Dissertations, Chap.
[22, 7]	κατὰ πίονα μηρί´ ἔκηα. Ἀκούσεται	ὁ	Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου θᾶττον, ἢ
[22, 4]	δὲ ὁ λῃστὴς ἔλθῃ, ἀφέμενος	ὁ	γεωργὸς τοῦ ζεύγους, δραμὼν ἐπὶ
[22, 4]	γεωργὸς τέ ἐστιν καὶ ἀροῖ,	ὁ	δὲ λῃστὴς καὶ ὅπλα ἔχει,
[22, 5]	Λακεδαιμονίων μόνον τῶν τότε, καὶ	ὁ	Θεμιστοκλῆς ἐπαινεῖται οὐχ ὑπὸ Ἀθηναίων
[22, 5]	δόξαις ἀθανάτους ποιεῖ. Διὰ τοῦτο	ὁ	Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων
[22, 4]	τὰ ὅπλα ἀγχοῦ· ἐπειδὰν δὲ	ὁ	λῃστὴς ἔλθῃ, ἀφέμενος ὁ γεωργὸς
[22, 5]	καὶ οὐ δικανικοῖς λόγοις, φησὶν	ὁ	λόγος. Τίσιν μὴν ἄρα; Οἳ
[22, 7]	φθαρήσεται τὰ σώματα, κἂν ἀπέλθῃ	ὁ	λοιμός· ἀνδρὸς δὲ ἀρετή, πάλιν
[22, 4]	δύο μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος ἄλλου·	ὁ	μὲν αὐτοῖν γεωργὸς τέ ἐστιν
[22, 3]	τῇ τῶν λόγων, ἐοίκοι ἂν	ὁ	μὲν λόγος σιτίοις, τὸ δὲ
[22, 5]	νόστον ἑταίρων, πολύ που σοφώτερος	ὁ	τῶν μὲν κινδύνων ἐξιστάμενος, τῆς
[22, 7]	καὶ εἰ μὴ Φίλιππος, ἀλλ´	ὁ	χρόνος· φθαρήσεται τὰ σώματα, κἂν
[22, 3]	λόγος σιτίοις, τὸ δὲ μέλος	ὀδμαῖς·	ὧν τὰ μὲν εἰς ὑποτροφὴν
[22, 3]	ἀκοάς, τρέφοντας ὁμοῦ, τὰς μὲν	ὀδμὰς	ταύτας τὰς ἐκ τῶν μελῶν
[22, 3]	τὰ μὲν εἰς ὑποτροφὴν προσφορώτατα,	ὀδμὴ	δέ, καὶ ἐνοδμή, κιβδηλότατον ἐν
[22, 1]	κρατῆρος μεστοῦ; Ἐρωτῶ δὴ τὸν	Ὀδυσσέα·	Τί ἡγεῖ εἶναι τὴν εὐφροσύνην,
[22, 2]	~Δεινός τις εἶ, ὦ σοφώτατε	Ὀδυσσεῦ,	ἐπαινέτης εὐφροσύνης δημωδέστατος, οἵαν καὶ
[22, 5]	συμβασιλεύοντα Κυαξάρει. Εἰ δὲ καὶ	Ὀδυσσεὺς	σοφός, ὅτι πολύτροπος ἦν, καὶ
[22, 1]	λόγων ἀμείνων. ~Διηγεῖται Ὅμηρος περὶ	Ὀδυσσέως,	ὅτι χήτει νεὼς ἐπὶ σχεδίας
[22, 1]	οἵας ἐκεῖνος ᾠδὰς ᾖδεν, νεῖκος	Ὀδυσσῆος	καὶ Πηλείδεω Ἀχιλλῆος; ἢ αὖ
[22, 1]	αὖ κοῖλον ἵππον, ἔνθα εἰσδύντες	οἱ	ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων, εἰς τὸ
[22, 4]	εὐφραίνονται Αἰνιᾶνες, οἱ μὲν δρῶντες,	οἱ	δὲ ὁρῶντες. Ἄνδρες δύο μιμοῦνται
[22, 5]	νῦν Ἀλκιβιάδης. Συνελόντι δὲ εἰπεῖν,	οἱ	καθ´ ἱστορίαν λόγοι τῷ μὲν
[22, 4]	ὅσα ἐν πότῳ εὐφραίνονται Αἰνιᾶνες,	οἱ	μὲν δρῶντες, οἱ δὲ ὁρῶντες.
[22, 4]	τῆς χρείας περαιτέρω· ἐνταῦθα δὲ	οἱ	νήφοντες οὗτοι δημαγωγοί, μηδενὸς αὐτοῖς
[22, 3]	Τοιοῦτον γάρ τι ἀμέλει καὶ	οἱ	περὶ τὰς δίκας εἱλούμενοι δρῶσιν.
[22, 3]	ἀλλ´ αὐτὸ ἐκεῖνο, οἷόν περ	οἱ	τῶν ἀνδραπόδων κάπηλοι, οἳ σώματα
[22, 3]	λόγους αὐτοῖς παραθήσομεν φέροντες ἄρα,	οἳ	μὲν μιμοῦνται τὰς ἐν δικαστηρίοις
[22, 3]	περ οἱ τῶν ἀνδραπόδων κάπηλοι,	οἳ	σώματα παραλαβόντες ἁπλᾶ ὑφ´ ἡλίῳ
[22, 5]	ὁ λόγος. Τίσιν μὴν ἄρα;	Οἳ	τὰς ψυχὰς ἐπὶ τὸν πρόσθεν
[22, 2]	σοφώτατε Ὀδυσσεῦ, ἐπαινέτης εὐφροσύνης δημωδέστατος,	οἵαν	καὶ βάρβαρος ἀνὴρ ἐπαινέσαι, καὶ
[22, 2]	τινα ἔοικεν εὐωχίαν διηγεῖσθαι ἡμῖν,	οἵαν	μιμήσεται ἄν τις νοῦν ἔχων,
[22, 1]	καὶ ἐπὶ τούτοις ᾄδοντα ἀοιδόν,	οἵας	ἐκεῖνος ᾠδὰς ᾖδεν, νεῖκος Ὀδυσσῆος
[22, 1]	τέλος δήμου εὐθυμουμένου, καὶ δαιτυμόνων	οἴκοι,	ᾠδῆς ἀκροωμένων, καθημένων ἑξῆς, καὶ
[22, 1]	σίτου, καὶ κρατῆρας πλήρεις, καὶ	οἶνον	διαχεόμενον, καὶ ἐπὶ τούτοις ᾄδοντα
[22, 2]	ἐπιθεῖναι ταῖς τραπέζαις, καὶ τὸν	οἶνον	τῷ κρατῆρι ἐγχέαι, ἔπαινος δ´
[22, 2]	τοι κειμένων σιτίων ἀμφιλαφῶν καὶ	οἴνου	πολλοῦ, ταῦτα μὲν ἐπιθεῖναι ταῖς
[22, 2]	ἥκων, συνήθης πολυτελεῖ τραπέζῃ καὶ	οἴνῳ	χεομένῳ πολλῷ καὶ ᾠδῇ αὐτοσχεδίῳ·
[22, 6]	ἡ ἐπιεικὴς ψυχή, καὶ οὐχ	οἷον	παρέχεσθαι ὑμῖν. Τί γὰρ σεμνὸν
[22, 3]	μένειν ἐῶντες, ἀλλ´ αὐτὸ ἐκεῖνο,	οἷόν	περ οἱ τῶν ἀνδραπόδων κάπηλοι,
[22, 1]	καλὸν μὲν ἀκούειν ἀοιδοῦ ἀγαθοῦ,	οἷος	οὗτος, τὴν τέχνην θεῖος· τί
[22, 7]	ἡλίου ἀκτῖνα δι´ ἀέρος χωροῦσαν	ὀϊστοῦ	θᾶττον, ἀκρατοτέραν τῆς τῶν σωμάτων
[22, 7]	τὸν θεόν, οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν	ὀϊστῶν	θανατηφόρων, οὐδὲ ἐπὶ φθορὰν κυνῶν
[22, 5]	πλῆθος δὲ ἄπειρον πραγμάτων ἐν	ὀλίγῳ	μανθάνοντα, τὰ Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια,
[22, 2]	συρίγγων τ´ ἐνοπῇ, καὶ ἀνθρώπων	ὀμάδῳ,	ἀλλὰ κἀνταῦθα τέχνης δεῖ κατακοσμούσης
[22, 2]	ᾠδῆς. Μήποτε οὖν ἔοικέν τι	Ὅμηρος	αἰνίττεσθαι ἄλλο κρεῖττον, ἢ ὁποῖον
[22, 7]	θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ.	Ὅμηρος	δὲ αὐτῷ προσέθηκεν τὴν φήμην,
[22, 7]	Ἐμοὶ δὲ ᾀδέτω εἴτε καὶ	Ὅμηρος,	εἴτε Ἡσίοδος, εἴτε τις ἄλλος
[22, 1]	διὰ φιλοσόφων λόγων ἀμείνων. ~Διηγεῖται	Ὅμηρος	περὶ Ὀδυσσέως, ὅτι χήτει νεὼς
[22, 3]	Εὐωχητέον οὖν τὰς ἀκοάς, τρέφοντας	ὁμοῦ,	τὰς μὲν ὀδμὰς ταύτας τὰς
[22, 6]	καὶ γενναίῳ λογοποιῷ, ῥητέον δὲ	ὅμως·	ὅτι καλὴ μὲν ὑμῶν ἡ
[22, 5]	τὸν Εὔξεινον πόντον καλεόμενον ἐκδιδοῖ·	ὃν	Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ
[22, 4]	Περσικὸν νόμον τὸν ἀρχαῖον, δι´	ὃν	Πέρσαι τῆς ἐλευθερίας ἐπελάβοντο. Ἀνέκειντο
[22, 6]	ἦν ἄν που τῇ ψυχῇ	ὄνησις	κατὰ μίμησιν τῶν ἱστορημένων, καθάπερ
[22, 3]	ὑπὸ τέχνης καλῶς, ἄσημα δὲ	ὄντα	καὶ ἄλογα καὶ ἄφωνα μηδὲν
[22, 4]	δὲ καὶ τῷ γεωργῷ τὰ	ὅπλα	ἀγχοῦ· ἐπειδὰν δὲ ὁ λῃστὴς
[22, 4]	ἀροῖ, ὁ δὲ λῃστὴς καὶ	ὅπλα	ἔχει, κεῖται δὲ καὶ τῷ
[22, 4]	τοῦ ζεύγους, δραμὼν ἐπὶ τὰ	ὅπλα,	συμπεσόντες μάχονται, παίοντες τὰς ὄψεις,
[22, 2]	Ὅμηρος αἰνίττεσθαι ἄλλο κρεῖττον, ἢ	ὁποῖον	τὰ ἔπη λέγοι οὑτωσὶ ἀκούσαντι
[22, 6]	πάλαι κακῶν τῷ μήπω μαθόντι,	ὅπως	ταῦτα φυλακτέον; ἢ τί πλέον
[22, 7]	παντοδαποῖς καὶ ἀλλοκότοις παθήμασιν· στάσιν	ὁρᾷς	πικρὰν καὶ ἀκήρυκτον· τοιοῦτόν μοι
[22, 3]	ἢ δι´ ἄλλού του μουσικοῦ	ὀργάνου	δυναμένου χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν ἡμῖν
[22, 7]	φθορὰν κυνῶν καὶ ἀνδρῶν καὶ	ὀρέων·	οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ
[22, 4]	οἱ μὲν δρῶντες, οἱ δὲ	ὁρῶντες.	Ἄνδρες δύο μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος
[22, 5]	ἱπποβότοιο. Γενεαλογεῖ δὲ καὶ ποταμόν·	ὃς	ῥέων ἐκ μεσημβρίης πρὸς βορέην
[22, 7]	τῷ θεῷ· κλῦθί μευ, ἀργυρότοξε,	ὃς	Χρύσην ἀμφιβέβηκας, κλῦθι, ὦ Ἄπολλον,
[22, 4]	οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων θεάματα ἐπαινῶ,	ὅσα	ἐν πότῳ εὐφραίνονται Αἰνιᾶνες, οἱ
[22, 7]	ἑλετή. Περὶ ταύτης ἔρου δή,	ὅτε	ψυχὴ τέμνεται, λῃστεύεται, πολιορκεῖται, νοσεῖ·
[22, 6]	γενναίῳ λογοποιῷ, ῥητέον δὲ ὅμως·	ὅτι	καλὴ μὲν ὑμῶν ἡ ἁρμονία
[22, 0]		~Ὅτι	πάσης τῆς διὰ λόγων εὐφροσύνης
[22, 5]	Εἰ δὲ καὶ Ὀδυσσεὺς σοφός,	ὅτι	πολύτροπος ἦν, καὶ πολλῶν ἀνθρώπων
[22, 5]	Εἰ δὲ καὶ Περσεὺς εὐδαίμων,	ὅτι	πτηνὸς ἦν, καὶ περιεφέρετο ἐν
[22, 1]	ἀμείνων. ~Διηγεῖται Ὅμηρος περὶ Ὀδυσσέως,	ὅτι	χήτει νεὼς ἐπὶ σχεδίας πλέων,
[22, 7]	εὐχομένου θᾶττον, ἢ τοῦ Χρύσου.	Οὐ	γὰρ ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς τὸν
[22, 7]	κυνῶν καὶ ἀνδρῶν καὶ ὀρέων·	οὐ	γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ θεοῦ,
[22, 5]	ἐν ναυαγίῳ· Σειρήνων ἀκούσεται, ἀλλ´	οὐ	δεδεμένος· Κύκλωπι ἐντεύξεται, ἀλλ´ εἰρηνικῷ.
[22, 5]	εὐωχητέον τὰς ἀγαθὰς ψυχάς, καὶ	οὐ	δικανικοῖς λόγοις, φησὶν ὁ λόγος.
[22, 4]	σκυθρωπὰ κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις ψυχαῖς	οὐ	πάνυ τι ἀκούειν ἐπιτήδεια· ὡς
[22, 4]	μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα· θεάματα	οὐ	συμποτικά. Ἐπαινῶ πρὸ τούτων τὸν
[22, 6]	ἀνόσου τοιούτου δέομαι σιτίου, ἀφ´	οὗ	καὶ Σωκράτης ὑγίανεν, καὶ Πλάτων,
[22, 3]	κιβδηλεύοντες τἀληθῆ, ὑγιὲς δὲ οὐδέν,	οὐδὲ	ἄδολον, οὐδὲ ἐν τῷ τῆς
[22, 3]	ὑγιὲς δὲ οὐδέν, οὐδὲ ἄδολον,	οὐδὲ	ἐν τῷ τῆς φύσεως ἐπιχωρίῳ
[22, 7]	ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς τὸν θεόν,	οὐδὲ	ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων, οὐδὲ
[22, 7]	οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων,	οὐδὲ	ἐπὶ φθορὰν κυνῶν καὶ ἀνδρῶν
[22, 5]	ψυχὴν περιφέρει πανταχοῦ, οὐκ ἀργῶς	οὐδὲ	ἠμελημένως δεικνύουσα, ἀλλὰ καὶ ἄνδρα
[22, 4]	τι ἀκούειν ἐπιτήδεια· ὡς ἐγὼ	οὐδὲ	τὰ Αἰνιάνων θεάματα ἐπαινῶ, ὅσα
[22, 2]	γαστρὸς ἐπὶ τὰς ἀκοάς· ἢ	οὐδὲ	τοῦτο ἀπόχρη, εὐωχεῖν τὰς ἀκοὰς
[22, 3]	αἰσχρά, κιβδηλεύοντες τἀληθῆ, ὑγιὲς δὲ	οὐδέν,	οὐδὲ ἄδολον, οὐδὲ ἐν τῷ
[22, 7]	ἀρετή, πάλιν ἐλθεῖν οὔτε λεϊστή,	οὐθ´	ἑλετή. Περὶ ταύτης ἔρου δή,
[22, 3]	αὐταῖς. Ἐπεὶ τοίνυν λόγῳ, καὶ	οὐκ	ἄλλῴ τῳ, χαίρειν εἰκὸς δαιτυμόνας
[22, 5]	λαβοῦσα τὴν ψυχὴν περιφέρει πανταχοῦ,	οὐκ	ἀργῶς οὐδὲ ἠμελημένως δεικνύουσα, ἀλλὰ
[22, 5]	ἱστορίας ἐμπιμπλάμενος. Χάρυβδιν ὄψεται, ἀλλ´	οὐκ	ἐν ναυαγίῳ· Σειρήνων ἀκούσεται, ἀλλ´
[22, 6]	ἐπαγωγότατον κατὰ ἀνάμνησιν. ~Τίς ἂν	οὖν	γένοιτο ψυχαῖς εὐωχία λόγων ταύτης
[22, 2]	καὶ τῆς Σειρήνων ᾠδῆς. Μήποτε	οὖν	ἔοικέν τι Ὅμηρος αἰνίττεσθαι ἄλλο
[22, 3]	καὶ ἐν τροφῇ ἀσθενέστατον. Εὐωχητέον	οὖν	τὰς ἀκοάς, τρέφοντας ὁμοῦ, τὰς
[22, 5]	πάσης μέθης ἀκολαστότερον. ~Τὰ μὲν	οὖν	τῶν Περσῶν καὶ τὰ Ἀττικὰ
[22, 7]	ἀνδρὸς δὲ ἀρετή, πάλιν ἐλθεῖν	οὔτε	λεϊστή, οὐθ´ ἑλετή. Περὶ ταύτης
[22, 4]	περαιτέρω· ἐνταῦθα δὲ οἱ νήφοντες	οὗτοι	δημαγωγοί, μηδενὸς αὐτοῖς ἐφεστῶτος νόμου
[22, 1]	μὲν ἀκούειν ἀοιδοῦ ἀγαθοῦ, οἷος	οὗτος,	τὴν τέχνην θεῖος· τί γὰρ
[22, 2]	ἢ ὁποῖον τὰ ἔπη λέγοι	οὑτωσὶ	ἀκούσαντι εὐθύς. Τὸ γάρ τοι
[22, 6]	ποθεῖ ἡ ἐπιεικὴς ψυχή, καὶ	οὐχ	οἷον παρέχεσθαι ὑμῖν. Τί γὰρ
[22, 5]	τότε, καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπαινεῖται	οὐχ	ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκείνων· μένει δὲ
[22, 5]	Διὰ τοῦτο ὁ Λεωνίδης ᾄδεται	οὐχ	ὑπὸ Λακεδαιμονίων μόνον τῶν τότε,
[22, 6]	κατὰ μίμησιν τῶν ἱστορημένων, καθάπερ	ὀφθαλμοῖς	κατὰ μίμησιν γραφῆς· νῦν δὲ
[22, 4]	ὅπλα, συμπεσόντες μάχονται, παίοντες τὰς	ὄψεις,	καὶ μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα·
[22, 5]	τῆς δὲ ἱστορίας ἐμπιμπλάμενος. Χάρυβδιν	ὄψεται,	ἀλλ´ οὐκ ἐν ναυαγίῳ· Σειρήνων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/04/2008