| Dissertations, Chap. |
| [22, 7] |
ἐπιτρέψω
τὴν
στρατηγίαν
καὶ
τὴν
|
ἴασιν; |
Ἱπποκράτην
δὲ
ἔα
τοῖς
σώμασιν |
| [22, 7] |
καὶ
εἴ
τις
ἄλλος
θεὸς
|
ἰατικὸς |
ψυχῆς
νοσούσης,
εἴ
ποτέ
τοι |
| [22, 7] |
τῇ
θαλάττῃ·
λέγε
τὸν
ψυχῆς
|
ἰατρόν, |
λέγε
τὸν
στρατηγόν.
Κἂν
ἀπορῇς |
| [22, 5] |
πολύτροπος
ἦν,
καὶ
πολλῶν
ἀνθρώπων
|
ἴδεν |
ἄστη
καὶ
νόον
ἔγνω,
ἀρνύμενος |
| [22, 7] |
ἀπορῇς
ἀνδρῶν,
ἐπὶ
τοὺς
θεοὺς
|
ἴθι. |
Ἔρου
μὴ
περὶ
γῆς
δῃουμένης, |
| [22, 1] |
ἐκπεσὼν
εἰς
τὴν
Φαιάκων
γῆν,
|
ἱκετεύσας |
βασιλικὴν
παρθένον,
κομισθεὶς
ὑπ´
αὐτῆς
|
| [22, 5] |
ἔστι
πόλις
Ἐφύρη
μυχῷ
Ἄργεος
|
ἱπποβότοιο. |
Γενεαλογεῖ
δὲ
καὶ
ποταμόν·
ὃς |
| [22, 7] |
τὴν
στρατηγίαν
καὶ
τὴν
ἴασιν;
|
Ἱπποκράτην |
δὲ
ἔα
τοῖς
σώμασιν
καὶ |
| [22, 1] |
Πηλείδεω
Ἀχιλλῆος;
ἢ
αὖ
κοῖλον
|
ἵππον, |
ἔνθα
εἰσδύντες
οἱ
ἄριστοι
τῶν
|
| [22, 1] |
τὸ
ἄστυ
εἰσενεχθέντες,
προχυθέντες
τοῦ
|
ἵππου, |
μεθύουσιν
ἐπιθέμενοι,
εἷλον
τὸ
ἄστυ; |
| [22, 6] |
ψυχῇ
ὄνησις
κατὰ
μίμησιν
τῶν
|
ἱστορημένων, |
καθάπερ
ὀφθαλμοῖς
κατὰ
μίμησιν
γραφῆς· |
| [22, 5] |
γενομένων
πάλαι.
Προσηνὲς
γὰρ
ἡ
|
ἱστορία |
καὶ
τὸ
μηδὲν
καμόντα
πανταχοῦ |
| [22, 5] |
πολὺ
τῶν
Περσέως
πτερῶν
ἡ
|
ἱστορία |
κουφότερον
καὶ
μετεωρότερον·
ἣ
λαβοῦσα |
| [22, 5] |
Συνελόντι
δὲ
εἰπεῖν,
οἱ
καθ´
|
ἱστορίαν |
λόγοι
τῷ
μὲν
ἀνηκόῳ
τερπνότατον |
| [22, 6] |
πλέον
Ἀθηναίοις
ἐγένετο
διὰ
τὴν
|
ἱστορίαν |
τὴν
Ἀττικήν;
ἢ
τί
πλέον |
| [22, 6] |
τί
πλέον
Ἁλικαρνασσεῦσιν
διὰ
τὴν
|
ἱστορίαν |
τὴν
Ἰωνικήν;
ἢ
τί
Χίοι |
| [22, 5] |
μὲν
κινδύνων
ἐξιστάμενος,
τῆς
δὲ
|
ἱστορίας |
ἐμπιμπλάμενος.
Χάρυβδιν
ὄψεται,
ἀλλ´
οὐκ |
| [22, 6] |
αἰσχρά·
καὶ
τὸ
πολὺ
τῆς
|
ἱστορίας |
πλεονέκται
τύραννοι,
καὶ
πόλεμοι
ἄδικοι, |
| [22, 6] |
τὰ
μὲν
ἀπέκρυπτον,
τὰ
δὲ
|
ἱστόρουν, |
ἦν
ἄν
που
τῇ
ψυχῇ
|
| [22, 6] |
Ἁλικαρνασσεῦσιν
διὰ
τὴν
ἱστορίαν
τὴν
|
Ἰωνικήν; |
ἢ
τί
Χίοι
διὰ
ταύτην |
| [22, 5] |
πόλις
ἐν
δεξιᾷ
εἰσπλέοντι
τὸν
|
Ἰώνιον |
κόλπον·
προσοικοῦσιν
δ´
αὐτὴν
Ταλάντιοι |