Livre, Chap.
[1, 0]	σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον.	Κἀγὼ	μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις
[1, 19]	τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ	κἀγὼ	χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ
[1, 30]	ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ	καθ'	ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ
[1, 31]	μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ	καθ'	ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν
[1, 16]	δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ	καθ'	ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ
[1, 17]	αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως τῶν	καθ'	ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους
[1, 9]	αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ	καθ'	ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων
[1, 12]	νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος	καθ'	ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν
[1, 10]	Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη μὲν καὶ	καθ'	ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος
[1, 10]	ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται	καθ'	ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ
[1, 10]	κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς	καθ'	ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ>
[1, 25]	ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι καὶ	καθ'	ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει
[1, 16]	ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε·	καθ'	ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο
[1, 22]	λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι	καθ'	ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος.
[1, 11]	τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα	καθ'	ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς
[1, 2]	Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν	καθ'	ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν
[1, 4]	βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ	καθ'	ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα.
[1, 6]	βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ καὶ	καθ'	ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ'
[1, 0]	συστάντα μέγιστον οὐ μόνον τῶν	καθ'	ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ ὧν
[1, 13]	ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι	καθ'	ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί, καὶ
[1, 22]	ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως συνήργει	καθ'	ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς
[1, 1]	ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν	καθ'	ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη
[1, 1]	τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ	καθ'	ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ
[1, 13]	τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ	καθ'	ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους
[1, 28]	οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ	καθ'	ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν
[1, 15]	ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ	καθ'	ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως,
[1, 7]	τὴν πόλιν αἵ τε θυσίαι	καθ'	ἡμέραν καὶ οἱ ἐναγισμοὶ καὶ
[1, 7]	περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν	καθ'	ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν
[1, 30]	εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ	καθ'	ἡμέραν ὁ πατήρ, φθάσαι δ'
[1, 17]	Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ	καθ'	ἡμέραν πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ
[1, 19]	τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ	καθ'	ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν εἰς
[1, 23]	ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν	καθ'	ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ'
[1, 24]	(Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει	καθ'	ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ μειράκια
[1, 26]	Πολλὰ δ' εἶναι τὰ παροξύνοντα	καθ'	ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα
[1, 13]	μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται,	καθ'	ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ
[1, 19]	καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι	καθ'	Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον μὲν
[1, 29]	Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ	καθ'	Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης
[1, 10]	Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ	καθ'	ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε ἰδίων
[1, 17]	στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον,	καθ'	ὃ καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος
[1, 1]	~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης	καθ'	ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς
[1, 3]	παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται	καθ'	ὃν τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ
[1, 11]	Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ	καθ'	ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ
[1, 20]	τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων	καθαίρει	τε τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν
[1, 21]	μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους.	(Καθάπαν	δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον
[1, 5]	τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου,	καθάπερ	ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ
[1, 6]	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο,	καθάπερ	ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν
[1, 21]	χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι,	καθάπερ	Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς
[1, 19]	μοι δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν	καθάπτεσθαι	δέος· πρὸς μέν γε τὰς
[1, 7]	μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν	καθᾶραι	τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν
[1, 26]	πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν	καθαρὰν	δόσιν, εἰ μὴ δι' αἵματος
[1, 32]	τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν	καθαρόν,	ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ δ'
[1, 23]	δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο.	Καθαρὸν	δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας
[1, 23]	ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ	καθαροῦ	τοῦ συνειδότος ἡ περὶ λόγους
[1, 5]	ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ μὴ	καθαροὺς	ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ
[1, 10]	υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων	καθέζοιτο	τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον
[1, 19]	τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο	καθεικέναι	τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ
[1, 0]	Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία	καθεῖλεν,	καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας
[1, 0]	καὶ τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων	καθεῖλον,	Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν
[1, 5]	γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου	καθείργνυσιν	εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ'
[1, 3]	ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν	καθέξεις;	Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω
[1, 6]	δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι,	καθεώρα	δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ
[1, 0]	τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων μὲν	κάθηνται	κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν
[1, 7]	οὕτως ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς	καθήψατο	τοῦ ἔθνους ὡς τὸ τέως
[1, 21]	κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου	καθιδρύσατο	παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται
[1, 24]	παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο.	Καθίει	δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας,
[1, 21]	ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος	καθίει	λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς
[1, 24]	αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος,	καθιεὶς	δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη
[1, 23]	τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν	καθιείς,	μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν
[1, 33]	ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ λόγον	καθίεσαν	εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα
[1, 8]	τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ	καθίησι	Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν,
[1, 33]	ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν	καθιμήσαντας	ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε
[1, 33]	τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις	καθιμήσαντες	σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους
[1, 16]	χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους	καθιμῶν	ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις,
[1, 21]	τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς	καθιμῶσίν	τι πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν
[1, 1]	δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	καθίσας	ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ
[1, 10]	τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους	καθιστάμενος	καὶ δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων
[1, 15]	πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς	καθιστάμενος,	Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν
[1, 8]	ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις	καθιστάμενος,	τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν
[1, 14]	ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε βασιλέα	καθιστᾶν	Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν
[1, 27]	Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν	καθιστάς,	εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ
[1, 11]	μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν	καθιστᾶσιν	δύναμιν πεζήν τε καὶ ἱππικὴν
[1, 13]	διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν	καθιστᾶσιν	μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ
[1, 8]	τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ	καθίστατο	τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ
[1, 10]	ταῦτα λέγων καὶ δι' αὑτοῦ	καθίστατο	τὴν χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν
[1, 18]	αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς	καθίστατο,	τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ
[1, 3]	καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον	καθίστησι	μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι
[1, 4]	γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα	καθίστησιν	Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν
[1, 23]	Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν,	καθίστησιν	δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε
[1, 10]	Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν	καθίστησιν,	τὸν δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην
[1, 4]	Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ	καθιστῶσιν	κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ'
[1, 12]	χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς	καθόδου·	χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων ὁ
[1, 5]	ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ δεσμεῖν.	Καθόλου	δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν
[1, 21]	ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων.	Καθόλου	δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα
[1, 18]	τι τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν·	καθόλου	τε οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις
[1, 6]	Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν	καθομιλήσας,	πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι
[1, 24]	Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν,	καθομιλῶν	ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ
[1, 13]	αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις	καθοσιώσειεν	Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν
[1, 16]	τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν	καθόσον	οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο·
[1, 31]	ὅ τινες ὡς ἐπὶ θείῳ	καθύμνουν,	ἦν δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ
[1, 7]	ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς	καθύπερθεν	κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον
[1, 13]	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν	καθωμολογημένην	παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς καὶ
[1, 17]	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα	καθωμολογημένην	ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον
[1, 24]	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν	καθωσίωσε	τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων
[1, 21]	τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον	καὶ	ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο.
[1, 21]	τε καὶ στοὰς καὶ ναοὺς	καὶ	ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ,
[1, 5]	καθάπερ ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ	καὶ	Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις
[1, 28]	Βερνίκης τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν	καὶ	Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες
[1, 5]	τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ	καὶ	Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ
[1, 28]	δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε	καὶ	ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων δύο
[1, 2]	Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας	καὶ	Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ
[1, 8]	Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε	καὶ	Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος
[1, 8]	τε καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα	καὶ	Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν
[1, 33]	δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ	καὶ	ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ
[1, 5]	ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα	καὶ	αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ
[1, 13]	χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν	καὶ	ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε
[1, 28]	ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης	καὶ	Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης
[1, 26]	δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου	καὶ	Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ
[1, 30]	τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου	καὶ	Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν
[1, 28]	Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ	καὶ	ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ
[1, 8]	Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος	καὶ	ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως
[1, 13]	βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ	καὶ	ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν
[1, 11]	τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι	καὶ	ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ
[1, 5]	τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα	καὶ	ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε
[1, 0]	νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι	καὶ	ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων
[1, 10]	τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ	καὶ	ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην,
[1, 4]	Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ	καὶ	Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον μὲν
[1, 11]	ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν	καὶ	Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας τῶν
[1, 10]	ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ	καὶ	ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν,
[1, 15]	προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον	καὶ	ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων
[1, 18]	πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε	καὶ	ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες
[1, 12]	πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς	καὶ	ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς
[1, 20]	δὲ τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν	καὶ	Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος
[1, 4]	αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν	καὶ	Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου
[1, 21]	βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ	καὶ	Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν
[1, 8]	κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια	καὶ	Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια
[1, 18]	τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς	καὶ	Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς
[1, 2]	υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον	καὶ	Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ
[1, 18]	μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα	καὶ	Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι μήτε
[1, 10]	ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ	καὶ	Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν
[1, 15]	Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ	καὶ	Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας
[1, 2]	φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται	καὶ	Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν
[1, 29]	ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο	καὶ	Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων
[1, 30]	αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε Φερώρας	καὶ	Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες
[1, 6]	τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ	καὶ	Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον
[1, 10]	ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ	καὶ	Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα
[1, 8]	χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ	καὶ	Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα καὶ
[1, 12]	συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος.	Καὶ	Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο
[1, 15]	καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος	καὶ	Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα·
[1, 20]	ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας	καὶ	Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ
[1, 8]	ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ	καὶ	Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν
[1, 11]	πολέμου Καίσαρί τε τῷ νέῳ	καὶ	Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν
[1, 32]	καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις	καὶ	ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ
[1, 33]	δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν	καὶ	ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη
[1, 8]	συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη	καὶ	ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην.
[1, 16]	Ἀντίγονος τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν	καὶ	ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον
[1, 32]	τε πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν	καὶ	ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος
[1, 8]	τε καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν	καὶ	Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια
[1, 0]	τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται,	καὶ	ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων
[1, 26]	πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ	καὶ	ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος
[1, 18]	ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους	καὶ	Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς
[1, 2]	ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα	καὶ	Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς
[1, 7]	Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε	καὶ	Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς
[1, 30]	αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον	καὶ	Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται
[1, 31]	τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον	καὶ	Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν
[1, 24]	ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν	καὶ	Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ
[1, 28]	Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας	καὶ	Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς
[1, 30]	Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον
[1, 26]	Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ
[1, 28]	δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης
[1, 27]	μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ
[1, 29]	Ἔνα μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος.
[1, 26]	ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως	καὶ	Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ'
[1, 28]	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ	καὶ	Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος,
[1, 26]	ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι	καὶ	Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ καὶ
[1, 0]	πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα	καὶ	ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ
[1, 9]	τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο	καὶ	ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης τιμῆς
[1, 20]	τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ	καὶ	αὖθις ἀγαθόν τί σε ποιεῖν,
[1, 21]	δ' οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ	καὶ	αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ'
[1, 3]	τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ	καὶ	αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν
[1, 19]	τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες	καὶ	αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν
[1, 15]	ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου	καὶ	αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ
[1, 29]	Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως	καὶ	αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν
[1, 10]	ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες	καὶ	αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ
[1, 24]	πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται·	καὶ	αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς
[1, 27]	δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε	καὶ	αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ
[1, 11]	τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα	καὶ	αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι
[1, 2]	ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ	καὶ	αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ
[1, 27]	σφόδρα συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια,
[1, 9]	Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι	καὶ	αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς
[1, 17]	ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ	καὶ	αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ
[1, 17]	ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς	καὶ	αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι θερμὸς
[1, 6]	τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε	καὶ	αὐτὸς ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα
[1, 26]	μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον εἰ	καὶ	αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν·
[1, 28]	ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο,	καὶ	αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν
[1, 20]	τε τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν	καὶ	ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ,
[1, 0]	τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν	καὶ	Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω
[1, 21]	μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν	καὶ	βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν
[1, 31]	τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις	καὶ	Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν,
[1, 1]	ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι.	Καὶ	Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου
[1, 21]	ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις	καὶ	Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ τὴν
[1, 6]	τὸ πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν	καὶ	βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν
[1, 24]	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι	καὶ	βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ μὴ
[1, 32]	Τήν τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν,	καὶ	βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν
[1, 29]	καὶ Φερώρας ὡς ἂν ἤδη	καὶ	βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ
[1, 29]	ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη	καὶ	βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς
[1, 33]	ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ	καὶ	βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν.
[1, 10]	ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε	καὶ	βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ
[1, 25]	καὶ γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους	καὶ	βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς
[1, 13]	τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον	καὶ	βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν
[1, 18]	τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς	καὶ	βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ
[1, 20]	Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη,	καὶ	βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ
[1, 11]	τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου	καὶ	βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς.
[1, 26]	δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος	καὶ	βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν
[1, 33]	κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν	καὶ	βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα·
[1, 20]	εὐποιίας δι' ὧν μοι γράφει	καὶ	Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς
[1, 33]	δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς	καὶ	βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων
[1, 22]	ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι	καὶ	βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς
[1, 4]	δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς	καὶ	βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα
[1, 3]	μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι	καὶ	βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ
[1, 30]	ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε	καὶ	βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα
[1, 15]	σῖτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον	καὶ	βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ'
[1, 11]	(Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον	καὶ	Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε τῷ
[1, 11]	καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου	καὶ	Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα
[1, 8]	Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος	καὶ	Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι
[1, 8]	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ.	Καὶ	Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς
[1, 7]	ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ	καὶ	Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ
[1, 33]	τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε	καὶ	Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς
[1, 15]	εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν	καὶ	Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ
[1, 24]	δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη·	καὶ	γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει
[1, 25]	κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν·	καὶ	γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων
[1, 25]	θυγατέρα μου τῷ καλῷ νυμφίῳ·	καὶ	γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ
[1, 24]	τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς,	καὶ	γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν,
[1, 32]	ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς·	καὶ	γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν·
[1, 23]	ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος·	καὶ	γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ
[1, 33]	τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ,	καὶ	γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ
[1, 14]	θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα·	καὶ	γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα
[1, 29]	Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος·	καὶ	γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ
[1, 31]	φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν·	καὶ	γὰρ νῦν, εἴ τι κεκίνηται
[1, 10]	τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ·	καὶ	γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ
[1, 26]	φίλος ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται·	καὶ	γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν
[1, 12]	ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι·	καὶ	γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι
[1, 17]	ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ·	καὶ	γὰρ οὗτος ἦν ὁ τὸν
[1, 26]	τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ·	καὶ	γὰρ οὗτος ὢν ἐν τοῖς
[1, 25]	οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ·	καὶ	γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ
[1, 18]	Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο·	καὶ	γὰρ περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον
[1, 4]	τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ,	καὶ	γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις
[1, 20]	Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί·	καὶ	γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς
[1, 21]	προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ·	καὶ	γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ,
[1, 29]	φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς·	καὶ	γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος
[1, 23]	τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν·	καὶ	γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ
[1, 21]	μήν, εἰ καί τις ἕτερος·	καὶ	γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν
[1, 8]	τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ·	καὶ	γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα καὶ
[1, 4]	τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ	καὶ	Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν
[1, 33]	ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε	καὶ	γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ
[1, 15]	τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν	καὶ	γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει
[1, 21]	ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί·	καὶ	γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν,
[1, 9]	ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος	καὶ	γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος
[1, 8]	μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν,	καὶ	γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν
[1, 25]	ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς	καὶ	γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι.
[1, 25]	μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ	καὶ	γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ
[1, 0]	δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα	καὶ	γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ τὴν
[1, 30]	θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα·	καὶ	γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο
[1, 29]	καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ	καὶ	γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν,
[1, 17]	τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα	καὶ	δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας,
[1, 25]	οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι	καὶ	δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν,
[1, 32]	θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ	καὶ	δακρύων ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους
[1, 28]	φίλους παραστησάμενός τε τὰ παιδία	καὶ	δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν·
[1, 18]	ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας	καὶ	Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς
[1, 21]	καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν	καὶ	Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς
[1, 21]	μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ	καὶ	Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ
[1, 31]	χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον	καὶ	δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται,
[1, 29]	λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις.	Καὶ	δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται
[1, 25]	παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ	καὶ	δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι,
[1, 26]	Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ	καὶ	δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα·
[1, 26]	Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ	καὶ	δεινότητι λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ
[1, 21]	βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε	καὶ	δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ
[1, 21]	καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο	καὶ	δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον
[1, 1]	πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ	καὶ	δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ
[1, 2]	Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει	καὶ	δέος, ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν
[1, 28]	πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ	καὶ	δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι
[1, 24]	εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων	καὶ	δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν
[1, 6]	Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος	καὶ	δέους, καὶ κατῄει μὲν ὡς
[1, 5]	κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε	καὶ	δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ μὲν
[1, 33]	οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ	καὶ	δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα,
[1, 14]	ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω.	Καὶ	δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας
[1, 11]	ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν,	καὶ	δὴ καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν
[1, 2]	τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις	καὶ	δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων
[1, 18]	δὲ τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος	καὶ	δὴ καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι
[1, 24]	ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ,	καὶ	δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ
[1, 28]	συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος	καὶ	δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν
[1, 33]	δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ	καὶ	δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν
[1, 2]	Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει	καὶ	δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ'
[1, 23]	μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη	καὶ	δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν
[1, 29]	ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον	καὶ	δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ
[1, 10]	κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων	καὶ	δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν
[1, 10]	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος	καὶ	δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν
[1, 0]	ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο	καὶ	δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ
[1, 22]	ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ	καὶ	δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν
[1, 25]	δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι,	καὶ	διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος
[1, 1]	ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν	καὶ	διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων
[1, 14]	Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ ὅλον	καὶ	διὰ τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν
[1, 20]	εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ	καὶ	διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι
[1, 22]	ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν	καὶ	διὰ τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται
[1, 10]	φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς	καὶ	διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ
[1, 9]	τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν	καὶ	διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς
[1, 10]	Οἷς καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον	καὶ	διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους
[1, 33]	μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν παντὶ τῷ
[1, 11]	τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα
[1, 26]	ἄρα μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ	καὶ	διὰ τοῦτο μέχρι νῦν τῆς
[1, 23]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ	καὶ	διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ περὶ
[1, 33]	δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον,	καὶ	διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ,
[1, 25]	μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ	καὶ	διαδοχήν, εἰ μή τινες ἦσαν
[1, 33]	Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται,	καὶ	διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον
[1, 32]	πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι	καὶ	διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν
[1, 30]	γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ	καὶ	διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ
[1, 1]	τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ	καὶ	διακόψας τὸ στῖφος τῶν πολεμίων
[1, 32]	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην	καὶ	διακρίνων τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν
[1, 17]	βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες	καὶ	διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα,
[1, 6]	Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς	καὶ	διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν
[1, 26]	παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι	καὶ	διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ'
[1, 25]	κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε	καὶ	διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα·
[1, 17]	ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν.	Καὶ	διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους
[1, 31]	τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον,	καὶ	διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα
[1, 13]	ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας	καὶ	διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν
[1, 11]	ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος	καὶ	διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν
[1, 24]	τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο	καὶ	διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα
[1, 29]	φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο	καὶ	διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως·
[1, 13]	ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων	καὶ	διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν
[1, 11]	τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ	καὶ	διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν
[1, 0]	τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος	καὶ	διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς
[1, 3]	δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν	καὶ	διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν
[1, 27]	δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς	καὶ	διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ
[1, 21]	γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε	καὶ	διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ
[1, 23]	γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς	καὶ	δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ
[1, 23]	δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν	καὶ	δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου
[1, 31]	ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον	καὶ	δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι
[1, 5]	ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη	καὶ	διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν
[1, 10]	ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος	καὶ	διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ
[1, 4]	πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ	καὶ	Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς
[1, 30]	παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα,	καὶ	διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν
[1, 7]	ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα	καὶ	διότι τὸ κατὰ τὴν χώραν
[1, 7]	Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι	καὶ	δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν
[1, 6]	Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν	καὶ	δίχα δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς
[1, 13]	γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους	καὶ	διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί
[1, 4]	ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται.	Καὶ	δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι
[1, 31]	τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ	καὶ	δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα
[1, 26]	τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας	καὶ	δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα
[1, 10]	τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ	καὶ	δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον
[1, 11]	ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν	καὶ	δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν·
[1, 11]	πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν	καὶ	δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος
[1, 29]	εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ	καὶ	δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ'
[1, 16]	Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς	καὶ	δύο τάγματα. Τούτων δὲ τὸν
[1, 7]	Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν	καὶ	δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ
[1, 7]	Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες	καὶ	δύο υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος
[1, 19]	συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη	καὶ	δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται
[1, 33]	σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια	καὶ	δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν
[1, 12]	μὲν πάντας, ἦσαν δ' οὓς	καὶ	δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ
[1, 5]	Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις	καὶ	δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος
[1, 6]	τῷ μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν	καὶ	ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον.
[1, 2]	τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν	καὶ	ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει
[1, 3]	μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν	καὶ	ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ
[1, 22]	οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς.	Καὶ	εἴ γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν
[1, 0]	τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος	καὶ	εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν·
[1, 17]	Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος	καὶ	ἐκ τῆς ἄλλης χώρας, οἱ
[1, 12]	Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ	καὶ	ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν
[1, 1]	πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο,	καὶ	ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως
[1, 15]	πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον	καὶ	ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς
[1, 20]	τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν	καὶ	ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς
[1, 21]	ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς	καὶ	ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ
[1, 21]	γῆν δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην	καὶ	ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν
[1, 10]	γοῦν ἀνά τε τὰς κώμας	καὶ	ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς
[1, 15]	οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε	καὶ	ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ
[1, 20]	τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν	καὶ	ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ
[1, 8]	γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς	καὶ	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ
[1, 23]	αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις.	Καὶ	ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ
[1, 11]	Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν.	(Καὶ	ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν
[1, 6]	ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα,	καὶ	ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν
[1, 15]	ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ δήμου	καὶ	ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν
[1, 21]	αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας	καὶ	ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ
[1, 21]	γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας·	καὶ	ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς
[1, 8]	χρήματα καὶ ὅπλα καὶ σῖτον	καὶ	ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς
[1, 26]	ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα	καὶ	εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις.
[1, 25]	δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ	καὶ	εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο
[1, 7]	Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου	καὶ	Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο
[1, 6]	ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ	καὶ	ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει
[1, 31]	τοὺς ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ	καὶ	ἡ γυνή. Καὶ τότε μὲν
[1, 13]	τε περὶ τὸ ἱερὸν πάντα	καὶ	ἡ πόλις ὅλη πλήθους τῶν
[1, 30]	εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν	καὶ	ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη
[1, 16]	πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε	καὶ	Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων
[1, 11]	τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον	καὶ	Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς
[1, 12]	Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου	καὶ	Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν
[1, 23]	παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου	καὶ	Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα
[1, 17]	ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος	καὶ	ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν
[1, 32]	τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς	καὶ	θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ
[1, 27]	πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ	καὶ	θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν.
[1, 9]	πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου.	Καὶ	θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ
[1, 19]	ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις	καὶ	θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν
[1, 32]	ἀπιστία με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται	καὶ	θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον
[1, 21]	μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον	καὶ	θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς
[1, 7]	πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς ἦν	καὶ	θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους
[1, 20]	ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι	καὶ	θεὸς ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν
[1, 23]	Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη	καὶ	θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ καὶ
[1, 24]	πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ	καὶ	θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ τὸν
[1, 33]	ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν	καὶ	θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν
[1, 32]	γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην	καὶ	θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου, πάτερ,
[1, 33]	δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη	καὶ	θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον
[1, 16]	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις	καὶ	Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας
[1, 21]	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις	καὶ	θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν
[1, 28]	Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος,	καὶ	θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς
[1, 7]	λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα	καὶ	θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε
[1, 7]	θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο	καὶ	θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς τὸ
[1, 2]	δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς	καὶ	θύσας τῷ θεῷ μετὰ τάχους
[1, 9]	τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον	καὶ	Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ ταύτῃ
[1, 8]	Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία	καὶ	Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε
[1, 7]	τε καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν	καὶ	Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε
[1, 2]	μὲν Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην	καὶ	Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ
[1, 2]	πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε	καὶ	Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων,
[1, 20]	τῶν παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα	καὶ	Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο
[1, 21]	μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων	καὶ	Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις μέση
[1, 11]	πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο	καὶ	Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ
[1, 11]	τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ	καὶ	Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας
[1, 8]	πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης	καὶ	Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ
[1, 12]	πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον	καὶ	Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου
[1, 0]	εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ	καὶ	Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ
[1, 3]	δ' ἄν τις ἐν τούτῳ	καὶ	Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ
[1, 6]	ἦν δ' αὕτη πεζῶν τε	καὶ	ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν
[1, 11]	ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε	καὶ	ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ τὴν
[1, 20]	ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα	καὶ	Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ
[1, 15]	διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ	καὶ	Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις
[1, 30]	μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ	καὶ	καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα.
[1, 31]	τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη	καὶ	καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ
[1, 10]	διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη μὲν	καὶ	καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ
[1, 25]	συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι	καὶ	καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο.
[1, 4]	αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν	καὶ	καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν
[1, 6]	τὴν βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ	καὶ	καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ μὴν
[1, 13]	ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών,	καὶ	καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ
[1, 29]	τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ	καὶ	καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς
[1, 10]	μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ	καὶ	καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε
[1, 8]	Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν	καὶ	καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς
[1, 1]	Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα	καὶ	καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ
[1, 4]	τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται	καὶ	καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται
[1, 14]	δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν	καὶ	Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν,
[1, 10]	βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν	καὶ	Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ
[1, 22]	τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν,	καὶ	κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ
[1, 7]	τὸ μέρος πύργοι μεγέθει τε	καὶ	κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ
[1, 21]	τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι	καὶ	κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ
[1, 11]	ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ	καὶ	Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς
[1, 11]	μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων	καὶ	Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ
[1, 32]	μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα	καὶ	κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς
[1, 1]	παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν	καὶ	κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος
[1, 32]	μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην	καὶ	κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν ἐρημίαν,
[1, 0]	πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς	καὶ	κατὰ κράτος ἃς δὲ δι'
[1, 33]	ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα,	καὶ	κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πάντα
[1, 2]	πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως	καὶ	κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ
[1, 25]	δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος	καὶ	κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους
[1, 14]	ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος,	καὶ	κατὰ μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου
[1, 1]	ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν	καὶ	κατὰ μνήμην ὧν παρὰ τὴν
[1, 4]	Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες,	καὶ	κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ
[1, 15]	τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν	καὶ	κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο
[1, 13]	καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί,	καὶ	κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας
[1, 32]	συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα	καὶ	κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται·
[1, 18]	καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει.	Καὶ	κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον
[1, 33]	εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων,	καὶ	κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ
[1, 18]	παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς στενωποῖς	καὶ	κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ
[1, 8]	ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν	καὶ	κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών,
[1, 12]	Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ	καὶ	κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν
[1, 19]	κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι,	καὶ	κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται
[1, 26]	ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν
[1, 30]	τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι.	Καὶ	κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν
[1, 19]	γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος	καὶ	κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν
[1, 7]	ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο	καὶ	κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς
[1, 16]	παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα	καὶ	καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς
[1, 6]	Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν	καὶ	καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ
[1, 21]	περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι	καὶ	καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας,
[1, 5]	τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε	καὶ	κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε
[1, 2]	δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν	καὶ	καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι
[1, 2]	ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς μητρὸς	καὶ	κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν,
[1, 2]	τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο	καὶ	κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη,
[1, 25]	τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας,	καὶ	κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος
[1, 16]	οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν	καὶ	καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ
[1, 0]	Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα	καὶ	κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν
[1, 21]	λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου,	καὶ	κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ
[1, 33]	ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει	καὶ	κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ'
[1, 29]	Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι	καὶ	κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν
[1, 32]	τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας	καὶ	κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας
[1, 22]	πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι	καὶ	κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα τὴν
[1, 6]	δ' ἦν ἐλπίδος καὶ δέους,	καὶ	κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον
[1, 2]	αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε	καὶ	κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι πρὸς
[1, 24]	ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα	καὶ	κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ'
[1, 19]	τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων	καὶ	κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον
[1, 30]	καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα.	Καὶ	κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν
[1, 26]	τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης	καὶ	κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων
[1, 29]	μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν	καὶ	κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν
[1, 10]	δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα	καὶ	κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον
[1, 4]	τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι	καὶ	Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ
[1, 17]	ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο	καὶ	κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ
[1, 1]	ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ	καὶ	κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως·
[1, 6]	διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα.	~(Καὶ	κληρονόμος μὲν ἦν τῶν ὅλων
[1, 1]	κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος	καὶ	κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν
[1, 10]	βιώσονται τῶν τε ἰδίων κτημάτων	καὶ	κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ
[1, 33]	δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης	καὶ	κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε
[1, 19]	μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι	καὶ	κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι
[1, 21]	ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα	καὶ	κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα
[1, 30]	διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας	καὶ	κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ'
[1, 26]	γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ	καὶ>	κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον
[1, 17]	τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις	καὶ	κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς
[1, 6]	φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν	καὶ	κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων·
[1, 29]	Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα	καὶ	κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν
[1, 30]	ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν	καὶ	λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον
[1, 21]	ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι	καὶ	Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ
[1, 4]	ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν,	καὶ	λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν
[1, 33]	δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων	καὶ	λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς
[1, 21]	αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ	καὶ	λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ
[1, 21]	μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς ἄλση	καὶ	λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις
[1, 27]	μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι	καὶ	λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ τοὺς
[1, 19]	βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ	καὶ	λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν
[1, 3]	μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε	καὶ	λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ
[1, 27]	ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ δὴ	καὶ	λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι
[1, 12]	δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι	καὶ	λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν
[1, 6]	Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου	καὶ	Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ
[1, 15]	διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν εἴργειν	καὶ	λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ
[1, 19]	Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς	καὶ	λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον
[1, 7]	τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε	καὶ	λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα
[1, 24]	τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει	καὶ	μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ αὐτούς·
[1, 32]	πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ	καὶ	μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ
[1, 13]	προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν	καὶ	μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων
[1, 6]	διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος	καὶ	μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος
[1, 29]	(Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν	καὶ	μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα·
[1, 7]	τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν	καὶ	μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς
[1, 11]	ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς	καὶ	Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας
[1, 11]	ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν οἷς	καὶ	Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως
[1, 24]	τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ	καὶ	μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν
[1, 18]	ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην	καὶ	Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν
[1, 22]	Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο	καὶ	Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ
[1, 25]	ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν	καὶ	μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι
[1, 28]	Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς	καὶ	Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν
[1, 7]	Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν	καὶ	Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν,
[1, 2]	τε οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν	καὶ	Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι
[1, 25]	γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον	καὶ	μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως
[1, 0]	τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου	καὶ	μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ
[1, 33]	δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου	καὶ	Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ
[1, 33]	ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν	καὶ	μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν,
[1, 8]	τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον	καὶ	Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ τὸ
[1, 8]	ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον	καὶ	Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν.
[1, 4]	Γίνεται δὲ καὶ τότε κρείττων	καὶ	μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων
[1, 4]	δ' οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν	καὶ	μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας
[1, 21]	ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει	καὶ	μεγέθει διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ
[1, 19]	τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος	καὶ	μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν
[1, 31]	Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι	καὶ	μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες
[1, 24]	ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ	καὶ	μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων
[1, 1]	τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται	καὶ	μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς
[1, 0]	τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον	καὶ	μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι
[1, 23]	καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον	καὶ	μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας
[1, 11]	ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι	καὶ	μείζονα· τό τε γὰρ ἔθνος
[1, 21]	ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς δὲ	καὶ	μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ
[1, 19]	τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει,	καὶ	μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν
[1, 8]	ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται	καὶ	μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός, ὃς
[1, 14]	τὴν βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας	καὶ	μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν
[1, 7]	Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος	καὶ	μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος
[1, 27]	δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο,	καὶ	μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν
[1, 17]	ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει	καὶ	μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς
[1, 28]	ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος	καὶ	μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν
[1, 3]	ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει,	καὶ	μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο
[1, 8]	Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ.	Καὶ	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἅμα
[1, 18]	μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος.	Καὶ	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἐκ
[1, 7]	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ	καὶ	μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν
[1, 1]	δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι,	καὶ	μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας
[1, 0]	ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν	καὶ	μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα
[1, 24]	λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ,	καὶ	μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου
[1, 30]	πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ,	καὶ	μετὰ σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς
[1, 4]	δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων	καὶ	μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ
[1, 17]	σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν,	καὶ	μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης
[1, 33]	καὶ τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ,	καὶ	μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο
[1, 9]	δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν	καὶ	μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[1, 15]	γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας.	Καὶ	μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας
[1, 19]	ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ	καὶ	μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν
[1, 26]	βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις	καὶ	μετὰ τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν
[1, 7]	ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν	καὶ	μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς
[1, 4]	Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν	καὶ	μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ
[1, 21]	τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ	καὶ	μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα
[1, 24]	εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο,	καὶ	μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις
[1, 1]	καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι	καὶ	μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ
[1, 2]	Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ	καὶ	μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν
[1, 3]	τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει,	καὶ	μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε
[1, 9]	τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς	καὶ	μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν
[1, 10]	μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας.	Καὶ	μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ
[1, 17]	τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων	καὶ	μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν
[1, 31]	ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι,	καὶ	μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν
[1, 32]	ὁ μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων	καὶ	μή μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων·
[1, 32]	ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον	καὶ	μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα·
[1, 10]	καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν	καὶ	μὴ πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν
[1, 24]	ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα	καὶ	μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ
[1, 31]	συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν	καὶ	μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ
[1, 6]	Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς θεραπείας	καὶ	μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις
[1, 0]	συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις	καὶ	μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν
[1, 30]	αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ σῶμα	καὶ	μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ'
[1, 0]	πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις	καὶ	μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα
[1, 14]	προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα	καὶ	μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς
[1, 10]	τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι	καὶ	μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι
[1, 24]	αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ	καὶ	μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες·
[1, 31]	δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων	καὶ	μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν
[1, 3]	ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο	καὶ	μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο
[1, 29]	τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον	καὶ	μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν
[1, 0]	προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων	καὶ	Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς
[1, 3]	τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο,	καὶ	μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν
[1, 1]	ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία	καὶ	μῆνας ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς
[1, 11]	τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία	καὶ	μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ
[1, 30]	ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε	καὶ	μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς
[1, 0]	Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ	καὶ	μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου
[1, 18]	περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια	καὶ	μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων
[1, 14]	δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος	καὶ	μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος
[1, 3]	μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ	καὶ	μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι
[1, 16]	Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία τέλη	καὶ	μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα
[1, 25]	ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος	καὶ	μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι
[1, 25]	καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ	καὶ	μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι
[1, 8]	ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ	καὶ	Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ
[1, 9]	δὲ μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν,	καὶ	Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ περὶ
[1, 15]	πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι	καὶ	μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους
[1, 2]	τε μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων	καὶ	μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε
[1, 32]	τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον	καί	μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί,
[1, 4]	θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ	καὶ	μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας
[1, 7]	κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ	καὶ	μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις
[1, 33]	εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη,	καὶ	μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ
[1, 26]	ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν	καὶ	μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ
[1, 27]	μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι	καὶ	μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ
[1, 31]	τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο	καὶ	μόνος ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν
[1, 26]	δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα	καὶ	μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν
[1, 11]	τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος	καὶ	Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς
[1, 4]	ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας	καὶ	Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας
[1, 1]	πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην	καὶ	ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν
[1, 21]	τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ στοὰς	καὶ	ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας
[1, 17]	δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε	καὶ	νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας
[1, 24]	μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται	καὶ	νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς
[1, 23]	οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ	καὶ	νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον
[1, 2]	προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς	καὶ	νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ
[1, 27]	ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο	καὶ	νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ τῶν
[1, 26]	ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι	καὶ	νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ
[1, 13]	δὲ πεισθεὶς τῇ τε πόλει	καὶ	ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ
[1, 8]	τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε	καὶ	ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων
[1, 5]	τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν	καὶ	ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς
[1, 12]	προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ	καὶ	ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς ὑπ'
[1, 2]	πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ	καὶ	ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς
[1, 4]	τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν	καὶ	ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς
[1, 10]	μὴ προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ	καὶ	ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν
[1, 7]	Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη	καὶ	ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ'
[1, 8]	τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος	καὶ	ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς
[1, 11]	οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ.	Καὶ	ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου
[1, 17]	πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος.	Καὶ	ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ
[1, 2]	ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται.	Καὶ	ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς
[1, 2]	ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν.	Καὶ	ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς
[1, 8]	τὸν Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο	καὶ	ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν
[1, 32]	Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας	καὶ	ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ,
[1, 1]	τῆς πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ	καὶ	ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ
[1, 9]	βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ	καὶ	ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει
[1, 27]	ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ	καὶ	οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ
[1, 7]	αἵ τε θυσίαι καθ' ἡμέραν	καὶ	οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία
[1, 0]	οἵ τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο	καὶ	οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν
[1, 21]	οὐ μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ	καὶ	οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ
[1, 27]	αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε	καὶ	οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν
[1, 25]	κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε	καὶ	οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως
[1, 12]	ὧν οἵ τε πεσόντες ταφῆς	καὶ	οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ
[1, 21]	ἀλλὰ καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς	καὶ	οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου
[1, 15]	δ' ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον	καὶ	οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα
[1, 0]	τῶν ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως,	καὶ	οἷον ἦν τοῦ ναοῦ τὸ
[1, 15]	δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων τε	καὶ	ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας
[1, 21]	χώρα, τὸ πλέον δ' ἐλάφων	καὶ	ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος.
[1, 8]	καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα	καὶ	ὅπλα καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους
[1, 0]	αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο	καὶ	ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε τῶν
[1, 0]	τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε	καὶ	ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ τῆς
[1, 0]	ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς δυνάμεις	καὶ	ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ
[1, 0]	τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες	καὶ	ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε
[1, 26]	τάς τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς	καὶ	ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ
[1, 0]	καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας,	καὶ	ὅπως ἐκ τῆς στάσεως ἡ
[1, 0]	ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος	καὶ	ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας
[1, 0]	ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον	καὶ	ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον
[1, 13]	πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε	καὶ	ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο
[1, 11]	πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις	καὶ	ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς
[1, 8]	τε μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην	καὶ	Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα
[1, 10]	ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται.	(Καὶ	ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως
[1, 0]	τά τε συμβάντα κατὰ Κέστιον	καὶ	ὅσα κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς
[1, 0]	ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος	καὶ	ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ
[1, 0]	ὅσα τε ὑπὸ τοῦ πολέμου	καὶ	ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ
[1, 0]	καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως	καὶ	ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες
[1, 0]	Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους,	καὶ	ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν
[1, 28]	ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ ζώντων	καὶ	ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν
[1, 0]	ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ	καὶ	ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην
[1, 16]	Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα	καὶ	ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν
[1, 22]	διά τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν	καὶ	ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ
[1, 12]	ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν,	καὶ	ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν
[1, 10]	ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν,	καὶ	ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν
[1, 30]	χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι,	καὶ	ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ'
[1, 5]	τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο.	Καὶ	οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν
[1, 10]	ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς.	(Καὶ	οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ
[1, 31]	διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις	καὶ	οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν
[1, 7]	κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ,	καὶ	οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν
[1, 20]	πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ.	Καὶ	οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν,
[1, 27]	κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην	καὶ	οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ
[1, 19]	γὰρ τὰ τῶν στοιχείων πάθη	καὶ	οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν
[1, 17]	ἐκ τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι,	καὶ	οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι
[1, 3]	εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ	καὶ	οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν
[1, 22]	εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν,	καὶ	οὐκ ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον
[1, 27]	περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς	καὶ>	Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ
[1, 30]	ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν	καὶ	οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν τούτων
[1, 0]	μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες·	καὶ	οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ
[1, 13]	τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών,	καὶ	Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν
[1, 24]	συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ	καὶ	πάλαι μὲν ἔτι ζώσης τῆς
[1, 16]	ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα	καὶ	πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε
[1, 33]	ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα	καὶ	πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ
[1, 25]	Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου	καὶ	πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα.
[1, 32]	φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος	καὶ	πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν
[1, 6]	Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς,	καὶ	πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ
[1, 26]	κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται.	Καὶ	πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους
[1, 11]	τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός.	Καὶ	πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον·
[1, 10]	παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι.	Καὶ	πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν
[1, 25]	τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις	καὶ	παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν
[1, 17]	σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν	καὶ	παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν.
[1, 4]	εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ	καὶ	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν,
[1, 21]	δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν	καὶ	πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ
[1, 27]	φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν βίον,	καὶ	πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ
[1, 24]	Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο	καὶ	πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται·
[1, 29]	δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων	καὶ	πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ'
[1, 26]	δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον	καὶ	πάντα λέγων τε καὶ πράττων
[1, 23]	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον	καὶ	πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς
[1, 5]	τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς	καὶ	πάντας εὔνους διὰ τὴν θερμότητα,
[1, 32]	δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα	καὶ	πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν
[1, 26]	ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα	καὶ	πάντες οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως
[1, 2]	ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως,	καὶ	πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς
[1, 1]	ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν	καὶ	παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν
[1, 24]	νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς	καὶ	παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν
[1, 26]	φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται	καὶ	παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι
[1, 11]	στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις	καὶ	παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος.
[1, 32]	φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ	καὶ	παρὰ θεῷ καὶ παρὰ σοί,
[1, 23]	ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς	καὶ	παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν,
[1, 32]	παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα.	Καὶ	παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ
[1, 29]	ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες	καὶ	παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν
[1, 32]	κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ θεῷ	καὶ	παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ
[1, 23]	λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ	καὶ	παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες
[1, 33]	ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο,	καὶ	παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων
[1, 6]	τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ	καὶ	παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις
[1, 27]	κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται,	καὶ	παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν
[1, 30]	ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου	καὶ	παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι
[1, 13]	δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ	καὶ	παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ
[1, 13]	καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου	καὶ	παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ
[1, 26]	τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα,	καὶ	παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ
[1, 13]	δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων	καὶ	παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα
[1, 0]	μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα	καὶ	παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ
[1, 24]	αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ	καὶ	παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην
[1, 1]	αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην.	Καὶ	παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ πλῆθος
[1, 33]	δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου	καὶ	παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει
[1, 26]	δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο	καὶ	παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο
[1, 17]	θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ	καὶ	πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν
[1, 6]	ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα	καὶ	παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ
[1, 10]	τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες	καὶ	παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ'
[1, 11]	ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ	καὶ	παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ
[1, 6]	καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν,	καὶ	παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν
[1, 0]	ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν,	καὶ	Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων
[1, 24]	τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης·	καὶ	παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους
[1, 24]	ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ	καὶ	παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ πρὸς
[1, 23]	θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει	καὶ	παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ θράσους
[1, 32]	σὲ κακοβουλίας; Τί δέ με	καὶ	παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς;
[1, 32]	αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον	καὶ	παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι
[1, 32]	ὅτι μὲν καὶ σύ, Οὔαρε,	καὶ	πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη
[1, 33]	τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία	καὶ	πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ
[1, 24]	οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως	καὶ	πᾶσα ἡ γενεά· πάντα γὰρ
[1, 7]	καθ' ἡμέραν καὶ οἱ ἐναγισμοὶ	καὶ	πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο
[1, 17]	Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω,	καὶ	πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο,
[1, 28]	ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ	καὶ	πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν
[1, 17]	μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε	καὶ	πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς
[1, 8]	μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ	καὶ	Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα·
[1, 8]	ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς	καὶ	Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων
[1, 8]	τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν	καὶ	Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον
[1, 10]	Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων	καὶ	πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον
[1, 19]	τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα	καὶ	πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ'
[1, 7]	φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε	καὶ	Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν
[1, 11]	εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων.	Καὶ	πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς
[1, 21]	ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο.	Καὶ	πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν
[1, 8]	μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ	καὶ	πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια
[1, 13]	τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων	καὶ	πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ
[1, 24]	κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο	καὶ	πεποιήκει προδότας καὶ τῶν πραττομένων
[1, 21]	αὐτόν τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν	καὶ	περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς
[1, 21]	κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον	καὶ	περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ
[1, 26]	βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων	καὶ	περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως
[1, 2]	τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε	καὶ	περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν
[1, 23]	τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι	καὶ	περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ
[1, 23]	κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα	καὶ	περὶ θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο.
[1, 10]	τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων,	καὶ	περὶ μὲν τῆς εἰς Καίσαρα
[1, 10]	ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν	καὶ	περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα
[1, 21]	καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ	καὶ	περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια
[1, 24]	Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας	καὶ	περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος
[1, 33]	δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν.	Καὶ	περὶ τὴν κλίνην οἵ τε
[1, 10]	εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται,	καὶ	περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ
[1, 10]	στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ	καὶ	περὶ τῆς νίκης οὐ χρὴ
[1, 6]	δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις	καὶ	περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν
[1, 32]	τάς τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν	καὶ	περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον
[1, 26]	τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν	καὶ	περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον
[1, 1]	τόν τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα	καὶ	περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς τὰς
[1, 13]	γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς	καὶ	περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα
[1, 20]	Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα	καὶ	περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι
[1, 21]	διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων	καὶ	περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου
[1, 21]	δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς μεγίστους	καὶ	περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός
[1, 22]	γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς	καὶ	περισσόν τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος
[1, 7]	δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος,	καὶ	περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον
[1, 16]	ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν	καὶ	περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν
[1, 1]	τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ	καὶ	περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ'
[1, 32]	τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται	καὶ	πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν
[1, 19]	ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι	καὶ	πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί.
[1, 31]	πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ τι	καὶ	πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις,
[1, 0]	χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε	καὶ	πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ
[1, 16]	κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε	καὶ	πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν
[1, 24]	σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα	καὶ	πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα τοὺς
[1, 23]	μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ	καὶ	πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν
[1, 29]	μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν	καὶ	πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν τε
[1, 30]	τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα	καὶ	πλεῖστον μὲν εἰς τὸ πῦρ
[1, 20]	ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω,	καὶ	πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν
[1, 4]	στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος	καὶ	πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ'
[1, 17]	μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ	καὶ	πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ
[1, 27]	δὲ καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις	καὶ	πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ
[1, 15]	ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως,	καὶ	πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία
[1, 8]	δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει	καὶ	πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται
[1, 6]	ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα	καὶ	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος
[1, 3]	ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα	καὶ	πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ
[1, 14]	Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα	καὶ	πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον
[1, 10]	γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων	καὶ	πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου
[1, 10]	Εἰ δὲ δὴ λογιστέον εἴη	καὶ	πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον
[1, 21]	πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν.	Καὶ	πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν
[1, 5]	τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι	καὶ	πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις
[1, 16]	ταχέως μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα	καὶ	πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ
[1, 28]	γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν	καὶ	πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς
[1, 18]	ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία	καὶ	πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς
[1, 23]	παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας,	καὶ	πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ,
[1, 6]	τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας	καὶ	πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ
[1, 6]	Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον	καὶ	πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν
[1, 9]	οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος	καὶ	πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν
[1, 33]	νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν,	καὶ	πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς
[1, 33]	ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι	καὶ	πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ
[1, 21]	ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν	καὶ	πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν
[1, 21]	εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ	καὶ	πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον
[1, 10]	γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ	καὶ	πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ
[1, 2]	φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων,	καὶ	πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ
[1, 24]	ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς,	καὶ	πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι
[1, 15]	αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν	καὶ	πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς πόλεως
[1, 13]	πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης	καὶ	πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς
[1, 6]	ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν	καὶ	πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους.
[1, 13]	τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους·	καὶ	πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας
[1, 4]	Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα,	καὶ	πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων,
[1, 0]	ἦν πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα,	καὶ	πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς
[1, 10]	στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει	καὶ	πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ
[1, 24]	τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει	καὶ	πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς
[1, 1]	καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι,	καὶ	πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων
[1, 33]	οἱ νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας	καὶ	πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων
[1, 16]	δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο	καὶ	πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν,
[1, 16]	τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει	καὶ	πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει,
[1, 15]	σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον,	καὶ	πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν
[1, 1]	τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος	καὶ	πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων
[1, 19]	ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων	καὶ	πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς
[1, 6]	καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους	καὶ	Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν τὴν
[1, 0]	εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους	καὶ	Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ
[1, 0]	κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι	καὶ	πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί
[1, 0]	χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι	καὶ	πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως
[1, 30]	ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ	καί	ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ'
[1, 33]	λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ	καὶ	πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς
[1, 26]	φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας τρυφὰς	καὶ	πράξεις τὰ δι' αἵματος πορισθέντα
[1, 26]	τρόπον καὶ πάντα λέγων τε	καὶ	πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ
[1, 17]	γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ	καὶ	πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν.
[1, 17]	εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο.	Καὶ	πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν
[1, 4]	τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι.	Καὶ	πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες
[1, 13]	ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν	καὶ	πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου
[1, 18]	ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο,	καὶ	πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους
[1, 31]	μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ	καὶ	πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ
[1, 33]	ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν	καὶ	πρὸ τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν
[1, 19]	γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε	καὶ	πρὸ τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς
[1, 26]	γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου	καὶ	προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων,
[1, 19]	τὴν δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο	καὶ	προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ'
[1, 2]	κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε	καὶ	προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον
[1, 3]	τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι	καὶ	προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι
[1, 20]	τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα	καὶ	προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ
[1, 3]	μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος,	καὶ	προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς
[1, 32]	ἐγὼ γὰρ οἶδα τὸ θηρίον	καὶ	προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ
[1, 18]	ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη κυρία	καὶ	προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον
[1, 13]	κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν πολεμίων	καὶ	πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ.
[1, 24]	ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ	καὶ	πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα.
[1, 19]	εἰκὸς ἦν, τὸ δ' αὐτὸ	καὶ	πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων.
[1, 29]	τάχιον. Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ	καὶ	πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν
[1, 3]	εἰ μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι,	καὶ	πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας
[1, 24]	Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν	καὶ	πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων
[1, 3]	τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει	καὶ	πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν
[1, 0]	πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν	καὶ	πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν·
[1, 32]	Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον	καὶ	πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν
[1, 23]	διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη	καὶ	πρὸς Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ
[1, 19]	τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας	καὶ	πρὸς μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν
[1, 22]	δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει,	καὶ	πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν
[1, 24]	γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον,	καὶ	πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς
[1, 30]	διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ	καὶ	πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς
[1, 1]	τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις,	καὶ	πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν,
[1, 21]	τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ	καὶ	πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς
[1, 28]	ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα	καὶ	πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως,
[1, 16]	εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ	καὶ	πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις
[1, 2]	ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου,	καὶ	πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει
[1, 24]	ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ	καὶ	πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ
[1, 21]	εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ	καὶ	πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων
[1, 24]	κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος	καὶ	πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο.
[1, 29]	τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος	καὶ	πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς
[1, 32]	βασιλείας τε ἔτι νέους ἀξιώσας	καὶ	πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις
[1, 6]	καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν αἷς	καὶ	πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι
[1, 14]	ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος	καὶ	πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον
[1, 4]	πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ	καὶ	πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον
[1, 26]	χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου	καὶ	πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ δὲ
[1, 8]	κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά.	Καὶ	πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ
[1, 2]	αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι	καὶ	πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται.
[1, 20]	Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ	καὶ	πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους
[1, 7]	πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι	καὶ	προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας
[1, 2]	τῇ μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς,	καὶ	προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν
[1, 17]	εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται.	Καὶ	προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ,
[1, 21]	ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ	καὶ	προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ
[1, 26]	αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται	καὶ	προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν
[1, 6]	χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο,	καὶ	προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου
[1, 10]	θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται	καὶ	προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς πατρίδος
[1, 13]	ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον,	καὶ	προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη
[1, 16]	αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν	καὶ	προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε ἄλλαις
[1, 2]	Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ	καὶ	πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ
[1, 24]	αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην	καὶ	πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας
[1, 32]	διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον	καὶ	πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων
[1, 16]	οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ	καὶ	προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα
[1, 17]	καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον	καὶ	προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον
[1, 19]	ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε	καὶ	προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι.
[1, 27]	κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς	καὶ	πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι
[1, 23]	πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ	καὶ	προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν
[1, 33]	τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων	καὶ	προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων τι
[1, 2]	τοῦ ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην	καὶ	προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ
[1, 10]	τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν.	Καὶ	πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο
[1, 27]	τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου.	Καὶ	πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν
[1, 21]	Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ	καὶ	Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος,
[1, 2]	τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ	καὶ	Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην,
[1, 16]	ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς	καὶ	πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς
[1, 17]	προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν χώματα	καὶ	πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν
[1, 8]	Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια	καὶ	Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος
[1, 4]	τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε	καὶ	Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις
[1, 15]	ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως	καὶ	Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει πρὸς
[1, 7]	τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων	καὶ	ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν δὲ
[1, 16]	μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον.	~(Καὶ	Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον
[1, 0]	μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε	καὶ	Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων
[1, 10]	εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν	καὶ	Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς
[1, 14]	τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη τε	καὶ	Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν
[1, 0]	κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα	καὶ	Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας
[1, 28]	καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε	καὶ	Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας,
[1, 8]	πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας	καὶ	Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς
[1, 27]	καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ	καὶ	Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις
[1, 25]	αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων Φερώραν	καὶ	Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ καὶ
[1, 27]	τοῖς πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα	καὶ	Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις
[1, 2]	μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν	καὶ	Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι
[1, 8]	γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε	καὶ	Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία
[1, 15]	προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν	καὶ	Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος
[1, 7]	Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν	καὶ	Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν
[1, 20]	καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον	καὶ	Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις τῶν
[1, 10]	Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας	καὶ	Σαμαρείας οὐ μόνον τε κατ'
[1, 14]	πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου	καὶ	Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ δὲ
[1, 31]	οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις,	καὶ	σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι
[1, 19]	Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος	καὶ	σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα
[1, 25]	γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ	καὶ	σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας,
[1, 4]	παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην	καὶ	Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα
[1, 10]	ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ τούτου	καὶ	Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ
[1, 8]	Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ	καὶ	Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν.
[1, 13]	πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς	καὶ	σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος
[1, 13]	Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν	καὶ	Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ
[1, 18]	αὐτῇ πόλεις τε πλὴν Τύρου	καὶ	Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ
[1, 15]	ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ	καὶ	Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος
[1, 15]	ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ	καὶ	Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν
[1, 15]	μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως	καὶ	Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα
[1, 15]	δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν	καὶ	Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν
[1, 15]	Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου	καὶ	Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου
[1, 8]	καὶ γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα	καὶ	σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν,
[1, 20]	γε αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν	καὶ	σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ'
[1, 31]	δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι	καὶ	σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον·
[1, 6]	συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν	καὶ	Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν
[1, 27]	εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ	καὶ	σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας
[1, 29]	γὰρ ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει	καὶ	Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων.
[1, 17]	μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ	καὶ	Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων
[1, 2]	ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην τε	καὶ	σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους
[1, 33]	πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια	καὶ	σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν, ὥστε
[1, 31]	ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος	καὶ	σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ
[1, 7]	τε καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν	καὶ	σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα,
[1, 10]	δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι	καὶ	στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ
[1, 21]	τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς	καὶ	στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ·
[1, 3]	δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων	καὶ	στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις
[1, 11]	οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε	καὶ	στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ
[1, 21]	Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε	καὶ	στοὰς καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς
[1, 20]	χρήματα καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν	καὶ	στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν
[1, 6]	συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον.	Καὶ	στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ μίαν
[1, 19]	ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου	καὶ	στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν
[1, 20]	Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην	καὶ	Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ
[1, 31]	τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς	καὶ	στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ
[1, 32]	Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν	καὶ	σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς
[1, 29]	οὖν συνέδριον τῶν τε φίλων	καὶ	συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ τῆς
[1, 4]	ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων	καὶ	συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη
[1, 24]	ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε	καὶ	συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ
[1, 7]	μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν	καὶ	συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν
[1, 29]	ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ	καὶ	Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης,
[1, 8]	μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι,	καὶ	συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος
[1, 1]	τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι	καὶ	συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε τοὺς
[1, 10]	θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα	καὶ	σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ
[1, 20]	εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες.	Καὶ	συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ κατὰ
[1, 29]	καὶ γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν	καὶ	συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν
[1, 26]	κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων	καὶ	συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ
[1, 15]	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα	καὶ	συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων
[1, 19]	μέγα γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων,	καὶ	συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς κοίλης
[1, 26]	οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε	καὶ	συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ
[1, 19]	ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται	καὶ	συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη
[1, 33]	τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους,	καὶ	συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον.
[1, 13]	βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ' ἂν	καὶ	συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον ἐν
[1, 33]	οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις	καὶ	συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ
[1, 20]	πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον	καὶ	συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς
[1, 6]	Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει	καὶ	συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν
[1, 1]	τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ	καὶ	συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας
[1, 10]	εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ	καὶ	συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ,
[1, 21]	τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ	καὶ	συοτρόφος μὲν ἡ χώρα, τὸ
[1, 20]	Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν	καὶ	Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ
[1, 1]	βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα	καὶ	σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς
[1, 21]	πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ	καὶ	σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ,
[1, 17]	εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων	καὶ	σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι
[1, 7]	ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει	καὶ	τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν
[1, 11]	δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον	καὶ	τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ
[1, 8]	Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν	καὶ	τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν
[1, 16]	τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη	καὶ	τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος
[1, 9]	μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ	καὶ	τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν·
[1, 8]	χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς,	καὶ	τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε
[1, 0]	ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ πολέμου	καὶ	τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον,
[1, 2]	δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης	καὶ	τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα
[1, 33]	εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ	καὶ	τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους
[1, 23]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος	καὶ	τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ
[1, 33]	ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη.	Καὶ	τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον
[1, 15]	ἤδη τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον	καὶ	τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ
[1, 0]	περιβόλους τε τῶν τριῶν τειχῶν	καὶ	τὰ μέτρα τούτων, τήν τε
[1, 7]	ταύτην τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν	καὶ	τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου
[1, 0]	καὶ πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ,	καὶ	τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν
[1, 9]	Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας	καὶ	τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι'
[1, 0]	δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ	καὶ	τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν
[1, 32]	ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας	καὶ	τὰ περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι
[1, 7]	τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι·	καὶ	τὰ περὶ τὸ τεῖχος δ'
[1, 24]	γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν,	καὶ	τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν
[1, 0]	τε τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν	καὶ	τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ
[1, 1]	χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε	καὶ	τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη
[1, 8]	συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος	καὶ	τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον
[1, 18]	δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ	καὶ	τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία
[1, 26]	πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα	καὶ	τὰ τῆς βασιλείας μύση πάντα
[1, 0]	μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι	καὶ	τὰ τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς
[1, 26]	καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι	καὶ	ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος
[1, 28]	καὶ τὸν Φερώραν δώροις τε	καὶ	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς
[1, 23]	πρὸς Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ	καὶ	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος
[1, 23]	τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν	καὶ	ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν
[1, 17]	Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν	καὶ	ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός
[1, 16]	ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ	καὶ	ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν,
[1, 9]	μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις	καὶ	ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ
[1, 26]	καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας	καὶ	ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν
[1, 5]	τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα	καὶ	ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον
[1, 13]	σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα	καὶ	ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι·
[1, 33]	λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν	καὶ	ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι
[1, 0]	δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν	καὶ	τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ
[1, 0]	καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων	καὶ	ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς
[1, 8]	δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο,	καὶ	Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς
[1, 9]	ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον	καὶ	τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν
[1, 16]	τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος	καὶ	τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς
[1, 25]	εἰ μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον	καὶ	τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν
[1, 24]	τήν τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου	καὶ	τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι'
[1, 0]	γνησίοις πρὸς μὲν τὰ λήμματα	καὶ	τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ
[1, 33]	τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο	καὶ	τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας·
[1, 30]	Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται	καὶ	τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ
[1, 24]	συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ	καὶ	τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν
[1, 30]	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν	καὶ	τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ
[1, 7]	φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους	καὶ	τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις,
[1, 7]	χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν	καὶ	τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις,
[1, 7]	τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν	καὶ	τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας.
[1, 0]	γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα	καὶ	τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ
[1, 21]	οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην	καὶ	τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ
[1, 32]	ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ πατρὶ	καὶ	τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη
[1, 0]	ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια	καὶ	τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς
[1, 26]	τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι,	καὶ	τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν.
[1, 9]	φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν	καὶ	τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν
[1, 18]	αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη	καὶ	τὰς κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς,
[1, 10]	πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς	καὶ	τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ'
[1, 30]	καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου	καὶ	τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι
[1, 24]	διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας	καὶ	τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν
[1, 17]	δὲ τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει	καὶ	τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ
[1, 7]	τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ	καὶ	τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα
[1, 31]	σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ	καὶ	τὰς πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις
[1, 0]	γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν,	καὶ	τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ
[1, 0]	δὲ τὰ πάθη τοῦ δήμου	καὶ	τὰς συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ
[1, 14]	τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ	καὶ	τάς τε αὐτοῦ καὶ τοῦ
[1, 0]	τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι,	καὶ	τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς.
[1, 0]	ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας	καὶ	τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι
[1, 7]	Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς ἐπινοίας	καὶ	τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ
[1, 23]	σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις	καὶ	τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν
[1, 26]	τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος,	καὶ	ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον.
[1, 4]	τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι·	καὶ	ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς
[1, 4]	λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν	καὶ	ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς
[1, 4]	ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο	καὶ	ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας
[1, 33]	τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως,	καὶ	ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε
[1, 26]	καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ	καὶ	ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν
[1, 23]	ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν	καὶ	τάχιον γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης
[1, 22]	αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον	καὶ	τάχιον μέν, μάλιστα δὲ μετὰ
[1, 20]	κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ	καὶ	τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης
[1, 12]	τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης	καὶ	τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν
[1, 26]	φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως	καὶ	τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς.
[1, 20]	θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα	καὶ	τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν
[1, 16]	τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν	καὶ	τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη.
[1, 4]	μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς τε	καὶ	τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι·
[1, 32]	χίλια τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ	καὶ	τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ
[1, 25]	γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη	καὶ	τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ
[1, 27]	πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι.	Καὶ	τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος
[1, 30]	πατήρ, φθάσαι δ' ἂν τάχα	καὶ	τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς.
[1, 17]	δὲ εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν	καὶ	τεμὼν τὰ προάστεια τρία μὲν
[1, 0]	καὶ τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα	καὶ	τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν
[1, 25]	τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω,	καὶ	τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους
[1, 16]	τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς	καὶ	τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν
[1, 24]	τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν	καὶ	τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν
[1, 25]	δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς	καὶ	τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν
[1, 20]	αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ	καὶ	τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε
[1, 25]	Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ	καὶ	τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ
[1, 20]	ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς	καὶ	τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν
[1, 33]	βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα	καὶ	τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς
[1, 2]	ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν	καὶ	τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν
[1, 21]	μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις,	καὶ	τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς
[1, 31]	δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα	καὶ	τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν
[1, 21]	Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν	καὶ	τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν
[1, 27]	ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν	καὶ	τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν·
[1, 23]	ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν μου	καὶ	τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ
[1, 32]	τοῦ πάθους ὡς παρ' ὀλίγον	καὶ	τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον·
[1, 28]	ἂν οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς.	Καὶ	τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς
[1, 22]	Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη,	καὶ	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν
[1, 30]	δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς	καὶ	τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς
[1, 0]	πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα	καὶ	τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν
[1, 32]	μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος	καὶ	τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ
[1, 2]	Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ	καὶ	τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας.
[1, 26]	γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος	καὶ	τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν
[1, 19]	διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ	καὶ	τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ'
[1, 4]	δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν	καὶ	τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς
[1, 29]	μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα	καὶ	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν
[1, 33]	κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ	καὶ	τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν
[1, 9]	προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ φθόνος	καὶ	τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς
[1, 25]	τό τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον	καὶ	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ
[1, 11]	δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων	καὶ	τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ
[1, 9]	καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν	καὶ	τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν
[1, 2]	τήν τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους	καὶ	τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει
[1, 0]	τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας	καὶ	τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς
[1, 20]	καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε	καὶ	τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας
[1, 14]	Ἡρώδην τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας	καὶ	τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν
[1, 23]	ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον	καὶ	τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει
[1, 16]	ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ	καὶ	τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ
[1, 29]	τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει	καὶ	τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας
[1, 30]	τοῦ τέγους τόν τε ἔλεγχον	καὶ	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν
[1, 10]	Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα	καὶ	τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν
[1, 11]	τήν τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς	καὶ	τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι·
[1, 33]	τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν	καὶ	τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον
[1, 14]	πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν	καὶ	τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά
[1, 21]	πύργον, οὗ τό τε σχῆμα	καὶ	τὴν ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν
[1, 2]	τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον	καὶ	τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους
[1, 30]	δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς	καὶ	τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον
[1, 28]	ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν	καὶ	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν
[1, 23]	καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου	καὶ	τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως
[1, 25]	Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο	καὶ	τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος
[1, 25]	δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον	καὶ	τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν,
[1, 25]	ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ	καὶ	τὴν θυγατέρα μου τῷ καλῷ
[1, 7]	ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην τε	καὶ	τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις
[1, 8]	χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ	καὶ	τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε
[1, 13]	μὲν μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς	καὶ	τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς
[1, 31]	ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν	καὶ	τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν,
[1, 22]	ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ	καὶ	τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν
[1, 15]	ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται,	καὶ	τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει,
[1, 25]	ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης,	καὶ	τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν
[1, 14]	τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου.	Καὶ	τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά
[1, 24]	δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις,	καὶ	τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν,
[1, 20]	δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ	καὶ	τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς
[1, 22]	Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ	καὶ	τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις.
[1, 3]	ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ	καὶ	τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς
[1, 26]	δὲ καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ	καὶ	τὴν μητέρα καὶ τὰ τῆς
[1, 10]	(Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο	καὶ	τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει
[1, 7]	τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα	καὶ	τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον
[1, 33]	τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ	καὶ	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ
[1, 11]	πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ	καὶ	τὴν πατρίδα μου σώζει τὸν
[1, 31]	ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι	καὶ	τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον
[1, 2]	πάλιν εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν	καὶ	τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε
[1, 7]	ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν	καὶ	τὴν πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν
[1, 10]	κατὰ δέος τῶν πάλαι διαφορῶν	καὶ	τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν
[1, 20]	βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα καλούμενον	καὶ	τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ
[1, 0]	τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα	καὶ	τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς
[1, 7]	μέρος εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν	καὶ	τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ
[1, 4]	ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους	καὶ	τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ
[1, 24]	τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς	καὶ	τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν
[1, 18]	ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ	καὶ	τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα
[1, 4]	ὁ Θεόδωρος τά τε σφέτερα	καὶ	τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ,
[1, 8]	εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν	καὶ	τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν
[1, 11]	εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου	καὶ	τὴν τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν
[1, 32]	Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ	καὶ	τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ
[1, 7]	κλίμα τήν τε τάφρον ἔχου	καὶ	τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης
[1, 0]	τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα	καὶ	τὴν φύσιν καὶ τοὺς τῆς
[1, 29]	Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς	καὶ	τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν
[1, 6]	προγόνων τε ἕνεκα καὶ πλούτου	καὶ	τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ
[1, 32]	ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν	καὶ	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς
[1, 3]	ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε	καὶ	τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει
[1, 20]	αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος	καὶ	τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ
[1, 23]	τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς,	καὶ	τῆς γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν
[1, 0]	δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ	καὶ	τῆς γνώμης· τὰ γὰρ κατ'
[1, 18]	τὰ περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο,	καὶ	τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος
[1, 33]	αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς	καὶ	τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας
[1, 31]	τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων	καὶ	τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν·
[1, 2]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ	καὶ	τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ
[1, 17]	προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ	καὶ	τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν
[1, 1]	νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς	καὶ	τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ
[1, 22]	διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει	καὶ	τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν
[1, 18]	Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων	καὶ	τῆς λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος
[1, 2]	καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται	καὶ	τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν
[1, 23]	συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ	καὶ	τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι,
[1, 1]	κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ	καὶ	τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ
[1, 7]	σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες	καὶ	τῆς πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας
[1, 15]	ὑπό τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου	καὶ	τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ
[1, 9]	ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου	καὶ	τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν
[1, 10]	τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον	καὶ	τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος
[1, 11]	ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν Μάλιχον	καὶ	τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν
[1, 24]	συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ	καὶ	τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης
[1, 30]	ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα	καὶ	τί γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι
[1, 21]	Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο.	Καὶ	τί δεῖ λέγειν τὰς εἰς
[1, 32]	αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον.	Καὶ	τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον,
[1, 3]	ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια	καί	τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων
[1, 10]	ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ	καὶ	τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ
[1, 30]	βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε	καί	τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα
[1, 0]	τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας	καί	τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ
[1, 32]	ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων;	Καὶ	τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ
[1, 27]	ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων	καὶ	Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ'
[1, 33]	πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ	καί	τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν
[1, 33]	σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ	καί	τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ
[1, 24]	ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα.	Καί	τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ
[1, 21]	κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ	καί	τις ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ
[1, 11]	υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα	καί	τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ
[1, 8]	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ	καὶ	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα
[1, 8]	δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι	καὶ	τὸ ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων,
[1, 14]	ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε φήμην	καὶ	τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν
[1, 13]	τε ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν	καὶ	τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν
[1, 13]	φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον	καὶ	τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν
[1, 21]	μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν	καὶ	τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον·
[1, 17]	δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας	καὶ	τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα
[1, 14]	ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές τε	καὶ	τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ
[1, 24]	Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο	καὶ	τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ
[1, 19]	νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν	καὶ	τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ
[1, 32]	γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον,	καὶ	τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς
[1, 4]	πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ	καὶ	τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους.
[1, 14]	ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν	καὶ	τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ
[1, 33]	συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι	καὶ	τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε
[1, 27]	μετέωρος ἥ τε Συρία πᾶσα	καὶ	τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ
[1, 21]	Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε	καὶ	τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ
[1, 8]	ταχέως αὐτόν, ὅς γε ἤδη	καὶ	τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος
[1, 0]	οἵ τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν	καὶ	τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ
[1, 17]	διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα.	(Καὶ	τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει
[1, 21]	περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν	καὶ	τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς
[1, 16]	τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει	καὶ	τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ
[1, 4]	τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες,	καὶ	τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί
[1, 27]	δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο,	καὶ	τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν
[1, 8]	τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι.	Καὶ	τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ
[1, 28]	πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας.	(Καὶ	τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε
[1, 24]	φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο.	Καὶ	τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα
[1, 21]	δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν	καὶ	τὸ μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας
[1, 10]	υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου	καὶ	τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης
[1, 11]	Ἀντίπατρος δὲ τήν τε ἰσχὺν	καὶ	τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει
[1, 12]	καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο,	καὶ	τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ
[1, 3]	τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν	καὶ	τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον
[1, 0]	αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου	καὶ	τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει
[1, 9]	πόλιν μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ.	(Καὶ	τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω
[1, 12]	ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου,	καὶ	τὸ πλέον διὰ Φάβιον, ὃν
[1, 20]	εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα	καὶ	τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν
[1, 33]	πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει	καὶ	τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν
[1, 33]	τὴν κλίνην οἵ τε υἱεῖς	καὶ	τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ'
[1, 21]	πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων	καὶ	τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ
[1, 23]	ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα,	καὶ	τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης
[1, 0]	καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας	καὶ	τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν
[1, 15]	οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα	καὶ	τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους
[1, 17]	γενναῖος ἐν τῇ μάχῃ φανείς,	καὶ	τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι
[1, 9]	τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς	καὶ	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα
[1, 19]	μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου	καὶ	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον
[1, 20]	δίχα διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα	καὶ	τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ
[1, 0]	ὁ μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν	καὶ	τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων
[1, 23]	ἦν γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν.	Καὶ	τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ
[1, 10]	εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι	καὶ	τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ
[1, 25]	εἰ μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες	καὶ	τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ
[1, 0]	Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω	καὶ	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν
[1, 21]	καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα,	καὶ	τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι
[1, 8]	δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος	καὶ	τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων
[1, 26]	Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν	καὶ	τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας
[1, 0]	πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ	καὶ	τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν
[1, 19]	πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν	καὶ	τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα περὶ
[1, 14]	εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν	καὶ	τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε
[1, 2]	Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ	καὶ	τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ
[1, 32]	ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε
[1, 15]	φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ	καὶ	τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ
[1, 0]	πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει	καὶ	τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι
[1, 5]	τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ	καὶ	τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει
[1, 21]	οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ	καὶ	τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς
[1, 24]	τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ	καὶ	τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ
[1, 20]	οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ	καὶ	τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς
[1, 16]	ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου	καὶ	τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς
[1, 7]	ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ	καὶ	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος
[1, 21]	βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου	καὶ	τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν
[1, 26]	γε μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ	καὶ	τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ
[1, 17]	οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν.	Καὶ	τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς
[1, 18]	δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς	καὶ	τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν
[1, 18]	χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους	καὶ	τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι
[1, 10]	ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε	καὶ	τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν
[1, 18]	ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ	καὶ	τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ
[1, 21]	ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις	καὶ	τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις
[1, 32]	ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν	καὶ	τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς
[1, 13]	μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια·	καὶ	τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ
[1, 32]	ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ,	καὶ	τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα
[1, 20]	Δόξα γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι	καὶ	τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν
[1, 21]	ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς	καὶ	τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ
[1, 10]	σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ	καὶ	τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν
[1, 0]	τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα	καὶ	τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης·
[1, 11]	τὸν φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας	καὶ	τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα
[1, 24]	τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ	καὶ	τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν
[1, 33]	καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι	καὶ	τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων
[1, 3]	λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς
[1, 23]	διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν
[1, 29]	μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον
[1, 29]	αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ
[1, 22]	τὰ κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν	καὶ	τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ
[1, 30]	ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου	καὶ	τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν,
[1, 6]	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν	καὶ	τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα.
[1, 16]	αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον	καὶ	τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν
[1, 4]	τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ	καὶ	τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο.
[1, 33]	Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν	καὶ	τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα,
[1, 12]	τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ	καὶ	τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς
[1, 24]	ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων,	καὶ	τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν
[1, 6]	Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν	καὶ	τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν
[1, 26]	συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ	καὶ	τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ
[1, 30]	δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα	καὶ	τὸν ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα.
[1, 18]	χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ	καὶ	τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν
[1, 1]	αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε	καὶ	τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν
[1, 23]	δ' ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή,	καὶ	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες
[1, 32]	τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν	καὶ	τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον,
[1, 32]	καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν	καὶ	τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν
[1, 1]	πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν,	καὶ	τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν
[1, 13]	αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ	καὶ	τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος
[1, 24]	ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ	καὶ	τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς
[1, 24]	γὰρ τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν	καὶ	τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ
[1, 0]	ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν	καὶ	τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν
[1, 27]	τε Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ	καὶ	τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ
[1, 19]	οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως	καὶ	τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ
[1, 8]	αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος.	Καὶ	τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο,
[1, 0]	ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν	καὶ	τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς
[1, 1]	ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς	καὶ	τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν
[1, 32]	ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους ἅπαντας	καὶ	τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο,
[1, 26]	πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ	καὶ	τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν
[1, 26]	λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος	καὶ	τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν”
[1, 33]	ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ	καὶ	τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ
[1, 28]	Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος	καὶ	τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ
[1, 27]	εὐθέως ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν	καὶ	τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ'
[1, 30]	Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας τόλμης	καὶ	τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν
[1, 6]	πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα	καὶ	τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ
[1, 28]	ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει δὲ	καὶ	τὸν Φερώραν δώροις τε καὶ
[1, 21]	αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον	καὶ	τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ
[1, 17]	ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο,	καὶ	τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε
[1, 33]	ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν	καὶ	τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις
[1, 14]	τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω	καὶ	τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν
[1, 14]	ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι	καὶ	τότε διὰ Πάρθων λάβοι τὴν
[1, 4]	ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ	καὶ	τότε κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις
[1, 31]	τε μήτηρ καὶ ἡ γυνή.	Καὶ	τότε μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει
[1, 12]	μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι.	(καὶ	τότε μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις
[1, 13]	ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους	καὶ	τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους
[1, 3]	ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ	καὶ	τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα
[1, 31]	τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης,	καὶ	τότε φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν
[1, 0]	δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων	καὶ	τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν
[1, 24]	τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους	καὶ	τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ
[1, 29]	κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ	καὶ	τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας,
[1, 0]	τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων	καὶ	τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα
[1, 14]	Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε αὐτοῦ	καὶ	τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι
[1, 24]	Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ	καὶ	τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς.
[1, 14]	φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο	καὶ	τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι
[1, 22]	δ' εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει,	καὶ	τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως
[1, 0]	τήν τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα	καὶ	τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ
[1, 6]	τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ	καὶ	τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους
[1, 16]	ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας	καὶ	τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον.
[1, 23]	τῆς μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς	καὶ	τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς
[1, 0]	πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ	καὶ	τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι
[1, 13]	καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς	καὶ	τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας
[1, 2]	τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο	καὶ	τοῦ πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης
[1, 10]	κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ	καὶ	τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν
[1, 11]	Ὁ δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας	καὶ	τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός.
[1, 0]	πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν	καὶ	τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν.
[1, 21]	ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι.	Καὶ	τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος
[1, 4]	μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ	καὶ	τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ
[1, 14]	ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν	καὶ	τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν
[1, 2]	ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα	καὶ	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ
[1, 13]	κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα	καὶ	τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην
[1, 7]	αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ.	Καὶ	τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου
[1, 5]	δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ	καὶ	τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων
[1, 10]	τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον	καὶ	τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους
[1, 32]	συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ	καὶ	τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ
[1, 31]	ἐκ πάντων μῖσος ἦν. Τάχα	καὶ	τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν
[1, 6]	Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν	καὶ	τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ
[1, 12]	πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε	καὶ	τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ
[1, 1]	δ' ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν	καὶ	τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης
[1, 2]	ὃς αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα	καὶ	τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ
[1, 16]	(Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ σπήλαια	καὶ	τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν
[1, 9]	εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ	καὶ	τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ
[1, 24]	τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα	καὶ	τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως
[1, 18]	λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα,	καὶ	τοὺς ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα
[1, 23]	δ' οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ	καὶ	τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ μου
[1, 2]	πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν	καὶ	τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ
[1, 30]	Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην	καὶ	τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός,
[1, 28]	τε καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις	καὶ	τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα
[1, 13]	μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας	καὶ	τοὺς μὲν εἰς τὴν πόλιν,
[1, 33]	ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς,	καὶ	τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα
[1, 7]	πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ	καὶ	τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους
[1, 26]	κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς	καὶ	τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ'
[1, 32]	Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ	καὶ	τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν,
[1, 5]	δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων	καὶ	τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις
[1, 33]	χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει	καὶ	τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν.
[1, 5]	μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα	καὶ	τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς
[1, 5]	μάλιστα τοῦ νόμου τὰ πάτρια	καὶ	τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς
[1, 24]	τούς τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ	καὶ	τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν
[1, 8]	σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν,	καὶ	τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς
[1, 0]	τὰ διαστήματα καὶ τὴν φύσιν	καὶ	τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι
[1, 23]	Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν	καὶ	τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο
[1, 27]	βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ	καὶ	τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν
[1, 21]	ἄλλα βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν	καὶ	τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε
[1, 32]	ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον	καὶ	τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας
[1, 31]	δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο,	καὶ	τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον
[1, 24]	ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ	καὶ	τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας
[1, 19]	ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην.	Καὶ	τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων
[1, 3]	πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο·	καὶ	τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν
[1, 31]	τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν,	καὶ	τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι
[1, 27]	καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται,	καὶ	τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος
[1, 3]	βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ	καὶ	τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ
[1, 22]	ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο.	Καὶ	τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν
[1, 32]	Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ	καὶ	τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν
[1, 14]	ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ	καὶ	τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος,
[1, 6]	προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου	καὶ	τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ
[1, 0]	Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν·	καὶ	τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε
[1, 31]	διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα,	καὶ	τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ
[1, 22]	θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς.	Καὶ	τούτων ὁ νεώτατος μὲν ἐν
[1, 7]	ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ λύχνους	καὶ	τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια,
[1, 4]	δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος	καὶ	τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ
[1, 33]	ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα	καὶ	τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ
[1, 2]	κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις	καὶ	τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς
[1, 33]	ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ	καὶ	τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν τὰ
[1, 4]	πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος,	καὶ	τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας
[1, 17]	τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος	καὶ	τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι
[1, 6]	δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν	καὶ	τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα.
[1, 26]	ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ	καὶ	Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις
[1, 21]	ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας	καὶ	Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν καὶ
[1, 27]	ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος δὲ	καὶ	τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ'
[1, 22]	ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι	καὶ	τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν
[1, 31]	ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο	καὶ	τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς
[1, 28]	τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ	καὶ	τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους
[1, 23]	καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ	καὶ	τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν
[1, 0]	τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ	καὶ	τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ
[1, 6]	ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει	καὶ	τῷ μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν
[1, 18]	καὶ κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι	καὶ	τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε
[1, 8]	δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο,	καὶ	τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις
[1, 16]	ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει συνείχετο	καὶ	τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι
[1, 24]	Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας,	καὶ	τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο·
[1, 12]	εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως	καὶ	τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ
[1, 2]	κατὰ τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι	καὶ	τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν
[1, 18]	κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι	καὶ	τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ
[1, 24]	ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι	καὶ	τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν
[1, 13]	πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ	καὶ	τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν·
[1, 8]	Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς	καὶ	τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ
[1, 13]	τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο,	καὶ	τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος.
[1, 16]	δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο,	καὶ	τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς
[1, 31]	δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ τότε	καὶ	τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι
[1, 33]	αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος	καὶ	τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης
[1, 16]	τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα	καὶ	τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων
[1, 25]	προεπέμφθη τε ὑπό τε Ἡρώδου	καὶ	τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ'
[1, 28]	ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας	καὶ	τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά τε
[1, 1]	μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον	καὶ	τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ
[1, 17]	τὴν ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν.	Καὶ	τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ
[1, 21]	δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις	καὶ	τῶν ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον
[1, 15]	Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο.	Καὶ	τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα
[1, 28]	Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων συνῴκισεν	καὶ	τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν
[1, 7]	πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον	καὶ	τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα
[1, 4]	μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου	καὶ	τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι
[1, 7]	τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον	καὶ	τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων
[1, 32]	ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς	καὶ	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια
[1, 32]	χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς	καὶ	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν
[1, 27]	συνεδρίου τῶν τε ἰδίων συγγενῶν	καὶ	τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων
[1, 24]	τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ	καὶ	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον οἱ
[1, 18]	ἐπὶ θέαν τοῦ τε ἱεροῦ	καὶ	τῶν κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων.
[1, 0]	ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν	καὶ	τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς
[1, 27]	καὶ τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν,	καὶ	τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ
[1, 24]	τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει.	Καὶ	τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ
[1, 23]	τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι,	καὶ	τῶν μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες
[1, 9]	φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης	καὶ	τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν
[1, 28]	(Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε	καὶ	τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς,
[1, 2]	τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου	καὶ	τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν
[1, 25]	σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος	καὶ	τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν
[1, 6]	(Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ	καὶ	τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν
[1, 10]	τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων	καὶ	τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν
[1, 10]	δὲ καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος	καὶ	τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει
[1, 24]	πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας	καὶ	τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας.
[1, 21]	Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου	καὶ	τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας
[1, 21]	γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ,	καὶ	τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος,
[1, 24]	βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ	καὶ	τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν
[1, 18]	θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει,	καὶ	τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν
[1, 24]	ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς·	καὶ	τῶν φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν
[1, 29]	Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου	καὶ	τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ'
[1, 27]	τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην	καὶ	τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς
[1, 19]	λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ	καὶ	τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν
[1, 32]	τῆς τε χώρας οὐκ ὀλίγα	καὶ	τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς
[1, 27]	ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα	καὶ	ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς
[1, 23]	πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα	καὶ	ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν
[1, 32]	παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου	καὶ	ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς
[1, 8]	τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε	καὶ	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς
[1, 13]	Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν	καὶ	Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος
[1, 10]	τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην	καὶ	Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους
[1, 13]	καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε	καὶ	Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ
[1, 13]	Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε	καὶ	Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε ἄλλα
[1, 2]	ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς	καὶ	Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν.
[1, 2]	ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο,	καὶ	ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων
[1, 7]	μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος	καὶ	Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ
[1, 3]	καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο	καὶ	φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ τοῦ
[1, 1]	Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς,	καὶ	φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν μάχην
[1, 27]	τὰ μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων	καὶ	φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα
[1, 23]	καὶ γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις	καὶ	φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος·
[1, 23]	αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον,	καὶ	φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό
[1, 10]	Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα	καὶ	Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν
[1, 13]	χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν.	Καὶ	Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος, Ἡρώδης
[1, 13]	τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ	καὶ	Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει
[1, 14]	ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει	καὶ	Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν Ἡρώδης
[1, 18]	ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως	καὶ	φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς
[1, 28]	πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ	καὶ	Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς
[1, 25]	κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους	καὶ	Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς
[1, 28]	τῶν ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ	καὶ	Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν
[1, 8]	αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος	καὶ	Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος
[1, 27]	συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη τε	καὶ	Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ πάσης
[1, 29]	τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ	καὶ	Φερώρας ὡς ἂν ἤδη καὶ
[1, 2]	ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ	καὶ	φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα
[1, 24]	πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ,	καὶ	φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς
[1, 31]	ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος	καὶ	Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης
[1, 28]	δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης	καὶ	Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος Φασάηλος.
[1, 32]	Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου	καὶ	Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους
[1, 27]	ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως συγγενεῖς	καὶ	φίλοι, Σαλώμη τε καὶ Φερώρας,
[1, 32]	δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ	καὶ	φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια,
[1, 27]	Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη	καὶ	φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς
[1, 32]	πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς	καὶ	φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν
[1, 25]	συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ	καὶ	φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο πάντα
[1, 23]	μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς	καὶ	φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς
[1, 21]	δ' αἰῶνι τούς τε οἰκείους	καὶ	φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης
[1, 28]	γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε	καὶ	φίλους παραστησάμενός τε τὰ παιδία
[1, 25]	δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις	καὶ	φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν
[1, 9]	ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης τιμῆς	καὶ	φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ
[1, 23]	κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν	καὶ	φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος
[1, 32]	ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν	καὶ	φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ τοὺς
[1, 10]	καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων	καὶ	φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον
[1, 31]	ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ	καὶ	φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν
[1, 6]	τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ	καὶ	φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης
[1, 31]	Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε ἤδη	καὶ	φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ
[1, 18]	οὐ μὴν ὡς γυναῖκά γε	καὶ	φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ
[1, 13]	Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν	καὶ	φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς
[1, 33]	ἔγραφόν γε μὴν ὡς, εἰ	καὶ	φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ,
[1, 23]	υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας	καὶ	φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς,
[1, 13]	οὐκέτι λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ	καὶ	φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον.
[1, 3]	βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν	καὶ	φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν
[1, 20]	δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ	καὶ	χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς
[1, 24]	ἦσαν δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι	καὶ	χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων, ὃς
[1, 15]	φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν	καὶ	χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς
[1, 30]	ἐὰν σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα	καὶ	χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι,
[1, 4]	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα	καὶ	χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ
[1, 24]	δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις,	καὶ	χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας
[1, 13]	τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου	καὶ	χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου
[1, 32]	οὗτος ὁ ταμίας τῶν ὕπνων	καὶ	χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος
[1, 0]	καιροῖς ἀκμάζον κατά τε χεῖρα	καὶ	χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων
[1, 16]	περὶ τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος	καὶ	χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ,
[1, 15]	τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν	καὶ	χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν
[1, 20]	τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι	καὶ	χρήματα καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν
[1, 10]	ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν	καὶ	χρήσηται κατὰ τῶν δόντων ταῖς
[1, 21]	προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω	καὶ	χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ
[1, 31]	στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ	καὶ	χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ
[1, 31]	ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων	καὶ	χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ
[1, 21]	πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας	καὶ	χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις
[1, 3]	ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ	καὶ	χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά
[1, 4]	καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων	καὶ	ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων.
[1, 0]	τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ	καὶ	ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων
[1, 29]	Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν	καὶ	ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν
[1, 13]	ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων	καὶ	ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν
[1, 0]	τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς.	(Καὶ	ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου
[1, 24]	τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα,	καὶ	ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ
[1, 0]	καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς,	καὶ	ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν
[1, 18]	κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα,	καὶ	ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ
[1, 0]	Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν ὄντος,	καὶ	ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος
[1, 26]	κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν	καὶ	ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα
[1, 0]	τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον.	Καὶ	ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε
[1, 0]	(ὅπως τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο,	καὶ	ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου
[1, 0]	ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ,	καὶ	ὡς οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου
[1, 24]	Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν,	καὶ	ὡς πασῶν τῶν κατὰ τὸ
[1, 6]	ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι>	καὶ	ὡς πρέπον εἴη τὸν οὕτω
[1, 0]	εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν·	καὶ	ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ
[1, 0]	ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν,	καὶ	ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς
[1, 31]	Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος,	καὶ	ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς
[1, 10]	ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος,	Καικιλίου	μὲν Βάσσου διὰ τὴν εἰς
[1, 1]	τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη	καινὰ	κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν
[1, 0]	ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ	καινὰ	λέγειν καὶ τὸ σῶμα τῆς
[1, 18]	ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα	καινότερον·	ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς
[1, 29]	ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν	καίπερ	ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας
[1, 4]	Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ	καίπερ	ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι·
[1, 14]	Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων.	Καίπερ	δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων
[1, 22]	ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου	καίπερ	ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν
[1, 24]	κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις	καίπερ	οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ
[1, 28]	ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ	καίπερ	οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ
[1, 25]	ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας	καίπερ	παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν
[1, 24]	δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς	καίπερ	φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς
[1, 0]	νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς	καιροῖς	ἀκμάζον κατά τε χεῖρα καὶ
[1, 6]	Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς	καιροῖς	ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη
[1, 2]	μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας	καιρὸν	ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ
[1, 1]	δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν	καιρὸν	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο
[1, 26]	ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν	καιρὸν	Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 5]	νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν	καιρὸν	ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν
[1, 11]	μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν	καιρὸν	ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς
[1, 32]	με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας	καιρὸν	διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι
[1, 22]	τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν	καιρὸν	εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν
[1, 19]	γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν	καιρὸν	ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας
[1, 26]	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ	καιρὸν	ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ
[1, 16]	πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν	καιρὸν	ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν
[1, 19]	παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε,	καιρὸν	ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ
[1, 11]	δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν	καιρὸν	ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ
[1, 31]	εἰς αὔριον· παρέχω γάρ σου	καιρὸν	τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν
[1, 32]	πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα	καιρὸν	τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς
[1, 0]	καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ	καιρὸς	ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα
[1, 33]	εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα	καιρὸς	ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ
[1, 8]	αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ νῦν	καιρὸς	λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ τὸν
[1, 18]	καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς	καιροὺς	ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ
[1, 10]	τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων	Καῖσαρ	ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς
[1, 20]	οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα	Καῖσαρ	ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη, καὶ
[1, 20]	ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι	Καῖσαρ	Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ
[1, 20]	δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι·	Καῖσαρ	δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ
[1, 9]	περὶ ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν.	~(Καῖσαρ	δὲ Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου
[1, 10]	ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ	Καῖσαρ	δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ, μή
[1, 10]	Τὰς μὲν δὴ τιμὰς ταύτας	Καῖσαρ	ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι
[1, 12]	ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν	Καῖσαρ	ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος,
[1, 27]	βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη	Καῖσαρ	ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν
[1, 23]	ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ	Καῖσαρ	μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ,
[1, 14]	τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ	Καῖσαρ	μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον
[1, 33]	αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι	Καῖσαρ.	Ὁ δὲ βραχὺ μὲν πρὸς
[1, 32]	καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης	Καῖσαρ,	ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών.
[1, 20]	πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν	Καῖσαρ,	πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν
[1, 27]	παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν	Καῖσαρ,	συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε
[1, 0]	τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας	Καῖσαρ	Τίτος, ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ
[1, 24]	ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων	Καῖσαρ	τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν
[1, 20]	ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ,	Καῖσαρ,	ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν
[1, 20]	καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον	Καῖσαρ,	ὡς μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον
[1, 27]	ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς	Καίσαρα	διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν
[1, 23]	εἰς δάκρυα πάντας, τὸν δὲ	Καίσαρα	διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν
[1, 20]	Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ	Καίσαρα.	Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας
[1, 10]	καὶ περὶ μὲν τῆς εἰς	Καίσαρα	εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου δεῖν
[1, 10]	εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον	Καίσαρα	καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος,
[1, 9]	τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν	Καίσαρα,	κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ'
[1, 11]	Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ	Καίσαρα	κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη
[1, 14]	τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν.	Καίσαρα	μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ
[1, 26]	πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα	Καίσαρα	μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου
[1, 29]	Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς	Καίσαρα,	ὁ δὲ οὔ τι μελλήσας
[1, 20]	πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας	Καίσαρα	παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος
[1, 10]	Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν	Καίσαρα	παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος
[1, 10]	τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν καὶ	Καίσαρα	πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων·
[1, 10]	τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ	Καίσαρα	προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας εἰς
[1, 33]	καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι	Καίσαρα·	τά γε μὴν λοιπὰ κατὰ
[1, 21]	βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς	Καίσαρα	τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ
[1, 32]	ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς	Καίσαρα	τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν.
[1, 23]	τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς	Καίσαρα,	τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν οἷς
[1, 23]	βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς	Καίσαρα	τῷ τε κόσμῳ καὶ ταῖς
[1, 9]	ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς	Καίσαρα	τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ
[1, 10]	ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν περιόντα	Καίσαρα	φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος
[1, 21]	ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο	Καισάρεια.	(Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς παραλίοις
[1, 3]	ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ	Καισαρείᾳ.	Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν.
[1, 7]	βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν	Καισάρειαν.	Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς
[1, 21]	δὲ τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος·	Καισάρειαν	γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε
[1, 27]	εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς	Καισάρειαν	τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο.
[1, 31]	εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς	Καισαρείας	κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ
[1, 27]	Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω τῆς	Καισαρείας	προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ
[1, 21]	ἀπὸ τῶν φίλων τὸν μὲν	Καισάρειον	τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ
[1, 10]	δ' ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ	Καίσαρι	γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου
[1, 32]	καὶ τὰ περὶ τὸ συνέδριον	Καίσαρι	γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται.
[1, 32]	εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα,	Καίσαρι	δ' ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς
[1, 32]	διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος·	Καίσαρι	δὲ σὺν τοῖς διὰ χρημάτων
[1, 21]	ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα,	Καίσαρι	δὲ τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος·
[1, 25]	ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην	Καίσαρι	διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ
[1, 29]	ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ	Καίσαρι,	διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ τῶν
[1, 20]	δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ τε	Καίσαρι	καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ
[1, 20]	ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν	Καίσαρι·	Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι
[1, 23]	εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ	Καίσαρι	καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον
[1, 11]	πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου	Καίσαρί	τε τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ
[1, 32]	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν	Καίσαρι.	Τήν τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν,
[1, 21]	περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ	Καίσαρι	τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν
[1, 33]	τόν τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ	Καίσαρι	φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις
[1, 21]	εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ	Καίσαρος	αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ
[1, 23]	τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ	Καίσαρος	αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν
[1, 24]	ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ	Καίσαρος,	βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας
[1, 29]	δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν	Καίσαρος	διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ'
[1, 32]	μή τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ	Καίσαρος	δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις
[1, 33]	ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος	Καίσαρος	ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος·
[1, 29]	δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ	Καίσαρος	εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς
[1, 9]	τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς	Καίσαρος	ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ
[1, 21]	Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς	Καίσαρος	ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει
[1, 20]	Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν	Καίσαρος	ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα
[1, 32]	τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους	Καίσαρος,	ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις,
[1, 28]	πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς	Καίσαρος	ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ,
[1, 15]	μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε	Καίσαρος	καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου
[1, 10]	γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου	Καίσαρος	καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς
[1, 0]	τε ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη	Καίσαρος	καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων
[1, 26]	ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ	Καίσαρος	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι
[1, 31]	ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ	Καίσαρος	μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς
[1, 23]	ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ	Καίσαρος.	Ὁ δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ
[1, 20]	ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ	Καίσαρος	ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου
[1, 21]	διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς	Καίσαρος	οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός,
[1, 20]	διὰ τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν	Καίσαρος	περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι
[1, 21]	προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ	Καίσαρος	προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε
[1, 29]	ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν	Καίσαρος	προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον
[1, 21]	καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ	Καίσαρος,	πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς
[1, 27]	οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ	Καίσαρος,	Σατορνῖνός τε καὶ οἱ περὶ
[1, 10]	διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου	Καίσαρος	στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ
[1, 10]	δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων	Καίσαρος	στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου
[1, 28]	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς	Καίσαρος	φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων ἐπὶ
[1, 2]	καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ	καίτοι	γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο
[1, 0]	τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι.	(Καίτοι	γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως
[1, 0]	ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι.	(Καίτοι	γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν,
[1, 13]	πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως,	καίτοι	γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ
[1, 19]	περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις	καίτοι	διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης
[1, 13]	οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ	καίτοι	διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν
[1, 19]	αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε	καίτοι	καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν
[1, 29]	οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν	καίτοι	λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ
[1, 13]	αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο	καίτοι	μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος
[1, 31]	αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας	καίτοι	μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς
[1, 24]	Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην	καίτοι	πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ
[1, 17]	σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ,	καίτοι	πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα
[1, 18]	ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ	καίτοι	περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι
[1, 13]	ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος	καίτοι	πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο
[1, 4]	Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος	καίτοι	πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ
[1, 13]	ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο	καίτοι	Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ
[1, 24]	ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα	καίτοι	τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας,
[1, 18]	μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ	καίτοι	τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς
[1, 0]	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα.	Καίτοι	τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως
[1, 26]	παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ	καίτοι	τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς
[1, 19]	δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε	κἀκ	τοῦ δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν.
[1, 16]	τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω	κακὰ	πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας
[1, 27]	σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον	κἀκεῖθεν	διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως
[1, 14]	τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας	κἀκεῖθεν	εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ
[1, 22]	ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει.	Κἀκείνη	πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά
[1, 28]	περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε	κἀκεῖνοι	γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα.
[1, 14]	τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει·	κἀκεῖνοι	τήν τε φήμην καὶ τὸ
[1, 19]	ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ	κἀκεῖνοί	τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ
[1, 30]	τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν,	κἀκεῖνοι	τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ'
[1, 11]	χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν.	Κἀκεῖνοι	τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ
[1, 23]	δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ	κἀκεῖνον	ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας
[1, 32]	καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι	κἀκεῖνον	Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς
[1, 22]	δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ	κἀκεῖνον	Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι
[1, 24]	τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι	κἀκεῖνον	ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ μὴ
[1, 12]	ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα παραλαμβάνει	κἀκεῖνον	ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν.
[1, 11]	τὴν ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν	κἀκεῖνον	ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα
[1, 26]	καὶ περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται.	Κἀκεῖνον	μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 16]	ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον.	Κἀκεῖνος	ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ
[1, 9]	ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει.	Κἀκεῖνος	ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον
[1, 2]	βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον·	κἀκεῖνος	ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ
[1, 9]	ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ.	Κἀκεῖνος	ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν
[1, 13]	καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο.	Κἀκεῖνος	μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας
[1, 33]	δ' εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ,	κἀκεῖνος	μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν
[1, 18]	προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν.	Κἀκεῖνος	μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν
[1, 27]	πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν.	Κἀκεῖνος	οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους
[1, 25]	καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ.	Κἀκεῖνος	οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν
[1, 5]	τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες,	κἀκεῖνος	πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν
[1, 31]	παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος.	Κἀκεῖνος	τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν
[1, 13]	Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον.	Κἀκεῖνος	τὴν μὲν μητέρα καὶ τοὺς
[1, 8]	συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες,	κἀκεῖνος	ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς
[1, 27]	εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ.	Κἀκείνου	δόντος εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ
[1, 27]	Σκέψαι μέντοι γε, μή ποτε	κἀκείνῳ	γένηται μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις
[1, 29]	ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ	κακίᾳ	τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ
[1, 24]	οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν	κακίας	μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας
[1, 11]	Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα	κακίσας	αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα
[1, 32]	οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς σὲ	κακοβουλίας;	Τί δέ με καὶ παρώξυνεν
[1, 22]	κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ	κακοδαιμονεῖν	ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν
[1, 27]	προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη,	κακοδαιμονέστατος	εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν
[1, 23]	φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων	κακοήθειαι,	κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν
[1, 23]	καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ	κακόηθες	ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ
[1, 22]	Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι	κακοήθως,	ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως
[1, 19]	ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι	κακὸν	οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν
[1, 7]	(Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων	κακοπαθούντων	ὁ Πομπήιος τά τε ἄλλα
[1, 8]	τὰ πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ	κακοπαθῶν·	ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ
[1, 19]	ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη	κακοπραγίας.	Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε
[1, 32]	μὲν τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν	κακουργήματα	περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν
[1, 31]	τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι	κακῷ	διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι
[1, 25]	τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ	κακῷ	μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων
[1, 16]	τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος	κακωθέντας	ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία
[1, 0]	καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ	κακωθέντες	ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς
[1, 30]	μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν τῶν	κακῶν	αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης
[1, 25]	καὶ τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ	κακῶν	αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται
[1, 26]	ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν τῶν	κακῶν	ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος
[1, 26]	εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ	κακῶν	κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς
[1, 31]	ἔννοια τῶν περὶ τὴν μητέρα	κακῶν	προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν
[1, 15]	τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει	κακῶς	ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς
[1, 8]	πολέμου διδόντος καὶ τὸ φρούριον	κακῶς	ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ
[1, 22]	τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ	κακώσεως	ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ
[1, 1]	αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον, ὃς	καλεῖται	Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς παρόδου
[1, 21]	καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς·	καλεῖται	δὲ Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα
[1, 13]	τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ	καλεῖται	Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν τε
[1, 9]	κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον	καλεῖται.	Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν τῇ
[1, 2]	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν	καλεῖται·	κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην
[1, 13]	(Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ	καλεῖται,	τά τε περὶ τὸ ἱερὸν
[1, 17]	ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ	καλεῖται.	Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης·
[1, 4]	γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ	καλέσαντες,	καὶ κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς
[1, 7]	μέρος πύργοι μεγέθει τε καὶ	κάλλει	διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν
[1, 21]	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ	κάλλει	διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ
[1, 21]	ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου	κάλλει	καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν δ'
[1, 33]	γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ	Καλλιρρόην	ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι
[1, 2]	καὶ τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν	κάλλιστα	διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ
[1, 3]	ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι	κάλλιστα	καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ
[1, 21]	μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν	καλλίστῳ	περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι
[1, 21]	κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν τῷ	καλλίστῳ	τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς
[1, 21]	εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ	κάλλος	ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι·
[1, 33]	τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί,	καλὸν	εἶναι λέγοντες, εἰ καί τις
[1, 3]	τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ	καλόν,	ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε μου
[1, 17]	στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν	καλουμένην	Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ
[1, 6]	συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν	καλουμένην	Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς
[1, 4]	Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα	καλουμένην,	πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν
[1, 7]	τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον	καλουμένην,	ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ'
[1, 13]	Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν	καλούμενον	Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν·
[1, 33]	ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν	καλούμενον	ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ
[1, 20]	τῇ βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα	καλούμενον	καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε
[1, 6]	τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ τὸν	καλούμενον	Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους
[1, 6]	Τῷ δ' ἦν μὲν ὁρμὴ	καλουμένῳ	δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι,
[1, 13]	καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν	καλουμένων	Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν
[1, 17]	αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν	καλουμένων	ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον.
[1, 10]	Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι	καλοῦντι.	Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον
[1, 13]	καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν	καλύπτοντι·	δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα
[1, 25]	καὶ τὴν θυγατέρα μου τῷ	καλῷ	νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ μὴ
[1, 26]	μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην	καλῶν	πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ
[1, 32]	φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ.	Καλῶς	δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα,
[1, 26]	τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ	καλῶς	ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς
[1, 20]	τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω.	Καλῶς	μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ
[1, 0]	καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον	καλῶς	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα.
[1, 27]	τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται.	Κἀμὲ	γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν,
[1, 11]	Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη,	κἀμὲ	καὶ τὴν πατρίδα μου σώζει
[1, 32]	μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην	κἀμὲ	κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους
[1, 4]	κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει	καμήλων	συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς
[1, 0]	εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη	καμνόντων	Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν
[1, 21]	τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν	κάμνουσαν,	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ
[1, 23]	γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ	κἀμοὶ	τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ
[1, 32]	κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ	κἀμοῦ	μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς
[1, 0]	οὔτε τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων	καμούσης	στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος τῶν
[1, 21]	πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν	κἀν	ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν
[1, 9]	ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ	κἀν	τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ
[1, 4]	αὐτῶν ἐπί τε τῆς παρατάξεως	κἀν	τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ
[1, 13]	Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας	κἀν	τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ
[1, 2]	ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ	κἀν	τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ
[1, 21]	πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ	κἀν	τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν
[1, 15]	ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον.	(Κἀν	τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς
[1, 10]	τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει.	(Κἀν	τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ
[1, 13]	εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει.	Κἀν	τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ
[1, 17]	βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα.	~(Κἀν	τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ τὴν
[1, 8]	ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ πολλὰ	κἀν	τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ
[1, 8]	δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι.	(Κἀν	τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν
[1, 5]	ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου.	(Κἀν	τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος
[1, 3]	τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ.	Κἀν	τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ
[1, 2]	Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις.	Κἀν	τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας
[1, 8]	νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο.	~(Κἀν	τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν
[1, 19]	προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα.	Κἀν	τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν
[1, 19]	ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο.	Κἀν	τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον
[1, 30]	μή τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ.	(Κἀν	τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην
[1, 12]	δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο.	Κἀν	τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος
[1, 7]	Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν,	κἂν	ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ
[1, 32]	δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα,	κἂν	διὰ πάντων μου τῶν τέκνων
[1, 1]	κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν·	κἂν	εἰ συνέβη δὲ εἶναι τὸν
[1, 17]	κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη,	κἂν	εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης
[1, 6]	συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται.	Κἂν	ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ
[1, 15]	εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν.	Κἂν	ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ
[1, 10]	Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν.	Κἂν	ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ
[1, 25]	δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον,	κἂν	ᾖς πατὴρ λίαν ἢ τοῦ
[1, 27]	ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν·	κἂν	μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ
[1, 23]	δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν,	κἂν	μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος
[1, 23]	γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι,	κἂν	ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς
[1, 17]	ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν καλουμένην	Κανᾶ	κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ'
[1, 4]	τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς	Κανὰ	κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι
[1, 19]	τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς	Κάναθα	τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ
[1, 19]	τῇ διώξει τοὺς ἐκ τῶν	Κανάθων	ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν
[1, 18]	Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ.	Κἀνταῦθα	μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν
[1, 21]	ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ δὲ	κἀνταῦθα	ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο
[1, 24]	ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους.	Κἀπειδὰν	ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν
[1, 9]	Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα,	κἀπειδὴ	Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς
[1, 17]	δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα.	Κἀπειδὴ	περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις
[1, 8]	Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν,	κἀπειδὴ	τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο
[1, 14]	τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ	Καπετώλιον.	Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς
[1, 10]	ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ	Καπετωλίῳ	χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης
[1, 16]	οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο·	κἀπὶ	τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ
[1, 8]	ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα,	κἀπὶ	τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας
[1, 26]	τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς	Καππαδοκίαν	ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας
[1, 28]	τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς	Καππαδοκίαν,	ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 25]	Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ	Καππαδοκίας	ὡς τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι
[1, 23]	ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ	Καππαδόκων	βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ
[1, 17]	Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν	καρατομήσας,	ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως,
[1, 13]	Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν	Κάρμηλον	πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον
[1, 2]	τε κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς	Καρμήλου	τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο.
[1, 16]	πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον	καρτερά,	θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον
[1, 4]	ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον.	Καρτερᾶς	δὲ μάχης γενομένης ἕως μὲν
[1, 1]	εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ	καρτερᾶς	πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ
[1, 27]	τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι	καρτερήσας	δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς
[1, 7]	Πομπήιος τά τε ἄλλα τῆς	καρτερίας	τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα
[1, 4]	καλουμένην, πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον	καρτερὸν	ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν
[1, 10]	τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ	καρτεροῦ	στίφους, ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν
[1, 13]	δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς	καρτερῷ	στίφει μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν
[1, 19]	περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι	καρτερῶς	ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν
[1, 1]	κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως·	καρτερῶς	μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ
[1, 11]	ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο	Κάσσιον	Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ
[1, 11]	ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς	Κάσσιον	καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε
[1, 11]	Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας	Κάσσιον.	(Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου
[1, 12]	τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ	Κάσσιον	περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς
[1, 14]	Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς	Κάσσιον	πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου
[1, 11]	τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα”	Κάσσιος	ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν
[1, 8]	ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα.	Κάσσιος	δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον
[1, 11]	συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ	Κάσσιος	εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ
[1, 8]	ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν	Κάσσιος	εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος
[1, 11]	τε τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ	Κάσσιος	καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ
[1, 11]	τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν	Κάσσιος	ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη
[1, 12]	Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν.	~(Κασσίου	δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν
[1, 11]	τὸν καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος	Κασσίου	καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα
[1, 11]	δέ τινος τῶν χιλιάρχων τὸ	Κασσίου	πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ
[1, 11]	ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν	Κασσίου	προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ
[1, 11]	Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος	Κασσίου	τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ
[1, 11]	δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ	Κασσίου	τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν
[1, 12]	ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ	Κασσίου	τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν,
[1, 11]	γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν	Κασσίου	τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου
[1, 11]	Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ	Κασσίῳ	δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς
[1, 14]	τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς	κατ'	Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν,
[1, 24]	μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι	κατ'	Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν
[1, 32]	ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ	κατ'	Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ'
[1, 26]	οἷς οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα	κατ'	Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ
[1, 2]	μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει	κατ'	ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ
[1, 1]	παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ	κατ'	ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ
[1, 16]	ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ	κατ'	Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο
[1, 26]	μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε	κατ'	Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ
[1, 31]	ἐπειδὴ πᾶσα πόλις ἤδη τῆς	κατ'	Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος
[1, 25]	Παννυχίς, τῶν τε φίλων ἐτίμησεν	κατ'	ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ
[1, 21]	Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ τῇ	κατ'	Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν
[1, 7]	ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ	κατ'	αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ τῷ
[1, 10]	δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ.	~(Κατ'	αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ
[1, 31]	πεπλήρωτο καὶ μόνος ἠγνόει τὰ	κατ'	αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη
[1, 9]	προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ	κατ'	αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας
[1, 29]	τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς	κατ'	αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ
[1, 31]	γὰρ νῦν, εἴ τι κεκίνηται	κατ'	αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν·
[1, 10]	τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον	κατ'	αὐτοῦ· πιστεύων δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 30]	ἐπιτίμιον, σὺ δ' ὃ φυλάσσεις	κατ'	αὐτοῦ φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν
[1, 0]	καὶ τῆς γνώμης· τὰ γὰρ	κατ'	αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου
[1, 0]	τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων	κατ'	αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ
[1, 13]	λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ	κατ'	αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος
[1, 31]	ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας	κατ'	αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς
[1, 31]	σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται	κατ'	αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος τῶν
[1, 32]	Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη	κατ'	αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον;
[1, 24]	ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος	κατ'	αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν
[1, 2]	στάσιν τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ	κατ'	αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι
[1, 3]	πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη μὲν	κατ'	ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι
[1, 17]	αὐτῷ τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν	κατ'	ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ
[1, 31]	μή ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν	κατ'	ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι
[1, 7]	πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ	κατ'	ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ
[1, 4]	Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος	κατ'	ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς
[1, 0]	τούτων δὲ τὰ μὲν τοῦ	κατ'	ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ'
[1, 32]	ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ	κατ'	ἐμαυτὸν στενάξω τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται
[1, 32]	φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς ἐκείνους	κατ'	ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας
[1, 32]	ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ	κατ'	ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ με,
[1, 32]	τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν	κατ'	ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ
[1, 32]	ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ	κατ'	ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω
[1, 22]	νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ	κατ'	ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος
[1, 19]	ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη,	κατ'	ἔτος μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον,
[1, 10]	καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον τε	κατ'	εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους
[1, 3]	παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ	κατ'	ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη μετὰ
[1, 22]	ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς	κατ'	οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν
[1, 33]	τέκνοις κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς	κατ'	οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι
[1, 10]	οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν	κατ'	ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην
[1, 10]	τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης	κατ'	ὀργὴν τῆς περὶ τὴν δίκην
[1, 13]	Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς	κατ'	ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών,
[1, 2]	δ' ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ	κατ'	ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν,
[1, 21]	ὃ δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ	κατ'	οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν
[1, 4]	πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν	κατὰ	βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων
[1, 24]	Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος	κατὰ	γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις ἑτέρα
[1, 24]	δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον·	κατὰ	γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον
[1, 12]	ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ	κατὰ	Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ
[1, 26]	τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν”	κατὰ	δὲ τὰς θήρας προσκρούειν μὲν
[1, 12]	τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν,	κατὰ	δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος
[1, 1]	Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ,	κατὰ	δὲ τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία
[1, 11]	Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ,	κατὰ	δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν
[1, 28]	τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων	κατὰ	δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν
[1, 8]	παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον	κατὰ	δέος τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης
[1, 10]	ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ	κατὰ	δέος τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ
[1, 2]	ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ	κατὰ	ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως
[1, 21]	δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ	κατὰ	θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες. Προσεχεῖς
[1, 33]	τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ	κατὰ	Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος
[1, 19]	ἤδη τῶν τε ἄλλων τῶν	κατὰ	Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς
[1, 33]	διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς	κατὰ	Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ'
[1, 0]	πόλεμος ἀνερράγη τά τε συμβάντα	κατὰ	Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ τὰς
[1, 0]	αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ	κατὰ	κράτος ἃς δὲ δι' ὁμολογίας
[1, 0]	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν	κατὰ	κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι
[1, 1]	ὁρμήσας τήν τε πόλιν αἱρεῖ	κατὰ	κράτος καὶ πολὺ πλῆθος τῶν
[1, 6]	εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη	κατὰ	κράτος ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος
[1, 1]	διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας	κατὰ	κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου
[1, 13]	καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις	κατὰ	λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης
[1, 9]	δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ	κατὰ	Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον,
[1, 33]	βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ	κατὰ	μὲν τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ
[1, 3]	Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω	κατὰ	μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον
[1, 16]	μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ	κατὰ	μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς
[1, 2]	υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ	κατὰ	μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι
[1, 24]	κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου,	κατὰ	μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ
[1, 3]	ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις	κατὰ	μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος,
[1, 24]	πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ	κατὰ	μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ
[1, 25]	Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ	κατὰ	μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ
[1, 5]	δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου	κατὰ	μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ
[1, 10]	κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις	κατὰ	μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν
[1, 14]	πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ	κατὰ	μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας,
[1, 17]	πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ	κατὰ	μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος,
[1, 1]	ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ	κατὰ	μνήμην ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν
[1, 21]	Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ	κατὰ	Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου
[1, 15]	ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων	κατὰ	νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα
[1, 22]	Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ	κατὰ	οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς.
[1, 4]	παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ	κατὰ	οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν
[1, 10]	περὶ τῆς νίκης οὐ χρὴ	κατὰ	πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε
[1, 14]	παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν	κατὰ	Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν
[1, 13]	ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς	κατὰ	πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν
[1, 24]	κατὰ τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις,	κατὰ	πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ
[1, 19]	Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες	κατὰ	πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς
[1, 15]	ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ	κατὰ	πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ
[1, 13]	ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί, καὶ	κατὰ	Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος
[1, 32]	φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν	κατὰ	Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει
[1, 32]	ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ	κατὰ	Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν
[1, 32]	μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν	κατὰ	Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν
[1, 32]	Τί δέ με καὶ παρώξυνεν	κατὰ	σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον.
[1, 18]	τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ	κατὰ	σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν
[1, 1]	καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ	κατὰ	σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν
[1, 15]	καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ	κατὰ	στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων.
[1, 18]	καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων	κατὰ	στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα
[1, 33]	ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ	κατὰ	στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ
[1, 16]	ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς	κατὰ	στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν.
[1, 0]	κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ	κατὰ	σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι
[1, 0]	πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ	κατὰ	σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς
[1, 4]	Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον	κατὰ	συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν
[1, 8]	ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ	κατὰ	συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ
[1, 30]	τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι	κατὰ	συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν εἰς Ῥώμην,
[1, 7]	οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία	κατὰ	τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ
[1, 33]	σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου	κατὰ	τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ
[1, 21]	μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου	κατὰ	τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ
[1, 18]	ἔν τε τοῖς στενωποῖς καὶ	κατὰ	τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ
[1, 33]	Καίσαρα· τά γε μὴν λοιπὰ	κατὰ	τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ
[1, 0]	συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα	κατὰ	τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ
[1, 6]	ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν	κατὰ	τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος
[1, 8]	λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα.	Κατὰ	ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ
[1, 11]	καί τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων	κατὰ	τάχος, ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ
[1, 9]	παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο τάγματα	κατὰ	τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην
[1, 14]	Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς χώρας	κατὰ	τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν
[1, 2]	ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς	κατά	τε μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων
[1, 0]	τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον	κατά	τε χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς
[1, 13]	δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη	κατὰ	τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν
[1, 9]	ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ	κατὰ	τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς
[1, 21]	Τό γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον	κατὰ	τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο
[1, 2]	ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ	κατὰ	τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν
[1, 29]	Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα	κατὰ	τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν
[1, 32]	κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ	κατὰ	τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ,
[1, 13]	προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο	κατὰ	τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους
[1, 4]	Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι	κατὰ	τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης
[1, 27]	τε ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν	κατὰ	τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν
[1, 4]	τὸν δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν	κατὰ	τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους
[1, 6]	καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ	κατὰ	τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ'
[1, 17]	Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ	κατὰ	τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει
[1, 14]	τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς	κατὰ	τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης
[1, 8]	Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ	κατὰ	τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν
[1, 1]	Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος	κατὰ	τὴν μάχην πολλούς τε τῶν
[1, 6]	Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα	κατὰ	τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι
[1, 13]	ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει	κατὰ	τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ
[1, 17]	καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ	κατὰ	τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ
[1, 18]	Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ τὰς	κατὰ	τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος
[1, 33]	τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ	κατὰ	τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν
[1, 18]	(βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ	κατὰ	τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν
[1, 12]	οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ	κατὰ	τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον
[1, 2]	μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ	κατὰ	τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ
[1, 17]	ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ	κατὰ	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι
[1, 0]	ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς	κατὰ	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ
[1, 3]	ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ	κατὰ	τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο
[1, 8]	Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος	κατὰ	τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ·
[1, 12]	μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ	κατὰ	τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι
[1, 13]	τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ	κατὰ	τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν,
[1, 0]	Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου	κατὰ	τὴν χώραν ὄντος, καὶ ὡς
[1, 7]	πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι τὸ	κατὰ	τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ
[1, 8]	συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς	κατὰ	τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς
[1, 14]	Καὶ τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν	κατά	τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται
[1, 24]	εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν τῶν	κατὰ	τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ
[1, 3]	διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ τῶν	κατὰ	τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν
[1, 29]	Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν	κατὰ	τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ
[1, 28]	Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς	κατὰ	τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους·
[1, 24]	προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν	κατὰ	τὸ βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες
[1, 33]	Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη	κατὰ	τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως,
[1, 20]	Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ	κατὰ	τὸ δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς
[1, 19]	ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ	κατὰ	τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν
[1, 33]	Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν	κατὰ	τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις
[1, 8]	τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς	κατὰ	τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον
[1, 9]	ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν	κατὰ	τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι
[1, 6]	δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς	κατὰ	τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς.
[1, 23]	τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ	κατὰ	τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον
[1, 13]	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις	κατὰ	τὸ προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ,
[1, 15]	τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ	κατὰ	τὸ πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ
[1, 7]	τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ	κατὰ	τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν τε
[1, 3]	μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο	κατὰ	τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ
[1, 21]	δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας	κατὰ	τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα
[1, 26]	τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ	κατὰ	τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας
[1, 13]	θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς	κατὰ	τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει
[1, 18]	τοῦ τε ἱεροῦ καὶ τῶν	κατὰ	τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ
[1, 33]	ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι	κατὰ	τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ
[1, 22]	φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ	κατὰ	τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν
[1, 31]	Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο	κατὰ	τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς
[1, 16]	καὶ τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν	κατὰ	τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον
[1, 26]	Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς	κατὰ	τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους
[1, 30]	ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ	κατὰ	τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον
[1, 7]	Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ	κατὰ	τοῦτο τὸ μέρος πύργοι μεγέθει
[1, 11]	παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις	κατὰ	τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ μέγας
[1, 2]	δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος	κατὰ	Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις πρὸ
[1, 17]	μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν	κατὰ	τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας,
[1, 31]	τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ'
[1, 31]	Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς γράφουσιν	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα
[1, 23]	τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ
[1, 26]	πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν,
[1, 23]	τὴν μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται	κατὰ	τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων
[1, 25]	χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ	κατὰ	τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ
[1, 25]	ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας	κατὰ	τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει
[1, 19]	ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος καὶ	κατὰ	τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν
[1, 7]	τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ	κατὰ	τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι·
[1, 19]	βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια	κατὰ	τῶν πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ
[1, 27]	ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην πικρὰν	κατὰ	τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην
[1, 27]	καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις	κατὰ	τῶν τέκνων, οἵ σε τῶν
[1, 27]	ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις	κατὰ	τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις,
[1, 17]	ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων,	κατὰ	χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις
[1, 7]	Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου τῆς	κατὰ	χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας·
[1, 1]	ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις	κατὰ	χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν
[1, 9]	τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην	κατὰ	χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται.
[1, 6]	ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας	καταβαίνειν	αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν
[1, 0]	γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν,	καταβάλλουσιν	δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ
[1, 16]	ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα καὶ	καταβαλὼν	κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς
[1, 6]	ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου	καταβὰς	καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων
[1, 13]	χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν	καταγαγεῖν	ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον,
[1, 6]	δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ	καταγαγεῖν	ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν
[1, 32]	γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι	καταγαγὼν	αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον
[1, 21]	τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ	καταγαγὼν	ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν
[1, 8]	ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν	καταγαγὼν	καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς
[1, 23]	Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς	κατάγει	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον
[1, 6]	μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν,	κατάγειν	δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν
[1, 15]	οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα	κατάγειν	εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος
[1, 5]	ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ	κατάγειν	οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ
[1, 31]	τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας	κατάγεται.	(Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν
[1, 27]	εἴ γε Φερώρα καὶ Σαλώμης	καταγνοὺς	πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ
[1, 21]	κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς	καταγωγὴν	τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ
[1, 2]	δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ	καταδουλωσόμενον	Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι γε
[1, 17]	ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν	καταδραμὼν	πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους
[1, 22]	ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης	καταδραμὼν	Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον
[1, 13]	τοὺς πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην	κατακλείουσιν	εἰς τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς
[1, 15]	οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε	κατακούειν	τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε
[1, 2]	τὸ παράστημα τῆς μητρὸς καὶ	κατακούσειε	τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν
[1, 2]	τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ	κατακρημνιεῖν,	εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει.
[1, 27]	ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο	κατακρίνειν	μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ
[1, 27]	καὶ μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον	κατακρίνουσιν	τῶν μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες,
[1, 3]	ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ	κατάκριτον	ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ'
[1, 33]	Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος	κατάκριτος·	ἔγραφόν γε μὴν ὡς, εἰ
[1, 32]	δίδωσί τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ	κατακρίτων	δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα
[1, 13]	καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον	καταλαβεῖν·	ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι
[1, 8]	πάλαι. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον	καταλαβόμενος	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς
[1, 10]	ὕλην εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι.	Καταλαβὼν	οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ
[1, 12]	ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια	καταλαμβάνοντα·	πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ
[1, 15]	τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις	καταλαμβάνοντες	τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος
[1, 13]	ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας	καταλαμβάνουσιν,	τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ
[1, 5]	ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη.	~(Καταλείπει	δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ
[1, 15]	νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα	καταλείποιτο.	Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως
[1, 9]	πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς	καταλειπομένους	ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον
[1, 27]	γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ	καταλείπουσι	μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι
[1, 8]	δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς	καταλειφθεῖσιν	εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς
[1, 30]	κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου	καταλειφθὲν	ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός μου
[1, 13]	πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν	καταλειφθέντων	Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε
[1, 25]	σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο·	καταλείψας	γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος
[1, 30]	τὸ σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ	καταλείψειν.	(Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν
[1, 29]	ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς	καταλείψειν	ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 18]	ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες	καταλείψουσιν	αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς
[1, 15]	παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν πόλιν	καταλελειμμένην	εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα
[1, 26]	μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον	καταλελεῖφθαι·	περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων
[1, 15]	δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν μέρει	καταλέλοιπεν,	ὡς μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα
[1, 17]	τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ	καταλελοίπεσαν	χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν
[1, 11]	δὴ καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν	καταληψόμενος	τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα
[1, 19]	γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς	καταληψομένους	τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν
[1, 4]	ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ	καταλιμπανόμενον	ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων
[1, 15]	πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ	καταλιπεῖν	αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος καὶ
[1, 17]	καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ	καταλιπεῖν	ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ
[1, 13]	τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην,	καταλιπεῖν	Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ
[1, 23]	πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν βασιλείαν	καταλιπεῖν	ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ'
[1, 6]	τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα	καταλιπόντες	οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν
[1, 18]	Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν	καταλιπόντων	ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο
[1, 8]	δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον	καταλιπὼν	αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους
[1, 13]	κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον διασώζεται.	Καταλιπὼν	δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους
[1, 16]	καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης·	καταλιπὼν	δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην
[1, 17]	καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει,	καταλιπὼν	δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων
[1, 13]	ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς	καταλιπὼν	ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν οὕτως
[1, 0]	πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ	καταλιπὼν	ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας,
[1, 1]	κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται,	καταλιπὼν	μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε,
[1, 13]	καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο,	καταλιπὼν	παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων
[1, 14]	τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ	καταλιπὼν	πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ'
[1, 1]	Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων	καταλιπὼν	τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ
[1, 15]	ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη	καταλιπὼν	τὸ φρούριον, εἰ μὴ περὶ
[1, 15]	μὲν οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς	καταλιπὼν	ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων
[1, 10]	μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε	καταλύειν	δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν
[1, 21]	ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ	καταλυομένους	ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ
[1, 13]	ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον,	καταλῦσαι	δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς
[1, 8]	Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν	καταλῦσαι	ταχέως αὐτόν, ὅς γε ἤδη
[1, 1]	τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους	καταλύσαντας	τὰ πάτρια βρέφη τε αὐτῶν
[1, 11]	περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν	καταλύσας	εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ
[1, 23]	παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ	καταλύσει	δώσει μοι καὶ περὶ ἐκείνων
[1, 13]	ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ	καταλύσεως,	καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου
[1, 5]	Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ	καταλύσεως	τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν
[1, 19]	δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν	καταλύσῃ	τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ'
[1, 11]	μετὰ δὲ τὴν τοῦ πολέμου	κατάλυσιν	ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας
[1, 28]	τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ	κατάλυσιν	αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν
[1, 10]	στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν	καταλύσων	τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο
[1, 28]	υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί.	(Καταμάθοι	δ' ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν
[1, 28]	(Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν	καταμαθὼν	αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς
[1, 25]	τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας·	κατανεύει	μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ
[1, 18]	ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον	κατανομιστεύσας	Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν
[1, 13]	Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν,	καταντιβολοῦσα	μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν
[1, 6]	δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν	κατάξουσαν	αὐτόν· ἦν δ' αὕτη πεζῶν
[1, 32]	πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας	καταπαύει	τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι
[1, 15]	τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης	καταπεπλευκὼς	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα
[1, 30]	δ' εὐθέως εἰς τὴν νόσον	καταπεσεῖν.	Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν
[1, 0]	καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις	καταπεσεῖν·	τὰ γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος
[1, 17]	τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι	καταπεφεύγεσαν	μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς
[1, 6]	ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα.	Καταπλαγεὶς	δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης
[1, 6]	τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας	καταπλαγείς,	καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος.
[1, 19]	αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν	καταπλαγὲν	τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν
[1, 15]	ἐκ τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν	καταπλαγέντες.	(Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ πρὸς
[1, 4]	δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν	καταπλαγέντος	ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν.
[1, 17]	τέγη δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων	κατάπλεα.	Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς
[1, 14]	μετὰ τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον	καταπλεύσας	κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ
[1, 19]	ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς	κατάπληξις	εἶχε καὶ πρὸ τοῦ πλήθους
[1, 4]	ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ	κατάπληξις	ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε τῶν
[1, 2]	πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε	καταπονοῖτο,	τήν τε μητέρα καὶ τοὺς
[1, 21]	δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον	καταρριφθεῖσαν	ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ
[1, 8]	ὅς γε ἤδη καὶ τὸ	καταρριφθὲν	ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 7]	πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν πύργων	καταρρίψαντες	εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ
[1, 20]	κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ.	Κατάρχεις	δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι'
[1, 13]	ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς	καταρωμένους.	(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ τὸν
[1, 18]	αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν	κατασεισθῆναί	τι τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν·
[1, 2]	τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε	κατασκάπτουσιν	καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων
[1, 0]	καὶ τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας	κατασκευάζων	ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ
[1, 21]	καὶ τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα	κατασκευάσας	ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς
[1, 25]	αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ	κατασκευάσας	ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη,
[1, 1]	πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ	κατασκευάσας	εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς
[1, 21]	καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ	κατασκευάσας	καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν
[1, 29]	αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ	κατασκευάσειεν	πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ'
[1, 33]	ἤδη τῷ θεῷ καὶ τὰ	κατασκευασθέντα	παρὰ τοὺς πατρίους νόμους ἔργα
[1, 7]	τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις	κατασκευάσμασιν	καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας
[1, 21]	Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ	κατασκευὴν	παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν
[1, 13]	προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν	κατασκεψόμενόν	τε τὰ τῶν πολεμίων καὶ
[1, 24]	πλείους δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο	κατάσκοποι.	Πᾶν δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ
[1, 16]	οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν	κατάσκοπος	ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ
[1, 24]	τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ	κατασκόπους	ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν
[1, 33]	παρὰ τοὺς πατρίους νόμους ἔργα	κατασπᾶν.	Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ τὸν
[1, 23]	καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν	κατασπασάμενος	διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν
[1, 28]	παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα	κατασπασάμενος	ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον.
[1, 12]	τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ	κατασταθεῖσιν	τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ
[1, 27]	ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο.	(Καταστὰς	δ' ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς
[1, 4]	τὸ αἴτιον, τί ἂν ποιήσας	καταστείλειεν	αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ
[1, 6]	πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα	καταστέλλει	τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν τι
[1, 1]	Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν	κατάστημα	τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος,
[1, 13]	Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον δὲ	καταστῆσαι	βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι
[1, 16]	ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ	καταστησάμενος	ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς
[1, 21]	προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας	καταστησάμενος	ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος,
[1, 9]	σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ	καταστησάμενος	τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς
[1, 23]	τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι	καταστησαμένῳ	τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ
[1, 17]	τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν	καταστήσας	ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ
[1, 16]	Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο	καταστήσασθαι	πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν.
[1, 23]	καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους	καταστήσομαι,	σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις
[1, 17]	οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν,	καταστρατοπεδεύονται	τοῦ βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς
[1, 4]	διὰ μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει.	Καταστρέφεται	δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν
[1, 17]	πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας	καταστρέφεται,	δισχιλίους δὲ τῶν ἐν αὐταῖς
[1, 4]	εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην	καταστρεψάμενος	αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν
[1, 16]	ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας	καταστρεψόμενος	καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων.
[1, 2]	τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν	καταστροφὴν	ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς
[1, 13]	ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν	καταστροφὴν	τοῖς κατὰ τὸν βίον ἔργοις
[1, 14]	τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι	κατασχεῖν	προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα
[1, 3]	ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν	κατασχεῖν.	(Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν
[1, 11]	καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα	κατασχόντα	τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία
[1, 13]	Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν	κατασχόντος	Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν
[1, 24]	Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν οὐ	κατασχοῦσα	Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα
[1, 13]	δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους	κατασχὼν	εἰς τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν
[1, 0]	ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ	κατασχὼν	ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ
[1, 33]	ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα	κατασχών.	Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη
[1, 21]	τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους	κατατάξας,	ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ
[1, 21]	λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ	κατατείνοντες	ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ
[1, 7]	τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ	κατατεταγμένῳ	καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις
[1, 17]	καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς	κατατιτρώσκειν.	Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης
[1, 10]	ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ	κατατρέχοντα	μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν τε
[1, 17]	εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν	κατατρέχοντες	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα
[1, 16]	λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς χώρας	κατατρέχοντες	οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν
[1, 19]	Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν	κατατρέχων,	ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς
[1, 1]	τῶν φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη	καταφεύγει·	προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου
[1, 6]	εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν	καταφεύγουσιν	καὶ δίχα δωρεῶν αἷς καὶ
[1, 19]	ἐκ τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα	καταφεύγουσιν,	ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν
[1, 11]	ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς προφάσεως	καταφρονήσας	καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ
[1, 32]	μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως	καταφρονήσῃ.	Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας
[1, 7]	τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι	καταφυγὴν	τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ'
[1, 4]	φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς	καταφυγόντας	εἰς Κανὰ κώμην σπάνει τῶν
[1, 20]	Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας	καταφυγόντες	ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν
[1, 1]	τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ	καταφυγόντες	πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι
[1, 4]	Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη	καταφυγόντι	Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν
[1, 7]	ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ ἱερὸν	καταφυγόντων	οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ
[1, 15]	σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ	κατάφωρον	τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας.
[1, 13]	δ' αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς	καταχθεῖσιν	εἴς τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων,
[1, 18]	αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ	καταχρώμενος.	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν
[1, 0]	ἢ μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους	καταψεύδονται	τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς
[1, 24]	ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς	καταψευσομένους	αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ πειθόμενος
[1, 32]	με τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ·	κατέγνωσμαι	γὰρ καὶ παρὰ θεῷ καὶ
[1, 32]	θεῷ καὶ παρὰ σοί, πάτερ.	Κατεγνωσμένος	δὲ δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων
[1, 13]	πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι	κατεδίωκον.	Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα καὶ
[1, 2]	μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε	κατέδραμον	καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ
[1, 17]	δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην	κατέδυσαν	οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ
[1, 4]	λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων	κατέθεντο	τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς
[1, 21]	καὶ γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον	κατέθηκεν	πόλιν, ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ
[1, 12]	φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ	κατείληπτο,	καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν.
[1, 15]	εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα	κατειληφότας	σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς
[1, 24]	ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα	κατειργάσατο	καὶ πεποιήκει προδότας καὶ τῶν
[1, 1]	ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας	κάτεισι	καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε
[1, 18]	τῆς τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν	κάτεισιν	μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει
[1, 6]	ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς	κάτεισιν	πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ
[1, 19]	ὃ δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου	κατεῖχεν	ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως
[1, 5]	δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα	κατεῖχεν	ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς
[1, 12]	ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου	κατείχετο.	Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν
[1, 9]	τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι	κατείχετο,	τούς τε Ἄραβας ξένος ὢν
[1, 33]	καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς	κατέκαυσε	ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν
[1, 3]	ἔν τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ,	κατέκειτο	δ' ἐν τῇ βάρει πρότερον
[1, 30]	εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ	κατεκένωσα,	βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ
[1, 24]	δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν	κατεκοίμιζέν	τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς
[1, 33]	εἰ καί τις ἄλλος, ὅστις	κατεκτήσατο	βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ
[1, 0]	ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς	κατέλαβον	καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε
[1, 17]	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα.	Κατελελοίπει	μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν
[1, 33]	τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις	κατέλιπεν,	ἐν δὲ τοῖς κατ' οἶκον
[1, 1]	τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν	κατέλιπεν	ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς
[1, 20]	μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν	κατέλιπον	τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος
[1, 0]	Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου	κατέλυσε	τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον,
[1, 26]	ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας	κατέμαθεν,	τάς τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς
[1, 2]	Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν	κατενείμαντο.	(Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ
[1, 10]	φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους	κατέπεσεν	Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ'
[1, 21]	γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν	κατεπλάγησαν	ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην
[1, 31]	ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν	κατέπλει,	λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια τῶν
[1, 19]	ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω	κατεπτηχέναι	τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν,
[1, 19]	χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας	κατερριμμένης	οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν
[1, 7]	μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες	κατέσκαψαν,	Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν
[1, 2]	Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων,	κατέσκαψε	δὲ καὶ τὴν ἄκραν τῶν
[1, 4]	καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον	κατέσκαψεν.	(Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων
[1, 24]	διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα	κατεσκεύαζεν	ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο
[1, 11]	ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν	κατεσκεύαζεν	ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν
[1, 24]	φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ	κατεσκευάζετο	δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν
[1, 33]	ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι·	κατεσκευάκει	δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν
[1, 21]	ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον.	Κατεσκεύασεν	δὲ καὶ περὶ τὰς ῥίζας
[1, 21]	μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα	κατεσκεύασεν,	ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ
[1, 21]	ἣν αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ	κατεσκεύασεν.	(Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ καί
[1, 26]	ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς	κατεσταλμένος	εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ
[1, 0]	λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν	κατεστασίασεν	Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου
[1, 10]	ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν	κατέστελλεν,	ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν
[1, 25]	ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου	κατέστελλεν	ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ
[1, 19]	θεῷ θύματα περὶ τοῦ πολέμου	κατέστεψαν.	Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν
[1, 17]	παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ	κατέστη	βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν.
[1, 26]	ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ	κατέστη.	Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα,
[1, 19]	αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς	κατέστη·	μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς
[1, 4]	τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος	κατέστη.	Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις
[1, 22]	θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος	κατέστη·	τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν
[1, 10]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ	κατέστησαν.	Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων καὶ
[1, 11]	δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην	κατεστήσατο	τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν
[1, 8]	Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα	κατεστήσατο	τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων
[1, 0]	δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν	κατεστήσατο,	τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν
[1, 20]	ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν.	Κατέστησεν	δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης
[1, 23]	τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου	κατέστησεν,	ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος
[1, 5]	δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα	κατέστησεν	καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην,
[1, 10]	τὰ τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι	κατεστραμμένα.	Τὰς μὲν δὴ τιμὰς ταύτας
[1, 8]	ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ	κατεστραμμένας	ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος
[1, 7]	δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων	κατεστραμμένην	Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων
[1, 10]	ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου	κατεστραμμένον	καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν
[1, 0]	παθῶν ὁ πόλεμος καὶ ὅπως	κατέστρεψεν,	ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ
[1, 8]	Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς	κατέστρεψεν,	ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο
[1, 21]	οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου	κατέστρωσέν	τε σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος
[1, 32]	ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα	κατεσχετλίαζεν,	ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον
[1, 12]	τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη τρία	κατεσχηκότα	τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας
[1, 19]	τοῦ βασιλέως καὶ τὸν λόφον	κατέσχον,	αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν προάγων
[1, 7]	πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις	κατέταξεν	εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς
[1, 32]	διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν	κατετείνατο,	πάντα μὲν τὰ κατὰ τὴν
[1, 16]	δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα	κατέτεινεν	εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα
[1, 8]	ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν	κατέτρεχεν,	ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι ταχέως
[1, 33]	βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα	κατευδαιμονίζει	καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ
[1, 16]	ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ γὰρ	κατεφρόνει	τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε καὶ
[1, 13]	κατὰ τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν·	κατέχει	δὲ καὶ ἄλλος λόγος, ὡς
[1, 9]	οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν	κατέχοντες·	ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους
[1, 7]	ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας	κατεχούσης	τὴν πόλιν αἵ τε θυσίαι
[1, 26]	ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια	κατεχρήσατο·	δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς
[1, 24]	διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ	κατεχρῶντο.	Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν
[1, 2]	τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ	κατέψυξαν,	ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει
[1, 33]	περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ	κατήγαγεν	πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ
[1, 32]	ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν	κατήγαγες	μέν, ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας
[1, 29]	τε μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει	κατήγγειλεν	καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα
[1, 8]	ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου	κατῆγεν	εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα
[1, 29]	ἄλλα τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου	κατηγόρει	καὶ τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ
[1, 10]	ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου	κατηγόρει	παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν
[1, 24]	καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς	κατηγόρει	συνθήκας περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον
[1, 27]	βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο	κατηγόρει	τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς
[1, 29]	δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ	κατηγόρει	Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι
[1, 10]	ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι	κατηγορεῖν	ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν
[1, 24]	δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι.	Κατηγορεῖτο	γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ
[1, 26]	κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος	κατηγορηθεὶς	ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν
[1, 23]	ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ	κατηγορημένα,	διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ
[1, 25]	ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ	κατηγορημένα,	συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ
[1, 24]	ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι	κατηγορήσας,	καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι
[1, 27]	τῶν τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος	κατηγορήσας	τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν·
[1, 33]	ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν	κατηγορήσας	ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ
[1, 23]	πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ	κατηγορήσειεν.	Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης
[1, 23]	Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν	κατηγόρησεν,	ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ
[1, 16]	τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον	κατηγορήσων	τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ'
[1, 32]	αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν	κατηγορίαν	κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ κατὰ
[1, 32]	τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ	κατηγορίαν	μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος
[1, 0]	περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν	κατηγορίαν	ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα,
[1, 9]	Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης	κατηγορίας	πρὸ τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους
[1, 0]	καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ	κατηγορίας,	τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν,
[1, 0]	τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν	κατηγορικῶς	λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς
[1, 25]	ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα	κατηγοροῖτο,	παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ μανίαν
[1, 25]	τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ	κατήγορον	καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος
[1, 26]	τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον	κατήγορος	αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται
[1, 12]	ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους	κατηγόρουν	τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας
[1, 12]	ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ	κατηγοροῦντες	Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν
[1, 26]	ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν	κατηγόρους	λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ
[1, 22]	πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ	κατηγοροῦσαι	διότι τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς
[1, 6]	ἦν ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ	κατῄει	μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ'
[1, 3]	δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ	κατῆλθεν	ὁ λαὸς εἰς τὴν χώραν
[1, 28]	κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι.	Κατηντιβόλει	δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ
[1, 2]	θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ	κατηντιβόλει	τὸν παῖδα μήτι πρὸς τὴν
[1, 6]	πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι	κατηντιβόλουν	μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν,
[1, 23]	Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων	κατῆρεν	εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν
[1, 30]	Τῶν τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων	κατηφεῖς	τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν
[1, 2]	ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ	κατίδοι	τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο
[1, 21]	καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια.	(Κατιδὼν	δὲ κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν
[1, 25]	βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς	κατιδὼν	τό τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον
[1, 22]	πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς	κατιέναι·	ἔπειτα τὸν πάππον τῆς γυναικὸς
[1, 24]	μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ	κατοιμώζειν	ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ
[1, 17]	οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ	κατορθώμασιν	κεκινημένοι· τούς γε μὴν πολλοὺς
[1, 10]	μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου	κατορθώματα	καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ'
[1, 12]	πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ	κατορθώματι·	καὶ γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες
[1, 0]	Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ	κατορθώματος	αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ
[1, 13]	ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην τοῦ	κατορθώματος	ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις
[1, 1]	δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ	κατορθώματος	ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ
[1, 17]	Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς	κατορθώματος	καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ
[1, 1]	ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ	κατορθώματος	ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν τῇ
[1, 0]	καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν	κατορθωμάτων	ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς
[1, 2]	κατά τε μνήμην τῶν πατρῴων	κατορθωμάτων	καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας.
[1, 9]	γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου	κατορθωμάτων.	(Ὁ δὲ τότε μὲν τὸν
[1, 2]	ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν	κατορθωμάτων	τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ
[1, 1]	συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν	κάτω·	τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος τὸ
[1, 6]	φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ	κείμενον,	πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ
[1, 0]	Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν	κειμηλίων	ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν
[1, 7]	οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν	κειμηλίων	ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν
[1, 15]	πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων	κειμηλίων.	Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν ὁ
[1, 31]	συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ τῶν	κειμηλίων,	ἵνα τῷ πλήθει τῆς εἰς
[1, 13]	τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν	κειμηλίων	προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων
[1, 21]	Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις μέση	κεῖται,	πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον
[1, 33]	σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ	κεκαλυμμένον,	καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ
[1, 30]	δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος,	κεκάρωτο	γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα
[1, 20]	ἢ σοί· καὶ γὰρ σὲ	κεκερδήκαμεν	ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις
[1, 14]	Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα	κεκινημένης	ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς
[1, 17]	δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν	κεκινημένοι·	τούς γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν
[1, 31]	καὶ γὰρ νῦν, εἴ τι	κεκίνηται	κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν
[1, 8]	τὸ δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα	κεκλήρωτο,	καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη
[1, 1]	τοῦ ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα	κέκληται·	κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν
[1, 21]	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον	κέκληται,	(ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν
[1, 17]	πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους	κεκμηκότας	ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς
[1, 25]	νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ μὴ	κεκοινώνηκεν	τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ
[1, 6]	αὐτὸς ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα	κεκοσμηκὼς	ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς
[1, 3]	αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα	κεκοσμημένον	προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ
[1, 1]	τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι	κεκοσμημένον,	ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον
[1, 21]	κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ	κεκοσμῆσθαι·	συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ
[1, 10]	οὐκ ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ·	κεκραγέναι	γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου
[1, 31]	αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας	κεκράγεσαν,	ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην
[1, 12]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους	κεκραγότας	ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων
[1, 19]	κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ	κεκρατηκὼς	Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον ἡ
[1, 24]	Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι	κεκυρωμένου	Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ
[1, 31]	μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς	Κελένδεριν	κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια
[1, 17]	χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς	κελεύει,	καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν
[1, 33]	ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος	κελεύσαντος,	ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου. Τί
[1, 30]	ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ	κελεύσαντος	ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν εἰς
[1, 33]	δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη	κελεύσαντος	Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος
[1, 32]	(Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως	κελεύσαντος	πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ
[1, 8]	κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου	κελεύσαντος	Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια καὶ
[1, 16]	τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι	κελεύσας	αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον
[1, 32]	τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι	κελεύσας	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον
[1, 11]	παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος.	(Κελευσθὲν	δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια
[1, 29]	Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ τὰ	κελευσθέντα	ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ
[1, 15]	εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς	κελεύων.	Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ
[1, 0]	γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ	Κελτικὸν	οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ' ἦν
[1, 2]	ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις,	κενάς,	ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων
[1, 2]	μετ' οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος	Κενδεβαῖον	τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως
[1, 14]	ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς	κενὸν	Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν
[1, 18]	καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι	κενώσαντες	καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ
[1, 9]	ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων	κέρας·	ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην
[1, 16]	τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον	κέρας	τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ
[1, 9]	παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ	κέρατι	ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν
[1, 10]	ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ	κέρδεσιν	οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε
[1, 0]	ἀνερράγη τά τε συμβάντα κατὰ	Κέστιον	καὶ ὅσα κατὰ τὰς πρώτας
[1, 0]	καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς	Κεστίου	πταίσμασι δείσας περὶ τῶν ὅλων
[1, 25]	ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς	κεφάλαιον	συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν
[1, 0]	ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν	κεφαλαίων	ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων
[1, 30]	Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς ὕδρας	κεφαλάς,	τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας.
[1, 31]	τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη	κεφαλή,	μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι
[1, 33]	καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ	κεφαλῇ,	στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς,
[1, 30]	θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ	κεφαλὴν	ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα διασώζεται.
[1, 17]	γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν	κεφαλὴν	αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον
[1, 32]	δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν	κεφαλήν,	ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ
[1, 25]	ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι	κεφαλήν,	ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω;
[1, 24]	οἰκίας καὶ περὶ τὴν ἐκείνου	κεφαλὴν	ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι
[1, 31]	τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν	κεφαλὴν	παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο
[1, 17]	ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει τὴν	κεφαλὴν	Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος
[1, 13]	ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν	κεφαλήν,	ὡς καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν
[1, 10]	δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο	κεχαρισμένον·	ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε τὰς
[1, 26]	κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ	κεχαρισμένος	αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ
[1, 0]	τὰ λήμματα καὶ τὰς δίκας	κέχηνεν	εὐθέως τὸ στόμα καὶ γλῶσσα
[1, 30]	ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας	κεχωρισμένος·	Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ παραθέσθαι
[1, 11]	δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ	κηδείας	ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν
[1, 29]	ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ	κηδείας	ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ
[1, 8]	καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς	κηδεμονίαν	αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν
[1, 9]	υἱὸν καὶ διὰ τὸν γάμον	κηδεμονικώτερος	αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς.
[1, 28]	ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι	κηδεμονικώτερος	καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς
[1, 10]	ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ	κηδεμόνος	δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ	κηδεμὼν	ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ παιδί,
[1, 27]	τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα	κηδεστὴν	Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης.
[1, 28]	πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν	κηδεστὴν	ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει
[1, 26]	ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα	κηδεστήν,	πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα
[1, 12]	χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων ὁ	κηδεστὴς	Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης
[1, 23]	τῶν υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ	κηδεύσας	καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ
[1, 22]	δὲ ἦν καὶ διὰ τὸ	κῆδος	εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα
[1, 12]	ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ	κῆδος.	Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ
[1, 15]	τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν	κηρυγμάτων	εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ
[1, 10]	ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ	κήρυκες	ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας
[1, 26]	τὰ τῆς βασιλείας μύση πάντα	κηρύξειν,	ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος.
[1, 26]	μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν	κηρύξειν	τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ
[1, 15]	Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν πρῶτον	κηρύσσειν	περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς
[1, 4]	ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ	Κίλικες	ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο
[1, 31]	τὸ φάρμακον. Τότε δ' ἐν	Κιλικίᾳ	λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ
[1, 23]	διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν	Κιλικίαν	παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ
[1, 21]	Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ τὴν	Κιλικίαν	πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν.
[1, 7]	δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ	Κιλικίας	εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 9]	χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται.	Κινδυνεύοντα	δ' αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει
[1, 5]	αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν	κινδυνευόντων	οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει
[1, 19]	οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ	κινδυνευούσης	πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων
[1, 14]	Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει.	(Κινδυνεύσας	δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ
[1, 28]	τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε	κινδυνεύσειν	περὶ τῶν ὅλων, εἰ πρὸς
[1, 27]	ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς	κινδύνοις	ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν
[1, 22]	γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν	κίνδυνον,	ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν
[1, 24]	βασιλέως ὁ περὶ τῆς ψυχῆς	κίνδυνος	ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον
[1, 33]	λέγοντες, εἰ καί τις γένοιτο	κίνδυνος,	ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν·
[1, 9]	ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ	κινδύνους	ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος
[1, 20]	μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ	κινδύνῳ	διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον,
[1, 19]	ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν	κινδύνων	Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς
[1, 17]	οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ	κινδύνων	καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ
[1, 23]	τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν	κινδύνων,	οὕτως ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου
[1, 8]	Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν	κινηθείσης	καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος
[1, 19]	δὲ τὴν ἧτταν μέγα γίνεται	κίνημα	τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς
[1, 19]	ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν ἀψύχων	κινήματα	μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας
[1, 0]	ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ	κινήματος	ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ
[1, 11]	δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου	κινήματος	καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος
[1, 22]	εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ μάλιστα	κινήσειν	τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν
[1, 28]	ὄντα καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας	κινούμενον	ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν
[1, 21]	στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι	κίοσιν,	ὧν τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς
[1, 31]	ἡ σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν	κλαίοντος,	ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ
[1, 24]	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο	κλαίουσα	τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ,
[1, 32]	μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί,	κλαύσομαι	μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην
[1, 18]	ἦν ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας,	Κλεοπάτρα	δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν
[1, 18]	Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον	Κλεοπάτρᾳ·	μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων καὶ
[1, 20]	Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος	Κλεοπάτρᾳ	πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί· καὶ
[1, 20]	τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν	Κλεοπάτραν.	Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν
[1, 5]	βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα	Κλεοπάτραν	συνθήκαις καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει
[1, 20]	βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ	Κλεοπάτρας	ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα
[1, 22]	ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν	Κλεοπάτρας	δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας τε
[1, 4]	Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς	Κλεοπάτρας	διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος
[1, 12]	Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ	Κλεοπάτρας	ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς
[1, 18]	παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ	Κλεοπάτρας	ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν
[1, 28]	εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος	Κλεοπάτρας	Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ
[1, 20]	λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν	Κλεοπάτρας	θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα
[1, 20]	ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ	Κλεοπάτρας	ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ σοὶ
[1, 20]	ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη	Κλεοπάτρας	καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον
[1, 14]	πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ	Κλεοπάτρας	στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ
[1, 19]	Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ τῶν	Κλεοπάτρας	στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ
[1, 19]	γε μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς	Κλεοπάτρας	συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς
[1, 15]	προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ	κλέος,	οὓς δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν
[1, 10]	καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ	κλέος	τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ
[1, 1]	τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ	κλῃδὼν	τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς
[1, 10]	δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ	κληθεὶς	ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ
[1, 1]	καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ	κληθεὶς	Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας
[1, 0]	ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ	κληθεὶς	Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα
[1, 1]	τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος,	κληρονόμος	δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ
[1, 6]	τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ	κληρονόμος	μὲν ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός,
[1, 33]	Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων	κληρονόμος,	τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας,
[1, 23]	ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει.	~(Κληρονομοῦσι	δὲ τῆς μητρῴας οἱ παῖδες
[1, 7]	(Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον	κλίμα	τήν τε τάφρον ἔχου καὶ
[1, 15]	δὲ κατὰ τὸ πρὸς δύσιν	κλίμα	τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες
[1, 5]	φρούριον δ' ἦν τῷ βορείῳ	κλίματι	τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν,
[1, 33]	κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ·	κλίνη	μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος,
[1, 33]	τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν	κλίνην	οἵ τε υἱεῖς καὶ τὸ
[1, 33]	μὲν γὰρ ἦν οὐ λάβρος,	κνησμὸς	δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης
[1, 7]	τοῦ ἔθνους καὶ τὰς ἐν	κοίλῃ	Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν
[1, 19]	καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς	κοίλης	Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς
[1, 4]	μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν	κοίλης	Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος
[1, 10]	ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη	κοίλης	Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον
[1, 1]	ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ	κοινῇ	καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως
[1, 10]	τῶν τε ἰδίων κτημάτων καὶ	κοινῆς	εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο
[1, 17]	Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας	κοινὸν	ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας
[1, 21]	δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον	κοινὸν	τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς
[1, 27]	μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ	κοινοῦ	συνεδρίου τῶν τε ἰδίων συγγενῶν
[1, 21]	ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ	κοινωνοὶ	τῆς βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον
[1, 3]	ἠγάπα τε καὶ τῆς βασιλείας	κοινωνὸν	εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον
[1, 20]	καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην	κοινωνὸν	τοῦ πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ
[1, 23]	δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας	κοινωνοῦντα	τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη τό
[1, 25]	συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν,	κοινωνοὺς	δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν,
[1, 23]	ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης	κοίτην	τὴν μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις
[1, 32]	σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι τῆς	κοίτης	εἰσάγων καὶ μή μέ τις
[1, 17]	καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς	κοίτης	εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ
[1, 22]	ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ τῆς	κοίτης	ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις
[1, 7]	αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου πελέκει	κολάζει,	Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς μετ'
[1, 27]	δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι,	κολάζειν	μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ
[1, 12]	ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων	κολάζειν	προστάξας οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν
[1, 25]	ᾖς πατὴρ λίαν ἢ τοῦ	κολάζειν	υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς
[1, 33]	νόμου πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου	κολάζειν	ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος
[1, 26]	βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα	κολακείᾳ	καὶ δεινότητι λόγων καὶ περὶ
[1, 23]	ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος,	κολακείᾳ	καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ
[1, 0]	ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ	κολακείᾳ	τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει
[1, 23]	ἐν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα	κολακείαις,	διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 0]	τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ	κολακείαις	ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας
[1, 28]	αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς	κολακείαις	μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν τὴν
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ	κολακείαις	ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ
[1, 27]	κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ μὲν	κολακεύοντες,	οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ
[1, 28]	τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις	κολακεύων	Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν
[1, 33]	ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας	κολάσαντα	τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι.
[1, 24]	ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ	κολάσεις	δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι.
[1, 0]	ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων	κολάσεις,	ὅπως τε ὁ ναὸς ἄκοντος
[1, 21]	βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος	κολοσσοὶ	τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν
[1, 21]	μεγέθει διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ	κολοσσὸς	Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν
[1, 33]	ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ	κόλου	συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε τοὺς
[1, 22]	ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν	κολυμβήθρᾳ	τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν
[1, 21]	ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ	κολωνὸν	ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν
[1, 24]	ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς	κόμας,	εἰ μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν
[1, 10]	τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν	κομιδῇ	νέον. (Ὁ δὲ ὢν φύσει
[1, 6]	ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν	κομιδὴν	τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ
[1, 29]	δοὺς χρήματα τήν τε διαθήκην	κομίζειν,	ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος
[1, 30]	μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν	κομίζειν.	Ἡ δ' ἔξεισι μὲν ὡς
[1, 32]	τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι,	κομίζοντες	γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν
[1, 13]	αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς	κομίζουσιν·	οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις
[1, 32]	Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς	κομίζων	ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος
[1, 31]	ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ,	κομίζων	δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς
[1, 30]	Ἡ δ' ἔξεισι μὲν ὡς	κομιοῦσα,	ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ
[1, 30]	βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον	κομίσαι	τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα
[1, 2]	Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται·	κομισάμενος	δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς
[1, 11]	ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας	κομίσας	ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο
[1, 29]	γε μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα	κομίσας	πένθος τε μέγιστον ὅλῳ τῷ
[1, 31]	ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί,	κομίσασθαι	δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ
[1, 30]	ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα διασώζεται.	Κομισθεῖσαν	δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος,
[1, 7]	καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου	κομισθείσας	μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον
[1, 1]	πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ,	κοπίσιν	ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα
[1, 3]	ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν	κόπτει	διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν
[1, 6]	Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς	Κορέας.	Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα
[1, 29]	Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα	Κόρινθον	χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται
[1, 29]	φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι	Κόρινθον	ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην
[1, 29]	καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ	Κόρινθος	ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος δ'
[1, 7]	τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος	Κορνήλιος	καὶ μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο
[1, 32]	ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν	κόρον·	ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν
[1, 10]	εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ	κόρον	ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν εἰς
[1, 21]	δὲ Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα	κορυφὴ	μέν τις ὄρους εἰς ἄπειρον
[1, 3]	αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν	κόσμον	ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν
[1, 18]	σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν	κόσμον	κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ
[1, 33]	πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν	κόσμον	προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη
[1, 30]	γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο	κόσμου,	πολλῶν δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει
[1, 23]	καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ τε	κόσμῳ	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν
[1, 33]	ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν	κόσμῳ,	πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν
[1, 24]	σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς	Κοστόβαρος	ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν
[1, 2]	φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα	Κοτυλᾶν·	Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος
[1, 27]	σὺν τῷ παιδὶ καὶ τὸν	κουρέα	βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν
[1, 27]	τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τις	κουρέων,	Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος
[1, 27]	αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ	κουρέως	ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας
[1, 8]	λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ τὸν	Κράσσον	ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν
[1, 8]	στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ	Κράσσος	αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν.
[1, 4]	διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες.	Κρατεῖ	δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι
[1, 4]	ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ	κρατεῖ	καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον
[1, 8]	Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ	κρατεῖ	καὶ Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας
[1, 5]	πάντας εὔνους διὰ τὴν θερμότητα,	κρατεῖ	μὲν τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς
[1, 2]	κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις	κρατεῖ	ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς
[1, 12]	ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας	κρατεῖ	τῇ μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον
[1, 23]	υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει	κρατεῖν	ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς
[1, 12]	καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς	κρατεῖν	τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον
[1, 20]	καὶ θεὸς ὁ σοὶ τὸ	κρατεῖν	χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 19]	ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ	κρατηθέντος	Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ
[1, 18]	Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε	κρατῆσαι	καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο
[1, 1]	μὴν οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα	κρατῆσαι	τῆς πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ
[1, 19]	πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ	κρατήσαντος	Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται
[1, 6]	Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα	κρατήσαντος	καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ.
[1, 9]	Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων	κρατήσας	ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν τὸν
[1, 2]	καὶ τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν	κρατήσας.	Αὖθις δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ
[1, 17]	καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον·	κρατήσας	γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν
[1, 16]	μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον,	κρατήσας	δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς
[1, 13]	παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα	κρατήσας	Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας
[1, 19]	ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ	κρατήσας	ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον
[1, 26]	ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ	κρατήσας	τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι
[1, 19]	κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται	κρατήσειν	δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ ἄγαν
[1, 28]	δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ	κρατήσειν	τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ
[1, 19]	κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας	κρατήσειν	ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς
[1, 2]	τὴν τύχην. Τρία γοῦν τὰ	κρατιστεύοντα	μόνος εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν
[1, 0]	ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ	κράτος	ἃς δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν·
[1, 0]	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ	κράτος	Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ
[1, 1]	τήν τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ	κράτος	καὶ πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ
[1, 6]	Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ	κράτος	ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ
[1, 18]	ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ	κρατοῦντι	τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ
[1, 19]	ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ	κρατούντων	ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ
[1, 25]	Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων	κρατοῦσαν,	ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία,
[1, 1]	βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ	κρατοῦσι,	καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς
[1, 17]	ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς	κρατοῦσιν.	Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν
[1, 5]	οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον	κρατύνεσθαι	τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ
[1, 2]	τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε	κρείττονα	τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας
[1, 4]	ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν	κρείττων	γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ
[1, 2]	τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα	κρείττων	ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους·
[1, 4]	ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ τότε	κρείττων	καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς	κρείττων	τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς
[1, 21]	ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης	κρημνὸς	εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει
[1, 16]	γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ	κρημνοῦ	τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν.
[1, 7]	ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν	κρημνῶν	ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ
[1, 21]	εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ	κρήνας	πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ
[1, 26]	πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ	κριθήσεσθαι	πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος
[1, 10]	τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει	κριθησόμενον	τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ
[1, 17]	κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ	κρίνας	εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω
[1, 32]	πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη	κρινεῖ,	πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ
[1, 32]	κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ	κρίνῃς	πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς
[1, 18]	τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα	κρίνοι.	Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας
[1, 23]	τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν	κρίσιν,	ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ
[1, 28]	οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν	κρίσιν,	ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ
[1, 0]	πάλαι πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται	κριταὶ	τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ
[1, 22]	κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα,	κρύφα	δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ
[1, 8]	καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων	κρύφα	μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς
[1, 24]	τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους	κρύφα	πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν
[1, 13]	περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν	κρύφα	τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ
[1, 30]	τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ	κτεῖναι	βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ
[1, 11]	τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο	κτεῖναι	Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος
[1, 22]	ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα	κτεῖναί	με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας
[1, 18]	τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ	κτεῖναι	μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς
[1, 26]	φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ	κτείναντα	τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς
[1, 26]	τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς.	Κτείναντι	δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον
[1, 3]	φόνου σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ	κτείναντος	ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ
[1, 11]	μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου	κτεινάντων	δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν
[1, 4]	αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν.	Κτείνας	δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους
[1, 11]	ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ	κτείνας	εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος
[1, 24]	τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα	κτείνας	εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ
[1, 22]	ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν τιμὴν	κτείνας	εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα
[1, 26]	ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα	κτείνας	οὐ παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς
[1, 33]	φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα	κτείνατε	περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα
[1, 3]	καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν·	κτείνει	γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν,
[1, 4]	τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους	κτείνει.	Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς
[1, 8]	εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται,	κτείνει	δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου
[1, 6]	Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους	κτείνει,	μεθ' ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 19]	συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους	κτείνει.	Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος
[1, 4]	ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα	κτείνει,	τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ
[1, 2]	καὶ πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος	κτείνει	τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως
[1, 16]	ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ	κτείνει	τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι
[1, 10]	καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ	κτείνειν	ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ
[1, 27]	ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα	κτείνειν	αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ
[1, 23]	τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ πατρὶ	κτείνειν	αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται
[1, 3]	μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι,	κτείνειν	δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ
[1, 27]	τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται,	κτείνειν,	ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν
[1, 33]	Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς	κτείνειν	ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν
[1, 22]	ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα	κτείνειν	προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως
[1, 26]	παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ>	κτείνεται.	Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης
[1, 9]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν	κτείνεται·	γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν
[1, 17]	δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ	κτείνοντος	ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις
[1, 5]	τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον	κτείνουσιν	αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ
[1, 16]	ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν	κτείνουσιν	μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως
[1, 16]	ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου	κτείνων	εἵπετο καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν
[1, 26]	τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν	κτηθεῖσιν	εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν
[1, 4]	Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου	κτημάτων	γλιχόμενος, καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς
[1, 4]	δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος	κτημάτων	ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ'
[1, 10]	ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε ἰδίων	κτημάτων	καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ
[1, 10]	ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς	κτήσεις	ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ τούτου
[1, 18]	ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν	κτήσεων	ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι
[1, 0]	θορύβων τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι	κτήσεως	τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει
[1, 21]	ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην	κτίσας	κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων
[1, 21]	τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ	κτίσας	ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν
[1, 2]	ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου	κτισθεῖσα	τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν
[1, 21]	λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ τῷ	κτίσματι	ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ
[1, 21]	Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν τοῦ	κτίσματος·	Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά
[1, 1]	τὸ ζῆν. Ὅ γε μὴν	κυβερνῶν	τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν
[1, 0]	κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος,	Κυιντιλίου	δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν
[1, 21]	καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν	κύκλῳ	νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος.
[1, 21]	καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται	κῦμα	πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν
[1, 21]	πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ	κύματος	ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν.
[1, 21]	προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ	κύματος,	προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ
[1, 21]	σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ,	κυνηγέτης	μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν
[1, 24]	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει	κυνηγοῦντα	κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις
[1, 8]	γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας	Κύπρον	τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται,
[1, 21]	τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν	Κύπρον.	Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν
[1, 21]	βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ	Κύπρου	τοῦ φρουρίου καὶ τῶν προτέρων
[1, 18]	Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη	κυρία	καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν
[1, 3]	περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ	κυρίαν	τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει,
[1, 30]	οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν	κυρίας·	αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς
[1, 1]	ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται·	κυριεύσας	δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν τε
[1, 6]	συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ	κυριεύσας	τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα
[1, 2]	πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι	κύριοι	τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ
[1, 33]	τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας·	κύριον	γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ
[1, 27]	τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν	κύριον	μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι
[1, 23]	μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ	κύριον	τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου
[1, 9]	Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ	κωλύειν	ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια
[1, 3]	τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα	κωλυθείη,	νῦν δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι
[1, 18]	τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι	κώλυμα	καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως
[1, 9]	ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει	κωλυόμενός	τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν.
[1, 7]	δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν	κωλύοντας.	Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ
[1, 6]	περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ	κωλύοντος	τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν
[1, 4]	ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν	κωλύσαντα	ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 33]	ἔπειτα περιαθρήσας μή τις ὁ	κωλύων	εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς
[1, 17]	βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται	κώμαις.	Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας
[1, 10]	ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε τὰς	κώμας	καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης
[1, 27]	Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ	κώμῃ	Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ
[1, 1]	ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ	κώμην	Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς,
[1, 16]	μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα	κώμην	αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν
[1, 17]	ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν	κώμην	διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν
[1, 17]	δὲ περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ	κώμην.	(Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν
[1, 4]	δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ	κώμην	σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη
[1, 17]	πολύς, τῶν μὲν εἰς τὴν	κώμην	συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ
[1, 33]	πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης	κώμης	ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας
[1, 1]	Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ	κώμης	Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς
[1, 29]	δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ	κῶμοι	νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν ἡ
[1, 24]	ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ	κωμῶν	γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς.
[1, 21]	διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ	Κῴοις,	ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας.
[1, 26]	περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν	Κῷον	Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ