴν μνήμῃ τὰ
[1, 19]	τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς	ἦν,	τὸ δ' αὐτὸ καὶ πρὸς
[1, 31]	ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο	ἦν	τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι
[1, 4]	ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ'	ἦν	τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς
[1, 0]	καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον	ἦν	τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν
[1, 11]	τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα φίλος	ἦν.	Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα
[1, 2]	ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους ὅλος	ἦν.	Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα τῆς
[1, 2]	τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ'	ἦν	τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν
[1, 5]	εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ'	ἦν	τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ
[1, 19]	πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος	ἦν	τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν
[1, 26]	τι τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ	ἦν	τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης
[1, 6]	ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν	ἦν	τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ
[1, 17]	οἰκία νένακτο, τὰ τέγη δ'	ἦν	ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν
[1, 20]	Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον	ἦν,	ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ'
[1, 32]	Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ'	ἦν	ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς παρ'
[1, 25]	τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος	ἦν	ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό τε
[1, 2]	ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ	ἦν,	ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην
[1, 8]	χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς	ἦν	Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν,
[1, 7]	τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς	ἦν	Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν
[1, 22]	ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ'	ἦν	φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ
[1, 30]	ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι'	ἣν	αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν
[1, 20]	πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον·	ἣν	ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ τείχη
[1, 21]	τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα,	ἣν	αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν.
[1, 23]	υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν,	ἣν	αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ
[1, 22]	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι'	ἣν	αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον
[1, 28]	ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν,	ἣν	διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων·
[1, 0]	ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ εἰς	ἣν	ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς
[1, 25]	σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων,	ἣν	ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ σὸν
[1, 21]	τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν,	ἣν	ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας
[1, 21]	ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς	ἣν	ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων
[1, 22]	εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος	ἣν	ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν
[1, 0]	δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν,	ἣν	καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως
[1, 22]	καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι'	ἣν	Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο
[1, 22]	κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ	ἣν	μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς
[1, 28]	τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς,	ἣν	ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν,
[1, 6]	καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς	ἣν	οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν
[1, 25]	ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός,	ἣν	παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν
[1, 31]	Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν	ἣν	προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν
[1, 17]	στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ πεζῶν,	ἣν	προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου τὴν
[1, 25]	δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν,	ἣν	ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω
[1, 13]	κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ'	ἣν	τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ περὶ
[1, 20]	τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον·	ἣν	ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο
[1, 6]	μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς,	ἠνάγκαζεν	αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ
[1, 1]	ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν	ἠνάγκαζεν	Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη
[1, 17]	κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ	ἤνεγκαν	οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον
[1, 4]	ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ	ἤνεγκεν	Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν
[1, 32]	θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας	ἤνεγκεν	κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα
[1, 32]	οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος	ἠνέχθη	κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον
[1, 24]	ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν	ἥντινα	διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι
[1, 1]	εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον	ἤνυσεν	ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ'
[1, 23]	πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν	ἥνωσεν,	καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε
[1, 33]	τοῦ νόμου πειραζόντων τι μεῖζον	ἠξίου	κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ
[1, 12]	ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας	ἠξιώθησαν	ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ
[1, 33]	ἐν παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης	ἠξιωμένοι	δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου
[1, 29]	τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας	ἠξίωσεν	λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ τῶν
[1, 24]	παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων	ἠξίωσεν	συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός·
[1, 28]	ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς	ἠξίωσεν	τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα
[1, 12]	μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων	ἠξίωτο	μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου
[1, 11]	Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως	ἤπειγεν	ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο
[1, 13]	ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον	ἠπείγετο.	(Βαρυτέρους δὲ κατὰ τὴν φυγὴν
[1, 8]	Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους	ἠπείγετο,	καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς
[1, 15]	τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους	ἠπείγετο.	Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν
[1, 13]	αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν	ἠπείγετο.	(Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ'
[1, 2]	νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν	ἠπείγετο,	πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά
[1, 17]	πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς	ἠπείγετο	ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν.
[1, 6]	τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν	ἠπείγετο	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ
[1, 17]	μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν	ἠπείγετο	συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ Πάππον
[1, 7]	αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην	ἠπείγετο	τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς
[1, 16]	ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον	ἠπείγετο	τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός
[1, 8]	ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις	ἠπειγμένος,	ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων
[1, 25]	μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ	ἠπειγόμην	ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν
[1, 1]	βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν	ἠπείθουν,	ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ
[1, 24]	Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν	ἠπείλησεν	ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ
[1, 6]	Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον	ἠπείχθη.	(Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν χώραν
[1, 15]	διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος	ἠπόρει,	προιόντι δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν
[1, 4]	τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας	ἥπτετο	καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ
[1, 14]	ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ	ἥπτετο	πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ
[1, 33]	θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον	ἥπτοντο	τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης
[1, 0]	καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ	ἤρα	μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος
[1, 21]	καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος	Ἥρᾳ	τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ
[1, 24]	δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους	ᾑρέθη.	Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς ἂν
[1, 10]	τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων	ἠρέθιζον,	οἷς ἢ τὸ τῶν παίδων
[1, 1]	τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν	ἠρέθισε.	(Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν
[1, 4]	συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος	ἠρέθισεν	εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ
[1, 16]	τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ	ἠρέμει,	ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις
[1, 15]	ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης	ἠρέμει,	δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν
[1, 0]	παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ	ἠρέμει,	μεστὰ δ' ἦν πάντα θορύβων
[1, 1]	ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ	ἠρέμει,	προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ ἔθνους
[1, 1]	ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ	ἠρεμήσειν	Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους
[1, 11]	κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ	ἠρεμήσειν	Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ
[1, 12]	Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες	ἠρέμουν,	ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν πόλιν
[1, 2]	πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ	ἠρέμουν,	μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος	ἦρεν	ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς
[1, 8]	περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα	ἦρεν,	ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ
[1, 4]	ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν	ᾑρηκότα,	καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν
[1, 3]	τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν.	Ἤρθη	δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων
[1, 33]	χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως	ἤρθη	μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον ὡς
[1, 2]	ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι τούτων	ἤρκεσεν	αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ
[1, 12]	τι πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν	ἤρκεσεν,	ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα
[1, 1]	ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος	ἤρκεσεν,	ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ
[1, 2]	πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας	ἤρξατο.	(Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ
[1, 0]	ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε	ἤρξατο	καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν
[1, 27]	Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως	ἤρξατο,	καὶ μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον
[1, 1]	ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν	ἤρξατο.	Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν
[1, 22]	ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς	ἤρξατο	περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ
[1, 0]	ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς	ἡρπάγη	τήν τε τῆς ὅλης πόλεως
[1, 19]	οἰκείας ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας	ἠρτημένη	κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν
[1, 8]	τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος	ἦρχεν	καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ
[1, 21]	τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν	Ἡρώδειον	ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ
[1, 33]	ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς	Ἡρώδειον,	ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη.
[1, 13]	ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο	Ἡρώδειόν	τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά
[1, 16]	ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν	Ἡρωδείων	φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις
[1, 20]	στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι	Ἡρώδῃ	βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ
[1, 11]	ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν	Ἡρώδῃ	βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ
[1, 17]	τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας	Ἡρώδῃ	βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς
[1, 17]	τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας,	Ἡρώδῃ	δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν,
[1, 24]	Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν	Ἡρώδῃ	δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ
[1, 19]	ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον	Ἡρώδῃ	διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον,
[1, 20]	τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν,	Ἡρώδῃ	δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ
[1, 24]	βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος	Ἡρώδῃ.	Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο καὶ
[1, 29]	Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ πάντα	Ἡρώδῃ	διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς
[1, 26]	αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ'	Ἡρώδῃ	δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο
[1, 16]	Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους	Ἡρώδῃ	κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ
[1, 17]	δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ'	Ἡρώδῃ	κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην
[1, 18]	δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν	Ἡρώδῃ	κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι
[1, 29]	Φάβατος, ἦν δ' ἔτι παρὰ	Ἡρώδῃ	μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου
[1, 20]	γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων	Ἡρώδῃ	μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος
[1, 16]	κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων	Ἡρώδῃ	μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ'
[1, 32]	καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν	Ἡρώδῃ	πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς
[1, 25]	οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας	Ἡρώδῃ	πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ τῶν
[1, 17]	πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν	Ἡρώδῃ	σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν
[1, 17]	μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν	Ἡρώδῃ	συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς
[1, 29]	οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ	Ἡρώδῃ	συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος,
[1, 24]	οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν	Ἡρώδῃ·	σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ
[1, 14]	τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην	Ἡρώδῃ	τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία.
[1, 13]	ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ'	Ἡρώδῃ	τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων
[1, 26]	προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν	Ἡρώδῃ	τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ
[1, 32]	προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ θυμὸς	Ἡρώδην	ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς
[1, 26]	τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν	Ἡρώδην	Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς τὴν
[1, 15]	εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς	Ἡρώδην	ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη
[1, 16]	αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς	Ἡρώδην	ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν
[1, 30]	τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον	Ἡρώδην	ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν ἐν
[1, 29]	Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν	Ἡρώδην	ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες
[1, 25]	διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν	Ἡρώδην	ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ
[1, 10]	καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ	Ἡρώδην,	ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος
[1, 30]	τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης	Ἡρώδην	γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό γε
[1, 11]	ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν	Ἡρώδην	διηρώτα, τίς ὁ κτείνας εἴη
[1, 24]	ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν	Ἡρώδην	εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων
[1, 16]	λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν	Ἡρώδην	εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν
[1, 12]	ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος	Ἡρώδην	εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ
[1, 22]	πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν	Ἡρώδην	ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν,
[1, 14]	μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες	Ἡρώδην	ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν ταῖς
[1, 10]	καθίστησιν, τὸν δὲ μετ' αὐτὸν	Ἡρώδην	ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς
[1, 23]	αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ	Ἡρώδην	εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ
[1, 12]	Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ πρὸς	Ἡρώδην	ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου,
[1, 18]	πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ	Ἡρώδην	Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον.
[1, 18]	Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς	Ἡρώδην	καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει
[1, 27]	μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες	Ἡρώδην	καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα
[1, 13]	τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ περὶ	Ἡρώδην	κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν καὶ
[1, 22]	ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων	Ἡρώδην	λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν διὰ
[1, 10]	κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν	Ἡρώδην	λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ·
[1, 22]	Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν	Ἡρώδην,	μάλιστα μὲν διὰ τὸν ἔρωτα
[1, 25]	δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων	Ἡρώδην	μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε
[1, 22]	ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ'	Ἡρώδην	μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ
[1, 16]	Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε καὶ	Ἡρώδην	μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ
[1, 10]	τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν	Ἡρώδην.	Ὁ δὲ καὶ τοῦ πατρὸς
[1, 27]	ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν	Ἡρώδην.	Ὁ δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς
[1, 13]	(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ τὸν	Ἡρώδην	ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν
[1, 24]	δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς	Ἡρώδην	ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας,
[1, 32]	μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς	Ἡρώδην	ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ τὸ
[1, 30]	ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς	Ἡρώδην	ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης
[1, 22]	ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς	Ἡρώδην,	οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ δ'
[1, 22]	πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ	Ἡρώδην	οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ'
[1, 24]	προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς	Ἡρώδην·	οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ
[1, 24]	πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν	Ἡρώδην	οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα
[1, 11]	γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ	Ἡρώδην	πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις
[1, 22]	ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν	Ἡρώδην	πολλά τε περὶ τοῦ πρὸς
[1, 30]	μὴν τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον	Ἡρώδην	πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι
[1, 12]	τοῦ δὲ τοὺς περὶ τὸν	Ἡρώδην	προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ
[1, 13]	εἰ μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις	Ἡρώδην	πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος
[1, 15]	οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς	Ἡρώδην	συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος
[1, 14]	τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν	Ἡρώδην	συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης
[1, 14]	μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν	Ἡρώδην	τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ
[1, 14]	Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν	Ἡρώδην	τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι
[1, 10]	Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν	Ἡρώδην	τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ
[1, 19]	τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ'	Ἡρώδην	τὸ βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ
[1, 33]	ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν περὶ	Ἡρώδην	τοιοῦτον ἔσχεν πέρας.
[1, 25]	διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον	Ἡρώδην	ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς
[1, 11]	ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν	Ἡρώδην	ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ παρῆν
[1, 14]	δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς	Ἡρώδην	φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά·
[1, 12]	κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς	Ἡρώδης	ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς
[1, 19]	Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν	Ἡρώδης	Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε
[1, 28]	οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς	Ἡρώδης	ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν
[1, 26]	ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς	Ἡρώδης	αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας οὐ
[1, 23]	ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα	Ἡρώδης	ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ
[1, 29]	καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς	Ἡρώδης	ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον
[1, 27]	πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον.	(Ἡρώδης	γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν
[1, 28]	αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος,	Ἡρώδης	δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ
[1, 15]	τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο.	Ἡρώδης	δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ
[1, 13]	Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος,	Ἡρώδης	δ' οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει
[1, 16]	ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων,	Ἡρώδης	δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν
[1, 16]	πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν.	Ἡρώδης	δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον
[1, 12]	θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν.	Ἡρώδης	δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ
[1, 17]	ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν,	Ἡρώδης	δὲ κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος
[1, 29]	τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην.	(Ἡρώδης	δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος
[1, 17]	βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν.	(Ἡρώδης	δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς
[1, 14]	Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν.	~(Ἡρώδης	δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν
[1, 17]	μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα,	Ἡρώδης	δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε
[1, 15]	στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων.	Ἡρώδης	δὲ τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν
[1, 13]	τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν,	Ἡρώδης	δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς κατ'
[1, 15]	ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν.	Ἡρώδης	δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους
[1, 29]	μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ	Ἡρώδης	διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς
[1, 18]	ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ	Ἡρώδης	διακρίνας τὸ κατὰ τὴν πόλιν
[1, 13]	πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς ὡς	Ἡρώδης	διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι
[1, 25]	φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν	Ἡρώδης	δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ
[1, 30]	(Τὰς δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην	Ἡρώδης	ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις
[1, 11]	μέγα μέρος εἰς τὰς χρείας	Ἡρώδης	ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν Συρίας
[1, 14]	ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους	Ἡρώδης	εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς
[1, 13]	οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ γὰρ	Ἡρώδης	ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν
[1, 16]	Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως	Ἡρώδης	ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ
[1, 15]	προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους	Ἡρώδης	ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται
[1, 16]	ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας	Ἡρώδης	ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν
[1, 18]	μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς	Ἡρώδης	ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ τὰ
[1, 26]	ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς	Ἡρώδης	ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν
[1, 19]	ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ	Ἡρώδης	ἐν τῇ διώξει τοὺς ἐκ
[1, 24]	ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις	Ἡρώδης	ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν
[1, 16]	δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν	Ἡρώδης	ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς·
[1, 19]	μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν	Ἡρώδης	ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν
[1, 19]	ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως	Ἡρώδης	ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ
[1, 17]	κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς	Ἡρώδης	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ
[1, 16]	υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ	Ἡρώδης	ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει συνείχετο
[1, 15]	τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν	Ἡρώδης	ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών,
[1, 15]	ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν	Ἡρώδης	ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ
[1, 26]	ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος	Ἡρώδης	καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ
[1, 13]	ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας	Ἡρώδης	καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις
[1, 12]	Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν	Ἡρώδης	καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον
[1, 25]	ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις	Ἡρώδης,	καὶ τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον
[1, 28]	ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας	Ἡρώδης	καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος
[1, 10]	διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ	Ἡρώδης	κατ' ὀργὴν τῆς περὶ τὴν
[1, 16]	σπήλαια καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς	Ἡρώδης·	καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν
[1, 15]	πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ	Ἡρώδης	καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς
[1, 28]	τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς	Ἡρώδης	λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως
[1, 14]	τῶν περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι.	(Ἡρώδης	μὲν δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας
[1, 28]	δ' ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης	Ἡρώδης	μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος
[1, 11]	δωρεάς τε καὶ στεφάνους φέροντες,	Ἡρώδης	μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν
[1, 17]	καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο	Ἡρώδης·	μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν
[1, 13]	ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν	Ἡρώδης	μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ
[1, 30]	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς	Ἡρώδης	μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας.
[1, 11]	Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως	Ἡρώδης	μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ
[1, 29]	δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ	Ἡρώδης	μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει πρὸς
[1, 29]	ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας	Ἡρώδης	μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ
[1, 0]	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς	Ἡρώδης	ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν
[1, 10]	τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν	Ἡρώδης·	ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν
[1, 26]	κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον	Ἡρώδης	οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου
[1, 19]	ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν	Ἡρώδης	πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ
[1, 17]	κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς	Ἡρώδης	παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν
[1, 19]	δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων	Ἡρώδης	παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης
[1, 30]	αὐτῶν εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ'	Ἡρώδης	πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν
[1, 27]	δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις	Ἡρώδης	πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν,
[1, 11]	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν	Ἡρώδης	προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν
[1, 8]	Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις	Ἡρώδης,	πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας
[1, 28]	ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε	Ἡρώδης	συγγενεῖς τε καὶ φίλους παραστησάμενός
[1, 12]	παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν	Ἡρώδης	σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας
[1, 11]	ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον	Ἡρώδης	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς
[1, 16]	δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ	Ἡρώδης	τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει
[1, 24]	ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας	Ἡρώδης	τὴν μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς
[1, 29]	τὴν διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν	Ἡρώδης,	τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ
[1, 11]	ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις	Ἡρώδης	τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ
[1, 27]	Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας	Ἡρώδης	τόν τε Τίρωνα σὺν τῷ
[1, 20]	παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος	Ἡρώδης	τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου
[1, 27]	κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν	Ἡρώδης.	Τούς γε μὴν υἱοὺς οὐ
[1, 13]	δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς	Ἡρώδης	τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας
[1, 26]	ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς	Ἡρώδης	ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας.
[1, 10]	αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις	Ἡρώδης	ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες
[1, 14]	καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν	Ἡρώδης	φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ
[1, 16]	χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας	Ἡρώδης	ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς
[1, 10]	κώμας καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν	Ἡρώδης	ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς
[1, 23]	κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν	Ἡρώδης	ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει
[1, 28]	καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ	Ἡρωδιὰς	καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν
[1, 7]	ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ'	Ἡρώδου	βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν
[1, 12]	οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ	Ἡρώδου,	βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν
[1, 12]	μὴν αὐτῷ τι πρὸς τὴν	Ἡρώδου	βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά
[1, 16]	ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ τῆς	Ἡρώδου	βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν
[1, 21]	κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν	Ἡρώδου	γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων
[1, 13]	καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν	Ἡρώδου	γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ
[1, 16]	πέμψαντος ἄλλως τε καὶ πλείον'	Ἡρώδου	διδόντος, εἰς μὲν τὴν προδοσίαν
[1, 14]	ὁρῶντά γε μὴν καὶ τὸ	Ἡρώδου	δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν,
[1, 29]	ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς τὸν	Ἡρώδου	θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα
[1, 13]	καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος	Ἡρώδου	καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον,
[1, 24]	ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν τὴν	Ἡρώδου	καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη
[1, 25]	ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό τε	Ἡρώδου	καὶ τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας.
[1, 25]	οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν	Ἡρώδου	κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν·
[1, 10]	ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ	Ἡρώδου	κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς
[1, 2]	νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ	Ἡρώδου	κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν
[1, 29]	διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ'	Ἡρώδου.	Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν
[1, 25]	ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς	Ἡρώδου	ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης
[1, 17]	θραύεται τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν	Ἡρώδου	πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον
[1, 20]	γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν	Ἡρώδου	συμμένοντος. Ὅ γε μὴν βασιλεὺς
[1, 15]	ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς	Ἡρώδου	σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν
[1, 0]	τε ὁ λαὸς μετὰ τὴν	Ἡρώδου	τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων
[1, 18]	διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν	Ἡρώδου	τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους
[1, 4]	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ	Ἡρώδου	τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ
[1, 16]	δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν	Ἡρώδου	τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης
[1, 19]	πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία τοὺς	Ἡρώδου	τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον
[1, 26]	ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν	Ἡρώδου	τρόπον καὶ πάντα λέγων τε
[1, 26]	Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν	Ἡρώδου	τρόπον· οὐ γὰρ ὡς πρότερον
[1, 23]	καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ	Ἡρώδου	φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ
[1, 17]	εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ	Ἡρώδου	φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς
[1, 30]	κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος,	ἠρώτα	δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν,
[1, 28]	τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα	ᾖς	αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ
[1, 25]	περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν	ᾖς	πατὴρ λίαν ἢ τοῦ κολάζειν
[1, 25]	δὲ φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος,	ἧς	αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς
[1, 25]	γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ	ἧς	ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν,
[1, 29]	γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι'	ἧς	ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς
[1, 12]	οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ	ἧς	ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας
[1, 21]	Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης	ἧς	ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων
[1, 9]	κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ'	ἧς	ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος
[1, 28]	ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν	ἧς	ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν
[1, 23]	μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν,	ἧς	καὶ παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ
[1, 17]	εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ	ἧς	ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς
[1, 21]	δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ	ἦσαν	αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ
[1, 25]	καὶ διαδοχήν, εἰ μή τινες	ἦσαν	ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς ἡλικίας
[1, 7]	τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ'	ἦσαν	αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς,
[1, 1]	χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς	ἦσαν	αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην.
[1, 29]	φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ	ἦσαν	αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί,
[1, 28]	ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν·	ἦσαν	γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας
[1, 31]	ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου·	ἦσαν	γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως
[1, 28]	τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους·	ἦσαν	γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν
[1, 3]	ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν,	ἦσαν	δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ
[1, 12]	ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας,	ἦσαν	δ' οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν
[1, 24]	ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον Φερώραν·	ἦσαν	δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ
[1, 9]	τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες·	ἦσαν	δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος
[1, 14]	ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν·	ἦσαν	δὲ τῶν περὶ αὐτὸν οἱ
[1, 13]	τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν.	Ἦσαν	δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς
[1, 17]	Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ	ἦσαν	ἐκ τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι,
[1, 24]	ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς	ἦσαν	εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ
[1, 15]	μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων	ἦσαν	ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς
[1, 17]	συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον	ἦσαν,	καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους πλησίον,
[1, 18]	καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος	ἦσαν	λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ
[1, 21]	εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος, ὧν	ἦσαν	οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα,
[1, 33]	καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο	ἦσαν	σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα
[1, 4]	αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες	ἦσαν·	Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους
[1, 5]	μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων	ἦσαν,	τὰ δ' ἀναλώματα καὶ αἱ
[1, 4]	Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν	ἦσαν	τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι.
[1, 22]	δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ'	ἦσαν	υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ νεώτατος
[1, 24]	αἱ κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν	ἦσαν	ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι
[1, 24]	ἀπὸ γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ'	ἦσαν,	ὡς ἂν ἐφειμένου τε πατρίως
[1, 23]	Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις	ἦσαν,	ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ
[1, 32]	παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον	ἠσέβησαν,	οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος
[1, 29]	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν	ἠσέλγαινεν	κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ
[1, 12]	τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος,	ἡσθείς,	ἦν γὰρ δὴ καὶ ξένος
[1, 33]	βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων	ἡσσηθεὶς	φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν
[1, 8]	τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας	ἡσυχάζειν	Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην
[1, 24]	τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν	ἡσυχῆ	καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν
[1, 10]	ἤδη μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν	ἡσυχῆ	πρὸς τὸ κλέος τῶν νεανίσκων
[1, 10]	φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ καθ'	ἡσυχίαν	βιώσονται τῶν τε ἰδίων κτημάτων
[1, 4]	Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις	ἡσυχίαν	τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν
[1, 33]	εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον	ᾔτησεν	καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων
[1, 25]	διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι,	ἥτις	ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε φίλων
[1, 33]	ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε	ἤτρου	φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν
[1, 19]	καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν	ἧτταν	μέγα γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων,
[1, 2]	τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν	ἧτταν	ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων
[1, 2]	ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον	ἡττᾶται.	Καὶ ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως
[1, 2]	τὰ μὲν ἄλλα κρείττων ἦν,	(ἡττᾶτο	δὲ δικαίου πάθους· ὁ γὰρ
[1, 17]	ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ	ἥττης	Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη
[1, 18]	οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν,	ἥττης	χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ
[1, 0]	αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων	ἡττῆσθαι	δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων
[1, 0]	Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ	ἧττον	καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων
[1, 13]	Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς	ἧττον	ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς
[1, 4]	καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς	ἡττωμένοις	παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ
[1, 7]	εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν.	Ἡττώμενον	δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς
[1, 18]	Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος	ἥττων	ἦν ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας,
[1, 0]	ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων	ἡττῶνται	δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ
[1, 2]	καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες	ἡττῶνται.	Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν
[1, 19]	στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ	ηὐλίζετο.	Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ
[1, 17]	ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον·	ηὔλιστο	δὲ περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ
[1, 15]	προιόντι δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν	ηὐξεῖτο	τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν
[1, 21]	πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας	ηὐρύνετο·	ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο
[1, 27]	τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν	ἠχθέσθη	Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ
[1, 22]	δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν	ᾐχμαλωτίσατο	μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο
[1, 7]	ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων	ἥψατο,	ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν τῆς