Livre, Pages
[3, 1284]	δυνάμεως, οἷον Ἀθηναῖοι μὲν περὶ	Σαμίους	καὶ Χίους καὶ Λεσβίους (ἐπεὶ
[3, 1287]	περὶ δὲ τῆς παμβασιλείας καλουμένης	ςαὕτη	δ' ἐστὶ καθ' ἣν ἄρχει
[3, 1280]	γὰρ καὶ συνέλθοιεν οὕτω κοινωνοῦντες	ςἕκαστος	μέντοι χρῷτο τῇ ἰδίᾳ οἰκίᾳ
[3, 1286]	ἔχει μᾶλλον εἶδος ἢ πολιτείας	ςἐν	ἁπάσαις γὰρ ἐνδέχεται γίγνεσθαι τοῦτο
[3, 1277]	χερνῆτες· οὗτοι δ' εἰσίν, ὥσπερ	σημαίνει	καὶ τοὔνομ' αὐτούς, οἱ ζῶντες
[3, 1279]	δὲ πολιτεία μὲν καὶ πολίτευμα	σημαίνει	ταὐτόν, πολίτευμα δ' ἐστὶ τὸ
[3, 1285]	εἰσὶ τῆς Λακωνικῆς. Ὥστε τὸ	σκέμμα	σχεδὸν περὶ δυοῖν ἐστιν, ἓν
[3, 1285]	εἰπεῖν εἴδη βασιλείας περὶ ὧν	σκεπτέον,	αὕτη τε καὶ ἡ Λακωνική·
[3, 1285]	ὀρθῶν πολιτειῶν μίαν εἶναι ταύτην.	Σκεπτέον	δὲ πότερον συμφέρει τῇ μελλούσῃ
[3, 1275]	καὶ τίς ὁ πολίτης ἐστὶ	σκεπτέον.	Καὶ γὰρ ὁ πολίτης ἀμφισβητεῖται
[3, 1278]	ταῦτα διώρισται, τὸ μετὰ ταῦτα	σκεπτέον,	πότερον μίαν θετέον πολιτείαν ἢ
[3, 1285]	τοὺς εἰρημένους λόγους μεταβῆναι καὶ	σκέψασθαι	περὶ βασιλείας· φαμὲν γὰρ τῶν
[3, 1288]	περὶ αὐτῆς ποιήσασθαι τὴν προσήκουσαν	σκέψιν
[3, 1287]	ἐφέστηκε νῦν καὶ ποιητέον τὴν	σκέψιν.	Ὁ μὲν γὰρ κατὰ νόμον
[3, 1276]	εἰς ἄλλον καιρὸν χρήσιμος ἡ	σκέψις	(περὶ γὰρ μεγέθους τῆς πόλεως,
[3, 1274]	καὶ ποία τις, σχεδὸν πρώτη	σκέψις	περὶ πόλεως ἰδεῖν, τί ποτέ
[3, 1285]	ὁ δ' ὅρκος ἦν τοῦ	σκήπτρου	ἐπανάτασις. Οἱ μὲν οὖν ἐπὶ
[3, 1285]	τὸν Πιττακὸν ἔν τινι τῶν	σκολιῶν	μελῶν· τὸν κακοπάτριδα Πίττακον πόλιος
[3, 1279]	μὲν οὖν παιδοτρίβης ἢ κυβερνήτης	σκοπεῖ	τὸ τῶν ἀρχομένων ἀγαθόν, ὅταν
[3, 1283]	ὀλίγοι πρὸς τὸ ἔργον δεῖ	σκοπεῖν,	εἰ δυνατοὶ διοικεῖν τὴν πόλιν
[3, 1279]	ἀξιοῦντες ἐν μέρει λειτουργεῖν, καὶ	σκοπεῖν	τινα πάλιν τὸ αὑτοῦ ἀγαθόν,
[3, 1279]	μὲν πολιτεῖαι τὸ κοινῇ συμφέρον	σκοποῦσιν,	αὗται μὲν ὀρθαὶ τυγχάνουσιν οὖσαι
[3, 1283]	τὸν αὐτὸν τρόπον· ἀλλ' ὅμως	σκοπῶμεν,	ὅταν περὶ τὸν αὐτὸν ταῦθ'
[3, 1280]	ὁ δὲ γεωργὸς ὁ δὲ	σκυτοτόμος	ὁ δ' ἄλλο τι τοιοῦτον,
[3, 1281]	κρίνειν μετέχειν αὐτούς. Διόπερ καὶ	Σόλων	καὶ τῶν ἄλλων τινὲς νομοθετῶν
[3, 1280]	καί, καθάπερ ἔφη Λυκόφρων ὁ	σοφιστής,	ἐγγυητὴς ἀλλήλοις τῶν δικαίων, ἀλλ'
[3, 1286]	τοῦτ' ἴσως ἐβασιλεύοντο πρότερον, ὅτι	σπάνιον	ἦν εὑρεῖν ἄνδρας πολὺ διαφέροντας
[3, 1277]	ἀγαθοὺς εἶναι τοὺς ἐν τῇ	σπουδαίᾳ	πόλει πολίτας. Ἔτι ἐπεὶ ἐξ
[3, 1286]	πρὸς τοῦτ' ἀντιθετέον ἴσως ὅτι	σπουδαῖοι	τὴν ψυχήν, ὥσπερ κἀκεῖνος ὁ
[3, 1281]	πάντες. Ἀλλὰ τούτῳ διαφέρουσιν οἱ	σπουδαῖοι	τῶν ἀνδρῶν ἑκάστου τῶν πολλῶν,
[3, 1277]	Φαμὲν δὴ τὸν ἄρχοντα τὸν	σπουδαῖον	ἀγαθὸν εἶναι καὶ φρόνιμον, τὸν
[3, 1288]	ἔθη ταὐτὰ σχεδὸν τὰ ποιοῦντα	σπουδαῖον	ἄνδρα καὶ τὰ ποιοῦντα πολιτικὸν
[3, 1276]	μὲν οὖν ἐνδέχεται πολίτην ὄντα	σπουδαῖον	μὴ κεκτῆσθαι τὴν ἀρετὴν καθ'
[3, 1281]	πολλούς, ὧν ἕκαστός ἐστιν οὐ	σπουδαῖος	ἀνήρ, ~ὅμως ἐνδέχεται συνελθόντας εἶναι
[3, 1276]	κεκτῆσθαι τὴν ἀρετὴν καθ' ἣν	σπουδαῖος	ἀνήρ, φανερόν· οὐ μὴν ἀλλὰ
[3, 1278]	ἀνὴρ ἀγαθός ἐστι καὶ πολίτης	σπουδαῖος,	δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων, ὅτι
[3, 1287]	ἐστίν, εἴπερ ὁ ἀνὴρ ὁ	σπουδαῖος,	διότι βελτίων, ἄρχειν δίκαιος, τοῦ
[3, 1288]	τῶν αὐτῶν ἀνήρ τε γίνεται	σπουδαῖος	καὶ πόλιν συστήσειεν ἄν τις
[3, 1281]	ἄλλους ἀτίμους. Ἀλλ' ἕνα τὸν	σπουδαιότατον	ἄρχειν βέλτιον; Ἀλλ' ἔτι τοῦτο
[3, 1277]	ἀρετὴ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ πολίτου	σπουδαίου	ἢ ἑτέρα, καὶ πῶς ἡ
[3, 1276]	ἀρετὴν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ πολίτου	σπουδαίου	θετέον, ἢ μὴ τὴν αὐτήν.
[3, 1277]	ἡ αὐτὴ ἀρετὴ πολίτου τε	σπουδαίου	καὶ ἀνδρὸς σπουδαίου; Φαμὲν δὴ
[3, 1277]	ἀγαθοῦ. Τὴν μὲν γὰρ τοῦ	σπουδαίου	πολίτου δεῖ πᾶσιν ὑπάρχειν (οὕτω
[3, 1276]	δῆλον ὡς οὐκ ἐνδέχεται τοῦ	σπουδαίου	πολίτου μίαν ἀρετὴν εἶναι, τὴν
[3, 1277]	πολίτου τε σπουδαίου καὶ ἀνδρὸς	σπουδαίου;	Φαμὲν δὴ τὸν ἄρχοντα τὸν
[3, 1281]	τῶν πολλῶν πρὸς τοὺς ὀλίγους	σπουδαίους,	ἄδηλον, ἴσως δὲ νὴ Δία
[3, 1282]	καὶ τοὺς νόμους φαύλους ἢ	σπουδαίους	εἶναι, καὶ δικαίους ἢ ἀδίκους.
[3, 1283]	ἡ δὲ τῷ διὰ τῶν	σπουδαίων	ἀνδρῶν εἶναι, καὶ τῶν ἄλλων
[3, 1276]	Εἰ γὰρ ἀδύνατον ἐξ ἁπάντων	σπουδαίων	ὄντων εἶναι πόλιν, δεῖ γ'
[3, 1283]	ἄλλων τῶν ἐν τῷ πολιτεύματι	σπουδαίων	ὄντων, τοῦτον εἶναι δεῖ κύριον
[3, 1286]	οἱ πλείους; Ἀλλ' οἱ μὲν	στασιάσουσιν	ὁ δὲ εἷς ἀστασίαστος. Ἀλλὰ
[3, 1284]	πολιτείας τῆς οἰκείας συμφέρον, ἀλλὰ	στασιαστικῶς	ἐχρῶντο τοῖς ὀστρακισμοῖς. Ἐν μὲν
[3, 1284]	ἀφαιροῦντα δὲ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν	σταχύων	ὁμαλῦναι τὴν ἄρουραν· ὅθεν ἀγνοοῦντος
[3, 1277]	ἀρχόμενον μαθεῖν, οἷον ἱππαρχεῖν ἱππαρχηθέντα,	στρατηγεῖν	στρατηγηθέντα καὶ ταξιαρχήσαντα καὶ λοχαγήσαντα.
[3, 1277]	μαθεῖν, οἷον ἱππαρχεῖν ἱππαρχηθέντα, στρατηγεῖν	στρατηγηθέντα	καὶ ταξιαρχήσαντα καὶ λοχαγήσαντα. Διὸ
[3, 1285]	μὲν οὖν τοῦτ' εἶδος βασιλείας,	στρατηγία	διὰ βίου, τούτων δ' αἱ
[3, 1285]	δ' ἐστὶν ὡς εἰπεῖν ἁπλῶς	στρατηγία	κατὰ γένος ἀίδιος) Αὗται μὲν
[3, 1285]	μὲν οὖν ἡ βασιλεία οἷον	στρατηγία	τις αὐτοκρατόρων καὶ ἀίδιός ἐστιν·
[3, 1287]	(ἐν πάσαις γὰρ ὑπάρχειν ἐνδέχεται	στρατηγίαν	ἀίδιον, οἷον ἐν δημοκρατίᾳ καὶ
[3, 1286]	μὲν οὖν περὶ τῆς τοιαύτης	στρατηγίας	ἐπισκοπεῖν νόμων ἔχει μᾶλλον εἶδος
[3, 1285]	μὲν πότερον συμφέρει ταῖς πόλεσι	στρατηγὸν	ἀίδιον εἶναι, καὶ τοῦτον ἢ
[3, 1285]	μέν, ἐπὶ τισὶ δ' ὡρισμένοις·	στρατηγός	τε γὰρ ἦν καὶ δικαστὴς
[3, 1282]	τυχούσης ἡλικίας, ταμιεύουσι δὲ καὶ	στρατηγοῦσι	καὶ τὰς μεγίστας ἀρχὰς ἄρχουσιν
[3, 1274]	Ἐπεὶ δ' ἡ πόλις τῶν	συγκειμένων,	καθάπερ ἄλλο τι τῶν ὅλων
[3, 1275]	δῆμος, οὐδ' ἐκκλησίαν νομίζουσιν ἀλλὰ	συγκλήτους,	καὶ τὰς δίκας δικάζουσι κατὰ
[3, 1284]	τοῦ παντὸς χοροῦ φθεγγόμενον ἐάσει	συγχορεύειν.	Ὥστε διὰ τοῦτο μὲν οὐδὲν
[3, 1281]	πολιτικὴν κοινωνίαν ἀλλ' οὐ τοῦ	συζῆν.	Διόπερ ὅσοι συμβάλλονται πλεῖστον εἰς
[3, 1278]	βοηθείας οὐκ ἔλαττον ὀρέγονται τοῦ	συζῆν·	οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ
[3, 1280]	φιλίας ἔργον· ἡ γὰρ τοῦ	συζῆν	προαίρεσις φιλία. Τέλος μὲν οὖν
[3, 1280]	καὶ θυσίαι καὶ διαγωγαὶ τοῦ	συζῆν.	Τὸ δὲ τοιοῦτον φιλίας ἔργον·
[3, 1277]	πρὸς αὑτόν· (οὐ γὰρ ἔτι	συμβαίνει	γίνεσθαι τὸν μὲν δεσπότην τὸν
[3, 1279]	ὄνομα πασῶν τῶν πολιτειῶν, πολιτεία.	Συμβαίνει	δ' εὐλόγως· ἕνα μὲν γὰρ
[3, 1280]	δ' οἱ ἄποροι, δημοκρατίαν, ἀλλὰ	συμβαίνει,	καθάπερ εἴπομεν, τοὺς μὲν ὀλίγους
[3, 1279]	ἀπόρους πανταχοῦ ῦδιὸ καὶ οὐ	συμβαίνει	τὰς ῥηθείσας αἰτίας γίνεσθαι διαφορᾶσσ,
[3, 1277]	τοῦτον τὸν λόγον οὐδὲν φήσομεν	συμβαίνειν	ἄτοπον; ~Οὐδὲ γὰρ οἱ δοῦλοι
[3, 1283]	πρὸς τὸ τῶν πλειόνων, ὅταν	συμβαίνῃ	τὸ λεχθέν· τὸ δ' ὀρθὸν
[3, 1279]	δὲ πάλιν κἂν εἴ που	συμβαίνοι	τοὺς ἀπόρους ἐλάττους μὲν εἶναι
[3, 1281]	νόμον φαῦλον, ἔχοντά γε τὰ	συμβαίνοντα	πάθη περὶ τὴν ψυχήν. Ἂν
[3, 1283]	~Δεῖ γὰρ εἰς τὸ ἔργον	συμβάλλεσθαι	τὴν ὑπεροχὴν καὶ τοῦ πλούτου
[3, 1286]	ἕκαστον. Καθ' ἕνα μὲν οὖν	συμβαλλόμενος	ὁστισοῦν ἴσως χείρων· ἀλλ' ἐστὶν
[3, 1283]	τοῦ πλούτου καὶ τῆς εὐγενείας,	συμβάλλονται	δ' οὐδέν. Ἔτι κατά γε
[3, 1281]	οὐ τοῦ συζῆν. Διόπερ ὅσοι	συμβάλλονται	πλεῖστον εἰς τὴν τοιαύτην κοινωνίαν,
[3, 1286]	Ἐπεὶ δὲ καὶ μείζους εἶναι	συμβέβηκε	τὰς πόλεις, ἴσως οὐδὲ ῥᾴδιον
[3, 1288]	τοιαύτη δ' ἐστὶν ἐν ᾗ	συμβέβηκεν	ἢ ἕνα τινὰ συμπάντων ἢ
[3, 1288]	τὴν τηλικαύτην ὑπερβολὴν ἔχοντι τοῦτο	συμβέβηκεν.	Ὥστε λείπεται μόνον τὸ πείθεσθαι
[3, 1279]	~οἷον ἰατρικὴν καὶ γυμναστικήν, κατὰ	συμβεβηκὸς	δὲ κἂν αὐτῶν εἶεν. Οὐδὲν
[3, 1279]	ὀλίγους ἢ πολλοὺς εἶναι κυρίους	συμβεβηκός	ἐστιν, τὸ μὲν ταῖς ὀλιγαρχίαις
[3, 1279]	εἷς γένηται καὶ αὐτός, κατὰ	συμβεβηκὸς	μετέχει τῆς ὠφελείας. Ὁ μὲν
[3, 1278]	δὲ τὸ τοῦ δούλου κατὰ	συμβεβηκός,	οὐ γὰρ ἐνδέχεται φθειρομένου τοῦ
[3, 1288]	καὶ τῶν ἄλλων ἕνα τινὰ	συμβῇ	διαφέροντα γενέσθαι κατ' ἀρετὴν τοσοῦτον
[3, 1284]	ἰατρείας· δεύτερος δὲ πλοῦς, ἂν	συμβῇ,	πειρᾶσθαι τοιούτῳ τινὶ διορθώματι διορθοῦν.
[3, 1281]	τί διοίσει περὶ τῶν ἠπορημένων;	Συμβήσεται	γὰρ ὁμοίως τὰ λεχθέντα πρότερον.
[3, 1283]	ἐλευθερίαν. Ταὐτὸ δὲ τοῦτο ἴσως	συμβήσεται	καὶ περὶ τὰς ἀριστοκρατίας ἐπὶ
[3, 1283]	ὅλως ἀρετὴ μεγέθους, εἴη ἂν	συμβλητὰ	πάντα. Τοσόνδε γὰρ μέγεθος εἰ
[3, 1284]	πλήρωμα παρασχέσθαι πόλεως, ὥστε μὴ	συμβλητὴν	εἶναι τὴν τῶν ἄλλων ἀρετὴν
[3, 1283]	ἀγαθὸν πρὸς πᾶν ἂν εἴη	συμβλητόν.	Εἰ γὰρ μᾶλλον τὸ τὶ
[3, 1280]	συνθῆκαι περὶ τῶν εἰσαγωγίμων καὶ	σύμβολα	περὶ τοῦ μὴ ἀδικεῖν καὶ
[3, 1280]	Καρχηδόνιοι, καὶ πάντες οἷς ἔστι	σύμβολα	πρὸς ἀλλήλους, ὡς μιᾶς ἂν
[3, 1276]	δημοκρατία (τότε γὰρ οὔτε τὰ	συμβόλαια	ἔνιοι βούλονται διαλύειν, ὡς οὐ
[3, 1283]	χώρα κοινόν, ἔτι πρὸς τὰ	συμβόλαια	πιστοὶ μᾶλλον ὡς ἐπὶ τὸ
[3, 1275]	οἷον ἐν Λακεδαίμονι τὰς τῶν	συμβολαίων	δικάζει τῶν ἐφόρων ἄλλος ἄλλας,
[3, 1275]	γὰρ ὑπάρχει καὶ τοῖς ἀπὸ	συμβόλων	κοινωνοῦσιν καὶ γὰρ ταῦτα τούτοις
[3, 1284]	τυραννίδα καὶ τὴν Περιάνδρου Θρασυβούλῳ	συμβουλίαν	οὐχ ἁπλῶς οἰητέον ὀρθῶς ἐπιτιμᾶν
[3, 1284]	τὸν πεμφθέντα κήρυκα περὶ τῆς	συμβουλίας,	ἀφαιροῦντα δὲ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν
[3, 1280]	χάριν. Γίγνεται γὰρ ἡ κοινωνία	συμμαχία,	τῶν ἄλλων τόπῳ διαφέρουσα μόνον,
[3, 1280]	μὴ ἀδικεῖν καὶ γραφαὶ περὶ	συμμαχίας.	~Ἀλλ' οὔτ' ἀρχαὶ πᾶσιν ἐπὶ
[3, 1280]	τοῦ ζῆν κατὰ προαίρεσιν) μήτε	συμμαχίας	ἕνεκεν, ὅπως ὑπὸ μηδενὸς ἀδικῶνται,
[3, 1280]	τῶν τοιούτων, οἷον ἀλλαγῆς καὶ	συμμαχίας,	οὐδ' οὕτω πω πόλις. Διὰ
[3, 1280]	τόπῳ διαφέρουσα μόνον, τῶν ἄπωθεν	συμμάχων.	Καὶ ὁ νόμος συνθήκη καί,
[3, 1284]	ἂν τὸν ὑπερβάλλοντα πόδα τῆς	συμμετρίας	ἔχειν τὸ ζῷον, οὐδ' εἰ
[3, 1281]	οὐχ ὡς ἕκαστον ἀλλ' ὡς	σύμπαντας,	οἷον τὰ συμφορητὰ δεῖπνα τῶν
[3, 1288]	ᾗ συμβέβηκεν ἢ ἕνα τινὰ	συμπάντων	ἢ γένος ὅλον ἢ πλῆθος
[3, 1284]	τὴν αἰτίαν, ἀπαγγείλαντος δὲ τὸ	συμπεσόν,	συννοῆσαι τὸν Θρασύβουλον ὅτι δεῖ
[3, 1286]	ἑκάστου μὲν καὶ ἑνὸς καὶ	συμπλειόνων	κρείττω τοῦ δὲ πλήθους ἥττω,
[3, 1285]	μὲν συμφέρει τισὶ δ' οὐ	συμφέρει.	Δεῖ δὴ πρῶτον διελέσθαι πότερον
[3, 1276]	πότερον ἔθνος ἓν ἢ πλείω	συμφέρει,	δεῖ μὴ λανθάνειν τὸν πολιτικόν)
[3, 1285]	ἢ κατὰ μέρος, ἢ οὐ	συμφέρει,	~ἓν δὲ πότερον ἕνα συμφέρει
[3, 1284]	παρεκβεβηκυίαις πολιτείαις ὅτι μὲν ἰδίᾳ	συμφέρει	καὶ δίκαιόν ἐστι, φανερόν, ἴσως
[3, 1288]	οὐ συμφέρει ταῖς πόλεσιν ἢ	συμφέρει,	καὶ τίσι, καὶ πῶς, διωρίσθω
[3, 1286]	συμφέρει, ~ἓν δὲ πότερον ἕνα	συμφέρει	κύριον εἶναι πάντων, ἢ οὐ
[3, 1286]	ἐστὶ τῆς ζητήσεως αὕτη, πότερον	συμφέρει	μᾶλλον ὑπὸ τοῦ ἀρίστου ἀνδρὸς
[3, 1285]	δυοῖν ἐστιν, ἓν μὲν πότερον	συμφέρει	ταῖς πόλεσι στρατηγὸν ἀίδιον εἶναι,
[3, 1288]	ἔχει διαφοράς, καὶ πότερον οὐ	συμφέρει	ταῖς πόλεσιν ἢ συμφέρει, καὶ
[3, 1285]	εἶναι ταύτην. Σκεπτέον δὲ πότερον	συμφέρει	τῇ μελλούσῃ καλῶς οἰκήσεσθαι καὶ
[3, 1285]	πολιτεία μᾶλλον, ἢ τισὶ μὲν	συμφέρει	τισὶ δ' οὐ συμφέρει. Δεῖ
[3, 1286]	κύριον εἶναι πάντων, ἢ οὐ	συμφέρει.	Τὸ μὲν οὖν περὶ τῆς
[3, 1284]	ἀναιρεῖν) Τοῦτο γὰρ οὐ μόνον	συμφέρει	τοῖς τυράννοις, οὐδὲ μόνον οἱ
[3, 1286]	νόμων. Δοκοῦσι δὴ τοῖς νομίζουσι	συμφέρειν	βασιλεύεσθαι τὸ καθόλου μόνον οἱ
[3, 1284]	τὸ τῆς πολιτείας τῆς οἰκείας	συμφέρον,	ἀλλὰ στασιαστικῶς ἐχρῶντο τοῖς ὀστρακισμοῖς.
[3, 1287]	ἄλλο πολιτικὸν καὶ δίκαιον καὶ	συμφέρον	ἄλλο ἄλλοις· τυραννικὸν δ' οὐκ
[3, 1279]	οἱ πολλοὶ πρὸς τὸ κοινὸν	συμφέρον	ἄρχωσι, ταύτας μὲν ὀρθὰς ἀναγκαῖον
[3, 1279]	τὴν πρὸς τὸ κοινὸν ἀποβλέπουσαν	συμφέρον	βασιλείαν, τὴν δὲ τῶν ὀλίγων
[3, 1282]	τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ κοινῇ	συμφέρον,	δοκεῖ δὴ πᾶσιν ἴσον τι
[3, 1288]	τοῖς ὁμοίοις καὶ ἴσοις οὔτε	συμφέρον	ἐστὶν οὔτε δίκαιον ἕνα κύριον
[3, 1283]	νόμους, πρὸς τὸ τῶν βελτιόνων	συμφέρον	ἢ πρὸς τὸ τῶν πλειόνων,
[3, 1283]	πρὸς τὸ τῆς πόλεως ὅλης	συμφέρον	καὶ πρὸς τὸ κοινὸν τὸ
[3, 1279]	πλῆθος πρὸς τὸ κοινὸν πολιτεύηται	συμφέρον,	καλεῖται τὸ κοινὸν ὄνομα πασῶν
[3, 1279]	αὐτὸς ἄρχων ἐσκόπει τὸ ἐκείνου	συμφέρον·	νῦν δὲ διὰ τὰς ὠφελείας
[3, 1278]	ἄρχει πρὸς τὸ τοῦ δεσπότου	συμφέρον	οὐδὲν ἧττον, πρὸς δὲ τὸ
[3, 1279]	ὅσαι μὲν πολιτεῖαι τὸ κοινῇ	συμφέρον	σκοποῦσιν, αὗται μὲν ὀρθαὶ τυγχάνουσιν
[3, 1278]	μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ κοινῇ	συμφέρον	συνάγει, καθ' ὅσον ἐπιβάλλει μέρος
[3, 1279]	τυραννίς ἐστι μοναρχία πρὸς τὸ	συμφέρον	τὸ τοῦ μοναρχοῦντος, ἡ δ'
[3, 1279]	ἡ δὲ δημοκρατία πρὸς τὸ	συμφέρον	τὸ τῶν ἀπόρων· πρὸς δὲ
[3, 1276]	ἀλλὰ οὐ διὰ τὸ κοινῇ	συμφέρονν·	εἴπερ οὖν καὶ δημοκρατοῦνταί τινες
[3, 1279]	μετέχοντας, ἢ δεῖ κοινωνεῖν τοῦ	συμφέροντος.	Καλεῖν δ' εἰώθαμεν τῶν μὲν
[3, 1278]	καὶ τῷ φύσει δεσπότῃ ταὐτοῦ	συμφέροντος,	ὅμως ἄρχει πρὸς τὸ τοῦ
[3, 1281]	ἀλλ' ὡς σύμπαντας, οἷον τὰ	συμφορητὰ	δεῖπνα τῶν ἐκ μιᾶς δαπάνης
[3, 1286]	ἐκ πολλῶν, ὥσπερ δ' ἑστίασις	συμφορητὸς	καλλίων μιᾶς καὶ ἁπλῆς· διὰ
[3, 1287]	τοῦ Ἀγαμέμνονος Τοιοῦτοι δέκα μοι	συμφράδμονες.	Εἰσὶ δὲ καὶ νῦν περὶ
[3, 1286]	τὸ παθητικὸν ὅλως ἢ ᾧ	συμφυές·	τῷ μὲν οὖν νόμῳ τοῦτο
[3, 1284]	μὲν οὐδὲν κωλύει τοὺς μονάρχους	συμφωνεῖν	ταῖς πόλεσιν, εἰ τῆς οἰκείας
[3, 1287]	βελτίους· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ	Σύν	τε δύ' ἐρχομένω καὶ ἡ
[3, 1285]	ἢ πόλεμον, ἢ διὰ τὸ	συναγαγεῖν	ἢ πορίσαι χώραν, ἐγίγνοντο βασιλεῖς
[3, 1280]	φανερόν. Εἰ γάρ τις καὶ	συναγάγοι	τοὺς τόπους εἰς ἕν, ὥστε
[3, 1278]	ἀλλὰ καὶ τὸ κοινῇ συμφέρον	συνάγει,	καθ' ὅσον ἐπιβάλλει μέρος ἑκάστῳ
[3, 1276]	τοῦ δικαίως ἢ μὴ δικαίως	συνάπτει	πρὸς τὴν εἰρημένην πρότερον ἀμφισβήτησιν.
[3, 1287]	ἀρχῇ καὶ αὑτοῖς φίλους ποιοῦνται	συνάρχους.	Μὴ φίλοι μὲν οὖν ὄντες
[3, 1286]	τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν. Ἐπεὶ δὲ	συνέβαινε	γίγνεσθαι πολλοὺς ὁμοίους πρὸς ἀρετήν,
[3, 1279]	βούλονται συνεχῶς ἄρχειν, οἷον εἰ	συνέβαινεν	ὑγιαίνειν ἀεὶ τοῖς ἄρχουσι νοσακεροῖς
[3, 1286]	τις, ὅτ' ᾖτει τοὺς φύλακας,	συνεβούλευε	τοῖς Συρακουσίοις διδόναι τοσούτους τοὺς
[3, 1280]	γὰρ δὴ διὰ τὸ μὴ	σύνεγγυς	τῆς κοινωνίας. Εἰ γὰρ καὶ
[3, 1280]	τῆς κοινωνίας. Εἰ γὰρ καὶ	συνέλθοιεν	οὕτω κοινωνοῦντες ςἕκαστος μέντοι χρῷτο
[3, 1281]	οὐ σπουδαῖος ἀνήρ, ~ὅμως ἐνδέχεται	συνελθόντας	εἶναι βελτίους ἐκείνων, οὐχ ὡς
[3, 1281]	ἀρετῆς καὶ φρονήσεως, καὶ γίνεσθαι	συνελθόντας	ὥσπερ ἕνα ἄνθρωπον τὸ πλῆθος,
[3, 1282]	κριτὴς τῶν εἰδότων, ἅπαντες δὲ	συνελθόντες	ἢ βελτίους ἢ οὐ χείρους)
[3, 1281]	ἐῶσιν. Πάντες μὲν γὰρ ἔχουσι	συνελθόντες	ἱκανὴν αἴσθησιν, καὶ μιγνύμενοι τοῖς
[3, 1280]	ἀκριβῶς θεωροῦσιν, εἴπερ ὁμοίως ὁμιλοῖεν	συνελθόντες	καὶ χωρίς. Φανερὸν τοίνυν ὅτι
[3, 1278]	καὶ κοινῇ πᾶσι καὶ χωρίς·	συνέρχονται	δὲ καὶ τοῦ ζῆν ἕνεκεν
[3, 1278]	Ὑποθετέον δὴ πρῶτον τίνος χάριν	συνέστηκε	πόλις, καὶ τῆς ἀρχῆς εἴδη
[3, 1277]	πρὸς τούτοις ἐξ ἄλλων ἀνομοίων	συνέστηκεν	εἰδῶν, ἀνάγκη μὴ μίαν εἶναι
[3, 1283]	τιμήν) ἀλλ' ἐξ ὧν πόλις	συνέστηκεν,	ἐν τούτοις ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν
[3, 1287]	πάντων εἶναι τῶν πολιτῶν, ὅπου	συνέστηκεν	ἐξ ὁμοίων ἡ πόλις· τοῖς
[3, 1279]	ᾖ κατ' ἰσότητα τῶν πολιτῶν	συνεστηκυῖα	καὶ καθ' ὁμοιότητα, κατὰ μέρος
[3, 1274]	ἄλλο τι τῶν ὅλων μὲν	συνεστώτων	δ' ἐκ πολλῶν μορίων, δῆλον
[3, 1278]	τοῦ ζῆν ἕνεκεν αὐτοῦ καὶ	συνέχουσι	τὴν πολιτικὴν κοινωνίαν, ἴσως γὰρ
[3, 1279]	τὰς ἐκ τῆς ἀρχῆς βούλονται	συνεχῶς	ἄρχειν, οἷον εἰ συνέβαινεν ὑγιαίνειν
[3, 1285]	τὰ ἔνδημα καὶ τὰ ὑπερόρια	συνεχῶς	ἦρχον· ὕστερον δὲ τὰ μὲν
[3, 1280]	τῶν κτημάτων χάριν ἐκοινώνησαν καὶ	συνῆλθον,	τοσοῦτον μετέχουσι τῆς πόλεως ὅσον
[3, 1281]	διὰ τέχνης τῶν ἀληθινῶν, τῷ	συνῆχθαι	τὰ διεσπαρμένα χωρὶς εἰς ἕν,
[3, 1279]	Ἀλλὰ μὴν κἄν εἴ τις	συνθεὶς	τῇ μὲν εὐπορίᾳ τὴν ὀλιγότητα
[3, 1276]	ἂν εἶδος ἕτερον ᾖ τῆς	συνθέσεως,	οἷον ἁρμονίαν τῶν αὐτῶν φθόγγων
[3, 1276]	καὶ πᾶσαν ἄλλην κοινωνίαν καὶ	σύνθεσιν	ἑτέραν, ἂν εἶδος ἕτερον ᾖ
[3, 1280]	πόλεως ἦσαν· εἰσὶ γοῦν αὐτοῖς	συνθῆκαι	περὶ τῶν εἰσαγωγίμων καὶ σύμβολα
[3, 1280]	ἄδικος ἔσται τῶν ὑπὸ τὰς	συνθήκας	μηδὲ μοχθηρίαν ἕξει μηδεμίαν, ἀλλὰ
[3, 1284]	ἀρχήν, ἐταπείνωσαν αὐτοὺς παρὰ τὰς	συνθήκας)	~ὁ δὲ Περσῶν βασιλεὺς Μήδους
[3, 1280]	ἄπωθεν συμμάχων. Καὶ ὁ νόμος	συνθήκη	καί, καθάπερ ἔφη Λυκόφρων ὁ
[3, 1286]	ἢ πάντας; Καὶ γὰρ νῦν	συνιόντες	δικάζουσι καὶ βουλεύονται καὶ κρίνουσιν,
[3, 1284]	αἰτίαν, ἀπαγγείλαντος δὲ τὸ συμπεσόν,	συννοῆσαι	τὸν Θρασύβουλον ὅτι δεῖ τοὺς
[3, 1278]	ἐπικεκρυμμένον ἐστίν, ἀπάτης χάριν τῶν	συνοικούντων	ἐστίν. Πότερον μὲν οὖν ἑτέραν
[3, 1286]	ᾖτει τοὺς φύλακας, συνεβούλευε τοῖς	Συρακουσίοις	διδόναι τοσούτους τοὺς φύλακας. ~Περὶ
[3, 1284]	τὸν νομοθέτην ἐξ ἀρχῆς οὕτω	συστῆσαι	τὴν πολιτείαν ὥστε μὴ δεῖσθαι
[3, 1288]	τε γίνεται σπουδαῖος καὶ πόλιν	συστήσειεν	ἄν τις ἀριστοκρατουμένην ἢ βασιλευομένην,
[3, 1280]	εἴησαν αὐτοῖς νόμοι τοῦ μὴ	σφᾶς	αὐτοὺς ἀδικεῖν περὶ τὰς μεταδόσεις,
[3, 1280]	τόπου, καὶ τοῦ μὴ ἀδικεῖν	σφᾶς	αὐτοὺς καὶ τῆς μεταδόσεως χάριν·
[3, 1279]	ἁπλῶς δίκαιον, ὅσαι δὲ τὸ	σφέτερον	μόνον τῶν ἀρχόντων, ἡμαρτημέναι πᾶσαι
[3, 1280]	ἰδίᾳ οἰκίᾳ ὥσπερ πόλεἰ καὶ	σφίσιν	αὐτοῖς ὡς ἐπιμαχίας οὔσης βοηθοῦντες
[3, 1283]	ἄρχειν τοὺς δ' ἄλλους ὑπὸ	σφῶν	ἄρχεσθαι πάντας. Καὶ γὰρ δὴ
[3, 1280]	ὅτι περὶ αὑτῶν ἡ κρίσις·	σχεδὸν	δ' οἱ πλεῖστοι φαῦλοι κριταὶ
[3, 1285]	ἔθνους ἑνὸς ἢ πλειόνων οἰκονομία.	Σχεδὸν	δὴ δύο ἐστὶν ὡς εἰπεῖν
[3, 1285]	τῆς Λακωνικῆς. Ὥστε τὸ σκέμμα	σχεδὸν	περὶ δυοῖν ἐστιν, ἓν μὲν
[3, 1274]	τίς ἑκάστη καὶ ποία τις,	σχεδὸν	πρώτη σκέψις περὶ πόλεως ἰδεῖν,
[3, 1288]	καὶ παιδεία καὶ ἔθη ταὐτὰ	σχεδὸν	τὰ ποιοῦντα σπουδαῖον ἄνδρα καὶ
[3, 1287]	διαμφισβητοῦντες πρὸς τὴν βασιλείαν λέγουσι,	σχεδὸν	ταῦτ' ἐστίν. Ἀλλ' ἴσως ταῦτ'
[3, 1275]	ἐπὶ πάντας τοὺς λεγομένους πολίτας	σχεδὸν	τοιοῦτός ἐστιν· δεῖ δὲ μὴ
[3, 1278]	γὰρ ἐνδέχεται φθειρομένου τοῦ δούλου	σῴζεσθαι	τὴν δεσποτείαν. Ἡ δὲ τέκνων
[3, 1287]	τροφὴν ἢ ἐσθῆτα βλαβερὸν τοῖς	σώμασιν,	οὕτως ἔχειν καὶ τὰ περὶ
[3, 1277]	ζῷον εὐθὺς ἐκ ψυχῆς καὶ	σώματος,	καὶ ψυχὴ ἐκ λόγου καὶ
[3, 1276]	πολιτῶν, καίπερ ἀνομοίων ὄντων, ἡ	σωτηρία	τῆς κοινωνίας ἔργον ἐστί, κοινωνία
[3, 1276]	τις ἐφαρμόσει πᾶσιν. Ἡ γὰρ	σωτηρία	τῆς ναυτιλίας ἔργον ἐστὶν αὐτῶν
[3, 1277]	ὥσπερ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ἑτέρα	σωφροσύνη	καὶ ἀνδρεία δόξαι γὰρ ἂν
[3, 1277]	ἄμφω, καὶ εἰ ἕτερον εἶδος	σωφροσύνης	καὶ δικαιοσύνης ἀρχικῆς. Καὶ γὰρ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 30/05/2006