HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Maxime de Tyr, Dissertations, XXII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

θ = 18 formes différentes pour 21 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Dissertations, Chap.

[22, 7]   λήϊον, κἂν Πελοποννήσιοι ἀπόσχωνται· λῃστευθήσεται θάλαττα, κἂν Ἀθηναῖοι μὴ ναυμαχῶσιν· καταβαλεῖ

[22, 7]   τοῖς σώμασιν καὶ Θεμιστοκλέα τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν ψυχῆς ἰατρόν, λέγε

[22, 5]   γῇ παραγινόμενον, νῦν δὲ ἐν θαλάττῃ ναυμαχοῦσιν, νῦν δὲ ἐν ἐκκλησίαις

[22, 7]   περὶ γῆς δῃουμένης, μήτε περὶ θαλάττης λῃστευομένης, μηδὲ περὶ τειχῶν πολιορκουμένων,

[22, 7]   θεόν, οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων, οὐδὲ ἐπὶ φθορὰν κυνῶν καὶ

[22, 7]   ἀκτῖνα δι´ ἀέρος χωροῦσαν ὀϊστοῦ θᾶττον, ἀκρατοτέραν τῆς τῶν σωμάτων συμμετρίας.

[22, 7]   Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου θᾶττον, ἢ τοῦ Χρύσου. Οὐ γὰρ

[22, 4]   ὡς ἐγὼ οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων θεάματα ἐπαινῶ, ὅσα ἐν πότῳ εὐφραίνονται

[22, 4]   καὶ μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα· θεάματα οὐ συμποτικά. Ἐπαινῶ πρὸ τούτων

[22, 5]   χρόνον ἀναβιβασάμενοι παρέχουσιν αὐταῖς τὴν θέαν τῶν γενομένων πάλαι. Προσηνὲς γὰρ

[22, 1]   ἀγαθοῦ, οἷος οὗτος, τὴν τέχνην θεῖος· τί γὰρ ἂν εἴη χαριέστερον

[22, 7]   δὲ ἔα τοῖς σώμασιν καὶ Θεμιστοκλέα τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν ψυχῆς

[22, 5]   δὲ ἐν ἐκκλησίαις βουλευομένοις· μετὰ Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ

[22, 5]   μόνον τῶν τότε, καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπαινεῖται οὐχ ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκείνων·

[22, 5]   καλεόμενον ἐκδιδοῖ· ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον. Τοῦτο τὸ

[22, 7]   γὰρ ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς τὸν θεόν, οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων,

[22, 7]   εἴτε τις ἄλλος ποιητὴς δαιμόνιος, θεὸν Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων· ἄξια ταῦτα

[22, 7]   Ζεῦ, καὶ εἴ τις ἄλλος θεὸς ἰατικὸς ψυχῆς νοσούσης, εἴ ποτέ

[22, 7]   οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ. Ὅμηρος

[22, 7]   Κἂν ἀπορῇς ἀνδρῶν, ἐπὶ τοὺς θεοὺς ἴθι. Ἔρου μὴ περὶ γῆς

[22, 7]   μαντείας σοι δεῖ, εὖξαι τῷ θεῷ· κλῦθί μευ, ἀργυρότοξε, ὃς Χρύσην

Dissertations, Chap.
[22, 7]	λήϊον, κἂν Πελοποννήσιοι ἀπόσχωνται· λῃστευθήσεται	θάλαττα,	κἂν Ἀθηναῖοι μὴ ναυμαχῶσιν· καταβαλεῖ
[22, 7]	τοῖς σώμασιν καὶ Θεμιστοκλέα τῇ	θαλάττῃ·	λέγε τὸν ψυχῆς ἰατρόν, λέγε
[22, 5]	γῇ παραγινόμενον, νῦν δὲ ἐν	θαλάττῃ	ναυμαχοῦσιν, νῦν δὲ ἐν ἐκκλησίαις
[22, 7]	περὶ γῆς δῃουμένης, μήτε περὶ	θαλάττης	λῃστευομένης, μηδὲ περὶ τειχῶν πολιορκουμένων,
[22, 7]	θεόν, οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν	θανατηφόρων,	οὐδὲ ἐπὶ φθορὰν κυνῶν καὶ
[22, 7]	ἀκτῖνα δι´ ἀέρος χωροῦσαν ὀϊστοῦ	θᾶττον,	ἀκρατοτέραν τῆς τῶν σωμάτων συμμετρίας.
[22, 7]	Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου	θᾶττον,	ἢ τοῦ Χρύσου. Οὐ γὰρ
[22, 4]	ὡς ἐγὼ οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων	θεάματα	ἐπαινῶ, ὅσα ἐν πότῳ εὐφραίνονται
[22, 4]	καὶ μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα·	θεάματα	οὐ συμποτικά. Ἐπαινῶ πρὸ τούτων
[22, 5]	χρόνον ἀναβιβασάμενοι παρέχουσιν αὐταῖς τὴν	θέαν	τῶν γενομένων πάλαι. Προσηνὲς γὰρ
[22, 1]	ἀγαθοῦ, οἷος οὗτος, τὴν τέχνην	θεῖος·	τί γὰρ ἂν εἴη χαριέστερον
[22, 7]	δὲ ἔα τοῖς σώμασιν καὶ	Θεμιστοκλέα	τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν ψυχῆς
[22, 5]	δὲ ἐν ἐκκλησίαις βουλευομένοις· μετὰ	Θεμιστοκλέους	ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ
[22, 5]	μόνον τῶν τότε, καὶ ὁ	Θεμιστοκλῆς	ἐπαινεῖται οὐχ ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκείνων·
[22, 5]	καλεόμενον ἐκδιδοῖ· ὃν Ξάνθον καλέουσι	θεοί,	ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον. Τοῦτο τὸ
[22, 7]	γὰρ ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς τὸν	θεόν,	οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων,
[22, 7]	εἴτε τις ἄλλος ποιητὴς δαιμόνιος,	θεὸν	Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων· ἄξια ταῦτα
[22, 7]	Ζεῦ, καὶ εἴ τις ἄλλος	θεὸς	ἰατικὸς ψυχῆς νοσούσης, εἴ ποτέ
[22, 7]	οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ	θεοῦ,	καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ. Ὅμηρος
[22, 7]	Κἂν ἀπορῇς ἀνδρῶν, ἐπὶ τοὺς	θεοὺς	ἴθι. Ἔρου μὴ περὶ γῆς
[22, 7]	μαντείας σοι δεῖ, εὖξαι τῷ	θεῷ·	κλῦθί μευ, ἀργυρότοξε, ὃς Χρύσην

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/04/2008