HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Maxime de Tyr, Dissertations, XXII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 20 formes différentes pour 21 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Dissertations, Chap.

[22, 1]   Ἀλκίνου, κοινωνεῖ τῆς ἑστίας τοῖς Φαιάκων ἀρίστοις, καὶ μετὰ τοῦτο ἐνάρχεται

[22, 1]   τῆς Λευκοθέας, ἐκπεσὼν εἰς τὴν Φαιάκων γῆν, ἱκετεύσας βασιλικὴν παρθένον, κομισθεὶς

[22, 3]   τινας, καὶ λόγους αὐτοῖς παραθήσομεν φέροντες ἄρα, οἳ μὲν μιμοῦνται τὰς

[22, 5]   δίδωσιν Κριτίας καὶ νῦν δίκην, φεύγει καὶ νῦν Ἀλκιβιάδης. Συνελόντι δὲ

[22, 7]   Ὅμηρος δὲ αὐτῷ προσέθηκεν τὴν φήμην, αἰνιττόμενος τὴν ἡλίου ἀκτῖνα δι´

[22, 2]   ᾠδῇ αὐτοσχεδίῳ· καὶ ταῦτα, ὡς φῆς, ὑπεριδὼν παρ´ ἄλλοις τοῦ μελιηδέος

[22, 5]   ψυχάς, καὶ οὐ δικανικοῖς λόγοις, φησὶν ὁ λόγος. Τίσιν μὴν ἄρα;

[22, 7]   μὴ Φίλιππος, ἀλλ´ ὁ χρόνος· φθαρήσεται τὰ σώματα, κἂν ἀπέλθῃ ὁ

[22, 5]   τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ φθειρόμενον ταχὺ καὶ ἀπολλύμενον καὶ ὑπορρέον

[22, 7]   τειχῶν πολιορκουμένων, μηδὲ περὶ σωμάτων φθειρομένων· σμικρὰ ταῦτα, ἐφήμερα ταῦτα. Τμηθήσεται

[22, 7]   καὶ δέδιεν, καὶ λυπεῖται, καὶ φθονεῖ, καὶ ἄλλοις συνέχεται παντοδαποῖς καὶ

[22, 7]   τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων, οὐδὲ ἐπὶ φθορὰν κυνῶν καὶ ἀνδρῶν καὶ ὀρέων·

[22, 7]   τὰ τείχη, καὶ εἰ μὴ Φίλιππος, ἀλλ´ ὁ χρόνος· φθαρήσεται τὰ

[22, 3]   τὰς ἐν δικαστηρίοις ἔριδας καὶ φιλονεικίας, ἐπιτεχνήσεις καὶ μάχας, κρατύνοντες μὲν

[22, 0]   διὰ λόγων εὐφροσύνης ἡ διὰ φιλοσόφων λόγων ἀμείνων. ~Διηγεῖται Ὅμηρος περὶ

[22, 4]   μὴ τελείως σβεννὺς αὐτῆς τὸ φιλότιμον, μήτε ἐξάπτων τῆς χρείας περαιτέρω·

[22, 1]   Τοῦτο τί σοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν εἴδεται εἶναι; ~Δεινός τις εἶ,

[22, 6]   τῷ μήπω μαθόντι, ὅπως ταῦτα φυλακτέον; ἢ τί πλέον Ἀθηναίοις ἐγένετο

[22, 5]   μνήμῃ σώζει, καὶ τὰς ἀρετὰς φυλάττει, καὶ τὰς πράξεις ταῖς δόξαις

[22, 3]   ἄδολον, οὐδὲ ἐν τῷ τῆς φύσεως ἐπιχωρίῳ μένειν ἐῶντες, ἀλλ´ αὐτὸ

[22, 3]   ἀπ´ ἀρχῆς δημιουργίαν, ἣν ἡ φύσις αὐτοῖς περιέβαλλεν κρείττονα τέχνης. Τοιοῦτον

Dissertations, Chap.
[22, 1]	Ἀλκίνου, κοινωνεῖ τῆς ἑστίας τοῖς	Φαιάκων	ἀρίστοις, καὶ μετὰ τοῦτο ἐνάρχεται
[22, 1]	τῆς Λευκοθέας, ἐκπεσὼν εἰς τὴν	Φαιάκων	γῆν, ἱκετεύσας βασιλικὴν παρθένον, κομισθεὶς
[22, 3]	τινας, καὶ λόγους αὐτοῖς παραθήσομεν	φέροντες	ἄρα, οἳ μὲν μιμοῦνται τὰς
[22, 5]	δίδωσιν Κριτίας καὶ νῦν δίκην,	φεύγει	καὶ νῦν Ἀλκιβιάδης. Συνελόντι δὲ
[22, 7]	Ὅμηρος δὲ αὐτῷ προσέθηκεν τὴν	φήμην,	αἰνιττόμενος τὴν ἡλίου ἀκτῖνα δι´
[22, 2]	ᾠδῇ αὐτοσχεδίῳ· καὶ ταῦτα, ὡς	φῆς,	ὑπεριδὼν παρ´ ἄλλοις τοῦ μελιηδέος
[22, 5]	ψυχάς, καὶ οὐ δικανικοῖς λόγοις,	φησὶν	ὁ λόγος. Τίσιν μὴν ἄρα;
[22, 7]	μὴ Φίλιππος, ἀλλ´ ὁ χρόνος·	φθαρήσεται	τὰ σώματα, κἂν ἀπέλθῃ ὁ
[22, 5]	τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ	φθειρόμενον	ταχὺ καὶ ἀπολλύμενον καὶ ὑπορρέον
[22, 7]	τειχῶν πολιορκουμένων, μηδὲ περὶ σωμάτων	φθειρομένων·	σμικρὰ ταῦτα, ἐφήμερα ταῦτα. Τμηθήσεται
[22, 7]	καὶ δέδιεν, καὶ λυπεῖται, καὶ	φθονεῖ,	καὶ ἄλλοις συνέχεται παντοδαποῖς καὶ
[22, 7]	τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων, οὐδὲ ἐπὶ	φθορὰν	κυνῶν καὶ ἀνδρῶν καὶ ὀρέων·
[22, 7]	τὰ τείχη, καὶ εἰ μὴ	Φίλιππος,	ἀλλ´ ὁ χρόνος· φθαρήσεται τὰ
[22, 3]	τὰς ἐν δικαστηρίοις ἔριδας καὶ	φιλονεικίας,	ἐπιτεχνήσεις καὶ μάχας, κρατύνοντες μὲν
[22, 0]	διὰ λόγων εὐφροσύνης ἡ διὰ	φιλοσόφων	λόγων ἀμείνων. ~Διηγεῖται Ὅμηρος περὶ
[22, 4]	μὴ τελείως σβεννὺς αὐτῆς τὸ	φιλότιμον,	μήτε ἐξάπτων τῆς χρείας περαιτέρω·
[22, 1]	Τοῦτο τί σοι κάλλιστον ἐνὶ	φρεσὶν	εἴδεται εἶναι; ~Δεινός τις εἶ,
[22, 6]	τῷ μήπω μαθόντι, ὅπως ταῦτα	φυλακτέον;	ἢ τί πλέον Ἀθηναίοις ἐγένετο
[22, 5]	μνήμῃ σώζει, καὶ τὰς ἀρετὰς	φυλάττει,	καὶ τὰς πράξεις ταῖς δόξαις
[22, 3]	ἄδολον, οὐδὲ ἐν τῷ τῆς	φύσεως	ἐπιχωρίῳ μένειν ἐῶντες, ἀλλ´ αὐτὸ
[22, 3]	ἀπ´ ἀρχῆς δημιουργίαν, ἣν ἡ	φύσις	αὐτοῖς περιέβαλλεν κρείττονα τέχνης. Τοιοῦτον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/04/2008