HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Maxime de Tyr, Dissertations, XXII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ψ = 8 formes différentes pour 15 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Dissertations, Chap.

[22, 6]   ἀνάμνησιν. ~Τίς ἂν οὖν γένοιτο ψυχαῖς εὐωχία λόγων ταύτης προσηνεστέρα; Χαλεπὸν

[22, 4]   καὶ σκυθρωπὰ κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις ψυχαῖς οὐ πάνυ τι ἀκούειν ἐπιτήδεια·

[22, 5]   Τίσιν μὴν ἄρα; Οἳ τὰς ψυχὰς ἐπὶ τὸν πρόσθεν χρόνον ἀναβιβασάμενοι

[22, 5]   Λόγοις τοιγαροῦν εὐωχητέον τὰς ἀγαθὰς ψυχάς, καὶ οὐ δικανικοῖς λόγοις, φησὶν

[22, 3]   καὶ ἄφωνα μηδὲν μέγα τῇ ψυχῇ εἰς εὐφροσύνην συντελεῖ. Εἰ γάρ

[22, 7]   καὶ Αἰσχίνης. ~Ἐπιθυμεῖ ἡ ἀνθρώπου ψυχή, καὶ δέδιεν, καὶ λυπεῖται, καὶ

[22, 6]   ἄλλο δὲ ποθεῖ ἡ ἐπιεικὴς ψυχή, καὶ οὐχ οἷον παρέχεσθαι ὑμῖν.

[22, 6]   ἱστόρουν, ἦν ἄν που τῇ ψυχῇ ὄνησις κατὰ μίμησιν τῶν ἱστορημένων,

[22, 4]   καθάπερ ἔλαιον πῦρ, ἐπιχέων τῇ ψυχῇ συμμέτρως, μὴ τελείως σβεννὺς αὐτῆς

[22, 7]   Περὶ ταύτης ἔρου δή, ὅτε ψυχὴ τέμνεται, λῃστεύεται, πολιορκεῖται, νοσεῖ· χρησμοῦ

[22, 5]   νόον ἔγνω, ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων, πολύ που

[22, 5]   καὶ μετεωρότερον· ἣ λαβοῦσα τὴν ψυχὴν περιφέρει πανταχοῦ, οὐκ ἀργῶς οὐδὲ

[22, 7]   Θεμιστοκλέα τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν ψυχῆς ἰατρόν, λέγε τὸν στρατηγόν. Κἂν

[22, 7]   εἴ τις ἄλλος θεὸς ἰατικὸς ψυχῆς νοσούσης, εἴ ποτέ τοι χαρίεντ´

[22, 7]   ἄλλος ποιητὴς δαιμόνιος, θεὸν Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων· ἄξια ταῦτα τοῦ Ἀπόλλωνος,

Dissertations, Chap.
[22, 6]	ἀνάμνησιν. ~Τίς ἂν οὖν γένοιτο	ψυχαῖς	εὐωχία λόγων ταύτης προσηνεστέρα; Χαλεπὸν
[22, 4]	καὶ σκυθρωπὰ κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις	ψυχαῖς	οὐ πάνυ τι ἀκούειν ἐπιτήδεια·
[22, 5]	Τίσιν μὴν ἄρα; Οἳ τὰς	ψυχὰς	ἐπὶ τὸν πρόσθεν χρόνον ἀναβιβασάμενοι
[22, 5]	Λόγοις τοιγαροῦν εὐωχητέον τὰς ἀγαθὰς	ψυχάς,	καὶ οὐ δικανικοῖς λόγοις, φησὶν
[22, 3]	καὶ ἄφωνα μηδὲν μέγα τῇ	ψυχῇ	εἰς εὐφροσύνην συντελεῖ. Εἰ γάρ
[22, 7]	καὶ Αἰσχίνης. ~Ἐπιθυμεῖ ἡ ἀνθρώπου	ψυχή,	καὶ δέδιεν, καὶ λυπεῖται, καὶ
[22, 6]	ἄλλο δὲ ποθεῖ ἡ ἐπιεικὴς	ψυχή,	καὶ οὐχ οἷον παρέχεσθαι ὑμῖν.
[22, 6]	ἱστόρουν, ἦν ἄν που τῇ	ψυχῇ	ὄνησις κατὰ μίμησιν τῶν ἱστορημένων,
[22, 4]	καθάπερ ἔλαιον πῦρ, ἐπιχέων τῇ	ψυχῇ	συμμέτρως, μὴ τελείως σβεννὺς αὐτῆς
[22, 7]	Περὶ ταύτης ἔρου δή, ὅτε	ψυχὴ	τέμνεται, λῃστεύεται, πολιορκεῖται, νοσεῖ· χρησμοῦ
[22, 5]	νόον ἔγνω, ἀρνύμενος ἥν τε	ψυχὴν	καὶ νόστον ἑταίρων, πολύ που
[22, 5]	καὶ μετεωρότερον· ἣ λαβοῦσα τὴν	ψυχὴν	περιφέρει πανταχοῦ, οὐκ ἀργῶς οὐδὲ
[22, 7]	Θεμιστοκλέα τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν	ψυχῆς	ἰατρόν, λέγε τὸν στρατηγόν. Κἂν
[22, 7]	εἴ τις ἄλλος θεὸς ἰατικὸς	ψυχῆς	νοσούσης, εἴ ποτέ τοι χαρίεντ´
[22, 7]	ἄλλος ποιητὴς δαιμόνιος, θεὸν Παιᾶνα	ψυχῆς	παθημάτων· ἄξια ταῦτα τοῦ Ἀπόλλωνος,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/04/2008