| Dissertations, Chap. |
| [22, 3] |
λόγῳ,
καὶ
οὐκ
ἄλλῴ
τῳ,
|
χαίρειν
|
εἰκὸς
δαιτυμόνας
δεξιούς
τινας,
καὶ |
| [22, 6] |
ψυχαῖς
εὐωχία
λόγων
ταύτης
προσηνεστέρα;
|
Χαλεπὸν |
μὲν
εἰπεῖν
καὶ
ἀντιτάξασθαι
πολλῷ |
| [22, 7] |
ψυχῆς
νοσούσης,
εἴ
ποτέ
τοι
|
χαρίεντ´ |
ἐπὶ
νηὸν
ἔρεψα,
εἰ
δήποτέ |
| [22, 1] |
θεῖος·
τί
γὰρ
ἂν
εἴη
|
χαριέστερον |
τέλος
δήμου
εὐθυμουμένου,
καὶ
δαιτυμόνων |
| [22, 5] |
ἐξιστάμενος,
τῆς
δὲ
ἱστορίας
ἐμπιμπλάμενος.
|
Χάρυβδιν |
ὄψεται,
ἀλλ´
οὐκ
ἐν
ναυαγίῳ· |
| [22, 1] |
χήτει
νεὼς
ἐπὶ
σχεδίας
πλέων,
|
χειμῶνος |
ἐπιγενομένου,
σκεδασθείσης
τῆς
σχεδίας,
νηχόμενος, |
| [22, 6] |
τοῖς
λόγοις,
καὶ
πλεονάζει
τὰ
|
χείρω, |
καὶ
κρατεῖ
τὰ
αἰσχρά·
καὶ |
| [22, 2] |
συνήθης
πολυτελεῖ
τραπέζῃ
καὶ
οἴνῳ
|
χεομένῳ |
πολλῷ
καὶ
ᾠδῇ
αὐτοσχεδίῳ·
καὶ |
| [22, 1] |
~Διηγεῖται
Ὅμηρος
περὶ
Ὀδυσσέως,
ὅτι
|
χήτει |
νεὼς
ἐπὶ
σχεδίας
πλέων,
χειμῶνος |
| [22, 6] |
ἱστορίαν
τὴν
Ἰωνικήν;
ἢ
τί
|
Χίοι |
διὰ
ταύτην
εὐδαιμονέστεροι;
Εἰ
μὲν |
| [22, 3] |
ἄλλού
του
μουσικοῦ
ὀργάνου
δυναμένου
|
χορηγεῖν |
καὶ
ἐπιπέμπειν
ἡμῖν
προσηνὲς
μέλος· |
| [22, 4] |
τὸ
φιλότιμον,
μήτε
ἐξάπτων
τῆς
|
χρείας |
περαιτέρω·
ἐνταῦθα
δὲ
οἱ
νήφοντες |
| [22, 3] |
καὶ
ἐνοδμή,
κιβδηλότατον
ἐν
ἡδονῇ〉
|
χρῆμα, |
καὶ
ἐν
τροφῇ
ἀσθενέστατον.
Εὐωχητέον |
| [22, 7] |
ψυχὴ
τέμνεται,
λῃστεύεται,
πολιορκεῖται,
νοσεῖ·
|
χρησμοῦ |
σοι
δεῖ,
μαντείας
σοι
δεῖ, |
| [22, 5] |
τὰς
ψυχὰς
ἐπὶ
τὸν
πρόσθεν
|
χρόνον |
ἀναβιβασάμενοι
παρέχουσιν
αὐταῖς
τὴν
θέαν |
| [22, 7] |
εἰ
μὴ
Φίλιππος,
ἀλλ´
ὁ
|
χρόνος· |
φθαρήσεται
τὰ
σώματα,
κἂν
ἀπέλθῃ |
| [22, 5] |
ἀσφαλοῦς
παραγιγνόμενον,
μῆκος
δὲ
ἀμήχανον
|
χρόνου |
ἐν
βραχεῖ
ἀναλεγόμενον,
πλῆθος
δὲ
|
| [22, 7] |
θεῷ·
κλῦθί
μευ,
ἀργυρότοξε,
ὃς
|
Χρύσην |
ἀμφιβέβηκας,
κλῦθι,
ὦ
Ἄπολλον,
καὶ |
| [22, 7] |
τοιαῦτα
εὐχομένου
θᾶττον,
ἢ
τοῦ
|
Χρύσου. |
Οὐ
γὰρ
ἐπὶ
λοιμὸν
παρακαλεῖς |
| [22, 5] |
καμόντα
πανταχοῦ
περιπολεῖν,
πάντα
μὲν
|
χωρία |
ἐποπτεύοντα,
πᾶσιν
δὲ
πολέμοις
ἐκ |
| [22, 5] |
τὰ
ἐν
γῇ
παθήματα
καὶ
|
χωρία, |
πολὺ
τῶν
Περσέως
πτερῶν
ἡ |
| [22, 7] |
τὴν
ἡλίου
ἀκτῖνα
δι´
ἀέρος
|
χωροῦσαν |
ὀϊστοῦ
θᾶττον,
ἀκρατοτέραν
τῆς
τῶν |