| Dissertations, Chap. |
| [22, 7] |
ἀργυρότοξε,
ὃς
Χρύσην
ἀμφιβέβηκας,
κλῦθι,
|
ὦ |
Ἄπολλον,
καὶ
Ζεῦ,
καὶ
εἴ |
| [22, 1] |
Τί
ἡγεῖ
εἶναι
τὴν
εὐφροσύνην,
|
ὦ |
σοφώτατε
ἀνδρῶν;
τράπεζαν
μεστὴν
κρεῶν |
| [22, 2] |
εἴδεται
εἶναι;
~Δεινός
τις
εἶ,
|
ὦ |
σοφώτατε
Ὀδυσσεῦ,
ἐπαινέτης
εὐφροσύνης
δημωδέστατος, |
| [22, 1] |
τούτοις
ᾄδοντα
ἀοιδόν,
οἵας
ἐκεῖνος
|
ᾠδὰς |
ᾖδεν,
νεῖκος
Ὀδυσσῆος
καὶ
Πηλείδεω |
| [22, 2] |
καὶ
οἴνῳ
χεομένῳ
πολλῷ
καὶ
|
ᾠδῇ
|
αὐτοσχεδίῳ·
καὶ
ταῦτα,
ὡς
φῆς, |
| [22, 1] |
δήμου
εὐθυμουμένου,
καὶ
δαιτυμόνων
οἴκοι,
|
ᾠδῆς
|
ἀκροωμένων,
καθημένων
ἑξῆς,
καὶ
τραπέζης |
| [22, 2] |
μελιηδέος
λωτοῦ
καὶ
τῆς
Σειρήνων
|
ᾠδῆς. |
Μήποτε
οὖν
ἔοικέν
τι
Ὅμηρος |
| [22, 1] |
τῶν
πρὸς
τὸν
Ἀλκίνουν
λόγων
|
ὡδί |
πως·
Ἀλκίνοε
βασιλεῦ,
καλὸν
μὲν |
| [22, 6] |
συμφοραὶ
ἀγνώμονες,
καὶ
περιστάσεις
τραγικαί·
|
ὧν |
σφαλερὰ
μὲν
ἡ
μίμησις,
βλαβερὰ
|
| [22, 3] |
σιτίοις,
τὸ
δὲ
μέλος
ὀδμαῖς·
|
ὧν |
τὰ
μὲν
εἰς
ὑποτροφὴν
προσφορώτατα, |
| [22, 4] |
οὐ
πάνυ
τι
ἀκούειν
ἐπιτήδεια·
|
ὡς |
ἐγὼ
οὐδὲ
τὰ
Αἰνιάνων
θεάματα |
| [22, 2] |
καὶ
ᾠδῇ
αὐτοσχεδίῳ·
καὶ
ταῦτα,
|
ὡς |
φῆς,
ὑπεριδὼν
παρ´
ἄλλοις
τοῦ |
| [22, 4] |
αἱ
βουλαὶ
εἰς
τὰς
εὐωχίας,
|
ὥσπερ |
τοῖς
Ἀθηναίοις
εἰς
τὰς
ἐκκλησίας, |