Dissertations, Chap.
[22, 6]	τῶν πάλαι κακῶν τῷ μήπω	μαθόντι,	ὅπως ταῦτα φυλακτέον; ἢ τί
[22, 5]	δὲ ἄπειρον πραγμάτων ἐν ὀλίγῳ	μανθάνοντα,	τὰ Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια, τὰ
[22, 7]	πολιορκεῖται, νοσεῖ· χρησμοῦ σοι δεῖ,	μαντείας	σοι δεῖ, εὖξαι τῷ θεῷ·
[22, 7]	μουσικοῦ θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ	μαντικοῦ.	Ὅμηρος δὲ αὐτῷ προσέθηκεν τὴν
[22, 3]	ἔριδας καὶ φιλονεικίας, ἐπιτεχνήσεις καὶ	μάχας,	κρατύνοντες μὲν τὰ ἄδικα, ἐπικοσμοῦντες
[22, 4]	δὲ ὁρῶντες. Ἄνδρες δύο μιμοῦνται	μάχην,	ὑπαυλοῦντος ἄλλου· ὁ μὲν αὐτοῖν
[22, 4]	δραμὼν ἐπὶ τὰ ὅπλα, συμπεσόντες	μάχονται,	παίοντες τὰς ὄψεις, καὶ μιμούμενοι
[22, 3]	καὶ ἄλογα καὶ ἄφωνα μηδὲν	μέγα	τῇ ψυχῇ εἰς εὐφροσύνην συντελεῖ.
[22, 4]	μὲν γὰρ νόμος κολάζων τὴν	μέθην	ἐπήγειρεν αὐτῶν τὰς ἀρετὰς τῇ
[22, 4]	ἐξωρχοῦντο ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πάσης	μέθης	ἀκολαστότερον. ~Τὰ μὲν οὖν τῶν
[22, 1]	ἄστυ εἰσενεχθέντες, προχυθέντες τοῦ ἵππου,	μεθύουσιν	ἐπιθέμενοι, εἷλον τὸ ἄστυ; Τοῦτο
[22, 3]	δείδια δέ, μὴ ταυτὶ τὰ	μέλη	ἡδονὴν μέν τινα ἔχῃ κεκραμένην
[22, 2]	φῆς, ὑπεριδὼν παρ´ ἄλλοις τοῦ	μελιηδέος	λωτοῦ καὶ τῆς Σειρήνων ᾠδῆς.
[22, 3]	χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν ἡμῖν προσηνὲς	μέλος·	δείδια δέ, μὴ ταυτὶ τὰ
[22, 3]	μὲν λόγος σιτίοις, τὸ δὲ	μέλος	ὀδμαῖς· ὧν τὰ μὲν εἰς
[22, 3]	μὲν γὰρ ἔγωγε τὴν ἐκ	μελῶν	ἡδονὴν προσιοῦσαν ταῖς ἀκοαῖς, ἢ
[22, 3]	τις ἐθέλοι παραβαλεῖν τὴν ἐκ	μελῶν	ἡδονὴν τῇ τῶν λόγων, ἐοίκοι
[22, 3]	ὀδμὰς ταύτας τὰς ἐκ τῶν	μελῶν	παραπεμπομένους, τὰ δὲ ἐκ λόγων
[22, 1]	ὡδί πως· Ἀλκίνοε βασιλεῦ, καλὸν	μὲν	ἀκούειν ἀοιδοῦ ἀγαθοῦ, οἷος οὗτος,
[22, 5]	οἱ καθ´ ἱστορίαν λόγοι τῷ	μὲν	ἀνηκόῳ τερπνότατον καθ´ ἡδονήν, τῷ
[22, 6]	τὰ καλὰ τῶν αἰσχρῶν, τὰ	μὲν	ἀπέκρυπτον, τὰ δὲ ἱστόρουν, ἦν
[22, 4]	μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος ἄλλου· ὁ	μὲν	αὐτοῖν γεωργὸς τέ ἐστιν καὶ
[22, 6]	Χίοι διὰ ταύτην εὐδαιμονέστεροι; Εἰ	μὲν	γὰρ ἀποκρίναντες τὰ καλὰ τῶν
[22, 3]	ἡ τοιαύτη ἁρμονία γένοιτο; ἀγαπῶ	μὲν	γὰρ ἔγωγε τὴν ἐκ μελῶν
[22, 4]	συμπόσιον Περσικὸν ἐκκλησίας Ἀττικῆς· ἐκεῖ	μὲν	γὰρ νόμος κολάζων τὴν μέθην
[22, 5]	καὶ ποταμόν· Κροῖσσος ἦν Λυδὸς	μὲν	γένος, παῖς δὲ Ἀλυάττεω, τύραννος
[22, 4]	ἐν πότῳ εὐφραίνονται Αἰνιᾶνες, οἱ	μὲν	δρῶντες, οἱ δὲ ὁρῶντες. Ἄνδρες
[22, 6]	εὐωχία λόγων ταύτης προσηνεστέρα; Χαλεπὸν	μὲν	εἰπεῖν καὶ ἀντιτάξασθαι πολλῷ καὶ
[22, 3]	δὲ μέλος ὀδμαῖς· ὧν τὰ	μὲν	εἰς ὑποτροφὴν προσφορώτατα, ὀδμὴ δέ,
[22, 2]	ἀμφιλαφῶν καὶ οἴνου πολλοῦ, ταῦτα	μὲν	ἐπιθεῖναι ταῖς τραπέζαις, καὶ τὸν
[22, 6]	καὶ περιστάσεις τραγικαί· ὧν σφαλερὰ	μὲν	ἡ μίμησις, βλαβερὰ δὲ ἡ
[22, 5]	πολύ που σοφώτερος ὁ τῶν	μὲν	κινδύνων ἐξιστάμενος, τῆς δὲ ἱστορίας
[22, 3]	τῶν λόγων, ἐοίκοι ἂν ὁ	μὲν	λόγος σιτίοις, τὸ δὲ μέλος
[22, 3]	αὐτοῖς παραθήσομεν φέροντες ἄρα, οἳ	μὲν	μιμοῦνται τὰς ἐν δικαστηρίοις ἔριδας
[22, 3]	τὰς ἀκοάς, τρέφοντας ὁμοῦ, τὰς	μὲν	ὀδμὰς ταύτας τὰς ἐκ τῶν
[22, 5]	ἐκκλησίαις πάσης μέθης ἀκολαστότερον. ~Τὰ	μὲν	οὖν τῶν Περσῶν καὶ τὰ
[22, 5]	τὰ Μηδικά, τὰ Ἑλληνικά· νῦν	μὲν	πολεμοῦσιν ἐν γῇ παραγινόμενον, νῦν
[22, 3]	φιλονεικίας, ἐπιτεχνήσεις καὶ μάχας, κρατύνοντες	μὲν	τὰ ἄδικα, ἐπικοσμοῦντες δὲ τὰ
[22, 3]	μὴ ταυτὶ τὰ μέλη ἡδονὴν	μέν	τινα ἔχῃ κεκραμένην ὑπὸ τέχνης
[22, 6]	ῥητέον δὲ ὅμως· ὅτι καλὴ	μὲν	ὑμῶν ἡ ἁρμονία καὶ ᾄδεσθαι
[22, 5]	μηδὲν καμόντα πανταχοῦ περιπολεῖν, πάντα	μὲν	χωρία ἐποπτεύοντα, πᾶσιν δὲ πολέμοις
[22, 5]	ἐπαινεῖται οὐχ ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκείνων·	μένει	δὲ καὶ ἡ Περικλέους στρατηγία,
[22, 3]	ἐν τῷ τῆς φύσεως ἐπιχωρίῳ	μένειν	ἐῶντες, ἀλλ´ αὐτὸ ἐκεῖνο, οἷόν
[22, 5]	καὶ ποταμόν· ὃς ῥέων ἐκ	μεσημβρίης	πρὸς βορέην ἄνεμον εἰς τὸν
[22, 1]	εὐφροσύνην, ὦ σοφώτατε ἀνδρῶν; τράπεζαν	μεστὴν	κρεῶν καὶ σίτου, καὶ κρατῆρας
[22, 1]	καὶ τραπέζης ἀφθόνου, καὶ κρατῆρος	μεστοῦ;	Ἐρωτῶ δὴ τὸν Ὀδυσσέα· Τί
[22, 5]	ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ	μετὰ	Ἀγησιλάου διαβαίνοντα, καὶ μετὰ Ξενοφῶντος
[22, 5]	νῦν δὲ ἐν ἐκκλησίαις βουλευομένοις·	μετὰ	Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον,
[22, 5]	ἐκκλησίαις βουλευομένοις· μετὰ Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα,	μετὰ	Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ μετὰ Ἀγησιλάου
[22, 5]	καὶ μετὰ Ἀγησιλάου διαβαίνοντα, καὶ	μετὰ	Ξενοφῶντος σωζόμενον· ξυνερῶντα Πανθίᾳ, συνθηρῶντα
[22, 1]	ἑστίας τοῖς Φαιάκων ἀρίστοις, καὶ	μετὰ	τοῦτο ἐνάρχεται τῶν πρὸς τὸν
[22, 2]	μιμήσεται ἄν τις νοῦν ἔχων,	μεταθεὶς	τὰς ἡδονὰς ἀπὸ τῶν αἰσχίστων
[22, 5]	πτερῶν ἡ ἱστορία κουφότερον καὶ	μετεωρότερον·	ἣ λαβοῦσα τὴν ψυχὴν περιφέρει
[22, 7]	δεῖ, εὖξαι τῷ θεῷ· κλῦθί	μευ,	ἀργυρότοξε, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας, κλῦθι,
[22, 7]	ἀπόσχωνται· λῃστευθήσεται θάλαττα, κἂν Ἀθηναῖοι	μὴ	ναυμαχῶσιν· καταβαλεῖ τὰ τείχη, καὶ
[22, 7]	ἐπὶ τοὺς θεοὺς ἴθι. Ἔρου	μὴ	περὶ γῆς δῃουμένης, μήτε περὶ
[22, 3]	ἡμῖν προσηνὲς μέλος· δείδια δέ,	μὴ	ταυτὶ τὰ μέλη ἡδονὴν μέν
[22, 4]	πῦρ, ἐπιχέων τῇ ψυχῇ συμμέτρως,	μὴ	τελείως σβεννὺς αὐτῆς τὸ φιλότιμον,
[22, 7]	καταβαλεῖ τὰ τείχη, καὶ εἰ	μὴ	Φίλιππος, ἀλλ´ ὁ χρόνος· φθαρήσεται
[22, 7]	λῃστευομένης, μηδὲ περὶ τειχῶν πολιορκουμένων,	μηδὲ	περὶ σωμάτων φθειρομένων· σμικρὰ ταῦτα,
[22, 7]	δῃουμένης, μήτε περὶ θαλάττης λῃστευομένης,	μηδὲ	περὶ τειχῶν πολιορκουμένων, μηδὲ περὶ
[22, 5]	γὰρ ἡ ἱστορία καὶ τὸ	μηδὲν	καμόντα πανταχοῦ περιπολεῖν, πάντα μὲν
[22, 3]	ὄντα καὶ ἄλογα καὶ ἄφωνα	μηδὲν	μέγα τῇ ψυχῇ εἰς εὐφροσύνην
[22, 4]	δὲ οἱ νήφοντες οὗτοι δημαγωγοί,	μηδενὸς	αὐτοῖς ἐφεστῶτος νόμου κολάζοντος τὴν
[22, 5]	τὰ Αἰγύπτια, τὰ Περσικά, τὰ	Μηδικά,	τὰ Ἑλληνικά· νῦν μὲν πολεμοῦσιν
[22, 7]	διηγοῦ τὸν πόλεμον, τὸν δὲ	Μηδικὸν	ἔα· ταύτην μοι διηγοῦ τὴν
[22, 5]	πολέμοις ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς παραγιγνόμενον,	μῆκος	δὲ ἀμήχανον χρόνου ἐν βραχεῖ
[22, 5]	λόγοις, φησὶν ὁ λόγος. Τίσιν	μὴν	ἄρα; Οἳ τὰς ψυχὰς ἐπὶ
[22, 2]	λωτοῦ καὶ τῆς Σειρήνων ᾠδῆς.	Μήποτε	οὖν ἔοικέν τι Ὅμηρος αἰνίττεσθαι
[22, 6]	μνήμη τῶν πάλαι κακῶν τῷ	μήπω	μαθόντι, ὅπως ταῦτα φυλακτέον; ἢ
[22, 7]	εἰ δήποτέ τοι κατὰ πίονα	μηρί´	ἔκηα. Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων τοιαῦτα
[22, 4]	τελείως σβεννὺς αὐτῆς τὸ φιλότιμον,	μήτε	ἐξάπτων τῆς χρείας περαιτέρω· ἐνταῦθα
[22, 7]	Ἔρου μὴ περὶ γῆς δῃουμένης,	μήτε	περὶ θαλάττης λῃστευομένης, μηδὲ περὶ
[22, 4]	δρῶσιν. ~Ἀλλὰ τά γε τούτων	μιμήματα,	πρὸς τῷ κίβδηλα εἶναι καὶ
[22, 2]	ἔοικεν εὐωχίαν διηγεῖσθαι ἡμῖν, οἵαν	μιμήσεται	ἄν τις νοῦν ἔχων, μεταθεὶς
[22, 6]	τῶν ἱστορημένων, καθάπερ ὀφθαλμοῖς κατὰ	μίμησιν	γραφῆς· νῦν δὲ ἀναμὶξ εἰσφύρεται
[22, 6]	που τῇ ψυχῇ ὄνησις κατὰ	μίμησιν	τῶν ἱστορημένων, καθάπερ ὀφθαλμοῖς κατὰ
[22, 6]	τραγικαί· ὧν σφαλερὰ μὲν ἡ	μίμησις,	βλαβερὰ δὲ ἡ μνήμη, ἀθάνατος
[22, 4]	μάχονται, παίοντες τὰς ὄψεις, καὶ	μιμούμενοι	τραύματα καὶ πτώματα· θεάματα οὐ
[22, 4]	οἱ δὲ ὁρῶντες. Ἄνδρες δύο	μιμοῦνται	μάχην, ὑπαυλοῦντος ἄλλου· ὁ μὲν
[22, 3]	παραθήσομεν φέροντες ἄρα, οἳ μὲν	μιμοῦνται	τὰς ἐν δικαστηρίοις ἔριδας καὶ
[22, 6]	ἡ μίμησις, βλαβερὰ δὲ ἡ	μνήμη,	ἀθάνατος δὲ ἡ δυστυχία. Ἐγὼ
[22, 5]	καὶ ἀπολλύμενον καὶ ὑπορρέον τῇ	μνήμῃ	σώζει, καὶ τὰς ἀρετὰς φυλάττει,
[22, 6]	ὑμῖν. Τί γὰρ σεμνὸν ἡ	μνήμη	τῶν πάλαι κακῶν τῷ μήπω
[22, 7]	τὸν δὲ Μηδικὸν ἔα· ταύτην	μοι	διηγοῦ τὴν νόσον, τὸν δὲ
[22, 7]	ὁρᾷς πικρὰν καὶ ἀκήρυκτον· τοιοῦτόν	μοι	διηγοῦ τὸν πόλεμον, τὸν δὲ
[22, 5]	Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων	μόνον	τῶν τότε, καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς
[22, 7]	ὀρέων· οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα	μουσικοῦ	θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ.
[22, 3]	κρουομένης, ἢ δι´ ἄλλού του	μουσικοῦ	ὀργάνου δυναμένου χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν
[22, 5]	Ταλάντιοι βάρβαροι· ἔστι πόλις Ἐφύρη	μυχῷ	Ἄργεος ἱπποβότοιο. Γενεαλογεῖ δὲ καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/04/2008